Thai - Courage Is Beautiful - Psalm 27

ความกลาหาญ

ปญจคมภร

และความเกรงกลวทานจะเกดขนกบสตวทกชนดบนแผนดนโลกนกทกชนดในอากาศสงมชวตทกชนดทเคลอนไหว บนแผนดนโลกและปลาทกชนดในทะเลพวกมนถกมอบไวในมอของทานแลว(ปฐมกาล9:2)

หลงจากเหตการณเหลานนพระวจนะของพระเจามาถงอบรามในนมตตรสวา“อยากลวเลยอบรามเราเปนโลปองกน เจาและเปนรางวลอนยงใหญของเจา”ปฐมกาล15:1

และพระเจาทรงไดยนเสยงของเดกนนและทตสวรรคของพระเจากเรยกฮาการจากฟาสวรรคมาบอกนางวา“ฮาการเอย เจาเปนอะไรไปอยากลวเลยเพราะพระเจาทรงไดยนเสยงของเดกนนแลวณททเขาอย”ปฐมกาล21:17

และในคนนนเองพระยาหเวหทรงปรากฏแกเขาและตรสวา“เราคอพระเจาของอบราฮมบดาของเจาอยากลวเลย เพราะเราอยกบเจาและจะอวยพรเจาและจะทาใหเชอสายของเจาทวคณขนเพอเหนแกอบราฮมผรบใชของเรา”ปฐม กาล26:24

และในวนทสามเมอพวกเขาบาดเจบสาหสบตรชายสองคนของยาโคบคอซเมโอนและเลวพนองของดนาหไดหยบ ดาบของตนคนละเลมแลวบกเขาไปในเมองอยางกลาหาญและฆาผชายทงหมดในเมองนน(ปฐมกาล34:25)

และเขาพดวา“สนตสขจงมแกทานอยากลวเลยพระเจาของทานและพระเจาของบดาทานไดประทานทรพยสมบตใน กระสอบของทานแกทานแลวขาพเจาเคยรบเงนของทาน”แลวเขากพาซเมโอนออกมาหาพวกเขา(ปฐมกาล43:23)

และพระองคตรสวา“เราคอพระเจาพระเจาของบดาเจาอยากลวทจะลงไปยงอยปตเพราะเราจะทาใหเจาเปนชนชาต ใหญทนน”(ปฐมกาล46:3)

โยเซฟจงกลาวแกพวกเขาวา“อยากลวเลยเพราะเราอยในฐานะของพระเจาหรอ?สวนพวกเจาคดรายตอเราแตพระ เจาทรงประสงคใหเกดผลดเพอใหเปนอยางทเปนอยในวนนเพอชวยชวตคนจานวนมากฉะนนอยากลวเลยเราจะ เลยงดพวกเจาและลกเลกๆของพวกเจา”แลวโยเซฟกปลอบโยนพวกเขาและพดกบพวกเขาดวยความเมตตา(ปฐม กาล50:19-21)

และโมเสสกลาวแกประชาชนวา“อยากลวเลยจงยนดความรอดของพระเจาซงพระองคจะทรงสาแดงแกพวกทานใน วนนเพราะชาวอยปตทพวกทานเหนในวนนพวกทานจะไมเหนพวกเขาอกเลยตลอดไป”(อพยพ14:13)

ใครเลาจะเหมอนพระองคโอพระเจาในบรรดาเทพเจาทงหลาย?ใครเลาจะเหมอนพระองคผทรงสงาราศในความ

ดวยพระหตถอนยงใหญของพระองคพวกเขาจะนงเงยบเหมอนหนจนกวาประชากรของพระองคจะผานพนไปโอพระ เจาจนกวาประชากรทพระองคทรงไถไวจะผานพนไป(อพยพ15:11,16)

ยงกวานนเจาจงเลอกคนทมความสามารถจากหมประชาชนทงหมดคอคนทเกรงกลวพระเจาเปนคนซอตรงและ เกลยดความโลภแลวแตงตงพวกเขาใหปกครองพวกเขาเปนผปกครองพนคนผปกครองรอยคนผปกครองหาสบคน และผปกครองสบคน(อพยพ18:21)

และโมเสสกลาวแกประชาชนวา“อยากลวเลยเพราะพระเจาทรงเสดจมาเพอทดสอบพวกทานและเพอความยาเกรง พระองคจะอยตอหนาพวกทานเพอพวกทานจะไมทาบาป”(อพยพ20:20)

เราจะสงความหวาดกลวไปกอนหนาเจาและจะทาลายชนชาตทงหมดทเจาไปหาและเราจะทาใหศตรของเจาทงหมด หนหลงใหเจา(อพยพ23:27)

เจาทงหลายจงยาเกรงมารดาและบดาของตนและจงรกษาวนสะบาโตของเราเราคอพระเยโฮวาหพระเจาของเจา เจาอยาสาปแชงคนหหนวกและอยาวางสงกดขวางไวตอหนาคนตาบอดแตจงยาเกรงพระเจาของเจาเราคอพระเยโฮ วาหเจาจงลกขนตอหนาคนชราและใหเกยรตแกผเฒาและจงยาเกรงพระเจาของเจาเราคอพระเยโฮวาหเลวนต 19:3,14,32

ฉะนนเจาทงหลายอยากดขขมเหงกนและกนแตจงยาเกรงพระเจาของเจาเพราะเราคอพระเยโฮวาหพระเจาของเจา อยารบดอกเบยจากเขาหรอเพมพนผลกาไรแตจงยาเกรงพระเจาของเจาเพอพนองของเจาจะไดมชวตอยกบเจา อยาปกครองเขาดวยความโหดรายแตจงยาเกรงพระเจาของเจาเลวนต25:17,36,43

และเราจะประทานสนตสขในแผนดนและเจาทงหลายจะนอนลงและจะไมมสงใดทาใหเจาหวาดกลวและเราจะขบไล สตวรายออกจากแผนดนและดาบจะไมเขามาในแผนดนของเจาเลวนต26:6

และสภาพแผนดนนนเปนอยางไรอดมสมบรณหรอแหงแลงมไมในดนหรอไมจงมกาลงใจทดและนาผลผลตจาก แผนดนนนมาเวลานนเปนเวลาทองนสกงอมครงแรกกนดารวถ13:20

อยากบฏตอองคพระผเปนเจาและอยากลวคนในแผนดนนนเพราะพวกเขาเปนอาหารสาหรบเราอาวธปองกนของ พวกเขาไดจากไปแลวและองคพระผเปนเจาทรงอยกบเราอยากลวพวกเขาเลย(กนดารวถ14:9)

และองคพระผเปนเจาตรสกบโมเสสวาอยากลวเขาเลยเพราะเราไดมอบเขาและประชาชนทงหมดของเขารวมถง แผนดนของเขาไวในมอของเจาแลวและเจาจงปฏบตตอเขาเหมอนอยางทเจาไดปฏบตตอสโฮนกษตรยแหงชาวอมอ ไรตซงอาศยอยทเฮชบอน(กนดารวถ21:34)

อยาลาเอยงในการพพากษาแตจงฟงทงผเลกนอยและผใหญโตอยากลวหนาคนเพราะการพพากษาเปนของพระเจา และเรองใดทยากเกนกวาทานจะจดการไดจงนามาทลตอเราและเราจะฟงเฉลยธรรมบญญต1:17 ดเถดพระยาหเวหพระเจาของเจาไดทรงตงแผนดนนนไวตอหนาเจาแลวจงขนไปครอบครองแผนดนนนเถดตามท พระยาหเวหพระเจาของบรรพบรษของเจาไดตรสไวแกเจาอยากลวและอยาทอแทเลยแลวขาพเจากกลาวแกเจาวา อยาหวาดกลวและอยาหวนเกรงพวกเขาเลยเฉลยธรรมบญญต1:21,29

และจงสงประชาชนวา“พวกเจาจะตองผานไปตามชายฝงของพนองของเจาคอลกหลานของเอซาวซงอาศยอยในเส อรและพวกเขาจะหวาดกลวพวกเจาฉะนนจงระวงตวใหดในวนนเราจะเรมทาใหความหวาดกลวและความเกรงกลว เจาเกดขนกบประชาชาตทงหลายทอยใตฟาสวรรคผทจะไดยนเรองราวของเจาและตวสนสะทานและทกขทรมาน เพราะเจา”(เฉลยธรรมบญญต2:4,25)

และพระเยโฮวาหตรสกบขาพเจาวาอยากลวเขาเลยเพราะเราจะมอบเขาและประชาชนของเขาทงหมดรวมทง แผนดนของเขาไวในมอของเจาและเจาจงทากบเขาเหมอนทเจาไดทากบสโฮนกษตรยแหงชาวอมอไรตซงอาศยอย ทเฮชบอนเจาอยากลวพวกเขาเลยเพราะพระเยโฮวาหพระเจาของเจาจะทรงตอสเพอเจา(เฉลยธรรมบญญต3:2,22)

โดยเฉพาะอยางยงในวนทเจาไดยนอยตอหนาพระเยโฮวาหพระเจาของเจาทโฮเรบเมอพระเยโฮวาหตรสกบขา พระองควาจงรวบรวมประชาชนมาใหเราและเราจะใหเขาไดยนถอยคาของเราเพอเขาจะไดเรยนรทจะเกรงกลวเรา ตลอดชวตทเขาอยบนโลกและเพอเขาจะไดสงสอนลกหลานของเขาดวย(เฉลยธรรมบญญต4:10)

ขอใหพวกเขามจตใจเชนนนคอยาเกรงเราและปฏบตตามบญญตของเราทกประการเพอวาเขาและลกหลานของเขา จะไดรบความสขตลอดไป

5:29

เพอเจาจะไดยาเกรงพระเยโฮวาหพระเจาของเจาและปฏบตตามพระบญญตและคาสงทงปวงของพระองคซงเรา บญชาเจาและบตรชายของเจาและหลานชายของเจาตลอดชวตของเจาและเพอวนเวลาของเจาจะยนยาวเจาจงยา เกรงพระเยโฮวาหพระเจาของเจาและรบใชพระองคและจงสาบานดวยพระนามของพระองคและพระเยโฮวาหทรง บญชาใหเราปฏบตตามพระบญญตเหลานทงหมดเพอยาเกรงพระเยโฮวาหพระเจาของเราเพอประโยชนของเราเสมอ เพอพระองคจะทรงรกษาชวตเราไวดงทเปนอยในวนนเฉลยธรรมบญญต6:2,13,24

อยากลวพวกเขาเลยแตจงระลกถงสงทพระเยโฮวาหพระเจาของเจาทรงกระทาตอฟาโรหและชาวอยปตทงปวงการ ทดลองใหญหลวงทเจาไดเหนดวยตาของเจาและหมายสาคญและอศจรรยตางๆและพระหตถอนทรงฤทธและพระกร ทเหยยดออกซงพระเยโฮวาหพระเจาของเจาทรงชวยเจาใหรอดพนฉะนนพระเยโฮวาหพระเจาของเจาจะทรงกระทา เชนเดยวกนตอชนชาตทงปวงทเจากลวเฉลยธรรมบญญต7:18-19

ฉะนนเจาจงรกษาพระบญญตของพระเจาของเจาจงดาเนนตามทางของพระองคและจงยาเกรงพระองค(เฉลยธรรม บญญต8:6)

และบดนอสราเอลเอยพระยาหเวหพระเจาของเจาทรงตองการอะไรจากเจานอกจากใหเจายาเกรงพระยาหเวหพระ เจาของเจาดาเนนตามทางของพระองคทกประการรกพระองคและรบใชพระยาหเวหพระเจาของเจาดวยสดใจและ สดจตวญญาณของเจาเจาจงยาเกรงพระยาหเวหพระเจาของเจาเจาจงรบใชพระองคและยดมนในพระองคและ สาบานดวยพระนามของพระองคเฉลยธรรมบญญต10:12,20

จะไมมผใดสามารถยนหยดตอหนาเจาไดเพราะพระเยโฮวาหพระเจาของเจาจะทรงบนดาลใหความหวาดกลวและ ความสยดสยองเกดขนทวแผนดนทเจาเหยยบยางไปดงทพระองคไดตรสไวแกเจาแลว(เฉลยธรรมบญญต11:25)

เจาทงหลายจงดาเนนตามพระเยโฮวาหพระเจาของเจาและจงยาเกรงพระองคและจงรกษาพระบญญตของพระองค และจงเชอฟงพระสรเสยงของพระองคและเจาทงหลายจงรบใชพระองคและจงยดมนในพระองคและชาวอสราเอล ทงปวงจะไดยนและยาเกรงและจะไมกระทาความชวรายเชนนในหมพวกเจาอกตอไปเฉลยธรรมบญญต13:4,11 และเจาจงรบประทานอาหารตอหนาพระเยโฮวาหพระเจาของเจาณสถานทซงพระองคทรงเลอกไวสาหรบ ประดษฐานพระนามของพระองคคอสวนสบของขาวนาองนและนามนของเจาและลกออนแรกของฝงววและฝงแกะ ของเจาเพอเจาจะไดเรยนรทจะยาเกรงพระเยโฮวาหพระเจาของเจาอยเสมอ(เฉลยธรรมบญญต13:24)

และประชาชนทงปวงจะไดยนและเกรงกลวและจะไมกระทาการใดๆทอวดดอกตอไปและเขาจะอานขอความนน ตลอดชวตของเขาเพอเขาจะไดเรยนรทจะเกรงกลวพระเยโฮวาหพระเจาของเขาและปฏบตตามพระบญญตและ กฎเกณฑเหลานทกประการ(เฉลยธรรมบญญต17:13,19)

เมอผเผยพระวจนะกลาวในนามของพระเจาหากสงนนไมเกดขนหรอไมเปนไปตามทกลาวไวนนคอสงทพระเจาไมได ตรสแตผเผยพระวจนะกลาวขนเองดวยความโออวดเจาอยากลวเขาเลย(เฉลยธรรมบญญต18:22)

และผทเหลออยจะไดยนและเกรงกลวและจะไมกระทาความชวเชนนนในหมพวกทานอกตอไป(เฉลยธรรมบญญต 19:20)

เมอเจาออกไปรบกบศตรและเหนมารถศกและผคนมากกวาเจาอยากลวพวกเขาเลยเพราะพระเยโฮวาหพระ เจาของเจาทรงอยกบเจาผทรงนาเจาออกมาจากแผนดนอยปตและเจาหนาทกจะกลาวแกพวกเขาวาจงฟงเถด อสราเอลเอยวนนเจากาลงจะออกไปรบกบศตรของเจาอยาใหใจของเจาทอแทอยากลวและอยาตวสนอยาหวาด ผวาเพราะพวกเขาเลยและเจาหนาทกจะกลาวแกประชาชนตอไปวาผใดทกลวและทอแทใหเขากลบไปบานของตน เถดเกรงวาใจของพนองของเขาจะทอแทไปดวย(เฉลยธรรมบญญต20:1,3,8)

และคนทงปวงในโลกจะเหนวาเจาถกเรยกดวยพระนามของพระเยโฮวาหและพวกเขาจะเกรงกลวเจาถาเจาไมปฏบต ตามถอยคาทงปวงของพระบญญตนทเขยนไวในหนงสอเลมนเพอเจาจะไดเกรงกลวพระนามอนรงเรองและนาเกรง ขามนคอพระเยโฮวาหพระเจาของเจา(เฉลยธรรมบญญต28:10,58)

จงเขมแขงและกลาหาญเถดอยากลวหรอหวาดหวนตอพวกเขาเลยเพราะพระเยโฮวาหพระเจาของเจาทรงอยกบเจา พระองคจะไมทรงละทงเจาหรอทอดทงเจาและโมเสสเรยกโยชวามาและกลาวแกเขาตอหนาชาวอสราเอลทงปวงวา

จงเขมแขงและกลาหาญเถดเพราะเจาจะตองนาชนชาตนไปยงแผนดนซงพระเยโฮวาหทรงสาบานไวกบบรรพบรษ ของพวกเขาวาจะประทานใหและเจาจะตองนาพวกเขาไดรบมรดกนนและพระเยโฮวาหทรงอยเบองหนาเจาพระองค จะทรงอยกบเจาพระองคจะไมทรงละทงเจาหรอทอดทงเจาอยากลวหรอทอแทเลยและพระองคทรงมอบหมายใหโย ชวาบตรของนนและตรสวาจงเขมแขงและกลาหาญเถดเพราะเจาจะตองนาชนชาตอสราเอลเขาไปในแผนดนซงเรา ไดสาบานไวกบพวกเขาและเราจะอยกบเจาเฉลยธรรมบญญต31:6-8,23

จงรวบรวมผคนทงชายหญงและเดกรวมทงคนตางชาตทอยในเมองของเจาเพอพวกเขาจะไดยนเพอพวกเขาจะได เรยนรและเกรงกลวพระเยโฮวาหพระเจาของเจาและปฏบตตามพระบญญตนทกประการและเพอลกหลานของพวก เขาซงยงไมรสงใดจะไดยนและเรยนรทจะเกรงกลวพระเยโฮวาหพระเจาของเจาตราบเทาทเจาอาศยอยในดนแดนท เจาขามแมนาจอรแดนไปครอบครองเฉลยธรรมบญญต31:12-13

ประวตศาสตร

จงเขมแขงและกลาหาญเถดเพราะเจาจะตองแบงแผนดนนเปนมรดกแกชนชาตนซงเราไดสาบานไวกบบรรพบรษ ของพวกเขาวาจะมอบใหแกเขาจงเขมแขงและกลาหาญยงนกเพอเจาจะไดปฏบตตามพระบญญตทกประการซง โมเสสผรบใชของเราไดบญชาเจาไวอยาหนเหไปทางขวาหรอทางซายเพอเจาจะไดเจรญรงเรองไมวาเจาจะไปทใด เราไดบญชาเจาแลวมใชหรอ?จงเขมแขงและกลาหาญเถดอยากลวและอยาทอแทเพราะพระเยโฮวาหพระเจาของ เจาทรงอยกบเจาไมวาเจาจะไปทใดผใดกตามทกบฏตอพระบญชาของเจาและไมเชอฟงคาบญชาของเจาในทกสงท เจาสงสอนเขาผนนจะตองถกประหารชวตจงเขมแขงและกลาหาญเถดโยชวา1:6-7,9,18

และเมอเราไดยนเรองเหลานแลวใจของเรากออนยวบลงไมมใครมกาลงใจเหลออยอกเลยเพราะทานนนเองเพราะ พระเยโฮวาหพระเจาของทานพระองคทรงเปนพระเจาทงในสวรรคเบองบนและในแผนดนเบองลางโยชวา2:11 เพอวาคนทงปวงบนโลกจะไดรถงพระหตถของพระเจาวาทรงฤทธานภาพยงเพอวาทานทงหลายจะไดยาเกรงพระ เจาของทานตลอดไปโยชวา4:24

และพระเยโฮวาหตรสกบโยชวาวาอยากลวและอยาทอแทจงนาทหารทงหมดไปกบเจาและลกขนไปเมองไอดเถด เราไดมอบกษตรยแหงไอและประชาชนของเขาและเมองของเขาและแผนดนของเขาไวในมอของเจาแลวโยชวา8:1

และพระเยโฮวาหตรสกบโยชวาวาอยากลวพวกเขาเลยเพราะเราไดมอบพวกเขาไวในมอของเจาแลวจะไมมใครใน พวกเขายนหยดตอหนาเจาไดเลยและโยชวาจงกลาวแกพวกเขาวาอยากลวและอยาทอแทจงเขมแขงและกลาหาญ เถดเพราะพระเยโฮวาหจะทรงกระทาเชนนนแกศตรทงหลายทพวกเจาตอสดวยโยชวา10:8,25

และพระเยโฮวาหตรสกบโยชวาวาอยากลวพวกนนเลยเพราะพรงนในเวลาเดยวกนนเราจะมอบพวกนนทงหมดใหถก ฆาตายตอหนาอสราเอลเจาจงตดมาของพวกนนและเผารถศกของพวกนนดวยไฟโยชวา11:6

ฉะนนจงกลาหาญยงนกทจะรกษาและปฏบตตามทกสงทเขยนไวในหนงสอธรรมบญญตของโมเสสเพอทานจะไมหน เหไปทางขวาหรอทางซายโยชวา23:6

ฉะนนจงยาเกรงพระเจาและปรนนบตพระองคดวยความจรงใจและจงละทงรปเคารพทบรรพบรษของทานเคยบชาอย ฝงแมนาอกดานหนงและในอยปตแลวจงปรนนบตพระเจาเถดโยชวา24:14 และเราไดกลาวแกเจาวาเราคอพระเยโฮวาหพระเจาของเจาอยากลวเทพเจาของชาวอมอไรตซงเจาอาศยอยใน ดนแดนของพวกเขาแตเจาไมเชอฟงเสยงของเราและพระเยโฮวาหตรสกบเขาวาสนตสขจงมแกเจาอยากลวเลย เจาจะไมตายผพพากษา6:10,23

ฉะนนจงไปประกาศใหประชาชนไดยนวาผใดทหวาดกลวและหวนเกรงจงกลบไปจากภเขากเลอาดแตเชาตรและ ประชาชนกกลบไปสองหมนสองพนคนเหลออยหนงหมนคนผพพากษา7:3

และบดนลกสาวของขาพเจาเอยอยากลวเลยขาพเจาจะทาตามทเจาตองการทกอยางเพราะคนทงเมองของขาพเจา รวาเจาเปนหญงผมคณธรรมรธ3:11

ถาทานทงหลายยาเกรงพระเจารบใชพระองคเชอฟงพระสรเสยงของพระองคและไมขดขนพระบญญตของพระเจา ทงทานทงหลายและกษตรยผปกครองทานกจะตดตามพระเจาของทานตอไปและซามเอลกลาวแกประชาชนวาอยา

กลวเลยทานทงหลายไดทาความชวรายเหลานทงหมดแตจงอยาหนเหไปจากการตดตามพระเจาแตจงรบใชพระเจา ดวยสดใจของทานจงยาเกรงพระเจาและรบใชพระองคดวยความจรงใจดวยสดใจของทานเพราะจงพจารณาดวา พระองคทรงทาสงยงใหญมากมายเพยงใดเพอทานทงหลาย1ซามเอล12:14,20,24

และซาอลกกลวดาวดเพราะพระเจาทรงอยกบดาวดและพระองคทรงจากซาอลไปแลวฉะนนเมอซาอลเหนวาดาวด ประพฤตตนอยางชาญฉลาดเขากกลวดาวดและซาอลกยงกลวดาวดมากขนไปอกและซาอลกกลายเปนศตรของดา วดตลอดไป1ซามเอล18:12,15,29

จงอยกบเราเถดอยากลวเลยเพราะผทคดรายตอชวตเรานนกคดรายตอชวตเจาดวยแตเจาจะปลอดภยอยกบเรา1 ซามเอล22:23

ดาวดจงกลาวแกเขาวา“เหตใดเจาจงไมเกรงกลวทจะยนมอออกไปทาลายผทพระเจาทรงเจมไว?”2ซามเอล1:14

ดาวดจงกลาวแกเขาวา“อยากลวเลยเพราะเราจะแสดงความเมตตาตอเจาเพราะเหนแกโยนาธานบดาของเจาและจะ คนแผนดนทงหมดของซาอลบดาของเจาใหแกเจาและเจาจะไดกนอาหารทโตะของเราตลอดไป”2ซามเอล9:7

จงมกาลงใจเถดและใหเราทาหนาทปกปองประชาชนของเราและปกปองเมองตางๆของพระเจาของเราและขอพระ เจาทรงกระทาตามพระประสงคของพระองค2ซามเอล10:12

อบซาโลมไดสงบรรดาขาราชบรพารของตนวา“จงสงเกตดเถดเมอใดทอมโนนเมาเหลาองนและเมอเราบอกเจาวา จงฆาอมโนนเสยจงฆาเขาเสยอยากลวเลยเราไดสงเจาแลวมใชหรอจงกลาหาญและจงองอาจเถด”2ซามเอล 13:28 และดาวดไดทลตอองคพระผเปนเจาในวนทองคพระผเปนเจาทรงชวยเขาใหพนจากมอของศตรทงปวงและจากมอ ของซาอลเขาจงกลาววา“องคพระผเปนเจาทรงเปนศลาของขาพเจาเปนปอมปราการของขาพเจาและเปนผชวยให รอดของขาพเจาพระเจาแหงศลาของขาพเจาขาพเจาจะวางใจในพระองคพระองคทรงเปนโลของขาพเจาและเปน เขาสตวแหงความรอดของขาพเจาเปนหอคอยสงและเปนทลภยของขาพเจาเปนผชวยใหรอดของขาพเจาพระองค ทรงชวยขาพเจาใหพนจากความรนแรงขาพเจาจะทลตอองคพระผเปนเจาผทรงสมควรไดรบการสรรเสรญและ ขาพเจาจะรอดพนจากศตรของขาพเจาเมอคลนแหงความตายลอมรอบขาพเจานาทวมจากคนอธรรมทาใหขาพเจา หวาดกลวความทกขระทมแหงนรกลอมรอบขาพเจากบดกแหงความตายขดขวางขาพเจาในความทกขยากของ ขาพเจาขาพเจาทลตอองคพระผเปนเจาและรองขอตอพระเจาของขาพเจาและพระองคทรงไดยนเสยงของขาพเจา จากพระวหารของพระองคและเสยงรองของขาพเจากเขาไปในพระกรรณของพระองค”2ซามเอล22:1-7

พระเจาแหงอสราเอลตรสวาศลาแหงอสราเอลตรสกบขาพเจาวาผปกครองมนษยตองเปนผเทยงธรรมปกครองดวย ความเกรงกลวพระเจา2ซามเอล23:3

เพอพวกเขาจะไดเกรงกลวพระองคตลอดชวตทพวกเขาอาศยอยในแผนดนซงพระองคประทานใหแกบรรพบรษของ เราขอพระองคทรงสดบฟงคาทลขอจากสวรรคทประทบของพระองคและทรงทาตามคาทลขอของคนตางชาตทงปวง ททลขอตอพระองคเพอคนทงปวงในโลกจะไดรจกพระนามของพระองคและเกรงกลวพระองคเชนเดยวกบชนชาต อสราเอลของพระองคและเพอพวกเขาจะไดรวาพระวหารนซงขาพระองคสรางขนนนมพระนามของพระองค1พงศ กษตรย8:40,43

และเอลยาหกลาวแกเธอวา“อยากลวเลยจงไปทาตามทเจาไดกลาวไวแตจงทาขนมปงชนเลกๆใหเรากอนแลว นามาใหเราจากนนจงทาสาหรบเจาและสาหรบลกชายของเจา”1พงศกษตรย17:3

และทตสวรรคของพระเจากลาวแกเอลยาหวาจงลงไปกบเขาเถดอยากลวเขาเลยแลวเขากลกขนและลงไปกบทต สวรรคนนเพอเขาเฝากษตรย(2พงศกษตรย1:15)

และทานตอบวาอยากลวเลยเพราะผทอยกบเรามมากกวาผทอยกบพวกเขา2พงศกษตรย6:16

แตพวกเขากลวมากและกลาววา“ดเถดกษตรยสององคยงไมสามารถยนหยดตอหนาพระองคไดแลวเราจะยนหยด ไดอยางไร?”2พงศกษตรย10:4

แลวปโรหตคนหนงทพวกเขาไดพามาจากเมองสะมาเรยกมาอาศยอยในเบธเอลและสอนพวกเขาถงวธการทพวกเขา ควรยาเกรงพระเจาพระเจาทรงทาพนธสญญากบพวกเขาและทรงบญชาพวกเขาวา“อยายาเกรงพระอนอยากราบ

ไหวอยาปรนนบตอยาถวายเครองบชาแกพระอนแตจงยาเกรงพระเจาผทรงนาเจาทงหลายออกมาจากแผนดนอยปต ดวยฤทธอานาจอนยงใหญและพระหตถทเหยยดออกจงยาเกรงพระองคจงนมสการพระองคและจงถวายเครองบชา แกพระองคและจงปฏบตตามพระบญญตพระธรรมและคาสงทพระองคทรงเขยนไวสาหรบเจาทงหลายตลอดไปและ อยายาเกรงพระอนและอยาลมพนธสญญาทเราทากบเจาทงหลายและอยายาเกรงพระอนแตจงยาเกรงพระเจาของ เจาและพระองคจะทรงชวยเจาทงหลายใหพนจากมอของศตรทงปวง”2พงศกษตรย17:28,35-39

และอสยาหกลาวแกพวกเขาวา“จงบอกเจานายของทานดงนวาพระยาหเวหตรสวาอยากลวถอยคาททานไดยนซง พวกขาราชบรพารของกษตรยแหงอสซเรยไดกลาวหมนประมาทเราดเถดเราจะสงพายรายมาลงโทษเขาและเขาจะ ไดยนขาวลอและจะกลบไปยงดนแดนของตนและเราจะทาใหเขาตายดวยคมดาบในดนแดนของเขาเอง”2พงศ กษตรย19:6-7

และเกดาลยาหไดสาบานตอพวกเขาและคนของพวกเขาวา“อยากลวทจะเปนทาสของชาวเคลเดยจงอาศยอยใน แผนดนนนและรบใชกษตรยแหงบาบโลนแลวพวกเจาจะไดรบความสข”2พงศกษตรย25:24

และชอเสยงของดาวดกแพรไปทวทกแผนดนและพระเจาทรงบนดาลใหประชาชาตทงหลายเกรงกลวพระองค1 พงศาวดาร14:17

จงเกรงกลวพระองคเถดทวทงโลกโลกกจะมนคงอยไมสนคลอน1พงศาวดาร16:30

จงมกาลงใจเถดและจงประพฤตตนอยางกลาหาญเพอประชาชนของเราและเพอเมองตางๆของพระเจาของเราและ ขอใหพระเจาทรงกระทาสงทดในสายพระเนตรของพระองคเถด1

แลวเจาจะเจรญรงเรองถาเจาเอาใจใสปฏบตตามพระบญญตและคาตดสนทพระเจาทรงบญชาโมเสสเกยวกบ อสราเอลจงเขมแขงและกลาหาญอยากลวและอยาทอแท1พงศาวดาร22:13 ดาวดกลาวแกโซโลมอนโอรสของตนวา“

เยโฮวาหพระเจาของขาพเจาจะทรงอยกบเจาพระองคจะไมทรงละทงเจาหรอทอดทงเจาจนกวาเจาจะทางานทงสน เพอการรบใชพระวหารของพระเยโฮวาหเสรจสน”1พงศาวดาร28:20

เพอพวกเขาจะไดเกรงกลวพระองคและดาเนนตามทางของพระองคตราบเทาทพวกเขาอาศยอยในแผนดนซง พระองคประทานใหแกบรรพบรษของเราแลวขอพระองคทรงฟงจากฟาสวรรคจากทประทบของพระองคและทรงทา ตามทกสงทคนตางชาตทลขอตอพระองคเพอคนทงปวงในโลกจะรจกพระนามของพระองคและเกรงกลวพระองค เหมอนกบชนชาตอสราเอลของพระองคและจะรวาพระวหารทขาพระองคสรางขนนมชอตามพระนามของพระองค2 พงศาวดาร6:31,33

และพวกเขาไดโจมตเมองตางๆรอบเมองเกรารทงหมดเพราะความเกรงกลวพระเจามาอยกบพวกเขาและพวกเขาได ปลนสะดมเมองเหลานนทงหมดเพราะมทรพยสนมากมายเหลอเฟออยในนน2พงศาวดาร14:14 เมออาสาไดยนถอยคาเหลานและคาพยากรณของโอเดดผเผยพระวจนะเขากมกาลงใจขนและไดกาจดรปเคารพทนา รงเกยจเหลานนเสยจากแผนดนยดาหและเบนยามนทงหมดและจากเมองตางๆทเขาไดยดมาจากภเขาเอฟราอม และไดบรณะแทนบชาของพระเจาขนใหมซงตงอยหนาเฉลยงของพระเจา2พงศาวดาร15:8

และความเกรงกลวพระเจาไดเกดขนกบอาณาจกรทงหลายในดนแดนรอบขางยดาหทาใหพวกเขาไมกลาทาสงคราม กบเยโฮชาฟท(2พงศาวดาร17:10)

ฉะนนบดนจงใหความยาเกรงพระเจาอยกบทานจงระมดระวงและกระทาตามนนเพราะพระเจาของเราไมทรงลาเอยง ไมทรงเหนแกหนาใครและไมทรงรบของกานลและพระองคทรงกาชบพวกเขาวาจงกระทาตามนดวยความยาเกรง พระเจาดวยความซอสตยและดวยใจทบรสทธและดเถดอามารยาหปโรหตใหญเปนผดแลทานในทกเรองของพระ เจาและเศบาดยาหบตรของอชมาเอลผปกครองราชวงศยดาหเปนผดแลกจการของกษตรยและพวกเลวจะเปน เจาหนาทอยตอหนาทานจงกระทาดวยความกลาหาญและพระเจาจะทรงอยกบคนด2พงศาวดาร19:7,9,11

และพระองคตรสวา“จงฟงเถดชาวยดาหทงปวงและชาวเยรซาเลมทงหลายและกษตรยเยโฮชาฟทพระเยโฮวาห ตรสแกทานทงหลายวาอยากลวหรอทอแทเพราะกองทพใหญโตนเลยเพราะการรบนนไมใชของทานแตเปนของ

พระเจา”2พงศาวดาร20:15

เจาทงหลายไมจาเปนตองตอสในสงครามครงนจงตงมนอยและดความรอดของพระเจาทอยกบเจาโอยดาหและ เยรซาเลมเอยอยากลวและอยาทอแทพรงนจงออกไปตอสกบพวกเขาเพราะพระเจาจะทรงอยกบเจาและความเกรง กลวพระเจากอยเหนออาณาจกรทงหลายในประเทศเหลานนเมอพวกเขาไดยนวาพระเจาทรงตอสกบศตรของ อสราเอล2พงศาวดาร20:17,29

จงเขมแขงและกลาหาญอยากลวหรอทอแทเพราะกษตรยแหงอสซเรยหรอเพราะกองทพทงหมดทอยกบเขาเพราะ ฝายเรามมากกวาฝายเขา(2พงศาวดาร32:7)

จงลกขนเถดเพราะเรองนเปนเรองของเจาเรากจะอยกบเจาดวยจงมกาลงใจและจงทาเถดเอซรา10:4 ขาแตพระเจาขาพระองคขอวงวอนพระองคโปรดเงยพระกรรณฟงคาอธษฐานของขาพระองคและคาอธษฐานของ บรรดาผรบใชของพระองคผปรารถนาจะยาเกรงพระนามของพระองคและขอพระองคทรงโปรดประทานความ เจรญรงเรองแกขาพระองคในวนนและขอทรงโปรดเมตตาเขาตอหนาชายผนดวยเพราะขาพระองคเปนผถอถวยของ กษตรยเนหะมย1:11

และขาพเจามองดแลวลกขนกลาวแกขนนางบรรดาผปกครองและประชาชนทงหลายวาอยากลวพวกเขาเลยจง ระลกถงพระเจาผทรงยงใหญและนาเกรงขามและจงตอสเพอพนองของทานบตรชายบตรหญงของทานภรรยาของ

ทานและครอบครวของทาน(เนหะมย4:14)

ขาพเจาจงกลาววา“การกระทาของทานนนไมดเลยทานไมควรดาเนนชวตดวยความเกรงกลวพระเจาของเราหรอ เพราะเหตแหงการตาหนจากคนตางชาตทเปนศตรของเรา

และในทกจงหวดและทกเมองทพระราชบญชาและพระราชกฤษฎกาของกษตรยไปถงชาวยวกมความสขและความ ยนดมงานเลยงและวนดและคนจานวนมากในแผนดนนนกหนมานบถอศาสนายวเพราะความเกรงกลวชาวยวเกดขน กบพวกเขาเอสเธอร8:17

ชาวอสราเอลรวมตวกนในเมองตางๆทวทกจงหวดของกษตรยอาหสเวรสเพอจบกมผทคดรายตอพวกเขาและไมม ใครสามารถตานทานพวกเขาไดเพราะความกลวพวกเขาตกอยกบประชาชนทงหมดและบรรดาผปกครองจงหวดผวา ราชการผแทนและเจาหนาทของกษตรยตางกชวยเหลอชาวอสราเอลเพราะความกลวมอรเดไคตกอยกบพวกเขา เอสเธอร9:2-3

และพระองคตรสกบมนษยวา“ดเถดความยาเกรงพระเจาคอปญญาและการละเวนจากความชวรายคอความเขาใจ” โยบ28:28

มนษยจงเกรงกลวเขาเขาไมลาเอยงตอผใดทมสตปญญาดโยบ37:24

เขาเยาะเยยความกลวและไมหวาดหวนและไมหนหลงหนจากดาบโยบ39:22

บนโลกนไมมผใดเหมอนพระองคผทรงปราศจากความกลวโยบ41:33

จงรบใชพระเจาดวยความเกรงกลวและจงชนชมยนดดวยความสนสะทานสดด2:11

ขาพเจาจะไมกลวคนนบหมนทตงตนเปนศตรอยรอบขางขอพระองคทรงลกขนเถดขาแตพระเจาขอทรงชวยขาพเจา ดวยขาแตพระเจาของขาพเจาเพราะพระองคทรงฟาดฟนศตรของขาพเจาทงหลายทโหนกแกมและทรงหกฟนของ คนอธรรมเสยแลวสดด3:6-7

แตสาหรบขาพเจาขาพเจาจะเขาไปในพระวหารของพระองคดวยพระเมตตาอนมากมายของพระองคและดวยความยา เกรงพระองคขาพเจาจะนมสการตอพระวหารอนศกดสทธของพระองคสดด5:7 ขอพระองคทรงทาใหพวกเขากลวเถดขาแตพระเจาเพอบรรดาประชาชาตจะไดรวาตนเองเปนเพยงมนษยเทานนเซ ลาหสดด9:20

พวกเขาหวาดกลวอยางยงเพราะพระเจาทรงสถตอยในหมคนชอบธรรม(สดด14:5)

ในสายตาของคนชวชาเขาดหมนเหยยดหยามแตใหเกยรตแกผทเกรงกลวพระเจาผทสาบานวาจะทารายตนเองและ ไมเปลยนแปลงคาสาบานนนสดด15:4

ความยาเกรงพระเจาเปนสงบรสทธยงยนเปนนจการพพากษาของพระเจาเปนความจรงและเทยงธรรมโดยสนเชง สดด19:9

บรรดาผทยาเกรงพระเจาจงสรรเสรญพระองคเถดบรรดาผสบเชอสายของยาโคบจงถวายเกยรตพระองคเถดและจง ยาเกรงพระองคเถดบรรดาผสบเชอสายของอสราเอลขาพระองคจะสรรเสรญพระองคในทประชมใหญขาพระองคจะ ปฏบตตามคาปฏญาณของขาพระองคตอหนาบรรดาผทยาเกรงพระองคสดด22:23,25

ถงแมขาพเจาจะเดนผานหบเขาแหงความตายขาพเจากจะไมกลวภยใดๆเพราะพระองคทรงอยกบขาพเจาไมเทา และคทาของพระองคเปนเครองปลอบใจขาพเจาสดด23:4

ความลบของพระเจาอยกบผทยาเกรงพระองคและพระองคจะทรงสาแดงพนธสญญาของพระองคแกพวกเขาสดด 25:14

(บทเพลงสดดของดาวด)พระเยโฮวาหทรงเปนแสงสวางและความรอดของขาพเจาขาพเจาจะกลวผใดเลา?พระเยโฮ วาหทรงเปนกาลงแหงชวตของขาพเจาขาพเจาจะหวาดหวนผใดเลา?แมกองทพจะมาตงคายลอมขาพเจาใจขาพเจา กจะไมกลวแมสงครามจะเกดขนกบขาพเจาขาพเจากจะมนใจจงรอคอยพระเยโฮวาหจงมความกลาหาญและ พระองคจะทรงเสรมกาลงใจของทานจงรอคอยพระเยโฮวาหเถดสดด27:1,3,14 โอความดของพระองคนนยงใหญเหลอเกนซงพระองคทรงเตรยมไวสาหรบผทยาเกรงพระองคและซงพระองคทรง กระทาเพอผทวางใจในพระองคตอหนาบตรมนษยทงหลาย!จงมกาลงใจเถดและพระองคจะทรงเสรมกาลงใจของ ทานทงหลายทวางใจในพระเจาสดด31:19,24

ขอใหทวทงโลกยาเกรงพระเจาขอใหชาวโลกทงปวงยนหยดในพระองคดเถดพระเนตรของพระเจาทรงมองดผทยา เกรงพระองคและผทหวงในพระเมตตาของพระองคสดด33:8,18 ทตสวรรคของพระเจาทรงตงคายลอมรอบผทเกรงกลวพระองคและทรงชวยพวกเขาใหรอดพนโอจงเกรงกลวพระ เจาเถดบรรดาผบรสทธของพระองคเพราะผทเกรงกลวพระองคจะไมขาดสงใดเลยมาเถดลกๆทงหลายจงฟงเรา เราจะสอนเจาใหเกรงกลวพระเจาสดด34:7,9,11

พระเจาทรงเปนทพงและกาลงของเราทรงเปนผชวยเหลอเราในยามทกขยากฉะนนเราจะไมกลวแมแผนดนจะ สนสะเทอนและแมภเขาจะถกพดไปอยกลางทะเลแมนาทะเลจะคารามและปนปวนแมภเขาจะสนสะเทอนดวยคลนท ซดสาดเซลาหสดด46:1-3

อยากลวเลยเมอผใดรารวยขนเมอความรงเรองของวงศตระกลของเขาเพมพนขนเพราะเมอเขาตายไปเขาจะนาสงใด ไปไมไดเลยความรงเรองของเขาจะไมสบตอจากเขาไป(สดด49:16-17)

เมอใดทขาพเจาหวาดกลวขาพเจาจะวางใจในพระองคขาพเจาจะสรรเสรญพระวจนะของพระเจาขาพเจาวางใจใน พระเจาขาพเจาจะไมกลวสงใดทมนษยจะทากบขาพเจาไดขาพเจาวางใจในพระเจาขาพเจาจะไมกลวสงใดทมนษย จะทากบขาพเจาไดสดด56:3-4,11

พระองคทรงประทานธงใหแกผทยาเกรงพระองคเพอใหธงนนโบกสะบดอยเพราะความจรงเซลาหสดด60:4 ขาแตพระเจาขอทรงฟงเสยงของขาพระองคในคาอธษฐานของขาพระองคขอทรงปกปองชวตของขาพระองคจาก ความกลวศตรและคนทงปวงจะเกรงกลวและจะประกาศพระราชกจของพระเจาเพราะพวกเขาจะพจารณาพระราชกจ ของพระองคอยางชาญฉลาดสดด64:1,9

จงมาฟงเถดทกทานทเกรงกลวพระเจาและขาพเจาจะบอกถงสงทพระองคทรงกระทาเพอจตวญญาณของขาพเจา สดด66:16

พระเจาจะทรงอวยพรเราและทวทกมมโลกจะยาเกรงพระองคสดด67:7 พวกเขาจะเกรงกลวพระองคตราบเทาทดวงอาทตยและดวงจนทรยงคงอยตลอดทกชวอายคนสดด72:5

ความรอดของพระองคนนใกลเขามาแลวสาหรบผทยาเกรงพระองคเพอพระสรจะสถตอยในแผนดนของเราสดด85:9

ขอทรงสอนทางของพระองคแกขาพระองคเถดขาแตพระเจาขาพระองคจะดาเนนในความจรงของพระองคขอทรง รวมใจขาพระองคใหยาเกรงพระนามของพระองคสดด86:11

ใครเลาจะรถงอานาจแหงพระพโรธของพระองค?พระพโรธของพระองคเปนไปตามความเกรงกลวของพระองคสดด 90:11

แนนอนวาพระองคจะทรงชวยเจาใหพนจากกบดกของพรานและจากโรคระบาดรายแรงพระองคจะทรงปกคลมเจา ดวยปกของพระองคและเจาจะวางใจภายใตปกของพระองคสจธรรมของพระองคจะเปนโลและเกราะปองกนเจาเจา จะไมตองกลวความนาสะพรงกลวในเวลากลางคนหรอลกศรทพงมาในเวลากลางวนหรอโรคระบาดทแพรกระจายใน ความมดหรอความพนาศทเกดขนในเวลากลางวนแสกๆสดด91:3-6

จงนมสการพระเจาในความงดงามแหงความบรสทธจงยาเกรงพระองคเถดทวทงโลกสดด96:9

ดงนนคนตางชาตจะเกรงกลวพระนามของพระเจาและบรรดากษตรยทงหลายในแผนดนโลกจะเกรงกลวพระสรของ พระองคสดด102:15

เพราะวาฟาสวรรคอยสงเหนอแผนดนโลกฉนใดพระเมตตาของพระองคกยงใหญตอผทเกรงกลวพระองคฉนนน เหมอนอยางทบดาสงสารบตรของตนฉนใดพระเยโฮวาหกสงสารผทเกรงกลวพระองคฉนนนแตพระเมตตาของพระเย โฮวาหดารงอยชวนรนดรตอผทเกรงกลวพระองคและความชอบธรรมของพระองคกดารงอยถงลกหลานของตนดวย (สดด103:11,13,17)

ชาวอยปตตางยนดเมอพวกเขาจากไปเพราะความกลวพวกเขาไดครอบงาพวกเขา(สดด105:38)

พระองคทรงประทานอาหารแกผทยาเกรงพระองคพระองคจะทรงระลกถงพนธสญญาของพระองคเสมอความยาเกรง พระเจาเปนจดเรมตนของสตปญญาผทปฏบตตามพระบญญตของพระองคยอมมความเขาใจดคาสรรเสรญพระองค ดารงอยเปนนจสดด111:5,10

เขาจะไมหวาดกลวขาวรายใดๆใจของเขาแนวแนวางใจในพระเจาใจของเขามนคงเขาจะไมหวาดกลวจนกวาจะได เหนสงทตนปรารถนาสาเรจเหนอศตรสดด112:7-8

บรรดาผทยาเกรงพระเจาจงวางใจในพระเจาพระองคทรงเปนผชวยและเปนโลกาบงของเขาพระองคจะทรงอวยพร แกผทยาเกรงพระเจาทงเลกและใหญสดด115:11,13

จงใหผทเกรงกลวพระเจากลาววาพระเมตตาของพระองคดารงอยเปนนจพระเจาทรงอยขางขาพเจาขาพเจาจะไม กลวมนษยจะทาอะไรขาพเจาไดเลา?สดด118:4,6

ขอทรงตงพระทยมนในพระวจนะของพระองคแกผรบใชของพระองคผซงอทศตนดวยความยาเกรงพระองคขอทรง ขจดความอบอายทขาพเจาเกรงกลวเพราะพระบญญตของพระองคนนดขาพเจาเปนเพอนรวมทกขรวมสขกบบรรดาผ ทยาเกรงพระองคและกบบรรดาผทรกษาพระบญญตของพระองคบรรดาผทยาเกรงพระองคจะยนดเมอเหนขาพเจา เพราะขาพเจามความหวงในพระวจนะของพระองคขอใหบรรดาผทยาเกรงพระองคหนมาหาขาพเจาและบรรดาผท รจกพระบญญตของพระองคเนอหนงของขาพเจาสนสะทานดวยความยาเกรงพระองคและขาพเจาเกรงกลวพระ บญญตของพระองคสดด119:38,39,63,74,79,120

จงสรรเสรญพระเจาเถดโอวงศวานเลวเอยพวกเจาผยาเกรงพระเจาจงสรรเสรญพระเจาเถดสดด135:20

พระองคจะทรงประทานสงทผทเกรงกลวพระองคปรารถนาพระองคจะทรงฟงเสยงรองของพวกเขาและจะทรงชวย พวกเขาใหรอดสดด145:19

พระเจาทรงพอพระทยในผทเกรงกลวพระองคและในผทหวงในพระเมตตาของพระองคสดด147:11

แตผใดเชอฟงเราผนนจะอยอยางปลอดภยและจะปราศจากความกลวตอสงชวรายสภาษต1:33

แลวเจาจะเขาใจความเกรงกลวพระเจาและจะพบความรเกยวกบพระเจาสภาษต2:5

อยาคดวาตนเองฉลาดจงยาเกรงพระเจาและละเวนจากความชวรายเมอเจาเขานอนเจาอยากลวเลยแทจรงแลว เจาจะเขานอนและหลบอยางสบายอยากลวความหวาดกลวฉบพลนหรอความพนาศของคนชวเมอมนมาถงสภาษต 3:7,24-25

ความยาเกรงพระเจาคอการเกลยดชงความชวรายไดแกความเยอหยงความทะนงตนทางชวและคาพดทหยาบคาย สภาษต8:13

ความยาเกรงพระเจาเปนจดเรมตนของปญญาและความรเรองขององคบรสทธเปนความเขาใจสภาษต9:10

ความยาเกรงพระเจาทาใหอายยนยาวแตอายของคนชวจะสนลงสภาษต10:27

ความยาเกรงพระเจากอใหเกดความมนใจอยางแนวแนและบตรของพระองคจะมทพงพงความยาเกรงพระเจาเปนบอ เกดแหงชวตชวยใหพนจากกบดกแหงความตายสภาษต14:26-27

การมสงเลกนอยดวยความเกรงกลวพระเจาดกวาการมทรพยสมบตมากมายแตตองทกขยากความเกรงกลวพระเจา เปนคาสงสอนแหงปญญาและความถอมตนสาคญกวาเกยรตยศสภาษต15:16,33

ดวยความเมตตาและความจรงความชวชาจงถกชาระลางและดวยความยาเกรงพระเจามนษยจงละเวนจากความชว รายสภาษต16:6

ความยาเกรงพระเจาเปนปจจยนาไปสชวตและผทยาเกรงพระเจาจะดารงชวตอยางอมเอมใจเขาจะไมประสบกบความ ชวรายใดๆสภาษต19:23

ดวยความถอมตนและความยาเกรงพระเจาจงนามาซงทรพยสมบตเกยรตและชวตสภาษต22:4

อยาใหใจของทานอจฉาคนบาปแตจงยาเกรงพระเจาตลอดทงวนสภาษต23:17

ลกเอยจงยาเกรงพระเจาและพระมหากษตรยและอยาเขาไปยงเกยวกบพวกทชอบเปลยนแปลงสงตางๆสภาษต 24:21

คนชวจะหนเมอไมมใครไลตามแตคนชอบธรรมจะกลาหาญดจสงโตสภาษต28:1

ความกลวมนษยนามาซงกบดกแตผใดวางใจในพระเจาผนนจะปลอดภยสภาษต29:25 นางไมกลวหมะสาหรบครอบครวของนางเพราะคนในบานของนางทกคนสวมเสอผาสแดงสดสภาษต31:21 ขาพเจาทราบวาสงใดกตามทพระเจาทรงกระทาสงนนจะคงอยเปนนจไมมสงใดมาเพมเตมหรอเปลยนแปลงไดและ พระเจาทรงกระทาสงนนเพอใหมนษยเกรงกลวพระองค(ปญญาจารย3:14)

เพราะในความฝนมากมายและถอยคามากมายนนกมสงไรสาระตางๆนานาอยดวยแตจงยาเกรงพระเจาเถดปญญา จารย5:7

ใครเลาจะเหมอนคนฉลาด?และใครเลาจะรความหมายของสงตางๆ?สตปญญาของคนทาใหใบหนาของเขาสดใส และความกลาหาญบนใบหนาของเขาจะเปลยนไปแมคนบาปจะทาชวรอยครงและชวตของเขายาวนานแตขาพเจา แนใจวาผทเกรงกลวพระเจาผทยาเกรงพระองคจะไดรบความสขความเจรญ(ปญญาจารย8:1,12)

ขอใหเราฟงขอสรปของเรองทงหมดนเถดจงยาเกรงพระเจาและรกษาพระบญญตของพระองคเพราะนคอหนาท ทงหมดของมนษยปญญาจารย12:13

จงเขาไปในหนและซอนตวอยในฝนดนดวยความเกรงกลวพระเจาและเพอพระสรแหงพระบารมของพระองคและ พวกเขาจะเขาไปในโพรงหนและในถาของแผนดนดวยความเกรงกลวพระเจาและเพอพระสรแหงพระบารมของ

พระองคเมอพระองคทรงลกขนมาเขยาแผนดนอยางนาสะพรงกลวเพอเขาไปในรอยแตกของหนและในยอดหน ขรขระดวยความเกรงกลวพระเจาและเพอพระสรแหงพระบารมของพระองคเมอพระองคทรงลกขนมาเขยาแผนดน อยางนาสะพรงกลวอสยาห2:10,19,21

ปรกษาหารอกนกไรผลพดคานนกไรผลเพราะพระเจาทรงอยกบเราองคพระผเปนเจาตรสกบขาพเจาดวยพระหตถอน ทรงฤทธและทรงสงสอนขาพเจาวาอยาดาเนนตามทางของชนชาตนโดยตรสวาอยาพดวา

ทงหลายทชนชาตนพดวา“เปนพนธมตร

อยากลวความกลวของพวกเขาและอยาหวาดหวนจงถวายเกยรตแดองค พระผเปนเจาแหงกองทพและจงใหพระองคเปนทเกรงกลวและเปนทหวาดหวนของทานอสยาห8:10-13

ฉะนนพระยาหเวหพระเจาจอมทพตรสวาโอประชากรของเราทอาศยอยในศโยนอยากลวชาวอสซเรยเลยเขาจะต เจาดวยไมเทาและจะยกไมเทาของเขาขนตอสกบเจาตามแบบอยางของอยปตอกไมนานความโกรธกจะสงบลงและ พระพโรธของเรากจะมาถงความพนาศของพวกเขาอสยาห10:24-25

และพระวญญาณของพระเจาจะทรงสถตอยกบเขาพระวญญาณแหงปญญาและความเขาใจพระวญญาณแหง คาแนะนาและฤทธเดชพระวญญาณแหงความรและความเกรงกลวพระเจาและจะทาใหเขามความเขาใจอยางรวดเรว ในความเกรงกลวพระเจาและเขาจะไมตดสนตามสงทตาเหนและจะไมตาหนตามทหไดยนอสยาห11:2-3

ดเถดพระเจาทรงเปนความรอดของขาพเจาขาพเจาจะวางใจและไมกลวเพราะพระเยโฮวาหทรงเปนกาลงและบท เพลงของขาพเจาพระองคทรงเปนความรอดของขาพเจาดวยอสยาห12:2

ขาแตพระเจาพระองคทรงเปนพระเจาของขาพระองคขาพระองคจะสรรเสรญพระองคขาพระองคจะยกยองพระองค เพราะพระองคทรงกระทาสงมหศจรรยพระดารสของพระองคแตโบราณกาลนนเปนความซอสตยและเทยงแทเพราะ พระองคทรงทาลายเมองใหกลายเปนกองซากปรกหกพงทาลายเมองทมปอมปราการใหกลายเปนซากปรกหกพง และทาลายวงของคนตางชาตใหกลายเปนเมองทไมมอยจรงจะไมถกสรางขนอกเลยฉะนนชนชาตทเขมแขงจะถวาย เกยรตแดพระองคและเมองของชนชาตทนาเกรงขามจะเกรงกลวพระองคอสยาห25:1-3

แตเมอเขาเหนบตรของเขาซงเปนผลงานแหงมอของขาพเจาอยทามกลางเขาพวกเขาจะถวายเกยรตแดพระนาม ของขาพเจาและถวายเกยรตแดพระผบรสทธแหงยาโคบและจะยาเกรงพระเจาแหงอสราเอลอสยาห29:23

เพราะพระเยโฮวาหตรสกบขาพเจาดงนวาเหมอนสงโตและลกสงโตคารามใสเหยอเมอมคนเลยงแกะมากมายมาเรยก มนมนกจะไมกลวเสยงของพวกเขาและจะไมลดตวลงเพราะเสยงดงของพวกเขาฉะนนพระเยโฮวาหจอมทพจะเสดจ ลงมาตอสเพอภเขาศโยนและเนนเขานนอสยาห31:4

และสตปญญาและความรจะเปนเครองคาจนในสมยของเจาและเปนกาลงแหงความรอดความยาเกรงพระเจาเปน ขมทรพยของเจาอสยาห33:6

จงกลาวแกผทมใจหวาดกลววาจงเขมแขงอยากลวเลยดเถดพระเจาของทานจะมาดวยการแกแคนคอพระเจาทจะ ทรงตอบแทนพระองคจะเสดจมาและชวยทานใหรอดอสยาห35:4

และอสยาหกลาวแกพวกเขาวา“จงบอกเจานายของเจาวาพระยาหเวหตรสวาอยากลวถอยคาทเจาไดยนซงพวกขา ราชบรพารของกษตรยแหงอสซเรยไดกลาวหมนประมาทเราดเถดเราจะสงพายรายมาลงโทษเขาและเขาจะไดยน ขาวลอแลวกลบไปยงแผนดนของตนและเราจะทาใหเขาตายดวยคมดาบในแผนดนของเขาเอง”อสยาห37:6-7 โอศโยนเอยเมองทนาขาวดมาจงขนไปบนภเขาสงเถดโอเยรซาเลมเอยเมองทนาขาวดมาจงเปลงเสยงของเจา ดวยกาลงจงเปลงเสยงขนอยากลวเลยจงกลาวแกเมองตางๆในยดาหวาดเถดพระเจาของทาน!อสยาห40:9 พวกเขาทกคนชวยเหลอเพอนบานของตนและทกคนกลาวแกพนองของตนวาจงมกาลงใจเถดอยากลวเลยเพราะ เราอยกบเจาอยาทอแทเลยเพราะเราเปนพระเจาของเจาเราจะเสรมกาลงเจาเราจะชวยเจาและเราจะคาจนเจาดวย มอขวาแหงความชอบธรรมของเราเพราะเราคอพระเยโฮวาหพระเจาของเจาจะจบมอขวาของเจาไวและกลาวแกเจา วาอยากลวเลยเราจะชวยเจาอยากลวเลยเจาผออนแออยางยาโคบและชาวอสราเอลทงหลายเราจะชวยเจาพระ เยโฮวาหตรสและพระผไถของเจาพระผบรสทธแหงอสราเอลอสยาห41:6,10,13-14

แตบดนพระยาหเวหผทรงสรางเจาโอยาโคบและผทรงปนเจาโออสราเอลตรสวาอยากลวเลยเพราะเราไดไถเจา แลวเราไดเรยกเจาดวยชอของเจาเจาเปนของเราอยากลวเลยเพราะเราอยกบเจาเราจะนาเชอสายของเจามาจาก ทศตะวนออกและรวบรวมเจามาจากทศตะวนตกอสยาห43:1,5

พระยาหเวหผทรงสรางเจาและปนเจาจากครรภมารดาตรสวาพระองคจะทรงชวยเจาอยากลวเลยโอยาโคบผรบใช ของเราและเยซรนผทเราเลอกไวอยากลวเลยอยาหวาดหวนเลยเราไดบอกเจาตงแตเวลานนแลวมใชหรอและได ประกาศใหทราบแลวเจาทงหลายเปนพยานของเรามพระเจาอนใดนอกจากเราหรอ?ไมมพระเจาอนใดเลยเราไมรจก พระเจาอนใดเลยอสยาห44:2,8

จงฟงเราเถดพวกเจาผรจกความชอบธรรมผทมธรรมบญญตของเราอยในใจอยากลวคาตาหนของคนและอยากลว คาดาทอของเขาเพราะมอดจะกดกนเขาเหมอนเสอผาและหนอนจะกดกนเขาเหมอนขนแกะแตความชอบธรรมของ เราจะคงอยเปนนรนดรและความรอดของเรากสบตอกนมาจากรนสรนอสยาห51:7-8

เรานแหละคอผปลอบโยนเจาเจาเปนใครเลาทจะตองกลวมนษยผทจะตายและบตรมนษยผทจะเปนเหมอนหญา? อสยาห51:12

อยากลวเลยเพราะเจาจะไมตองอบอายขายหนาและอยาสบสนเลยเพราะเจาจะไมตองอบอายขายหนาเพราะเจาจะ ลมความอบอายในวยเยาวและจะไมจดจาความอปยศอดสในสมยเปนมายอกตอไปเจาจะตงมนอยในความชอบธรรม เจาจะอยหางไกลจากการกดขขมเหงเพราะเจาจะไมตองกลวและจะอยหางไกลจากความหวาดกลวเพราะมนจะไม มาใกลเจาเลยอสยาห54:4,14

แลวเจากลวหรอหวาดหวนตอใครเลาเจาจงโกหกและไมระลกถงเราหรอไมจดจาไวในใจ?เราไมไดนงเงยบมาตงแต สมยโบราณแลวหรอ?และเจากไมเกรงกลวเราหรอ?อสยาห57:11

ดงนนพวกเขาจะยาเกรงพระนามของพระเจาจากทศตะวนตกและพระสรของพระองคจากทศตะวนออกเมอศตรเขามา เหมอนนาทวมพระวญญาณของพระเจาจะทรงยกธงขนตอสกบเขาอสยาห59:19 อยากลวหนาพวกมนเลยเพราะเราอยกบเจาเพอชวยเจาใหรอดพระเจาตรสเชนนนเยเรมยา1:8

พวกเขายนตรงเหมอนตนปาลมแตพดไมไดจาเปนตองมคนแบกพวกเขาเพราะพวกเขาเดนเองไมไดอยากลวพวก เขาเลยเพราะพวกเขาทาชวไมไดและทาดไมไดดวยใครเลาจะไมเกรงกลวพระองคโอพระราชาแหงประชาชาต ทงหลาย?เพราะพระองคทรงมสทธนนเพราะในบรรดาปราชญทงหลายของประชาชาตและในอาณาจกรทงหลาย ของพวกเขานนไมมผใดเหมอนพระองคเลยเยเรมย10:5,7

และเราจะตงผเลยงแกะไวเหนอพวกเขาผทจะเลยงดพวกเขาและพวกเขาจะไมกลวอกตอไปจะไมทอแทและจะไม ขาดแคลนสงใดเลยพระเจาตรสเชนนนเยเรมยา23:4

ฉะนนอยากลวเลยโอยาโคบผรบใชของเราพระยาหเวหตรสวาอยาทอแทเลยโออสราเอลเพราะดเถดเราจะชวย เจาใหพนจากแดนไกลและเชอสายของเจาใหพนจากดนแดนแหงการถกจบเปนเชลยและยาโคบจะกลบมาและจะ อยอยางสงบสขและไมมใครทาใหเขากลวไดเยเรมย30:10 และเราจะใหพวกเขามใจเดยวกนและทางเดยวกนเพอพวกเขาจะไดเกรงกลวเราตลอดไปเพอประโยชนของพวกเขา และลกหลานของพวกเขาและเราจะทาพนธสญญาชวนรนดรกบพวกเขาวาเราจะไมละทงพวกเขาเพอทาความดแก พวกเขาแตเราจะปลกฝงความเกรงกลวเราไวในใจของพวกเขาเพอพวกเขาจะไมหนเหจากเราไปเยเรมย32:39-40 แตในวนนนเราจะชวยเจาใหรอดพนพระเจาตรสวาและเจาจะไมถกมอบไวในมอของคนเหลานนทเจากลวเยเรมย 39:17

อยากลวกษตรยแหงบาบโลนทพวกเจากลวอยากลวเขาเลยพระยาหเวหตรสวาเพราะเราอยกบพวกเจาเพอชวยพวก เจาใหรอดและจะชวยพวกเจาใหพนจากมอของเขาเยเรมย42:11

แตอยากลวเลยโอยาโคบผรบใชของเราและอยาทอแทเลยโออสราเอลเพราะดเถดเราจะชวยเจาใหพนจากแดน ไกลและเชอสายของเจาจากดนแดนทพวกเขาถกจบเปนเชลยและยาโคบจะกลบมาและจะอยอยางสงบสขและ สบายใจและไมมใครทาใหเขากลวไดอยากลวเลยโอยาโคบผรบใชของเราพระยาหเวหตรสวาเพราะเราอยกบเจา เพราะเราจะทาลายลางประชาชาตทงหลายทเราไดขบไลเจาไปแตเราจะไมทาลายลางเจาอยางสนเชงแตจะลงโทษ เจาตามสมควรแตเราจะไมปลอยใหเจาพนโทษโดยสนเชงเยเรมย46:27-28

และเจาบตรมนษยเอยอยากลวพวกเขาและอยากลวคาพดของพวกเขาแมวาจะมหนามและวชพชอยกบเจาและเจา อาศยอยทามกลางแมงปองอยากลวคาพดของพวกเขาและอยาหวนไหวตอทาทางของพวกเขาแมวาพวกเขาจะเปน วงศตระกลทดอรนกตามเอเสเคยล2:6

เราไดทาใหหนาผากของเจาแขงแกรงดจหนผาอยากลวพวกเขาและอยาทอแทกบทาทางของพวกเขาแมวาพวก เขาจะเปนวงศตระกลทดอรนกตามเอเสเคยล3:9

พระยาหเวหพระเจาตรสวาเราจะทาลายรปเคารพเหลานนและเราจะทาใหรปปนเหลานนหมดไปจากเมองนอฟและ จะไมมเจาชายปกครองแผนดนอยปตอกตอไปและเราจะทาใหเกดความหวาดกลวในแผนดนอยปตเอเสเคยล30:13 และพวกเขาจะไมตกเปนเหยอของคนตางชาตอกตอไปและสตวรายในแผนดนกจะไมกดกนพวกเขาแตพวกเขาจะ อาศยอยอยางปลอดภยและจะไมมใครทาใหพวกเขากลวเอเสเคยล34:28

หลงจากทพวกเขาไดแบกรบความอบอายและความผดบาปทงปวงทไดกระทาตอเราขณะทพวกเขาอาศยอยอยาง ปลอดภยในแผนดนของตนและไมมใครทาใหพวกเขากลวเลย(เอเสเคยล39:26)

เราออกพระราชกฤษฎกาวาในทกอาณาเขตแหงราชอาณาจกรของเรานนผคนจะตวสนและเกรงกลวพระเจาของดาเน ยลเพราะพระองคทรงเปนพระเจาผทรงพระชนมอยและทรงมนคงอยเปนนจและราชอาณาจกรของพระองคนนจะไม มวนถกทาลายและการปกครองของพระองคจะดารงอยจนถงทสดดาเนยล6:26

แลวทานกกลาวแกขาพเจาวา“อยากลวเลยดาเนยลเพราะตงแตวนแรกทเจาตงใจจะเขาใจและประพฤตตนตอพระ เจาของเจาคาพดของเจากไดรบการฟงและเรามาเพอคาพดของเจา”แลวทานกกลาววา“โอมนษยผเปนทรกยง

อยากลวเลยสนตสขจงอยกบเจาจงเขมแขงเถดจงเขมแขง”และเมอทานพดกบขาพเจาแลวขาพเจากมกาลงใจขน และกลาววา“ขอใหเจานายของขาพเจาพดเถดเพราะทานไดเสรมกาลงขาพเจาแลว”ดาเนยล10:12,19

หลงจากนนชนชาตอสราเอลจะกลบมาแสวงหาพระเยโฮวาหพระเจาของพวกเขาและดาวดกษตรยของพวกเขาและ จะยาเกรงพระเยโฮวาหและพระคณความดของพระองคในวนสดทายโฮเซอา3:5

อยากลวเลยโอแผนดนเอยจงยนดและชนชมเถดเพราะองคพระผเปนเจาจะทรงกระทาสงยงใหญอยากลวเลยสตว ปาทงหลายเอยเพราะทงหญาในถนทรกนดารจะงอกงามตนไมจะออกผลตนมะเดอและเถาองนจะใหผลผลตอยาง อดมสมบรณโยเอล2:21-22

และทานกลาวแกพวกเขาวา“ขาพเจาเปนชาวฮบรและขาพเจายาเกรงพระเยโฮวาหพระเจาแหงฟาสวรรคผทรง

สรางทะเลและแผนดน”โยนาห1:9

แตพวกเขาจะนงอยใตตนองนและตนมะเดอของตนและจะไมมใครทาใหพวกเขากลวเพราะพระโอษฐของพระเจา จอมทพไดตรสไวแลวมคาห4:4

พวกเขาจะเลยฝนดนเหมอนงพวกเขาจะคลานออกมาจากรเหมอนหนอนในดนพวกเขาจะเกรงกลวพระเยโฮวาหพระ เจาของเราและจะเกรงกลวเพราะพระองคมคาห7:17 ขาแตพระเจาขาพระองคไดยนพระดารสของพระองคแลวกหวาดกลวขาแตพระเจาขอทรงฟนฟพระราชกจของ พระองคทามกลางปทงหลายขอทรงสาแดงพระราชกจของพระองคทามกลางปทงหลายขอทรงระลกถงพระเมตตา ในยามพโรธ(ฮาบาคก3:2)

ชนชาตอสราเอลทเหลออยจะไมกระทาความชวชาหรอพดเทจและจะไมมลนทหลอกลวงอยในปากของพวกเขา เพราะพวกเขาจะกนและนอนลงและไมมใครทาใหพวกเขากลวในวนนนจะมคนกลาวแกเยรซาเลมวาอยากลวเลย และแกศโยนวาอยาใหมอของเจาออนลาเลยเศฟานยาห3:13,16

แลวเศรบบาเบลบตรของเชอลทเอลและโยชวาบตรของโยเซเดคมหาปโรหตพรอมดวยประชาชนทเหลออย ทงหมดไดเชอฟงพระสรเสยงของพระเจาของพวกเขาและถอยคาของฮกไกผเผยพระวจนะตามทพระเจาของพวก เขาไดทรงสงเขามาและประชาชนกยาเกรงพระเจา(ฮกไก1:12)

ตามคาสญญาทเราไดทาไวกบเจาเมอเจาออกมาจากอยปตวญญาณของเราจงสถตอยทามกลางเจาอยากลวเลย (ฮกกย2:5)

และเหตการณนนจะเกดขนคอวาในเมอเจาทงหลายเปนคาสาปแชงทามกลางชนตางชาตโอวงศวานยดาหและวงศ วานอสราเอลเอยเราจะชวยเจาทงหลายใหรอดและเจาทงหลายจะเปนพรแกพวกเขาอยากลวเลยแตจงตงมนในมอ ของเจาเถดดงนนในวนเวลาเหลานเราจงคดทจะทาดแกเยรซาเลมและวงศวานยดาหอยากลวเลยเศคารยาห 8:13,15

บตรชายยอมใหเกยรตบดาและคนรบใชยอมใหเกยรตนายของตนถาเชนนนถาเราเปนบดาเกยรตของเราจะอยท ไหน?และถาเราเปนนายเราจะเกรงกลวนายอยทไหน?พระยาหเวหจอมทพตรสแกพวกเจาปโรหตทงหลายผซงด หมนพระนามของเราและพวกเจากลาววาเราดหมนพระนามของพระองคอยางไร?มาลาค1:6

พนธสญญาของเรากบเขาเปนพนธสญญาแหงชวตและสนตสขและเรามอบสงเหลานนใหแกเขาเพราะเขายาเกรงเรา และเกรงกลวตอพระนามของเรา(มาลาค2:5)

แตสาหรบพวกเจาผยาเกรงนามของเราดวงอาทตยแหงความชอบธรรมจะขนมาพรอมกบการเยยวยาในปกของมน และพวกเจาจะออกไปและเจรญเตบโตเหมอนลกววในคอกมาลาค4:2

แตขณะทโยเซฟกาลงครนคดถงเรองเหลานนอยนนดเถดทตสวรรคของพระเจาไดปรากฏแกเขาในความฝนกลาววา “โยเซฟบตรของดาวดเอยอยากลวทจะรบมารยภรรยาของเจามาอยดวยเพราะสงทอยในครรภของนางนนมาจากพระ วญญาณบรสทธ

ลกขนและทรงหามลมและทะเลและทะเลกสงบลงอยางยงมทธว8:26

อยากลวพวกเขาเลยเพราะไมมสงใดทปกปดไวแลวจะไมถกเปดเผยและไมมสงใดทซอนเรนไวแลวจะไมเปนทรอยา กลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณและรางกายใน นรกไดเพราะฉะนนอยากลวเลยพวกทานมคามากกวานกกระจอกหลายตวมทธว10:26,28,31

และในยามทสของคนนนพระเยซเสดจไปหาพวกเขาโดยทรงเดนบนทะเลเมอพวกสาวกเหนพระองคทรงเดนบน ทะเลพวกเขากตกใจกลวกลาววา“นนเปนวญญาณ”และรองออกมาดวยความกลวแตพระเยซตรสกบพวกเขา ในทนทวา“จงชนใจเถดนคอเราอยากลวเลย”มทธว14:25-27

ขณะทพระองคยงตรสอยนนดเถดเมฆสวางกอนหนงกมาปกคลมพวกเขาและมเสยงจากเมฆนนกลาววา“นคอบตรท รกของเราซงเราพอใจยงนกจงฟงเขาเถด”เมอเหลาสาวกไดยนเชนนนพวกเขากลมลงกราบดวยความกลวอยางยง พระเยซจงเสดจมาแตะตองพวกเขาและตรสวา“จงลกขนเถดอยากลวเลย”มทธว17:5-7

แลวทตสวรรคกตอบหญงเหลานนวา“อยากลวเลยเพราะเรารวาพวกทานกาลงตามหาพระเยซผถกตรงกางเขน”พวก เธอกรบออกจากอโมงคฝงศพดวยความกลวและความยนดอยางยงแลววงไปบอกเหลาสาวกของพระองคพระเยซจง ตรสกบพวกนางวา“อยากลวเลยจงไปบอกพนองของเราใหไปแกลลแลวพวกเขาจะไดพบเราทนน”มทธว28:5,8,10

แลวพระองคตรสถามพวกเขาวา“ทาไมพวกเจาจงกลวนกเลา?เหตใดพวกเจาจงไมมความเชอ?”มาระโก4:40 ขณะทพระองคกาลงตรสอยนนมคนมาจากบานของหวหนาธรรมศาลามาบอกวา“ลกสาวของทานตายแลวทาไมทาน จงรบกวนอาจารยอกเลา?”ทนททพระเยซไดยนคานนพระองคจงตรสกบหวหนาธรรมศาลาวา“อยากลวเลยจงเชอ เถด”มาระโก5:35-36

เพราะพวกเขาทงหมดเหนพระองคและตางกตกใจกลวพระองคจงตรสกบพวกเขาในทนทวา“จงชนใจเถดนคอเรา เองอยากลวเลย”มาระโก6:50

โยเซฟแหงอารมาเธยทปรกษาผทรงเกยรตซงรอคอยอาณาจกรของพระเจาเชนกนไดมาและเขาไปหาปลาตอยาง กลาหาญและขอพระศพของพระเยซมาระโก15:43

มารยเพราะเจาไดรบความโปรดปรานจากพระเจา”ลกา1:13,30

และทตสวรรคกลาวแกพวกเขาวาอยากลวเลยเพราะดเถดเรานาขาวดอนนายนดมาบอกแกทานทงหลายซงจะเปน แกคนทงปวงลกา2:10

และยากอบและยอหนบตรชายของเศเบดกเปนหนสวนกบซโมนดวยพระเยซตรสกบซโมนวาอยากลวเลยตงแตน ไปเจาจะจบคนไดพวกเขาทงหมดตางประหลาดใจและสรรเสรญพระเจาและเตมไปดวยความกลวกลาววาวนนเรา ไดเหนสงแปลกประหลาดมากมายลกา5:10,26

และความกลวกเกดขนกบทกคนและพวกเขาสรรเสรญพระเจาโดยกลาววา“มผเผยพระวจนะผยงใหญเกดขน

ทามกลางพวกเราและพระเจาทรงมาเยยมเยยนประชากรของพระองค”ลกา7:16

แลวพระองคตรสถามพวกเขาวา“ความเชอของพวกเจาอยทไหน?”

พวกเขาจงหวาดกลวและประหลาดใจกลาวแกกน และกนวา“คนนเปนใครกน!เพราะเขาสงการแมกระทงลมและนาและพวกมนกเชอฟงเขา”ลกา8:25

แตเมอพระเยซทรงไดยนเชนนนพระองคจงตรสตอบเขาวาอยากลวเลยจงเชอเถดแลวนางจะหายดลกา8:50 และเราบอกทานทงหลายวาเพอนเอยอยากลวผทฆารางกายและหลงจากนนกไมมอะไรทเขาจะทาไดอกแตเราจะ เตอนทานทงหลายวาทานควรกลวผใดจงกลวผทหลงจากฆาแลวมอานาจทจะโยนลงไปในนรกใชแลวเราบอก ทานทงหลายวาจงกลวผนนแมแตเสนผมบนศรษะของทานกถกนบไวหมดแลวเพราะฉะนนอยากลวเลยทาน ทงหลายมคามากกวานกกระจอกหลายตวอยากลวเลยฝงเลกๆเอยเพราะเปนพระประสงคอนดของพระบดาทจะ ประทานราชอาณาจกรใหแกทานลกา12:4-5,7,32

เมอพวกเขาพายเรอไปไดประมาณยสบหาหรอสามสบเฟอรลองพวกเขากเหนพระเยซทรงเดนอยบนทะเลและเสดจ เขามาใกลเรอพวกเขาจงกลวแตพระองคตรสกบพวกเขาวา“นคอเราอยากลวเลย”ยอหน6:19-20 แตดเถดพระองคตรสอยางกลาหาญและพวกเขากไมพดอะไรกบพระองคเลยพวกผปกครองรหรอไมวานคอพระ ครสตองคแทจรง?ยอหน7:26

อยากลวเลยบตรแหงศโยนเอยดเถดกษตรยของเจาเสดจมาประทบบนลกลายอหน12:15 เรามอบสนตสขไวกบทานสนตสขของเรานนเราใหแกทานไมเหมอนกบทโลกใหอยาใหใจทานเปนทกขและอยา กลวเลยยอหน14:27

การกระทา

และความกลวกเกดขนกบทกคนและอครทตไดทาการอศจรรยและหมายสาคญมากมาย(กจการ2:43)

เมอพวกเขาเหนความกลาหาญของเปโตรและยอหนและรวาทงสองเปนคนทไมไดรบการศกษาและไมรอะไรเลยพวก เขากประหลาดใจและพวกเขารวาทงสองเคยอยกบพระเยซและบดนขาแตพระเจาขอทรงทอดพระเนตรคาขของ พวกเขาและขอทรงประทานความกลาหาญแกผรบใชของพระองคเพอใหพวกเขาสามารถกลาวพระวจนะของ พระองคดวยความกลาหาญและเมอพวกเขาอธษฐานเสรจแลวสถานททพวกเขาชมนมกนอยกสนสะเทอนและพวก เขาทงหมดกเตมไปดวยพระวญญาณบรสทธและพวกเขากลาวพระวจนะของพระเจาดวยความกลาหาญ(กจการ4:13, 29,31)

และเมออนานอสไดยนถอยคาเหลานนกลมลงและสนชวตไปความกลวอยางใหญหลวงกเกดขนกบทกคนทไดยน เรองเหลานนความกลวอยางใหญหลวงเกดขนกบครสตจกรทงหมดและกบทกคนทไดยนเรองเหลานน(กจการ 5:5,11)

แตบารนาบสไดพาเขาไปหาอครทตและเลาใหพวกเขาฟงวาเขาไดเหนองคพระผเปนเจาในระหวางทางและพระองค ไดตรสกบเขาและเขาไดประกาศอยางกลาหาญทเมองดามสกสในนามของพระเยซและเขาไดกลาวอยางกลาหาญ ในนามขององคพระผเปนเจาเยซและโตแยงกบชาวกรกแตพวกเขากลบคดจะฆาเขาแลวครสตจกรตางๆทวแควนยเ

ดยกาลลและสะมาเรยกสงบสขและไดรบการเสรมสรางและดาเนนชวตดวยความเกรงกลวองคพระผเปนเจาและ ดวยการทรงนาของพระวญญาณบรสทธจงทวจานวนขน(กจการ9:27,29,31)

แลวเปาโลกลกขนยนและโบกมอกลาววา“ชาวอสราเอลและทานทงหลายทเกรงกลวพระเจาจงฟงเถด”แลวเปาโล

และบารนาบสกกลาหาญขนและกลาววา“จาเปนทพระวจนะของพระเจาจะตองประกาศแกทานทงหลายกอนแตเมอ ทานทงหลายปฏเสธและตดสนวาตนเองไมคควรกบชวตนรนดรดเถดเราจงหนไปประกาศแกคนตางชาต”(กจการ 13:16,46)

พวกเขาจงอาศยอยทนนเปนเวลานานและกลาวอยางกลาหาญในพระเจาซงเปนพยานถงพระวจนะแหงพระคณของ พระองคและทรงประทานหมายสาคญและอศจรรยใหเกดขนโดยมอของพวกเขา(กจการ14:3)

แลวในเวลากลางคนองคพระผเปนเจาตรสกบเปาโลโดยนมตวา“อยากลวเลยจงพดออกมาและอยานงเงยบเพราะ

เราอยกบเจาและไมมใครจะทารายเจาไดเพราะเรามคนมากมายในเมองน”(กจการ18:9-10)

และทานกเรมพดอยางกลาหาญในธรรมศาลาเมออากลาและปรสซลลาไดยนจงพาทานไปหาและอธบายทางของ พระเจาใหทานฟงอยางละเอยดถถวนยงขน(กจการ18:26)

แลวพระองคกเขาไปในธรรมศาลาและเทศนอยางกลาหาญเปนเวลาสามเดอนทรงโตแยงและชกชวนเกยวกบเรอง ราชอาณาจกรของพระเจาและเรองนเปนทรกนแกชาวยวและชาวกรกทอาศยอยในเมองเอเฟซสทงหมดความกลวจง เกดขนกบพวกเขาทงหมดและพระนามของพระเยซครสตกไดรบการยกยอง(กจการ19:8,17)

กลาววา“อยากลวเลยเปาโลเจาจะตองถกนาตวไปเขาเฝาซซารและดเถดพระเจาทรงมอบคนทงหมดทแลนเรอมา

กบเจาใหแกเจา”(กจการ27:24)

และจากทนนเมอพนองไดยนเรองของเราพวกเขากออกมาพบเราทเมองอปปอาโปนและโรงเตยมทงสามแหงเมอ เปาโลเหนพวกเขาเขากขอบพระคณพระเจาและมกาลงใจขน(กจการ28:15) จดหมาย

แตอสยาหกลาหาญยงนกและกลาววา

ขาพเจา”โรม10:20

เพราะความไมเชอพวกเขาจงถกตดขาดไปแตทานยนหยดอยไดดวยความเชออยาเยอหยงแตจงเกรงกลวพระเจา (โรม11:20)

เพราะผปกครองนนไมใชทนากลวสาหรบคนทาดแตสาหรบคนทาชวฉะนนเจาจะไมกลวอานาจหรอ?จงทาความด แลวเจาจะไดรบการสรรเสรญเพราะเขาเปนผรบใชของพระเจาเพอประโยชนของเจาแตถาเจาทาชวจงกลวเถด เพราะเขาไมไดถอดาบโดยเปลาประโยชนเพราะเขาเปนผรบใชของพระเจาเปนผลงโทษเพอลงทณฑผททาชว ฉะนนจงใหแกทกคนตามทควรไดรบภาษแกผทควรไดรบคาธรรมเนยมแกผทควรไดรบความเกรงกลวแกผทควร ไดรบเกยรตแกผทควรไดรบโรม13:3-4,7

ถงกระนนพนองทงหลายขาพเจาไดเขยนถงทานทงหลายดวยความกลาหาญยงขนในบางแงมมเพอเตอนสตทาน ทงหลายเพราะพระคณทพระเจาประทานแกขาพเจา(โรม15:15)

ถาทโมธอสมาจงดแลใหเขาอยกบทานโดยปราศจากความกลวเพราะเขาทางานขององคพระผเปนเจาเชนเดยวกบ ขาพเจา1โครนธ16:10

ฉะนนเมอไดรบพระสญญาเหลานแลวพนองทรกจงชาระตวเราใหบรสทธจากความสกปรกทงปวงของรางกายและจต วญญาณเพอใหความบรสทธสมบรณในความยาเกรงพระเจาขาพเจากลาวตอทานดวยความกลาหาญยงนกและ สรรเสรญทานอยางยงใหญขาพเจาเปยมดวยความสบายใจและยนดอยางยงในความทกขยากทงปวงของเรา2โค รนธ7:1,4

บดนขาพเจาเปาโลเองขอวงวอนทานทงหลายโดยความออนนอมถอมตนของพระครสตผซงเมออยตอหนาทาน ทงหลายกถอมตนแตเมออยหางไกลกกลาหาญตอทานทงหลายแตขาพเจาขอวงวอนทานทงหลายวาเมออยตอ

หนาทานขาพเจาอยากลาหาญจนเกนไปดวยความมนใจเชนนนจนคดวาจะกลาหาญตอบางคนทคดวาเราดาเนนชวต ตามเนอหนง2โครนธ10:1-2

ขาพเจาพดราวกบวาเราออนแอเพราะถกตาหนแตถงกระนนผใดกลาหาญในทใด(ขาพเจาพดอยางโงเขลา)ขาพเจา กกลาหาญดวยเชนกน2โครนธ11:21

ในพระองคนนเราจงมความกลาหาญและเขาเฝาพระองคดวยความมนใจโดยความเชอในพระองคเอเฟซส3:12

จงนอบนอมตอกนและกนดวยความเกรงกลวพระเจาเอเฟซส5:21

บรรดาผรบใชจงเชอฟงเจานายของทานตามทางกายดวยความเกรงกลวและตวสนดวยใจจรงใจเหมอนเชอฟงพระ ครสต(เอเฟซส6:5)

และสาหรบขาพเจาขอใหพระเจาประทานถอยคาแกขาพเจาเพอขาพเจาจะไดเปดปากพดอยางกลาหาญประกาศ ความลกลบแหงพระกตตคณซงขาพเจาเปนทตอยในพนธนาการเพอขาพเจาจะไดพดอยางกลาหาญตามทควรจะพด เอเฟซส6:19-20

และพนองหลายคนในพระเจาเมอไดรบความมนใจมากขนเพราะการถกจองจากยงกลาทจะประกาศพระวจนะโดยไม เกรงกลวฟลปป1:14

ตามความคาดหวงและความหวงอนแรงกลาของขาพเจาขาพเจาจะไมตองอบอายในสงใดเลยแตจะดวยความกลา หาญอยางเตมทเชนเคยและบดนพระครสตจะทรงไดรบการยกยองในรางกายของขาพเจาไมวาจะเปนโดยชวตหรอ โดยความตายฟลปป1:20

ฉะนนพนองทรกเอยในเมอทานทงหลายไดเชอฟงอยเสมอไมใชเฉพาะเมอทานอยตอหนาทานเทานนแตบดนเมอ ทานไมอยดวยทานกควรเชอฟงยงกวาเดมจงทางานเพอความรอดของตนเองดวยความเกรงกลวและตวสนเถดฟลป ป2:12

เพราะวาผทปฏบตหนาทเปนผรบใชพระเจาอยางดยอมไดรบตาแหนงทดและมความกลาหาญอยางยงในความเชอซง อยในพระเยซครสต1ทโมธ3:13

เพราะพระเจาไมไดทรงประทานจตวญญาณแหงความกลวแกเราแตทรงประทานจตวญญาณแหงฤทธเดชความรก และสตปญญาอนบรสทธ2ทโมธ1:7

แตถงกระนนแมวาเราจะเคยประสบความทกขยากและถกกระทาอยางนาอบอายมากอนแลวดงททานทงหลายทราบ ณเมองฟลปปเรากยงกลาหาญในพระเจาของเราทจะประกาศขาวประเสรฐของพระเจาแกทานทงหลายดวยความดอ รนอยางมาก1เธสะโลนกา2:2

ฉะนนแมวาขาพเจาอาจกลาสงสอนทานในพระครสตไดตามสบายแตเพอเหนแกความรกขาพเจาจงขอวงวอนทาน เถดในฐานะทขาพเจาเปนเปาโลผสงอายและบดนกเปนนกโทษของพระเยซครสตดวยฟเลมอน1:8-9

เพราะฉะนนในเมอเดกๆเปนผมสวนในเนอหนงและเลอดพระองคเองกทรงมสวนในนนดวยเพอวาโดยความตาย พระองคจะทรงทาลายผทมอานาจแหงความตายคอมารและทรงปลดปลอยผทตกเปนทาสตลอดชวตเพราะความ กลวความตาย(ฮบร2:14-15)

ฉะนนขอใหเราเขามาเฝาพระบลลงกแหงพระคณดวยความกลาหาญเพอเราจะไดรบพระเมตตาและพบพระคณทจะ ชวยเราในยามทตองการ(ฮบร4:16)

ฉะนนพนองทงหลายเราจงมความกลาทจะเขาไปในสถานทศกดสทธทสดไดโดยพระโลหตของพระเยซโดยทาง ใหมและทางททรงพระชนมอยซงพระองคทรงถวายไวเพอเราแลวผานมานนนคอพระกายของพระองค(ฮบร10:1920)

การตกอยในมอของพระเจาผทรงพระชนมอยนนเปนสงทนากลวยงนก(ฮบร10:31)

โดยความเชอโนอาหไดรบคาเตอนจากพระเจาเกยวกบสงตางๆทยงไมปรากฏใหเหนจงเกรงกลวพระเจาและสราง เรอโนอาหเพอชวยครอบครวของตนใหรอดโดยทางนนเขาไดกลาวโทษโลกและไดเปนทายาทแหงความชอบธรรม ซงมาโดยความเชอโดยความเชอโมเสสเมอเกดมากถกซอนไวจากบดามารดาเปนเวลาสามเดอนเพราะพวกเขาเหน วาเขาเปนบตรทเหมาะสมและพวกเขาไมกลวพระบญชาของกษตรย(ฮบร11:7,23)

ฉะนนเมอเราไดรบอาณาจกรซงไมอาจสนคลอนไดแลวขอใหเรามพระคณเพอเราจะไดปรนนบตพระเจาอยางเปนท ยอมรบดวยความเคารพยาเกรงและยาเกรงพระองค(ฮบร12:28)

จงอยาโลภในสงของและจงพอใจในสงทมอยเพราะพระองคตรสวาเราจะไมละทงเจาหรอทอดทงเจาเลยดงนนเรา จงกลาวไดอยางมนใจวาพระเจาทรงเปนผชวยของขาพเจาและขาพเจาจะไมกลวสงใดทมนษยจะกระทาตอขาพเจา (ฮบร13:5-6)

จงใหเกยรตแกทกคนจงรกพนองจงยาเกรงพระเจาจงใหเกยรตพระมหากษตรยบรรดาผรบใชจงเชอฟงเจานายของ พวกทานดวยความยาเกรงไมใชเฉพาะเจานายทดและออนโยนเทานนแตจงเชอฟงเจานายทดอรนดวย1เปโตร 2:17-18

เชนเดยวกบทซาราหเชอฟงอบราฮมและเรยกเขาวาเจานายพวกทานกเปนธดาของซาราหตราบใดทพวกทาน ประพฤตดและไมหวาดกลวดวยความประหลาดใจใดๆแตถาพวกทานทนทกขเพราะความชอบธรรมพวกทานกเปนสข อยากลวความนาสะพรงกลวของพวกเขาและอยาเปนทกขแตจงถวายเกยรตแดพระเจาในใจของพวกทานและจง พรอมเสมอทจะตอบทกคนทถามพวกทานถงเหตผลแหงความหวงทอยในพวกทานดวยความออนนอมถอมตนและ ความเกรงกลว1เปโตร3:6,14-15

ความรกของเราจงสมบรณในสงนคอเราจะมใจกลาหาญในวนพพากษาเพราะวาพระองคทรงเปนอยางไรเรากเปน อยางนนในโลกนความรกไมมความกลวแตความรกทสมบรณยอมขบไลความกลวออกไปเพราะความกลวกอใหเกด ความทกขทรมานผทกลวกยงไมสมบรณในความรก1ยอหน4:17-18

ววรณ

และเมอขาพเจาเหนพระองคขาพเจากลมลงแทบพระบาทของพระองคเหมอนคนตายและพระองคทรงวางพระหตถ ขวาลงบนขาพเจาตรสวาอยากลวเลยเราเปนผแรกและผสดทาย(ววรณ1:17)

อยากลวสงทงปวงทเจาจะตองประสบจงดเถดซาตานจะจบบางคนในพวกเจาไปขงคกเพอเจาจะถกทดลองและเจา จะตองประสบความทกขยากลาบากสบวนจงซอสตยจนถงความตายแลวเราจะใหมงกฎแหงชวตแกเจา(ววรณ2:10)

และบรรดาประชาชาตกพโรธและพระพโรธของพระองคกมาถงแลวและถงเวลาแหงคนตายแลวทพวกเขาจะถก พพากษาและพระองคจะทรงประทานรางวลแกบรรดาผรบใชของพระองคคอบรรดาผเผยพระวจนะและบรรดาผ บรสทธและบรรดาผทเกรงกลวพระนามของพระองคทงเลกและใหญและพระองคจะทรงทาลายบรรดาผททาลาย แผนดนโลก(ววรณ11:18)

กลาวเสยงดงวาจงยาเกรงพระเจาและถวายเกยรตแดพระองคเพราะถงเวลาแหงการพพากษาของพระองคแลวและ จงนมสการพระองคผทรงสรางฟาสวรรคแผนดนโลกทะเลและแหลงนาทงหลาย(ววรณ14:7)

ใครเลาจะไมเกรงกลวพระองคโอพระเจาและจะไมสรรเสรญพระนามของพระองค?เพราะพระองคเทานนททรง บรสทธเพราะประชาชาตทงหลายจะมานมสการพระองคเพราะการพพากษาของพระองคไดปรากฏชดแลว(ววรณ 15:4)

และมเสยงออกมาจากบลลงกกลาววา“จงสรรเสรญพระเจาของเราเถดบรรดาผรบใชของพระองคและบรรดาผทยา เกรงพระองคทงเลกและใหญ”(ววรณ19:5)

คมภรนอกสารบบ

อยากลวเลยเจาผเปนมารดาของบตรทงหลายเพราะเราไดเลอกเจาแลวพระเจาตรสเชนนน2เอสดราส2:17

เพราะเสยงของทานไดยนไปถงพระเจาผสงสดแลวเพราะพระผทรงฤทธไดทรงเหนการประพฤตชอบธรรมของทาน และพระองคทรงเหนความบรสทธของทานซงทานมมาตงแตเยาววยฉะนนพระองคจงทรงสงขาพเจามาเพอบอกทาน ถงสงเหลานทงหมดและบอกทานวาจงสบายใจเถดอยากลวเลย2เอสดราส6:32-33

ผซงการรบใชของพระองคนนคนเคยกบลมและไฟพระวจนะของพระองคเปนความจรงและถอยคาของพระองคมนคง พระบญญตของพระองคเขมแขงและกฎเกณฑของพระองคนาเกรงขาม2เอสดราส8:22 ฉะนนจงเกบความเศราโศกไวกบตนเองและจงอดทนตอสงทเกดขนกบเจาดวยความกลาหาญฉะนนอยากลวเลย อยาใหใจของเจาหวาดหวนจงเขาไปชมความงามและความยงใหญของอาคารนนเทาทตาของเจาจะมองเหนได2เอ สดราส10:15,55

ดเถดจงกลาวถอยคาแหงคาพยากรณซงเราจะใสไวในปากของเจาแกหของประชาชนของเราเถดพระเจาตรสวาและ จงใหเขยนถอยคาเหลานนลงบนกระดาษเพราะถอยคาเหลานนเปนความจรงและเทยงแทอยากลวความคดท กลาวหาเจาอยาใหความไมเชอของพวกทพดใสรายเจาทาใหเจาวตกกงวลเพราะคนทไมซอสตยทงหลายจะตายใน ความไมซอสตยของตน2เอสดราส15:1-4

ดเถดพระเจาทรงเปนผพพากษาจงยาเกรงพระองคจงละเวนจากบาปของพวกเจาและจงลมความผดชวชาของพวก เจาเสยอยาไดยงเกยวกบสงเหลานนอกเลยตลอดไปแลวพระเจาจะทรงนาพวกเจาไปและทรงชวยพวกเจาใหพน จากความทกขยากทงปวง2เอสดราส16:67

อยากลวและอยาสงสยเลยเพราะพระเจาทรงเปนผนาทางของทานและเปนผนาทางของบรรดาผทปฏบตตามพระ บญญตและคาสงสอนของเราพระเจาตรสวาอยาใหบาปของทานเปนภาระหนกและอยาใหความชวชาของทานยก ตนเองขน2เอสดราส16:75-76

ถาเจามเหลอเฟอจงใหทานตามความเหมาะสมถาเจามนอยจงอยากลวทจะใหทานตามจานวนนอยนนและอยากลว เลยลกเอยวาเราจะยากจนลงเพราะเจาจะมทรพยสมบตมากมายถาเจายาเกรงพระเจาและละเวนจากบาปทงปวง และทาสงททาใหพระองคพอพระทยโทบต4:8,21

และมารรายจะไดกลนและจะหนไปและจะไมกลบมาอกเลยแตเมอเจามาถงนางจงลกขนทงสองและอธษฐานตอพระ เจาผทรงเมตตาผทรงสงสารเจาและชวยเจาใหรอดอยากลวเลยเพราะนางถกกาหนดไวสาหรบเจาตงแตแรกเรม และเจาจะตองรกษานางไวและนางจะไปกบเจายงกวานนขาพเจาคดวานางจะใหกาเนดบตรแกเจาเมอโทบอสได ยนเรองเหลานเขากรกนางและใจของเขากผกพนกบนางอยางแทจรงโทบต6:17

แตทานกลาวแกพวกเขาวาอยากลวเลยเพราะทกอยางจะดขนสาหรบพวกทานจงสรรเสรญพระเจาเถดโทบต12:17 และเมอเขาอายไดหาสบแปดปเขากสญเสยการมองเหนซงกกลบคนมาหลงจากนนแปดปและเขากใหทานและเขา กเจรญขนในความยาเกรงพระเจาและสรรเสรญพระองคและประชาชาตทงหลายจะหนกลบมาและยาเกรงพระเจา อยางแทจรงและจะฝงรปเคารพของพวกเขาโทบต14:2,6

แลวโอเซยสกกลาวแกพวกเขาวา“พนองทงหลายจงมกาลงใจเถดเราอดทนอกหาวนเถดในชวงเวลานนพระเจาของ เราจะทรงหนพระเมตตามายงเราเพราะพระองคจะไมทรงทอดทงเราโดยสนเชง”ยดธ7:30

ชาวเปอรเซยหวาดหวนตอความกลาหาญของนางและชาวมเดยกหวนเกรงตอความเขมแขงของนางเพราะภเขาจะ เคลอนจากรากฐานดวยนาหนจะละลายเหมอนขผงเมออยตอหนาทานแตทานกทรงเมตตาตอผทเกรงกลวทานและ ไมมใครทาใหชาวอสราเอลหวาดกลวอกเลยในสมยของยดธหรอแมแตหลงจากทนางตายไปนานแลวยดธ 16:10,15,25

ขาแตพระเจาโปรดระลกถงพระองคในยามทกขยากของเราและโปรดประทานความกลาหาญแกขาพระองคขาแต พระมหากษตรยแหงประชาชาตและพระเจาผทรงฤทธานภาพทงปวงขาแตพระเจาผทรงฤทธานภาพเหนอสงอนใด โปรดฟงเสยงของผสนหวงและชวยขาพระองคใหพนจากเงอมมอของผชวรายและชวยขาพระองคใหพนจากความ กลว(เพมเตมจากเอสเธอร14:12,19)

แลวคนชอบธรรมจะยนหยดอยางกลาหาญตอหนาผทกดขขมเหงเขาและไมเหนคณคาของการกระทาของตนเลย (ปญญาของโซโลมอน5:1)

เพราะพระองคผทรงเปนองคพระผเปนเจาเหนอทกสงพระองคจะไมทรงเกรงกลวผใดและจะไมทรงหวาดหวนตอ ความยงใหญของผใดเพราะพระองคทรงสรางคนเลกและคนใหญและทรงหวงใยทกคนอยางเทาเทยมกน(ปญญา ของโซโลมอน6:7)

เพราะเมอคนทงหลายไมเชอวาพระองคทรงมฤทธอานาจเตมเปยมพระองคจงทรงสาแดงฤทธอานาจของพระองค และในหมผทรพระองคกทรงสาแดงความกลาหาญของพวกเขาใหปรากฏชด(ปญญาของโซโลมอน12:17)

เพราะความกลวนนไมใชสงอนใดเลยนอกจากการทรยศตอความชวยเหลอทเหตผลเสนอให(ปญญาของโซโลมอน 17:12)

ความเกรงกลวพระเจาเปนเกยรตเปนสงาราศเปนความยนดและเปนมงกฎแหงความสขความเกรงกลวพระเจาทาให จตใจเบกบานและใหความสขความยนดและอายยนยาวการเกรงกลวพระเจาเปนจดเรมตนของปญญาและปญญา นนถกสรางขนมาพรอมกบผทเชอในครรภการเกรงกลวพระเจาเปนปญญาบรบรณและทาใหคนอมเอมดวยผลของ ปญญาความเกรงกลวพระเจาเปนมงกฎแหงปญญาทาใหสนตสขและสขภาพทดเจรญงอกงามซงทงสองอยางนเปน ของประทานจากพระเจาและมนทาใหความยนดของผทรกพระองคทวคณรากของปญญาคอการเกรงกลวพระเจา และกงกานของมนคออายยนยาวความเกรงกลวพระเจาขบไลบาปและทใดมความเกรงกลวพระเจาทนนกขบไล ความโกรธเพราะความเกรงกลวพระเจาเปนปญญาและคาสงสอนและความเชอและความออนโยนเปนสงทพระองค ทรงพอพระทยอยาสงสยในความเกรงกลวพระเจาเมอเจาเปนคนยากจนและอยามาหาพระองคดวยใจสองมาตรฐาน อยาเยอหยงตนเองมฉะนนทานจะลมลงและนาความอปยศมาสจตวญญาณของทานและพระเจาจะทรงเปดเผย ความลบของทานและทรงทาใหทานลมลงทามกลางทประชมเพราะทานไมไดมาดวยความเกรงกลวพระเจาอยาง แทจรงแตใจของทานเตมไปดวยการหลอกลวง(ตดตอนจากหนงสอปญญาจารยบทท1)

ผทยาเกรงพระเจาจงรอคอยพระเมตตาของพระองคและอยาหนเหไปจากพระองคมฉะนนทานจะพลาดพลงผทยา เกรงพระเจาจงเชอในพระองคและรางวลของทานจะไมขาดหายผทยาเกรงพระเจาจงหวงในสงทดและในความสข นรนดรและพระเมตตาจงดคนรนกอนๆและดเถดมใครบางทวางใจในพระเจาแลวตองผดหวง?หรอมใครบางทยา

เกรงพระองคแลวถกทอดทง?หรอพระองคทรงดหมนใครบางทเรยกหาพระองค?ปญญาจารย2:7-10

วบตแกใจทหวาดกลวมอทออนแรงและคนบาปทเดนสองทาง!ปญญาจารย2:12

ผทยาเกรงพระเจาจะไมฝาฝนพระวจนะของพระองคและผทรกพระองคจะรกษาทางของพระองคผทยาเกรงพระเจา จะแสวงหาสงทดทพอพระทยพระองคและผทรกพระองคจะอมเอมดวยพระบญญตผทยาเกรงพระเจาจะเตรยมจตใจ และถอมตนตอหนาพระองคกลาววาเราจะมอบถวายแดพระเจาไมใชในมอของมนษยเพราะพระบารมของพระองค เปนอยางไรพระเมตตาของพระองคกเปนอยางนน(ปญญาจารย2:15-18)

เกยวกบการไถบาปอยากลวทจะเพมบาปซาเตม:ปญญาจารย5:5

เพอนแทคอยาแหงชวตและผทยาเกรงพระเจาจะพบเขา(ปญญาจารย6:16)

อยาพยายามเปนผพพากษาเพราะทานไมสามารถลบลางความผดบาปไดเกรงวาทานจะกลวผมอานาจซงจะเปน อปสรรคขดขวางความเทยงธรรมของทานจงยาเกรงพระเจาดวยสดจตสดใจและจงเคารพปโรหตของพระองคจงยา เกรงพระเจาและใหเกยรตปโรหตและจงถวายสวนของเขาตามททรงบญชาไวคอผลแรกเครองบชาไถบาปของ ถวายทบาเครองบชาชาระใหบรสทธและผลแรกของสงศกดสทธทงหลาย(ปญญาจารย7:6,29,31)

จงใหคนชอบธรรมรวมรบประทานอาหารและดมกบเจาและจงใหการโออวดของเจาอยในความเกรงกลวพระเจา (ปญญาจารย9:16)

ผทยาเกรงพระเจาเปนเมลดพนธทแนนอนและผทรกพระองคเปนตนไมทนานบถอผทไมเคารพพระบญญตเปนเมลด พนธทไมนานบถอผทละเมดพระบญญตเปนเมลดพนธทหลอกลวงในหมพนองผทเปนผนายอมนานบถอ เชนเดยวกบผทยาเกรงพระเจาในสายตาของเขาความยาเกรงพระเจานาไปสการไดรบอานาจแตความหยาบคายและ ความเยอหยงจะทาใหสญเสยอานาจนนไมวาเขาจะรารวยมฐานะหรอยากจนเกยรตของพวกเขาคอความยาเกรง พระเจา(ปญญาจารย10:19-22)

พระเจาทรงเกลยดชงสงนารงเกยจทงปวงและผทยาเกรงพระเจาจะไมรกสงนนพระองคทรงเฝามองผทยาเกรง พระองคและพระองคทรงทราบการกระทาทกอยางของมนษย(ปญญาจารย15:13,19)

และทรงบนดาลใหสรรพสตวทงปวงเกรงกลวมนษยและทรงประทานอานาจเหนอสตวรายและนกทงหลาย(ปญญา จารย17:4)

คนฉลาดจะเกรงกลวในทกสงและในวนททาบาปเขาจะระวงไมใหกระทาผดแตคนโงจะไมสงเกตเวลา(ปญญาจารย 18:27)

ถาเจาไดยนคาใดแลวจงปลอยใหคานนตายไปพรอมกบเจาและจงกลาหาญเถดคานนจะไมทารายเจาความเกรง กลวพระเจาเปนกาวแรกทจะไดรบการยอมรบจากพระองคและสตปญญาจะนามาซงความรกของพระองคความเกรง กลวพระเจาเปนสตปญญาทงปวงและในสตปญญาทงปวงนนเองคอการปฏบตตามพระบญญตและการรจกฤทธาน ภาพของพระองค(ปญญาจารย19:10,18,20)

ผทปฏบตตามพระบญญตของพระเจาจะไดรบความเขาใจในพระบญญตนนและความยาเกรงพระเจาอยางสมบรณกคอ ปญญา(ปญญาจารย21:11)

เสาทตงอยบนทสงจะตานทานลมไมไดฉนใดหวใจทหวาดกลวในจนตนาการของคนโงกไมอาจตานทานความกลว ใดๆไดถาเจาไดพดจาไมดตอเพอนของเจากอยากลวเลยเพราะอาจมการคนดกนไดเวนแตการตาหนการหยง ผยองการเปดเผยความลบหรอการทรยศหกหลงเพราะเหตเหลานเพอนทกคนกจะจากไป(ปญญาจารย22:18,22)

และบรรดาผทเหลออยจะรวาไมมสงใดดไปกวาความเกรงกลวพระเจาและไมมสงใดหวานชนไปกวาการเอาใจใส

ประสบการณมากมายเปนดงมงกฎของคนชราและความยาเกรงพระเจาเปนดงเกยรตยศของพวกเขาความยาเกรงพระ เจาเปนจดเรมตนของความรกของพระองคและความเชอเปนจดเรมตนของการยดมนในพระองค(ปญญาจารย 25:6,12)

ภรรยาทดเปนสวนแบงทดซงจะมอบใหแกผทเกรงกลวพระเจาหญงทไรยางอายจะถกนบวาเหมอนสนขแตหญงท ละอายใจจะเกรงกลวพระเจา(ปญญาจารย26:3,25)

ถาผใดไมประพฤตตนอยางเครงครดในความยาเกรงพระเจาวงศตระกลของเขาจะพงพนาศในไมชาปญญาจารย27:3 ความตายนนเปนความตายทชวรายหลมฝงศพยงดกวาความตายนนเสยอกความตายนนจะไมมอานาจเหนอผทเกรง กลวพระเจาและพวกเขาจะไมถกเผาดวยเปลวไฟนน(ปญญาจารย28:21-22)

ผทยาเกรงพระเจาจะพบความยตธรรมและจะจดประกายความยตธรรมดจแสงสวางปญญาจารย32:16 จตวญญาณของผทเกรงกลวพระเจาจะดารงอยเพราะความหวงของเขาอยในพระองคผทรงชวยเขาใหรอดผใดเกรง กลวพระเจากจะไมกลวหรอหวาดหวนเพราะพระองคทรงเปนความหวงของเขาปญญาจารย34:13-14

ขอทรงเมตตาขาพระองคทงหลายขาแตพระเจาผทรงเปนเจาของสรรพสงและขอทรงทอดพระเนตรขาพระองค ทงหลายขอทรงสงความเกรงกลวพระองคมายงประชาชาตทงหลายทไมแสวงหาพระองคขอทรงยกพระหตถขน ตอตานประชาชาตตางชาตและใหพวกเขาไดเหนฤทธานภาพของพระองคปญญาจารย36:1-3

ความรารวยและกาลงวงชาทาใหจตใจเบกบานแตความยาเกรงพระเจาอยเหนอทงสองอยางนนความยาเกรงพระเจา ทาใหไมขาดสงใดและไมจาเปนตองแสวงหาความชวยเหลอความยาเกรงพระเจาเปรยบเสมอนสวนทอดมสมบรณ และปกคลมพระองคไวเหนอสงาราศทงปวง(ปญญาจารย40:26-27)

อยากลวโทษประหารจงระลกถงผทอยมากอนเจาและผทจะมาหลงจากเจาเพราะนคอคาพพากษาของพระเจาเหนอ สรรพสงทงปวง(ปญญาจารย41:3)

และพระองคทรงประทานบตรชายผมเมตตาจากโมเสสผเปนทโปรดปรานของคนทงปวงคอโมเสสผเปนทรกของ พระเจาและมนษยผซงอนสรณสถานของเขานาสรรเสรญพระองคทรงทาใหเขาเหมอนกบบรรดาผบรสทธผทรง เกยรตและทรงยกยองเขาจนศตรของเขาเกรงกลวเขาดวยคาพดของเขาพระองคทรงทาใหการอศจรรยทงหลาย

ชยชนะในการรบไมไดอยทจานวนทหารมากมายแตมาจากสวรรคพวกเขามาโจมตเราดวยความเยอหยงและความชว รายเพอทาลายเราภรรยาและลกๆของเราและเพอปลนชงทรพยสนของเราแตเราตอสเพอชวตและกฎหมายของเรา เพราะฉะนนองคพระผเปนเจาจะทรงลมลางพวกเขาตอหนาเราและสาหรบทานทงหลายอยากลวพวกเขาเลย1มคคา บ3:19-22

แลวความกลวของยดาสและพนองของเขากเรมเกดขนและความหวาดหวนอยางใหญหลวงกเรมเกดขนกบบรรดา ประชาชาตรอบขาง(1มคคาบ3:25)

แตสาหรบผทกาลงสรางบานหรอไดหมนหมายภรรยาแลวหรอกาลงปลกสวนองนหรอผทหวาดกลวนนพระองคทรง บญชาใหพวกเขากลบไปยงบานของตนตามกฎหมาย1มคคาบ3:56

แลวยดาสกกลาวแกพวกทอยกบเขาวา“อยากลวคนจานวนมากของพวกเขาและอยากลวการโจมตของพวกเขาจง ระลกถงวธทบรรพบรษของเราไดรบการชวยใหรอดในทะเลแดงเมอฟาโรหยกทพไลตามพวกเขามา”1มคคาบ4:8-9 เมอทาเชนนนแลวยดาสกกลบมาพรอมกบกองทพของเขาหลงจากไลตามพวกนนมาและกลาวแกประชาชนวา“อยา โลภในของทยดมาไดเพราะวามการรบอยขางหนาเราและกอรเกยสกบกองทพของเขากอยทนบนภเขาใกลเราแลว แตจงยนหยดตอสกบศตรของเราและเอาชนะพวกเขาเสยกอนแลวหลงจากนนพวกทานจงคอยยดของทยดมาได”1 มคคาบ4:16-18

ฉะนนเขาจงวงเขาไปหาศตรอยางกลาหาญทามกลางสนามรบสงหารศตรทงทางขวาและทางซายจนศตรแตกกระเจง ไปทงสองฝาย1มคคาบ6:45

ขอพระเจาทรงเมตตาตอทานทงหลายและทรงระลกถงพนธสญญาทพระองคทรงทาไวกบอบราฮมอสอคและยาโคบ ผรบใชทซอสตยของพระองคและขอทรงประทานใจใหทานทงหลายรบใชพระองคและทาตามพระประสงคของ พระองคดวยความกลาหาญและความเตมใจ2มคคาบ1:2-3

และคาอธษฐานนนเปนดงนขาแตพระเจาพระเจาผทรงสรางสรรพสงทงปวงผทรงนาเกรงขามและทรงฤทธทรง เทยงธรรมและทรงเมตตาและเปนพระมหากษตรยองคเดยวผทรงพระคณยง2มคคาบ1:24

ขณะทเขาอยทนนพรอมกบทหารองครกษเฝาคลงสมบตอยนนพระเจาแหงวญญาณและเจาแหงอานาจทงปวงไดทรง บนดาลใหเกดปรากฏการณอนยงใหญจนบรรดาผทกลาเขามากบเขาตางตกตะลงในฤทธานภาพของพระเจาเปนลม หมดสตและหวาดกลวอยางยง2มคคาบ3:24

แตพวกเขาสรรเสรญพระเจาผทรงสาแดงพระเกยรตสถานทของพระองคอยางอศจรรยเพราะพระวหารซงกอนหนาน เตมไปดวยความหวาดกลวและความทกขยากเมอพระเจาผทรงฤทธานภาพทรงปรากฏพระวหารกเตมไปดวยความ ยนดและความสข2มคคาบ3:30

และจงเปนแบบอยางทนายกยองแกคนหนมสาวทเตมใจและกลาหาญทจะตายเพอพระบญญตอนทรงเกยรตและ ศกดสทธและเมอเขาพดคาเหลานนแลวเขากถกนาไปทรมานทนทพวกทนาเขาไปนนไดเปลยนความประสงคด พวกเขาพาเขาไปในททนารงเกยจกอนหนานนเลกนอยเพราะพวกเขาคดวาคาพดเหลานนมาจากความคดทสนหวง แตเมอเขาใกลจะตายดวยการถกเฆยนตเขากคราครวญและกลาววา“เปนทประจกษแกพระเจาผทรงรอบรแลววา ขาพเจาอาจไดรบการชวยใหรอดพนจากความตายไดแตบดนขาพเจาตองทนทกขทรมานอยางแสนสาหสทางรางกาย ดวยการถกเฆยนตแตในใจขาพเจาพอใจทจะทนทกขสงเหลานเพราะขาพเจาเกรงกลวพระองค”และดวยเหตนชาย ผนจงตายไปโดยทงความตายของเขาไวเปนแบบอยางของความกลาหาญอนสงสงและเปนอนสรณแหงคณธรรมไม เพยงแตแกคนหนมสาวเทานนแตแกคนทงชาตของเขาดวย2มคคาบ6:28-31

และกลาวอยางกลาหาญวา“สงเหลานขาพเจาไดรบจากสวรรคและเพราะพระบญญตของพระองคขาพเจาจงดหมน สงเหลานและขาพเจาหวงวาจะไดรบสงเหลานคนจากพระองค”จนกระทงกษตรยและบรรดาผทอยกบพระองคตาง ประหลาดใจในความกลาหาญของชายหนมเพราะเขาไมสนใจความเจบปวดเลยแตมารดานนนาอศจรรยยงกวาสง ใดๆและสมควรไดรบการจดจาอยางมเกยรตเพราะเมอนางเหนบตรชายทงเจดคนถกฆาตายภายในวนเดยวนางก อดทนดวยความกลาหาญเพราะความหวงทนางมในพระเจายงกวานนนางยงตกเตอนพวกเขาแตละคนดวยภาษา ของนางเองดวยจตใจทกลาหาญและดวยความกลาหาญแบบหญงนางจงกลาวแกพวกเขาวา(2มคคาบ7:1112,20-21)

อยากลวผทรมานนเลยแตจงยอมรบความตายของเจาเถดเพราะเจาสมควรแกพนองของเจาเพอเราจะรบเจากลบมา ดวยความเมตตารวมกบพนองของเจา2มคคาบ7:29

พวกทหวาดกลวและไมไววางใจความยตธรรมของพระเจาจงหนไป2มคคาบ8:13

ดงนนมคคาบจงเรยกคนของเขามารวมกนหกพนคนและกาชบพวกเขาอยาไดหวาดกลวศตรหรอเกรงกลวกองทพ ตางชาตจานวนมากทยกทพมาอยางไมถกตองแตจงตอสดวยความกลาหาญ(2มคคาบ8:16)

เมอพระองคทรงทาใหพวกเขาฮกเหมดวยถอยคาเหลานและพรอมทจะสละชพเพอพระบญญตและเพอประเทศชาต แลวพระองคจงทรงแบงกองทพออกเปนสสวนและทรงรวมพนองของพระองคเองเขากบกองทพโดยใหผนาของแต ละกองคอซโมนโยเซฟและโยนาธานแตละคนไดรบมอบหมายใหดแลทหารหนงพนหารอยคน(2มคคาบ8:21-22)

แตพวกทอยกบมคคาบไดลอมปอมปราการอยางกลาหาญเปนเวลาสวนอยางไรกตามในวนทหาเชาตรชายหนมยสบ คนจากกองทหารของมคคาบเกดความโกรธแคนเพราะคากลาวหมนประมาทจงบกโจมตปอมปราการอยางกลาหาญ และฆาทกคนทพบเจอดวยความกลาหาญอยางยง2มคคาบ10:33,35 และในทสดพวกเขากทาใหคายเตมไปดวยความหวาดกลวและความวนวายแลวกจากไปอยางราบรน

เพราะในสมยกอนเมอพวกเขายงไมปะปนกบคนตางชาตเขาถกกลาวหาวาเปนชาวยวและเขากกลาหาญเสยงชวต และรางกายของตนเพอศาสนาของชาวยวอยางสดกาลงแตเนองจากรบรอนจงพลาดเปาฝงชนกพากนวงเขามาทาง ประตเขาจงวงอยางกลาหาญไปทกาแพงและกระโดดลงไปอยางกลาหาญทามกลางฝงชนทหนาแนนทสด2มคคาบ 14:38,43 ฉะนนทานจงตกเตอนประชาชนของทานวาอยากลวการยกทพของคนตางชาตมาโจมตแตใหระลกถงความชวยเหลอ ทพวกเขาเคยไดรบจากสวรรคในอดตและจงคาดหวงชยชนะและความชวยเหลอทจะมาถงพวกเขาจากพระผเปนเจา 2มคคาบ15:8

เมอไดรบกาลงใจอยางดจากถอยคาของยดาสซงเปนถอยคาทดมากและสามารถปลกเราความกลาหาญและเสรม กาลงใจใหแกคนหนมพวกเขาจงตดสนใจทจะไมตงคายแตจะบกโจมตอยางกลาหาญและตอสตดสนคดอยาง สมศกดศรเพราะเมองสถานศกดสทธและพระวหารตกอยในอนตราย2มคคาบ15:17

ฉะนนบดนขาแตพระเจาแหงฟาสวรรคขอทรงสงทตสวรรคทดมาอยขางหนาเราเพอใหพวกเขากลวและหวาดหวน และดวยฤทธอานาจแหงพระหตถของพระองคขอใหผทมากลาวรายตอประชากรศกดสทธของพระองคนนหวาดผวา ดวยเถดและเขากจบลงเพยงเทาน2มคคาบ15:23-24

อโนค

และพระองคทรงตอบและตรสกบขาพเจาและขาพเจาไดยนเสยงของพระองควา“อยากลวเลยเอโนคเจาเปนคน ชอบธรรมและเปนผเขยนความชอบธรรมจงเขามาใกลและฟงเสยงของเราเถด”เอโนค15:1 อยากลวคนบาปเลยเหลาผชอบธรรมทงหลายเพราะพระเจาจะทรงมอบพวกเขาไวในมอของพวกทานอกครงเพอ พวกทานจะไดพพากษาพวกเขาตามความประสงคของพวกทาน(เอโนค95:3) ฉะนนอยากลวเลยพวกเจาผซงไดรบความทกขทรมานเพราะการเยยวยาจะเปนสวนของพวกเจาและแสงสวางเจดจา จะสองสวางแกพวกเจาและพวกเจาจะไดยนเสยงแหงการพกผอนจากสวรรคเอนอค96:3 และพระองคจะทรงแตงตงผพทกษจากบรรดาทตสวรรคผบรสทธมาคมครองบรรดาผชอบธรรมและผบรสทธทงหลาย ดจดงดวงตาจนกวาพระองคจะทรงทาลายความชวรายและบาปทงปวงและถงแมผชอบธรรมจะหลบไปนานพวกเขา กไมตองกลวอะไรเลย(เอโนค100:5)

จงสงเกตดฟาสวรรคเถดโอบตรแหงฟาสวรรคเอยและจงสงเกตดสรรพสงทงปวงทพระผสงสดทรงกระทาและจงยา เกรงพระองคและอยากระทาการชวรายใดๆในสายพระเนตรของพระองคเลย(เอโนค101:1) อยากลวเลยโอผชอบธรรมทงหลายและจงมความหวงเถดโอผทตายไปในความชอบธรรม(เอโนค102:4)

และบดนอยากลวเลยบรรดาผชอบธรรมทงหลายเมอทานเหนคนบาปทงหลายกาลงเจรญรงเรองและประสบ ความสาเรจในทางของพวกเขาอยาเปนพวกเดยวกบพวกเขาแตจงอยใหหางจากความรนแรงของพวกเขาเพราะทาน จะไดเปนพวกเดยวกบกองทพแหงสวรรคเอนอค104:6

และเมธเซลาหประพฤตตนอยางเทยงธรรมในสายพระเนตรของพระเจาดงทเอโนคผเปนบดาไดสงสอนไวและตลอด ชวตของเขาเขากสอนใหมนษยมสตปญญาความรและความยาเกรงพระเจาและเขาไมหนเหจากทางทดไปทางขวา หรอทางซายเลยยาเชอร4:3

และพระองคตรสกบพวกเขาวาอยากลวและอยาตนตระหนกเลยเพราะศตรทงหมดของเราจะอยในมอของเราและ พวกทานจะทากบพวกเขาอยางไรกไดตามใจชอบ(ยาเชอร7:36)

แลวกษตรยกเสดจมาประทบอยเบองหนาซารายและดเถดทตสวรรคของพระเจามาปรากฏแกพวกเขาและตรสกบซา รายวาอยากลวเลยเพราะพระเจาทรงฟงคาอธษฐานของเจาแลว(ยาเชอร15:20)

ในเวลานนพระเจาทรงปรากฏแกAbramอกครงทเมองเฮบรอนและตรสกบเขาวา“อยากลวเลยรางวลของเจาใหญ ยงนกในสายพระเนตรของเราเพราะเราจะไมละทงเจาจนกวาเราจะทาใหเจามลกหลานทวคณและอวยพรเจาและทา ใหเชอสายของเจามากมายเหมอนดวงดาวในฟาสวรรคซงวดหรอนบไมไดและเราจะมอบดนแดนเหลานทงหมดทเจา เหนดวยตาของเจาใหแกเชอสายของเจาเปนมรดกแกพวกเขาตลอดไปจงเขมแขงและอยากลวจงดาเนนชวตตอ หนาเราและประพฤตตนใหสมบรณ”(ยาเชร16:20-21)

และทตสวรรคของพระเจาไดพบเธอณทซงเธอหนไปอยณรมบอนาและทานกลาวแกเธอวาอยากลวเลยเพราะเรา จะเพมพนเชอสายของเจาเจาจะมบตรชายและเจาจะตงชอเขาวาอชมาเอลฉะนนจงกลบไปหาซารายนายหญงของ เจาและจงยอมอยใตอานาจของนางเถด(ยาเชอร16:34)

และพระเจาตรสกบซาตานวา“เจาไดพจารณาอบราฮมผรบใชของเราแลวหรอ?เพราะไมมผใดเหมอนเขาในโลกนเขา เปนคนสมบรณและซอตรงตอหนาเราเปนคนเกรงกลวพระเจาและหลกเลยงความชวรายเราขอสาบานวาหากเราบอก เขาวาจงนาอสอคบตรชายของเจามาอยตอหนาเราเขาจะไมหวงอสอคไวและยงกวานนหากเราบอกเขาใหนาเครอง บชาเผาจากฝงแกะหรอฝงววของเขามาถวายตอหนาเรา”(ยาเชร22:54)

ในเวลานนพระเจาทรงปรากฏแกAbrahamและทรงเรยกเขาจากสวรรควา“อยาแตะตองเดกนนและอยาทาสงใดแก เขาเลยเพราะบดนเรารแลววาเจาเกรงกลวพระเจาในการกระทาเชนนและในการไมหวงลกชายของเจาลกชายคน เดยวของเจาจากเรา”(ยาเชอร23:69)

และไมมผใดทเกรงกลวพระเจาเหมอนอบราฮมเพราะอบราฮมเกรงกลวพระเจาตงแตเยาววยและรบใชพระเจาและ ดาเนนชวตตามทางของพระองคตลอดมาตงแตวยเดกจนถงวนตาย(ยาเชอร26:34) และความกลวและความหวาดหวนของยาโคบกตกอยกบเอซาวผเปนพชายเพราะเอซาวกลวยาโคบมากเนองจากสงท ทตสวรรคของพระเจาไดกระทาตอเอซาวและความโกรธของเอซาวทมตอยาโคบกเปลยนเปนความเมตตาเมอเอซาว เหนยาโคบวงเขามาหาเขากวงเขาไปหายาโคบดวยและเขากโอบกอดยาโคบไวและทงสองกจบกนและรองไหพระ เจาทรงบนดาลใหคนเหลานนทมากบเอซาวเกดความกลวและความเมตตาตอยาโคบพวกเขากจบและกอดยาโคบ ดวยและเอลฟาซบตรชายของเอซาวพรอมดวยพนองอกสคนของเอซาวกรองไหไปกบยาโคบและพวกเขากจบ และกอดยาโคบเพราะความกลวยาโคบไดตกอยกบพวกเขาทงหมด(ยาเชอร32:55-58)

จงสงบใจเกยวกบพวกเขาและจงละทงความกลวเสยแตจงวางใจในพระเจาของเราและอธษฐานตอพระองคเพอทรง ชวยเหลอเราและชวยเราใหรอดพนและทรงมอบศตรของเราไวในมอของเราและยดาหกลาวแกซเมโอนและเลวและ แกพนองทงหมดของเขาวาจงเสรมกาลงตนเองและเปนบตรแหงความกลาหาญเพราะพระเจาของเราทรงอยกบเรา อยากลวพวกเขาเลยยาเชอร34:56,59

และพระเจาทรงฟงคาอธษฐานของอสอคและยาโคบและพระองคทรงทาใหบรรดาทปรกษาของกษตรยเหลานนเตม ไปดวยความกลวและความหวาดผวาอยางใหญหลวงจนพวกเขารองออกมาเปนเสยงเดยวกนวา“วนนทานโงเขลา หรอหรอวาทานไมมความเขาใจเลยหรอทจะไปรบกบชาวฮบรและทาไมทานจงยนดในความพนาศของทานเองใน วนน?ดเถดมสองคนในนนมาถงเมองเชเคมโดยไมเกรงกลวหรอหวาดผวาและพวกเขาฆาชาวเมองทงหมดไมมใคร

ลกขนตอตานพวกเขาไดแลวทานจะตอสกบพวกเขาทงหมดไดอยางไร?และบรรดากษตรยกหนหลงกลบและยบยง ตนเองจากบตรชายของยาโคบเพราะพวกเขาไมกลาเขาใกลเพอทาสงครามกบพวกเขาเพราะพวกเขากลวพวกเขา อยางมากและใจของพวกเขากออนระทวยลงเพราะความกลวนน”ยาเชร35:2-3,23

ความกลวและความหวาดผวาเขาครอบงาจตใจของพวกเขาเพราะเหตบตรของยาโคบพวกเขากลวพวกนนอยางมาก และถอยหนเขาไปในเมองบตรของยาโคบไลตามพวกเขาไปจนถงประตเมองและเขาประชดตวพวกเขาในเมองม ชายหญงประมาณแปดสบคนปนขนกาแพงเมองมาลอมรอบยดาหพระเจาทรงดลใจใหพวกเขากลวยดาหจนพวกเขา ไมสามารถเขาใกลพระองคไดและชายผแขงแกรงคนนหลงจากทไดทารายยดาหแลวกวงหนเอาชวตรอดดวยความ กลวยดาหเทาของเขาลนบนกาแพงและลมลงทามกลางบตรของยาโคบทอยดานลางกาแพงบตรของยาโคบจงฟาด ฟนและฆาเขา(ยาเชอร39:8,35,39)

และบรรดาชาวเมองทงหลายของชาวคานาอนและบรรดาผทอยฝงตรงขามแมนาจอรแดนตางกหวาดกลวบตรชาย ของยาโคบอยางมากเพราะพวกเขาพดวา“ดเถดสงตางๆจะเกดขนกบเราเชนเดยวกบทเกดขนกบเมองเหลานน เพราะใครเลาจะตานทานกาลงอนยงใหญของพวกเขาได?”ยาเชร40:10

ฉะนนโยเซฟลกชายของขาพเจาเอยจงมความหวงในพระเจาและรอคอยพระองคและอยากลวเลยเพราะพระเจา ทรงอยกบเจาพระองคจะทรงชวยเจาใหพนจากความทกขยากทงปวงจงลกขนเถดลกชายของขาพเจาจงลงไปยง อยปตกบเจานายของเจาและอยากลวเลยเพราะพระเจาทรงอยกบเจาลกชายของขาพเจาและนางกกลาวถอยคา เหลานแกโยเซฟตอไปอกและนางกเงยบไปยาเชอร42:39-40

ฉะนนลกเอยจงสอนลกหลานของเจาใหยาเกรงพระเจาและใหดาเนนในทางดซงเปนทพอพระทยพระเจาของเจา เพราะถาเจาปฏบตตามทางของพระเจาและพระบญญตของพระองคพระเจากจะทรงรกษาสญญาทพระองคทรงทาไว กบอบราฮมและจะทรงทาดกบเจาและลกหลานของเจาตลอดไป(ยาเชร47:8)

เจาไมเคยเหนกจการปกครองของอยปตทพระองคทรงจดการโดยปราศจากการสอบถามฟาโรหผเปนเจานายของ พระองคเจาไมเคยเหนความนาเกรงขามและความหวาดกลวทพระองคทรงสรางขนแกชาวอยปตทงปวงยาเชอร 52:16

และเมอถงเวลาเทยงโยเซฟกสงคนไปตามคนเหลานนพรอมกบเบนจามนมาเขาเฝาและพวกเขากเลาเรองเงนทคน มาในกระสอบใหผดแลบานของโยเซฟฟงและเขากกลาวแกพวกเขาวา“พวกเจาจะสบายดอยากลวเลย”แลวเขาก พาซเมโอนนองชายของพวกเขามาหาพวกเขา(ยาเชอร53:4)

ยดาหกลาวแกโยเซฟวา“สมควรแลวทเจาและประชาชนของเจาจะเกรงกลวเราขอสาบานตอพระเจาวาถาเราชกดาบ ออกมาแลวเราจะไมเกบมนเขาฝกอกจนกวาวนนเราจะฆาชาวอยปตทงหมดและเราจะเรมจากเจาและจบทฟาโรห เจานายของเจา”(ยาเชอร54:10)

และเมอยดาหเหนพนองบางคนหวาดกลวจงกลาวแกพวกเขาวา“ทาไมพวกเจาจงกลวในเมอพระคณของพระเจาอย กบเรา?”และเมอยดาหเหนชาวอยปตทงหมดลอมพวกเขาไวตามคาสงของโยเซฟเพอขมขพวกเขาโยเซฟจงสงพวก เขาวา“อยาแตะตองพวกเขาเลย”(ยาเชอร54:42)

ดเถดพระวจนะของพระเจามาถงเขาตรสวาจงลงไปยงอยปตพรอมกบครอบครวของเจาและอยทนนเถดอยากลวท จะลงไปยงอยปตเพราะเราจะทาใหเจาเปนชนชาตใหญทนนและยาโคบคดในใจวาขาจะไปดบตรชายของขาวา ความเกรงกลวพระเจาของเขายงคงอยในใจของเขาทามกลางชาวอยปตทงหมดหรอไมและพระเจาตรสกบยาโคบวา อยากลวโยเซฟเลยเพราะเขายงคงรกษาความซอสตยไวเพอรบใชเราตามทเจาเหนวาดและยาโคบกยนดอยางยง เกยวกบบตรชายของเขายาเชอร55:2-4

และเพอจะไดรถงหมายสาคญและการอศจรรยยงใหญทพระเจาจะทรงกระทาในอยปตเพอเหนแกชนชาตอสราเอล ของพระองคเพอวาลกหลานอสราเอลจะไดยาเกรงพระเจาของบรรพบรษของพวกเขาและดาเนนตามทางของ พระองคทงปวงทงพวกเขาและเชอสายของพวกเขาสบตอกนไปตลอดวนเวลายาเชอร63:8 และพระเจาทรงบนดาลใหเกดความหวาดกลวอยางใหญหลวงในคายของบรรดากษตรยจนทาใหชาวอสราเอล หวาดกลวและคนอยปตทงปวงไดเหนความชวรายทชาวอสราเอลไดกระทาตอพวกเขาดงนนชาวอยปตทงปวงจง หวาดกลวชาวอสราเอลอยางมากเพราะพวกเขาไดเหนฤทธานภาพอนยงใหญของชาวอสราเอลและไมมใครสกคนใน พวกเขาลมลงเลย(ยาเชอร64:36,49)

แตนางผดงครรภเหลานนเกรงกลวพระเจาและไมฟงคาของกษตรยแหงอยปตหรอคาพดของพระองคและเมอหญง ชาวฮบรคลอดบตรชายหรอบตรหญงแกนางผดงครรภนางผดงครรภกไดทาทกสงทจาเปนแกเดกนนและปลอยใหเดก นนมชวตอยนางผดงครรภไดทาเชนนนตลอดทกวนยาเชอร66:27

และโมเสสยาเกรงพระเจาของบรรพบรษของเขาเขาจงไมเขาไปหานางและไมหนสายตาไปทางนางเลยและโมเสส ยาเกรงพระเจาของเขาตลอดชวตและโมเสสดาเนนชวตตอหนาพระเจาดวยความจรงใจดวยสดจตสดใจเขาไมหนเห จากทางทถกตองตลอดชวตของเขาเขาไมละทงทางทงทางขวาหรอทางซายซงอบราฮมอสอคและยาโคบได ดาเนนมายาเชอร73:32,37

และบรรดาบตรแหงคชตางกเกรงกลวทจะยนมอทารายโมเสสเพราะพระเจาทรงอยกบโมเสสและบรรดาบตรแหงคชก ระลกถงคาสาบานทพวกเขาไดสาบานไวกบโมเสสดงนนพวกเขาจงไมทารายเขา(ยาเชอร76:10)

และโมเสสกลาวแกฟาโรหวา“ดเถดแมทานเปนบตรหวปของมารดาแตจงอยากลวเลยเพราะทานจะไมตาย เนองจากพระเจาทรงบญชาใหทานมชวตอยเพอแสดงใหทานเหนถงฤทธานภาพอนยงใหญและพระหตถอนทรงพลง ของพระองค”(ยาเชอร80:57)

และโมเสสกลาวแกพวกเขาวา“อยากลวเลยจงยนนงอยและดการชวยใหรอดของพระเจาซงพระองคจะทรงกระทา เพอพวกทานในวนน”กองทพทสองเปนของลกหลานของเศบลนเบนยามนและนฟทาลพวกเขาตงใจจะกลบไปยง อยปตพรอมกบชาวอยปตและโมเสสกลาวแกพวกเขาวา“อยากลวเลยเพราะอยางทพวกทานไดเหนชาวอยปตใน วนนพวกทานจะไมเหนพวกเขาอกตอไปตลอดกาล”กองทพทสามเปนของลกหลานของยดาหและโยเซฟพวกเขา ตงใจจะไปเผชญหนากบชาวอยปตเพอตอสกบพวกเขาและโมเสสกลาวแกพวกเขาวา“

เพราะพระเจาจะทรงตอสเพอพวกทานและพวกทานจงนงอย”และกองทพทสเปนของลกหลานของเลวกาดและอา เชอรพวกเขาตงใจจะเขาไปทามกลางชาวอยปตเพอทาใหพวกเขาพายแพและโมเสสกลาวแกพวกเขาวา“จงอยกบ ทของพวกทานและอยากลวเลยจงอธษฐานตอพระเจาเพอพระองคจะทรงชวยพวกทานใหพนจากมอของพวกเขา” (ยาเชอร81:28-33)

ในเวลานนพระเจาตรสกบชนชาตอสราเอลวา“อยากลวเขาเลยเพราะเราไดมอบเขาและประชาชนของเขารวมทง แผนดนของเขาไวในมอของพวกเจาแลวและพวกเจาจงทากบเขาเหมอนอยางทพวกเจาทากบสโฮน”(ยาเชอร85:26)

และพระเจาทรงบญชาโยชวาบตรของนนวา“จงเขมแขงและกลาหาญเถดเพราะเจาจะนาชนชาตอสราเอลไปยง แผนดนซงเราไดสาบานวาจะมอบใหแกเขาและเราจะอยกบเจา”และโมเสสกลาวแกโยชวาวา

หาญเถดเพราะเจาจะนาชนชาตอสราเอลไดรบแผนดนเปนมรดกและพระเจาจะอยกบเจาพระองคจะไมทรงละทงเจา อยากลวหรอทอแทเลย”ยาเชอร87:3-4

ไมมใครจะตอตานเจาไดตลอดชวตของเจาเราอยกบโมเสสอยางไรเรากจะอยกบเจาอยางนนขอเพยงเจาเขมแขง และกลาหาญทจะปฏบตตามกฎหมายทงสนทโมเสสไดบญชาไวอยาหนเหไปจากทางนนไมวาจะทางขวาหรอ ทางซายเพอเจาจะประสบความสาเรจในทกสงทเจากระทาและเมอครบเจดวนพวกเขากมาหาโยชวาในคายและ กลาวแกเขาวาพระเจาทรงมอบแผนดนทงปวงไวในมอของเราแลวและชาวเมองนนกหวาดกลวเพราะเราและพระเจา ตรสกบโยชวาวาอยากลวและอยาทอแทดเถดเราไดมอบเมองไอกษตรยและประชาชนของเมองนนไวในมอของเจา แลวและเจาจงกระทาตอพวกเขาเหมอนทเจากระทาตอเมองเยรโคและกษตรยของเมองนนแตจงยดทรพยสนและปศ สตวของเมองนนเปนของรางวลสาหรบตวเจาเองจงวางแผนซมโจมตเมองนนไวขางหลงยาเชอร88:4,8,38 และพระเจาตรสกบโยชวาวาอยากลวพวกเขาเลยเพราะพรงนในเวลาเดยวกนนเราจะมอบพวกเขาทงหมดทถกฆา ตายตอหนาเจาเจาจะตองตดขนมาของพวกเขาและเผารถศกของพวกเขาดวยไฟ(ยาเชอร89:42)

จงเสรมกาลงตนเองและจงใหใจของพวกทานทงหลายทวางใจในพระเจามความกลาหาญเถดจบยาเชอร91:17 งานเฉลมฉลอง

และเจาทงหลายจงทวจานวนขนและทวทวทวบนโลกและจงมมากมายบนโลกและจงเปนพรแกโลกนนเราจะดลใจ ใหทกสงบนโลกและในทะเลเกรงกลวเจาและหวาดหวนตอเจา(ยบล6:5)

และเราจะเปนพระเจาของเจาและบตรชายของเจาและหลานชายของเจาและเชอสายของเจาทงปวงอยากลวเลย ตงแตนไปจนถงชวอายคนทงปวงบนโลกเราเปนพระเจาของเจา(ยบล12:24)

หลงจากเหตการณเหลานในปทสของสปดาหนในวนขนเดอนใหมของเดอนทสามพระวจนะของพระเจามาถงอบราม ในความฝนวา“อยากลวเลยอบรามเราเปนผปกปองเจาและรางวลของเจาจะยงใหญเหลอเกน”(ยบล14:1)

และขาพเจากลาวแกเขาวา“อยาแตะตองเดกนนเลยและอยาทาสงใดกบเขาเลยเพราะบดนขาพเจาไดแสดงใหเหน แลววาทานเกรงกลวพระเจาและไมไดหวงลกชายคนแรกของทานไวจากขาพเจา”(ยบล18:11)

อยากลวเลยโอยาโคบบตรของขาและอยาทอแทเลยโอบตรของอบราฮมขอพระเจาผสงสดทรงปกปองเจาจาก ความพนาศและขอพระองคทรงชวยเจาใหพนจากทางแหงความผดพลาดทงปวงจบล22:23 และในคนนนซงเปนวนขนเดอนใหมของเดอนแรกพระเจาทรงปรากฏแกเขาและตรสกบเขาวา“เราคอพระเจาของ อบราฮมบดาของเจาอยากลวเลยเพราะเราอยกบเจาและเราจะอวยพรเจาและเราจะทาใหเชอสายของเจาทวคณขน มากมายดจทรายบนแผนดนโลกเพอเหนแกอบราฮมผรบใชของเรา”(ยบล24:22)

อยากลวเลยแมเอยจงมนใจไดวาขาพเจาจะทาตามพระประสงคของทานและดาเนนชวตอยางซอตรงและจะไม ประพฤตชวตลอดไป(ยบล25:10)

อยากลวเพราะเขาเลยนองสาวของฉนเพราะเขาอยในทางทเทยงธรรมและเปนคนสมบรณพรอมเขาเปนคนซอสตย และจะไมพนาศอยารองไหเลย(ยบล27:17)

และพระองคตรสกบยดาหวา“ขอพระเจาทรงประทานกาลงและอานาจแกเจาเพอเหยยบยาผทเกลยดชงเจาทงปวง เจาจะเปนเจาชายปกครองเหนอบตรของยาโคบทงเจาและบตรชายคนหนงของเจาขอใหพระนามของเจาและ บตรชายของเจาแพรไปทวทกแผนดนและทกภมภาคแลวชนตางชาตจะเกรงกลวเจาและประชาชาตทงหลายจะ หวาดหวน”(ยบล31:18)

อยากลวเลยเพราะเจาไดเหนและอานมาแลวทกสงทกอยางจะเปนเชนนนและจงจดบนทกทกสงทกอยางตามทเจา ไดเหนและอานมาเถด(ยบล32:24)

อยากลวเพราะเหตของยาโคบเลยเพราะผปกครองของยาโคบนนยงใหญทรงอานาจไดรบเกยรตและไดรบการ สรรเสรญยงกวาผปกครองของเอซาว(ยบล35:17)

และบดนเราจะใหเจาสาบานอยางหนกแนน–เพราะไมมคาสาบานใดจะยงใหญไปกวาพระนามอนรงเรองทรงเกยรต ยงใหญงดงามอศจรรยและทรงฤทธานภาพผทรงสรางฟาสวรรคและแผนดนโลกและสรรพสงทงปวง–วาเจาจะยา

เกรงพระองคและนมสการพระองค(ยบล36:7) และในวนทสบหกพระเจาทรงปรากฏแกเขาและตรสกบเขาวา

และพระองคตรสกบเขาวา“เราเปนพระเจาของบรรพบรษของเจาคอพระเจาของอบราฮมและอสอคอยากลวทจะลง ไปยงอยปตเพราะทนนเราจะทาใหเจาเปนชนชาตใหญเราจะลงไปกบเจาและเราจะนาเจาขนมา(อกครง)และใน แผนดนนเจาจะถกฝงและโยเซฟจะเอามอวางบนดวงตาของเจา”(ยบล44:5)

หนงสอทสญหายไปของพระคมภร

อยากลวเลยโยอาคมและอยากงวลใจเมอเหนเราเพราะเราเปนทตสวรรคของพระเจาทพระองคทรงสงมาหาทาน เพอแจงใหทานทราบวาคาอธษฐานของทานไดรบการฟงและทานของทานไดขนไปอยตอหนาพระเจาแลวพระวร สารเรองการประสตของมารย2:3

หลงจากนนทตสวรรคกปรากฏแกอนนาภรรยาของเขาแลวกลาววา“อยากลวเลยและอยาคดวาสงทคณเหนเปน วญญาณเพราะเราคอทตสวรรคองคนนทไดถวายคาอธษฐานและทานของคณตอพระเจาแลวและบดนเราถกสงมาหา คณเพอแจงใหคณทราบวาคณจะมบตรสาวคนหนงซงมชอวามารยและจะไดรบพรยงกวาหญงทงปวง”(พระวรสาร เรองการประสตของมารย3:1-2)

และพระวญญาณของพระเจาจะทรงสถตอยกบเขาพระวญญาณแหงปญญาและความเขาใจพระวญญาณแหง คาแนะนาและฤทธเดชพระวญญาณแหงความรและความศรทธาและพระวญญาณแหงความเกรงกลวพระเจาจะทรง สถตอยในเขาพระวรสารเรองการประสตของมารย5:15

แตขณะทโยเซฟกาลงครนคดถงเรองเหลานอยนนทตสวรรคของพระเจากมาปรากฏแกเขาในความฝนและกลาววา โยเซฟบตรของดาวดเอยอยากลวเลยอยาสงสยวาหญงพรหมจารจะประพฤตผดประเวณหรอคดรายตอนางและ อยากลวทจะรบนางมาเปนภรรยาเพราะสงทบงเกดในนางและทาใหเจาทกขใจอยนนไมใชฝมอมนษยแตเปนพระ วญญาณบรสทธพระวรสารเรองการประสตของมารย8:8-10

แลวมหาปโรหตจงตอบวา“โยเซฟจงยาเกรงพระเจาของเจาเถดและจงระลกถงวธทพระเจาทรงลงโทษดาธานโค ราหและอาบรามทแผนดนแยกออกและกลนพวกเขาลงไปเพราะการขดขนของพวกเขาฉะนนโยเซฟจงยาเกรง พระเจาเถดเกรงวาเหตการณเชนนนจะเกดขนในครอบครวของเจา”(พระวรสาร8:14-15)

และดเถดทตสวรรคของพระเจามาอยเคยงขางนางและกลาววาอยากลวเลยมารยเพราะเจาไดรบความโปรดปราน ในสายพระเนตรของพระเจา(พระวงสนตะปาปา9:9)

อยากลวทจะรบหญงสาวคนนนเพราะสงทอยในตวนางนนมาจากพระวญญาณบรสทธและนางจะใหกาเนดบตรชาย และเจาจงตงชอเขาวาเยซเพราะเขาจะชวยประชากรของเขาใหพนจากบาป(พระวงสนตะปาปา10:18-19)

มารดากลาวแกเธอวา“อยากลวเลยลกปลอยใหเขาอยกอนจนกวาเขาจะเขามาใกลเจาแลวคอยใหเขาดผาหอตวท พระแมมารยทรงมอบใหเราแลวเราจะไดเหนเหตการณนน

13:15)

พระเยซตรสกบเขาวาอยากลวและอยาทอแทเลย

และเราไดยนทตสวรรคกลาวแกหญงเหลานนทสสานของพระเยซวาอยากลวเลยเราทราบวาพวกทานกาลงตามหา พระเยซผถกตรงกางเขนพระองคทรงฟนขนจากความตายแลวตามททรงพยากรณไวพระวรสารของนโคเดมส10:5

แตพระเยซทรงจบมอขาพเจาและยกขาพเจาขนจากพนดนนาคางจงลงมาบนขาพเจาพระองคทรงเชดหนาขาพเจา และจบขาพเจาแลวตรสกบขาพเจาวาอยากลวเลยโยเซฟจงมองดเราเถดเพราะนคอเราเองพระวรสารของนโคเด มส11:21

ฉะนนเจาเปนใครกนเลาทกลาเขามาในทอยอาศยของเราและไมเพยงแตไมเกรงกลวทจะขเราดวยการลงโทษท รายแรงทสดเทานนแตยงพยายามชวยคนอนๆใหพนจากโซตรวนทเรากกขงพวกเขาไวดวย?พระวรสารของนโคเด มส17:11

แลวดาวดผเปนศาสดาของกษตรยกรองอยางกลาหาญวา“จงรองเพลงใหมถวายองคพระผเปนเจาเถดเพราะพระองค ทรงกระทาสงมหศจรรยพระหตถขวาและพระกรอนศกดสทธของพระองคทรงประทานชยชนะแกพระองค”(พระวรสาร นโคเดมส19:13)

เพราะฉะนนพนองทรกทงหลายเมอทานทงหลายไดยนเรองการเสดจมาขององคพระผเปนเจาแลวจงคดและ ประพฤตดวยความยาเกรงแลวทานจะไดมชวตนรนดร(จดหมายของเปาโลถงชาวลาโอดเซย1:10)

ดวยเหตนพระเจาจงทรงสงพระเยซครสตพระบตรของพระองคมาซงขาพเจาประกาศในพระองคและขาพเจาสงสอน มนษยใหฝากความหวงไวในพระองคเพราะพระองคคอผทรงเมตตาตอโลกทหลงผดเพอวาโลกนนจะไมถกพพากษา ลงโทษแตจะมความเชอความเกรงกลวพระเจาความรในศาสนาและความรกในความจรงและเมอนางเหนวาเปาโล ไมกลวความทกขยากแตดวยความชวยเหลอจากพระเจาเขาจงแสดงความกลาหาญความเชอของนางจงเพมมากขน จนนางจบโซตรวนของเขา(กจการของเปาโลและเทคลา4:5,12)

แลวมเสยงจากสวรรคกลาววา“อยากลวเลยเทคลาผรบใชทซอสตยของเราเพราะเราอยกบเจาจงมองดสถานทซง เปดไวสาหรบเจาทนนจะเปนทอยนรนดรของเจาและทนนเจาจะไดรบนมตอนเปนสข”(กจการของเปาโลและเทคลา 11:11)

ดงนนความถอมตนและความยาเกรงพระเจาของบรรดาผยงใหญและดเลศเหลานซงบนทกไวในพระคมภรไดทาให เราและคนรนกอนๆดขนดวยการเชอฟงแมแตคนทงหลายทไดรบพระวจนะอนศกดสทธของพระองคดวยความยาเกรง และจรงใจจดหมายฉบบแรกของเคลเมนตถงชาวโครนธ9:1

จงใหเกยรตผทไดรบการแตงตงใหปกครองเราจงเคารพผสงอายทอยทามกลางเราและจงอบรมสงสอนคนหนมใน ระเบยบวนยและความยาเกรงพระเจาจงใหความรกของพวกเขาเปนไปโดยไมเลอกปฏบตตอทกคนทยาเกรงพระเจา อยางเครงครดและโดยเฉพาะอยางยงจงใหพวกเขาเรยนรวาความถอมตนมฤทธเดชเพยงใดตอพระเจาความรกท บรสทธและศกดสทธมผลมากเพยงใดตอพระองคความยาเกรงพระองคนนยอดเยยมและยงใหญเพยงใดและจะชวย ทกคนทหนมาหาพระองคดวยความบรสทธใจและจตใจทบรสทธไดอยางไร(จดหมายฉบบแรกของเคลเมนตถงชาวโค รนธ10:7,11,13)

มาเถดลกๆทงหลายจงฟงเราและเราจะสอนเจาใหเกรงกลวพระเจาใครเลาปรารถนาชวตและรกทจะเหนวนดๆ?จง ระงบลนของเจาจากความชวรายและรมฝปากของเจาอยาพดโกหกจงละเวนจากความชวและทาความดจงแสวงหา สนตสขและจะไดรบมนพระบดาผทรงเมตตาและกรณาของเราทรงมพระทยสงสารผทเกรงกลวพระองคและทรง ประทานพระคณของพระองคดวยความรกและความเมตตาแกทกคนทมาหาพระองคดวยใจทบรสทธจดหมายฉบบแรก ของเคลเมนตถงชาวโครนธ11:2-4,9

เพราะฉะนนในเมอพระเจาทรงเหนและไดยนทกสงทกอยางแลวจงยาเกรงพระองคและละทงการกระทาชวรายซง เกดจากความปรารถนาชวรายเพอวาโดยพระเมตตาของพระองคเราจะไดรบการชวยใหรอดพนจากโทษทณฑทจะ มาถงจดหมายฉบบแรกของเคลเมนตถงชาวโครนธ13:1

เจาจะไดรบการปกปองจากภยพบตแหงลนและเจาจะไมตองกลวความพนาศเมอมนมาถงเจาจะหวเราะเยาะคนชว และคนบาปและเจาจะไมตองกลวสตวรายแหงแผนดนสตวรายจะอยรวมกบเจาอยางสงบสขจดหมายฉบบแรกของเ คลเมนตถงชาวโครนธ23:10-11

ขอทรงประทานความเชอความเกรงกลวพระเจาสนตสขความอดทนความเพยรความสารวมความบรสทธและ ความสขมรอบคอบแกทกดวงวญญาณของมนษยทเรยกหาพระนามอนรงเรองและศกดสทธของพระองคเพอใหเปนท พอพระทยในสายพระเนตรของพระองคโดยทางพระเยซครสตมหาปโรหตและผคมครองของเราโดยพระองคนนขอ ทรงประทานสงาราศพระบารมอานาจและเกยรตแกพระองคทงในปจจบนและตลอดไปอาเมน(จดหมายฉบบแรก ของเคลเมนตถงชาวโครนธ24:2)

อยากลวมนษยแตจงกลวพระเจาเพราะฉะนนถาเรากระทาสงชวรายเชนนนองคพระผเปนเจาตรสวาแมเจาทงหลาย จะรวมกบเราอยในออมอกของเราแตไมรกษาบญญตของเราเรากจะขบไลเจาทงหลายออกไปและกลาวแกเจา ทงหลายวาจงไปเสยจากเราเราไมรจกเจาทงหลายทเปนผกระทาความชวชา(จดหมายฉบบท2ของเคลเมนตถง ชาวโครนธ2:15)

ฉะนนพนองทงหลายจงละทงการดารงอยในโลกนดวยความเตมใจเพอเหนแกจตสานกและจงทาตามพระประสงค ของพระองคผทรงเรยกเราและอยากลวทจะจากโลกนไปเพราะองคพระผเปนเจาตรสวาพวกเจาจะเปนเหมอนแกะ อยทามกลางหมาปาเปโตรจงตอบวา“ถาหมาปาจะฉกแกะเปนชนๆเลาจะเปนอยางไร?”พระเยซตรสกบเปโตรวา “อยาใหแกะกลวหมาปาหลงจากตายแลวและพวกเจากอยากลวผทฆาพวกเจาและหลงจากนนเขากไมมอะไรจะทา พวกเจาไดอกแตจงกลวพระองคผทรงมอานาจทจะโยนทงวญญาณและรางกายของพวกเจาลงไปในไฟนรกหลงจาก พวกเจาตายแลว”จดหมายฉบบท2ของเคลเมนตถงชาวโครนธ3:1-2

สงทชวยเสรมความเชอของเราคอความเกรงกลวและความอดทนสวนสหายรวมรบของเราคอความอดกลนและความ สารวม(จดหมายทวไปของบารนาบส2:2) ขอใหเราเปนคนมจตวญญาณเปนวหารอนสมบรณของพระเจาจงใครครวญถงความยาเกรงพระเจาใหมากทสดเทาท จะทาไดและจงพยายามอยางสดกาลงทจะรกษาพระบญญตของพระองคเพอเราจะไดชนชมยนดในคาพพากษาอน ชอบธรรมของพระองค(จดหมายทวไปของบารนาบส3:12)

และในเรองนทานไดกลาวดแลวโดยคานงถงพระบญญตฉะนนแลวทานกลาววาอยางไร?คอเราควรยดมนกบผท เกรงกลวพระเจากบผทใครครวญพระบญญตซงพวกเขาไดรบไวในใจกบผทประกาศคาพพากษาอนชอบธรรมของ พระเจาและรกษาพระบญญตของพระองค(จดหมายทวไปของบารนาบส9:17)

และอกครงหนง:พระองคจะทรงสถตอยในถาสงแหงศลาอนแขงแกรงแลวอะไรตามมาในคาพยากรณเดยวกนนน?นา ของพระองคนนเทยงแทพวกทานจะไดเหนพระราชาดวยพระสรและจตวญญาณของทานจะไดเรยนรความเกรงกลว พระเจาแลวอะไรตามมาอก?และมแมนาไหลอยทางขวามอและมตนไมสวยงามขนอยรมแมนานนและผใดกนผล จากตนเหลานนกจะดารงชวตอยชวนรนดรความหมายของเรองนคอเราลงไปในนาทเตมไปดวยบาปและมลทนแตจะ

ขนมาอกครงหนงโดยเกดผลมความเกรงกลวและความหวงซงอยในพระเยซอยในใจของเราโดยพระวญญาณและ ผใดกนผลเหลานนกจะดารงชวตอยชวนรนดรจดหมายทวไปของบารนาบส10:6,14

อยาละมอจากบตรชายหรอบตรหญงของเจาแตจงสอนพวกเขาตงแตยงเยาววยใหเกรงกลวพระเจาอยาโลภทรพยสน ของเพอนบานและอยาฉอโกงอยามสวนรวมกบคนหยงยโสแตจงนบรวมอยในหมคนชอบธรรมและคนถอมตนไมวา สงใดจะเกดขนกบเจาจงรบสงนนไวเสมอนเปนสงทดอยาเปนคนสองจตสองใจหรอพดจาสองแงสองงามเพราะลน สองแงสองงามเปนกบดกแหงความตายจงเชอฟงพระเจาและเจานายทตากวาในฐานะผแทนของพระเจาดวยความ เกรงกลวและเคารพอยาขมขนในคาสงของเจาตอคนรบใชของเจาทวางใจในพระเจาเกรงวาเจาจะไมเกรงกลว พระองคผทรงปกครองทงสองเพราะพระองคมไดทรงมาเพอเรยกผใดตามความโปรดปรานแตเพอเรยกผทพระ วญญาณทรงเตรยมไวแลวจดหมายทวไปของบารนาบส14:12-15

ยคสดทายมาถงแลวฉะนนจงมความเคารพยาเกรงและยาเกรงความอดทนของพระเจาเพอวาความอดทนนนจะไม นาไปสการลงโทษเราเพราะใหเราเลอกทจะเกรงกลวพระพโรธทจะมาถงหรอเลอกทจะรกพระคณทเราไดรบอยใน ขณะนเพอวาโดยทางใดทางหนงเราจะไดพบในพระเยซครสตสชวตแทจรง(จดหมายของอกนาตอสถงชาวเอเฟซส 3:5-6)

บดนขาพเจาควรจะยงเกรงกลวและไมควรฟงคาพดของผทพยายามเยอหยงขาพเจาจดหมายของอกนาตอสถงชาว เอเฟซส1:13

แตเมอไดสตกลบคนมาและระลกถงพระสรของกาดและไดรบความกลาหาญขาพเจาจงคกเขาลงและเรมสารภาพ บาปอกครงดงเดมคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(นมต)3:8

กอนอนจงเชอวามพระเจาองคเดยวผทรงสรางและจดวางสรรพสงจากความวางเปลาใหกลายเปนสงมชวตพระองค ทรงเขาใจทกสงและทรงยงใหญเหลอเกนไมอาจเขาใจไดดวยสงใดพระองคไมอาจนยามไดดวยถอยคาใดๆหรอ หยงรไดดวยจตใจดงนนจงเชอในพระองคและยาเกรงพระองคและเมอยาเกรงพระองคแลวจงละเวนจากความชว รายทงปวงจงรกษาสงเหลานไวและจงละทงตณหาและความชวชาทงปวงใหหางไกลจากตวเจาและจงสวมใส ความชอบธรรมแลวเจาจะมชวตอยเพอพระเจาถาเจาปฏบตตามพระบญญตน(หนงสอเฮอรมาสเลมท2(พระบญญต) 1:1-5)

ทานกลาววา“เราไดบญชาเจาไวในบญญตขอแรกของเราแลววาเจาควรจะรกษาศรทธาความเกรงกลวและการกลบ

จงยาเกรงพระเจาเถดและจงรกษาพระบญญตของพระองคเพราะถาเจาปฏบตตามพระบญญตของพระองคเจาจะม ฤทธเดชในทกสงและกจการทงสนของเจาจะดเลศเพราะโดยการยาเกรงพระเจาเจาจะทาทกสงไดดนคอความยา เกรงทเจาตองมเพอเจาจะไดรบความรอดแตจงอยากลวมารเพราะถาเจายาเกรงพระเจาเจาจะมอานาจเหนอมน เพราะมนไมมฤทธเดชถาไมมฤทธเดชมนกไมควรนากลวแตผใดมฤทธเดชยงใหญผนนควรนากลวเพราะทกคนทม ฤทธเดชกควรนากลวแตผใดไมมฤทธเดชคนทงหลายกจะดหมนจงยาเกรงการกระทาของมารเพราะมนเปนความชว รายเพราะโดยการยาเกรงพระเจาเจาจะยาเกรงและไมกระทาการของมารแตจะรกษาตนเองใหพนจากมนฉะนนจงม ความยาเกรงสองประการถาเจาไมทาชวจงยาเกรงพระเจาแลวเจาจะไมทาชวแตถาเจาปรารถนาจะทาความดความ เกรงกลวพระเจากเขมแขงยงใหญและรงโรจนฉะนนจงเกรงกลวพระเจาแลวเจาจะมชวตอยและผใดเกรงกลว พระองคและรกษาพระบญญตของพระองคชวตของเขาอยกบพระเจาแตผใดไมรกษาพระบญญตชวตกไมมอยในเขา (หนงสอเฮอรมาสเลมท2(พระบญญต)7:1-6)

อยาละเวนจากงานดใดๆแตจงทาเถดจงฟงเถดทานกลาววาคณธรรมของงานดเหลานนทเจาตองทาเพอเจาจะไดรบ ความรอดคออะไรสงแรกสดคอความเชอความยาเกรงพระเจาความรกความปรองดองความเทยงธรรมความจรง ความอดทนและความบรสทธ(หนงสอเฮอรมาสเลมท2(บญญต)8:8) แตผทมความยาเกรงพระเจาและแสวงหาความจรงเกยวกบพระเจาโดยมความคดทงหมดมงไปทพระเจายอมเขาใจ ทกสงทกลาวแกเขาและเขาใจไดทนทเพราะเขามความยาเกรงพระเจาอยในตว(หนงสอเฮอรมาสเลม2(บญญต) 10:13)

ฉะนนผใดกตามทละเวนจากความปรารถนาชวรายทงปวงผนนจะมชวตอยเพอพระเจาแตผทยงอยภายใตความ ปรารถนาชวรายนนจะตายชวนรนดรเพราะความปรารถนาชวรายนนเปนอนตรายถงตายฉะนนจงสวมใสความปรารถนา ในความชอบธรรมและเมอสวมใสความเกรงกลวพระเจาแลวจงตอตานความปรารถนาชวรายทงปวงเพราะความเกรง กลวนนสถตอยในความปรารถนาดและเมอความโลภชวรายเหนทานสวมใสความเกรงกลวพระเจาและตอตานมนมนก

จะหนไปไกลจากทานและไมปรากฏตอหนาทานแตจะกลวเกราะของทานและทานจะไดรบชยชนะและไดรบการสวม มงกฎแหงชยชนะนนและจะบรรลถงความปรารถนาทดและจะถวายชยชนะททานไดรบแดพระเจาและจะรบใช พระองคโดยทาในสงททานปรารถนาจะทาเพราะถาทานรบใชความปรารถนาดและอยภายใตความปรารถนานนทานก จะสามารถควบคมความปรารถนาชวรายของทานไดและมนจะอยภายใตทานตามททานปรารถนาและขาพเจากลาววา “ทานครบขาพเจาอยากทราบวธสนองความปรารถนาทดนน”ทานตอบวา“

พระองคจงรกความจรงและความชอบธรรมและจงทาสงทด”(หนงสอเฮอรมาสเลมท2(บญญต)12:6-10)

จงหนกลบมาหาองคพระผเปนเจาของทานและละทงมารและสงลอใจของมนเพราะสงเหลานนชวรายขมขนและไม บรสทธอยากลวมารเลยเพราะมนไมมอานาจเหนอทานเพราะเราอยกบทานเราเปนผสงสารแหงการกลบใจและม อานาจเหนอมนมารนนทาใหคนหวาดกลวกจรงแตความนากลวของมนนนไรประโยชนเพราะฉะนนอยากลวมนเลย แลวมนจะหนไปจากทานเพราะถาทานตอตานมนมนกจะหนไปจากทานดวยความพนาศแตคนทไมเตมเปยมในความ เชอกกลวมารราวกบวามนมอานาจยงใหญเพราะมารทดสอบผรบใชของพระเจาและถามนพบวาพวกเขาวางเปลา มนกจะทาลายพวกเขาแตเราผสงสารแหงการกลบใจกลาวแกทานวาอยากลวมารเลยเพราะเราถกสงมาหาทาน เพอเราจะอยกบทานและคนจานวนมากทกลบใจดวยสดใจและเพอเราจะยนยนความเชอของทานอยากลวคาขของ เขาเลยเพราะคาขเหลานนไรผลเหมอนเสนประสาทของคนตายแตจงฟงขาพเจาและยาเกรงพระเจาผทรงฤทธาน ภาพผทรงสามารถชวยใหรอดและทาลายทานไดและจงปฏบตตามพระบญญตของพระองคเพอทานจะไดมชวตอย เพอพระเจา(หนงสอเฮอรมาสเลมท2(พระบญญต)12:22-23,27,30,33)

แตสงใดทเจาทาเพอพระนามของพระเจาเจาจะพบสงนนในเมองของเจาและเจาจะมความสขปราศจากความเศรา โศกหรอความกลวเพราะฉะนนอยาโลภทรพยสมบตของคนตางชาตเพราะสงเหลานนเปนอนตรายตอผรบใชของพระ เจาหนงสอเลมท3ของเฮอรมาส(อปมา)1:9

แตจงวางใจในพระเจาเถดถาเจาทาตามสงเหลานยาเกรงพระองคและละเวนจากการกระทาชวทกอยางเจาจะมชวต อยเพอพระเจา(หนงสอเฮอรมาสเลม3(อปมา)5:6)

ขาพเจากลาวแกเขาวา

ตองการอะไร?”ขาพเจากลาวแกเขาวา“ผทละทงความเกรงกลวพระเจาจะถกทรมานเปนเวลาเทากบเวลาทพวกเขา ไดเพลดเพลนในความสขและความเพลดเพลนจอมปลอมหรอไม?”เขาตอบขาพเจาวา

เวลาเทากน”(หนงสอเฮอรมาสเลมท3(อปมาอปไมย)6:28)

ขาพเจากลาวแกเขาวาทานครบขาพเจาหวงวาทกคนเมอไดยนเรองเหลานจะกลบใจเพราะขาพเจาเชอมนวาทกคน ทยอมรบความผดของตนและเกรงกลวพระเจาจะกลบใจใหม(หนงสอเฮอรมาสเลมท3(อปมาอปไมย)8:81) แตบดนเจาไดรบความสวางจากทตสวรรคแลวแตกยงมาจากพระวญญาณองคเดยวกนแตเจาตองพจารณาทกสง อยางถถวนเพราะฉะนนขาพเจาจงถกสงมาในบานของเจาโดยผสงสารทนานบถอเพอวาเมอเจาไดเหนทกสงอยางนา อศจรรยแลวเจาจะไมหวาดกลวเหมอนแตกอน(หนงสอเฮอรมาสเลมท3(อปมา)9:4)

แตผทหวาดกลวและลงเลใจและครนคดอยวาจะสารภาพหรอปฏเสธพระครสตและยงตองทนทกขทรมานผลของ พวกเขากนอยกวาเพราะความคดนเขามาในใจของพวกเขา(หนงสอเฮอรมาสเลม3(อปมาอปไมย)9:237)

จงรและดเถดวาในวนททานมอบพระเยซใหแกขาพเจาขาพเจาสงสารตวเองและไดเปนพยานโดยการลางมอ(วา ขาพเจาบรสทธ)เกยวกบพระองคผทรงฟนขนจากความตายหลงจากสามวนและไดทรงกระทาตามพระประสงคของ ทานในพระองคเพราะทานประสงคใหขาพเจามสวนรวมกบทานในการตรงกางเขนของพระองคแตบดนขาพเจาได เรยนรจากเพชฌฆาตและจากทหารทเฝาหลมฝงศพของพระองควาพระองคทรงฟนขนจากความตายและขาพเจาได ยนยนโดยเฉพาะอยางยงในสงทพวกเขาบอกขาพเจาวาพระองคทรงปรากฏกายในแกลลในรปรางเดมเสยงเดมคา สอนเดมและกบเหลาสาวกทยงมสตสมปชญญะไมเปลยนแปลงในสงใดเลยแตทรงประกาศดวยความกลาหาญถง การฟนคนพระชนมของพระองคและอาณาจกรนรนดรจดหมายของปลาตถงเฮโรด หนงสอแหงเอเดนทถกลม

จงเขมแขงเขาไวและอยากลวเลยความมดนไมใชการลงโทษแตโออาดมเอยเราไดสรางกลางวนและไดวางดวง อาทตยไวในเวลากลางวนเพอใหแสงสวางเพอเจาและลกหลานของเจาจะไดทางานของตน(อาดมและเอวา13:12)

และเมอพวกเขาเหนแสงสวางกลบคนมาพวกเขากคลายความกลวและเขมแขงขนเพราะขณะทอาดมอยในสวนและ ไดยนเสยงของพระเจาและเสยงทพระองคทรงเปลงในสวนและเกรงกลวพระองคอาดมจงไมเคยเหนแสงสวางเจดจา ของดวงอาทตยและความรอนระอของมนกไมเคยสมผสรางกายของเขาเลย(หนงสออาดมและเอวาเลม1บทท16 ขอ2,7)

“แตบดนจงเสรมกาลงใจของเจาและอยากลวเลยเราอยกบเจาจนถงทสดแหงวนทเราไดกาหนดไวสาหรบเจา” หนงสอเลมแรกของอาดมและเอวา19:6

แตพระเจาตรสกบอาดมและเอวาวา“ตอจากนไปอยากลวเลยเราจะไมใหมนเขามาใกลเจาอกเราไดขบไลมนไปจาก เจาแลวจากภเขานและเราจะไมทงสงใดไวในนนทจะทารายเจาไดอก”(หนงสออาดมและเอวาเลม1บทท20:2)

แลวอาดมกทลพระเจาวา“ขณะทขาพเจาอยในสวนนนขาพเจาไมรจกความรอนความออนลาการเคลอนไหวความ สนเทาหรอความกลวเลยแตบดนเมอขาพเจามาถงดนแดนนความทกขยากทงปวงกเกดขนกบขาพเจา”แลวพระเจา กตรสกบอาดมอกวา“เพราะเจาไดทนทกขกบความกลวและความสนเทาในดนแดนนความออนลาและความทกข ทรมานจากการเหยยบยาและเดนไปมาการขนไปบนภเขานและความตายจากมนเราจะรบความทกขยากทงหมดนไว บนตวเราเองเพอชวยเจา”(หนงสออาดมและเอวาเลม1

เมออาดมพดเชนนนทตสวรรคจากพระเจากปรากฏแกเขาในถาและกลาวแกเขาวา“

ซาตานและพรรคพวกของมนมนตองการจะหลอกลวงเจาเหมอนทมนเคยหลอกลวงเจาในครงแรกครงแรกมนซอน ตวอยในงแตครงนมนมาหาเจาในรปของทตสวรรคแหงแสงสวางเพอวาเมอเจากราบไหวมนมนจะไดครอบงาเจาตอ หนาพระเจา

แลวทตสวรรคกขบไลซาตานและพรรคพวกของมนไปจากอาดมและเอวาและกลาวแกพวกเขาวา

อยา กลวเลยพระเจาผทรงสรางเจาจะทรงเสรมกาลงเจา”(หนงสออาดมและเอวา27:12,15) พระเจาทรงกระทาเชนนนดวยพระปญญาของพระองคเพอใหไมเทาทองคาเหลานนซงอยกบอาดมในถาจะสองแสง ออกมาในเวลากลางคนรอบตวเขาและขจดความกลวความมดของเขาเสย(หนงสออาดมและเอวาเลม1บทท29ขอ 7)

แลวพระวจนะของพระเจากมาถงอาดมและตรสกบเขาวา“โออาดมเอยทาไมเจาจงไมเกรงกลวไมถอศลอดอาหาร และไมหวงใยเชนนมากอน?และทาไมเจาจงไมเกรงกลวกอนทเจาจะลวงละเมด?”(หนงสอเลมแรกของอาดมและเอ วา40:1)

โออาดมเอยอยากลวเลยและอยาคดในใจวาเราไดกางหนกอนนไวเหนอเจาเพอจะลงโทษเจาดวยมนเลย(หนงสออา ดมและเอวาเลม1บทท49ขอ5)

และพระเจาทรงบญชาใหทตสวรรคของพระองคนาอาดมและเอวาไปยงถาดวยความยนดแทนทจะเปนความกลวทเคย เกดขนกบพวกเขา(หนงสออาดมและเอวาเลม1บทท56:10)

แลวพระวจนะของพระเจากมาถงอาดมและเอวาผทรงชวยใหพวกเขาพนจากความทกขยากและพระเจาตรสกบอาดม วา“จงเขมแขงและอยากลวพระองคผเสดจมาหาเจา”(หนงสอเลมแรกของอาดมและเอวา59:4)

ดเถดอาดมเอยจงดเขาถกมดไวตอหนาเจาลอยอยในอากาศหนไปไหนไมได!ฉะนนเราบอกเจาวาอยากลวเขา เลยตงแตนไปจงระวงและเฝาระวงเขาไมวาเขาจะกระทาอะไรกบเจากตาม(หนงสออาดมและเอวาเลม2บทท4 ขอ5)

อยากลวเลยลกเอยการแตงงานไมใชเรองนาอบอายอะไรฉนปรารถนาใหเจาแตงงานเพอปองกนไมใหศตรเอาชนะ เจาได(อาดมกบเอวาเลม2บทท7:3)

แตบดนโอเซธบตรชายของขาจงตงตนเปนผนาของประชาชนของเจาจงดแลและปกปองพวกเขาดวยความเกรง กลวพระเจาและนาพวกเขาไปในทางทดจงสงสอนพวกเขาใหถอศลอดเพอพระเจาและจงทาใหพวกเขาเขาใจวา พวกเขาไมควรฟงซาตานมฉะนนมนจะทาลายพวกเขา(หนงสออาดมและเอวาเลม28:14)

แลวเซธกมกจะอดอาหารทกๆสสบวนเชนเดยวกบลกๆคนโตของเขาเพราะครอบครวของเซธไดกลนหอมของตนไม ในสวนเมอลมพดมาพวกเขามความสขบรสทธปราศจากความกลวฉบพลนไมมอจฉารษยาไมมสงชวรายไมมความ เกลยดชงในหมพวกเขาไมมกเลสตณหาไมมคาพดหยาบคายหรอคาสาปแชงใดๆออกมาจากปากของพวกเขาไมม

สาบานพวกเขาสาบานดวยโลหตของอาเบลผชอบธรรม

เอโนคกลาวแกพวกเขาอกวา“จงระวงจตวญญาณของพวกเจาและจงยดมนในความยาเกรงพระเจาและการรบใช พระองคและจงนมสการพระองคดวยความเชอทเทยงธรรมและจงรบใชพระองคดวยความชอบธรรมความบรสทธ และการพพากษาดวยการกลบใจและดวยความบรสทธ”(หนงสออาดมและเอวาเลม2บทท22ขอ7)

เอโนคเอยจงกลาหาญเถดอยากลวเลยพระเจาผทรงนรนดรทรงสงเรามาหาเจาและดเถดวนนเจาจะไดขนสวรรคไป กบเราและเจาจงบอกแกบตรชายและคนในครอบครวของเจาถงสงทพวกเขาจะตองทาโดยปราศจากเจาในบานของ เจาบนโลกนและอยาใหใครมาตามหาเจาจนกวาพระเจาจะทรงสงเจากลบไปหาพวกเขา(ความลบของเอโนค1:10)

จงฟงขาพเจาเถดลกๆของขาพเจาเอยขาพเจาไมรวาขาพเจาจะไปทไหนหรออะไรจะเกดขนกบขาพเจาฉะนนลกๆ ของขาพเจาเอยขาพเจาบอกพวกเจาวาอยาหนเหจากพระเจาไปตอหนาคนชวชาผทรงไมสรางฟาและแผนดน เพราะคนเหลานและผทนมสการพวกเขาจะพนาศและขอพระเจาทรงเสรมกาลงใจของพวกเจาใหยาเกรงพระองคและ ลกๆของขาพเจาเอยอยาใหใครคดจะตามหาขาพเจาจนกวาพระเจาจะทรงสงขาพเจากลบมาหาพวกเจา(ความลบ ของเอโนค2:1)

จงกลาหาญเถดเอโนคอยากลวเลยและพระองคทรงสาแดงใหขาพเจาเหนองคพระผเปนเจาประทบอยบนบลลงกอน สงสงจากแดนไกลเพราะวาบนสวรรคชนทสบนนมอะไรเลาในเมอองคพระผเปนเจาทรงสถตอยทน?ความลบของเอ โนค20:2

และพระเจาทรงสงทตสวรรคองคหนงผทรงเกยรตของพระองคคออครทตสวรรคกาเบรยลมากลาวแกขาพเจาวา“จง กลาหาญเถดเอโนคอยากลวเลยจงลกขนตอหนาพระพกตรของพระเจาในนรนดรกาลจงลกขนมากบเราเถด” (ความลบของเอโนค21:4)

จงกลาหาญเถดเอโนคอยากลวเลยจงลกขนยนอยตอหนาเราตลอดไปเปนนจนรนดรความลบของเอโนค22:5 เชนเดยวกบทปหนงมเกยรตมากกวาอกปหนงคนแตละคนกมเกยรตมากกวาคนบางคนบางคนมทรพยสนมากมาย บางคนมปญญาในใจบางคนมสตปญญาเฉพาะดานบางคนมเลหเหลยมบางคนมวาจาไพเราะบางคนมวาจาไพเราะ บางคนมความสะอาดบางคนมพละกาลงบางคนมรปงามบางคนมหนมบางคนมไหวพรบเฉยบแหลมบางคนมรปราง ดบางคนมความรสกไวจงใหทกคนไดยนเถดแตไมมใครดไปกวาผทเกรงกลวพระเจาเขาผนนจะมเกยรตยงกวาใน อนาคต(ความลบของเอโนค43:2)

ฉะนนขาพเจาจงแจงใหทานทงหลายทราบลกๆของขาพเจาและแจกจายหนงสอเหลานแกลกหลานของทานตลอด ชวอายคนและทามกลางประชาชาตทงหลายทยาเกรงพระเจาขอใหพวกเขาไดรบหนงสอเหลานและขอใหพวกเขา รกหนงสอเหลานยงกวาอาหารหรอขนมหวานใดๆในโลกและอานหนงสอเหลานและตงใจศกษาพระธรรมเหลานสวน ผทไมเขาใจพระเจาผทไมยาเกรงพระเจาผทไมยอมรบแตปฏเสธผทไมรบหนงสอเหลานการพพากษาอนนา สะพรงกลวกาลงรอคอยพวกเขาอย(ความลบของเอโนค48:5-6)

เพราะความหวงของขาพเจาอยทพระเจาและขาพเจาจะไมกลวและเพราะพระเจาทรงเปนความรอดของขาพเจา ขาพเจาจงจะไมกลว(บทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน5:9)

และขาพเจากเขมแขงในความจรงและบรสทธโดยความชอบธรรมของพระองคและศตรทงหลายของขาพเจากเกรง กลวขาพเจา(บทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน25:10)

และผทเดนบนทางนนโดยปราศจากมลทนจะไมตองหวาดกลวบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน39:5

และทมอของเรานนทานไดสงใหตดสญลกษณนนไวอยางชดเจนแสดงใหเหนวาเราควรทาทกสงทกอยางดวย ความชอบธรรมโดยระลกถงการทรงสรางของเราเองและเหนอสงอนใดคอความเกรงกลวพระเจาจดหมายของอรสเต ยส6:48

และทานตอบวา“ถาผใดประพฤตตนอยางยตธรรมตอทกคนเขาจะกระทาสงทถกตองในทกโอกาสเสมอโดยระลกไว เสมอวาทกความคดเปนทรของพระเจาหากทานยดความเกรงกลวพระเจาเปนจดเรมตนทานจะไมพลาดเปาหมาย” จดหมายของอรสเตยส7:35

ถาทานเขาใจอยางถองแทวามนษยทกคนถกกาหนดโดยพระเจาใหรวมรบทงความชวรายทสด และความดทสดเพราะเปนไปไมไดทมนษยจะหลกเลยงสงเหลานไดแตพระเจาผทเราควรจะอธษฐานตอพระองค เสมอทรงดลใจเราใหมกาลงใจทจะอดทน”จากนนทานกถามชายผนนวา“จดมงหมายทแทจรงของความกลาหาญ คออะไร”และเขาตอบวา“ถาแผนการทถกตองถกดาเนนการในยามอนตรายตามเจตนาเดมเพราะพระเจาทรงทาให ทกสงสาเรจเพอประโยชนของทานโอพระราชาเพราะพระประสงคของทานนนด”จดหมายของอรสเตยส7:49,51-52

และทานตอบวา“ถาทานแสดงความเมตตาตอคนทงปวงและไดรบมตรภาพจากพวกเขาทานกไมจาเปนตองกลวใคร การเปนทนยมในหมคนทงปวงเปนของขวญอนประเสรฐทสดทพระเจาประทานให!”(จดหมายของอรสเตยส8:32)

และเมอทรงสรรเสรญเขาเชนเดยวกบคนอนๆแลวกษตรยจงถามอกคนหนงวาเขาจะพนจากความกลวไดอยางไร? เขาตอบวา'เมอจตใจตระหนกวาตนไมไดกระทาความชวและเมอพระเจาทรงชนาใหกระทาแตสงทดงาม'จดหมาย ของอรสเตยส9:13-14

กษตรยทรงโหรองดวยความยนดกบคาตอบนนแลวหนไปมองชายอกคนหนงและตรสวา“เราควรแตงตงใครเปนผ บญชาการกองทพ?”ชายคนนนจงอธบายวา“ผทมความกลาหาญและความชอบธรรมเปนเลศและผทหวงใยความ ปลอดภยของทหารมากกวาทจะหวงชยชนะโดยการเสยงชวตดวยความบมบามเพราะพระเจาทรงปฏบตตอคนทงปวง อยางดฉนใดทานทงหลายกจงประพฤตตามพระองคและเปนผมคณปการตอพสกนกรของทานฉนนน”จดหมายของ อรสเตยส10:9-10

ความชนชมในความกลาหาญและความอดทนของพวกเขาไมเพยงแตจากคนทวโลกเทานนแตยงรวมถงผประหาร ชวตพวกเขาดวยทาใหพวกเขาเปนผนาไปสการลมสลายของระบอบทรราชทปกครองประเทศของเราพวกเขา เอาชนะทรราชดวยความอดทนของพวกเขาดงนนประเทศของเราจงไดรบการชาระใหบรสทธผานทางพวกเขาบดน ปญญาปรากฏใหเหนในรปแบบของการตดสนความยตธรรมความกลาหาญและความพอประมาณ(มคคาบเลม 4:9,16)

อยาทาใหปากอนบรสทธของขาพเจาในวยชราและความมนคงตลอดชวตของขาพเจาทมตอพระบญญตแปดเปอน บรรพบรษของขาพเจาจะรบขาพเจาอยางสะอาดบรสทธไมหวาดกลวตอการทรมานของทานแมกระทงความตาย(มค คาบ4:57)

ดวยเหตนดวยความสงสารในความชราของเขาความเหนใจในมตรสหายและความชนชมในความกลาหาญของเขา ขาราชบรพารบางคนของกษตรยจงเขาไปหาเขาและกลาววา:(มคคาบ4:8)

แตเมอพวกเขาไดยนคาชกชวนของเขาและเหนเครองมออนนาสะพรงกลวของเขาพวกเขากไมเพยงแตไมแสดง ความกลวเทานนแตยงนาหลกปรชญาของตนมาตอตานทรราชและดวยเหตผลอนชอบธรรมของพวกเขากไดโคนลม การปกครองแบบทรราชของเขาเสย(มคคาบ4:30)

แตพวกเขาโกรธมากเพราะคาพดทอกอาจของชายผนนพวกเขาจงใชเครองมอถอดขอตอทาใหมอและเทาของเขา หลดจากขอตอและกระชากแขนขาของเขาออกจากเบาและบดนวมอแขนขาและขอศอกของเขาจนขาด(มคคาบ 4:31)

และพวกเขาทงหมดตางมองหนากนดวยสหนาสดใสและกลาหาญแลวกลาววา“เราจะถวายตวแดพระเจาผทรง ประทานชวตแกเราดวยใจจรงและจะมอบรางกายของเราเพอรกษาพระบญญตอยากลวผทคดวาจะฆาเพราะการตอส และอนตรายใหญหลวงในจตวญญาณรอคอยผทฝาฝนพระบญญตของพระเจาอยในการทรมานชวนรนดร”(มคคาบ 4:26-27)

แตในบรรดามารดาทงหลายมารดาผมบตรทงเจดคนนเปยมดวยความรกยงกวาใครๆเพราะตลอดการคลอดบตรทง เจดครงนางรสกถงความออนโยนของมารดาทมตอผลแหงครรภและแมจะตองทนทกขทรมานอยางแสนสาหสในการ อมทองบตรแตละคนนางกยงคงรกและหวงใยบตรอยางสดหวใจแตดวยความเกรงกลวพระเจานางจงยอมสละความ ปลอดภยของบตรในขณะนนและเจากไมรองไหเมอเหนดวงตาของบตรแตละคนทามกลางความทรมานมองดความ ทกขทรมานนนอยางไมหวนเกรงและเหนสญญาณแหงความตายทกาลงจะมาถงจากรจมกทสนระรกของพวกเขา เพราะนางไดพจารณาในใจของตนเองราวกบวาไดเหนทนายความผชาญฉลาดในหองประชมแลวไดเหนถงธรรมชาต ความเปนพอแมความรกของแมและลกๆของนางทกาลงถกทรมานและราวกบวานางผเปนแมมสทธเลอกไดสอง ทางในกรณของลกๆคอทางหนงเพอความตายและอกทางหนงเพอชวยชวตพวกเขานางจงไมไดคดถงการชวยชวต ลกชายทงเจดคนของนางเพยงชวขณะแตในฐานะลกสาวทแทจรงของอบราฮมนางระลกถงความกลาหาญทเกรง กลวพระเจาของเขา(มคคาบ4:5,14,20)

แตพระมารดาผศกดสทธและเกรงกลวพระเจามไดราไหคราครวญถงบตรชายคนใดคนหนงหรอวงวอนขอใหใครรอด พนจากความตายหรอคราครวญถงพวกเขาในฐานะคนใกลตายแตราวกบวาพระนางมจตวญญาณทแขงแกรงดจเพชร และกาลงใหกาเนดบตรชายจานวนมากเปนครงทสองเพอใหไดมาซงชวตอมตะพระนางกลบวงวอนขอรองพวกเขาให ตายเพอเหนแกศาสนา(มคคาบ4:34)

โอลกเอย!จงยดมนกบคนฉลาดทเกรงกลวพระเจาและจงเปนเหมอนเขาอยาเขาใกลคนโงเขลาเกรงวาเจาจะเปน เหมอนเขาและเรยนรวถทางของเขาโอลกเอย!จงเกรงกลวและใหเกยรตแกผทเกรงกลวพระเจาโอลกเอย!อยากลว พระเจาผทรงสรางเจาเกรงวาพระองคจะทรงนงเงยบตอเจาโอลกเอย!คนทไมมความสงบสขความตายของเขายอม ดกวาชวตของเขาและเสยงรองไหยอมดกวาเสยงเพลงเพราะความเศราโศกและการรองไหหากมความเกรงกลวพระ เจาอยในนนยอมดกวาเสยงเพลงและการยนด(เรองราวของอะฮการ2:14,20,34,48)

และฟาโรหทรงงนงงกบการพดจาทคลองแคลวและความกลาหาญในการตอบคาถามของเขาจากนนฟาโรหจงทรงลก ขนจากบลลงกและไปยนอยตอหนาไฮการแลวตรสกบเขาวา“จงบอกขามาเดยวนเพอขาจะไดรวาพระเจาของทาน กษตรยนนเหมอนกบใครและขนนางของพระองคนนเหมอนกบใคร”เรองราวของไฮการ5:49

ฉะนนลกๆของขาพเจาอยาไปสนใจความงามของหญงทงหลายและอยาไปคดเรองของพวกนางแตจงดาเนนชวต ดวยใจทบรสทธยาเกรงพระเจาและตงใจทางานทดศกษาเลาเรยนและเลยงสตวจนกวาพระเจาจะประทานภรรยา ใหแกเจาตามทพระองคทรงประสงคเพอเจาจะไมตองทนทกขเหมอนอยางทขาพเจาเคยเปน(พนยกรรมของรเบน 2:1) ฉะนนเปนเวลาสองปทขาพเจาไดทรมานจตใจดวยการอดอาหารดวยความเกรงกลวพระเจาและขาพเจาไดเรยนรวา การพนจากความอจฉารษยามาจากการเกรงกลวพระเจา(พนยกรรมของซเมโอน1:18)

และบดนลกๆของขาพเจาเอยขาพเจาขอสงเจาวาจงยาเกรงพระเจาของเจาดวยสดใจและจงดาเนนชวตอยางเรยบ งายตามพระบญญตของพระองคทกประการจงแสวงหาสตปญญาดวยความยาเกรงพระเจาอยางขยนขนแขงเพราะ ถงแมจะมการถกนาไปเปนเชลยและเมองและแผนดนจะถกทาลายและทองคาเงนและทรพยสนทกอยางจะสญสน ไปสตปญญาของคนฉลาดนนไมมสงใดจะพรากไปไดนอกจากความมดบอดแหงความอธรรมและความดานชาทเกด จากบาป(พนธสญญาของเลว4:1,8)

และความกลวกครอบงาพวกเขาและพวกเขากเลกทาสงครามกบเราขาพเจาอายยสบปเมอสงครามนเกดขนและชาว คานาอนกกลวขาพเจาและพนองของขาพเจา(พนยกรรมของยดาห1:23,51) ถาทานดมเหลาองนดวยความยนดจงประพฤตตนอยางสภาพเกรงกลวพระเจาเพราะถาความยนดของทานทาให ความเกรงกลวพระเจาหายไปความเมามายกจะเกดขนและความไรยางอายกจะเขามาครอบงา(พนธสญญาของย ดาห3:25-26)

แตจงยาเกรงพระเยโฮวาหพระเจาของเราดวยสดกาลงตลอดชวตของทานเถด(พนธสญญาของเศบลน2:40) และบดนจงยาเกรงพระเจาเถดลกๆของขาพเจาและจงระวงซาตานและวญญาณของมน(พระคมภรดาเนยล2:14)

ฉะนนลกๆของขาพเจาเอยจงทากจการทงสนดวยความสงบเรยบรอยดวยเจตนาดและดวยความเกรงกลวพระเจา และอยาทาสงใดวนวายดวยความดหมนหรอนอกเวลาอนควร(พนยกรรมของนฟทาล1:21)

ถาพวกเจาทาความดลกๆของขาพเจาเอยทงมนษยและทตสวรรคจะอวยพรพวกเจาและพระเจาจะทรงไดรบเกยรต ทามกลางชนตางชาตโดยทางพวกเจาและมารจะหนไปจากพวกเจาและสตวรายจะเกรงกลวพวกเจาและพระเจาจะ ทรงรกพวกเจาและทตสวรรคจะอยกบพวกเจา(พนยกรรมของนฟทาล2:26)

เขาไมพดจาตอตานคนศกดสทธเพราะความเกรงกลวพระเจามชยเหนอความเกลยดชงเพราะเกรงวาจะทาใหพระเจา ขนเคองเขาจงจะไมทาผดตอใครเลยแมแตในความคด(พนยกรรมของกาด1:29-30)

เพราะองคพระผเปนเจาจะไมทรงทอดทงผทยาเกรงพระองคไมวาในความมดในพนธนาการในความทกขยากหรอ ในความขดสนเพราะองคพระผเปนเจาจะไมทรงอบอายเหมอนมนษยไมทรงหวาดกลวเหมอนบตรมนษยและไมทรง ออนแอหรอหวาดหวนเหมอนผทเกดมาจากแผนดนโลก(พนยกรรมของโยเซฟ1:21-22)

พนองของขาพเจารวาบดาของขาพเจารกขาพเจามากเพยงใดแตขาพเจากไมไดเยอหยงในใจแมขาพเจายงเปนเดก ขาพเจากมความเกรงกลวพระเจาอยในใจเพราะขาพเจารวาทกสงจะลวงลบไปและขาพเจาไมไดยกตนขนตอตาน พวกเขาดวยเจตนารายแตขาพเจาใหเกยรตพนองของขาพเจาและดวยความเคารพตอพวกเขาแมในขณะทขาพเจา กาลงจะถกขายขาพเจากไมไดบอกชาวอชมาเอลวาขาพเจาเปนบตรของยาโคบเปนคนใหญคนโตและมอานาจมาก พวกทานทงหลายจงมความเกรงกลวพระเจาในการกระทาทกอยางของพวกทานและจงใหเกยรตพนองของพวกทาน ดวย(พนยกรรมของโยเซฟ2:5-7)

จงยาเกรงพระเจาและรกเพอนบานของทานและถงแมวาวญญาณของเบลอารจะพยายามทารายทานดวยความชวราย ทกอยางแตมนกจะไมสามารถครอบงาทานไดเหมอนอยางทมนไมสามารถทาไดกบโยเซฟนองชายของขาพเจาม คนมากมายคดจะฆาเขาแตพระเจาทรงปกปองเขา!เพราะผทยาเกรงพระเจาและรกเพอนบานจะไมถกวญญาณของเบ ลอารทารายไดเพราะไดรบการคมครองโดยความยาเกรงพระเจา(พนธสญญาของเบนจามน1:14-16)