Thai - Odes of Solomon the King of Israel

บทเพลงสรรเสรญ

ของโซโลมอน

การแนะนา

นคอบทเพลงแหงสนตสขและความสขทไพเราะทสด บางสวนทโลกนมอยแตทมาวนทแตงและความหมายท แทจรงของหลายๆบทเพลงยงคงเปนปรศนาทางวรรณกรรม ทยงใหญทสดอยางหนง

บทเพลงเหลานตกทอดมาถงเราในเอกสารโบราณฉบบเดยว ทเขยนดวยภาษาซเรยคเหนไดชดวาเอกสารนนเปนการ

แปลมาจากภาษากรกดงเดมมการถกเถยงกนอยางดเดอด เกยวกบบทเพลงเหลานหนงในคาอธบายทนาเชอถอทสด คอบทเพลงเหลานเปนเพลงของครสเตยนทเพงรบบพตศมา

ในศตวรรษท1

บทเหลานขาดการอางองทางประวตศาสตรอยางนา

ประหลาดความสวางไสวของพวกมนไมไดสะทอนถงวน

เวลาในอดตพวกมนไมไดหยบยมมาจากพนธสญญาเดม หรอพระวรสารแรงบนดาลใจของบทเหลานมาจาก ประสบการณตรงพวกมนทาใหเรานกถงคากลาวของอรสต

เดสทวา"ชนชาตใหมทผสมผสานกบสงศกดสทธ"นคอพลง และความเขาใจทลกซงซงเราจะพบไดเฉพาะในสวนทสงสง ทสดของพระคมภรเทานน

สาหรบการแปลบทกวลกลบอนนาทงเหลานเราขอขอบคณ J.RendelHarris,MA.,สมาชกกตตมศกดของClare College,Cambridgeเขาไดกลาวถงบทกวเหลานวา:"ด เหมอนวาจะไมมสงใดททกคนเหนพองตองกนนอกเสยจาก วาบทกวเหลานมความงดงามเปนพเศษและมคณคาทางจต วญญาณสงสง" ODE1

1พระเจาทรงสถตอยบนศรษะของขาพเจาดจมงกฎและ ขาพเจาจะไมขาดพระองค

2พวกเขาถกทอมงกฎแหงความจรงใหแกขาพเจาและ มงกฎนนทาใหกงกานของทานงอกงามในขาพเจา

3เพราะมนไมเหมอนกบมงกฎทเหยวแหงซงไมผลดอกออก ผลแตพระองคทรงสถตอยบนศรษะของขาพเจาและ พระองคทรงผลดอกออกผลบนศรษะของขาพเจา

4ผลของพระองคเจรญเตบโตเตมทและสมบรณแบบเตมไป ดวยความรอดของพระองค

ODE2

(ยงไมมการระบสวนใดสวนหนงของบทกวน)

9และเพราะเหตวาขาพเจาจะรกพระองคผเปนพระบตร ขาพเจาจงจะเปนบตร

10เพราะผใดทรวมกบพระองคผทรงเปนอมตะผนนกจะ ไดรบความเปนอมตะดวย

11และผใดพอใจในพระผทรงพระชนมผนนกจะไดรบชวต

12นคอพระวญญาณของพระเจาซงไมทรงโกหกและทรง สอนบตรมนษยใหรจกทางของพระองค

13จงฉลาดรอบคอบและระมดระวงฮาเลลยา

ODE4

1ไมมผใดเลยโอพระเจาของขาพระองคจะเปลยนแปลง สถานทศกดสทธของพระองคได

2และเปนไปไมไดทเขาจะเปลยนมนและนาไปวางไวทอน เพราะเขาไมมอานาจเหนอมน

3เพราะพระองคทรงสรางสถานศกดสทธไวกอนทพระองคจะ ทรงสรางสถานทอนๆ

4สงทเกาแกกวาจะไมถกเปลยนแปลงโดยสงทมอายนอย กวา 5

6

11และเชนเดยวกบทนอนทปไวในบานของเจาบาวและ เจาสาว

12ความรกของเรามตอผทเชอในเราเชนกน

13และขาพเจากไมถกปฏเสธแมวาคนอนจะคดวาขาพเจา จะถกปฏเสธกตาม

14ขาพเจาไมพนาศแมวาพวกเขาวางแผนรายตอขาพเจาก ตาม

15แดนคนตายเหนขาพเจาและกทกขใจ

16ความตายไดขบไลขาพเจาขนไปและคนอนๆอกมากมาย กถกขบไลไปพรอมกบขาพเจาดวย

17ขาพเจามความรสกขมขนและทกขใจและขาพเจากรวม

ทกขรวมสขกบเขาจนถงทสด

18และพระองคทรงปลอยเทาและศรษะของพวกมนไป

เพราะพวกมนทนเหนหนาเราไมได

19และขาพเจาไดรวมกลมคนเปนๆไวทามกลางคนตายของ พระองคและขาพเจาไดพดกบพวกเขาดวยรมฝปากทยงม ชวตอย

20เพราะคาพดของเราจะไมเปนโมฆะ

21และบรรดาผทตายแลวกวงมาหาขาพเจาและพวกเขารอง วา“พระบตรของพระเจาโปรดเมตตาพวกเราและโปรดทรง กระทากบพวกเราตามพระกรณาของพระองค”

22และขอทรงชวยเราใหพนจากพนธนาการแหงความมด และขอทรงเปดประตใหเราเขาไปหาพระองค

23เพราะเราเหนแลววาความตายของเราไมไดมาแตะตอง ทานเลย

24ขอใหเราทงหลายไดรบการไถพรอมกบพระองคดวย เพราะพระองคทรงเปนพระผไถของเรา

25และเราไดยนเสยงของพวกเขาและเราไดประทบตรานาม ของเราไวบนศรษะของพวกเขา

26เพราะพวกเขาเปนอสระและเปนของขาฮาเลลยา