Thai - Biblical Laws of Power

กฎแหงอานาจตามคมภรไบเบล

อานาจสงสดของพระเยซครสตไมทาใหเสอมเสย

แลวพระเยซเสดจมาตรสกบพวกเขาวา“อานาจทงปวงในสวรรคและบนโลกไดมอบใหแกเราแลวเพราะฉะนนจงไปสง สอนทกชาตใหบพตศมาพวกเขาในนามของพระบดาพระบตรและพระวญญาณบรสทธและสอนพวกเขาใหปฏบต ตามทกสงทเราไดบญชาไวและดเถดเราอยกบพวกทานจนถงวนสนโลก”อาเมนมทธว28:18-20 แตพวกทานจะไดรบฤทธเดชเมอพระวญญาณบรสทธเสดจลงมาสถตอยกบพวกทานและพวกทานจะเปนพยานของ ขาพเจาทงในเยรซาเลมในยเดยทงหมดในสะมาเรยและจนถงทสดปลายแผนดนโลก(กจการ1:8)

และทานทงหลายกรวาขาพเจาไดปรนนบตบดาของทานดวยกาลงทงหมดของขาพเจามอของขาสามารถทา รายเจาไดแตพระเจาของบดาเจาตรสกบขาเมอคนนวาจงระวงอยาพดจาดหรอรายกบยาโคบเลยปฐมกาล 31:6,29

และพระองคตรสวา“ตอไปนเจาจะไมใชยาโคบอกแลวแตจะเรยกวาอสราเอลเพราะเจามอานาจดจเจาชายตอ พระเจาและตอมนษยและเจาไดรบชยชนะ”ปฐมกาล32:28

รเบนเอยเจาเปนบตรหวปของขาเปนกาลงของขาและเปนจดเรมตนแหงพละกาลงของขาเปนความเลศลา แหงศกดศรและความเปนเลศแหงอานาจ:ปฐมกาล49:3

และแทจรงแลวเราไดยกเจาขนมาเพราะเหตนเพอแสดงฤทธอานาจของเราในตวเจาและเพอใหพระนามของ เราเปนทรจกไปทวทงโลกอพยพ9:16

ขาแตพระเจาพระหตถขวาของพระองคทรงสาแดงฤทธอานาจอยางรงโรจนขาแตพระเจาพระหตถขวาของ พระองคไดทาลายลางศตรจนยอยยบอพยพ15:6

หากนางไมทาใหเจานายผซงหมนหมายกบนางพอใจเจานายกควรปลอยนางไปไถตวคนไดเขาไมมอานาจท จะขายนางใหแกชนชาตอนไดเพราะเขาไดกระทาการฉอฉลตอนางอพยพ21:8

และโมเสสไดออนวอนตอพระเยโฮวาหพระเจาของเขาวา“ขาแตพระเจาเหตใดพระพโรธของพระองคจงทว ความรนแรงขนตอชนชาตของพระองคซงพระองคทรงนาพวกเขาออกมาจากแผนดนอยปตดวยฤทธ อานาจอนยงใหญและดวยพระหตถอนทรงพลง?”อพยพ32:11

และเราจะทาลายความโอหงแหงอานาจของเจาและเราจะทาใหฟาสวรรคของเจาเปนเหมอนเหลกและแผน ดนของเจาเปนเหมอนทองเหลองและพวกเขาจะลมตายกนเองราวกบถกคมดาบฟนในขณะทไมมใครไล ตามและพวกเจาจะไมมอานาจทจะยนหยดตอสกบศตรของพวกเจาไดเลวนต26:19,37

และบดนขาพเจาขอวงวอนทานขอใหพระอานภาพของพระเจาของขาพเจาทรงยงใหญตามททานไดกลาวไว วากนดารวถ14:17

และบาลาอมกลาวแกบาลาควา“ดเถดขาพระองคมาหาทานแลวขาพระองคมอานาจทจะพดอะไรไดบางหรอ? ขาพระองคจะพดคาทพระเจาทรงใสไวในปากของขาพระองค”กนดารวถ22:38

และเพราะพระองคทรงรกบรรพบรษของเจาพระองคจงทรงเลอกเชอสายของพวกเขาสบตอจากพวกเขา และทรงนาเจาออกมาตอหนาพระองคดวยฤทธานภาพอนยงใหญของพระองคจากอยปตเฉลยธรรม บญญต4:37

และเจากลาวในใจของเจาวาพลงและอานาจแหงมอของขาพเจาไดนามาซงความมงคงนแกขาพเจาแตเจา จงระลกถงพระเยโฮวาหพระเจาของเจาเพราะพระองคทรงเปนผประทานอานาจใหเจาไดมาซงความมงคง เพอพระองคจะทรงสถาปนาพนธสญญาทพระองคทรงสาบานไวกบบรรพบรษของเจาดงทเปนอยในวนน เฉลยธรรมบญญต8:17-18

แตพวกเขากเปนประชากรของพระองคและเปนมรดกของพระองคซงพระองคทรงนามาดวยฤทธอานาจอน ยงใหญและพระหตถททรงเหยยดออกเฉลยธรรมบญญต9:29

เพราะองคพระผเปนเจาจะทรงพพากษาประชากรของพระองคและจะทรงเสยใจตอบรรดาผรบใชของ พระองคเมอพระองคทรงเหนวาอานาจของพวกเขาหมดไปและไมมผใดถกคมขงหรอเหลออยเลยเฉลย ธรรมบญญต32:36

ประวตศาสตร

และเมอชาวเมองไอหนไปมองขางหลงพวกเขากเหนและดเถดควนจากเมองนนลอยขนสทองฟาและพวก เขาไมมกาลงทจะหนไปทางใดทางหนงไดเลยและผคนทหนไปยงถนทรกนดารกหนกลบมาโจมตผไลลาโยช วา8:20 และโยชวาไดกลาวแกวงศวานของโยเซฟคอแกเอฟราอมและมานาเสหวา“เจาเปนชนชาตใหญและมอานาจ มากเจาจะไมไดรบสวนแบงเพยงสวนเดยว”โยชวา17:17

มชายคนหนงจากเผาเบนจามนชอคชเปนบตรของอาบเอลบตรของเซรอรบตรของเบโคราธบตรของอา เฟยหเปนชาวเบนจามนเปนผมอานาจยงใหญ1ซามเอล9:1

แลวดาวดและผคนทอยกบเขาตางกราไหเสยงดงจนกระทงหมดแรงทจะรองไหอกตอไป1ซามเอล30:4

พระเจาทรงเปนกาลงและอานาจของขาพเจาและพระองคทรงทาใหทางของขาพเจาสมบรณ2ซามเอล 22:33

แตพระเยโฮวาหผทรงนาทานทงหลายออกมาจากแผนดนอยปตดวยฤทธอานาจอนยงใหญและพระหตถท เหยยดออกทานทงหลายจงยาเกรงพระองคจงนมสการพระองคและจงถวายเครองบชาแดพระองค2 พงศกษตรย17:36

ดงนนชาวเมองเหลานนจงออนแอสนหวงและสบสนพวกเขาเปนเหมอนหญาในทงนาเหมอนพชสเขยว เหมอนหญาบนหลงคาบานและเหมอนขาวโพดทเหยวเฉาไปกอนทจะเจรญเตบโตเตมท2พงศกษตรย 19:26

และตอมาเมอครบหนงปแลวในเวลาทกษตรยทงหลายออกไปทาสงครามโยอาบไดนากองทพออกไปทาลาย ลางแผนดนของชาวอมโมนและเขาลอมเมองรบบาหแตดาวดยงคงอยทเยรซาเลมและโยอาบกโจมตรบ บาหและทาลายลางมน1พงศาวดาร20:1 ขาแตพระเจาความยงใหญอานาจสงาราศชยชนะและความยงใหญทงหมดเปนของพระองคเพราะทกสง ทมอยในฟาสวรรคและในแผนดนโลกเปนของพระองคอาณาจกรเปนของพระองคขาแตพระเจาและ พระองคทรงไดรบการยกยองใหเปนประมขเหนอทกสงทงทรพยสมบตและเกยรตยศมาจากทานและทาน ปกครองเหนอทกสงและในพระหตถของทานมอานาจและฤทธานภาพและในพระหตถของทานนนสามารถ ทาใหยงใหญและประทานกาลงแกทกคนได1พงศาวดาร29:11-12

และอาสาจงรองทลตอพระเยโฮวาหพระเจาของเขาวา“ขาแตพระเจาพระองคทรงชวยเราไมใหลาบากไมวา จะเปนคนจานวนมากหรอคนไรกาลงขอทรงชวยเราเถดขาแตพระเยโฮวาหพระเจาของเราเพราะเราวางใจ ในพระองคและในพระนามของพระองคเราจงไปตอสกบคนหมมากนขาแตพระเยโฮวาหพระองคทรงเปน พระเจาของเราขออยาใหมนษยมชยเหนอพระองคเลย”2พงศาวดาร14:11 และกลาววา“ขาแตพระเจาของบรรพบรษของเราพระองคมไดทรงเปนพระเจาในสวรรคหรอ?และพระองค มไดทรงปกครองเหนออาณาจกรทงปวงของคนตางชาตหรอ?และในพระหตถของพระองคมไดมอานาจและ ฤทธานภาพทจะไมมใครสามารถตอตานพระองคไดหรอ?”2พงศาวดาร20:6 และทานไดตามหาอาหาสยาหและพวกเขากจบตวเขาได(เพราะเขาซอนตวอยในเมองสะมาเรย)และนาตวเขา มาใหเยฮและเมอพวกเขาฆาเขาแลวพวกเขากฝงศพเขาเพราะพวกเขาพดวาเขาเปนบตรชายของเยโฮชา ฟทผแสวงหาพระเจาดวยสดจตสดใจดงนนราชวงศของอาหาสยาหจงไมมอานาจทจะรกษาราชอาณาจกร ไวได2พงศาวดาร22:9

แตถาเจาอยากไปกจงไปเถดจงเขมแขงในการรบพระเจาจะทรงทาใหเจาพายแพตอศตรเพราะพระเจาทรง มอานาจทจะชวยเหลอและทจะลมลางได2พงศาวดาร25:8

และภายใตการบงคบบญชาของพวกเขามกองทพจานวนสามแสนเจดพนหารอยนายซงทาสงครามดวย กาลงอนยงใหญเพอชวยเหลอพระราชาตอสกบศตร2พงศาวดาร26:13

หลงจากนนเซนนาเครบกษตรยแหงอสซเรยจงสงขาราชบรพารไปยงเยรซาเลม(แตพระองคเองทรงลอม เมองลาคชและกองกาลงทงหมดไว)ไปยงเฮเซคยาหกษตรยแหงยดาหและชาวยดาหทงหมดทอยใน เยรซาเลมกลาววา2พงศาวดาร32:9

เมอสาเนาจดหมายของกษตรยอารทาเซอรเซสถกอานใหเรฮมและชมชยผเปนอาลกษณและพวกพองฟง แลวพวกเขากรบขนไปยงกรงเยรซาเลมเพอไปหาพวกยวและบงคบใหพวกเขาหยดการกระทานนดวยกาลง

บดนบรรดาคนเหลานเปนบาวและประชากรของพระองคซงพระองคทรงไถพวกเขาดวยฤทธอานาจอนยง ใหญและพระหตถอนทรงพลงของพระองคเนหะมยา1:10

แตบดนเนอหนงของเรากเหมอนกบเนอหนงของพนองของเราลกหลานของเรากเหมอนกบลกหลานของ พวกเขาและดเถดเราไดนาบตรชายและบตรหญงของเราไปเปนทาสรบใชและบตรหญงบางคนของเรากถก นาไปเปนทาสแลวและเรากไมสามารถไถถอนพวกเขาไดเพราะคนอนไดครอบครองทดนและสวนองนของ เราไปแลวเนหะมยา5:5

ในปทสามแหงรชสมยของพระองคพระองคทรงจดงานเลยงใหญแกบรรดาเจาชายและขาราชบรพารของ พระองคโดยมอานาจจากเปอรเซยและมเดยเหลาขนนางและเจาชายแหงมณฑลตางๆมาอยตอหนา พระองค:เอสเธอร1:3

โดยทกษตรยทรงอนญาตใหชาวยวทอยในเมองตางๆรวมตวกนและตอสเพอเอาชวตรอดทาลายสงหาร และทาใหกองกาลงทงหมดของประชาชนและแควนทพยายามโจมตพวกเขาทงเดกเลกและผหญงตอง พนาศและยดทรพยสนของพวกเขาเปนของรางวลเอสเธอร8:11

บดนในเดอนทสบสองคอเดอนอาดารในวนทสบสามของเดอนนนเมอพระบญชาและพระราชกฤษฎกาของ กษตรยใกลจะถกนาไปปฏบตในวนทศตรของชาวยวหวงจะมอานาจเหนอพวกเขา(แตกลบกลายเปนวาชาว ยวไดปกครองเหนอพวกทเกลยดชงพวกเขาเสยเอง)เอสเธอร9:1

และบรรดาการกระทาทงหลายทแสดงถงอานาจและฤทธานภาพของพระองคและการประกาศถงความยง ใหญของมอรเดไคซงกษตรยทรงยกยองเขาขนมานนมไดถกบนทกไวในหนงสอพงศาวดารของกษตรย แหงมเดยและเปอรเซยแลวมใชหรอ?เอสเธอร10:2

และองคพระผเปนเจาตรสกบซาตานวา“ดเถดสงทงปวงทเขามอยกอยในอานาจของเจาแตเจาอยาไดยน มอไปแตะตองตวเขา”แลวซาตานกออกไปจากเบองหนาองคพระผเปนเจาโยบ1:12

ในยามอดอยากพระองคจะทรงชวยเจาใหพนจากความตายและในยามสงครามพระองคจะทรงชวยเจาให พนจากอานาจของคมดาบโยบ5:20

เหตใดคนชวจงมชวตอยไดจงแกชราและมอานาจมากมาย?โยบ21:7 เขาจะใชพลงอานาจอนยงใหญของเขามาตอตานฉนหรอ?ไมเลยแตเขาจะเสรมกาลงใหฉนตางหากโยบ 23:6 พระองคทรงดงดดผมอานาจดวยฤทธอานาจของพระองคพระองคทรงลกขนและไมมใครแนใจในชวตได เลยโยบ24:22

เจาชวยเหลอผทไมมกาลงไดอยางไร?เจาชวยรกษาแขนทออนแรงไดอยางไร?โยบ26:2 พระองคทรงแยกทะเลดวยฤทธานภาพและดวยพระปญญาพระองคทรงทาลายคนหยงผยองนเปนเพยง สวนหนงในวถทางของพระองคแตเราไดยนเรองราวของพระองคเพยงนอยนดเทานนหรอ?แตใครเลาจะ เขาใจถงฤทธานภาพอนยงใหญของพระองคได?โยบ26:12,14

ดเถดพระเจาทรงยกยองดวยฤทธอานาจของพระองคใครเลาจะสอนไดเหมอนพระองค?โยบ36:22

เมอจะแตะตองพระผเปนเจาเราไมอาจคนพบสงใดไดพระองคทรงยงใหญในอานาจในการพพากษาและใน ความยตธรรมอยางเหลอลนพระองคจะไมทรงลงโทษผใดโยบ37:23

ฉนจะไมปกปดสวนตางๆของเขาพลงของเขาหรอสดสวนทงดงามของเขาโยบ41:12

ขอพระองคทรงไดรบการยกยองสรรเสรญดวยพระกาลงของพระองคเองเถดขาแตพระเจาแลวเราจะรอง เพลงสรรเสรญและยกยองพระอานภาพของพระองคสดด21:13

โปรดชวยวญญาณของขาใหพนจากคมดาบและชวยทรกของขาใหพนจากอานาจของสนขสดด22:20

พระสรเสยงของพระเจาทรงฤทธพระสรเสยงของพระเจาทรงเปยมดวยความยงใหญสดด29:4

ขาพเจาไดเหนคนชวรายมอานาจมากมายและแผขยายอานาจของตนดจตนลอเรลเขยวชอมสดด37:35

แตพระเจาจะทรงไถจตวญญาณของขาพเจาจากอานาจแหงหลมฝงศพเพราะพระองคจะทรงรบขาพเจาไว เซลาหสดด49:15

อยาสงหารพวกเขาเลยเกรงวาประชาชนของขาจะลมเลอนขอทรงทาใหพวกเขาแตกกระจดกระจายไปดวย อานาจของพระองคและขอทรงปราบพวกเขาลงเถดขาแตพระเจาโลหแหงขาแตขาพเจาจะรองเพลง สรรเสรญฤทธานภาพของพระองคและในยามเชาขาพเจาจะรองเพลงสรรเสรญพระเมตตาของพระองค เสยงดงเพราะพระองคทรงเปนทพงและทหลบภยของขาพเจาในยามทกขยากสดด59:11,16

พระเจาตรสไวครงหนงแลวขาพเจาไดยนเรองนสองครงแลววาอานาจเปนของพระเจาสดด62:11

เพอจะไดเหนฤทธานภาพและพระสรของพระองคดงทขาพเจาไดเหนพระองคในสถานศกดสทธสดด63:2 ดวยพละกาลงของพระองคจงทรงตงมนอยบนภเขาโดยทรงสวมเขมขดแหงอานาจ:สดด65:6 จงกลาวแกพระเจาวาพระองคทรงนาเกรงขามยงนกในพระราชกจของพระองค!ดวยฤทธานภาพอนยง ใหญของพระองคศตรของพระองคจะยอมจานนตอพระองคพระองคทรงปกครองดวยอานาจของพระองค เปนนจนรนดรพระเนตรของพระองคทรงทอดพระเนตรประชาชาตทงหลายอยาใหพวกกบฏยกตนขนเลย

เซลาหสดด66:3,7

ขาแตพระเจาพระองคทรงนาเกรงขามยงนกณสถานทศกดสทธของพระองคพระเจาแหงอสราเอลทรง

เปนผประทานกาลงและอานาจแกประชากรของพระองคขอสรรเสรญพระเจาสดด68:35

แมในยามทขาพเจาแกชราและผมหงอกแลวขาแตพระเจาขออยาทรงทอดทงขาพเจาเลยจนกวาขาพเจาจะ ไดสาแดงฤทธเดชของพระองคแกคนรนนและฤทธานภาพของพระองคแกคนรนหลงตอไปสดด71:18 พระองคทรงบนดาลใหลมตะวนออกพดมาจากฟาและดวยอานาจของพระองคพระองคทรงบนดาลใหลมใต พดมาสดด78:26

ขอใหเสยงคราครวญของนกโทษมาถงพระองคขอทรงปกปองผทถกกาหนดใหตายตามอานาจอนยงใหญ ของพระองคสดด79:11

ใครเลาจะรถงอานาจแหงความโกรธของพระองค?ความโกรธของพระองคนนขนอยกบความเกรงกลวของ พระองคสดด90:11

ถงกระนนเขากชวยชวตพวกเขาไวเพอเหนแกพระนามของพระองคเพอใหฤทธานภาพอนยงใหญของ พระองคเปนทรจกสดด106:8

ประชาชนของพระองคจะเตมใจในวนแหงฤทธอานาจของพระองคในความงดงามแหงความบรสทธจาก ครรภแหงรงอรณพระองคทรงมนาคางแหงวยเยาวของพระองคสดด110:3

พระองคทรงสาแดงฤทธอานาจแหงการอศจรรยแกประชากรของพระองคเพอจะประทานมรดกของคนตาง ชาตแกพวกเขาสดด111:6

พวกเขาจะกลาวถงความรงเรองแหงอาณาจกรของพระองคและเอยถงอานาจของพระองคสดด145:11 พระเจาของเรายงใหญและทรงฤทธานภาพยงพระองคทรงมพระปญญาอนไมมทสนสดสดด147:5 จงสรรเสรญพระเจาเถดจงสรรเสรญพระเจาในสถานศกดสทธของพระองคจงสรรเสรญพระองคในฟา สวรรคแหงอานภาพของพระองคสดด150:1

อยาหวงแหนสงดๆจากผทสมควรไดรบเมออยในอานาจของมอเจาทจะทาไดสภาษต3:27

ความตายและชวตอยในอานาจของลนและผทรกลนกจะไดรบผลของมนสภาษต18:21

ดงนนขาพเจาจงกลบมาพจารณาถงการกดขขมเหงทงหลายทเกดขนภายใตดวงอาทตยและดเถดนาตา ของผทถกกดขขมเหงนนหลงไหลออกมาพวกเขาไมมผปลอบโยนและฝายผกดขขมเหงนนมอานาจแต พวกเขากลบไมมผปลอบโยนปญญาจารย4:1

ชายทกคนทพระเจาประทานทรพยสมบตและความมงคงใหและทรงประทานอานาจใหเขาไดกนไดสวนแบง และชนชมยนดในงานของตนนคอของขวญจากพระเจาปญญาจารย5:19 ชายผซงพระเจาประทานทรพยสมบตความมงคงและเกยรตยศใหจนเขาไมขาดสงใดสาหรบจตวญญาณ ของเขาเลยไมวาเขาจะปรารถนาสงใดแตพระเจากลบไมประทานอานาจใหเขาไดกนสงเหลานนกลบใหคน แปลกหนากนเสยนคอความวางเปลาและเปนโรครายอยางยงปญญาจารย6:2 ทใดมพระดารสของกษตรยทนนกมอานาจและใครเลาจะกลากลาวแกพระองควา“พระองคทรงกระทาการ ใด”ไมมมนษยคนใดมอานาจเหนอวญญาณทจะยบยงวญญาณนนไดและเขาไมมอานาจในวนแหงความตาย และในสงครามนนกไมมการปลดปลอยใดๆและความชวรายกจะไมชวยผทตกอยภายใตอทธพลของมนให รอดพนไดปญญาจารย8:4,8

ดงนนชาวเมองเหลานนจงออนแอสนหวงและสบสนพวกเขาเปนเหมอนหญาในทงนาเหมอนพชสเขยว เหมอนหญาบนหลงคาบานและเหมอนขาวโพดทเหยวเฉาเสยกอนทจะเจรญเตบโตอสยาห37:27

จงเงยหนาขนมองเบองบนและจงดวาใครคอผทรงสรางสงเหลานผทรงสาแดงกองทพของพวกมนออก มาตามจานวนพระองคทรงเรยกพวกมนทงหมดดวยพระนามอนทรงพลงของพระองคเพราะพระองคทรง มฤทธเดชยงใหญไมมสงใดลมเหลวพระองคทรงประทานกาลงแกผทออนแอและทรงเพมพนพละกาลงให แกผทไมมกาลงอสยาห40:26,29

ซงนามาซงรถมาและมากองทพและอานาจพวกเขาจะนอนลงดวยกนพวกเขาจะไมลกขนอกพวกเขาจะสญ สนไปพวกเขาจะดบสญไปเหมอนปออสยาห43:17

ดเถดพวกเขาจะเปนเหมอนฟางแหงไฟจะเผาผลาญพวกเขาพวกเขาจะไมสามารถชวยตวเองใหพนจาก อานาจของเปลวไฟไดจะไมมถานใหความอบอนและไมมไฟใหนงอยหนาไฟอสยาห47:14

เหตใดเมอเรามาถงจงไมมใครอยหรอ?เมอเราเรยกจงไมมใครตอบหรอ?มอของเราสนลงหรออยางไรจง ไถไมได?หรอเราไมมอานาจทจะชวยใหรอด?ดเถดเมอเราตาหนเราทาใหทะเลแหงเหอดเราทาใหแมนา กลายเปนทรกรางปลาในนนเนาเหมนเพราะไมมนาและตายเพราะกระหายนาอสยาห50:2 พระองคทรงสรางโลกดวยฤทธอานาจของพระองคพระองคทรงสถาปนาโลกดวยพระปญญาของพระองค

และพระองคทรงแผขยายฟาสวรรคดวยพระประสงคของพระองคเยเรมย10:12

เราไดสรางโลกมนษยและสตวทงหลายทอยบนพนดนดวยฤทธอานาจอนยงใหญและพระหตถทเหยยด ออกของเราและไดมอบใหแกผทเหนสมควรเยเรมย27:5

โอพระเจา!ดเถดพระองคทรงสรางฟาและแผนดนดวยฤทธอานาจอนยงใหญและพระหตถทเหยยดออก ของพระองคและไมมสงใดทยากเกนกวาทพระองคจะทรงทาไดเยเรมย32:17 พระองคทรงสรางโลกดวยฤทธอานาจของพระองคพระองคทรงสถาปนาโลกดวยพระปญญาของพระองค และพระองคทรงแผขยายฟาสวรรคดวยพระญาณของพระองคเยเรมย51:15 จงกลาววา“พระเจาตรสวาดงนมนจะเจรญรงเรองหรอ?พระองคจะไมถอนรากถอนโคนมนและตดผลของ มนเสยจนมนเหยวแหงไปหรอ?มนจะเหยวแหงไปพรอมกบใบทงหมดในฤดใบไมผลของมนแมจะไมมกาลง มากหรอคนจานวนมากมาถอนรากถอนโคนมนกตาม”เอเสเคยล17:9

ดเถดบรรดาเจานายแหงอสราเอลตางกเขามาหาเจาดวยอานาจของตนเพอจะหลงเลอดเอเสเคยล22:6

พระเจาตรสวาบรรดาผทคาจนอยปตกจะลมลงและความเยอหยงแหงอานาจของอยปตกจะลมสลายพวก เขาจะลมลงจากหอคอยแหงซเอนดวยคมดาบพระเจาตรสเชนนน(เอเสเคยล30:6)

โอกษตรยพระองคทรงเปนกษตรยแหงกษตรยทงหลายเพราะพระเจาแหงฟาสวรรคไดประทานราช อาณาจกรอานาจกาลงและสงาราศแกพระองคดาเนยล2:37

และบรรดาเจานายผวาราชการแมทพและทปรกษาของกษตรยไดมาประชมกนและเหนคนเหลานนซงไฟ ไมสามารถทาอะไรพวกเขาไดเลยทงเสนผมกไมไหมเสอผากไมเปลยนแปลงและไมมกลนไฟตดตวพวกเขา เลย(ดาเนยล3:27)

กษตรยตรสวา“นไมใชเมองบาบโลนอนยงใหญทเราสรางขนเพอเปนทประทบของราชอาณาจกรดวยฤทธาน ภาพแหงอานาจของเราและเพอเกยรตยศแหงพระบารมของเราหรอ?”ดาเนยล4:30 พระองคทรงชวยใหรอดและชวยกและพระองคทรงทาการอศจรรยและหมายสาคญในฟาสวรรคและบนแผน ดนผทรงชวยดาเนยลใหรอดพนจากอานาจของสงโตดาเนยล6:27

และเขาเขาไปหาแกะตวผทมสองเขาซงขาพเจาไดเหนมนยนอยรมแมนาและวงเขาหาแกะตวนนดวยความ โกรธแคนอยางรนแรงขาพเจาเหนเขาเขาไปใกลแกะตวนนและเขากโกรธแคนแกะตวนนอยางมากจงฟาด ฟนแกะตวนนและหกเขาของมนทงสองขางแกะตวนนไมมเรยวแรงทจะยนหยดตอหนาเขาไดแตเขาลมแกะ ลงกบพนและเหยยบยามนไมมผใดสามารถชวยแกะตวนนใหพนจากมอของเขาไดดาเนยล8:6-7 เมออาณาจกรนนถกทาลายไปแลวในขณะทมสอาณาจกรลกขนปกปองสอาณาจกรกจะเกดขนจากชนชาต นนแตไมใชดวยอานาจของเขาและอานาจของเขาจะยงใหญแตไมใชดวยอานาจของเขาเองและเขาจะ ทาลายอยางนาอศจรรยและจะเจรญรงเรองและจะกระทาการตางๆและจะทาลายผมอานาจและผบรสทธ ดาเนยล8:22,24

และในวาระสดทายพวกเขาจะรวมตวกนเพราะธดาของกษตรยแหงทศใตจะไปหากษตรยแหงทศเหนอเพอ ทาขอตกลงแตเธอจะไมสามารถรกษาอานาจแหงแขนไวไดทงกษตรยและแขนของเขาจะไมสามารถยนหยด อยไดแตเธอจะถกสงมอบไปรวมทงผทนาเธอมาผทใหกาเนดเธอและผทเสรมกาลงเธอในสมยนนดวยดา เนยล11:6

และเขาจะระดมกาลงและความกลาหาญของเขาเพอตอสกบกษตรยแหงทศใตดวยกองทพใหญและกษตรย แหงทศใตจะถกกระตนใหตอสดวยกองทพทยงใหญและทรงพลงมากแตเขาจะยนหยดไมไดเพราะพวกเขา จะวางแผนรายตอเขาดาเนยล11:25

แตเขาจะมอานาจเหนอทรพยสมบตทองคาและเงนและเหนอสงของมคาทงปวงของอยปตและชาวลเบย และชาวเอธโอเปยจะอยใตพระบาทของเขาดาเนยล11:43

และขาพเจาไดยนชายผสวมเสอผาลนนซงอยบนนาในแมนานนเมอเขายกมอขวาและมอซายขนสสวรรค

และสาบานโดยพระองคผทรงดารงอยชวนรนดรวาจะเปนเวลาหนงชวงเวลาหนงชวงเวลาหนงครงและเมอ เขาไดกระทาการกระจดกระจายอานาจของชนชาตบรสทธแลวสงเหลานทงหมดกจะสาเรจ(ดาเนยล12:7)

เขาจบสนเทาของนองชายในครรภและดวยกาลงของเขาเขามอานาจตอพระเจายงกวานนเขามอานาจ เหนอทตสวรรคและไดรบชยชนะเขารองไหและวงวอนตอพระองคเขาพบพระองคทเบธเอลและทนน พระองคไดตรสกบพวกเราโฮเซอา12:3-4

เราจะไถเขาจากอานาจแหงหลมศพเราจะชวยเขาใหพนจากความตายโอความตายเอยเราจะเปนภยพบตแก เจาโอหลมศพเอยเราจะทาลายเจาการกลบใจจะซอนเรนจากสายตาของเราโฮเซอา13:14 วบตแกผทคดแผนการชวรายและกระทาการชวบนทนอนของตน!เมอรงเชามาถงพวกเขากลงมอทาเพราะ อยในอานาจของมอพวกเขา(มคาห2:1)

แตแทจรงแลวขาพเจาเตมเปยมดวยฤทธเดชจากพระวญญาณของพระเจาและดวยความสามารถในการ พพากษาและอานาจเพอจะประกาศแกยาโคบถงการลวงละเมดของเขาและแกอสราเอลถงบาปของเขา(ม คาห3:8)

พระเยโฮวาหทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญพระองคจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลยพระเยโฮวาห ทรงมหนทางของพระองคทามกลางพายหมนและพายฝนและเมฆกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม 1:3

ผททาลายลางไดมาปรากฏตวตอหนาเจาแลวจงเกบกระสนไวจงระวงทางจงทาใหเอวของเจาแขงแรงจง เสรมกาลงของเจาใหเขมแขงนาฮม2:1

แลวจตใจของเขาจะเปลยนไปและเขาจะลวงละเมดโดยอางวาอานาจนเปนของพระเจาของเขาฮาบาคก 1:11 วบตแกผทโลภอยางชวรายในบานของตนเพอจะตงรงบนทสงเพอจะพนจากอานาจของความชวราย!ฮาบา คก2:9 และรศมของพระองคนนสวางไสวดจแสงสวางพระองคมเขางอกออกมาจากพระหตถและทนนเองท พระองคทรงซอนฤทธอานาจของพระองคไวฮาบาคก3:4

แลวทานกตอบและพดกบขาพเจาวา“นคอพระวจนะของพระเจาถงเศรบบาเบลวาไมใชดวยกาลงหรออานาจ แตดวยพระวญญาณของเราพระเจาจอมทพตรสเชนนน”เศคารยาห4:6

และพระองคทรงเรยกสาวกสบสองคนมาและทรงเรมสงพวกเขาออกไปเปนคๆและทรงประทานอานาจ เหนอวญญาณชวรายใหแกพวกเขามาระโก6:7

และพระองคตรสกบพวกเขาวา“เราบอกความจรงแกพวกทานวาในบรรดาผทยนอยทนบางคนจะไมตาย จนกวาจะไดเหนราชอาณาจกรของพระเจามาดวยฤทธอานาจ”มาระโก9:1

พระเยซจงตรสตอบพวกเขาวา“ฉะนนพวกทานจงเขาใจผดเพราะไมรจกพระคมภรและฤทธอานาจของพระ เจาไมใชหรอ?”มาระโก12:24

และดวงดาวบนทองฟาจะรวงหลนและอานาจทอยในสวรรคจะสนสะเทอนแลวพวกเขาจะไดเหนพระบตรของ มนษยเสดจมาในเมฆดวยฤทธอานาจและสงาราศอนยงใหญมาระโก13:25-26

และพระเยซตรสวา“เราเปนอยางนนและพวกทานจะไดเหนบตรมนษยประทบอยเบองขวาแหงอานาจและ เสดจมาในเมฆแหงฟาสวรรค”มาระโก14:62 และเขาจะนาหนาพระองคดวยจตวญญาณและฤทธอานาจของเอลยาหเพอเปลยนใจของบดาใหหนมาหา บตรและเปลยนใจของผทไมเชอฟงใหหนมาสสตปญญาของคนชอบธรรมเพอเตรยมผคนใหพรอมสาหรบ องคพระผเปนเจาลกา1:17

และทตสวรรคจงตอบนางวา“พระวญญาณบรสทธจะลงมาอยกบเจาและฤทธอานาจของพระเจาสงสดจะ ปกคลมเจาฉะนนสงบรสทธทจะเกดจากเจาจงจะถกเรยกวาพระบตรของพระเจา”ลกา1:35 และมารกลาวแกพระองควา“อานาจทงหมดนและเกยรตยศของสงเหลานเราจะมอบใหแกทานเพราะสง เหลานไดถกมอบใหแกเราแลวและเราจะมอบใหแกผใดกไดตามทเราตองการ”ลกา4:6 และพระเยซเสดจกลบมายงแกลลดวยฤทธอานาจของพระวญญาณและขาวคราวของพระองคกแพรไปทว บรเวณโดยรอบและพวกเขาตางประหลาดใจในคาสอนของพระองคเพราะพระวจนะของพระองคมฤทธเดช พวกเขาทงหมดตางประหลาดใจและพดกนเองวา“นมนคาพดอะไรกน!เพราะพระองคทรงบญชาดวยอานาจ และฤทธานภาพเหลาวญญาณชวรายกออกมา”ลกา4:14,32,36 และในวนหนงขณะทพระองคกาลงสอนอยนนมพวกฟารสและพวกอาจารยสอนกฎหมายนงอยดวยพวก เขามาจากทกเมองในแควนกาลลแควนยเดยและกรงเยรซาเลมและพระเจาทรงสถตอยเพอรกษาพวกเขา แตเพอทานทงหลายจะไดรวาบตรมนษยมอานาจบนโลกทจะยกโทษบาปได(พระองคตรสกบคนปวยอมพาต วา)เราบอกทานวาจงลกขนยกทนอนของทานไปบานของทานเถดลกา5:17,24

จากนนพระองคทรงเรยกสาวกสบสองคนมาอยดวยกนและประทานอานาจและสทธอานาจเหนอปศาจทง ปวงและรกษาโรคภยไขเจบใหแกพวกเขาและพวกเขาทกคนตางประหลาดใจในฤทธานภาพอนยงใหญของ

พระเจาแตขณะทพวกเขาทกคนตางประหลาดใจในสงตางๆทพระเยซทรงกระทาพระองคจงตรสกบเหลา สาวกวาลกา9:1,43

ดเถดเราใหฤทธอานาจแกเจาเพอเหยยบงและแมงปองและมอานาจเหนออานาจทงปวงของศตรและไมม สงใดจะทารายเจาไดเลยลกา10:19

แตเราขอเตอนทานทงหลายวาทานควรเกรงกลวผใดจงเกรงกลวพระองคผทรงประหารชวตแลวและม อานาจทจะโยนคนลงไปในนรกไดเราบอกทานทงหลายวาจงเกรงกลวพระองคและเมอพวกเขาพาทานไปยง ธรรมศาลาและไปยงผพพากษาและผมอานาจอยากงวลเลยวาจะตอบอยางไรหรอจะพดอะไร:ลกา12:5, 11

และพวกเขาเฝาดเขาและสงสายสบไปซงควรแสรงทาเปนคนดเพอจะจดบนทกคาพดของเขาแลวจงสงตว เขาใหแกผวาราชการจงหวดลกา20:20

จตใจของมนษยจะออนลาดวยความกลวและดวยความหวงใยตอสงทจะเกดขนบนโลกเพราะอานาจแหง สวรรคจะสนสะเทอนแลวพวกเขาจะไดเหนพระบตรของมนษยเสดจมาในเมฆดวยฤทธอานาจและสงาราศอน ยงใหญลกา21:26-27

เมอครงทเราอยกบทานในพระวหารทกวนทานกไมไดทารายเราแตเวลานเปนเวลาของทานแลวและเปน เวลาแหงความมดตอจากนไปพระบตรของมนษยจะประทบอยเบองขวาแหงอานาจของพระเจาลกา22: 53,69

และดเถดเราจะสงพระสญญาของพระบดามายงทานทงหลายแตจงรออยในเมองเยรซาเลมจนกวาทานจะ ไดรบฤทธอานาจจากเบองบนลกา24:49

แตสาหรบผใดกตามทรบพระองคพระองคกทรงประทานอานาจใหเขาเปนบตรของพระเจาคอแกผทเชอใน พระนามของพระองคยอหน1:12

ไมมใครแยงชงมนไปจากเราไดแตเราสละมนดวยตวเราเองเรามอานาจทจะสละมนและเรามอานาจทจะรบ มนคนมาอกเราไดรบพระบญชานจากพระบดาของเรายอหน10:18 เพราะพระองคทรงประทานอานาจเหนอสรรพสงทงปวงแกเขาเพอเขาจะไดประทานชวตนรนดรแกคนทง หลายทพระองคทรงประทานใหแกเขายอหน17:2

แลวปลาตจงกลาวแกเขาวา“เจาไมพดกบเราหรอ?เจาไมรหรอวาเรามอานาจทจะตรงเจาบนไมกางเขนและม อานาจทจะปลอยเจาไป?”พระเยซตรสตอบวา“ทานไมมอานาจใดๆตอเราเลยเวนแตจะไดรบมาจากเบอง บนฉะนนผทมอบเราใหแกทานจงมบาปมากกวา”ยอหน19:10-11

และพระองคตรสกบพวกเขาวา“ไมใชหนาทของพวกทานทจะรเวลาหรอฤดกาลซงพระบดาไดทรงกาหนดไว ในอานาจของพระองคเอง”แตพวกทานจะไดรบฤทธเดชเมอพระวญญาณบรสทธเสดจลงมาสถตอยกบ พวกทานและพวกทานจะเปนพยานของขาพเจาทงในเยรซาเลมในยเดยทงหมดในสะมาเรยและจนถงสด ปลายแผนดนโลกกจการ1:7-8

เมอเปโตรเหนเชนนนเขาจงกลาวแกประชาชนวา“ชาวอสราเอลเอยทาไมทานจงประหลาดใจในเรองน?หรอ ทาไมทานจงจองมองพวกเราอยางตงใจราวกบวาเราทาใหชายผนเดนไดดวยฤทธอานาจหรอความบรสทธ ของเราเอง?”กจการ3:12

และเมอพวกเขาไดวางสงเหลานนไวตรงกลางแลวพวกเขากถามวา“ทานทงหลายทาเชนนไดดวยอานาจ อะไรหรอดวยนามอะไร?”และอครทตไดเปนพยานถงการฟนคนชพของพระเยซเจาดวยฤทธอานาจยงใหญ และพระคณอนยงใหญกอยกบพวกเขาทงหมดกจการ4:7,33 ขณะทมนยงอยมนไมใชของเจาหรอ?และหลงจากทขายไปแลวมนยงอยในอานาจของเจาไมใชหรอ?เหตใด เจาจงคดเชนนในใจ?เจาไมไดโกหกมนษยแตโกหกพระเจากจการ5:4

และสเตเฟนผเปยมดวยศรทธาและพลงอานาจไดกระทาการอศจรรยและปาฏหารยยงใหญทามกลาง ประชาชนกจการ6:8

ทกคนตงแตเลกทสดจนถงใหญทสดตางเชอฟงและกลาววา“ชายผนคอฤทธานภาพอนยงใหญของพระเจา” กลาววา“ขอทรงประทานฤทธอานาจนแกขาพเจาดวยเพอวาผใดทขาพเจาวางมอบนเขาเขาจะไดรบพระ วญญาณบรสทธ”กจการ8:10,19

พระเจาทรงเจมพระเยซแหงนาซาเรธดวยพระวญญาณบรสทธและดวยฤทธอานาจพระองคจงเสดจไปทา ความดและรกษาผทถกมารกดขขมเหงทกคนเพราะพระเจาทรงอยกบพระองคกจการ10:38 เพอเปดตาของพวกเขาและหนพวกเขาจากความมดมาสความสวางและจากอานาจของซาตานมาสพระเจา เพอพวกเขาจะไดรบการอภยบาปและไดรบมรดกในหมผทไดรบการชาระใหบรสทธโดยความเชอในเรา กจการ26:18

จดหมาย และไดรบการประกาศวาเปนพระบตรของพระเจาดวยฤทธอานาจตามพระวญญาณแหงความบรสทธโดย การฟนคนพระชนมจากความตาย:เพราะขาพเจาไมละอายใจในขาวประเสรฐของพระครสตเพราะขาว ประเสรฐนนเปนฤทธอานาจของพระเจาทจะชวยใหทกคนทเชอไดรบความรอดทงชาวยวและชาวกรกเพราะ สงทไมปรากฏใหเหนไดของพระองคนนตงแตการสรางโลกกปรากฏใหเหนไดอยางชดเจนโดยเขาใจไดจาก

สงตางๆททรงสรางขนคอฤทธานภาพและพระเจาของพระองคนรนดรดงนนพวกเขาจงไมมขอแกตวใดๆ โรม1:4,16,20

เพราะขาพเจาเชอมนวาไมวาความตายหรอชวตไมวาทตสวรรคหรอเจาผปกครองไมวาอานาจใดๆไมวาสง ทมอยหรอสงทจะมาในอนาคตกไมมผลใดๆทงสนโรม8:38

เพราะพระคมภรกลาวแกฟาโรหวา“เรากไดตงเจาขนมาเพอจดประสงคนแหละคอเพอใหเราสาแดงฤทธ อานาจของเราในตวเจาและเพอใหพระนามของเราเปนทรจกไปทวทงโลก”ชางปนหมอไมมอานาจเหนอดน เหนยวหรออยางไรจากดนกอนเดยวกนนนเขาสามารถปนภาชนะชนหนงใหมเกยรตและอกชนหนงใหไร เกยรตได?จะเปนอยางไรหากพระเจาทรงประสงคจะแสดงพระพโรธและสาแดงฤทธอานาจของพระองคโดย ทรงอดทนอดกลนตอผทสมควรไดรบความพโรธและถกทาลายไปเปนเวลานาน:โรม9:17,21-22

จงใหทกคนเชอฟงผมอานาจสงสดเพราะไมมอานาจใดนอกจากมาจากพระเจาและอานาจทงหลายทมอยก ไดรบการแตงตงจากพระเจาฉะนนผใดกตามทตอตานอานาจนนกเทากบตอตานพระบญญตของพระเจา และผทตอตานนนจะไดรบโทษทณฑเพราะผปกครองนนไมนาเกรงขามตอการกระทาดแตนาเกรงขามตอ การกระทาชวฉะนนเจาจะไมกลวอานาจหรอ?จงทาความดแลวเจาจะไดรบการยกยองชมเชยโรม13:1-3 ขอพระเจาแหงความหวงทรงประทานความสขและความสงบสขใหแกทานทงหลายในการเชอเพอทานจะได เปยมลนดวยความหวงโดยอานาจของพระวญญาณบรสทธดวยหมายสาคญและอศจรรยอนยงใหญโดย อานาจของพระวญญาณของพระเจาขาพเจาจงไดประกาศขาวประเสรฐของพระครสตอยางครบถวนจาก เยรซาเลมและบรเวณโดยรอบจนถงอลลรคมโรม15:13,19

ขอถวายเกยรตแดพระองคผทรงฤทธานภาพทจะทรงเสรมกาลงทานทงหลายตามขาวประเสรฐของขาพเจา และการประกาศเรองพระเยซครสตตามการเปดเผยความลกลบซงถกเกบเปนความลบมาตงแตเรมโลก โรม16:25 เพราะสาหรบคนทจะพนาศการประกาศเรองไมกางเขนเปนเรองโงเขลาแตสาหรบเราผทไดรบความรอด แลวนนเปนฤทธานภาพของพระเจาแตสาหรบผททรงเรยกทงชาวยวและชาวกรกพระครสตทรงเปนฤทธ อานาจของพระเจาและเปนพระปญญาของพระเจา1โครนธ1:18,24

และคาพดและการเทศนาของขาพเจาไมไดใชถอยคาเยายวนใจตามหลกปญญาของมนษยแตเปนการ สาแดงฤทธเดชของพระวญญาณ:เพอวาความเชอของคณจะไมตงอยบนสตปญญาของมนษยแตตงอย บนฤทธอานาจของพระเจา1โครนธ2:4-5

แตเราจะมาหาทานในไมชาหากพระเจาทรงประสงคและพระองคทรงทราบไมใชคาพดของผทเยอหยงแต คอฤทธอานาจเพราะวาอาณาจกรของพระเจาไมไดอยทคาพดแตอยทฤทธเดช1โครนธ4:19-20

อานาจสงสดของพระเยซครสตไมทาใหเสอมเสย

ในนามของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาเมอทานทงหลายมารวมกนและพระวญญาณของขาพเจา พรอมดวยฤทธอานาจของพระเยซครสตองคพระผเปนเจา1โครนธ5:4

ทกสงเปนสงทถกตองสาหรบขาพเจาแตทกสงกไมใชสงทเปนประโยชนทกสงเปนสงทถกตองสาหรบ ขาพเจาแตขาพเจาจะไมยอมอยภายใตอานาจของสงใดและพระเจาทรงใหพระเจาฟนขนจากความตายและ พระองคจะทรงใหเราฟนขนจากความตายดวยฤทธอานาจของพระองคเอง1โครนธ6:12,14

ภรรยาไมมอานาจเหนอรางกายของตนเองสามเปนผมอานาจเหนอรางกายและในทานองเดยวกนสามกไม มอานาจเหนอรางกายของตนเองภรรยาเปนผมอานาจเหนอรางกายอยางไรกตามผใดทมนคงในใจของ ตนแมจะไมมความจาเปนแตมอานาจเหนอเจตจานงของตนและไดตงใจไวในใจแลววาจะรกษาหญง พรหมจรรยของตนไวผนนกทาไดดแลว1โครนธ7:4,37

เราไมมอานาจทจะกนและดมหรออยางไร?พวกเราไมมอานาจทจะนาพาพนองหญงภรรยารวมถงอครสาวก คนอนๆและพนองของพระเจาตลอดจนเปโตรหรอ?หรอวามเพยงขาพเจาและบารนาบสเทานนทไมมอานาจ ทจะงดเวนการทางานไดหรอ?1โครนธ9:4-6

ถาคนอนมสวนรวมในอานาจนนเหนอทานแลวเราละไมใชหรอ?ถงกระนนเรากไมไดใชอานาจนนแตเรายอม ทนทกขทกอยางเพอไมใหขดขวางขาวประเสรฐของพระครสตแลวรางวลของฉนคออะไร?แทจรงแลวคอ เมอฉนประกาศขาวประเสรฐฉนจะสามารถทาขาวประเสรฐของพระครสตไดโดยไมคดคาใชจายและฉนจะไม ใชพลงอานาจของฉนในขาวประเสรฐอยางไมเหมาะสม1โครนธ9:12,18

ดวยเหตนหญงจงควรมอานาจเหนอศรษะของตนเนองจากเหลาทตสวรรค1โครนธ11:10

แลววาระสดทายกจะมาถงเมอพระองคจะทรงมอบราชอาณาจกรใหแกพระเจาคอพระบดาเมอพระองคจะ ทรงทาลายการปกครองอานาจและพลงทงปวง1โครนธ15:24

หวานลงไปในความอปยศอดสแตจะฟนคนชพในความรงโรจนหวานลงไปในความออนแอแตจะฟนคนชพ ในอานาจ1โครนธ15:43

แตเรามสมบตลาคานอยในภาชนะดนเพอวาฤทธอานาจอนยงใหญจะเปนของพระเจาไมใชของพวกเรา2โค รนธ4:7 ดวยพระวจนะแหงความจรงดวยฤทธอานาจของพระเจาดวยเกราะแหงความชอบธรรมทงทางขวาและทาง ซาย2โครนธ6:7

เพราะขาพเจาเปนพยานยนยนในอานาจของพวกเขาและยงกวานนพวกเขายงเตมใจกระทาดวยตนเองเกน กวาอานาจของพวกเขาดวย2โครนธ8:3

พวกเขากลาววาจดหมายของเขานนมนาหนกและทรงพลงแตรปรางหนาตาของเขากลบออนแอและคาพด ของเขากนาดถก2โครนธ10:10

และพระองคตรสกบขาพเจาวา“พระคณของเรากเพยงพอสาหรบเจาแลวเพราะฤทธเดชของเราจะปรากฏ อยางสมบรณในความออนแอ”ฉะนนขาพเจาจงยนดอยางยงทจะโออวดในความออนแอของขาพเจาเพอ ฤทธเดชของพระครสตจะไดสถตอยกบขาพเจา2โครนธ12:9

เพราะถงแมพระองคถกตรงกางเขนเพราะความออนแอแตพระองคกทรงดารงชวตอยไดดวยฤทธอานาจ ของพระเจาเพราะเราทงหลายกออนแอในพระองคเชนกนแตเราจะดารงชวตอยกบพระองคไดดวยฤทธ อานาจของพระเจาทมตอทานทงหลาย2โครนธ13:4

ฉะนนขาพเจาจงเขยนสงเหลานในขณะทอยหางไกลเพอวาเมออยตอหนาแลวขาพเจาจะไดไมใชถอยคาท รนแรงตามอานาจทพระเจาประทานใหแกขาพเจาเพอเปนการเสรมสรางไมใชเพอทาลายลาง2โครนธ 13:10 และอานาจอนยงใหญของพระองคทมตอเราผเชอนนคออะไรตามการทรงงานแหงอานาจอนยงใหญของ พระองคเหนอกวาอานาจปกครองพลงอานาจยงใหญและทกชอทถกเรยกขานไมใชเฉพาะในโลกนแต รวมถงในโลกหนาดวย:เอเฟซส1:19,21

ในอดตพวกทานดาเนนชวตตามวถของโลกนตามอานาจของเจาแหงอากาศคอวญญาณทกาลงทางานอย ในบรรดาบตรแหงการไมเชอฟง:เอเฟซส2:2

ขาพเจาไดรบการแตงตงใหเปนผรบใชตามของประทานแหงพระคณของพระเจาททรงประทานแกขาพเจา โดยฤทธอานาจของพระองคเพอทบรรดาผปกครองและอานาจในแดนสวรรคจะไดทราบถงพระปญญาอน หลากหลายของพระเจาโดยทางครสตจกรขอถวายเกยรตแดพระองคผทรงสามารถกระทาสงตางๆไดมาก มายเกนกวาทเราจะขอหรอคดไดตามอานาจททรงกระทาในเราเอเฟซส3:7,10,20 สดทายนพนองทงหลายจงเขมแขงในพระเจาและในฤทธานภาพของพระองคเพราะเราไมไดตอสกบเนอ หนงและเลอดแตตอสกบอานาจปกครองตอสกบพลงตอสกบผปกครองแหงความมดในโลกนตอสกบ ความชวรายทางวญญาณในทสงเอเฟซส6:10,12

เพอขาพเจาจะไดรจกพระองคและฤทธอานาจแหงการฟนคนพระชนมของพระองคและการมสวนรวมใน ความทกขทรมานของพระองคโดยไดรบการทาใหเหมอนกบความตายของพระองคฟลปป3:10 ไดรบกาลงเสรมดวยฤทธเดชอนรงโรจนของพระองคเพอใหมความอดทนและอดกลนดวยความยนด พระองคทรงชวยเราใหพนจากอานาจแหงความมดและทรงนาเราเขามาในราชอาณาจกรของพระบตรสดท รกของพระองคเพราะโดยพระองคนนสรรพสงทงปวงทงในสวรรคและบนโลกทงทมองเหนไดและมองไม

เพราะฉะนนในเมอเดกๆเปนผมสวนในเนอหนงและเลอดพระองคเองกทรงมสวนในนนดวยเพอวาโดย ความตายพระองคจะทรงทาลายผทมอานาจแหงความตายคอมารรายฮบร2:14

เพราะพระวจนะของพระเจาทรงมชวตและทรงฤทธเดชยงกวาดาบสองคมใดๆทรงแทงทะลแมกระทงจต วญญาณและรางกายรวมทงขอตอและไขกระดกและทรงเปนผหยงรความคดและความตงใจของหวใจฮบร 4:12 และไดลมรสพระวจนะอนดของพระเจาและฤทธานภาพแหงโลกทจะมาถงฮบร6:5

ผซงถกสรางขนไมใชตามกฎบญญตแหงเนอหนงแตตามอานาจแหงชวตนรนดรฮบร7:16

ผทไดรบการปกปองโดยอานาจของพระเจาผานทางความเชอไปสความรอดซงจะทรงเปดเผยในเวลาสดทาย 1เปโตร1:5

พระองคเสดจขนสสวรรคและประทบอยเบองขวาของพระเจาเหลาทตสวรรคบรรดาผมอานาจและพลงทง หลายตางอยภายใตการปกครองของพระองค1เปโตร3:22

ตามทพระอานภาพของพระองคไดประทานสงทงปวงทเกยวของกบชวตและความเลอมใสในพระเจาแกเรา โดยผานความรเกยวกบพระองคผทรงเรยกเราใหไปสสงาราศและคณธรรม:เพราะเมอเราประกาศถงฤทธ อานาจและการเสดจมาของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาแกทานทงหลายเราไมไดตดตามเรองเลาทแตง ขนอยางแยบยลแตเราเปนพยานรเหนถงความยงใหญของพระองคดวยตนเอง2เปโตร1:3,16

ในขณะทเหลาทตสวรรคซงมอานาจและฤทธานภาพยงใหญกวากลบไมนาคากลาวหาทรนแรงมากลาวโทษ พวกเขาตอหนาพระเจา2เปโตร2:11

แดพระเจาผทรงปรชาญาณองคเดยวพระผชวยใหรอดของเราขอทรงประทานพระเกยรตพระบารมอานาจ และฤทธานภาพทงในปจจบนและตลอดไปอาเมนยดา1:25

ววรณ

และผใดทเอาชนะไดและรกษาบญญตของเราไวจนถงทสดเราจะมอบอานาจเหนอประชาชาตทงหลายใหแก เขาววรณ2:26

ขาแตพระเจาพระองคทรงคควรทจะไดรบสงาราศเกยรตและอานาจเพราะพระองคทรงสรางสรรพสงทง ปวงและเพอพระประสงคของพระองคสรรพสงเหลานนจงดารงอยและถกสรางขนววรณ4:11

เหมอนสตวรายนใครเลาจะสามารถทาสงครามกบมนได?”และไดรบปากทพดสงใหญโตและคาหมนประมาท และไดรบอานาจใหกระทาการดงกลาวเปนเวลาสสบสองเดอนววรณ13:2,4,5 และพระองคทรงอนญาตใหเขาทาสงครามกบผบรสทธและเอาชนะพวกเขาไดและพระองคทรงประทาน อานาจใหเขาเหนอเผาพนธภาษาและประชาชาตทงปวงและมนแสดงอานาจทงหมดของสตวรายตวแรกท อยตอหนามนและทาใหแผนดนโลกและผทอาศยอยในนนกราบไหวสตวรายตวแรกซงบาดแผลรายแรงของ มนไดรบการรกษาแลวและมนหลอกลวงผทอาศยอยบนโลกดวยการอศจรรยตางๆทมนกระทาไดตอหนา สตวรายนนโดยกลาวแกผทอาศยอยบนโลกวาใหสรางรปเคารพแกสตวรายนนซงไดรบบาดแผลจากดาบ และยงมชวตอยและมนมอานาจทจะใหชวตแกรปเคารพของสตวรายนนเพอใหรปเคารพของสตวรายนน พดไดและทาใหผทไมกราบไหวรปเคารพของสตวรายนนถกฆาตายววรณ13:7,12,14,15

และทตสวรรคอกองคหนงออกมาจากแทนบชามอานาจเหนอไฟและรองเสยงดงแกผถอเคยวคมวา“จงใช เคยวคมของเจาเกบเกยวพวงองนแหงแผนดนเพราะองนของมนสกงอมเตมทแลว”ววรณ14:18

และพระวหารกเตมไปดวยควนแหงพระสรของพระเจาและฤทธานภาพของพระองคและไมมใครสามารถเขา ไปในพระวหารไดจนกวาภยพบตทงเจดประการของทตสวรรคทงเจดจะสาเรจลลวงววรณ15:8

และทตสวรรคองคทสไดเทนาในถวยของตนลงบนดวงอาทตยและอานาจกถกมอบใหแกดวงอาทตยเพอ

แผดเผามนษยดวยไฟและมนษยกถกความรอนแผดเผาอยางรนแรงและกลาวคาดหมนพระนามของพระ เจาผทรงมอานาจเหนอภยพบตเหลานและพวกเขากไมกลบใจเพอถวายเกยรตแดพระองคววรณ16:8-9

และเขาทงสบทเขาเหนนนคอกษตรยสบองคซงยงไมไดรบราชบลลงกแตจะไดรบอานาจเปนกษตรยชวคร

หนงพรอมกบสตวรายนนพวกเขามใจเดยวกนและจะมอบพลงและกาลงของตนใหแกสตวรายววรณ17: 12-13

และหลงจากเหตการณเหลานนขาพเจาไดเหนทตสวรรคอกองคหนงลงมาจากสวรรคมฤทธอานาจยงใหญ และแผนดนโลกกสวางไสวดวยรศมภาพของพระองคววรณ18:1 และหลงจากเหตการณเหลานนขาพเจาไดยนเสยงดงจากผคนมากมายในสวรรคกลาววาฮาเลลยา!ความ รอดสงาราศเกยรตและอานาจจงมแดพระเจาของเราววรณ19:1

ผใดมสวนในการฟนคนชพครงแรกผนนกเปนผไดรบพรและบรสทธความตายครงทสองไมมอานาจเหนอ เขาแตเขาจะเปนปโรหตของพระเจาและของพระครสตและจะปกครองรวมกบพระองคเปนเวลาหนงพนป ววรณ20:6

แลวบดนพวกทานไมเชอเราหรอ?กษตรยทรงมอานาจยงใหญไมใชหรอ?ทกภมภาคไมเกรงกลวทจะแตะ ตองพระองคไมใชหรอ?1เอสดราส4:28

ในคาพพากษาของพระนางไมมความอยตธรรมใดๆและพระนางทรงเปนกาลงอาณาจกรอานาจและความ ยงใหญตลอดกาลขอสรรเสรญพระเจาแหงสจธรรม1เอสดราส4:40

แตเมอบรรพบรษของเราทาใหพระเจาทรงพโรธและทาบาปตอองคพระผเปนเจาแหงอสราเอลผทรงสถตอย ในสวรรคพระองคจงทรงมอบพวกเขาไวในอานาจของนาบโคโดโนซอรกษตรยแหงบาบโลนแหงชาว เคลเดย(1เอสดราส6:15)

เพราะเราไดทลกษตรยวาฤทธอานาจของพระเจาของเราจะอยกบผทแสวงหาพระองคเพอทรงคาจนพวก เขาในทกทาง1เอสดราส8:52

เราไดทาลายกษตรยหลายองคเพอเหนแกพวกเขาเราไดโคนลมฟาโรหพรอมดวยขาราชบรพารและอานาจ ทงปวงของเขา2เอสดราส1:10

จานวนบตรของเจาซงเจาปรารถนาไดสาเรจแลวจงวงวอนขออานาจของพระเจาเพอใหประชากรของเจาซง ทรงถกเรยกมาตงแตตนนนไดรบการชาระใหบรสทธ2เอสดราส2:41

กอนทดอกไมอนงดงามจะปรากฏใหเหนหรอกอนทอานาจทเคลอนไหวไดจะถกสถาปนาขนกอนทเหลาทต สวรรคจานวนนบไมถวนจะรวมตวกน2เอสดราส6:3

ถงกระนนสมยของพระผสงสดกเรมตนดวยความอศจรรยและการอศจรรยอนทรงพลงและจบลงดวยผล และเครองหมาย2เอสดราส9:6

และสตวรายตวทสกมาและเอาชนะสตวรายทงหลายทผานมาและมอานาจเหนอโลกดวยความนาสะพรงกลว อยางยงและเหนอแผนดนโลกทงหมดดวยการกดขขมเหงอนชวรายมากมายและมนไดอาศยอยบนโลก ดวยการหลอกลวงเปนเวลานาน2เอสดราส11:40

เพราะจะเกดการกอกบฏในหมมนษยและการรกรานซงกนและกนพวกเขาจะไมเคารพกษตรยหรอเจาชาย ของตนและการกระทาของพวกเขาจะขนอยกบอานาจของพวกเขาเราจะไมละเวนพวกเขาจงไปเถดโอบตร ทงหลายเอยจงหนจากอานาจนนอยาทาใหสถานศกดสทธของเราแปดเปอน2เอสดราส15:16,25 และชาวคารมาเนยนผเดอดดาลจะออกไปดจหมปาดจปาเถอนและพวกเขาจะมาดวยกาลงอนยงใหญเขา ตอสกบชาวอสซเรยและจะทาลายลางดนแดนสวนหนงของชาวอสซเรยแลวมงกรกจะไดเปรยบเพราะระลก

ถงธรรมชาตของมนและถาพวกมนหนมาสมคบคดกนดวยกาลงอนยงใหญเพอขมเหงพวกเขาพวกเขากจะ ถกรบกวนถกทาใหเลอดออกและจะเงยบไปเพราะอานาจของพวกเขาและจะหนไป2เอสดราส15:30-32

และรศมแหงอานาจของเจาจะเหยวแหงไปเหมอนดอกไมความรอนทแผลงมาเหนอเจาจะเกดขน2เอสดรา ส15:50

แผนดนสนสะเทอนและรากฐานของมนกสนคลอนทะเลปนปวนไปดวยคลนจากกนทะเลและคลนในทะเลก ปนปวนปลาในทะเลกปนปวนดวยตอหนาพระเจาและตอหนาพระสรแหงฤทธานภาพของพระองคนคอจด เรมตนของความทกขโศกและความโศกเศราอยางใหญหลวงจดเรมตนของความอดอยากและความตาย ครงใหญจดเรมตนของสงครามและอานาจทงหลายจะยนอยดวยความหวาดกลวจดเรมตนของความชว ราย!ฉนจะทาอยางไรเมอความชวรายเหลานมาถง?2เอสดราส16:12,18

แลวในปทสบเจดเขากยกทพพรอมกาลงพลไปรบกบกษตรยอารฟาซาดและไดรบชยชนะในการรบเพราะ เขาไดโคนลมอานาจทงหมดของอารฟาซาดรวมทงทหารมาและรถศกทงหมดของเขา(ยดธ1:13)

เพราะขาพเจาขอสาบานดวยชวตและดวยอานาจแหงราชอาณาจกรของขาพเจาสงใดกตามทขาพเจาได กลาวไวขาพเจาจะกระทาดวยมอของขาพเจาเองแลวเขากออกไปพรอมกบกาลงทงหมดของเขาเพอไปนา หนากษตรยนาบโคโดโนซอรในการเดนทางและเพอจะครอบคลมทวพนโลกทางทศตะวนตกดวยรถมาทหาร มาและทหารราบทเขาเลอกสรรไวยดธ2:12,19

และพวกเขาไดโรยเถาถานบนหมวกมตรของตนและรองขอตอพระเจาดวยสดกาลงของตนวาพระองคจะ ทรงเมตตาตอวงศวานอสราเอลทงปวงยดธ4:15

และพระองคตรสกบพวกเขาวา“จงบอกขาพเจาเถดบรรดาบตรแหงคานาอนเอยชนชาตนทอาศยอยในเขต ภเขานนเปนใครเมองทพวกเขาอาศยอยคออะไรกองทพของพวกเขามจานวนเทาใดอานาจและกาลงของ พวกเขาเปนอยางไรและกษตรยหรอแมทพของพวกเขาเปนใครเพราะพวกเขากลาววาเราจะไมกลวหนาของ ชนชาตอสราเอลเพราะดเถดชนชาตนนไมมกาลงหรออานาจทจะตอสไดอยางแขงแกรง”ยดธ5:3,23 พระองคจะทรงสงอานาจของพระองคมาและจะทรงทาลายพวกเขาใหสนซากจากพนโลกและพระเจาของ พวกเขาจะไมทรงชวยพวกเขาใหรอดพนแตเราผรบใชของพระองคจะทาลายพวกเขาเหมอนคนคนเดยว เพราะพวกเขาไมอาจตานทานอานาจของมาของเราไดยดธ6:3

เพราะถาพระองคไมทรงชวยเหลอเราภายในหาวนนพระองคกทรงมอานาจทจะปกปองเราเมอใดกตามท พระองคทรงประสงคแมกระทงทกวนหรอจะทรงทาลายเราตอหนาศตรของเรากไดยดธ8:15 เพราะดเถดชาวอสซเรยทวจานวนขนในอานาจของพวกเขาพวกเขาโออวดดวยทหารมาและทหารราบพวก เขาภมใจในความแขงแกรงของทหารราบพวกเขาวางใจในโลหอกธนและหนงสตกแตไมรวาพระองคคอ พระเจาผทรงทาลายการรบพระนามของพระองคคอพระเจาขอทรงทาลายกาลงของพวกเขาดวยฤทธ

อานาจของพระองคและทาลายกองกาลงของพวกเขาดวยพระพโรธของพระองคเพราะพวกเขามเจตนาทจะ ลบหลสถานศกดสทธของพระองคและทาใหพลบพลาทพระนามอนรงโรจนของพระองคประทบอยแปด เปอนและจะโคนลมแทนบชาของพระองคดวยดาบดเถดความเยอหยงของพวกเขาและขอทรงสงพระ พโรธของพระองคลงมาบนหวของพวกเขาขอทรงประทานอานาจทขาพเจาไดรบมาอยในมอของขาพเจาผ เปนหญงมายเพราะฤทธอานาจของพระองคไมไดขนอยกบคนจานวนมากหรอกาลงของคนแขงแรงแต พระองคทรงเปนพระเจาของผทกขยากเปนผชวยเหลอผถกกดขเปนผคาจนผทออนแอเปนผปกปองผท สนหวงเปนผชวยใหรอดพนจากความสนหวงและขอใหทกชาตและทกเผารบรวาพระองคทรงเปนพระเจา แหงฤทธอานาจทงปวงและไมมพระเจาอนใดนอกจากพระองคทจะปกปองชนชาตอสราเอลไดยดธ9:79,11,14

ตราบใดทนาบโคโดโนซอรกษตรยแหงแผนดนโลกทงปวงยงทรงพระชนมอยและอานภาพของพระองคยง ทรงดารงอยผทรงสงทานมาเพอคาจนสงมชวตทงปวงเพราะไมเพยงแตมนษยเทานนทจะรบใชพระองค โดยทางทานแตสตวปาสตวเลยงและนกในอากาศกจะดารงชวตอยไดดวยอานภาพของทานภายใตการ ปกครองของนาบโคโดโนซอรและวงศวานของพระองคยดธ11:7

ดงนนทกคนจงออกไปและไมมใครเหลออยในหองนอนไมวาเดกหรอผใหญแลวยดธยนอยขางเตยงของ เขากลาวในใจวาขาแตพระเจาผทรงฤทธานภาพโปรดทอดพระเนตรของขวญนดวยเถดบนฝมอของขา พระองคเพอความรงเรองของเยรซาเลมแลวยดธกกลาวแกยามทประตจากทไกลๆวาจงเปดประตเถด พระเจาของเราทรงอยกบเราเพอสาแดงฤทธอานาจของพระองคในเยรซาเลมและกองกาลงของพระองค ตอสกบศตรดงทพระองคไดทรงกระทาในวนนแลวเพราะฉะนนความเชอมนของทานจะไมจากไปจากใจของ มนษยผซงระลกถงฤทธอานาจของพระเจาตลอดไปยดธ13:4,11,19

กลาววา“ขาแตพระเจาพระเจาผทรงฤทธานภาพสงสดเพราะทงโลกอยในอานาจของพระองคและถา พระองคทรงตงพระทยทจะชวยอสราเอลใหรอดกไมมผใดจะคดคานพระองคได”(สวนเพมเตมในเอสเธอร 13:9)

ขาแตพระเจาโปรดระลกถงพระองคในยามทกขยากของเราและโปรดประทานความกลาหาญแกขาพระองค ขาแตพระราชาแหงประชาชาตและพระเจาผทรงฤทธานภาพทงปวง(เพมเตมจากเอสเธอร14:12)

เพราะความคดทผดเพยนนนทาใหหางจากพระเจาและเมอฤทธอานาจของพระองคถกทดสอบกจะทรง ตาหนคนอธรรม(ปญญาของโซโลมอน1:3)

เพราะพระเจาทรงประทานอานาจและอธปไตยแกทานและพระองคผสงสดจะทรงทดสอบการงานของทาน และทรงสบหาแผนการของทาน(ปญญาของโซโลมอน6:3)

เมตตาตอมนษยมนคงแนวแนปราศจากความกงวลมอานาจทกอยางดแลทกสงและเขาใจทกสงเปน วญญาณบรสทธและแยบยลทสดเพราะนางเปนลมหายใจแหงฤทธอานาจของพระเจาและเปน อทธพลบรสทธทไหลมาจากพระสรของพระผทรงฤทธานภาพฉะนนสงแปดเปอนใดๆจงไมอาจตกเขาไปใน

นางไดเพราะนางเปนความสวางแหงแสงสวางนรนดรเปนกระจกเงาอนไรตาหนแหงฤทธอานาจของพระเจา และเปนภาพลกษณแหงความดของพระองคปญญาของโซโลมอน7:23,25-26

เพราะนางรและเขาใจทกสงและนางจะนาทางขาพเจาใหกระทาการอยางมสตและจะปกปองขาพเจาไวใน อานาจของนาง(ปญญาของโซโลมอน9:11)

และทรงประทานอานาจใหพระองคปกครองทกสงและมไดทรงปลอยพระองคไวในพนธนาการจนกระทง ทรงนาคทาแหงราชอาณาจกรและอานาจตอตานผทกดขขมเหงพระองคมาประทานใหสวนผทกลาวหา พระองคนนพระองคทรงพสจนใหเหนวาพวกเขาเปนคนโกหกและทรงประทานเกยรตยศนรนดรแก พระองค(ปญญาของโซโลมอน10:2,14)

ใชแลวหากปราศจากอานาจเหลานพวกเขากจะลมลงดวยลมพดเพยงครงเดยวถกขมเหงดวยความแคน และกระจดกระจายไปทวดวยลมหายใจแหงอานาจของพระองคแตพระองคทรงกาหนดทกสงไวแลวดวย ปรมาณจานวนและนาหนกเพราะพระองคทรงสาแดงฤทธเดชอนยงใหญของพระองคไดทกเมอทพระองค ทรงประสงคและใครเลาจะตานทานอานาจแหงพระหตถของพระองคได?ปญญาของโซโลมอน11:20-21 เพราะฉะนนเพราะพระองคทรงเปนผชอบธรรมพระองคจงทรงจดการทกสงอยางชอบธรรมทรงคดวาไม เหมาะสมกบอานาจของพระองคทจะพพากษาลงโทษผทไมสมควรไดรบโทษเพราะอานาจของพระองคเปน จดเรมตนของความชอบธรรมและเพราะพระองคทรงเปนองคพระผเปนเจาแหงทกสงจงทรงเมตตาตอทก คนเพราะเมอคนไมเชอวาพระองคทรงมอานาจเตมทพระองคจงทรงสาแดงฤทธเดชของพระองคและใน หมผทรพระองคกทรงสาแดงความกลาหาญของพวกเขาแตพระองคทรงควบคมอานาจของพระองค พพากษาดวยความยตธรรมและทรงจดการเราดวยพระคณอยางยงเพราะพระองคทรงใชอานาจเมอ พระองคทรงประสงค(ปญญาของโซโลมอน12:15-18)

แตถาพวกเขาประหลาดใจในอานาจและคณธรรมของสงเหลานนกขอใหพวกเขาเขาใจจากสงเหลานนวา ผทรงสรางสงเหลานนทรงฤทธานภาพยงใหญกวามากเพยงใด(ปญญาของโซโลมอน13:4)

เพราะไมใชพลงอานาจของผทพวกเขาใชสาบานแตเปนการแกแคนอนยตธรรมของคนบาปทจะลงโทษความ ผดของคนอธรรมอยเสมอ(ปญญาของโซโลมอน14:31)

เพราะถาเราทาบาปเรากเปนของพระองคเพราะเรารถงฤทธอานาจของพระองคแตเราจะไมทาบาปอก เพราะเรารวาเราถกนบวาเปนของพระองคแลวการรจกพระองคคอความชอบธรรมอยางสมบรณและการ รจกฤทธอานาจของพระองคคอรากเหงาแหงความเปนอมตะปญญาของโซโลมอน15:2-3

เพราะทานมอานาจเหนอชวตและความตายทานนาไปสประตแหงนรกและนาขนมาอกครงหนง(ปญญาของ โซโลมอน16:13)

และในบางครงมนจะลกไหมกลางนายงกวาไฟเพอทาลายผลผลตของแผนดนทไมเปนธรรม(ปญญาของ โซโลมอน16:19)

ไมมพลงแหงไฟใดจะใหแสงสวางแกพวกเขาไดและแมแตเปลวไฟอนเจดจาของดวงดาวกไมอาจสองสวางใน คนอนนาสะพรงกลวนนได(ปญญาของโซโลมอน17:5)

ไฟไดลกโชนอยในนาลมคณสมบตของตนเองและนากลมคณสมบตในการดบไฟของตนเอง(ปญญาของ โซโลมอน19:20)

เพราะฤทธอานาจของพระเจาใหญหลวงและพระองคทรงไดรบการยกยองจากคนตาตอย(ปญญาจารย 3:20)

จงเขาหาเธอดวยสดใจของเจาและจงปฏบตตามทางของเธอดวยสดกาลงของเจาปญญาจารย6:26 อยาเปนผคาประกนเกนกาลงของตนเพราะถาเปนผคาประกนกจงระมดระวงในการชาระหนดวย(ปญญา จารย8:13)

จงอยใหหางจากผทมอานาจฆาเพอเจาจะไมตองสงสยในความกลวความตายและถาเจาเขาใกลเขาอยาทา ผดอะไรมฉะนนเขาจะเอาชวตเจาไปในทนทจงจาไววาเจากาลงเดนอยทามกลางกบดกและเจากาลงเดนอย บนกาแพงเมอง(ปญญาจารย9:13)

อานาจแหงแผนดนโลกอยในพระหตถของพระเจาและในเวลาอนควรพระองคจะทรงแตงตงผทเหมาะ สมมาปกครองแผนดนนน(ปญญาจารย10:4)

อยาแบกภาระเกนกาลงของตนในขณะทยงมชวตอยและอยาคบหาสมาคมกบผทมอานาจและรารวยกวาตน เพราะจะเอาหมอกบกาตมนามาประกอบกนไดอยางไรถาเอาหมอกระทบกนกจะแตกหก(ปญญาจารย13:2) เพราะพระปญญาของพระเจาทรงยงใหญและพระองคทรงมฤทธเดชยงใหญทรงเหนทกสง(ปญญาจารย 15:18)

พระเจาทรงทาใหฟาโรหใจแขงกระดางเพอไมใหฟาโรหรจกพระองคเพอใหการอศจรรยของพระองคเปนท รจกไปทวโลก(ปญญาจารย16:15)

พระองคทรงประทานเวลาใหพวกเขาเพยงไมกวนและชวงเวลาสนๆพรอมทงอานาจเหนอสงตางๆในนน พระองคทรงทอดพระเนตรเหนอานาจแหงฟาสวรรคเบองบนและมนษยทงปวงกเปนเพยงดนและเถาถาน เทานน(ปญญาจารย17:2,32)

พระองคทรงปกครองโลกดวยฝาพระหตถและสรรพสงทงปวงเชอฟงพระประสงคของพระองคเพราะ พระองคทรงเปนพระราชาแหงสรรพสงทงปวงทรงแบงสรรสงศกดสทธจากสงทไมศกดสทธดวยฤทธ อานาจของพระองคพระองคทรงมอบอานาจใหใครประกาศพระราชกจของพระองค?และใครเลาจะคนพบ พระราชกจอนประเสรฐของพระองค?ปญญาจารย18:3-4

และหากเขาถกยบยงไมใหทาบาปเพราะขาดอานาจแตเมอเขามโอกาสเขากจะทาชว(ปญญาจารย19:28)

ในทประชมของพระผสงสดนางจะเปดปากและกลาวสรรเสรญพระอานภาพของพระองคเชนเดยวกนใน เมองอนเปนทรกพระองคทรงประทานความสงบสขแกขาพเจาและในเยรซาเลมเปนททขาพเจามอานาจ (ปญญาจารย24:2,11)

จงชวยเหลอเพอนบานตามกาลงของตนและจงระวงอยาใหตนเองตกอยในบาปเชนเดยวกนปญญาจารย 29:20

อยาใหบตรชายภรรยาพนองและเพอนของเจามอานาจเหนอเจาในขณะทเจายงมชวตอยและอยาให ทรพยสนของเจาแกผอนเกรงวาเจาจะเสยใจในภายหลงและจะวงวอนขอสงนนคนอก(ปญญาจารย33:19)

จงยกพระหตถขนตอตานชนตางชาตและใหพวกเขาเหนฤทธานภาพของพระองคปญญาจารย36:3 พระเจาไมไดทรงประทานอานาจใหบรรดาผบรสทธประกาศพระราชกจอนนาอศจรรยทงปวงของพระองคซง พระเจาผทรงฤทธานภาพไดทรงตงมนไวแลวเพอวาสงใดกตามจะตงมนเพอพระสรของพระองค(ปญญา จารย42:17)

ดวยฤทธานภาพอนยงใหญพระองคทรงทาใหเมฆคงตวและลกเหบแตกเปนเสยงๆพระเจาทรงนาเกรงขาม และยงใหญยงนกและฤทธานภาพของพระองคนนนาอศจรรยยงนก(ปญญาจารย43:15,29)

พระเจาทรงสาแดงพระสรอนยงใหญโดยพวกเขาดวยฤทธอานาจอนยงใหญของพระองคตงแตตนบรรดาผ ทปกครองอาณาจกรของพวกเขานนเปนผมชอเสยงในดานอานาจใหคาแนะนาดวยความเขาใจและประกาศ คาพยากรณ(ปญญาจารย44:2-3)

และดวยลกเหบอนทรงพลงพระองคทรงทาใหการรบเกดขนอยางรนแรงตอบรรดาประชาชาตและในการลง ทเบธโฮรอนพระองคทรงทาลายผทตอตานเพอใหบรรดาประชาชาตรถงพละกาลงทงหมดของพวกเขา เพราะพระองคทรงตอสตอหนาพระเจาและพระองคทรงตดตามพระผทรงฤทธปญญาจารย46:6 ดงนนพระองคจงทรงมอบอานาจของพวกเขาใหแกผอนและมอบเกยรตยศของพวกเขาใหแกชนชาตตาง ชาตปญญาจารย49:5

พวกเขายงเกบรวบรวมเงนตามกาลงทรพยของแตละคนดวย(บารค1:6)

และบดนขาแตพระเจาแหงอสราเอลผทรงนาประชากรของพระองคออกจากแผนดนอยปตดวยพระหตถอน ทรงฤทธและพระกรอนสงสงดวยหมายสาคญดวยการอศจรรยและดวยฤทธอานาจอนยงใหญและ พระองคทรงไดรบพระนามดงทปรากฏในวนน(บารค2:11)

อยาจดจาความชวชาของบรรพบรษของเราเลยแตจงระลกถงฤทธานภาพและพระนามของพระองคในเวลา นเถดบารค3:5

จงชนใจเถดโอลกๆของขาพเจาจงรองขอตอพระเจาและพระองคจะทรงชวยพวกเจาใหพนจากอานาจและ เงอมมอของศตรบารค4:21

ฉะนนจงเปนการดกวาทจะเปนกษตรยผสาแดงอานาจหรอเปนภาชนะทมประโยชนในบานซงเจาของบาน สามารถใชประโยชนไดดกวาทจะเปนเทพเจาเทจเหลานนหรอเปนประตในบานเพอเกบสงของตางๆไวภาย ในดกวาทจะเปนเทพเจาเทจเหลานนหรอเปนเสาไมในพระราชวงดกวาทจะเปนเทพเจาเทจเหลานนและไฟท สงลงมาจากเบองบนเพอเผาผลาญภเขาและปาไมกกระทาตามทไดรบบญชาแตสงเหลานไมเหมอนสงเหลา นนเลยทงในดานการแสดงอานาจและอานาจ(เยเรมย1:59,63)

และขอใหพลงอานาจทงหมดของพวกมนถกทาลายลงโอเหลาอานาจทงหลายของพระเจาจงสรรเสรญพระ เจาจงยกยองพระองคเหนอสงอนใดตลอดไป(คาอธษฐานของอาซารยาห1:21,39)

ดงนนกษตรยจงสงหารพวกเขาและมอบเบลไวในอานาจของดาเนยลผซงทาลายเบลและวหารของเขาเบล และมงกร1:22

ขาแตพระเจาพระผเปนเจาผทรงฤทธานภาพสงสดของบรรพบรษของเราคออบราฮมอสอคและยาโคบ และเชอสายชอบธรรมของพวกเขาผทรงสรางฟาและแผนดนพรอมดวยเครองประดบทงปวงผทรงกน ทะเลดวยพระบญชาของพระองคผทรงปดกนทะเลลกและประทบตราไวดวยพระนามอนนาเกรงขามและ รงโรจนของพระองคผซงมนษยทกคนเกรงกลวและตวสนตอหนาฤทธานภาพของพระองคเพราะความยง ใหญแหงพระสรของพระองคนนไมอาจทนไดและพระพโรธของพระองคทมตอคนบาปนนกไมอาจคาดคดได แตพระสญญาแหงพระเมตตาของพระองคนนไมอาจวดไดและไมอาจหยงรไดเพราะพระองคทรงเปนพระเจา ผสงสดทรงมพระเมตตากรณาอยางยงทรงอดทนทรงพระกรณาอยางยงและทรงกลบพระทยในความชว รายของมนษยขาแตพระเจาพระองคทรงสญญาดวยพระเมตตาอนยงใหญของพระองควาจะทรงใหการ กลบใจและการอภยโทษแกผทไดทาบาปตอพระองคและดวยพระเมตตาอนไมมทสนสดของพระองค พระองคทรงกาหนดใหคนบาปกลบใจเพอพวกเขาจะไดรบความรอดฉะนนขาแตพระเจาพระองคทรงเปน พระเจาของคนชอบธรรมพระองคมไดทรงกาหนดใหการกลบใจเปนของคนชอบธรรมเทานนเชนอบราฮม อสอคและยาโคบผซงไมไดทาบาปตอพระองคแตพระองคทรงกาหนดใหขาพระองคผเปนคนบาปกลบใจ เพราะขาพระองคไดทาบาปมากมายเหลอเกนขาแตพระเจาการลวงละเมดของขาพระองคทวคณขนการ ลวงละเมดของขาพระองคทวคณขนและขาพระองคไมสมควรทจะมองเหนฟาสวรรคเพราะความชวชามาก มายของขาพระองคขาพระองคถกพนธนาการดวยโซตรวนมากมายจนไมอาจเงยหนาขนไดและไมอาจหลด

พนไดเลยเพราะขาพระองคไดทาใหพระองคทรงพโรธและไดทาชวตอหนาพระองคขาพระองคไมไดทา ตามพระประสงคของพระองคและไมไดรกษาพระบญญตของพระองคขาพระองคไดตงสงนารงเกยจขน

และไดทวความผดบาปมากมายฉะนนบดนขาพระองคจงคกเขาลงดวยใจจรงวงวอนขอพระคณจาก พระองคขาแตพระเจาขาพระองคไดทาบาปแลวและขาพระองคยอมรบความผดบาปของขาพระองคฉะนน ขาพระองคจงขอวงวอนพระองคดวยความนอบนอมโปรดยกโทษใหขาพระองคดวยเถดขาแตพระเจาโปรด ยกโทษใหขาพระองคและอยาทาลายขาพระองคดวยความผดบาปของขาพระองคเลยอยาทรงพโรธขา พระองคตลอดไปโดยทรงเกบความชวรายไวสาหรบขาพระองคและอยาทรงลงโทษขาพระองคใหตกไปอย ในนรกเบองลางเลยเพราะพระองคทรงเปนพระเจาคอพระเจาของบรรดาผทกลบใจและในขาพระองค พระองคจะทรงสาแดงความดทงหมดของพระองคเพราะพระองคจะทรงชวยขาพระองคผไมคควรใหรอด ตามพระเมตตาอนยงใหญของพระองคฉะนนขาพระองคจะสรรเสรญพระองคตลอดไปตลอดชวตของขา พระองคเพราะอานาจทงปวงในสวรรคสรรเสรญพระองคและพระสรเปนของพระองคตลอดไปเปนนจอา เมนคาอธษฐานของมานาเสห

พวกเขาจงยกทพไปพรอมกาลงทงหมดทมและมาตงคายทเอมมาอสในทราบและบรรดาพอคาในแถบนน เมอไดยนชอเสยงของพวกเขากไดนาเงนและทองคามาเปนจานวนมากพรอมทงคนรบใชและเขามาในคาย เพอซอชาวอสราเอลไปเปนทาสกองกาลงจากซเรยและดนแดนของชาวฟลสเตยกเขารวมกบพวกเขาดวย1 มคคาบ3:40-41

จงกกขงกองทพนไวในมอของชาวอสราเอลและใหพวกเขาพายแพทงกาลงและทหารมา1มคคาบ4:31

หลงจากนนทานกเดนทางไปยงดนแดนของชาวอมโมนทนนทานพบวามกองกาลงอนยงใหญและผคนมาก มายโดยมทโมธอสเปนแมทพ1มคคาบ5:6

และลเซยสผซงยกทพออกไปกอนดวยกาลงอนยงใหญกถกชาวอสราเอลขบไลไปและพวกเขากลบเขมแขง ขนดวยอาวธยทโธปกรณกาลงและทรพยสนทรบไดจากกองทพทพวกเขาทาลายไปขาพเจาคดในใจวา ขาพเจามาอยในความทกขยากอะไรเชนนและความทกขระทมใหญหลวงนกเลาทขาพเจากาลงเผชญอยตอน น!เพราะขาพเจาเคยมกาลงมากและเปนทรกยง1มคคาบ6:6,11

พวกเขาจงออกไปและยกทพมาอยางยงใหญเขาสแควนยเดยและสงผสงสารไปยงยดาสและพนองของเขา ดวยถอยคาทออนโยนเพอหลอกลวงแตพวกเขากลบไมสนใจคาพดเหลานนเพราะเหนวาพวกเขายกทพมา อยางยงใหญ(1มคคาบ7:10-11)

แลวพระองคกทรงมอบประเทศนนใหแกอลคมสและทรงมอบอานาจใหชวยเหลอเขาดวยดงนนบคคเดสจง ไปเขาเฝากษตรยและบรรดาผทกอความเดอดรอนราคาญแกประชาชนซงหลงจากไดดนแดนยดาหมาอยใน อานาจแลวกไดไปเขาเฝาเขาพวกเขาไดกอความเสยหายมากมายในอสราเอล(1มคคาบ7:20,22) เมอบคคเดสไดยนเรองนเขาจงมายงรมฝงแมนาจอรแดนในวนสะบาโตพรอมดวยกาลงพลมากมาย1มค คาบ9:43

เราไดยนมาวาทานเปนคนทมอานาจมากและเหมาะสมทจะเปนมตรของเรา1มคคาบ10:19

เจาเพยงผเดยวทยกตนขนตอตานพวกเราและขาพเจาถกเยาะเยยและถกตาหนเพราะเจาแลวทาไมเจาจงโอ อวดอานาจของเจาตอพวกเราบนภเขา?ฉะนนถาเจาเชอมนในกาลงของเจาเองจงลงมาหาพวกเราททงราบ และใหเราพจารณาเรองนดวยกนทนนเพราะขาพเจามอานาจของเมองตางๆฉะนนเจาจะไมสามารถตาน ทานทหารมาและอานาจอนยงใหญเชนนนในทราบไดเพราะทนนไมมหนหรอหนเหลกไฟและไมมทใหหนไปได 1มคคาบ10:70-71,73

แตเมออเลกซานเดอรไดยนเรองนเขากยกทพมาทาสงครามกบเขากษตรยปโตเลมจงยกทพมาตอสกบเขา ดวยกาลงอนยงใหญและทาใหเขาพายแพไป1มคคาบ11:15

เมอโยนาธานไดยนวาบรรดาเจานายของเดเมตรอสไดมาถงเมองกาเดสซงอยในแควนกาลลพรอมกาลงพล มากมายเพอจะขบไลเขาออกจากประเทศ(1มคคาบ11:63)

และทานไดสงโยนาธานบตรของอบซาโลมพรอมดวยกาลงพลจานวนมากไปยงยอปปาโยนาธานไดขบไลผท อาศยอยในนนออกไปดงนนไทรฟอนจงเคลอนทพมาจากปโตเลมาอสพรอมดวยกาลงพลจานวนมากเพอ บกโจมตแผนดนยเดยและโยนาธานกอยกบทานในฐานะผคมกน1มคคาบ13:11-12

ขณะทเขาอยทนนพรอมกบองครกษรอบคลงสมบตพระเจาแหงวญญาณและเจาแหงอานาจทงปวงไดทรง บนดาลใหเกดปรากฏการณอนยงใหญจนบรรดาผทกลาเขามากบเขาตางตกตะลงในฤทธานภาพของพระ เจาเปนลมหมดสตและหวาดกลวอยางยงดงนนเขาผซงเพงมาพรอมกบขบวนผตดตามจานวนมากและ องครกษทงหมดเขาไปในคลงสมบตจงถกหามออกไปเพราะไมสามารถชวยเหลอตวเองไดแมจะมอาวธก ตามและพวกเขากยอมรบอยางชดเจนถงฤทธานภาพของพระเจาและเมอเหนวาทานถกเฆยนตจากสวรรค จงประกาศแกคนทงปวงถงฤทธานภาพอนยงใหญของพระเจาและเมอพวกเขากลาวถอยคาเหลานแลว พวกเขากไมปรากฏตวอกเลยถาทานมศตรหรอผทรยศจงสงเขาไปทนนและทานจะรบเขากลบมาในสภาพท ถกเฆยนตอยางหนกหากเขารอดชวตไปไดเพราะณทนนไมตองสงสยเลยวามฤทธานภาพพเศษของพระ เจา2มคคาบ3:24,28,34,38

แตเมอเขาถกนาตวไปเขาเฝากษตรยเมอกษตรยทรงยกยองเขาเพอแสดงอานาจอนยงใหญเมเนลาอสกได ตาแหนงปโรหตโดยถวายเงนมากกวาเจสนถงสามรอยตะลนตและดวยความโลภของผมอานาจเมเนลาอ สจงยงคงอยในอานาจตอไปเพมพนความชวรายและเปนผทรยศตอประชาชนอยางมาก2มคคาบ 4:24,50

แลวเขากหนไปทลกษตรยวา“ทานมอานาจเหนอมนษยทานฉอฉลไดทานทาตามใจทานไดแตขออยาคดวา ชาตของเราถกพระเจาทอดทงเลยขอทานอยสกครหนงแลวจงดฤทธานภาพอนยงใหญของพระองควา พระองคจะทรงทรมานทานและเชอสายของทานอยางไร”(2มคคาบ7:16-17)

และดวยเหตนเองผซงกอนหนานคดวาตนเองสามารถควบคมคลนในทะเลได(เขาหยงผยองเกนกวาฐานะ มนษย)และชงนาหนกภเขาสงไดดวยตาชงบดนกลบถกโยนลงพนและถกหามไปบนเกยวเพอแสดงใหทก คนเหนถงฤทธานภาพอนปรากฏชดของพระเจายงกวานนเขายงจะกลายเปนชาวยวและเดนทางไปทวโลกท ผคนอาศยอยเพอประกาศฤทธานภาพของพระเจาอกดวย2มคคาบ9:8,17

เขาไมไดคานงถงฤทธานภาพของพระเจาเลยแตกลบเยอหยงดวยทหารราบหมนคนทหารมาพนคนและ ชางแปดสบตว2มคคาบ11:4

แตเมอยดาสและพวกพองไดอธษฐานตอพระเจาผทรงฤทธานภาพผทรงทาลายกาลงของศตรดวยฤทธ อานาจของพระองคพวกเขากไดยดเมองนนและฆาคนในเมองไปสองหมนหาพนคน(2มคคาบ12:28)

ในปทหนงรอยสสบเกายดาสไดรบแจงวาแอนตโอคสยพาเตอรกาลงจะยกทพใหญมายงยเดยและมา พรอมกบลเซยสผพทกษและผดแลกจการของเขาโดยทงสองทพมกองทพกรกประกอบดวยทหารราบ หนงแสนหนงหมนนายทหารมาหาพนสามรอยนายชางยสบสองรอยตวและรถศกตดตะขอสามรอยคน(2 มคคาบ13:1-2)

หลงจากสามปยดาสไดรบแจงวาเดเมตรอสบตรชายของเซเลอคสไดเขาเทยบทาทเมองทรโปลสพรอม กองทพเรอและกาลงพลมากมาย(2มคคาบ14:1)

เรองราวของนกานอรเปนเชนนและนบจากนนเปนตนมาชาวฮบรไดปกครองเมองนนและขาพเจาจะขอจบ เรองไวเพยงเทาน2มคคาบ15:37

อโนค

พระองคทรงสรางสรรพสงและทรงมอานาจเหนอสรรพสงทงปวงสรรพสงทงปวงปรากฏชดแจงตอสาย พระเนตรของพระองคพระองคทรงเหนสรรพสงทงปวงและไมมสงใดซอนเรนจากพระองคได(เอโนค9:5)

พระองคทรงสรางและประทานพลงแหงความเขาใจในพระวจนะแหงปญญาแกมนษยฉนใดพระองคกทรง สรางขาพเจาและประทานพลงแหงการตกเตอนเหลาผเฝาดคอบตรแหงสวรรคแกขาพเจาฉนนน(เอโนค 14:3)

นบจากนนเปนตนไปผทครอบครองแผนดนจะไมทรงอานาจและไดรบการยกยองอกตอไปและพวกเขาจะไม สามารถมองเหนพระพกตรของผบรสทธไดเพราะองคพระผเปนเจาแหงวญญาณไดทรงบนดาลใหแสง สวางของพระองคปรากฏแกพระพกตรของผบรสทธผชอบธรรมและผททรงเลอกสรรไว(เอโนค38:4) และทานกลาวแกขาพเจาวา:คนแรกคอมคาเอลผมเมตตาและอดทนคนทสองคอราฟาเอลผดแลโรคภยไข เจบและบาดแผลทงปวงของมนษยคนทสามคอกาเบรยลผดแลอานาจทงปวงและคนทสคอฟานเอลผ

ดแลการกลบใจเพอความหวงของผทจะไดรบชวตนรนดรนคอทตสวรรคทงสของพระเจาแหงวญญาณและ เสยงทงสทขาพเจาไดยนในวนเหลานนเอโนค40:9

เพราะไมมทตสวรรคใดขดขวางไดและไมมอานาจใดขดขวางไดเพราะพระองคทรงแตงตงผพพากษาสาหรบ พวกเขาทงหมดและพระองคทรงพพากษาพวกเขาทงหมดตอหนาพระองค(เอโนค41:9)

และคนเหลานแหละทพพากษาดวงดาวบนทองฟาและยกมอขนตอตานพระเจาผสงสดและเหยยบยาแผน ดนโลกและอาศยอยบนนนการกระทาทงปวงของพวกเขาแสดงใหเหนถงความอยตธรรมและอานาจของ พวกเขากขนอยกบทรพยสมบตและความเชอของพวกเขากอยในเทพเจาทพวกเขาสรางขนดวยมอของตน เองและพวกเขาปฏเสธพระนามของพระเจาแหงวญญาณทงหลาย(เอโนค46:7)

และภเขาเหลานซงดวงตาของเจาไดเหนภเขาเหลกภเขาทองแดงภเขาเงนภเขาทองคาภเขาโลหะออนและ ภเขาตะกวทงหมดนจะอยตอหนาพระผทรงเลอกสรรดจขผงตอหนาไฟและดจนาทไหลลงมาจากเบองบนส ภเขาเหลานนและจะไรพลงอานาจตอหนาพระบาทของพระองคเอนอค52:6

และเมอวนนนมาถงอานาจนนการลงโทษและการพพากษาซงองคพระผเปนเจาแหงวญญาณทงหลายได ทรงเตรยมไวสาหรบผทไมนมสการธรรมบญญตอนชอบธรรมและสาหรบผทปฏเสธการพพากษาอนชอบ ธรรมและสาหรบผทกลาวพระนามของพระองคอยางไมเหมาะสมวนนนไดถกเตรยมไวแลวสาหรบผททรง เลอกสรรนนเปนพนธสญญาแตสาหรบคนบาปนนเปนการไตสวน(เอโนค60:5)

และหองแหงลมและวธทลมถกแบงออกและวธทลมถกชงนาหนกและวธทประตแหงลมถกคานวณแตละ แหงตามอานาจของลมและอานาจของแสงจนทรและตามอานาจทเหมาะสมและการแบงกลมของดวงดาว ตามชอของมนและวธทการแบงกลมทงหมดถกแบงออกเอโนค60:12

เพราะเมอฟาแลบลงมาฟารองกดงกองและพระวญญาณทรงหยดยงเสยงระฆงไวชวขณะแลวทรงแบงปน กนอยางเทาเทยมกนเพราะคลงเสยงระฆงของพวกมนเปรยบเหมอนทรายและเสยงระฆงแตละเสยงเมอดง ขนกถกควบคมไวดวยบงเหยนและถกหนกลบดวยอานาจของพระวญญาณแลวถกผลกดนไปขางหนาตาม ทศตางๆของแผนดนโลก(เอโนค60:15)

และบรรดาผทอาศยอยเบองบนในสวรรคไดรบบญชาและอานาจและมเสยงเดยวกนและมแสงสวางเดยวกน เหมอนไฟ(เอโนค61:6)

และพระองคจะทรงเรยกเหลาทตสวรรคทงปวงและบรรดาผบรสทธเบองบนและเหลาทตสวรรคของพระ เจาเหลาเครบเซราฟนและโอฟานนนและเหลาทตสวรรคแหงอานาจทงปวงและเหลาทตสวรรคแหงเจาผ ครองทงปวงและผททรงเลอกสรรและอานาจอนๆบนแผนดนโลกและเหนอนา(เอโนค61:10)

และฤทธานภาพของพระองคนนงดงามในทกสงทเปนความลบตงแตรนสรนและพระสรของพระองคดารง อยเปนนจนรนดรความลบทงหลายของพระองคนนลกซงและนบไมถวนและความชอบธรรมของพระองค นนเกนกวาจะคานวณไดเอโนค63:3

และมพระบญชาจากพระพกตรของพระเจาเกยวกบผทอาศยอยบนโลกนวาความพนาศของพวกเขาได สาเรจแลวเพราะพวกเขาไดเรยนรความลบทงปวงของเหลาทตสวรรคและความโหดรายทงปวงของเหลา ซาตานและอานาจทงปวงของพวกมนอานาจทซอนเรนทสดและอานาจทงปวงของผทใชเวทมนตรและ อานาจแหงคาถาและอานาจของผทสรางรปเคารพหลอสาหรบทวทงโลก(เอโนค65:6)

และหลงจากนนพระองคทรงแสดงใหขาพเจาเหนทตสวรรคแหงการลงโทษซงเตรยมพรอมทจะมาและปลด ปลอยอานาจแหงนาทงหมดทอยเบองลางแผนดนเพอนาการพพากษาและการทาลายลางมาสทกคนทอาศย และอยในแผนดนและองคพระผเปนเจาแหงวญญาณทรงบญชาแกทตสวรรคทกาลงจะออกไปวาอยาทาให ระดบนาสงขนแตจงควบคมนาไวเพราะทตสวรรคเหลานนมอานาจเหนอนาเอนอค66:1-2 ในวนนนมคาเอลตอบราฟาเอลวา“พลงแหงพระวญญาณทาใหขาพเจาหวนไหวและตวสนเพราะความราย แรงของการพพากษาความลบการพพากษาของเหลาทตสวรรคใครเลาจะทนตอการพพากษาอนรนแรงท ไดกระทาไปแลวและตอหนาการพพากษานนพวกเขากสลายหายไปได?”เอนอค68:2

เพราะมนษยถกสรางมาเหมอนกบทตสวรรคทกประการเพอใหพวกเขาดารงอยบรสทธและชอบธรรมและ ความตายซงทาลายทกสงไมอาจครอบงาพวกเขาไดแตเพราะความรเรองนเองททาใหพวกเขาพนาศและ ดวยอานาจนเองทมนกาลงทาลายขาพเจาดวย(เอโนค69:11)

และนคออานาจของคาสาบานนเพราะมนทรงพลงและแนวแนและพระองคทรงมอบคาสาบานน(อากาเอ)ไว ในมอของมคาเอล(เอโนค69:15)

และคนเหลานทงหมดเชอและขอบพระคณตอพระเจาแหงวญญาณทงหลายและสรรเสรญพระองคดวยสด กาลงของตนและอาหารของพวกเขากคอการกระทาแหงการขอบพระคณทกอยางพวกเขาขอบพระคณ สรรเสรญและยกยองพระนามของพระเจาแหงวญญาณทงหลายเปนนจ(เอโนค69:24) และขาพเจากลมลงกราบและรางกายทงหมดของขาพเจากผอนคลายและจตวญญาณของขาพเจากเปลยน ไปและขาพเจากรองเสยงดง...ดวยฤทธอานาจของพระวญญาณและไดรบพรไดรบเกยรตและไดรบการ สรรเสรญเอโนค71:11

และพระองคทรงมอานาจเหนอกลางวนและกลางคนในสวรรคเพอใหแสงสวางสองมาแกมนษย—ดวง อาทตยดวงจนทรและดวงดาวรวมทงสรรพสงในสวรรคทโคจรอยในวงโคจรของมน(เอโนค82:8) ขอสรรเสรญพระองคโอพระเจาพระราชาผทรงยงใหญและทรงฤทธานภาพพระราชาแหงสรรพสงทงปวง ในฟาสวรรคพระราชาแหงราชาทงหลายและพระเจาแหงโลกทงปวงขอใหพระอานภาพพระราชวงศและ

ความยงใหญของพระองคดารงอยเปนนจและตลอดทกชวอายคนพระอานาจของพระองคกทรงปกครอง อยและฟาสวรรคทงปวงเปนพระทนงของพระองคเปนนจและแผนดนโลกทงปวงเปนทรองพระบาทของ พระองคเปนนจ(เอโนค84:2)

และขาพเจาไดเหนหมาปาเหลานนและเหนวาพวกมนขมเหงแกะอยางสาหสดวยกาลงทงหมดของมนและ

แกะกรองเสยงดงขาพเจาไดเหนแกะจนกระทงพวกมนหนพนจากฝงหมาปาแตดวงตาของหมาปาเหลานน บอดและหมาปาเหลานนกออกไปไลลาแกะดวยกาลงทงหมดของมนเอนอค89:19,21

และแกะเหลานนกเจรญเตบโตและทวจานวนขนแตสนขสนขจงจอกและหมปาทงหลายตางกหวาดกลวและ หนไปตอหนาแกะตวผตวนนและแกะตวผตวนนกใชหวโขกและฆาสตวรายเหลานนและสตวรายเหลานนกไม มอานาจเหนอแกะอกตอไปและไมมาขโมยอะไรจากพวกมนอกเลยและแกะตวผตวนนกใหกาเนดลกแกะมาก มายแลวกตายไปและลกแกะตวเลกๆตวหนงกกลายเปนแกะตวผแทนทและกลายเปนเจาชายและผนาของ แกะเหลานนเอนอค89:49

และขาพเจากเรมรองตะโกนสดเสยงดวยสดกาลงและวงวอนตอพระเจาแหงแกะและทลพระองคเกยวกบ แกะเหลานนวาพวกมนถกสตวปาทกชนดกดกนเสยหมด(เอโนค89:57)

และอกาเหลานนกตอสกบมนและพยายามจะโคนเขาของมนลงแตพวกมนกไมมอานาจเหนอมนเลย(เอโนค 90:12)

และฟาสวรรคชนแรกจะสลายไปและฟาสวรรคชนใหมจะปรากฏขนและพลงทงปวงในฟาสวรรคจะใหแสง สวางเจดเทาเอนอค91:16

พระองคจะทรงเมตตาตอคนชอบธรรมและประทานความเทยงธรรมนรนดรแกเขาและพระองคจะประทาน อานาจแกเขาเพอใหเขาไดรบความดและความชอบธรรมและเขาจะดาเนนอยในแสงสวางนรนดรเอนอค

92:4

เพราะพวกเจาผชายจะสวมเครองประดบมากกวาหญงและเสอผาสสนสดใสมากกวาหญงพรหมจารในความ เปนกษตรยในความยงใหญในอานาจและในเงนในทองและในสมวงและในความหรหราและอาหารพวก เขาจะถกเทลงมาเหมอนนาเอนอค98:2

และพวกเขารวมตวกนทงหมดหนงรอยสามสบกษตรยและเจาชายและแตงตงเอโนคเปนกษตรยเหนอพวก เขาและพวกเขาทงหมดอยภายใตอานาจและการบญชาการของเขายาเชอร3:10

และพระเจาทรงสงสตวรายและสตวทงหลายทยนอยรอบหบพนธสญญามาและสตวรายเหลานนกเขาครอบ งาพวกเขาและขบไลพวกเขาออกจากทนนและทกคนกแยกยายกนไปตามทางของตนและกระจดกระจายไป ทวพนโลก(ยาเชอร6:25)

และเมอนมโรดอายไดสสบปกเกดสงครามระหวางพนองของเขากบลกหลานของยาเฟททาใหพวกเขาตกอย ภายใตอานาจของศตรยาเชอร7:34

และบรรดาประชาชาตและภาษาทงหลายไดยนถงชอเสยงของพระองคพวกเขากรวมตวกนมาหาพระองค กราบไหวพระองคและถวายเครองบชาแดพระองคพระองคจงทรงเปนเจาและกษตรยของพวกเขาและ พวกเขาทงหมดกอาศยอยกบพระองคในเมองชนารและนมโรดกครองราชยเหนอบรรดาบตรชายของโน อาหในแผนดนโลกและพวกเขาทงหมดกอยภายใตอานาจและคาแนะนาของเขายาเชอร7:45 และบรรดาขาราชบรพารของทานตางตกตะลงกบสงทพวกเราเหนและหวาดกลวอยางยงเราจงไดพจารณา ตดสนจากสงทเหนและดวยสตปญญาของเราเรารถงความหมายทถกตองวาสงนเกยวของกบบตรทเกด มาแกเทราหผซงจะเตบโตขนและทวจานวนขนอยางมากและจะมอานาจและจะฆากษตรยทงหลายในแผน ดนโลกและจะไดรบมรดกเปนแผนดนของพวกเขาทงตวเขาและเชอสายของเขาตลอดไปยาเชอร8:11

และเทราหเหนวากษตรยทรงพโรธตอเขาจงทลกษตรยวา“ทรพยสนทงหมดของขาพเจาอยในอานาจของ

กษตรยสงใดทกษตรยประสงคจะทากบขาราชบรพารของพระองคกใหพระองคทรงทาเถดแมแตบตรชาย ของขาพเจากอยในอานาจของกษตรยโดยไมมคาแลกเปลยนใดๆทงเขาและพชายอกสองคนทแกกวาเขา” (ยาเชอร8:28)

ในเทพเจาเหลานนมวญญาณจตวญญาณหรออานาจทจะทาทกสงทเจาบอกขาหรอ?พวกมนไมใชไมและ หนหรอ?และขาเองกสรางพวกมนขนมาไมใชหรอ?แลวเจาจะพดโกหกเชนนนไดอยางไรโดยกลาววาเทพเจา ผยงใหญทอยกบพวกมนไดฟาดฟนพวกมน?เจาตางหากทวางขวานไวในมอของมนแลวเจากกลาววามน ฟาดฟนพวกมนทงหมดและอบรามตอบบดาของเขาวาแลวเจาจะปรนนบตรปเคารพเหลานนไดอยางไรใน เมอพวกมนไมมอานาจทจะทาอะไรไดเลย?รปเคารพเหลานนทเจาไววางใจจะชวยเจาไดหรอ?พวกมนจะฟงคา อธษฐานของเจาเมอเจาเรยกหาพวกมนไดหรอ?พวกมนจะชวยเจาใหพนจากมอของศตรของเจาไดหรอ?

หรอพวกมนจะตอสแทนเจากบศตรของเจา?เจาควรจะปรนนบตไมและหนซงพดไมไดและฟงไมไดหรอ?ยา เชอร11:42-43

และกษตรยตรสกบอบรามวา“พวกเขามอานาจทจะพดกนและทาตามทเจาสงหรอ?”อบรามตอบกษตรยวา “ถาพวกเขาไมมอานาจเหตใดพระองคจงปรนนบตพวกเขาและทาใหมนษยหลงผดเพราะความโงเขลาของ พระองค?พระองคคดวาพวกเขาสามารถชวยพระองคหรอทาสงใดเลกนอยหรอใหญโตไดหรอ?พระองคจง ควรปรนนบตพวกเขา?และเหตใดพระองคจงไมสานกถงพระเจาแหงจกรวาลทงปวงผทรงสรางพระองค และมอานาจทจะฆาและรกษาชวต?”(ยาเชอร11:54-55)

และอบรามทลกษตรยวา“พระเจาแหงฟาและดนผทขาพเจาไววางใจและทรงมอานาจเหนอทกสงพระองค ทรงชวยขาพเจาใหรอดพนจากไฟทพระองคทรงโยนขาพเจาลงไป”(ยาเชอร12:35)

ในปทหาทอบรามอาศยอยในแผนดนคานาอนชาวเมองโสโดมและโกโมราหและเมองทงหลายในทราบไดกอ กบฏตออานาจของเคโดรลาโอเมอรกษตรยแหงเอลามเพราะกษตรยทงหลายของเมองตางๆในทราบได

ปรนนบตเคโดรลาโอเมอรมาเปนเวลาสบสองปและจายภาษใหเขาเปนประจาทกปแตในปทสบสามนนพวก เขาไดกอกบฏตอเขายาเชอร13:11

และพระเจาทรงฟงคาอธษฐานของซารายและทรงสงทตสวรรคมาชวยซารายใหพนจากอานาจของฟาโรห ยาเชอร15:19

ในเวลานนเชโดรลาโอเมอรกษตรยแหงเอลามไดสงคนไปหาบรรดากษตรยทอยใกลเคยงคอนมโรด กษตรยแหงชนารซงอยภายใตอานาจของพระองคในขณะนนและทดลกษตรยแหงโกยมและอารโอค กษตรยแหงเอลาสารซงพระองคไดทาพนธสญญากบพวกเขาวา“จงมาชวยเราเพอเราจะไดทาลายเมองโส โดมทงหมดและชาวเมองนนเพราะพวกเขาไดกบฏตอเรามาเปนเวลาสบสามปแลว”(ยาเชอร16:1) และอบราฮมยงคงตอวาซาตานและซาตานกจากไปและเมอเหนวามนไมสามารถเอาชนะพวกเขาไดมนจง ซอนตวจากพวกเขาและมนกไปเดนผานหนาพวกเขาไปตามทางและมนแปลงกายเปนลาธารนาขนาดใหญ บนถนนและอบราฮมอสอคและคนหนมสองคนของเขากมาถงทนนและพวกเขาเหนลาธารใหญและทรง พลงเหมอนนาอนเชยวกราก(ยาเชอร23:34)

และเมอพวกเขากราบไหวพระเครองนนจะตรสกบพวกเขาในทกเรองทพวกเขาทลขอโดยอาศยอานาจแหง

พระนามทเขยนไวในนนยาเชอร31:42

และยาชบกษตรยแหงทปนาคไดปรกษาหารอกบทปรกษาของพระองคเกยวกบเรองนและทปรกษาของ พระองคกทลพระองควา“พระองคเพยงลาพงจะไมสามารถเอาชนะชาวฮบรไดเพราะพวกเขาตองมกาลง มากพอทจะทาการนใหสาเรจทวทงเมอง”ยาเชอร34:44

และดวยพระหตถอนทรงฤทธและพระกรทเหยยดออกของพระองคโปรดชวยบตรชายของขาพระองคและ บรรดาขาราชบรพารของพวกเขาใหพนจากพวกนนเพราะฤทธอานาจและฤทธานภาพอยในพระหตถของ พระองคทจะกระทาสงเหลานไดและบตรชายของยาโคบและบรรดาขาราชบรพารของพวกเขากไดไปหา บรรดากษตรยเหลานนและพวกเขาวางใจในพระเจาของพวกเขาและขณะทพวกเขากาลงไปยาโคบผเปน บดาของพวกเขากไดอธษฐานตอพระเจาและกลาววาขาแตพระเจาพระยาหเวหพระเจาผทรงฤทธและยง ใหญผทรงปกครองมาตงแตสมยโบราณตงแตบดนจนถงบดนและตลอดไปพระองคทรงเปนผทกอใหเกด สงครามและทาใหสงครามยตลงในพระหตถของพระองคมฤทธอานาจและฤทธานภาพทจะยกยองและทาให ลมสลายขอทรงโปรดใหคาอธษฐานของขาพระองคเปนทยอมรบตอพระองคเพอพระองคจะทรงหนมาหา ขาพระองคดวยพระเมตตาของพระองคเพอใหบรรดากษตรยเหลานนและประชาชนของพวกเขารสกหวาด กลวบตรชายของขาพระองคและทาใหพวกเขาและคายของพวกเขากลวและดวยพระเมตตาอนยงใหญของ

พระองคโปรดชวยผทวางใจในพระองคทกคนใหพนจากภยเพราะพระองคทรงเปนผทสามารถนาชนชาต ตางๆมาอยใตอานาจของเราและลดทอนอานาจของชาตอนๆใหอยภายใตอานาจของเรายาเชอร34:68-70

ยาโคบจงอธษฐานตอพระเจาเพอบตรชายของเขาและเขายนมอออกไปทลตอพระเจาวา“ขาแตพระเจา พระองคทรงเปนพระเจาผทรงฤทธานภาพพระองคทรงเปนพระบดาของเราพระองคทรงสรางเราและเรา เปนผลงานแหงพระหตถของพระองคขาพระองคขอวงวอนพระองคโปรดชวยบตรชายของขาพระองคให พนจากมอของศตรผซงกาลงจะมาตอสกบพวกเขาในวนนและโปรดชวยพวกเขาใหพนจากมอของศตรนน เพราะในพระหตถของพระองคมฤทธเดชและอานาจทจะชวยคนสวนนอยใหพนจากคนสวนมากได”(ยาเชร 37:14)

และยาชบและกองทพทงหมดของเขาไดยกทพมาทางยดาหเขาขมาทแขงแรงและทรงพลงมากและยาช บเปนคนกลาหาญมากสวมเกราะเหลกและทองเหลองตงแตหวจรดเทายาเชอร37:28 และเมออฮรกษตรยแหงชโลหสนพระชนมกษตรยทเหลออกสพระองคกหนออกจากทประทบพรอมกบ บรรดาแมทพทเหลอและพยายามถอยทพโดยกลาววา“เราไมมกาลงเหลอแลวทจะตอสกบชาวฮบรหลงจาก ทพวกเขาไดฆากษตรยทงสามพระองคและแมทพของพวกเขาซงมอานาจมากกวาเรา”ยาเชอร38:2 และเลวกควาดาบของชายผกลาหาญนนไวในมอและแยงมนมาจากเขาอยางแรงแลวใชดาบนนฟนศรษะ ของชายผแขงแกรงคนนนจนขาดแลวชายสบเอดคนกเขามาตอสกบเลวเพราะพวกเขาเหนวาคนหนงใน พวกเขานนถกฆาตายบตรชายของยาโคบจงตอสแตบตรชายของยาโคบกเอาชนะพวกเขาไมไดเพราะคน เหลานนแขงแกรงมากและเมอบตรชายของยาโคบเหนวาพวกเขาเอาชนะไมไดซเมโอนจงรองเสยงแหลม ดงลนและชายผแขงแกรงสบเอดคนกตกตะลงกบเสยงรองของซเมโอนและยดาหซงอยไกลๆกไดยนเสยง รองของซเมโอนนฟทาลและยดาหจงวงพรอมโลของตนไปหาซเมโอนและเลวและพบวาพวกเขากาลงตอส กบชายผแขงแกรงเหลานนแตเอาชนะไมไดเพราะโลของพวกเขานนแตกหกยาเชอร38:39-42

และชาวเมองซารตนทงหมดลวนเปนคนมกาลงมากคนหนงสามารถไลลาคนพนคนไดและสองคนกไม สามารถหนรอดจากคนอกหมนคนได(ยาเชอร38:50)

และยดาหเหนวาพวกคนของกาอาชกาลงแขงแกรงเกนกวาทตนจะรบมอไดจงสงเสยงรองโหยหวนดงสนน หวนไหวจนพวกคนของกาอาชทงหมดหวาดกลวเสยงรองของยดาหและบางคนกรวงลงมาจากกาแพง เพราะเสยงรองอนทรงพลงของเขาและทกคนทงทอยภายนอกและภายในเมองตางกหวาดกลวจนแทบเอา ชวตไมรอด(ยาเชอร39:19)

ในสงครามนเกดอะไรขนกบเจาเจาจงไมสามารถเอาชนะได?เจาจะกระทาตอเมองกาอาชอนยงใหญและชาว เมองนนไดหรอเหมอนกบทเจากระทาตอเมองตางๆของชาวอมอไรตทไมแขงแกรงนก?แนนอนวาเจาได กระทาสงเหลานนตอคนออนแอในหมพวกเราและสงหารพวกเขาททางเขาเมองเพราะพวกเขาไมมเรยวแรง เมอไดยนเสยงตะโกนของเจาดวยความหวาดกลว(ยาเชอร39:25)

และศรษะของยดาหกเจบปวดจากการถกชายผมอานาจคนนนฟาดและยดาหเกอบจะตายเพราะเหตนนยา เชอร39:40

และเมอบรรดาบตรของยาโคบไดสงหารชาวเมองกาอาชเสรจแลวพวกเขากเดนไปรอบเมองเพอปลน ทรพยสนของผทถกสงหารและเมอเขาไปในสวนลกทสดของเมองและลกเขาไปอกพวกเขากไดพบกบชาย ฉกรรจสามคนซงไมมดาบอยในมอและบรรดาบตรของยาโคบกเขาไปถงททพวกเขาอยและชายฉกรรจ เหลานนกวงหนไปและคนหนงในนนไดจบเซบลนซงเขาเหนวาเปนเดกหนมรางเลกและใชกาลงทงหมด กระแทกเซบลนลงกบพนยาเชอร39:56-57

และชายผแขงแกรงคนนนกลกขนจากพนดนดวยพลงอนเดอดดาลและยดาหกเขามาหาเขากอนทเขาจะตง ตวไดและฟนเขาทศรษะดวยดาบศรษะของเขาแตกและเขาตายและชายผแขงแกรงคนทสามเมอเหนวา เพอนของตนถกฆาตายกวงหนจากบตรชายของยาโคบและบตรชายของยาโคบกไลตามเขาไปในเมองและ ขณะทชายผแขงแกรงกาลงหนเขาไดพบดาบเลมหนงของชาวเมองและเขากหยบมนขนมาและหนไปตอส กบบตรชายของยาโคบดวยดาบนนและชายผแขงแกรงวงไปหายดาหเพอจะฟนเขาทศรษะดวยดาบแตยดา หไมมโลและขณะทเขากาลงจะฟนยดาหนนนฟทาลกรบควาโลของตนและเอามาจอทศรษะของยดาหและ ดาบของชายผแขงแกรงกไปโดนโลของนฟทาลยดาหจงรอดพนจากคมดาบและซเมโอนกบเลวกวงเขาไป หาชายผแขงแรงคนนนพรอมดาบของพวกเขาและฟนเขาอยางแรงดวยดาบของพวกเขาดาบทงสองเลม แทงเขาไปในรางกายของชายผแขงแรงคนนนและผาครงตามแนวยาวยาเชอร39:60-63 และชาวเมองเบธโครนไดตอสกนตลอดทงคนคนหนงตอสกบพนองของตนอกคนหนงตอสกบเพอนบาน และพวกเขารองตะโกนไปทวทกทศทกทางไปยงปอมปราการเสยงรองของพวกเขาไดยนไปไกลและแผนดน โลกทงใบกสนสะเทอนดวยเสยงของพวกเขาเพราะพวกเขามอานาจเหนอกวาชนชาตทงปวงในแผนดนโลก ยาเชอร40:7

แนนอนวาพวกคนแขงแรงและทรงพลงไดขายเขาใหแกเราแลวซงคนเหลานนคนหนงพวกทานไดเหนกาลง ของเขาในวนนบางทพวกเขาอาจลกพาตวเขามาจากแผนดนของเขาดวยกาลงและแขนอนทรงพลงของ พวกเขาแลวจงขายเขาใหแกเราในราคาเพยงเลกนอยทเราจายใหพวกเขาไปยาเชอร42:22

และในวนหนงโยเซฟกาลงทางานใหเจานายของเขาอยในบานและเซลคาหกมาแอบและเขาทารายเขาอยาง กะทนหนโยเซฟจงลกขนตอสกบนางและเขามพละกาลงมากกวานางจงลมนางลงกบพน(ยาเชอร44:40)

และววเลวเจดตวนนคอเจาชายเจดองคผซงจะลกขนตอสกบพวกเขาในวนสดทายและทาลายพวกเขาและ รวงขาวเจดรวงนนคอเจาชายผยงใหญเจดองคแหงอยปตผซงจะตกอยในมอของเจาชายผมอานาจนอย กวาเจดองคของศตรของพวกเขาในสงครามของพระเจาของเรากษตรยยาเชอร48:17 และรวงขาวดเจดรวงและรวงขาวไมดเจดรวงททานเหนในความฝนครงทสองนนหมายถงบตรสบสคนและ ในวนสดทายพวกเขาจะลกขนตอสกนเองและเจดคนในนนจะฆาเจดคนททรงอานาจกวาและบางคนไดทล กษตรยวาววดเจดตวนนหมายความวาจะมบตรเจดคนเกดมาแกทานและพวกเขาจะฆาลกหลานของทาน

เจดคนในวนสดทายและรวงขาวดเจดรวงททานเหนในความฝนครงทสองนนหมายถงเจาชายเหลานนซง เจาชายททรงอานาจนอยกวาอกเจดองคจะตอสและทาลายพวกเขาในวนสดทายและแกแคนใหแกลกหลาน ของทานและการปกครองจะกลบคนสเชอสายของทานอกครงยาเชอร48:22-23

แลวโยเซฟกออกไปจากพวกเขาและเขาไปในหองแลวรองไหอยางหนกเพราะความสงสารเขาเกดขนกบเขา เขาลางหนาแลวกลบไปหาพวกเขาอกและพาซเมโอนไปจากพวกเขาและสงใหมดเขาแตซเมโอนไมยอม เพราะเขาเปนคนแขงแรงมากและพวกเขาไมสามารถมดเขาไดยาเชอร51:37

เจาไมรหรอเจาไมไดยนหรอวากษตรยองคนทรงมอานาจและทรงปรชาญาณยงนกและไมมผใดในโลกน เหมอนพระองค?ดเถดเราไดเหนกษตรยทงหลายในโลกแลวและเราไมเคยเหนผใดเหมอนกษตรยองคนน กษตรยแหงอยปตแนนอนในบรรดากษตรยทงหลายในโลกไมมผใดใหญกวาอาบเมเลคกษตรยแหงชาวฟ ลสเตยแตกษตรยแหงอยปตยงใหญและทรงอานาจกวาเขาและอาบเมเลคกเปรยบไดกบนายทหารคนหนง ของเขาเทานนยาเชอร52:12

ทานเหนหรอไมวาทารกของเราทงหลายรองไหคราครวญเพราะความหวโหยอยตอหนาทานและทานกไมม อานาจทจะใหพวกเขาอมทองได?ขอทานโปรดสงสารพวกเขาและสงนองชายของเราไปกบเราดวยแลวเรา จะไปยาเชอร52:20

และยาโคบกลกขนจากบรรดาบตรชายของเขาและยนมอออกไปอธษฐานตอพระเจาเพอบตรชายของเขาวา “ขาแตพระเจาแหงฟาสวรรคและแผนดนโลกขอทรงระลกถงพนธสญญาของพระองคกบอบราฮมบดาของ ขาพเจาขอทรงระลกถงพนธสญญาของพระองคกบอสอคบดาของขาพเจาและขอทรงเมตตาตอบตรชาย ของขาพเจาและอยาทรงมอบพวกเขาไวในมอของกษตรยแหงอยปตขอทรงกระทาเชนนนเถดขาแตพระ เจาเพอเหนแกพระเมตตาของพระองคและขอทรงไถบตรชายของขาพเจาทงหมดและชวยพวกเขาใหพน จากอานาจของชาวอยปตและขอทรงสงพนองชายทงสองของพวกเขามาดวย”ยาเชร52:26

จากยาโคบผรบใชของพระองคบตรของอสอคบตรของอบราฮมชาวฮบรเจาชายแหงพระเจาถงกษตรย ผทรงอานาจและชาญฉลาดผเปดเผยความลบกษตรยแหงอยปตขอถวายคาทกทายยาเชอร52:29 โอกษตรยแหงอยปตทานไมรหรอวาฤทธอานาจของพระเจาอยกบเราและพระเจาทรงสดบฟงคาอธษฐาน ของเราและไมทรงทอดทงเราตลอดทกวน?(ยาเชอร52:38)

ยดาหจงกลาวแกโยเซฟวา“ถาวนนเราอาปากพดตอตานเจาเราจะกลนเจาลงไปเสยเจาจะถกทาลายไปจาก แผนดนและพนาศไปจากอาณาจกรของเจาในวนน”โยเซฟจงกลาววา“ถาเจาอาปากพดเรามอานาจทจะปด ปากเจาดวยหนจนเจาพดอะไรไมไดอกเลยดสมหนอยตรงหนาเรามากมายเพยงใดเราสามารถนาหนยดเขา ไปในปากเจาและหกกรามของเจาได”(ยาเชอร54:12)

และโยเซฟกลาววา“อานาจไมไดมอบใหแกทานแตเพยงผเดยวเพราะพวกเรากเปนคนมกาลงเชนกนแลว ทาไมทานจงโออวดเหนอพวกเราทงหมด?”และยดาหกลาวแกโยเซฟวา“ขอรองทานโปรดสงนองชายของ เราไปและอยาทาลายประเทศของทานในวนนเลย”(ยาเชอร54:31)

โยเซฟจงตอบวา“ทานพดความจรงไมมคาพดเทจอยในปากของทานเพราะมคนบอกเราวาชาวฮบรมอานาจ และพระเยโฮวาหพระเจาของพวกเขาทรงพอพระทยในพวกเขามากใครเลาจะยนหยดตอหนาพวกเขาได?” (ยาเชอร54:61)

และเมอลกหลานของเอซาวเหนวาลกหลานของเสอรมอานาจมากกวาพวกเขาชายบางคนจากลกหลานของ เอซาวจงหนไปชวยเหลอลกหลานของเสอรซงเปนศตรของพวกเขายาเชอร57:25 และอยปตทงปวงอยภายใตการดแลของโยเซฟและโยเซฟไดทาสงครามกบศตรรอบขางทงหมดและเขาก ปราบปรามพวกเขาไดรวมทงแผนดนทงปวงและชาวฟลสเตยทงหมดจนถงชายแดนของคานาอนโยเซฟก ปราบปรามไดและพวกเขาทงหมดอยภายใตอานาจของเขาและพวกเขาจายภาษประจาปใหแกโยเซฟยาเชอร

และเซโฟปกครองลกหลานของคททมอยางมนคงแตเขาไมรจกพระเจาผทรงชวยเขาและประชาชนของเขา ใหพนจากเงอมมอของกษตรยแหงแอฟรกาและกองทพของแอฟรกากไมมาปลนสะดมคททมอกเหมอนเชน เคยเพราะพวกเขารถงอานาจของเซโฟผซงไดสงหารพวกเขาทงหมดดวยคมดาบดงนนองเกอสจงกลวเซ โฟบตรของเอลฟาซและลกหลานของคททมตลอดทกวนยาเชอร64:6 และชาวอยปตทงปวงไดเหนความชวรายทชาวอสราเอลไดกระทาตอพวกเขาดงนนชาวอยปตทงปวงจง หวาดกลวชาวอสราเอลอยางมากเพราะพวกเขาไดเหนฤทธานภาพอนยงใหญของชาวอสราเอลและไมมใคร สกคนในพวกเขาลมลงเลย(ยาเชอร64:49)

และเจากไดเหนถงพละกาลงอนยงใหญของพวกเขาแลวเพราะพละกาลงนสบทอดมาจากบรรพบรษของ พวกเขาเพราะวามเพยงคนไมกคนเทานนทลกขนตอสกบชนชาตทมจานวนมากมายดจทรายและฟนพวก เขาดวยคมดาบแตไมมใครในกลมของพวกเขาลมตายเลยสกคนดงนนหากพวกเขามจานวนมากพวกเขาก คงทาลายลางชนชาตนนไดอยางสนเชงแลวยาเชอร65:4

โยบจงทลกษตรยวา“ดเถดประชาชนทงหลายในแผนดนนนอยในอานาจของพระองคขอใหกษตรยทรงทา ตามพระประสงคของพระองคเถด”(ยาเชอร67:43)

ในสมยของพระองคชาวโมอบไดกอกบฏตออานาจของเอโดมหลงจากอยภายใตการปกครองของเอโดมมา ตงแตสมยของฮาดดบตรของเบดดผซงไดโจมตพวกเขาและชาวมเดยนและทาใหโมอบตกอยภายใตการ ปกครองของเอโดมยาเชอร74:3

และเมอพระองคทรงครองราชยพระองคทรงตงพระทยจะตอสกบชาวโมอบเพอจะนาพวกเขากลบมาอย ภายใตการปกครองของลกหลานของเอซาวดงเชนแตกอนแตพระองคกทรงทาไมไดเพราะชาวโมอบไดยน เรองนและพวกเขากลกขนและรบไปเลอกตงกษตรยองคใหมจากบรรดาพนองของพวกเขาเองยาเชอร

78:4

และเมอเขามาถงโฮเรบพระเจาทรงปรากฏแกเขาณทนนในพมไมและเขาพบวาพมไมนนลกไหมดวยไฟแต ไฟนนไมมอานาจทจะเผาผลาญพมไมนนไดยาเชอร79:3

และฟาโรหตรสถามพวกเขาวา“จงบอกขาพระองคถงฤทธอานาจและฤทธานภาพของพระองคเถด”พวกเขา ทลตอบวา“พระองคทรงสรางฟาสวรรคและแผนดนโลกทะเลและปลาทงหลายพระองคทรงสรางแสงสวาง ทรงสรางความมดทรงบนดาลใหฝนตกลงมาบนแผนดนโลกและทรงรดนาใหชมชนทรงบนดาลใหพช พรรณงอกงามพระองคทรงสรางมนษยและสตวรายและสตวปานกในอากาศและปลาในทะเลและโดยพระ โอษฐของพระองคพวกมนจงมชวตและตาย”(ยาเชอร79:49)

ฉะนนในเชาวนรงขนใหเราลกขนแตเชาและทาใหพวกเขากลบมาและถาพวกเขากลบไปกบเราทอยปตไปหา เจานายของพวกเขาเรากจะรวาพวกเขามศรทธาแตถาพวกเขาไมยอมกลบมาเรากจะตอสกบพวกเขาและทา ใหพวกเขากลบมาดวยฤทธอานาจและกาลงอนยงใหญยาเชอร81:10

ขาแตพระเจาผทรงเปนเจาของแผนดนโลกทงปวงโปรดชวยประชากรของพระองคทพระองคทรงนาออกมา จากอยปตดวยเถดและอยาใหชาวอยปตโออวดวาอานาจและฤทธานภาพเปนของพวกเขาเลยยาเชอร 81:35

และโอกกษตรยแหงบาชานเปนผทมอานาจมากแตนาอารอนบตรชายของเขามอานาจยงกวามากยงกวา โอกเสยอก(ยาเชอร85:22)

และบรรดาผอาวโสของโมอบกลาววา“ดเถดกษตรยสององคของชาวอมอไรตคอสโหนและโอกผมอานาจ ยงกวากษตรยทงปวงในแผนดนโลกยงไมอาจยนหยดตอสกบชนชาตอสราเอลไดแลวเราจะยนหยดตอส กบพวกเขาไดอยางไร”(ยาเชอร85:35)

บรรดากษตรยทงหลายในแผนดนโลกจะสรรเสรญพระองคบรรดาเจาชายแหงโลกจะขบขานบทเพลงถวาย พระองคชนชาตอสราเอลจะชนชมยนดในความรอดของพระองคพวกเขาจะขบขานและสรรเสรญฤทธาน ภาพของพระองคยาเชอร89:4

แตพวกเขาเปนประชากรของพระองคและเปนมรดกของพระองคซงพระองคทรงชวยใหรอดพนจากมอของ ชาวอยปตดวยฤทธานภาพอนยงใหญของพระองคขอทรงสรางจตใจทบรสทธและจตวญญาณทศกดสทธ ในพวกเขาและขออยาใหพวกเขาตกอยในบาปของตนอกตอไปตงแตบดนจนถงนรนดรกาล(ยบล1:20)

และทตสวรรคแหงการทรงสถตซงนาหนาคายของอสราเอลไดนาแผนจารกการแบงปตางๆตงแตเวลาแหง การทรงสรางแหงธรรมบญญตและคาพยานแหงสปดาหของปแหงการปลดปลอยตามแตละปตามจานวน ปแหงการปลดปลอยทงหมด[ตามแตละป]นบตงแตวนแหงการทรงสรางใหมเมอฟาสวรรคและแผนดน โลกจะไดรบการสรางใหมและสรรพสงทงปวงททรงสรางตามอานาจแหงฟาสวรรคและตามสรรพสงทง ปวงททรงสรางบนแผนดนโลกจนกวาสถานศกดสทธของพระเจาจะถกสรางขนในเยรซาเลมบนภเขาศโยน และดวงดาวทงปวงจะไดรบการสรางใหมเพอการรกษาเพอสนตสขและเพอพระพรแกบรรดาผททรงเลอก สรรของอสราเอลและเพอวาตงแตวนนนเปนตนไปจนถงทกวนของโลก(ปแหงการปลดปลอย1:28)

อยาใหพวกเขามอานาจเหนอวญญาณของคนเปนเพราะพระองคเทานนททรงมอานาจเหนอพวกเขาไดและ อยาใหพวกเขามอานาจเหนอบตรของคนชอบธรรมตงแตบดนเปนตนไปและพระเยโฮวาหพระเจาของเรา ทรงบญชาใหเราผกมดทกสงและหวหนาของวญญาณทงหลายคอมาสเตมาไดมาและกลาววาขาแตพระเจา ผทรงสรางขอใหบางสวนของพวกเขายงคงอยตอหนาขาพระองคและขอใหพวกเขาฟงเสยงของขา พระองคและทาทกสงทขาพระองคจะบอกพวกเขาเพราะถาบางสวนของพวกเขาไมเหลออยกบขาพระองค ขาพระองคจะไมสามารถกระทาการตามพระประสงคของขาพระองคเหนอบตรของมนษยไดเพราะคนเหลาน เปนทเสอมทรามและนาใหหลงผดไปตอหนาการพพากษาของขาพระองคเพราะความชวรายของบตรของ มนษยนนใหญหลวงนก(ยบล10:6-8)

และเทราหบดาของเขากลาวแกเขาวา“จงไปโดยสนตสขขอพระเจาผทรงนรนดรทรงทาใหทางของทานราบ รนและขอพระเจาทรงอยกบทานและทรงปกปองทานจากความชวรายทงปวงและขอทรงประทานพระคณ พระเมตตาและความโปรดปรานแกทานตอหนาผทเหนทานและขออยาใหบตรมนษยคนใดมอานาจเหนอทาน เพอทารายทานจงไปโดยสนตสข”(ยบล12:29)

แตพระองคมไดทรงแตงตงทตสวรรคหรอวญญาณใดๆเหนออสราเอลเพราะพระองคแตเพยงผเดยวทรง เปนผปกครองพวกเขาและพระองคจะทรงปกปองพวกเขาและทรงเรยกพวกเขาโดยทตสวรรคและ วญญาณของพระองคและโดยอานาจทงปวงของพระองคเพอพระองคจะทรงปกปองและอวยพรพวกเขา และเพอพวกเขาจะเปนของพระองคและพระองคจะเปนของพวกเขาตงแตนเปนตนไปเปนนจนรนดร(ยบล 15:32)

และอสอคกมองไมเหนเขาเพราะเปนพระประสงคจากสวรรคทจะทรงขจดความสามารถในการรบรของเขา และอสอคกมองไมเหนเพราะมอของเขามขนดกเหมอนมอของเอซาวผเปนพชายดงนนเขาจงอวยพรอสอค (ยบล26:18)

และพระองคตรสกบยดาหวา“ขอพระเจาทรงประทานกาลงและอานาจแกเจาเพอเจาจะเหยยบยาผทเกลยด ชงเจาทงปวงเจาจะเปนเจาชายเจาและบตรชายคนหนงของเจาจะปกครองเหนอบตรชายของยาโคบขอให พระนามของเจาและบตรชายของเจาแพรไปทวทกแผนดนและทกภมภาคแลวชนตางชาตจะเกรงกลวตอ หนาเจาและประชาชาตทงหลายจะหวาดหวน”(ยบล31:18)

อยากลวเพราะเหตของยาโคบเลยเพราะผปกครองของยาโคบนนยงใหญทรงอานาจไดรบเกยรตและไดรบ การสรรเสรญยงกวาผปกครองของเอซาว(ยบล35:17)

และพวกเขากลาวแกพระองควา“เราจะไมเชอฟงพระองคทจะทรงสงบศกกบเขาเพราะกาลงของเราม มากกวากาลงของเขาและเรามอานาจมากกวาเขาเราจะยกทพไปฆาเขาและทาลายเขาและบตรชายของเขา และถาพระองคไมทรงไปกบเราเรากจะทารายพระองคดวย”(ยบล37:5)

หลงจากนนยดาหจงพดกบยาโคบผเปนบดาวา“ทานบดาจงงางคนธนและยงลกศรออกไปเพอโคนลมศตร และสงหารเขาเถดขอใหทานมอานาจนนเพราะเราจะไมสงหารนองชายของทานเพราะเขาเปนเชนเดยวกบ ทานและเขาเหมอนกบทานขอใหเราใหเกยรตแกเขาเถด”(ยบล38:1)

เขามไดใชกาลงทงหมดทมเพอสงหารเจาและชวยชาวอยปตใหพนจากเงอมมอของเจาหรอเมอเขาเหนวาเจา ถกสงมาเพอพพากษาและแกแคนชาวอยปต?และถงแมจะมปาฏหารยและอศจรรยมากมายเชนนเจาชาย มาสเตมากไมอบอายขายหนาเพราะเขามความกลาหาญและรองบอกชาวอยปตใหไลตามเจาดวยกาลงทง หมดของชาวอยปตดวยรถมาและมาของพวกเขาและดวยกองทพทงหมดของชาวอยปต(ยบล48:3,12) ในคนนนซงเปนวนเรมตนเทศกาลและวนแหงความปตยนดพวกทานกาลงรบประทานอาหารปสคาอยใน อยปตเมออานาจทงปวงของมาสเตมาถกปลอยออกมาเพอฆาบตรหวปทงหมดในแผนดนอยปตตงแต บตรหวปของฟาโรหจนถงบตรหวปของหญงรบใชเชลยในโรงสและสตวเลยงทงหมดและอานาจของพระ เจาไดกระทาทกสงตามทพระเจาทรงบญชาและพวกเขาไดผานเลยชนชาตอสราเอลทงหมดไปและภยพบตก ไมไดมาถงพวกเขาเพอทาลายชวตแมแตเพยงชวตเดยวไมวาจะเปนสตวเลยงมนษยหรอสนข(ยบล 49:2,4)

หนงสอทสญหายไปของพระคมภร

เพราะพระวญญาณบรสทธจะลงมาสถตอยกบทานและฤทธอานาจของพระเจาผสงสดจะปกคลมทานโดย ปราศจากกเลสตณหาใดๆพระวรสารเรองการประสตของมารย7:19

แตทตสวรรคตอบวา“ไมเปนเชนนนหรอกมารยเอยแตพระวญญาณบรสทธจะลงมาสถตอยกบเจาและ ฤทธอานาจของพระเจาผสงสดจะปกคลมเจา”(พรอเทวเนเลยน9:13)

เมอชอเสยงของพระองคโดงดงประเทศนกสนสะเทอนและเมอพระองคเสดจมาประเทศนกตกอยในความ วนวายและความหวาดกลวและพวกเราเองกหวาดกลวตออานาจอนยงใหญของพระองค1พระวรสารเรอง

การประสตของพระเยซ4:12

นบจากนนมาเดกชายกหายปวยดวยฤทธอานาจของพระเยซครสตและเขากเรมรองเพลงสรรเสรญและ ขอบพระคณพระเจาผทรงรกษาเขา1พระวรสารเกยวกบวยเดก4:17

เพราะทนททพระองคเสดจมาทามกลางเรารปเคารพกถกทาลายและเทพเจาทงหลายกลมลงและถกทาลาย โดยอานาจทยงใหญกวา1พระวรสารเรองการประสตของพระเยซ4:22

และนางกลาวแกบตรชายวา“โอพระเยซครสตโปรดทรงฟนฟหรอรกษาลาตวนดวยฤทธอานาจอนยงใหญ ของพระองคและโปรดประทานใหมนกลบมรปรางเปนมนษยและมสตปญญาดงเชนแตกอน”1พระวรสาร เกยวกบวยเดก7:25 แลวมารดาของพระองคกกลาววา“โอพระแมมารยบดนขาพเจาแนใจแลววาฤทธอานาจของพระเจาสถตอย ในทานเพอวาพระบตรของทานจะสามารถรกษาเดกๆทเปนเชนเดยวกบพระองคไดทนททพวกเขาสมผส เสอผาของพระองค”1พระวรสารเกยวกบวยเดก11:7

เขาตอบและอธบายฟสกสและอภปรชญาใหเขาฟงรวมทงสงตางๆทอยเหนอและใตขอบเขตอานาจของ ธรรมชาตอานาจของรางกายสารคดหลงและผลของสารคดหลงเหลานนดวย1พระวรสารแหงวยเดก 21:12-14

ขอถวายเกยรตและสรรเสรญแดพระองคและทรงมอานาจปกครองตงแตบดนเปนตนไปและตลอดไปเปน นจอาเมน1พระวรสารเรองการประสตของพระเยซ22:7 แลวปลาตกกลาววา“การขบไลปศาจนนดเหมอนจะไมใชฝมอของวญญาณชวรายแตเปนการกระทาทมา จากฤทธอานาจของพระเจา”(พระวรสารของนโคเดมส1:6)

พระเยซตรสตอบวา“ถาพวกเขาไมมอานาจทจะพดพวกเขากคงพดไมไดแตเพราะทกคนมอานาจทจะพด ดวยลนของตนเองจะพดไดทงดและรายกจงระวงคาพดของตนเองเถด”(พระวรสารนโคเดมส2:5) พระเยซตรสกบปลาตวา“จงเชอวาสจธรรมอยในโลกนทามกลางบรรดาผซงเมอมอานาจในการพพากษา แลวกประพฤตตามสจธรรมและพพากษาไดอยางถกตอง”(พระวรสารนโคเดมส3:14) บางคนกลาวตอไปวา“อานาจนมาจากพระเจาเทานน”ปลาตถามชาวยววา“เหตใดพวกปศาจจงไมเชอฟง หมอของพวกทาน?”บางคนตอบวา“อานาจในการปราบปศาจนนมาจากพระเจาเทานน”พระวรสารนโคเดมส 5:42-44

เพราะพระองคทรงหามบรรดาผรบใชของพระองคไมใหเปดเผยสงลลบซงกระทาโดยอานาจศกดสทธของ พระองคในนรกพระวรสารของนโคเดมส13:2

เจาแหงนรกจงตอบซาตานวา“เจาผทรงอานาจเชนนนเปนใครกนเลาถงไดกลวความตาย?เพราะบรรดาผ ปกครองแผนดนทงหลายลวนอยภายใตอานาจของขาซงเจาไดทาใหพวกเขาอยภายใตอานาจนนดวยอานาจ ของเจาแตถาหากพระองคทรงมอานาจในสภาพมนษยขาขอยนยนกบเจาตามจรงวาพระองคทรงฤทธาน ภาพในสภาพพระเจาและไมมใครตานทานอานาจของพระองคได”(พระวรสารนโคเดมส15:4-6)

ผทถกกกขงไวทนจนกวาพวกเขาจะกลบมามชวตอกครงบนโลกนนถกพาตวไปจากทนไมใชดวยอานาจของ ตนเองแตดวยคาอธษฐานตอพระเจาและพระเจาผทรงฤทธานภาพของพวกเขาไดทรงพาพวกเขาไปจาก ขาพเจาใครเลาคอเยซแหงนาซาเรธททรงพาคนตายไปจากขาพเจาโดยพระวจนะของพระองคโดยไมตอง อธษฐานตอพระเจา?บางทอาจเปนคนเดยวกนกบททรงพาลาซารสไปจากขาพเจาหลงจากทเขาตายไปแลวส วนและสงกลนเหมนเนาและขาพเจาไดครอบครองรางของเขาในสภาพคนตายแตพระองคกทรงทาใหเขา กลบมามชวตอกครงดวยอานาจของพระองคซาตานตอบเจาแหงนรกวา“กคอคนเดยวกนนนแหละเยซ แหงนาซาเรธ”เมอเจาแหงนรกไดยนเชนนนจงกลาวแกเขาวา“เราขอวงวอนเจาดวยอานาจทเปนของเจา และของเราวาอยาพาเขามาหาเราเลยเพราะเมอขาพเจาไดยนถงอานาจแหงพระวจนะของพระองคขาพเจาก ตวสนดวยความกลวและบรรดาคนชวทงหลายของขาพเจากตกใจกลวในเวลาเดยวกน”และเราไมสามารถ รงลาซารสไวไดแตเขาขยตวและดวยทาทางอาฆาตแคนเขากจากเราไปในทนทและพนดนทรางของลาซารส ฝงอยกกลบทาใหเขามชวตขนมาในทนทพระวรสารนโคเดมส15:12-18

เมอเจาแหงนรกไดยนเชนนนมนจงกลาวแกซาตานวา“จงไปเสยจากเราและออกไปจากทอยของเราถาเจา เปนนกรบผเกงกาจจงตอสกบพระราชาแหงพระสรเถดแตเจาจะไปเกยวของกบพระองคไดอยางไร”(พระ วรสารนโคเดมส16:2)

เมอบรรดาผบรสทธทงหลายไดยนสงเหลานจากอสยาหพวกเขาจงกลาวแกเจาแหงนรกวา“จงเปดประต

ของเจาเสยและเอาเหลกกนออกไปเถดเพราะบดนเจาจะถกพนธนาการและไมมอานาจใดๆ”ดาวดตอบเจา แหงนรกวา“ขาพเจาเขาใจถอยคาเหลานนเพราะขาพเจาพดโดยพระวญญาณของพระองคและบดนดงท ขาพเจาไดกลาวไวขางตนขาพเจาขอกลาวแกทานวาพระเจาทรงฤทธและทรงอานาจพระเจาทรงยงใหญใน การรบพระองคทรงเปนพระราชาแหงพระสรและพระองคทรงเปนพระเจาในสวรรคและบนโลกและทรง ทาลายพนธนาการซงกอนหนานไมอาจทาลายไดและดวยฤทธอานาจอนยงใหญของพระองคพระองคทรง เยยมเยยนผทอยในความมดมดเพราะความชวชาและอยในเงาแหงความตายเพราะบาป”(พระวรสารนโคเด มส16:12,15,19)

ทานเปนใครกนผทรงอานาจและออนแอในเวลาเดยวกนยงใหญและเลกนอยในเวลาเดยวกนตาตอยแตก เปนทหารชนผนอยทสามารถบญชาการในรางของคนรบใชเหมอนทหารธรรมดา?พระเยซครสตทานมา จากไหนทเปนผทรงอานาจและสงางามบรสทธไรมลทนและปราศจากความผด?เพราะโลกเบองลางซงเคย อยภายใตการปกครองของเราและทเราไดรบเครองบรรณาการมานนไมเคยสงคนตายเชนนมาใหเรามา กอนไมเคยสงของขวญเชนนใหแกเจาชายแหงนรกมากอนเลยดงนนทานเปนใครกนผทรงกลาหาญเขามา

ในทพานกของเราและไมเพยงแตไมเกรงกลวทจะขเราดวยการลงโทษทรายแรงทสดแตยงพยายามชวยผ อนใหพนจากโซตรวนทเรากกขงพวกเขาไว?บางททานอาจเปนพระเยซองคนนทซาตานเพงพดกบเจาชาย ของเราผทรงจะไดรบอานาจแหงความตายโดยการสนพระชนมบนไมกางเขนแลวพระราชาแหงพระสรทรง เหยยบยาความตายทรงจบกมเจาแหงนรกทรงรบอานาจทงปวงของมนและทรงรบอาดมบดาแหงโลก ของเราไปสพระสรของพระองคดวยพระวรสารนโคเดมส17:4,10-13

เพราะบดนพระเยซแหงนาซาเรธดวยรศมแหงพระสรรงโรจนของพระองคทรงขบไลอานาจแหงความมด และความตายอนนาสะพรงกลวทงปวงไปได(พระวรสารนโคเดมส18:3)

พระองคทรงไถคนเปนดวยไมกางเขนของพระองคและเสดจลงมาหาเราเพอวาโดยการสนพระชนมบนไม กางเขนพระองคจะทรงชวยเราใหพนจากนรกและโดยฤทธอานาจของพระองคจะชวยเราใหพนจากความ ตายพระวรสารของนโคเดมส19:9

ซงสงเหลานสามารถเบยงเบนความคดของมนษยจากขนบธรรมเนยมและพฤตกรรมเดมไดอยางทรงพลง จนทาใหขาพเจาประหลาดใจมาโดยตลอดและไดรบการยนยนอยางเตมทจากขอโตแยงมากมายทผานมาเซ เนกาถงเปาโล9:2

แตเนองจากเขาเปนผมอานาจมากในเมองอนตโอคเขาจงจบตวเธอในทสาธารณะและจบเธอซงเทคลาไม ยอมรบจงมองหาเปาโลและรองออกมาดวยความทกขใจเสยงดงวา“อยาบงคบฉนเลยผซงเปนคนตางถน อยาบงคบฉนเลยผซงเปนผรบใชของพระเจาฉนเปนคนสาคญคนหนงในเมองไอโคเนยมและจาเปน ตองออกจากเมองนนเพราะฉนไมยอมแตงงานกบธามรส”(กจการของเปาโลและเทคลา7:4)

วญญาณชวรายถกขบไลออกไปพรอมกบสงเสยงดงทกคนไดรบคนปวยของตนกลบคนมาและสรรเสรญ พระเจาผทรงประทานฤทธานภาพเชนนนแกเทคลาหญงพรหมจาร(กจการของเปาโลและเทคลา10:17) ชายเหลานนยนตะลงงนกบปาฏหารยอนนาอศจรรยเชนนนและไมมอานาจทจะรงตวผรบใชของพระเจาไวได พวกเขาทาไดเพยงควาผาคลมหนาหรอหมวกของนางแลวฉกมนออกมาเปนชนหนง(กจการของเปาโลและ เทคลา11:13)

เพอคนทงหลายจะไดรวาคนสองจตสองใจและไมไววางใจในฤทธานภาพของพระเจากาลงจะถกพพากษาลง โทษและจะเปนเครองหมายแกคนรนตอๆไป1เคลเมนตถงชาวโครนธ6:4 และทานกลาวอกวา“ขาพเจาไดเหนคนชวรายนนมอานาจมากและแผขยายอานาจเหมอนตนสนซดารแหง เลบานอนขาพเจาเดนผานไปและดเถดเขาไมอยทนนขาพเจาคนหาทอยของเขาแตกหาไมพบ”1 เคลเมนตถงชาวโครนธ7:11

และโดยเฉพาะอยางยงใหพวกเขาเรยนรวาความออนนอมถอมตนมฤทธเดชเพยงใดตอพระเจาความรกอน บรสทธและศกดสทธมผลมากเพยงใดตอพระองคความยาเกรงพระองคนนยอดเยยมและยงใหญเพยงใด

และจะชวยผทหนมาหาพระองคดวยความบรสทธใจและจตใจทบรสทธไดอยางไร1เคลเมนตถงชาวโครนธ 10:13

และจากความพนาศนนฤทธานภาพอนยงใหญแหงการดแลของพระเจาจะทรงยกมนขนอกและจากเมลด เดยวกเกดผลมากมาย1เคลเมนตถงชาวโครนธ11:20

แลวเราจะคดวาเปนเรองใหญโตและแปลกประหลาดเพยงใดทพระเจาผทรงเปนเจาของทกสงจะทรงยกผท ศรทธาในพระองคดวยความมนใจในความเชอขนมาในเมอแมแตโดยนกตวเลกๆพระองคกทรงสาแดงฤทธ อานาจอนยงใหญของพระองคใหทรงรกษาสญญาแลว?ดวยพระวจนะแหงฤทธอานาจของพระองค พระองคทรงสรางสรรพสงทงปวงและดวยพระวจนะเดยวกนนนพระองคกทรงสามารถทาลายสรรพสง เหลานนไดทกเมอทพระองคทรงประสงคใครเลาจะทลพระองควา“พระองคทรงทาอะไร?”หรอใครเลาจะตาน ทานฤทธอานาจของพระองคได?1เคลเมนตถงชาวโครนธ12:6,13-14

ดวยฤทธานภาพอนยงใหญของพระองคพระองคทรงตงฟาสวรรคไวและดวยพระปญญาอนหารไมได พระองคทรงประดบประดาฟาสวรรคใหงดงามเชนเดยวกนพระองคทรงสรางทะเลและสรรพสตวทงปวงท อยในทะเลโดยทรงสรางกอนแลวจงทรงกกขงไวในทะเลดวยฤทธานภาพของพระองค1เคลเมนตถงชาว โครนธ15:3,6

ขอใหเขาเปนคนซอสตยมความสามารถในการใชถอยคาอยางมความรมสตปญญาในการตดสนอยางถก ตองและบรสทธในทกการกระทาของเขา1เคลเมนตถงชาวโครนธ20:30

พระองคจะทรงชวยทานใหพนจากความทกขยากหกประการและในความทกขยากเจดประการกไมมภย อนตรายใดๆมาแตะตองทานในยามกนดารพระองคจะทรงไถทานใหพนจากความตายและในยามสงคราม พระองคจะทรงไถทานใหพนจากอานาจของดาบ1เคลเมนตถงชาวโครนธ23:9 ขอทรงประทานความเชอความเกรงกลวพระเจาสนตสขความอดทนความเพยรความสารวมความ บรสทธและความสขมรอบคอบแกทกดวงวญญาณของมนษยทเรยกหาพระนามอนรงเรองและศกดสทธ ของพระองคเพอใหเปนทพอพระทยในสายพระเนตรของพระองคโดยทางพระเยซครสตมหาปโรหตและผ คมครองของเราโดยพระองคนนขอทรงประทานพระเกยรตพระบารมพระอานาจและพระราชทานเกยรต แกพระองคทงในปจจบนและตลอดไปอาเมน1เคลเมนตถงชาวโครนธ24:2 เพราะองคพระผเปนเจาตรสวา“พวกเจาจะเปนเหมอนแกะอยทามกลางหมาปา”เปโตรจงตอบวา“ถาหมาปา จะฉกแกะเปนชนๆเลาจะเปนอยางไร?”พระเยซตรสกบเปโตรวา“อยาใหแกะกลวหมาปาหลงจากความตาย และพวกเจากอยากลวผทฆาพวกเจาซงหลงจากนนกไมมอะไรทเขาจะทากบพวกเจาไดอกแตจงกลว พระองคผทรงมอานาจทจะโยนทงวญญาณและรางกายของพวกเจาลงไปในไฟนรกหลงจากพวกเจาตาย แลว”2เคลเมนตถงชาวโครนธ3:2

เมอเหนวายคสมยนเลวรายยงนกและศตรไดครอบครองโลกนแลวเราจงควรหมนเพยรแสวงหาการ พพากษาอนชอบธรรมของพระเจาใหมากขน(จดหมายทวไปของบารนาบส2:1)

ขอใหเราเปนคนมจตวญญาณเปนวหารอนสมบรณของพระเจาจงใครครวญถงความยาเกรงพระเจาใหมาก ทสดเทาทจะทาไดและจงพยายามอยางสดกาลงทจะรกษาพระบญญตของพระองคเพอเราจะไดชนชมยนด ในคาพพากษาอนชอบธรรมของพระองค(จดหมายทวไปของบารนาบส3:12)

แตใครเลาทจะมอานาจปกครองเหนอสตวปาปลาหรอนกในอากาศได?เพราะทานทงหลายรแลววาการ ปกครองคอการมอานาจและผทปกครองควรไดรบการแตงตงใหดแลสงทตนปกครอง(จดหมายทวไปของ บารนาบส5:23)

และองคพระผเปนเจาตรสกบนางวา“ในครรภของเจามสองชนชาตและจะมสองชนชาตออกมาจากรางกาย ของเจาชนชาตหนงจะมอานาจเหนออกชนชาตหนงและชนชาตทยงใหญกวาจะรบใชชนชาตทเลกกวา”จง เขาใจวาอสอคคอใครเรเบคาหคอใครและเกยวกบใครทไดรบการพยากรณไววาชนชาตนจะยงใหญกวาชน ชาตนน(จดหมายทวไปของบารนาบส12:4)

ตอไปนเราจะกลาวถงความรและหลกคาสอนอกประเภทหนงหลกคาสอนและอานาจมสองทางคอทางแหง แสงสวางและทางแหงความมด(จดหมายทวไปของบารนาบส14:3)

แตทางแหงความมดนนคดเคยวและเตมไปดวยคาสาปแชงเพราะเปนทางแหงความตายชวนรนดรพรอม ดวยการลงโทษซงผทดาเนนไปตามทางนนจะพบกบสงทจะทาลายจตวญญาณของตนเองไดแกการบร ปเคารพความมนใจในตนเองความเยอหยงในอานาจการเสแสรงการสองจตสองใจการผดประเวณการ

ฆาตกรรมการปลนชงความหยงผยองการลวงละเมดการหลอกลวงความอาฆาตพยาบาทความเยอหยง การใชเวทมนตรความโลภและการขาดความเกรงกลวพระเจา(จดหมายทวไปของบารนาบส15:1-2)

อยาใหผใดหลงตวเองเลยถาผใดไมอยในบรเวณแทนบชาผนนกขาดซงอาหารของพระเจาเพราะถาคา อธษฐานของคนคนหนงหรอสองคนมฤทธเดชเพยงเทานนดงทเราไดยนมาคาอธษฐานของบชอปและคร สตจกรทงปวงจะมฤทธเดชมากยงกวานนสกเทาใด?จดหมายของอกนาตอสถงชาวเอเฟซส2:2 ขาพเจาขอวงวอนทานทงหลายใหขาพเจาไดมสวนรวมอยเสมอเพอขาพเจาจะไดอยในหมครสเตยนแหงเอเฟ ซสผซงเหนพองกบอครสาวกมาโดยตลอดดวยอานาจของพระเยซครสตฉะนนขอใหทานทงหลายเอาใจใส ทจะมารวมกนใหมากขนเพอสรรเสรญและถวายเกยรตแดพระเจาเพราะเมอทานทงหลายมารวมกนในท เดยวกนอานาจของมารกจะถกทาลายและความชวรายของมนกจะหมดไปโดยความสามคคในความเชอของ พวกเขาเพราะความเปนครสเตยนไมใชเรองของการแสดงออกภายนอกแตแสดงใหเหนในอานาจแหงความ เชอถาหากพบวาคนนนซอสตยจนถงทสด(จดหมายของอกนาตอสถงชาวเอเฟซส3:8,11,17)

ดงนนอานาจแหงเวทมนตรทงปวงจงสลายไปและพนธนาการแหงความชวรายทกอยางกถกทาลายความ โงเขลาของมนษยถกขจดไปและอาณาจกรเกากถกลบลางไปพระเจาเองทรงปรากฏในรปของมนษยเพอ การฟนฟชวตนรนดรจดหมายของอกนาตอสถงชาวเอเฟซส4:13

ฉะนนทานทงหลายกไมควรปฏบตตอบชอปของทานอยางสนทสนมเกนไปเพราะเหตททานยงหนมแตควร

แสดงความเคารพอยางเตมทตามอานาจของพระเจาพระบดาดงทขาพเจาเหนวาบรรดาผปกครองทบรสทธ ของทานกระทาอยโดยไมคานงถงอายของทานซงดเหมอนจะยงหนมแตควรปฏบตอยางผทรอบคอบใน พระเจาคอนอมรบทานหรอทจรงแลวไมควรนอมรบทานแตควรนอมรบพระบดาแหงพระเยซครสตองค พระผเปนเจาของเราบชอปของพวกเราทกคนจดหมายของอกนาตอสถงชาวแมกนเซย1:6

พระพกตรของพระองคนนทรงใหขอคดและความออนโยนของพระองคนนทรงพลงขาพเจาเชอมนวาแม แตพวกทไมเชอพระเจาเองกยงตองเคารพยาเกรงพระองคจดหมายของอกนาตอสถงชาวทราลเลยน1:10

พระองคทรงเปนเชอสายของดาวดตามเนอหนงแตเปนพระบตรของพระเจาตามพระประสงคและฤทธาน ภาพของพระเจาทรงบงเกดจากหญงพรหมจารและรบบพตศมาจากยอหนเพอวาความชอบธรรมทงปวงจะ สาเรจโดยพระองค(จดหมายของอกนาตอสถงชาวสมรนา1:3)

ทานทงหลายตองอธษฐานเพอพวกเขาเพอวาถาเปนพระประสงคของพระเจาพวกเขาจะกลบใจซงนนจะ เปนเรองยากมากแตพระเยซครสตองคพระผเปนเจาของเราทรงมอานาจเหนอพวกเขาพระองคทรงเปน ชวตแทของเราจดหมายของอกนาตอสถงชาวสมรนา2:3

ขาพเจาขอสงคาทกทายไปยงครอบครวของพนองของขาพเจาพรอมทงภรรยาและลกๆของพวกเขาและ บรรดาหญงพรหมจารทถกเรยกวาเปนมายจงเขมแขงดวยฤทธอานาจของพระวญญาณบรสทธฟโลซงอย กบขาพเจาในตอนนขอสงคาทกทายไปยงทานทงหลายจดหมายของอกนาตอสถงชาวสมรนา3:24

ครสเตยนไมมอานาจดวยตนเองแตตองพรอมเสมอเพอรบใชพระเจางานนเปนงานของพระเจาและของ ทานเมอทานทาสาเรจแลว(จดหมายของอกนาตอสถงโพลคารป3:3)

เมอมโอกาสทาความดอยาลงเลเพราะการทาความดชวยใหรอดพนจากความตายจดหมายของโพลคาร ปถงชาวฟลปป3:11

จงดเถดพระเจาผทรงฤทธานภาพผทรงสรางโลกดวยฤทธอานาจทมองไมเหนและดวยพระปญญาอนเลศ ลาและดวยพระดารสอนรงโรจนทรงทาใหสรรพสงงดงามดวยพระดารสอนรงโรจนและดวยพระวจนะแหง ฤทธเดชของพระองคทรงตรงฟาสวรรคไวและทรงสรางแผนดนโลกบนผนนาและดวยพระคณธรรมอน ทรงพลงนทรงสถาปนาพระศาสนจกรศกดสทธของพระองคซงพระองคทรงอวยพร1หนงสอแหงผเลยง แกะของเฮอรมาส(นมต)1:28

จงฟงเถดวาทาไมหอคอยจงถกสรางขนบนนาเพราะชวตของทานนนไดรบการชวยใหรอดโดยนาและจะได รบการชวยใหรอดโดยนานนเองหอคอยนตงอยบนพระวจนะแหงพระนามอนทรงฤทธและนายกยองและได รบการคาจนโดยอานาจและคณธรรมทมองไมเหนของพระเจา1หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส (นมต)3:42

นางกลาวตอบขาพเจาวา“ทานไมพบอะไรเลยหรอโอมนษย?”ขาพเจาตอบวา“ทานหญงขาพเจาพบสตว รายตวหนงทดเหมอนจะสามารถกลนกนผคนทงชาตไดแตดวยอานาจของพระเจาและพระเมตตาอนพเศษ ของพระองคขาพเจาจงรอดพนมาได”1หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(นมต)4:16 แตสาหรบบาปในอดตของพวกเขาพระเจาผทรงมอานาจในการรกษาจะทรงประทานการเยยวยาเพราะ พระองคทรงมอานาจเหนอทกสง2หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(พระบญญต)4:12

ฉะนนพระเจาผทรงเมตตาของเราจงทรงสงสารสงทรงสรางของพระองคและทรงกาหนดใหมการกลบใจ และทรงประทานอานาจแหงการกลบใจแกขาพเจาและฉะนนขาพเจาจงกลาวแกทานวาถาผใดหลงจากไดรบ การทรงเรยกอนยงใหญและศกดสทธนนแลวถกมารลอลวงและทาบาปเขากมโอกาสกลบใจเพยงครงเดยว แตถาเขาทาบาปหลายครงและกลบใจหลายครงกจะไมเกดประโยชนแกเขาเพราะเขาแทบจะไมมชวตอยเพอ พระเจาเลย2หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(พระบญชา)4:22 และบดนทานกลาววาจงฟงความชวรายของความโกรธวามนชวรายและเปนอนตรายเพยงใดและมน ทาลายผรบใชของพระเจาอยางไรเพราะมนทารายผทมความเชออยางเตมเปยมไมไดเพราะฤทธอานาจของ พระเจาอยกบพวกเขาแตจะทาลายผทสงสยและผทขาดความเชอเพราะสงเหลานเปนเรองโงเขลาฟมเฟอย และไรประโยชนสาหรบผรบใชของพระเจาแตความสงบนนเขมแขงและทรงพลงมฤทธเดชมากและดารง อยในความกวางขวางยงใหญเปนความราเรงชนชมยนดในสนตสขและสรรเสรญพระเจาอยเสมอดวย ความออนนอมถอมตน2หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(พระบญญต)5:11,13

จงยาเกรงพระเจาเถดและจงรกษาพระบญญตของพระองคเพราะถาเจาปฏบตตามพระบญญตของ พระองคเจาจะมฤทธเดชในทกสงและกจการทงสนของเจาจะดเลศเพราะโดยการยาเกรงพระเจาเจาจะทา ทกสงไดดนคอความยาเกรงทเจาตองมเพอเจาจะไดรบความรอดแตจงอยากลวมารเพราะถาเจายาเกรง พระเจาเจาจะมอานาจเหนอมนเพราะมนไมมฤทธเดชถามนไมมฤทธเดชกไมควรกลวมนแตผใดมฤทธเดช ในตวผนนควรนากลวเพราะทกคนทมฤทธเดชกควรนากลวแตผใดไมมฤทธเดชคนทงหลายกดหมนเขา2 หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(พระบญญต)7:1-3 จงดหมนมนเถดแลวเจาจะปกครองมนไดในทกโอกาสจงสวมใสความเชอทมนคงและทรงพลงเพราะความ เชอสญญาถงทกสงและทาใหทกสงสาเรจแตความสงสยจะไมเชอวาจะไดรบสงใดเลยแมวามนจะทาได ทกอยางกตามเจาจงเหนแลววาความเชอมาจากเบองบนมาจากพระเจาและมฤทธเดชยงใหญแตความ สงสยเปนวญญาณของโลกและมาจากมารและไมมกาลง2หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(พระ บญญต)9:9-10

และผเผยพระวจนะจอมโกหกนไมมอานาจจากพระวญญาณศกดสทธในตวเขาเลยเขาตอบพวกเขาตาม ความตองการของพวกเขาและเตมเตมจตวญญาณของพวกเขาดวยคาสญญาตามทพวกเขาปรารถนา อยางไรกตามผเผยพระวจนะนนไรสาระและตอบสงไรสาระแกผทไรสาระเชนกน2หนงสอของคนเลยงแกะ แหงเฮอรมาส(คาสง)10:5

เพราะพระวญญาณทกองคทประทานมาจากพระเจาไมจาเปนตองขอแตทรงมอานาจแหงความเปนพระเจา จงตรสทกสงดวยพระองคเองเพราะพระองคเสดจมาจากเบองบนจากอานาจของพระเจา2หนงสอของคน เลยงแกะแหงเฮอรมาส(พระบญชา)10:9

ดงนนทานจงไดเหนชวตของบรรดาผเผยพระวจนะแตละคนเหลานฉะนนจงพสจนคนนนดวยชวตและการ กระทาของเขาผทกลาววาตนมพระวญญาณบรสทธและจงเชอพระวญญาณทมาจากพระเจาและมฤทธเดช แตจงอยาเชอวญญาณฝายโลกและวางเปลาซงมาจากมารผซงไมมความเชอและคณธรรมเลย2หนงสอ ของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(พระบญญต)11:12

จงเขาใจใหลกซงยงขนถงพลงทมาจากเบองบนในอปมานเมดลกเหบทตกลงมานนเลกมากแตเมอตกลง บนศรษะของมนษยมนจงทาใหเกดความเจบปวดไดอยางไร?และอกครงลองพจารณามลสตวทรวงหลน จากบานวาหยดนาเลกๆทตกลงบนพนดนนนทาใหหนเปนโพรงไดอยางไรในทานองเดยวกนสงเลกนอยท สดทมาจากเบองบนและตกลงบนพนดนนนมพลงอานาจมากดงนนจงเขารวมกบจตวญญาณนซงมพลง และจงละทงจตวญญาณอนซงวางเปลา2หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(คาสง)11:15-17

ขาดความสมาเสมอไมรจกความยงใหญและนาอศจรรยของพระเจาผทรงสรางโลกเพอมนษยและทรงทา ใหสรรพสงทงปวงอยภายใตการปกครองของมนษยและทรงประทานอานาจทงปวงแกมนษยเพอใหมนษย สามารถปฏบตตามพระบญชาทงปวงได2หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(พระบญชา)12:19

จงหนกลบมาหาองคพระผเปนเจาของทานและละทงมารและสงลอใจของมนเพราะสงเหลานนเปนสงชวราย ขมขนและไมบรสทธและอยากลวมารเพราะมนไมมอานาจเหนอทาน2หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอร มาส(พระบญญต)12:22

แตมารนนดอรนและดวยอานาจของมนมนปกครองเหนอผรบใชของพระเจาและพระองคตรสวามนไม สามารถปกครองเหนอผรบใชของพระเจาผซงวางใจในพระองคดวยสดใจมารอาจพยายามแตกเอาชนะ พวกเขาไมไดเพราะถาพวกทานตอตานมนมนกจะหนไปจากพวกทานดวยความงงงวยแตผทไมเตมเปยมใน ความเชอกกลวมารราวกบวามนมอานาจยงใหญเพราะมารทดสอบผรบใชของพระเจาและถามนพบวาพวก เขาวางเปลามนกจะทาลายพวกเขา2หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(พระบญญต)12:25-27 และขาพเจากลาวแกเขาวา“ทานครบบดนขาพเจามนใจในพระบญญตทงปวงของพระเจาขณะททานอยกบ ขาพเจาและขาพเจารวาทานจะทาลายอานาจทงปวงของมารได”2หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส (พระบญญต)12:34

โอคนโงเขลาคนขสงสยและคนนาเวทนาเอยผไมเขาใจวาสงเหลานทงหมดเปนของคนอนและอยภายใต อานาจของผอนเพราะพระเจาแหงเมองนตรสกบเจาวาจงเชอฟงธรรมบญญตของเราหรอจงออกไปจาก เมองของเราเถด3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)1:3

ดงนนเมอคนรารวยยนมอออกไปใหคนยากจนในสงทตนปรารถนาคนยากจนกจะอธษฐานตอพระเจาเพอ คนรารวยและพระเจากจะประทานสงดๆแกคนรารวยเพราะคนยากจนนนรารวยในการอธษฐานและคาขอ ของเขากมอานาจมากในสายพระเนตรของพระเจา3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)

2:7

ฉะนนทานผไดรบการเสรมกาลงจากทตสวรรคผทรงเกยรตและไดรบของประทานแหงการอธษฐานอนทรง พลงเชนนนแลวในเมอทานไมใชคนเกยจครานเหตใดทานจงไมขอความเขาใจจากพระเจาและรบไวเลา?3 หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)5:40 เขาพดวา“จงฟงเถดพระบตรของพระเจามไดทรงอยในฐานะของคนรบใชแตทรงอยในอานาจและอทธฤทธ ยงใหญ”ขาพเจาจงทลเขาวา“ไดอยางไรครบผมไมเขาใจ”3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมา อปไมย)5:50

ทานทงหลายเหนไหมพระองคตรสวาพระองคทรงเปนพระเจาของประชากรของพระองคโดยทรงไดรบ อานาจทงปวงจากพระบดาแตเหตใดพระเจาจงทรงปรกษาหารอกบพระบตรของพระองคเกยวกบการแบง มรดกและเหลาทตสวรรคผดทงหลายจงฟงเถด3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย) 5:53

เขาตอบวา“สวนการกระทาในอดตของมนษยซงกระทาไปเพราะความไมรมเพยงพระเจาเทานนทจะทรง แกไขใหไดเพราะอานาจทงหมดเปนของพระองค”3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย) 5:61 ทตสวรรคผยงใหญและนาเคารพนบถอททานเหนนนคอมคาเอลผทรงอานาจเหนอประชากรของพระองค และปกครองพวกเขาเพราะพระองคไดทรงปลกฝงธรรมบญญตไวในใจของบรรดาผทเชอและฉะนน พระองคจงเสดจมาเยยมเยยนผทพระองคไดประทานธรรมบญญตใหเพอดวาพวกเขาไดปฏบตตามหรอไม 3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)8:25

ขาพเจาถามเขาวา“ทานครบทาไมเขาถงสงบางคนไปทหอคอยแลวทงคนอนไวทนใหทานครบ?”เขาตอบวา “ผทละเมดธรรมบญญตซงพวกเขาไดรบจากเขากอยในอานาจของขาพเจาเพอพวกเขาจะไดกลบใจจากบาป ของตนแตผทปฏบตตามธรรมบญญตและรกษาไวกอยในอานาจของเขา”3หนงสอของคนเลยงแกะแหง เฮอรมาส(อปมาอปไมย)8:27

แตบดนเจาไดรบความสวางจากทตสวรรคแลวและกจากพระวญญาณองคเดยวกนดวยแตเจาตอง พจารณาทกสงอยางถถวนเพราะฉะนนขาพเจาจงถกสงมาในบานของเจาโดยผสงสารทนานบถอนนเพอวา

เมอเจาไดเหนทกสงอยางนาอศจรรยแลวเจาจะไมหวาดกลวเหมอนแตกอน3หนงสอของคนเลยงแกะแหง เฮอรมาส(อปมา)9:4

เพราะการทเจาเอยพระนามของพระบตรของพระเจาจะไมมประโยชนอะไรเลยเวนแตเจาจะรบเครองนงหม จากพวกนางดวยเพราะหญงพรหมจารเหลานนเปนฤทธอานาจของพระบตรของพระเจาฉะนนมนษยจะเอย พระนามของพระองคกเปลาประโยชนเวนแตเขาจะไดรบฤทธอานาจของพระองคดวย3หนงสอของคน เลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)9:122

สวนหนเหลานนเขากลาวตอไปวาซงเมอสงมอบโดยมอของพวกเขาแลวเจาเหนมนคงอยในอาคารนนพวก มนกถกหอหมดวยพลงของพวกเขาดวยเหตนเจาจงเหนหอคอยทงหลงมสเดยวกนกบหนและสรางขนราว กบวาเปนหนกอนเดยว3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)9:125

เขากลาววา“เมอเหนเจาเอาใจใสสอบถามทกสงอยางถถวนจงฟงเกยวกบหนเหลานนทถกปฏเสธดวยทง หมดนนไดรบพระนามของพระบตรของพระเจาและดวยพระนามนนกไดรบอานาจของหญงพรหมจารเหลา นน”3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)9:128 แตหลงจากนนพวกเขากจบหญงเหลานนไวซงเจาไดเหนพวกเธอสวมเสอผาสดาไหลเปดโลงและผมปลอย ยาวพวกเขาปรารถนาในตวพวกนางเพราะถกลอลวงดวยความงามของพวกนางและไดรบอานาจของพวก นางและไดละทงเสอผาของหญงพรหมจารไป3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย) 9:130

พวกเขาจะเขาไปไดเขากลาววาถาพวกเขาละทงการกระทาทงหมดของหญงเหลานนและกลบมาใชพลงของ หญงพรหมจารเหลานนและดาเนนตามการกระทาของพวกเธอ3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส (อปมาอปไมย)9:133

เขาพดวา“จงฟงชอของหญงพรหมจารเหลานนผทรงพลงยงและยนอยทมมประตชอของพวกนางมดงน คนแรกชอศรทธาคนทสองชอการควบคมตนเองคนทสามชอพลงคนทสชอความอดทนสวนชออนๆท อยตากวานนไดแกความเรยบงายความบรสทธพรหมจรรยความราเรงความจรงความเขาใจความ ปรองดองและความรก”3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)9:141-142

เขาตอบวา“เพราะบรรดาอครสาวกและครเหลานผประกาศพระนามของพระบตรของพระเจาไดตายไปหลง จากไดรบความเชอและฤทธเดชของพระองคแลวพวกเขาจงประกาศแกคนเหลานนทตายไปกอนแลวและ พวกเขากไดมอบตราประทบนใหแกคนเหลานน”3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย) 9:157

แลวผซงควรจะปฏบตตามความดกลบเลอกทจะทาบาปมากกวาผทกระทาผดโดยไมรถงฤทธานภาพของ พระเจาไมใชหรอ?3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)9:172

พระเจาและพระผเปนเจาของเราผทรงปกครองเหนอสรรพสงและทรงมอานาจเหนอสรรพสงทพระองค ทรงสรางจะไมทรงจดจาความผดบาปของเราแตทรงพอพระทยไดงายเมอผทสารภาพบาปของตนแต

มนษยนนออนแอออนแรงปวยไขและเตมไปดวยบาปจงยงคงพโรธตอมนษยราวกบวาพระองคทรงม อานาจทจะชวยหรอทาลายเขาได3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)9:208

อยางไรกตามบางคนในพวกเขากลบใจและไดรบการชวยใหรอดและคนอนๆทเปนประเภทเดยวกนกจะได รบการชวยใหรอดเชนกนหากพวกเขากลบใจแตถาไมกลบใจพวกเขาจะตองตายดวยอานาจและอทธพล ของหญงเหลานนทพวกเขาครอบครองอย3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)9:228 เพราะทกชาตลงโทษบาวของตนทปฏเสธเจานายของตนแลวทานคดวาพระเจาจะทรงทาอะไรกบทานเลา ผทรงมอานาจเหนอทกสง?3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)9:242

จงเอาความนาเกรงขามและความออนนอมถอมตนของเขาทมตอเจาไปบอกแกทกคนวาเขาไดรบเกยรตและ ชอเสยงอนยงใหญจากพระเจาและเปนเจาชายผมอานาจยงใหญและทรงฤทธานภาพในตาแหนงของเขา อานาจแหงการกลบใจทวทงโลกนนมอบใหแกเขาแตเพยงผเดยวเจาไมเหนหรอวาเขามอานาจยงใหญ?3 หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)10:5-6 บดนหากทานปลาตมทวางสาหรบคาขอของเราเพราะครงหนงเราเคยมอานาจโปรดฝงศพครอบครวของ ขาพเจาอยางระมดระวงเพราะเปนการสมควรแลวทเราจะถกฝงโดยทานมากกวาโดยพวกปโรหตซงหลง จากนนไมนานตามทพระคมภรกลาวไวเมอพระเยซครสตเสดจมาการแกแคนจะมาถงพวกเขาจดหมาย ของเฮโรดถงปลาตผวาราชการ

ขาพเจาไดรบขอมลอนยอดเยยมซงทาใหขาพเจาหวาดกลวและตวสนเพราะในแควนทขาพเจาปกครองอย เมองหนงในนนคอเยรซาเลมชาวยวจานวนมากไดนาชายคนหนงชอเยซมามอบตวขาพเจาและกลาวหาเขา หลายขอหาซงพวกเขาไมสามารถพสจนไดดวยหลกฐานทสอดคลองกนแตพวกเขาไดกลาวหาเขาในขอหา หนงโดยเฉพาะคอเยซกลาววาวนสะบาโตไมใชวนหยดพกผอนและไมควรปฏบตตามเพราะในวนนน พระองคทรงรกษาโรคหลายอยางทรงทาใหคนตาบอดมองเหนคนพการเดนไดทรงทาใหคนตายฟนคนชพ ทรงรกษาคนโรคเรอนทรงรกษาคนอมพาตทไมสามารถขยบรางกายหรอควบคมเสนประสาทไดแตพดได เทานนและพระองคทรงใหพวกเขาสามารถเดนและวงไดโดยทรงขจดความเจบปวยของพวกเขาดวยพระ วจนะของพระองคเพยงอยางเดยวยงมอกหนงปาฏหารยอนยงใหญทเหลาเทพไมเคยไดยนมากอนคอ พระองคทรงชบชวตชายผหนงทตายไปแลวสวนโดยทรงเรยกเขาดวยพระวาจาเพยงอยางเดยวเมอราง ของชายผนนเรมเนาเปอยรางกายผพงเพราะหนอนและมกลนเหมนเหมอนสนขแตเมอพระองคทรงเหน เขานอนอยในหลมศพพระองคทรงบญชาใหเขาวงออกมาและชายผนนกไมชกชาเลยแตเหมอนเจาบาวท ออกจากหองหอเขากออกมาจากหลมศพพรอมกบกลนหอมอบอวลยงกวานนแมแตคนแปลกหนาและผท ถกปศาจเขาสงอยางชดเจนซงอาศยอยในทะเลทรายกนเนอของตนเองและเรรอนไปมาเหมอนสตวเลยง และสตวเลอยคลานพระองคกทรงเปลยนพวกเขาใหกลายเปนผอยอาศยในเมองและดวยพระวาจาเพยงคา เดยวพระองคทรงทาใหพวกเขามสตปญญาและเตรยมพวกเขาใหเปนผฉลาดมอานาจและมชอเสยงโดย

ทรงกาจดศตรของวญญาณชวรายททาลายลางพวกเขาและทรงโยนพวกมนลงไปในทะเลลกรายงานของป ลาตผวาราชการเกยวกบพระเยซครสตองคพระผเปนเจาซงสงไปถงจกรพรรดออกสตสณกรงโรม

เมอเขาถกนาตวมาถงเมองโรมนและซซารไดยนวาเขามาถงแลวซซารจงนงในวหารของเทพเจาเหนอสภา ทงหมดพรอมดวยกองทพทงหมดและขาราชบรพารทงหมดในอานาจของเขาและสงใหปลาตยนอยททาง เขาซซารกลาวกบเขาวา“คนชวชาเมอเจาเหนหมายสาคญมากมายทชายผนนกระทาทาไมเจาจงกลาทาเชน นน?ดวยการกลาทาความชวเจาไดทาลายโลกทงใบ”ปลาตกลาววา“กษตรยและผปกครองสงสดขาพเจา ไมไดกระทาสงเหลานแตเปนชาวยวจานวนมากทใจรอนและกระทาผด”ซซารกลาววา“พวกเขาเปนใครบาง?” ปลาตกลาววา“เฮโรดอารเคลาอสฟลปอนนาสและไคยาฟสและชาวยวจานวนมากทงหมด”ซซารกลาววา “เจาทาตามแผนของพวกเขาดวยเหตผลอะไร?”และปลาตกลาววา“ชนชาตของพวกเขากอกบฏและไมเชอ ฟงและไมยอมอยใตอานาจของทาน”และซซารกลาววา“เมอพวกเขามอบเขาใหแกทานทานควรจะควบคม ตวเขาไวและสงเขามาใหขาพเจาและไมควรยนยอมใหพวกเขาตรงกางเขนชายผนนผซงเปนคนชอบธรรม และไดทาการอศจรรยอนยงใหญและดงามดงททานไดกลาวไวในรายงานของทาน1เพราะโดยการอศจรรย เชนนนพระเยซจงทรงปรากฏพระองควาเปนพระครสตกษตรยของชาวยว”การพจารณาคดและการตดสน ลงโทษปลาต

และพระองคทรงมอบพระองคใหแกประชาชนในวนกอนวนฉลองขนมปงไรเชอและพวกเขากไดจบองคพระ ผเปนเจาและผลกพระองคไปขณะวงพลางกลาววา“ใหเราลากพระบตรของพระเจาไปเถดเพราะเราไดอานาจ เหนอพระองคแลว”พวกเขาไดเอาเสอคลมสมวงใหพระองคและวางพระองคไวบนบลลงกพพากษาพลาง กลาววา“จงพพากษาอยางเทยงธรรมเถดโอกษตรยแหงอสราเอล”และคนหนงในพวกเขานามงกฎหนาม มาสวมบนพระเศยรขององคพระผเปนเจาและคนอนๆกยนถมนาลายใสพระเนตรของพระองคและคนอนๆ กตบแกมของพระองคบางคนกแทงพระองคดวยไมเรยวและบางคนกเฆยนตพระองคพลางกลาววา“ดวย เกยรตเชนนใหเราถวายเกยรตแกพระบตรของพระเจาเถด”(พระวรสารเปโตร1:3)

และเมอถงเวลาเทยงวนความมดกปกคลมทวแควนยเดยพวกเขาวตกกงวลและทกขใจเกรงวาดวงอาทตย จะตกดนในขณะทพระองคยงทรงพระชนมอยเพราะมเขยนไวสาหรบพวกเขาวาดวงอาทตยจะไมตกดน สาหรบผทถกประหารชวตแลวและคนหนงในพวกเขากลาววาจงใหพระองคดมนาดผสมนาสมสายชพวก เขาจงผสมและใหพระองคดมและกระทาการทกอยางตามทปรารถนาและทาบาปตอตนเองและหลายคน เดนไปมาพรอมกบตะเกยงคดวาเปนเวลากลางคนและลมลงและพระเจาทรงรองออกมาวาฤทธอานาจ ของขาฤทธอานาจของขาเจาไดทอดทงขาแลวและเมอพระองคตรสเชนนนพระองคกถกรบขนไปและใน เวลานนมานในพระวหารแหงเยรซาเลมกฉกขาดออกเปนสองสวนพระวรสารของเปโตร1:5

เพราะพระองคโอพระเจาทรงบนดาลใหเขาหลบไปและทรงเอาชนสวนกระดกจากขางกายของเขาออกมา แลวทรงสรางเนอขนมาใหมในทเดมดวยฤทธอานาจของพระองคและพระองคทรงเอาขาพเจาซงเปน กระดกนนมาสรางเปนหญงคนหนงสดใสเหมอนเขามหวใจสตปญญาและวาจาและมเนอหนงเหมอนของ

เขาและพระองคทรงสรางขาพเจาตามแบบอยางใบหนาของเขาดวยพระเมตตาและฤทธอานาจของพระองค (หนงสออาดมและเอวา5:9-10)

แตเมอเจามาอาศยอยในดนแดนตางถนนรางกายทเปนสตวของเจาไมอาจอยบนโลกไดหากปราศจากอาหาร จากโลกเพอเสรมสรางและฟนฟพละกาลงของมน1อาดมและเอวา40:2

แลวอาดมกกลาวแกเอวาวา“จงดไฟนซงเรามสวนหนงอยในตวนนซงแตกอนเคยใหเราใชแตบดนไมใหใช แลวเพราะเราไดลวงลาขอบเขตแหงการทรงสรางและสภาพของเราเปลยนแปลงไปและธรรมชาตของเราก เปลยนไปแตไฟนนไมไดเปลยนแปลงในธรรมชาตของมนและไมไดเปลยนแปลงไปจากทมนถกทรงสราง ฉะนนไฟจงมอานาจเหนอเราและเมอเราเขาใกลไฟกแผดเผาเนอหนงของเรา”(หนงสออาดมและเอวา44:9) พระเจาตรสกบเอวาอกวา“สงทพระองคทรงสญญากบเจาในสวนนนคออะไรเลาทพระองคตรสวาเมอเจา กนผลจากตนไมนนตาของเจาจะเปดออกและเจาจะเปนเหมอนพระเจารจกความดและความชวแตดเถด พระองคทรงเผารางกายของเจาดวยไฟและทรงใหเจาลมรสไฟเพอรสชาตของสวนนนและทรงใหเจาเหน การเผาไหมของไฟและความชวรายของมนและอานาจทมนมเหนอเจา”(อาดมกบเอวา1บทท46:6) ดเถดเราไดมดเขาไวจนกวาทานจะมาเหนเขาและไดเหนความออนแอของเขาจนเขาไมมพลงเหลออยเลย1 เลมของอาดมและเอวา51:10

แตซาตานผเกลยดชงสงดงามทงปวงไมยอมใหพวกเขาหยดอธษฐานมนจงเรยกเหลาบรวารของมนและ พวกมนกมากนทงหมดมนจงกลาวแกพวกเขาวา“ในเมออาดมและเอวาผซงเราไดหลอกลวงไดตกลงกนท จะอธษฐานตอพระเจาทงกลางวนและกลางคนและวงวอนขอใหพระองคทรงชวยพวกเขาใหรอดพนและใน เมอพวกเขาจะไมยอมออกมาจากถาจนกวาจะถงวนทสสบและในเมอพวกเขาทงสองจะยงคงอธษฐานตอไป ตามทตกลงกนไววาพระองคจะทรงชวยพวกเขาใหรอดพนจากมอของเราและทรงฟนฟพวกเขาใหกลบคนส สภาพเดมจงดเถดวาเราจะทาอะไรกบพวกเขา”และเหลาบรวารของมนกทลมนวา“พระองคทรงมอานาจทจะ ทาตามทพระองคทรงประสงคโอพระเจาของเรา”(หนงสออาดมและเอวา59:1-2)

ตนไมเหลานไมไดงอกขนมาทนทเพราะเหนแกตวมนเองแตเพราะเราเหนใจเจาและเราสงใหมนงอกขนมา

และมนกงอกขนมาเปนตนไมใหญสองตนเพอใหเจาไดรมรนใตรมเงาของมนและไดพกผอนและเพอใหเจา ไดเหนฤทธอานาจและการอศจรรยของเราและเพอแสดงใหเจาเหนความตาชาและความชวรายของซาตาน ดวยเพราะนบตงแตเจาออกมาจากสวนมนกไมเคยหยดทารายเจาเลยแมแตเพยงวนเดยวแตเราไมไดให มนมอานาจเหนอเจา(หนงสออาดมและเอวา63:9-10)

เพราะเราทราบถงพระราชกจอนนาอศจรรยของพระองคโอพระเจาวาพระราชกจเหลานนยงใหญและดวย ฤทธอานาจของพระองคพระองคทรงสามารถทาใหสงหนงเกดขนจากอกสงหนงไดโดยไมตองมใคร ปรารถนาเพราะฤทธอานาจของพระองคสามารถทาใหหนกลายเปนตนไมและตนไมกลายเปนหนได(หนงสอ อาดมและเอวา1บทท63ขอ14)

แลวทตสวรรคกไปหาอาดมและเอวาทงสองกนมะเดอจนอมแลวเกบสวนทเหลอไวแตดวยฤทธอานาจของ พระเจามะเดอกงอกงามสมบรณเหมอนเดมเพราะพระเจาทรงอวยพรพวกเขา(หนงสออาดมและเอวา1 บทท64:8)

ณทนนพวกเขาไดเหนตนไมตนหนงและพบมานาแขงอยบนตนนนพวกเขาประหลาดใจในฤทธานภาพของ พระเจาและเหลาทตสวรรคไดสงใหพวกเขากนมานานนเมอพวกเขาหว1เลมของอาดมและเอวา68:8 ขาแตพระเจาขอทรงบญชาเราอยาใหเรายอมจานนตอพวกเขาโดยปราศจากพระบญชาของพระองคเกรงวา พระองคจะทรงทาใหเราพนาศไปเพราะถาพระองคไมทรงบญชาเราเรากจะพายแพและทาตามคาแนะนาของ ซาตานและพระองคจะทรงทาใหเราพนาศอกครงหนง1คมภรอาดมและเอวา72:22 แตเมออาดมมาเหนความนารกความงามและรปรางทสมบรณแบบของเดกนนเขากยนดในตวเดกและ รสกสบายใจแทนอาเบลแลวเขาจงตงชอเดกนนวาเซธซงหมายความวา“พระเจาทรงฟงคาอธษฐานของ ขาพเจาและทรงชวยขาพเจาใหพนจากความทกขยาก”แตกหมายความวา“อานาจและพละกาลง”ดวย2 หนงสออาดมและเอวา2:3 และดเถดโออาดมเอยผทกลาวเองวาตนเปนพระเจา!พระเจาจะเปนสดาไดหรอ?พระเจาจะแปลงกายเปน หญงไดหรอ?มใครแขงแกรงกวาพระเจาหรอไม?และพระองคจะถกเอาชนะไดหรอ?2หนงสออาดมและเอ

หลงจากนนขณะทเขากาลงลงมาจากแทนบชาหลงจากถวายเครองบชาเสรจแลวซาตานกปรากฏแกเขาใน รปของทตสวรรคทงดงามสวางไสวดวยแสงมไมเทาแหงแสงอยในมอและคาดเขมขดแหงแสงไวรอบเอว เพราะในโลกของเราไมมพระเจาแตเราทกคนเปนพระเจาเราทกคนเปนของแสงสวางเปนสวรรคมฤทธเดช แขงแกรงและรงโรจน2หนงสออาดมและเอวา5:4,11

เมออาดมไดกลาวคาบญชาแกเซธเสรจแลวแขนขาของเขากออนแรงมอและเทากไรเรยวแรงปากกเปนใบ และลนกพดไมไดอกตอไปเขาหลบตาลงและสนลมหายใจไป2หนงสออาดมและเอวา9:1 แลวแขนขาของเซธกออนแรงมอและเทาของเขาสญเสยกาลงปากของเขากเปนใบพดไมไดและเขากสนลม หายใจในวนหลงจากอายครบเการอยสบสองปในวนทยสบเจดของเดอนอาบบตอนนนเอโนคอายยสบป2 หนงสออาดมและเอวา12:13

แลวลาเมคกสงสารเขาและกลาววา“แทจรงแลวเมออยตามลาพงเขาอาจถกคนในทนทารายได”2หนงสอ อาดมและเอวา13:3

แตบดนขาพเจาขอวงวอนพระองคโอพระเจาโปรดชวยขาพเจาใหพนจากเผาพนธนซงขาพเจาอาศยอย ทามกลางพวกเขาดงเชนทพระองคทรงชวยขาพเจาใหพนจากพวกปศาจเหลานนโปรดสงทตสวรรคของ

พระองคมาชวยขาพเจาใหพนจากทามกลางพวกเขาเพราะขาพเจาเองไมมกาลงทจะหนรอดจากพวกเขาได2 หนงสออาดมและเอวา17:47

แตคราวนเมอพวกเขาเขาไปในถาพวกเขาไมพบยาเรดแตกลบพบตะเกยงดบและศพของบรรพบรษกระจด กระจายอยและมเสยงออกมาจากพวกเขาดวยอานาจของพระเจาวา“ซาตานไดมาหลอกลวงบตรชายของเรา โดยมารรายเพอจะทาลายเขาเหมอนทมนทาลายคาอนบตรชายของเรา”พวกเขายงกลาวอกวา“ขาแตพระ เจาแหงฟาสวรรคและแผนดนโลกขอทรงชวยบตรชายของเราใหพนจากมอของซาตานผซงไดกอการมาร รายใหญโตและหลอกลวงตอหนาเขา”พวกเขายงพดถงเรองอนๆดวยอานาจของพระเจา2หนงสออาดม และเอวา18:2-3

แลวเสยงทงหลายกเงยบลงเหลอเพยงเสยงของอาดมบดาของเราผซงพดกบยาเรดดวยอานาจของพระ เจาเหมอนกบทคนคนหนงพดกบเพอนมนษยวา“โอยาเรดลกชายของฉนจงถวายของถวายแดพระเจา เพราะพระองคทรงชวยเจาใหพนจากมอของซาตานและเมอเจานาของถวายมากจงถวายบนแทนบชาทฉน ไดถวายแลวและจงระวงซาตานดวยเพราะมนหลอกลวงฉนหลายครงดวยมโนทศนของมนโดยหวงจะ ทาลายฉนแตพระเจาทรงชวยฉนใหพนจากมอของมน”(หนงสออาดมและเอวา18:10) และเมอมนษยเหนวาตนเองพายแพและเหนผอนทไมพายแพผทถกทารายจงมาหาเกนนลภยอยกบเขา และเขากรบพวกเขาเปนพนธมตรของตน2หนงสออาดมและเอวา20:9 แตขาพเจาทราบโดยอานาจของพระเจาวาพระองคจะไมทรงทอดทงทานไวบนภเขาศกดสทธนเพราะลก หลานของทานไดละเมดพระบญญตของพระองคและพระบญญตของบรรพบรษของเราซงเราไดรบมาจาก พวกเขา2หนงสออาดมและเอวา21:5

และทตสวรรคองคหนงซงอยนอกเหนอบรรดาทตสวรรคทงหลายไดหนเหออกไปจากบรรดาทตสวรรคทอย ใตบงคบบญชาของตนและคดแผนการทเปนไปไมไดคอจะตงบลลงกของตนใหสงกวาเมฆเหนอแผนดน โลกเพอใหตนมฐานะเทาเทยมกบอานาจของขาพเจา(ความลบของเอโนค29:3)

แลวมนษยจะซอนตวจากพระดารสของพระองคไดทไหนเลาโอพระเจา?การกระทาของเราขนอยกบการ เลอกและอานาจของเราเองทจะทาถกหรอผดในสงทมอของเราทาและดวยความชอบธรรมของพระองค พระองคทรงเยยมเยยนบตรของมนษยทงหลายสดดของโซโลมอน9

ขาแตพระเจาใครเลาจะเขมแขงไดนอกจากจะขอบพระคณพระองคดวยความจรงใจ?และมนษยจะมอานาจ ไดสงใดนอกจากขอบพระคณพระนามของพระองค?(สดดของโซโลมอน15)

โอพระเจาของขาพระองคไมมใครเปลยนแปลงสถานทศกดสทธของพระองคไดและเปนไปไมไดทเขาจะ เปลยนมนไปไวทอนเพราะเขาไมมอานาจเหนอมน(บทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน4:1-2)

จงสารภาพถงฤทธานภาพของพระองคและสาแดงพระคณของพระองคเถดฮาเลลยาบทเพลงสรรเสรญ ของโซโลมอน7:28

เพราะพวกเขาไมไดรบอนญาตใหคลายตราประทบนนเพราะอานาจทอยเหนอตราประทบนนยงใหญกวาพวก เขา(บทกวของโซโลมอน23:8)

และพระองคทรงสาแดงหมายสาคญแกเขาและพระองคทรงนาขาพเจาดวยแสงสวางของพระองคและ ประทานไมเทาแหงฤทธอานาจของพระองคแกขาพเจาเพอขาพเจาจะปราบปรามความคดของชนชาตทง

หลายและปราบปรามอานาจของผมอานาจใหพายแพเพอขาพเจาจะทาสงครามดวยพระวจนะของพระองค และไดรบชยชนะดวยฤทธอานาจของพระองค(บทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน29:7-9) สาหรบผทไดรบพรนนยอมมความสขจากใจและแสงสวางจากพระองคผทรงสถตอยในพวกเขาและถอยคา จากสจธรรมผทรงกาเนดดวยพระองคเองเพราะพระองคทรงไดรบการเสรมกาลงดวยอานภาพอน ศกดสทธของพระผสงสดและพระองคทรงไมหวนไหวเปนนจฮาเลลยาบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน 32:1-2

แมนาใหญเปนฤทธานภาพของพระเจา:บทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน39:1

ในจดหมายของอรสเตยสซงเปนหนงในงานเขยนทนาสนใจและเกาแกทสดในชดนเราไดกาวมาไกลจากอา ดมและอฟไกลจากเหตการณนาทวมโลกงานเขยนนแสดงใหเหนถงความสามารถในการฟนตวของเผาพนธ มนษยซงไดฟนฟประชากรบนโลกดวยชาตมหาอานาจทดารงชวตอยางรงเรองและงดงามบทนาของ จดหมายของอรสเตยส

เนองจากทานกระตอรอรนทจะแสวงหาความรเกยวกบสงทเปนประโยชนตอจตใจขาพเจาจงรสกวาเปน หนาทของขาพเจาทจะถายทอดขอมลทงหมดทขาพเจามอยใหแกทานจดหมายของอรสเตยส1:7 ทานไดรบเกยรตอยางสงจากพระเจาผทรงฤทธานภาพและไดรบการยกยองเหนอบรรพบรษของทานทง ปวงในความรงโรจนดงนนจงเหมาะสมอยางยงททานจะถวายเครองบชาขอบคณสงสดเทาททานจะทาไดแด พระองคจดหมายของอรสเตยส1:36

ขาพเจาคดวาจะเปนประโยชนทจะแนบสาเนาพระราชกฤษฎกาฉบบนไปดวยเพราะจะทาใหเหนถงความใจ กวางของกษตรยผทรงไดรบอานาจจากพระเจาในการชวยชวตผคนจานวนมากมายเชนนไดชดเจนยงขน จดหมายของอรสเตยส1:40 เนองจากมชาวยวจานวนมากทตงถนฐานอยในอาณาจกรของเราซงถกชาวเปอรเซยจบตวไปจากเยรซาเลม ในสมยทพวกเขามอานาจและอกหลายคนทไปกบบดาของขาพเจาในอยปตในฐานะเชลย—บดาของขาพเจา จงรบพวกเขาจานวนมากเขาเปนทหารและจายคาจางใหสงกวาปกตและเมอบดาของขาพเจาพสจนความจง

รกภกดของผนาของพวกเขาไดแลวเขากสรางปอมปราการและมอบหมายใหพวกเขาดแลเพอใหชาวอยปต พนเมองเกรงกลวพวกเขาจดหมายของอรสเตยส2:16

เพราะทานไดพสจนเปนอนดบแรกวามพระเจาองคเดยวและอานาจของพระองคปรากฏใหเหนทวทงจกรวาล เนองจากทกหนแหงเตมไปดวยอานาจปกครองของพระองคและไมมสงใดทมนษยกระทาอยางลบๆบนโลก นทจะรอดพนจากความรของพระองคไปไดเพราะทกสงทมนษยกระทาและทกสงทจะเกดขนในอนาคตลวน ปรากฏแกพระองคทานไดอธบายความจรงเหลานอยางละเอยดและทาใหกระจางแลวและแสดงใหเหนวาแม วามนษยจะคดทจะทาชว—ไมตองพดถงการลงมอทาจรง—เขากจะไมรอดพนจากการถกตรวจจบเพราะ ทานไดทาใหชดเจนวาอานาจของพระเจาแผซานไปทวทงธรรมบญญตเรมตนจากจดยนของทานทานได แสดงใหเหนตอไปวามนษยทกคนยกเวนตวเราเองเชอในการมอยของเทพเจามากมายแมวาตวพวกเขาเอง จะมอานาจมากกวาสงมชวตทพวกเขาบชาอยางเปลาประโยชนเสยอกจดหมายของอรสเตยส6:6-9 แมโดยทวไปแลวทกสงลวนเหมอนกนในโครงสรางตามธรรมชาตเพราะลวนอยภายใตอานาจเดยวกนแต ในแตละกรณกมเหตผลลกซงททาใหเราละเวนจากการใชบางสงและใชสงอนๆไดอยางสะดวกสบาย (จดหมายของอรสเตยส6:23)

ดงนนทานจงเตอนใหเราระลกไววาสวนตางๆทกลาวมานนถกยดไวดวยกนโดยอานาจแหงพระเจาดวย ความชานาญอยางยงจดหมายของอรสเตยส6:44

เพราะโดยคาแนะนาททานใหไวเกยวกบอาหารและเครองดมรวมถงกรณพเศษตางๆทานกาชบเราไมให กระทาหรอฟงสงใดโดยไมไตรตรองและไมใหใชอานาจแหงเหตผลในทางทผดไปในทางทไมยตธรรม จดหมายของอรสเตยส6:52

เมอทรงยนดกบคาตอบนนพระองคจงตรสถามผอนวาพระองคจะทรงเปนทหวาดกลวของศตรไดอยางไร และชายผนนตอบวา“หากในขณะททรงรกษาคลงอาวธและกาลงพลอนมหาศาลไวพระองคทรงระลกไว เสมอวาสงเหลานไรพลงทจะกอใหเกดผลลพธทถาวรและเดดขาดไดเพราะแมแตพระเจากยงทรงทาให มนษยหวาดกลวไดดวยการประทานการผอนผนและเพยงแคแสดงใหเหนถงความยงใหญแหงอานาจของ พระองค”กษตรยทรงยกยองชายผนนแลวจงตรสถามผอนตอไปวา“อะไรคอสงทดทสดในชวต?”และชาย ผนนตอบวา“คอการรวาพระเจาทรงเปนพระเจาแหงจกรวาลและในความสาเรจทยงใหญทสดของเรานนไม ใชเราทประสบความสาเรจแตเปนพระเจาผทรงฤทธานภาพนาทกสงไปสความสาเรจและทรงนาเราไปสเปา หมาย”(จดหมายของอรสเตยส7:42-45)

และเมเนเดมสนกปรชญาแหงเอเรเทรยกลาววา“จรงอยพระเจาขาเพราะจกรวาลถกจดการโดยพระเจา และเพราะเราเขาใจอยางถกตองวามนษยเปนสงทพระเจาทรงสรางดงนนจงสรปไดวาพลงและความงดงาม ของถอยคาทงปวงมาจากพระเจา”จดหมายของอรสเตยส7:54 กษตรยทรงสรรเสรญเขาแลวทรงถามอกคนหนงวาเขาจะรกษาความจรงไดอยางไร?เขาตอบวา“โดยการ ตระหนกวาการโกหกนามาซงความอปยศอดสอยางใหญหลวงแกคนทงปวงโดยเฉพาะอยางยงแกกษตรย

เพราะพวกเขามอานาจทจะทาอะไรกไดตามใจปรารถนาทาไมพวกเขาจงตองหนไปใชการโกหก?นอกจากน พระองคตองทรงระลกไวเสมอโอกษตรยวาพระเจาทรงรกความจรง”จดหมายของอรสเตยส8:6-7

เทาทขาพเจาจะสามารถตดสนใจไดขาพเจาไดขอสรปดงตอไปนพระองคตองทรงควบคมคาพดและการ กระทาของพระองคในทกวถทางดวยหลกแหงความศรทธาเพอใหพระองคทรงตระหนกวาพระองคทรง รกษาคณธรรมไวและจะไมทรงเลอกทจะสนองความตองการของตนเองโดยแลกกบเหตผลและจะไมทรงใช อานาจในทางทผดเพอดหมนความชอบธรรมจดหมายของอรสเตยส8:21

เมอไดยนคาพดเหลานนกษตรยจงถามตอไปวาเขาจะพนจากความอจฉาไดอยางไร?หลงจากหยดคดสกคร กษตรยจงตอบวา“ถาทานพจารณาเสยกอนวาพระเจาเปนผประทานเกยรตยศและทรพยสมบตมากมายแก กษตรยทกพระองคไมมใครเปนกษตรยไดดวยอานาจของตนเองมนษยทกคนปรารถนาทจะมสวนรวมใน เกยรตยศนแตทาไมไดเพราะเปนของขวญจากพระเจา!”(จดหมายของอรสเตยส8:29-30) กษตรยตรสกบเขาดวยความเมตตาแลวจงถามตอไปวา“อะไรเลาทมคณคาเทยบเทาความงาม?”เขาตอบวา “ความศรทธาเพราะความศรทธาเปนรปแบบทโดดเดนทสดของความงามและพลงของมนอยทความรกซง เปนของขวญจากพระเจาสงนทานไดมาแลวและดวยสงนทานกไดรบพรทงปวงในชวต”(จดหมายของอร สเตยส8:39-40)

ในวนรงขนไดมการจดเตรยมงานเลยงเชนเดมและเมอมโอกาสกษตรยกเรมถามคาถามแกผทนงอยขางๆ ผทตอบคาถามไปแลวโดยพระองคตรสกบคนแรกวา“ปญญาสามารถสอนไดหรอไม?”และเขาตอบวา“จต วญญาณนนถกสรางขนมาเชนนนเพอทมนจะสามารถรบสงทดทงปวงและปฏเสธสงทตรงกนขามไดดวย อานาจแหงพระเจา”จดหมายของอรสเตยส9:1-2

และในวนรงขนเมอมโอกาสกษตรยจงถามชายคนตอไปวา“การละเลยทรายแรงทสดคออะไร?”เขาตอบวา “ถาคนเราไมดแลลกๆของตนและไมทมเทความพยายามทกอยางในการอบรมสงสอนพวกเขา”เพราะเรามก อธษฐานตอพระเจาไมใชเพอตวเราเองมากนกแตเพอลกๆของเราดวยขอใหพระพรทกประการเปนของ พวกเขาความปรารถนาของเราทอยากใหลกๆมความสามารถในการควบคมตนเองนนจะสาเรจไดดวย อานาจของพระเจาเทานนจดหมายของอรสเตยส9:22-23

กษตรยทรงเหนดวยและตรสถามตอไปวาเขาจะพนจากความผดพลาดไดอยางไร?เขาตอบวา“ถา ทานกระทาการใดๆดวยความรอบคอบเสมอและไมเชอคากลาวรายแตจงพสจนสงตางๆทไดยนมาดวยตว ทานเองและตดสนใจดวยวจารณญาณของทานเองในเรองตางๆทไดรบมอบหมายและกระทาการทกอยาง ตามวจารณญาณของทานทานกจะพนจากความผดพลาดไดโอพระราชาแตความรและการปฏบตในเรอง เหลานเปนผลงานของพระอานภาพ”กษตรยทรงพอพระทยกบพระดารสเหลานจงตรสถามตอไปวาเขาจะ พนจากความโกรธไดอยางไร?เขาตอบวา“ถาเขารวาเขามอานาจเหนอทกสงแมกระทงประหารชวตพวกเขา ไดถาเขายอมจานนตอความโกรธและคดวามนจะไรประโยชนและนาสมเพชถาเขาเพยงเพราะเขาเปนเจาผ ปกครองแลวพรากชวตคนจานวนมากไป”(จดหมายของอรสเตยส9:28-31)

กษตรยตรสวาเขาตอบไดดแลวจงถามคนตอไปวาคาแนะนาทดคออะไร?เขาอธบายวาคอการกระทาทดอย เสมอและดวยการไตรตรองอยางรอบคอบโดยเปรยบเทยบสงทเปนประโยชนตอแผนการของเรากบผลเสย ทจะเกดขนจากการยดถอความคดเหนตรงกนขามเพอทเราจะไดรบคาแนะนาทดโดยการชงนาหนกทก ประเดนและบรรลเปาหมายของเราและทสาคญทสดดวยอานาจของพระเจาแผนการทกอยางของทานจะ สาเรจเพราะทานประพฤตตนอยางเครงครดจดหมายของอรสเตยส9:33-34

กษตรยทรงชมเชยเขาและตรสถามอกคนหนงวา“จดมงหมายของการพดคออะไร?”เขาตอบวา“คอการโนม นาวคตอสของทานโดยการชใหเหนความผดพลาดของเขาดวยเหตผลทเปนระบบระเบยบเพราะดวยวธน ทานจะชนะใจผฟงไมใชโดยการโตแยงเขาแตโดยการสรรเสรญเขาเพอโนมนาวใจเขาและการโนมนาวใจจะ สาเรจไดดวยอานาจของพระเจา”จดหมายของอรสเตยส9:51-52

กษตรยทรงพอพระทยกบคาตอบนและตรสถามอกวา“ภายใตสถานการณใดทมนษยควรเศราโศก?” พระองคทรงตอบวา“ในความทกขยากทเกดขนกบเพอนของเราเมอเราเหนวามนยดเยอและแกไขไมได เหตผลไมอนญาตใหเราเศราโศกเสยใจตอผทตายไปแลวและพนจากความชวรายแตคนทงหลายตางเศรา โศกเสยใจเพราะพวกเขาคดถงแตตวเองและผลประโยชนของตนเองเทานนมเพยงอานาจของพระเจาเทา นนทเราจะรอดพนจากความชวรายทงปวงได!”(จดหมายของอรสเตยส9:55-56)

กษตรยตรสวาเขาไดตอบอยางดแลวและถามอกคนหนงวา“คนใดเลาทควรคาแกการชนชม?”เขาตอบวา “คนผซงมชอเสยงทรพยสมบตอานาจและมจตใจทคควรกบสงเหลานนทงหมดทานเองกแสดงใหเหน ดวยการกระทาของทานแลววาทานคควรแกการชนชมทสดดวยความชวยเหลอจากพระเจาผทรงทาใหทาน ใสใจในสงเหลาน”จดหมายของอรสเตยส10:11-12

ไมใชหรอวาเหตผลมอานาจทจะระงบความปรารถนาได?ในความคดของขาพเจากเปนเชนนนเพราะหาก เหตผลไมมอานาจทจะระงบความโกรธของพวกเขาไดเขาคงไมพดเชนน4มคคาบ1:28,47 ไมมใครในพวกทานสามารถกาจดนสยทมงรายไดแตเหตผลสามารถเปนพนธมตรททรงพลงของเขาในการ ตอตานการถกชกจงโดยความมงรายได4มคคาบ2:5

เมออพอลโลนอสไดสอบถามรายละเอยดของเรองนแลวกไดยกยองซโมนสาหรบการรบใชกษตรยอยางซอ สตยและรบไปยงราชสานกของเซเลอสเปดเผยขมทรพยอนมคาใหเขาทราบจากนนหลงจากไดรบอานาจ ในการจดการเรองนแลวเขากรบยกทพเขามาในประเทศของเราพรอมดวยซโมนผถกสาปแชงและกองทพ อนทรงพลงและประกาศวาเขามาทนตามคาสงของกษตรยเพอยดครองทรพยสมบตสวนตวในคลงหลวง4 มคคาบ2:20

และแอนตโอคสมองดเขาแลวกลาววา“กอนทขาจะอนญาตใหเรมทรมานทานทานผทรงเกยรตขาขอแนะนา ทานวาทานควรกนเนอหมเพอรกษาชวตไวเพราะขาเคารพในวยและผมหงอกของทานแมวาทานจะมอาย มากแลวและยงคงยดมนในศาสนายวทาใหขาคดวาทานไมใชปราชญ…เพราะจงพจารณาสงนดวยวาแมจะม

อานาจใดทเฝามองศาสนาของทานอยอานาจนนกจะใหอภยทานเสมอสาหรบความผดทกระทาไปภายใตการ บงคบ”4มคคาบ2:38,42

ดงนนจงไมตองสงสยเลยวาเหตผลอนไดรบการดลใจนนยอมเปนผควบคมอารมณความรสกเพราะถา หากอารมณความรสกหรอความทกขทรมานของเขาเอาชนะเหตผลของเขาไดเราคงจะเชอวาเหตผลเหลานน เปนหลกฐานแสดงถงอานาจทเหนอกวาแตบดนเหตผลของเขาไดเอาชนะอารมณความรสกของเขาแลวเรา จงควรยกใหเหตผลนนมอานาจในการบญชาการอารมณความรสกเหลานน4มคคาบ3:19-20

เพราะพลงแหงไฟนนรนแรงและเฉยบแหลมและมนไดทาลายรางกายของพวกเขาอยางรวดเรว4มคคาบ 6:40 แตถงกระนนแมวานางจะถกลอลวงใหยอมจานนตอสญชาตญาณความเปนแมมากมายเพยงใดแตการ ทรมานอนนาสยดสยองเหลานนกไมมอานาจทจะเปลยนแปลงสตปญญาของนางไดเลยแตแมกลบคะยน คะยอใหลกชายแตละคนและทกคนพรอมกนยอมตายเพอศาสนาของตน4มคคาบ7:8 และดวยเหตนชายเหลานจงไดชาระตนเองใหบรสทธเพอเหนแกพระเจาไมเพยงแตไดรบเกยรตนเทานนแต ยงไดรบเกยรตทวาโดยทางพวกเขาศตรไมมอานาจเหนอประชาชนของเราอกตอไปและทรราชไดรบโทษ และประเทศของเราไดรบการชาระใหบรสทธพวกเขาไดกลายเปนคาไถบาปของชาตเราและโดยโลหตของคน ชอบธรรมเหลานและการไถบาปดวยความตายของพวกเขาพระเจาทรงชวยอสราเอลทเคยถกกดขขมเหงให รอดพน4มคคาบ8:15

จากนนไฮการกไปแนะนานาแดนบตรชายของนองสาวของเขาและเขากถวายความเคารพและอวยพรใหเขา มอานาจและเกยรตยศไฮการมองดและชนชมในตวเขาและกลาวกบไฮการวา“นคอบตรชายของทานหรอไฮ การ?ขาขอภาวนาใหพระเจาทรงคมครองเขาและเชนเดยวกบททานรบใชขาและซารฮาดมบดาของขาขอให บตรชายของทานรบใชขาและทาตามพระประสงคความตองการและกจการของขาเพอทขาจะไดใหเกยรต

เขาและทาใหเขามอานาจเพอทาน”ไฮการจงถวายความเคารพตอกษตรยและกลาวกบพระองควา“ขอให พระองคทรงพระเจรญตลอดไปขาขอพระองคโปรดอดทนกบนาแดนบตรชายของขาและอภยโทษในความ ผดพลาดของเขาเพอทเขาจะไดปรนนบตพระองคอยางเหมาะสม”จากนนกษตรยกสาบานกบเขาวาจะใหเขา เปนคนโปรดทสดและเปนเพอนททรงอานาจทสดและใหเขาอยกบพระองคดวยเกยรตและความเคารพทก ประการแลวเขากจบมอของเขาและกลาวอาลาเรองราวของอะฮการ1:21-24

โอลกเอย!อยาตอตานมนษยในยามทเขามอานาจและอยาตอตานแมนาในยามทมนเกดนาทวมเรองราว ของอะฮการ2:62

หลงจากนนไฮการกอยนงในบานของเขาและมอบทรพยสนทงหมดทาสนางกานลมาววและทกสง ทกอยางทเขาครอบครองและไดมาทงหมดใหแกนาดานอานาจในการออกคาสงและหามยงคงอยในมอของ นาดานไฮการจงอยนงในบานและนานๆครงกจะไปถวายความเคารพตอกษตรยแลวกกลบบานเมอนาดาน รวาอานาจในการออกคาสงและหามอยในมอของตนเองเขากดหมนตาแหนงของไฮการและเยาะเยยเขาและ

กลาวโทษเขาเมอใดกตามทเขาปรากฏตวโดยพดวา“ลงไฮการของขาแกชราแลวและเขาไมรเรองอะไรเลย” (เรองราวของอะฮการ3:2-4)

เมอนาดานรเหนสงทเกดขนเขากเกดความอจฉารษยาและเรมบนกบทกคนทถามเขาและเยาะเยยลงของ เขาไฮการโดยกลาววา“ลงของฉนไลฉนออกจากบานและเลอกพชายของฉนมากกวาฉนแตหากพระเจา ผทรงสงสดประทานอานาจใหฉนฉนจะนาความโชครายมาสเขาดวยการฆาเขา”(เรองราวของไฮการ3:11)

และนาดานกพาเขาไปเขาเฝากษตรยและเมอไฮการเขาเฝากษตรยเขากกราบไหวพระองคบนพนและขอพร ใหกษตรยมอานาจและพระชนมชพชวนรนดรเรองราวของไฮการ3:32

แลวนาดนกกรดรองและพดวาโอไฮการโอคนหนาดา!การทาสมาธหรอพลงของเจาจะชวยอะไรเจาในการ กระทาเชนนตอกษตรยได?เรองราวของไฮการ3:36 และขาพเจาดวยความชวยเหลอจากพระเจาผสงสดและพระคณอนประเสรฐของทานและอานาจของ กษตรยผเปนเจานายของขาพเจาจะสรางสงนนใหทานตามททานปรารถนาเรองราวของอะฮการ5:23 ประการทหาคออานาจแหงการพดซงนามาซงความรประการทเจดคออานาจแหงการสบพนธและการรวม เพศซงนามาซงบาปผานความรกในความสขสาราญ(พนยกรรมของรเบน1:18,20)

เพราะหญงชวรายลกเอยพวกนางไมมอานาจหรอกาลงเหนอชายจงใชเลหเหลยมลอลวงดวยเสนหภาย นอกเพอจะดงดดเขามาหาตนเอง(พนยกรรมของรเบน2:13)

แตเมอไดยนเชนนนขาพเจากโกรธยดาหอยางยงทปลอยใหโยเซฟไปทงเปนและขาพเจากโกรธเขาอยหา เดอนแตพระเจาทรงยบยงขาพเจาและทรงระงบกาลงของมอขาพเจาไวเพราะมอขวาของขาพเจาเหยวแหง ไปครงหนงเปนเวลาเจดวนและขาพเจารลกๆของขาพเจาวาเพราะโยเซฟนเองทเหตการณนเกดขนกบ ขาพเจาและขาพเจากเสยใจและรองไหและขาพเจาวงวอนพระเจาใหมอของขาพเจาหายเปนปกตและให ขาพเจาอยหางจากมลทนความอจฉาและความโงเขลาทงปวงพนยกรรมของซเมโอน1:12-14

และผใดทเปลยนแปลงธรรมบญญตดวยอานาจของพระเจาสงสดพวกเจาจะเรยกเขาวาผหลอกลวงและใน ทสดพวกเจาจะรบเขาไปฆาเขาโดยไมรถงศกดศรของเขาและนาเลอดของผบรสทธมาหลงบนศรษะของ พวกเจาดวยความชวราย(พนธสญญาของเลว4:27)

และเบลอารจะถกผกมดโดยพระองคและพระองคจะประทานอานาจแกบตรของพระองคใหเหยยบยา วญญาณชวราย(พนธสญญาของเลว5:27)

และเมอขาพเจาอยทรมนาโคเซบาพวกคนของโยเบลกยกทพมาตอสกบเราเราจงตอสกบพวกเขาและขบไล พวกเขาไปไดและเรากฆาพวกพองของพวกเขาจากชโลหและไมใหพวกเขามอานาจทจะมาตอสกบเราไดอก เลย(พนยกรรมของยดาห1:37-38)

เพราะถงแมชายคนหนงจะเปนกษตรยและลวงประเวณเขากจะถกปลดจากราชบลลงกเพราะตกเปนทาส แหงการลวงประเวณเชนเดยวกบทขาพเจาเองกเคยประสบมาแลวเพราะขาพเจาไดมอบไมเทาของขาพเจา ซงเปนทพงพงของเผาของขาพเจาและเขมขดของขาพเจาซงเปนอานาจของขาพเจาและมงกฎของ ขาพเจาซงเปนสงาราศแหงอาณาจกรของขาพเจา(พนยกรรมของยดาห3:19-20)

และพระเจาทรงอวยพรเลวและทตสวรรคแหงการทรงสถตคอขาพเจาอานาจแหงพระสรคอซเมโอนสวรรค คอรเบนแผนดนโลกคออสสาคารทะเลคอเซบลนภเขาคอโยเซฟพลบพลาคอเบนจามนดวงดาวคอดาน สวนเอเดนคอนฟทาลดวงอาทตยคอกาดดวงจนทรคออาเชอร(พนธสญญาของยดาห4:29)

และวญญาณแหงการหลอกลวงกไมมอานาจเหนอเขาเพราะเขาไมมองความงามของหญงใดๆเกรงวาจต ใจของเขาจะแปดเปอนดวยความเสอมทราม(พนยกรรมของอสสาคาร1:35)

เพราะความโกรธเปนสงชวรายลกๆของขาพเจาเอยเพราะมนรบกวนแมกระทงจตวญญาณเองและมนจะ เขาครอบงารางกายของคนทโกรธและเขาควบคมจตวญญาณของเขาและมอบอานาจใหรางกายกระทาการ

มองไมถกตองฉะนนผทโกรธเกรยวถาเขาเปนคนทมอานาจเขากจะมอานาจในความโกรธของเขาถงสาม เทาคอประการแรกโดยความชวยเหลอของคนรบใชของเขาประการทสองโดยทรพยสนของเขาซงเขาใช ชกจงและเอาชนะอยางไมเปนธรรมและประการทสามโดยมอานาจตามธรรมชาตของเขาเองเขาใชอานาจ นนกระทาการชวรายและถงแมคนทโกรธเกรยวจะออนแอแตเขากมอานาจเปนสองเทาของอานาจตาม ธรรมชาตเพราะความโกรธมกชวยคนเชนนนในการกระทาผดกฎหมายวญญาณนมกอยกบการโกหกทาง ขวามอของซาตานเพอทมนจะไดกระทาการโหดรายและการโกหกจงเขาใจเถดวาอานาจแหงความพโรธนน ไรประโยชน(พระคมภรดาเนยล1:15-21)

เพราะพระเจาทรงสรางสรรพสงทงปวงใหดตามลาดบของมนพระองคทรงสรางประสาทสมผสทงหาไวท ศรษะและทรงเชอมตอสวนคอเขากบศรษะและทรงเพมผมเขาไปเพอความสวยงามและความสงางามแลวก ทรงสรางหวใจเพอความเขาใจทองเพอขบถายกระเพาะอาหารเพอบดเคยวหลอดลมเพอหายใจตบเพอ ความโกรธนาดเพอความขมขนมามเพอความขบขนไตเพอความรอบคอบกลามเนอเอวเพอพละกาลง ปอดเพอหายใจเขาเอวเพอความแขงแรงและอนๆ(พนธสญญาของนฟทาล1:20)

อกคนหนงประพฤตผดประเวณและลวงประเวณและงดเวนจากเนอสตวและเมอเขาอดอาหารเขากทาชว และดวยอานาจแหงความรารวยของเขาเขาสามารถกดขขมเหงคนจานวนมากไดและถงแมเขาจะชว รายอยางเหลอลนเขากยงปฏบตตามพระบญญตเรองนกมสองดานเชนกนแตโดยรวมแลวเปนความชว ราย(พระธรรมอาเชอร1:17)

แตเพอเจาจะไดเรยนรวาความชวรายของคนอธรรมไมมอานาจเหนอผทนมสการพระเจาดวยความบรสทธด เถดขาพเจาจะรบสวนนนมาและกนตอหนาเจา(พนยกรรมของโยเซฟ1:55)

ความโนมเอยงของคนดนนไมตกอยภายใตอานาจแหงการหลอกลวงของวญญาณของเบลอารเพราะทต สวรรคแหงสนตสขทรงนาทางจตวญญาณของเขา(เบนจามน1:33)