บทเพลงสดุดข ี องซาโลมอน การแนะนํ า บทเพลงสงครามทัง้ สิบแปดบทนีเ้ ป็ นของขวัญจากนักเขียน ชาวเซมิตก ิ โบราณ ต ้นฉบับดัง้ เดิมได ้สูญหายไปแล ้ว แต่โ ชคดีทม ี่ ก ี ารแปลเป็ นภาษากรีกและเก็บรักษาไว ้ และเมือ ่ ไม่ นานมานีไ้ ด ้มีการค ้นพบฉบับภาษาซีเรียคของบทเพลง เดียวกันนี้ และได ้รับการตีพม ิ พ์เป็ นภาษาอังกฤษเป็ นครัง้ แรกในปี 1909 โดย ดร. เรนเดล แฮร์รส ิ อาจกําหนดช่วงเวลาทีแ ่ ต่งเพลงเหล่านีไ้ ด ้ประมาณกลาง ั ราช เนือ ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศก ่ งจากเนือ ้ หาของเพลง กล่าวถึงการกระทําของปอมเปย์ในปาเลสไตน์และการ ั ราช เสียชีวต ิ ของเขาในอียป ิ ต์ในปี 48 ก่อนคริสต์ศก บทเพลงสดุดเี หล่านีม ้ บ ี ทบาทสําคัญและแพร่หลายใน คริสตจักรยุคแรก มีการอ ้างถึงบทเพลงเหล่านีบ ้ อ ่ ยครัง้ ใน คัมภีรแ ์ ละประวัตศ ิ าสตร์ตา่ งๆ ในช่วงหลายศตวรรษแรกของ ั ราช คริสต์ศก ต่อมา สิง่ เหล่านีไ้ ด ้สูญหายไปโดยไม่ทราบสาเหตุ และเพิง่ ได ้รับการค ้นพบและนํ ามาใช ้ใหม่ได ้อีกครัง้ หลังจากผ่านไป หลายศตวรรษ นอกจากคุณค่าทางวรรณกรรมของจังหวะทีไ่ พเราะราวกับ เสียงแตรในบทกวีเหล่านีแ ้ ล ้ว เรายังมีบทหนึง่ ของ ประวัตศ ิ าสตร์โบราณทีน ่ ่าตืน ่ เต ้นซึง่ เขียนโดย ผู ้เห็นเหตุการณ์ ปอมเปย์มาจากทางตะวันตก เขาใช ้เครือ ่ ง กระทุ ้งประตูโจมตีป้อมปราการ ทหารของเขาลบหลูแ ่ ท่น บูชา เขาถูกสังหารในอียป ิ ต์หลังจากชีวต ิ ทีน ่ ่าหวาดกลัว ใน "ผู ้ชอบธรรม" ในบทเพลงสดุดเี หล่านี้ เราเห็นพวกฟาริส ี ใน "คนบาป" เราเห็นพวกซัดดูซ ี นีค ่ อ ื มหากาพย์ของชนชาติท ี่ ยิง่ ใหญ่ในห ้วงวิกฤตครัง้ ใหญ่ บทที่ 1 ข ้าพเจ ้าได ้ร ้องขอต่อพระเจ ้าเมือ ่ ข ้าพเจ ้าตกอยูใ่ นความ ทุกข์ยาก เมือ ่ คนบาปถูกโจมตี จงทูลขอต่อพระเจ ้า ทันใดนัน ้ ก็มเี สียงสัญญาณเตือนภัยสงครามดังขึน ้ ต่อหน ้า ข ้าพเจ ้า; ฉั นกล่าวว่า พระองค์จะทรงฟั งคําอธิษฐานของฉั น เพราะฉั น เปี่ ยมด ้วยความชอบธรรม ฉั นคิดในใจว่าตัวฉั นนัน ้ เปี่ ยมไปด ้วยความชอบธรรม เพราะฉั นมีฐานะดีและรํ่ารวยจากการมีลก ู ความมั่งคัง่ ของพวกเขากระจายไปทั่วโลก
และเกียรติยศของพวกเขาจะคงอยูไ่ ปจนถึงสุดปลาย แผ่นดินโลก พวกเขาได ้รับการยกย่องขึน ้ ไปถึงดวงดาว; พวกเขาบอกว่าจะไม่เป็ นแฟนคลับเด็ดขาด แต่พวกเขากลับหยิง่ ผยองเมือ ่ ประสบความรํ่ารวย และพวกเขาไม่เข ้าใจ พวกเขากระทําความผิดโดยลับ แม ้แต่ตวั ผมเองก็ไม่รู ้เรือ ่ งพวกเขาเลย การกระทําผิดของพวกเขานัน ้ ร ้ายแรงยิง่ กว่าพวกคนต่าง ศาสนาก่อนหน ้าพวกเขาเสียอีก ิ ธิข พวกเขาได ้ทําให ้สิง่ ศักดิส ์ ท ์ องพระเจ ้าแปดเปื้ อนอย่าง ้ เชิง สิน บทที่ 2 เมือ ่ คนบาปหยิง่ ผยอง เขาใช ้เครือ ่ งมือทําลายกําแพง พังทลายลง และท่านก็ไม่ได ้ห ้ามเขาไว ้ เหล่าชนชาติตา่ งแดนได ้ขึน ้ มายังแท่นบูชาของพระองค์ พวกเขาเหยียบยํา่ มันอย่างภาคภูมใิ จด ้วยรองเท ้าแตะของ พวกเขา ิ ธิข เพราะบรรดาบุตรแห่งเยรูซาเล็มได ้ทําให ้สิง่ ศักดิส ์ ท ์ อง พระเจ ้าแปดเปื้ อน ได ้ลบหลูเ่ ครือ ่ งบูชาของพระเจ ้าด ้วยความชัว่ ร ้าย ดังนัน ้ พระองค์จงึ ตรัสว่า จงขับไล่พวกเขาให ้ห่างไกลจาก เรา มันไร ้ค่าต่อหน ้าพระเจ ้า ่ มเสียเกียรติอย่างสิน ้ เชิง; มันถูกทําให ้เสือ บุตรชายและบุตรหญิงต่างตกเป็ นเชลยอย่างสาหัส คอของพวกเขาถูกผนึกไว ้ ตราสัญลักษณ์ถก ู จารึกไว ้ ท่ามกลางประชาชาติ พระองค์ทรงลงโทษพวกเขาตามความบาปของพวกเขา เพราะพระองค์ทรงปล่อยพวกเขาไว ้ในมือของผู ้ทีไ่ ด ้รับชัย ชนะ พระองค์ทรงหันพระพักตร์หนีจากความสงสารพวกเขา ทัง้ คนหนุ่มสาว คนชรา และลูกหลานของพวกเขาอยู่ ด ้วยกัน; ่ ฟั ง เพราะพวกเขาทัง้ หมดได ้ทําความชัว่ ด ้วยการไม่เชือ และฟ้ าสวรรค์ก็พโิ รธ และแผ่นดินก็รังเกียจพวกเขา เพราะไม่มใี ครบนนัน ้ เคยทําอย่างทีพ ่ วกเขาทํา และโลกก็รับรู ้ทุกสิง่ ขอพระองค์ทรงพิพากษาอย่างเทีย ่ งธรรมเถิด ข ้าแต่พระเจ ้า พวกเขาปล่อยให ้บุตรชายแห่งเยรูซาเล็มถูกเยาะเย ้ยเพือ ่ ตอบแทนหญิงแพศยาในเมืองนัน ้ ผู ้เดินทางทุกคนเข ้ามาในเวลากลางวันแสกๆ