บทที่ 1 1 หนังสือเล่มทีส ่ องของผู ้เผยพระวจนะเอสดราส บุตรชาย ของซาไรอัส บุตรชายของอาซาริยาส บุตรชายของเฮลคีอส ั บุตรชายของซาดามิอส ั บุตรชายของสาโดก บุตรชายของ อาคิโทบ 2 ซึง่ เป็ นบุตรของอาเคียส ซึง่ เป็ นบุตรของฟี นส ี ซึง่ เป็ นบุตร ของเฮลี ซึง่ เป็ นบุตรของอามาริยาส ซึง่ เป็ นบุตรของอาซีเอ ซึง่ เป็ นบุตรของมาริโมท ซึง่ เป็ นบุตรของอารนา ซึง่ เป็ นบุตร ของโอซีอส ั ซึง่ เป็ นบุตรของโบรีท ซึง่ เป็ นบุตรของอาบีเซย์ ซึง่ เป็ นบุตรของฟี นส ี ซึง่ เป็ นบุตรของเอเลอาซาร์ 3 บุตรชายของอาโรนจากเผ่าเลวี ซึง่ ตกเป็ นเชลยในดินแดน ี แห่งเปอร์เซีย มีเดียในรัชสมัยของกษั ตริยอ ์ าร์เทกเซอร์ซส 4 และพระวจนะของพระเจ ้ามาถึงข ้าพเจ ้าว่า 5 จงไปตามทางของพระองค์ และแสดงการกระทําอันบาปแก่ ประชากรของเรา และให ้ลูก ๆ ของพวกเขาทราบถึงความชัว่ ทีพ ่ วกเขาทําต่อข ้าพระองค์ เพือ ่ พวกเขาจะได ้บอกลูกหลาน ของตนว่า 6 เพราะว่าบาปของบรรพบุรษ ุ ของเขาได ้ทวีขน ึ้ ในพวกเขา เพราะพวกเขาลืมเรา และได ้ถวายแด่พระต่างด ้าว 7 เราคือผู ้ทีน ่ ํ าพวกเขาออกจากแผ่นดินอียป ิ ต์ จากแดนทาส ไม่ใช่หรือ? แต่เขาทัง้ หลายได ้ยั่วยุข ้าพเจ ้าให ้เกิดโทสะ และ ดูหมิน ่ คําแนะนํ าของข ้าพเจ ้า 8 เจ ้าจงดึงผมบนศีรษะของเจ ้าออก และโยนความชัว่ ทุก ่ ฟั งธรรมบัญญัตข อย่างลงบนเขา เพราะพวกเขาไม่เชือ ิ องเรา แต่เป็ นชนชาติทก ี่ บฏ 9 ข ้าพเจ ้าจะผ่อนปรนคนเหล่านัน ้ ซึง่ ข ้าพเจ ้าได ้กระทําคุณ ความดีมากมายให ้แก่พวกเขาไปนานเท่าใด? 10 เราได ้ทําลายกษั ตริยห ์ ลายองค์เพือ ่ เห็นแก่พวกเขา เราได ้ สังหารฟาโรห์พร ้อมกับข ้าราชการและอํานาจทัง้ หมดของเขา แล ้ว 11 เราได ้ทําลายประชาชาติทงั ้ หมดต่อหน ้าพวกเขา และทาง ทิศตะวันออก เราได ้ทําให ้ผู ้คนในสองมณฑลกระจัดกระจาย ไป คือเมืองไทรัสและเมืองไซดอน และได ้สังหารศัตรูของ เขาทัง้ หมด 12 เหตุฉะนัน ้ จงกล่าวแก่เขาว่า องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าตรัสดังนีว้ า่ 13 เราได ้พาท่านข ้ามทะเล และในตอนแรกได ้ให ้ทางแก่ทา่ น กว ้างใหญ่และปลอดภัย เราให ้โมเสสแก่เจ ้าเป็ นหัวหน ้า และ อาโรนเป็ นปุโรหิต 14 เราได ้ให ้แสงสว่างแก่เจ ้าด ้วยเสาไฟ และเราได ้กระทําการ อัศจรรย์ยงิ่ ใหญ่ในหมูพ ่ วกท่าน แต่เจ ้าลืมเราแล ้ว" พระเจ ้า ตรัส 15 พระเจ ้าผู ้ทรงมหิทธิฤทธิต ์ รัสดังนีว้ า่ นกคุม ่ นัน ้ เป็ น เครือ ่ งหมายแก่เจ ้า เราให ้เต็นท์แก่เจ ้าไว ้เป็ นประกัน แต่เจ ้า กลับบ่นอยูท ่ น ี่ ั่น ั ชนะในนามของเราในการทําลายล ้างศัตรู 16 และมิได ้มีชย ของเจ ้า แต่เจ ้ายังบ่นอยูจ ่ นถึงทุกวันนี้ 17 ผลประโยชน์ทฉ ี่ ั นได ้ทําเพือ ่ คุณอยูท ่ ไี่ หน? เมือ ่ ท่านหิว และกระหายในถิน ่ ทุรกันดาร ท่านไม่ได ้ร ้องทูลเราหรือ 18 ว่า "ทําไมท่านจึงพาพวกเราเข ้ามาในถิน ่ ทุรกันดารนีเ้ พือ ่ จะฆ่าพวกเรา" ทีไ่ ด ้รับใช ้ชาวอียป ิ ต์ยังดีกว่ามาตายในถิน ่ ทุรกันดารนี้ 19 แล ้วข ้าพระองค์ก็สงสารการไว ้ทุกข์ของเจ ้า และให ้มานา แก่เจ ้าเพือ ่ รับประทาน ท่านจึงได ้รับประทานขนมปั งของทูต สวรรค์ 20 เมือ ่ ท่านกระหาย เราก็ผา่ หินและนํ้ าก็ไหลออกมาจนท่าน อิม ่ ไม่ใช่หรือ? เราคลุมเจ ้าไว ้ด ้วยใบไม ้ของต ้นไม ้เพราะความ ร ้อน 21 เราได ้แบ่งดินแดนอันอุดมสมบูรณ์ให ้แก่พวกท่าน เราได ้ ขับไล่ชาวคานาอัน ชาวเฟเรซี และชาวฟี ลส ิ เตียออกไปต่อ
หน ้าท่าน แล ้วเราจะทําอะไรให ้พวกท่านได ้อีกอีก? พระเจ ้า ตรัส 22 พระเจ ้าผู ้ทรงมหิทธิฤทธิต ์ รัสดังนีว้ า่ เมือ ่ เจ ้าอยูใ่ นถิน ่ ทุรกันดารในแม่นํ้าของคนอาโมไรต์ กระหายนํ้ าและดูหมิน ่ นามของเรา 23 เรามิได ้ให ้ไฟแก่เจ ้าสําหรับการดูหมิน ่ ของเจ ้า แต่โยน ต ้นไม ้ลงในนํ้ า และทําให ้แม่นํ้ามีนํ้าหวาน 24 ยาโคบเอ๋ย ฉั นจะทําอย่างไรแก่เจ ้า? เจ ้า, ยูดาห์, จะไม่ ่ ฟั งฉั น. ฉั นจะส่งฉั นไปยังประชาชาติอน ่ เชือ ื่ , และฉั นจะให ้ชือ ของฉั นแก่คนเหล่านัน ้ , เพือ ่ พวกเขาจะได ้รักษากฎเกณฑ์ ของฉั น. 25 เมือ ่ เห็นว่าท่านละทิง้ เรา เราก็จะละทิง้ ท่านด ้วย เมือ ่ ท่าน ปรารถนาให ้ข ้าพเจ ้าเมตตาท่าน ข ้าพเจ ้าก็จะไม่มค ี วาม เมตตาต่อท่าน 26 เมือ ่ ใดทีเ่ จ ้าร ้องทูลเรา เราจะไม่ฟังเจ ้า เพราะว่าเจ ้าทําให ้ มือของเจ ้าเป็ นมลทินด ้วยเลือด และเท ้าของเจ ้าไวในการฆ่า คนตาย 27 เจ ้าไม่ได ้เป็ นอย่างทีม ่ ันถูกละทิง้ เรา แต่เป็ นของตัวของ เจ ้าเอง พระเจ ้าตรัส 28 พระเจ ้าผู ้ทรงมหิทธิฤทธิต ์ รัสดังนีว้ า่ เราไม่ได ้อธิษฐานต่อ ท่านในฐานะบิดาบุตรชายของเขา มารดาบุตรสาวของเธอ และพยาบาลดูแลบุตรสาวของเธอหรือ 29 เพือ ่ ว่าเจ ้าจะเป็ นประชากรของเรา และเราจะเป็ นพระ เจ ้าของเจ ้า ว่าคุณจะเป็ นลูกของฉั นและฉั นควรจะเป็ นพ่อของ คุณ? 30 เรารวบรวมเจ ้าไว ้เหมือนแม่ไก่รวบรวมลูกไว ้ใต ้ปี ก แต่บด ั นี้ เราจะทําอย่างไรกับเจ ้าดี? ฉั นจะเหวีย ่ งคุณออกไปจากหน ้า ฉั น 31 เมือ ่ ท่านถวายตัวแก่ข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าจะหันหน ้าหนีจาก ท่าน เพราะว่าวันเลีย ้ งฉลอง วันขึน ้ คํา่ และการเข ้าสุหนัตของ ท่าน ข ้าพเจ ้าได ้ละทิง้ แล ้ว 32 เราได ้ส่งผู ้เผยพระวจนะผู ้รับใช ้ของเราไปหาเจ ้า ซึง่ เจ ้าได ้ ้ ๆ ซึง่ เราจะ จับและสังหาร และฉีกร่างของพวกเขาเป็ นชิน เรียกร ้องเลือดจากมือของเจ ้า พระเจ ้าตรัสดังนี้ 33 พระเจ ้าผู ้ทรงมหิทธิฤทธิต ์ รัสดังนีว้ า่ นิเวศของเจ ้าร ้างแล ้ว เราจะเหวีย ่ งเจ ้าออกไปเหมือนลมซัดตอข ้าว 34 และลูกหลานของเจ ้าจะไม่มล ี ก ู ดก เพราะพวกเขาดูหมิน ่ บัญญัตข ิ องเรา และทําสิง่ ทีช ่ วั่ ต่อหน ้าเรา 35 เราจะยกบ ้านของเจ ้าให ้แก่ชนชาติทจ ี่ ะมา ซึง่ ยังไม่เคยได ้ ่ ข ้าพเจ ้า ยินเรือ ่ งของข ้าพเจ ้าก็จะเชือ ผู ้ซึง่ เราไม่ได ้แสดง หมายสําคัญแก่เขาเลย แต่พวกเขาก็จะต ้องปฏิบต ั ต ิ ามทีเ่ รา บัญชาเขาไว ้ 36 พวกเขาไม่เคยเห็นศาสดาพยากรณ์เลย แต่พวกเขาจะ รําลึกถึงบาปของพวกเขาและยอมรับพวกเขา 37 ข ้าพเจ ้าขอชมพระคุณของชนชาติทจ ี่ ะมาถึง ซึง่ บรรดา เด็กๆ ย่อมเปรมปรีดด ิ์ ้วยความยินดี และแม ้พวกเขาไม่ได ้เห็น ่ ในสิง่ ทีเ่ รากล่าวด ้วยจิต ข ้าพเจ ้าด ้วยตากาย แต่เขาเชือ วิญญาณ 38 บัดนีพ ้ ช ี่ าย ดูเถิด สง่าราศีอะไร; และเห็นผู ้คนทีม ่ าจาก ตะวันออก: 39 แก่ผู ้ทีเ่ ราจะให ้แก่ผู ้นํ าคือ อับราฮัม อิสอัค ยาโคบ โอเซี ยส อาโมส มิเคียส โยเอล อับเดียส และโยนัส 40 นาฮูม อาบากุก โสโฟเนีย แอกเกอัส เศคารี และมาลาคี ซึง่ เรียกกันว่าทูตสวรรค์ขององค์พระผู ้เป็ นเจ ้าด ้วย บทที่ 2 1 พระเจ ้าตรัสดังนีว้ า่ เราได ้นํ าชนชาตินอ ี้ อกจากความเป็ น ทาส และเราได ้ให ้บัญญัตข ิ องเราแก่พวกเขาโดยทางพวกผู ้
เผยพระวจนะผู ้รับใช ้ ซึง่ เขาไม่ได ้ยินแต่ดห ู มิน ่ คําแนะนํ าของ เรา 2 มารดาทีค ่ ลอดบุตรกล่าวแก่พวกเขาว่า "ลูกเอ๋ย จงไปเถิด เพราะว่าฉั นเป็ นม่ายและถูกทอดทิง้ 3 เราได ้เลีย ้ งดูเจ ้าด ้วยความยินดี แต่ข ้าพเจ ้าได ้สูญเสียท่าน ไปด ้วยความโศกเศร ้าและหนักใจ เพราะว่าท่านได ้ทําบาปต่อ พระพักตร์พระยาห์เวห์พระเจ ้าของท่าน และทําสิง่ ทีช ่ วั่ ต่อ พระพักตร์พระองค์ 4 แต่บด ั นีข ้ ้าพเจ ้าจะทําอะไรแก่ทา่ นได ้? ฉั นเป็ นม่ายและถูก ทอดทิง้ ลูก ๆ ของฉั นเอ๋ย จงไปเถิด และทูลขอพระเมตตา จากพระเจ ้า 5 ข ้าแต่บด ิ า ข ้าพระองค์ขอวิงวอนพระองค์ให ้เป็ นพยานใน เรือ ่ งมารดาของเด็กเหล่านี้ ซึง่ ไม่รักษาพันธสัญญาของเรา ่ วามสับสน และนํ าแม่ของ 6 ขอพระองค์ทรงนํ าพวกเขาไปสูค ่ ่ ิ พวกเขาไปสูสงทีร่ บ ิ มา เพือ ่ จะไม่มล ี ก ู หลานของพวกเขา 7 ให ้พวกเขากระจัดกระจายไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติ ่ ของพวกเขาถูกกําจัดไปจากแผ่นดินโลก เพราะพวก ให ้ชือ เขาดูหมิน ่ พันธสัญญาของเรา 8 วิบต ั จิ งมีแก่เจ ้า อัสซูร เจ ้าผู ้ซ่อนคนอธรรมไว ้ในเจ ้า! โอ คน ชัว่ เอ๋ย จงจําไว ้ว่าเราได ้ทําอะไรกับเมืองโสโดมและเมืองโก โมราห์ 9 แผ่นดินของเขานอนอยูใ่ นกองโคลนและกองขีเ้ ถ ้า พระเจ ้า ผู ้ทรงฤทธานุภาพตรัสว่า เราจะกระทําอย่างนัน ้ แก่ผู ้ทีไ่ ม่ฟัง เราฉั นนัน ้ ด ้วย 10 พระเจ ้าตรัสกับเอสดราสดังนีว้ า่ จงบอกประชากรของเรา ว่าเราจะยกอาณาจักรเยรูซาเล็มให ้แก่เขา ซึง่ เราจะยกให ้แก่ อิสราเอล 11 เราจะนํ าสง่าราศีของพวกเขามาสูเ่ ราด ้วย และมอบพลับ พลานิรันดร์เหล่านีซ ้ งึ่ เราได ้เตรียมไว ้สําหรับพวกเขา 12 เขาจะมีต ้นไม ้แห่งชีวต ิ เป็ นนํ้ ามันหอม พวกเขาจะไม่ ทํางานหนักและไม่เหน็ ดเหนือ ่ ย 13 จงไปเถิด แล ้วท่านจะได ้รับ จงอธิษฐานต่อท่านสักสอง ้ ลง อาณาจักรได ้เตรียมไว ้สําหรับท่าน สามวัน เพือ ่ ว่ามันจะสัน แล ้ว จงดูเถิด 14 ขอเชิญสวรรค์และโลกมาเป็ นพยาน เพราะเราได ้ทําลาย ้ ๆ และสร ้างสรรค์ความดี เพราะเรามีชวี ต ความชัว่ เป็ นชิน ิ อยู่ พระเจ ้าตรัสดังนีแ ้ หละ 15 แม่เอ๋ย จงโอบกอดลูกๆ ของเจ ้า และเลีย ้ งดูพวกเขาด ้วย ความยินดี ให ้เท ้าของพวกเขาเร็วเหมือนเสา เพราะเราได ้ เลือกเจ ้าแล ้ว พระเจ ้าตรัสดังนีแ ้ หละ 16 และบรรดาผู ้ทีต ่ ายไปแล ้ว เราจะฟื้ นคืนชีพจากทีข ่ องเขา ่ ของเราใน และนํ าพวกเขาออกจากหลุมศพ เพราะเรารู ้จักชือ อิสราเอล 17 เจ ้ามารดาของลูกเอ๋ย อย่ากลัวเลย เพราะเราได ้เลือกเจ ้า แล ้ว พระเจ ้าตรัสดังนีแ ้ หละ 18 เราจะส่งเอเซย์และเจเรมีผู ้รับใช ้ของเราไปเพือ ่ ความ ช่วยเหลือของท่าน ภายหลังข ้าพเจ ้าได ้เตรียมคําแนะนํ าไว ้ สําหรับท่านแล ้วด ้วยต ้นไม ้สิบสองต ้นทีเ่ ต็มไปด ้วยผลไม ้ นานาชนิด 19 และเหมือนนํ้ าพุมากมายทีม ่ น ี ํ้ านมและนํ้ าผึง้ ไหลออกมา และภูเขาสูงเจ็ดลูก ทีน ่ ั่นมีดอกกุหลาบและดอกลิลลีง่ อกขึน ้ ซึง่ เราจะให ้ลูกหลานของเจ ้าอิม ่ เอมด ้วยความยินดี 20 ทําสิง่ ทีถ ่ ก ู ต ้องแก่หญิงม่าย พิพากษาลูกกําพร ้าพ่อ ให ้แก่ ้ ผ ้าทีเ่ ปลือยเปล่า คนยากจน ปกป้ องเด็กกําพร ้า สวมเสือ 21 รักษาคนทีก ่ ระดูกหักและคนทีอ ่ อ ่ นแอ อย่าหัวเราะเยาะคน ง่อยให ้ถูกดูหมิน ่ ปกป้ องคนพิการ และให ้คนตาบอดเข ้ามา เห็นความกระจ่างแจ ้งของข ้าพเจ ้า 22 ขอทรงรักษาคนแก่และเด็กไว ้ภายในกําแพงของพระองค์ 23 ไม่วา่ เจ ้าพบคนตายทีไ่ หน จงพาพวกเขาไปฝั งเสีย แล ้ว เราจะให ้เจ ้าเป็ นทีแ ่ รกในการฟื้ นคืนชีพของเรา
24 โอ ชนชาติของเราเอ๋ย จงอยูต ่ อ ่ ไป และพักผ่อนเสีย เพราะความสงบของเจ ้ายังมา 25 โอ เจ ้าเป็ นผู ้ดูแลทีด ่ ี จงเลีย ้ งดูลก ู ๆ ของเจ ้าเถิด ทําให ้ เท ้าของพวกเขามั่นคง 26 ส่วนผู ้รับใช ้ทีเ่ รามอบให ้แก่เจ ้านัน ้ จะไม่พน ิ าศสักตัวเดียว เพราะข ้าพระองค์จะเรียกร ้องพวกเขาจากจํานวนของพระองค์ 27 อย่าอ่อนล ้า เพราะเมือ ่ ถึงวันทุกข์ใจและความทุกข์ยาก คนอืน ่ ๆ จะร ้องไห ้และเป็ นทุกข์ แต่ทา่ นจะร่าเริงและมีความ อุดมสมบูรณ์ 28 บรรดาประชาชาติจะอิจฉาเจ ้า แต่เขาจะไม่สามารถกระทํา สิง่ ใดต่อเจ ้าได ้ พระเจ ้าตรัสดังนี้ 29 มือของเราจะคลุมเจ ้า เพือ ่ ว่าลูกหลานของเจ ้าจะไม่เห็น นรก 30 มารดาเอ๋ย จงร่าเริงกับลูกๆ ของเจ ้าเถิด เพราะเราจะช่วย เจ ้าให ้พ ้น" พระเจ ้าตรัส 31 จงจําลูกหลานของเจ ้าทีห ่ ลับอยู่ เพราะเราจะนํ าพวกเขา มาจากสุดแผ่นดินโลก และแสดงความเมตตาต่อพวกเขา เพราะเราเมตตา พระเจ ้าผู ้ทรงฤทธานุภาพตรัสดังนี้ 32 โอบกอดลูกๆ ของเจ ้าไว ้จนกว่าเราจะมาแสดงความ เมตตาต่อพวกเขา เพราะว่าบ่อนํ้ าของเราจะท่วม และพระคุณ ้ ของเราจะไม่สญ ู สิน 33 ข ้าพเจ ้า เอสดราสได ้รับบัญชาจากพระเจ ้าบนภูเขาโอเรบ ให ้ข ้าพเจ ้าไปอิสราเอล แต่เมือ ่ ข ้าพเจ ้าไปพบพวกเขา เขาก็ ถือว่าข ้าพเจ ้าไม่มค ี า่ และดูหมิน ่ พระบัญชาขององค์พระผู ้เป็ น เจ ้า 34 เพราะฉะนัน ้ เราจึงกล่าวแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า โอ บรรดา ประชาชาติทไี่ ด ้ยินและเข ้าใจ จงมองหาผู ้เลีย ้ งของท่าน พระองค์จะทรงให ้ท่านได ้พักผ่อนชัว่ นิรันดร์ เพราะเขาอยูใ่ กล ้ ้ โลก แค่เอือ ้ มทีจ ่ ะมาในวันสิน 35 จงเตรียมพร ้อมรับบําเหน็ จแห่งอาณาจักร เพราะความ สว่างนิรันดร์จะส่องมายังเจ ้าสืบไปเป็ นนิตย์ 36 หนีจากเงาของโลกนี้ รับความยินดีแห่งสง่าราศีของ พระองค์ ข ้าพระองค์เป็ นพยานถึงพระผู ้ช่วยให ้รอดของข ้า พระองค์อย่างเปิ ดเผย 37 โอ จงรับของประทานทีม ่ อบให ้แก่ทา่ น และจงยินดี ่ าณาจักรสวรรค์ ขอบพระคุณพระองค์ผู ้ทรงนํ าท่านไปสูอ 38 จงลุกขึน ้ ยืน ดูจํานวนผู ้ทีไ่ ด ้รับการประทับตราไว ้ในงาน เลีย ้ งของพระเจ ้า 39ซึง่ พ ้นจากเงาโลกแล ้ว และได ้รับอาภรณ์อน ั รุง่ โรจน์ของ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 40 โอ ศิโยน จงรับหมายเลขของเจ ้า และปิ ดพวกของเจ ้าที่ สวมชุดขาว ซึง่ ได ้ปฏิบต ั ต ิ ามกฎของพระเจ ้าแล ้ว 41 ลูกๆ ของเจ ้าซึง่ เจ ้าปรารถนานัน ้ ก็ครบตามจํานวนแล ้ว ขอ วิงวอนต่อฤทธิเ์ ดชขององค์พระผู ้เป็ นเจ ้า เพือ ่ ประชากรของ ั การะ เจ ้าซึง่ ถูกเรียกตัง้ แต่ปฐมกาลจะได ้เป็ นทีส ่ ก 42 ข ้าพเจ ้า เอสดราสเห็นชนชาติใหญ่จํานวนหนึง่ บนภูเขาไซ ออน ซึง่ ข ้าพเจ ้านับไม่ถ ้วน และพวกเขาต่างก็สรรเสริญพระ เจ ้าด ้วยบทเพลง 43 และในหมูพ ่ วกเขามีชายหนุ่มคนหนึง่ รูปร่างสูง สูงกว่าคน อืน ่ ๆ และพระองค์ทรงสวมมงกุฎบนศีรษะของพวกเขาทุกคน และทรงได ้รับเกียรติมากกว่า ซึง่ ข ้าพเจ ้าอัศจรรย์ใจอย่างยิง่ 44 ข ้าพเจ ้าจึงถามทูตสวรรค์วา่ “ท่านเจ ้าข ้า สิง่ เหล่านีค ้ อ ื อะไร? 45 พระองค์ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า "คนเหล่านีค ้ อ ื คนทีถ ่ อด ้ ผ ้าทีต เสือ ่ ้องตายและสวมสิง่ ทีเ่ ป็ นอมตะและยอมรับพระนาม ของพระเจ ้า บัดนีพ ้ วกเขาสวมมงกุฎและรับฝ่ ามือแล ้ว" 46 แล ้วข ้าพเจ ้าจึงถามทูตสวรรค์วา่ "เด็กคนไหนทีส ่ วมมงกุฎ และมอบฝ่ ามือให ้พวกเขา"
47 พระองค์จงึ ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า "เป็ นพระบุตรของพระเจ ้า ซึง่ เขาได ้ยอมรับแล ้วในโลกนี"้ จากนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงเริม ่ กล่าว ชมเชยบรรดาผู ้ทีย ่ น ื หยัดเพือ ่ พระนามของพระเจ ้าอย่างยิง่ 48 แล ้วทูตสวรรค์จงึ พูดกับข ้าพเจ ้าว่า "จงไปบอกคนของเรา เถิดว่าเจ ้าได ้เห็นสิง่ มหัศจรรย์มากมายเพียงใดของพระเยโฮ วาห์พระเจ ้าของเจ ้าแล ้ว" บทที่ 3 1 ในปี ทส ี่ ามสิบภายหลังการล่มสลายของเมืองนี้ ข ้าพเจ ้าอยู่ ในบาบิโลน และนอนลําบากอยูบ ่ นเตียง และความคิดของ ข ้าพเจ ้าก็ผด ุ ขึน ้ ในใจ 2 เพราะข ้าพเจ ้าเห็นความรกร ้างของศิโยน และความมั่งคัง่ ของคนทีอ ่ ยูใ่ นบาบิโลน 3 จิตใจของข ้าพเจ ้าก็หวั่นไหวมาก จึงเริม ่ ทูลถ ้อยคําต่อองค์ผู ้ สูงสุดด ้วยความเกรงกลัว และทูลว่า 4 ข ้าแต่พระเจ ้า ผู ้ทรงปกครอง พระองค์ตรัสไว ้ตัง้ แต่แรกแล ้ว เมือ ่ พระองค์ทรงปลูกแผ่นดินและตรัสว่าพระองค์แต่ผู ้เดียว และทรงบัญชาประชาชนว่า 5 และประทานร่างกายแก่อาดัมโดยปราศจากจิตวิญญาณ ซึง่ เป็ นฝี มือแห่งพระหัตถ์ของพระองค์ และได ้ระบายลมปราณ แห่งชีวต ิ เข ้าไปในตัวเขา และเขาได ้ถูกสร ้างขึน ้ ต่อหน ้าท่าน 6 และพระองค์ทรงนํ าเขาไปสูเ่ มืองสวรรค์ ซึง่ พระหัตถ์ขวา ของพระองค์ได ้ปลูกไว ้ กอ ่ นทีแ ่ ผ่นดินโลกจะมาข ้างหน ้า 7 และพระองค์ทรงบัญชาแก่เขาให ้รักทางของพระองค์ ซึง่ เขาละเมิด และพระองค์ทรงกําหนดให ้ความตายในตัวเขา และในพงศ์พันธุข ์ องเขาในทันทีซงึ่ มีประชาชาติ เผ่า ผู ้คน และตระกูลมาจากจํานวนนัน ้ 8 และประชาชนทุกคนดําเนินตามใจตนเอง และกระทําสิง่ อัศจรรย์ตอ ่ พระพักตร์พระองค์ และดูหมิน ่ พระบัญญัตข ิ อง พระองค์ 9 และอีกครัง้ หนึง่ พระองค์ทรงให ้นํ้ าท่วมแก่ผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นโลก และทรงทําลายพวกเขาเสีย 10 ต่อมาพวกเขาทุกคนอาดัมตายอย่างไร กระแสนํ้ าก็ทว่ ม คนเหล่านีด ้ ้วย 11 แต่ทา่ นเหลือคนหนึง่ ไว ้คือโนอาห์กบ ั ครอบครัวของเขา ซึง่ มีคนชอบธรรมทุกคนมาจากพวกเขา 12 ต่อมาเมือ ่ คนเหล่านัน ้ ทีอ ่ าศัยอยูบ ่ นแผ่นดินโลกเริม ่ ทวี จํานวนขึน ้ และมีลก ู มากมายและเป็ นชนชาติใหญ่ เขาก็เริม ่ อธรรมยิง่ กว่าครัง้ ก่อนอีก 13 เมือ ่ พวกเขาดําเนินชีวต ิ อย่างชัว่ ร ้ายต่อพระพักตร์พระองค์ ่ อับราฮัม พระองค์ได ้ทรงเลือกชายคนหนึง่ จากพวกเขาชือ 14 พระองค์ทรงรักพระองค์ และมีเพียงพระองค์เท่านัน ้ ทีท ่ รง สําแดงพระประสงค์ของพระองค์ 15 และทรงทําพันธสัญญานิรันดร์กบ ั เขา โดยสัญญาว่า ้ สายของเขาเลย พระองค์จะไม่ละทิง้ เชือ 16 และพระองค์ทรงประทานอิสอัคแก่เขา และแก่อส ิ อัค พระองค์ทรงประทานยาโคบและเอซาวด ้วย ส่วนยาโคบ เจ ้า ได ้เลือกเขาไว ้สําหรับเจ ้า และวางโดยเอซาว และยาโคบก็ กลายเป็ นคนจํานวนมาก ้ สายของเขาออกจาก 17 และต่อมาเมือ ่ พระองค์ทรงนํ าเชือ อียป ิ ต์ พระองค์ทรงพาพวกเขาขึน ้ ไปบนภูเขาซีนาย 18 และทรงโค ้งคํานับฟ้ าสวรรค์ พระองค์ทรงตัง้ แผ่นดินโลก ่ สะเทือน ทรงทําให ้ทัง้ พิภพสัน และทรงบันดาลให ้ห ้วงลึก ่ สันสะเทือน และทรงบันดาลให ้คนในยุคนัน ้ ลําบากใจ ่ ระตู 19 สง่าราศีของพระองค์ทะลุประตูทงั ้ สีป คือไฟ แผ่นดินไหว ลม และความหนาวเย็น เพือ ่ พระองค์จะประทาน ธรรมบัญญัตแ ิ ก่พงศ์พันธุข ์ องยาโคบ และความ ขยันหมั่นเพียรแก่พงศ์พันธุอ ์ ส ิ ราเอล
20 แต่พระองค์มไิ ด ้ทรงนํ าใจชัว่ ไปจากพวกเขา เพือ ่ ว่าธรรม บัญญัตข ิ องพระองค์จะเกิดผลในตัวพวกเขา 21 เพราะว่าอาดัมคนแรกมีใจชัว่ ทีถ ่ ก ู ละเมิดและถูกชัยชนะ และทุกคนทีเ่ กิดจากพระองค์ก็เช่นกัน 22 ความเจ็บป่ วยก็เกิดขึน ้ อย่างถาวร และธรรมบัญญัต ิ (ด ้วย) อยูใ่ นใจประชาชนด ้วยความร ้ายกาจแห่งรากเหง ้า ความดีก็ หมดไป และความชัว่ ก็ยังคงอยู่ 23 เวลาผ่านไป และปี เดือนก็ลว่ งไป แล ้วพระองค์ทรงตัง้ คน ่ ดาวิดขึน ใช ้คนหนึง่ ชือ ้ 24 ซึง่ พระองค์ทรงบัญชาให ้สร ้างเมืองตามพระนามของ พระองค์ และถวายเครือ ่ งหอมและเครือ ่ งบูชาแก่พระองค์ใน เมืองนัน ้ 25 เมือ ่ ทําเช่นนีม ้ าหลายปี แล ้ว ชาวเมืองนัน ้ ก็ละทิง้ เจ ้า 26 และได ้กระทําทุกสิง่ ดังทีอ ่ าดัมและทุกชัว่ อายุของเขาได ้ ทํา เพราะพวกเขาก็มใี จชัว่ ร ้ายเช่นกัน 27 พระองค์จงึ ทรงมอบเมืองของพระองค์ไว ้ในมือศัตรูของ พระองค์ 28 ถ ้าอย่างนัน ้ การงานของเขาทีอ ่ ยูใ่ นบาบิโลนนัน ้ ดีกว่าทีเ่ ขา จะครอบครองเหนือศิโยนหรือ? 29 เพราะเมือ ่ ข ้าพเจ ้าไปทีน ่ ั่นและเห็นความชัว่ ช ้านับไม่ถ ้วน จิตใจของข ้าพเจ ้าก็เห็นคนชัว่ เป็ นอันมากในสามสิบปี นี้ หู เพือ ่ ให ้ใจของฉั นล ้มเหลว 30 เพราะข ้าพระองค์ได ้เห็นแล ้วว่าพระองค์ทรงยอมให ้พวก เขาทําบาป และได ้งดเว ้นคนกระทําความชัว่ และทรงทําลาย ชนชาติของพระองค์ และทรงสงวนศัตรูของพระองค์ และ ไม่ได ้แสดงนัยให ้เห็น 31 ข ้าพเจ ้าจําไม่ได ้ว่าจะละทิง้ วิถท ี างนีไ้ ด ้อย่างไร ในตอนนัน ้ ชาวบาบิโลนดีกว่าชาวศิโยนหรือ? 32 หรือมีคนอืน ่ อีกทีร่ ู ้จักท่านนอกจากอิสราเอลหรือ? หรือคน ่ พันธสัญญาของพระองค์เหมือนยาโคบ? รุน ่ ใดทีเ่ ชือ 33 ถึงกระนัน ้ รางวัลของพวกเขาก็ไม่ปรากฏ และการงานของ พวกเขาก็ไม่เกิดผล เพราะว่าฉั นได ้ไปทีน ่ แ ี่ ละทีน ่ ั่นผ่าน บรรดาประชาชาติ และฉั นเห็นว่าพวกเขาหลัง่ ไหลมาอย่างมั่ง คัง่ และไม่คํานึงถึงพระบัญญัตข ิ องพระองค์ 34 เพราะฉะนัน ้ บัดนีข ้ อพระองค์ทรงชัง่ นํ้ าหนักความชัว่ ของ ่ ของเจ ้าไม่พบที่ เราในตาชัง่ และของโลกด ้วย และจะหาชือ ไหนนอกจากในอิสราเอล 35 หรือเมือ ่ ใดทีค ่ นบนแผ่นดินโลกไม่ได ้ทําบาปในสายพระ เนตรของพระองค์? หรือชนชาติใดได ้ปฏิบต ั ต ิ ามพระบัญญัต ิ ของพระองค์เช่นนัน ้ ? ่ ได ้รักษาข ้อบังคับของท่าน 36 ท่านจะพบว่าอิสราเอลตามชือ แต่ไม่ใช่คนนอกรีต บทที่ 4 ่ อูรเี อล ได ้ตอบ 1 และทูตสวรรค์ทถ ี่ ก ู ส่งมาหาข ้าพเจ ้าชือ ข ้าพเจ ้าว่า 2 และกล่าวว่า ใจของเจ ้าไปไกลในโลกนี้ และคิดว่าเจ ้าจะ เข ้าใจทางขององค์ผู ้สูงสุดนัน ้ หรือ 3 แล ้วข ้าพเจ ้าก็ทล ู ว่า เออ เจ ้านายของข ้าพเจ ้า และเขาตอบ ฉั นและกล่าวว่า "ฉั นถูกส่งมาเพือ ่ แสดงให ้คุณเห็นสามวิธแ ี ละ เพือ ่ ให ้มีสามอุปมาต่อหน ้าคุณ: 4 ถ ้าท่านแจ ้งข ้าพเจ ้าได ้ เราจะแจ ้งทางทีท ่ า่ นปรารถนาจะ เห็นให ้ทราบ และข ้าพเจ ้าจะแสดงให ้ทราบถึงทีม ่ าของใจชัว่ 5 ข ้าพเจ ้าทูลว่า "ขอเล่าต่อเถิด เจ ้านายของข ้าพเจ ้า" แล ้ว พระองค์ตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า "จงไปตามทางของเจ ้า ชัง่ นํ้ าหนักไฟให ้ข ้าพเจ ้า หรือวัดแรงลมให ้ข ้าพเจ ้า หรือเมือ ่ วัน ก่อนโทรหาข ้าพเจ ้าอีก" 6 แล ้วข ้าพเจ ้าจึงตอบว่า `ใครเล่าทีส ่ ามารถทําเช่นนัน ้ ได ้ ถึง ได ้ถามเช่นนีจ ้ ากข ้าพเจ ้า?
7 และพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า "หากข ้าพเจ ้าถามท่านว่า กลางทะเลมีทอ ี่ าศัยมากมายเพียงใด หรือมีนํ้าพุอยูท ่ ต ี่ อนต ้น ของนํ้ าลึกกีแ ่ ห่ง หรือมีนํ้าพุอยูเ่ หนือท ้องฟ้ ากีแ ่ ห่ง หรือที่ ออกไปถึงทะเล สวรรค์: ่ ล 8 บางทีคณ ุ อาจจะพูดกับฉั นว่าฉั นไม่เคยลงไปสูท ี่ ก ึ หรือลง นรกเลยและฉั นก็ไม่เคยปี นขึน ้ ไปบนสวรรค์ด ้วย ๙ อย่างไรก็ตาม บัดนีเ้ ราได ้ถามเจ ้าแต่ถามถึงไฟและลม, และวันทีเ่ จ ้าผ่านไป, และสิง่ ทีเ่ จ ้าแยกจากกันไม่ได ้, แต่เจ ้า ไม่สามารถให ้คําตอบแก่เราในเรือ ่ งนัน ้ ได ้. 10 พระองค์ตรัสกับข ้าพเจ ้าอีกว่า "เรือ ่ งของท่านเองและคนที่ โตมากับท่านแล ้ว ท่านไม่ทราบหรือ 11 แล ้วภาชนะของเจ ้าจะสามารถเข ้าใจวิถแ ี ห่งองค์สงู สุดได ้ ่ มทรามจนเข ้าใจความเสือ ่ ม อย่างไร และโลกภายนอกก็เสือ ่ ทรามซึงปรากฏชัดในสายพระเนตรของเราได ้อย่างไร 12 แล ้วข ้าพเจ ้าจึงกล่าวแก่เขาว่า "ทีเ่ ราไม่ได ้อยูเ่ ลยยังดีกว่า อยูแ ่ ต่ในความชัว่ ร ้ายและทนทุกข์ทรมานโดยไม่รู ้ว่าเหตุใด" 13 พระองค์ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า “ข ้าพเจ ้าเข ้าไปในป่ าในที่ ราบ และต ้นไม ้ก็ปรึกษากัน 14 และกล่าวว่า "มาเถิด ให ้เราออกไปทําสงครามกับทะเล เพือ ่ มันจะจากไปต่อหน ้าเรา และเพือ ่ เราจะได ้สร ้างป่ าให ้พวก เรามากขึน ้ " 15 นํ้ าท่วมทะเลก็ปรึกษากันเหมือนกันว่า "มาเถิด ให ้เราขึน ้ ไปปราบป่ าในทีร่ าบ เพือ ่ เราจะได ้เกิดเป็ นประเทศอืน ่ ทีน ่ ั่น ด ้วย" 16 การคิดถึงฟื นก็เปล่าประโยชน์ เพราะมีไฟมาเผาผลาญ เสีย 17 ความคิดเรือ ่ งนํ้ าท่วมทะเลก็สญ ู เปล่าเช่นกัน เพราะว่า ทรายลุกขึน ้ มาหยุดยัง้ มันไว ้ 18 ถ ้าท่านพิพากษาระหว่างสองคนนี้ ท่านจะเริม ่ แก ้ต่างกับ ใคร? หรือท่านจะประณามใคร? 19 ข ้าพเจ ้าตอบและกล่าวว่า "จริง ๆ แล ้ว เป็ นความคิดทีโ่ ง่ เขลาทีพ ่ วกเขาทัง้ สองได ้วางแผนกัน เพราะว่าได ้มอบดินให ้ ฟื นแล ้ว และทะเลก็มท ี ส ี่ ําหรับรองรับนํ้ าท่วมด ้วย" 20 แล ้วเขาตอบข ้าพเจ ้าว่า "ท่านได ้ตัดสินถูกต ้องแล ้ว แต่ ทําไมท่านไม่ตด ั สินตนเองด ้วย? 21 เพราะว่าเหมือนดัง่ ดินประทานแก่ป่าไม ้ และให ้ทะเลแก่ นํ้ าท่วม ฉั นนัน ้ ผู ้อาศัยบนแผ่นดินโลกจะไม่เข ้าใจสิง่ ใดเลย นอกจากสิง่ ทีอ ่ ยูบ ่ นแผ่นดินโลก และผู ้ทีป ่ ระทับเหนือฟ้ า สวรรค์จะเข ้าใจแต่สงิ่ เหล่านัน ้ เท่านัน ้ ซึง่ อยูเ่ หนือความสูง ของสวรรค์ 22 ข ้าพเจ ้าจึงทูลว่า "ข ้าแต่พระเจ ้า ข ้าพระองค์ขอมีความ เข ้าใจ 23 เพราะข ้าพเจ ้าไม่ปรารถนาทีจ ่ ะสนใจของสูงๆ แต่ของที่ ผ่านไปกับเราทุกวัน คือ อิสราเอลจึงถูกละทิง้ ให ้เป็ นที่ รังเกียจแก่คนนอกศาสนา และเหตุใดจึงมอบชนชาติท ี่ พระองค์ทรงรักให ้ แก่บรรดาประชาชาติทอ ี่ ธรรม และเหตุใด กฎของบรรพบุรษ ุ ของเราจึงสูญเปล่า และพันธสัญญาทีเ่ ป็ น ลายลักษณ์อก ั ษรก็ไม่เกิดผล ้ ไปจากโลกเหมือนตั๊กแตน ชีวต 24 และเราสูญสิน ิ ของเราก็น่า ประหลาดใจและหวาดกลัว และเราไม่สมควรได ้รับความ เมตตา 25 แล ้วพระองค์จะทรงกระทําอะไรแก่พระนามของพระองค์ท ี่ เราได ้เรียกมานัน ้ ? ฉั นได ้ถามสิง่ เหล่านีแ ้ ล ้ว 26 แล ้วพระองค์ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า "ยิง่ ค ้นหามากเท่าไรก็ยงิ่ ้ ไปอย่าง ประหลาดใจมากขึน ้ เท่านัน ้ เพราะโลกเร่งสูญสิน รวดเร็ว 27 และไม่อาจเข ้าใจสิง่ ทีท ่ รงสัญญาไว ้กับคนชอบธรรมใน เวลาทีจ ่ ะมาถึง เพราะว่าโลกนีเ้ ต็มไปด ้วยความอธรรมและ ความทุพพลภาพ
28 แต่เกีย ่ วกับเรือ ่ งนัน ้ สิง่ ทีค ่ ณ ุ ถามฉั นฉั นจะบอกคุณ; เพราะว่าความชัว่ ได ้หว่านลงแล ้ว แต่ยังไม่ถงึ ความพินาศของ มัน 29 เหตุฉะนัน ้ ถ ้าสิง่ ทีห ่ ว่านไว ้นัน ้ ไม่กลับหัวกลับหาง และถ ้า ้ ไปแล ้ว สิง่ ทีห ทีซ ่ งึ่ ความชัว่ ซึง่ หว่านไว ้นัน ้ ไม่สญ ู สิน ่ ว่านด ้วย ความดีนัน ้ จะไม่กลับมาอีก 30 เพราะว่าเมล็ดพืชชัว่ ได ้หว่านลงในใจของอาดัมตัง้ แต่ แรกเริม ่ และได ้นํ าความอธรรมมามากสักเท่าใดจนถึงเวลานี?้ และจะเกิดผลมากเท่าใดจนกว่าจะถึงเวลานวดข ้าว? 31 บัดนีจ ้ งไตร่ตรองด ้วยตนเองว่าเมล็ดพืชชัว่ ได ้ก่อผล ใหญ่โตเพียงใด ั 32 และเมือ ่ หูถก ู ตัดลงจนนับไม่ถ ้วน จะเต็มพืน ้ ได ้ใหญ่สก เท่าใด 33 ข ้าพเจ ้าจึงตอบว่า “เหตุการณ์เหล่านีจ ้ ะเกิดขึน ้ ได ้อย่างไร และเมือ ่ ไร? เหตุใดปี ของเราจึงน ้อยและชัว่ ร ้าย? 34 และพระองค์ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า "อย่าเร่งให ้อยูเ่ หนือองค์ สูงสุด เพราะการเร่งรีบของท่านอยูเ่ หนือพระองค์ก็เปล่า ประโยชน์ เพราะท่านได ้เกินมามากแล ้ว" 35 จิตวิญญาณของคนชอบธรรมไม่ได ้ถามคําถามเหล่านีใ้ น ห ้องของตนด ้วยหรือว่า `ข ้าจะหวังตามแบบอย่างนีน ้ านสัก เท่าใด? เมือ ่ ไหร่ผลแห่งพืน ้ รางวัลของเราจะมา? 36 อัครทูตสวรรค์อรู เี อลจึงตอบเรือ ่ งเหล่านีแ ้ ก่เขาว่า "แม ้เมือ ่ เมล็ดพืชอยูใ่ นตัวท่านเต็มแล ้ว เพราะเขาชัง่ นํ้ าหนักโลกด ้วย ตาชัง่ " 37 พระองค์ทรงวัดเวลาด ้วยการวัด และพระองค์ทรงนับเวลา ตามจํานวน และเขาจะไม่ขยับหรือกวนสิง่ เหล่านีจ ้ นกว่า มาตรการดังกล่าวจะสําเร็จ 38 แล ้วข ้าพเจ ้าจึงทูลว่า "ข ้าแต่พระเจ ้าผู ้ทรงปกครอง เราทุก คนยังขาดความนับถือเลย" ๓๙ และเพือ ่ เห็นแก่เราโดยบังเอิญคือพืน ้ ของคนชอบธรรม ไม่เต็ม, เพราะบาปของคนเหล่านัน ้ ทีอ ่ าศัยอยูบ ่ นแผ่นดินโลก. 40 พระองค์จงึ ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า "จงไปหาหญิงมีครรภ์ และ ถามนางว่าเมือ ่ ใดนางครบเก ้าเดือนแล ้ว ว่าครรภ์ของนางจะ คงการคลอดบุตรไว ้ในตัวนางต่อไปหรือไม่" 41 แล ้วข ้าพระองค์ทล ู ว่า "ไม่ พระเจ ้าข ้า นางทําไม่ได ้" และ พระองค์ตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า "ในหลุมศพมีห ้องวิญญาณเหมือน อยูใ่ นครรภ์ของสตรี 42 เพราะว่าเหมือนผู ้หญิงทีค ่ ลอดบุตรก็รบ ี หนีจากความ จําเป็ นในการตัง้ ครรภ์ สถานทีเ่ หล่านีก ้ ็เร่งรีบไปมอบสิง่ เหล่านัน ้ ทีไ่ ด ้กระทําไว ้กับตนฉั นนัน ้ ิ ่ ่ 43 ตัง้ แต่ต ้น ดูส สิงซึงเจ ้าปรารถนาจะเห็นนัน ้ ก็จะแสดงให ้ เจ ้าเห็น 44 แล ้วข ้าพเจ ้าจึงตอบไปว่า "หากข ้าพเจ ้าได ้รับความโปรด ปรานในสายพระเนตรของพระองค์ และหากเป็ นไปได ้ และ หากข ้าพเจ ้าได ้พบเห็น 45 ดังนัน ้ โปรดแสดงให ้ข ้าพเจ ้าทราบด ้วยว่ามีสงิ่ ทีจ ่ ะเกิดขึน ้ มากกว่าทีผ ่ า่ นไปแล ้ว หรือทีผ ่ า่ นไปแล ้วมากกว่าทีจ ่ ะเกิดขึน ้ 46 อะไรผ่านไปแล ้วฉั นรู ้ แต่อะไรจะเกิดขึน ้ ฉั นไม่รู ้ 47 และพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า "จงยืนขึน ้ ทางด ้านขวา และข ้าพเจ ้าจะอธิบายอุปมาให ้ท่านฟั ง" 48 ข ้าพเจ ้าจึงยืนขึน ้ และเห็น และดูเถิด มีเตาไฟร ้อนอยู่ ข ้างหน ้าข ้าพเจ ้า อยูม ่ าเมือ ่ เปลวไฟนัน ้ หายไปข ้าพเจ ้าก็ มองดู และดูเถิด ควันก็ยังคงอยู่ 49 ภายหลังมีเมฆนํ้ าผ่านไปข ้างหน ้าข ้าพเจ ้า และมีพายุฝน ลงมามากมาย และเมือ ่ พายุฝนผ่านพ ้นไปแล ้ว หยดนํ้ าก็ยังคง อยู่ 50 แล ้วพระองค์ตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า "จงพิจารณาดูเถิด เหมือน ฝนมีมากกว่าหยด และเหมือนไฟมีมากกว่าควัน แต่หยดและ ควันยังคงอยู่ ดังนัน ้ ปริมาณทีผ ่ า่ นไปแล ้วจึงมีมากกว่านัน ้
51 แล ้วข ้าพเจ ้าก็อธิษฐานว่า "ท่านคิดว่าข ้าพเจ ้ามีชวี ต ิ อยู่ จนถึงเวลานัน ้ ได ้หรือ" หรือจะเกิดอะไรขึน ้ ในสมัยนัน ้ ? 52 พระองค์ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า "สําหรับหมายสําคัญทีท ่ า่ น ถามข ้าพเจ ้านัน ้ ข ้าพเจ ้าก็อาจเล่าให ้ทราบได ้บางส่วน แต่ ข ้าพเจ ้าไม่ได ้ถูกส่งมาแสดงแก่ทา่ นเพราะเรือ ่ งชีวต ิ ของท่าน กระทบกระเทือนจิตใจมาก เพราะฉั นไม่รู ้ บทที่ 5 ๑ กระนัน ้ ก็ตามเมือ ่ สัญญาณมาถึง, ดูเถิด, วันเวลาจะมาถึง, ที่ คนเหล่านัน ้ ทีอ ่ าศัยอยูบ ่ นแผ่นดินโลกจะถูกยึดไปเป็ นจํานวน มาก, และทางแห่งความจริงจะถูกซ่อนไว ้, และแผ่นดินจะ แห ้งแล ้งแห่งศรัทธา. 2 แต่ความชัว่ ช ้าจะเพิม ่ มากขึน ้ เหนือสิง่ ทีเ่ จ ้าเห็นนีห ้ รือทีเ่ จ ้า ได ้ยินมานานแล ้ว 3 และแผ่นดินซึง่ ท่านเห็นว่าบัดนีม ้ รี ากแล ้ว ท่านจะเห็นว่า พังทลายลงอย่างกะทันหัน 4 แต่ถ ้าองค์ผู ้สูงสุดทรงโปรดให ้ท่านมีชวี ต ิ อยู่ ท่านจะเห็นว่า หลังจากแตรอันทีส ่ ามนัน ้ ดวงอาทิตย์จะส่องแสงอีกครัง้ ใน เวลากลางคืน และดวงจันทร์สามดวงในกลางวัน 5 และเลือดจะไหลออกมาจากฟื น และก ้อนหินจะส่งเสียง ของเขา และประชาชนจะเดือดร ้อน 6 และแม ้พระองค์จะทรงปกครองผู ้ทีอ ่ าศัยอยูบ ่ นแผ่นดินโลก โดยมิได ้มองหา และนกจะบินหนีไปด ้วยกัน 7 ทะเลโสโดมจะเหวีย ่ งปลาออก และส่งเสียงอึกทึกใน กลางคืน ซึง่ หลายคนไม่รู ้ แต่เขาทัง้ หลายจะได ้ยินเสียงของ มัน 8 จะเกิดความสับสนวุน ่ วายในหลายแห่งด ้วย และไฟจะดับลง อีก และสัตว์ป่าจะเปลีย ่ นที่ และหญิงมีประจําเดือนจะคลอด สัตว์ร ้าย 9 นํ้ าเค็มจะพบอยูใ่ นนํ้ าหวาน และมิตรสหายทัง้ ปวงจะทําลาย กัน แล ้วปั ญญาจะซ่อนตัว และความเข ้าใจจะถอนตัวเข ้าไป ในห ้องลับของเขา 10 และจะต ้องแสวงหากันมากมายแต่หาไม่พบ แล ้วความ อธรรมและความอยุตธิ รรมจะทวีทวีขน ึ้ บนแผ่นดินโลก 11 แผ่นดินหนึง่ จะถามอีกแผ่นดินหนึง่ ว่า `เป็ นความชอบ ธรรมทีท ่ ําให ้คนชอบธรรมไป' ผ่านคุณเหรอ? และมันจะบอก ว่าไม่ใช่ 12 ในเวลาเดียวกันมนุษย์จะมีความหวังแต่ไม่ได ้อะไร เขาจะ ตรากตรําทํางาน แต่วถ ิ ท ี างของเขาจะไม่เจริญรุง่ เรือง 13 ข ้าพเจ ้าได ้ฝากไว ้เพือ ่ แสดงแก่ทา่ นแล ้ว และถ ้าท่านจะ อธิษฐานอีกและร ้องไห ้เหมือนตอนนี้ และอดอาหารแม ้หลาย วัน ท่านจะได ้ยินสิง่ ทีย ่ งิ่ ใหญ่กว่านัน ้ อีก 14 แล ้วข ้าพเจ ้าก็ตน ื่ ขึน ้ มีความหวาดกลัวอย่างยิง่ ไปทั่ว ร่างกาย จิตใจของข ้าพเจ ้าก็ปั่นป่ วนจนสลบไป 15 ทูตสวรรค์ทม ี่ าสนทนากับข ้าพเจ ้าก็อุ ้มข ้าพเจ ้า ปลอบโยน ข ้าพเจ ้า และให ้ข ้าพเจ ้าลุกขึน ้ ยืน 16 ต่อมาในคืนทีส ่ อง เศลาธีเอลผู ้บัญชาการประชาชนมาหา ข ้าพเจ ้าถามว่า "เจ ้าอยูท ่ ไี่ หน" และเหตุใดสีหน ้าของเจ ้าจึง หนักอึง้ นัก? 17 เจ ้าไม่รู ้หรือว่าอิสราเอลถูกมอบไว ้กับเจ ้าในดินแดนทีพ ่ วก เขาตกเป็ นเชลย? 18 เพราะฉะนัน ้ ลุกขึน ้ มากินอาหารและไม่ทอดทิง้ พวกเรา เหมือนอย่างผู ้เลีย ้ งแกะทีล ่ ะฝูงแกะไว ้ในมือของหมาป่ าทีด ่ ุ ร ้าย 19 แล ้วข ้าพเจ ้าจึงพูดกับเขาว่า "จงไปจากข ้าพเจ ้าเถิด และ อย่าเข ้ามาใกล ้ข ้าพเจ ้า" เขาก็ได ้ยินสิง่ ทีข ่ ้าพเจ ้าพูดแล ้วก็ไป จากข ้าพเจ ้า 20 ข ้าพเจ ้าจึงอดอาหารเจ็ดวัน ครํ่าครวญและร ้องไห ้ ดังทีท ่ ต ู ่ สวรรค์อรู เี อลสังข ้าพเจ ้า
21 ครัน ้ ผ่านไปเจ็ดวันแล ้ว ความคิดในจิตใจของข ้าพเจ ้าก็ กลับเป็ นทุกข์แก่ข ้าพเจ ้ายิง่ นัก 22 จิตวิญญาณของข ้าพเจ ้ากลับมีความเข ้าใจ และข ้าพเจ ้า เริม ่ สนทนากับองค์ผู ้สูงสุดอีก 23 และตรัสว่า ข ้าแต่พระเจ ้าผู ้ทรงปกครอง ไม ้ทุกชนิดบน แผ่นดินโลกและต ้นไม ้ทัง้ หมดในนัน ้ พระองค์ทรงเลือกเถา องุน ่ เพียงต ้นเดียว 24 และจากดินแดนต่างๆ ทั่วโลก พระองค์ทรงเลือกบ่อเดียว และดอกไม ้ทัง้ หมดในนัน ้ ก็มด ี อกลิลลีด ่ อกเดียว 25 และพระองค์ทรงทําให ้แม่นํ้าสายหนึง่ เต็มจากทีล ่ ก ึ ้ นัน ทัง้ หมดของทะเล และบรรดาเมืองทีส ่ ร ้างขึน ้ ทัง้ สิน ้ พระองค์ทรงกระทําให ้ศิโยนเป็ นทีบ ่ ริสท ุ ธิส ์ ําหรับพระองค์ ่ เจ ้า 26 และในบรรดานกทัง้ หมดทีถ ่ ก ู สร ้างขึน ้ นัน ้ เจ ้าได ้ตัง้ ชือ ว่านกเขาตัวหนึง่ และสัตว์ทงั ้ หมดทีส ่ ร ้างขึน ้ นัน ้ เจ ้าได ้ จัดเตรียมแกะตัวหนึง่ แก่เจ ้า 27 และในบรรดาผู ้คนมากมายนัน ้ พระองค์ทรงมีคนเพียงคน เดียว และแก่ชนชาตินซ ี้ งึ่ พระองค์ทรงรักทีส ่ ด ุ พระองค์ทรง ประทานกฎหมายอันเป็ นทีโ่ ปรดปรานแก่คนทัง้ ปวง 28 ข ้าแต่พระเจ ้า บัดนีเ้ หตุใดพระองค์จงึ ทรงมอบชนชาตินแ ี้ ก่ คนเป็ นอันมาก? และท่านได ้เตรียมคนอืน ่ ๆ ไว ้บนรากเดียวกัน และเหตุใดท่านจึงกระจายชนชาติเดียวของท่านท่ามกลาง คนจํานวนมาก? ่ พันธ 29 และบรรดาผู ้ทีร่ ับคําสัญญาของพระองค์ และไม่เชือ สัญญาของพระองค์ ก็ได ้เหยียบยํา่ พวกเขาลง 30 ถ ้าเจ ้าเกลียดชังชนชาติของเจ ้ามากนัก เจ ้าก็ควรลงโทษ พวกเขาด ้วยมือของเจ ้าเอง 31 เมือ ่ ข ้าพเจ ้ากล่าวคําเหล่านีแ ้ ล ้ว ทูตสวรรค์ทม ี่ าหา ข ้าพเจ ้าเมือ ่ คืนก่อนก็ถก ู ส่งมาหาข ้าพเจ ้า 32 และตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า จงฟั งข ้าพเจ ้าเถิด และข ้าพเจ ้าจะ สัง่ สอนท่าน จงฟั งสิง่ ทีเ่ ราพูดและเราจะเล่าให ้เจ ้าฟั งมากขึน ้ 33 ข ้าพเจ ้าทูลว่า "ขอพระองค์ตรัสต่อไปเถิด ข ้าแต่พระ เจ ้าของข ้าพระองค์" แล ้วเขาพูดกับข ้าพเจ ้าว่า "เจ ้ามีจต ิ ใจ ลําบากใจเพราะเห็นแก่อส ิ ราเอล เจ ้ารักผู ้ทีส ่ ร ้างมนุษย์ มากกว่าผู ้ทีส ่ ร ้างพวกเขาหรือ" 34 ข ้าพระองค์ทล ู ว่า "ไม่ ข ้าแต่พระเจ ้า แต่ข ้าพระองค์ได ้พูด ด ้วยความโศกเศร ้ายิง่ นัก เพราะจิตใจของข ้าพระองค์ปวดร ้าว ทุก ๆ ชัว่ โมง ขณะทีข ่ ้าพระองค์พยายามเข ้าใจทางขององค์ผู ้ สูงสุด และแสวงหาการพิพากษาของพระองค์ 35 และพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า "ท่านทําไม่ได ้" ข ้าพเจ ้า ทูลว่า "เหตุใดพระเจ ้าข ้า? ตอนนัน ้ ฉั นเกิดทีไ่ หน? หรือเหตุใด ครรภ์มารดาของข ้าพเจ ้าจึงไม่เป็ นหลุมศพของข ้าพเจ ้า เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะไม่เห็นความทุกข์ยากของยาโคบ และความเหน็ ด เหนือ ่ ยของชนชาติอส ิ ราเอล 36 และพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า "จงนับของทีย ่ ังมาไม่ถงึ แก่ข ้าพเจ ้าเถิด จงรวบรวมขีเ้ ถ ้าทีก ่ ระจัดกระจายออกไปมาให ้ ฉั น และทําดอกไม ้ทีเ่ หีย ่ วเฉาให ้เขียวแก่ข ้าพเจ ้าอีกครัง้ " 37 ขอทรงเปิ ดสถานทีซ ่ งึ่ ปิ ดอยูแ ่ ก่ข ้าพเจ ้า และนํ าลมทีป ่ ิด อยูใ่ นนัน ้ ให ้ข ้าพเจ ้าออกมา ให ้ข ้าพเจ ้าเห็นภาพเสียง แล ้ว ข ้าพเจ ้าจะแจ ้งแก่ทา่ นถึงสิง่ ทีท ่ า่ นทํางานเพือ ่ ให ้ทราบ 38 ข ้าพเจ ้าทูลว่า "ข ้าแต่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าผู ้ทรงครอบครอง ใครจะทราบเรือ ่ งเหล่านี้ เว ้นแต่พระองค์ผู ้ไม่มม ี นุษย์อาศัยอยู่ " 39 สําหรับฉั น ฉั นไม่ฉลาด แล ้วฉั นจะพูดถึงสิง่ เหล่านีท ้ ค ี่ ณ ุ ถามฉั นได ้อย่างไร? 40 แล ้วพระองค์ตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า ดังทีเ่ จ ้าไม่สามารถกระทํา สิง่ ทีเ่ ราได ้พูดถึงเหล่านีไ้ ด ้ แม ้เจ ้าจะไม่พบวิจารณญาณของ เราหรือในทีส ่ ด ุ ความรักทีเ่ ราได ้สัญญาไว ้กับประชากรของเรา ก็หาได ้ฉั นนัน ้ 41 ข ้าพเจ ้าทูลว่า "ข ้าแต่พระเจ ้า" พระองค์ยังทรงอยูใ่ กล ้คน เหล่านัน ้ ทีส ่ งวนไว ้จนถึงทีส ่ ด ุ แล ้วเขาทัง้ หลายผู ้อยูก ่ อ ่ น
ข ้าพเจ ้าหรือพวกเราทีเ่ ป็ นอยูต ่ อนนีห ้ รือผู ้ทีจ ่ ะมาภายหลัง ข ้าพเจ ้าจะทําอะไรได ้? 42 และพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า "ข ้าพเจ ้าจะเปรียบการ พิพากษาของข ้าพเจ ้าเหมือนวงแหวน เหมือนอย่างไม่มค ี วาม หย่อนคล ้อยในวาระสุดท ้าย แม ้ความรวดเร็วของวาระแรกก็ ไม่มฉ ี ั นนัน ้ " 43 ข ้าพเจ ้าจึงตอบไปว่า "ท่านจะสร ้างสิง่ ทีถ ่ ก ู สร ้างขึน ้ แล ้ว และเป็ นอยูต ่ อนนีแ ้ ละทีจ ่ ะมีมาในคราวเดียวไม่ได ้หรือ เพือ ่ ท่านจะได ้แสดงการตัดสินของท่านเร็วขึน ้ ? 44 แล ้วเขาตอบข ้าพเจ ้าว่า "สัตว์ตวั นัน ้ ไม่อาจเร่งเหนือผู ้สร ้าง ได ้ ทัง้ โลกก็ไม่อาจยึดถือสิง่ เหล่านัน ้ ทีจ ่ ะถูกสร ้างขึน ้ ในนัน ้ ได ้ในทันที 45 ข ้าพเจ ้ากล่าวว่า ดังทีพ ่ ระองค์ตรัสแก่ผู ้รับใช ้ของพระองค์ ั ว์ แล ้วว่า พระองค์ผู ้ทรงให ้ชีวต ิ แก่คนทัง้ ปวง ได ้ให ้ชีวต ิ แก่สต ทีพ ่ ระองค์ทรงสร ้างนัน ้ ในคราวเดียว และสัตว์ก็คลอดบุตร บัดนีก ้ ็จะรับเอาสิง่ มีชวี ต ิ เหล่านัน ้ ด ้วย บัดนีจ ้ งเสด็จมาทันที 46 และพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า "จงถามครรภ์ของผู ้หญิง แล ้วบอกนางว่า `ถ ้าเจ ้าคลอดบุตร ทําไมจึงไม่คลอดบุตร ด ้วยกัน ทีละคนเล่า? ดังนัน ้ ขอให ้เธอคลอดบุตรสิบคน ทันที 47 ข ้าพเจ ้าว่า "นางทําไม่ได ้ แต่ต ้องทําตามเวลา" 48 แล ้วพระองค์ตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า "ข ้าพเจ ้าได ้มอบครรภ์แห่ง แผ่นดินโลกแก่บรรดาพืชพันธุใ์ นสมัยนัน ้ แล ้วฉั นนัน ้ " 49 เพราะว่าเหมือนเด็กเล็กๆ ไม่อาจนํ าสิง่ ทีเ่ ป็ นของคนแก่ ออกมาได ้ ฉันก็ทําลายโลกทีเ่ ราสร ้างขึน ้ มาฉั นนัน ้ 50 ข ้าพเจ ้าจึงถามและกล่าวว่า "เมือ ่ เห็นว่าท่านได ้ให ้ทางแก่ ข ้าพเจ ้าแล ้ว ข ้าพเจ ้าจึงจะพูดต่อหน ้าท่าน เพราะว่ามารดา ของเราซึง่ ท่านได ้บอกข ้าพเจ ้าว่านางยังสาวอยูน ่ ัน ้ ใกล ้จะ เข ้าสูว่ ัยชราแล ้ว" 51 พระองค์ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า "ลองถามผู ้หญิงทีค ่ ลอดบุตร แล ้วนางจะเล่าให ้ฟั ง" 52 จงกล่าวแก่นางว่า เหตุไฉนผู ้ทีพ ่ ระองค์ทรงให ้กําเนิดมา เหมือนอย่างเมือ ่ ก่อนแต่มรี ป ู ร่างน ้อยกว่านัน ้ จึงเป็ นเช่นนัน ้ 53 และนางจะตอบเจ ้าว่า บรรดาผู ้ทีเ่ กิดในวัยหนุ่มๆ ก็เป็ น อย่างเดียวกัน และผู ้ทีเ่ กิดในวัยชราเมือ ่ ครรภ์ล ้มเหลวก็เป็ น อย่างอืน ่ 54 เหตุฉะนัน ้ ท่านจงพิจารณาด ้วยว่า ท่านมีรป ู ร่างเตีย ้ กว่าคน เมือ ่ ก่อนท่านอย่างไร ๕๕ และพวกเขาทีม ่ าภายหลังเจ ้าน ้อยกว่าเจ ้าก็เป็ นเช่นนัน ้ , ดังเช่นสิง่ มีชวี ต ิ ซึง่ บัดนีเ้ ริม ่ แก่แล ้ว, และผ่านพ ้นความ เข ้มแข็งแห่งความเยาว์วัยไปแล ้ว. 56 ข ้าพระองค์ทล ู ว่า ข ้าแต่พระเจ ้า ข ้าพระองค์วงิ วอน พระองค์ หากข ้าพระองค์ได ้รับความโปรดปรานในสายพระ เนตรของพระองค์ โปรดแสดงผู ้รับใช ้ของพระองค์ทพ ี่ ระองค์ ทรงเยีย ่ มเยียนสิง่ มีชวี ต ิ ของพระองค์ด ้วย บทที่ 6 1 และพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า "ในปฐมกาล เมือ ่ แผ่นดิน โลกถูกสร ้างขึน ้ ก่อนทีเ่ ขตแดนของโลกจะตัง้ ขึน ้ หรือเคยมี ลมพัดมา 2 ก่อนทีม ่ ันจะฟ้ าร ้องและสว่างขึน ้ หรือก่อนทีร่ ากฐานแห่ง สวรรค์จะถูกวางลง 3 ก่อนทีจ ่ ะเห็นดอกไม ้อันสวยงาม หรืออานุภาพอัน เคลือ ่ นไหวได ้เกิดขึน ้ ก่อนทูตสวรรค์จํานวนนับไม่ถ ้วนมา ประชุมกัน ่ พืน 4 หรือความสูงของอากาศถูกยกขึน ้ ก่อนทีจ ่ ะตัง้ ชือ ้ อากาศ หรือปล่องไฟในศิโยนจะร ้อน ๕ และก่อนทีจ ่ ะมีการแสวงหาปี ปัจจุบน ั , และหรือสิง่ ประดิษฐ์ ของพวกเขาทีบ ่ ด ั นีก ้ ลับกลายเป็ นบาป, ก่อนทีพ ่ วกเขาจะถูก ่ ผนึกซึงรวบรวมศรัทธาเพือ ่ สมบัต:ิ
6 แล ้วข ้าพเจ ้าได ้พิจารณาสิง่ เหล่านีแ ้ ล ้ว และสิง่ เหล่านีถ ้ ก ู สร ้างขึน ้ โดยข ้าพเจ ้าแต่ผู ้เดียว และมิใช่อน ื่ ใด สิง่ เหล่านีจ ้ ะ ้ สุดลงโดยข ้าพเจ ้าด ้วย และไม่มใี ครอืน สิน ่ เลย 7 แล ้วข ้าพเจ ้าจึงตอบว่า 'เวลาจะแยกจากกันจะเป็ นเช่นไร? ้ สุดของครัง้ แรกและครัง้ ต่อไปจะเริม หรือเมือ ่ ใดจะสิน ่ ต ้น? 8 และพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า "ตัง้ แต่อบ ั ราฮัมจนถึงอิสอัค เมือ ่ ยาโคบและเอซาวเกิดมาจากเขา มือของยาโคบก็จับส ้น เท ้าของเอซาวก่อน" ้ สุดของโลก 9 เพราะเอซาวเป็ นจุดสิน และยาโคบเป็ น จุดเริม ่ ต ้นของโลกทีต ่ ามมา 10 มือของมนุษย์อยูร่ ะหว่างส ้นเท ้าและมือ เอสดราส อย่า ถามอีกเลย 11 ข ้าพเจ ้าทูลตอบว่า "ข ้าแต่พระเจ ้าผู ้ทรงปกครอง หากข ้า พระองค์เป็ นทีโ่ ปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ ้ สุดของโทเค็นแก่ 12 ข ้าพเจ ้าวิงวอนท่าน โปรดแสดงจุดสิน ผู ้รับใช ้ของท่าน ซึง่ ท่านได ้แจ ้งให ้ข ้าพเจ ้าทราบในคืน สุดท ้ายนี้ 13 พระองค์จงึ ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า "จงลุกขึน ้ ยืนและได ้ยิน เสียงอันทรงพลัง" 14 และจะเป็ นดังการเคลือ ่ นไหวใหญ่ แต่ทซ ี่ งึ่ เจ ้ายืนอยูน ่ ัน ้ จะ ไม่ถก ู ย ้าย 15 เหตุฉะนัน ้ เมือ ่ มันพูดก็อย่ากลัว เพราะพระวจนะนัน ้ เป็ น ทีส ่ ด ุ แล ้ว และรากฐานของแผ่นดินโลกก็เข ้าใจแล ้ว ่ และ 16 แล ้วทําไม? เพราะวาจาของสิง่ เหล่านีท ้ ําให ้ตัวสัน ่ สะเทือนใจ เพราะรู ้ว่าจุดจบของสิงเหล่านีจ ้ ะต ้องเปลีย ่ น 17 ต่อมาเมือ ่ ข ้าพเจ ้าได ้ยินแล ้ว ข ้าพเจ ้าจึงลุกขึน ้ ยืนฟั ง และ ดูเถิด มีพระสุรเสียงพูดอยู่ และเสียงนัน ้ ก็เหมือนเสียงนํ้ ามาก หลาย 18 และมันกล่าวว่า "ดูเถิด วันเวลากําลังมาถึง เมือ ่ เราจะเข ้า มาใกล ้และเยีย ่ มเยียนบรรดาผู ้อาศัยอยูบ ่ นแผ่นดินโลก" 19 และจะเริม ่ สอบสวนพวกเขาถึงสิง่ ทีพ ่ วกเขาได ้ทําร ้ายอย่า งอยุตธิ รรมด ้วยความอธรรมของพวกเขา และเมือ ่ ใดทีค ่ วาม ทุกข์ยากของไซออนจะสําเร็จ ้ ไปจะสิน ้ สุดลง เมือ 20 และเมือ ่ โลกซึง่ จะเริม ่ สูญสิน ่ นัน ้ เราจะ แสดงสัญลักษณ์เหล่านี้ บรรดาหนังสือต่างๆ จะถูกเปิ ดออก ก่อนท ้องฟ้ า และพวกเขาจะมองเห็นทัง้ หมดด ้วยกัน 21 และเด็กอายุหนึง่ ขวบจะพูดด ้วยเสียงของตน หญิงทีม ่ บ ี ต ุ ร จะคลอดบุตรซึง่ มีอายุสามหรือสีเ่ ดือนก่อนกําหนด และพวก เขาจะมีชวี ต ิ อยูแ ่ ละจะถูกเลีย ้ งดูขน ึ้ มา 22 ทันใดนัน ้ ทีห ่ ว่านก็ปรากฏว่าไม่ได ้หว่าน คลังก็เต็มจะถูก พบว่างเปล่าในทันใด 23 และเสียงแตรจะดังขึน ้ ซึง่ เมือ ่ ทุกคนได ้ยินก็เกรงกลัวทันที 24 เวลานัน ้ มิตรสหายจะต่อสู ้กันดุจศัตรู และแผ่นดินโลกจะ ยืนหยัดร่วมกับผู ้ทีอ ่ าศัยอยูใ่ นนัน ้ นํ้ าพุแห่งนํ้ าพุจะหยุดนิง่ และในสามชัว่ โมงพวกมันจะไม่ไหล 25 ผู ้ใดทีย ่ ังเหลืออยูจ ่ ากสิง่ เหล่านีท ้ เี่ ราบอกเจ ้าแล ้ว ผู ้นัน ้ จะ ้ สุดของโลกของ รอดพ ้น และเห็นความรอดของเรา และจุดสิน เจ ้า 26 และคนทีไ่ ด ้รับนัน ้ จะได ้เห็น ผู ้ซึง่ มิได ้ลิม ้ รสความตาย ตัง้ แต่กําเนิด และจิตใจของผู ้อยูอ ่ าศัยจะเปลีย ่ นไป และ ่ วามหมายอืน กลับไปสูค ่ 27 เพราะความชัว่ ร ้ายจะถูกขจัดออกไป และการหลอกลวงจะ ถูกระงับ ่ มทรามจะ 28 ในส่วนของศรัทธานัน ้ จะเจริญรุง่ เรือง ความเสือ ถูกเอาชนะ และความจริงซึง่ ไม่มผ ี ลมานานแล ้วจะถูกประกาศ ให ้ทราบ 29 และเมือ ่ เขาพูดกับข ้าพเจ ้า ดูเถิด ข ้าพเจ ้าเพ่งดูพระองค์ ซึง่ ข ้าพเจ ้ายืนอยูเ่ บือ ้ งหน ้านัน ้ ทีละน ้อยๆ ๓๐ และถ ้อยคําเหล่านีพ ้ ระองค์ตรัสกับข ้าพเจ ้า; เรามาเพือ ่ แสดงให ้คุณทราบถึงเวลากลางคืนทีจ ่ ะมาถึง
31 ถ ้าท่านจะอธิษฐานอีกและอดอาหารอีกเจ็ดวันอีก เราจะ เล่าให ้ฟั งในตอนกลางวันมากกว่าทีเ่ ราได ้ยินมา 32 เพราะว่าเสียงของเจ ้าได ้ยินต่อพระพักตร์องค์ผู ้สูงสุด เพราะว่าผู ้ทรงอํานาจได ้เห็นการกระทําอันชอบธรรมของเจ ้า แล ้ว พระองค์ทรงเห็นความบริสท ุ ธิข ์ องเจ ้าด ้วย ซึง่ เจ ้าได ้มี มาตัง้ แต่เยาว์วัยแล ้ว 33 เหตุฉะนัน ้ พระองค์จงึ ทรงส่งข ้าพเจ ้ามาแสดงสิง่ เหล่านี้ ้ แก่ทา่ น และบอกท่านว่า จงสบายใจเถิด อย่ากลัวเลย ทัง้ สิน 34 และอย่ารีบเร่งไปกับยุคทีล ่ ว่ งไปแล ้วไปคิดเรือ ่ งไร ้สาระ เพือ ่ ท่านจะไม่เร่งจากยุคหลังๆ 35 และต่อมาภายหลังข ้าพเจ ้าก็ร ้องไห ้อีก และอดอาหารเจ็ด วันเช่นเดียวกัน เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้ครบสามสัปดาห์ทพ ี่ ระองค์ ตรัสกับข ้าพเจ ้านัน ้ 36 ในคืนทีแ ่ ปด ใจของข ้าพเจ ้าก็ปั่นป่ วนอยูใ่ นตัวข ้าพเจ ้าอีก และข ้าพเจ ้าเริม ่ กล่าวต่อพระพักตร์องค์ผู ้สูงสุด 37 เพราะว่าจิตวิญญาณของข ้าพเจ ้าลุกเป็ นไฟอย่างยิง่ และ จิตใจของข ้าพเจ ้าก็เป็ นทุกข์ 38 ข ้าพระองค์ทล ู ว่า ข ้าแต่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า พระองค์ทรง ตรัสตัง้ แต่เริม ่ สร ้างโลกตัง้ แต่วันแรกและตรัสดังนี้ ขอให ้ สวรรค์และโลกถูกสร ้างขึน ้ และพระวจนะของพระองค์ก็เป็ น การงานทีส ่ มบูรณ์ 39 ขณะนัน ้ วิญญาณก็ปรากฏ ความมืดและความเงียบอยูท ่ ก ุ ด ้าน เสียงของมนุษย์ยังไม่เกิดขึน ้ 40 แล ้วพระองค์ทรงบัญชาให ้มีแสงสว่างส่องออกมาจาก ทรัพย์สมบัตข ิ องพระองค์ เพือ ่ งานของพระองค์จะได ้ปรากฏ 41 ในวันทีส ่ อง พระองค์ทรงสร ้างดวงวิญญาณแห่งท ้องฟ้ า และทรงบัญชาให ้มันแยกออกจากกัน และให ้แยกส่วน ระหว่างนํ้ า เพือ ่ ให ้ฝ่ ายหนึง่ ขึน ้ ไป และอีกฝ่ ายคงอยูเ่ บือ ้ งล่าง 42 ในวันทีส ่ ามพระองค์ทรงบัญชาให ้เก็บนํ้ าไว ้ในส่วนทีเ่ จ็ด ของแผ่นดินโลก พระองค์ทรงทําให ้แห ้งหกส่วนและเก็บไว ้ ตัง้ ใจว่านํ้ าเหล่านีบ ้ างส่วนได ้รับการปลูกโดยพระเจ ้าและทํา ไร่ไถนาเพือ ่ ปรนนิบต ั พ ิ ระองค์ 43 เพราะทันทีทพ ี่ ระดํารัสของพระองค์ออกไป การงานก็ สําเร็จ 44 ทันทีทันใดนัน ้ ก็เกิดผลใหญ่โตนับไม่ถ ้วน มีคนมากมาย ได ้เพลิดเพลินในรสชาติ ดอกไม ้ทีม ่ ส ี ไี ม่เปลีย ่ น และกลิน ่ หอมอันน่ามหัศจรรย์ ก็เป็ นเช่นนีใ้ นวันทีส ่ าม ี่ ระองค์ทรงบัญชาให ้ดวงอาทิตย์สอ ่ งแสง และ 45 ในวันทีส ่ พ ดวงจันทร์ให ้แสงสว่าง และดวงดาวต่างๆ ก็ควรอยูใ่ นลําดับ 46 และกําหนดให ้พวกเขามีหน ้าทีป ่ รนนิบต ั ม ิ นุษย์ซงึ่ จะต ้อง ทํา 47 ในวันทีห ่ ้า พระองค์ตรัสกับส่วนทีเ่ จ็ดว่านํ้ ารวมตัวกัน ่ เพือ ่ ให ้เกิดสิงมีชวี ต ิ นก และปลา และมันก็เป็ นเช่นนี้ 48 เพราะนํ้ าใบ ้และไม่มช ี วี ต ิ ได ้ให ้กําเนิดสิง่ มีชวี ต ิ ตามพระ บัญชาของพระเจ ้า เพือ ่ คนทัง้ ปวงจะได ้สรรเสริญพระราชกิจ อัศจรรย์ของพระองค์ 49 แล ้วพระองค์ทรงแต่งตัง้ สิง่ มีชวี ต ิ สองตัว ตัวแรกทีพ ่ ระองค์ ทรงเรียกว่าเอโนค และอีกตัวหนึง่ คือเลวีอาธาน 50 และได ้แยกอันหนึง่ ออกจากกัน เพราะว่าส่วนทีเ่ จ็ดคือที่ ซึง่ นํ้ ารวมเข ้าด ้วยกันนัน ้ ไม่อาจกักไว ้ทัง้ สองอย่างได ้ 51 พระองค์ประทานส่วนหนึง่ แก่เอโนคซึง่ แห ้งไปในวันทีส ่ าม เพือ ่ ให ้เขาอาศัยอยูใ่ นส่วนเดียวกันซึง่ มีเนินหนึง่ พันเนิน ื้ 52 แต่พระองค์ประทานส่วนทีเ่ จ็ดแก่เลวีอาธานคือส่วนทีช ่ น ่ และทรงสงวนเขาให ้ถูกกลืนกินจากใครซึงพระองค์ประสงค์ และเมือ ่ ใด 53 ในวันทีห ่ ก พระองค์ทรงบัญชาแผ่นดินว่า ให ้กําเนิดสัตว์ วัว และสัตว์เลือ ้ ยคลานต่อหน ้าพระองค์ 54 ภายหลังนี้ อาดัมผู ้ซึง่ พระองค์ทรงตัง้ ให ้เป็ นเจ ้าเหนือ สรรพสัตว์ทงั ้ ปวงของพระองค์ เราทุกคนมาจากเขา และ ประชาชนทีพ ่ ระองค์ทรงเลือกไว ้ด ้วย
55 ข ้าแต่พระเจ ้า ข ้าพระองค์ได ้พูดทัง้ หมดนีต ้ อ ่ พระพักตร์ พระองค์ เพราะพระองค์ทรงสร ้างโลกเพือ ่ เห็นแก่พวกเรา 56 ส่วนชนชาติอน ื่ ๆ ซึง่ มาจากอาดัมด ้วย เจ ้าได ้กล่าวว่าพวก เขาไม่มอ ี ะไรเลยนอกจากเป็ นเหมือนนํ้ าลาย และได ้เปรียบ ความอุดมสมบูรณ์ของพวกเขาเหมือนหยดทีต ่ กลงมาจาก ภาชนะ 57 ข ้าแต่พระเจ ้า บัดนีด ้ เู ถิด พวกนอกศาสนาเหล่านีซ ้ งึ่ เคย ถูกมองว่าไร ้ค่า ได ้เริม ่ เป็ นนายเหนือพวกเราและกลืนกินพวก เรา 58 แต่พวกเราชนชาติของเจ ้า ซึง่ เจ ้าได ้เรียกว่าลูกหัวปี ของ เจ ้า ผู ้กําเนิดเพียงคนเดียวของเจ ้า และคนรักอันแรงกล ้าของ เจ ้า ได ้ถูกมอบไว ้ในมือของเขาแล ้ว 59 ถ ้าโลกถูกสร ้างมาเพือ ่ เราแล ้ว ทําไมเราจึงไม่มม ี รดก ร่วมกับโลกเล่า? สิง่ นีจ ้ ะคงอยูน ่ านเท่าใด? บทที่ 7 1 เมือ ่ ข ้าพเจ ้ากล่าวถ ้อยคําเหล่านีจ ้ บแล ้ว มีทต ู สวรรค์องค์ หนึง่ ซึง่ ส่งมามาหาข ้าพเจ ้าเมือ ่ คืนก่อนนัน ้ มาหาข ้าพเจ ้า 2 และพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า "เอสดราสเอ๋ย จงฟั งถ ้อยคํา ทีเ่ ราจะมาบอกท่านเถิด" 3 ข ้าพเจ ้าทูลว่า "ขอพระองค์ตรัสต่อไปเถิด" แล ้วพระองค์ ตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า "ทะเลตัง้ อยูใ่ นทีก ่ ว ้างใหญ่จนลึกและใหญ่ " 4 แต่ทางเข ้านัน ้ แคบเหมือนแม่นํ้า 5 แล ้วใครจะลงไปในทะเลเพือ ่ มองดูมันและครอบครองมันได ้? ถ ้าเขาไม่ผา่ นทางแคบแล ้วเขาจะเข ้าไปในทีก ่ ว ้างได ้อย่างไร? ่ 6 ยังมีอก ี สิงหนึง่ ด ้วย เมืองถูกสร ้างขึน ้ และตัง้ อยูบ ่ นทุง่ กว ้าง และเต็มไปด ้วยสิง่ ดีทงั ้ ปวง 7 ทางเข ้านัน ้ แคบ และตัง้ อยูใ่ นทีอ ่ น ั ตรายทีจ ่ ะล ้มลง เหมือน มีไฟอยูท ่ างขวามือ และทางซ ้ายมีนํ้าลึก 8 และทางเดียวระหว่างทัง้ สอง คือระหว่างไฟและนํ้ า ซึง่ เล็ก มากจนทําไม่ได ้ ไม่มใี ครไปทีน ่ ั่นทันที 9 ถ ้าเมืองนีถ ้ ก ู ยกให ้เป็ นมรดกแก่มนุษย์แล ้ว ถ ้าเขาไม่ประสบ อันตรายทีจ ่ ะเกิดขึน ้ ข ้างหน ้านัน ้ เลย เขาจะได ้รับมรดกนีไ้ ด ้ อย่างไร? 10 ข ้าพเจ ้าทูลว่า เป็ นเช่นนัน ้ พระเจ ้าข ้า แล ้วเขาก็พด ู กับ ข ้าพเจ ้าว่า "ส่วนของอิสราเอลก็เช่นกัน" 11 เพราะว่าเราสร ้างโลกเพือ ่ เห็นแก่พวกเขา และเมือ ่ อาดั มละเมิดกฎเกณฑ์ของเรา จึงมีพระราชกฤษฎีกาว่าบัดนีเ้ สร็จ แล ้ว 12 แล ้วทางเข ้าของโลกนีแ ้ คบลง เต็มไปด ้วยความโศกเศร ้า และความยากลําบาก มีแต่น ้อยและชัว่ ร ้าย เต็มไปด ้วย ภยันตราย และเจ็บปวดยิง่ นัก 13 เพราะว่าทางเข ้าของโลกเก่านัน ้ กว ้างและแน่นอน และนํ า ผลอมตะมาให ้ 14 เหตุฉะนัน ้ ถ ้าคนเหล่านัน ้ ทีใ่ ช ้ชีวต ิ ตรากตรําไม่เข ้าไปใน สิง่ คับแคบและไร ้ประโยชน์เหล่านี้ เขาก็จะไม่สามารถรับสิง่ เหล่านัน ้ ทีส ่ ะสมไว ้สําหรับพวกเขาได ้เลย 15 เหตุฉะนัน ้ เหตุใดท่านจึงนิง่ งันเมือ ่ เห็นว่าท่านเป็ นเพียงคน ่ มทราม? และเหตุใดท่านจึงเคลือ เสือ ่ นไหวในขณะทีท ่ า่ นยัง เป็ นมนุษย์อยู?่ 16 เหตุใดเจ ้าจึงไม่คํานึงถึงสิง่ ทีจ ่ ะเกิดขึน ้ แทนทีจ ่ ะพิจารณา ถึงสิง่ ทีก ่ ําลังเกิดขึน ้ อยูใ่ นใจ 17 แล ้วข ้าพเจ ้าจึงทูลว่า "ข ้าแต่พระเจ ้าผู ้ทรงปกครอง พระองค์ทรงกําหนดไว ้ตามธรรมบัญญัตข ิ องพระองค์วา่ คน ชอบธรรมจะได ้รับสิง่ เหล่านีเ้ ป็ นมรดก แต่คนอธรรมจะพินาศ 18 อย่างไรก็ตาม คนชอบธรรมจะต ้องทนทุกข์กบ ั สิง่ ทีค ่ บ ั แคบและมีความหวังอันกว ้างไกล เพราะพวกเขาได ้ทําความ ชัว่ ก็ทนทุกข์กบ ั สิง่ ทีค ่ บ ั แคบ แต่ยังมองไม่เห็นความกว ้าง
19 และพระองค์ตรัสกับข ้าพเจ ้า ไม่มผ ี ู ้พิพากษาอยูเ่ หนือพระ เจ ้า และไม่มผ ี ู ้ใดมีความเข ้าใจเหนือพระเจ ้าสูงสุด 20 เพราะมีหลายคนทีต ่ ้องพินาศในชีวต ิ นี้ เพราะพวกเขาดู หมิน ่ ธรรมบัญญัตข ิ องพระเจ ้าซึง่ กําหนดไว ้ต่อหน ้าเขา 21 เพราะว่าพระผู ้เป็ นเจ ้าทรงประทานพระบัญญัตท ิ เี่ ข ้มงวด แก่ผู ้ทีม ่ า สิง่ ทีพ ่ วกเขาควรทําเพือ ่ มีชวี ต ิ อยู่ เหมือนอย่างที่ พวกเขามา และสิง่ ทีพ ่ วกเขาควรปฏิบต ั ต ิ ามเพือ ่ หลีกเลีย ่ ง การลงโทษ ่ ฟั งพระองค์; แต่กลับพูด ๒๒ กระนัน ้ ก็ตามพวกเขาไม่เชือ ปรักปรําพระองค์และคิดแต่เรือ ่ งไร ้สาระ 23 และหลอกตัวเองด ้วยการกระทําชัว่ ของเขา และกล่าวถึง องค์ผู ้สูงสุดว่าไม่ใช่ และไม่รู ้จักวิถท ี างของพระองค์ 24 แต่เขาทัง้ หลายดูหมิน ่ ธรรมบัญญัตข ิ องพระองค์ และ ื่ สัตย์ใน ปฏิเสธพันธสัญญาของพระองค์ พวกเขาไม่ซอ กฎเกณฑ์ของพระองค์หรือและไม่ได ้ประพฤติพระราชกิจของ พระองค์ 25 เพราะฉะนัน ้ เอสดราส เพราะความว่างเปล่าย่อมเป็ นของ ว่างเปล่า และสําหรับความบริบรู ณ์ยอ ่ มเป็ นสิง่ บริบรู ณ์ 26 ดูเถิด เวลานัน ้ จะมาถึง หมายสําคัญเหล่านีท ้ เี่ ราบอกเจ ้า จะเกิดขึน ้ และเจ ้าสาวจะปรากฏตัว และนางจะออกมาปรากฏ ให ้เห็นว่าบัดนีถ ้ อนตัวไปจากแผ่นดินโลกแล ้ว 27 และผู ้ใดหลุดพ ้นจากความชัว่ ร ้ายทีก ่ ล่าวมาข ้างต ้น จะได ้ เห็นการอัศจรรย์ของเรา 28 เพราะว่าพระเยซูบต ุ รชายของเราจะถูกเปิ ดเผยพร ้อมกับผู ้ ่ ชมยินดีภายในสีร่ ้อยปี ทีอ ่ ยูก ่ บ ั พระองค์ และผู ้ทีเ่ หลืออยูจ ่ ะชืน 29 ภายหลังหลายปี นพ ี้ ระคริสต์บต ุ รของข ้าพเจ ้าจะ ้ พระชนม์และคนทัง้ ปวงทีม สิน ่ ช ี วี ต ิ ่ วามเงียบสงัดเหมือนอย่างการพิพากษา 30 และโลกจะเข ้าสูค ครัง้ ก่อนๆ เจ็ดวัน ดังนัน ้ จึงไม่มม ี นุษย์คนใดเหลืออยู่ 31 ครัน ้ ล่วงไปเจ็ดวันแล ้ว โลกทีย ่ ังไม่ตน ื่ ก็จะถูกปลุกให ้ฟื้ น ่ มทรามจะตายไป คืนชีพขึน ้ มา และโลกทีเ่ สือ 32 และแผ่นดินโลกจะให ้บรรดาผู ้ทีห ่ ลับอยูใ่ นเมืองนัน ้ กลับคืนมา และบรรดาผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นความเงียบจะผงคลีด ้วย และ ทีล ่ ล ี้ บ ั จะทรงช่วยจิตวิญญาณเหล่านัน ้ ทีผ ่ ก ู พันกับพวกเขาให ้ พ ้น 33 และองค์ผู ้สูงสุดจะทรงปรากฏบนบัลลังก์แห่งความ ยุตธิ รรม และความเศร ้าโศกจะผ่านพ ้นไป และความทรมาน ้ สุดลง อันยาวนานจะสิน 34 แต่การพิพากษาเท่านัน ้ ทีจ ่ ะคงอยู่ ความจริงจะคงอยู่ และ ศรัทธาจะเข ้มแข็งขึน ้ 35 และงานจะตามมา และจะมีการแสดงบําเหน็ จ และการกระ ทําดีจะมีผล และการกระทําชัว่ จะไม่มก ี ฎเกณฑ์ 36 แล ้วข ้าพเจ ้าจึงกล่าวว่า อับราฮัมอธิษฐานเพือ ่ คนโสโดม ก่อน และโมเสสเพือ ่ บรรพบุรษ ุ ทีท ่ ําบาปในถิน ่ ทุรกันดาร 37 และพระเยซูทรงติดตามพระองค์เพือ ่ อิสราเอลในสมัยของ อาจารย์วา่ 38 และซามูเอลและดาวิดเพือ ่ ความพินาศ และซาโลมอน สําหรับบรรดาผู ้ทีม ่ ายังสถานบริสท ุ ธิ์ 39 และเฮลีอส ั สําหรับคนทีไ่ ด ้รับฝน และสําหรับคนตายเพือ ่ เขาจะได ้มีชวี ต ิ อยู:่ 40 และเอเสเคียสสําหรับประชาชนในสมัยเซนนาเคอริบ และ มากมายสําหรับหลายๆ คน ่ มทรามก็เติบโตขึน 41 บัดนีเ้ มือ ่ เห็นว่าความเสือ ้ และความชัว่ ก็ทวีมากขึน ้ และคนชอบธรรมก็อธิษฐานเพือ ่ คนอธรรม ทําไม ตอนนีจ ้ งึ ไม่เป็ นเช่นนัน ้ ด ้วย? 42 พระองค์ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า "ชีวต ิ ปั จจุบน ั นีไ้ ม่ใช่ ้ สุดทีจ จุดสิน ่ ะมีสง่าราศีมากมาย ดังนัน ้ พวกเขาจึงอธิษฐาน เพือ ่ ผู ้อ่อนแอ
้ สุดของเวลานี้ 43 แต่วันพิพากษาจะเป็ นจุดสิน และเป็ น ่ มสลาย จุดเริม ่ ต ้นของความเป็ นอมตะทีจ ่ ะมาถึง ซึง่ ความเสือ ได ้ผ่านพ ้นไปแล ้ว ้ สุดลง 44 ความยับยัง้ ชัง่ ใจสิน การนอกใจก็ถก ู ตัดออก ความชอบธรรมก็เจริญขึน ้ และความจริงก็ผด ุ ขึน ้ มา 45 แล ้วไม่มม ี นุษย์คนใดสามารถช่วยผู ้ทีถ ่ ก ู ทําลายได ้ หรือ กดขีผ ่ ู ้ทีไ่ ด ้รับชัยชนะได ้ 46 ข ้าพเจ ้าจึงตอบไปว่า "นีเ่ ป็ นคํากล่าวแรกและครัง้ สุดท ้าย ทีข ่ ้าพเจ ้าว่า เป็ นการดีกว่าทีจ ่ ะไม่ยกแผ่นดินโลกให ้แก่อาดัม มิฉะนัน ้ เมือ ่ ได ้รับมอบแล ้วแล ้ว ก็ให ้ยับยัง้ เขาจากบาป" 47 เพราะเหตุใดมนุษย์ในยุคนีจ ้ งึ ได ้ประโยชน์อะไรทีจ ่ ะมีชวี ต ิ อยูอ ่ ย่างลําบาก และหลังจากความตายจะได ้มองหาการ ลงโทษ? 48 โอ เจ ้าอาดัม เจ ้าทําอะไรลงไป? เพราะถึงแม ้เจ ้าเป็ นคน ทําบาป เจ ้าก็มใิ ช่ตกคนเดียว แต่เราทุกคนทีม ่ าจากเจ ้า ั ญาว่าเราจะมีอายุ 49 จะมีประโยชน์อะไรแก่เราเล่า ถ ้ามีสญ ่ วามตายแล ้วหรือ? อมตะ ขณะนัน ้ เราได ้กระทําการอันนํ าไปสูค 50 และทรงสัญญาไว ้แก่เราว่าจะมีความหวังนิรันดร์ แต่ตวั เรา เองทีช ่ วั่ ร ้ายทีส ่ ด ุ ก็สญ ู เปล่า 51 และได ้มีการสถาปนาสุขภาพและความปลอดภัยไว ้สําหรับ เรา ทัง้ ทีเ่ ราดําเนินชีวต ิ อย่างชัว่ ร ้าย? 52 และพระเกียรติสริ ข ิ องผู ้สูงสุดนัน ้ ได ้รับการปกป้ องไว ้เพือ ่ ปกป้ องผู ้ทีด ่ ําเนินชีวต ิ อย่างระมัดระวัง ในขณะทีเ่ ราได ้ดําเนิน ในทางทีช ่ วั่ ร ้ายทีส ่ ด ุ 53 และจะมีการแสดงเมืองสวรรค์ซงึ่ ผลของมันคงอยู่ ตลอดไป ทีน ่ ัน ้ มีความปลอดภัยและยารักษาโรค เพราะเราจะ ไม่เข ้าไปในนัน ้ ? 54 (เพราะเราได ้เดินไปในทีอ ่ น ั ไม่พงึ ประสงค์) 55 และใบหน ้าของผู ้ละเว ้นจะส่องแสงเหนือดวงดาว ในขณะ ทีใ่ บหน ้าของเราจะมืดกว่าความมืดมิด? 56 เพราะว่าขณะทีเ่ ราดําเนินชีวต ิ และกระทําความชัว่ เราก็ไม่ คิดว่าจะต ้องทนทุกข์หลังจากความตายแล ้ว 57 แล ้วเขาตอบข ้าพเจ ้าว่า "นีเ่ ป็ นเงือ ่ นไขของการรบซึง่ มนุษย์ซงึ่ เกิดบนแผ่นดินโลกจะสู ้รบ 58 ว่าถ ้าเขาถูกชัยชนะ เขาจะต ้องทนทุกข์ดงั ทีเ่ จ ้ากล่าวไว ้ แต่ถ ้าเขาได ้รับชัยชนะ เขาก็จะรับสิง่ ทีเ่ รากล่าว 59 เพราะนีค ่ อ ื ชีวต ิ ทีโ่ มเสสพูดกับประชาชนขณะทีเ่ ขายังมี ชีวต ิ อยูว่ า่ `จงเลือกชีวต ิ เถิด เพือ ่ ท่านจะมีชวี ต ิ อยู'่ ่ พระองค์ หรือศาสดาพยากรณ์ 60 ถึงกระนัน ้ พวกเขาก็ไม่เชือ ทีม ่ าภายหลังพระองค์ หรือข ้าพระองค์ทพ ี่ ด ู กับพวกเขาด ้วย 61 เพือ ่ มิให ้มีความลําบากในการทําลายล ้างเหมือนอย่างจะมี ่ วามรอด ความยินดีเหนือคนเหล่านัน ้ ทีถ ่ ก ู ชักชวนให ้ไปสูค 62 ข ้าพเจ ้าทูลตอบไปว่า ข ้าแต่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ข ้าพระองค์ ทราบแล ้วว่าองค์ผู ้สูงสุดเรียกว่าทรงเมตตา ในเรือ ่ งที่ พระองค์ทรงเมตตาผู ้ทีย ่ ังไม่มาในโลก 63 และต่อบรรดาผู ้ทีห ่ ันไปหากฎของพระองค์ด ้วย 64 และพระองค์ทรงอดทนและทรงทนทุกข์แก่คนบาปเป็ น เวลานานเหมือนดังสิง่ มีชวี ต ิ ของพระองค์ 65 และว่าเขามีความอุดมสมบูรณ์ เพราะเขาพร ้อมทีจ ่ ะให ้ ตามทีต ่ ้องการ ๖๖ และว่าพระองค์ทรงมีพระเมตตาอันยิง่ ใหญ่, เพราะ พระองค์ทรงเพิม ่ ความเมตตาแก่คนทัง้ ทีม ่ อ ี ยูน ่ แ ี้ ละทีผ ่ า่ นไป แล ้วมากขึน ้ เรือ ่ ย ๆ และแก่คนทีจ ่ ะมาถึงด ้วย 67 เพราะถ ้าพระองค์ไม่ทวีความเมตตาของพระองค์ โลกก็คง ไม่อยูก ่ บ ั ผู ้ทีไ่ ด ้รับมรดกในโลกนีต ้ อ ่ ไป 68 และพระองค์ทรงอภัยโทษ เพราะหากพระองค์ไม่ทรง กระทําความดีของพระองค์เพือ ่ ปลดเปลือ ้ งบรรดาผู ้ทําความ ่ ี ชัว คนหนึง่ ในหมืน ่ ส่วนก็จะมีชวต ิ อยูต ่ อ ่ ไปไม่ได ้ 69 และเป็ นผู ้พิพากษา ถ ้าพระองค์ไม่ทรงอภัยแก่ผู ้ทีห ่ ายจาก พระวจนะของพระองค์ และขจัดการวิวาทอันมากมายออกไป
70. ควรมีเหลืออยูน ่ ้อยมากในจํานวนมากมายนับไม่ถ ้วน. บทที่ 8 1 และพระองค์ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า "องค์ผู ้สูงสุดทรงสร ้าง โลกนีไ้ ว ้สําหรับคนเป็ นอันมาก แต่โลกทีจ ่ ะมาถึงมีน ้อยคน" 2 เราจะบอกอุปมาแก่เจ ้า เอสดราส ดังเมือ ่ เจ ้าถามโลก มันจะ บอกเจ ้าว่า มันทําให ้เกิดรามากสําหรับภาชนะดินเผา แต่มฝ ี น ุ่ เล็กน ้อยทีเ่ ป็ นทองคําออกมา วิถข ี องโลกปั จจุบน ั นีก ้ ็เป็ น เช่นนัน ้ 3 มีคนสร ้างขึน ้ มากมาย แต่มน ี ้อยคนทีจ ่ ะรอด 4 ข ้าพเจ ้าจึงตอบและกล่าวว่า "จิตวิญญาณของข ้าพเจ ้าเอ๋ย จงกลืนลงไปเถิด ผู ้มีความเข ้าใจ และกลืนกินปั ญญา" 5 เพราะพระองค์ทรงยอมฟั งและเต็มใจพยากรณ์ เพราะ พระองค์ไม่มท ี วี่ า่ งอีกต่อไปนอกจากมีชวี ต ิ อยูเ่ ท่านัน ้ 6 ข ้าแต่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า หากพระองค์ไม่ทรงยอมให ้ผู ้รับใช ้ ของพระองค์ ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายได ้อธิษฐานต่อพระพักตร์ ้ สายแก่จต พระองค์ และพระองค์ประทานเชือ ิ ใจของเรา และ ทรงเพาะเลีย ้ งความเข ้าใจของเรา เพือ ่ จะได ้บังเกิดผล มนุษย์ ่ มทรามซึง่ ดํารงตําแหน่งแทนมนุษย์จะมีชวี ต แต่ละคนทีเ่ สือ ิ อยูไ่ ด ้อย่างไร 7 เพราะท่านอยูแ ่ ต่ผู ้เดียว และเราทุกคนต่างก็มฝ ี ี มืออัน เดียวกันจากพระหัตถ์ของพระองค์ ดังทีท ่ า่ นได ้กล่าวไว ้แล ้ว 8 เพราะว่าเมือ ่ บัดนีบ ้ ด ั นีร้ า่ งกายอยูใ่ นครรภ์ของมารดา และ พระองค์ทรงให ้อวัยวะนัน ้ สิง่ สร ้างของพระองค์ก็ถก ู สงวนไว ้ ด ้วยไฟและนํ้ า และฝี มือของเจ ้าจะคงอยูถ ่ งึ สิง่ สร ้างของ พระองค์ซงึ่ สร ้างขึน ้ ในนางนัน ้ เป็ นเวลาเก ้าเดือน 9 แต่สงิ่ ใดทีเ่ ก็บรักษาไว ้และเก็บรักษาไว ้นัน ้ ก็จะสงวนไว ้ และเมือ ่ ถึงเวลา ครรภ์ทถ ี่ ก ู สงวนไว ้ก็จะฝากสิง่ ทีง่ อกขึน ้ มาใน นัน ้ ไว ้ 10 เพราะพระองค์ทรงบัญชาให ้เอาอวัยวะต่างๆ ของร่างกาย คือให ้ให ้นมจากอกซึง่ เป็ นผลของอก 11 เพือ ่ สิง่ ทีป ่ ัน ้ ไว ้นัน ้ จะได ้รับการบํารุงเลีย ้ งอยูช ่ วั่ ระยะเวลา หนึง่ จนกว่าพระองค์จะทรงจําหน่ายมันให ้เป็ นความเมตตา ของพระองค์ 12 พระองค์ทรงเลีย ้ งดูมันขึน ้ มาด ้วยความชอบธรรมของ พระองค์ และทรงเลีย ้ งดูมันตามพระราชบัญญัตข ิ องพระองค์ และทรงปรับปรุงมันตามวิจารณญาณของพระองค์ 13 และเจ ้าจงทําให ้มันตายเหมือนอย่างทีค ่ ณ ุ สร ้าง และทําให ้ มันเป็ นงานของเจ ้า 14 เหตุฉะนัน ้ ถ ้าท่านจะทําลายผู ้ทีท ่ รงใช ้แรงงานหนักเช่นนี้ เป็ นเรือ ่ งง่ายทีจ ่ ะกําหนดตามพระบัญชาของพระองค์ เพือ ่ ว่า สิง่ ทีส ่ ร ้างขึน ้ นัน ้ จะได ้สงวนไว ้ 15 ข ้าแต่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า บัดนีข ้ ้าพระองค์จะพูด การแตะ ต ้องมนุษย์โดยทั่วไป เจ ้าก็รู ้ดีทส ี่ ด ุ แต่แตะต ้องชนชาติของ พระองค์ ข ้าพระองค์เสียใจเพราะเห็นแก่เขา 16 และเพราะมรดกของเจ ้า ซึง่ เราโศกเศร ้าเพราะเหตุของ เขา และเพือ ่ อิสราเอลซึง่ ข ้าพเจ ้าเป็ นหนักเพือ ่ เขา และเพือ ่ ยาโคบซึง่ ข ้าพเจ ้าเดือดร ้อนเพราะเห็นแก่เขา 17 เพราะฉะนัน ้ เราจะเริม ่ อธิษฐานต่อพระพักตร์ทา่ นเพือ ่ ตัว ข ้าพเจ ้าเองและเพือ ่ พวกเขา เพราะข ้าพเจ ้าเห็นนํ้ าตกของเรา ทีอ ่ าศัยอยูใ่ นแผ่นดินนัน ้ 18แต่ข ้าพเจ ้าได ้ยินความรวดเร็วของผู ้พิพากษาทีจ ่ ะมาถึง 19 เพราะฉะนัน ้ จงฟั งเสียงของเรา และเข ้าใจถ ้อยคําของเรา และเราจะพูดต่อหน ้าเจ ้า นีค ่ อ ื จุดเริม ่ ต ้นของถ ้อยคําของ Esdras ก่อนทีเ่ ขาจะถูกนํ าขึน ้ : และฉั น s ความช่วยเหลือ, 20 ข ้าแต่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า พระองค์ผู ้ทรงสถิตอยูใ่ นนิรันดร์ ซึง่ ทอดพระเนตรสิง่ เบือ ้ งบนในสวรรค์และในอากาศ
21 บัลลังก์ของพระองค์ประเมินค่าไม่ได ้ ซึง่ ไม่อาจเข ้าใจถึง ่ อยู่ สง่าราศีของเขาได ้ ต่อหน ้าเหล่าทูตสวรรค์ก็ยน ื ตัวสัน ข ้างหน ้า ่ วชาญเรือ 22 ผู ้ปรนนิบต ั ข ิ องเขาเชีย ่ งลมและไฟ ผู ้ซึง่ ถ ้อยคํา เป็ นจริงและคําพูดสมํา่ เสมอ ซึง่ พระบัญญัตน ิ ัน ้ เข ้มแข็งและ กฤษฎีกาก็น่าสะพรึงกลัว 23 ผู ้ซึง่ ดูแห ้งแล ้งไปในทีล ่ ก ึ และความขุน ่ เคืองกระทําให ้ ภูเขาทัง้ หลายละลายไป อันเป็ นพยานความจริงว่า 24 ขอทรงฟั งคําอธิษฐานของผู ้รับใช ้ของพระองค์ และเงีย ่ หู ฟั งคําวิงวอนของสิง่ มีชวี ต ิ ของพระองค์ 25 เพราะว่าฉั นยังมีชวี ต ิ อยู่ ฉั นจะพูด และตราบใดทีฉ ่ ั นมี ความเข ้าใจ ฉั นจะตอบ 26 ขออย่าทรงมองดูบาปของชนชาติของพระองค์ แต่แก่ผู ้ที่ ปรนนิบต ั เิ จ ้าด ้วยความจริง 27 อย่าสนใจอุบายอันชัว่ ร ้ายของคนนอกศาสนา แต่จงสนใจ ความปรารถนาของบรรดาผู ้ทีร่ ักษาพระโอวาทของพระองค์ ให ้อยูใ่ นความทุกข์ยาก 28 อย่าคิดถึงบรรดาผู ้ทีเ่ ดินแสร ้งทําเป็ นต่อหน ้าเจ ้า แต่จง จดจําพวกเขา ซึง่ ได ้รู ้จักความกลัวของเจ ้าตามประสงค์ของ เจ ้าแล ้ว 29 อย่าเป็ นพระประสงค์ของพระองค์ทจ ี่ ะทําลายคนทัง้ หลาย ทีม ่ ช ี วี ต ิ เยีย ่ งสัตว์เดียรัจฉาน แต่ให ้มองดูบรรดาผู ้ทีส ่ อนธรรม บัญญัตข ิ องพระองค์อย่างชัดเจน 30 เจ ้าอย่าโกรธเคืองบรรดาสัตว์ทถ ี่ อ ื ว่าเลวร ้ายยิง่ กว่าสัตว์ เดียรัจฉาน แต่จงรักผู ้ทีว่ างใจในความชอบธรรมและสง่าราศี ของพระองค์เสมอมา 31 เพราะว่าเราและบรรพบุรษ ุ ของเราต ้องอ่อนระทวยด ้วยโรค ่ ว่าเป็ นผู ้ เช่นนี้ แต่เพราะพวกเราทีเ่ ป็ นคนบาป ท่านจึงได ้ชือ เมตตา 32 เพราะถ ้าท่านปรารถนาจะมีความเมตตาต่อพวกเรา ท่านก็ จะเรียกว่าเป็ นผู ้เมตตาต่อพวกเราทีไ่ ม่มก ี ารกระทําอันชอบ ธรรม 33 เพราะว่าคนชอบธรรมซึง่ มีผลงานดีมากมายสะสมไว ้กับ เจ ้า ก็จะได ้รับรางวัลจากการกระทําของตนเอง 34 มนุษย์เป็ นอะไรเล่าทีเ่ จ ้าจะไม่พอใจเขา? หรือคนชัว่ อายุท ี่ ่ มสลายนัน เสือ ้ คืออะไรเล่าทีเ่ จ ้าจะขมขืน ่ ต่อมัน? 35 เพราะว่าตามความจริงแล ้วไม่มม ี นุษย์คนใดในพวกเขาที่ ่ สัตย์ไม่มส ั เกิดมา แต่เขาได ้ประพฤติชวั่ และในบรรดาผู ้ซือ ี ก คนเดียวทีไ่ ม่ทําผิด 36 ข ้าแต่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า เพราะในกรณีนค ี้ วามชอบธรรม และความดีของพระองค์จะถูกสําแดง ถ ้าพระองค์ทรงเมตตา คนเหล่านัน ้ ทีไ่ ม่มั่นใจในการกระทําดี 37 แล ้วพระองค์ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า "เจ ้าพูดถูกแล ้วบาง ประการ และจะเป็ นไปตามถ ้อยคําของเจ ้า" 38 เพราะแท ้จริงแล ้ว เราจะไม่คํานึงถึงลักษณะของคน เหล่านัน ้ ทีท ่ ําบาปก่อนตาย ก่อนการพิพากษา ก่อนการ ทําลาย ั ของคนชอบธรรม และเราจะ 39 แต่เราจะเปรมปรีดใิ์ นอุปนิสย ระลึกถึงการเดินทางของเขา ความรอด และรางวัลทีพ ่ วกเขา จะได ้รับด ้วย 40 ดังทีเ่ ราได ้กล่าวไปแล ้ว สิง่ นัน ้ จะเป็ นอย่างนัน ้ 41 เพราะว่าชาวนาหว่านพืชมากบนดินและปลูกต ้นไม ้มากฉั น ใด แต่สงิ่ ทีห ่ ว่านดีตามฤดูกาลก็ไม่งอกขึน ้ มา และพืชทีป ่ ลูก ไว ้ก็ไม่หยั่งรากฉั นใด คนทีห ่ ว่านก็เป็ นฉั นนัน ้ ในโลก; พวก เขาจะไม่รอดทัง้ หมด 42 ข ้าพเจ ้าจึงตอบไปว่า "ถ ้าข ้าพเจ ้าได ้รับพระคุณแล ้ว ข ้าพเจ ้าขอพูดเถิด" ้ สายของเกษตรกรพินาศ ถ ้ามันงอกขึน 43 เหมือนอย่างเชือ ้ มา และไม่ได ้รับฝนของเจ ้าตามกําหนดเวลา หรือถ ้าฝนตกหนัก จนทําให ้เสียหาย
่ 44 มนุษย์ซงึ่ ปั น ้ ขึน ้ ด ้วยมือของเจ ้าก็พน ิ าศเช่นกัน และได ้ชือ ว่าเป็ นรูปจําลองของเจ ้า เพราะว่าเจ ้าเป็ นเหมือนเขา ซึง่ เจ ้า ได ้สร ้างสิง่ สารพัดเพือ ่ เห็นแก่เขา และได ้เปรียบเขากับ พงศ์พันธุข ์ องชาวเกษตรกร 45 ขออย่าทรงโกรธเรา แต่ทรงละเว ้นประชากรของพระองค์ และเมตตาต่อมรดกของพระองค์เอง เพราะพระองค์ทรง เมตตาต่อสิง่ มีชวี ต ิ ของพระองค์ 46 แล ้วพระองค์ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า "สิง่ ทีเ่ ป็ นอยูใ่ นปั จจุบน ั ก็ ่ ่ ่ มีอยูใ่ นปั จจุบน ั และสิงทีจ ่ ะมีมาซึงสิงทีจ ่ ะเกิดขึน ้ ก็จะเกิดขึน ้ " 47 เพราะเจ ้าทําได ้ไม่ดน ี ักทีจ ่ ะรักสิง่ มีชวี ต ิ ของข ้ายิง่ กว่าข ้า แต่ข ้ามักจะเข ้ามาใกล ้เจ ้าและไปหามัน แต่ไม่เคยไปหาคน อธรรมเลย 48 ในเรือ ่ งนีพ ้ ระองค์ทรงอัศจรรย์ตอ ่ พระพักตร์ผู ้สูงสุดด ้วย 49 โดยทีท ่ า่ นได ้ถ่อมตัวลงอย่างทีเ่ ป็ นอยู่ และไม่ได ้ตัดสินว่า ตนสมควรทีจ ่ ะได ้รับเกียรติอย่างมากท่ามกลางคนชอบธรรม ๕๐ เพราะความทุกข์ยากอันใหญ่หลวงหลายประการจะ เกิดขึน ้ แก่พวกเขาซึง่ ในยุคสุดท ้ายจะอยูใ่ นโลก เพราะพวก เขาดําเนินไปด ้วยความจองหองอย่างยิง่ 51 แต่ทา่ นจงเข ้าใจด ้วยตัวท่านเอง และแสวงหาสง่าราศีเพือ ่ ผู ้ทีเ่ ป็ นเหมือนท่าน 52 เพราะว่าสวรรค์เปิ ดแล ้ว ต ้นไม ้แห่งชีวต ิ ถูกปลูกไว ้แล ้ว เวลาทีจ ่ ะมาถึงก็เตรียมไว ้ ความอุดมสมบูรณ์ก็เตรียมไว ้แล ้ว เมืองก็ถก ู สร ้างขึน ้ และอนุญาตให ้พักผ่อนได ้ แท ้จริงแล ้ว ความดีและปั ญญาอันสมบูรณ์ 53 รากแห่งความชัว่ ถูกผนึกไว ้จากเจ ้า ความอ่อนแอ และตัว ่ รกเพือ มอดก็ถก ู ซ่อนไว ้จากเจ ้า และการเน่าเปื่ อยก็หนีไปสูน ่ จะถูกลืม 54 ความโศกเศร ้าผ่านไป และในทีส ่ ด ุ ขุมทรัพย์แห่งความ เป็ นอมตะก็ปรากฏให ้เห็น ๕๕ และฉะนัน ้ เจ ้าอย่าถามคําถามอีกต่อไปเกีย ่ วกับจํานวนคน เหล่านัน ้ ทีพ ่ น ิ าศ. 56 เพราะว่าเมือ ่ พวกเขาได ้รับอิสรภาพแล ้ว เขาดูหมิน ่ องค์ผู ้ สูงสุด คิดดูหมิน ่ ธรรมบัญญัตข ิ องพระองค์ และละทิง้ วิถท ี าง ของพระองค์ 57 ยิง่ กว่านัน ้ เขาได ้เหยียบยํา่ ความชอบธรรมของพระองค์ลง 58 และคิดในใจว่าไม่มพ ี ระเจ ้า แท ้จริงแล ้ว, และโดยทีร่ ู ้ว่า พวกเขาต ้องตาย. 59 เพราะว่าสิง่ ทีก ่ ล่าวมาข ้างต ้นจะรับท่านได ้ฉั นใด ความ กระหายและความเจ็บปวดก็ได ้เตรียมไว ้สําหรับพวกเขาแล ้ว เพราะว่าพระองค์มใิ ช่พระประสงค์ของพระองค์ทจ ี่ ะให ้มนุษย์ ้ ไป สูญสิน 60แต่บรรดาสิง่ ทีถ ่ ก ู สร ้างมาก็ม ี ทรงทําให ้พระนามของ พระองค์ผู ้ทรงสร ้างพวกเขาเป็ นมลทิน และทรงสํานึกคุณต่อ พระองค์ผู ้ทรงจัดเตรียมชีวต ิ ไว ้ให ้พวกเขา 61 ฉะนัน ้ บัดนีก ้ ารพิพากษาของข ้าพเจ ้าก็มาถึงแล ้ว 62 สิง่ เหล่านีเ้ ราไม่ได ้สําแดงแก่คนทัง้ ปวงแต่แก่ทา่ นและ บางคนเช่นท่าน แล ้วข ้าพเจ ้าก็ตอบไปว่า 63 ข ้าแต่พระเจ ้า ดูเถิด บัดนีพ ้ ระองค์ได ้ทรงแสดงให ้ข ้า พระองค์เห็นถึงการอัศจรรย์มากมาย ซึง่ พระองค์จะทรง เริม ่ ทําในวาระสุดท ้าย แต่ในเวลาใดพระองค์มไิ ด ้ทรงสําแดง แก่ข ้าพระองค์ บทที่ 9 1 พระองค์ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า `จงวัดเวลาด ้วยตัวมันเอง และ เมือ ่ เจ ้าเห็นหมายสําคัญในอดีตซึง่ เราได ้บอกแก่เจ ้าแล ้ว 2 แล ้วเจ ้าจะเข ้าใจว่าเป็ นเวลาเดียวกันนัน ้ เองทีผ ่ ู ้สูงสุดจะเริม ่ เสด็จเยือนโลกทีพ ่ ระองค์ทรงสร ้างไว ้ 3 เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ เห็นแผ่นดินไหวและเสียงอึกทึกครึกโครม ของผู ้คนในโลก
4 แล ้วเจ ้าจะเข ้าใจดีวา่ องค์ผู ้สูงสุดตรัสถึงสิง่ เหล่านัน ้ ตัง้ แต่ สมัยก่อนเจ ้าตัง้ แต่แรกเริม ่ 5 เพราะว่าเช่นเดียวกับทุกสิง่ ในโลกทีม ่ จ ี ด ุ เริม ่ ต ้นและ ้ สุด และการสิน ้ สุดก็ปรากฏชัดฉั นใด จุดสิน ั เจนในการ 6 เช่นกัน สมัยของผู ้สูงสุดก็มจ ี ด ุ เริม ่ ต ้นทีช ่ ด ้ สุดด ้วยผลและหมายสําคัญ อัศจรรย์และฤทธิเ์ ดช และสิน 7 และทุกคนทีไ่ ด ้รับความรอดและสามารถรอดพ ้นได ้ด ้วย ่ ซึง่ ท่านทัง้ หลายได ้เชือ ่ การกระทําของเขาและโดยความเชือ แล ้ว 8 จะได ้รับการสงวนไว ้จากภยันตรายดังกล่าว และจะเห็น ความรอดของเราในแผ่นดินของเรา และภายในเขตแดนของ เรา เพราะเราได ้ชําระสิง่ เหล่านัน ้ ให ้บริสท ุ ธิเ์ พือ ่ เราตัง้ แต่ แรกเริม ่ 9 แล ้วพวกเขาจะตกอยูใ่ นสภาพทีน ่ ่าสมเพช ซึง่ บัดนีไ้ ด ้ใช ้ ทางของเราในทางทีผ ่ ด ิ และบรรดาผู ้ทีท ่ อดทิง้ พวกเขาด ้วย ความยินดีจะต ้องอยูใ่ นความทรมาน 10 เพราะว่าคนเหล่านัน ้ ได ้รับผลประโยชน์ในชีวต ิ แต่ไม่รู ้จัก เรา ๑๑ และบรรดาผู ้ทีร่ ังเกียจกฎของเรา, ขณะทีพ ่ วกเขายังมี เสรีภาพ, และเมือ ่ สถานทีแ ่ ห่งการกลับใจเปิ ดให ้พวกเขาแล ้ว, ไม่เข ้าใจ, แต่ดห ู มิน ่ มัน; 12 คนเดียวกันจะต ้องรู ้เรือ ่ งนีห ้ ลังจากตายด ้วยความเจ็บปวด 13 ฉะนัน ้ อย่าสงสัยว่าคนอธรรมจะถูกลงโทษอย่างไร และ เมือ ่ ใด แต่จงถามว่าคนชอบธรรมจะรอดได ้อย่างไร โลกนีเ้ ป็ น ของใคร และโลกถูกสร ้างขึน ้ เพือ ่ ใคร 14 แล ้วข ้าพเจ ้าก็ตอบไปว่า 15 เราได ้กล่าวไว ้แล ้ว และตอนนีก ้ ็พด ู แล ้ว และจะพูดต่อ ภายหลังด ้วยว่ามีคนทีพ ่ น ิ าศมากกว่าทีจ ่ ะรอดเสียอีก 16 เหมือนคลืน ่ ทีใ่ หญ่ยงิ่ กว่าหยดนํ้ า 17 และพระองค์ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า นาเป็ นอย่างไร เมล็ดพืช ก็เป็ นเช่นนัน ้ ดอกไม ้เป็ นอย่างไร สีก็เป็ นเช่นนัน ้ คนงานก็เป็ น อย่างนัน ้ งานก็เป็ นอย่างนัน ้ ด ้วย และชาวนาก็เป็ นตัวของเขา เองฉั นใด การเลีย ้ งของเขาก็เช่นกัน เพราะว่าเป็ นเวลาของ โลก 18 บัดนีเ้ มือ ่ เราเตรียมโลกซึง่ ยังไม่ถก ู สร ้างไว ้ แม ้แต่โลกทีจ ่ ะ อาศัยอยูใ่ นโลกนี้ ก็ไม่มใี ครพูดคัดค ้านข ้าพเจ ้า ่ ฟั ง แต่บด ั ของสิง่ ทีถ 19 เพราะครัง้ นัน ้ ทุกคนก็เชือ ั นีน ้ ส ิ ย ่ ก ู ่ มทรามลงด ้วยเชือ ้ สร ้างขึน ้ ในโลกนีซ ้ งึ่ ถูกสร ้างขึน ้ มานัน ้ เสือ สายอันถาวร และด ้วยกฎซึง่ ไม่อาจหยั่งรู ้ได ้ก็กําจัดตัวเอง ออกไป 20 ข ้าพเจ ้าจึงพิจารณาโลก และดูเถิด มีอน ั ตรายเกิดขึน ้ เพราะอุบายทีเ่ ข ้าไปในนัน ้ 21 ข ้าพเจ ้าเห็นและละเว ้นมันไว ้มาก และได ้เก็บองุน ่ ในกอ และพืชจากชนชาติใหญ่ไว ้ให ้แก่ข ้าพเจ ้า 22 คราวนัน ้ ขอให ้มวลชนพินาศซึง่ เกิดมาโดยเปล่าประโยชน์ และขอให ้เก็บองุน ่ และพืชของฉั นไว ้ เพราะว่าเราได ้ทําให ้มัน สมบูรณ์แบบด ้วยความพยายามอันหนักหน่วง 23 อย่างไรก็ตาม หากเจ ้าหยุดอีกเจ็ดวัน (แต่เจ ้าจะไม่อด อาหารในวันเหล่านัน ้ 24 แต่จงเข ้าไปในทุง่ ดอกไม ้ ทีไ่ ม่มก ี ารสร ้างบ ้าน และกินแต่ ดอกไม ้ในทุง่ เท่านัน ้ ไม่ลม ิ้ รสเนือ ้ ไม่ดม ื่ เหล ้าองุน ่ แต่กน ิ ดอกไม ้เท่านัน ้ ;) 25 และอธิษฐานต่อองค์สงู สุดเป็ นนิตย์ แล ้วข ้าพเจ ้าจะมา สนทนากับท่าน 26 ข ้าพเจ ้าจึงเข ้าไปในทุง่ นาทีเ่ รียกว่าอารดาท ตามที่ พระองค์ทรงบัญชาข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้านั่งอยูท ่ า่ มกลางดอกไม ้ ทีน ่ ั่น และได ้กินพืชผักตามท ้องทุง่ และเนือ ้ ของผักนัน ้ ก็อม ิ่ เอมใจ 27 ครัน ้ ผ่านไปเจ็ดวัน ข ้าพเจ ้านั่งอยูบ ่ นหญ ้า และจิตใจของ ข ้าพเจ ้าก็ปั่นป่ วนอยูใ่ นตัวข ้าพเจ ้าเหมือนแต่กอ ่ น
28 ข ้าพเจ ้าก็อ ้าปากและเริม ่ ทูลต่อพระพักตร์องค์ผู ้สูงสุดว่า 29 ข ้าแต่พระเจ ้า พระองค์ทรงปรากฏแก่ข ้าพระองค์ทงั ้ หลาย ทรงปรากฏแก่บรรพบุรษ ุ ของข ้าพระองค์ทงั ้ หลายในถิน ่ ทุรกันดาร ในสถานทีซ ่ งึ่ ไม่มใี ครเหยียบยํา่ ในทีแ ่ ห ้งแล ้ง เมือ ่ พวกเขาออกมาจากอียป ิ ต์ 30 และพระองค์ตรัสว่า โอ อิสราเอลเอ๋ย จงฟั งเราเถิด และจํา ้ สายของยาโคบ คําพูดของเราไว ้ เจ ้าเป็ นเชือ 31 เพราะดูเถิด เราได ้หว่านกฎของเราไว ้ในเจ ้า และมันจะ เกิดผลในเจ ้า และเจ ้าจะได ้รับเกียรติในนัน ้ ตลอดไป 32 แต่บรรพบุรษ ุ ของเราผู ้ได ้รับพระราชบัญญัตน ิ ัน ้ มิได ้รักษา ไว ้ และมิได ้ปฏิบต ั ต ิ ามกฎเกณฑ์ของพระองค์ และถึงแม ้ผล แห่งพระราชบัญญัตข ิ องพระองค์จะไม่พน ิ าศไป แต่ก็ทํา ไม่ได ้ เพราะว่าเป็ นของพระองค์ 33 แต่คนทีไ่ ด ้รับก็พน ิ าศเพราะไม่ได ้เก็บสิง่ ทีห ่ ว่านไว ้ในตัว เขา 34 และดูเถิด เป็ นธรรมเนียมเมือ ่ พืน ้ ดินได ้รับเมล็ดพืช หรือ ทะเล เรือ หรือภาชนะใดๆ ทีก ่ น ิ เนือ ้ หรือเครือ ่ งดืม ่ ซึง่ เมือ ่ หว่านหรือโยนลงไปในนัน ้ ก็พน ิ าศ 35 สิง่ ทีห ่ ว่านหรือโยนลงในนัน ้ หรือทีไ่ ด ้รับนัน ้ ก็พน ิ าศและไม่ อยูก ่ บ ั เรา แต่มไิ ด ้เกิดขึน ้ กับเราเลย 36 เพราะว่าพวกเราทีไ่ ด ้รับธรรมบัญญัตก ิ ็พน ิ าศเพราะบาป และใจของเราทีไ่ ด ้รับธรรมบัญญัตก ิ ็พน ิ าศด ้วย 37 ถึงกระนัน ้ ธรรมบัญญัตก ิ ็ไม่พน ิ าศ แต่จะคงอยูใ่ น พลังของ เขา 38 เมือ ่ ข ้าพเจ ้ากล่าวคําเหล่านีใ้ นใจ ข ้าพเจ ้าก็มองย ้อนกลับ ไป ทางด ้านขวาข ้าพเจ ้าเห็นผู ้หญิงคนหนึง่ และดูเถิด นาง ครํ่าครวญและร ้องไห ้ด ้วยเสียงอันดัง และมีจต ิ ใจโศกเศร ้ายิง่ ้ ผ ้าถูกเช่า และเธอก็มข นัก เสือ ี เี้ ถ ้าอยูบ ่ นศีรษะ 39 แล ้วให ้ข ้าพเจ ้านึกไปถึงเรือ ่ งทีข ่ ้าพเจ ้าอยูน ่ ัน ้ และหัน ข ้าพเจ ้าไปหาเธอ 40 และถามนางว่า "เหตุใดเจ ้าจึงร ้องไห ้เล่า" เหตุใดท่านจึง โศกเศร ้าอยูใ่ นใจ? 41 และนางพูดกับข ้าพเจ ้าว่า "ท่านเจ ้าข ้า ปล่อยให ้ข ้าพเจ ้า อยูค ่ นเดียวเถิด เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะรํ่าไห ้และเพิม ่ ความโศกเศร ้า แก่ข ้าพเจ ้า เพราะว่าข ้าพเจ ้ามีจต ิ ใจปั่ นป่ วนและทรุดโทรมลง มาก" 42 ข ้าพเจ ้าจึงถามนางว่า "เจ ้าเป็ นอะไรไป" บอกฉั น. 43 นางกล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า ข ้าพเจ ้าผู ้รับใช ้ของท่านเป็ นหมัน และไม่มบ ี ต ุ ร แม ้ว่าข ้าพเจ ้ามีสามีได ้สามสิบปี แล ้ว 44 ตลอดสามสิบปี นัน ้ ข ้าพเจ ้าไม่ได ้ทําอะไรอย่างอืน ่ ทัง้ กลางวันและกลางคืน และทุกๆ ชัว่ โมง แต่ได ้อธิษฐานต่อ องค์สงู สุด 45 ล่วงมาสามสิบปี แล ้ว พระเจ ้าทรงได ้ยินสาวใช ้ของ พระองค์ ทรงทอดพระเนตรความทุกข์ยากของข ้าพเจ ้า ทรง พิจารณาความทุกข์ยากของข ้าพเจ ้า และประทานบุตรชายให ้ ข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าก็ยน ิ ดีในตัวเขามาก สามีของข ้าพเจ ้าและ เพือ ่ นบ ้านของข ้าพเจ ้าก็เช่นกัน และเราให ้เกียรติอย่างยิง่ แก่ เขา ผู ้ทรงอํานาจ 46 และข ้าพเจ ้าได ้เลีย ้ งดูเขาด ้วยความยากลําบากมากมาย 47 ครัน ้ เขาโตขึน ้ และถึงกําหนดเวลาทีเ่ ขาจะมีภรรยา ฉั นก็ เลยจัดงานเลีย ้ ง บทที่ 10 1 ต่อมาเมือ ่ บุตรชายของข ้าพเจ ้าเข ้าไปในห ้องอภิเษกสมรส แล ้ว เขาก็ล ้มลงตาย 2 แล ้วเราทุกคนก็ดบ ั ไฟเสีย และเพือ ่ นบ ้านก็ลก ุ ขึน ้ มา ปลอบโยนข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าจึงพักผ่อนจนถึงวันทีส ่ องใน กลางคืน
3 และต่อมาเมือ ่ เขาทัง้ หลายออกไปเพือ ่ ปลอบใจข ้าพเจ ้า แล ้ว ในทีส ่ ด ุ ข ้าพเจ ้าก็จะนิง่ สงบ แล ้วข ้าพเจ ้าก็ลก ุ ขึน ้ ในเวลา กลางคืนแล ้วหนีไป และเข ้ามายังทุง่ นีด ้ งั ทีท ่ า่ นเห็น 4 บัดนีข ้ ้าพเจ ้าตัง้ ใจว่าจะไม่กลับเข ้าไปในเมือง แต่จะอยูท ่ น ี่ ี่ และไม่กน ิ หรือดืม ่ แต่จะครํ่าครวญและอดอาหารอยูเ่ สมอ จนกว่าข ้าพเจ ้าจะตาย 5 แล ้วข ้าพเจ ้าก็ละสมาธิซงึ่ ข ้าพเจ ้าอยูน ่ ัน ้ ไว ้ และพูดกับนาง ด ้วยความโกรธว่า 6 เจ ้าเป็ นผู ้หญิงทีโ่ ง่เขลาเหนือสิง่ อืน ่ ใด เจ ้าไม่เห็นความ โศกเศร ้าของเราเลย และเกิดอะไรขึน ้ กับเรา? ้ และ 7 ศิโยนมารดาของเรานัน ้ เต็มไปด ้วยความหนักใจทัง้ สิน ถ่อมใจมาก ครวญครางอย่างแสนสาหัสได ้อย่างไร 8 บัดนีเ้ มือ ่ เห็นเราทุกคนโศกเศร ้าและโศกเศร ้าเพราะเราทุก คนตกทุกข์ลําบาก ท่านเป็ นทุกข์เรือ ่ งบุตรชายคนเดียวหรือ 9 เพราะถามโลกแล ้วเธอจะบอกเจ ้าว่า เธอเป็ นผู ้ทีค ่ วรจะไว ้ ทุกข์เพราะการล่มสลายของสัตว์มากมายทีง่ อกขึน ้ มาบนตัว เธอ 10 เพราะในตอนแรกทุกคนก็ออกมาจากเธอ และคนอืน ่ ๆ ก็ ่ วามพินาศเกือบ ออกมาจากเธอ และดูเถิด พวกเขาเดินไปสูค ทัง้ หมด และมีคนจํานวนมากทีถ ่ ก ู ถอนรากออกไปอย่าง ้ เชิง สิน 11 ผู ้ใดเล่าจะไว ้ทุกข์มากกว่านางทีไ่ ด ้สูญเสียคนเป็ นอันมาก ไป และไม่ใช่เจ ้า ศิลปะใดทีข ่ ออภัย แต่สําหรับสิง่ หนึง่ ? 12 แต่หากเจ ้ากล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า ความครํ่าครวญของ ข ้าพเจ ้าไม่เหมือนกับของโลก เพราะว่าข ้าพเจ ้าได ้สูญเสียผล แห่งครรภ์ของข ้าพเจ ้า ซึง่ ข ้าพเจ ้าได ้คลอดออกมาด ้วยความ เจ็บปวด และประสบด ้วยความโศกเศร ้า 13 แต่แผ่นดินโลกหาเป็ นเช่นนัน ้ ไม่ เพราะประชาชนในนัน ้ ก็ ้ ไปตามทางโลกตามทีไ่ ด ้มา สูญสิน 14 แล ้วเรากล่าวแก่เจ ้าว่า ดังทีเ่ จ ้าคลอดออกมาด ้วยแรงงาน แผ่นดินก็ให ้พืชผลแก่มนุษย์ตงั ้ แต่แรกเริม ่ แก่พระองค์ผู ้ทรง สร ้างเธอฉั นนัน ้ 15 เพราะฉะนัน ้ บัดนีจ ้ งเก็บความโศกเศร ้าไว ้กับตัว และ อดทนกับสิง่ ทีเ่ กิดแก่เจ ้าด ้วยความกล ้าหาญ 16 เพราะถ ้าเจ ้ายอมรับความมุง่ หมายของพระเจ ้าทีจ ่ ะ ยุตธิ รรม เจ ้าทัง้ สองก็จะรับบุตรชายของเจ ้าทันเวลา และจะ ได ้รับการยกย่องในหมูส ่ ตรี 17 จงเข ้าไปในเมืองไปหาสามีของเจ ้าเถิด 18 และนางพูดกับฉั นว่า "ฉั นจะไม่ทําอย่างนัน ้ ฉั นจะไม่เข ้า ไปในเมือง แต่ฉันจะตายทีน ่ "ี่ 19 ข ้าพเจ ้าจึงพูดกับนางต่อไปว่า 20 อย่าทําเช่นนัน ้ แต่รับคําแนะนํ าเถิด โดยฉั น: สําหรับความ ทุกข์ยากของไซออนมีกอ ี่ ย่าง? จงได ้รับการปลอบประโลมใจ ในเรือ ่ งความโศกเศร ้าของกรุงเยรูซาเล็ม 21 เพราะเจ ้าเห็นว่าสถานบริสท ุ ธิข ์ องเราถูกทิง้ ร ้าง แท่นบูชา ของเราพังลง วิหารของเราถูกทําลาย 22 เพลงสดุดข ี องเราถูกวางลงบนพืน ้ เพลงของเราถูกปิ ดลง ้ สุดลงแล ้ว แสงคันประทีปของเราดับลง ความยินดีของเราสิน ิ ธิข หีบพันธสัญญาของเราก็ถก ู ทําลาย สิง่ ศักดิส ์ ท ์ องเราก็ถก ู ่ มเสีย และชือ ่ ที่ ถูกเรียกมาหาเราเกือบจะดูหมิน ทําให ้เสือ ่ ลูกหลานของเราต ้องอับอาย ปุโรหิตของเราถูกเผา คนเลวี ของเราตกไปเป็ นเชลย หญิงพรหมจารีของเรามีมลทิน และ ภรรยาของเราถูกข่มเหง คนชอบธรรมของเราถูกพาไป ลูก เล็กๆ ของเราถูกทําลาย คนหนุ่มของเราถูกจับเป็ นทาส และ คนเข ้มแข็งของเราก็ออ ่ นแอลง 23 และซึง่ ยิง่ ใหญ่ทส ี่ ด ุ บัดนีผ ้ นึกของไซออนได ้สูญเสีย เกียรติไปแล ้ว เพราะเธอถูกมอบไว ้ในมือของผู ้ทีเ่ กลียดชังเรา 24 เพราะฉะนัน ้ จงสลัดความหนักใจอันใหญ่หลวงของเจ ้า ออกไป และขจัดความทุกข์อน ั มากมายออกไป เพือ ่ ว่าผู ้ทรง
อํานาจจะทรงเมตตาเจ ้าอีกครัง้ และองค์ผู ้สูงสุดจะประทาน การพักผ่อนและผ่อนปรนแก่เจ ้าจากการงานของเจ ้า 25 และต่อมาขณะทีข ่ ้าพเจ ้ากําลังสนทนากับนางอยูน ่ ัน ้ ดูเถิด ใบหน ้าของนางก็ทอแสงเจิดจ ้ายิง่ นัก และสีหน ้าของนางก็ ทอแสงระยิบระยับ ข ้าจึงเกรงกลัวนาง และคิดรําพึงถึงสิง่ ทีจ ่ ะ เกิดขึน ้ 26 ดูเถิด ทันใดนัน ้ นางก็ร ้องเสียงดังด ้วยความกลัวอย่างยิง่ ่ สะเทือนเพราะเสียงของหญิงนัน จนแผ่นดินสัน ้ 27 ข ้าพเจ ้ามองดู และดูเถิด หญิงนัน ้ ไม่ปรากฏแก่ข ้าพเจ ้าอีก แต่มเี มืองหนึง่ สร ้างขึน ้ และ สถานทีอ ่ น ั กว ้างใหญ่โผล่ออกมา จากฐานราก ข ้าพเจ ้าก็กลัวจึงร ้องเสียงดังว่า 28 ทูตสวรรค์อรู เี อลซึง่ มาหาข ้าพเจ ้าแต่แรกอยูท ่ ไี่ หน? เพราะเขาทําให ้ฉั นตกอยูใ่ นภวังค์มากมาย และจุดจบของฉั น ่ มทราม ก็กลายเป็ นความเสือ และคําอธิษฐานของฉั นทีจ ่ ะ ตําหนิ 29 ขณะทีข ่ ้าพเจ ้ากําลังพูดถ ้อยคําเหล่านี้ ดูเถิด พระองค์ก็ เสด็จมาหาข ้าพเจ ้าและมองดูข ้าพเจ ้า 30 และดูเถิด ข ้าพเจ ้านอนอยูเ่ หมือนคนตายแล ้ว และความ เข ้าใจของข ้าพเจ ้าก็ถก ู พรากไปจากข ้าพเจ ้า แล ้วพระองค์ ทรงจับมือขวาข ้าพเจ ้า ทรงปลอบใจข ้าพเจ ้า และทรงวาง ข ้าพเจ ้าให ้ลุกขึน ้ และตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า 31 เจ ้าเป็ นอะไรไป? และเหตุใดท่านจึงวุน ่ วายใจนัก? และ เหตุใดความเข ้าใจของเจ ้าจึงลําบากใจ และความคิดในใจ ของเจ ้าจึงวิตกกังวล? 32 ข ้าพระองค์ทล ู ว่า เพราะพระองค์ทรงละทิง้ ข ้าพระองค์ แต่ ข ้าพระองค์ก็ทําตามคําของพระองค์ และข ้าพระองค์เข ้าไปใน ทุง่ นา และดูเถิด ข ้าพระองค์ได ้เห็นแล ้ว แต่ยังเห็นว่าข ้า พระองค์พด ู ไม่ออก 33 และพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า "จงยืนขึน ้ อย่างลูกผู ้ชาย แล ้วข ้าพเจ ้าจะแนะนํ าท่าน" 34 แล ้วข ้าพเจ ้าว่า `ขอพูดต่อไปเถิด เจ ้านายของข ้าพเจ ้า อยู่ ในข ้าพเจ ้าเถิด ขอเพียงอย่าละทิง้ ข ้าพระองค์ เกรงว่าข ้า พระองค์จะตายเพราะความหวังของตัวเอง 35 เพราะฉั นเห็นว่าฉั นไม่รู ้ และได ้ยินว่าฉั นไม่รู ้ 36 หรือความรู ้สึกของฉั นถูกหลอก หรือจิตวิญญาณของฉั น อยูใ่ นความฝั น? 37 บัดนีข ้ ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่านให ้แสดงนิมต ิ นีแ ้ ก่ผู ้รับใช ้ของ ท่าน 38 แล ้วพระองค์ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า "จงฟั งข ้าพเจ ้าเถิด แล ้ว ข ้าพเจ ้าจะแจ ้งแก่ทา่ น และบอกแก่ทา่ นว่าเหตุใดท่านจึงกลัว เพราะองค์ผู ้สูงสุดจะทรงเปิ ดเผยสิง่ ลีล ้ บ ั หลายประการแก่ ท่าน" 39 พระองค์ทรงเห็นว่าทางของพระองค์ถก ู ต ้อง เพราะ พระองค์ทรงโศกเศร ้าเพือ ่ ชนชาติของพระองค์อยูเ่ สมอ และ ทรงครํ่าครวญอย่างใหญ่หลวงเพือ ่ ศิโยน 40 เหตุฉะนีจ ้ งึ เป็ นความหมายของนิมต ิ ซึง่ ท่านได ้เห็นเมือ ่ เร็วๆ นี:้ 41 เจ ้าเห็นหญิงคนหนึง่ ครํ่าครวญ และเจ ้าเริม ่ ปลอบใจนาง 42 แต่บด ั นีเ้ จ ้าไม่เห็นรูปร่างเหมือนหญิงนัน ้ อีก แต่มเี มือง หนึง่ ปรากฏแก่เจ ้าแล ้ว 43 และในขณะทีน ่ างเล่าให ้เจ ้าฟั งถึงการตายของบุตรชาย ของตน ก็มท ี างแก ้ดังนี้ 44 ผู ้หญิงคนนีท ้ เี่ จ ้าเห็นคือศิโยน และในขณะทีน ่ างพูดกับ เจ ้า คือนางทีเ่ จ ้าเห็นในขณะทีส ่ ร ้างเมืองขึน ้ 45 ฉั นขอบอกว่าเธอพูดกับคุณว่าเธอเป็ นหมันมาสามสิบปี แล ้ว นั่นคือสามสิบปี ทเี่ ธอไม่มเี ครือ ่ งบูชาในตัวเธอ 46 ต่อมาสามสิบปี ตอ ่ มา ซาโลมอนทรงสร ้างเมืองและถวาย เครือ ่ งบูชา แล ้วทรงประสูตบ ิ ต ุ รชายคนหนึง่ แก่ชาวหมัน 47 และในขณะทีน ่ างบอกท่านว่านางเลีย ้ งดูเขาด ้วยการงาน นั่นคือทีอ ่ าศัยในกรุงเยรูซาเล็ม
48 แต่ขณะทีน ่ างกล่าวแก่เจ ้าว่า บังเอิญว่าบุตรชายของ ข ้าพเจ ้าซึง่ เข ้าไปในห ้องอภิเษกของเขาประสบความ ล ้มเหลวและเสียชีวต ิ นีแ ่ หละคือความพินาศทีม ่ าถึงกรุง เยรูซาเล็ม 49 และดูเถิด เจ ้าเห็นเหมือนนาง และเพราะนางครํ่าครวญ เรือ ่ งบุตรชาย นางจึงเริม ่ เล ้าโลมนาง และสิง่ ทีบ ่ งั เอิญเกิดขึน ้ นัน ้ สิง่ เหล่านีจ ้ ะต ้องเปิ ดให ้แก่เจ ้า 50 บัดนีอ ้ งค์ผู ้สูงสุดทรงเห็นว่าท่านเศร ้าโศกอย่างไม่เสแสร ้ง และทนทุกข์จนสุดใจเพือ ่ เธอ พระองค์จงึ ทรงสําแดงความ สุกใสแห่งสง่าราศีของเธอ และความสง่าผ่าเผยแห่งความ งามของเธอแก่ทา่ นฉั นนัน ้ 51 เหตุฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงขอให ้ท่านอยูใ่ นทุง่ นาซึง่ ไม่มก ี าร สร ้างบ ้าน 52 เพราะข ้าพเจ ้าทราบว่าองค์ผู ้สูงสุดจะทรงแสดงเรือ ่ งนีแ ้ ก่ ท่าน 53 เหตุฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงบัญชาท่านให ้เข ้าไปในทุง่ นา ซึง่ ไม่ มีฐานรากสร ้างสิง่ ปลูกสร ้างใดๆ 54 เพราะว่าในสถานทีท ่ อ ี่ งค์ผู ้สูงสุดเริม ่ แสดงเมืองของตนนัน ้ อาคารของมนุษย์ไม่สามารถตัง้ อยูไ่ ด ้ 55 เหตุฉะนัน ้ อย่ากลัวเลย อย่าให ้จิตใจของเจ ้าวิตกเลย แต่ จงเข ้าไปดูความงามและความยิง่ ใหญ่ของอาคารนัน ้ เท่าที่ ตาของเจ ้าจะมองเห็นได ้ 56 แล ้วเจ ้าจะได ้ยินมากเท่าทีห ่ ข ู องเจ ้าจะเข ้าใจ 57 เพราะพระองค์ทรงได ้รับพระพรเหนือคนอืน ่ ๆ มากมาย และได ้รับเรียกจากองค์ผู ้สูงสุด และมีเพียงไม่กค ี่ นเท่านัน ้ 58 แต่พรุง่ นีก ้ ลางคืนเจ ้าจะต ้องอยูท ่ น ี่ ี่ 59 และองค์ผู ้สูงสุดจะแสดงนิมต ิ แก่ทา่ นเกีย ่ วกับสิง่ ทีส ่ งู ส่ง ซึง่ ผู ้สูงสุดจะกระทําแก่ผู ้ทีอ ่ ยูบ ่ นแผ่นดินโลกในยุคสุดท ้าย ข ้าพเจ ้าจึงนอนคืนนัน ้ และอีกคืนหนึง่ ตามทีพ ่ ระองค์ทรง บัญชาข ้าพเจ ้า บทที่ 11 1 แล ้วข ้าพเจ ้าเห็นความฝั น และดูเถิด มีนกอินทรีตวั หนึง่ ขึน ้ มาจากทะเล มีปีกสิบสองปี กและมีสามหัว 2 ข ้าพเจ ้าเห็น และดูเถิด นางกางปี กออกไปทั่วโลก และลม ในอากาศก็พัดมาเหนือนาง และถูกรวบรวมไว ้ด ้วยกัน 3 และข ้าพเจ ้าก็เห็น และขนของนางก็มข ี นอืน ่ ๆ งอกขึน ้ มา อีก และพวกมันก็กลายเป็ นขนเล็กๆ และเล็กไป 4 แต่ศรี ษะของเธอยังนิง่ อยู่ ศีรษะทีอ ่ ยูต ่ รงกลางนัน ้ ใหญ่กว่า อีกศีรษะหนึง่ แต่ก็ยังมีสว่ นทีเ่ หลืออยู่ 5 ยิง่ กว่านัน ้ ข ้าพเจ ้ามองดู และดูเถิด นกอินทรีบน ิ ด ้วยขน ของมัน และครอบครองบนแผ่นดินโลกและเหนือบรรดาผู ้ที่ อาศัยอยูใ่ นนัน ้ 6 และข ้าพเจ ้าเห็นว่าทุกสิง่ ใต ้ฟ้ าอยูใ่ ต ้อํานาจของนาง และ ไม่มผ ี ู ้ใดตําหนินางเลย ไม่มส ี งิ่ มีชวี ต ิ ใดในโลกเลย 7 และข ้าพเจ ้าก็เห็น และดูเถิด นกอินทรีก็บน ิ ขึน ้ ไปบนกรง เล็บของนาง และพูดกับขนของนางว่า 8 อย่าเฝ้ าดูทเี ดียว ต่างคนต่างนอนในทีข ่ องตน และเฝ้ าดู เป็ นช่วงๆ 9 แต่จงสงวนศีรษะไว ้เป็ นครัง้ สุดท ้าย 10 ข ้าพเจ ้าก็เห็น และดูเถิด เสียงนัน ้ ไม่ได ้ออกจากศีรษะของ เธอ แต่ออกจากท่ามกลางร่างกายของเธอ 11 และข ้าพเจ ้านับขนตรงกันข ้ามของนาง และดูเถิด มีแปด ขน 12 แล ้วข ้าพเจ ้าก็มองดู และดูเถิด มีขนเส ้นหนึง่ โผล่ขน ึ้ มา ทางด ้านขวามือและครอบครอง ทั่วแผ่นดินโลก ้ สุดก็มาถึง และสถานทีน 13 ต่อมาเมือ ่ ปกครองแล ้ว จุดสิน ่ ัน ้ ไม่ปรากฏอีกต่อไป บุคคลถัดมาจึงลุกขึน ้ และทรงครองราชย์ และทรงมีพระสิรริ งุ่ โรจน์
้ สุดของ 14 และอยูม ่ าเมือ ่ พระองค์ทรงครอบครองแล ้ว จุดสิน มันก็มาถึงเหมือนอย่างครัง้ ก่อนๆ จึงไม่ปรากฏอีกเลย 15 แล ้วมีพระสุรเสียงตรัสว่า 16 จงฟั งเถิด เจ ้าผู ้ครองแผ่นดินโลกมาช ้านานแล ้ว เราบอก เจ ้าดังนี้ ก่อนทีเ่ จ ้าจะไม่ปรากฏอีก 17 ภายหลังเจ ้าจะไม่มใี ครบรรลุถงึ วาระของเจ ้าหรือถึง ครึง่ หนึง่ ของเวลานัน ้ เลย 18 แล ้วองค์ทส ี่ ามก็ลก ุ ขึน ้ ครองราชย์เหมือนอย่างคราวก่อน และไม่ปรากฏอีกเลย 19 แล ้วมันก็ผา่ นไปพร ้อมกับสิง่ ทีเ่ หลืออยูท ่ ล ี ะคนๆ ดังทีท ่ ก ุ คนได ้ครอบครองแต่ไม่ปรากฏอีกเลย 20 แล ้วข ้าพเจ ้าก็เห็น และดูเถิด เมือ ่ เวลาผ่านไป ขนที่ ตามมาก็งอกขึน ้ ทางด ้านขวาเพือ ่ จะได ้ครอบครองด ้วย และ บางคนก็ขน ึ้ ครองราชย์ แต่ตอ ่ มาอีกไม่นานก็ไม่ปรากฏอีกเลย 21 เพราะว่าบางคนได ้จัดตัง้ ขึน ้ แล ้วแต่ไม่ได ้ปกครอง 22 หลังจากนัน ้ ข ้าพเจ ้าก็มองดู และดูเถิด ขนทัง้ สิบสองเส ้น นัน ้ ก็ไม่ปรากฏขึน ้ อีกเลย หรือขนเล็กๆ ทัง้ สองนัน ้ ก็ไม่ปรากฏ อีกเลย 23 บนตัวนกอินทรีนัน ้ ไม่มอ ี ก ี ต่อไป มีแต่หัวสามหัวทีพ ่ ักอยู่ และปี กเล็กๆ หกปี ก 24 แล ้วข ้าพเจ ้ายังเห็นอีกว่ามีขนเล็กๆ สองขนแยกออกจาก ขนทัง้ หกขนนัน ้ และอยูใ่ ต ้ศีรษะซึง่ อยูท ่ างด ้านขวา เพราะว่า ่ ัน ขนทัง้ สีน ้ ยังคงอยูท ่ เี่ ดิม 25 และข ้าพเจ ้าก็เห็น และดูเถิด ขนทีอ ่ ยูใ่ ต ้ปี กก็คด ิ ว่าจะงอก ขึน ้ และปกครองได ้ 26 ข ้าพเจ ้าก็เห็น และดูเถิด มีสงิ่ หนึง่ ถูกสร ้างขึน ้ แต่ไม่นานก็ ไม่ปรากฏอีกเลย 27 และครัง้ ทีส ่ องก็เร็วกว่าครัง้ แรก 28 และข ้าพเจ ้าก็เห็น และดูเถิด ทัง้ สองทีย ่ ังเหลือความคิด ในตนเองว่าจะครองราชย์ด ้วย 29 เมือ ่ เขาคิดอย่างนัน ้ ดูเถิด มีศรี ษะตัวหนึง่ ซึง่ อยูน ่ งิ่ อยูน ่ ัน ้ ก็ ตืน ่ ขึน ้ คือหัวทีอ ่ ยูต ่ รงกลางนัน ้ เพราะนั่นใหญ่กว่าอีกสองหัว นัน ้ 30 แล ้วข ้าพเจ ้าก็เห็นว่าอีกสองหัวอยูร่ วมกันด ้วย 31 และดูเถิด ศีรษะก็หันไปพร ้อมกับคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั มัน และกิน ขนทัง้ สองข ้างทีอ ่ ยูใ่ ต ้ปี กซึง่ ควรจะครองราชย์นัน ้ จนหมด 32 แต่ศรี ษะนีท ้ ําให ้ทั่วทัง้ แผ่นดินโลกตกอยูใ่ นความ หวาดกลัว และปกครองในนัน ้ เหนือบรรดาผู ้ทีอ ่ าศัยอยูบ ่ น แผ่นดินโลกด ้วยการกดขีอ ่ ย่างมาก และมีอํานาจปกครองโลก มากกว่าปี กทุกปี กทีเ่ คยมีมา 33 ภายหลังข ้าพเจ ้าก็เห็น และดูเถิด ศีรษะทีอ ่ ยูต ่ รงกลางก็ ไม่ปรากฏอีกเลยเหมือนอย่างปี ก 34 แต่ยังมีหัวสองหัวทีเ่ หลืออยู่ ซึง่ ปกครองแผ่นดินโลกและ ทีอ ่ าศัยอยูใ่ นนัน ้ เช่นเดียวกัน 35 ข ้าพเจ ้าก็เห็น และดูเถิด ศีรษะทีอ ่ ยูท ่ างขวาก็กลืนกินสัตว์ ทีอ ่ ยูท ่ างด ้านซ ้ายเสีย 36 แล ้วข ้าพเจ ้ามุง่ หน ้าสูเ่ สียงหนึง่ ซึง่ พูดกับข ้าพเจ ้าว่า `จง มองไปข ้างหน ้าและพิจารณาสิง่ ทีเ่ จ ้าเห็น' 37 ข ้าพเจ ้ามองดู และดูเถิด ดุจสิงโตคํารามไล่ออกมาจากป่ า และข ้าพเจ ้าเห็นว่ามันส่งเสียงคนไปหานกอินทรี และกล่าวว่า 38 จงฟั งเถิด เราจะพูดกับเจ ้า และองค์ผู ้สูงสุดจะพูดกับเจ ้าว่า ่ ต ั ว์ซงึ่ เราได ้สร ้างไว ้เพือ 39 เจ ้าเป็ นสัตว์ทเี่ หลืออยูใ่ นสีส ่ ครอบครองในโลกของเรา เพือ ่ วาระสุดท ้ายจะผ่านพ ้นมันไป ไม่ใช่หรือ? ี่ ็มาพิชต ิ บรรดาสัตว์เดียรัจฉานในอดีต และมี 40 องค์ทส ี่ ก อํานาจเหนือโลกด ้วยความหวาดกลัวอย่างยิง่ และมีอํานาจ เหนือทั่วแผ่นดินโลกด ้วยการกดขีอ ่ น ั ชัว่ ร ้ายมากมาย และเขา อาศัยอยูบ ่ นแผ่นดินโลกด ้วยความหลอกลวงเป็ นเวลานานฉั น นัน ้ 41 เพราะแผ่นดินโลกไม่ได ้พิพากษาตามความจริง
42 เพราะพระองค์ทรงข่มเหงคนอ่อนโยน ทรงทําร ้ายคนทีม ่ ี สันติ ทรงรักคนมุสา และทรงทําลายทีอ ่ ยูอ ่ าศัยของผู ้ทีอ ่ อก ผล และทรงทลายกําแพงของผู ้ทีไ่ ม่ทรงทําอันตรายใด ๆ แก่ พระองค์ ่ งค์ 43 เพราะฉะนัน ้ การกระทําอันอธรรมของเจ ้าจึงขึน ้ ไปสูอ ่ ู ้ทรงอํานาจ สูงสุด และความเย่อหยิง่ ของเจ ้าขึน ้ ไปสูผ 44 องค์ผู ้สูงสุดทอดพระเนตรยุคอันเย่อหยิง่ และดูเถิด ยุคนัน ้ ้ สุดลงแล ้ว และสิง่ ทีน สิน ่ ่าสะอิดสะเอียนของพระองค์ก็สําเร็จ แล ้ว 45 เพราะฉะนัน ้ เจ ้านกอินทรี ปี กอันน่าสยดสยองของเจ ้า ขน อันชัว่ ร ้ายของเจ ้า หรือศีรษะอันชัว่ ร ้ายของเจ ้า หรือกรงเล็บ อันเจ็บปวดของเจ ้า หรือร่างกายอันไร ้ค่าของเจ ้าทัง้ หมด ้ จะได ้สดชืน ่ และอาจกลับมา โดย 46 เพือ ่ แผ่นดินโลกทัง้ สิน ได ้รับการช่วยให ้พ ้นจากความรุนแรงของพระองค์ และเพือ ่ เธอจะได ้หวังถึงการพิพากษาและความเมตตาจากพระองค์ผู ้ ทรงสร ้างเธอ บทที่ 12 1 ต่อมาขณะทีส ่ งิ โตพูดคําเหล่านีก ้ บ ั นกอินทรี ข ้าพเจ ้าเห็น ่ ี กไม่ปรากฏอีก 2 และดูเถิด ศีรษะทีย ่ ังเหลืออยูแ ่ ละปี กทัง้ สีป ต่อไป แล ้วทัง้ สองก็ไปหามันและตัง้ ตนขึน ้ ครองราชย์ และ อาณาจักรของพวกเขาก็เล็กและเต็มไปด ้วยความโกลาหล 3 และข ้าพเจ ้าเห็น และดูเถิด มันไม่ปรากฏอีกเลย และตัวนก อินทรีก็ถก ู เผาทัง้ ตัวจนแผ่นดินเกิดความหวาดกลัวยิง่ นัก แล ้วข ้าพเจ ้าก็ปลุกข ้าพเจ ้าให ้ตืน ่ จากความยากลําบากและ ความมึนงงในใจ และจากความกลัวอย่างยิง่ และพูดกับ วิญญาณของฉั นว่า 4 ดูเถิด เจ ้าได ้กระทําสิง่ นีแ ้ ก่เรา โดยเจ ้าค ้นหาหนทางของผู ้ สูงสุด 5 ดูเถิด จิตใจของข ้าพเจ ้ายังอ่อนล ้าและจิตวิญญาณของ ข ้าพเจ ้ายังอ่อนแออยูม ่ าก และกําลังอยูใ่ นตัวข ้าพเจ ้าเพียง เล็กน ้อย เพราะความกลัวอันใหญ่หลวงซึง่ ข ้าพเจ ้าต ้องทน ทุกข์ในคืนนี้ 6 เพราะฉะนัน ้ บัดนีข ้ ้าพเจ ้าจะวิงวอนองค์ผู ้สูงสุดว่าพระองค์ จะทรงเล ้าโลมข ้าพเจ ้าจนถึงทีส ่ ด ุ 7 และข ้าพเจ ้าทูลว่า ข ้าแต่พระเจ ้าผู ้ทรงปกครอง หากข ้า พระองค์ได ้รับพระคุณก่อนเวลานัน ้ สายตาดี และหากข ้า พระองค์เป็ นผู ้ชอบธรรมต่อหน ้าพระองค์ และหากคําอธิษฐาน ของข ้าพระองค์ปรากฏต่อพระพักตร์พระองค์จริงๆ 8 ขอปลอบใจข ้าพเจ ้าด ้วย และแสดงให ้ข ้าพเจ ้าเห็น ั เจนของนิมต ความหมายและความแตกต่างทีช ่ ด ิ อันน่า สะพรึงกลัวนีแ ้ ก่ผู ้รับใช ้ของท่าน เพือ ่ ท่านจะได ้ปลอบใจ ข ้าพเจ ้าอย่างเต็มที่ 9 เพราะพระองค์ทรงตัดสินว่าข ้าพระองค์สมควรทีจ ่ ะแสดงให ้ ข ้าพระองค์เห็นเป็ นครัง้ สุดท ้าย 10 และพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า ต่อไปนีเ้ ป็ นคําแปล ความหมายของนิมต ิ นัน ้ 11 นกอินทรีทเี่ จ ้าเห็นขึน ้ มาจากทะเลคืออาณาจักรทีเ่ ห็นใน นิมต ิ ของดาเนียลน ้องชายของเจ ้า 12 แต่มไิ ด ้อธิบายแก่เขา ฉะนัน ้ บัดนีข ้ ้าพเจ ้าจึงแจ ้งแก่ทา่ น แล ้ว 13 ดูเถิด วันเวลาจะมาถึงเมือ ่ อาณาจักรหนึง่ จะสร ้างขึน ้ บน แผ่นดินโลก และจะต ้องเป็ นทีเ่ กรงขามเหนืออาณาจักร ทัง้ หมดทีอ ่ ยูก ่ อ ่ นหน ้านัน ้ ิ สององค์ปกครองทีละองค์ 14 ในทีเ่ ดียวกันจะมีกษั ตริยส ์ บ 15 ส่วนทีส ่ องจะเริม ่ ครอบครอง และจะมีเวลามากกว่าหนึง่ ใน สิบสองนัน ้ 16 ปี กทัง้ สิบสองปี กนีเ้ ป็ นสัญลักษณ์ตามทีพ ่ ระองค์ทรงเห็น
17 เสียงทีท ่ า่ นได ้ยินพูด และท่านเห็นว่าไม่ออกไปจากศีรษะ แต่ออกจากท่ามกลางร่างกายนัน ้ นีเ่ ป็ นคําแปลความหมาย 18 ว่าภายหลังสมัยแห่งอาณาจักรนัน ้ จะเกิดการวิวาทอัน ยิง่ ใหญ่ และจะตกอยูใ่ นอันตรายเพราะล ้มเหลว ถึงกระนัน ้ ก็ ่ ด จะไม่ล ้มลง แต่จะกลับคืนสูจ ุ เริม ่ ต ้นอีกครัง้ 19 และเมือ ่ เจ ้าเห็นขนเล็กๆ ทัง้ แปดตัวเกาะอยูท ่ ป ี่ ี ก ก็แปล ความหมายได ้ว่า 20 ว่าในพระองค์นัน ้ จะมีกษั ตริยแ ์ ปดองค์ขน ึ้ มา ซึง่ วาระนัน ้ น ้อยและปี ของพระองค์ก็รวดเร็ว ่ วั จะ 21 และสองคนจะพินาศเมือ ่ ถึงเวลากลางใกล ้เข ้ามา สีต ้ สุดจะเริม ถูกเก็บไว ้จนกว่าจุดสิน ่ ใกล ้เข ้ามา แต่อก ี สองตัวจะ ถูกเก็บไว ้จนสุดปลาย 22 และเมือ ่ ท่านเห็นศีรษะสามศีรษะพักอยู่ ก็มค ี ําแปลดังนี้ 23 ในวาระสุดท ้ายของพระองค์ ผู ้สูงสุดจะทรงสถาปนาสาม อาณาจักรขึน ้ ใหม่ และทรงฟื้ นฟูหลายสิง่ ในนัน ้ และพวกเขา จะได ้ครอบครองแผ่นดินโลก 24 และบรรดาผู ้ทีอ ่ าศัยอยูใ่ นนัน ้ ก็ถก ู กดขีอ ่ ย่างมาก เหนือ ่ ว่าหัวนก บรรดาผู ้ทีอ ่ ยูก ่ อ ่ นพวกเขา เหตุฉะนัน ้ เขาจึงได ้ชือ อินทรี 25 เพราะว่าคนเหล่านีค ้ อ ื ผู ้ทีจ ่ ะทําความชัว่ ของเขาให ้สําเร็จ และผู ้ทีจ ่ ะจบวาระสุดท ้ายของเขา 26 และในขณะทีเ่ จ ้าเห็นว่าศีรษะใหญ่ไม่ปรากฏอีก ก็เป็ น สัญญาณว่าหัวหนึง่ จะตายบนเตียงแต่ยังเจ็บปวดอยู่ 27 เพราะว่าสองคนทีเ่ หลืออยูน ่ ัน ้ จะต ้องถูกประหารด ้วยดาบ 28 เพราะดาบของคนหนึง่ จะกินอีกคนหนึง่ แต่ในทีส ่ ด ุ เขาก็ จะล ้มลงด ้วยดาบเอง 29 และเมือ ่ พระองค์ทรงเห็นขนสองอันอยูใ่ ต ้ปี กพาดผ่าน ศีรษะทีอ ่ ยูท ่ างด ้านขวา 30 เป็ นเครือ ่ งหมายแสดงว่าคนเหล่านีค ้ อ ื ผู ้ทีอ ่ งค์สงู สุดทรง รักษาไว ้จนถึงทีส ่ ด ุ นีค ่ อ ื อาณาจักรเล็กๆ และเต็มไปด ้วย ความยากลําบาก ดังทีพ ่ ระองค์ทรงเห็น 31 และสิงโตทีเ่ จ ้าเห็นก็ขน ึ้ มาจากป่ า ร ้องคํารามพูดกับนก อินทรี และตําหนินางในเรือ ่ งอธรรมของนางด ้วยถ ้อยคํา ้ ทีเ่ จ ้าได ้ยิน ทัง้ สิน 32 นีค ่ อ ื ผู ้ทีถ ่ ก ู เจิมไว ้ ซึง่ องค์สงู สุดทรงสงวนไว ้เพือ ่ พวกเขา และความชัว่ ของเขาจนถึงทีส ่ ด ุ พระองค์จะทรงว่ากล่าวพวก เขา และจะทรงตําหนิพวกเขาด ้วยความทารุณโหดร ้ายของ พวกเขา 33 เพราะพระองค์จะทรงตัง้ พวกเขาไว ้ต่อพระพักตร์พระองค์ เพือ ่ พิพากษา และจะทรงว่ากล่าวและแก ้ไขพวกเขา 34 เพราะพระองค์จะทรงปลดปล่อยชนชาติทเี่ หลือของข ้า พระองค์ด ้วยพระเมตตา บรรดาผู ้ทีบ ่ บ ี เขตแดนของเรา และ ่ บานจนถึงวันพิพากษา พระองค์จะทรงกระทําให ้พวกเขาชืน ซึง่ เราได ้ลัน ่ วาจาไว ้กับพระองค์ตงั ้ แต่ต ้นแล ้ว 35 นีค ่ อ ื ความฝั นทีเ่ จ ้าเห็น และนีค ่ อ ื คําแก ้ฝั น 36 เจ ้าเพิง่ มาพบเพือ ่ รู ้ความลับขององค์ผู ้สูงสุดนี้ 37 ดังนัน ้ จงเขียนสิง่ ทัง้ หมดนีท ้ ท ี่ า่ นได ้เห็นลงในหนังสือและ ซ่อนไว ้: 38 และสอนสิง่ เหล่านีแ ้ ก่คนมีปัญญาแห่งชนชาติซงึ่ เจ ้ารู ้ใจ จะเข ้าใจและรักษาความลับเหล่านีไ้ ว ้ ้ จงแก่ทา่ น 39 แต่ทา่ นจงคอยอยูท ่ น ี่ อ ี่ ก ี เจ็ดวัน เพือ ่ จะได ้ชีแ ทุกสิง่ ทีอ ่ งค์สงู สุดทรงพอพระทัยจะแจ ้งแก่ทา่ น แล ้วเขาก็ เดินไปตามทางของเขา 40 ต่อมาเมือ ่ คนทัง้ ปวงเห็นว่าเจ็ดวันผ่านไปแล ้ว และ ข ้าพเจ ้าไม่ได ้เข ้าไปในเมืองอีก เขาจึงรวบรวมกันตัง้ แต่น ้อย ไปหาใหญ่ทส ี่ ด ุ แล ้วมาหาข ้าพเจ ้าและกล่าวว่า 41 พวกเราได ้กระทําผิดอะไรแก่ทา่ น? และเราได ้กระทําความ ชัว่ อะไรแก่ทา่ นถึงได ้ละทิง้ พวกเราและมานั่งอยูท ่ น ี่ ใี่ นทีน ่ "ี้
42 ในบรรดาผู ้เผยพระวจนะทัง้ หมด ท่านเหลือเราไว ้เพียง กลุม ่ โบราณ เป็ นเหมือนเทียนในทีม ่ ด ื และเหมือนท่าจอดเรือ หรือเรือทีร่ อดพ ้นจากพายุ 43 ความชัว่ ร ้ายทีม ่ าถึงเรานัน ้ เพียงพอแล ้วมิใช่หรือ? ั เพียงใดสําหรับพวก 44 ถ ้าพระองค์ทรงละทิง้ พวกเรา จะดีสก เรา ถ ้าเราถูกไฟเผาท่ามกลางศิโยนด ้วย? 45 เพราะว่าเราไม่ได ้ดีไปกว่าคนทีต ่ ายทีน ่ ั่น และพวกเขาก็ ร ้องไห ้ด ้วยเสียงอันดัง แล ้วข ้าพเจ ้าก็ตอบพวกเขาว่า 46 โอ อิสราเอลเอ๋ย จงสบายใจเถิด และอย่าหนักเลย เจ ้า วงศ์วานของยาโคบ 47 เพราะว่าผู ้ทรงสูงสุดทรงระลึกถึงท่าน และผู ้ทรงอํานาจ มิได ้ทรงลืมท่านในการทดลอง 48 สําหรับฉั น ฉั นไม่ได ้ละทิง้ คุณ ฉั นไม่ได ้พรากจากคุณ แต่ ฉั นมาทีน ่ เี่ พือ ่ อธิษฐานขอให ้ศิโยนรกร ้างและขอให ้ฉั นขอ ั ดิส ิ ธิ์ ความเมตตาเพือ ่ มรดกอันตํา่ ต ้อยของคุณ สถานทีศ ่ ก ์ ท ของคุณ 49 บัดนีท ้ ก ุ คนจงกลับบ ้านเถิด และหลังจากวันเหล่านีเ้ ราจะ ไปหาท่าน 50 ประชาชนจึงเข ้าไปในเมืองตามทีข ่ ้าพเจ ้าสัง่ ไว ้ว่า 51 แต่ข ้าพเจ ้ายังคงอยูใ่ นทุง่ นาเจ็ดวันตามทีท ่ ต ู สวรรค์สงั่ ข ้าพเจ ้า และได ้กินแต่ดอกไม ้ในทุง่ นาในสมัยนัน ้ เท่านัน ้ และ ข ้าพเจ ้าก็กน ิ เนือ ้ เป็ นผักด ้วย บทที่ 13 1 ครัน ้ ล่วงไปได ้เจ็ดวัน ข ้าพเจ ้าก็ฝันในกลางคืนว่า 2 และดูเถิด มีลมพัดมาจากทะเล พัดคลืน ่ ในนัน ้ จนหมด 3 และข ้าพเจ ้าก็เห็น และดูเถิด ชายผู ้นัน ้ ก็แข็งแกร่งขึน ้ ด ้วย ท ้องฟ้ าหลายพันแห่ง และเมือ ่ เขาเงยหน ้ามอง สิง่ ทัง้ ปวงที่ ั่ สะท ้าน เห็นอยูใ่ ต ้เขาก็สน 4 และเมือ ่ ใดทีพ ่ ระสุรเสียงออกจากพระโอษฐ์ของพระองค์ ้ เหมือน คนทัง้ หลายทีไ่ ด ้ยินเสียงของพระองค์ก็ไหม ้ไปทัง้ สิน แผ่นดินโลกดับไปเมือ ่ รู ้สึกถึงไฟ 5 ภายหลังข ้าพเจ ้ามองดู และดูเถิด มีคนจํานวนมากมาย ่ ห่งฟ้ าสวรรค์เพือ รวบรวมมาจากลมทัง้ สีแ ่ ปราบชายทีข ่ น ึ้ มา จากทะเล 6 แต่ข ้าพเจ ้าเห็น และดูเถิด เขาได ้ขุดภูเขาใหญ่ไว ้แล ้วเหาะ ขึน ้ ไปบนนัน ้ 7 แต่ฉันจะได ้เห็นบริเวณหรือสถานทีซ ่ งึ่ เนินเขานัน ้ มีหลุม สลักอยู่ แต่ฉันก็ไม่เห็น 8 หลังจากนัน ้ ข ้าพเจ ้าก็เห็น และดูเถิด บรรดาคนทัง้ ปวงที่ รวมตัวกันเพือ ่ ปราบพระองค์ตา่ งหวาดกลัวยิง่ นัก แต่ยังไม่ กล ้าสู ้กัน 9 และดูเถิด เมือ ่ เขาเห็นความรุนแรงของฝูงชนทีเ่ ข ้ามานัน ้ เขาก็มไิ ด ้ยกมือขึน ้ หรือถือดาบ หรือเครือ ่ งมือในการทํา สงครามใดๆ 10 แต่ข ้าพเจ ้าเพียงแต่เห็นว่าพระองค์ทรงพ่นไฟออกมาจาก พระโอษฐ์ และมีลมปราณอันลุกโชนออกจากพระโอษฐ์ของ พระองค์ และทรงพ่นประกายไฟและพายุออกมาจากลิน ้ ของ พระองค์ 11 และเขาทัง้ หลายก็ผสมกัน การระเบิดของไฟ ลมหายใจที่ ลุกเป็ นไฟ และพายุใหญ่ และล ้มลงอย่างรุนแรงต่อฝูงชนที่ เตรียมจะสู ้รบ และเผาเสียทุกคน จนในฝูงชนจํานวนนับไม่ ถ ้วนไม่เห็นสิง่ ใดเลย มีแต่ฝนและกลิ ุ่ น ่ ควันเท่านัน ้ เมือ ่ ่ ข ้าพเจ ้าเห็นสิงนีข ้ ้าพเจ ้าก็เกรงกลัว . 12 ภายหลังเห็นข ้าพเจ ้าคนเดียวกันลงมาจากภูเขา และเรียก ฝูงชนผู ้สงบสุขอีกคนหนึง่ มาหาเขา 13 มีคนเป็ นอันมากมาเฝ้ าพระองค์ บ ้างก็ดใี จ บ ้างก็เสียใจ บ ้างก็ถก ู มัด และบ ้างก็นําของทีถ ่ วายมานัน ้ ข ้าพเจ ้าก็ป่วย ด ้วยความกลัวอย่างยิง่ ข ้าพเจ ้าจึงตืน ่ ขึน ้ และพูดว่า
14 พระองค์ทรงสําแดงการอัศจรรย์เหล่านีแ ้ ก่ผู ้รับใช ้ของ พระองค์ตงั ้ แต่ต ้น และทรงถือว่าข ้าพระองค์สมควรทีพ ่ ระองค์ จะได ้รับคําอธิษฐานของข ้าพระองค์ 15 ขอแสดงคําแก ้ความฝั นนีแ ้ ก่ข ้าพเจ ้าอีก 16 เพราะดังทีข ่ ้าพเจ ้าเข ้าใจ วิบต ั แ ิ ก่คนทีเ่ หลืออยูใ่ นสมัยนัน ้ และวิบต ั แ ิ ก่คนเหล่านัน ้ ทีไ่ ม่ถก ู ละเลยยิง่ กว่านัน ้ อีก! 17 เพราะพวกเขาไม่เหลือก็อยูใ่ นความลําบาก 18 บัดนีข ้ ้าพเจ ้าขอเข ้าใจถึงสิง่ ทีส ่ ะสมไว ้ในยุคสุดท ้ายซึง่ จะ เกิดขึน ้ แก่พวกเขาและแก่ผู ้ทีเ่ หลืออยู่ 19 เหตุฉะนัน ้ เขาจึงตกอยูใ่ นอันตรายใหญ่หลวงและมี สิง่ จําเป็ นมากมาย ดังทีค ่ วามฝั นเหล่านีบ ้ อกไว ้ 20 แต่ผู ้ทีต ่ กอยูใ่ นอันตรายจะเข ้าไปในสิง่ เหล่านี้ ยังง่ายกว่า ทีจ ่ ะสูญสลายไปเหมือนเมฆไปจากโลก และจะไม่เห็น เหตุการณ์ทเี่ กิดขึน ้ ในวาระสุดท ้าย และเขาก็ตอบข ้าพเจ ้าว่า 21 ข ้าพเจ ้าจะให ้ท่านดูคําแก ้นิมต ิ นัน ้ และข ้าพเจ ้าจะเปิ ดให ้ ท่านทราบถึงสิง่ ทีท ่ า่ นเรียกร ้อง 22 ขณะทีพ ่ ระองค์ตรัสถึงคนทีถ ่ ก ู ทิง้ ไว ้เบือ ้ งหลัง ก็มค ี ําแปล ดังนี้ 23 ผู ้ทีท ่ นต่ออันตรายในเวลานัน ้ ก็รักษาตัวไว ้ ผู ้ทีต ่ กอยูใ่ น อันตรายก็มก ี ารงานและมีศรัทธาต่อองค์ผู ้ทรงมหิทธิฤทธิ์ 24 เหตุฉะนัน ้ จงรู ้เถิดว่าคนทีเ่ หลืออยูย ่ อ ่ มได ้รับพรมากกว่า คนทีต ่ ายแล ้ว 25 ความหมายของนิมต ิ ดังนีค ้ อ ื เมือ ่ ท่านเห็นชายคนหนึง่ ขึน ้ มาจากกลางทะเล 26 ผู ้นัน ้ แหละคือผู ้ทีพ ่ ระเจ ้าผู ้สูงสุดได ้ทรงรักษาฤดูกาลอัน ใหญ่ยงิ่ ไว ้ ซึง่ พระองค์เองจะทรงช่วยกู ้สิง่ มีชวี ต ิ ของพระองค์ เอง และพระองค์จะทรงบัญชาคนทีเ่ หลืออยูข ่ ้างหลัง 27 และในขณะทีท ่ า่ นเห็นว่ามีลม ไฟ และพายุออกมาจาก พระโอษฐ์ของพระองค์ 28 พระองค์มไิ ด ้ทรงถือดาบหรือเครือ ่ งมือทําสงครามใดๆ ้ ที่ เลย แต่การทีพ ่ ระองค์ทรงรุกเข ้ามาได ้ทําลายมวลชนทัง้ สิน เข ้ามาปราบพระองค์ นีค ่ อ ื การตีความ: 29 ดูเถิด วันเวลากําลังมาถึง เมือ ่ ผู ้สูงสุดจะทรงเริม ่ ช่วยพวก เขาทีอ ่ ยูบ ่ นแผ่นดินโลก 30 และพระองค์จะเสด็จมาด ้วยความประหลาดใจแก่คน ทัง้ หลายทีอ ่ ยูบ ่ นแผ่นดินโลก 31 และเราจะทําการต่อสู ้กันเอง เมืองต่อกัน เมืองต่อกัน ทีต ่ อ ่ กัน ผู ้คนต่อกัน และอาณาจักรต่อกัน 32 และถึงเวลาทีส ่ งิ่ เหล่านีจ ้ ะเกิดขึน ้ และหมายสําคัญต่างๆ ซึง่ เราได ้แสดงแก่เจ ้าไว ้ก่อนนัน ้ จะเกิดขึน ้ และจากนัน ้ บุตรชายของเราก็จะถูกประกาศ ซึง่ เจ ้าเห็นว่าเหมือนมนุษย์ ่ วรรค์ เสด็จขึน ้ สูส 33 และเมือ ่ ประชาชนทัง้ ปวงได ้ยินเสียงของท่าน ทุกคน จะต ้องออกจากสงครามทีต ่ อ ่ สู ้กันในดินแดนของตน 34 และคนจํานวนนับไม่ถ ้วนจะถูกรวบรวมเข ้าด ้วยกันดังที่ พระองค์ทรงเห็นพวกเขา โดยเต็มใจทีจ ่ ะมาและเอาชนะเขา ด ้วยการต่อสู ้ 35 แต่พระองค์จะทรงยืนอยูบ ่ นยอดเขาสีออน 36 และไซออนจะมา และจะแสดงแก่มนุษย์ทงั ้ ปวง โดย เตรียมพร ้อมและกําลังก่อสร ้าง เหมือนกับทีพ ่ ระองค์ทรงเห็น เนินทีส ่ ลักไว ้โดยไม่มม ี อ ื 37 และบุตรของเราคนนีจ ้ ะตําหนิสงิ่ ประดิษฐ์อน ั ชัว่ ร ้ายของ ่ ่ ประชาชาติเหล่านัน ้ ซึงชีวต ิ อันชัวร ้ายของพวกเขาต ้องตกอยู่ ในพายุ 38 และจะวางความคิดชัว่ ร ้ายของพวกเขาไว ้ต่อหน ้าพวกเขา และความทรมานทีพ ่ วกเขาจะเริม ่ ถูกทรมานซึง่ เปรียบเสมือน เปลวไฟ และพระองค์จะทรงทําลายพวกเขาโดยไม่ต ้องลง แรงด ้วยกฎซึง่ เป็ นเหมือนเรา ๓๙ และในขณะทีเ่ จ ้าเห็นว่าเขารวบรวมฝูงชนทีส ่ งบสุขอีก จํานวนหนึง่ มาหาเขา;
40 เหล่านีค ้ อ ื สิบเผ่าซึง่ ถูกจับเป็ นเชลยจากดินแดนของตนใน สมัยของกษั ตริยโ์ อเซีย ผู ้ซึง่ ซัลมานาซาร์กษั ตริยแ ์ ห่งอัส ซีเรียได ้จับไปเป็ นเชลย และพระองค์ทรงอุ ้มพวกเขาข ้ามนํ้ า แล ้วพวกเขาก็ไปยังดินแดนอืน ่ . 41แต่พวกเขาปรึกษากันว่าพวกเขาจะละทิง้ ประชาชาติอน ั เป็ นอันมากแล ้วไปยังเมืองอืน ่ ซึง่ มนุษย์ไม่เคยอาศัยอยู่ 42 เพือ ่ พวกเขาจะได ้รักษากฎเกณฑ์ของตนซึง่ ไม่เคยถือไว ้ ในแผ่นดินของตนทีน ่ ั่น 43 และเขาทัง้ หลายเข ้าไปในยูเฟรติสข ้างทีแ ่ คบของแม่นํ้า 44 เพราะองค์ผู ้สูงสุดทรงแสดงหมายสําคัญแก่พวกเขา และ ทรงให ้นํ้ าท่วมจนนํ้ าผ่านไป 45 เพราะว่ามีทางทีด ่ ท ี จ ี่ ะไปทั่วเมืองนัน ้ คือหนึง่ ปี ครึง่ และ ภูมภ ิ าคเดียวกันนัน ้ เรียกว่าอารซาเรท 46 แล ้วเขาทัง้ หลายก็อาศัยอยูท ่ น ี่ ั่นจนวาระสุดท ้าย และบัดนี้ เมือ ่ พวกเขาจะเริม ่ มา 47 องค์ผู ้สูงสุดจะทรงคงอยูท ่ น ี่ ํ้ าพุแห่งลําธารอีก เพือ ่ ว่ามัน จะผ่านไปได ้ เพราะฉะนัน ้ พระองค์ทรงเห็นฝูงชนอยูอ ่ ย่าง สันติ 48 แต่บรรดาชนชาติของพระองค์ทท ี่ งิ้ ไว ้เบือ ้ งหลังคือพวก เขาทีพ ่ บในเขตแดนของเรา 49 บัดนีเ้ มือ ่ พระองค์ทรงทําลายประชาชาติอน ั เป็ นอันมากที่ ชุมนุมกัน พระองค์จะทรงปกป้ องชนชาติของพระองค์ท ี่ เหลืออยู่ 50 แล ้วพระองค์จะทรงสําแดงการอัศจรรย์อน ั ยิง่ ใหญ่แก่พวก เขา 51 ข ้าพเจ ้าจึงทูลว่า ข ้าแต่พระเจ ้าผู ้ทรงปกครอง ขอทรง แสดงให ้ข ้าพระองค์เห็นเถิด ไฉนข ้าพระองค์จงึ เห็นชายผู ้นัน ้ ขึน ้ มาจากกลางทะเล? 52 และพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า "เช่นเดียวกับทีเ่ จ ้าไม่ สามารถค ้นหาหรือรู ้สิง่ ทีอ ่ ยูใ่ นทะเลลึกได ้ ฉั นนัน ้ ไม่มม ี นุษย์ คนใดในโลกทีม ่ องเห็นบุตรของเราหรือผู ้ทีอ ่ ยูก ่ บ ั พระองค์ฉัน นัน ้ เว ้นแต่ในเวลากลางวัน . 53 ต่อไปนีเ้ ป็ นคําแก ้ความฝั นทีท ่ า่ นเห็น และโดยเหตุนท ี้ า่ น จึงได ้ส่องสว่างขึน ้ เท่านัน ้ 54 เพราะเจ ้าได ้ละทิง้ ทางของเจ ้าเอง และนํ าความอุตสาหะ ของเจ ้ามาปฏิบต ั ต ิ อ ่ ธรรมบัญญัตข ิ องเรา และแสวงหามัน 55 เจ ้าดําเนินชีวต ิ ด ้วยสติปัญญา และเรียกมารดาของเจ ้ามา ด ้วยความเข ้าใจ 56 เหตุฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงได ้แสดงแก่ทา่ นถึงทรัพย์สมบัตข ิ อง ผู ้สูงสุด อีกสามวันข ้าพเจ ้าจะพูดสิง่ อืน ่ แก่ทา่ น และประกาศ สิง่ อัศจรรย์และอัศจรรย์แก่ทา่ น 57 แล ้วข ้าพเจ ้าก็ออกไปในทุง่ นา สรรเสริญและขอบพระคุณ องค์ผู ้สูงสุดอย่างยิง่ เนือ ่ งด ้วยการอัศจรรย์ของพระองค์ซงึ่ พระองค์ได ้ทรงกระทําในเวลาต่อมา 58 เพราะพระองค์ทรงปกครองและสิง่ ทีต ่ กตามฤดูกาล และ ข ้าพระองค์ก็นั่งอยูท ่ น ี่ ั่นสามวัน บทที่ 14 1 และต่อมาในวันทีส ่ าม ข ้าพเจ ้านั่งอยูใ่ ต ้ต ้นโอ๊กต ้นหนึง่ และ ดูเถิด มีเสียงออกมาจากพุม ่ ไม ้ตรงหน ้าข ้าพเจ ้าว่า "เอสดราส เอสดราส" 2 ข ้าพเจ ้าทูลว่า พระองค์เจ ้าข ้า ข ้าพระองค์อยูน ่ ี่ ข ้าพระองค์ก็ ยืนขึน ้ ด ้วยเท ้าของข ้าพระองค์ 3 แล ้วพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า "ข ้าพเจ ้าได ้สําแดงตนแก่ โมเสสในพุม ่ ไม ้ และได ้สนทนากับท่านเมือ ่ สมัยประชาชน ของเราปรนนิบต ั ใิ นอียป ิ ต์วา่ 4 ข ้าพเจ ้าจึงส่งเขาไปนํ าพลไพร่ของเราออกจากอียป ิ ต์ และ พาเขาขึน ้ ไปบนภูเขาทีเ่ รายึดเขาไว ้ข ้างข ้าพเจ ้าเป็ นเวลานาน
5 และเล่าสิง่ อัศจรรย์มากมายแก่พระองค์ และทรงให ้เขาเห็น ความลึกลับแห่งยุคสมัยและวาระสุดท ้าย และสัง่ สอน พระองค์วา่ 6 เจ ้าจงสําแดงถ ้อยคําเหล่านี้ และเจ ้าจงซ่อนถ ้อยคําเหล่านี้ ไว ้ 7 บัดนีข ้ ้าพเจ ้าขอกล่าวแก่ทา่ นว่า 8 ให ้ท่านสะสมหมายสําคัญทีเ่ ราได ้แสดงไว ้ในใจ และความ ฝั นทีท ่ า่ นได ้เห็น และคําแก ้ต่าง ๆ ทีท ่ า่ นได ้ยิน ่ 9 เพราะเจ ้าจะถูกพรากไปจากทุกสิง และตัง้ แต่นไี้ ปเจ ้าจะคง อยูก ่ บ ั พระบุตรของเรา และกับผู ้ทีเ่ ป็ นเหมือนเจ ้า จนกว่าเวลา ้ สุด จะสิน ้ ความเยาว์วัยของพระองค์ไปแล ้ว 10 เพราะว่าโลกได ้สูญสิน และเวลาก็เริม ่ เก่าลง 11 เพราะว่าโลกถูกแบ่งออกเป็ นสิบสองส่วน และหายไปแล ้ว สิบส่วน และครึง่ หนึง่ ของส่วนสิบ: ิ แล ้ว 12 และยังเหลืออยูห ่ ลังจากครึง่ ของส่วนทีส ่ บ 13 เพราะฉะนัน ้ บัดนีจ ้ งจัดบ ้านของเจ ้าให ้เรียบร ้อย และว่า กล่าวคนของเจ ้า ปลอบประโลมใจคนทีเ่ ดือดร ้อน และบัดนี้ จงละทิง้ การทุจริต 14 จงละทิง้ ความคิดของมนุษย์ ละทิง้ ภาระของมนุษย์ ทิง้ ธรรมชาติทอ ี่ อ ่ นแอไปเสีย 15 และละทิง้ ความคิดทีห ่ นักหน่วงทีส ่ ด ุ ต่อเจ ้า และรีบหนีจาก ยุคเหล่านี้ 16 เพราะว่าสิง่ เลวร ้ายยิง่ กว่าทีเ่ จ ้าได ้เห็นเกิดขึน ้ นัน ้ จะต ้อง เกิดขึน ้ ภายหลัง ่ มโทรมลงตามยุคสมัยเท่าใด ความชัว่ ก็ 17 ดูสวิ า่ โลกจะเสือ จะยิง่ มีแก่ผู ้อยูใ่ นนัน ้ มากขึน ้ เท่านัน ้ 18 เพราะเวลาผ่านไปไกลแล ้ว และสัญญาเช่าก็ยากลําบาก เพราะบัดนีน ้ ม ิ ต ิ ทีจ ่ ะมาถึงซึง่ เจ ้าได ้เห็นนัน ้ กําลังเร่งรีบ 19 แล ้วข ้าพเจ ้าก็ตอบต่อหน ้าท่านว่า 20 ดูเถิด ข ้าแต่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ข ้าพระองค์จะไปตามที่ พระองค์ทรงบัญชาข ้าพระองค์ และว่ากล่าวประชาชนซึง่ อยูท ่ ี่ นั่น แต่คนทีจ ่ ะเกิดภายหลังใครจะตักเตือนพวกเขา? โลกจึง ตกอยูใ่ นความมืด และบรรดาผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นนัน ้ ก็ปราศจากความ สว่าง 21 เพราะว่าธรรมบัญญัตข ิ องพระองค์ก็ถก ู เผาแล ้ว ไม่มผ ี ู ้ใด ทราบถึงสิง่ ทีท ่ า่ นทําหรืองานทีจ ่ ะเริม ่ 22 แต่หากข ้าพระองค์ได ้รับพระคุณต่อพระพักตร์ทา่ นแล ้ว ่ ้าพระองค์ ขอทรงส่งพระวิญญาณบริสท ุ ธิเ์ ข ้ามาสูข และข ้า พระองค์จะบันทึกทุกสิง่ ทีท ่ ําในโลกนีต ้ งั ้ แต่เริม ่ แรกซึง่ บันทึก ไว ้ในธรรมบัญญัตข ิ องพระองค์ เพือ ่ คนทัง้ หลายจะพบ หนทางของพระองค์ และเพือ ่ พวกเขาจะ ซึง่ จะมีชวี ต ิ อยูใ่ น ยุคสุดท ้ายก็จะมีชวี ต ิ อยู่ 23 และพระองค์ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า "จงไปเถิด รวบรวม ประชาชนไว ้ด ้วยกันและบอกพวกเขาว่าอย่าแสวงหาเจ ้าเป็ น ่ บ ิ วัน" เวลาสีส 24 แต่จงดูเจ ้าจงเตรียมต ้นบ็อกซ์ไว ้หลายต ้น และนํ าซาเรีย ดาเบรีย เซเลเมีย เอคานัส และอาซีเอลไปด ้วย ทัง้ ห ้าต ้นที่ พร ้อมจะเขียนอย่างรวดเร็ว 25 มาทีน ่ เี่ ถิด และฉั นจะจุดเทียนแห่งความเข ้าใจในใจของ เจ ้า ซึง่ จะไม่ดบ ั เลย จนกว่าสิง่ ทีเ่ จ ้าจะเริม ่ เขียนนัน ้ จะต ้อง สําเร็จ 26 เมือ ่ ท่านทําเสร็จแล ้ว ท่านจะประกาศบางสิง่ และบางสิง่ ท่านจะเล่าอย่างลับๆ แก่ปราชญ์ วันพรุง่ นีท ้ า่ นจะเริม ่ เขียน 27 แล ้วข ้าพเจ ้าก็ออกไปตามทีพ ่ ระองค์ทรงบัญชา และ รวบรวมคนทัง้ ปวงมารวมกันแล ้วกล่าวว่า 28 โอ อิสราเอลเอ๋ย จงฟั งถ ้อยคําเหล่านีเ้ ถิด 29 บรรพบุรษ ุ ของเราในปฐมกาลเป็ นคนต่างด ้าวในอียป ิ ต์ ตัง้ แต่นัน ้ มาพวกเขาจึงถูกคลอดบุตร
30 และได ้รับกฎแห่งชีวต ิ ซึง่ พวกเขาไม่ได ้รักษาซึง่ ท่านได ้ ละเมิดหลังจากพวกเขาด ้วย 31 ครัง้ นัน ้ แผ่นดินคือแผ่นดินแห่งไซออนได ้แบ่งแยกพวก ท่านโดยการจับฉลาก แต่บรรพบุรษ ุ ของท่านและตัวท่านเอง ได ้กระทําการอธรรม และมิได ้รักษาแนวทางซึง่ องค์สงู สุด ทรงบัญชาท่านไว ้ 32 เนือ ่ งด ้วยเขาเป็ นผู ้พิพากษาทีช ่ อบธรรม พระองค์จงึ ทรง เอาสิง่ ทีพ ่ ระองค์ประทานแก่ทา่ นไปจากท่านทันเวลา 33 บัดนีท ้ า่ นอยูท ่ น ี่ แ ี่ ละพีน ่ ้องของท่านอยูท ่ า่ มกลางท่านด ้วย ๓๔ ฉะนัน ้ หากเป็ นไปว่าเจ ้าจะควบคุมความเข ้าใจของตนเอง, และเปลีย ่ นใจของเจ ้า, เจ ้าจะมีชวี ต ิ อยูแ ่ ละหลังจากความตาย เจ ้าจะได ้รับความเมตตา. 35 เพราะหลังจากความตายการพิพากษาจะมาถึงเมือ ่ เรามี ่ ชีวต ิ อีก เมือ ่ นัน ้ ชือของคนชอบธรรมจะประจักษ์ และกิจการ ของคนอธรรมจะถูกประกาศ 36 เหตุฉะนัน ้ อย่าให ้ผู ้ใดมาหาข ้าพเจ ้าในเวลานี้ หรือแสวงหา ่ บ ิ วันนีเ้ ลย เราสีส 37 ข ้าพเจ ้าจึงพาชายทัง้ ห ้าคนไปตามทีท ่ รงบัญชาข ้าพเจ ้า แล ้วเราก็เข ้าไปในทุง่ นาและพักอยูท ่ น ี่ ั่น 38 และวันรุง่ ขึน ้ ดูเถิด มีเสียงเรียกข ้าพเจ ้าว่า "เอสดราส จง อ ้าปากของเจ ้าแล ้วดืม ่ ทีเ่ ราให ้เจ ้าดืม ่ " 39 แล ้วข ้าพเจ ้าก็อ ้าปาก และดูเถิด พระองค์ทรงยืน ่ ถ ้วยมาให ้ ข ้าพเจ ้าเต็มถ ้วย ซึง่ เต็มเหมือนนํ้ า แต่มส ี เี หมือนไฟ 40 ข ้าพเจ ้าจึงหยิบขึน ้ มาดืม ่ และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าเมาแล ้ว ใจของ ข ้าพเจ ้าก็เปล่งความเข ้าใจ และปั ญญาก็งอกขึน ้ ในอกของ ข ้าพเจ ้า เพราะวิญญาณของข ้าพเจ ้าได ้จําให ้เข ้มแข็งขึน ้ 41 และปากของข ้าพเจ ้าก็เปิ ดและไม่ปิดอีกต่อไป 42 องค์ผู ้สูงสุดทรงประทานความเข ้าใจแก่ชายทัง้ ห ้านัน ้ และ เขาทัง้ หลายได ้บันทึกนิมต ิ มหัศจรรย์ในคืนทีเ่ ขาเล่าให ้ฟั ง ี่ บ ิ วัน เขียนใน โดยทีพ ่ วกเขาไม่รู ้ และเขาทัง้ หลายก็นั่งอยูส ่ ส เวลากลางวัน และเสวยขนมปั งในเวลากลางคืน 43 สําหรับฉั น. ฉั นพูดในเวลากลางวัน และกลางคืนฉั นไม่ถอ ื ลิน ้ ่ บ ิ วันเขาเขียนหนังสือได ้สองร ้อยสีเ่ ล่ม 44 ในเวลาสีส ่ บ ิ วันแล ้ว องค์ผู ้สูงสุดตรัสว่า `ฉบับแรกที่ 45 ต่อมาเมือ ่ ครบสีส พระองค์ทรงเขียนให ้พิมพ์อย่างเปิ ดเผย เพือ ่ คนทีม ่ ค ี า่ และไม่ สมควรจะได ้อ่าน 46 แต่จงรักษาเจ็ดสิบอันสุดท ้ายไว ้ เพือ ่ ท่านจะได ้มอบมัน ให ้แก่ผู ้ทีฉ ่ ลาดในหมูป ่ ระชาชนเท่านัน ้ 47 เพราะในสิง่ เหล่านีม ้ น ี ํ้ าพุแห่งความเข ้าใจ นํ้ าพุแห่งปั ญญา และกระแสแห่งความรู ้ 48 และฉั นก็ทําเช่นนัน ้ บทที่ 15 1 ดูเถิด เจ ้าจงพูดคําพยากรณ์ให ้เข ้าหูประชากรของเรา ซึง่ เราจะใส่ปากของเจ ้า พระเจ ้าตรัสว่า ่ สัตย์และเป็ น 2 และให ้เขียนไว ้ในกระดาษ เพราะพวกเขาซือ ความจริง ่ ของ 3 อย่ากลัวจินตนาการทีต ่ อ ่ ต ้านคุณ อย่าให ้ความไม่เชือ พวกเขารบกวนคุณทีพ ่ ด ู ต่อต ้านคุณ ื่ สัตย์ 4 เพราะว่าคนนอกใจทุกคนจะต ้องตายเพราะความไม่ซอ ของเขา 5 พระเจ ้าตรัสว่า ดูเถิด เราจะนํ าภัยพิบต ั ม ิ าสูโ่ ลก ดาบ ความ อดอยาก ความตาย และความพินาศ 6 เพราะว่าความชัว่ ได ้กระทําให ้พินาศไปทั่วทัง้ แผ่นดินโลก อย่างน่าสยดสยอง และกิจการอันเลวร ้ายของเขาก็สําเร็จแล ้ว 7 เพราะฉะนัน ้ พระเจ ้าจึงตรัสว่า 8 เราจะไม่ยอมให ้ลิน ้ ของเราแตะต ้องความชัว่ ของเขาซึง่ เขา กระทําอย่างดูหมิน ่ อีกต่อไป และเราจะไม่ยอมให ้เขากระทํา
การอันชัว่ ร ้ายด ้วยการกระทําเหล่านัน ้ ดูเถิด เลือดทีบ ่ ริสท ุ ธิ์ และชอบธรรมร ้องเรียกเรา และจิตวิญญาณของแผ่นดินนัน ้ ก็ ร ้องทูลต่อเรา แค่บน ่ อย่างต่อเนือ ่ ง 9 เพราะฉะนัน ้ พระเจ ้าตรัสว่า เราจะแก ้แค ้นพวกเขาอย่าง แน่นอน และรับเลือดบริสท ุ ธิท ์ งั ้ หมดจากพวกเขามาให ้เรา 10 ดูเถิด ชนชาติของเราถูกพาไปเหมือนฝูงสัตว์ไปถูกฆ่า เรา จะไม่ปล่อยให ้พวกเขาอาศัยอยูใ่ นแผ่นดินอียป ิ ต์อก ี ต่อไป 11 แต่เราจะนํ าพวกเขามาด ้วยมืออันทรงพลังและแขนที่ เหยียดออก และโจมตีอย ี ป ิ ต์ด ้วยภัยพิบต ั อ ิ ย่างเมือ ่ ก่อน และ จะทําลายแผ่นดินทัง้ หมดทีน ่ ั่น 12 อียป ิ ต์จะไว ้ทุกข์ และรากฐานของมันจะถูกประหารด ้วยภัย พิบต ั แ ิ ละการลงโทษซึง่ พระเจ ้าจะทรงนํ ามาเหนือมัน 13 บรรดาผู ้ทีท ่ ําไร่ไถนาจะครํ่าครวญ เพราะว่าเมล็ดพืชของ พวกเขาจะร่วงหล่นไปเพราะเสียงระเบิดและลูกเห็บ และด ้วย กลุม ่ ดาวทีน ่ ่าสะพรึงกลัว 14 วิบต ั แ ิ ก่โลกและผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นนัน ้ ! 15 เพราะดาบและความพินาศของเขาเข ้ามาใกล ้แล ้ว และชน ชาติหนึง่ จะลุกขึน ้ ต่อสู ้อีก อีกคนหนึง่ และมีดาบอยูใ่ นมือของ พวกเขา 16 เพราะจะมีการยุยงในหมูม ่ นุษย์และบุกรุกกัน พวกเขาจะ ไม่คํานึงถึงกษั ตริยห ์ รือเจ ้านายของพวกเขา และการกระทํา ของพวกเขาจะยังคงอยูใ่ นอํานาจของพวกเขา 17 คนจะปรารถนาทีจ ่ ะเข ้าไปในเมืองแต่ไม่สามารถ 18 เพราะว่าเพราะความเย่อหยิง่ ของพวกเขา เมืองต่างๆ จะต ้องวุน ่ วาย บ ้านเรือนจะถูกทําลาย และคนจะหวาดกลัว 19 ผู ้ชายจะไม่สงสารเพือ ่ นบ ้าน แต่จะทําลายบ ้านเรือนของ เขาด ้วยดาบ และทําลายข ้าวของของเขาไป เพราะขาด อาหาร และเป็ นความทุกข์ลําบากใหญ่หลวง 20 พระเจ ้าตรัสว่า ดูเถิด เราจะเรียกบรรดากษั ตริยแ ์ ห่ง แผ่นดินโลกมารวมกันเพือ ่ มานับถือเรา ผู ้มาจากทีด ่ วงอาทิตย์ ขึน ้ จากทิศใต ้ จากทิศตะวันออก และลิบานัส เพือ ่ ต่อสู ้กัน และชดใช ้สิง่ ทีพ ่ วกเขาได ้กระทําแก่พวกเขา 21 เช่นเดียวกับทีพ ่ วกเขาทําอยูท ่ ก ุ วันนีแ ้ ก่ผู ้เลือกสรรของเรา เราก็จะทําอย่างนัน ้ ด ้วย และจะตอบแทนในอกของพวกเขา องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าพระเจ ้าตรัสดังนีว้ า่ 22 มือขวาของเราจะไม่ละเว ้นคนบาป และดาบของเราจะไม่ หยุดเหนือคนทีท ่ ําให ้โลหิตบริสท ุ ธิต ์ กบนแผ่นดินโลก 23 ไฟได ้พลุง่ ออกมาจากพระพิโรธของพระองค์ และเผา ผลาญรากฐานของแผ่นดินโลก และเผาคนบาปเหมือนอย่าง ฟางทีถ ่ ก ู จุดขึน ้ 24 วิบต ั แ ิ ก่คนบาปและอย่ารักษาบัญญัตข ิ องเรา! พระเจ ้าตรัส 25 เราจะไม่ละเว ้นพวกเขา บุตรเอ๋ย จงไปจากอํานาจ อย่าทํา ให ้สถานบริสท ุ ธิข ์ องเราเป็ นมลทิน 26 เพราะพระเจ ้าทรงทราบทุกคนทีท ่ ําบาปต่อพระองค์ ดังนัน ้ ่ วามตายและความ พระองค์จงึ ทรงมอบพวกเขาให ้ไปสูค พินาศ 27 บัดนีภ ้ ย ั พิบต ั ไิ ด ้เกิดขึน ้ ทั่วแผ่นดินโลกแล ้ว และท่าน ทัง้ หลายจะคงอยูใ่ นนัน ้ เพราะว่าพระเจ ้าจะไม่ทรงช่วยท่าน ให ้พ ้น เพราะท่านได ้ทําบาปต่อพระองค์ 28 จงดูนม ิ ต ิ ทีน ่ ่าสยดสยอง และรูปลักษณ์ของมันจากทิศ ตะวันออก 29 ทีซ ่ งึ่ บรรดาประชาชาติของมังกรแห่งอาระเบียจะออกมา พร ้อมรถรบมากมาย และฝูงมังกรจะถูกพัดพาไปเหมือนลม ่ บนแผ่นดินโลก เพือ ่ ทุกคนทีไ่ ด ้ยินจะเกรงกลัวและตัวสัน 30 นอกจากนี้ ชาวคาร์เมเนียนทีโ่ กรธเกรีย ้ วจะออกไปเหมือน หมูป่าในป่ า และเขาจะมาด ้วยพลังอันยิง่ ใหญ่และร่วมทํา สงครามกับพวกเขา และจะทําลายแผ่นดินของชาวอัสซีเรีย ส่วนหนึง่ ไป
31 เมือ ่ นัน ้ มังกรจะมีความได ้เปรียบโดยจดจําธรรมชาติของ มัน และถ ้าพวกเขาจะกลับใจกันสมรู ้ร่วมคิดกันอย่างมีอํานาจ ข่มเหงพวกเขา 32 แล ้วคนเหล่านีจ ้ ะต ้องทนทุกข์ทรมาน และนิง่ เงียบไว ้ด ้วย ฤทธิอ ์ ํานาจของเขา และจะหนีไป 33 และศัตรูจะล ้อมพวกเขาไว ้จากแผ่นดินอัสซีเรีย และ ทําลายล ้างพวกเขาบางส่วน และในกองทัพของพวกเขาจะมี ความหวาดกลัวและความหวาดกลัว และการวิวาทท่ามกลาง กษั ตริยข ์ องพวกเขา 34 ดูเถิด เมฆจากทิศตะวันออกและจากทิศเหนือไปถึงทิศใต ้ เป็ นสิง่ ทีน ่ ่าสะพรึงกลัวอย่างยิง่ เต็มไปด ้วยความพิโรธและ พายุ 35 พวกเขาจะฟาดฟั นกัน และพวกเขาจะฟาดดวงดาวเป็ นอัน มากบนแผ่นดินโลก แม ้ดาวของมันเองด ้วย และเลือดจะไหล จากดาบถึงท ้อง 36 และมูลมนุษย์ก็ตกอยูบ ่ นคออูฐ ่ บนแผ่นดิน 37 จะมีความหวาดกลัวอย่างใหญ่หลวงและตัวสัน โลก และบรรดาผู ้ทีเ่ ห็นพระพิโรธจะเกรงกลัว และความ ่ สะเทือนจะมาถึงพวกเขา สัน 38 แล ้วจะมีพายุใหญ่มาจากทางใต ้ และจากเหนือ และอีก ส่วนหนึง่ มาจากตะวันตก 39 และลมแรงจะพัดมาจากทิศตะวันออกและจะเปิ ดออก และ เมฆซึง่ พระองค์ได ้ทรงสร ้างขึน ้ ด ้วยความพิโรธ และดวงดาว ทีก ่ ระเพือ ่ มให ้เกิดความหวาดกลัวต่อลมตะวันออกและลม ตะวันตกก็จะถูกทําลายไป 40 เมฆใหญ่และทรงพลังจะพองตัวเต็มไปด ้วยพระพิโรธ และ ดวงดาว จะทําให ้ทัง้ แผ่นดินโลกและบรรดาผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นนัน ้ หวาดกลัว และพวกเขาจะเทดวงดาวอันน่าสะพรึงกลัวลงมา เหนือสถานทีส ่ งู และสูงทุกแห่ง 41 ไฟ ลูกเห็บ และดาบทีบ ่ น ิ และนํ้ ามากมาย เพือ ่ ให ้ทุง่ นา ทัง้ หมดเต็ม และแม่นํ้าทุกสายทีม ่ น ี ํ้ ามากมาย 42 และพวกเขาจะพังเมืองและกําแพง ภูเขาและเนินเขา ต ้นไม ้ในป่ า หญ ้าในทุง่ หญ ้า และข ้าวโพดลง ่ าบิโลนอย่างแน่วแน่ และกระทํา 43 และพวกเขาจะมุง่ หน ้าสูบ ให ้เขากลัว 44 พวกเขาจะมาหาเธอ และล ้อมเธอไว ้ ดวงดาวและความ ้ จะเทลงมาบนเธอ แล ้วฝุ่ นและควันจะขึน พิโรธทัง้ สิน ้ ไปบนฟ้ า สวรรค์ และบรรดาคนทีอ ่ ยูร่ อบเธอจะต ้องครํ่าครวญให ้เธอ 45 และคนทีเ่ หลืออยูภ ่ ายใต ้เธอจะต ้องปรนนิบต ั ผ ิ ู ้ทีท ่ ําให ้เธอ หวาดกลัว 46 และเจ ้า เอเชีย ผู ้มีสว่ นร่วมในความหวังของบาบิโลน และ เป็ นสง่าราศีของตัวเธอ 47 วิบต ั แ ิ ก่เจ ้า เจ ้าเลวทราม เพราะเจ ้าทําตัวเหมือนเธอ และ ประดับลูกสาวของเจ ้าด ้วยการเล่นชู ้ เพือ ่ พวกเขาจะได ้โปรด และยกย่องคนรักของเจ ้า ซึง่ ปรารถนาจะเล่นชู ้กับเจ ้ามาโดย ตลอด 48 พระองค์ทรงติดตามเธอซึง่ ถูกเกลียดชังในงานและ ้ ของเธอ ดังนัน สิง่ ประดิษฐ์ทงั ้ สิน ้ พระเจ ้าจึงตรัสว่า 49 เราจะส่งภัยพิบต ั ม ิ าเหนือเจ ้า ความเป็ นม่าย ความยากจน ความอดอยาก ดาบ และโรคระบาด ทําลายบ ้านเรือนของเจ ้า ด ้วยความพินาศและความตาย 50 และสง่าราศีแห่งฤทธานุภาพของเจ ้าจะเหือดแห ้งไป เหมือนดอกไม ้ ความร ้อนจะพุง่ เข ้ามาเหนือเจ ้า 51 เจ ้าจะอ่อนกําลังลงเหมือนหญิงยากจนมีรอยเฆีย ่ น และ เหมือนคนถูกตีสอนด ้วยบาดแผล จนผู ้มีกําลังและคนรักไม่ สามารถรับได ้ ได ้แล ้ว 52 เราจะดําเนินคดีตอ ่ เจ ้าเช่นนีด ้ ้วยความอิจฉาริษยาหรือไม่ พระเจ ้าตรัสว่า
53 ถ ้าท่านไม่ได ้ประหารผู ้เลือกสรรของข ้าพเจ ้าเสมอไป โดย ยกมือของท่านขึน ้ และกล่าวถึงคนตายของเขา เมือ ่ ท่านเมา แล ้ว 54 ทรงแสดงความงามแห่งพระพักตร์ของพระองค์หรือ? 55 รางวัลแห่งการเล่นชู ้ของเจ ้าจะอยูใ่ นอกของเจ ้า ดังนัน ้ เจ ้า จะได ้รับสิง่ ตอบแทน 56 พระเจ ้าตรัสเหมือนอย่างทีเ่ จ ้าได ้กระทําต่อผู ้เลือกสรรของ เรา พระเจ ้าก็จะทรงกระทําแก่เจ ้าเช่นนัน ้ และจะทรงมอบเจ ้า ให ้ตกอยูใ่ นความหายนะ 57 ลูกหลานของเจ ้าจะตายด ้วยความหิวโหย และเจ ้าจะล ้ม ตายด ้วยดาบ เมืองต่างๆ ของเจ ้าจะพังทลายลง และบรรดา เจ ้าจะพินาศด ้วยดาบในทุง่ นา 58 บรรดาผู ้ทีอ ่ ยูบ ่ นภูเขาจะตายด ้วยความหิวโหย และกินเนือ ้ ของตนเอง และดืม ่ เลือดของตนเอง เพราะหิวขนมปั งมาก และกระหายนํ้ า 59 เจ ้าผู ้เป็ นทุกข์จะเสด็จข ้ามทะเลและรับภัยพิบต ั อ ิ ก ี 60 และตามทางนัน ้ พวกเขาจะรีบรุดไปยังเมืองร ้าง และจะ ทําลายแผ่นดินของเจ ้าบางส่วน และทําลายสง่าราศีของเจ ้า เสียบางส่วน และจะกลับไปยังบาบิโลนทีถ ่ ก ู ทําลายไปแล ้ว 61 และเจ ้าจะถูกเขาเหวีย ่ งลงเหมือนตอข ้าว และเขาจะเป็ น เหมือนไฟสําหรับเจ ้า 62 และจะผลาญเจ ้า เมือง แผ่นดิน และภูเขาของเจ ้าเสีย ป่ า และต ้นไม ้ผลของเจ ้าจะถูกเผาด ้วยไฟ 63 ลูกหลานของเจ ้าจะถูกจับไปเป็ นเชลย และดูวา่ เจ ้ามี อะไรบ ้าง เขาจะทําลายมัน และทําลายความงามแห่งพระ พักตร์ของเจ ้า บทที่ 16 1 วิบต ั จิ งมีแก่ทา่ น บาบิโลนและเอเชีย! วิบต ั จิ งมีแด่ทา่ น อียป ิ ต์และซีเรีย! 2 จงคาดผ ้ากระสอบและผมไว ้คาดตัวไว ้ จงไว ้ทุกข์ให ้ ลูกหลานของเจ ้า และจงเสียใจเถิด เพราะความพินาศของ คุณมาใกล ้แล ้ว 3 ดาบถูกส่งมาเหนือเจ ้า และใครจะพลิกมันกลับได ้? 4 มีการส่งไฟมาในหมูพ ่ วกท่าน และใครจะดับไฟได ้? 5 ภัยพิบต ั ถ ิ ก ู ส่งมาถึงท่านแล ้ว ผู ้ใดเล่าจะไล่มันออกไปได ้? 6 มีผู ้ใดขับไล่สงิ โตทีห ่ วิ โหยอยูใ่ นป่ าออกไปได ้หรือ หรือใคร จะดับไฟด ้วยตอซังเมือ ่ ไฟเริม ่ ไหม ้แล ้ว? 7 ผู ้ใดสามารถพลิกลูกธนูทถ ี่ ก ู ยิงโดยนักธนูทแ ี่ ข็งแกร่งได ้อีก ครัง้ 8 พระเจ ้าผู ้ทรงมหิทธิฤทธิท ์ รงส่งภัยพิบต ั ิ และใครเล่าที่ สามารถขับไล่มันออกไปได ้? 9 ไฟจะพลุง่ ออกมาจากพระพิโรธของเขา และใครเล่าจะดับ มันได ้? 10 พระองค์จะทรงปล่อยฟ้ าแลบ และใครเล่าจะไม่กลัว? เขา จะฟ้ าร ้องและใครจะไม่กลัว? 11 องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าจะทรงตรัส และผู ้ใดจะไม่ถก ู เฆีย ่ นตีจน เป็ นผงต่อหน ้าพระองค์? ่ สะเทือน ทะเลโผล่ 12 แผ่นดินโลกและรากฐานของมันสัน ขึน ้ มาด ้วยคลืน ่ จากทีล ่ ก ึ และคลืน ่ ในทะเลก็ปั่นป่ วน และปลา ในนัน ้ ก็ด ้วย ต่อพระพักตร์พระเจ ้า และต่อพระสิรแ ิ ห่งฤทธานุ ภาพของพระองค์ 13 เพราะว่าพระหัตถ์ขวาของเขาดัดคันธนูมก ี ําลังมาก ลูกธนู ของเขาทีย ่ งิ ออกไปนัน ้ คมกริบ และจะไม่พลาด เมือ ่ มันเริม ่ ถูก ยิงไปทีส ่ ด ุ ปลายพิภพ 14 ดูเถิด ภัยพิบต ั ถ ิ ก ู ส่งไปแล ้ว และจะไม่กลับมาอีกจนกว่า มันมาบนแผ่นดินโลก 15 ไฟถูกจุดไว ้แล ้ว และจะไม่ดบ ั จนกว่าจะเผาผลาญรากฐาน ของแผ่นดินโลก
16 เหมือนลูกธนูทถ ี่ ก ู ยิงโดยนักธนูผู ้แข็งแกร่งไม่ถอยกลับไป ฉั นใด ภัยพิบต ั ท ิ ถ ี่ ก ู ส่งมาบนแผ่นดินโลกก็จะไม่กลับมาอีก เลย 17 วิบต ั แ ิ ก่ฉัน! วิบต ั ค ิ อ ื ฉั น! ใครจะเป็ นผู ้ช่วยข ้าพเจ ้าในสมัย นัน ้ ? 18 จุดเริม ่ ต ้นของความโศกเศร ้าและการไว ้ทุกข์อย่างใหญ่ หลวง จุดเริม ่ ต ้นของความอดอยากและความตายครัง้ ใหญ่ สงครามเริม ่ เกิดขึน ้ และบรรดาผู ้มีอํานาจจะยืนหยัดด ้วยความ หวาดกลัว จุดเริม ่ ต ้นของความชัว่ ร ้าย! ฉั นจะทําอย่างไรเมือ ่ ความชัว่ ร ้ายเหล่านีม ้ าถึง? 19 ดูเถิด ความอดอยากและโรคระบาด ความทุกข์ยากและ ความปวดร ้าว ถูกส่งมาเป็ นภัยพิบต ั เิ พือ ่ การแก ้ไข 20 แต่สําหรับสิง่ ทัง้ หมดนี้ พวกเขาจะไม่หันกลับจากความชัว่ ของตน และมิได ้คํานึงถึงภัยพิบต ั ต ิ ลอดเวลา ๒๑ ดูเถิด, ทรัพย์สมบัตจิ ะมีราคาถูกมากบนแผ่นดินโลก, จน พวกเขาจะคิดว่าตนเองอยูใ่ นสภาพดี, และแม ้เมือ ่ นัน ้ ความชัว่ ร ้ายก็จะเติบโตบนแผ่นดินโลก, ดาบ, ความอดอยาก, และ ความสับสนวุน ่ วายใหญ่หลวง. 22 เพราะว่าคนจํานวนมากทีอ ่ าศัยอยูบ ่ นแผ่นดินโลกจะพินาศ ไปด ้วยความอดอยาก และอีกคนหนึง่ ทีห ่ นีจากความหิวโหยก็ จะถูกดาบทําลาย 23 และคนตายจะถูกทิง้ เหมือนมูลสัตว์ และไม่มผ ี ู ้ใดมา ปลอบโยนเขา เพราะว่าแผ่นดินจะรกร ้าง และเมืองต่างๆ จะ ถูกพังทลายลง 24 จะไม่เหลือมนุษย์คนใดให ้ทําดินและหว่านพืช 25 ต ้นไม ้จะออกผล และใครจะเก็บมัน? 26 ผลองุน ่ จะสุก และใครจะยํา่ มัน? เพราะว่าสถานทีท ่ ก ุ แห่ง จะรกร ้างไร ้ผู ้คน 27 เพือ ่ ว่าคนหนึง่ จะปรารถนาทีจ ่ ะเห็นอีกคนหนึง่ และได ้ยิน เสียงของเขา 28 เพราะว่าเมืองหนึง่ จะเหลือสิบแห่ง กับทุง่ นาสองแห่ง ซึง่ จะซ่อนตัวอยูใ่ นพุม ่ ไม ้หนาทึบและในซอกหิน 29 เช่นเดียวกับในสวนมะกอกเทศทุกต ้น เหลือมะกอกอยู่ ่ ก สามหรือสีล ู 30 หรือเหมือนเมือ ่ สวนองุน ่ มารวมกัน ก็เหลือกลุม ่ คนกลุม ่ หนึง่ ทีเ่ พียรพยายามค ้นหาในสวนองุน ่ ่ นทีค 31 ในสมัยนัน ้ ก็จะเหลือสามหรือสีค ่ ้นบ ้านของตนด ้วย ดาบ 32 และแผ่นดินโลกจะถูกทิง้ ร ้าง และทุง่ นาในนัน ้ จะเก่าไป ทางของเธอและทางทัง้ หมดของเธอจะเต็มไปด ้วยหนาม เพราะไม่มใี ครจะสัญจรไปมาทีน ่ ั่นได ้ 33 หญิงพรหมจารีจะไว ้ทุกข์เมือ ่ ไม่มเี จ ้าบ่าว ผู ้หญิงจะไว ้ ทุกข์โดยไม่มส ี ามี ของพวกเขา ลูกสาวจะโศกเศร ้าโดยไม่ม ี ผู ้ช่วยเหลือ 34 ในสงครามเจ ้าบ่าวของเขาจะถูกทําลาย และสามีของเขา จะพินาศด ้วยความอดอยาก 35 บัดนีจ ้ งฟั งสิง่ เหล่านีแ ้ ละเข ้าใจเถิด ท่านผู ้รับใช ้ขององค์ พระผู ้เป็ นเจ ้า ่ 36 ดูเถิด พระวจนะขององค์พระผู ้เป็ นเจ ้า จงรับไว ้ อย่าเชือ พระทีอ ่ งค์พระผู ้เป็ นเจ ้าตรัสถึงนัน ้ 37 ดูเถิด ภัยพิบต ั เิ ข ้ามาใกล ้และไม่หย่อนยาน 38 เหมือนเมือ ่ หญิงมีครรภ์ในเดือนทีเ่ ก ้าคลอดบุตรชาย เมือ ่ คลอดบุตรได ้สองหรือสามชัว่ โมง ความเจ็บปวดรวดร ้าวรอบ ครรภ์ก็ปวดเมือ ่ คลอดบุตรก็ไม่หย่อนเลยสักนาทีเดียว 39 ถึงกระนัน ้ ภัยพิบต ั ก ิ ็จะไม่หย่อนคล ้อยมาบนแผ่นดินโลก และโลกจะครํ่าครวญ และความโศกเศร ้าจะมาเยือนทุกด ้าน 40 โอ ้ ประชาชาติของฉั นเอ๋ย จงฟั งคําพูดของฉั น จงเตรียม ตัวให ้พร ้อมสําหรับการสู ้รบ และจงเป็ นเหมือนผู ้แสวงบุญบน แผ่นดินโลกท่ามกลางความชัว่ ร ้ายเหล่านัน ้
ื้ ก็ให ้เป็ น 41 ผู ้ทีข ่ ายก็ให ้เป็ นเหมือนคนทีห ่ นีไป และผู ้ทีซ ่ อ เหมือนผู ้ทีจ ่ ะสูญเสีย 42 ผู ้ทีค ่ รอบครองสินค ้าอย่างผู ้ทีไ่ ม่ได ้ประโยชน์จากมัน และ ผู ้ทีส ่ ร ้าง ดังผู ้ทีไ่ ม่ได ้อาศัยอยูใ่ นนัน ้ 43 คนทีห ่ ว่านก็ทําเหมือนไม่ได ้เกีย ่ ว คนทีท ่ ําสวนองุน ่ ก็ เหมือนคนทีไ่ ม่เก็บผลองุน ่ ฉั นนัน ้ 44 บรรดาผู ้ทีแ ่ ต่งงานแล ้วอย่างผู ้ทีไ่ ม่มบ ี ต ุ ร และผู ้ทีไ่ ม่ แต่งงานก็เหมือนเป็ นม่าย 45 เพราะฉะนัน ้ คนทีท ่ ํางานก็เหนือ ่ ยเปล่า 46 เพราะคนต่างด ้าวจะเก็บเกีย ่ วผลของเขา และทําลายข ้าว ของของเขา ทําลายบ ้านของเขา และจับลูก ๆ ของเขาไป เป็ นเชลย เพราะพวกเขาจะได ้ลูกจากการเป็ นเชลยและความ อดอยาก 47 และบรรดาผู ้ทีป ่ ล ้นเอาสินค ้าของตนไปก็ยงิ่ ปล ้นบ ้านเมือง บ ้านเรือน ทรัพย์สมบัต ิ และตัวของพวกเขาเองมากขึน ้ เท่านัน ้ 48 พระเจ ้าตรัสว่า เราจะโกรธเขาเพราะบาปของเขามาก ยิง่ ขึน ้ ื่ สัตย์และมีคณ 49 เหมือนโสเภณีอจิ ฉาผู ้หญิงทีซ ่ อ ุ ธรรม 50 ดังนัน ้ ความชอบธรรมจะเกลียดชังความชัว่ ช ้า เมือ ่ เธออวด ตัว และจะกล่าวโทษเธอต่อหน ้าเธอ เมือ ่ เขามา ผู ้ทีจ ่ ะปกป้ อง ผู ้ทีค ่ ้นหาความบาปทุกประการบนแผ่นดินโลกอย่างขยัน ขันแข็ง ๕๑ และเหตุฉะนัน ้ เจ ้าอย่าเป็ นเหมือนสิง่ นัน ้ , หรือกับงานของ มัน. 52 อีกหน่อยหนึง่ และความชัว่ ช ้าจะถูกขจัดไปจากแผ่นดิน และความชอบธรรมจะครอบครองท่ามกลางพวกท่าน 53 อย่าให ้คนบาปกล่าวว่าตนไม่ได ้ทําบาป เพราะพระเจ ้าจะ ทรงเผาถ่านทีล ่ ก ุ เป็ นไฟบนศีรษะของเขา ซึง่ ตรัสต่อพระ พักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ ้าและสง่าราศีของพระองค์วา่ ข ้าพเจ ้ามิได ้ทําบาป 54 ดูเถิด พระเจ ้าทรงทราบงานทัง้ หมดของมนุษย์ จินตนาการ ความคิด และใจของพวกเขา 55 ซึง่ พูดแต่พระวาจาว่า ให ้แผ่นดินโลกถูกสร ้างขึน ้ และมันก็ ถูกสร ้างขึน ้ : ให ้สร ้างสวรรค์; และมันก็ถก ู สร ้างขึน ้ 56 ในพระวจนะของพระองค์ ดวงดาวถูกสร ้างขึน ้ และ พระองค์ทรงทราบจํานวนดาวเหล่านัน ้ 57 พระองค์ทรงสํารวจทีล ่ ก ึ และทรัพย์สมบัตใิ นนัน ้ พระองค์ ทรงตวงทะเลและสิง่ ทีม ่ อ ี ยูใ่ นนัน ้ 58 พระองค์ทรงปิ ดทะเลท่ามกลางนํ้ า และพระองค์ทรงแขวน แผ่นดินโลกไว ้บนนํ้ าด ้วยพระวจนะของพระองค์ 59 พระองค์ทรงกางฟ้ าสวรรค์เหมือนเพดานโค ้ง พระองค์ทรง สถาปนามันไว ้บนผืนนํ้ า 60 ในถิน ่ ทุรกันดาร พระองค์ทรงสร ้างนํ้ าพุ และสระนํ้ าบนยอด ภูเขา เพือ ่ ว่านํ้ าท่วมจะไหลลงมาจากหินสูงให ้รดแผ่นดิน 61 พระองค์ทรงสร ้างมนุษย์ และทรงวางใจไว ้ตรงกลางกาย และประทานลมหายใจ ให ้ชีวต ิ และความเข ้าใจแก่พระองค์ 62 แท ้จริงแล ้วและพระวิญญาณของพระเจ ้าผู ้ทรงมหิทธิฤทธิ์ ่ นอยูใ่ นทีล ผู ้ทรงสร ้างทุกสิง่ และค ้นหาสิง่ ทีซ ่ อ ่ ล ี้ บ ั แห่ง แผ่นดินโลก 63 แท ้จริงพระองค์ทรงรอบรู ้อุบายของพวกท่าน และสิง่ ที่ พวกท่านคิดในใจ แม ้กระทั่งผู ้ทีท ่ ําบาป และจะซ่อนบาปของ พวกเขาไว ้ ้ 64 เพราะฉะนัน ้ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าจึงทรงตรวจดูงานทัง้ สิน ของเจ ้าอย่างละเอียดถีถ ่ ้วน และพระองค์จะทรงทําให ้พวก เจ ้าทุกคนอับอาย 65 และเมือ ่ บาปของเจ ้าปรากฏ เจ ้าจะต ้องอับอายต่อหน ้า มนุษย์ และบาปของเจ ้าเองจะเป็ นผู ้กล่าวหาเจ ้าในวันนัน ้ 66 พวกเจ ้าจะทําอย่างไร? หรือท่านจะซ่อนบาปของท่านต่อ พระเจ ้าและทูตสวรรค์ของพระองค์อย่างไร?
67 ดูเถิด พระเจ ้าเองทรงเป็ นผู ้พิพากษา จงยําเกรงพระองค์ จงละทิง้ บาปของเจ ้า และลืมความชัว่ ช ้าของเจ ้าเสีย เพือ ่ ไม่ให ้เข ้าไปยุง่ กับมันอีกต่อไปเป็ นนิตย์ พระเจ ้าจะทรงนํ าเจ ้า ้ ฉั นนัน ออกไป และช่วยเจ ้าให ้พ ้นจากความยากลําบากทัง้ สิน ้ 68 เพราะดูเถิด ความพิโรธอันแรงกล ้าของฝูงชนเป็ นอันมาก พลุง่ ขึน ้ เหนือเจ ้า และพวกเขาจะเอาเจ ้าบางส่วนไปเสีย และ เลีย ้ งเจ ้าโดยเกียจคร ้านด ้วยของบูชาแก่รป ู เคารพ 69 และบรรดาผู ้ทีย ่ น ิ ยอมจะถูกเยาะเย ้ยและถูกตําหนิ และจะ ถูกเหยียบยํา่ อยูใ่ ต ้เท ้า ๗๐ เพราะจะมีการลุกฮือครัง้ ใหญ่ตอ ่ บรรดาผู ้ทีเ่ กรงกลัวพระ เจ ้าในทุกสถานที,่ และในเมืองต่อๆ ไป. 71 พวกเขาจะเป็ นเหมือนคนบ ้า ไม่ปราณีใคร แต่ยังทําลาย และทําลายบรรดาผู ้ทีเ่ กรงกลัวพระเจ ้า 72 เพราะพวกเขาจะทิง้ ร ้างและริบเอาสิง่ ของของตนไปทิง้ เสียจากบ ้านของตน 73 เมือ ่ นัน ้ พวกเขาจะรู ้จักผู ้ทีเ่ ราเลือกสรรไว ้ และเขาทัง้ หลาย จะถูกทดสอบเหมือนทองคําในไฟ 74 พระเจ ้าตรัสว่า โอ ทีร่ ักของดิฉัน จงฟั งเถิด ดูเถิด วันแห่ง ความทุกข์ยากมาใกล ้แล ้ว แต่เราจะช่วยกู ้เจ ้าให ้พ ้นจากเวลา นัน ้ ้ างแก่ 75 อย่ากลัวหรือสงสัยเลย เพราะพระเจ ้าทรงเป็ นผู ้ชีท ท่าน 76 องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าพระเจ ้าตรัสว่า ผู ้นํ าทางผู ้ทีร่ ักษาบัญญัต ิ และกฎเกณฑ์ของเรา: อย่าให ้บาปของเจ ้าถ่วงเจ ้าลง และ อย่าให ้ความชัว่ ช ้าของเจ ้ายกตัวขึน ้ เอง 77 วิบต ั จิ งมีแก่บรรดาผู ้ถูกผูกมัดด ้วยบาปของตน และถูกปก คลุมไปด ้วยบาปของตน มีลก ั ษณะเหมือนทุง่ นามีพม ุ่ ไม ้ปก คลุม และทางก็มห ี นามปกคลุมไว ้ ซึง่ ไม่มม ี นุษย์คนใดผ่านไป ได ้! ้ ผ ้า และถูกโยนเข ้าไปใน 78 มันถูกปล่อยทิง้ ไว ้โดยไม่สวมเสือ ไฟเพือ ่ เผาผลาญ