Thai - The Acts of Paul and Thecla by Filipino Tracts and Literature Society Inc.

และเทคลา

บทท1

1เมอเปาโลขนไปยงไอโคเนยมหลงจากหนมาจากอนตโอคเด

มาสและเฮอรโมเกเนสกกลายเปนเพอนรวมทางของเขาซงใน เวลานนทงสองเตมไปดวยความเสแสรง

2แตเปาโลมองเหนแตความดของพระเจาจงไมทารายพวกเขา

แตกลบรกพวกเขาอยางมาก

3ดงนนเขาจงพยายามทาใหพวกเขาเขาใจคาพยากรณและคา สอนทงหลายของพระครสตและจดประสงคของพระกตตคณ ของพระบตรสดทรกของพระเจาโดยสอนพวกเขาใหรจกพระ ครสตตามททรงเปดเผยแกเขา

4และชายคนหนงชอโอเนซโฟรสเมอไดยนวาเปาโลมาถงไอโค เนยมจงรบออกไปตอนรบเขาพรอมกบเลคตราภรรยาของเขา และซมเมยกบซโนบตรชายของเขาเพอเชญเขาเขาไปในบาน

ของพวกเขา

5เพราะทตสไดบรรยายลกษณะของเปาโลใหพวกเขาฟงแลว

พวกเขายงไมรจกเปาโลเปนการสวนตวแตรจกเพยงอปนสย

ของเขาเทานน

6พวกเขาเดนทางไปตามทางหลวงของกษตรยไปยงเมองลสต ราและยนรอเขาอยทนนพลางเปรยบเทยบผคนทผานไปมาทง หมดกบคาบรรยายททตสไดบอกไว

7ในทสดพวกเขากเหนชายคนหนงกาลงมา(คอเปาโล)เปนคน ตวเลกหวลาน(หรอโกนผม)ขาโกงขาเรยวสวยตาโหลจมก คดมเสนหดงดดใจเพราะบางครงเขาปรากฏตวเหมอนมนษย บางครงเขากมใบหนาเหมอนทตสวรรคและเปาโลเหนโอนส

โฟรสแลวกดใจ

8โอนสโฟรสจงกลาววา“ขอทรงพระเจรญทานผรบใชของพระ เจาผทรงพระสรรงโรจน”เปาโลตอบวา“ขอพระคณของพระเจา อยกบทานและครอบครวของทาน”

9แตเดมอสและเฮอรโมเกเนสเกดความอจฉาและโดยอางวา ตนเองเครงศาสนาเดมอสจงกลาววา“พวกเรากเปนขารบใช ของพระเจาผทรงประเสรฐเชนกนไมใชหรอ?เหตใดทานจงไม ทกทายพวกเรา?”

10โอนสโฟรสตอบวา“เพราะขาพเจาไมเหนผลแหงความชอบ ธรรมในพวกทานแตถาพวกทานเปนเชนนนพวกทานกยนด ตอนรบสบานของขาพเจา”

11แลวเปาโลกเขาไปในบานของโอนสโฟรสและเกดความยนด

อยางยงในครอบครวนนพวกเขารวมกนอธษฐานรบประทาน

อาหารและฟงเปาโลเทศนาพระวจนะของพระเจาเกยวกบเรอง การรจกควบคมตนเองและการฟนคนชพดงน:

12ผทมใจบรสทธยอมไดรบพรเพราะเขาจะไดเหนพระเจา 13ผใดรกษาเนอหนงของตนใหบรสทธผนนกเปนสขเพราะ เขาจะเปนวหารของพระเจา 14ผทประพฤตตนอยางพอประมาณ(หรอบรสทธ)ยอมไดรบ พรเพราะพระเจาจะทรงสาแดงพระองคเองแกเขา 15ผใดละทงความสขทางโลกผนนกเปนผทไดรบพรเพราะ พระเจาจะทรงรบเขาไว

16ผใดมภรรยาผนนกเปนสขเสมอนวาตนไมมภรรยาเพราะ เขาจะไดรบการแตงตงเปนทตสวรรคของพระเจา

17ผใดทยาเกรงพระวจนะของพระเจาผนนกเปนสขเพราะเขา จะไดรบความสบายใจ

18ผใดรกษาการบพตศมาของตนใหบรสทธผนนกเปนผทได รบพรเพราะเขาจะไดรบสนตสขกบพระบดาพระบตรและพระ วญญาณบรสทธ

19ผใดแสวงหาสตปญญา(หรอคาสอน)ของพระเยซครสตผ นนกเปนผทไดรบพรเพราะเขาเหลานนจะถกเรยกวาเปนบตร ของพระเจาสงสด 20ผใดปฏบตตามคาสงสอนของพระเยซครสตผนนจะไดรบ พรเพราะเขาจะไดอยในความสวางนรนดร 21ผใดทละทงความรงโรจนของโลกเพอเหนแกพระครสตผ นนกเปนสขเพราะเขาจะไดพพากษาเหลาทตสวรรคและจะไดอย เบองขวาของพระครสตและจะไมตองรบความขมขนในวน พพากษาครงสดทาย

22รางกายและจตวญญาณของหญงพรหมจารทงหลายยอม ไดรบพรเพราะพวกนางเปนทยอมรบของพระเจาและพวกนาง จะไมสญเสยรางวลแหงพรหมจารของพวกนางเพราะพระวจนะ ของพระบดา(แหงสวรรค)ของพวกนางจะเกดผลแหงความ รอดของพวกนางในวนแหงพระบตรของพระองคและพวกนาง จะไดรบความสงบสขเปนนจ

บทท2

1ขณะทเปาโลกาลงเทศนาอยในครสตจกรซงอยในบานของโอ นซโฟรสหญงพรหมจารคนหนงชอเทคลา(มารดาชอธโอเคลย และหมนหมายกบชายคนหนงชอธามรส)นงอยทหนาตางบาน หนงในบานของนาง 2จากทนนนางไดยนคาเทศนาของเปาโลทงกลางวนและกลาง คนเกยวกบพระเจาเกยวกบความรกเกยวกบความเชอในพระ ครสตและเกยวกบการอธษฐานโดยอาศยประโยชนจาก หนาตางในบานทเปาโลอาศยอย 3และนางกไมยอมจากหนาตางไปจนกวานางจะยอมรบหลกคา สอนแหงศรทธาดวยความยนดอยางยง 4ในทสดเมอนางเหนหญงหลายคนและหญงพรหมจารเขาไป

นางยงไมเคยพบเปาโลดวยตนเองแตไดฟงคาเทศนาของเขา

เทานน

5แตเมอนางไมยอมออกจากหนาตางแมของนางจงสงคนไป ตามธามรสซงมาดวยความยนดอยางยงเพราะหวงวาจะได

แตงงานกบนางดงนนเขาจงถามธโอเคลยวา“ธโอเคลยของขา อยทไหน?”

6ธโอเคลยตอบวา“ธามรสขามเรองแปลกประหลาดมากจะ

บอกคณเพราะธโอเคลยไมยอมขยบจากหนาตางเลยเปนเวลา สามวนไมวาจะกนหรอดมแตเธอกลบตงใจฟงคาพดทแยบยล

และหลอกลวงของชาวตางชาตคนหนงมากเสยจนขาประหลาด

ใจเหลอเกนธามรสทหญงสาวผมความละอายอยางเธอจะ

ยอมใหตวเองถกชกจงไปเชนนนได”

7เพราะชายผนนไดกอความวนวายไปทวเมองไอโคเนยมรวม ทงเมองเทคลาของทานดวยบรรดาหญงและชายหนมตางพา กนไปหาเขาเพอรบฟงคาสอนของเขาซงนอกจากจะสอนคน อนๆแลวเขายงบอกพวกเขาอกวามพระเจาองคเดยวเทานนท ควรไดรบการบชาและเราควรดาเนนชวตอยางบรสทธ 8ถงกระนนกตามเทคลาลกสาวของขาพเจาเหมอนใยแมงมม ทเกาะอยบนหนาตางกหลงใหลในคาเทศนาของเปาโลและตงใจ ฟงดวยความกระตอรอรนและความยนดอยางยงและดวยการ ตงใจฟงสงทเขาพดหญงสาวจงถกลอลวงไปบดนทานจงไป พดกบนางเถดเพราะนางหมนหมายกบทานแลว

9ดงนนธามรสจงเดนไปและเมอทกทายนางแลวเขากระมด ระวงไมใหนางตกใจแลวพดวา“เทคลาภรรยาของขาทาไมเจา นงอยในทาทางเศราหมองเชนน?มอะไรแปลกๆเกดขนกบเจา

หรอ?หนมาหาธามรสแลวหนาแดงเถด”

10มารดาของนางกพดกบนางในทานองเดยวกนวา“ลกเอย ทาไมเจาถงนงเศราโศกเชนนและไมตอบอะไรเลยเหมอนคน ตกใจ?”

11แลวพวกเขากราไหกนอยางสดซงธามเรยราไหเพราะสญ เสยภรรยาเทโอเคลยราไหเพราะสญเสยลกสาวและเหลาสาวใช ราไหเพราะสญเสยนายหญงและทกคนในครอบครวกโศกเศรา เสยใจกนถวนหนา

12แตสงเหลานทงหมดไมไดสรางความประทบใจใดๆใหแกเท คลาเลยจนทาใหเธอหนมาสนใจหรอใสใจในสงเหลานนเพราะ เธอยงคงตงใจฟงคาเทศนาของเปาโลอย 13แลวธามรสกวงออกไปทถนนเพอดวาใครบางทเขาไปหาเปา โลและออกมาจากเขาและเขาเหนชายสองคนกาลงทะเลาะกน อยางรนแรงจงพดกบพวกเขาวา

14ทานทงหลายทานมธระอะไรอยทน?และชายคนนนทอยในน ซงเปนคนของทานคอใครกนทหลอกลวงจตใจของชายทง

หลายทงชายหนมและหญงสาวชกชวนพวกเขาวาไมควรแตง งานแตควรอยเชนเดมตอไป?

15ขาพเจาสญญาวาจะใหเงนจานวนมากแกทานหากทานจะให รายงานทถกตองเกยวกบเขาแกขาพเจาเพราะขาพเจาเปน

16เดมาสและเฮอรโมเจเนสตอบวา“เราไมสามารถบอกไดอยาง

1แลวธามรสกกลาววา“เชญไปบานของขาเถดไปพกผอนกน เถอะ”พวกเขาจงไปงานเลยงอนหรหราซงมเหลาองนมากมาย และอาหารเลศรส

2พวกเขาถกพาไปยงโตะอาหารทจดเตรยมอยางหรหราและธา มรสไดใหพวกเขากนดมอยางเหลอเฟอเนองจากความรกทเขา

5ในขณะเดยวกนเรากจะสอนนางวาการฟนคนชพทพระองค ตรสถงนนไดเกดขนแลวและประกอบดวยการทเรามบตรและ วาเราจะฟนคนชพอกครงเมอเราไดรจกพระเจา

6เมอธามรสไดยนเรองราวจากพวกเขาเชนนนกเตมไปดวย ความขนเคองอยางรนแรง:

7และในเชาวนรงขนเปาโลจงตนแตเชาตรไปทบานของโอนส โฟรสพรอมดวยผพพากษาผคมคกและผคนจานวนมากทถอ ไมเทาตดตามไปดวยแลวกลาวแกเปาโลวา 8เจาไดทาใหเมองไอโคเนยมเสอมเสยและรวมถงเทคลาผซง หมนหมายกบขาดวยจนบดนนางไมยอมแตงงานกบขาฉะนน เจาจงไปกบเราเพอพบกบผวาการคาสเตลลอส

9และฝงชนทงหมดกรองตะโกนวา“ไลไอคนหลอกลวง(นก มายากล)นไปซะเพราะมนทาใหภรรยาของเราหลงผดไปและ คนทงหลายกเชอฟงมน”

1จากนนธามรสยนอยตอหนาบลลงกพพากษาของผวาราชการ และกลาวดวยเสยงดงในลกษณะดงตอไปน 2โอทานผวาราชการขาพเจาไมทราบวาชายผนมาจากไหนแต เขาเปนคนหนงทสอนวาการสมรสเปนสงผดกฎหมายฉะนนขอ ทรงบญชาใหเขาชแจงตอหนาทานวาเหตใดเขาจงเผยแพรคา สอนเชนนน

รสไมทรงมอบขาพระองคใหแกอเลกซานเดอรผทรงชวยขา

พระองคใหรอดพนจากสตวรายผทรงปกปองขาพระองคในนา

ลกผทรงชวยเหลอขาพระองคทกหนทกแหงและทรงสาแดง

พระนามของพระองคในขาพระองค”

10ขอทรงชวยขาพระองคใหพนจากมอของคนชวชาและไร

เหตผลเหลานดวยเถดอยาใหพวกเขาลวงละเมดความบรสทธ

ของขาพระองคซงขาพระองคไดรกษาไวเพอพระเกยรตของ

พระองคเลยเพราะขาพระองครกพระองคปรารถนาพระองค และนมสการพระองคโอพระบดาพระบตรและพระวญญาณ

บรสทธตลอดไปเปนนจอาเมน

11แลวมเสยงจากสวรรคกลาววา“อยากลวเลยเทคลาผรบใช ทซอสตยของเราเพราะเราอยกบเจาจงมองดสถานทซงเปดไว สาหรบเจาทนนจะเปนทพานกนรนดรของเจาและทนนเจาจะได รบนมตอนเปนสข”

12เมอเทคลาผไดรบพรสงเกตเหนวาหนนนเปดออกกวางพอท คนจะเขาไปไดนางจงทาตามทไดรบคาสงหนจากพวกคนชว อยางกลาหาญและเขาไปในหนซงในทนทนนกปดสนทจนมอง

ไมเหนรอยแตกใดๆเลย

13ชายเหลานนยนตะลงงนกบปาฏหารยอนนาอศจรรยเชนนน และไมมกาลงใดทจะรงผรบใชของพระเจาไวไดพวกเขาจงควา ผาคลมหนาหรอหมวกของนางไวแลวฉกมนออกมาเปนชน หนง

14และแมแตสงนนกไดรบอนญาตจากพระเจาเพอเปนการยน ยนความเชอของพวกเขาทจะมาเหนสถานทอนศกดสทธนและ เพอนาพรมาสคนในยคตอๆไปทจะเชอในพระเยซครสตองค

พระผเปนเจาของเราดวยใจบรสทธ

15ดวยเหตนเทคลาผเปนมรณสกขและอครทตคนแรกของ

พระเจาและเปนหญงพรหมจารจงตองทนทกขทรมานเธอมา จากไอโคเนยมเมออายสบแปดปตอมาเธอใชชวตสวนหนงใน

การเดนทางและทองเทยวและอกสวนหนงในชวตนกบวชในถา จนมชวตอยไดเจดสบสองปจนกระทงอายเกาสบปเมอพระเจา ทรงรบเธอขนสวรรค

16ชวตของเธอจงจบลงเพยงเทาน

17วนทถอเปนวนศกดสทธเพอระลกถงพระนางคอวนทยสบส กนยายนเพอถวายพระเกยรตแดพระบดาพระบตรและพระ วญญาณบรสทธทงในปจจบนและตลอดไปเปนนจอาเมน