คาแนะนาสาหรบเยาวชน
จงระลกถงพระผสรางของเจาในวนเวลาแหงวยหนมสาวของเจากอนทวนรายจะมาถงและกอนทปแหง ความชวรายจะใกลเขามาเมอเจาจะกลาววา“ขาพระองคไมมความสขในสงเหลานน”ปญญาจารย12:1
...เพราะความคดในใจของมนษยนนชวรายมาตงแตวยหนมสาว...ปฐมกาล8:21 จงใหเกยรตบดามารดาของเจาเพอวาวนเวลาของเจาจะยนยาวบนแผนดนซงพระเยโฮวาหพระเจาของเจา
ประทานใหแกเจาอExodus20:12
ถาพวกเขาเชอฟงและรบใชพระองคพวกเขาจะใชชวตอยางเจรญรงเรองและปของพวกเขาจะมความสขแต ถาพวกเขาไมเชอฟงพวกเขาจะพนาศดวยคมดาบและพวกเขาจะตายโดยปราศจากความรแตคนหนาซอใจ คดนนเกบความโกรธไวในใจพวกเขาไมรองเมอพระองคทรงมดพวกเขาพวกเขาตายในวยหนมสาวและชวต
เพราะพระองคทรงเปนความหวงของขาพระองคพระเยโฮวาหพระเจาพระองคทรงเปนทพงของขาพระองค มาตงแตวยหนมสาวโดยพระองคขาพเจาไดรบการพยงไวตงแตในครรภพระองคทรงเปนผทนาขาพเจา ออกมาจากครรภมารดาขาพเจาจะสรรเสรญพระองคตลอดไป(สดด71:5-6)
หนมจะชาระทางของตนใหบรสทธไดอยางไร?โดยเอาใจใสตามพระวจนะของพระองค(สดด119:9)
ลกเอยอยาดหมนการตสอนของพระเจาและอยาเบอหนายการตกเตอนของพระองคเพราะพระเจาทรงรกผ
ใดพระองคกทรงตกเตอนผนนเหมอนอยางทบดาตกเตอนบตรทตนรกสภาษต3:11-12
สภาษตของโซโลมอนบตรทฉลาดทาใหบดาชนบานแตบตรทโงเขลาเปนความทกขใจของมารดา
สภาษต10:1
จงฟงบดาผใหกาเนดเจาและอยาดหมนมารดาเมอนางแกชราสภาษต23:22
จงชนชมยนดเถดโอหนมเอยในวยหนมของเจาและใหใจของเจาชนบานในวนเวลาแหงวยหนมของเจาและ จงดาเนนตามทางทใจของเจาปรารถนาและตามทตาของเจาเหนแตจงรไววาเพราะเหตเหลานพระเจาจะ ทรงพพากษาเจาดงนนจงขจดความเศราโศกออกจากใจของเจาและจงละทงความชวรายออกจากเนอหนง ของเจาเพราะวยเดกและวยหนมสาวเปนสงไรสาระปญญาจารย11:9-10
เจาไมรหรอ?เจาไมไดยนหรอวาพระเจาผทรงดารงอยชวนรนดรพระยาหเวหผทรงสรางโลกทงปวง พระองคไมทรงออนลาหรอเหนดเหนอยเลยไมมใครหยงรพระทยของพระองคไดพระองคทรงประทานกาลง แกผทออนลาและทรงเพมพนกาลงแกผทไมมกาลงแมแตคนหนมสาวกจะออนลาและเหนดเหนอยและคน หนมกจะลมลงอยางสนเชงแตผทรอคอยพระยาหเวหจะไดรบการฟนฟกาลงพวกเขาจะทะยานขนดวยปก เหมอนนกอนทรพวกเขาจะวงและไมเหนดเหนอยและพวกเขาจะเดนและไมหมดแรงอสยาห40:28-31
แลวกมคนพาเดกเลกๆมาหาพระองคเพอใหพระองควางมอบนพวกเขาและอธษฐานแต พวกสาวกกตาหนพวกเขาพระเยซจงตรสวา“จงปลอยใหเดกเลกๆมาหาเราเถดเพราะวา แผนดนสวรรคเปนของคนเชนน”แลวพระองคกวางมอบนพวกเขาและจากไปแลวกมคน หนงมาถามพระองควา“อาจารยทดขาพเจาควรทาสงใดดเพอจะไดชวตนรนดร?”พระองค ตรสตอบวา“ทาไมเจาจงเรยกเราวาดเลา?ไมมผใดดนอกจากพระเจาองคเดยวแตถาเจา อยากเขาในชวตจงรกษาบญญต”เขาถามพระองควา“บญญตขอใดบาง?”พระเยซตรส วา“เจาอยาฆาคนอยาลวงประเวณอยาลกขโมยอยาเปนพยานเทจจงเคารพบดามารดา และจงรกเพอนบานเหมอนรกตนเอง”ชายหนมคนนนจงถามพระองควา“ขาพเจาได ปฏบตตามสงเหลานมาตงแตเดกแลวขาพเจายงขาดอะไรอกเลา?”พระเยซตรสกบเขาวา “ถาเจาอยากจะสมบรณจงไปขายทรพยสนทงหมดทมอยแลวนาไปใหแกคนยากจนแลว เจาจะมทรพยสมบตในสวรรคและจงมาตดตามเรา”แตเมอชายหนมไดยนเชนนนเขาก
จากไปดวยความเศราโศกเพราะเขามทรพยสนมากมายมทธว19:13-22
ลกเอยจงเชอฟงบดามารดาของเจาในพระเจาเพราะนเปนสงทถกตองจงใหเกยรตบดา มารดาของเจา(ซงเปนบญญตขอแรกทมสญญา)เพอเจาจะไดรบความสขและมชวตยน ยาวบนโลกนเอเฟซส6:1-3
อยาใหผใดดหมนความหนมของเจาแตจงเปนแบบอยางแกบรรดาผเชอในคาพดในการ ประพฤตในความรกในจตวญญาณในความเชอในความบรสทธ1ทโมธ4:12
จงหลกหนจากตณหาของวยหนมสาวแตจงดาเนนตามความชอบธรรมความเชอความ
รกและสนตสขกบบรรดาผททลขอตอพระเจาดวยใจบรสทธ2ทโมธ2:22
ปญญาแผขยายไปทวทกหนแหงอยางทรงพลงและปญญานนกจดการทกสงอยางออน โยนขาพเจารกปญญาและแสวงหาปญญามาตงแตวยหนมขาพเจาปรารถนาจะใหปญญา
เปนภรรยาของขาพเจาและขาพเจากหลงรกความงามของ
จงฟงคาของบดาเถดโอลกๆเอยและจงปฏบตตามนนเพอเจาจะไดปลอดภยเพราะพระเจาทรง ประทานเกยรตแกบดาเหนอบตรและทรงยนยนอานาจของมารดาเหนอบตรผใดใหเกยรตบดา ของตนผนนกทาการชดใชบาปของบดาและผใดใหเกยรตมารดาของตนกเหมอนกบผทสะสม ทรพยสมบตผใดใหเกยรตบดาของตนผนนจะมความสขจากบตรของตนและเมอเขาอธษฐาน พระองคจะทรงฟงคาอธษฐานของเขาผใดใหเกยรตบดาของตนผนนจะมอายยนยาวและผใดเชอ ฟงพระเจาผนนจะเปนทพงพงแกมารดาของตนผใดเกรงกลวพระเจาผนนจะใหเกยรตบดาของ ตนและจะปรนนบตบดามารดาของตนเหมอนกบปรนนบตเจานายของตนจงใหเกยรตบดามารดา
อปยศของบดาของเจาเพราะความอปยศของบดาของเจาไมใชเกยรตแกเจาเพราะเกยรตของบตร ชายมาจากเกยรตของบดาและมารดาทประพฤตผดศลธรรมเปนทนาตาหนแกบตรทงหลายลก เอยจงชวยเหลอบดาของเจาในยามชราและอยาทาใหบดาเสยใจตราบเทาททานยงมชวตอยและ ถาความเขาใจของทานเสอมลงจงอดทนกบทานและอยาดหมนทานเมอเจามกาลงเตมทเพราะ การชวยเหลอบดาของเจาจะไมถกลมและจะเสรมเพมพนขนเพอทดแทนบาปของเจาในวนทเจา ทกขยากนนการชวยเหลอนจะถกระลกถงและบาปของเจากจะละลายหายไปเหมอนนาแขงในวนท
อากาศอบอนผททอดทงบดาของตนกเหมอนผทกลาวคาดหมนพระเจาและผททารายมารดาของ ตนกถกสาปแชงจากพระเจา(ปญญาจารย3:1-16)
ลกเอยจงเรยนรคาสงสอนตงแตยงเยาววยเพอเจาจะไดพบสตปญญาจน ถงวยชรา(ปญญาจารย6:18)จง
ใหเกยรตบดาดวยสดจตสดใจและอยาลมความทกขของมารดาจงระลกไววา
เจาเกดจากบดามารดาและเจาจะตอบแทนบญคณของบดามารดาไดอยางไร ในเมอบดามารดาไดกระทาเพอเจา(ปญญาจารย7:27-28)
อยาตามใจบตรของเจาเขาจะทาใหเจาหวาดกลวอยาเลนกบเขาเขาจะทาให เจาทกขใจอยาหวเราะกบเขาเกรงวาเจาจะทกขใจกบเขาและเกรงวาเจาจะกด ฟนในทสดอยาใหเขามอสระในวยเยาวและอยาเพกเฉยตอความโงเขลาของ เขาจงกมหวใหเขาตงแตยงเลกและตเขาขณะทเขายงเปนเดกเกรงวาเขาจะ ดอรนและไมเชอฟงเจาและทาใหเจาทกขใจปญญาจารย30:9-12