Thai - Biblical Absolute Truths by Filipino Tracts and Literature Society Inc.

พระเยซตรสกบเขาวา“เราเปนทางนนเปนความจรงและเปนชวตไมมใครมาถงพระบดาได

จงตอสเพอความจรงจนถงความตายแลวพระเจาจะทรงตอสเพอเจา(ปญญาจารย4:28)

และเขากลาววา“ขอสรรเสรญพระเจาของนายของขาพเจาอบราฮมผทรงไมทอดทงนายของขาพเจาใหขาด ซงพระเมตตาและสจธรรมของพระองคขณะทขาพเจากาลงเดนทางอยพระเจาทรงนาขาพเจาไปยงบานของ

ขาพเจาไมคควรแมแตความเมตตาเลกนอยทสดและความจรงทงปวงทพระองคทรงสาแดงแกผรบใชของ พระองคเพราะขาพเจาขามแมนาจอรแดนมาดวยไมเทาและบดนขาพเจาไดกลายเปนสองกองทพแลวปฐม กาล32:10

จงสงคนใดคนหนงในพวกเจาไปรบพนองของเจามาแลวพวกเจาจะถกคมขงไวเพอพสจนคาพดของพวกเจา วามขอเทจจรงอยบางหรอไมมฉะนนแลวขอสาบานดวยชวตของฟาโรหวาพวกเจาเปนสายลบอยางแนนอน ปฐมกาล42:16

ยงกวานนเจาจงเลอกคนทมความสามารถจากหมประชาชนทงหมดคนทเกรงกลวพระเจาคนซอสตยและ เกลยดความโลภแลวแตงตงพวกเขาใหปกครองพวกเขาเปนผปกครองพนคนผปกครองรอยคนผ ปกครองหาสบคนและผปกครองสบคนอพยพ18:21

และองคพระผเปนเจาเสดจผานหนาเขาไปและทรงประกาศวา“องคพระผเปนเจาองคพระผเปนเจาผทรง เมตตากรณาทรงอดทนและทรงเปยมดวยความดและความจรง”อพยพ34:6 แลวเจาจงสอบถามคนควาและถามอยางตงใจและดเถดถาเปนความจรงและเปนสงทแนนอนวามการ กระทาทนารงเกยจเชนนนเกดขนในหมพวกเจาเฉลยธรรมบญญต13:14

พระองคทรงเปนศลาพระราชกจของพระองคนนสมบรณแบบเพราะวถทางทงปวงของพระองคลวนเปน การพพากษาพระองคทรงเปนพระเจาแหงสจธรรมและปราศจากความอยตธรรมทรงเทยงธรรมและชอบ ธรรมเฉลยธรรมบญญต32:4

พระเยซตรสกบเขาวา“เราเปนทางนนเปนความจรงและเปนชวตไมมใครมาถงพระบดาไดนอกจากมาทางเรา”ยอหน14:6 จงตอสเพอความจรงจนถงความตายแลวพระเจาจะทรงตอสเพอเจา(ปญญาจารย4:28)

ประวตศาสตร

ฉะนนจงยาเกรงพระเจาและปรนนบตพระองคดวยความจรงใจและจงละทงรปเคารพทบรรพบรษของทาน เคยบชาอยฝงตรงขามของแมนาและในอยปตแลวจงปรนนบตพระเจาเถดโยชวา24:14

และตนหนามกกลาวแกตนไมทงหลายวา“ถาทานทงหลายเจมเราเปนกษตรยเหนอทานอยางแทจรงแลวจง มาวางใจในรมเงาของเราเถดแตถาไมเชนนนขอใหไฟออกมาจากตนหนามและเผาผลาญตนสนซดารแหง เลบานอนเสย”ผพพากษา9:15

จงยาเกรงพระเจาแตเพยงผเดยวและรบใชพระองคดวยความจรงใจสดใจเพราะจงพจารณาดวาพระองค ทรงกระทาสงยงใหญเพยงใดเพอทาน1ซามเอล12:24

ดาวดจงตอบปโรหตวา“แทจรงแลวพวกเราถกหามไมใหเขาใกลผหญงมาสามวนแลวตงแตขาพเจาออกมา และภาชนะของคนหนมนนเปนของศกดสทธสวนขนมปงนนเปนของธรรมดาแมวาในวนนจะไดรบการชาระ ใหบรสทธในภาชนะแลวกตาม”1ซามเอล21:5

และบดนพระเยโฮวาหทรงสาแดงความเมตตาและความจรงแกทานทงหลายและเราจะตอบแทนความเมตตา นนแกทานทงหลายเชนกนเพราะทานทงหลายไดกระทาสงน2ซามเอล2:6

ในเมอเมอวานเจาเพงมาวนนขาจะใหเจาเดนทางไปมากบพวกเราอกหรอ?ในเมอขาจะไปทใดกไดจงกลบไป และพาพนองของเจากลบไปดวยเถดขอพระเมตตาและสจธรรมจงอยกบเจา2ซามเอล15:20 เพอพระเจาจะทรงยนยนพระวจนะของพระองคทตรสเกยวกบขาพเจาวาถาลกหลานของเจาเอาใจใสในทาง ของตนและดาเนนชวตตอหนาเราดวยความจรงใจดวยสดจตสดใจของเขาเจาจะไมขาดผใดบนบลลงกแหง อสราเอล(พระองคตรส)1พงศกษตรย2:4

และโซโลมอนตรสวา“พระองคทรงแสดงพระเมตตาอยางใหญหลวงแกดาวดบดาของขาพระองคผรบใช ของพระองคตามทเขาดาเนนชวตตอหนาพระองคดวยความจรงความชอบธรรมและความซอตรงในใจ และพระองคทรงรกษาพระคณอนยงใหญนไวแกเขาโดยทรงประทานบตรชายใหเขาไดนงบนบลลงกของเขา ดงทเปนอยในทกวนน”1พงศกษตรย3:6

หญงคนนนจงกลาวแกเอลยาหวา“บดนขาพเจาจงรวาทานเปนคนของพระเจาและพระวจนะของพระเจาท อยในปากของทานนนเปนความจรง”1พงศกษตรย17:24

แทจรงแลวพระเจาขากษตรยแหงอสซเรยไดทาลายลางประชาชาตและแผนดนของพวกเขาไปแลว2พงศ กษตรย19:17

ขาแตพระเจาขาพระองคขอวงวอนพระองคโปรดระลกถงการทขาพระองคดาเนนชวตตอหนาพระองคดวย ความซอสตยและดวยใจทบรสทธและไดทาสงทดในสายพระเนตรของพระองคแลวเฮเซคยาหกรองไหอยาง หนก2พงศกษตรย20:3

แลวเฮเซคยาหจงกลาวแกอสยาหวา“พระวจนะของพระเจาททานไดกลาวมานนดแลว”และอสยาหกกลาววา “ถาสนตสขและความจรงจะอยในสมยของขาพเจามใชดหรอ?”2พงศกษตรย20:19

แลวกษตรยตรสกบเขาวา“เราตองกาชบเจาอกกครงกนเชยวใหเจาพดแตความจรงตอเราในนามของพระ เจา?”2พงศาวดาร18:15

และเฮเซคยาหกกระทาเชนนนทวทงยดาหและกระทาการทดถกตองและเทยงธรรมตอพระเยโฮวาหพระเจา ของเขา2พงศาวดาร31:20

และทานไดสงจดหมายไปถงชาวยวทงปวงใน127จงหวดของอาณาจกรอาหสเวรสดวยถอยคาแหงสนต สขและความจรงเอสเธอร9:30

ฉนรวามนเปนความจรงอยางยงแตคนเราควรปฏบตตนอยางยตธรรมตอพระเจาไดอยางไร?โยบ9:2

ผทดาเนนชวตอยางซอตรงประพฤตชอบธรรมและพดความจรงในใจสดด15:2

ขอทรงนาขาพระองคไปในความจรงของพระองคและทรงสอนขาพระองคเพราะพระองคทรงเปนพระเจา แหงความรอดของขาพระองคขาพระองครอคอยพระองคอยตลอดทงวนเสนทางทงปวงของพระเจาลวน เปนความเมตตาและความจรงสาหรบผทรกษาพนธสญญาและคาพยานของพระองคสดด25:5,10 เพราะความเมตตากรณาของพระองคปรากฏแกตาของขาพระองคและขาพระองคไดดาเนนตามความจรง ของพระองคสดด26:3

เมอเลอดของขาพเจาลงไปสหลมลกจะมประโยชนอะไร?ฝนดนจะสรรเสรญพระองคหรอ?จะประกาศความ จรงของพระองคหรอ?สดด30:9 ขาพระองคขอฝากวญญาณของขาพระองคไวในพระหตถของพระองคพระองคทรงไถขาพระองคแลวโอ พระเจาแหงสจธรรมสดด31:5

เพราะพระวจนะของพระเจาถกตองและการงานทงสนของพระองคกกระทาดวยความจรงสดด33:4

ขาพเจาไมไดปดบงความชอบธรรมของพระองคไวในใจของขาพเจาขาพเจาไดประกาศความซอสตยและ ความรอดของพระองคขาพเจาไมไดปกปดความรกเมตตาและความจรงของพระองคจากทประชมใหญขอ อยาทรงละเวนพระเมตตาอนออนโยนของพระองคจากขาพระองคเลยขาแตพระเจาขอใหความรกและความ จรงของพระองคปกปองขาพระองคอยเสมอสดด40:10-11

โปรดสงแสงสวางและสจธรรมของพระองคมานาทางขาพระองคขอใหสงเหลานนพาขาพระองคไปยงเนน เขาศกดสทธของพระองคและไปยงพลบพลาของพระองคสดด43:3 และดวยพระบารมของพระองคขอใหพระองคทรงควบมาไปอยางราบรนเพราะความจรงความออนโยนและ ความชอบธรรมและพระหตถขวาของพระองคจะทรงสอนสงนาสะพรงกลวแกพระองคสดด45:4 ดเถดเจาปรารถนาความจรงในสวนลกภายในและในสวนทซอนเรนเจาจะทรงทาใหขาพระองครถงปญญา สดด51:6 พระองคจะทรงตอบแทนความชวรายแกศตรของขาพเจาจงทาลายพวกเขาดวยสจธรรมของพระองคสดด 54:5

พระองคจะทรงสงมาจากสวรรคและชวยขาพเจาใหพนจากความอปยศอดสของพระองคผจะกลนกน ขาพเจาเซลาหพระเจาจะทรงสงพระเมตตาและสจธรรมของพระองคมาเพราะพระเมตตาของพระองคยง ใหญถงฟาสวรรคและสจธรรมของพระองคไปถงเมฆสดด57:3,10

พระองคทรงประทานธงใหแกผทยาเกรงพระองคเพอใหธงนนโบกสะบดประกาศความจรงเซลาหสดด 60:4 เขาจะสถตอยตอหนาพระเจาเปนนจนรนดรโอโปรดเตรยมความเมตตาและความจรงเพอปกปองเขาสดด 61:7 แตสาหรบขาพเจาคาอธษฐานของขาพเจานนอยกบพระองคโอพระเจาในเวลาอนเหมาะสมโอพระเจาดวย พระเมตตาอนมากมายของพระองคโปรดฟงขาพเจาดวยความจรงแหงความรอดของพระองคสดด 69:13 ขาพเจาจะสรรเสรญพระองคดวยพณสจธรรมของพระองคโอพระเจาของขาพเจาขาพเจาจะรองเพลง ถวายพระองคดวยพณโอพระผบรสทธแหงอสราเอลสดด71:22 ความเมตตาและความจรงมาบรรจบกนความชอบธรรมและสนตสขไดจบกนความจรงจะผดขนจากแผนดน และความชอบธรรมจะสองลงมาจากสวรรคสดด85:10-11

ขอทรงสอนทางของพระองคแกขาพระองคเถดขาแตพระเจาขาพระองคจะดาเนนในสจธรรมของพระองค ขอทรงรวมใจขาพระองคใหยาเกรงพระนามของพระองคแตพระองคโอพระเจาทรงเปนพระเจาผเปยมดวย ความสงสารพระคณพระเมตตาความอดทนและพระกรณาและสจธรรมอยางเหลอลนสดด86:11,15

ความยตธรรมและการพพากษาเปนทประทบของพระทนงของพระองคความเมตตาและความจรงจะนาหนา พระพกตรของพระองคพระเจาขาความรกเมตตาทพระองคทรงสญญาไวกบดาวดดวยความจรงนนหายไป ไหนหมดแลว?สดด89:14,49

พระองคจะทรงปกคลมเจาดวยปกของพระองคและเจาจะวางใจภายใตปกของพระองคสจธรรมของ พระองคจะเปนโลและเกราะปองกนเจาสดด91:4

ตอหนาองคพระผเปนเจาเพราะพระองคเสดจมาเพอพพากษาโลกพระองคจะพพากษาโลกดวยความชอบ ธรรมและพพากษาประชาชนดวยสจธรรมของพระองคสดด96:13 พระองคทรงระลกถงพระเมตตาและพระสจธรรมของพระองคทมตอวงศวานอสราเอลปลายแผนดนโลกทง สนไดเหนความรอดของพระเจาของเราแลวสดด98:3

เพราะพระเจาทรงดพระเมตตาของพระองคดารงอยชวนรนดรและสจธรรมของพระองคดารงอยตลอดทก ชวอายคนสดด100:5

เพราะพระเมตตาของพระองคยงใหญเกนกวาฟาสวรรคและสจธรรมของพระองคไปถงเมฆสดด108:4 สงเหลานจะคงอยมนคงตลอดไปและกระทาดวยความจรงและความถกตองสดด111:8

ไมใชเพอพวกเราโอพระเจาไมใชเพอพวกเราแตขอถวายเกยรตแดพระนามของพระองคเพราะพระเมตตา ของพระองคและเพราะสจธรรมของพระองคสดด115:1

เพราะพระเมตตาอนยงใหญของพระองคมตอเราและสจธรรมของพระเจาดารงอยเปนนจจงสรรเสรญพระ เจาเถดสดด117:2

ขาพเจาไดเลอกทางแหงความจรงแลวขาพเจาไดนาคาพพากษาของพระองคมาวางไวตอหนาขาพเจาแลว อยาทรงตดถอยคาแหงความจรงออกจากปากของขาพเจาเลยเพราะขาพเจามความหวงในคาพพากษาของ พระองคความชอบธรรมของพระองคเปนความชอบธรรมนรนดรและพระบญญตของพระองคเปนความ จรงขาแตพระเจาพระองคทรงอยใกลและพระบญญตทงสนของพระองคเปนความจรงสดด119:30, 43,142,151

พระเจาทรงสาบานดวยความจรงตอดาวดพระองคจะไมทรงหนเหจากคาสาบานนนเราจะตงบลลงกของเจา ดวยผลแหงกายของเจาสดด132:11

ขาพเจาจะนมสการตอพระวหารศกดสทธของพระองคและสรรเสรญพระนามของพระองคเพราะความรก เมตตาและความจรงของพระองคเพราะพระองคทรงยกยองพระวจนะของพระองคเหนอพระนามทงปวง ของพระองคสดด138:2

พระเจาทรงอยใกลผททลขอตอพระองคทกคนและผททลขอตอพระองคดวยความจรงใจสดด145:18

ผทรงสรางฟาสวรรคแผนดนโลกทะเลและสรรพสงทงปวงทอยในนนผทรงรกษาสจธรรมไวเปนนจสดด 146:6 อยาใหความเมตตาและความจรงละทงทานจงผกมนไวรอบคอของทานและจารกมนไวบนแผนใจของทาน สภาษต3:3

ปากของเราจะกลาวความจรงและความชวรายเปนสงทนารงเกยจสาหรบรมฝปากของเราสภาษต8:7 ผทพดความจรงยอมแสดงใหเหนถงความชอบธรรมแตพยานเทจยอมแสดงใหเหนถงการหลอกลวงรม ฝปากแหงความจรงจะตงมนอยเปนนจแตลนทโกหกนนอยไดเพยงชวครเทานนสภาษต12:17,19 ผทคดรายยอมผดพลาดไมใชหรอ?แตความเมตตาและความจรงจะมแกผทคดดสภาษต14:22

ดวยความเมตตาและความจรงความชวชาจงถกชาระลางและดวยความเกรงกลวพระเจามนษยจงละเวน จากความชวรายสภาษต16:6

ความเมตตาและความจรงปกปองพระราชาและบลลงกของพระองคกมนคงดวยความเมตตาสภาษต 20:28

เพอขาพเจาจะไดทาใหทานรถงความแนนอนของถอยคาแหงความจรงเพอทานจะไดตอบถอยคาแหงความ จรงแกผทสงคนมาหาทาน?สภาษต22:21

จงซอความจรงอยาขายมนและจงซอปญญาคาสงสอนและความเขาใจดวยสภาษต23:23

นกเทศนพยายามคนหาถอยคาทเหมาะสมและสงทเขยนไวนนถกตองเปนถอยคาแหงความจรงปญญา จารย12:10

พระยาหเวหจอมทพตรสแกขาพระองควา“แทจรงแลวบานเรอนมากมายจะถกทงรางแมแตบานทใหญโต และสวยงามกจะไมมผคนอาศยอย”อสยาห5:9

และในวนนนชนชาตอสราเอลทเหลออยและผทรอดพนจากวงศวานของยาโคบจะไมพงพาผททารายพวก เขาอกตอไปแตจะพงพาพระเยโฮวาหพระผบรสทธแหงอสราเอลอยางแทจรงอสยาห10:20

และดวยพระเมตตาบลลงกนนจะตงมนอยและพระองคจะประทบบนบลลงกนนดวยความจรงในพลบพลา ของดาวดทรงพพากษาแสวงหาความยตธรรมและเรงรบนาความชอบธรรมมาสโลกอสยาห16:5 ขาแตพระเจาพระองคทรงเปนพระเจาของขาพระองคขาพระองคจะยกยองพระองคขาพระองคจะ สรรเสรญพระนามของพระองคเพราะพระองคทรงกระทาสงมหศจรรยพระดารสของพระองคแตโบราณ กาลนนเปนความซอสตยและเทยงแทอสยาห25:1

จงเปดประตเถดเพอใหชนชาตชอบธรรมผยดมนในสจธรรมไดเขามาอสยาห26:2

แทจรงแลวพระเจาขากษตรยแหงอสซเรยไดทาลายลางประชาชาตและประเทศตางๆทงหมดอสยาห 37:18 และกลาววา“ขาแตพระเจาขาพระองคขอวงวอนพระองคโปรดระลกถงความประพฤตของขาพระองคทม ตอพระองคดวยความซอสตยและดวยใจทบรสทธและไดทาสงทดในสายพระเนตรของพระองค”แลวเฮเซ คยาหกรองไหอยางหนกเพราะหลมฝงศพไมอาจสรรเสรญพระองคไดความตายไมอาจยกยองพระองคได ผทลงไปในหลมลกไมอาจหวงในสจธรรมของพระองคไดผทยงมชวตอยผทยงมชวตอยจะสรรเสรญ พระองคเหมอนอยางทขาพเจาทาในวนนบดาจะบอกความจรงของพระองคแกบตรทงหลายอสยาห38:3, 18-19

แลวเฮเซคยาหจงกลาวกบอสยาหวา“พระวจนะของพระเจาททานไดกลาวมานนดแลวและทานกกลาวอกวา ในสมยของขาพเจาจะมสนตสขและความจรง”อสยาห39:8

เขาจะไมหกตนกกทชาและจะไมดบเปลวไฟทกาลงลกไหมเขาจะนาความยตธรรมมาสความจรงอสยาห 42:3 จงใหประชาชาตทงหลายมารวมกนและใหประชาชนมาชมนมกนใครในหมพวกเขาสามารถยนยนเรองนได และแสดงใหเราเหนถงสงตางๆในอดตได?ใหพวกเขานาพยานมาเพอพวกเขาจะไดรบการพสจนวาเปนผ ชอบธรรมหรอใหพวกเขาฟงและกลาววาเปนความจรงอสยาห43:9

จงฟงเถดโอวงศวานของยาโคบผซงถกเรยกดวยนามวาอสราเอลและไดออกมาจากนาแหงยดาหผซง สาบานดวยพระนามของพระเจาและเอยถงพระเจาแหงอสราเอลแตไมใชดวยความจรงหรอดวยความชอบ ธรรมอสยาห48:1

ไมมใครเรยกรองความยตธรรมและไมมใครวงวอนขอความจรงพวกเขาวางใจในสงไรสาระและพดโกหก พวกเขาวางแผนรายและกอใหเกดความชวชาและการพพากษาถกบดเบอนไปและความยตธรรมกอยหาง ไกลออกไปเพราะความจรงไดลมลงอยบนถนนและความเทยงธรรมกไมอาจเขาไปไดใชแลวความจรงยอม เสอมถอยและผทละเวนจากความชวรายกตกเปนเหยอและพระเจาทรงเหนเชนนนและพระองคไมพอ พระทยทไมมการพพากษาอสยาห59:4,14-15

เพราะเราคอพระเยโฮวาหทรงรกความยตธรรมเราเกลยดการปลนเอาเครองบชาไปถวายและเราจะนาทาง การกระทาของพวกเขาดวยความจรงและเราจะทาพนธสญญาชวนรนดรกบพวกเขาอสยาห61:8 ผใดทอวยพรตนเองในโลกนผนนกจะอวยพรตนเองในพระเจาแหงสจธรรมและผใดทสาบานในโลกนผนนก จะสาบานโดยพระเจาแหงสจธรรมเพราะความทกขยากในอดตไดถกลมเลอนไปแลวและเพราะวาสงเหลานน ไดถกซอนเรนจากสายตาของขาพเจาแลวอสยาห65:16 และเจาจงสาบานวาพระเยโฮวาหทรงพระชนมอยทรงเปนความจรงทรงพพากษาและทรงชอบธรรมและ บรรดาประชาชาตจะสรรเสรญพระองคและพวกเขาจะยกยองพระองคเยเรมย4:2

จงวงไปมาตามถนนหนทางในเยรซาเลมและดเถดและจงรและจงคนหาในทกวางขวางเหลานนวาเจาจะพบ ใครสกคนหรอไมหากมผใดททาการพพากษาอยางเทยงธรรมและแสวงหาความจรงแลวเราจะยกโทษใหขา แตพระเจาพระเนตรของพระองคมไดทอดพระเนตรความจรงหรอ?พระองคทรงลงโทษพวกเขาแตพวก เขากไมเสยใจพระองคทรงทาลายพวกเขาแตพวกเขากลบปฏเสธทจะรบการแกไขพวกเขากลบทาหนาแขง กระดางยงกวาหนผาพวกเขาปฏเสธทจะกลบใจเยเรมย5:1,3

แตเจาจงกลาวแกพวกเขาวานคอชนชาตทไมเชอฟงพระสรเสยงของพระเจาของพวกเขาและไมยอมรบคา ตกเตอนความจรงไดสญหายไปแลวและถกตดขาดจากปากของพวกเขาเยเรมย7:28 และพวกเขางางลนของตนเหมอนคนธนเพอพดเทจแตพวกเขาไมกลาหาญเพอความจรงบนโลกนเพราะ พวกเขาประพฤตจากความชวรายไปสความชวรายและพวกเขาไมรจกเราเลยพระเจาตรสเชนนนและพวก

เขาทกคนจะหลอกลวงเพอนบานของตนและจะไมพดความจรงพวกเขาฝกลนของตนใหพดเทจและเหนด เหนอยกบการกระทาความชวเยเรมย9:3,5

แตจงรไวแนวาถาทานประหารเราทานจะนาเลอดของคนบรสทธมาสตวทานเองและเมองนรวมทงชาวเมอง นดวยเพราะแทจรงแลวพระยาหเวหทรงสงเรามาหาทานเพอจะกลาวถอยคาเหลานใหทานไดยนเยเรมย 26:15

ดเถดเราจะนาสขภาพและการรกษามาใหเขาและเราจะรกษาพวกเขาและจะเปดเผยความอดมสมบรณแหง สนตสขและความจรงแกพวกเขาเยเรมย33:6

กษตรยตรสตอบดาเนยลวา“แทจรงแลวพระเจาของทานเปนพระเจาแหงเทพทงหลายเปนพระเจาแหง กษตรยทงหลายและเปนผเปดเผยความลบเพราะทานสามารถเปดเผยความลบนได”ดาเนยล2:47

บดนขาพเจาเนบคดเนซารขอสรรเสรญยกยองและถวายเกยรตแดพระราชาแหงสวรรคผทรงมพระราช กจทงปวงเปนความจรงและพระวถของพระองคเปนความยตธรรมและพระองคทรงสามารถทาใหเขาตา ตอยลงไดดาเนยล4:37

ฉนเขาไปใกลคนหนงในพวกเขาทยนอยตรงนนและถามเขาถงความจรงของเรองทงหมดนเขาจงเลาใหฉน ฟงและอธบายความหมายของเรองเหลานนใหฉนฟงแลวขาพเจาจะทราบความจรงเกยวกบสตวรายตวทส ซงแตกตางจากตวอนๆทงหมดนาสะพรงกลวยงนกฟนของมนเปนเหลกและเลบของมนเปนทองเหลอง มนกดกนทาลายเปนชนๆและเหยยบยาสวนทเหลอดวยเทาของมนดาเนยล7:16,19

และกองทพหนงไดถกมอบใหแกเขาเพอตอตานการถวายบชาประจาวนเนองจากการลวงละเมดและกองทพ นนไดทาลายความจรงลงและมนไดกระทาการและประสบความสาเรจดาเนยล8:12

ดงทเขยนไวในธรรมบญญตของโมเสสความชวรายทงปวงนไดเกดขนกบเราแลวแตเรากมไดอธษฐานตอ พระเยโฮวาหพระเจาของเราเพอเราจะไดหนจากความชวชาของเราและเขาใจสจธรรมของพระองคดาเนยล 9:13

แตเราจะแสดงใหทานเหนสงทบนทกไวในพระคมภรอนเปนความจรงและไมมผใดเหนดวยกบเราในเรอง เหลานนอกจากมคาเอลผเปนนายของทานดาเนยล10:21

และบดนเราจะบอกความจรงแกทานดเถดจะมกษตรยขนมาปกครองเปอรเซยอกสามองคและองคทสจะ รารวยกวาพวกเขาทงหมดและดวยอานาจและความรารวยของเขาเขาจะปลกระดมทกคนใหตอตานอาณา จกรกรกดาเนยล11:2

จงฟงพระวจนะของพระเจาเถดโอลกหลานอสราเอลเอยเพราะพระเจาทรงมขอพพาทกบชาวเมองนเพราะ ในแผนดนนไมมความจรงไมมเมตตาและไมมความรเรองพระเจาเลยโฮเซอา4:1 พระองคจะทรงกระทาตามความจรงแกยาโคบและตามพระเมตตาแกอบราฮมซงพระองคไดทรงสาบานไว

กบบรรพบรษของเราตงแตสมยโบราณแลวมคาห7:20

พระเจาตรสวา“เรากลบมายงศโยนแลวและจะอาศยอยในใจกลางเยรซาเลมเยรซาเลมจะถกเรยกวาเมอง แหงความจรงและภเขาของพระเจาจอมทพจะเปนภเขาศกดสทธ”และเราจะนาพวกเขามาและพวกเขาจะ อาศยอยในใจกลางกรงเยรซาเลมและพวกเขาจะเปนประชากรของเราและเราจะเปนพระเจาของพวกเขา ดวยความจรงและความชอบธรรมนคอสงททานทงหลายควรปฏบตจงพดความจรงแกเพอนบานของตน ทกคนและจงตดสนคดดวยความเทยงธรรมและสนตสขในประตเมองของทานพระยาหเวหจอมทพตรสวา การถอศลอดในเดอนทสเดอนทหาเดอนทเจดและเดอนทสบจะเปนความปตยนดและเทศกาลรนเรง สาหรบวงศวานยดาหฉะนนจงรกความจรงและสนตสขเศคารยาห8:3,8,16,19

พระธรรมแหงความจรงสถตอยในพระโอษฐของทานและไมมความชวรายอยในรมฝปากของทานทาน ดาเนนชวตกบขาพเจาดวยสนตสขและความเทยงธรรมและไดชกนาคนจานวนมากใหหนเหจากความชวราย มาลาค2:6 พระวรสารและกจการ

แลวคนเหลานนทอยในเรอกเขามานมสการพระองคพลางกลาววา“แทจรงแลวพระองคทรงเปนพระบตร ของพระเจา”มทธว14:33 และนางกกลาววา“จรงแทแนนอนพระเจาขาแตสนขกยงกนเศษอาหารทตกจากโตะของเจานายได”มทธว 15:27

แลวพวกเขากสงเหลาสาวกพรอมกบพวกเฮโรเดยนไปหาพระองคกลาววา“อาจารยเราทราบวาทานเปนผ สตยจรงและสอนทางของพระเจาดวยความจรงทานไมสนใจใครเลยเพราะทานไมเหนแกหนาใคร”มทธว 22:16

แตหญงนนกลวและตวสนรวาเกดอะไรขนกบตนเองจงเขามาและกมลงตอหนาพระองคแลวเลาความจรง ทงหมดใหพระองคฟงมาระโก5:33

เมอพวกเขามาถงพวกเขากทลพระองควา“อาจารยเราทราบวาทานเปนผสตยจรงและไมเหนแกหนาใคร เพราะทานไมเหนแกตวมนษยแตสอนทางของพระเจาดวยความจรงการจายภาษใหแกซซารนนถกตองตาม กฎหมายหรอไม?”มาระโก12:14

และอาลกษณจงทลพระองควา“อาจารยทานตรสความจรงแลวเพราะมพระเจาองคเดยวและไมมพระเจา อนใดนอกจากพระองค”มาระโก12:32

แตเราบอกความจรงแกทานวาในสมยของเอลยาหมหญงมายมากมายในอสราเอลเมอทองฟาปดอยสามป ครงและเกดกนดารอาหารอยางใหญหลวงทวทงแผนดนลกา4:25

แตเราบอกความจรงแกทานทงหลายวามบางคนทยนอยทนซงจะไมตายจนกวาจะไดเหนอาณาจกรของพระ เจาลกา9:27

เราบอกความจรงแกทานทงหลายวาพระองคจะทรงตงเขาใหเปนผปกครองเหนอสรรพสงทเขามอยลกา 12:44

และเขากลาววา“เราบอกความจรงแกทานทงหลายวาหญงมายยากจนคนนถวายมากกวาพวกเขาทงหมด” ลกา21:3

และหลงจากนนประมาณหนงชวโมงเขากยนยนอยางมนใจวา“แทจรงแลวคนนกอยกบเขาดวยเพราะเขา เปนชาวกาลล”ลกา22:59

และพระวจนะทรงบงเกดเปนมนษยและทรงประทบอยทามกลางเรา(และเราไดเหนพระสรของพระองคคอ พระสรของพระบตรองคเดยวของพระบดา)ทรงเปยมดวยพระคณและความจรงเพราะวาพระบญญตนนได มาจากโมเสสแตพระคณและความจรงนนไดมาโดยพระเยซครสตยอหน1:14,17

แตผทกระทาความจรงยอมมาสแสงสวางเพอใหการกระทาของเขาปรากฏชดวาเปนการกระทาทมาจากพระ เจายอหน3:21

แตเวลานนจะมาถงและเวลานนกมาถงแลวคอผทนมสการอยางแทจรงจะนมสการพระบดาดวยจต วญญาณและความจรงเพราะพระบดาทรงแสวงหาผทนมสการพระองคเชนนนพระเจาทรงเปนพระ วญญาณและผทนมสการพระองคตองนมสการพระองคดวยจตวญญาณและความจรงยอหน4:23-24 ทานทงหลายไดสงคนไปหาโยฮนและเขาไดเปนพยานถงความจรงยอหน5:33

เมอพวกผชายเหลานนไดเหนปาฏหารยทพระเยซทรงกระทาแลวพวกเขากกลาววา“แทจรงแลวผเผยพระ วจนะทจะมาในโลกนกคอผนนแหละ”ยอหน6:14

ดงนนเมอผคนจานวนมากไดยนคากลาวนพวกเขาจงกลาววาแทจรงแลวนคอศาสดายอหน7:40 และพวกทานจะไดรจกความจรงและความจรงจะทาใหพวกทานเปนอสระแตบดนพวกทานพยายามจะฆา

ขาพเจาผซงไดบอกความจรงแกพวกทานซงขาพเจาไดยนมาจากพระเจาอบราฮมไมไดทาเชนนพวกเจา เปนลกของพอของพวกเจาคอปศาจและพวกเจาจะทาตามตณหาของพอของพวกเจามนเปนฆาตกรตงแต แรกเรมและไมไดอยในความจรงเพราะไมมความจรงอยในตวมนเมอมนพดโกหกมนกพดจากตวมนเอง เพราะมนเปนคนโกหกและเปนพอของการโกหกและเพราะวาเราบอกความจรงแกทานทานจงไมเชอเราใคร ในพวกทานจะกลาวหาขาพเจาวาทาบาป?และถาขาพเจาพดความจรงทาไมพวกทานจงไมเชอขาพเจา? ยอหน8:32,40,44-46

พระเยซตรสกบเขาวา“เราเปนทางนนเปนความจรงและเปนชวตไมมใครมาถงพระบดาไดนอกจากมาทาง เรา”ยอหน14:6

แมแตพระวญญาณแหงความจรงซงโลกรบไมไดเพราะโลกมองไมเหนพระองคและไมรจกพระองคแต พวกทานรจกพระองคเพราะพระองคทรงสถตอยกบพวกทานและจะทรงสถตอยในพวกทานยอหน14:17 แตเมอพระผชวยเสดจมาแลวซงเราจะสงมาใหทานทงหลายจากพระบดาคอพระวญญาณแหงความจรงซง มาจากพระบดาพระองคจะทรงเปนพยานถงเรายอหน15:26

แตเราบอกความจรงแกทานวาการทเราจากไปนนเปนประโยชนแกทานเพราะถาเราไมจากไปพระผชวยจะไม ไดมาหาทานแตถาเราจากไปเราจะสงพระผชวยมาหาทานแตเมอพระวญญาณแหงความจรงเสดจมาแลว พระองคจะทรงนาทานทงหลายไปสความจรงทงสนเพราะพระองคจะไมตรสถงพระองคเองแตจะตรสสงใด ทพระองคทรงไดยนและจะทรงสาแดงสงทจะเกดขนในอนาคตใหทานทงหลายไดเหนยอหน16:7,13 ขอทรงชาระพวกเขาใหบรสทธโดยสจธรรมของพระองคพระวจนะของพระองคคอสจธรรมและเพอเหนแก พวกเขาขาพเจาจงชาระตนเองใหบรสทธเพอพวกเขาจะไดบรสทธโดยทางความจรงดวยยอหน17:17, 19 ปลาตจงถามพระเยซวา“ทานเปนกษตรยหรอ?”พระเยซตอบวา“ทานกลาววาเราเปนกษตรยเราจงเกดมา เพอสงนและเรามาในโลกนเพอเปนพยานถงความจรงทกคนทอยฝายความจรงยอมไดยนเสยงของเรา”ป

ลาตถามเขาวา“ความจรงคออะไร?”เมอเขาพดเชนนนแลวเขากออกไปหาพวกยวและกลาวแกพวกเขาวา “เราไมพบความผดใดๆในตวเขาเลย”ยอหน18:37-38

เพราะแทจรงแลวเฮโรดและปอนตอสปลาตพรอมดวยชนตางชาตและชาวอสราเอลไดรวมตวกนตอตาน พระเยซพระบตรผบรสทธของพระองคซงพระองคทรงเจมไวกจการ4:27

แลวเปโตรจงกลาวขนวา“แทจรงแลวขาพเจาเขาใจวาพระเจาไมทรงเหนแกหนาใคร”กจการ10:34

แตเขากลาววา“ขาพเจาไมไดบาทานเฟสตสผสงศกดแตขาพเจาพดถอยคาแหงความจรงและความสขม รอบคอบ”กจการ26:25

เพราะพระพโรธของพระเจาไดปรากฏจากสวรรคตอความไมชอบธรรมและความไมยตธรรมทงปวงของ มนษยผทยดถอความจรงไวในความไมยตธรรมใครกนทบดเบอนความจรงของพระเจาใหกลายเปนความ เทจและบชาและรบใชสงทรงสรางมากกวาพระผสรางผทรงไดรบพระพรเปนนจอาเมนโรม1:18,25

แตเรามนใจวาการพพากษาของพระเจาจะเปนไปตามความจรงตอผทกระทาสงเหลานนแตสาหรบพวกท ชอบโตเถยงและไมเชอฟงความจรงแตเชอฟงความอยตธรรมความโกรธแคนและความพโรธโรม2:2,8

ผสอนคนโงเขลาครผสอนเดกเลกซงมรปแบบเปนความรและสจธรรมในธรรมบญญตโรม2:20

เพราะถาความจรงของพระเจาไดปรากฏมากขนโดยคาโกหกของขาพเจาเพอพระสรของพระองคแลวเหตใด ขาพเจาจงยงถกพพากษาวาเปนคนบาปเลา?โรม3:7

ขาพเจากลาวความจรงในพระครสตขาพเจาไมโกหกมโนธรรมของขาพเจาเปนพยานแกขาพเจาในพระ วญญาณบรสทธโรม9:1 บดนขาพเจากลาววาพระเยซครสตทรงเปนผรบใชของพวกทเขาสหนตเพอความจรงของพระเจาเพอยน ยนคาสญญาททรงใหไวแกบรรพบรษ:โรม15:8

ฉะนนขอใหเราฉลองเทศกาลนไมใชดวยเชอแปงเกาหรอเชอแปงแหงความอาฆาตพยาบาทและความชวราย แตดวยขนมปงไรเชอแหงความจรงใจและความซอสตย1โครนธ5:8

ไมยนดในความชวชาแตยนดในความจรง1โครนธ13:6

และดวยเหตนความลบในใจของเขาจงปรากฏออกมาและเขาจะกมลงกราบพระเจาและประกาศวาพระเจา

ทรงสถตอยในทานอยางแทจรง1โครนธ14:25

แตเราไดละทงสงชวรายทซอนเรนไมประพฤตอยางมเลหเหลยมและไมบดเบอนพระวจนะของพระเจาแต

โดยการแสดงความจรงเราจงเปนทยอมรบในมโนธรรมของทกคนตอหนาพระเจา2โครนธ4:2 ดวยพระวจนะแหงความจรงดวยฤทธอานาจของพระเจาดวยเกราะแหงความชอบธรรมทงทางขวาและทาง ซาย2โครนธ6:7

เพราะถาขาพเจาไดโออวดสงใดเกยวกบทานแกเขาขาพเจากไมละอายใจแตเนองจากเราไดกลาวทกสงแก ทานดวยความจรงฉะนนการโออวดทขาพเจาไดกลาวตอหนาทตสกเปนความจรงเชนกน2โครนธ7:14 เพราะสจธรรมของพระครสตสถตอยในขาพเจาไมมใครจะหามขาพเจาจากการโออวดเชนนในแควนอาคายา ได2โครนธ11:10

ถงแมขาพเจาปรารถนาจะโออวดแตขาพเจาจะไมทาตวโงเขลาเพราะขาพเจาจะพดความจรงแตบดนขาพเจา ขอระงบไวกอนเกรงวาผใดจะคดถงขาพเจาเกนกวาทเขาเหนหรอไดยนเกยวกบขาพเจา2โครนธ12:6

เพราะเราไมสามารถทาอะไรตอตานความจรงไดนอกจากทาเพอความจรง2โครนธ13:8

เรายอมใหเขาอยใตอานาจของเราไมใชแมแตเพยงชวโมงเดยวเพอใหความจรงแหงพระกตตคณดารงอย กบทานทงหลายกาลาเทย2:5

แตเมอขาพเจาเหนวาพวกเขาไมไดดาเนนชวตอยางถกตองตามความจรงของพระกตตคณขาพเจาจงกลาว แกเปโตรตอหนาพวกเขาทงหมดวา“ถาทานเปนยวแตดาเนนชวตตามแบบคนตางชาตไมใชแบบยวแลว ทาไมทานจงบงคบคนตางชาตใหดาเนนชวตตามแบบยวละ?”กาลาเทย2:14

โอชาวกาลาเทยผโงเขลาเอยใครกนททาใหพวกเจาหลงผดไปจนไมเชอฟงความจรงทงๆทพระเยซครสต ทรงถกตรงกางเขนทามกลางพวกเจาอยางชดเจนตอหนาตอตาพวกเจา?กาลาเทย3:1 ฉะนนแลวขาพเจาจงกลายเปนศตรของพวกทานเพราะขาพเจาบอกความจรงแกพวกทานหรอ?กาลาเทย 4:16

พวกทานวงไดดแลวใครเลาขดขวางไมใหพวกทานเชอฟงความจรง?กาลาเทย5:7 ในพระองคนนพวกทานกวางใจเชนกนหลงจากทไดฟงพระวจนะแหงความจรงคอขาวประเสรฐแหงความ รอดของพวกทานและหลงจากทพวกทานเชอในพระองคแลวพวกทานกไดรบการประทบตราดวยพระ วญญาณบรสทธแหงพระสญญาเอเฟซส1:13

แตจงพดความจรงดวยความรกเพอจะไดเตบโตขนในพระองคในทกสงซงเปนประมขคอพระครสต:ถา หากวาทานทงหลายไดฟงพระองคและไดรบการสอนจากพระองคแลวตามความจรงทอยในพระเยซ:ฉะนน จงละทงการโกหกและจงพดความจรงกบเพอนบานของตนเพราะเราตางเปนอวยวะของกนและกนเอเฟซส 4:15,21,25

(เพราะผลของพระวญญาณนนคอความดความชอบธรรมและความจรงทกประการ)เอเฟซส5:9

จงยนหยดอยเชนนนโดยคาดเขมขดแหงความจรงไวรอบเอวและสวมเกราะแหงความชอบธรรมไวเอเฟซส 6:14 แลวอยางไรเลา?ถงกระนนไมวาในทางใดไมวาจะดวยการเสแสรงหรอดวยความจรงพระครสตกไดรบการ ประกาศและขาพเจากยนดในสงนนและจะยนดตอไปฟลปป1:18

เพราะความหวงซงถกเกบไวสาหรบทานในสวรรคซงทานไดยนมากอนแลวในพระวจนะแหงความจรงของ พระกตตคณ;ซงไดมาถงทานทงหลายแลวเชนเดยวกบทไดมาถงทวโลกและเกดผลเชนเดยวกบทเกดขน

ในทานทงหลายตงแตวนททานทงหลายไดยนเรองนและรจกพระคณของพระเจาอยางแทจรงโคโลส1:5-

ดวยเหตนเราจงขอบพระคณพระเจาอยางไมหยดหยอนเพราะเมอทานทงหลายไดรบพระวจนะของพระเจา ซงทานไดฟงจากเราทานกไดรบไมใชในฐานะคาพดของมนษยแตเปนพระวจนะแหงความจรงของพระเจา ซงทรงสาแดงฤทธเดชในทานทงหลายผเชอดวย1เธสะโลนกา2:13

และดวยการหลอกลวงทงปวงแหงความอยตธรรมในหมผทพนาศเพราะพวกเขาไมไดรบความรกในความ จรงเพอทพวกเขาจะไดรบความรอดเพอวาทกคนทไมไดเชอความจรงแตมความสขในความอยตธรรมจะ ตองถกลงโทษแตเราพงขอบพระคณพระเจาเสมอสาหรบทานทงหลายพนองทพระเจาทรงรกเพราะพระ เจาทรงเลอกทานไวตงแตตนเพอความรอดโดยการชาระใหบรสทธโดยพระวญญาณและการเชอในความจรง 2เธสะโลนกา2:10,12-13

ใครเลาจะประสงคใหมนษยทกคนไดรบความรอดและมาถงความรแหงความจรงขาพเจาไดรบการแตงตงให เปนผเทศนและเปนอครทต(ขาพเจาพดความจรงในพระครสตและไมโกหก)เปนครสอนคนตางชาตในเรอง ความเชอและสจธรรม1ทโมธ2:4,7 แตหากขาพเจาอยตออกนานกเพอทานจะไดรวาทานควรประพฤตตนอยางไรในบานของพระเจาซงกคอคร สตจกรของพระเจาผทรงพระชนมอยเปนเสาหลกและรากฐานแหงความจรง1ทโมธ3:15 หามการแตงงานและบญชาใหละเวนจากเนอสตวซงพระเจาทรงสรางขนเพอใหผทเชอและรความจรงรบ ประทานดวยความขอบคณ1ทโมธ4:3

จงหลกเลยงการโตเถยงทบดเบอนของคนทมจตใจเสอมทรามและปราศจากความจรงโดยคดวาผล ประโยชนคอความชอบธรรม1ทโมธ6:5

จงศกษาเพอแสดงตนวาไดรบการยอมรบจากพระเจาเปนคนงานทไมตองอบอายและแบงแยกพระวจนะ แหงความจรงอยางถกตอง2ทโมธ2:15

ผทเขาใจผดเกยวกบความจรงกลาววาการฟนคนชพไดผานไปแลวและทาใหความเชอของบางคนสนคลอน 2ทโมธ2:18

จงสงสอนผทตอตานดวยความออนนอมถอมตนหากพระเจาจะทรงประทานการกลบใจแกพวกเขาเพอให พวกเขายอมรบความจรง2ทโมธ2:25

เรยนรตลอดเวลาแตไมเคยสามารถเขาถงความรแหงความจรงไดเลยเชนเดยวกบทยานเนสและยมเบรส ตอตานโมเสสคนเหลานกตอตานความจรงเชนกนพวกเขาเปนคนทมจตใจเสอมทรามเปนผทถกปฏเสธ ความเชอ2ทโมธ3:7-8

และพวกเขาจะหนเหหของพวกเขาจากความจรงและหนไปหาเรองเลาปรมปรา2ทโมธ4:4

เปาโลผรบใชของพระเจาและอครทตของพระเยซครสตตามความเชอของผทพระเจาทรงเลอกสรรและ การยอมรบความจรงซงเปนไปตามความชอบธรรมอยาใสใจนทานปรมปราของชาวยวและบญญตของ มนษยทเบยงเบนไปจากความจรงทตส1:1,14

เพราะถาเราจงใจทาบาปหลงจากทเราไดรบความรเกยวกบความจรงแลวกจะไมมการถวายบชาลางบาปอก ตอไปฮบร10:26

พระองคทรงใหกาเนดเราดวยพระวจนะแหงความจรงตามพระประสงคของพระองคเพอเราจะเปนผลแรกใน บรรดาสงทพระองคทรงสรางยากอบ1:18

แตถาในใจทานมความอจฉารษยาและความขดแยงอยอยาโออวดและอยาโกหกตอความจรงยากอบ3:14 พนองทงหลายหากผใดในพวกทานหลงผดจากความจรงและมผใดชกชวนใหเขากลบใจ;ยากอบ5:19

เมอทานทงหลายไดชาระจตวญญาณของตนใหบรสทธแลวโดยการเชอฟงความจรงผานทางพระวญญาณ

จนเกดความรกแทตอพนองจงรกกนและกนดวยใจบรสทธอยางจรงใจเถด1เปโตร1:22

ฉะนนขาพเจาจะไมละเลยทจะเตอนสตทานทงหลายใหระลกถงสงเหลานอยเสมอแมวาทานจะทราบอยแลว และมนคงอยในความจรงในปจจบนกตาม2เปโตร1:12

และหลายคนจะเดนตามทางทชวรายของพวกเขาดวยเหตนทางแหงความจรงจงจะถกกลาวราย2เปโตร 2:2

ถาเรากลาววาเรามสามคคธรรมกบพระองคแตดาเนนอยในความมดเรากโกหกและไมทาตามความจรง:ถา เรากลาววาเราไมมบาปเรากกาลงหลอกตวเองและความจรงกไมไดอยในเรา1ยอหน1:6,8 ผใดกลาววา“ขาพเจารจกพระองค”แตไมปฏบตตามพระบญญตของพระองคผนนเปนคนโกหกและความ จรงไมไดอยในผนนขาพเจาเขยนถงทานทงหลายไมใชเพราะทานไมรความจรงแตเพราะทานรความจรงและ ไมมคาโกหกใดเปนความจรงแตการเจมซงทานทงหลายไดรบจากพระองคนนดารงอยในทานและทานไมจา เปนตองใหใครมาสอนทานอกเพราะการเจมนนเองจะสอนทานในทกสงและเปนความจรงไมใชความเทจ และดงเชนทไดสอนทานแลวทานทงหลายจงดารงอยในพระองคเถด1ยอหน2:4,21,27

ลกๆทรกอยาใหเรารกกนดวยคาพดหรอลนเทานนแตจงรกกนดวยการกระทาและความจรงและดวยเหตน เราจงรวาเราเปนผทอยฝายสจธรรมและเราจะวางใจในพระองคได1ยอหน3:18-19

เราเปนของพระเจาผใดรจกพระเจาผนนยอมฟงเราผใดไมเปนของพระเจาผนนยอมไมฟงเราดวยเหตน เราจงรวาสงใดเปนวญญาณแหงความจรงและสงใดเปนวญญาณแหงความผดพลาด1ยอหน4:6 นคอพระองคผทรงมาโดยนาและโลหตคอพระเยซครสตไมใชโดยนาอยางเดยวแตโดยนาและโลหตและ พระวญญาณทรงเปนพยานเพราะพระวญญาณทรงเปนความจรง1ยอหน5:6

ผเฒาถงหญงผไดรบเลอกและบตรของนางซงขาพเจารกดวยความจรงและไมใชเพยงขาพเจาเทานนแต

รวมถงทกคนทรจกความจรงดวยเพอเหนแกความจรงซงสถตอยในเราและจะอยกบเราเปนนจขอพระคณ พระเมตตาและสนตสขจากพระเจาพระบดาและจากพระเยซครสตเจาพระบตรของพระบดาจงอยกบทาน ทงหลายดวยความจรงและความรกขาพเจารสกยนดเปนอยางยงทไดพบบตรของทานบางคนดาเนนชวต ตามความจรงตามทเราไดรบบญชาจากพระบดา2ยอหน1:1-4

จากผอาวโสถงกายสผเปนทรกยงซงขาพเจารกดวยความจรงเพราะขาพเจารสกยนดเปนอยางยงเมอพ นองมาและเปนพยานถงความจรงทอยในตวทานดงททานดาเนนชวตอยในความจรงไมมอะไรทาใหฉนม ความสขมากไปกวาการไดยนวาลกๆของฉนดาเนนชวตอยในความจรงดงนนเราจงควรรบสงเหลานนเพอ ทเราจะไดเปนผชวยเหลอซงกนและกนในความจรงเดเมตรอสไดรบการยกยองจากคนทงปวงและจากความ จรงดวยยงกวานนเรากเปนพยานยนยนเชนกนและทานทงหลายกรวาคาใหการของเราเปนความจรง3 ยอหน1:13-4,8,12

คมภรนอกสารบบ คนทสามเขยนวาผหญงนนแขงแกรงทสดแตเหนอสงอนใดความจรงยอมนามาซงชยชนะ1เอสดราส 3:12

1เอสดราส4:13-41

จากนนคนทสามซงไดกลาวถงสตรและสจธรรม(คอโซโรบาเบล)กเรมกลาวสนทรพจนโอพวกทานทง หลายสงทดเลศนนไมใชกษตรยผยงใหญหรอฝงชนจานวนมากหรอเหลาองนแลวใครเลาทจะปกครอง พวกเขาหรอมอานาจเหนอพวกเขา?พวกเขาไมใชผหญงหรอ?หญงทงหลายไดใหกาเนดกษตรยและ ประชาชนทงหมดทปกครองทงทางทะเลและทางบกพวกเขามาจากทนนและพวกเขาไดเลยงดผทปลกไร องนซงเปนทมาของเหลาองนสงเหลานยงใชทาเครองนงหมสาหรบผชายสงเหลานทาใหผชายไดรบเกยรต และหากปราศจากผหญงแลวผชายกไมอาจดารงอยไดใชแลวหากชายทงหลายสะสมทองคาและเงนหรอ สงดงามอนใดไวแลวพวกเขายอมรกหญงงามทถกใจและสวยงามไมใชหรอ?และแมจะละทงสงเหลานนไป แลวพวกเขายงไมจองมองนางดวยความตะลงงนและถงกบอาปากคางมองนางอยางไมละสายตาหรอ?

และชายทงหลายปรารถนานางมากกวาเงนหรอทองคาหรอสงดงามใดๆทงสนไมใชหรอ?ชายคนหนงละทง บดาผเลยงดเขาและประเทศบานเกดของตนแลวไปอยกบภรรยาของตนเขาไมยดมนทจะใชชวตรวมกบ ภรรยาและไมระลกถงบดามารดาหรอบานเกดเมองนอนเลยดวยเหตนพวกทานจงตองรวาผหญงม อานาจเหนอพวกทานพวกทานไมไดทางานหนกและตรากตราและนาทกสงทกอยางมาถวายแกผหญงหรอ? ใชแลวชายคนหนงถอดาบออกไปปลนและขโมยลองเรอไปในทะเลและในแมนาและเมอเหนสงโตตวหนงก เขาไปในความมดเมอไดขโมยปลนและฉกฉวยทรพยสนแลวเขากนามาใหแกคนรกของตนเพราะฉะนน ชายจงรกภรรยาของตนมากกวาบดาหรอมารดาใชแลวมหลายคนทเสยสตเพราะผหญงและยอมเปนคน รบใชเพอเหนแกพวกเธอหลายคนกพนาศทาผดพลาดและกระทาบาปเพราะผหญงแลวบดนพวกทานไม

เชอเราหรอ?กษตรยทรงมอานาจยงใหญไมใชหรอ?ทกภมภาคไมเกรงกลวทจะแตะตองพระองคไมใชหรอ? แตขาพเจาไดเหนเขาและอาพาเมนางสนมของกษตรยธดาของบารทาคสผประเสรฐนงอยทางขวามอของ กษตรยและนางไดถอดมงกฎจากพระเศยรของกษตรยมาสวมบนพระเศยรของตนเองและยงไดใชมอซาย ตกษตรยอกดวยแตถงกระนนกษตรยกยงอาปากคางมองนางดวยความตะลงงนหากนางหวเราะเยาะ พระองคพระองคกหวเราะตามแตหากนางไมพอใจพระองคกษตรยกเตมใจทจะเอาใจเพอใหนางคนดกบ พระองคอกครงโอทานทงหลายจะเปนไปไดอยางไรทผหญงจะไมเขมแขงในเมอพวกเธอทาเชนน?จากนน กษตรยและเหลาเจาชายกมองหนากนแลวพระองคกเรมตรสความจรงโอพวกทานทงหลายผหญงนน แขงแกรงไมใชหรอ?แผนดนนนกวางใหญไพศาลทองฟานนสงสงดวงอาทตยโคจรเรวเหลอเกนเพราะมน โคจรรอบทองฟาและกลบมายงทเดมภายในวนเดยวพระองคผทรงสรางสงเหลานมไดทรงยงใหญหรอก หรอ?ฉะนนสจธรรมจงยงใหญและทรงฤทธานภาพยงกวาสงทงปวงทวทงแผนดนตางรองบอกความจรง และสวรรคกสรรเสรญความจรงนนสรรพสงทงปวงตางสนสะเทอนและไหวตวตอหนาความจรงนนและไมม สงใดทไมชอบธรรมอยกบความจรงนนเลยเหลาองนนนชวรายกษตรยกชวรายผหญงกชวรายลกหลาน มนษยทกคนกชวรายและการกระทาชวรายทงหลายของพวกเขากชวรายเชนกนไมมสจธรรมใดอยในพวก เขาเลยในความอยตธรรมของพวกเขาพวกเขากจะพนาศสวนความจรงนนดารงอยและมนคงอยเสมอม ชวตอยและชนะตลอดไปนางไมรบคาตอบแทนหรอสนบนใดๆแตทาแตสงทเปนธรรมและละเวนจากสงทไม เปนธรรมและชวรายทงปวงและทกคนกชนชอบการกระทาของนางในคาพพากษาของพระนางไมมความ อยตธรรมใดๆและพระนางทรงเปนกาลงอาณาจกรอานาจและความยงใหญตลอดกาลขอสรรเสรญพระ เจาแหงสจธรรมแลวเขากนงเงยบไปแลวประชาชนทงหมดกโหรองและกลาววา“สจธรรมยงใหญและทรง ฤทธานภาพเหนอสงทงปวง”

อยางไรกตามดงทสญญาณตางๆจะมาถงดเถดวนเหลานนจะมาถงทผทอาศยอยบนโลกจะถกจบไปเปน จานวนมากและทางแหงความจรงจะถกซอนไวและแผนดนจะแหงแลงปราศจากความเชอ2เอสดราส5:1 สวนความเชอนนจะเจรญรงเรองความเสอมทรามจะถกกาจดและความจรงซงไรผลมานานกจะถกประกาศ ออกมา2เอสดราส6:28

แตการพพากษาเทานนทจะคงอยความจรงจะยนหยดและศรทธาจะเขมแขงขน:ความไมรจกยบยงชงใจได สนสดลงแลวความไมซอสตยไดถกตดขาดความชอบธรรมไดเจรญงอกงามและความจรงไดผดขนมา2 เอสดราส7:34,44

พระเนตรของพระองคทาใหหวงลกแหงเหอดและพระพโรธทาใหภเขาสลายหายไปซงความจรงเปนพยาน ยนยนอยาทรงทอดพระเนตรบาปของประชาชนของพระองคเลยแตจงทอดพระเนตรผทรบใชพระองคดวย ความจรงใจเพราะแทจรงแลวไมมผใดในบรรดาผทเกดมาแลวจะไมกระทาความชวและในหมผศรทธากไมม ผใดทไมกระทาความผด2เอสดราส8:23,26,35

เพราะเจามไดพพากษาแผนดนดวยความจรง2เอสดราส11:41

ขาพเจาโทบตไดดาเนนชวตในทางแหงความจรงและความยตธรรมตลอดชวตของขาพเจาและขาพเจาไดทา ทานมากมายแกพนองและชนชาตของขาพเจาทเดนทางมากบขาพเจายงเมองนเนเวหเขาสดนแดนของชาว อสซเรยโทบต1:3 ขาแตพระเจาพระองคทรงเทยงธรรมและกจการทงสนและวถทางทงสนของพระองคลวนเปนความเมตตา และความจรงและพระองคทรงพพากษาอยางเทยงธรรมตลอดไปและบดนการพพากษาของพระองคม มากมายและเทยงแทโปรดพพากษาขาพระองคตามบาปของขาพระองคและบรรพบรษของขาพระองค เพราะขาพระองคไมไดปฏบตตามพระบญญตของพระองคและไมไดดาเนนชวตอยางเทยงธรรมตอหนา พระองคโทบต3:2,5

เพราะเปนการสมควรแลวทเจาจะแตงงานกบลกสาวของขาแตถงกระนนขากจะบอกความจรงแกเจาโทบต 7:10

ดงนนประชาชาตทงหลายจะสรรเสรญพระเจาและประชากรของพระองคจะสารภาพวาพระเจาคอพระเจาและ พระเจาจะทรงยกยองประชากรของพระองคและบรรดาผทรกพระเจาดวยความจรงใจและความยตธรรมจะ ชนชมยนดแสดงความเมตตาตอพนองของเราโทบต14:7

แลวอาคออรหวหนาของบรรดาบตรชายของอมโมนกกลาววา“ขอทานลอรดฟงถอยคาจากปากของขา พระองคผรบใชของทานเถดและขาพระองคจะบอกความจรงแกทานเกยวกบชนชาตนซงอาศยอยใกลทาน และอาศยอยในเขตภเขาและจะไมมคาโกหกใดออกมาจากปากของขาพระองคผรบใชของทาน”ยดธ5:5 และขาพเจากาลงมาอยตอหนาโฮโลเฟอรเนสผบญชาการทหารสงสดของทานเพอประกาศถอยคาแหง ความจรงและขาพเจาจะแสดงหนทางใหเขาเหนเพอเขาจะไดไปพชตดนแดนภเขาทงหมดโดยไมสญเสย ชวตหรอกาลงพลแมแตคนเดยวยดธ10:13

ผทวางใจในพระองคจะเขาใจความจรงและผทซอสตยในความรกจะดารงอยกบพระองคเพราะพระคณและ ความเมตตามแกผบรสทธของพระองคและพระองคทรงหวงใยผทพระองคทรงเลอกสรรปญญาของ โซโลมอน3:9

ฉะนนเราจงหลงผดจากทางแหงความจรงและแสงแหงความชอบธรรมจงไมไดสองสวางมาถงเราและดวง อาทตยแหงความชอบธรรมจงไมไดขนเหนอเราปญญาของโซโลมอน5:6

สวนปญญาวาคออะไรและเกดขนไดอยางไรนนขาพเจาจะบอกทานและจะไมปดบงความลกลบใดๆจาก ทานแตจะแสวงหาปญญาตงแตกาเนดและจะนาความรเกยวกบปญญามาสความสวางและจะไมละเลย ความจรงปญญาของโซโลมอน6:22

อยาเยอหยงตนเองมฉะนนทานจะลมลงและนาความอปยศมาสจตวญญาณของทานและพระเจาจะทรง เปดเผยความลบของทานและจะทรงทาใหทานลมลงทามกลางทประชมเพราะทานไมไดมาดวยความเกรง กลวพระเจาอยางแทจรงแตใจของทานเตมไปดวยการหลอกลวงปญญาจารย1:30

อยาพดจาขดแยงกบความจรงเลยแตจงละอายใจในความผดพลาดอนเกดจากความไมรของตนจงตอส เพอความจรงจนถงความตายแลวพระเจาจะทรงตอสเพอทานปญญาจารย4:25,28 อยากลาวโทษใครกอนทจะตรวจสอบความจรงเสยกอนจงทาความเขาใจกอนแลวจงคอยตาหนปญญา จารย11:7

นกทงหลายจะกลบไปหาพวกเดยวกนฉะนนความจรงกจะกลบคนสผทปฏบตตามความจรงนนปญญาจารย 27:9 สงทไมสะอาดจะชาระใหสะอาดไดอยางไร?และสงทเปนเทจนนจะมสจธรรมอะไรเกดขนไดบาง?ปญญาจารย 34:4

และเหนอสงอนใดจงอธษฐานตอพระผเปนเจาสงสดเพอพระองคจะทรงนาทางของทานไปสความจรง ปญญาจารย37:15

และการขโมยในสถานททเจาอาศยอยและเกยวกบความจรงของพระเจาและพนธสญญาของพระองคและ การเอาขอศอกไปวางบนอาหารและการดหมนการใหและการรบปญญาจารย41:19 เพราะพระองคทรงเทยงธรรมในทกสงทพระองคทรงกระทาตอเราแทจรงแลวพระราชกจทงสนของ พระองคเปนความจรงพระวถของพระองคถกตองและคาพพากษาทงสนของพระองคเปนความจรงสงทง ปวงทพระองคทรงนามาเกดขนแกเราและแกเมองศกดสทธของบรรพบรษของเราคอเยรซาเลมพระองค ทรงพพากษาอยางเทยงธรรมเพราะตามความจรงและการพพากษาพระองคทรงนาสงเหลานมาเกดขนแก เราเนองจากบาปของเราคาอธษฐานของอาซารยาห1:4-5

เขาจงยนอยทามกลางพวกเขาแลวกลาววา“พวกเจาโงเขลาถงเพยงนนแหละโอลกหลานอสราเอลเอยท ตดสนลงโทษหญงสาวชาวอสราเอลโดยปราศจากการสอบสวนหรอความรในความจรงหรอ?”ซซานนา1:48

ดวยเหตนความหวาดกลวและความสยดสยองตอพวกเขาจงตกอยกบประชาชนทงหมดซงกลาววาไมม ความจรงและความชอบธรรมใดๆในตวพวกเขาเพราะพวกเขาไดละเมดพนธสญญาและคาสาบานทพวกเขา ไดใหไว1มคคาบ7:18

พระเจาทรงทอดพระเนตรมายงเราและทรงปลอบโยนเราอยางแทจรงดงทโมเสสไดประกาศไวในบทเพลง ของเขาตอหนาพวกเขาวา“และพระองคจะทรงไดรบการปลอบโยนในบรรดาผรบใชของพระองค”2มคคาบ 7:6

จงทาลายความผดบาปทงปวงใหหมดสนไปจากพนโลกและใหกจการชวรายทกอยางสนสดลงและใหตน แหงความชอบธรรมและความจรงงอกเงยขนมาแลวมนจะเปนพรกจการแหงความชอบธรรมและความจรง จะถกปลกฝงไวในความจรงและความสขตลอดไป(เอโนค10:16)

และในวนเหลานนเราจะเปดคลงแหงพระพรซงอยในสวรรคเพอสงลงมายงแผนดนโลกเพอการงานและ การทางานของลกหลานมนษยและสจธรรมและสนตสขจะอยรวมกนตลอดทกวนทวโลกและตลอดชวอาย คนของมนษย(เอโนค11:1-2)

แลวอรเอลหนงในทตสวรรคผบรสทธผซงอยกบขาพเจาและเปนหวหนาของพวกเขากลาววา“เอโนคเจา ถามทาไมและทาไมเจาจงกระหายหาความจรง?”เอโนค21:5

และทานกลาวแกขาพเจาวา“เอโนคเอยทาไมเจาจงถามเราเกยวกบกลนหอมของตนไมนนและทาไมเจาจง ปรารถนาจะเรยนรความจรง?”เอโนค25:1

และบดนขาพเจารความลกลบนแลววาคนบาปจะเปลยนแปลงและบดเบอนถอยคาแหงความชอบธรรมใน หลายๆทางและจะพดคาชวรายโกหกและกระทาการหลอกลวงอยางใหญหลวงและเขยนหนงสอเกยวกบ ถอยคาของพวกเขาแตเมอพวกเขาเขยนถอยคาทงหมดของขาพเจาลงในภาษาของพวกเขาอยางซอสตย และไมเปลยนแปลงหรอลดทอนสงใดจากถอยคาของขาพเจาแตเขยนลงไปทงหมดอยางซอสตยตามท ขาพเจาไดเปนพยานไวกอนหนานเกยวกบพวกเขาแลวขาพเจากรความลกลบอกอยางหนงวาหนงสอจะถก มอบใหแกคนชอบธรรมและคนฉลาดเพอเปนเหตแหงความยนดความเทยงธรรมและสตปญญามากมาย และหนงสอเหลานนจะถกมอบใหแกพวกเขาและพวกเขาจะเชอในหนงสอเหลานนและชนชมยนดในหนงสอ เหลานนและแลวคนชอบธรรมทงหลายทไดเรยนรจากหนงสอเหลานนถงหนทางแหงความเทยงธรรมทง หลายกจะไดรบรางวลตอบแทนเอนอค104:10-13

และบดนบดาของขาพเจาขาพเจามาขอรองและวงวอนทานโปรดไปหาเอโนคบดาของเราและเรยนรความ จรงจากเขาเพราะทพานกของเขาอยทามกลางเหลาทตสวรรคเอโนค106:7

และลาเมคบดาของเขากกลวและหนมาหาขาพเจาเขาไมเชอวาตนเองเกดจากลาเมคแตเชอวาตนเองม ลกษณะเหมอนทตสวรรคในสวรรคและดเถดขาพเจามาหาทานเพอทานจะไดบอกความจรงแกขาพเจาเอโน ค106:12

และบดนจงบอกแกลาเมคบตรชายของเจาวาผซงเกดมานนเปนบตรชายแทของตนและจงตงชอเขาวาโน อาหเพราะเขาจะถกทงไวใหเจาและเขาและบตรชายของเขาจะรอดพนจากความพนาศซงจะมาถงแผนดนโลก เนองจากบาปและความอยตธรรมทงปวงซงจะสาเรจบรบรณในสมยของเขาเอโนค106:18

และบดนลกเอยจงไปบอกลาเมคบตรชายของเจาวาบตรชายคนนทเกดมานนเปนบตรชายแทของเขาและ เรองนไมใชเรองโกหก(เอโนค107:2)

จาเชอร

และกษตรยตรสวา“เจาไดยนสงทพวกหมอดพดหรอ?จงบอกความจรงแกเราวาเจาทาอยางไรและถาเจา พดความจรงเจากจะพนผด”และเมอเหนวากษตรยทรงพโรธมากเทราหจงทลกษตรยวา“ขาแตพระเจาขา พระองคทรงไดยนความจรงแลวและสงทพวกปราชญพดนนถกตอง”และกษตรยตรสวา“เจาทาเชนนได อยางไรฝาฝนคาสงของเราและใหกาเนดบตรทเจาไมไดใหกาเนดแกเราและยงเรยกคาไถบตรนนอก”(ยา เชอร12:12-13)

ชายผนนจงนาเรองของตนไปฟองตอเสรกผพพากษาเมอเฮดดตอบวา“ไมเปนเชนนนเรองเปนเชนน”ผ พพากษาจงกลาวแกผเดนทางวา“เฮดดผนพดความจรงแกเจาเพราะเขามชอเสยงในเมองตางๆในเรอง การทานายความฝนไดอยางแมนยา”ชายผนนรองอทานเมอไดยนคาพดของผพพากษาวา“ไมเปนเชนนน พระเจาของขาพเจาเพราะในวนทขาพเจาไดใหเชอกและเสอคลมทอยบนหลงลาแกเขาเพอจะเกบไวในบาน ของเขา”ทงสองจงโตเถยงกนตอหนาผพพากษาฝายหนงกลาววาเรองเปนเชนนสวนอกฝายหนงกลาววา ไมใชเชนนน(ยาเชอร18:34-35)

และผพพากษากลาวแกเอลเอเซอรวา“ชายผนพดความจรงแกทานจงจายคาจางใหเขาเถดเพราะนเปน ธรรมเนยมในแผนดนของเรา”และเอลเอเซอรไดยนคาพดของผพพากษาแลวเขากยกกอนหนขนและตผ พพากษากอนหนกระทบหนาผากของเขาเลอดไหลออกมาอยางมากมายจากหนาผากของผพพากษาและเอ ลเอเซอรกลาววา“ถาเชนนนนเปนธรรมเนยมในแผนดนของทานจงจายคาจางใหแกชายผนตามทขาพเจา ควรจะจายใหแกเขาเถดเพราะนเปนการตดสนของทานทานไดออกคาสงแลว”(ยาเชเร19:21) และบรรดาบตรชายของยาโคบไดทลกษตรยแหงเฮบรอนวา“ขอพระองคทรงสงคนไปทลกษตรยเหลานทง หมดและถาพระองคทรงตรสความจรงแกเราขอใหพวกเขาแตละคนมาเขาเฝาเราทละคนและถาพวกเขามา หาเราโดยปราศจากอาวธเรากจะรวาพวกเขากาลงแสวงหาสนตภาพจากเราดงนนเราจงมาหาพระองคเพอ

ทาสนธสญญาแหงสนตภาพระหวางเราและบดนขอใหพระองคทรงทาพนธสญญาแหงสนตภาพและความ จรงแกเราวาพระองคจะไมทรงยงเกยวกบเราตราบใดทเรากไมไดยงเกยวกบพระองค”ยาเชอร40:43,46

และโยเซฟกลาวแกยดาหวา“ทานพดความจรงและในวนนทานไดพสจนคากลาวอางเกยวกบกาลงของทาน แลวขอใหพระเจาของทานผทรงพอพระทยในทานทรงเพมพนความสขใหแกทานแตจงบอกขาพเจาตาม ตรงวาเหตใดทานจงทะเลาะกบขาพเจาเรองเดกคนนนทามกลางพนองทงหมดของทานในเมอไมมใครพด อะไรกบขาพเจาเกยวกบเขาเลย”และโยเซฟตอบวา“ทานพดความจรงและไมมความเทจอยในปากของทาน เพราะมคนบอกเราดวยวาชาวฮบรมอานาจและพระเจาของพวกเขาทรงพอพระทยในพวกเขามากแลวใคร เลาจะยนหยดตอหนาพวกเขาได”(ยาเชอร54:56,61)

และพวกเขากเปดประตใหเขาดทกสงทโยเซฟสงมาพวกเขาแจกจายใหแตละคนตามทโยเซฟสงมาและเขาร วาพวกเขาพดความจรงและเขายนดเปนอยางยงเมอไดทราบเรองของบตรชายของเขายาเชอร54:104

และโมเสสยาเกรงพระเจาของเขาตลอดชวตและโมเสสดาเนนชวตตอหนาพระเจาดวยความจรงใจดวยสด จตสดใจเขาไมหนเหจากทางทถกตองตลอดชวตของเขาเขาไมละทงทางทงทางขวาหรอทางซายซงอบรา ฮมอสอคและยาโคบไดดาเนนมา(ยาเชอร73:37)

งานเฉลมฉลอง

และเราจะสรางสถานศกดสทธของเราทามกลางพวกเขาและเราจะสถตอยกบพวกเขาและเราจะเปนพระเจา ของพวกเขาและพวกเขาจะเปนประชากรของเราในความจรงและความชอบธรรม(ยบล1:16)

และถาขาพเจาบอกความจรงแกพวกเขาพวกเขากจะฆาขาพเจาเพราะจตใจของพวกเขายดตดกบพวกเขา เพอจะนมสการและใหเกยรตพวกเขา(ยบล12:7)

และขอพระองคทรงตออายพนธสญญาของพระองคกบทานเพอทานจะไดเปนชนชาตเปนมรดกของ พระองคตลอดนรนดรและเพอพระองคจะทรงเปนพระเจาแหงความจรงและความชอบธรรมแกทานและเชอ สายของทานตลอดวนเวลาบนโลก(ยบล22:15)

และบรรดาผทรอดพนไปนนจะไมกลบจากความชวรายของตนสทางแหงความชอบธรรมแตพวกเขาจะยก ตนเองขนสการหลอกลวงและความรารวยเพอแตละคนจะไดเอาทกสงทเปนของเพอนบานและพวกเขาจะ เอยพระนามอนยงใหญแตไมใชดวยความจรงและไมใชดวยความชอบธรรมและพวกเขาจะทาใหสถานท ศกดสทธทสดแปดเปอนดวยความสกปรกและความเสอมทรามแหงมลทนของพวกเขา(ยบล23:21)

แลวเขากหนไปจบเขาอกครงและกอดเขาไวและดใจอยางยงเพราะเขาไดเหนบตรชายของยาโคบบตรชาย ของเขาอยางแทจรง(ยบล31:21)

และนางกลาวแกเขาวา“ลกเอยตลอดชวตของแมแมไมเคยเหนการกระทาทผดศลธรรมใดๆในตวเจาเลย มแตการกระทาทเทยงธรรมเทานนและถงกระนนแมกจะบอกความจรงแกเจาลกเอยวาแมจะตายในปน และแมจะไมรอดชวตในปนเพราะแมไดเหนในความฝนถงวนตายของแมวาแมจะมชวตอยไมเกนหนงรอยหา สบหาปและดเถดแมไดใชชวตครบตามกาหนดทแมควรจะมชวตอยแลว”(ยบล35:6)

หนงสอทสญหายไปของพระคมภร

แตถาเหตผลไมสามารถโนมนาวใหทานเชอในความจรงของคาพดของขาพเจาไดวาการตงครรภในวยชรา นนเกดขนไดบอยและผทเคยเปนหมนกมบตรไดดวยความประหลาดใจอยางยงฉะนนอนนาภรรยาของทาน จงใหกาเนดบตรสาวแกทานและทานจงตงชอนางวามารยตามคาปฏญาณของทานนางจะตองอทศตนแด พระเจาตงแตยงเปนทารกและไดรบการเตมเตมดวยพระวญญาณบรสทธตงแตในครรภมารดานางจะตอง ไมกนหรอดมสงใดทไมสะอาดและจะตองไมไปคลกคลกบคนทวไปในพระวหารของพระเจาเพอวานางจะไม ตกอยภายใตการใสรายหรอความสงสยในสงทไมดพระวรสารเรองการประสตของมารย2:9-11

โยเซฟตอบวา“ขอสาบานตอพระเจาของขาพเจาวาขาพเจาไมไดสนใจเรองของเธอเลย”แตปโรหตกลาววา “อยาโกหกจงพดความจรงเถดเจาไดแตงงานกบเธออยางลบๆและไมไดเปดเผยใหชาวอสราเอลรและเจา ไดถอมตนลงภายใตพระหตถอนทรงฤทธของพระเจาเพอเชอสายของเจาจะไดรบพร”และโยเซฟกนงเงยบ ไป(พระคมภร11:13-15)

ดงนนพระองคจงสงคนรบใชไปหาเศคารยาหอกครงหนงแลวตรสวา“จงบอกความจรงแกเราเถดบตรชาย ของทานอยทไหนเพราะทานรวาชวตของทานอยในมอของเรา”(พฤตนย16:12)

แลวพวกเขากเรมจบมนและเอาไปวางไวบนศรษะและดวงตาของพวกเขาพลางกลาววา“นเปนความจรงทไม อาจปฏเสธไดและเปนเรองนาประหลาดใจจรงๆทไฟไมสามารถเผาไหมและทาลายมนได”1พระวรสารเกยว กบวยเดกของพระเยซครสต3:9

แลวพสาวทงสองกไปบอกแมวา“แทจรงแลวนองชายของเราหายดเปนปกตแลวดวยความชวยเหลอจาก

พระเยซครสตและดวยความเมตตาของเดกหญงคนนนทเลาเรองของมารยและลกชายของเธอใหเราฟง”1 พระวรสารเรองการประสตของพระเยซครสต7:28

พระเยซเจาตรสตอบพวกเขาวา“อยากลาวหาเราในสงทเรารบผดไมไดเพราะทานทงหลายไมสามารถพสจน ความผดของเราไดแตใหเราไปถามเดกคนนนเองเถดเขาจะนาความจรงออกมา”(พระวรสารเกยวกบวย เดกของพระเยซครสต19:8)

แลวเอเลอาเซอรแอสเตรอสอนโตนอสเจมสคารสซามเอลอสอคฟนสครสปสอากรปปาอนนาสและย ดาสกตอบวา“พวกเราไมใชผเปลยนศาสนาแตเปนลกหลานของชาวยวและพดความจรงและอยใน เหตการณตอนทมารยหมนหมาย”(พระวรสารนโคเดมส2:12)

ปลาทกลาววา“ทานเปนกษตรยหรอ?”พระเยซตรสตอบวา“ทานกลาววาเราเปนกษตรยเราเกดมาเพอสงน และเรามาในโลกเพอสงนและเรามาเพอเปนพยานถงความจรงและทกคนทอยฝายความจรงยอมไดยน เสยงของเรา”ปลาทถามพระองควา“ความจรงคออะไร?”พระเยซตรสวา“ความจรงมาจากสวรรค”ปลา ทกลาววา“ฉะนนความจรงจงไมอยบนโลก”พระเยซตรสกบปลาทวา“จงเชอเถดวาความจรงอยบนโลกทาม กลางบรรดาผซงเมอมอานาจในการพพากษาแลวกอยภายใตการปกครองของความจรงและพพากษาได อยางถกตอง”(พระวรสารของนโคเดมส3:10-14)

เมอพวกยวไดยนเชนนนพวกเขากตวสนและกดฟนใสนโคเดมสแลวพดกบเขาวา“ขอใหทานรบคาสอนของ เขาเปนความจรงและมสวนรวมในพระครสตเถด!”(พระวรสารของนโคเดมส5:10)

แตเมอนายรอยเหนวาพระเยซทรงรองออกมาเชนนนแลวจงสนพระชนมเขากสรรเสรญพระเจาและกลาววา “แทจรงแลวคนนเปนคนชอบธรรม”พระวรสารนโคเดมส8:5

พวกเขาตอบวา“พระเจาของบรรพบรษของเราทรงพระชนมอยพระเจาของอบราฮมพระเจาของอสอคและ พระเจาของยาโคบตามทเราไดยนพระเยซตรสกบเหลาสาวกของพระองคและตามทเราไดเหนพระองคเสดจ ขนสสวรรคเราจงไดบอกความจรงแกทานทงหลาย”(พระวรสารนโคเดมส10:23)

แลวอนนาสและคายาฟสกพาพวกเขาไปยงทตางๆและสอบสวนพวกเขาทละคนพวกเขาทงหมดสารภาพ เปนเอกฉนทวาไดเหนพระเยซ(พระวรสารนโคเดมส12:8)

แตถาพระองคทรงมฤทธอานาจในสภาพมนษยเชนนนขาพเจาขอยนยนกบทานดวยความจรงวาพระองค ทรงมฤทธอานาจยงใหญในสภาพพระเจาและไมมมนษยคนใดตานทานฤทธอานาจของพระองคไดพระ วรสารของนโคเดมส15:6

และเมอหนงสอใหญซงบรรทกโดยขาราชการสคนของพระวหารและประดบประดาดวยทองคาและอญมณ ลาคามาถงแลวปลาทจงกลาวแกพวกเขาทงหมดวา“เราขอสาบานตอพระเจาของบรรพบรษของทานผทรง สรางและบญชาใหสรางพระวหารนวาอยาปดบงความจรงจากเรา”(พระวรสารนโคเดมส22:3) อยาใหคาพดไรสาระของผทบดเบอนความจรงมารบกวนทานเพอทพวกเขาจะไดชกนาทานใหหางจากความ จรงแหงพระกตตคณทขาพเจาไดประกาศและขอพระเจาทรงโปรดประทานใหผทกลบใจมาหาขาพเจาไดม ความรความเขาใจอยางถองแทในความจรงแหงพระกตตคณเปนคนมเมตตาและกระทาความดซงมาพรอม กบความรอดจดหมายของเปาโลถงชาวลาโอดเซย1:4-5 ดวยเหตนพระเจาจงทรงสงพระเยซครสตพระบตรของพระองคมาซงขาพเจาประกาศในพระองคและ ขาพเจาสงสอนมนษยใหมความหวงในพระองคเพราะพระองคคอผทรงเมตตาตอโลกทหลงผดเพอวาโลก

นนจะไมถกพพากษาลงโทษแตจะมความเชอมความเกรงกลวพระเจามความรในศาสนาและรกความจรง (กจการของเปาโลและเทคลา4:7)

ดเถดพระองคทรงปรารถนาความจรงในสวนลกภายในและในสวนทซอนเรนพระองคจะทรงทาใหขา พระองครถงปญญา8:29

ดงนนความถอมตนและความยาเกรงพระเจาของบรรดาผยงใหญและดเลศเหลานซงบนทกไวในพระคมภร ไดทาใหไมเพยงแตเราเทานนแตคนรนกอนๆกดยงขนไปดวยการเชอฟงแมแตคนทงหลายทไดรบพระ วจนะอนศกดสทธของพระองคดวยความยาเกรงและจรงใจ9:1

แทจรงแลวอกไมนานพระประสงคของพระองคกจะสาเรจอยางฉบพลน11:14

เพราะเหตใดอบราฮมบดาของเราจงไดรบพร?กเพราะวาโดยความเชอทานไดกระทาความชอบธรรมและ สจธรรมไมใชหรอ?14:12

ของประทานจากพระเจาชางนาอศจรรยและยอดเยยมเพยงใดทรกชวตในความเปนอมตะ!ความสวางใน ความชอบธรรม!ความจรงในความมนใจอยางเตมท!ความเชอในความเชอมน!การควบคมตนเองในความ บรสทธ!เราตองประพฤตตามพระประสงคอนศกดสทธของพระองคและดาเนนตามทางแหงความจรงละ ทงความอยตธรรมและความชวชาทงปวงพรอมทงความโลภการทะเลาะววาทกเลสตณหาการหลอกลวง การนนทาการใสรายปายสความเกลยดชงพระเจาความเยอหยงและการโออวดความทะนงตนและความ ทะเยอทะยาน(1เคลเมนตถงชาวโครนธ17:1-2,8)

เพราะพระองคทรงแสดงพระเมตตาอนยงใหญตอเราทงหลายและโดยเฉพาะอยางยงเพราะเหตนเราผม ชวตอยจงไมถวายเครองบชาแกเทพเจาทตายแลวและไมนมสการเทพเจาเหลานนอกตอไปแตโดยพระองค เราไดรบความรถงพระบดาแหงความจรง2เคลเมนตถงชาวโครนธ2:8 บดนสองคนกเปนหนงเดยวเมอเราพดความจรงตอกนและมจตวญญาณเดยวในสองรางโดยปราศจาก ความเสแสรง(2เคลเมนตถงชาวโครนธ5:2)

ทานกลาวเชนนเพราะวาหากผใดมความรเกยวกบทางแหงความจรงแลวยงไมละเวนจากทางแหงความมด ผนนกสมควรพนาศ(จดหมายทวไปของบารนาบส4:6)

พระองคผทรงประทานของประทานแหงคาสอนของพระองคไวในเราทรงทราบดวาขาพเจาไมเคยสอนความ จรงทแนนอนกวานแกผใดเลยแตขาพเจาเชอวาทานทงหลายสมควรไดรบความจรงนน(จดหมายทวไปของ บารนาบส8:14)

ในการดาเนนชวตเชนนมผทขมเหงคนดผทเกลยดชงความจรงผทรกความเทจผทไมรจกรางวลแหง ความชอบธรรมและไมยดมนในสงทดเลย(จดหมายทวไปของบารนาบส15:3)

และแทจรงแลวโอนสมสเองกชมเชยระเบยบทดของทานในพระเจาอยางมากคอใหทานทงหลายดาเนนชวต ตามความจรงและไมมลทธเทจใดๆอยทามกลางทานเพราะทานทงหลายไมควรฟงผใดมากกวาพระเยซ ครสตผทรงตรสกบทานดวยความจรงจดหมายของอกนาตอสถงชาวเอเฟซส2:5 ฉะนนในฐานะทเปนบตรแหงแสงสวางและความจรงจงหลกหนจากการแตกแยกและคาสอนเทจแตจง ตดตามผเลยงแกะของทานทใดเหมอนแกะทคอยตดตามทานไปจดหมายของอกนาตอสถงชาวฟลาเด ลเฟย1:5

บางคนไมรจงปฏเสธหรอบางคนกถกพระองคปฏเสธเสยเองเพราะพวกเขาเปนผสนบสนนความตาย มากกวาความจรงทงคาพยากรณกฎของโมเสสหรอแมแตพระกตตคณเองจนถงทกวนนและความทกข ทรมานของพวกเราแตละคนกไมอาจโนมนาวพระองคได(จดหมายของอกนาตอสถงชาวสมรนา2:8) ดวยเหตนเมอขาพเจารถงความรกอนแรงกลาของทานทมตอความจรงขาพเจาจงไดเขยนจดหมายสนๆ เหลานเพอตกเตอนทานจดหมายของอกนาตอสถงโพลคารป3:5

ฉะนนจงเตรยมตวใหพรอมจงรบใชพระเจาดวยความเกรงกลวและจรงใจจงละทงคาพดทไรสาระและผด พลาดทงหลายและความเชอของคนจานวนมากจงเชอในพระองคผทรงทาใหพระเยซครสตองคพระผเปน เจาของเราฟนขนจากความตายและทรงประทานพระสรและบลลงกณเบองขวาพระหตถของพระองค จดหมายของโพลคารปถงชาวฟลปป1:6

เพราะทงขาพเจาและคนอนๆทเปนเชนขาพเจากไมอาจเทยบเทาสตปญญาของเปาโลผเปนทเคารพและมชอ เสยงไดเพราะเปาโลนนไดอยกบคนเหลานนดวยตนเองและไดสอนพระวจนะแหงความจรงดวยความถก ตองและเทยงตรงและเมอจากทานไปแลวกไดเขยนจดหมายถงทาน(จดหมายของโพลคารปถงชาวฟลปป 2:2) และบรรดาผรบใชกตองเปนผทไมมขอตาหนในสายพระเนตรของพระองคในฐานะผรบใชของพระเจาในพระ ครสตไมใชผรบใชของมนษยไมเปนผกลาวหาเทจไมเปนผพดสองแงสองงามไมเปนผรกเงนทองแตตอง มความพอประมาณในทกสงมความเมตตากรณาเอาใจใสและดาเนนชวตตามความจรงของพระเจาผทรง เปนผรบใชของทกคน(จดหมายของโพลคารปถงชาวฟลปป2:10)

จงยนหยดในสงเหลานและดาเนนตามแบบอยางของพระเจาจงมนคงและไมเปลยนแปลงในความเชอรกพ นองรกซงกนและกนเปนเพอนรวมทกขรวมสขในความจรงมเมตตาและออนโยนตอกนไมดหมนผใดเลย (จดหมายของโพลคารปถงชาวฟลปป3:10)

ขอพระเจาและพระบดาของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาของเราและพระองคเองผทรงเปนมหาปโรหตน รนดรของเราพระบตรของพระเจาคอพระเยซครสตทรงเสรมสรางทานทงหลายขนในความเชอในความ จรงและในความออนโยนและความปรานในความอดทนและความอดกลนในความอดกลนและความบรสทธ (จดหมายของโพลคารปถงชาวฟลปป4:10)

ฉนถามเธอวา“ทานหญงทาไมหอคอยจงสรางอยบนนา?”เธอตอบวา“ฉนเคยบอกเจาแลววาเจาฉลาดมาก ทสอบถามเกยวกบสงกอสรางนนอยางถถวนดงนนเจาจะไดพบความจรง”1หนงสอของคนเลยงแกะแหง เฮอรมาส(นมต)3:41

สวนหนจานวนมากททานเหนวางอยรอบหอคอยแตไมไดนาไปสรางเปนอาคารนนหนเหลานนทขรขระคอ หนทรจกความจรงแตไมไดดารงอยในความจรงนนและไมไดเขารวมกบเหลาผบรสทธดงนนจงไรประโยชน 1หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(นมต)3:64

พวกเขาเหลานนคอผทไดยนพระวจนะและเตมใจทจะรบบพตศมาในพระนามของพระเจาแตเมอพจารณาถง ความบรสทธอนยงใหญทความจรงเรยกรองพวกเขากลบถอนตวออกไปและดาเนนชวตตามตณหาชวราย ของตนอกครง1หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(นมต)3:76 ยงกวานนทานยงกลาวแกขาพเจาวาจงรกความจรงและจงใหคาพดทกอยางทออกมาจากปากของเจาเปน ความจรง2หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(คาสงสอน)3:1 เขาถามฉนวา“เพราะเหตใด?”ฉนตอบวา“เพราะทานครบฉนไมเคยพดความจรงเลยในชวตแตใชชวตอยาง

เสแสรงและยนยนความเทจวาเปนความจรงตอทกคนและไมมใครคดคานฉนแตทกคนตางเชอคาพดของ ฉนแลวฉนจะใชชวตอยางไรไดในเมอฉนทาเชนน?”เขาจงกลาวกบฉนวา“เจาคดถกแลวเพราะเจาในฐานะผ รบใชของพระเจาควรดาเนนชวตตามความจรงและไมควรนามโนธรรมทชวรายมารวมกบพระวญญาณแหง

ความจรงหรอทาใหพระวญญาณบรสทธและเทยงแทของพระเจาเสยใจ”ฉนจงตอบเขาวา“ทานครบฉนไม เคยตงใจฟงสงเหลานมากอนเลย”เขาตอบวา“บดนเจาไดยนแลวจงระวงใหดนบจากนไปแมแตสงตางๆท เจาเคยพดเทจเพอผลประโยชนสวนตวกอาจไดรบความนาเชอถอดวยความจรงในปจจบนของเจาเพราะแม แตสงเหลานนกอาจไดรบความนาเชอถอหากในอนาคตเจาพดความจรง”และโดยการทาเชนนนเจาอาจ บรรลถงชวตได2หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(คาสง)3:6-9 อยาละเวนจากงานดใดๆแตจงทาเถดจงฟงเถดทานกลาววาคณธรรมของงานดเหลานนซงเจาตองทาเพอ เจาจะไดรบความรอดคออะไรประการแรกคอความเชอความเกรงกลวพระเจาความรกความปรองดอง ความเทยงธรรมความจรงความอดทนและความบรสทธ2หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(พระ บญญต)8:8

ทานครบผมกลาววาผมโงเขลามากและไมเขาใจสงเหลานผมไมเขาใจวามนจะทรมานและชวยใหรอดได อยางไรทานกลาววาฟงและเขาใจเถดผทไมเคยแสวงหาความจรงหรอสอบถามเกยวกบความยงใหญของ

พระเจาแตเพยงเชอเทานนกมสวนเกยวของกบกจการของคนตางชาต2หนงสอของคนเลยงแกะแหง

เฮอรมาส(คาสง)10:3

ฉะนนผใดกตามทเขมแขงในความเชอของพระเจาและสวมใสความจรงผนนจะไมเกยวของกบวญญาณชว รายเหลานนแตจะแยกตวออกจากพวกมนสวนผทสงสยและกลบใจบอยๆเหมอนคนตางชาตกปรกษา พวกมนและสะสมบาปใหญหลวงใหแกตนเองโดยการบชารปเคารพฉะนนคนจานวนมากทเปนเชนนนจงสอบ ถามพวกมนทกโอกาสบชารปเคารพและเปนคนโงเขลาและปราศจากความจรง(หนงสอของพระผเลยงแกะ แหงเฮอรมาส(พระบญญต)10:7-8)

แตผทมความยาเกรงพระเจาและแสวงหาความจรงเกยวกบพระเจาโดยมความคดทงหมดมงไปทพระเจา ยอมเขาใจทกสงทกลาวแกเขาและเขาใจไดทนทเพราะเขามความยาเกรงพระเจาอยในตว2หนงสอของคน เลยงแกะแหงเฮอรมาส(พระบญญต)10:13

และขาพเจากลาววา“ทานครบขาพเจาอยากรวาจะสนองความปรารถนาทดนนไดอยางไร”ทานตอบวา“จง

ยาเกรงพระเจาและวางใจในพระองคจงรกความจรงและความชอบธรรมและจงทาสงทด”2หนงสอของคน เลยงแกะแหงเฮอรมาส(คาสงสอน)12:10 แลวทตสวรรคกกลาวแกขาพเจาวา“เจาเหนคนเลยงแกะคนนไหม?”ขาพเจาตอบวา“ทานครบขาพเจาเหน เขาแลว”ทตสวรรคกลาวแกขาพเจาวา“นคอผสงสารแหงความปตยนดและความสขเขาจงลอลวงจตใจ ของผรบใชของพระเจาและหนเหพวกเขาจากความจรงใหพวกเขาลมหลงในความสขมากมายแลวพวกเขา กจะพนาศ”3หนงสอคนเลยงแกะของเฮอรมาส(อปมาอปไมย)6:10

ดงนนคนเหลานจงเพยงแตหลงออกไปจากความจรงเทานนและยงคงมความหวงเหลออยในการกลบใจ เพราะการหลงออกไปเชนนยงคงมความหวงในการฟนฟอยบางแตคนทตายแลวกจากไปอยางสนเชงตลอด กาล3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)6:15

ผทถวายไมเทาสองสวนทแหงและอกสวนหนงทสดคอผทซอสตยจรงๆแตกรารวยและเตมไปดวยสงดๆ และดวยเหตนจงปรารถนาทจะมชอเสยงในหมคนตางชาตทอยภายนอกและดวยเหตนจงตกอยในความเยอ หยงอยางมากและเรมมงหมายในเรองสงสงและละทงความจรง3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส (อปมาอปไมย)8:70

ประการแรกเรยกวาศรทธาประการทสองคอการควบคมตนเองประการทสามคอพลงประการทสคอความ อดทนสวนประการอนๆทอยตากวานนไดแกความเรยบงายความบรสทธพรหมจรรยความราเรงความ จรงความเขาใจความปรองดองและความเมตตา3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย) 9:142

เพราะภเขาของพวกเขานนแหงแลงและปราศจากผลฉนใดคนเชนนนกอาจเรยกตวเองวาครสเตยนแตแท จรงแลวปราศจากความเชอและไมมผลแหงความจรงอยในตวเขาเลย3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอร มาส(อปมาอปไมย)9:182

และบางคนในพวกเขานนเปนครไดเทศนสงสอนอยางบรสทธใจและจรงใจและไมไดยอมจานนตอความ ปรารถนาชวรายใดๆเลยแตไดดาเนนชวตอยในความชอบธรรมและความจรงอยเสมอ3หนงสอของคน เลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)9:216

จงฟงเกยวกบหนกลมและสวางเหลานนดวยเถดหนเหลานทงหมดมาจากภเขาขาวนแตหนเหลานนม ลกษณะกลมเพราะความรารวยของพวกเขาทาใหพวกเขาพรามวจากความจรงและทาใหดวงตาของพวกเขา พรามวไปบางถงกระนนพวกเขากไมเคยละทงพระเจาและไมมคาพดชวรายใดๆออกมาจากปากของพวกเขา มแตความชอบธรรมคณธรรมและความจรงเมอพระเจาทรงเหนพระทยของพวกเขาและทรงประสงคให พวกเขาประดบประดาความจรงพระองคจงทรงบญชาใหพวกเขาดารงความดตอไปและใหลดความรารวย ของพวกเขาลงบางเพราะพระองคไมประสงคจะใหเอาไปทงหมดเพอพวกเขาจะไดทาความดดวยสงทเหลอ อยและดารงชวตเพอพระเจาเพราะพวกเขากเปนคนดเชนกน3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส (อปมา)9:255-258

และขาพเจากลาวดวยเสยงดงวาขาพเจาไดทาบาปแลวโอพระเจาในการทขาพเจานงพพากษาพระองค ผทรงแกแคนทกสงดวยความจรงจดหมายของปลาตถงเฮโรด

ตอพระเยซครสตผซงขาพเจาไดทรงเปดเผยใหทานทราบอยางครบถวนในจดหมายฉบบสดทายของขาพเจา การลงโทษอนขมขนไดถกกระทาในทสดตามความประสงคของประชาชนแมวาขาพเจาจะไมเตมใจและหวาด หวนกตามความจรงแลวไมมยคใดเคยมหรอจะมคนดและเขมงวดเชนนมากอนแตประชาชนไดพยายาม อยางนาอศจรรยและบรรดาธรรมาจารยหวหนาและผอาวโสของพวกเขาทงหมดเหนพองตองกนทจะตรง กางเขนทตแหงความจรงนในขณะทบรรดาผเผยพระวจนะของพวกเขาเองเชนเดยวกบนางพยากรณใน สมยเรากลบแนะนาตรงกนขามและเมอเขาถกแขวนคอกมปาฏหารยเหนอธรรมชาตปรากฏขนและใน ความเหนของนกปรชญาปาฏหารยเหลานนคกคามโลกทงใบดวยความพนาศ(ปอนตอสปลาตสถงต เบรอสซซาร)

และเมอซซารกลาวเชนนนและเอยพระนามของพระครสตดวยตนเองเหลาเทพเจาทงหลายกลมลงพรอมกน และกลายเปนเหมอนฝนผงณทซงซซารนงอยกบวฒสภาและประชาชนทงหลายทอยใกลซซารกตวสนเทา เพราะการกลาวพระวจนะและการลมสลายของเทพเจาของพวกเขาและดวยความกลวพวกเขาทงหมดกพา กนกลบบานไปทกคนตางประหลาดใจในสงทเกดขนและซซารสงใหคมขงปลาตไวใหดเพอเขาจะไดรความ จรงเกยวกบพระเยซและในวนรงขนเมอซซารนงอยในเมองหลวงกบวฒสภาทงหมดเขากตงใจจะสอบสวน ปลาตอกครงและซซารกลาววาจงพดความจรงเถดเจาคนชวชาเพราะดวยการกระทาชวชาของเจาทเจาได กระทาตอพระเยซการกระทาชวของเจากปรากฏชดขนทนแลวในการทเหลาเทพเจาถกทาลายลางการ พจารณาคดและการตดสนลงโทษปลาต

หนงสอแหงเอเดนทถกลม

พระเจาตรสกบเอวาอกวา“พระองคทรงสญญาอะไรกบเจาในสวนนนทตรสวาเมอเจากนผลจากตนไมนน

ตาของเจาจะเปดออกและเจาจะเปนเหมอนพระเจารจกความดและความชวแตดเถดพระองคทรงเผาราง กายของเจาดวยไฟและทรงใหเจาลมรสไฟเพอรสชาตของสวนนนและทรงใหเจาเหนการเผาไหมของไฟ และความชวรายของมนและอานาจทมนมเหนอเจาตาของเจาไดเหนความดทพระองคทรงเอาไปจากเจาและ แทจรงแลวพระองคทรงเปดตาของเจาและเจาไดเหนสวนทเจาอยกบเราและเจาไดเหนความชวรายทซาตาน ไดมาถงเจาดวยแตสาหรบความเปนพระเจาพระองคไมสามารถประทานใหเจาไดและไมสามารถทาตามคา สญญาทพระองคตรสกบเจาไดยงกวานนพระองคทรงขนเคองเจาและเชอสายของเจาทจะมาภายหลง” และพระเจาทรงถอนพระวจนะของพระองคจากพวกเขา(หนงสออาดมและเอวา46:6-8)

พวกเขาปฏเสธพระบญญตและแอกของขาพเจาเชอสายทไรคาไดเกดขนมาไมเกรงกลวพระเจาและพวกเขา ไมยอมกราบไหวขาพเจาแตกลบเรมกราบไหวเทพเจาทไรสาระและปฏเสธความเปนเอกภาพของขาพเจา และทาใหทวทงโลกเตมไปดวยความเทจความผดบาปความลามกทนารงเกยจคอการรวมประเวณกนและ ความชวรายอนๆทกชนดทนาขยะแขยงทจะเลา(ความลบของเอโนค34:1)

หรอถาคนหนงแสรงทาดตออกคนหนงดวยการหลอกลวงดวยวาจาแตในใจกลบชวรายอกคนหนงจะไมเขา ใจความทรยศในใจของเขาหรอและตวเขาเองกจะถกตดสนลงโทษเพราะความไมจรงของเขานนชดเจนแก ทกคน?(ความลบของเอโนค46:3)

พระเจาตรสวา:ในเราไมมการสาบานหรอความอยตธรรมใดๆมแตความจรงถาไมมความจรงในมนษยกให เขาสาบานดวยคาวา'ใชใช'หรอ'ไมใชไมใช'(ความลบของเอโนค49:2-3)

คนหยงยโสและโออวดทกคนเปนทนารงเกยจตอพระเจาและคาพดเทจทกอยางทหอหมดวยความไมจรงนน จะถกตดดวยคมดาบแหงความตายและถกโยนลงไปในไฟและจะเผาไหมตลอดไป(ความลบของเอโนค 63:4) ลกๆของขาพเจาเอยจงดาเนนชวตดวยความอดทนความออนนอมความซอสตยตอการถกยวยตอความ โศกเศราดวยความเชอและความจรงดวยความไววางใจในคาสญญาตอความเจบปวยตอการถกทาราย ตอบาดแผลตอการถกทดลองตอความเปลอยเปลาตอความอดอยากจงรกซงกนและกนจนกวาพวกเจา จะพนจากยคแหงความทกขยากนไปเพอพวกเจาจะไดเปนผสบทอดแหงนรนดรกาล(ความลบของเอโนค 66:7)

และพระเมตตาของพระเจาอยกบผทรกพระองคดวยความจรงใจและพระเจาทรงระลกถงผรบใชของ พระองคดวยพระเมตตาพระเจาทรงซอสตยตอผทรกพระองคดวยความจรงใจเพราะใครเลาโอพระเจาจะ เขมแขงไดนอกจากจะขอบพระคณพระองคดวยความจรงใจ?ขอทรงปกปองลนและรมฝปากของขา

พระองคดวยถอยคาแหงความจรงขอทรงขจดความโกรธและความพโรธทไรเหตผลใหหางไกลจากขา พระองคและลกหลานแหงพนธสญญาทามกลางชนชาตตางๆกชวรายยงกวาพวกเขาไมมผใดในพวกเขาท กระทาการใดๆในเยรซาเลมดวยพระเมตตาและความจรง(คดมาจากบทเพลงสดดของโซโลมอน)

พระเจาทรงสถตอยบนศรษะของขาพเจาดจมงกฎและขาพเจาจะไมขาดพระองคพวกเขาไดถกทอมงกฎแหง ความจรงใหแกขาพเจาและมงกฎนนไดทาใหกงกานสาขาของพระองคงอกงามในตวขาพเจาบทเพลง สรรเสรญของโซโลมอน1:1-2

จงฟงพระวจนะแหงความจรงและรบความรจากพระผสงสดและจงเขาใจความรของเราเถดพวกทานผรจก เราโดยความจรง(บทเพลงของโซโลมอน8:9,13)

ความจรงเปนมงกฎนรนดรผใดสวมมงกฎนไวบนศรษะผนนกเปนผทไดรบพรมงกฎนเปนศลาทมคายง และเคยมสงครามเกดขนเพราะมงกฎน(บทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน9:8-9)

และการทพระองคทรงเปดเผยตวขาพเจากเปนความรอดของขาพเจาและขาพเจาไดดาเนนตามทางของ พระองคดวยสนตสขของพระองคคอในทางแหงความจรงตงแตตนจนจบขาพเจาไดรบความรจาก พระองคและขาพเจาไดตงมนอยบนศลาแหงความจรงณทซงพระองคทรงตงขาพเจาไว(บทเพลง สรรเสรญของโซโลมอน11:3-5)

พระองคทรงประทานถอยคาแหงความจรงแกขาพเจาเพอขาพเจาจะไดกลาวถอยคาเหลานนและความจรง กไหลออกมาจากปากของขาพเจาดจสายนาและรมฝปากของขาพเจากสาแดงผลของพระองคออกมาบท เพลงสรรเสรญของโซโลมอน12:1-2

เพราะทประทบของพระวจนะคอมนษยและสจธรรมของพระวจนะนนคอความรกผใดทเขาใจทกสงและรจก พระเจาในสจธรรมของพระองคโดยทางพระวจนะนนผนนกเปนผทไดรบพรฮาเลลยาบทเพลงสรรเสรญ ของโซโลมอน12:11-12

ขอทรงสอนขาพระองคใหรจกบทเพลงสดดแหงสจธรรมของพระองคเพอขาพระองคจะเกดผลในพระองค และขอทรงเปดพณแหงพระวญญาณบรสทธของพระองคใหขาพระองคเพอขาพระองคจะไดสรรเสรญ พระองคดวยเสยงดนตรทกทวงทานองโอพระเจาบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน14:7-8 ในพระองคขาพเจาไดมดวงตาและไดเหนวนศกดสทธของพระองคหของขาพเจาไดกลายเปนขาพเจาและ ขาพเจาไดยนสจธรรมของพระองคบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน15:3-4

และความคดแหงความจรงนาทางขาพเจาไปและขาพเจาดาเนนตามนนและไมหลงทางและทกคนทเหน ขาพเจาตางประหลาดใจและพวกเขาถอวาขาพเจาเปนคนแปลกหนาและพระองคผทรงรจกและทรงเลยงด ขาพเจาคอพระผสงสดในความสมบรณแบบทงปวงของพระองคและพระองคทรงยกยองขาพเจาดวยความ

เมตตาของพระองคและทรงยกระดบความคดของขาพเจาขนสความสงสงแหงความจรงของพระองคบท

อยาใหแสงสวางถกความมดครอบงาและอยาใหความจรงหนพนความเทจบทกวของโซโลมอน18:6 และพวกเขากลาวความจรงจากแรงบนดาลใจทพระเจาผสงสดทรงประทานใหแกพวกเขาสรรเสรญและ สรรเสรญพระนามของพระองคฮาเลลยาบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน18:19

และเจาจะไดรบความเมตตาและพระคณของพระองคและเจาจะเจรญรงเรองในความจรงในการสรรเสรญ ความบรสทธของพระองคขอถวายคาสรรเสรญและเกยรตแดพระนามของพระองคฮาเลลยาบทเพลง สรรเสรญของโซโลมอน20:9

และปรากฏทหวของมนคอหวทเปดเผยออกมาคอพระบตรแหงความจรงจากพระบดาผสงสดและพระองค ทรงรบมรดกและครอบครองทกสงและความคดของคนจานวนมากกสญสนไปบทเพลงสรรเสรญของ โซโลมอน23:16-17

และพระเจาทรงทาลายความคดจนตนาการของคนเหลานนทไมมความจรงอยกบพวกเขาเพราะคนเหลานน ทใจเยอหยงนนขาดสตปญญาจงถกปฏเสธเพราะความจรงไมไดอยกบพวกเขา(บทเพลงสรรเสรญของ โซโลมอน24:8-9)

และขาพเจากเขมแขงในความจรงและบรสทธโดยความชอบธรรมของพระองคและศตรทงหลายของ ขาพเจากเกรงกลวขาพเจาและขาพเจากเปนทนาชนชมในพระนามของพระเจาและไดรบการพสจนวาชอบ ธรรมโดยความออนโยนของพระองคและการพกผอนของพระองคเปนนรนดรฮาเลลยาบทเพลงสรรเสรญ ของโซโลมอน25:10-11

เหวลกสลายไปตอหนาพระเจาและความมดถกทาลายโดยการปรากฏของพระองคความผดพลาดหลงทาง และพนาศไปในพระหตถของพระองคและความโงเขลาหาทางเดนไมไดและถกกลบดวยความจรงของพระ เจาบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน31:1-2 สาหรบผทไดรบพรนนยอมมความสขจากใจและแสงสวางจากพระองคผทรงสถตอยในพวกเขาและถอยคา จากสจธรรมผทรงกาเนดดวยพระองคเองเพราะพระองคทรงไดรบการเสรมกาลงดวยอานภาพอน ศกดสทธของพระผสงสดและพระองคทรงไมหวนไหวเปนนจฮาเลลยาบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน 32:1-2 และจงทาใหทานฉลาดในทางแหงความจรงเพอทานจะไมถกทาลายหรอพนาศจงฟงขาพเจาและรบการไถ บาปเถดเพราะขาพเจากาลงประกาศพระคณของพระเจาแกทานทงหลายและโดยทางของขาพเจาทานจะได รบการไถบาปและไดรบพรบทเพลงของโซโลมอน33:8-9

ขาพเจาขนไปสแสงแหงความจรงราวกบขนรถมาและความจรงทรงรบขาพเจาและนาทางขาพเจาและทรง พาขาพเจาขามหลมบอและหบเหวและทรงปกปองขาพเจาจากโขดหนและคลนและทรงกลายเปนทพงแหง ความรอดสาหรบขาพเจาและทรงวางขาพเจาไวในออมแขนแหงชวตอมตะและทรงไปกบขาพเจาและทาให ขาพเจาไดพกผอนและไมทรงปลอยใหขาพเจาหลงทางเพราะเปนความจรงและขาพเจาไมเสยงอนตรายใดๆ เพราะขาพเจาเดนไปกบพระองคและขาพเจาไมทาผดพลาดในสงใดเลยเพราะขาพเจาเชอฟงความจรง เพราะความผดพลาดหนไปจากความจรงและไมพบความจรงแตความจรงดาเนนไปในทางทถกตองและสง ใดทขาพเจาไมรความจรงกทาใหขาพเจากระจางทงพษแหงความผดพลาดและภยพบตแหงความตายทพวก เขาคดวาเปนความหวานชนและขาพเจาเหนผทาลายความพนาศเมอเจาสาวผเสอมทรามไดรบการประดบ ประดาและเจาบาวผทาใหเสอมทรามและเสอมทรามและขาพเจาถามความจรงวา'คนเหลานคอใคร?'และ พระองคตรสกบขาพเจาวา‘นแหละคอผหลอกลวงและความผดพลาดทงสองอยางนนเหมอนกนในผเปนท รกและในเจาสาวของเขาและพวกเขาชกนาใหหลงผดและทาใหโลกทงโลกเสอมเสยพวกเขาเชญคนมากมาย ไปงานเลยงและใหพวกเขาดมเหลาองนททาใหมนเมาและเอาสตปญญาและความรของพวกเขาไปทาให พวกเขาไรสตปญญาแลวพวกเขากทงพวกเขาไปแลวคนเหลานนกไปประพฤตเหมอนคนบาทาลายลางผอน เพราะวาพวกเขาไรหวใจและไมแสวงหาหวใจ!และขาพเจาไดรบสตปญญาเพอไมใหตกอยในมอของผหลอก ลวงและขาพเจายนดปรดาเพราะความจรงอยกบขาพเจาและขาพเจาตงมนมชวตอยและไดรบการไถและ รากฐานของขาพเจาถกวางไวบนพระหตถของพระเจาเพราะพระองคทรงตงมนขาพเจาไว’บทเพลงของ โซโลมอน38:1-17

บรรดาบตรของพระเจาจะสรรเสรญพระองคและจะรวบรวมความจรงแหงความเชอของพระองคเพราะพระ บดาแหงความจรงทรงระลกถงขาพเจาพระองคผทรงครอบครองขาพเจาตงแตตนเพอพระองคจะทรง ชวยวญญาณใหรอดตลอดไปโดยความจรงแหงพระนามของพระองคบทเพลงใหมจงเกดขนจากผทรก พระองคฮาเลลยาบทเพลงของโซโลมอน41:1,9,17

เมอเขาพจารณาความจรงเหลานอยางรอบคอบและทาใหกระจางแลวเขากแสดงใหเหนวาแมวาคนเราจะคด ทจะทาชวไมตองพดถงการลงมอทาจรงเขากจะไมรอดพนจากการถกจบไดเพราะเขาทาใหเหนชดเจนวา อานาจของพระเจาแผซานไปทวทงธรรมบญญตจดหมายของอรสเตยส6:8

เพราะกฎหมายของเราไมไดถกรางขนโดยพลการหรอตามความคดแรกทผดขนในใจแตโดยคานงถงความ จรงและการชนาดวยเหตผลทถกตอง(จดหมายของอรสเตยส6:51)

กษตรยทรงสรรเสรญเขาแลวทรงถามอกคนหนงวาเขาจะรกษาความจรงไดอยางไร?เขาตอบวา“โดยการ ตระหนกวาการโกหกนามาซงความอปยศอดสอยางใหญหลวงแกคนทงปวงโดยเฉพาะอยางยงแกกษตรย เพราะพวกเขามอานาจทจะทาอะไรกไดตามใจปรารถนาทาไมพวกเขาจงตองหนไปใชการโกหก?นอกจากน พระองคตองทรงระลกไวเสมอโอกษตรยวาพระเจาทรงรกความจรง”จดหมายของอรสเตยส8:6-7

กษตรยตรสวาชายผนกตอบไดดเชนกนและถามคนทสบวาผลของปญญาคออะไร?และเขาตอบวาคอการ ทคนเราควรตระหนกรในตนเองวาตนไมไดกระทาความชวและควรดาเนนชวตอยในความจรงเพราะเหต เหลานเองโอพระราชาผทรงฤทธานภาพพระองคจงจะทรงไดรบความสขสงสดความมนคงในจตใจและ ศรทธาอนแขงแกรงในพระเจาหากพระองคทรงปกครองอาณาจกรดวยความศรทธา(จดหมายของอร สเตยส9:42-43)

และตามธรรมเนยมของชาวยวทกคนพวกเขาจงลางมอในทะเลและอธษฐานตอพระเจาจากนนจงตงใจอาน และแปลขอความเฉพาะทพวกเขากาลงศกษาอยและขาพเจาถามพวกเขาวาทาไมพวกเขาจงลางมอกอนอ ธษฐาน?พวกเขาอธบายวาเปนสญลกษณแสดงวาพวกเขาไมไดทาความชว(เพราะการกระทาทกอยางลวน กระทาโดยใชมอ)เนองจากในวถทางอนสงสงและศกดสทธของพวกเขาพวกเขาถอวาทกสงเปนสญลกษณ แหงความชอบธรรมและความจรงจดหมายของอรสเตยส11:17-18

และในความฝนไดเปดเผยวาดวยความอยากรอยากเหนเขาปรารถนาจะถายทอดความจรงอนศกดสทธแก คนทวไปและหากเขาละเวนจากความปรารถนานนสขภาพของเขากจะดขนจดหมายของอรสเตยส11:32 แตการตดสนใจหรอการควบคมตนเองนนเปนสงทเหนอกวาสงอนๆทงหมดเพราะโดยแทจรงแลวเหตผล ไดแสดงอานาจเหนออารมณความรสกผานทางการตดสนใจน4มคคาบ1:17

แตฉนคดวามนจะเปนความโงเขลามากกวานนอกหากเจาเอาแตพดพลามเรองความจรงอยางไรสาระแลว ยงทาทายฉนจนตองรบโทษเองอกดวย4มคคาบ2:40

แตเอเลอาซารผมจตใจสงสงและสงสงนนแทจรงแลวจตใจของเขาไมไดหวนไหวไปมากกวาเดมเลยราวกบ วาเขากาลงถกทรมานอยในความฝนยงกวานนชายชราผนนยงคงเงยหนามองฟาอยางแนวแนยอมใหเนอ หนงของเขาถกเฆยนตจนเปอนเลอดและขางลาตวเตมไปดวยบาดแผลและแมกระทงเมอเขาลมลงกบพน เพราะรางกายทนความเจบปวดไมไหวอกตอไปเขากยงคงรกษาสตปญญาของตนใหมนคงและไมหวนไหว4 มคคาบ3:4

เปนการขดกบเหตผลอยางยงหากเปนสาหรบเราหลงจากดาเนนชวตตามความจรงจนถงวยชราและรกษา ชอเสยงของการดาเนนชวตเชนนนไวภายใตการทรงธรรมแลวบดนเรากลบเปลยนแปลงและเปนแบบอยาง แกเยาวชนแหงความชวรายเพอทจะสนบสนนใหพวกเขากนเนอสตวทไมสะอาด4มคคาบ3:11 เพราะขาพเจาไดรบการคาจนในความเจบปวดดวยความสขทมาจากการประพฤตคณธรรมในขณะทเจากาลง ทกขทรมานและเยอหยงในความชวรายของเจาและเจาผกดขขมเหงทนารงเกยจทสดเจากจะไมรอดพนจาก โทษทณฑแหงพระพโรธของพระเจา4มคคาบ5:26

และเมอฟาโรหไดยนคาพดนนพระองคกทรงงนงงและพโรธอยางมากพระองคตรสกบเขาวา“โอทานเอย! จงบอกความจรงแกขาและใหขารวาเจาเปนใครกนแน”และเขากบอกความจรงแกพระองควา“ขาคอไฮการ

นกเขยนผเปนทปรกษาชนสงทสดของกษตรยเซนนาเครบและขาเปนเสนาบดและผวาราชการแหงราช อาณาจกรของพระองคและเปนอครมหาเสนาบดดวย”และพระองคตรสกบเขาวา“เจาพดความจรงในคา พดนแตเราไดยนมาวาไฮการนนกษตรยเซนนาเครบไดสงหารเขาแลวแตเจากดเหมอนจะยงมชวตอยและ สบายด”เรองราวของไฮการ5:53-55

และดงนนหนมทกคนจงพนาศไปเพราะจตใจมดมนจากความจรงไมเขาใจพระบญญตของพระเจาและไม เชอฟงคาตกเตอนของบดาเหมอนอยางทขาพเจาเคยประสบในวยหนมและบดนลกๆของขาพเจาเอยจง รกความจรงแลวความจรงจะรกษาพวกเจาไวจงฟงถอยคาของรเบนบดาของพวกเจาเถด(พนยกรรมของ รเบน1:32-33)

ขาพเจาขอสาบานตอพระเจาแหงฟาสวรรควาจงปฏบตตอเพอนบานดวยความจรงและจงรกพนองของตน (พนยกรรมของรเบน2:27)

และขาพเจาเหนชายเจดคนสวมเสอผาขาวกลาวแกขาพเจาวาจงลกขนสวมเสอคลมแหงฐานะปโรหตมงกฎ แหงความชอบธรรมแผนอกแหงความเขาใจเสอแหงความจรงเสอแหงความเชอผาโพกศรษะและเอโฟด แหงการพยากรณ(พนธสญญาของเลว3:14)

เพราะพระองคจะประทานพระบารมของพระเจาแกบตรของพระองคอยางแทจรงเปนนจนรนดร(พนธ สญญาของเลว5:23)

และบดนลกๆของขาพเจาเอยขาพเจาขอบอกทานทงหลายวาอยาเมาสราเลยเพราะสราทาใหจตใจหนเหไป จากความจรงและกระตนกเลสตณหาและนาสายตาไปสความผดพลาด(พนธสญญาของยดาห3:10) ฉะนนลกๆของขาพเจาเอยจงรไววามวญญาณสองวญญาณสถตอยในมนษยคอวญญาณแหงความจรง และวญญาณแหงการหลอกลวงและในใจกลางนนมวญญาณแหงความเขาใจในจตใจซงวญญาณนนจะหน ไปทางใดกไดตามทมนประสงคและการกระทาแหงความจรงและการกระทาแหงการหลอกลวงนนไดถกจารก ไวในใจของมนษยและพระเจาทรงทราบการกระทาทกอยางและไมมเวลาใดทจะซอนการกระทาของมนษยได เพราะไดถกจารกไวในใจตอหนาพระเจาแลวและวญญาณแหงความจรงเปนพยานในทกสงและกลาวโทษทก สงและคนบาปนนกถกเผาผลาญดวยหวใจของตนเองและไมสามารถเงยหนาขนตอหนาผพพากษาได (พนธสญญาของยดาห3:46-50)

และเจาทงหลายจะเปนบตรแทของพระองคและเจาทงหลายจงดาเนนตามพระบญญตของพระองคทงตน จนจบ(พนธสญญาของยดาห4:25)

ขาพเจาประพฤตความดตลอดชวตและรกษาความจรงไวเสมอ(พนยกรรมของอสสาคาร2:13)

ขาพเจาไดพสจนในใจและในชวตทงหมดของขาพเจาแลววาความซอสตยสจรตนนเปนสงทดและเปนทพอ พระทยของพระเจาและการโกหกและความโกรธเปนสงชวรายเพราะสงเหลานสอนใหมนษยกระทาความชว ทกอยาง(คาพยานของดาเนยล1:3)

และบดนลกๆของขาพเจาเอยดเถดขาพเจากาลงจะตายแลวและขาพเจาบอกความจรงแกทานทงหลายวา ถาทานไมระวงตวจากวญญาณแหงการโกหกและความโกรธและรกความจรงและความอดทนทานทงหลาย จะพนาศเพราะความโกรธทาใหตาบอดและไมทาใหใครมองเหนหนาคนดวยความจรงไดเลย(พนธสญญา ของดาเนยล1:10-11)

จงพดความจรงกบเพอนบานของตนทกคนแลวทานจะไมตกอยในความโกรธและความสบสนแตทานจะอย ในความสงบสขโดยมพระเจาแหงสนตสขแลวสงครามจะไมเกดขนกบทาน(พนธสญญาจากดาเนยล2:2) และเยรซาเลมจะไมถกทาลายอกตอไปและอสราเอลจะไมถกจบเปนเชลยอกตอไปเพราะองคพระผเปนเจาจะ ทรงสถตอยทามกลางเมองนนทรงประทบอยทามกลางมนษยและพระผบรสทธแหงอสราเอลจะทรง ปกครองเมองนนดวยความถอมตนและความยากจนและผใดทเชอในพระองคผนนจะปกครองทามกลาง มนษยดวยความจรง(พนธสญญาจากดาเนยล2:13)

ฉะนนลกๆของขาพเจาเอยจงระวงการกระทาชวทกอยางและจงละทงความโกรธและการโกหกทงปวงและ จงรกความจรงและความอดทน(พระคมภรดาเนยล2:21)

และบดนลกๆของขาพเจาเอยจงฟงถอยคาแหงความจรงเพอจะประพฤตชอบธรรมและปฏบตตามพระ

บญญตทงสนของพระเจาผสงสดและอยาหลงผดไปเพราะจตใจแหงความเกลยดชงเพราะความเกลยดชง นนเปนสงชวรายในการกระทาทงปวงของมนษยสงใดทมนษยทาผทเกลยดชงกจะรงเกยจผนนและถงแม คนใดจะปฏบตตามพระบญญตของพระเจาเขากไมสรรเสรญพระองคถงแมคนใดจะยาเกรงพระเจาและพอ ใจในสงทชอบธรรมเขากไมรกพระองคเขาไมยอมรบความจรงเขาอจฉาคนเจรญรงเรองเขายนดกบการ พดจาไมดเขารกความเยอหยงเพราะความเกลยดชงทาใหจตใจของเขาบอดมดเหมอนอยางทขาพเจาได มองดโยเซฟในเวลานน(พนยกรรมของกาด1:15-17)

ฉะนนความเกลยดชงจงเปนสงชวรายเพราะมนมกมาพรอมกบการโกหกพดจาขดแยงกบความจรงและ ทาใหเรองเลกนอยกลายเปนเรองใหญทาใหความสวางกลายเปนความมดเรยกสงหวานวาขมสอนใหใสราย ปายสจดประกายความโกรธยยงใหเกดสงครามความรนแรงและความโลภทกอยางมนเตมเตมหวใจดวย ความชวรายและพษรายของปศาจ(พระคมภรของกาดา1:25)

อยาไดกลาววาความจรงเปนความเทจหรอถกเปนผดเพราะความจรงทงสนอยภายใตแสงสวางเชนเดยว กบสงทงปวงอยภายใตพระเจาฉะนนขาพเจาไดพสจนสงเหลานในชวตของขาพเจาแลวและขาพเจาไมได หลงไปจากความจรงของพระเจาและขาพเจาไดแสวงหาพระบญญตของพระผสงสดโดยดาเนนชวตตาม กาลงทงหมดของขาพเจาดวยความตงใจแนวแนในสงทดฉะนนพวกทานทงหลายลกๆของขาพเจาจง

ระวงพระบญญตของพระเจาและดาเนนตามความจรงดวยความตงใจแนวแน(พนยกรรมของอาเชอร 1:29-31)

ในชวตของขาพเจาไดพบเหนความอจฉาและความตายแตขาพเจากไมหนเหไปจากความจรงแตยงคงยน หยดอยในความจรงของพระเจา(คาพยานของโยเซฟ1:4)

จตใจทดนนไมมลนสองลนคอลนแหงการอวยพรและการสาปแชงลนแหงการดหมนและการใหเกยรตลน แหงความเศราโศกและความยนดลนแหงความสงบและความสบสนลนแหงการเสแสรงและความจรงลน แหงความยากจนและความรารวยแตมอปนสยเดยวทบรสทธและไมเสอมเสยตอคนทงปวง(เบนจามน 1:37) ฉะนนจงพดความจรงแกเพอนบานของตนและจงรกษากฎบญญตของพระเจาและพระบญญตของ พระองค(เบนจามน2:13)