ื มัคคาบี หนังสอ 4
เล่มที่
การแนะนํ า หนังสือเล่มนีเ้ ปรียบเสมือนเสียงฟ้ าร ้องอันน่าสะพรึงกลัวทีด ่ งั ก ้องกังวานออกมาจากความน่าสะพรึงกลัวอันเลือนรางของ การปกครองแบบเผด็จการในสมัยโบราณ เป็ นบททีอ ่ งิ จาก การข่มเหงโดยแอนทิโอคัส ทรราชแห่งซีเรีย ซึง่ บางคนเรียก เขาว่าเอพิฟาเนส หรือคนบ ้า ประวัตศ ิ าสตร์โรมันในศตวรรษ แรกบันทึกถึงทรราชสองคนนี้ อีกคนคือคาลิกล ู า คนบ ้าผู ้ ชาญฉลาดคนทีส ่ อง รูปแบบของงานเขียนนีเ้ ปรียบเสมือนคําปราศรัย จังหวะขึน ้ ลง ของคําปราศรัยนัน ้ ถูกจัดวางอย่างรอบคอบ ข ้อโต ้แย ้งนัน ้ รุนแรงยิง่ นัก ตรรกะนัน ้ มั่นคงยิง่ นัก แก่นแท ้ของคําปราศรัย ้ นัน ้ ลึกซึงยิง่ นัก เหตุผลนัน ้ เยือกเย็นยิง่ นัก จนกลายเป็ น ตัวอย่างของความคมคายอันบริสท ุ ธิท ์ ส ี่ ด ุ ประเด็นสําคัญคือ ความกล ้าหาญ ผู ้เขียนเริม ่ ต ้นด ้วยการ กล่าวอย่างเร่าร ้อนถึงปรัชญาแห่งเหตุผลอันทรงแรงบันดาล ใจ เราชอบนึกถึงศตวรรษที่ 20 นีเ้ ป็ นยุคแห่งเหตุผล และ เปรียบเทียบกับยุคแห่งตํานาน แต่งานเขียนเช่นนีก ้ ลับท ้า ทายสมมติฐานดังกล่าว เราพบนักเขียนคนหนึง่ ทีน ่ ่าจะอยูใ่ น ั ราช ได ้กล่าวถึงปรัชญาแห่ง ศตวรรษแรกก่อนยุคคริสต์ศก เหตุผลอันชัดเจน ซึง่ ยังคงทรงพลังในปั จจุบน ั เช่นเดียวกับ เมือ ่ สองพันปี กอ ่ น การตัง้ ข ้อสังเกตในห ้องทรมานนัน ้ ไม่ลดละ หูของคนยุคใหม่ ทีค ่ ุ ้นเคยกับสิง่ ทีอ ่ อ ่ นโยนกว่านัน ้ กลับรู ้สึกสะเทือนใจอย่างน่า ตกใจ รายละเอียดของการทรมานครัง้ ต่อๆ มา (ซึง่ ชวนให ้นึก ถึงเครือ ่ งมือของศาลศาสนาสเปนหลายศตวรรษต่อมา) ถูก ถ่ายทอดออกมาอย่างน่าตกใจต่อรสนิยมของเรา แม ้แต่การ ปรากฏตัวของตัวละครผู ้อดทนอย่างชายชรา พีน ่ ้องทัง้ เจ็ด และมารดา ก็ไม่ได ้ทําให ้ความดุร ้ายทีน ่ ักปราศรัยผู ้นีร้ า่ ย มนตร์แห่งความกล ้าหาญนัน ้ เบาบางลงแต่อย่างใด บรรดาบิดาแห่งคริสตจักรในสมัยโบราณได ้เก็บรักษาหนังสือ เล่มนีไ้ ว ้ด ้วยความระมัดระวัง (ซึง่ เราได ้มาจากการแปลเป็ น ภาษาซีเรีย) โดยถือเป็ นงานทีม ่ ค ี ณ ุ ค่าทางศีลธรรมและมีคํา สอนอันสูงส่ง และไม่ต ้องสงสัยเลยว่าหนังสือเล่มนีจ ้ ะต ้อง ี ในศาสนาคริสต์ยค คุ ้นเคยกับผู ้พลีชพ ุ แรกๆ หลายคนอย่าง ี เมือ แน่นอน ซึง่ พวกเขารู ้สึกตืน ่ เต ้นถึงขัน ้ ยอมพลีชพ ่ ได ้อ่าน หนังสือเล่มนี้ บทที่ 1
โครงร่างปรัชญาจากยุคโบราณเกีย ่ วกับเหตุผลอันทรงแรง บันดาลใจ อารยธรรมไม่เคยบรรลุถงึ ความคิดอันสูงส่ง การ อภิปรายเรือ ่ ง "การกดขี"่ ข ้อ 48 สรุปปรัชญาทัง้ หมดของ มนุษยชาติ 1. คําถามทีฉ ่ ั นเสนอให ้อภิปรายนัน ้ เป็ นเชิงปรัชญาในระดับ สูงสุด กล่าวคือ เหตุผลทีไ่ ด ้รับการดลใจเป็ นผู ้ปกครองสูงสุด เหนืออารมณ์ตา่ งๆ หรือไม่ และในเชิงปรัชญานัน ้ ฉั นขอ ความกรุณาจากคุณอย่างจริงจังให ้ใส่ใจ
2 เพราะไม่เพียงแต่วช ิ านีจ ้ ําเป็ นโดยทั่วไปในฐานะสาขา ความรู ้เท่านัน ้ แต่ยังรวมถึงการสรรเสริญคุณธรรมทีย ่ งิ่ ใหญ่ ทีส ่ ด ุ ซึง่ ฉั นหมายถึงการควบคุมตนเองด ้วย 3 กล่าวคือ ถ ้าเหตุผลได ้รับการพิสจ ู น์วา่ สามารถควบคุมกิเลส ตัณหาทีข ่ ด ั ต่อความพอประมาณ ความตะกละ และความใคร่ ได ้ เหตุผลก็ยังแสดงให ้เห็นอย่างชัดเจนว่ามีอํานาจเหนือ กิเลสตัณหา เช่น ความอาฆาตพยาบาททีข ่ ด ั ต่อความ ยุตธิ รรม และเหนือกิเลสตัณหาทีข ่ ด ั ต่อความเป็ นชาย คือ ความโกรธ ความเจ็บปวด และความกลัว 4 แต่บางคนอาจถามว่า ถ ้าเหตุผลมีอํานาจเหนือกิเลสตัณหา เหตุใดจึงไม่สามารถควบคุมความหลงลืมและความไม่รู ้ได ้ วัตถุประสงค์ของพวกเขาคือการเยาะเย ้ยถากถาง ่ วชาญในการเอาชนะ 5 คําตอบก็คอ ื เหตุผลไม่ได ้เป็ นผู ้เชีย ข ้อบกพร่องทีม ่ อ ี ยูใ่ นจิตใจ แต่สามารถเอาชนะอารมณ์หรือ ข ้อบกพร่องทางศีลธรรมทีข ่ ด ั ต่อความยุตธิ รรม ความเป็ นชาย ความพอประมาณ และการตัดสิน และการกระทําของเหตุผล ในกรณีนก ี้ ็ไม่ใช่เพือ ่ ขจัดอารมณ์เหล่านัน ้ แต่เพือ ่ ให ้เรา สามารถต่อต ้านมันได ้สําเร็จ 6 ฉั นสามารถยกตัวอย่างมากมายมาให ้คุณได ้จากแหล่งต่างๆ ทีเ่ หตุผลได ้พิสจ ู น์ตวั เองว่ามีอํานาจเหนือกิเลสตัณหา แต่ ตัวอย่างทีด ่ ท ี ส ี่ ด ุ เท่าทีฉ ่ ั นจะยกได ้คือความประพฤติอน ั สูงส่ง ของผู ้ทีเ่ สียชีวต ิ เพือ ่ ความมีคณ ุ ธรรม เอลีอาซาร์ พีน ่ ้องทัง้ เจ็ด และมารดา 7 เพราะคนเหล่านีท ้ งั ้ หมดดูถก ู ความเจ็บปวดแม ้กระทั่งถึงขัน ้ ตาย พิสจ ู น์ให ้เห็นว่าเหตุผลนัน ้ เหนือกว่ากิเลสตัณหา 8 ฉั นอาจจะขยายความทีน ่ ใี่ นการสรรเสริญคุณธรรมของพวก เขา ผู ้ชายทีอ ่ ยูก ่ บ ั พระมารดา กําลังจะตายในวันทีเ่ ราเฉลิม ฉลองเพือ ่ ความรักในความงามทางศีลธรรมและความดี แต่ ฉั นอยากจะแสดงความยินดีกบ ั พวกเขาในเกียรติยศทีพ ่ วก เขาได ้รับมากกว่า ่ ชมในความกล ้าหาญและความอดทนของพวก เพราะความชืน เขา ไม่เพียงแต่โดยคนทั่วโลกเท่านัน ้ แต่โดยผู ้ประหารชีวต ิ พวกเขาเองด ้วย ทําให ้พวกเขากลายเป็ นผู ้ก่อการล ้มล ้างการ ปกครองแบบเผด็จการทีป ่ ระเทศชาติของเรากําลังเผชิญอยู่ พวกเขาเอาชนะผู ้เผด็จการด ้วยความอดทนของพวกเขา เพือ ่ ว่าประเทศของพวกเขาจะได ้รับการชําระล ้างด ้วยพวกเขา 10 แต่ข ้าพเจ ้าจะใช ้โอกาสนีอ ้ ภิปรายเรือ ่ งนีท ้ ันที หลังจากที่ เราได ้เริม ่ ด ้วยทฤษฎีทั่วไปแล ้ว ดังทีข ่ ้าพเจ ้าเคยทําเป็ น ประจํา และข ้าพเจ ้าจะดําเนินการต่อไปยังเรือ ่ งราวของพวก เขา โดยถวายพระเกียรติแด่พระเจ ้าผู ้ทรงปรีชาญาณ 11 ดังนัน ้ เราจึงถามว่า เหตุผลมีอํานาจสูงสุดเหนือกิเลส ตัณหาหรือไม่ 12 แต่เราจะต ้องกําหนดว่าเหตุผลคืออะไร และอารมณ์ ความรู ้สึกคืออะไร และมีอารมณ์ความรู ้สึกกีร่ ป ู แบบ และ เหตุผลมีอํานาจเหนืออารมณ์ความรู ้สึกเหล่านัน ้ ทัง้ หมด หรือไม่ 13. เหตุผลทีฉ ่ ั นถือว่าจิตเป็ นผู ้เลือกชีวต ิ แห่งปั ญญาด ้วยการ พิจารณาอันแจ่มแจ ้ง ิ ธิแ 14. ปั ญญา ฉั นถือว่าคือความรู ้ในเรือ ่ งต่างๆ ทัง้ ศักดิส ์ ท ์ ละ มนุษย์ รวมทัง้ สาเหตุของสิง่ เหล่านัน ้ 15 ข ้าพเจ ้าถือว่าสิง่ นีเ้ ป็ นวัฒนธรรมทีไ่ ด ้มาภายใต ้ธรรม บัญญัต ิ ซึง่ เราเรียนรู ้สิง่ ต่างๆ ของพระเจ ้าด ้วยความเคารพ อย่างเหมาะสม และเรียนรู ้สิง่ ต่างๆ ของมนุษย์เพือ ่ ประโยชน์ ทางโลกของเรา 16 บัดนีป ้ ั ญญาปรากฏอยูใ่ นรูปของการตัดสินและความ ยุตธิ รรม และความกล ้าหาญ และความพอประมาณ 17 แต่การตัดสินหรือการควบคุมตนเองเป็ นสิง่ ทีค ่ รอบงําทุก สิง่ เพราะว่าโดยความจริงแล ้ว เหตุผลได ้แสดงอํานาจเหนือ กิเลสตัณหาต่างๆ
หนั งสือมัคคาบีเล่มที่ 4
18 ส่วนกิเลสตัณหา มีสองแหล่งทีม ่ า คือ ความสุขและความ ทุกข์ ซึง่ โดยพืน ้ ฐานแล ้วทัง้ สองอย่างนัน ้ ก็มาจากจิต วิญญาณเช่นเดียวกับร่างกาย 19 และในเรือ ่ งความสุขและความทุกข์นัน ้ มีหลายกรณีท ี่ กิเลสมีลําดับเหตุการณ์บางอย่าง 20 ฉะนัน ้ เมือ ่ ความปรารถนามาก่อนความสุข ความพึงพอใจ จะตามมา และเมือ ่ ความกลัวมาก่อนความเจ็บปวด หลังความ เจ็บปวดก็จะตามมาด ้วยความทุกข์ 21 ความโกรธนัน ้ หากคนเราจะย ้อนกลับไปตามความรู ้สึก ของเขา ความโกรธนัน ้ เป็ นอารมณ์ทผ ี่ สมทัง้ ความสุขและ ความเจ็บปวดเข ้าด ้วยกัน ่ มทางศีลธรรม 22 ภายใต ้ความสุขนัน ้ ยังมาพร ้อมกับความเสือ ซึง่ แสดงถึงกิเลสตัณหาทีห ่ ลากหลายทีส ่ ด ุ 23 มันแสดงออกมาในจิตวิญญาณในรูปแบบของความโอ ้ อวด และความโลภ และความโอ ้อวดเกินควร ความทะเลาะ วิวาท และการนินทาว่าร ้าย และในร่างกายในรูปแบบของการ กินเนือ ้ สัตว์แปลก ๆ และความตะกละ และการกินจุบจิบในที่ ลับ 24 บัดนี้ ความสุขและความทุกข์เปรียบเสมือนต ้นไม ้สองต ้น ทีเ่ ติบโตจากร่างกายและจิตวิญญาณ กิง่ ก ้านสาขาของกิเลส เหล่านีจ ้ งึ งอกงามขึน ้ มากมาย และเหตุผลของแต่ละคนใน ฐานะผู ้ทําสวนผู ้ชํานาญ คอยกําจัดวัชพืช ตัดแต่งกิง่ มัดผ ้า ั เปิ ดนํ้ า และเปลีย ่ นทิศทางนํ้ าไปมา ทําให ้พุม ่ ไม ้แห่งอุปนิสย และกิเลสอยูภ ่ ายใต ้การดูแล 25 เพราะในขณะทีเ่ หตุผลเป็ นผู ้นํ าความดี เหตุผลก็เป็ น เจ ้านายของกิเลสตัณหา 26 สังเกตดูกอ ่ นว่าเหตุผลมีอํานาจเหนือกิเลสตัณหาโดย อาศัยการกระทํายับยัง้ ของความพอประมาณ 27 ความพอประมาณ ฉั นถือว่า เป็ นการระงับความปรารถนา แต่ความปรารถนาบางอย่างเป็ นความปรารถนาทางจิตใจ บางอย่างเป็ นความปรารถนาทางกาย และทัง้ สองอย่างถูก ควบคุมโดยเหตุผลอย่างชัดเจน เมือ ่ เราถูกล่อลวงให ้กิน เนือ ้ สัตว์ต ้องห ้าม เราจะละทิง้ ความสุขทีไ่ ด ้รับจากเนือ ้ สัตว์ เหล่านัน ้ ได ้อย่างไร 28 เหตุผลมีอํานาจทีจ ่ ะระงับความอยากอาหารได ้มิใช่หรือ? ในความเห็นของฉั น มันก็เป็ นเช่นนัน ้ 29 เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ เราปรารถนาจะกินสัตว์นํ้า นก สัตว์ป่า และเนือ ้ สัตว์ทก ุ ชนิดทีก ่ ฎหมายห ้ามไว ้ เราก็ละเว ้นเพราะ เหตุผลเป็ นหลัก 30 เพราะว่าความอยากอาหารของเรานัน ้ ถูกควบคุมและ ยับยัง้ โดยจิตใจทีส ่ งบ และการเคลือ ่ นไหวทัง้ มวลของ ่ ฟั งการควบคุมของเหตุผล ร่างกายก็ต ้องเชือ 31 แล ้วจะมีสงิ่ ใดน่าประหลาดใจหากความปรารถนาตาม ธรรมชาติ ของจิตวิญญาณเพือ ่ เสวยผลแห่งความงามดับไปหรือ? 32 นีแ ่ หละคือเหตุผลทีเ่ ราสรรเสริญโยเซฟผู ้มีคณ ุ ธรรม เพราะโดยเหตุผลของเขา ด ้วยความพยายามทางจิตใจ เขา จึงระงับกิเลสตัณหาได ้ เพราะแม ้เขาเป็ นเพียงชายหนุ่มในวัย ทีก ่ เิ ลสตัณหาทางกายยังแรงกล ้า ด ้วยเหตุผลของเขา เขาก็ สามารถดับกิเลสตัณหาของตนได ้ 33 และเหตุผลได ้รับการพิสจ ู น์แล ้วว่าสามารถปราบปรามแรง กระตุ ้นไม่เพียงแต่ของความปรารถนาทางเพศเท่านัน ้ แต่ยัง รวมถึงความโลภทุกประเภทด ้วย 34 เพราะธรรมบัญญัตก ิ ล่าวไว ้ว่า 'อย่าโลภภรรยาของเพือ ่ น บ ้าน หรือสิง่ ใดๆ ทีเ่ ป็ นของเพือ ่ นบ ้าน' 35 แท ้จริง เมือ ่ ธรรมบัญญัตส ิ งั่ เราไม่ให ้โลภ ฉั นคิดว่าธรรม บัญญัตค ิ วรยืนยันอย่างหนักแน่นถึงข ้อโต ้แย ้งทีว่ า่ เหตุผล สามารถควบคุมความปรารถนาอันโลภได ้ เช่นเดียวกับที่ สามารถควบคุมกิเลสตัณหาทีข ่ ด ั ขวางความยุตธิ รรม
36 แล ้วมนุษย์ทเี่ ป็ นคนตะกละตะกลามและเมาสุรา จะ สามารถสอนให ้เปลีย ่ นธรรมชาติของตนเองได ้อย่างไร หาก เหตุผลไม่ใช่ผู ้ควบคุมกิเลสตัณหาอย่างชัดแจ ้ง? 37 แท ้จริง เมือ ่ บุคคลหนึง่ สัง่ ชีวต ิ ของตนตามธรรมบัญญัต ิ แล ้ว ถ ้าเขาเป็ นคนตระหนี่ เขาก็ประพฤติขด ั ต่อธรรมชาติของ ตน และให ้ยืมเงินแก่ผู ้ขัดสนโดยไม่คด ิ ดอกเบีย ้ และเมือ ่ ถึง กําหนดปี ทเี่ จ็ด หนีก ้ ็จะถูกยกให ้ 38 และถ ้าเขาเป็ นคนตระหนี่ เขาก็จะถูกธรรมบัญญัตค ิ วบคุม โดยการกระทําของเหตุผล และงดเว ้นจากการเก็บเกีย ่ วตอ ซังของเขาหรือเก็บองุน ่ ผลสุดท ้ายจากสวนองุน ่ ของเขา 39 และเมือ ่ พิจารณาส่วนทีเ่ หลือทัง้ หมดแล ้ว เราก็สามารถ ตระหนักได ้ว่าเหตุผลนัน ้ อยูใ่ นตําแหน่งทีม ่ อ ี ํานาจเหนือกิเลส ตัณหาหรือความรู ้สึก 40 เพราะว่าธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ สูงกว่าความรักทีม ่ ต ี อ ่ บิดามารดา เพือ ่ ชายคนหนึง่ จะได ้ไม่ละทิง้ คุณธรรมของตนเพือ ่ ประโยชน์ ของพวกท่าน และธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ มีอํานาจเหนือความรักต่อ ภรรยา เพือ ่ ว่าถ ้าเธอทําผิด ผู ้ชายก็ควรตักเตือนเธอ และ ธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ ควบคุมความรักต่อบุตร เพือ ่ ว่าถ ้าบุตรเป็ นคน เลว ผู ้ชายก็ควรลงโทษพวกเขา และธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ ควบคุม การอ ้างความเป็ นเพือ ่ น เพือ ่ ว่าชายจะได ้ตักเตือนเพือ ่ นของ เขาเมือ ่ เพือ ่ นของเขาทําชัว่ 41 และอย่าคิดว่าเป็ นเรือ ่ งขัดแย ้งเมือ ่ เหตุผลโดยอาศัยธรรม บัญญัตส ิ ามารถเอาชนะความเกลียดชังได ้ ดังนัน ้ มนุษย์จงึ ิ งดเว ้นจากการตัดสวนผลไม ้ของศัตรู และปกป้ องทรัพย์สน ของศัตรูจากผู ้ทําลาย และรวบรวมสินค ้าของพวกเขาที่ กระจัดกระจายไป 42 และกฎแห่งเหตุผลยังได ้รับการพิสจ ู น์แล ้วว่าขยายไปถึง กิเลสหรือความชัว่ ร ้ายทีก ่ ้าวร ้าวมากขึน ้ ความทะเยอทะยาน ความไร ้สาระ ความโอ ้อวด ความเย่อหยิง่ และการนินทาว่า ร ้าย 43 เพราะจิตทีร่ ู ้จักประมาณสามารถเอาชนะกิเลสตัณหา เหล่านีไ้ ด ้ เหมือนกับทีเ่ อาชนะความโกรธได ้ 44 เมือ ่ โมเสสโกรธดาธานและอาบีราม เขาก็ไม่ยอมปล่อย ความโกรธนัน ้ ไป แต่ใช ้เหตุผลควบคุมความโกรธของเขา 45 เพราะจิตทีส ่ งบสามารถเอาชนะกิเลสตัณหาได ้ ดังที่ ข ้าพเจ ้าได ้กล่าวแล ้ว โดยแก ้ไขกิเลสตัณหาบางประการ และ ้ เชิง ทําลายกิเลสตัณหาบางประการอย่างสิน 46 เหตุใดยาโคบบิดาผู ้ชาญฉลาดของเราจึงตําหนิบ ้านของสิ เมโอนและเลวีทส ี่ งั หารเผ่าเชเคมโดยไม่มเี หตุผล โดยกล่าว ว่า "ความโกรธของพวกเขาช่างน่าสาปแช่ง!" 47 เพราะถ ้าเหตุผลไม่มอ ี ํานาจทีจ ่ ะระงับความโกรธของพวก เขา พระองค์ก็คงไม่ตรัสเช่นนัน ้ 48 เพราะว่าในวันทีพ ่ ระเจ ้าทรงสร ้างมนุษย์ พระองค์ทรง ปลูกฝั งกิเลสตัณหาและความโน ้มเอียงของมนุษย์ไว ้ในตัว มนุษย์ และในเวลาเดียวกัน ทรงตัง้ จิตใจไว ้บนบัลลังก์ ิ ธิใ์ น ท่ามกลางประสาทสัมผัส เพือ ่ เป็ นผู ้นํ าทางอันศักดิส ์ ท ทุกสิง่ และพระองค์ประทานธรรมบัญญัตแ ิ ก่จต ิ ใจ ซึง่ โดย ธรรมบัญญัตน ิ ี้ หากมนุษย์ประพฤติตามคําสัง่ ของตนเองแล ้ว เขาจะครองราชย์อาณาจักรทีส ่ งบเสงีย ่ ม ยุตธิ รรม มีคณ ุ ธรรม และกล ้าหาญ บทที่ 2
กฎแห่งความปรารถนาและความโกรธ เรือ ่ งราวความกระหาย ของดาวิด บททีน ่ ่าตืน ่ เต ้นในประวัตศ ิ าสตร์โบราณ ความ พยายามของคนป่ าเถือ ่ นทีจ่ ะให ้ชาวยิวกินหมู การอ ้างอิงที่ น่าสนใจเกีย ่ วกับธนาคารโบราณ (ข ้อ 21)
หนั งสือมัคคาบีเล่มที่ 4
1 ถ ้าเช่นนัน ้ มีคนอาจถามว่า ถ ้าเหตุผลเป็ นเจ ้านายของกิเลส ตัณหา แล ้วเหตุใดจึงไม่เป็ นเจ ้านายของความหลงลืมและ ความไม่รู ้ล่ะ ้ ดี เพราะเหตุผลไม่ได ้ถูก 2 แต่ข ้อโต ้แย ้งนีช ้ า่ งไร ้สาระสิน แสดงให ้เห็นว่ามีอํานาจเหนือกิเลสตัณหาหรือข ้อบกพร่องใน ตัวเอง แต่กลับมีอํานาจเหนือข ้อบกพร่องทางร่างกาย 3 ตัวอย่างเช่น ไม่มใี ครในพวกคุณทีจ ่ ะสามารถขจัดความ ปรารถนาตามธรรมชาติของเราได ้ แต่เหตุผลสามารถทําให ้ คนๆ หนึง่ หลีกเลีย ่ งการเป็ นทาสของความปรารถนาได ้ 4 ไม่มผ ี ู ้ใดสามารถขจัดความโกรธออกจากจิตวิญญาณได ้ แต่เหตุผลสามารถเข ้ามาช่วยต่อสู ้กับความโกรธได ้ ั ชัว่ ร ้ายได ้ แต่เหตุผลสามารถ 5 ไม่มใี ครสามารถกําจัดนิสย เป็ นพันธมิตรอันทรงพลังในการต่อต ้านการถูกอารมณ์ชวั่ ร ้าย ครอบงําได ้ 6 เหตุผลมิใช่สงิ่ ทีข ่ จัดกิเลสตัณหา แต่เป็ นสิง่ ทีต ่ อ ่ ต ้านกิเลส ตัณหา 7 กรณีของความกระหายของกษั ตริยด ์ าวิดอาจช่วยทําให ้ ั เรือ ่ งนีช ้ ดเจนขึน ้ ได ้ 8 เมือ ่ ดาวิดสู ้รบกับพวกฟี ลส ิ เตียจนมีชวี ต ิ อยูจ ่ นวันตาย และ ด ้วยความช่วยเหลือของนักรบของประเทศเรา เขาก็ได ้ฆ่าคน เหล่านัน ้ ไปเป็ นจํานวนมาก เมือ ่ เวลาเย็น เขาก็มาถึงเต็นท์ ของกษั ตริยโ์ ดยเหนือ ่ ยยากและเหนือ ่ ยยากลําบาก ซึง่ มี กองทัพของบรรพบุรษ ุ ของเราตัง้ ค่ายอยูโ่ ดยรอบ 9 ดังนัน ้ กองทัพทัง้ หมดจึงลงไปรับประทานอาหารเย็น แต่ กษั ตริยท ์ รงกระหายนํ้ ามาก แม ้จะมีนํ้ามากมายก็ไม่สามารถ ดับมันได ้ ั รู 10 แต่ความปรารถนาอย่างไม่มเี หตุผลในนํ้ าทีศ ่ ต ครอบครองอยูน ่ ัน ้ รุนแรงมากขึน ้ เรือ ่ ยๆ จนเผาผลาญศัตรูจน ้ และหมดอํานาจไป หมดสิน 11 ครัน ้ ทหารองครักษ์ของพระองค์บน ่ พึมพําถึงความ ปรารถนาของกษั ตริย ์ ชายหนุ่มสองคนซึง่ เป็ นนักรบผู ้กล ้า หาญรู ้สึกละอายทีก ่ ษั ตริยข ์ องตนไม่ปรารถนา จึงสวมชุด เกราะทัง้ หมดของตน หยิบภาชนะใส่นํ้า ปี นขึน ้ ไปบนเชิงเทิน ของศัตรู และแอบผ่านทหารองครักษ์ทป ี่ ระตูเมืองไปโดย ไม่ให ้ใครสังเกตเห็น แล ้วค ้นดูคา่ ยทหารของศัตรูทงั ้ หมด 12 และพวกเขาก็พบบ่อนํ้ าอย่างกล ้าหาญ และตักนํ้ าจากบ่อ นัน ้ มาถวายกษั ตริย ์ 13 แต่ดาวิดยังคงรู ้สึกกระหายอยู่ เขาคิดว่าลมทีพ ่ ัดมาเช่นนี้ ซึง่ ถือว่าเทียบเท่ากับเลือด เป็ นอันตรายร ้ายแรงต่อจิต วิญญาณของเขา 14 ดังนัน ้ พระองค์จงึ ทรงขัดกับความปรารถนาของพระองค์ และทรงเทนํ้ านัน ้ ออกเป็ นเครือ ่ งบูชาแด่พระเจ ้า 15 เพราะจิตทีร่ ู ้จักประมาณสามารถเอาชนะกิเลสตัณหาได ้ และดับไฟแห่งความปรารถนาได ้ และต่อสู ้กับความเจ็บปวด ั ชนะ แม ้ว่าจะรุนแรงมากก็ตาม และ ของร่างกายได ้อย่างมีชย ด ้วยความงามทางศีลธรรมและความดีของเหตุผล จึง สามารถท ้าทายอํานาจของกิเลสตัณหาทัง้ มวลได ้ด ้วยความดู ถูกเหยียดหยาม 16 และบัดนี้ โอกาสนีเ้ รียกร ้องให ้เราเล่าเรือ ่ งราวของเหตุผล ทีร่ ู ้จักควบคุมตนเอง ั ติสข 17 ในเวลานัน ้ บรรพบุรษ ุ ของเรามีสน ุ อย่างยิง่ เนือ ่ งมาจากการปฏิบต ั ต ิ ามธรรมบัญญัตอ ิ ย่างถูกต ้อง และใน กรณีดน ี ัน ้ เองทีเ่ ซลูคส ั นิคานอร์ กษั ตริยแ ์ ห่งเอเชีย ทรง อนุมัตใิ ห ้เก็บภาษี สําหรับการบริการในพระวิหาร และทรง ยอมรับนโยบายของเรา ในเวลานัน ้ เอง ชายบางคนได ้ก่อ ความขัดแย ้งต่อความสามัคคีของทุกคน และได ้นํ าเราเข ้าไป พัวพันกับภัยพิบต ั ต ิ า่ งๆ มากมาย 18 โอเนียสเป็ นบุคคลทีม ่ ค ี ณ ุ ธรรมสูงสุด ขณะนัน ้ เป็ นมหา ปุโรหิตและดํารงตําแหน่งตลอดชีวต ิ ไซมอนผู ้หนึง่ ได ้ก่อ
กบฏต่อต ้านเขา แต่ถงึ แม ้จะใส่ร ้ายเขาด ้วยวิธก ี ารต่างๆ นานา แต่เขาก็ไม่สามารถทําร ้ายไซมอนได ้เพราะเกรงใจประชาชน เขาจึงหนีไปต่างประเทศด ้วยเจตนาทีจ ่ ะทรยศต่อประเทศ ของตน 19 แล ้วท่านก็มาหาอพอลโลเนียส ผู ้ว่าราชการของซีเรีย ฟิ นิเซีย และซิลเิ ซีย แล ้วกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้ามีความจงรักภักดี ต่อกษั ตริย ์ จึงมาแจ ้งให ้ท่านทราบว่า ในคลังของเยรูซาเล็มมี เงินส่วนตัวจํานวนหลายพันดอลลาร์ทเี่ ก็บไว ้ ซึง่ ไม่ใช่เงิน ิ ทีถ ของพระวิหาร และเป็ นทรัพย์สน ่ ก ู ต ้องตามกฎหมายของ กษั ตริยเ์ ซลูคส ั ” 20 เมือ ่ อพอลโลเนียสได ้สอบถามถึงรายละเอียดของเรือ ่ ง ้กษั ่ แล ้ว ก็ได ้ยกย่องไซมอนทีร่ ับใช ตริยอ ์ ย่างซือสัตย์ และรีบ ไปยังราชสํานักของซีลค ู ส ั และเปิ ดเผยสมบัตล ิ ํ้าค่าแก่ไซ มอน จากนัน ้ หลังจากได ้รับอํานาจในการจัดการเรือ ่ งนีแ ้ ล ้ว เขาก็เดินทัพเข ้ามาในประเทศของเราทันที โดยมีไซมอนผู ้ ถูกสาปแช่งและกองทัพทีแ ่ ข็งแกร่งมากร่วมเดินทางไปด ้วย และประกาศว่าเขามาทีน ่ ต ี่ ามพระบัญชาของกษั ตริยเ์ พือ ่ ยึด ครองเงินฝากส่วนตัวในคลัง 21 ประชาชนของเราโกรธมากเพราะคําประกาศนี้ และ ประท ้วงอย่างหนัก โดยถือว่าเป็ นเรือ ่ งทีน ่ ่าอับอายทีบ ่ รรดาผู ้ ทีฝ ่ ากเงินฝากไว ้กับคลังของพระวิหารจะต ้องถูกปล ้นไป และ พวกเขายังขัดขวางหนทางของพระวิหารด ้วยทุกวิถท ี าง 22 อพอลโลเนียสเข ้าไปในวิหารพร ้อมกับคําขู่ 23 แล ้วพวกปุโรหิตในวิหารกับพวกสตรีและเด็กๆ ก็วงิ วอน ั ดิส ิ ธิข พระเจ ้าให ้เสด็จมาช่วยเหลือสถานทีศ ่ ก ์ ท ์ องพระองค์ท ี่ กําลังถูกละเมิด และเมือ ่ อพอลโลเนียสพร ้อมกองทัพติด อาวุธของเขาเดินเข ้าไปยึดเงิน ก็มท ี ต ู สวรรค์ปรากฏตัวจาก สวรรค์ขม ี่ ้า มีฟ้าแลบแวบออกมาจากแขน และสร ้างความ ่ อย่างมากแก่ทต หวาดกลัวและตัวสัน ู สวรรค์เหล่านัน ้ 24 อพอลโลเนียสล ้มลงแทบจะตายในลานของพวกต่างชาติ ่ วรรค์ และด ้วยนํ้ าตา เขาวิงวอน และเหยียดมือของเขาขึน ้ สูส พวกฮีบรูวา่ พวกเขาจะวิงวอนเพือ ่ เขา และระงับความโกรธ ของกองทัพสวรรค์ 25 เพราะเขาพูดว่าเขาทําบาปและสมควรแก่ความตาย และ ถ ้าเขายอมมอบชีวต ิ ของเขา เขาก็จะสรรเสริญความสุขใน สถานบริสท ุ ธิแ ์ ก่คนทัง้ ปวง 26 เมือ ่ ได ้ยินถ ้อยคําเหล่านี้ โอเนียสซึง่ เป็ นมหาปุโรหิตก็ ตัดสินใจขอร ้องแทนเขา แม ้ว่าในกรณีอน ื่ ๆ จะพิถพ ี ถ ิ ันทีส ่ ด ุ ก็ ี ค ตาม เพือ ่ ป้ องกันไม่ให ้กษั ตริยซ ์ ล ู ส ั คิดว่าอพอลโลเนียสถูก โค่นล ้มโดยแผนการของมนุษย์ ไม่ใช่โดยความยุตธิ รรมของ พระเจ ้า 27 เมือ ่ อพอลโลเนียสได ้รับการช่วยเหลืออย่างน่าอัศจรรย์ แล ้ว เขาก็ออกเดินทางเพือ ่ รายงานเหตุการณ์ทเี่ กิดขึน ้ กับตน ให ้กษั ตริยท ์ ราบ ้ ชีวต 28 แต่เมือ ่ ซีลค ู ส ั สิน ิ ผู ้สืบทอดบัลลังก์ของเขาคือแอนติ โอคัส เอพิฟาเนส บุตรชายของเขา ซึง่ เป็ นคนหยิง่ ยโสและ ิ ธิข น่ากลัว ผู ้ได ้ปลดโอเนียสออกจากตําแหน่งศักดิส ์ ท ์ องเขา และแต่งตัง้ เจสัน พีช ่ ายของเขาเป็ นมหาปุโรหิตแทน โดยมี เงือ ่ นไขว่าเพือ ่ แลกกับการแต่งตัง้ เจสันจะต ้องจ่ายเงินให ้เขา สามพันหกร ้อยหกสิบทาเลนต์ทก ุ ปี 29 ดังนัน ้ พระองค์จงึ ทรงแต่งตัง้ ยาโสนให ้เป็ นมหาปุโรหิต และทรงตัง้ ให ้เขาเป็ นหัวหน ้าผู ้ปกครองประชาชน 30 และท่าน (เจสัน) ได ้แนะนํ าวิถช ี วี ต ิ ใหม่และรัฐธรรมนูญ ใหม่แก่ประชากรของเรา เป็ นการฝ่ าฝื นธรรมบัญญัตอ ิ ย่าง ้ เชิง ดังนัน สิน ้ ท่านจึงไม่เพียงแต่สร ้างโรงยิมไว ้บนภูเขาของ บรรพบุรษ ุ ของเราเท่านัน ้ แต่ทา่ นยังยกเลิกการรับใช ้ในพระ วิหารอีกด ้วย 31 เหตุฉะนัน ้ ความยุตธิ รรมของพระเจ ้าจึงโกรธจัด และทรง เอาแอนติโอคัสมาเป็ นศัตรูกบ ั เรา
หนั งสือมัคคาบีเล่มที่ 4
32 ครัน ้ เมือ ่ พระองค์กําลังทําสงครามกับปโตเลมีในอียป ิ ต์ และทรงได ้ยินว่าชาวเมืองเยรูซาเล็มมีความยินดีอย่างยิง่ เมือ ่ ทราบข่าวการตายของพระองค์ พระองค์ก็ทรงยกทัพกลับไป ต่อสู ้กับพวกเขาทันที 33 และเมือ ่ ท่านได ้ปล ้นเมืองนัน ้ แล ้ว ท่านก็ได ้ออกกฤษฎีกา ประณามโทษประหารชีวต ิ แก่ผู ้ใดก็ตามทีป ่ ระพฤติตามธรรม บัญญัตข ิ องบรรพบุรษ ุ ของเรา 34 แต่พระองค์ก็ทรงเห็นว่าพระราชกฤษฎีกาของพระองค์ ทัง้ หมดไร ้ประโยชน์ทจ ี่ ะทําลายความมั่นคงของประชากร ของเราให ้ปฏิบต ั ต ิ ามธรรมบัญญัต ิ และพระองค์ก็ทรงเห็นว่า คําขูแ ่ ละการลงโทษของพระองค์ทงั ้ หมดนัน ้ ดูหมิน ่ อย่าง ้ เชิง จนกระทั่งสตรีทใี่ ห ้ลูกชายของตนเข ้าสุหนัต แม ้จะรู ้ สิน ล่วงหน ้าว่าชะตากรรมของตนจะเป็ นอย่างไร ก็ยังถูกเหวีย ่ ง ออกจากโขดหินพร ้อมกับลูกหลานของตน 35 เมือ ่ พระราชกฤษฎีกาของพระองค์ยังคงถูกประชาชนส่วน ใหญ่ดห ู มิน ่ พระองค์ก็ทรงพยายามใช ้การทรมานบังคับให ้แต่ ละคนกินเนือ ้ สัตว์ทไี่ ม่สะอาด และทรงละทิง้ ศาสนายิว 36 ดังนัน ้ แอนติโอคัสผู ้เผด็จการพร ้อมด ้วยพวกทีป ่ รึกษา ของเขา นั่งพิจารณาคดีบนทีส ่ งู แห่งหนึง่ โดยมีกองทหาร สวมเกราะครบชุดล ้อมรอบเขา และเขาสัง่ ให ้ทหาร รักษาการณ์ลากคนฮีบรูทก ุ คนไปทีน ่ ั่น และบังคับให ้พวกเขา กินเนือ ้ หมูและสิง่ ของทีบ ่ ช ู ารูปเคารพ แต่ถ ้าใครไม่ยอมทําให ้ ตัวเองเป็ นมลทินด ้วยสิง่ ทีไ่ ม่บริสท ุ ธิ์ เขาก็จะถูกทรมานและ ประหารชีวต ิ 37 และเมือ ่ พวกคนเป็ นอันมากถูกกวาดต ้อนไปด ้วยกําลัง ก็ม ี ชายคนหนึง่ จากพวกนัน ้ ถูกนํ าตัวไปหาแอนทิโอคัส ซึง่ เป็ น ื่ ว่าเอลีอาซาร์ เป็ นปุโรหิตโดยกําเนิด ได ้รับ ชาวฮีบรูทม ี่ ช ี อ การฝึ กฝนความรู ้ด ้านธรรมบัญญัต ิ เป็ นคนมีอายุมากและ หลายคนในราชสํานักของทรราชก็รู ้จักเขาดีเพราะปรัชญา ของเขา 38 แอนติโอคัสมองดูเขาแล ้วกล่าวว่า “ก่อนทีฉ ่ ั นจะปล่อยให ้ การทรมานเริม ่ ต ้นแก่คณ ุ โอ ท่านผู ้มีเกียรติ ฉั นจะแนะนํ าคุณ ว่าคุณควรกินเนือ ้ หมูและรักษาชีวต ิ ของคุณไว ้ เพราะฉั นรู ้สึก เคารพอายุและผมหงอกของคุณ ถึงแม ้ว่าฉั นจะไว ้ผมหงอก มาเป็ นเวลานานและยังคงยึดมั่นในศาสนายิว ทําให ้ฉั นคิดว่า คุณไม่ใช่นักปรัชญา” 39 เพราะเนือ ้ สัตว์ทธ ี่ รรมชาติประทานให ้เราด ้วยความเมตตา กรุณานัน ้ ประเสริฐยิง่ นัก แล ้วเหตุใดท่านจึงรังเกียจมันเล่า? แท ้จริงแล ้ว การไม่เสพสุขกับสิง่ บริสท ุ ธิน ์ ัน ้ เป็ นเรือ ่ งโง่เขลา และการปฏิเสธความโปรดปรานจากธรรมชาตินัน ้ เป็ นเรือ ่ งผิด 40 แต่ฉันคิดว่ามันจะเป็ นความโง่เขลาทีย ่ งิ่ ใหญ่กว่านัน ้ สําหรับคุณ ถ ้าหากว่าคุณจะดําเนินการท ้าทายฉั นเพือ ่ ลงโทษตัวเองด ้วยการเพ ้อฝั นถึงความจริง 41 พวกเจ ้าจะไม่ตน ื่ จากปรัชญาอันไร ้สาระของพวกเจ ้าหรือ? พวกเจ ้าจะไม่ละทิง้ ความคิดอันไร ้สาระของการคํานวณของ เจ ้าเสีย แล ้วเปลีย ่ นความคิดใหม่ให ้เหมาะสมกับวัยอันสูงวัย ของเจ ้า เรียนรู ้ปรัชญาแห่งการเอารัดเอาเปรียบทีแ ่ ท ้จริง และเรียนรู ้ทีจ ่ ะรับฟั งคําแนะนํ าอันเป็ นกุศลของข ้า และสงสาร วัยชราอันสูงส่งของเจ ้าหรือ? 42 เพราะจงพิจารณาสิง่ นีด ้ ้วยว่า แม ้ว่าจะมีอํานาจบางองค์ซงึ่ จับตาดูศาสนาของคุณอยู่ เขาก็จะอภัยให ้คุณเสมอสําหรับ การละเมิดทีก ่ ระทําโดยถูกบังคับ 43 เมือ ่ ถูกผู ้เผด็จการยุยงให ้กินเนือ ้ สัตว์ทไี่ ม่สะอาดโดยผิด กฎหมาย เอลีอาซาร์จงึ ขออนุญาตพูด และเมือ ่ ได ้รับอนุญาต แล ้ว เขาก็เริม ่ พูดต่อหน ้าศาลดังต่อไปนี:้ 44 'พวกเรา โอ แอนติโอคัส เมือ ่ รับธรรมบัญญัตข ิ องพระเจ ้า ่ ว่ามีความ เป็ นธรรมบัญญัตข ิ องประเทศของเราแล ้ว ก็ไม่เชือ จําเป็ นใด ๆ ทีแ ่ ข็งแกร่งกว่าทีว่ างไว ้บนเรา มากกว่าการทีเ่ รา ่ ฟั งธรรมบัญญัต ิ ต ้องเชือ
45 เพราะฉะนัน ้ เราจึงเห็นว่าเป็ นการดีทจ ี่ ะไม่ผด ิ ธรรมบัญญัต ิ ไม่วา่ ด ้วยวิธใี ดๆ ก็ตาม 46 อย่างไรก็ตาม แม ้ว่าธรรมบัญญัตข ิ องเรานัน ้ ไม่ได ้เป็ นของ ่ อย่าง พระเจ ้าอย่างแท ้จริงตามทีท ่ า่ นแนะนํ า ในขณะทีเ่ ราเชือ ไร ้สาระว่าเป็ นของพระเจ ้า ก็ยังไม่ถก ู ต ้องทีเ่ ราจะทําลาย ่ เสียงของเราในเรือ ชือ ่ งความศรัทธา 47 ดังนัน ้ อย่าคิดว่าการกินสิง่ ทีไ่ ม่บริสท ุ ธิเ์ ป็ นบาปเล็กน ้อย สําหรับเรา เพราะการละเมิดธรรมบัญญัต ิ ไม่วา่ จะเป็ นเรือ ่ ง เล็กน ้อยหรือเรือ ่ งใหญ่ ก็เป็ นสิง่ ทีเ่ ลวร ้ายพอๆ กัน เพราะว่า ไม่วา่ กรณีใด ธรรมบัญญัตก ิ ็ถก ู ดูหมิน ่ เท่าๆ กัน 48 และคุณเยาะเย ้ยปรัชญาของเรา เหมือนกับว่าภายใต ้ ปรัชญานัน ้ เราใช ้ชีวต ิ อย่างขัดแย ้งกับเหตุผล 49 มิใช่เช่นนัน ้ เพราะว่าธรรมบัญญัตส ิ อนเราให ้รู ้จักบังคับตน เพือ ่ เราจะเป็ นเจ ้านายเหนือความสุขสําราญและความ ปรารถนาทัง้ ปวง และเราได ้รับการฝึ กฝนอย่างดีในความเป็ น ชายเพือ ่ จะอดทนต่อความทุกข์ยากทุกอย่างด ้วยความเต็มใจ ธรรมบัญญัตส ิ อนเรือ ่ งความยุตธิ รรม เพือ ่ เราจะประพฤติอย่าง ั ยุตธิ รรมแม ้จะมีอป ุ นิสยต่างๆ มากมายของเรา และธรรม บัญญัตส ิ อนเรือ ่ งความชอบธรรม เพือ ่ เราจะเคารพบูชาพระ เจ ้าผู ้ทรงเป็ นพระเจ ้าเพียงผู ้เดียวด ้วยความเคารพอย่าง เหมาะสม 50 เพราะฉะนัน ้ เราจึงไม่กน ิ เนือ ้ สัตว์ทไี่ ม่สะอาด เพราะว่าเรา ่ ว่าธรรมบัญญัตข เชือ ิ องเรานัน ้ มาจากพระเจ ้า เราก็รู ้ด ้วยว่า พระผู ้สร ้างโลกในฐานะผู ้บัญญัตธิ รรมบัญญัต ิ ทรงมีพระทัย เมตตาต่อเราตามธรรมชาติของเรา 51 พระองค์ทรงบัญชาเราให ้กินสิง่ ทีเ่ ป็ นประโยชน์แก่จต ิ วิญญาณของเรา และทรงห ้ามไม่ให ้เรากินเนือ ้ สัตว์ทเี่ ป็ น ปฏิปักษ์ตอ ่ เรา 52 แต่เป็ นการกระทําของเผด็จการทีพ ่ วกท่านบังคับให ้เราไม่ เพียงแต่ละเมิดธรรมบัญญัตเิ ท่านัน ้ แต่ยังบังคับให ้เรากินใน ลักษณะทีพ ่ วกท่านอาจเยาะเย ้ยสิง่ ทีน ่ ่ารังเกียจนีส ้ ําหรับเรา ้ เชิง อย่างสิน 53 แต่เจ ้าทัง้ หลายอย่าเยาะเย ้ยเราอย่างนีเ้ ลย และเราจะไม่ ิ ธิข ทําลายคําสาบานศักดิส ์ ท ์ องบรรพบุรษ ุ ของเราในการ รักษาธรรมบัญญัต ิ แม ้ว่าเจ ้าจะควักตาของเราออก และควัก เครือ ่ งในของเราออกก็ตาม 54 ข ้าพเจ ้ามิได ้ไร ้กําลังเพราะวัยชรา แต่เมือ ่ ความชอบธรรม เข ้ามาเป็ นเดิมพัน ความแข็งแกร่งของวัยเยาว์ก็กลับคืนสู่ เหตุผลของข ้าพเจ ้า 55 จงบิดตะแกรงของท่านให ้แรง และเป่ าเตาไฟของท่านให ้ ร ้อนขึน ้ ข ้าพเจ ้าไม่สงสารความชราของข ้าพเจ ้าเลย ถึง ขนาดละเมิดธรรมบัญญัตข ิ องบรรพบุรษ ุ ของข ้าพเจ ้าด ้วยตัว ข ้าพเจ ้าเอง ่ ท่าน โอ พระธรรมบัญญัตท 56 ข ้าพเจ ้าจะไม่เชือ ิ เี่ คยเป็ นครู ของข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าจะไม่ละทิง้ ท่าน โอ ผู ้รู ้จักบังคับตนทีร่ ัก ข ้าพเจ ้าจะไม่ทําให ้ท่านต ้องอับอาย โอ เหตุผลทีร่ ักปั ญญา ข ้าพเจ ้าจะไม่ปฏิเสธท่าน โอ ฐานะปุโรหิตทีไ่ ด ้รับการเคารพ นับถือและความรู ้ในพระธรรมบัญญัต ิ 57 อย่าให ้ปากอันบริสท ุ ธิข ์ องข ้าพเจ ้าซึง่ อยูใ่ นวัยชรานัน ้ แปด เปื้ อน และอย่าให ้การยึดมั่นในธรรมบัญญัตต ิ ลอดชีวต ิ ของ ข ้าพเจ ้าแปดเปื้ อน บรรพบุรษ ุ ของข ้าพเจ ้าจะสะอาดบริสท ุ ธิ์ ไม่กลัวการทรมานของท่านแม ้แต่ความตาย 58 เพราะว่าเจ ้าอาจใช ้อํานาจเผด็จการเหนือคนอธรรมได ้ แต่ เจ ้าอย่าใช ้อํานาจเหนือความตัง้ ใจของฉั นในเรือ ่ งความชอบ ธรรม ไม่วา่ จะด ้วยคําพูดหรือการกระทําของเจ ้า
หนั งสือมัคคาบีเล่มที่ 4
บทที่ 3
เอลีอาเซอร์ ชายชราผู ้มีจต ิ ใจอ่อนโยน แสดงให ้เห็นถึงความ เข ้มแข็งอย่างมาก จนกระทั่งเมือ ่ เราอ่านถ ้อยคําเหล่านี้ 2,000 ปี ตอ ่ มา ถ ้อยคําเหล่านีก ้ ็ดเู หมือนไฟทีไ่ ม่มวี ันดับ 1 เมือ ่ เอลีอาซาร์ตอบคําเตือนใจของพวกทรราชอย่างไพเราะ แล ้ว พวกทหารทีอ ่ ยูร่ อบๆ ก็ลากเขาไปยังสถานทีท ่ รมาน อย่างหยาบคาย ้ ผ ้าของชายชราผู ้ซึง่ ได ้รับการ 2 และก่อนอืน ่ พวกเขาถอดเสือ ตกแต่งอย่างสวยงามแห่งความบริสท ุ ธิอ ์ อก 3 แล ้วมัดแขนทัง้ สองข ้างของเขาแล ้วตีเขา มีผู ้ประกาศข่าว ่ ฟั งคําสัง่ ของ ยืนอยูแ ่ ละตะโกนตรงหน ้าเขาว่า “จงเชือ กษั ตริย!์ ” 4 แต่ชายผู ้มีจต ิ ใจสูงส่งและมีเกียรติ ซึง่ แท ้จริงแล ้วคือเอลีอา ซาร์ ไม่ได ้เคลือ ่ นไหวจิตใจมากไปกว่าตอนทีเ่ ขาถูกทรมาน ในความฝั น แท ้จริงแล ้ว ชายชราผู ้เงยหน ้าขึน ้ มองสวรรค์ อย่างแน่วแน่ ยอมให ้เนือ ้ หนังของเขาถูกเฆีย ่ นด ้วยแส ้ จนกระทั่งเขาอาบไปด ้วยเลือดและด ้านข ้างของเขาเต็มไป ด ้วยบาดแผล และแม ้กระทั่งเมือ ่ เขาล ้มลงกับพืน ้ เพราะ ร่างกายของเขาไม่สามารถทนต่อความเจ็บปวดได ้อีกต่อไป เขาก็ยังคงมีเหตุผลของเขาตัง้ ตรงและไม่ยด ื หยุน ่ 5 จากนัน ้ เจ ้าหน ้าทีร่ ักษาความปลอดภัยคนหนึง่ ก็ใช ้เท ้าเตะ เข ้าทีด ่ ้านข ้างของเขาอย่างรุนแรงขณะทีเ่ ขาล ้มลงเพือ ่ ให ้เขา ลุกขึน ้ 6 แต่เขาอดทนต่อความทุกข์ทรมาน และดูถก ู การบังคับ และ อดทนต่อความทรมาน และเหมือนนักกีฬาทีก ่ ล ้าหาญที่ ยอมรับการลงโทษ ชายชรานัน ้ ก็ทนทุกข์ทรมานมากกว่าผู ้ที่ ทรมานเขา เหงือ ่ ไหลท่วมหน ้าผากของเขา และเขาหายใจเข ้าอย่างหนัก หน่วง จนกระทั่งความสูงส่งทางจิตวิญญาณของเขาทําให ้ผู ้ ่ ชมยินดี ทรมานเขาเองต ้องชืน 8 เมือ ่ นัน ้ ข ้าราชบริพารของกษั ตริยบ ์ างคนก็ไปทูลพระองค์ ว่า "ด ้วยความสงสารทีพ ่ ระองค์ชราภาพ ด ้วยความสงสาร ่ ชมในความกล ้าหาญของ เพือ ่ นของตน และด ้วยความชืน พระองค์ พระองค์จงึ ทรงหันไปตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า 9 “ทําไมเจ ้าเอลีอาซาร์ เจ ้าจึงทําลายตัวเองอย่างบ ้าคลัง่ ใน ความทุกข์ยากนี้ เราจะเอาเนือ ้ ทีต ่ ้มแล ้วมาให ้เจ ้า แต่เจ ้ากลับ แสร ้งทําเป็ นกินเนือ ้ หมูเท่านัน ้ เพือ ่ จะรอดพ ้นจากความทุกข์ ยากนี”้ 10 และเอลีอาซาร์ร ้องเสียงดังราวกับว่าแผนการของพวกเขา ทําให ้การทรมานของเขายิง่ หนักขึน ้ ไปอีกว่า “อย่าเลย เรา ลูกหลานของอับราฮัมอย่ามีความคิดชัว่ ร ้ายแม ้แต่น ้อย แม ้แต่ ด ้วยใจอ่อนแอทีจ ่ ะปลอมแปลงส่วนทีไ่ ม่เหมาะสมสําหรับเรา” 11 ตรงกันข ้ามกับเหตุผล จริงๆ แล ้ว หากพวกเราได ้ดําเนิน ่ เสียงว่าตนมี ชีวต ิ ตามความจริงมาจนแก่เฒ่า และรักษาชือ ชีวต ิ อยูโ่ ดยชอบด ้วยกฎหมาย บัดนี้ ก็ได ้เปลีย ่ นแปลงและ กลายเป็ นแบบอย่างของคนหนุ่มสาวแห่งความชัว่ ร ้าย เพือ ่ จะ ได ้ชักชวนให ้พวกเขากินเนือ ้ สัตว์ทไี่ ม่สะอาด 12 เป็ นเรือ ่ งน่าเสียดายหากเราจะต ้องมีชวี ต ิ อยูต ่ อ ่ ไปอีกสัก หน่อย ในขณะทีเ่ รายังถูกคนอืน ่ ล ้อเลียนว่าขีข ้ ลาด และ ในขณะทีถ ่ ก ู ผู ้เผด็จการดูถก ู ว่าไม่แมน เรากลับล ้มเหลวใน การปกป้ องธรรมบัญญัตข ิ องพระเจ ้าจนถึงตาย 13 เพราะฉะนัน ้ บุตรอับราฮัมทัง้ หลาย พวกท่านจึงตายอย่าง มีเกียรติเพือ ่ ความชอบธรรม แต่สําหรับพวกท่าน ผู ้เป็ นข ้ารับ ใช ้ของผู ้เผด็จการ เหตุใดพวกท่านจึงหยุดชะงักในการ ทํางาน? 14 เมือ ่ เห็นว่าเขาชนะการทรมานและไม่สะเทือนใจแม ้แต่ตอ ่ ความสงสารของผู ้ประหารชีวต ิ พวกเขาก็ลากเขาไปทีก ่ อง ไฟ
15 แล ้วพวกเขาก็โยนพระองค์ลงไปทีน ่ ั่น แล ้วเผาพระองค์ ด ้วยอุบายอันโหดร ้าย และเทนํ้ าซุปทีม ่ ก ี ลิน ่ เหม็นเข ้าจมูก ของพระองค์ ้ ใจ 16 ครัน ้ ไฟลุกท่วมกระดูกของเขาแล ้ว และเขาเกือบจะสิน เขาจึงแหงนหน ้าขึน ้ ดูพระเจ ้าและกล่าวว่า 17 “ข ้าแต่พระเจ ้า พระองค์ทรงทราบว่าแม ้ข ้าพระองค์จะช่วย ตนเองได ้ ข ้าพระองค์ก็กําลังตายด ้วยไฟทรมานเพราะพระ บัญญัตข ิ องพระองค์ ขอทรงเมตตาต่อประชากรของพระองค์ และขอให ้การลงโทษของข ้าพระองค์ทงั ้ หลายเป็ นความพอ พระทัยแทนพวกเขา ขอทรงทําให ้โลหิตของข ้าพระองค์ บริสท ุ ธิ์ และทรงรับเอาจิตวิญญาณของข ้าพระองค์ไปไถ่ชวี ต ิ พวกเขา ิ ธิไ์ ด ้ยอมมอบจิต 18 และด ้วยถ ้อยคําเหล่านี้ บุรษ ุ ผู ้ศักดิส ์ ท วิญญาณของตนอย่างสูงส่งภายใต ้การทรมานนี้ และเพือ ่ ประโยชน์ของธรรมบัญญัตท ิ เี่ หตุผลของเขาได ้ยืน ่ ออกมา แม ้กระทั่งในการต่อต ้านการทรมานจนตาย 19 ดังนัน ้ จึงไม่ต ้องสงสัยเลยว่าเหตุผลอันได ้รับการดลใจมี อํานาจเหนือกิเลสตัณหาทัง้ หลาย เพราะถ ้ากิเลสตัณหาหรือ ั เหนือเหตุผลของพระองค์ ความทุกข์ทรมานของพระองค์มช ี ย เราควรจะยกย่องสิง่ เหล่านัน ้ ด ้วยหลักฐานทีแ ่ สดงให ้เห็นถึง พลังทีเ่ หนือกว่าของมัน 20 แต่บด ั นีเ้ มือ ่ เหตุผลของพระองค์ได ้เอาชนะกิเลสตัณหา ของพระองค์แล ้ว เราจึงถือว่าเหตุผลนัน ้ มีอํานาจในการสัง่ การกิเลสตัณหาได ้ 21 และเป็ นเรือ ่ งถูกต ้องทีเ่ ราควรยอมรับว่าอํานาจอยูท ่ ี่ เหตุผล อย่างน ้อยในกรณีทม ี่ ันเอาชนะความเจ็บปวดทีม ่ า จากภายนอกตัวเรา เพราะเป็ นเรือ ่ งไร ้สาระทีจ ่ ะปฏิเสธมัน 22 และข ้อพิสจ ู น์ของฉั นไม่เพียงแต่ครอบคลุมถึงความ เหนือกว่าของเหตุผลเหนือความทุกข์เท่านัน ้ แต่ยัง ครอบคลุมถึงความเหนือกว่าของเหตุผลเหนือความสุขด ้วย และไม่ยอมจํานนต่อความสุขเหล่านัน ้ บทที่ 4
ยุคทีเ่ รียกว่า "ยุคแห่งเหตุผล" นี้ อาจกล่าวในบทนีไ้ ด ้ว่า ปรัชญาแห่งเหตุผลมีอายุ 2,000 ปี เรือ ่ งราวของลูกชายเจ็ด คนและแม่ของพวกเขา 1 เพราะเหตุแห่งบิดาของเรา เอลีอาซาร์ เหมือนนายท ้ายเรือ ิ ธิบ ทีส ่ ง่างามทีบ ่ งั คับเรือแห่งความศักดิส ์ ท ์ นทะเลแห่งกิเลส ตัณหา แม ้จะต ้องเผชิญกับภัยคุกคามจากผู ้เผด็จการและถูก คลืน ่ แห่งการทรมานซัดเข ้ามาอย่างหนัก แต่ก็ไม่เคยเปลีย ่ น ิ ธิแ หางเสือแห่งความศักดิส ์ ท ์ ม ้แต่วน ิ าทีเดียว จนกระทั่งเขา ่ า่ เรือแห่งชัยชนะเหนือความตาย แล่นเรือเข ้าสูท 2 ไม่มเี มืองใดทีถ ่ ก ู ปิ ดล ้อมด ้วยเครือ ่ งจักรอันชาญฉลาด มากมายทีส ่ ามารถป้ องกันตัวเองได ้ดีเท่ากับทีบ ่ รุ ษ ุ ผู ้ ิ ธิผ ิ ธิข ศักดิส ์ ท ์ ู ้นัน ้ ทําได ้เมือ ่ จิตวิญญาณอันศักดิส ์ ท ์ องเขาถูก โจมตีด ้วยภัยพิบต ั ิ ความโหดร ้าย และเปลวเพลิง และเขาได ้ เคลือ ่ นย ้ายผู ้ทีก ่ ําลังปิ ดล ้อมจิตวิญญาณของเขาด ้วยเหตุผล ิ ธิ์ ของเขาซึง่ เป็ นโล่แห่งความศักดิส ์ ท 3 เพราะบิดาของเรา เอลีอาซาร์ จิตใจของเขาแข็งกระด ้าง ราวกับหน ้าผาสูงชัน จึงสามารถทําลายความบ ้าคลัง่ ของ กิเลสตัณหาได ้ 4 โอ ้ ปุโรหิตผู ้สมควรแก่ฐานะปุโรหิตของท่าน ท่านมิได ้ทํา ิ ธิข ให ้ฟั นอันศักดิส ์ ท ์ องท่านเป็ นมลทิน และท่านมิได ้ทําให ้ ท ้องของท่านซึง่ มีทส ี่ ําหรับความศรัทธาและความบริสท ุ ธิ์ แปดเปื้ อนด ้วยอาหารทีไ่ ม่สะอาด 5 โอ ้ ผู ้สารภาพบาปแห่งธรรมบัญญัตแ ิ ละนักปรัชญาแห่งชีวต ิ ิ ธิ!์ บุคคลเช่นนีค อันศักดิส ์ ท ้ วรเป็ นผู ้ทีม ่ ห ี น ้าทีร่ ับใช ้ธรรม
หนั งสือมัคคาบีเล่มที่ 4
บัญญัตแ ิ ละปกป้ องธรรมบัญญัตด ิ ้วยเลือดและหยาดเหงือ ่ อันมีเกียรติของตนเองเมือ ่ เผชิญกับความทุกข์ทรมานจนตาย ่ สัตย์ของเราต่อ 6 พระองค์ผู ้เป็ นพระบิดา ทรงทําให ้ความซือ ธรรมบัญญัตเิ ข ้มแข็งขึน ้ โดยความแน่วแน่ของพระองค์เพือ ่ ความรุง่ โรจน์ และเมือ ่ พระองค์ได ้ตรัสในเกียรติแห่งความ บริสท ุ ธิ์ พระองค์ก็มไิ ด ้ทรงปฏิเสธวาจาของพระองค์ และทรง ิ ธิด ยืนยันคําพูดของปรัชญาอันศักดิส ์ ท ์ ้วยการกระทําของ พระองค์ โอ ้ มนุษย์ชราผู ้ทรงพลังยิง่ กว่าการทรมาน 7 โอ ้ผู ้เฒ่าทีเ่ คารพซึง่ มีจต ิ ใจแข็งกร ้าวยิง่ กว่าเปลวไฟ เจ ้าผู ้ เป็ นกษั ตริยผ ์ ู ้ยิง่ ใหญ่เหนือกิเลสตัณหา เอลีอาซาร์ 8 เพราะว่าบิดาของเรา คือ อาโรน ผู ้มีเตาเผาเครือ ่ งหอม วิง่ ฝ่ าฝูงชนทีร่ วมตัวกันไปหาทูตสวรรค์ผู ้ชัว่ ร ้าย และเอาชนะ เขาได ้ฉั นใด บุตรชายของอาโรน คือ เอลีอาซาร์ ก็ถก ู ความ ้ เขาก็ยังคงไม่หวั่นไหวใน ร ้อนของไฟทีเ่ ผาผลาญจนหมดสิน ความคิดของเขา 9 และทีน ่ ่าอัศจรรย์ทส ี่ ด ุ ก็คอ ื เขาเป็ นชายชราทีม ่ เี ส ้นเอ็นใน ร่างกายคลายตัว กล ้ามเนือ ้ ผ่อนคลาย และเส ้นประสาทอ่อน แรง เขากลับมาเป็ นชายหนุ่มอีกครัง้ ในจิตวิญญาณแห่ง เหตุผล และด ้วยเหตุผลทีเ่ หมือนกับไอแซ็ก เขาจึงเปลีย ่ น การทรมานทีม ่ ห ี ัวเป็ นไฮดราให ้กลายเป็ นความอ่อนแอ ื่ สัตย์ 10 โอ ้ วัยอันเป็ นสุข โอ ้ ผมหงอกทีเ่ คารพ โอ ้ ชีวต ิ ทีซ ่ อ ต่อธรรมบัญญัตแ ิ ละสมบูรณ์ด ้วยตราประทับแห่งความตาย! 11 ดังนัน ้ แท ้จริงแล ้ว ถ ้าคนชราดูหมิน ่ การทรมานจนตายเพือ ่ ความชอบธรรม ก็ต ้องยอมรับว่าเหตุผลอันได ้รับการดลใจนัน ้ ้ ํ ากิเลสตัณหาได ้ สามารถชีน 12 แต่บางคนอาจตอบว่าไม่ใช่มนุษย์ทก ุ คนจะเป็ น ่ วชาญในอารมณ์ เพราะไม่ใช่มนุษย์ทก ผู ้เชีย ุ คนจะเข ้าใจ เหตุผลของตนได ้ชัดเจน 13 แต่บรรดาผู ้ทีก ่ ระทําความชอบธรรมด ้วยสุดใจของตนเป็ น ความคิดแรก เฉพาะคนเหล่านีเ้ ท่านัน ้ ทีส ่ ามารถเอาชนะความ ่ ว่าพวกเขาไม่ได ้ตายเพือ อ่อนแอของเนือ ้ หนังได ้ โดยเชือ ่ พระเจ ้า เหมือนกับบรรพบุรษ ุ ของเรา คือ อับราฮัม อิสอัค และยาโคบ ทีไ่ ม่ได ้ตาย แต่พวกเขากลับมีชวี ต ิ เพือ ่ พระเจ ้า 14 เพราะฉะนัน ้ จึงไม่มอ ี ะไรขัดแย ้งกันในบุคคลบางคนทีด ่ ู เหมือนจะเป็ นทาสของกิเลสตัณหาอันเป็ นผลจากความ อ่อนแอของเหตุผลของพวกเขา 15 เพราะใครเล่าจะเป็ นผู ้รู ้ว่าแม ้เป็ นนักปรัชญาทีป ่ ฏิบต ั ต ิ าม หลักปรัชญาอย่างถูกต ้องครบถ ้วน และวางใจในพระเจ ้า และ รู ้ว่าการอดทนต่อความยากลําบากทัง้ ปวงเพือ ่ ความชอบธรรม นัน ้ เป็ นสิง่ ทีน ่ ่ายินดี แต่ใครเล่าจะไม่เอาชนะกิเลสตัณหาของ ตนเพือ ่ ความชอบธรรม? 16 เพราะว่าคนฉลาดและมีวน ิ ัยเท่านัน ้ ทีเ่ ป็ นผู ้ปกครองกิเลส ตัณหาได ้อย่างกล ้าหาญ 17 แท ้จริงแล ้ว โดยวิธน ี ี้ แม ้แต่เด็กชายทีเ่ ป็ นนักปรัชญาโดย คุณธรรมแห่งเหตุผลซึง่ เป็ นไปตามความชอบธรรม ก็สามารถ เอาชนะการทรมานทีส ่ าหัสยิง่ กว่านีไ้ ด ้อีก 18 เพราะว่าเมือ ่ ผู ้เผด็จการพบว่าตนเองพ่ายแพ ้อย่างเห็นได ้ ชัดในการพยายามครัง้ แรก และไม่สามารถบังคับคนชราให ้ กินเนือ ้ สัตว์ทไี่ ม่สะอาดได ้ จากนัน ้ ด ้วยความโกรธอย่าง รุนแรง เขาจึงสัง่ ให ้ทหารพาคนหนุ่มชาวฮีบรูคนอืน ่ ๆ มา และ หากพวกเขาจะกินเนือ ้ สัตว์ทไี่ ม่สะอาดก็ให ้ปล่อยพวกเขาไป หลังจากกินแล ้ว แต่ถ ้าพวกเขาไม่ยอมก็จะทรมานพวกเขา อย่างโหดร ้ายยิง่ ขึน ้ 19 และตามคําสัง่ ของผู ้เผด็จการเหล่านี้ พีน ่ ้องทัง้ เจ็ดพร ้อม ด ้วยมารดาสูงอายุของพวกเขาถูกนํ าตัวไปเป็ นเชลยต่อหน ้า เขา ทุกคนล ้วนมีหน ้าตาดี สุภาพเรียบร ้อย และมีชาติตระกูล ดี และโดยทั่วไปแล ้วดูน่าดึงดูด 20 เมือ ่ จอมเผด็จการเห็นพวกเขายืนอยูต ่ รงนัน ้ ราวกับว่าพวก เขาเป็ นคณะนักร ้องประสานเสียงทีม ่ ม ี ารดาของพวกเขาอยู่
ท่ามกลาง เขาก็สงั เกตเห็นพวกเขา และเมือ ่ เห็นกิรย ิ าท่าทาง อันสูงส่งและโดดเด่นของพวกเขา เขาก็ยม ิ้ ให ้พวกเขา และ เรียกพวกเขาเข ้ามาใกล ้และกล่าวว่า 21 “โอ ้ ชายหนุ่มทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าขออวยพรให ้พวกท่านทุก ่ ชมความงามของพวกท่าน และให ้ คนมีความสุข และชืน เกียรติพน ี่ ้องกลุม ่ ใหญ่เช่นนีเ้ ป็ นอย่างยิง่ ไม่เพียงแต่ข ้าพเจ ้า จะเตือนพวกท่านไม่ให ้คล ้อยตามความบ ้าคลัง่ ของชายชราผู ้ ซึง่ ได ้รับความทุกข์ทรมานไปแล ้วเท่านัน ้ แต่ข ้าพเจ ้ายัง วิงวอนพวกท่านให ้ยอมตามข ้าพเจ ้า และร่วมเป็ นส่วนหนึง่ ใน การเป็ นมิตรกับข ้าพเจ ้าด ้วย” ่ ฟั งคําสัง่ ของฉั นได ้ 22 เพราะว่าฉั นสามารถลงโทษผู ้ทีไ่ ม่เชือ ่ ฟั งฉั นได ้เช่นกัน ฉั นก็สามารถส่งเสริมผู ้ทีเ่ ชือ 23 จงมั่นใจได ้ว่าคุณจะได ้รับตําแหน่งทีม ่ ค ี วามสําคัญและมี อํานาจในการรับใช ้ฉั น หากท่านปฏิเสธกฎบรรพบุรษ ุ ของ ระบอบการปกครองของท่าน 24 จงร่วมชีวต ิ แบบกรีกและดําเนินชีวต ิ แบบใหม่ และ สนุกสนานกับวัยหนุ่มของคุณ เพราะว่าถ ้าคุณทําให ้ฉั นโกรธ ่ ฟั งของคุณ คุณจะบังคับให ้ฉั นรับการ เพราะการไม่เชือ ลงโทษทีแ ่ สนสาหัส และจะฆ่าคุณทุกคนด ้วยการทรมาน 25 จงสงสารตนเองเถิด ซึง่ แม ้แต่เราซึง่ เป็ นคูต ่ อ ่ สู ้ของท่าน ก็ ยังสงสารความเยาว์วัยและความงามของท่าน ่ ฟั งข ้าพเจ ้า 26 พวกท่านไม่คด ิ บ ้างหรือว่า ถ ้าพวกท่านไม่เชือ พวกท่านก็จะมีแต่ความตายในการทรมานเท่านัน ้ ” 27 พระองค์จงึ ทรงสัง่ ให ้นํ าเครือ ่ งมือทรมานมาด ้วยถ ้อยคํา เหล่านี้ เพือ ่ จะหลอกล่อให ้พวกเขากินเนือ ้ สัตว์ทไี่ ม่สะอาด ด ้วยความกลัว 28 แต่เมือ ่ พวกทหารรักษาการณ์นําล ้อ เครือ ่ งเคลือ ่ นย ้ายข ้อ แท่นชัง่ เครือ ่ งบดกระดูก เครือ ่ งยิงหิน หม ้อต ้ม เตาไฟ ตะปู หัวแม่มอ ื กรงเล็บเหล็ก ลิม ่ เหล็ก และเหล็กเผาไฟออกมา จอมเผด็จการก็พด ู อีกว่า 29 'พวกนายควรจะรู ้สึกกลัวไว ้ดีกว่า และความยุตธิ รรมทีพ ่ วก นายเคารพบูชาจะอภัยให ้กับการละเมิดทีไ่ ม่เต็มใจของพวก นาย' 30 แต่เมือ ่ ได ้ยินคําชักชวนของเขาและเห็นกลไกอันน่า สะพรึงกลัวของเขาแล ้ว พวกเขาไม่เพียงแต่ไม่แสดงความ กลัว แต่ยังนํ าปรัชญาของตนไปใช ้เพือ ่ ต่อต ้านผู ้เผด็จการ และด ้วยเหตุผลอันชอบธรรมของพวกเขา พวกเขาจึง สามารถกดความเผด็จการของเขาลงได ้ 31 แต่จงพิจารณาดูเถิด ถ ้าบางคนในหมูพ ่ วกเขามีใจอ่อนแอ และขีข ้ ลาด พวกเขาจะใช ้คําพูดแบบไหนกันเล่า จะไม่ใช่ อย่างนัน ้ หรือ 32 “อนิจจา! เราช่างเป็ นสัตว์ทน ี่ ่าสงสารและโง่เขลา ้ เชิญและทรงวิงวอนขอความ เหลือเกิน! เมือ ่ กษั ตริยท ์ รงเชือ ่ ฟั งพระองค์หรือ? เมตตาจากเรา เราจะไม่เชือ 33 เหตุใดเราจึงให ้กําลังใจตนเองด ้วยความปรารถนาอันไร ้ สาระ และกล ้าฝ่ าฝื นคําสัง่ สอนอันอาจทําให ้เราถึงแก่ชวี ต ิ ได ้ เล่า? พีน ่ ้องทัง้ หลาย เราจะไม่เกรงกลัวเครือ ่ งมืออันน่า สะพรึงกลัว และพิจารณาคําขูท ่ จ ี่ ะทรมานของมันให ้ดี และละ ทิง้ ความโอ ้อวดอันไร ้สาระและคําโอ ้อวดอันน่าสะพรึงกลัวนี้ หรือ? 34 เราควรสงสารวัยหนุ่มของเรา และสงสารวัยของมารดาเรา ่ ฟั ง เราก็จะต ้องตาย และเราควรคํานึงไว ้ว่าหากเราไม่เชือ 35 และแม ้แต่ความยุตธิ รรมของพระเจ ้าก็จะทรงเมตตาเรา หากเราถูกบังคับโดยความจําเป็ นให ้ยอมจํานนต่อกษั ตริย ์ ด ้วยความกลัว ทําไมเราจึงต ้องละทิง้ ชีวต ิ อันเป็ นทีร่ ักนี้ และ ปล ้นเอาโลกอันแสนหวานนีไ้ ปจากเรา? ้ เชิญให ้ 36 เราอย่าพยายามขัดขืนความจําเป็ น และอย่าเชือ เราถูกทรมานด ้วยความมั่นใจทีไ่ ร ้ประโยชน์
หนั งสือมัคคาบีเล่มที่ 4
37 แม ้แต่ธรรมบัญญัตเิ องก็ไม่ทรงยอมลงโทษเราให ้ตาย เพราะเรามีความกลัวเครือ ่ งมือทรมาน 38 เหตุใดเราจึงมีความขัดแย ้งกันเอง และความดือ ้ รัน ้ ถึงได ้ เป็ นทีโ่ ปรดปรานแก่เรา ในเมือ ่ เราอาจมีชวี ต ิ ทีส ่ งบสุขได ้โดย ่ ฟั งกษั ตริย?์ การเชือ 39 แต่คําพูดเช่นนัน ้ ไม่อาจหลุดรอดไปจากความคิดของชาย หนุ่มเหล่านีไ้ ด ้เมือ ่ ต ้องเผชิญกับการทรมาน และความคิด เช่นนัน ้ ก็มไิ ด ้ผุดขึน ้ ในจิตใจของพวกเขาเช่นกัน 40 เพราะพวกเขาเป็ นผู ้ดูหมิน ่ กิเลสตัณหาและเป็ นเจ ้านาย แห่งความทุกข์ บทที่ 5
บทแห่งความสยดสยองและการทรมานทีเ่ ปิ ดเผยถึงการ ปกครองแบบเผด็จการอันโหดร ้ายป่ าเถือ ่ นในสมัยโบราณ ข ้อ 26 คือความจริงอันลึกซึง้ 1 และทันทีทผ ี่ ู ้เผด็จการสรุปการยุยงของพวกเขาให ้กิน เนือ ้ สัตว์ทไี่ ม่สะอาด ทุกคนก็พร ้อมใจกันพูดเป็ นเสียง เดียวกัน และด ้วยจิตวิญญาณเดียวกันว่า 2 'ทําไมเจ ้าจึงชักช ้า โอ ผู ้เผด็จการ? พวกเราพร ้อมทีจ ่ ะตาย เสียดีกว่าทีจ ่ ะละเมิดคําสัง่ ของบรรพบุรษ ุ ของเรา' 3 เพราะว่าเราจะต ้องทําให ้บรรพบุรษ ุ ของเราอับอายด ้วย ถ ้า เราไม่ดําเนินชีวต ิ ตามธรรมบัญญัต ิ และไม่รับโมเสสเป็ นที่ ปรึกษา 4 โอ ้ จอมทรราชทีแ ่ นะนํ าเราให ้ละเมิดธรรมบัญญัต ิ โปรด อย่าเกลียดเรา และอย่าสงสารเราเกินกว่าตัวเราเอง 5 เพราะว่าเรานับถือพระกรุณาของพระองค์ โดยประทานชีวต ิ ให ้แก่เราเพือ ่ แลกกับการฝ่ าฝื นธรรมบัญญัต ิ ซึง่ ยากยิง่ กว่า ความตายเสียอีก 6 เจ ้าจะขูเ่ ราให ้กลัวด ้วยการทรมานจนตาย เหมือนกับว่าเมือ ่ ไม่นานนีเ้ จ ้าไม่ได ้เรียนรู ้สิง่ ใดจากเอลีอาซาร์เลย 7 แต่ถ ้าคนชราชาวฮีบรูต ้องทนทุกข์ทรมานเพือ ่ ความชอบ ธรรม จนกระทั่งพวกเขาตาย พวกเราคนหนุ่มก็จะตายอย่าง สมเกียรติ เพราะดูหมิน ่ การทรมานอันเกิดจากการบังคับของ ท่าน ซึง่ ท่านอาจารย์ผู ้เฒ่าของเราก็ได ้ชัยชนะเหนือการ ทรมานนัน ้ ด ้วย 8 ฉะนัน ้ จงพิจารณาคดีเถิด เจ ้าจอมเผด็จการ และหากเจ ้า เอาชีวต ิ พวกเราไปเพือ ่ ความชอบธรรม อย่าคิดว่าเจ ้าทําร ้าย พวกเราด ้วยการทรมานของเจ ้า เพราะว่าเราจะได ้รับบําเหน็ จแห่งความดีโดยการถูกกระทําชัว่ นีแ ้ ละการอดทนต่อมัน แต่เจ ้าจะต ้องทนทุกข์ทรมานด ้วยไฟ อย่างโหดร ้ายต่อเราตลอดไปโดยฝี มือแห่งความยุตธิ รรมของ พระเจ ้า” 10 คําพูดของพวกคนหนุ่มเหล่านีท ้ ําให ้ความพิโรธของจอม ่ ฟั ง เผด็จการทวีความรุนแรงขึน ้ ไม่ใช่เพียงเพราะการไม่เชือ ของพวกเขาเท่านัน ้ แต่ยังรวมถึงสิง่ ทีเ่ ขามองว่าเป็ นความ เนรคุณของพวกเขาด ้วย 11 ดังนัน ้ ตามคําสัง่ ของเขา พวกผู ้เฆีย ่ นตีจงึ นํ าผู ้เฒ่าคนโต ้ ของเขาออก และมัดมือและแขนของเขา เข ้ามา แล ้วถอดเสือ ไว ้สองข ้างด ้วยสายรัด 12 ครัน ้ พวกเขาเฆีย ่ นตีเขาจนเหนือ ่ ยอ่อนและไม่ได ้ประโยชน์ อะไรเลย พวกเขาก็โยนเขาลงบนวงล ้อ 13 และบนนัน ้ ชายหนุ่มผู ้สูงศักดิถ ์ ก ู ทรมานจนกระดูกของเขา หลุดออกจากกัน และเมือ ่ ข ้อต่อต่างๆ พังทลายลง เขาก็ ประณามทรราชผู ้นีด ้ ้วยถ ้อยคําเหล่านี:้ 14 'โอ เจ ้าจอมเผด็จการทีน ่ ่ารังเกียจทีส ่ ด ุ ศัตรูของความ ยุตธิ รรมแห่งสวรรค์และผู ้มีจต ิ ใจโหดร ้าย เจ ้าได ้ทรมาน ข ้าพเจ ้าด ้วยวิธน ี ี้ ไม่ใช่เพราะการฆ่าคนหรือความชัว่ ร ้าย แต่ เพือ ่ ปกป้ องธรรมบัญญัตข ิ องพระเจ ้า'
15 และเมือ ่ พวกทหารรักษาพระองค์กล่าวแก่ทา่ นว่า “จง ยินยอมกินเถิด เพือ ่ ท่านจะได ้รับการปลดปล่อยจากการ ทรมาน” ท่านก็กล่าวแก่พวกเขาว่า “โอ ข ้าแต่พวกบริวารผู ้ ทุกข์ยาก วิธก ี ารของท่านไม่เข ้มแข็งพอทีจ ่ ะล่อลวงจิตใจ ของข ้าให ้ตกเป็ นเชลย จงตัดแขนขาของข ้า เผาเนือ ้ ของข ้า ้ นี้ ข ้าจะ และบิดข ้อต่อของข ้า ท่ามกลางการทรมานทัง้ สิน แสดงให ้ท่านเห็นว่าเพือ ่ คุณธรรม เฉพาะบุตรแห่งชาวฮีบรู เท่านัน ้ ทีไ่ ม่มวี ันพ่ายแพ ้” 16 ขณะทีพ ่ ระองค์ตรัสดังนี้ พวกเขาก็เอาถ่านทีร่ ้อนจัดมาใส่ พระองค์ และยิง่ ทรมานพระองค์ให ้แน่นขึน ้ โดยตรึงพระองค์ ไว ้กับวงล ้อ 17 และล ้อทัง้ หมดก็เปื้ อนไปด ้วยเลือดของเขา และถ่านที่ กองไว ้ก็ดบ ั ลงด ้วยนํ้ าเหลืองในร่างกายของเขาทีต ่ กลงมา และเนือ ้ ทีฉ ่ ก ี ขาดก็วงิ่ ไปรอบ ๆ เพลาของเครือ ่ งจักร 18 และด ้วยร่างกายทีส ่ ลายไปแล ้ว ชายหนุ่มผู ้มีจต ิ ใจยิง่ ใหญ่ คนนี้ เหมือนกับบุตรแท ้ของอับราฮัม ไม่ครํ่าครวญเลย แต่ เหมือนกับว่าเขากําลังทนทุกข์จากการเปลีย ่ นสภาพด ้วยไฟ จนไม่เน่าเปื่ อย เขาอดทนต่อการทรมานอย่างมีเกียรติ โดย กล่าวว่า 19 'พีน ่ ้องทัง้ หลาย จงประพฤติตามแบบอย่างของข ้าพเจ ้า เถิด อย่าทอดทิง้ ข ้าพเจ ้าเลย และอย่าละทิง้ ความเป็ นพีน ่ ้อง กันด ้วยจิตวิญญาณอันสูงส่ง' ิ ธิแ 20 จงทําสงครามอันศักดิส ์ ท ์ ละมีเกียรติเพือ ่ ความชอบ ธรรม โดยทีพ ่ ระผู ้ทรงดูแลบรรพบุรษ ุ ของเราทรงเมตตาต่อ ประชาชนของพระองค์และแก ้แค ้นผู ้เผด็จการทีถ ่ ก ู สาปแช่ง ิ ธิก ิ้ ใจ 21 และด ้วยคํากล่าวเหล่านี้ ชายหนุ่มผู ้ศักดิส ์ ท ์ ็สน 22 ขณะทีท ่ ก ุ คนกําลังสงสัยในความคงอยูข ่ องจิตวิญญาณ ของเขา เหล่าทหารยามก็นําบุตรชายคนทีส ่ องเข ้ามา และจับ เขาไว ้ด ้วยมือทีม ่ ก ี รงเล็บแหลมคมทีท ่ ําจากเหล็ก พวกเขาจึง มัดเขาไว ้กับเครือ ่ งยนต์และเครือ ่ งยิงหิน 23 แต่เมือ ่ พวกเขาได ้ยินคําตอบอันแน่วแน่ของพระองค์ตอ ่ คําถามของพวกเขาว่า "เขาจะกินมากกว่าทีจ ่ ะทรมานหรือไม่ " สัตว์ทเี่ หมือนเสือดําเหล่านีก ้ ็ฉก ี เอ็นของพระองค์ด ้วยกรง เล็บเหล็ก ฉีกเนือ ้ ออกจากแก ้มของพระองค์ และฉีกหนังออก จากหัวของพระองค์ 24 แต่พระองค์ทรงอดทนต่อความทุกข์ทรมานนีโ้ ดยแน่วแน่ และตรัสว่า “ความตายทุกรูปแบบนัน ้ ช่างหวานจริง ๆ เพือ ่ ความชอบธรรมของบรรพบุรษ ุ ของเรา!” 25 และพระองค์ตรัสแก่ผู ้เผด็จการว่า “โอ ผู ้เผด็จการที่ โหดร ้ายทีส ่ ด ุ ในขณะนีท ้ า่ นเองไม่เห็นหรือว่าท่านกําลังทน ทุกข์ทรมานทีเ่ ลวร ้ายกว่าฉั น เมือ ่ เห็นว่าความตัง้ ใจเย่อหยิง่ ของผู ้เผด็จการนัน ้ ถูกเอาชนะด ้วยความอดทนของฉั นเพือ ่ ความชอบธรรม” 26 เพราะว่าข ้าพเจ ้าต ้องทนทุกข์ทรมานเพราะความสุขทีม ่ า จากคุณธรรม ในขณะทีท ่ า่ นต ้องทนทุกข์ทรมานและอวดอ ้าง ความชัว่ ร ้ายของท่าน และท่านก็หนีไม่พ ้นการลงโทษของ พระพิโรธของพระเจ ้า โอ จอมทรราชทีน ่ ่ารังเกียจทีส ่ ด ุ 27 และเมือ ่ เขาเผชิญกับความตายอันรุง่ โรจน์อย่างกล ้าหาญ แล ้ว บุตรคนทีส ่ ามก็ถก ู พาออกมา และมีคนจํานวนมาก ขอร ้องให ้เขาลิม ้ รสและช่วยตัวเอง 28 แต่พระองค์ตรัสตอบเสียงดังว่า “ท่านทัง้ หลายไม่รู ้หรือว่า บิดาคนเดียวกันได ้ให ้กําเนิดเราและพีน ่ ้องทีต ่ ายไปแล ้วของ เรา และมารดาคนเดียวกันก็ได ้ให ้กําเนิดเรา และเราได ้รับการ เลีย ้ งดูมาตามคําสอนเดียวกัน? 29 ฉั นไม่ละทิง้ พันธะอันสูงส่งของความเป็ นพีน ่ ้อง 30 เพราะฉะนัน ้ ถ ้าท่านมีเครือ ่ งจักรแห่งการทรมานใดๆ ก็จง ใช ้กับร่างกายของฉั น เพราะว่าจิตวิญญาณของฉั นนัน ้ ท่าน เข ้าถึงไม่ได ้ ถึงแม ้ท่านปรารถนาก็ตาม
หนั งสือมัคคาบีเล่มที่ 4
31 แต่พวกเขาโกรธมากในคําพูดทีก ่ ล ้าหาญของชายคนนัน ้ และพวกเขาจึงทําให ้มือและเท ้าของเขาเคลือ ่ นออกด ้วย เครือ ่ งมือทีท ่ ําให ้เคลือ ่ นออก และดึงแขนและขาของเขาออก จากเบ ้า และพวกเขาก็พันรอบนิว้ และแขนและขาและข ้อศอก ของเขา 32 และเมือ ่ ไม่สามารถบีบคัน ้ วิญญาณของเขาได ้ พวกเขาก็ ลอกผิวหนังของเขาออก รวมถึงตัดปลายนิว้ ของเขาออกด ้วย และฉีกหนังศีรษะของเขาตามแบบฉบับของชาวไซเธียน จากนัน ้ นํ าเขามาทีล ่ ้อทันที 33 แล ้วพวกเขาก็บด ิ กระดูกสันหลังของเขาจนเขาเห็นเนือ ้ ของตัวเองห ้อยเป็ นเส ้นและมีเลือดไหลออกมาจากไส ้ของ เขาเป็ นจํานวนมาก 34 และเมือ ่ ใกล ้จะตาย เขาพูดว่า “พวกเราผู ้เป็ นทรราชทีน ่ ่า รังเกียจทีส ่ ด ุ จะต ้องทนทุกข์เช่นนีเ้ นือ ่ งจากการเลีย ้ งดูของ เราและความดีของเราทีเ่ ป็ นของพระเจ ้า แต่เพราะความไม่ ศรัทธาและความโหดร ้ายของคุณ ท่านจะต ้องทนทุกข์ ิ้ สุด” ทรมานอย่างไม่มท ี ส ี่ น 35 เมือ ่ คนผู ้นีต ้ ายอย่างสมกับทีพ ่ วกพีน ่ ้องของตนตายแล ้ว ี่ น พวกเขาก็พาคนทีส ่ ข ึ้ มาและกล่าวแก่เขาว่า “อย่าคลุ ้มคลัง่ ่ ฟั งกษั ตริยแ เหมือนพวกพีน ่ ้องของเจ ้าเลย แต่จงเชือ ์ ละช่วย ตัวเองให ้รอด” 36 แต่พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “สําหรับเรา ท่านทัง้ หลาย ไม่มไี ฟทีร่ ้อนจนทําให ้เราเป็ นคนขีข ้ ลาด” 37 ด ้วยการตายอันเป็ นสุขของพีน ่ ้องของฉั น โดยการ พิพากษาอันเป็ นนิรันดร์ของผู ้เผด็จการ และด ้วยชีวต ิ อัน รุง่ โรจน์ของผู ้ชอบธรรม ฉั นจะไม่ปฏิเสธความเป็ นพีน ่ ้องอัน สูงส่งของฉั น 38 จงคิดค ้นการทรมานขึน ้ เถิด โอ ผู ้เผด็จการ เพือ ่ ว่าเจ ้าจะ ได ้เรียนรู ้ว่าด ้วยวิธก ี ารนัน ้ ข ้าพเจ ้าเป็ นพีน ่ ้องของผู ้ทีถ ่ ก ู ทรมานมาแล ้ว 39 เมือ ่ แอนติโอคัสผู ้กระหายเลือด ฆ่าคน และน่ารังเกียจ อย่างยิง่ ได ้ยินดังนัน ้ จึงสัง่ ให ้ตัดลิน ้ ของเขาออก 40 แต่พระองค์ตรัสว่า “แม ้ว่าพระองค์จะทรงย ้ายช่องพูดของ ข ้าพเจ ้าไป พระเจ ้าก็ยังทรงฟั งคนพูดไม่ได ้ด ้วย 41 ดูเถิด ข ้าพเจ ้าได ้ยืน ่ ลิน ้ ของข ้าพเจ ้าออกไปแล ้ว จงตัดมัน ออกเสียเถิด เพราะว่าการกระทําเช่นนีจ ้ ะทําให ้ท่านไม่ สามารถทําให ้เหตุผลของข ้าพเจ ้าเงียบลงได ้ 42 เรายินดีทจ ี่ ะยอมให ้อวัยวะของเราถูกทําร ้ายเพือ ่ ประโยชน์ ของพระเจ ้า 43 แต่พระเจ ้าจะติดตามท่านไปอย่างรวดเร็ว เพราะท่านตัด ลิน ้ ทีร่ ้องเพลงสรรเสริญพระองค์ออกไป 44 แต่เมือ ่ บุคคลนีถ ้ ก ู ทรมานจนตายด ้วยความเจ็บปวด คนที่ ห ้าก็รบ ี วิง่ ออกมาพูดว่า “ข ้าแต่ผู ้เผด็จการ ข ้าพระองค์ไม่ ลังเลทีจ ่ ะเรียกร ้องการทรมานเพือ ่ คุณธรรม” 45 ข ้าพเจ ้าเองก็มาเพือ ่ ว่าเมือ ่ ท่านฆ่าข ้าพเจ ้าแล ้ว ท่านจะได ้ เพิม ่ โทษทีท ่ า่ นพึงมีตอ ่ ความยุตธิ รรมของสวรรค์ด ้วยการกระ ทําผิดมากขึน ้ 46 โอ ้ศัตรูแห่งความดีและศัตรูของมนุษย์ ท่านทําลายพวก เราด ้วยวิธน ี เี้ พราะความผิดอะไร? 47 ท่านคิดว่าการทีเ่ ราบูชาผู ้สร ้างสรรพสิง่ และดําเนินชีวต ิ ่ ่ ตามธรรมบัญญัตอ ิ น ั มีคณ ุ ธรรมของพระองค์นัน ้ เป็ นสิงชัวร ้าย หรือ? 48 แต่สงิ่ เหล่านีส ้ มควรแก่การยกย่อง ไม่ใช่เป็ นการทรมาน หากท่านเข ้าใจความปรารถนาของมนุษย์ และมีความหวัง แห่งความรอดต่อหน ้าพระเจ ้า 49 ดูเถิด บัดนีเ้ จ ้าเป็ นศัตรูของพระเจ ้า และกําลังทําสงคราม กับผู ้ทีน ่ มัสการพระเจ ้า” 50 ขณะทีเ่ ขากําลังพูดอยูน ่ ัน ้ พวกทหารก็มัดเขาไว ้ แล ้วพา เขาไปทีเ่ ครือ ่ งยิงหนังสติ๊ ก แล ้วมัดเขาไว ้ทีเ่ ข่า แล ้วใช ้เหล็ก
หนีบให ้เข ้าที่ จากนัน ้ ก็ดงึ เอวของเขาไปทับลิม ่ ทีก ่ ลิง้ ไปมา จนเขาโค ้งงอไปด ้านหลังเหมือนแมงป่ อง และข ้อต่อทุกข ้อก็ หลุดออกจากกัน 51 และในขณะทีห ่ ายใจลําบากและร่างกายเจ็บปวด พระองค์ ก็ทรงร ้องออกมาว่า “โอ ผู ้เผด็จการเอ๋ย พรทีท ่ า่ นประทาน ให ้แก่ข ้าพเจ ้านัน ้ ช่างรุง่ โรจน์ยงิ่ นัก ขัดกับพระประสงค์ของ ่ สัตย์ตอ ท่าน ทําให ้ข ้าพเจ ้าสามารถแสดงความซือ ่ ธรรม บัญญัตไิ ด ้โดยผ่านการทรมานทีน ่ ่ายกย่องยิง่ ขึน ้ ไปอีก” 52 เมือ ่ ชายผู ้นีต ้ ายแล ้ว คนทีห ่ กก็ถก ู นํ าตัวมา เขาเป็ น เด็กชายธรรมดาคนหนึง่ ซึง่ ตอบคําถามของผู ้เผด็จการว่าเขา เต็มใจทีจ ่ ะกินอาหารและได ้รับการปล่อยตัวหรือไม่ โดย กล่าวว่า 53 ข ้าพเจ ้าอายุไม่เท่าพีน ่ ้อง แต่จต ิ ใจข ้าพเจ ้าก็แก่ไม่ตา่ งกัน เพราะเราเกิดมาและเติบโตมาเพือ ่ จุดประสงค์เดียวกัน และ ต ้องตายเพือ ่ จุดประสงค์เดียวกันด ้วย ฉะนัน ้ หากท่านเลือกที่ จะทรมานเราเพราะไม่กน ิ เนือ ้ สัตว์ทไี่ ม่สะอาด ก็จงทรมาน เถิด 54 ขณะทีเ่ ขาพูดคําเหล่านี้ พวกเขาก็พาเขามาทีพ ่ วงมาลัย แล ้วใช ้ความระมัดระวังยืดเขาออก และกระดูกหลังของเขา เคลือ ่ น และจุดไฟเผาทีใ่ ต ้ตัวเขา 55 และพวกเขาเอาไม ้เสียบทีแ ่ หลมคมเสียบให ้ร ้อนแดงแล ้ว เสียบเข ้าไปทีห ่ ลังของเขา และแทงทะลุด ้านข ้างของเขา แล ้วเผาเครือ ่ งในของเขาไปด ้วย 56 แต่ทา่ มกลางการทรมานนัน ้ ท่านได ้ร ้องว่า “โอ การ แข่งขันทีส ่ มกับเป็ นนักบุญ ซึง่ พวกเราพีน ่ ้องหลายคนได ้เข ้า ร่วมการแข่งขันเพือ ่ ความชอบธรรมในการทนทุกข์ทรมาน แต่ ก็ไม่พา่ ยแพ ้!” 57 เพราะความเข ้าใจอันชอบธรรมนัน ้ โอ ผู ้เผด็จการ ไม่อาจ เอาชนะได ้ 58 ด ้วยเกราะแห่งความดีงาม ข ้าพเจ ้าจะไปร่วมกับพีน ่ ้องของ ข ้าพเจ ้าในความตาย และจะเพิม ่ ผู ้แก ้แค ้นทีแ ่ ข็งแกร่งอีกหนึง่ คนในตนเองเพือ ่ ลงโทษคุณ โอ ้ ผู ้วางแผนการทรมานและ ศัตรูของผู ้ชอบธรรมทีแ ่ ท ้จริง 59 พวกเราทัง้ หกคนได ้ล ้มล ้างการปกครองแบบเผด็จการ ของท่านแล ้ว 'เพราะความไร ้ความสามารถของท่านในการ เปลีย ่ นเหตุผลของเรา หรือบังคับให ้เรากินเนือ ้ สัตว์ทไี่ ม่ สะอาด ถือเป็ นการล ้มล ้างท่านไม่ใช่หรือ? 60 ไฟของพระองค์เย็นสําหรับเรา เครือ ่ งจักรแห่งการทรมาน ของพระองค์ไม่ทําให ้ทรมาน และความรุนแรงของพระองค์ก็ ไร ้ผล 61 เพราะว่าเจ ้าหน ้าทีเ่ หล่านัน ้ เป็ นเจ ้าหน ้าทีข ่ องพวกเรา ไม่ใช่เจ ้าหน ้าทีข ่ องทรราช แต่เจ ้าหน ้าทีข ่ องธรรมบัญญัต ิ ของพระเจ ้า ดังนัน ้ เราจึงยังไม่สามารถเอาชนะเหตุผลของ พวกเราได ้ บทที่ 6
ความผูกพันพีน ่ ้องและความรักของแม่ 1 เมือ ่ บุตรคนนีต ้ ายอย่างเป็ นสุข โดยถูกโยนลงในกระทะ บุตรคนทีเ่ จ็ดซึง่ เป็ นน ้องสุดท ้องก็เข ้ามา 2 แต่จอมเผด็จการผู ้นีแ ้ ม ้จะโกรธแค ้นพวกพีน ่ ้องอย่างรุนแรง แต่ก็รู ้สึกสงสารเด็กหนุ่ม เมือ ่ เห็นว่าเขาถูกมัดไว ้แล ้ว จึงสัง่ ให ้นํ าตัวมาใกล ้ และพยายามเกลีย ้ กล่อมโดยกล่าวว่า “ท่าน เห็นจุดจบของความโง่เขลาของพวกพีน ่ ้องแล ้ว เพราะการไม่ ่ ฟั งของพวกเขาทําให ้พวกเขาต ้องถูกทรมานจนตาย ท่าน เชือ ่ ฟั ง ท่านก็จะถูกทรมานอย่าง เองก็เช่นกัน หากท่านไม่เชือ ่ ฟั ง ทรมานและถูกประหารชีวต ิ ก่อนถึงวาระ แต่หากท่านเชือ ท่านก็จะเป็ นเพือ ่ นของเรา และท่านจะได ้รับการเลือ ่ น ตําแหน่งให ้สูงขึน ้ ในกิจการของราชอาณาจักร”
หนั งสือมัคคาบีเล่มที่ 4
4 ขณะทีก ่ ําลังวิงวอนพระองค์อยูน ่ ัน ้ พระองค์ก็ทรงส่งคนไป ตามมารดาของเด็กนัน ้ มา เพือ ่ ว่าในความโศกเศร ้าของนางที่ สูญเสียบุตรชายไปจํานวนมาก นางจะได ้ขอร ้องให ้เด็กทีร่ อด ่ ฟั งและรอดพ ้นไปได ้ ชีวต ิ เชือ 5 แต่มารดาพูดภาษาฮีบรูตามทีฉ ่ ั นจะเล่าให ้ฟั งในภายหลัง และให ้กําลังใจเด็กชาย โดยเขาพูดกับทหารรักษาการณ์วา่ “ปล่อยฉั นเถอะ เพือ ่ ฉั นจะได ้พูดกับกษั ตริยแ ์ ละเพือ ่ นๆ ของ เขาด ้วย” 6 พวกเขาดีใจกับคําขอของเด็กนัน ้ และรีบพาเด็กนัน ้ ไป 7 แล ้ววิง่ เข ้าไปหาเตาไฟทีร่ ้อนแดงและร ้องว่า “โอ เจ ้าจอม เผด็จการทีไ่ ร ้ศีลธรรมทีส ่ ด ุ และเป็ นคนบาปทีช ่ วั่ ร ้ายทีส ่ ด ุ ใน บรรดาคนทัง้ ปวง เจ ้าไม่ละอายบ ้างหรือทีร่ ับพรและตําแหน่ง กษั ตริยจ ์ ากมือของพระเจ ้า และสังหารผู ้รับใช ้ของพระองค์ และทรมานผู ้ติดตามความชอบธรรม?” 8 เพราะสิง่ เหล่านีค ้ วามยุตธิ รรมของพระเจ ้าจะทรงมอบท่าน ให ้รับไฟทีล ่ ก ุ โชนและชัว่ นิรันดร์ และความทรมานทีจ ่ ะไม่ ปล่อยท่านให ้จมอยูก ่ บ ั ความชัว่ นิรันดร์ 9 เจ ้าไม่ละอายบ ้างหรือ ในเมือ ่ เจ ้าเป็ นมนุษย์ผู ้ทุกข์ยาก มี จิตใจดุจสัตว์ป่า ทีจ ่ ะจับคนทีม ่ จ ี ต ิ ใจเหมือนกัน ซึง่ สร ้างมา จากธาตุเดียวกัน มาขบลิน ้ พวกเขา แล ้วเฆีย ่ นตีและทรมาน พวกเขาด ้วยวิธน ี ?ี้ 10 แต่ในขณะทีพ ่ วกเขาได ้กระทําความชอบธรรมของตนต่อ พระเจ ้าด ้วยความตายอันสูงส่งของตนแล ้ว เจ ้าจะร ้องออกมา อย่างน่าเวทนาว่า "วิบต ั แ ิ ก่เขาแล ้ว" สําหรับการสังหารผู ้ พิทักษ์คณ ุ ธรรมอย่างไม่ยต ุ ธิ รรม 11 แล ้วยืนอยูบ ่ นขอบเหวแห่งความตายแล ้วกล่าวว่า " ข ้าพเจ ้าไม่ใช่ผู ้ทรยศต่อพยานทีพ ่ น ี่ ้องของข ้าพเจ ้าเป็ นพยาน " 12 และข ้าพเจ ้าขอวิงวอนต่อพระเจ ้าของบรรพบุรษ ุ ของ ข ้าพเจ ้าให ้ทรงเมตตาต่อประชาชาติของข ้าพเจ ้า 13 และพระองค์จะลงโทษเจ ้าทัง้ ในชีวต ิ ปั จจุบน ั นีแ ้ ละ หลังจากเจ ้าตายแล ้ว” 14 และด ้วยการอธิษฐานนี้ เขาก็โยนตัวเองลงไปในเตาไฟที่ ิ้ ใจ ร ้อนแดง แล ้วก็สน 15 ดังนัน ้ ถ ้าพีน ่ ้องทัง้ เจ็ดดูหมิน ่ การทรมานแม ้กระทั่งถึงตาย ก็พส ิ จ ู น์ได ้เป็ นสากลว่าเหตุผลทีไ่ ด ้รับการดลใจเป็ นเจ ้านาย สูงสุดเหนือกิเลสตัณหา 16 เพราะว่าถ ้าพวกเขายอมจํานนต่อกิเลสตัณหาหรือความ ทุกข์ทรมานของตน และกินเนือ ้ สัตว์ทไี่ ม่สะอาด เราก็คงจะ ิ เพราะเหตุนี้ กล่าวได ้ว่าพวกเขาถูกพิชต 17 แต่ในกรณีนไี้ ม่เป็ นเช่นนัน ้ ตรงกันข ้าม โดยเหตุผลของ พวกเขา ซึง่ ได ้รับการสรรเสริญในสายพระเนตรของพระเจ ้า พวกเขากลับลุกขึน ้ เหนือกว่ากิเลสตัณหาของพวกเขา 18 และไม่สามารถปฏิเสธอํานาจสูงสุดของจิตใจได ้ เพราะ พวกเขาได ้รับชัยชนะเหนือกิเลสตัณหาและความทุกข์ทรมาน ของพวกเขา 19 เราจะทําอย่างอืน ่ ได ้อย่างไรนอกจากยอมรับว่าเหตุผลที่ ถูกต ้องมีอํานาจเหนืออารมณ์ของบุคคลเหล่านีท ้ ไี่ ม่ยอ ่ ท ้อต่อ ความทุกข์ทรมานจากการเผาไหม ้? 20 เพราะว่าแม ้หอคอยทีต ่ งั ้ อยูบ ่ นเสาท่าเรือจะต ้านทานการ โจมตีของคลืน ่ และเป็ นทางเข ้าทีเ่ งียบสงบแก่ผู ้ทีเ่ ข ้ามาใน ท่าเรือฉั นใด เหตุผลอันชอบธรรมทีส ่ งู เจ็ดยอดของเหล่าคน หนุ่มก็ปกป้ องท่าเรือแห่งความชอบธรรมและต่อต ้านความ ปั่ นป่ วนของอารมณ์เช่นเดียวกัน ิ ธิแ 21 พวกเขาได ้ตัง้ คณะนักร ้องประสานเสียงอันศักดิส ์ ท ์ ห่ง ความชอบธรรม และร ้องเชียร์กน ั และกันว่า 22 “พวกเราจงตายเหมือนพีน ่ ้องเพือ ่ ธรรมบัญญัตเิ ถิด 23 เรามาเลียนแบบเด็กทัง้ สามคนในราชสํานักอัสซีเรียทีด ่ ู หมิน ่ การทดสอบเตาเผาอันแสนสาหัสนีก ้ น ั
24 อย่าให ้เรากลายเป็ นคนขีข ้ ลาดต่อหน ้าหลักฐานแห่ง ความชอบธรรม 25 คนหนึง่ กล่าวว่า “พีช ่ าย จงมีใจร่าเริงเถิด” และอีกคนหนึง่ กล่าวว่า “จงพูดอย่างมีเกียรติ” และอีกคนหนึง่ เล่าถึงอดีตว่า ้ สายใด และอิสอัคได ้สละตนเป็ นเครือ “จงจําไว ้ว่าท่านมีเชือ ่ ง บูชาด ้วยความชอบธรรมในมือบิดาของท่าน” 26 และพวกเขาทัง้ หมดก็มองหน ้ากันอย่างแจ่มใสและกล ้า หาญมาก แล ้วพูดว่า “เราจะอุทศ ิ ตัวเราด ้วยสุดใจแด่พระเจ ้า ผู ้ประทานจิตวิญญาณแก่เรา และเราจะมอบร่างกายของเรา เพือ ่ รักษาธรรมบัญญัต”ิ 27 เราอย่ากลัวผู ้ทีค ่ ด ิ ว่าตนฆ่าคน เพราะว่าผู ้ทีล ่ ะเมิดพระ บัญญัตข ิ องพระเจ ้าจะต ้องดิน ้ รนต่อสู ้และเผชิญกับอันตราย ิ้ สุด ทางจิตใจอย่างไม่สน 28 ดังนัน ้ เรามาเตรียมตนเองให ้พร ้อมด ้วยอํานาจแห่งเหตุผล ของพระเจ ้าในการควบคุมกิเลสตัณหากันเถอะ 29 หลังจากนัน ้ ความทุกข์ทรมานของเรา อับราฮัม อิสอัค และยาโคบ จะรับเราไว ้ และบรรพบุรษ ุ ของเราทุกคนจะ สรรเสริญเรา” 30 และเมือ ่ พาพีน ่ ้องแต่ละคนออกไป ผู ้ทีถ ่ งึ คราวต่อไปก็พด ู กันว่า “อย่าทําให ้เราอับอายเลย พีช ่ าย และอย่าโกหกพีน ่ ้อง ของเราทีต ่ ายไปแล ้ว” 31 ท่านทัง้ หลายมิได ้เพิกเฉยต่อความรักของพีน ่ ้อง ซึง่ พระผู ้ ทรงรอบรู ้และทรงประทานมรดกให ้แก่บรรดาผู ้ทีเ่ กิดจากบิดา ของพวกเขา โดยปลูกฝั งความรักนัน ้ ในตัวพวกเขาแม ้กระทั่ง ผ่านทางครรภ์มารดา ซึง่ พีน ่ ้องก็มช ี วี ต ิ อยูใ่ นช่วงเวลา เดียวกัน และมีรป ู ร่างในช่วงเวลาเดียวกัน และได ้รับการหล่อ เลีย ้ งจากเลือดเดียวกัน และได ้รับการปลุกให ้มีชวี ต ิ ด ้วยจิต วิญญาณเดียวกัน และถูกนํ ามายังโลกในสถานทีเ่ ดียวกัน และพวกเขาดึงนํ้ านมจากแหล่งเดียวกัน ซึง่ จิตวิญญาณแห่ง พีน ่ ้องของพวกเขาได ้รับการเลีย ้ งดูด ้วยกันในอ ้อมแขนทีเ่ ต ้า นม และพวกเขาผูกพันกันแน่นแฟ้ นยิง่ ขึน ้ ผ่านการเลีย ้ งดู ร่วมกัน การเป็ นเพือ ่ นกันในแต่ละวัน และการศึกษาอืน ่ ๆ และ ผ่านการฝึ กฝนของเราภายใต ้ธรรมบัญญัตข ิ องพระเจ ้า 32 ด ้วยความรู ้สึกรักฉั นพีน ่ ้องทีเ่ ข ้มแข็งตามธรรมชาติเช่นนี้ พีน ่ ้องทัง้ เจ็ดจึงมีความสามัคคีกน ั แน่นแฟ้ นยิง่ ขึน ้ ไปอีก เนือ ่ ง ด ้วยได ้รับการฝึ กฝนในธรรมบัญญัตเิ ดียวกัน ฝึ กฝนใน คุณธรรมเดียวกัน และเติบโตมาด ้วยกันในการดําเนินชีวต ิ ที่ เทีย ่ งธรรม พวกท่านจึงรักใคร่กน ั อย่างล ้นเหลือ ความ กระตือรือร ้นร่วมกันในคุณงามความดีทางศีลธรรมยิง่ ทําให ้ ความสามัคคีกน ั ยิง่ ทวีความรุนแรงขึน ้ เพราะเมือ ่ รวมกับความ ศรัทธาแล ้ว ความรักฉั นพีน ่ ้องก็ยงิ่ เร่าร ้อนยิง่ ขึน ้ ั อันชอบ 33 ถึงแม ้ว่าธรรมชาติ ความเป็ นเพือ ่ น และอุปนิสย ธรรมของพวกเขาจะเพิม ่ ความรักพีน ่ ้องให ้รุนแรงขึน ้ แต่บต ุ ร ทีร่ อดชีวต ิ ก็ยังคงสนับสนุนให ้พีน ่ ้องของตนเห็นพีน ่ ้องของ ตนทีก ่ ําลังถูกทรมานจนตายโดยอาศัยศาสนาของพวกเขา ยิง่ ไปกว่านัน ้ พวกเขายังสนับสนุนให ้พีน ่ ้องของตนเผชิญกับ ความทุกข์ทรมาน เพือ ่ ไม่เพียงแต่จะดูหมิน ่ การทรมานของ ตนเองเท่านัน ้ แต่ยังเพือ ่ เอาชนะความปรารถนาในความรักพี่ น ้องทีม ่ ต ี อ ่ พีน ่ ้องของตนอีกด ้วย 34 โอ ้ จิตใจทีม ่ เี หตุผล เป็ นราชายิง่ กว่ากษั ตริย ์ ยิง่ กว่าไทผู ้ ิ ธิ์ เป็ นอิสระยิง่ กว่า มีความกลมกลืนของพีน ่ ้องทัง้ เจ็ด ศักดิส ์ ท และสอดคล ้องกับแก่นแท ้ของความศรัทธา! 35 เยาวชนทัง้ เจ็ดคนไม่มใี ครขีข ้ ลาด ไม่มใี ครหดตัวเมือ ่ ่ วามตายด ้วย เผชิญหน ้ากับความตาย แต่ทก ุ คนรีบเร่งไปสูค ่ วามเป็ น การทรมาน เหมือนกับกําลังวิง่ ไปบนเส ้นทางสูค อมตะ 36 เพราะมือและเท ้าเคลือ ่ นไหวสอดคล ้องกับการกระตุ ้นของ ิ ธิเ์ หล่านัน จิตวิญญาณฉั นใด เหล่าเยาวชนผู ้ศักดิส ์ ท ้ ก็ เคลือ ่ นไหวตามการกระตุ ้นของจิตวิญญาณอมตะแห่งศาสนา
หนั งสือมัคคาบีเล่มที่ 4
่ วามตายด ้วยความสอดคล ้องกับการกระตุ ้นของ ฉั นนัน ้ ไปสูค จิตวิญญาณอมตะแห่งศาสนาฉั นนัน ้ ี เจ็ดประการทีร่ ว่ มอยูร่ ว่ มกันอย่างสันติ! 37 โอ ้ พีน ่ ้องผู ้มีศล เพราะว่าเจ็ดวันแห่งการสร ้างโลกได ้ก่อให ้เกิดศาสนาฉั นใด พวกเด็ก ๆ ก็รว่ มร ้องเพลงสรรเสริญพระเจ ้าด ้วยความยินดี เช่นเดียวกัน และทําให ้ความหวาดกลัวการทรมานกลายเป็ น เรือ ่ งไร ้ค่าไป ่ สะท ้านเมือ 39 บัดนีเ้ ราสัน ่ ได ้ยินเรือ ่ งความทุกข์ทรมานของ เยาวชนเหล่านัน ้ แต่พวกเขาไม่เพียงแต่เห็นด ้วยตาของ ตนเองเท่านัน ้ ไม่เพียงแค่ได ้ยินคําขูท ่ พ ี่ ด ู ออกมาอย่างเฉียด ฉิวเท่านัน ้ แต่ยังรู ้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างแท ้จริง พวกเขา อดทนต่อมันมา และในการทรมานด ้วยไฟนัน ้ จะมีความทุกข์ ทรมานใดจะยิง่ ใหญ่ไปกว่านีอ ้ ก ี ? 40 เพราะอํานาจของไฟนัน ้ คมกริบและรุนแรง และมันได ้ทํา ให ้ร่างกายของพวกเขาสลายไปอย่างรวดเร็ว 41 และอย่าได ้คิดว่าเป็ นเรือ ่ งน่าอัศจรรย์เลย หากเหตุผลจะ เอาชนะการทรมานร่วมกับคนเหล่านัน ้ ได ้ ในขณะทีจ ่ ต ิ วิญญาณของผู ้หญิงกลับดูถก ู ความทุกข์ทรมานทีห ่ ลากหลาย ยิง่ กว่านัน ้ เพราะแม่ของเด็กหนุ่มทัง้ เจ็ดคนต ้องทนทุกข์ ทรมานกับลูกๆ ของเธอคนละคน 42 แต่จงพิจารณาว่าความปรารถนาของแม่มม ี ากมายเพียงใด จนความรู ้สึกของเธอทีม ่ ต ี อ ่ ลูกๆ กลายเป็ นศูนย์กลางของ โลกทัง้ ใบของเธอ และแท ้จริงแล ้ว ั ว์ทไี่ ร ้เหตุผลก็ยังมีความรักและเอ็นดูตอ ทีน ่ แ ี่ ม ้แต่สต ่ ลูกของ มันเช่นเดียวกับมนุษย์ 43 ตัวอย่างเช่น ในบรรดานกทัง้ หลาย นกทีเ่ ลีย ้ งไว ้ใต ้ชายคา บ ้านของเราก็ปกป้ องลูกนกของมัน และนกทีท ่ ํารังอยูบ ่ นยอด เขา ในซอกหิน ในโพรงไม ้ ในกิง่ ไม ้ และฟั กไข่ทน ี่ ั่น ก็ขบ ั ไล่ ผู ้บุกรุกออกไปด ้วยเช่นกัน 44 และแล ้วหากพวกมันไม่สามารถไล่เขาไป พวกมันก็จะบิน วนไปรอบๆ ลูกนกด ้วยความรักใคร่ เรียกลูกนกด ้วยคําพูด ของพวกมันเอง และให ้ความช่วยเหลือลูกนกของมันด ้วยวิธ ี ใดก็ตามทีพ ่ วกมันทําได ้ 45 แล ้วเราจําเป็ นต ้องมีตวั อย่างความรักทีม ่ ต ี อ ่ ลูกหลานของ สัตว์ทไี่ ร ้เหตุผลอย่างไร ในเมือ ่ แม ้แต่ผงึ้ เมือ ่ ถึงฤดูทํารวงก็ ต่อต ้านผู ้บุกรุก และแทงด ้วยเหล็กไนราวกับใช ้ดาบแทงผู ้ที่ เข ้ามาใกล ้ลูกหลานของมัน และต่อสู ้กับพวกมันจนตาย 46 แต่เธอผู ้เป็ นมารดาของคนหนุ่มเหล่านัน ้ มีจต ิ วิญญาณ เหมือนกับอับราฮัม ไม่ได ้เปลีย ่ นเป้ าหมายของเธอไปจาก ความรักทีเ่ ธอมีตอ ่ ลูกๆ ของเธอ บทที่ 7
การเปรียบเทียบความรักของแม่และพ่อ ในบทนีข ้ อ ยกตัวอย่างยอดเขาแห่งความสามารถในการพูดจา 1. เหตุผลของบุตรทัง้ หลาย จงเป็ นเจ ้านายเหนือกิเลสตัณหา! โอ ้ ศาสนาทีม ่ ารดารักยิง่ กว่าบุตรทัง้ หลาย! 2 มารดามีทางเลือกอยูส ่ องทางคือศาสนาและการรักษาบุตร ทัง้ เจ็ดคนให ้มีชวี ต ิ อยูต ่ ามคําสัญญาของผู ้เผด็จการ แต่ มารดากลับรักศาสนามากกว่าซึง่ ช่วยให ้ได ้ชีวต ิ นิรันดร์ตาม พระประสงค์ของพระเจ ้า 3. ข ้าพเจ ้าจะสําแดงความรักอันเร่าร ้อนทีพ ่ อ ่ แม่มต ี อ ่ ลูกๆ ได ้ อย่างไร? เราประทับภาพอันน่าอัศจรรย์ของจิตวิญญาณและ รูปร่างของเราลงบนธรรมชาติอน ั อ่อนโยนของลูก และเหนือ สิง่ อืน ่ ใด ผ่านความเห็นอกเห็นใจของแม่ทม ี่ ต ี อ ่ ลูกๆ ซึง่ ลึกซึง้ ยิง่ กว่าพ่อ 4 เพราะว่าสตรีมจ ี ต ิ ใจอ่อนโยนกว่าบุรษ ุ และยิง่ สตรีมล ี ก ู มาก เท่าใด พวกเธอก็ยงิ่ มีความรักต่อสตรีมากขึน ้ เท่านัน ้
5 แต่ในบรรดามารดาทัง้ หลาย นางในบรรดาบุตรทัง้ เจ็ดคน นัน ้ มีความรักล ้นเหลือยิง่ กว่ามารดาอืน ่ ใด เพราะนางรู ้สึกถึง ความอ่อนโยนของมารดาทีม ่ ต ี อ ่ ผลในครรภ์ของนางตลอด เจ็ดครัง้ และเนือ ่ งจากนางถูกบังคับเพราะความเจ็บปวดรวด ร ้าวมากมายทีน ่ างต ้องแบกรับในแต่ละราย นางจึงปฏิเสธ ความปลอดภัยของบุตรทัง้ หลายของนางในปั จจุบน ั เพราะ ความกลัวต่อพระเจ ้า 6 และยิง่ ไปกว่านัน ้ ด ้วยความงามทางศีลธรรมและความดี ่ ฟั งธรรมบัญญัตข ของลูกชายของเธอและการเชือ ิ องพวกเขา ความรักความเป็ นแม่ของเธอทีม ่ ต ี อ ่ พวกเขาก็เข ้มแข็งยิง่ ขึน ้ ั ปชัญญะ กล ้าหาญ 7 เพราะพวกเขาเป็ นคนยุตธิ รรม มีสติสม มีจต ิ ใจยิง่ ใหญ่ รักซึง่ กันและกัน และรักมารดาของตนจนถึง ่ ฟั งมารดาของตนในการรักษาธรรมบัญญัต ิ ขนาดทีเ่ ชือ แม ้กระทั่งถึงตาย 8 แต่ถงึ กระนัน ้ ก็ตาม แม ้ว่านางจะต ้องเผชิญการล่อลวง มากมายเพือ ่ ให ้ยอมจํานนต่อสัญชาตญาณความเป็ นแม่ แต่ การทรมานอันแสนน่ากลัวเหล่านีก ้ ็ไม่สามารถเปลีย ่ น ความคิดของนางได ้แม ้แต่น ้อย แต่แม่กลับยุให ้ลูกชายแต่ละ คนแยกกันและทัง้ หมดร่วมกันตายเพือ ่ ศาสนาของตน ิ ธิ์ และความรักของพ่อแม่ และ 9 โอ ้ ธรรมชาติอน ั ศักดิส ์ ท ความปรารถนาของพ่อแม่ทจ ี่ ะมีบต ุ ร และค่าจ ้างในการเลีย ้ งดู และความรักใคร่ทไี่ ม่อาจเอาชนะได ้ของมารดา! 10 เมือ ่ มารดาเห็นร่างของทารกเหล่านัน ้ ถูกทรมานและเผาที ละตัว จิตใจก็ยังคงไม่หวั่นไหวต่อศาสนา 11 นางเห็นเนือ ้ ของบุตรของนางถูกไฟเผาจนไหม ้ และเห็น มือและเท ้าของบุตรถูกฉีกออกเกลือ ่ นไปบนพืน ้ ดิน และ เนือ ้ เยือ ่ ก็ถก ู ฉีกออกตัง้ แต่ศรี ษะถึงแก ้ม กระจายไปทั่วเหมือน หน ้ากาก 12 โอ ้ มารดาผู ้บัดนีท ้ รงรู ้จักความเจ็บปวดทีแ ่ สนสาหัสยิง่ กว่าความเจ็บปวดจากการคลอดบุตร! โอ ้ สตรีผู ้เดียวใน บรรดาสตรีผู ้ซึง่ ผลจากครรภ์ของพระองค์คอ ื ศาสนาอัน สมบูรณ์! ้ ใจไปแล ้ว ไม่ทรงเปลีย 13 บุตรหัวปี ของท่านสิน ่ นความตัง้ ใจ ของท่าน และบุตรคนทีส ่ องของท่านก็ไม่ทรงเปลีย ่ นใจ โดย ทรงมองดูทา่ นด ้วยสายตาสงสารขณะทีถ ่ ก ู ทรมาน และบุตร คนทีส ่ ามของท่านก็ไม่ทรงหายใจเอาวิญญาณของตน ออกมา 14 และท่านมิได ้ร ้องไห ้เมือ ่ ท่านเห็นดวงตาของแต่ละคน ท่ามกลางความทรมาน มองดูความทุกข์ทรมานเดียวกัน อย่างกล ้าหาญ และเห็นสัญญาณแห่งความตายทีก ่ ําลังใกล ้ ่ ั เข ้ามาจากรูจมูกทีส ่ นเทาของพวกเขา 15 เมือ ่ ท่านเห็นเนือ ้ ของบุตรคนหนึง่ ถูกตัดขาดตามเนือ ้ ของ บุตรอีกคนหนึง่ และมือแล ้วมือเล่าถูกตัดออก และศีรษะแล ้ว ศีรษะเล่าถูกถลกหนัง และศพถูกทิง้ ซ ้อนกัน และสถานทีน ่ ัน ้ เต็มไปด ้วยผู ้คนทีม ่ าเฝ้ าดูเพราะการทรมานบุตรของท่าน ท่านก็ไม่หลัง่ นํ้ าตาแม ้แต่น ้อย 16 ไม่ใช่วา่ เสียงไซเรนหรือเพลงหงส์ทไี่ พเราะจะทําให ้หู ของผู ้ฟั งหลงใหลได ้เท่ากับเสียงของลูกชายทีพ ่ ด ู กับแม่ ท่ามกลางความทรมาน 17 การทรมานทีม ่ ารดาถูกทรมานในขณะทีล ่ ก ู ชายของเธอถูก ทรมานด ้วยความเจ็บปวดและไฟนัน ้ รุนแรงเพียงใด! 18 แต่เหตุผลอันได ้รับการดลใจได ้มอบความเข ้มแข็งของ หัวใจให ้แก่เธอภายใต ้ความทุกข์ทรมานอันแสนสาหัสของ เธอ และยกย่องเธอให ้ไม่ต ้องคิดถึงความปรารถนาของความ รักของแม่ในปั จจุบน ั อีกต่อไป 19 แม ้ว่านางจะเห็นความพินาศของบุตรทัง้ เจ็ดของนางและ การทรมานทีห ่ ลากหลายของพวกเขา มารดาผู ้สูงศักดิก ์ ็ยอม สละพวกเขาด ้วยความศรัทธาในพระเจ ้า
หนั งสือมัคคาบีเล่มที่ 4
20 เพราะนางได ้เห็นในใจของนางเอง เหมือนกับว่ามี ผู ้สนับสนุนทีฉ ่ ลาดแกมโกงในห ้องประชุมสภา ธรรมชาติ ความเป็ นพ่อแม่ ความรักของแม่ และลูกๆ ของนางบน ิ ธิเลือกสอง ตะแกรง และดูเหมือนว่านางผู ้เป็ นแม่ มีสท ทางเลือกในกรณีของลูกๆ ของนาง หนึง่ คือความตายของ พวกเขา และอีกหนึง่ คือการรักษาชีวต ิ พวกเขาไว ้ ดังนัน ้ นาง จึงไม่ได ้ถือว่าการช่วยลูกชายทัง้ เจ็ดของนางไว ้เพียง ้ ๆ แต่ในฐานะลูกสาวทีแ ช่วงเวลาสัน ่ ท ้จริงของอับราฮัม นาง นึกถึงความกล ้าหาญทีย ่ ําเกรงพระเจ ้าของเขา 21 โอ ้ มารดาแห่งเผ่าพันธุข ์ องเรา ผู ้พิทักษ์ธรรมบัญญัตข ิ อง เรา ผู ้ปกป้ องศาสนาของเรา และผู ้ได ้รับรางวัลในการต่อสู ้ ภายในตัวท่าน! 22 โอ ้ สตรีผู ้สูงศักดิก ์ ว่าบุรษ ุ ผู ้ต่อต ้าน และกล ้าหาญกว่า นักรบผู ้อดทน! 23 เพราะว่าเรือโนอาห์ซงึ่ บรรทุกสิง่ มีชวี ต ิ ทัง้ มวลในโลกไว ้ เป็ นภาระในนํ้ าท่วมโลก ได ้ต ้านทานคลืน ่ ลมแรงได ้ฉั นใด ฉั น ก็เช่นเดียวกัน พระองค์ผู ้เป็ นผู ้พิทักษ์ธรรมบัญญัต ิ ทีถ ่ ก ู คลืน ่ แห่งกิเลสตัณหาซัดกระหนํ่าไปทุกด ้าน และถูกพายุพัด กระหนํ่าอย่างรุนแรงจากการทรมานของบุตรของพระองค์ พระองค์ก็ทรงต ้านทานพายุทโี่ หมกระหนํ่าพระองค์เพือ ่ ศาสนาได ้อย่างสูงส่ง 24 ฉะนัน ้ ถ ้าผู ้หญิงคนหนึง่ ซึง่ มีอายุมากและเป็ นแม่ของลูก ชายเจ็ดคน ทนเห็นลูกๆ ของตนถูกทรมานจนตาย เหตุผลอัน ได ้รับการดลใจย่อมยอมรับว่าเป็ นผู ้มีอํานาจสูงสุดเหนือกิเลส ตัณหา 25 ฉั นได ้พิสจ ู น์แล ้วว่าไม่เพียงแต่ผู ้ชายเท่านัน ้ ทีเ่ อาชนะ ความทุกข์ทรมานของตนเองได ้ แต่ผู ้หญิงยังดูถก ู การทรมาน ทีเ่ ลวร ้ายทีส ่ ด ุ อีกด ้วย 26 และสิงโตทีอ ่ ยูร่ อบๆ ดาเนียลก็ไม่ได ้ดุร ้ายเท่ากับเตาไฟที่ ลุกโชนของมิชาเอลก็ไม่ได ้ร ้อนเท่ากับทีเ่ ผาไหม ้ สัญชาตญาณความเป็ นแม่ในตัวเธอเมือ ่ เห็นลูกชายทัง้ เจ็ด ของเธอถูกทรมาน ้ ํ า แม่จงึ ดับกิเลสตัณหาของตน 27 แต่ด ้วยเหตุผลทีศ ่ าสนาชีน ได ้ แม ้จะมีมากแต่ก็รน ุ แรง 28 เพราะควรพิจารณาด ้วยว่า หากหญิงนัน ้ จิตใจอ่อนแอ แม ้ จะเป็ นแม่แล ้ว เธอก็คงจะร ้องไห ้ครํ่าครวญถึงพวกเขา และ บางทีก็พด ู อย่างนี้ 29 “โอ ้ ข ้าพเจ ้าทําให ้ข ้าพเจ ้าทุกข์ใจถึงสามครัง้ และทุกข์ใจ ยิง่ กว่าสามครัง้ เสียอีก! ข ้าพเจ ้ามีลก ู เจ็ดคนแล ้ว แต่ข ้าพเจ ้า ไม่มล ี ก ู เลย! 30 ข ้าพเจ ้ามีครรภ์เจ็ดครัง้ ก็ไร ้ประโยชน์ และภาระสิบเดือน ของข ้าพเจ ้าเจ็ดครัง้ ก็ไร ้ประโยชน์ การให ้นมบุตรของ ข ้าพเจ ้าก็ไร ้ผล และลูกทีย ่ ังดูดนมอยูก ่ ็เศร ้าโศก 31 การทีข ่ ้าพเจ ้าอดทนต่อความเจ็บไข ้เจ็บต่างๆ มากมาย และความยากลําบากในการเลีย ้ งดูเจ ้านัน ้ เป็ นเรือ ่ งไร ้ ํ ประโยชน์สาหรับเจ ้าทัง้ หลาย ลูกชายทัง้ หลาย 32 อนิจจาสําหรับลูกชายของฉั น บางคนยังไม่ได ้แต่งงาน และคนทีแ ่ ต่งงานแล ้วยังไม่มล ี ก ู ฉั นจะไม่มวี ันได ้เห็นลูกของ ่ ตามปู่ ย่าตายายอีกต่อไป คุณอีก และฉั นจะไม่ถก ู เรียกชือ 33 โอ ้ ข ้าพเจ ้าผู ้ซึง่ มีลก ู ทีน ่ ่ารักมากมาย กลับเป็ นม่ายและ โดดเดีย ่ วในความทุกข์ยากของข ้าพเจ ้า! และจะไม่มล ี ก ู ชาย คนใดมาฝั งข ้าพเจ ้าได ้เมือ ่ ข ้าพเจ ้าตายไปแล ้ว! ิ ธิแ 34 แต่พระมารดาผู ้ศักดิส ์ ท ์ ละยําเกรงพระเจ ้ามิได ้ครํ่า ครวญถึงบุตรคนใดคนหนึง่ เลย ไม่ได ้วิงวอนขอให ้ใครหนี ความตาย และไม่ได ้ครํ่าครวญถึงพวกเขาเหมือนคนกําลังจะ ตาย แต่พระมารดาทรงวิงวอนและวิงวอนพวกเขาราวกับว่า พระองค์มจ ี ต ิ วิญญาณทีม ่ งุ่ มั่นและจะนํ าบุตรจํานวนหนึง่ ่ วี ต ออกมาสูช ิ อมตะเป็ นครัง้ ทีส ่ อง แต่พระองค์กลับวิงวอน และวิงวอนขอให ้พวกเขาตายเพือ ่ ศาสนา
35 โอ ้ มารดา นักรบของพระเจ ้าในศาสนา เธอเป็ นทัง้ หญิง และชาย เธอได ้เอาชนะทรราชด ้วยความอดทนของเธอ และ พบว่าเธอแข็งแกร่งกว่าผู ้ชาย ทัง้ ในการกระทําและคําพูด 36 เพราะว่าเมือ ่ เจ ้าถูกพันธนาการกับบุตรชายของเจ ้า เจ ้ายืน อยูต ่ รงนัน ้ เห็นเอเลอาซาร์ถก ู ทรมาน และเจ ้าพูดกับบุตรชาย ของเจ ้าเป็ นภาษาฮีบรูวา่ 37 'ลูกทัง้ หลาย การต่อสู ้เป็ นการต่อสู ้ทีน ่ ่ายกย่อง และเมือ ่ พวกท่านได ้รับเรียกให ้เป็ นพยานให ้กับประชาชาติของเรา จง ต่อสู ้ด ้วยความกระตือรือร ้นเพือ ่ ธรรมบัญญัตข ิ องบรรพบุรษ ุ ของเรา' 38 เพราะจะเป็ นเรือ ่ งน่าอับอายหากเมือ ่ ชายชราผู ้นีต ้ ้องทน ทุกข์ทรมานเพือ ่ ศาสนา พวกท่านทีเ่ ป็ นชายหนุ่มกลับต ้องหด ตัวเพราะความเจ็บปวด 39 จงจําไว ้ว่าเพราะเห็นแก่พระเจ ้า ท่านทัง้ หลายจึงมาใน ่ ชมชีวต โลกนีแ ้ ละได ้ชืน ิ และเพราะเหตุนี้ ท่านทัง้ หลายจึง ต ้องทนทุกข์ทรมานเพือ ่ พระเจ ้าเพือ ่ พระองค์ อับราฮัมบิดา ของเราจึงรีบเร่งสละอิสอัคบุตรชายของตน ซึง่ เป็ นบรรพบุรษ ุ ของประชาชาติของเราเพือ ่ เขา และเมือ ่ อิสอัคเห็นบิดาของ ตนยกมีดขึน ้ แทงบิดาของตน เขาก็มไิ ด ้หวั่นไหวเลย 40 และดาเนียลผู ้ชอบธรรมก็ถก ู โยนทิง้ ให ้สิงโตกิน ส่วนอะ นาเนีย อาซาริยาห์ และมีชาเอลก็ถก ู โยนเข ้าไปในเตาไฟ และพวกเขาอดทนเพราะเห็นแก่พระเจ ้า 41 และท่านทัง้ หลายซึง่ มีศรัทธาในพระเจ ้าเหมือนกันก็ อย่าได ้วิตกกังวลเลย เพราะว่าการทีท ่ า่ นทัง้ หลายรู ้จัก ความชอบธรรมแล ้ว ย่อมไม่สามารถต ้านทานความเจ็บปวด ได ้นัน ้ ขัดกับเหตุผลทีว่ า่ 42 ด ้วยถ ้อยคําเหล่านี้ มารดาของทัง้ เจ็ดคนจึงยุยงให ้ บุตรชายแต่ละคนของตนตายเสียดีกว่าทีจ ่ ะละเมิดพระ บัญญัตข ิ องพระเจ ้า พวกเขาเองก็รู ้ดีวา่ มนุษย์ทต ี่ ายเพือ ่ พระ เจ ้าก็ยังมีชวี ต ิ อยูเ่ พือ ่ พระเจ ้า เช่นเดียวกับอับราฮัม อิสอัค ยา โคบ และบรรพบุรษ ุ ทุกคน บทที่ 8 “นักกีฬาแห่งความชอบธรรม” อันโด่งดัง จบลงด ้วยเรือ ่ งราว ความกล ้าหาญทีเ่ รียกว่าหนังสือมัคคาบีเล่มที่ 4 1 พวกทหารยามบางคนประกาศว่าเมือ ่ เธอจะถูกจับและ ประหารชีวต ิ เธอก็โยนตัวเองลงบนกองไฟเพือ ่ ไม่ให ้ใครแตะ ต ้องร่างกายของเธอได ้ 2 โอ ้ มารดา ทีพ ่ ร ้อมด ้วยบุตรชายทัง้ เจ็ดของพระองค์ ได ้ ทําลายอํานาจของทรราช และทําลายแผนการชัว่ ร ้ายของ เขา และยกตัวอย่างความสูงส่งของศรัทธา 3 เจ ้าได ้รับการตัง้ ไว ้อย่างสง่างามเป็ นเสาหลักบนหลังคา ของบุตรชายของเจ ้า และแผ่นดินไหวแห่งการทรมานก็ไม่ได ้ ่ สะเทือนเลย ทําให ้เจ ้าสัน ่ ชมยินดีเถิด มารดาผู ้บริสท 4 เพราะฉะนัน ้ จงชืน ุ ธิ์ เพราะท่าน มีความหวังทีจ ่ ะอดทนอย่างแน่นอนในพระหัตถ์ของพระเจ ้า 5 ดวงจันทร์ทอ ี่ ยูท ่ า่ มกลางดวงดาวบนฟ้ าไม่ได ้สง่างาม เท่ากับตัวท่านเอง ซึง่ ได ้ส่องสว่างเส ้นทางของบุตรทัง้ เจ็ด ่ วามชอบธรรม และยืนใน ของท่านซึง่ เหมือนดวงดาวสูค เกียรติของพระเจ ้า และท่านก็ได ้ประทับอยูใ่ นสวรรค์พร ้อม กับพวกเขา 6 เพราะการคลอดบุตรของท่านมาจากบุตรอับราฮัม 7 และหากเราเขียนเรือ ่ งราวความศรัทธาของคุณได ้อย่าง ศิลปิ นบางคน ผู ้ชมคงจะรู ้สึกหวาดกลัวเมือ ่ เห็นแม่ของลูก ชายทัง้ เจ็ดคนต ้องทนทุกข์ทรมานมากมายจนเกือบตายเพือ ่ ความชอบธรรมใช่หรือไม่?
หนั งสือมัคคาบีเล่มที่ 4
8 และสมควรทีจ ่ ะจารึกถ ้อยคําเหล่านีไ้ ว ้เหนือสถานทีพ ่ ักผ่อน ของพวกเขา เพือ ่ เป็ นการระลึกถึงคนรุน ่ ต่อ ๆ ไปของ ประชาชนของเรา: มีบาทหลวงชรานอนอยูต ่ รงนี้ และผู ้หญิงคนหนึง่ ทีม ่ อ ี ายุมาก และลูกชายทัง้ เจ็ดของเธอ ผ่านความรุนแรงของทรราช ี รู มีความปรารถนาทีจ ่ ะทําลายล ้างประชาชาติฮบ ิ ธิของประชาชนของเรา พวกเขาได ้พิสจ ู น์สท มองดูพระเจ ้าและอดทน ความทรมานแม ้กระทั่ง ความตาย ิ ธิ์ 9 เพราะแท ้จริงแล ้ว พวกเขาต่อสู ้กันในสงครามศักดิส ์ ท เพราะในวันนัน ้ คุณธรรมได ้พิสจ ู น์พวกเขาด ้วยความเพียร พยายาม และได ้ตัง้ รางวัลแห่งชัยชนะไว ้เบือ ้ งหน ้าพวกเขาใน ่ มสลายในชีวต ความไม่เสือ ิ นิรันดร์ 10 แต่ผู ้ทีท ่ ําสงครามก่อนคือเอเลอาซาร์ และมารดาของบุตร ทัง้ เจ็ดคนก็ทําหน ้าทีข ่ องตน และพีน ่ ้องก็ตอ ่ สู ้ด ้วย 11 ศัตรูของพวกเขาคือผู ้เผด็จการ และโลกและชีวต ิ ของ มนุษย์คอ ื ผู ้เฝ้ าดู ิ และมอบมงกุฎให ้แก่ 12 และความชอบธรรมชนะผู ้พิชต นักกีฬาของเธอ ใครเล่าจะประหลาดใจกับนักกีฬาทีป ่ ฏิบต ั ิ ตามธรรมบัญญัตท ิ แ ี่ ท ้จริง? 13 ใครบ ้างทีไ่ ม่ประหลาดใจในพวกเขา? จอมเผด็จการและ ่ ชมความอดทนของพวกเขา ซึง่ ทําให ้ สภาทัง้ หมดของเขาชืน พวกเขายืนอยูข ่ ้างบัลลังก์ของพระเจ ้าและดําเนินชีวต ิ ในยุค อันเป็ นสุข 14 เพราะโมเสสกล่าวว่า “คนทัง้ ปวงทีไ่ ด ้ชําระตนให ้บริสท ุ ธิ์ ก็อยูภ ่ ายใต ้พระหัตถ์ของพระองค์” 15 และคนเหล่านีเ้ มือ ่ ได ้ชําระตนให ้บริสท ุ ธิเ์ พือ ่ เห็นแก่พระ เจ ้าแล ้ว ไม่เพียงแต่ได ้รับเกียรตินเี้ ท่านัน ้ แต่ยังได ้รับเกียรติ อีกด ้วย เนือ ่ งจากโดยทางพวกเขา ศัตรูจงึ ไม่มอ ี ํานาจเหนือ ประชาชนของเราอีกต่อไป และผู ้เผด็จการต ้องรับโทษ และ ประเทศของเราได ้รับการชําระล ้าง พวกเขากลายเป็ นเสมือน ค่าไถ่บาปของประชาชาติของเรา และโดยพระโลหิตของคน ชอบธรรมเหล่านีแ ้ ละการเอาใจความตายของพวกเขา การ ดูแลของพระเจ ้าได ้ปลดปล่อยอิสราเอลทีเ่ คยถูกกระทําชัว่ มา ก่อน 16 เมือ ่ แอนติโอคัสผู ้เผด็จการเห็นวีรกรรมแห่งคุณธรรมของ พวกเขา และความอดทนภายใต ้การทรมาน เขาก็ประกาศ ความอดทนของพวกเขาต่อทหารของเขาเป็ นตัวอย่าง และ เขาจึงสร ้างแรงบันดาลใจให ้คนของเขาด ้วยความรู ้สึกแห่ง เกียรติยศและความกล ้าหาญในสนามรบและในการทํางาน หนักในการปิ ดล ้อม จนเขาปล ้นสะดมและโค่นล ้มศัตรูทงั ้ หมด ของเขา 17 โอ อิสราเอล ลูกหลานทีเ่ กิดจากพงศ์พันธุข ์ องอับราฮัม ่ ฟั งธรรมบัญญัตข จงเชือ ิ ้อนี้ และจงมีความชอบธรรมในทุก วิถท ี าง โดยตระหนักว่าเหตุผลอันได ้รับการดลใจเป็ นเจ ้านาย เหนือกิเลสตัณหาและความทุกข์ ไม่ใช่เฉพาะจากภายในตัว เราเท่านัน ้ แต่จากภายนอกตัวเราด ้วย โดยทีม ่ นุษย์เหล่านัน ้ ยอมมอบร่างกายของตนให ้รับการทรมานเพือ ่ ความชอบธรรม ่ ชมจากมนุษยชาติเท่านัน ไม่เพียงแต่ได ้รับความชืน ้ แต่ยังถูก ิ ธิอ มองว่าคูค ่ วรกับมรดกอันศักดิส ์ ท ์ ก ี ด ้วย 18 และโดยทางพวกเขา ประชาชาติจงึ ได ้รับสันติภาพ และ โดยการฟื้ นฟูการปฏิบต ั ต ิ ามธรรมบัญญัตใิ นประเทศของเรา จึงได ้ยึดเมืองนัน ้ จากศัตรู 19 และการแก ้แค ้นได ้ติดตามแอนติออกัสผู ้เผด็จการมายัง แผ่นดินโลก และเมือ ่ ถึงตาย เขาก็ได ้รับการลงโทษ 20 เพราะเมือ ่ เขาไม่สามารถบังคับชาวเมืองเยรูซาเล็มให ้ ดําเนินชีวต ิ เหมือนคนต่างชาติและละทิง้ ธรรมเนียมปฏิบต ั ิ
ของบรรพบุรษ ุ ของเราได ้ เขาก็ออกจากเยรูซาเล็มและ เดินทัพไปต่อสู ้กับชาวเปอร์เซีย 21 บัดนีถ ้ ้อยคําทีม ่ ารดาของบุตรทัง้ เจ็ดคนซึง่ เป็ นหญิงผู ้ชอบ ธรรมได ้กล่าวแก่บต ุ รของตนมีดงั นี้ 22 ฉั นเป็ นสาวบริสท ุ ธิ์ และฉั นไม่ได ้หลงออกไปจากบ ้านของ พ่อของฉั น และฉั นก็ดแ ู ลกระดูกซีโ่ ครงทีส ่ ร ้างไว ้ในเอวา 23 ไม่มผ ี ู ้ล่อลวงในทะเลทราย ไม่มผ ี ู ้หลอกลวงในทุง่ นา ที่ ่ มเสีย และงูปลอมทีห ทําให ้ข ้าพเจ ้าเสือ ่ ลอกลวงก็ไม่ได ้ทํา ให ้ความบริสท ุ ธิข ์ องความเป็ นสาวของข ้าพเจ ้ามัวหมอง ข ้าพเจ ้าอาศัยอยูก ่ บ ั สามีตลอดช่วงวัยเยาว์ของข ้าพเจ ้า แต่ เมือ ่ ลูกชายเหล่านีข ้ องข ้าพเจ ้าเติบโตขึน ้ บิดาของพวกเขาก็ ตาย 24 เขาเป็ นสุข เพราะเขาใช ้ชีวต ิ อย่างมีสข ุ โดยมีบต ุ ร และเขา ไม่เคยรู ้สึกเจ็บปวดจากการสูญเสียพวกเขาไป 25 ขณะทีท ่ า่ นยังอยูก ่ บ ั เรา ท่านได ้สอนธรรมบัญญัตแ ิ ละคํา พยากรณ์แก่ทา่ นทัง้ หลาย ท่านได ้อ่านเรือ ่ งอาเบลผู ้ถูกคาอิน ฆ่า และเรือ ่ งอิสอัคผู ้ถูกถวายเป็ นเครือ ่ งเผาบูชา และเรือ ่ งโย เซฟในคุก 26 และท่านได ้กล่าวแก่เราถึงฟี เนอัสปุโรหิตผู ้เคร่งครัด และ ท่านได ้สอนเพลงของอานาเนีย อาซาริยาห์ และมีชาเอลใน กองไฟแก่ทา่ นทัง้ หลาย 27 และพระองค์ทรงยกย่องดาเนียลในถํ้าสิงโต และทรงอวย พรเขา และทรงระลึกถึงคํากล่าวของอิสยาห์ 28 ถึงแม ้เจ ้าจะลุยไฟ เปลวไฟก็จะไม่ทําอันตรายเจ ้าได ้ 29 พระองค์ทรงขับร ้องถ ้อยคําของดาวิดผู ้ประพันธ์เพลงสดุด ี ให ้เราฟั งว่า “ผู ้ชอบธรรมมีความทุกข์มาก” 30 พระองค์ทรงยกสุภาษิตของกษั ตริยซ ์ าโลมอนมากล่าวแก่ เราว่า “พระองค์ทรงเป็ นต ้นไม ้แห่งชีวต ิ แก่ทก ุ คนทีป ่ ระพฤติ ตามพระประสงค์ของพระองค์” 31 พระองค์ทรงยืนยันถ ้อยคําของเอเสเคียลทีว่ า่ “กระดูก แห ้งเหล่านีจ ้ ะมีชวี ต ิ รอดได ้หรือ” เพราะพระองค์มไิ ด ้ทรงลืม บทเพลงทีโ่ มเสสสอน ซึง่ สอนว่า “เราจะฆ่าและจะทําให ้มี ชีวต ิ นีค ่ อ ื ชีวต ิ ของเจ ้าและเป็ นความสุขในวันเวลาของเจ ้า” 32 โอ ้ วันนัน ้ ช่างโหดร ้าย แต่ก็ไม่โหดร ้ายเลย เมือ ่ จอมเผด็จ การโหดร ้ายของชาวกรีกจุดไฟเผาหม ้อไฟอันป่ าเถือ ่ นของ ตน และด ้วยกิเลสตัณหาทีเ่ ดือดพล่าน เขาจึงนํ าบุตรชายทัง้ เจ็ดของธิดาของอับราฮัมมาด ้วยหนังสติ๊ กแล ้วนํ ากลับมา ทรมานอีกครัง้ และทําให ้ลูกตาของพวกเขาบอด และตัดลิน ้ ของพวกเขาออก และฆ่าพวกเขาด ้วยการทรมานต่างๆ นานา 33 เพราะเหตุนก ี้ ารพิพากษาของพระเจ ้าจึงติดตามและจะ ติดตามต่อไป คนชัว่ ทีถ ่ ก ู สาปแช่ง ั ชนะของพวกเขา 34 ส่วนบุตรของอับราฮัมกับมารดาผู ้มีชย ได ้มารวมตัวกันยังสถานทีข ่ องบรรพบุรษ ุ ของพวกเขา โดย ได ้รับจิตวิญญาณทีบ ่ ริสท ุ ธิแ ์ ละเป็ นอมตะจากพระเจ ้า ซึง่ พระองค์ได ้รับเกียรติตลอดไปชัว่ นิรันดร์