ื เล่มแรกของ หนังสอ อาดัมและเอวา บทที่ 1 1 วันทีส ่ าม พระเจ ้าทรงปลูกสวนนัน ้ ไว ้ทางทิศตะวันออกของ แผ่นดินโลก บนขอบเขตของโลกทางทิศตะวันออก ซึง่ เลย ไปทางดวงอาทิตย์ขน ึ้ แล ้ว จะไม่เห็นอะไรเลยนอกจากนํ้ า ซึง่ ครอบคลุมทัง้ โลก และลึกลงไปถึงขอบฟ้ า 2 และทางด ้านเหนือของสวนมีทะเลแห่งขนมปั งแผ่นหนึง่ ใส สะอาดในรสชาติ ไม่เหมือนสิง่ ใดเลย เพือ ่ ว่าด ้วยความใส ของขนมปั งแผ่นนี้ เราจะมองเห็นส่วนลึกของแผ่นดินได ้ 3 และเมือ ่ ผู ้ใดชําระตัวด ้วยนํ้ านัน ้ เขาก็สะอาดจากความ สะอาดนัน ้ และขาวจากความขาวนัน ้ แม ้ว่าเขาจะคลํ้าก็ตาม 4 พระเจ ้าทรงสร ้างทะเลตามความพอพระทัยของพระองค์ เอง เพราะพระองค์ทรงทราบว่าจะเกิดอะไรขึน ้ กับมนุษย์ท ี่ พระองค์จะทรงสร ้าง เพือ ่ ว่าหลังจากทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงออก จากสวนนัน ้ แล ้ว เนือ ่ งจากการละเมิดของพระองค์ มนุษย์จะ ได ้เกิดมาบนแผ่นดิน และคนชอบธรรมจะต ้องตายจากพวก เขา และพระเจ ้าจะทรงชุบวิญญาณของพวกเขาให ้ฟื้ นขึน ้ ใน วันสุดท ้าย เมือ ่ พวกเขากลับคืนสูเ่ นือ ้ หนังของตน พวกเขาจะ อาบนํ้ าในทะเลนัน ้ และพวกเขาทัง้ หมดก็กลับใจจากบาป ของตน 5 แต่เมือ ่ พระเจ ้าทรงให ้อาดัมออกไปจากสวนนัน ้ พระองค์ไม่ ทรงให ้เขาไปอยูท ่ ช ี่ ายแดนทางทิศเหนือของสวนนัน ้ เกรงว่า เขาจะได ้ไปใกล ้กับทะเลแห่งนํ้ า แล ้วเขากับเอวาก็ชําระล ้าง ตัวในนัน ้ ชําระล ้างบาปของตน ลืมความผิดทีต ่ นได ้กระทําไป และพระองค์ไม่ทรงเตือนใจถึงเรือ ่ งนีอ ้ ก ี ต่อไปเมือ ่ คิดถึงการ ลงโทษพวกเขา 6 ส่วนทางด ้านใต ้ของสวนนัน ้ พระเจ ้าไม่ทรงพอพระทัยทีจ ่ ะ ให ้อาดัมอาศัยอยูท ่ น ี่ ั่น เพราะว่าเมือ ่ ลมพัดมาจากทางเหนือ ่ ้าน ลมจะพัดพากลิน ่ หอมอันน่ารืน ่ รมย์ของต ้นไม ้ในสวนมาสูด ใต ้นัน ้ 7 เหตุฉะนัน ้ พระเจ ้าจึงไม่ทรงวางอาดัมไว ้ทีน ่ ั่น เกรงว่าเขาจะ ได ้กลิน ่ อันหอมหวานจากต ้นไม ้เหล่านัน ้ และจะได ้ความ ่ ชมกับกลิน บรรเทาในสิง่ ทีเ่ ขาได ้กระทํา และจะได ้ชืน ่ ของ ต ้นไม ้เหล่านัน ้ และจะไม่ได ้รับการชําระล ้างจากความบาป ของเขา 8 อีกทัง้ เพราะพระเจ ้าทรงเมตตาและทรงกรุณาอย่างยิง่ และ ทรงปกครองสรรพสิง่ โดยทางทีพ ่ ระองค์เท่านัน ้ ทีท ่ ราบ พระองค์จงึ ทรงให ้บิดาของเรา คือ อาดัม อาศัยอยูท ่ เี่ ขต ตะวันตกของสวน เพราะว่าแผ่นดินด ้านนัน ้ กว ้างใหญ่มาก 9 พระเจ ้าทรงบัญชาให ้เขาไปอยูใ่ นถํ้าในหิน คือ ถํ้าสมบัตใิ ต ้ สวน บทที่ 2 1 เมือ ่ อาดัมกับเอวา บิดาของเราออกจากสวนไปแล ้ว พวก เขาก็เหยียบพืน ้ ดินโดยไม่รู ้ตัวว่าตนกําลังเหยียบอยู่ 2 ครัน ้ เมือ ่ พวกเขามาถึงประตูสวน และเห็นแผ่นดินกว ้างแผ่ กว ้างอยูเ่ บือ ้ งหน ้าพวกเขา ปกคลุมด ้วยหินก ้อนใหญ่และก ้อน ่ และล ้มหน ้าลงเพราะ เล็ก และทราย พวกเขาก็กลัวจนตัวสัน ความกลัวทีเ่ ข ้ามาครอบงําพวกเขา และพวกเขาก็เป็ นเหมือน คนตาย
3 เพราะว่าเมือ ่ ก่อนพวกเขาอยูใ่ นสวนทีป ่ ลูกต ้นไม ้สวยงาม ทุกชนิด แต่บด ั นีพ ้ วกเขากลับเห็นว่าตนเองอยูใ่ นดินแดน แปลกทีพ ่ วกเขาไม่รู ้จักและไม่เคยเห็นมาก่อน 4 และเพราะว่าในเวลานัน ้ พวกเขาเต็มไปด ้วยพระคุณอันมี ธรรมชาติสดใส และไม่มใี จทีห ่ ันไปหาสิง่ ทีเ่ ป็ นทางโลก 5 เพราะเหตุนี้ พระเจ ้าจึงทรงมีพระกรุณาต่อพวกเขา และเมือ ่ พระองค์ทอดพระเนตรเห็นพวกเขาล ้มลงอยูห ่ น ้าประตูสวน พระองค์จงึ ทรงส่งพระวจนะของพระองค์ไปยังบิดา อาดัมกับ เอวา และทรงให ้พวกเขาฟื้ นจากสภาพทีต ่ กตํา่ ของพวกเขา บทที่ 3 1 พระเจ ้าตรัสแก่อาดัมว่า “เราได ้กําหนดวันและปี ไว ้บน แผ่นดินโลกนีแ ้ ล ้ว และเจ ้าและพงศ์พันธุข ์ องเจ ้าจะอาศัยอยู่ และเดินไปบนนัน ้ จนกว่าวันและปี นัน ้ จะครบกําหนด เมือ ่ เรา จะส่งพระวจนะทีส ่ ร ้างเจ ้า และซึง่ เจ ้าได ้ละเมิด พระวจนะที่ สร ้างเจ ้าให ้ออกมาจากสวน และทีช ่ บ ุ ชีวต ิ เจ ้าขึน ้ เมือ ่ เจ ้าล ้ม ลง 2 และพระวจนะซึง่ จะช่วยท่านให ้รอดอีกครัง้ เมือ ่ ครบห ้าวัน ครึง่ แล ้ว” 3 แต่เมือ ่ อาดัมได ้ยินถ ้อยคําเหล่านีจ ้ ากพระเจ ้า และในช่วง ห ้าวันครึง่ อันยิง่ ใหญ่ เขาไม่เข ้าใจความหมายของถ ้อยคํา เหล่านัน ้ 4 เพราะอาดัมคิดว่าเขาคงอยูไ่ ด ้อีกเพียงห ้าวันครึง่ เท่านัน ้ ้ โลก จนกว่าจะสิน 5 และอาดัมร ้องไห ้และอธิษฐานต่อพระเจ ้าเพือ ่ อธิบายเรือ ่ ง นัน ้ ให ้เขาฟั ง 6 จากนัน ้ พระเจ ้าทรงเมตตาอาดัมซึง่ ถูกสร ้างขึน ้ ตาม รูปลักษณ์และลักษณะคล ้ายคลึงของพระองค์ พระองค์จงึ ทรงอธิบายให ้เขาฟั งว่าเวลานีค ้ อ ื 5,000 และ 500 ปี และจะมี ผู ้หนึง่ มาช่วยเขาและพงศ์พันธุข ์ องเขา 7 แต่พระเจ ้าทรงทําพันธสัญญานีไ้ ว ้กับอาดัม บิดาของเรา ก่อนหน ้านีแ ้ ล ้ว ในลักษณะเดียวกันนี้ ก่อนทีเ่ ขาจะออกจาก สวน เมือ ่ เขาอยูใ่ กล ้ต ้นไม ้ทีเ่ อวาเก็บผลไม ้แล ้วให ้เขากิน 8 ครัน ้ อาดัมบิดาของเราออกมาจากสวนแล ้ว เขาก็เดินผ่าน ต ้นไม ้ต ้นนัน ้ และเห็นว่าพระเจ ้าทรงเปลีย ่ นรูปลักษณ์ของ ต ้นไม ้นัน ้ ให ้กลายเป็ นอีกรูปหนึง่ และต ้นไม ้นัน ้ ก็เหีย ่ วเฉาไป ่ และล ้ม 9 ขณะทีอ ่ าดัมกําลังเดินไปทีน ่ ั่น เขาก็กลัวจนตัวสัน ลง แต่พระเจ ้าทรงเมตตายกเขาขึน ้ และทรงทําพันธสัญญานี้ กับเขา 10 อีกครัง้ หนึง่ เมือ ่ อาดัมอยูท ่ ป ี่ ระตูสวน และเห็นเครูบถือ ดาบเพลิงวาบอยูใ่ นมือ เครูบโกรธและขมวดคิว้ ใส่เขา ทัง้ อา ดัมและเอวาต่างก็กลัวเขา และคิดว่าเขาตัง้ ใจจะฆ่าพวกเขา ่ ด ้วยความกลัว พวกเขาจึงล ้มลงกับพืน ้ ตัวสัน 11 แต่พระองค์ทรงมีพระกรุณาต่อพวกเขา และทรงสําแดง พระกรุณาต่อพวกเขา และทรงหันจากพวกเขาขึน ้ ไปบน สวรรค์ และทรงอธิษฐานต่อพระเจ ้าว่า 12 "พระเจ ้า พระองค์ทรงใช ้ข ้าพเจ ้ามาเฝ้ าอยูท ่ ป ี่ ระตูสวน ด ้วยดาบเพลิง 13 แต่เมือ ่ อาดัมและเอวาผู ้รับใช ้ของพระองค์เห็นข ้าพระองค์ พวกเขาก็ล ้มลงกับพืน ้ เหมือนกับคนตาย โอ ้พระเจ ้าของข ้า พระองค์ เราจะทําอย่างไรกับผู ้รับใช ้ของพระองค์ด ี 14 แล ้วพระเจ ้าทรงมีพระกรุณาต่อพวกเขา และทรงแสดง พระกรุณาต่อพวกเขา และทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์ไป ดูแลสวน 15 และพระวจนะของพระเจ ้ามาถึงอาดัมกับเอวา และทรงให ้ พวกเขาลุกขึน ้ 16 และพระเจ ้าตรัสแก่อาดัมว่า “เราบอกเจ ้าแล ้วว่า เมือ ่ ้ สุดห ้าวันครึง่ เราจะส่งพระวจนะของเราไปช่วยเจ ้า สิน
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
17 จงเข ้มแข็งใจของเจ ้า และอยูใ่ นถํ้าแห่งสมบัตซ ิ งึ่ เราได ้ พูดกับเจ ้าก่อนแล ้ว 18 เมือ ่ อาดัมได ้ยินพระวจนะนีจ ้ ากพระเจ ้า เขาก็รู ้สึกสบายใจ กับสิง่ ทีพ ่ ระเจ ้าได ้ตรัสกับเขา เพราะพระองค์ได ้ทรงบอกเขา ว่าพระองค์จะช่วยเขาอย่างไร บทที่ 4 1 แต่อาดัมกับเอวาได ้ร ้องไห ้เพราะได ้ออกจากสวนซึง่ เป็ นที่ อยูแ ่ รกของพวกเขา 2 และแท ้จริง เมือ ่ อาดัมมองดูเนือ ้ หนังของตนทีเ่ ปลีย ่ นแปลง ไป เขาก็ร ้องไห ้อย่างขมขืน ่ ทัง้ เขาและเอวา เนือ ่ งด ้วยสิง่ ที่ พวกเขาได ้กระทํา และทัง้ สองก็เดินอย่างนุ่มนวลลงไปในถํ้า แห่งขุมทรัพย์ 3 เมือ ่ พวกเขามาถึงทีน ่ ั่น อาดัมก็ร ้องไห ้เสียใจและกล่าวกับ เอวาว่า “ดูถํ้านีท ้ ก ี่ ําลังจะเป็ นคุกของเราในโลกนี้ และเป็ น สถานทีล ่ งโทษ! 4 “เมือ ่ เทียบกับสวนอืน ่ แล ้ว ถือว่าแคบเพียงใดเมือ ่ เทียบกับ พืน ้ ทีข ่ องสวนอืน ่ ” 5 “หินก ้อนนีซ ้ งึ่ อยูข ่ ้างๆ สวนนัน ้ คืออะไร ความมืดของถํ้านี้ เมือ ่ เทียบกับแสงสว่างในสวนนัน ้ คืออะไร” 6 “ศิลาทีย ่ น ื่ ออกมาซึง่ ใช ้เป็ นทีก ่ ําบังภัยแก่เรานี้ เปรียบได ้ กับความเมตตาของพระเจ ้าทีป ่ กคลุมเราไว ้หรือ? 7 "ดินในถํ้านีเ้ ทียบกับสวนได ้อย่างไร? แผ่นดินนีโ้ รยด ้วยหิน และแผ่นดินนีป ้ ลูกด ้วยต ้นไม ้ผลไม ้รสอร่อย?" 8 และอาดัมกล่าวแก่เอวาว่า “จงดูดวงตาของเธอและดวงตา ของฉั น ซึง่ เมือ ่ ก่อนเคยเห็นเหล่าทูตสวรรค์สรรเสริญพระองค์ และพระองค์ก็ทรงสรรเสริญอย่างไม่หยุดยัง้ ” 9 แต่บด ั นีเ้ ราไม่เห็นเหมือนอย่างทีเ่ ราเคยเห็นมาก่อนแล ้ว ตา ของเรากลายเป็ นเหมือนเนือ ้ หนัง มองไม่เห็นเหมือนอย่างที่ เคยเห็นมาก่อนแล ้ว 10 อาดัมถามเอวาอีกว่า “ร่างกายของเราวันนีเ้ ป็ นอย่างไร เมือ ่ เปรียบเทียบกับเมือ ่ ก่อนเมือ ่ เราอยูใ่ นสวนนัน ้ ” 11 หลังจากนี้ อาดัมไม่ชอบทีจ ่ ะเข ้าไปในถํ้าซึง่ อยูใ่ ต ้หินทีย ่ น ื่ ออกมา และเขาไม่เคยจะเข ้าไปในนัน ้ เลย 12 แต่เขาได ้ยอมจํานนต่อพระบัญญัตข ิ องพระเจ ้า และพูด กับตัวเองว่า “ถ ้าข ้าพเจ ้าไม่เข ้าถํ้า ข ้าพเจ ้าก็จะกลายเป็ นผู ้ ละเมิดอีก” บทที่ 5 1 จากนัน ้ อาดัมกับเอวาก็เข ้าไปในถํ้าและยืนอธิษฐานเป็ น ภาษาของตนซึง่ เราไม่รู ้แต่ก็รู ้ดี 2 ขณะทีพ ่ วกเขากําลังอธิษฐาน อาดัมเงยหน ้าขึน ้ มอง เห็น หินและหลังคาถํ้าทีป ่ กคลุมเขาอยูเ่ บือ ้ งบน จนมองไม่เห็นฟ้ า สวรรค์หรือสิง่ ทรงสร ้างของพระเจ ้า เขาร ้องไห ้และทุบตี หน ้าอกตัวเองอย่างแรงจนล ้มลง ราวกับตายไปแล ้ว ่ ว่าเขาตายแล ้ว 3 และเอวานั่งร ้องไห ้ เพราะเธอเชือ 4 แล ้วนางก็ลก ุ ขึน ้ กางมือทัง้ สองออกต่อพระเจ ้า ทูลขอ ความเมตตาและความสงสารจากพระองค์ และกล่าวว่า "ข ้า แต่พระเจ ้า โปรดยกโทษบาปของข ้าพระองค์ บาปทีข ่ ้า พระองค์ได ้กระทํา และอย่าทรงจดจําความผิดของข ้า พระองค์" 5 “เพราะข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้ทําให ้ผู ้รับใช ้ของพระองค์ตกจากสวน ่ น ่ วามมืดมิดนี้ ไปสูด ิ แดนทีส ่ ญ ู หายนี้ จากแสงสว่างไปสูค ่ ก และจากทีพ ่ ํานักแห่งความสุขไปสูค ุ นี”้ 6 "ข ้าแต่พระเจ ้า โปรดทอดพระเนตรผู ้รับใช ้ของพระองค์ผู ้ ล ้มลงเช่นนี้ และโปรดให ้เขาฟื้ นจากความตาย เพือ ่ เขาจะได ้ ร ้องไห ้และกลับใจจากความผิดทีเ่ ขาได ้กระทําผ่านทางฉั น
7 “อย่าทรงพรากวิญญาณของเขาไปแม ้แต่ครัง้ เดียว แต่จง ให ้เขามีชวี ต ิ อยูเ่ พือ ่ เขาจะได ้ยืนหยัดตามระดับการกลับใจ ของเขา และกระทําตามพระประสงค์ของพระองค์ เหมือน อย่างทีก ่ อ ่ นทีเ่ ขาจะตาย” 8 แต่ถ ้าพระองค์ไม่ทรงชุบเขาขึน ้ ข ้าแต่พระเจ ้า โปรดรับจิต วิญญาณของข ้าพระองค์ไปเสีย เพือ ่ ข ้าพระองค์จะได ้เป็ น เหมือนเขา และอย่าทิง้ ข ้าพระองค์ไว ้ในคุกใต ้ดินนีเ้ พียง ลําพัง เพราะข ้าพระองค์ไม่อาจยืนอยูค ่ นเดียวในโลกนี้ เว ้น แต่กบ ั เขาเท่านัน ้ 9 เพราะพระองค์ทรงทําให ้เขาง่วงซึม ข ้าแต่พระเจ ้า และทรง นํ ากระดูกออกจากข ้างลําตัวของเขา และทรงฟื้ นฟูเนือ ้ ให ้ กลับมาเหมือนเดิม โดยพระเดชานุภาพของพระองค์ 10 “และท่านได ้ทรงนํ ากระดูกนัน ้ มาทําให ้ฉั นเป็ นผู ้หญิงที่ สดใสเหมือนเขา มีหัวใจ เหตุผล และวาจา และมีเนือ ้ หนัง เหมือนกับของเขา และท่านได ้ทรงสร ้างฉั นให ้มีลก ั ษณะ เหมือนรูปลักษณ์ของเขา โดยพระเมตตาและพระกําลังของ ท่าน” 11 "ข ้าแต่พระเจ ้า ข ้าพระองค์และเขาเป็ นหนึง่ เดียวกัน และ พระองค์ โอ ้ พระเจ ้า ทรงเป็ นผู ้สร ้างเราทัง้ หลาย พระองค์คอ ื ผู ้ทีท ่ รงสร ้างเราทัง้ สองในวันเดียว 12 เพราะฉะนัน ้ ขอพระเจ ้าโปรดประทานชีวต ิ ให ้แก่เขา เพือ ่ เขาจะได ้อยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าในแผ่นดินแปลกนี้ ขณะทีข ่ ้าพเจ ้า ทัง้ หลายอาศัยอยูใ่ นนัน ้ เพราะการละเมิดของข ้าพเจ ้า 13 “แต่ถ ้าพระองค์ไม่ทรงให ้เขามีชวี ต ิ ก็โปรดรับข ้าพเจ ้าซึง่ เป็ นเหมือนเขาไป เพือ ่ เราทัง้ สองจะได ้ตายในวันเดียวกัน” 14 และเอวาได ้ร ้องไห ้อย่างขมขืน ่ และกราบลงทีอ ่ าดัม บิดา ของเรา เนือ ่ งจากความโศกเศร ้าอันยิง่ ใหญ่ของนาง บทที่ 6 1 แต่พระเจ ้าทรงทอดพระเนตรดูพวกเขา เพราะพวกเขาฆ่า ตัวตายเพราะความทุกข์โศกอย่างยิง่ 2 แต่พระองค์จะทรงชูพวกเขาขึน ้ และทรงปลอบโยนพวกเขา 3 ดังนัน ้ พระองค์จงึ ทรงส่งพระวจนะของพระองค์ไปยังพวก เขาเพือ ่ ให ้พวกเขายืนขึน ้ และฟื้ นขึน ้ ทันที 4 และพระเจ ้าตรัสแก่อาดัมและเอวาว่า "พวกเจ ้าละเมิดโดย ความสมัครใจของตนเอง จนกระทั่งพวกเจ ้าออกมาจากสวน ซึง่ เราได ้วางพวกเจ ้าไว ้ 5 “ด ้วยความสมัครใจของคุณเอง ท่านได ้ละเมิดความ ปรารถนาในความเป็ นพระเจ ้า ความยิง่ ใหญ่ และสถานะที่ สูงส่ง เช่นเดียวกับทีฉ ่ ั นมี ดังนัน ้ ฉั นจึงพรากธรรมชาติอน ั สดใสทีเ่ จ ้ามีอยูใ่ นขณะนัน ้ ไปจากเจ ้า และฉั นได ้ทําให ้เจ ้า ่ น ออกจากสวนไปสูด ิ แดนนี้ ในสภาพขรุขระและเต็มไปด ้วย ปั ญหา 6 "ถ ้าเจ ้าไม่ละเมิดบัญญัตข ิ องเรา และรักษาธรรมบัญญัต ิ ของเรา และไม่ได ้กินผลของต ้นไม ้ทีเ่ ราบอกเจ ้าว่าอย่าเข ้า มาใกล ้ล่ะก็ ในสวนนีย ้ ังมีต ้นไม ้ผลทีด ่ ก ี ว่าต ้นนัน ้ อีก 7 แต่ซาตานผู ้ชัว่ ร ้ายนัน ้ มิได ้ดํารงอยูใ่ นสถานะเดิมของตน และไม่รักษาศรัทธาของตนไว ้ ซึง่ ไม่มเี จตนาดีตอ ่ เราเลย และแม ้ว่าเราสร ้างเขาขึน ้ แต่กลับไม่นับถือเรา และแสวงหา ความเป็ นพระเจ ้า ดังนัน ้ เราจึงเหวีย ่ งเขาลงมาจากสวรรค์ เขา ่ ตาชืน ่ ใจในสายตาของท่าน คือผู ้ทีท ่ ําให ้ต ้นไม ้นัน ้ ดูน่าชืน จนกระทั่งท่านกินผลจากมัน โดยฟั งคําของเขา 8 "ดังนัน ้ เจ ้าจึงละเมิดบัญญัตข ิ องเรา และดังนัน ้ เราจึงได ้นํ า ความทุกข์ยากทัง้ หมดนีม ้ าสูเ่ จ ้า" 9 “เพราะเราคือพระเจ ้าผู ้สร ้าง เมือ ่ เราสร ้างสรรพสิง่ ของเรา เรามิได ้ตัง้ พระทัยทีจ ่ ะทําลายพวกเขา แต่หลังจากทีพ ่ วกเขา ได ้ปลุกเร ้าความโกรธของเราอย่างรุนแรงแล ้ว เราก็ลงโทษ พวกเขาด ้วยภัยพิบต ั ริ ้ายแรง จนกว่าพวกเขาจะกลับใจ”
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
10 แต่ถ ้าพวกเขายังคงแข็งกระด ้างในความผิดของตนต่อไป พวกเขาจะต ้องถูกสาปแช่งตลอดไป บทที่ 7 1 เมือ ่ อาดัมกับเอวาได ้ยินถ ้อยคําเหล่านีจ ้ ากพระเจ ้า พวกเขา ก็ร ้องไห ้สะอืน ้ มากขึน ้ แต่พวกเขาก็เข ้มแข็งใจในพระเจ ้า เพราะพวกเขารู ้สึกว่าพระเจ ้าทรงเป็ นเหมือนพ่อและแม่ของ พวกเขา และเพราะเหตุนเี้ อง พวกเขาจึงร ้องไห ้ต่อพระองค์ และขอความเมตตาจากพระองค์ 2 แล ้วพระเจ ้าทรงมีพระกรุณาต่อพวกเขา และตรัสว่า “โอ อา ดัม เราได ้ทําพันธสัญญาของเราไว ้กับเจ ้าแล ้ว และเราจะไม่ หันหลังกลับจากพันธสัญญานัน ้ และเราจะไม่ปล่อยให ้เจ ้า กลับไปยังสวนอีก จนกว่าพันธสัญญาของเราทีม ่ รี ะยะเวลาห ้า วันครึง่ จะสําเร็จ” 3 แล ้วอาดัมก็ทล ู พระเจ ้าว่า "ข ้าแต่พระเจ ้า พระองค์ทรงสร ้าง เรา และทําให ้เราเหมาะทีจ ่ ะอยูใ่ นสวน และก่อนทีข ่ ้าพระองค์ จะละเมิด พระองค์ทรงทําให ้สัตว์ทก ุ ตัวมาหาข ้าพระองค์ เพือ ่ ่ ให ้พวกมัน" ข ้าพระองค์จะได ้ตัง้ ชือ 4 “พระคุณของพระองค์อยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าในเวลานัน ้ และ ่ แต่ละคนตามพระทัยของพระองค์ และ ข ้าพเจ ้าก็ตงั ้ ชือ พระองค์ก็ทรงทําให ้พวกเขาทุกคนยอมอยูใ่ ต ้อํานาจของ ข ้าพเจ ้า 5 แต่บด ั นี้ ข ้าแต่พระเจ ้าผู ้เป็ นเจ ้า เพราะข ้าพระองค์ละเมิด พระบัญญัตข ิ องพระองค์ สัตว์ร ้ายทัง้ หลายจะลุกขึน ้ ต่อต ้าน ข ้าพระองค์ และจะกินข ้าพระองค์ และเอวาผู ้เป็ นสาวใช ้ของ พระองค์ และจะตัดชีวต ิ ของเราเสียจากพืน ้ แผ่นดินโลก 6 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพระองค์จงึ วิงวอนพระองค์ โอ ้พระเจ ้า ว่า เมือ ่ พระองค์ทรงนํ าเราออกจากสวนแล ้ว และทรงนํ าเราให ้ไป อยูใ่ นดินแดนแปลกหน ้า พระองค์อย่าทรงยอมให ้สัตว์ร ้ายทํา อันตรายแก่ข ้าพระองค์เลย 7 เมือ ่ พระเจ ้าทรงได ้ยินถ ้อยคําเหล่านีจ ้ ากอาดัม พระองค์ ทรงมีพระเมตตาต่อเขา และทรงรู ้สึกว่าพระองค์ได ้ตรัสจริงว่า สัตว์ป่าจะลุกขึน ้ มากินเขาและเอวา เพราะพระองค์ พระเจ ้า ทรงพิโรธพวกเขาทัง้ สองเพราะการละเมิดของพวกเขา 8 แล ้วพระเจ ้าทรงบัญชาสัตว์ป่าและนกและสัตว์ตา่ งๆ ที่ เคลือ ่ นไหวบนแผ่นดินให ้มาหาอาดัมและทําความรู ้จักกับเขา และไม่ให ้รบกวนเขาและเอวา และไม่ให ้รบกวนคนดีและคน ชอบธรรมในลูกหลานของพวกเขาด ้วย 9 แล ้วสัตว์ร ้ายเหล่านัน ้ ก็กราบอาดัมตามพระบัญชาของพระ เจ ้า ยกเว ้นงู ซึง่ พระเจ ้าทรงพิโรธ งูไม่ได ้มาหาอาดัมพร ้อม กับสัตว์ร ้ายเหล่านัน ้ บทที่ 8 1 แล ้วอาดัมก็ร ้องไห ้และกล่าวว่า “โอ ้พระเจ ้า เมือ ่ เราอยูใ่ น สวน และจิตใจของเราเบิกบาน เราก็เห็นทูตสวรรค์ทรี่ ้อง เพลงสรรเสริญในสวรรค์ แต่บด ั นีเ้ ราไม่เห็นเหมือนทีเ่ ราเคย เห็นอีกต่อไป ยิง่ ไปกว่านัน ้ เมือ ่ เราเข ้าไปในถํ้า สรรพสิง่ ก็ ซ่อนเร ้นจากเรา” 2 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่อาดัมว่า “เมือ ่ เจ ้าอยูภ ่ ายใต ้อํานาจของ เรา เจ ้าก็มธ ี รรมชาติทส ี่ ว่างไสวอยูภ ่ ายใน และด ้วยเหตุนี้ เจ ้า จึงมองเห็นสิง่ ต่างๆ ได ้จากระยะไกล แต่หลังจากการละเมิด ของเจ ้า ธรรมชาติทส ี่ ว่างไสวของพวกเจ ้าก็ถก ู ถอนออกไป จากเจ ้า และเจ ้าก็ไม่สามารถมองเห็นสิง่ ต่างๆ ได ้จาก ระยะไกล แต่มองเห็นได ้เพียงระยะใกล ้เท่านัน ้ ตาม ความสามารถของเนือ ้ หนัง เพราะมันโหดร ้าย” 3 เมือ ่ อาดัมกับเอวาได ้ยินคําเหล่านีจ ้ ากพระเจ ้าแล ้ว พวกเขา ก็ไปสรรเสริญและบูชาพระองค์ด ้วยใจเศร ้าโศก
4 และพระเจ ้าก็ทรงหยุดสนทนากับพวกเขา บทที่ 9 1 แล ้วอาดัมกับเอวาก็ออกจากถํ้าสมบัต ิ เข ้าไปใกล ้ประตูสวน และยืนดูอยูต ่ รงนัน ้ แล ้วก็ร ้องไห ้เพราะออกมาจากถํ้านัน ้ แล ้ว 2 แล ้วอาดัมกับเอวาก็เดินจากหน ้าประตูสวนไปยังด ้านใต ้ ของสวน และพบนํ้ าทีร่ ดสวนนัน ้ จากรากของต ้นไม ้แห่งชีวต ิ ่ ม่นํ้าเหนือแผ่นดิน และแยกออกจากทีน ่ ั่นออกเป็ นสีแ 3 แล ้วพวกเขามาและเข ้าไปใกล ้แหล่งนํ้ านัน ้ และตรวจดูก็ เห็นว่าเป็ นนํ้ าทีไ่ หลออกมาจากใต ้รากของต ้นไม ้แห่งชีวต ิ ใน สวน 4 อาดัมร ้องไห ้ครํ่าครวญและตบหน ้าอกของตนเพราะถูกตัด ออกจากสวน และกล่าวกับเอวาว่า 5 "เหตุใดท่านจึงนํ าภัยพิบต ั แ ิ ละการลงโทษมากมายเหล่านี้ ่ ้าพเจ ้า แก่ตวั ท่านเอง และแก่พงศ์พันธุข มาสูข ์ องเรา?" 6 แล ้วเอวาก็ถามเขาว่า “ท่านได ้เห็นอะไร จึงร ้องไห ้และพูด กับฉั นอย่างนี”้ 7 และพระองค์ตรัสแก่เอวาว่า “เจ ้าไม่เห็นหรือว่านํ้ าทีอ ่ ยูใ่ น สวนนัน ้ ซึง่ รดต ้นไม ้ในสวนนัน ้ แล ้วก็ไหลออกจากทีน ่ ั่น? 8 “และเมือ ่ เราอยูใ่ นสวนนัน ้ เราก็ไม่สนใจมันเลย แต่เมือ ่ เรา ได ้มาถึงดินแดนแปลกแห่งนี้ เราก็รักมัน และนํ ามันมาใช ้ สําหรับร่างกายของเรา” 9 เมือ ่ เอวาได ้ยินถ ้อยคําเหล่านีจ ้ ากเขา เธอก็ร ้องไห ้ และ เนือ ่ งจากความโศกเศร ้าของพวกเขา พวกเขาจึงตกลงไปใน นํ้ า และอยากจะจบชีวต ิ ตัวเองในนํ้ านัน ้ เสีย เพือ ่ ทีจ ่ ะไม่ กลับมาดูการสร ้างสรรค์อก ี เลย เพราะเมือ ่ พวกเขามองดูการ สร ้างสรรค์ พวกเขาก็รู ้สึกว่าพวกเขาจะต ้องจบชีวต ิ ตัวเองเสีย ที บทที่ 10 1 แล ้วพระเจ ้าทรงเมตตาและกรุณา ทอดพระเนตรดูพวกเขา ทีน ่ อนอยูใ่ นนํ้ าจนเกือบจะตาย แล ้วจึงทรงส่งทูตสวรรค์ไปนํ า พวกเขาขึน ้ มาจากนํ้ า แล ้ววางลงทีช ่ ายฝั่ งทะเลเสมือนว่าตาย แล ้ว 2 จากนัน ้ ทูตสวรรค์ก็ขน ึ้ ไปหาพระเจ ้า ได ้รับการต ้อนรับ และ ้ ลม กล่าวว่า "โอ ้ พระเจ ้า สิง่ มีชวี ต ิ ทีพ ่ ระองค์ทรงสร ้างได ้สิน หายใจแล ้ว" 3 แล ้วพระเจ ้าทรงส่งพระวจนะของพระองค์ไปยังอาดัมและเอ วา ผู ้ซึง่ ทําให ้พวกเขาฟื้ นจากความตาย 4 และอาดัมกล่าวหลังจากทีเ่ ขาฟื้ นขึน ้ มาว่า “โอ ้พระเจ ้า ขณะทีเ่ ราอยูใ่ นสวน เราไม่ได ้ต ้องการหรือดูแลนํ้ านีเ้ ลย แต่ เมือ ่ เราได ้มาถึงแผ่นดินนีแ ้ ล ้ว เราก็ขาดนํ้ าไม่ได ้” 5 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่อาดัมว่า “เมือ ่ เจ ้าอยูภ ่ ายใต ้คําสัง่ ของ เราและเป็ นทูตสวรรค์ทส ี่ ก ุ ใส เจ ้าก็ไม่รู ้จักนํ้ านี้ 6 “แต่เมือ ่ ท่านละเมิดบัญญัตข ิ องเราแล ้ว ท่านก็จะขาดนํ้ า ไม่ได ้ เพราะนํ้ าเป็ นเครือ ่ งชําระล ้างร่างกายของท่านให ้ เจริญเติบโต เพราะว่าบัดนีร้ า่ งกายของท่านก็เหมือนสัตว์ และขาดแคลนนํ้ า” 7 เมือ ่ อาดัมกับเอวาได ้ยินถ ้อยคําเหล่านีจ ้ ากพระเจ ้า พวกเขา ก็ร ้องไห ้ด ้วยความขมขืน ่ และอาดัมก็วงิ วอนพระเจ ้าให ้เขา กลับเข ้าไปในสวน และดูสวนอีกครัง้ 8 แต่พระเจ ้าตรัสแก่อาดัมว่า “เราได ้ให ้คําสัญญาแก่เจ ้าแล ้ว เมือ ่ คําสัญญานัน ้ สําเร็จ เราจะนํ าเจ ้าและพงศ์พันธุท ์ ช ี่ อบ ธรรมของเจ ้ากลับเข ้าไปในสวนอีกครัง้ ” 9 และพระเจ ้าก็ทรงหยุดสนทนากับอาดัม
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
บทที่ 11 1 แล ้วอาดัมกับเอวาก็รู ้สึกว่าตนเองกําลังกระหายนํ้ า ร ้อน และเศร ้าโศก 2 และอาดัมกล่าวแก่เอวาว่า “เราจะไม่ดม ื่ นํ้ านี้ แม ้ว่าเรา ่ ายในของเรา มันจะ จะต ้องตายก็ตาม โอเอวา เมือ ่ นํ้ านีเ้ ข ้าสูภ เพิม ่ โทษให ้แก่เราและลูกหลานของเราทีจ ่ ะเกิดมาภายหลัง เรา” 3 จากนัน ้ ทัง้ อาดัมและเอวาก็ออกจากนํ้ าและไม่ดม ื่ อะไรเลย แต่กลับเข ้าไปในถํ้าสมบัต ิ 4 แต่เมือ ่ อยูใ่ นนัน ้ อาดัมมองไม่เห็นเอวา เขาได ้ยินเพียง เสียงร ้องของนางเท่านัน ้ และนางก็มองไม่เห็นอาดัม แต่ได ้ ยินเสียงร ้องของนาง 5 แล ้วอาดัมก็ร ้องไห ้ด ้วยความทุกข์โศกอย่างยิง่ และลูบ หน ้าอกของตน และลุกขึน ้ ถามเอวาว่า “เจ ้าอยูท ่ ไี่ หน” 6 นางจึงกล่าวแก่เขาว่า “ดูเถิด ข ้าพเจ ้ายืนอยูใ่ นความมืดนี”้ 7 แล ้วพระองค์ตรัสแก่นางว่า “จงระลึกถึงธรรมชาติอน ั สดใส ทีเ่ ราอาศัยอยูข ่ ณะทีเ่ ราอยูใ่ นสวนนัน ้ เถิด! 8 “โอ อีฟ จงระลึกถึงพระสิรริ งุ่ โรจน์ทป ี่ กคลุมเราในสวน เอ วา จงระลึกถึงต ้นไม ้ทีป ่ กคลุมเราในสวน ขณะทีเ่ ราเดินไปมา ท่ามกลางต ้นไม ้เหล่านัน ้ 9 “โอ อีฟ! จงจําไว ้ว่าขณะทีเ่ ราอยูใ่ นสวนนัน ้ เราไม่รู ้ กลางวันหรือกลางคืน จงคิดถึงต ้นไม ้แห่งชีวต ิ ซึง่ นํ้ าไหลมา จากเบือ ้ งล่าง และส่องประกายแวววาวเหนือเรา จงจําไว ้ว่า โอ อีฟ! สวนและความสว่างไสวของสวนนัน ้ ! 10 จงคิด จงคิด ถึงสวนนัน ้ ซึง่ ไม่มค ี วามมืด ในขณะทีเ่ รา อาศัยอยูใ่ นนัน ้ 11 "ทันทีทเี่ ราเข ้าไปในถํ้าแห่งสมบัตแ ิ ห่งนี้ ความมืดก็ปก คลุมเราอยูโ่ ดยรอบ จนเราไม่สามารถมองเห็นกันได ้อีก และ ิ้ สุดลง" ความสุขทัง้ มวลในชีวต ิ นีก ้ ็สน บทที่ 12 1 แล ้วอาดัมก็ลบ ู หน ้าอกของเขาและเอวา และทัง้ สองก็ โศกเศร ้าตลอดคืนจนกระทั่งรุง่ สาง และพวกเขาก็ถอนหายใจ ยาวตลอดคืนทีม ่ ย ิ าเซีย 2 และอาดัมก็ทบ ุ ตีตนเอง และทิง้ ตัวลงบนพืน ้ ในถํ้าเพราะ ความเศร ้าโศกอย่างแสนสาหัส และเพราะความมืด และนอน อยูท ่ น ี่ ั่นราวกับตายไปแล ้ว 3 แต่เอวาได ้ยินเสียงเขาล ้มลงบนพืน ้ จึงคลําหาเขาด ้วยมือ และพบว่าเขาเหมือนศพ 4 แล ้วนางก็กลัวจนพูดไม่ออกและอยูก ่ บ ั เขาต่อไป 5 แต่พระเจ ้าผู ้ทรงเมตตาทรงเห็นความตายของอาดัม และ ความเงียบของเอวาจากความกลัวความมืด 6 และพระวจนะของพระเจ ้ามาถึงอาดัม และทรงให ้เขาฟื้ น จากความตายของเขา และทรงเปิ ดปากเอวาเพือ ่ ให ้เธอ สามารถพูดได ้ 7 แล ้วอาดัมก็ลก ุ ขึน ้ ในถํ้าและกล่าวว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า เหตุใด จึงได ้ละทิง้ ความสว่างไปจากพวกเรา และความมืดได ้เข ้ามา ครอบงําพวกเรา เหตุใดพระองค์จงึ ทรงทิง้ พวกเราไว ้ในความ มืดมิดอันยาวนานนี้ เหตุใดพระองค์จงึ ทรงรบกวนพวกเรา เช่นนี”้ 8 "และความมืดนีเ้ กิดขึน ้ กับพวกเราเมือ ่ ใด ข ้าแต่พระเจ ้า? เป็ นเช่นนัน ้ จนพวกเราไม่สามารถมองเห็นกันได ้ 9 เพราะว่าขณะทีเ่ ราอยูใ่ นสวนนัน ้ เราก็ไม่เห็นหรือแม ้กระทั่ง ไม่รู ้จักความมืดเลย ข ้าพเจ ้ามิได ้ซ่อนตัวจากเอวา และนางก็ ไม่ได ้ซ่อนตัวจากข ้าพเจ ้า จนกระทั่งบัดนีน ้ างจึงมองไม่เห็น ข ้าพเจ ้า และไม่มค ี วามมืดใดมาเหนือเรา เพือ ่ แยกเราจากกัน
10 “แต่เราทัง้ สองต่างก็อยูใ่ นแสงสว่างเดียวกัน เราเห็นเธอ และเธอก็เห็นฉั น แต่บด ั นีต ้ งั ้ แต่เราเข ้าไปในถํ้าแห่งนี้ ความ มืดก็ปกคลุมเรา แยกเราออกจากกัน ฉั นจึงมองไม่เห็นเธอ และเธอก็ไม่เห็นฉั น 11 "ข ้าแต่พระเจ ้า พระองค์จะทรงให ้พวกเราประสบความมืด มิดเช่นนีห ้ รือ?" บทที่ 13 1 เมือ ่ พระเจ ้าผู ้ทรงเมตตาและเปี่ ยมด ้วยความสงสาร ทรง สดับฟั งเสียงของอาดัม พระองค์จงึ ตรัสแก่เขาว่า ่ ฟั งฉั น แสง 2 "โอ อาดัม ตราบใดทีท ่ ต ู สวรรค์ทด ี่ ย ี ังคงเชือ สว่างก็จะส่องลงมาบนตัวเขาและกองทัพของเขา 3 แต่เมือ ่ เขาละเมิดพระบัญญัตข ิ องเรา เราก็ทําให ้เขาสูญเสีย ความสดใส และเขาก็กลายเป็ นคนมืด 4 และเมือ ่ พระองค์ทรงอยูใ่ นสวรรค์ ในแดนแห่งความสว่าง พระองค์ไม่ทรงรู ้จักความมืดเลย 5 แต่เขาได ้ละเมิด และเราทําให ้เขาตกลงมาจากสวรรค์ส ู่ แผ่นดินโลก และความมืดมิดนีก ้ ็เกิดขึน ้ กับเขา ่ 6 “และบนตัวเจ ้า โอ อาดัม ขณะทีอ ่ ยูใ่ นสวนของฉั น และเชือ ฟั งฉั น แสงสว่างอันสดใสก็พักผ่อนเช่นกัน 7 “แต่เมือ ่ เราได ้ยินถึงการล่วงละเมิดของเจ ้า เราก็ทําให ้เจ ้า ขาดแสงสว่างนัน ้ ไป แต่ด ้วยความเมตตาของเรา เราไม่ได ้ทํา ให ้เจ ้ากลายเป็ นความมืด แต่เราได ้สร ้างร่างกายของเจ ้าให ้ เป็ นเนือ ้ หนัง ซึง่ เราได ้แผ่ผวิ หนังนีไ้ ว ้ เพือ ่ ให ้มันทนทัง้ ความ หนาวและความร ้อน 8 "ถ ้าเราปล่อยให ้ความพิโรธของเราตกอยูก ่ บ ั เจ ้าอย่างหนัก เราก็จะทําลายเจ ้าเสีย และถ ้าเราทําให ้เจ ้ามืดมน มันก็ เหมือนกับว่าเราฆ่าเจ ้าเสีย" 9 แต่ด ้วยความเมตตาของเรา เราได ้สร ้างเจ ้าให ้เป็ นเหมือน เจ ้า เมือ ่ เจ ้าละเมิดบัญญัตข ิ องเรา โอ อาดัม เราก็ขบ ั ไล่เจ ้า ออกจากสวน และให ้เจ ้าออกมาในแผ่นดินนี้ และสัง่ ให ้เจ ้า อาศัยอยูใ่ นถํ้าแห่งนี้ และความมืดก็ปกคลุมเจ ้า เช่นเดียวกับทีเ่ กิดขึน ้ กับผู ้ทีล ่ ะเมิดบัญญัตข ิ องเรา 10 "ดังนัน ้ โอ อาดัม คืนนีจ ้ งึ หลอกลวงเจ ้า มันจะไม่คงอยู่ ตลอดไป แต่มเี พียงสิบสองชัว่ โมงเท่านัน ้ เมือ ่ ผ่านไปแล ้ว แสงสว่างจะกลับมา 11 เพราะฉะนัน ้ อย่าถอนหายใจและอย่าหวั่นไหวเลย และ อย่ากล่าวในใจว่าความมืดนีย ้ าวนานและลากยาวไปอย่าง เหนือ ่ ยล ้า และอย่ากล่าวในใจว่าเราจะทรมานเจ ้าด ้วยมัน 12 จงเข ้มแข็งใจของเจ ้า และอย่ากลัวเลย ความมืดนีม ้ ใิ ช่ การลงโทษ แต่ โอ ้ อาดัม ข ้าพเจ ้าได ้ทรงสร ้างกลางวัน และ ได ้ทรงตัง้ ดวงอาทิตย์ไว ้ในกลางวันเพือ ่ ให ้แสงสว่าง เพือ ่ เจ ้า และลูกหลานของเจ ้าจะได ้ทํางานของเจ ้า 13 “เพราะเรารู ้ว่าเจ ้าจะต ้องทําบาปและล่วงละเมิด และ ออกมาในแผ่นดินนี้ แต่เราจะไม่บงั คับเจ ้า และจะไม่ให ้ใคร ได ้ยินเจ ้า หรือถูกขังไว ้ หรือลงโทษเจ ้าด ้วยการล ้มลงของ ่ วามมืด หรือโดย เจ ้า หรือโดยการออกจากความสว่างเข ้าสูค ่ ผ่นดินนี้ การออกจากสวนเอเดนเข ้าสูแ 14 เพราะว่าเราสร ้างเจ ้าจากความสว่าง และเราปรารถนาจะ ให ้เจ ้าเป็ นบุตรแห่งความสว่าง และเป็ นเหมือนเจ ้า 15 แต่เจ ้ามิได ้รักษาบัญญัตข ิ องเราไว ้แม ้แต่วันเดียว จนกว่า ่ เราจะสร ้างสรรพสิงให ้สําเร็จ และอวยพรทุกสิง่ ในนัน ้ 16 “แล ้วเราก็สงั่ เจ ้าเรือ ่ งต ้นไม ้นัน ้ ว่า อย่ากินจากต ้นนัน ้ เลย แต่เรารู ้ว่าซาตานผู ้หลอกลวงตัวเองก็จะหลอกลวงเจ ้าด ้วย 17 “ดังนัน ้ เราจึงแจ ้งแก่เจ ้าโดยอาศัยต ้นไม ้นัน ้ ว่า อย่าเข ้า ใกล ้มัน และเราบอกเจ ้าว่าอย่ากินผลของมัน อย่าชิมมัน อย่า นั่งใต ้ต ้นมัน และอย่ายอมให ้มัน
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
18 "หากเราไม่ได ้พูดกับเจ ้า โอ อาดัม เกีย ่ วกับต ้นไม ้ และ หากเราละทิง้ เจ ้าไว ้โดยไม่มค ี ําสัง่ และเจ ้าได ้ทําบาป นั่นจะ เป็ นความผิดของเรา เพราะไม่ได ้สัง่ เจ ้าเลย เจ ้าจะหันกลับมา และตําหนิเราสําหรับเรือ ่ งนี้ 19 แต่เราสัง่ เจ ้าไว ้ และเตือนเจ ้าไว ้แล ้ว และเจ ้าก็ล ้มลง เพือ ่ ว่าสิง่ ทีเ่ ราสร ้างจะไม่สามารถตําหนิเราได ้ แต่ความผิดนัน ้ อยู่ ทีพ ่ วกเขาเท่านัน ้ 20 “และโอ อาดัม ข ้าพระองค์ได ้กําหนดวันไว ้สําหรับเจ ้าและ สําหรับลูกหลานของเจ ้าภายหลังเจ ้า เพือ ่ ให ้พวกเขาทํางาน และตรากตรําในวันนัน ้ และข ้าพระองค์ได ้กําหนดคืนไว ้ สําหรับพวกเขาเพือ ่ พักผ่อนจากการงานของพวกเขา และ เพือ ่ ให ้สัตว์ป่าออกไปหาอาหารในตอนกลางคืน 21 “แต่ความมืดมิดเหลืออยูเ่ พียงเล็กน ้อยในขณะนี้ โอ อา ดัม และแสงสว่างก็จะปรากฏขึน ้ ในไม่ช ้า” บทที่ 14 1 แล ้วอาดัมก็ทล ู พระเจ ้าว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า ขอพระองค์โปรด รับวิญญาณของข ้าพระองค์ไป และอย่าให ้ข ้าพระองค์เห็น ความมืดมนอีกต่อไป และอย่าให ้ข ้าพระองค์ย ้ายไปยังทีท ่ ไี่ ม่ มีความมืดเลย” 2 แต่พระเจ ้าตรัสกับอาดัมว่า “เราบอกความจริงแก่เจ ้าว่า ความมืดนีจ ้ ะผ่านไปจากเจ ้าทุกวันทีเ่ ราได ้กําหนดไว ้สําหรับ เจ ้า จนกว่าพันธสัญญาของเรานัน ้ จะสําเร็จ เมือ ่ นัน ้ เราจะช่วย ่ ่ เจ ้าให ้รอด และนํ าเจ ้ากลับคืนสูสวนสวรรค์ สูทพ ี่ ํานักแห่ง ่ ี่ แสงสว่างทีเ่ จ ้าปรารถนา ซึง่ ไม่มค ี วามมืด เราจะนํ าเจ ้าไปสูท นั่น คือในอาณาจักรแห่งสวรรค์” 3 พระเจ ้าตรัสแก่อาดัมอีกครัง้ ว่า “ความทุกข์ยากทัง้ หมดนีท ้ ี่ เจ ้าต ้องเผชิญเพราะความผิดของเจ ้า จะไม่ทําให ้เจ ้าหลุดพ ้น จากมือของซาตาน และจะไม่ชว่ ยเจ ้าให ้รอด” 4 แต่เราจะกระทําตาม เมือ ่ เราจะลงมาจากสวรรค์ และ กลายเป็ นเนือ ้ หนังของพงศ์พันธุข ์ องเจ ้า และรับเอาความ เจ็บป่ วยทีเ่ จ ้าเป็ นทุกข์ทรมานมาไว ้กับเรา ความมืดมิดที่ มาถึงเจ ้าในถํ้าแห่งนีก ้ ็จะมาถึงเราในหลุมศพ เมือ ่ เราอยูใ่ น เนือ ้ หนังของพงศ์พันธุข ์ องเจ ้า 5 “ส่วนเราผู ้ไม่มป ี ี แล ้ว จะต ้องนับปี เวลา เดือน และวัน และ เราจะต ้องนับเป็ นหนึง่ ในบุตรของมนุษย์ เพือ ่ ช่วยเจ ้าให ้รอด” 6 และพระเจ ้าก็ทรงหยุดสนทนากับอาดัม บทที่ 15 จากนัน ้ อาดัมกับเอวาได ้ร ้องไห ้และโศกเศร ้าเพราะพระวจนะ ของพระเจ ้าทีต ่ รัสแก่พวกเขาว่า พวกเขาไม่ควรกลับไปที่ สวนอีกจนกว่าวันต่างๆ จะมาถึงพวกเขา แต่สว่ นใหญ่เป็ น เพราะพระเจ ้าได ้บอกพวกเขาว่าพระองค์จะต ้องทนทุกข์เพือ ่ ความรอดของพวกเขา บทที่ 16 1 หลังจากนัน ้ อาดัมกับเอวาก็ไม่หยุดทีจ ่ ะยืนอธิษฐานและ ้าพวกเขาจึ ร ้องไห ้ในถํ้า จนกระทั่งรุง่ เช งตืน ่ ขึน ้ 2 เมือ ่ พวกเขาเห็นว่าแสงสว่างกลับมาหาพวกเขาแล ้ว พวก เขาก็ระงับความกลัว และกลับทําให ้จิตใจของพวกเขา เข ้มแข็งขึน ้ 3 แล ้วอาดัมก็เริม ่ ออกมาจากถํ้า เมือ ่ เขามาถึงปากถํ้า ยืนขึน ้ หันหน ้าไปทางทิศตะวันออก เห็นดวงอาทิตย์ขน ึ้ เป็ นลําแสง และรู ้สึกถึงความร ้อนจากดวงอาทิตย์ทแ ี่ ผ่ซา่ นไปทั่วร่างกาย เขากลัวมัน และคิดในใจว่าเปลวไฟนีก ้ ําลังลุกโชนขึน ้ มาเพือ ่ ก่อกวนเขา
4 แล ้วท่านก็ร ้องไห ้ตีอกของท่าน และล ้มลงกับพืน ้ หน ้าและ ทูลขอว่า 5 "ข ้าแต่พระเจ ้า ขออย่าทรงลงโทษข ้าพระองค์ และอย่า ทรงทําลายข ้าพระองค์ และอย่าทรงพรากชีวต ิ ของข ้า พระองค์ไปจากแผ่นดินโลก" 6 เพราะเขาคิดว่าดวงอาทิตย์เป็ นพระเจ ้า 7 เนือ ่ งด ้วยเมือ ่ เขาอยูใ่ นสวนและได ้ยินพระสุรเสียงของพระ เจ ้าและเสียงทีพ ่ ระองค์ทรงกระทําในสวนและเกรงกลัว พระองค์ อาดัมจึงไม่เคยเห็นแสงสว่างอันเจิดจ ้าของดวง อาทิตย์เลย และความร ้อนอันร ้อนแรงจากดวงอาทิตย์ก็ไม่ เคยสัมผัสร่างกายของเขาเลย 8 ดังนัน ้ พระองค์จงึ ทรงกลัวแสงอาทิตย์เมือ ่ แสงอันร ้อนแรง ส่องมาถึงพระองค์ พระองค์คด ิ ว่าพระเจ ้าทรงประสงค์จะทรง รบกวนพระองค์ด ้วยแสงนัน ้ ตลอดวันเวลาทีพ ่ ระองค์ทรง กําหนดไว ้สําหรับพระองค์ 9 เพราะอาดัมกล่าวในความคิดของตนว่า พระเจ ้ามิได ้ทรงทํา ให ้เรามืดมนเลย ดูเถิด พระองค์ทรงทําให ้ดวงอาทิตย์ขน ึ้ และ ทําให ้เราร ้อนรุม ่ 10 ขณะทีเ่ ขากําลังคิดอยูใ่ นใจเช่นนัน ้ พระวจนะของพระเจ ้า ก็มาถึงเขาและตรัสว่า: 11 “โอ อาดัม จงลุกขึน ้ ยืนเถิด ดวงอาทิตย์นไี้ ม่ใช่พระเจ ้า แต่ถก ู สร ้างขึน ้ มาเพือ ่ ให ้แสงสว่างในเวลากลางวัน ซึง่ เราได ้ พูดกับเจ ้าในถํ้าว่า ‘รุง่ อรุณจะฉายแสงออกมา และจะมีแสง สว่างในเวลากลางวัน’ 12 แต่เราเป็ นพระเจ ้าผู ้ปลอบโยนเจ ้าในเวลากลางคืน 13 และพระเจ ้าก็ทรงหยุดสนทนากับอาดัม บทที่ 17 1 จากนัน ้ อาดัมกับเอวาก็ออกทางปากถํ้าและเดินไปยังสวน 2 ครัน ้ เมือ ่ พวกเขามาใกล ้ประตูตะวันตก ซึง่ ซาตานเข ้ามา ล่อลวงอาดัมกับเอวา พวกเขาก็พบงูทก ี่ ลายเป็ นซาตานกําลัง มาทีป ่ ระตู และเลียผงด ้วยความเศร ้าโศก และดิน ้ ไปมาบน หน ้าอกของมันบนพืน ้ ดิน เนือ ่ งจากคําสาปแช่งทีต ่ กลงมาบน มันจากพระเจ ้า 3 และเมือ ่ ก่อนนัน ้ งูเป็ นสัตว์ทป ี่ ระเสริฐทีส ่ ด ุ ในบรรดาสัตว์ทงั ้ ปวง แต่บด ั นีม ้ ันได ้เปลีย ่ นไปและกลายเป็ นสัตว์ทล ี่ น ื่ และเป็ น สัตว์ทต ี่ ํา่ ต ้อยทีส ่ ด ุ ในบรรดาสัตว์ทงั ้ ปวง มันเลือ ้ ยไปบน หน ้าอกและเลือ ้ ยไปบนท ้องของมัน 4 และถึงแม ้ว่ามันจะเป็ นสัตว์ทงี่ ดงามทีส ่ ด ุ ในบรรดาสัตว์ทงั ้ ปวง แต่มันก็เปลีย ่ นไปแล ้ว และกลายเป็ นสัตว์ทน ี่ ่าเกลียด ทีส ่ ด ุ ในบรรดาสัตว์ทงั ้ ปวง แทนทีจ ่ ะกินอาหารทีด ่ ท ี ส ี่ ด ุ บัดนี้ มันกลับกินผงธุล ี แทนทีจ ่ ะอาศัยอยูใ่ นสถานทีท ่ ด ี่ ท ี ส ี่ ด ุ เช่น แต่กอ ่ น บัดนีม ้ ันกลับอาศัยอยูใ่ นผงธุล ี 5 และถึงแม ้ว่ามันเคยเป็ นสัตว์ทงี่ ดงามทีส ่ ด ุ ในบรรดาสัตว์ทงั ้ ั ว์ทงั ้ หลายก็นงิ่ เฉยต่อความงามของมัน บัดนีม ปวง แต่สต ้ ันก็ กลับถูกสัตว์อน ื่ เกลียดชัง 6 และอีกครัง้ หนึง่ ขณะทีม ่ ันอาศัยอยูใ่ นทีอ ่ ยูอ ่ น ั สวยงามแห่ง หนึง่ ซึง่ สัตว์อน ื่ ๆ ทัง้ หมดมาจากทีอ ่ น ื่ และทีไ่ หนทีม ่ ันดืม ่ พวกมันก็ดม ื่ จากทีเ่ ดียวกันนัน ้ ด ้วย บัดนี้ หลังจากทีม ่ ัน กลายเป็ นสัตว์มพ ี ษ ิ เนือ ่ งจากคําสาปแช่งของพระเจ ้า สัตว์ ทัง้ หมดก็หนีออกจากทีอ ่ ยูข ่ องมัน และไม่ดม ื่ นํ้ าทีม ่ ันดืม ่ แต่ กลับหนีออกไปจากมัน บทที่ 18 1 เมือ ่ งูผู ้ถูกสาปแช่งเห็นอาดัมกับเอวา มันก็บวมหัว ยืนบน หาง และมีดวงตาสีแดงเหมือนเลือด ทําราวกับว่าจะฆ่าพวก เขา
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
2 มันตรงไปหาเอวาแล ้ววิง่ ตามไป ในขณะทีอ ่ าดัมยืนอยู่ ใกล ้ๆ ร ้องไห ้เพราะเขาไม่มไี ม ้ในมือทีจ ่ ะฟั นงูได ้ และไม่รู ้ว่า จะฆ่ามันอย่างไร 3 แต่ด ้วยใจทีร่ ้อนรุม ่ เพราะคิดถึงเอวา อาดัมจึงเข ้าไปหางู และจับหางของมันไว ้ เมือ ่ มันหันมาหาเขาและพูดกับมันว่า: 4 "โอ อาดัม เพราะเจ ้าและเอวา ข ้าพเจ ้าจึงลืน ่ และลงไป นอนทับบนท ้อง" แล ้วด ้วยกําลังมหาศาลของมัน มันจึง เหวีย ่ งอาดัมและเอวาลงมาและกดทับพวกเขา ราวกับว่ามัน จะฆ่าพวกเขา 5 แต่พระเจ ้าทรงส่งทูตสวรรค์มาโยนงูออกไปจากพวกเขา และทําให ้พวกเขาลุกขึน ้ 6 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้าก็มาถึงงูและตรัสกับมันว่า "ใน ตอนแรก เราได ้ทําให ้เจ ้าพูดจาคล่องแคล่ว และทําให ้เจ ้า เดินด ้วยท ้อง แต่เราไม่ได ้ทําให ้เจ ้าพูดไม่ได ้" 7 "บัดนี้ เจ ้าจงเป็ นใบ ้เถิด และอย่าพูดอะไรอีกเลย ทัง้ เจ ้า และเผ่าพันธุข ์ องเจ ้า เพราะว่าในตอนแรกนัน ้ ความพินาศ ของสิง่ มีชวี ต ิ ของข ้าพเจ ้าได ้เกิดขึน ้ เพราะเจ ้า และบัดนี้ เจ ้า ปรารถนาทีจ ่ ะฆ่าพวกมัน" 8 แล ้วงูก็ถก ู ตีจนพูดไม่ออกอีก 9 และตามพระบัญชาของพระเจ ้า ลมก็พัดมาจากสวรรค์ งูจงึ ถูกพัดออกไปจากอาดัมและเอวา แล ้วโยนลงทีช ่ ายฝั่ งทะเล และมันจึงตกลงในประเทศอินเดีย บทที่ 19 1 แต่อาดัมและเอวาร ้องไห ้ต่อหน ้าพระเจ ้า และอาดัมกล่าว กับพระองค์วา่ 2 "ข ้าแต่พระเจ ้า เมือ ่ ข ้าพระองค์อยูใ่ นถํ้า ข ้าพระองค์ได ้ กล่าวสิง่ นีก ้ บ ั พระองค์ พระเจ ้าของข ้าพระองค์วา่ สัตว์ป่าใน ทุง่ นาจะลุกขึน ้ มากินข ้าพระองค์ และตัดชีวต ิ ของข ้าพระองค์ ออกจากแผ่นดิน" 3 แล ้วอาดัมเพราะเหตุการณ์ทเี่ กิดขึน ้ กับเขา ตีหน ้าอกของ เขา และล ้มลงบนพืน ้ เหมือนศพ แล ้วพระวจนะของพระเจ ้า ซึง่ ทรงให ้เขาฟื้ นขึน ้ มาก็มาหาเขา และตรัสกับเขาว่า 4 "โอ อาดัม สัตว์ร ้ายเหล่านีจ ้ ะไม่สามารถทําอันตรายเจ ้าได ้ เลย เพราะว่าเมือ ่ เราทําให ้สัตว์ร ้ายและสิง่ ทีเ่ คลือ ่ นไหวอืน ่ ๆ เข ้ามาหาเจ ้าในถํ้า เราก็ไม่ยอมให ้พวกงูมาด ้วย เกรงว่ามันจะ ่ สะท ้าน และความกลัวงูจะ ลุกขึน ้ มาต่อต ้านเจ ้า ทําให ้เจ ้าสัน เข ้ามาในใจของเจ ้า" 5 “เพราะฉั นรู ้ว่าผู ้ถูกสาปแช่งนัน ้ เป็ นคนชัว่ ร ้าย เพราะฉะนัน ้ ฉั นจะไม่ปล่อยให ้มันเข ้าใกล ้ท่านพร ้อมกับสัตว์ร ้ายอืน ่ ๆ 6 แต่บด ั นีจ ้ งเข ้มแข็งใจของเจ ้า และอย่ากลัวเลย เราจะอยู่ ้ สุดลง กับเจ ้าจนกว่าวันซึง่ เรากําหนดไว ้กับเจ ้าจะสิน บทที่ 20 1 แล ้วอาดัมก็ร ้องไห ้และกล่าวว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า โปรดทรง นํ าพวกข ้าพระองค์ไปยังทีอ ่ น ื่ เถิด เพือ ่ งูจะได ้ไม่เข ้ามาใกล ้ และลุกขึน ้ ต่อต ้านพวกข ้าพระองค์อก ี เกรงว่ามันจะพบเอวา สาวใช ้ของพระองค์เพียงลําพังและฆ่านางเสีย เพราะนัยน์ตา ของมันน่าเกลียดน่ากลัวและชัว่ ร ้าย” 2 แต่พระเจ ้าตรัสแก่อาดัมและเอวาว่า “ตัง้ แต่นไี้ ปอย่ากลัว เลย เราจะไม่ปล่อยให ้มันเข ้าใกล ้เจ ้าเลย เราได ้ขับไล่มัน ออกไปจากเจ ้าแล ้ว จากภูเขานี้ และเราจะไม่ทงิ้ สิง่ ใดไว ้บน นัน ้ เพือ ่ ทําอันตรายเจ ้า” 3 จากนัน ้ อาดัมกับเอวาก็นมัสการพระเจ ้าและถวายพระพรแด่ พระองค์ และสรรเสริญพระองค์ทท ี่ รงช่วยพวกเขาให ้พ ้นจาก ความตาย
บทที่ 21 1 จากนัน ้ อาดัมกับเอวาก็ออกไปค ้นหาในสวน 2 และความร ้อนก็แผดเผาใบหน ้าของพวกเขาเหมือนเปลว เพลิง และพวกเขาเหงือ ่ ออกเพราะความร ้อน และร ้องไห ้ต่อ พระพักตร์พระเจ ้า 3 แต่สถานทีท ่ พ ี่ วกเขาร ้องไห ้นัน ้ อยูใ่ กล ้ภูเขาสูง หันหน ้าไป ทางประตูตะวันตกของสวน 4 แล ้วอาดัมก็กระโดดลงมาจากยอดเขา หน ้าของเขาบวม เป่ งและเนือ ้ ของเขาถลอก มีเลือดไหลออกจากเขาเป็ น จํานวนมาก และเขาแทบจะตายอยูแ ่ ล ้ว 5 ระหว่างนัน ้ เอวาก็ยน ื อยูบ ่ นภูเขา ร ้องไห ้เยาะเย ้ยเขา และ นอนลงอย่างนัน ้ 6 และนางก็กล่าวว่า “ฉั นไม่ปรารถนาทีจ ่ ะมีชวี ต ิ อยูต ่ อ ่ ไป หลังจากเขา เพราะว่าทุกสิง่ ทีเ่ ขาทํากับตัวเองนัน ้ ก็มาจากฉั น” 7 แล ้วนางก็วงิ่ ตามเขาไป และถูกหินขว ้างจนบาดเจ็บ และ นอนอยูอ ่ ย่างนัน ้ เหมือนตายแล ้ว 8 แต่พระเจ ้าผู ้ทรงเมตตา ทอดพระเนตรสิง่ ทีพ ่ ระองค์ทรง สร ้าง ทอดพระเนตรอาดัมกับเอวาขณะทีพ ่ วกเขานอนตายอยู่ แล ้วพระองค์ทรงส่งพระวจนะของพระองค์ไปยังพวกเขา และ ทรงให ้พวกเขาฟื้ นคืนชีพ 9 และกล่าวแก่อาดัมว่า “โอ อาดัม ความทุกข์ยากทัง้ หมดซึง่ เจ ้าได ้กระทําแก่ตนเองนัน ้ จะไม่สามารถต่อต ้านการปกครอง ของฉั นได ้ และจะไม่สามารถเปลีย ่ นแปลงพันธสัญญา 5,500 ปี ได ้” บทที่ 22 1 แล ้วอาดัมทูลพระเจ ้าว่า “ข ้าพระองค์เหีย ่ วเฉาเพราะความ ร ้อน ข ้าพระองค์ออ ่ นแรงจากการเดิน และเบือ ่ หน่ายโลกนี้ และข ้าพระองค์ไม่รู ้ว่าพระองค์จะทรงนํ าข ้าพระองค์ออกจาก โลกนีเ้ พือ ่ พักผ่อนเมือ ่ ใด” 2 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่เขาว่า “โอ อาดัม ในขณะนีค ้ งเป็ นไป ้ ชีวต ไม่ได ้ จนกว่าเจ ้าจะสิน ิ เสียก่อน แล ้วเราจะนํ าเจ ้าออก จากดินแดนอันน่าสังเวชนี”้ 3 และอาดัมทูลพระเจ ้าว่า “เมือ ่ ข ้าพระองค์อยูใ่ นสวน ข ้า พระองค์ไม่รู ้จักความร ้อน ไม่รู ้จักความเกียจคร ้าน ไม่รู ้จัก ่ สะท ้าน ไม่รู ้จักความกลัว แต่บด ความสัน ั นีต ้ งั ้ แต่ข ้าพระองค์ มาถึงแผ่นดินนี้ ความทุกข์ยากทัง้ หลายก็เกิดขึน ้ กับข ้า พระองค์” 4 แล ้วพระเจ ้าตรัสกับอาดัมว่า “ตราบใดทีเ่ จ ้ารักษาบัญญัต ิ ของเรา ความสว่างและพระคุณของเราก็จะสถิตอยูก ่ บ ั เจ ้า แต่ เมือ ่ เจ ้าละเมิดบัญญัตข ิ องเรา ความโศกเศร ้าและความทุกข์ ยากก็เกิดขึน ้ กับเจ ้าในแผ่นดินนี”้ 5 และอาดัมร ้องไห ้และกล่าวว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า โปรดอย่าตัด ขาดข ้าพระองค์เพราะเรือ ่ งนี้ อย่าลงโทษข ้าพระองค์ด ้วยภัย พิบต ั ริ ้ายแรง หรือตอบแทนบาปของข ้าพระองค์ เพราะว่าข ้า พระองค์ทงั ้ หลายได ้ละเมิดพระบัญญัตข ิ องพระองค์โดย สมัครใจ และละทิง้ ธรรมบัญญัตข ิ องพระองค์ และแสวงหาที่ จะเป็ นพระเจ ้าเหมือนอย่างพระองค์ เมือ ่ ซาตานศัตรู หลอกลวงข ้าพระองค์” 6 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่อาดัมอีกครัง้ ว่า “เพราะว่าเจ ้าต ้องแบ ่ สะท ้านในแผ่นดินนี้ อ่อนเพลีย กรับความกลัวและความสัน และทุกข์ทรมานเดินไปมาบนภูเขาลูกนีแ ้ ละตายไปจากมัน เราจะรับเอาทัง้ หมดนีไ้ ว ้กับตัวเพือ ่ ช่วยเจ ้า”
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
บทที่ 23 1 แล ้วอาดัมก็ร ้องไห ้ต่อไปอีกและกล่าวว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า ขอทรงเมตตาข ้าพระองค์เถิด เพือ ่ รับเอาสิง่ ทีข ่ ้าพระองค์ ปรารถนาจะทํา” 2 แต่พระเจ ้าทรงรับพระวจนะของพระองค์มาจากอาดัมและเอ วา 3 แล ้วอาดัมกับเอวาก็ยน ื ขึน ้ และอาดัมก็พด ู กับเอวาว่า “จง คาดเข็มขัดของเจ ้าไว ้เถิด แล ้วฉั นจะคาดเข็มขัดเองด ้วย” และเอวาก็คาดเข็มขัดตามทีอ ่ าดัมบอก 4 แล ้วอาดัมกับเอวาก็เอาก ้อนหินมาตัง้ เป็ นรูปแท่นบูชา และ เอาใบไม ้จากต ้นไม ้ข ้างนอกสวนมาเช็ดเลือดทีห ่ กออกจาก หน ้าหิน 5 ส่วนสิง่ ทีต ่ กลงบนทรายนัน ้ พวกเขานํ ารวมกับผงทีผ ่ สมอยู่ นัน ้ แล ้วนํ าไปถวายบนแท่นบูชาเป็ นเครือ ่ งบูชาแด่พระเจ ้า 6 แล ้วอาดัมกับเอวาก็ยน ื ร ้องไห ้อยูใ่ ต ้แท่นบูชา ทูลวิงวอน พระเจ ้าว่า “ขอทรงยกโทษบาปและความผิดบาปของข ้า พระองค์ทงั ้ หลาย และโปรดทอดพระเนตรข ้าพระองค์ ทัง้ หลายด ้วยพระเนตรอันเปี่ ยมด ้วยพระเมตตาของพระองค์ เพราะเมือ ่ ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายอยูใ่ นสวนนัน ้ บทเพลง สรรเสริญและบทเพลงสวดของข ้าพระองค์ทงั ้ หลายก็ดงั ขึน ้ ต่อเบือ ้ งพระพักตร์พระองค์อย่างไม่หยุดยัง้ ” 7 แต่เมือ ่ เรามาถึงดินแดนแปลกแห่งนี้ การสรรเสริญอัน บริสท ุ ธิก ์ ็ไม่มอ ี ก ี ต่อไป การอธิษฐานอันชอบธรรมก็ไม่มอ ี ก ี ต่อไป จิตใจทีเ่ ข ้าใจก็ไม่มอ ี ก ี ต่อไป ความคิดอันอ่อนหวานก็ ไม่มอ ี ก ี ต่อไป คําปรึกษาทีเ่ ทีย ่ งธรรมก็ไม่มอ ี ก ี ต่อไป ความ เข ้าใจอันยาวนานก็ไม่มอ ี ก ี ต่อไป ความรู ้สึกทีเ่ ทีย ่ งตรงก็ไม่ม ี อีกต่อไป จิตสํานึกอันแจ่มใสของเราก็ไม่มอ ี ก ี ต่อไป แต่ ้ เชิง เมือ ร่างกายของเราก็เปลีย ่ นแปลงไปจากเดิมอย่างสิน ่ เราถูกสร ้างขึน ้ มา 8 “บัดนีข ้ อทรงมองดูโลหิตของพวกเราทีถ ่ ก ู ถวายบนก ้อนหิน เหล่านี้ และทรงรับโลหิตนัน ้ จากมือของพวกเรา เหมือนอย่าง ทีเ่ ราเคยร ้องสรรเสริญพระองค์ครัง้ แรกเมือ ่ อยูใ่ นสวน” 9 และอาดัมก็เริม ่ ร ้องขอต่อพระเจ ้ามากขึน ้
6 “บัดนี้ ดูเถิด เรารับเครือ ่ งบูชาของเจ ้าแล ้ว โอ อาดัม แต่ ิ้ สุด เมือ พันธสัญญาทีเ่ ราผูกมัดเจ ้าไว ้ยังไม่สน ่ พันธสัญญา เหล่านัน ้ สมบูรณ์แล ้ว เราจะนํ าเจ ้ากลับเข ้าไปในสวนอีกครัง้ 7 “บัดนีจ ้ งตัง้ จิตใจของเจ ้าให ้เข ้มแข็งขึน ้ และเมือ ่ ความ โศกเศร ้าเกิดขึน ้ กับเจ ้า จงถวายเครือ ่ งบูชาแก่เรา และเราก็จะ โปรดปรานเจ ้า” บทที่ 25 1 แต่พระเจ ้าทรงทราบว่าอาดัมมีความคิดทีจ ่ ะฆ่าตัวตาย บ่อยๆ และถวายเลือดของตนเป็ นเครือ ่ งบูชาแด่พระองค์ 2 เพราะฉะนัน ้ พระองค์จงึ ตรัสแก่เขาว่า “โอ อาดัม อย่าฆ่าตัว ตายอีกเหมือนอย่างทีเ่ จ ้าได ้ทํา โดยการโยนตัวลงมาจาก ภูเขานัน ้ ” 3 แต่อาดัมทูลพระเจ ้าว่า “ข ้าพระองค์คด ิ จะยุตต ิ นเองทันที เพราะข ้าพระองค์ละเมิดพระบัญญัตข ิ องพระองค์ และเพราะ ข ้าพระองค์ออกมาจากสวนอันสวยงาม และเพราะแสงสว่าง อันเจิดจ ้าทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงพรากข ้าพระองค์ไป และเพราะคํา สรรเสริญทีห ่ ลัง่ ไหลออกมาจากปากข ้าพระองค์ไม่หยุด หย่อน และเพราะแสงสว่างทีป ่ กคลุมข ้าพระองค์ 4 “อย่างไรก็ตาม เนือ ่ งด ้วยความดีของพระองค์ โอ ้พระเจ ้า โปรดอย่าทรงละทิง้ ข ้าพระองค์ไปเลย แต่ขอทรงโปรดปราน ข ้าพระองค์ทก ุ ครัง้ ทีข ่ ้าพระองค์ตาย และโปรดให ้ข ้าพระองค์ มีชวี ต ิ อีกครัง้ ” 5 “และด ้วยเหตุนจ ี้ งึ จะได ้รู ้ว่า พระองค์ทรงเป็ นพระเจ ้าผู ้ทรง เมตตา พระองค์ไม่ทรงปรารถนาให ้ใครพินาศ พระองค์ไม่ ทรงรักให ้ใครล ้มลง และไม่ทรงประณามใครอย่างโหดร ้าย ้ เชิง” เลวทราม และด ้วยการทําลายล ้างอย่างสิน 6 แล ้วอาดัมก็นงิ่ เงียบ 7 และพระวจนะของพระเจ ้ามาถึงเขา และอวยพรเขา และ ปลอบโยนเขา และทรงทําพันธสัญญากับเขาว่า พระองค์จะ ้ สุดวันทีก ทรงช่วยเขาให ้รอดเมือ ่ สิน ่ ําหนดไว ้สําหรับเขา 8 นีค ่ อ ื เครือ ่ งบูชาแรกทีอ ่ าดัมถวายแด่พระเจ ้า และเขาก็ทํา เช่นนีเ้ ป็ นประจํา
บทที่ 24
บทที่ 26
1 แล ้วพระเจ ้าผู ้ทรงเมตตา ผู ้ทรงกรุณาปรานีและทรงรัก มนุษย์ ทรงทอดพระเนตรอาดัมและเอวา และโลหิตของพวก เขา ซึง่ พวกเขานํ ามาถวายแด่พระองค์ โดยทีพ ่ ระองค์ไม่ได ้ ทรงบัญชาให ้ทําเช่นนัน ้ แต่พระองค์ทรงพิศวงในพวกเขา และทรงรับเครือ ่ งบูชาของพวกเขา 2 พระเจ ้าทรงส่งไฟอันสว่างไสวออกมาจากทีป ่ ระทับของ พระองค์ เพือ ่ เผาผลาญเครือ ่ งบูชาของพวกเขา 3 พระองค์ทรงได ้กลิน ่ หอมหวานของเครือ ่ งบูชาของพวกเขา และทรงแสดงความเมตตาต่อพวกเขา 4 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้าจึงมาถึงอาดัมและตรัสกับเขาว่า “โอ อาดัม เจ ้าได ้หลัง่ โลหิตของเจ ้าฉั นใด เราก็จะหลัง่ โลหิต ้ สายของเจ ้าฉั นนัน ของเราเองเมือ ่ ฉั นกลายเป็ นเนือ ้ ของเชือ ้ และเจ ้าได ้ตายไปแล ้ว โอ อาดัม ฉั นใด เราก็จะตายฉั นนัน ้ และเจ ้าได ้สร ้างแท่นบูชาฉั นใด เราก็จะสร ้างแท่นบูชาเพือ ่ เจ ้าบนแผ่นดินโลกฉั นนัน ้ และเจ ้าได ้ถวายโลหิตของเจ ้าบน นัน ้ ฉั นใด เราก็จะถวายโลหิตของเราบนแท่นบูชาบนแผ่นดิน โลกฉั นนัน ้ 5 “และเมือ ่ เจ ้าได ้เรียกร ้องการอภัยโทษโดยผ่านทางโลหิต นัน ้ ฉั นใด เราก็จะทําให ้โลหิตของเราได ้รับการอภัยบาป และ ลบล ้างความผิดบาปด ้วยโลหิตนัน ้ ฉั นนัน ้
1 แล ้วอาดัมก็พาเอวาไป และทัง้ สองก็เริม ่ กลับไปยังถํ้า สมบัตท ิ พ ี่ วกเขาอาศัยอยู่ แต่เมือ ่ เข ้าใกล ้และเห็นแต่ไกล อา ดัมและเอวาก็โศกเศร ้าอย่างมากเมือ ่ มองดู 2 แล ้วอาดัมกล่าวแก่เอวาว่า “เมือ ่ เราอยูบ ่ นภูเขา เราก็ได ้รับ การปลอบโยนด ้วยพระวจนะของพระเจ ้าทีส ่ นทนากับเรา และ ่ งมาจากทิศตะวันออกก็สอ ่ งสว่างแก่เรา แสงสว่างทีส ่ อ 3 แต่บด ั นีพ ้ ระวจนะของพระเจ ้าทรงซ่อนเร ้นจากเราแล ้ว และ ่ งอยูเ่ หนือเราก็เปลีย ความสว่างทีส ่ อ ่ นไปจนหายไป และ ความมืดและความโศกเศร ้าก็มาเยือนเรา 4 “และเราถูกบังคับให ้เข ้าไปในถํ้าแห่งนีซ ้ งึ่ เหมือนคุกที่ ความมืดปกคลุมเราไว ้ จนเราต ้องแยกออกจากกัน และเจ ้าจะ มองไม่เห็นฉั น และฉั นก็จะเห็นเจ ้าไม่ได ้เช่นกัน” 5 เมือ ่ อาดัมพูดคําเหล่านีแ ้ ล ้ว พวกเขาก็ร ้องไห ้และกางมือ ออกต่อพระพักตร์พระเจ ้า เพราะพวกเขาเต็มไปด ้วยความ โศกเศร ้า 6 พวกเขาจึงวิงวอนขอพระเจ ้าให ้นํ าดวงอาทิตย์มาให ้พวก เขา ส่องสว่างแก่พวกเขา เพือ ่ ความมืดจะได ้ไม่กลับมาหา พวกเขาอีก และพวกเขาจะได ้ไม่กลับมาอยูใ่ ต ้หินผาทีป ่ ก คลุมอยูน ่ อ ี้ ก ี และพวกเขาปรารถนาทีจ ่ ะตายเสียดีกว่าทีจ ่ ะ เห็นความมืด 7 แล ้วพระเจ ้าทรงมองดูอาดัมกับเอวาและความโศกเศร ้าอัน ยิง่ ใหญ่ของพวกเขา และทุกสิง่ ทีพ ่ วกเขากระทําด ้วยใจอัน
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
แรงกล ้า เพราะความยากลําบากทัง้ หมดทีพ ่ วกเขาเผชิญ แทนทีพ ่ วกเขาจะสบายดีเหมือนแต่กอ ่ น และเพราะความ ทุกข์ยากทัง้ หมดทีเ่ กิดขึน ้ กับพวกเขาในดินแดนแปลกหน ้า 8 เพราะฉะนัน ้ พระเจ ้าจึงไม่ทรงพิโรธพวกเขา และมิได ้ทรง อดทนต่อพวกเขา แต่ทรงอดกลัน ้ และอดกลัน ้ ต่อพวกเขา เหมือนอย่างต่อบุตรทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงสร ้าง 9 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้ามาถึงอาดัม และตรัสกับเขาว่า " อาดัม ส่วนดวงอาทิตย์นัน ้ ถ ้าหากเรานํ ามาให ้เจ ้า วัน ชัว่ โมง ้ ไป และพันธสัญญาทีเ่ ราได ้ทําไว ้กับ ปี และเดือนก็จะสูญสิน เจ ้าก็จะไม่มวี ันสําเร็จ" 10 แต่แล ้วท่านจะต ้องถูกทิง้ ให ้เผชิญกับภัยพิบต ั ท ิ ย ี่ าวนาน และจะไม่มก ี ารช่วยเหลือใดๆ เหลือให ้ท่านตลอดไป 11 "จงอดทนและสงบจิตใจของเจ ้าไว ้นาน ๆ ขณะทีเ่ จ ้าดํารง อยูท ่ งั ้ กลางวันและกลางคืน จนกว่าวันและเวลาแห่งพันธ สัญญาของเรามาถึง 12 “แล ้วเราจะมาช่วยเจ ้า โอ อาดัม เพราะเราไม่ปรารถนาให ้ เจ ้าต ้องทุกข์ยาก ้ ทีท 13 และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าเห็นสิง่ ดีๆ ทัง้ สิน ่ า่ นได ้ดํารงชีวต ิ อยู่ และเหตุทท ี่ า่ นได ้ออกมาจากสิง่ เหล่านัน ้ ข ้าพเจ ้าก็เต็มใจ แสดงความเมตตาต่อท่าน 14 แต่เราไม่สามารถเปลีย ่ นแปลงพันธสัญญาทีอ ่ อกจากปาก ของเราได ้ มิฉะนัน ้ เราคงได ้พาเจ ้ากลับเข ้าไปในสวนอีกครัง้ แล ้ว 15 “เมือ ่ พันธสัญญาสําเร็จแล ้ว เราจะสําแดงความเมตตาต่อ ่ ผ่นดินแห่ง เจ ้าและพงศ์พันธุข ์ องเจ ้า และจะนํ าเจ ้าเข ้าสูแ ความยินดี ซึง่ ไม่มค ี วามโศกเศร ้าหรือความทุกข์ทรมาน แต่ม ี ความยินดีและความยินดีทย ี่ ั่งยืน ความสว่างทีไ่ ม่เคยดับสูญ ้ สุด และสวนอันสวยงามทีไ่ ม่ม ี และการสรรเสริญทีไ่ ม่เคยสิน ้ ” วันสูญสิน 16 และพระเจ ้าตรัสแก่อาดัมอีกครัง้ ว่า “จงอดทนและเข ้าไป ในถํ้าเถิด เพราะความมืดซึง่ เจ ้ากลัวนัน ้ จะยาวนานเพียงสิบ ้ สุดลงแล ้ว แสงสว่างก็จะสว่าง สองชัว่ โมงเท่านัน ้ และเมือ ่ สิน ขึน ้ ” 17 เมือ ่ อาดัมได ้ยินถ ้อยคําเหล่านีจ ้ ากพระเจ ้า เขาและเอวาก็ นมัสการพระองค์ และจิตใจของทัง้ คูก ่ ็สงบลง พวกเขากลับ เข ้าไปในถํ้าตามปกติ นํ้ าตาไหลรินออกมาจากดวงตา ความ โศกเศร ้าครํ่าครวญผุดขึน ้ มาในหัวใจ และพวกเขาก็ปรารถนา ให ้วิญญาณของตนหลุดออกจากร่าง 18 และอาดัมกับเอวาต่างก็ยน ื อธิษฐานอยูจ ่ นกระทั่งความมืด ่ นตัวจากเอวา ของกลางคืนมาเยือนพวกเขา และอาดัมก็ซอ และเธอซ่อนตัวจากเขา 19 พวกเขายืนอธิษฐานต่อไป บทที่ 27 1 เมือ ่ ซาตานผู ้เกลียดชังความดีทงั ้ หลายเห็นว่าพวกเขา ยังคงอธิษฐานต่อไป และพระเจ ้าทรงสนทนากับพวกเขา และทรงปลอบโยนพวกเขา และพระองค์ทรงยอมรับเครือ ่ ง บูชาของพวกเขา ซาตานก็ปรากฏกายขึน ้ 2 พระองค์ทรงเริม ่ ด ้วยการเปลีย ่ นกองทัพของพระองค์ ใน พระหัตถ์ของพระองค์มไี ฟทีล ่ ก ุ วาบ และกองทัพเหล่านัน ้ ก็ อยูใ่ นความสว่างอันยิง่ ใหญ่ 3 แล ้วพระองค์ทรงตัง้ บัลลังก์ของพระองค์ไว ้ใกล ้ปากถํ้า เพราะพระองค์ไม่สามารถเข ้าไปได ้เพราะคําอธิษฐานของ พวกเขา พระองค์จงึ ทรงฉายแสงเข ้าไปในถํ้า จนถํ้าส่อง ประกายวาววับเหนืออาดัมและเอวา ขณะทีก ่ องทัพของ พระองค์เริม ่ ร ้องเพลงสรรเสริญ 4 และซาตานได ้กระทําเช่นนี้ เพือ ่ ว่าเมือ ่ อาดัมเห็นแสงสว่าง แล ้ว เขาจะได ้คิดในใจว่ามันเป็ นแสงสว่างจากสวรรค์ และ
กองทัพของซาตานก็คอ ื ทูตสวรรค์ และพระเจ ้าทรงส่งทูต สวรรค์เหล่านัน ้ มาเฝ้ าถํ้า และเพือ ่ ให ้เขามองเห็นแสงสว่างใน ความมืด 5 เพือ ่ ว่าเมือ ่ อาดัมออกมาจากถํ้าและเห็นพวกเขา และอาดัม กับเอวาได ้โค ้งคํานับต่อซาตาน แล ้วเขาจะเอาชนะอาดัมได ้ และทําให ้เขาถ่อมตัวลงต่อพระพักตร์พระเจ ้าเป็ นครัง้ ทีส ่ อง 6 เมือ ่ อาดัมกับเอวาเห็นแสงสว่างแล ้วคิดว่าเป็ นของจริง พวก ่ เทิม เขาก็เข ้มแข็งใจของตน แต่เมือ ่ อาดัมกําลังสัน ้ อยู่ เขาก็ พูดกับเอวาว่า 7 จงดูแสงสว่างอันยิง่ ใหญ่และเพลงสรรเสริญมากมายนัน ้ และกองทัพทีย ่ น ื อยูข ่ ้างนอกซึง่ ไม่ได ้เข ้ามาหาเรา อย่าบอก เราว่าพวกเขาพูดอะไร หรือมาจากไหน หรือความหมายของ แสงสว่างนีค ้ อ ื อะไร คําสรรเสริญเหล่านัน ้ คืออะไร เหตุใดจึง ส่งมาทีน ่ ี่ และเหตุใดจึงไม่เข ้ามา 8 “ถ ้าเขาเหล่านัน ้ มาจากพระเจ ้า เขาคงจะมาหาเราในถํ้า และบอกเราถึงภารกิจของเขา” 9 แล ้วอาดัมก็ยน ื ขึน ้ อธิษฐานต่อพระเจ ้าด ้วยใจอันแรงกล ้า และกล่าวว่า: 10 "ข ้าแต่พระเจ ้า ในโลกนีย ้ ังมีพระเจ ้าองค์อน ื่ นอกจาก พระองค์อก ี หรือ พระองค์ผู ้ทรงสร ้างทูตสวรรค์ และทรงเติม แสงสว่างให ้พวกเขา และทรงส่งพวกเขามาดูแลเรา และ พวกเขาจะไปพร ้อมกับพวกเขาด ้วย" 11 “แต่ดเู ถิด เราเห็นกองทัพเหล่านีย ้ น ื อยูท ่ ป ี่ ากถํ้า พวกมัน อยูใ่ นแสงสว่างอันยิง่ ใหญ่ พวกมันร ้องเพลงสรรเสริญเสียง ดัง ถ ้าพวกมันเป็ นของพระเจ ้าอืน ่ นอกจากพระองค์ โปรด บอกฉั นด ้วย และถ ้าพวกมันถูกส่งมาโดยพระองค์ โปรดบอก ฉั นด ้วยว่าเหตุใดพระองค์จงึ ส่งพวกมันมา” 12 ทันทีทอ ี่ าดัมกล่าวเช่นนี้ ทูตสวรรค์องค์หนึง่ จากพระเจ ้าก็ ปรากฏแก่เขาในถํ้า และกล่าวแก่เขาว่า “โอ อาดัม อย่ากลัว เลย นีค ่ อ ื ซาตานและเหล่ากองทัพของเขา มันต ้องการ หลอกลวงเจ ้า เหมือนทีม ่ ันหลอกลวงเจ ้าครัง้ แรก ครัง้ แรกมัน ซ่อนตัวอยูใ่ นงู แต่ครัง้ นีม ้ ันมาหาเจ ้าในรูปของทูตสวรรค์แห่ง ความสว่าง เพือ ่ ว่าเมือ ่ เจ ้านมัสการมัน มันจะได ้ทําให ้เจ ้า หลงใหลในทีป ่ ระทับของพระเจ ้า” 13 แล ้วทูตสวรรค์ก็ไปจากอาดัม และจับซาตานทีป ่ ากถํ้า และดึงเอาเล่หก ์ ลทีม ่ ันคิดขึน ้ นัน ้ ออกไป แล ้วพามันมาใน รูปลักษณ์ทน ี่ ่าเกลียดน่ากลัวของมันเอง มาหาอาดัมกับเอวา ซึง่ เมือ ่ พวกเขาเห็นมันก็กลัวมัน 14 และทูตสวรรค์กล่าวแก่อาดัมว่า “รูปร่างอันน่าเกลียดน่า กลัวนีค ้ งเป็ นของเขามาตัง้ แต่พระเจ ้าทรงให ้เขาตกจาก สวรรค์ เขาไม่สามารถเข ้าใกล ้เจ ้าด ้วยรูปร่างนัน ้ ได ้ ดังนัน ้ เขา จึงแปลงกายเป็ นทูตสวรรค์แห่งความสว่าง” 15 จากนัน ้ ทูตสวรรค์ก็ขบ ั ไล่ซาตานและกองทัพของมัน ออกไปจากอาดัมกับเอวา และกล่าวแก่พวกเขาว่า “อย่ากลัว เลย พระเจ ้าผู ้ทรงสร ้างพวกท่านจะทรงเสริมกําลังพวกท่าน” 16 แล ้วทูตสวรรค์ก็ออกไปจากพวกเขา 17 แต่อาดัมกับเอวายังคงยืนอยูใ่ นถํ้า ไม่มก ี ารปลอบโยนใดๆ เกิดขึน ้ กับพวกเขา พวกเขามีความคิดเห็นแตกแยกกัน 18 พอรุง่ เช ้าพวกเขาก็อธิษฐาน แล ้วออกไปแสวงหาสวนนัน ้ เพราะใจของพวกเขามุง่ ไปทีส ่ วนนัน ้ และพวกเขาก็หาทาง บรรเทาทุกข์ไม่ได ้เลยทีอ ่ อกจากสวนนัน ้ ไป บทที่ 28 1 แต่เมือ ่ ซาตานเจ ้าเล่หเ์ ห็นว่าพวกเขากําลังจะไปสวน เขาก็ รวบรวมกองทัพของตนเข ้าด ้วยกัน แล ้วปรากฏตัวบนเมฆเพือ ่ หลอกลวงพวกเขา
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
2 เมือ ่ อาดัมกับเอวาเห็นพระองค์เช่นนีใ้ นนิมต ิ พวกเขาก็คด ิ ว่าตนเป็ นทูตสวรรค์ของพระเจ ้าทีม ่ าปลอบใจตนทีอ ่ อกจาก สวนไปแล ้ว หรือพาพวกเขากลับเข ้าไปในสวนอีกครัง้ 3 และอาดัมก็กางมือของเขาออกต่อพระเจ ้า ขอร ้องพระองค์ ให ้ทรงทําให ้เขาเข ้าใจว่ามือของเขาคืออะไร 4 แล ้วซาตานผู ้เกลียดชังความดีทงั ้ มวลกล่าวแก่อาดัมว่า “โอ อาดัม ข ้าพเจ ้าเป็ นทูตสวรรค์ของพระเจ ้าผู ้ยิง่ ใหญ่ และ จงดูกองทัพทีล ่ ้อมรอบข ้าพเจ ้า 5 “พระเจ ้าทรงใช ้ฉั นและพวกเขามาพาคุณไปยังเขตแดน ของสวนทางเหนือ ไปยังชายฝั่ งทะเลอันใสสะอาด และ อาบนํ้ าให ้คุณกับเอวาในทะเลนัน ้ และทําให ้คุณมีความสุข เหมือนในอดีต แล ้วคุณจึงกลับมายังสวนอีกครัง้ ” 6 คําเหล่านีฝ ้ ั งอยูใ่ นใจของอาดัมและเอวา 7 แต่พระเจ ้าทรงยับยัง้ พระวจนะของพระองค์ไว ้จากอาดัม และไม่ได ้ทําให ้เขาเข ้าใจทันที แต่ทรงคอยดูความเข ้มแข็ง ของเขาว่าเขาจะพ่ายแพ ้เหมือนอย่างเอวาในสวนหรือไม่ หรือเขาจะเอาชนะได ้หรือไม่ 8 แล ้วซาตานก็ร ้องเรียกอาดัมกับเอวาและกล่าวว่า “ดูเถิด เรากําลังจะไปทีท ่ ะเลนํ้ า” แล ้วทัง้ สองก็เริม ่ ไป 9 และอาดัมกับเอวาก็ตด ิ ตามพวกเขาไปในระยะห่างเล็กน ้อย 10 ครัน ้ เมือ ่ พระองค์กบ ั อาดัมมาถึงภูเขาทางเหนือของสวน ซึง่ เป็ นภูเขาสูงมาก ไม่มข ี น ั ้ บันไดขึน ้ ไปถึงยอด ซาตานก็เข ้า มาหาอาดัมกับเอวา แล ้วให ้ทัง้ สองขึน ้ ไปบนยอดเขาตาม ความเป็ นจริง ไม่ใช่ในนิมต ิ โดยมันปรารถนาทีจ ่ ะโค่นและฆ่า ่ ของพวกเขาออกจากแผ่นดินโลก พวกเขาเสีย และลบชือ เพือ ่ ให ้แผ่นดินโลกนีค ้ งอยูเ่ ฉพาะกับอาดัมกับเอวาและ กองทัพของมันเท่านัน ้ บทที่ 29 1 แต่เมือ ่ พระเจ ้าผู ้ทรงเมตตาเห็นว่าซาตานปรารถนาจะฆ่าอา ดัมด ้วยอุบายต่างๆ ของเขา และเห็นว่าอาดัมเป็ นคนอ่อนโยน และไม่มเี ล่หเ์ หลีย ่ ม พระเจ ้าจึงตรัสกับซาตานด ้วยเสียงอันดัง และสาปแช่งเขา 2 แล ้วเขากับกองทัพของเขาก็หนีไป ส่วนอาดัมกับเอวา ยังคงยืนอยูบ ่ นยอดเขา ทีน ่ ั่นพวกเขามองเห็นโลกกว ้างเบือ ้ ง ล่าง ซึง่ สูงตระหง่านอยูเ่ หนือพวกเขา แต่พวกเขาไม่เห็น กองทัพใดๆ ทีอ ่ ยูใ่ กล ้พวกเขาทันที 3 พวกเขาทัง้ อาดัมและเอวาต่างก็ร ้องไห ้ต่อพระพักตร์พระ เจ ้า และขอการอภัยจากพระองค์ 4 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้ามาถึงอาดัม และตรัสแก่เขาว่า “จงรู ้และเข ้าใจเกีย ่ วกับซาตานนีว้ า่ มันพยายามทีจ ่ ะ หลอกลวงคุณและพงศ์พันธุข ์ องคุณ” 5 และอาดัมร ้องไห ้ต่อพระพักตร์พระเจ ้าผู ้เป็ นเจ ้า และขอร ้อง และวิงวอนพระองค์ให ้ประทานบางสิง่ บางอย่างจากสวน ให ้แก่เขา เพือ ่ เป็ นสัญลักษณ์ให ้เขาได ้รับการปลอบโยน 6 พระเจ ้าทรงมองดูความคิดของอาดัม แล ้วทรงส่งทูตสวรรค์ มีคาเอลไปยังทะเลทีท ่ อดยาวไปถึงประเทศอินเดีย เพือ ่ จะ นํ าแท่งทองคําจากทีน ่ ั่นไปให ้อาดัม พระเจ ้าทรงกระทําตามพระปรีชาญาณของพระองค์ เพือ ่ ว่า ไม ้เท ้าทองคําเหล่านีซ ้ งึ่ อยูก ่ บ ั อาดัมในถํ้า จะได ้ส่องแสงใน เวลากลางคืนรอบตัวเขา และยุตค ิ วามกลัวความมืดของเขา ลง 8 แล ้วทูตสวรรค์มค ี าเอลก็ลงไปตามพระบัญชาของพระเจ ้า และนํ าแท่งทองคําตามทีพ ่ ระเจ ้าทรงบัญชามาถวายแด่พระ เจ ้า
บทที่ 30 1 ภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้ พระเจ ้าทรงบัญชาให ้ทูตสวรรค์ กาเบรียลลงไปทีส ่ วน และกล่าวแก่เคารูบผู ้ดูแลสวนนัน ้ ว่า “ดู เถิด พระเจ ้าทรงบัญชาให ้ข ้าพเจ ้าเข ้าไปในสวน และนํ า เครือ ่ งหอมทีม ่ ก ี ลิน ่ หอมจากทีน ่ ั่นไปให ้อาดัม” 2 แล ้วทูตสวรรค์กาเบรียลก็ลงไปทีส ่ วนตามพระบัญชาของ พระเจ ้า และบอกเรือ ่ งแก่เคารูบตามทีพ ่ ระเจ ้าทรงบัญชาเขา 3 เครูบจึงกล่าวว่า “ดี” กาเบรียลจึงเข ้าไปหยิบธูป 4 แล ้วพระเจ ้าทรงบัญชาทูตสวรรค์ราฟาเอลของพระองค์ให ้ ลงไปทีส ่ วนและพูดกับเคารูบถึงมดยอบเพือ ่ จะให ้แก่อาดัม 5 และทูตสวรรค์ราฟาเอลก็ลงไปบอกเคารูบตามทีพ ่ ระเจ ้า ทรงบัญชาเขา และเคารูบก็กล่าวว่า "ดี" จากนัน ้ ราฟาเอลก็ เข ้าไปและนํ ามดยอบไป 6 แท่งทองคํานัน ้ มาจากทะเลอินเดีย ซึง่ มีอญ ั มณีลํ้าค่า มากมาย ธูปหอมนัน ้ มาจากขอบด ้านตะวันออกของสวน และ มดยอบนัน ้ มาจากขอบด ้านตะวันตก ซึง่ ความขมขืน ่ ได ้มา เยือนอาดัม 7 และเหล่าทูตสวรรค์ได ้นํ าสิง่ ทัง้ สามนีม ้ าถวายแด่พระเจ ้า ณ ทีต ่ ้นไม ้แห่งชีวต ิ ในสวน 8 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่เหล่าทูตสวรรค์วา่ จงจุม ่ พวกเขาลงใน นํ้ าพุ แล ้วเอาพวกเขาไปโปรยนํ้ าบนตัวอาดัมกับเอวา เพือ ่ ให ้ พวกเขาได ้คลายความทุกข์โศกลงบ ้าง แล ้วส่งให ้อาดัมกับเอ วา 9 และเหล่าทูตสวรรค์ก็กระทําตามทีพ ่ ระเจ ้าทรงบัญชาพวก เขา และมอบสิง่ ของทัง้ หมดเหล่านัน ้ ให ้แก่อาดัมกับเอวาบน ยอดภูเขาทีซ ่ าตานได ้วางไว ้ให ้พวกเขา เมือ ่ ซาตานแสวงหา จุดจบของพวกเขา 10 เมือ ่ อาดัมเห็นแท่งทอง ธูปหอม และมดยอบ เขาก็ดใี จ และร ้องไห ้ เพราะเขาคิดว่าทองคําเป็ นเครือ ่ งหมายของ อาณาจักรทีเ่ ขามาจากมา และธูปหอมเป็ นเครือ ่ งหมายของ แสงสว่างอันเจิดจ ้าทีถ ่ ก ู พรากไปจากเขา และมดยอบเป็ น เครือ ่ งหมายของความโศกเศร ้าทีเ่ ขากําลังเผชิญอยู่ บทที่ 31 1 ภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้ พระเจ ้าตรัสแก่อาดัมว่า “เจ ้าขอ สิง่ หนึง่ จากเราจากสวนนัน ้ เพือ ่ จะได ้ปลอบใจ และเราให ้สิง่ สามอย่างนีแ ้ ก่เจ ้าเป็ นเครือ ่ งเตือนใจ คือให ้เจ ้าวางใจในตัว เราและในพันธสัญญาของเรากับเจ ้า” 2 เพราะว่าเราจะมาช่วยเจ ้า และเมือ ่ เป็ นมนุษย์ กษั ตริย ์ ทัง้ หลายจะนํ าทองคํา ธูป และมดยอบมาให ้เรา ทองคําเป็ น เครือ ่ งหมายแห่งอาณาจักรของเรา ธูปเป็ นเครือ ่ งหมายแห่ง ความเป็ นพระเจ ้าของเรา และมดยอบเป็ นเครือ ่ งหมายแห่ง ความทุกข์ทรมานและความตายของเรา 3 "แต่โอ อาดัม จงเอาสิง่ เหล่านีใ้ ส่ไว ้ในถํ้าใกล ้ตัวเจ ้าเถิด ทองคําเพือ ่ ส่องแสงเหนือเจ ้าในยามคํา่ คืน ธูปหอมเพือ ่ สูด ดมกลิน ่ หอมหวาน และมดยอบเพือ ่ ปลอบโยนเจ ้าในยาม ทุกข์โศก" 4 เมือ ่ อาดัมได ้ยินถ ้อยคําเหล่านีจ ้ ากพระเจ ้า เขาก็นมัสการ พระองค์ เขาและเอวาก็นมัสการพระองค์และขอบพระคุณ พระองค์ เพราะพระองค์ทรงเมตตาต่อพวกเขา 5 แล ้วพระเจ ้าทรงบัญชาทูตสวรรค์สามองค์ คือ มีคาเอล กา เบรียล และราฟาเอล ให ้แต่ละคนนํ าสิง่ ทีต ่ นนํ ามามอบให ้แก่ อาดัม และพวกเขาก็ทําตามทีละคน 6 พระเจ ้าทรงบัญชาให ้ซูรเิ ยลและซาลาเทียลอุ ้มอาดัมกับเอ วาลงมาจากยอดเขาสูงไปยังถํ้าสมบัต ิ
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
7 พวกเขาวางทองคําไว ้ทางด ้านใต ้ของถํ้า วางเครือ ่ งหอมไว ้ ทางด ้านตะวันออก และใส่มดยอบไว ้ทางด ้านตะวันตก เพราะ ปากถํ้าอยูท ่ างด ้านเหนือ 8 จากนัน ้ เหล่าทูตสวรรค์ก็ปลอบโยนอาดัมกับเอวาแล ้วจาก ไป 9 ทองคําหนักเจ็ดสิบท่อน ธูปหอมหนักสิบสองปอนด์ และ มดยอบหนักสามปอนด์ 10 สิง่ เหล่านีย ้ ังคงอยูก ่ บ ั อาดัมในบ ้านแห่งสมบัต ิ ดังนัน ้ จึง ่ น" แต่ผู ้ตีความคนอืน เรียกว่า "ทีซ ่ อ ่ กล่าวว่ามันถูกเรียกว่า " ถํ้าแห่งสมบัต"ิ เนือ ่ งด ้วยร่างกายของคนชอบธรรมทีอ ่ ยูใ่ นนัน ้ 11 พระเจ ้าทรงประทานสิง่ สามประการนีแ ้ ก่อาดัมในวันทีส ่ าม หลังจากเขาออกจากสวน เพือ ่ เป็ นสัญลักษณ์แห่งสามวันที่ พระเจ ้าจะประทับอยูใ่ นใจกลางแผ่นดินโลก 12 และเมือ ่ อาดัมอยูใ่ นถํ้าด ้วยกันทัง้ สามสิง่ นี้ ก็ให ้แสงสว่าง แก่เขาในเวลากลางคืน และในเวลากลางวัน ก็ชว่ ยให ้เขา คลายความเศร ้าโศกลงเล็กน ้อย บทที่ 32 1 และอาดัมกับเอวาก็อยูใ่ นถํ้าสมบัตจิ นถึงวันทีเ่ จ็ด พวกเขา ไม่ได ้กินผลไม ้จากแผ่นดินหรือดืม ่ นํ้ าเลย 2 และเมือ ่ รุง่ สางในวันทีแ ่ ปด อาดัมก็กล่าวแก่เอวาว่า “โอ ้ เอวา เราอธิษฐานต่อพระเจ ้าเพือ ่ จะประทานสิง่ ใดจากสวน ให ้แก่เรา และพระองค์ก็ทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาเพือ ่ ่ นํ าสิงทีเ่ ราปรารถนามาให ้แก่เรา 3 แต่บด ั นี้ จงลุกขึน ้ ไปยังทะเลนํ้ าทีเ่ ราเห็นครัง้ แรก และให ้ เรายืนในนํ้ านัน ้ อธิษฐานว่าพระเจ ้าจะทรงโปรดปรานเราอีก ครัง้ และนํ าเรากลับไปยังสวนนัน ้ หรือประทานสิง่ หนึง่ ให ้แก่ เรา หรือขอพระองค์จะทรงให ้ความสบายใจแก่เราในดินแดน อืน ่ ทีไ่ ม่ใช่ดน ิ แดนทีเ่ ราอาศัยอยูน ่ ี้ 4 แล ้วอาดัมกับเอวาก็ออกจากถํ้าไปยืนทีร่ ม ิ ทะเลซึง่ ตนได ้ กระโดดลงไปก่อน แล ้วอาดัมก็พด ู กับเอวาว่า 5 “จงลงไปยังทีแ ่ ห่งนี้ และอย่าออกไปจนกว่าจะครบสามสิบ วัน ซึง่ เราจะมาหาเจ ้า และจงอธิษฐานต่อพระเจ ้าด ้วยใจอัน แรงกล ้าและด ้วยนํ้ าเสียงอันไพเราะ เพือ ่ ขอการอภัยโทษ ให ้แก่เรา” 6 “ฉั นจะไปยังอีกทีห ่ นึง่ และจะลงไปทีน ่ ั่น และจะกระทํา เหมือนอย่างเจ ้า” 7 แล ้วเอวาก็ลงไปในนํ้ าตามทีอ ่ าดัมสัง่ ไว ้ อาดัมก็ลงไปในนํ้ า เช่นกัน ทัง้ สองยืนอธิษฐานภาวนาและทูลขอพระเจ ้าโปรดยก โทษบาปของพวกเขา และทรงฟื้ นฟูพวกเขาให ้กลับคืนสู่ สภาพเดิม 8 แล ้วพวกเขายืนอธิษฐานอย่างนีจ ้ นครบสามสิบห ้าวัน บทที่ 33 1 แต่ซาตานผู ้เกลียดชังสิง่ ดีทงั ้ หลายได ้พยายามค ้นหาสิง่ เหล่านัน ้ ในถํ้า แต่ก็ไม่พบ แม ้ว่าเขาจะค ้นหาอย่างขยัน ขันแข็งก็ตาม 2 แต่พระองค์พบพวกเขายืนอยูใ่ นนํ้ าและกําลังอธิษฐานอยู่ และทรงคิดอยูใ่ นใจว่า “อาดัมกับเอวากําลังยืนอยูใ่ นนํ้ านัน ้ และวิงวอนพระเจ ้าให ้ทรงยกโทษให ้แก่พวกเขาในความผิด ่ ถานะเดิม บาปของพวกเขา และทรงคืนพวกเขาให ้กลับคืนสูส ของพวกเขา และทรงนํ าพวกเขาออกไปจากมือของเรา” 3 แต่เราจะหลอกลวงพวกเขาให ้ขึน ้ มาจากนํ้ า และไม่ สามารถทําตามคําปฏิญาณได ้ 4 แล ้วผู ้ทีเ่ กลียดชังความดีทงั ้ หลายนัน ้ ไม่ได ้ไปหาอาดัม แต่ ไปหาเอวา และสวมรูปทูตสวรรค์ของพระเจ ้า สรรเสริญและ ่ ชมยินดี และกล่าวแก่นางว่า ชืน
่ ชมยินดีเถิด พระเจ ้าทรงโปรด 5 “ขอสันติสข ุ จงมีแก่เจ ้า จงชืน ปรานเจ ้า และทรงส่งข ้าพเจ ้ามาหาอาดัม ข ้าพเจ ้าได ้นํ าข่าวดี เรือ ่ งความรอดมาแจ ้งแก่เขา และเรือ ่ งทีเ่ ขาเปี่ ยมด ้วยความ สว่างไสวเหมือนอย่างแรกเริม ่ 6 และอาดัมในความยินดีทต ี่ นจะได ้รับการฟื้ นฟู ได ้ส่ง ข ้าพเจ ้ามาหาท่าน เพือ ่ ให ้ท่านมาหาข ้าพเจ ้า เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะ สวมมงกุฎแห่งความสว่างให ้แก่ทา่ นเหมือนอย่างเขา 7 และท่านกล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า ‘จงบอกเอวาเถิด ถ ้านางไม่ไป กับเจ ้า จงบอกนางถึงหมายสําคัญทีเ่ กิดขึน ้ เมือ ่ พวกเราอยูบ ่ น ยอดเขา ว่าพระเจ ้าทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์ไปนํ าพวก เราไปยังถํ้าสมบัต ิ และวางทองคําไว ้ทางด ้านใต ้ วางธูปไว ้ ทางด ้านตะวันออก และมดยอบไว ้ทางด ้านตะวันตก’ บัดนี้ จงมาหาท่านเถิด 8 เมือ ่ เอวาได ้ยินถ ้อยคําเหล่านีจ ้ ากเขา นางก็มค ี วามยินดี อย่างยิง่ และคิดว่าการปรากฏตัวของซาตานนัน ้ เป็ นจริง นาง จึงขึน ้ จากทะเล 9 เขาเดินนํ าหน ้าไป และนางก็ตด ิ ตามเขาไปจนมาถึงอาดัม ่ แล ้วซาตานก็ซอนตัวจากนาง และนางก็ไม่เห็นเขาอีก ่ 10 แล ้วนางก็มายืนอยูต ่ อ ่ หน ้าอาดัม ซึง่ ยืนอยูร่ ม ิ นํ้ าและชืน ชมยินดีในคําอภัยของพระเจ ้า 11 ขณะทีน ่ างร ้องเรียกเขา เขาก็หันกลับมาพบนางอยูท ่ น ี่ ั่น และร ้องไห ้เมือ ่ เห็นนาง และลูบหน ้าอกของตน และเนือ ่ งจาก ความเศร ้าโศกอย่างขมขืน ่ เขาก็จมลงไปในนํ้ า 12 แต่พระเจ ้าทรงทอดพระเนตรเห็นเขา เห็นความทุกข์ยาก ้ ลมหายใจ พระวจนะของ ของเขา และเห็นว่าเขาใกล ้จะสิน พระเจ ้ามาจากสวรรค์ ทรงยกเขาขึน ้ จากนํ้ า และตรัสกับเขา ว่า “จงขึน ้ ไปบนฝั่ งสูงไปหาเอวา” และเมือ ่ เขามาถึงเอวา พระองค์ตรัสถามนางว่า “ใครบอกเจ ้าว่า ‘มาทีน ่ ’ี่ ?” ่ ึ 13 แล ้วนางก็เล่าเรือ ่ งของทูตสวรรค์ซงปรากฏแก่นางและ ทรงให ้หมายสําคัญแก่นางให ้เขาฟั ง 14 แต่อาดัมเสียใจและบอกนางให ้รู ้ว่าเป็ นซาตาน จากนัน ้ เขาก็พานางไป แล ้วทัง้ สองก็กลับไปทีถ ่ ํ้า 15 เหตุการณ์เหล่านีเ้ กิดขึน ้ กับพวกเขาครัง้ ทีส ่ องเมือ ่ พวกเขา ลงไปยังนํ้ า หลังจากพวกเขาออกจากสวนไปแล ้วเจ็ดวัน 16 พวกเขาอดอาหารในนํ้ าเป็ นเวลาสามสิบห ้าวัน รวมเป็ น ่ บ ิ สองวันนับตัง้ แต่พวกเขาออกจากสวน เวลาสีส บทที่ 34 ี่ บ ิ สาม พวกเขาก็ออกจากถํ้าด ้วยความ 1 และในเช ้าวันทีส ่ ส โศกเศร ้าและร ้องไห ้ ร่างกายของพวกเขาผอมแห ้ง และพวก เขาแห ้งผากเพราะความหิวและกระหาย จากการอดอาหาร และการอธิษฐาน และจากความโศกเศร ้าอันหนักอึง้ เนือ ่ งจาก การล่วงละเมิดของพวกเขา 2 เมือ ่ ท่านทัง้ สองออกจากถํ้าแล ้ว ก็ขน ึ้ ไปบนภูเขาทางทิศ ตะวันตกของสวน 3 พวกเขายืนอยูท ่ น ี่ ั่นและอธิษฐานและวิงวอนพระเจ ้าให ้ทรง อภัยบาปให ้แก่พวกเขา 4 และหลังจากการอธิษฐานของพวกเขาแล ้ว อาดัมก็เริม ่ วิงวอนต่อพระเจ ้าโดยกล่าวว่า "โอ ้ พระเจ ้าของข ้าพเจ ้า พระ เจ ้าของข ้าพเจ ้า และพระผู ้สร ้างของข ้าพเจ ้า พระองค์ทรง ่ ารวมกัน และพวกมันก็ถก บัญชาให ้ธาตุทงั ้ สีม ู รวบรวมเข ้า ่ ด ้วยกันตามคําสังของพระองค์" 5 แล ้วพระองค์ทรงกางพระหัตถ์ออกและสร ้างข ้าพระองค์จาก ธาตุเดียว คือผงดิน และพระองค์ทรงนํ าข ้าพระองค์เข ้าไปใน สวนในเวลาสามโมงเย็นของวันศุกร์ และทรงแจ ้งให ้ข ้า พระองค์ทราบเรือ ่ งนีใ้ นถํ้า
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
6 "ตอนแรกข ้าพเจ ้าไม่รู ้จักกลางวันหรือกลางคืน เพราะว่า ข ้าพเจ ้ามีธรรมชาติทส ี่ ว่างไสว และแสงสว่างทีข ่ ้าพเจ ้าดํารง อยูก ่ ็ไม่เคยช่วยให ้ข ้าพเจ ้ารู ้จักกลางวันหรือกลางคืนเลย 7 "แล ้วในชัว่ โมงทีส ่ ามซึง่ พระองค์ทรงสร ้างข ้าพระองค์ พระองค์ทรงนํ าสัตว์ป่าทุกชนิด สิงโต นกกระจอกเทศ นกใน อากาศ และสิง่ มีชวี ต ิ ทุกชนิดทีเ่ คลือ ่ นไหวบนแผ่นดิน ซึง่ ่ พระองค์ทรงสร ้างในชัวโมงแรกก่อนข ้าพระองค์ในวันศุกร์ ่ พวกเขา 8 “และพระองค์ทรงประสงค์ให ้ข ้าพระองค์ตงั ้ ชือ ่ ทีเ่ หมาะสม แต่พระองค์ได ้ประทาน ทัง้ หมดทีละคนด ้วยชือ ความเข ้าใจและความรู ้แก่ข ้าพระองค์ และทรงประทานใจที่ บริสท ุ ธิแ ์ ละความคิดทีถ ่ ก ู ต ้องจากพระองค์ เพือ ่ ข ้าพระองค์จะ ่ พวกเขาตามพระทัยของพระองค์เองเกีย ได ้ตัง้ ชือ ่ วกับการตัง้ ่ พวกเขา ชือ ่ ฟั งข ้า 9 “ข ้าแต่พระเจ ้า พระองค์ทรงทําให ้พวกเขาเชือ พระองค์ และทรงบัญชาไม่ให ้แม ้แต่คนเดียวหลุดจากอํานาจ ของข ้าพระองค์ ตามพระบัญชาของพระองค์ และตามอํานาจ ทีพ ่ ระองค์ประทานให ้ข ้าพระองค์ครอบครองพวกเขา แต่บด ั นี้ พวกเขาทัง้ หมดได ้เหินห่างจากข ้าพระองค์ไปแล ้ว 10 ในชัว่ โมงทีส ่ ามของวันศุกร์ ซึง่ พระองค์ทรงสร ้างข ้า พระองค์ และทรงบัญชาข ้าพระองค์เรือ ่ งต ้นไม ้ทีข ่ ้าพระองค์ จะต ้องไม่เข ้าไปใกล ้หรือกินจากต ้นไม ้นัน ้ เพราะพระองค์ตรัส กับข ้าพระองค์ในสวนว่า 'เมือ ่ เจ ้ากินจากต ้นนัน ้ เจ ้าจะต ้อง ตาย' 11 "และถ ้าพระองค์ทรงลงโทษข ้าพเจ ้าด ้วยความตายดังที่ พระองค์ตรัส ข ้าพเจ ้าก็คงจะตายในทันที" 12 “และเมือ ่ พระองค์ทรงบัญชาข ้าพระองค์เรือ ่ งต ้นไม ้ ข ้า พระองค์ก็จะต ้องไม่เข ้าใกล ้หรือเข ้าใกล ้มัน เพราะเอวาไม่ได ้ อยูก ่ บ ั ข ้าพระองค์ พระองค์ก็ยังไม่ได ้สร ้างนาง และพระองค์ก็ ยังไม่ได ้นํ านางออกจากข ้างข ้าพระองค์ และนางก็ยังไม่ได ้ ยินคําสัง่ นีจ ้ ากพระองค์ 13 แล ้วเมือ ่ ถึงเวลาสามโมงเย็นของวันศุกร์นัน ้ ข ้าแต่พระเจ ้า พระองค์ทรงทําให ้ข ้าพเจ ้าง่วงเหงาหาวนอน ข ้าพเจ ้าก็หลับ ไปและหลับสนิทไป 14 แล ้วพระองค์ทรงดึงซีโ่ ครงออกจากข ้างลําตัวของข ้า พระองค์ และทรงสร ้างมันขึน ้ ตามแบบและรูปลักษณ์ของข ้า พระองค์เอง แล ้วข ้าพระองค์ก็ตน ื่ ขึน ้ และเมือ ่ ข ้าพระองค์เห็น นางและรู ้ว่านางเป็ นใคร ข ้าพระองค์จงึ กล่าวว่า ‘นีค ่ อ ื กระดูก จากกระดูกของข ้าพระองค์ และเนือ ้ จากเนือ ้ ของข ้าพระองค์ ต่อไปนางจะถูกเรียกว่าสตรี’ 15 "เป็ นพระประสงค์ของพระองค์ โอ ้พระเจ ้า ทีพ ่ ระองค์ทรง ทําให ้ข ้าพระองค์หลับใหลและหลับใหล และพระองค์ก็ทรง นํ าเอวาออกมาจากช่องคลอดของข ้าพระองค์ทันที จนกระทั่งนางออกมา เพือ ่ ข ้าพระองค์จะไม่เห็นนางว่าถูก สร ้างขึน ้ มาอย่างไร และข ้าพระองค์ก็ไม่อาจเป็ นพยานได ้ โอ ้ พระเจ ้าของข ้าพระองค์ ว่าความดีและความรุง่ โรจน์ของ พระองค์นัน ้ น่ากลัวและยิง่ ใหญ่เพียงใด 16 และด ้วยพระกรุณาของพระองค์ โอ ้พระเจ ้า พระองค์ได ้ ทรงสร ้างเราทัง้ สองให ้มีรา่ งกายทีส ่ ดใส และทรงสร ้างเรา สองเป็ นหนึง่ และพระองค์ได ้ทรงประทานพระคุณของ พระองค์แก่เรา และทรงเติมเต็มเราด ้วยการสรรเสริญของพระ วิญญาณบริสท ุ ธิ์ เพือ ่ เราจะไม่หวิ หรือกระหาย และจะไม่รู ้ว่า ความโศกเศร ้าคืออะไร และจะไม่ท ้อแท ้ใจ ไม่ต ้องทนทุกข์ อดอาหาร และไม่เหน็ ดเหนือ ่ ย 17 แต่บด ั นี้ ข ้าแต่พระเจ ้า เนือ ่ งจากเราละเมิดพระบัญญัต ิ ของพระองค์ และละเมิดธรรมบัญญัตข ิ องพระองค์ พระองค์ จึงทรงนํ าเราออกไปยังดินแดนแปลกหน ้า และทรงทําให ้ พวกเราต ้องทนทุกข์ทรมาน ท ้อแท ้ หิวโหย และกระหายนํ้ า
18 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายวิงวอนต่อพระเจ ้า โปรดประทานอาหารจากสวนแก่ข ้าพระองค์ทงั ้ หลาย เพือ ่ จะ ได ้อิม ่ ท ้อง และให ้ดับกระหายแก่ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายด ้วย 19 เพราะว่าดูเถิด หลายวันแล ้วทีข ่ ้าพระองค์ทงั ้ หลายมิได ้ลิม ้ รสหรือดืม ่ อะไรเลย เนือ ้ ของข ้าพระองค์ทงั ้ หลายก็เหีย ่ วแห ้ง ไป และกําลังของข ้าพระองค์ทงั ้ หลายก็หมดไป และความ ง่วงงุนก็หายไปจากดวงตาของข ้าพระองค์ทงั ้ หลายเพราะ ความอ่อนล ้าและการร ้องไห ้ 20 “ฉะนัน ้ ข ้าแต่พระเจ ้า ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายไม่กล ้าเก็บ ผลไม ้จากต ้นไม ้ใดๆ เลย เพราะเกรงกลัวพระองค์ เพราะว่า เมือ ่ ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายทําผิดครัง้ แรก พระองค์ได ้ทรงไว ้ ชีวต ิ ข ้าพระองค์ทงั ้ หลาย และมิได ้ทรงทําให ้ข ้าพระองค์ ทัง้ หลายตาย” 21 แต่บด ั นีเ้ ราคิดอยูใ่ นใจว่า ถ ้าเรากินผลไม ้จากต ้นไม ้โดย ไม่ได ้รับคําสัง่ จากพระเจ ้า พระองค์จะทรงทําลายเราในครัง้ นี้ และจะทรงกวาดเราออกไปจากแผ่นดินโลก 22 “ถ ้าเราดืม ่ นํ้ านีโ้ ดยปราศจากพระประสงค์ของพระเจ ้า พระองค์จะทรงทําลายเรา และจะทรงถอนรากเราออกทันที 23 “บัดนีข ้ ้าแต่พระเจ ้า เมือ ่ ข ้าพระองค์มาถึงสถานทีน ่ ก ี้ บ ั เอ วาแล ้ว ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายจึงวิงวอนพระองค์ให ้ข ้าพระองค์ ทัง้ หลายได ้รับผลจากสวนนี้ เพือ ่ ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายจะได ้ อิม ่ หนํ าสําราญ” 24 เพราะว่าเราปรารถนาผลทีอ ่ ยูใ่ นแผ่นดิน และสิง่ อืน ่ ๆ ทีเ่ รา ขาดอยูด ่ ้วย บทที่ 35 1 แล ้วพระเจ ้าทรงทอดพระเนตรดูอาดัมอีกครัง้ และทรง ร ้องไห ้ครํ่าครวญคราง และพระวจนะของพระเจ ้าก็มาถึงเขา และตรัสกับเขาว่า 2 "โอ อาดัม เมือ ่ เจ ้าอยูใ่ นสวนของเรา เจ ้าไม่รู ้จักการกินหรือ การดืม ่ ไม่รู ้สึกอ่อนเพลียหรือทุกข์ทรมาน ไม่รู ้สึกผอมแห ้ง หรือเปลีย ่ นแปลง และความง่วงงุนก็ไม่เคยหายไปจาก ดวงตาของเจ ้า แต่เนือ ่ งจากเจ ้าได ้ล่วงละเมิดและมาสู่ ดินแดนแปลกแห่งนี้ การทดลองทัง้ หมดนีจ ้ งึ เกิดขึน ้ กับเจ ้า" บทที่ 36 1 แล ้วพระเจ ้าทรงบัญชาเคารูบผู ้เฝ้ าประตูสวนพร ้อมดาบ เพลิงในมือ ให ้เก็บผลมะเดือ ่ บางส่วนไปให ้อาดัม ่ ฟั งพระบัญชาของพระเจ ้า และเข ้าไปในสวน 2 เครูบนัน ้ ก็เชือ แล ้วนํ ามะเดือ ่ มาสองลูกบนกิง่ สองกิง่ ซึง่ แต่ละลูกห ้อยติดใบ มะเดือ ่ เหล่านีม ้ าจากต ้นไม ้สองต ้นทีอ ่ าดัมกับเอวาซ่อนตัวอยู่ ท่ามกลางต ้นไม ้เหล่านัน ้ เมือ ่ พระเจ ้าเสด็จไปในสวน และพระ วจนะของพระเจ ้ามาถึงอาดัมกับเอวาและตรัสกับพวกเขาว่า " อาดัม อาดัม เจ ้าอยูท ่ ไี่ หน" 3 อาดัมตอบว่า “โอ ้ พระเจ ้า ข ้าพระองค์อยูท ่ น ี่ ี่ เมือ ่ ข ้า พระองค์ได ้ยินเสียงของพระองค์และพระสุรเสียงของพระองค์ ่ นตัว เพราะข ้าพระองค์เปลือยกายอยู”่ ข ้าพระองค์ก็ซอ 4 แล ้วเครูบก็นํามะเดือ ่ สองลูกมามอบให ้อาดัมและเอวา แต่ โยนให ้ทัง้ สองจากทีไ่ กล เพราะเนือ ้ หนังของเครูบไม่อาจเข ้า ใกล ้ไฟได ้ ่ เมือ 5 ตอนแรก เหล่าทูตสวรรค์ตา่ งหวาดกลัวอาดัมและตัวสัน ่ อยูต ่ อ ่ หน ้าเขา แต่บด ั นีอ ้ าดัมกลับหวาดกลัวทูตสวรรค์ เหล่านัน ้ 6 แล ้วอาดัมก็เข ้ามาใกล ้และหยิบมะเดือ ่ ผลหนึง่ และเอวาก็ เข ้ามาอีกครัง้ และหยิบอีกผลหนึง่ 7 ขณะทีพ ่ วกเขาหยิบของเหล่านัน ้ ขึน ้ มาในมือ พวกเขาก็ มองดู และรู ้ว่าของเหล่านัน ้ มาจากต ้นไม ้ทีพ ่ วกเขาซ่อนตัวอยู่
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
บทที่ 37
บทที่ 39
1 แล ้วอาดัมกล่าวแก่เอวาว่า “เจ ้าไม่เห็นหรือว่าผลมะเดือ ่ และใบของมันทีเ่ ราใช ้คลุมตัวเราไว ้เมือ ่ ครัง้ ถูกปลดเปลือ ้ ง จากความสดใสของเรา? แต่บด ั นีเ้ ราไม่รู ้ว่าความทุกข์และ ความทุกข์ทรมานใดจะเกิดขึน ้ กับเราเมือ ่ กินมันเข ้าไป” 2 "บัดนี้ โอเอวา เราจงยับยัง้ ใจไว ้ไม่กน ิ ผลไม ้เหล่านัน ้ ทัง้ เราและเจ ้า และขอพระเจ ้าประทานผลจากต ้นไม ้แห่งชีวต ิ แก่ เราด ้วย" 3 ดังนี้ อาดัมกับเอวาจึงยับยัง้ ตนไว ้ และไม่กน ิ ผลมะกอก เหล่านี้ 4 แต่อาดัมเริม ่ อธิษฐานต่อพระเจ ้าและวิงวอนขอให ้พระองค์ ประทานผลไม ้จากต ้นไม ้แห่งชีวต ิ ให ้แก่เขา โดยกล่าวว่า "โอ ้ พระเจ ้า เมือ ่ เราละเมิดพระบัญญัตข ิ องพระองค์ในชัว่ โมงทีห ่ ก ของวันศุกร์ ธรรมชาติอน ั สดใสทีเ่ รามีก็ถก ู พรากไป และไม่ได ้ ดําเนินต่อไปในสวนหลังบ ้านหลังจากการละเมิดของเรานาน กว่าสามชัว่ โมง 5 แต่ในตอนเย็น พระองค์ทรงนํ าเราออกมาจากนรก โอ ้พระ เจ ้า ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายได ้ล่วงละเมิดต่อพระองค์เพียง ชัว่ โมงเดียว และการทดลองและความโศกเศร ้าทัง้ หมดนีไ้ ด ้ เกิดขึน ้ กับข ้าพระองค์ทงั ้ หลายจนกระทั่งถึงวันนี้ ี่ บ ิ สามนี้ อย่าได ้ไถ่ถอน 6 “และวันเหล่านัน ้ พร ้อมกับวันทีส ่ ส ชัว่ โมงทีเ่ ราละเมิดนัน ้ เลย! 7 "ข ้าแต่พระเจ ้า โปรดทอดพระเนตรพวกเราด ้วยพระเนตรที่ สงสาร และอย่าทรงตอบแทนพวกเราตามการละเมิดพระ บัญญัตข ิ องพระองค์ ต่อหน ้าพระองค์" 8 "โอ ้พระเจ ้า โปรดประทานผลจากต ้นไม ้แห่งชีวต ิ แก่เรา เพือ ่ เราจะได ้กินและดํารงชีวต ิ อยู่ และไม่หันเหไปเผชิญกับ ความทุกข์และปั ญหาอืน ่ ๆ ในโลกนี้ เพราะพระองค์คอ ื พระ เจ ้า" 9 เมือ ่ เราละเมิดพระบัญญัตข ิ องพระองค์ พระองค์ก็ทรงให ้เรา ออกจากสวน และทรงส่งเครูบมาเฝ้ าต ้นไม ้แห่งชีวต ิ เพือ ่ เรา จะได ้กินและมีชวี ต ิ อยู่ และจะไม่รู ้สึกท ้อแท ้หลังจากทีเ่ รา ละเมิดแล ้ว 10 “แต่บด ั นี้ ข ้าแต่พระเจ ้า ดูเถิด ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายได ้ทน ่ บ ิ สามวันนี้ ทุกข์ทรมานมาจนวันเวลาเหล่านี้ ขอทรงทําให ้สีส มีคา่ เท่ากับหนึง่ ชัว่ โมงทีข ่ ้าพระองค์ทงั ้ หลายได ้ล่วงละเมิด”
1 แล ้วอาดัมกลับไปหาเอวาและพูดกับนางว่า “จงลุกขึน ้ และ เอาผลมะเดือ ่ มาหนึง่ ผล ส่วนฉั นจะเอาอีกผลหนึง่ และเราไป ทีถ ่ ํ้าของเรากัน” 2 จากนัน ้ อาดัมกับเอวาต่างก็หยิบผลมะกอกแล ้วเดินไปทีถ ่ ํ้า เวลานัน ้ ใกล ้จะตกดินแล ้ว ความคิดของพวกเขาก็ทําให ้อยาก กินผลไม ้นัน ้ 3 แต่อาดัมกล่าวแก่เอวาว่า “ฉั นกลัวทีจ ่ ะกินผลมะเดือ ่ นี้ ฉั น ไม่รู ้ว่าอะไรจะเกิดขึน ้ กับฉั นจากมัน” 4 อาดัมจึงร ้องไห ้และยืนอธิษฐานต่อพระเจ ้าว่า “ขอทรง โปรดให ้ข ้าพระองค์หายหิวโดยไม่ต ้องกินมะเดือ ่ นี้ เพราะเมือ ่ ข ้าพระองค์กน ิ มันแล ้ว จะเป็ นประโยชน์อะไรแก่ข ้าพระองค์ และข ้าพระองค์จะปรารถนาและขอสิง่ ใดจากพระองค์อก ี พระ เจ ้า เมือ ่ มะเดือ ่ นัน ้ หมดไป” 5 และท่านกล่าวอีกว่า “ฉั นกลัวทีจ ่ ะกินมัน เพราะฉั นไม่รู ้ว่า อะไรจะเกิดขึน ้ กับฉั นเพราะมัน”
บทที่ 38 1 ภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้ พระวจนะของพระเจ ้ามาถึงอา ดัมและตรัสกับเขาว่า: 2 "โอ อาดัม ส่วนผลของต ้นไม ้แห่งชีวต ิ ทีเ่ จ ้าขอนัน ้ เราจะไม่ ให ้แก่เจ ้าในตอนนี้ แต่จะให ้แก่เมือ ่ ครบ 5,500 ปี เสียก่อน แล ้วเราจะประทานผลของต ้นไม ้แห่งชีวต ิ ให ้แก่เจ ้า และเจ ้า และเอวา และพงศ์พันธุผ ์ ู ้ชอบธรรมของเจ ้าจะได ้กินและมี ชีวต ิ อยูช ่ วั่ นิรันดร์ ี่ บ ิ สามวันนีไ้ ม่อาจชดเชยชัว่ โมงทีเ่ จ ้าละเมิดพระ 3 แต่สส บัญญัตข ิ องเราได ้ 4 "โอ อาดัม เราให ้เจ ้ากินผลมะเดือ ่ จากต ้นทีเ่ จ ้าซ่อนตัวอยู่ จงไปกินผลมะเดือ ่ จากต ้นนัน ้ ทัง้ เจ ้าและเอวา" 5 “เราจะไม่ปฏิเสธคําร ้องขอของคุณ และเราจะไม่ทําให ้ ความหวังของคุณผิดหวัง ดังนัน ้ จงอดทนต่อพันธสัญญาที่ ฉั นได ้กระทํากับคุณ” 6 และพระเจ ้าทรงถอนพระวจนะของพระองค์จากอาดัม
บทที่ 40 1 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้าก็มาถึงอาดัม และตรัสกับเขาว่า “โอ อาดัม เหตุใดเจ ้าจึงไม่กลัวเช่นนี้ ไม่อดอาหารเช่นนี้ และไม่วต ิ กกังวลเช่นนี้ และเหตุใดเจ ้าจึงไม่กลัวเช่นนี้ ก่อนที่ เจ ้าจะละเมิด” 2 "แต่เมือ ่ เจ ้ามาอยูใ่ นดินแดนแปลกแห่งนี้ ร่างกายสัตว์ของ เจ ้าไม่อาจอยูบ ่ นโลกได ้หากไม่มอ ี าหารทางโลกทีจ ่ ะ เสริมสร ้างและฟื้ นฟูพลังของมัน" 3 และพระเจ ้าทรงถอนพระวจนะของพระองค์ออกจากอาดัม บทที่ 41 1 แล ้วอาดัมก็เอามะเดือ ่ มาวางบนไม ้เท ้าทองคํา เอวาก็เอา มะเดือ ่ ของนางมาวางบนเครือ ่ งหอมด ้วย 2 และนํ้ าหนักของมะเดือ ่ แต่ละลูกก็เท่ากับนํ้ าหนักของ แตงโม เพราะว่าผลของสวนนัน ้ ใหญ่กว่าผลของแผ่นดินนี้ มาก 3 แต่อาดัมกับเอวาได ้ยืนและอดอาหารตลอดคืนนัน ้ ้า จนกระทั่งรุง่ เช 4 เมือ ่ ดวงอาทิตย์ขน ึ้ พวกเขาก็กําลังสวดมนต์อยู่ และอาดัม ก็กล่าวกับเอวา หลังจากทีพ ่ วกเขาสวดมนต์เสร็จแล ้วว่า 5 “โอเอวา จงมาเถิด เราไปยังริมสวนทางทิศใต ้ ไปยังทีซ ่ งึ่ ่ าย ทีน แม่นํ้าไหลออกมา และแยกออกเป็ นสีส ่ ั่นเราจะ อธิษฐานต่อพระเจ ้า และทูลขอพระองค์ให ้ทรงประทานนํ้ า แห่งชีวต ิ แก่เรา 6 “เพราะพระเจ ้ามิได ้ทรงเลีย ้ งเราด ้วยต ้นไม ้แห่งชีวต ิ เพือ ่ เรา จะไม่ได ้มีชวี ต ิ อยู่ ฉะนัน ้ เราจึงจะทูลขอพระองค์ให ้ประทาน นํ้ าแห่งชีวต ิ แก่เรา เพือ ่ ดับกระหายของเราด ้วยนํ้ านัน ้ แทนที่ จะดืม ่ นํ้ าจากแผ่นดินนี”้ 7 เมือ ่ เอวาได ้ยินถ ้อยคําเหล่านีจ ้ ากอาดัม เธอก็ตกลง และทัง้ สองก็ลก ุ ขึน ้ และมาถึงชายแดนด ้านใต ้ของสวน บนริมลําธาร นํ้ าซึง่ อยูห ่ า่ งจากสวนไปเล็กน ้อย 8 พวกเขายืนอธิษฐานต่อพระเจ ้า และขอให ้พระองค์มองดู พวกเขาครัง้ นี้ ขอทรงอภัยให ้พวกเขา และโปรดประทานตาม คําร ้องขอของพวกเขา 9 หลังจากพวกเขาทัง้ สองอธิษฐานเสร็จแล ้ว อาดัมก็เริม ่ อธิษฐานด ้วยเสียงของเขาต่อพระเจ ้าและกล่าวว่า: 10 “ข ้าแต่พระเจ ้า เมือ ่ ข ้าพระองค์อยูใ่ นสวนและเห็นนํ้ าที่ ไหลออกมาจากใต ้ต ้นไม ้แห่งชีวต ิ ใจของข ้าพระองค์ก็ไม่ ต ้องการ และร่างกายของข ้าพระองค์ก็ไม่ต ้องการดืม ่ นํ้ านัน ้
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
1 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้ามาถึงอาดัมและตรัสกับเขาว่า 2 "โอ อาดัม ส่วนทีเ่ จ ้าพูดว่า 'จงนํ าข ้าไปยังแผ่นดินทีส ่ งบ สุข' นัน ้ มิใช่แผ่นดินอืน ่ ใดนอกจากแผ่นดินนี้ แต่เป็ น อาณาจักรแห่งสวรรค์ทส ี่ งบสุขเท่านัน ้ 3 "แต่ทา่ นไม่สามารถเข ้าไปในนัน ้ ได ้ในขณะนี้ แต่ต ้องเข ้าไป หลังจากทีก ่ ารพิพากษาของท่านผ่านพ ้นไปแล ้วเท่านัน ้ 4 “แล ้วเราจะให ้เจ ้าและพงศ์พันธุผ ์ ู ้ชอบธรรมของเจ ้าขึน ้ สู่ แผ่นดินสวรรค์ และเราจะให ้การพักผ่อนทีเ่ จ ้าขอในเวลานีแ ้ ก่ เจ ้าและพวกเขา” 5 “และถ ้าเจ ้ากล่าวว่า ‘จงให ้ข ้าพเจ ้าดืม ่ นํ้ าแห่งชีวต ิ เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้มีชวี ต ิ อยู’่ มันคงไม่ใช่ในวันนี้ แต่จะต ้องเป็ นใน วันทีข ่ ้าพเจ ้าจะลงไปในนรก และจะทําลายประตูทองเหลือง ้ เล็กชิน ้ น ้อย” และจะบดขยีร้ าชอาณาจักรเหล็กให ้เป็ นชิน 6 “แล ้วเราจะช่วยวิญญาณของเจ ้าและวิญญาณของผู ้ชอบ ธรรมด ้วยความเมตตา เพือ ่ พวกเขาจะได ้พักผ่อนในสวนของ ้ สุด เรา และนั่นจะเป็ นเวลาทีโ่ ลกจะสิน 7 และอีกประการหนึง่ ส่วนนํ้ าแห่งชีวต ิ ทีท ่ า่ นแสวงหานัน ้ จะ ไม่ประทานให ้แก่ทา่ นในวันนี้ แต่จะประทานให ้แก่ทา่ นใน วันทีเ่ ราจะหลัง่ โลหิตของเราบนศีรษะของท่านในแผ่นดินโ กลโกธา 8 เพราะว่าโลหิตของเราจะเป็ นนํ้ าแห่งชีวต ิ แก่เจ ้าในเวลานัน ้ ่ และไม่ใช่แก่เจ ้าเท่านัน ้ แต่แก่พงศ์พันธุข ์ องเจ ้าทุกคนทีเ่ ชือ ในตัวเรา เพือ ่ โลหิตของเราจะเป็ นทีพ ่ ักผ่อนแก่พวกเขา ตลอดไป” 9 พระเจ ้าตรัสแก่อาดัมอีกครัง้ ว่า “โอ อาดัม เมือ ่ เจ ้าอยูใ่ น สวน การทดลองเหล่านีไ้ ม่ได ้เกิดขึน ้ กับเจ ้า 10 แต่เมือ ่ เจ ้าละเมิดบัญญัตข ิ องเรา ความทุกข์ทงั ้ หลาย เหล่านีก ้ ็เกิดขึน ้ กับเจ ้า 11. “บัดนีเ้ นือ ้ ของท่านก็ต ้องการอาหารและนํ้ าเช่นกัน ดังนัน ้ จงดืม ่ นํ้ าทีไ่ หลผ่านท่านบนพืน ้ โลกเถิด” 12 แล ้วพระเจ ้าทรงถอนพระวจนะของพระองค์ออกจากอาดัม 13 อาดัมกับเอวาจึงนมัสการพระเจ ้า แล ้วกลับจากแม่นํ้า มายังถํ้า ขณะนัน ้ เป็ นเวลาเทีย ่ งวัน เมือ ่ พวกเขาเข ้าไปใกล ้ถํ้า พวกเขาก็เห็นไฟใหญ่อยูข ่ ้างถํ้า
เรากลัวจนล ้มลงและเป็ นเหมือนศพ เราก็ไม่เคยเห็นสิง่ เช่นนัน ้ มาก่อน 4 แต่บด ั นี้ โอเอวา ดูเถิด นีค ่ อ ื ไฟเดียวกับทีอ ่ ยูใ่ นมือของเคา รูบ ซึง่ พระเจ ้าทรงส่งมาเพือ ่ เฝ้ าถํ้าทีเ่ ราอาศัยอยู่ 5 "โอเอวา เพราะพระเจ ้าทรงพิโรธต่อเรา และจะทรงขับไล่ เราออกไปจากมัน 6 “โอเอวา เราได ้ละเมิดพระบัญญัตข ิ องพระองค์ในถํ้านัน ้ อีก แล ้ว พระองค์จงึ ทรงส่งไฟนีม ้ าเผาไหม ้รอบๆ ถํ้า และป้ องกัน ไม่ให ้เราเข ้าไปในถํ้านัน ้ 7 “ถ ้าเป็ นเช่นนัน ้ จริง ๆ โอเอวา เราจะอยูอ ่ าศัยทีไ่ หน? และ เราจะหนีไปจากทีไ่ หนต่อหน ้าพระพักตร์พระเจ ้า? เพราะใน ส่วนทีเ่ กีย ่ วกับสวนนัน ้ พระองค์จะไม่ทรงปล่อยให ้เราอยูใ่ น นัน ้ และทรงพรากสิง่ ดีๆ ออกไปจากสวนนัน ้ แต่พระองค์ทรง ให ้เราอยูใ่ นถํ้านี้ ซึง่ เราได ้แบกรับความมืดมน การทดลอง และความยากลําบาก จนในทีส ่ ด ุ เราพบความสบายใจในถํ้า นัน ้ 8 แต่บด ั นีเ้ มือ ่ พระองค์ทรงนํ าเราออกไปยังแผ่นดินอืน ่ แล ้ว ใครจะรู ้ว่าอะไรจะเกิดขึน ้ ในแผ่นดินนัน ้ และใครจะรู ้ว่าความ มืดของแผ่นดินนัน ้ จะยิง่ ใหญ่กว่าความมืดของแผ่นดินนีม ้ าก เพียงใด 9 “ใครจะรู ้ว่าอะไรจะเกิดขึน ้ ในดินแดนนัน ้ ทัง้ กลางวันและ กลางคืน? และใครจะรู ้ว่ามันจะไกลหรือใกล ้ โอ เอวา? ทีซ ่ งึ่ พระเจ ้าทรงพอพระทัยทีจ ่ ะทรงนํ าเราไป มันอาจจะอยูไ่ กล จากสวนเอวา หรือทีซ ่ งึ่ พระเจ ้าจะทรงขัดขวางไม่ให ้เรา มองเห็นพระองค์ เพราะเราได ้ละเมิดพระบัญญัตข ิ องพระองค์ และเพราะเราได ้วิงวอนต่อพระองค์ตลอดเวลา? 10 "โอเอวา หากพระเจ ้าจะพาเราไปยังดินแดนแปลกหน ้าอืน ่ ทีไ่ ม่ใช่ดน ิ แดนนี้ ซึง่ เราจะพบการปลอบโยนใจได ้ ก็คงต ้อง ่ ของเรา เป็ นการประหารชีวต ิ จิตวิญญาณของเรา และลบชือ ออกจากพืน ้ พิภพ" 11 “โอเอวา ถ ้าเราอยูห ่ า่ งจากสวนและห่างจากพระเจ ้าไปอีก เราจะพบพระองค์ได ้ทีไ่ หนอีก และจะขอให ้พระองค์ประทาน ทองคํา ธูปหอม มดยอบ และผลมะเดือ ่ แก่เราได ้อย่างไร” 12 “เราจะพบพระองค์ได ้ทีไ่ หน เพือ ่ ทรงปลอบโยนเราอีก ครัง้ เราจะพบพระองค์ได ้ทีไ่ หน เพือ ่ ทรงระลึกถึงเรา ในพันธ สัญญาทีพ ่ ระองค์ทรงทําเพือ ่ เรา” 13 แล ้วอาดัมก็ไม่พด ู อะไรอีก พวกเขามองไปทางถํ้าและไฟ ทีล ่ ก ุ โชนอยูร่ อบๆ ถํ้านัน ้ ทัง้ เขาและเอวา 14 แต่ไฟนัน ้ มาจากซาตาน เพราะเขารวบรวมต ้นไม ้และหญ ้า แห ้ง แล ้วขนมายังถํ้า และจุดไฟเผาพวกมัน เพือ ่ เผาผลาญ ถํ้าและสิง่ ทีอ ่ ยูใ่ นนัน ้ 15 เพือ ่ ว่าอาดัมกับเอวาจะต ้องถูกทิง้ ให ้เศร ้าโศก และตัด ขาดความไว ้วางใจในพระเจ ้าของพวกเขา และทําให ้พวกเขา ปฏิเสธพระองค์ 16 แต่ด ้วยพระกรุณาของพระเจ ้า พระองค์จงึ ไม่สามารถเผา ถํ้านัน ้ ได ้ เพราะพระเจ ้าทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์ไป รอบๆ ถํ้าเพือ ่ คอยปกป้ องไม่ให ้ไฟลุกไหม ้ จนกระทั่งไฟดับ ลง ี่ บ ิ ห ้า 17 และไฟนัน ้ ก็อยูต ่ งั ้ แต่เทีย ่ งวันจนรุง่ สาง นั่นคือวันทีส ่ ส
บทที่ 43
บทที่ 44
1 แล ้วอาดัมกับเอวาก็กลัวและยืนนิง่ อยู่ อาดัมจึงถามเอวาว่า “ไฟทีอ ่ ยูต ่ รงถํ้าของเรานัน ้ คืออะไร? เราไม่ได ้ทําอะไรเลย เพือ ่ ให ้เกิดไฟนีข ้ น ึ้ ” 2 “เราไม่มข ี นมปั งสําหรับอบหรือนํ้ าซุปสําหรับปรุงทีน ่ ั่น ส่วน ไฟนีเ้ ราไม่ทราบเหมือนกัน และเราไม่รู ้ว่าจะเรียกมันว่าอะไร” ่ ง 3 แต่ตงั ้ แต่พระเจ ้าทรงส่งเคารูบมาด ้วยดาบเพลิงทีส ่ อ ่ ประกายและส่องสว่างอยูใ่ นพระหัตถ์ของพระองค์ ซึงทําให ้
1 แต่อาดัมกับเอวายืนมองดูไฟอยู่ และไม่สามารถเข ้าไปใกล ้ ถํ้าได ้เพราะกลัวไฟ 2 ซาตานยังคงนํ าต ้นไม ้มาโยนเข ้าไปในกองไฟ จนกระทั่ง เปลวไฟลุกโชนขึน ้ สูง ปกคลุมถํ้าทัง้ หมด เขาคิดจะเผา ผลาญถํ้านัน ้ ด ้วยไฟมากเช่นเดียวกับทีเ่ ขาคิดในใจ แต่ทต ู สวรรค์ของพระเจ ้ากําลังเฝ้ าอยู่
และข ้าพระองค์ไม่รู ้จักความกระหายนํ้ า เพราะข ้าพระองค์ม ี ชีวต ิ อยู่ และมีชวี ต ิ อยูเ่ หนือกว่าสิง่ ทีข ่ ้าพระองค์เป็ นอยูข ่ ณะนี้ 11 “เพือ ่ ว่าเพือ ่ ทีจ ่ ะดํารงชีวต ิ อยู่ ข ้าพเจ ้าไม่เรียกร ้องอาหาร แห่งชีวต ิ ใดๆ และข ้าพเจ ้าไม่ดม ื่ นํ้ าแห่งชีวต ิ 12 แต่บด ั นีข ้ ้าพเจ ้าตายแล ้ว พระเจ ้า เนือ ้ ของข ้าพเจ ้าแห ้ง ผากเพราะความกระหาย ขอทรงโปรดให ้ข ้าพเจ ้าดืม ่ นํ้ าแห่ง ี ชีวต ิ เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้มีชวต ิ อยู่ 13 "ด ้วยพระเมตตาของพระองค์ โอ ้พระเจ ้า โปรดช่วยข ้า พระองค์ให ้พ ้นจากภัยพิบต ั แ ิ ละการทดลองเหล่านี้ และโปรด นํ าข ้าพระองค์ไปในดินแดนอืน ่ ทีแ ่ ตกต่างไปจากทีน ่ ี่ หาก พระองค์ไม่ทรงอนุญาตให ้ข ้าพระองค์อาศัยอยูใ่ นสวนของ พระองค์" บทที่ 42
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
3 แต่เขาไม่สามารถสาปแช่งซาตานได ้ และไม่สามารถทํา ร ้ายมันด ้วยคําพูดได ้ เพราะเขาไม่มอ ี ํานาจเหนือมัน และ ไม่ได ้กระทําการเช่นนัน ้ ด ้วยคําพูดทีอ ่ อกมาจากปากของมัน 4 ดังนัน ้ ทูตสวรรค์จงึ อดทนกับเขาโดยไม่พด ู คําหยาบคาย แม ้แต่คําเดียว จนกระทั่งพระวจนะของพระเจ ้าซึง่ ตรัสแก่ ซาตานว่า "จงออกไปจากทีน ่ เี่ ถิด ครัง้ หนึง่ เจ ้าเคยหลอกลวง ผู ้รับใช ้ของเรา และครัง้ นีเ้ จ ้าแสวงหาทีจ ่ ะทําลายพวกเขา" 5 "หากมิใช่เพราะความเมตตาของเรา เราคงได ้ทําลายเจ ้า และกองทัพของเจ ้าเสียจากแผ่นดินโลกแล ้ว แต่เราอดทน กับเจ ้าจนถึงทีส ่ ด ุ ปลายแผ่นดินโลก" 6 แล ้วซาตานก็หนีไปจากพระพักตร์พระเจ ้า แต่ไฟยังคงลุก ี่ บ ิ ไหม ้อยูร่ อบถํ้าเหมือนไฟถ่านตลอดทัง้ วัน ซึง่ เป็ นวันทีส ่ ส หกทีอ ่ าดัมและเอวาอยู่ นับตัง้ แต่พวกเขาออกจากสวน 7 เมือ ่ อาดัมกับเอวาเห็นว่าความร ้อนของไฟเย็นลงบ ้างแล ้ว พวกเขาจึงเริม ่ เดินไปทีถ ่ ํ้าเพือ ่ จะเข ้าไปตามเคย แต่พวกเขา เข ้าไปไม่ได ้เพราะความร ้อนของไฟ 8 แล ้วทัง้ สองก็ร ้องไห ้เพราะไฟทีก ่ น ั ้ ระหว่างพวกเขากับถํ้า และทีล ่ ก ุ ไหม ้เข ้ามาหาพวกเขา และพวกเขากลัว 9 แล ้วอาดัมกล่าวแก่เอวาว่า “จงดูไฟนีซ ้ งึ่ เรามีสว่ นร่วมในตัว เรา ซึง่ แต่กอ ่ นเคยยอมจํานนต่อเรา แต่บด ั นีไ้ ม่ได ้เป็ นเช่นนัน ้ อีกต่อไป เพราะเราได ้ล่วงเกินขอบเขตของการสร ้าง และ เปลีย ่ นแปลงสภาพของเรา และธรรมชาติของเราก็ เปลีย ่ นแปลงไป แต่ไฟไม่ได ้เปลีย ่ นแปลงธรรมชาติของมัน หรือเปลีย ่ นแปลงไปจากการสร ้างของมัน ดังนัน ้ ไฟจึงมี อํานาจเหนือเรา และเมือ ่ เราเข ้าใกล ้มัน มันก็แผดเผาเนือ ้ หนังของเรา” บทที่ 45 1 แล ้วอาดัมลุกขึน ้ อธิษฐานต่อพระเจ ้าว่า “ดูเถิด ไฟนีไ้ ด ้แยก เราออกจากถํ้าทีพ ่ ระองค์ทรงสัง่ ให ้เราอาศัยอยู่ แต่บด ั นี้ เรา เข ้าไปในถํ้านัน ้ ไม่ได ้” 2 แล ้วพระเจ ้าทรงฟั งอาดัม จึงทรงส่งพระวจนะของพระองค์ ไปให ้เขาว่า: 3 "โอ อาดัม จงดูไฟนีเ้ ถิด เปลวไฟและความร ้อนของไฟนัน ้ ่ ต่างจากสวนแห่งความสุขและสิงดีๆ ในสวนนัน ้ มากเพียงไร! 4 "เมือ ่ เจ ้าอยูภ ่ ายใต ้การควบคุมของเรา สรรพสัตว์ทงั ้ หลายก็ ยอมจํานนต่อเจ ้า แต่เมือ ่ เจ ้าละเมิดพระบัญญัตข ิ องเรา สรรพ สัตว์ทงั ้ หลายก็ลก ุ ขึน ้ ต่อต ้านเจ ้า" 5 พระเจ ้าตรัสกับเขาอีกครัง้ ว่า “ดูเถิด อาดัม ซาตานได ้เชิดชู เจ ้ามากเพียงไร! มันได ้พรากเจ ้าไปจากพระผู ้เป็ นเจ ้า และ จากสถานะอันสูงส่งเช่นเรา และไม่รักษาพระวจนะทีท ่ รงให ้ เจ ้าไว ้ แต่ท ้ายทีส ่ ด ุ แล ้ว เขากลับกลายเป็ นศัตรูของเจ ้า เขา คือผู ้สร ้างไฟนีข ้ น ึ้ มาเพือ ่ เผาเจ ้าและเอวา” 6 "เหตุใดอาดัมจึงไม่รักษาพันธสัญญากับเจ ้าแม ้เพียงวัน เดียว แต่กลับพรากความรุง่ โรจน์ทเี่ คยมีแก่เจ ้าไป เมือ ่ เจ ้า ยอมจํานนต่อพระบัญชาของเขา? 7 “อาดัม เจ ้าคิดว่าเขารักเจ ้าหรือเมือ ่ เขาทําพันธสัญญานีก ้ บ ั ่ ส เจ ้า? หรือว่า เขารักเจ ้าและปรารถนาทีจ ่ ะยกเจ ้าขึน ้ สูท ี่ งู ? 8 "แต่อาดัม เขาไม่ได ้ทําสิง่ เหล่านัน ้ ทัง้ หมดเพราะรักคุณ แต่ ่ วามมืด เขาปรารถนาทีจ ่ ะให ้คุณออกมาจากความสว่างสูค ่ ่ และจากสถานะทีส ่ งู ส่งสูความเสือมทราม จากความรุง่ โรจน์ส ู่ ่ วามโศกเศร ้า และจากการ ความตํา่ ต ้อย จากความสุขสูค ่ ารอดอาหารและการเป็ นลม" พักผ่อนสูก 9 พระเจ ้าตรัสแก่อาดัมอีกว่า “จงดูไฟทีซ ่ าตานจุดขึน ้ รอบถํ้า ของเจ ้า จงดูสงิ่ มหัศจรรย์ทล ี่ ้อมรอบเจ ้า และจงรู ้เถิดว่า มัน ่ ฟั ง จะแผ่คลุมทัง้ ตัวเจ ้าและพงศ์พันธุข ์ องเจ ้า เมือ ่ เจ ้าเชือ ่ คําสังของเขา เขาจะทรมานเจ ้าด ้วยไฟ และเจ ้าจะต ้องลง ่ รกหลังจากเจ ้าตายไปแล ้ว ไปสูน
10 “เมือ ่ นัน ้ เจ ้าทัง้ หลายจะเห็นไฟของเขาลุกไหม ้อยูร่ อบเจ ้า และพงศ์พันธุข ์ องเจ ้า จะไม่มท ี างรอดสําหรับเจ ้าเลย เว ้นเสียแต่เมือ ่ เรามา ในทํานองเดียวกัน เจ ้าทัง้ หลายไม่ สามารถเข ้าไปในถํ้าของเจ ้าได ้ในขณะนี้ เพราะไฟใหญ่รอบ ถํ้านัน ้ จนกว่าพระวจนะของเราจะมาถึง จึงจะทรงเปิ ดทางให ้ เจ ้าในวันทีพ ่ ันธสัญญาของเราสําเร็จ 11 “บัดนีเ้ จ ้าจะไม่มท ี างไปจากทีน ่ ไี่ ด ้พักผ่อน จนกว่าพระ วจนะของเรา ผู ้ซึง่ ก็คอ ื พระวจนะของเราจะมา แล ้วพระองค์ จะทรงจัดเตรียมหนทางให ้เจ ้า และเจ ้าจะได ้พักผ่อน” แล ้ว พระเจ ้าทรงเรียกด ้วยพระวจนะของพระองค์ไปยังไฟทีล ่ ก ุ ไหม ้รอบถํ้านัน ้ ให ้แยกออกจากกัน จนกระทั่งอาดัมได ้ลุยเข ้า ไปข ้างใน ไฟนัน ้ ก็แยกออกจากกันตามพระบัญชาของพระ เจ ้า และมีหนทางสําหรับอาดัม 12 และพระเจ ้าทรงถอนพระวจนะของพระองค์ออกจากอาดัม บทที่ 46 1 แล ้วอาดัมกับเอวาก็เริม ่ กลับเข ้าไปในถํ้าอีกครัง้ และเมือ ่ ทัง้ สองมาถึงทางระหว่างไฟ ซาตานก็พน ่ ไฟเข ้าไปในกองไฟ เหมือนพายุหมุน และสร ้างไฟถ่านทีล ่ ก ุ โชนบนอาดัมกับเอวา จนร่างกายของพวกเขาไหม ้เกรียม และไฟถ่านก็เผาผลาญ พวกเขา 2 และจากการเผาไหม ้ของไฟ อาดัมกับเอวาร ้องเสียงดังและ กล่าวว่า "ข ้าแต่พระเจ ้า โปรดช่วยเราด ้วย! อย่าปล่อยให ้เรา ถูกเผาไหม ้และทรมานด ้วยไฟทีล ่ ก ุ โชนนี้ และอย่าเรียกร ้อง เราเพราะเราได ้ละเมิดพระบัญญัตข ิ องพระองค์" 3 แล ้วพระเจ ้าทรงทอดพระเนตรดูรา่ งกายของพวกเขา ซึง่ ซาตานได ้จุดไฟเผาพวกเขา พระเจ ้าทรงส่งทูตสวรรค์ของ พระองค์มาหยุดไฟทีล ่ ก ุ ไหม ้อยู่ แต่บาดแผลยังคงอยูบ ่ น ร่างกายของพวกเขา 4 และพระเจ ้าตรัสแก่อาดัมว่า “ดูเถิด ซาตานรักเจ ้ามาก เพียงใด ซาตานแสร ้งทําเป็ นมอบความเป็ นพระเจ ้าและความ ยิง่ ใหญ่ให ้แก่เจ ้า และดูเถิด เขากําลังเผาเจ ้าด ้วยไฟ และ แสวงหาทีจ ่ ะทําลายเจ ้าเสียจากแผ่นดินโลก 5 “จงดูเราเถิด อาดัม เราสร ้างเจ ้าขึน ้ มา และกีค ่ รัง้ แล ้วทีเ่ รา ช่วยเจ ้าให ้พ ้นจากมือของเขา หากไม่เช่นนัน ้ พระองค์จะไม่ ทรงทําลายเจ ้าหรือ?” 6 พระเจ ้าตรัสแก่เอวาอีกครัง้ ว่า "สิง่ ทีพ ่ ระองค์ทรงสัญญากับ เจ ้าในสวนนัน ้ คืออะไร โดยตรัสว่า 'เมือ ่ เจ ้ากินผลไม ้จาก ต ้นไม ้นัน ้ ตาของเจ ้าจะเปิ ดออก และเจ ้าจะกลายเป็ นเหมือน เทพเจ ้า รู ้จักความดีและความชัว่ ' แต่ดเู ถิด พระองค์ทรงเผา ร่างกายของเจ ้าด ้วยไฟ และทรงทําให ้เจ ้าลิม ้ รสไฟ เพือ ่ รสชาติของสวน และทรงทําให ้เจ ้าเห็นการเผาไหม ้ของไฟ และความชัว่ ร ้ายของไฟ และอํานาจทีไ่ ฟมีเหนือเจ ้า 7 “ตาของเจ ้าทัง้ หลายได ้เห็นสิง่ ดีทพ ี่ ระองค์ทรงเอาไปจาก เจ ้า และแท ้จริงพระองค์ทรงเปิ ดตาของเจ ้า และเจ ้าทัง้ หลาย ได ้เห็นสวนทีเ่ จ ้าทัง้ หลายเคยอยูก ่ บ ั เรา และเจ ้าทัง้ หลายได ้ ่ ่ เห็นความชัวร ้ายซึงซาตานได ้กระทําแก่เจ ้า แต่สําหรับพระ เจ ้า พระองค์ไม่อาจประทานสิง่ นัน ้ ให ้แก่เจ ้าได ้ และพระองค์ ไม่อาจทรงทําให ้พระดํารัสของพระองค์ทต ี่ รัสกับเจ ้าสําเร็จ ได ้ แท ้จริง พระองค์ทรงขมขืน ่ ต่อเจ ้าและพงศ์พันธุข ์ องเจ ้าที่ จะเกิดมาภายหลังเจ ้า” 8 และพระเจ ้าทรงถอนพระวจนะของพระองค์ออกจากพวก เขา บทที่ 47 ่ เพราะไฟที่ 1 แล ้วอาดัมกับเอวาก็เข ้าไปในถํ้า ขณะนัน ้ ตัวสัน แผดเผาร่างกายของพวกเขา อาดัมจึงพูดกับเอวาว่า
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
2 "ดูเถิด ไฟได ้เผาผลาญเนือ ้ หนังของเราในโลกนีแ ้ ล ้ว แต่จะ เป็ นอย่างไรเมือ ่ เราตายไปแล ้ว และซาตานจะลงโทษจิต วิญญาณของเรา การปลดปล่อยของเรายังอีกยาวไกลมิใช่ หรือ เว ้นเสียแต่วา่ พระเจ ้าจะเสด็จมา และทรงเมตตาเรา ทํา ตามสัญญาของพระองค์ให ้สําเร็จ" 3 แล ้วอาดัมกับเอวาก็เข ้าไปในถํ้า อวยพรตัวเองทีไ่ ด ้กลับมา อีกครัง้ เพราะในใจพวกเขาคิดว่าจะไม่ได ้เข ้าไปในถํ้าอีกเลย เมือ ่ เห็นไฟอยูร่ อบ ๆ 4 แต่เมือ ่ ดวงอาทิตย์ตก ไฟก็ยังคงลุกโชนอยู่ และใกล ้จะถึง อาดัมกับเอวาในถํ้า พวกเขาจึงนอนไม่หลับในถํ้านัน ้ เมือ ่ ดวง ี่ บ ิ เจ็ด อาทิตย์ตก พวกเขาก็ออกจากถํ้า นีเ่ ป็ นวันทีส ่ ส นับตัง้ แต่พวกเขาออกจากสวน 5 จากนัน ้ อาดัมกับเอวาก็ไปนอนใต ้ยอดเขาใกล ้สวนเหมือน เคย 6 พวกเขายืนอธิษฐานขอให ้พระเจ ้ายกโทษบาปของตน แล ้ว ก็หลับไปใต ้ยอดเขา 7 แต่ซาตานผู ้เกลียดชังสิง่ ดีทงั ้ หลายคิดในใจว่า พระเจ ้าทรง สัญญาความรอดแก่อาดัมโดยพันธสัญญา และว่าพระองค์จะ ้ ทีเ่ กิดขึน ทรงช่วยเขาให ้พ ้นจากความยากลําบากทัง้ สิน ้ กับ เขา แต่พระองค์ไม่ได ้ทรงสัญญากับเราโดยพันธสัญญา และ จะไม่ทรงช่วยเราให ้พ ้นจากความยากลําบากของเรา ยิง่ กว่านัน ้ เมือ ่ พระองค์ทรงสัญญากับเขาว่า พระองค์จะทรง ให ้เขาและพงศ์พันธุข ์ องเขาอาศัยอยูใ่ นอาณาจักรทีเ่ ราเคย อยู่ เราจึงจะฆ่าอาดัม 8 แผ่นดินจะพ ้นไปจากเขา และจะถูกทิง้ ให ้อยูก ่ บ ั ฉั นเพียงผู ้ เดียว เพือ ่ เมือ ่ เขาตายไปแล ้ว เขาจะไม่มล ี ก ู หลานเหลือทีจ ่ ะ สืบทอดอาณาจักรทีย ่ ังคงเป็ นอาณาจักรของฉั นเอง พระเจ ้า จะทรงขาดแคลนฉั น และพระองค์จะทรงคืนฉั นให ้กับ อาณาจักรนัน ้ พร ้อมกับกองทัพของฉั น บทที่ 48 1 ภายหลังจากนี้ ซาตานก็ร ้องเรียกกองทัพของมัน ซึง่ ทัง้ หมดมาหามัน และกล่าวแก่มันว่า 2 "โอ ้พระเจ ้าของเรา พระองค์จะทรงทําอะไร?" 3 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ท่านทัง้ หลายรู ้อยูว่ า่ อาดัม ผู ้นีท ้ พ ี่ ระเจ ้าทรงสร ้างจากผงคลีดน ิ คือผู ้ทีย ่ ด ึ อาณาจักรของ เราไป จงมาเถิด เรามารวมกลุม ่ กันและฆ่าเขาเสีย หรือจะ ขว ้างก ้อนหินใส่เขาและเอวา แล ้วบดขยีพ ้ วกเขาให ้แหลกใต ้ ก ้อนหินนัน ้ ก็ได ้” 4 เมือ ่ กองทัพของซาตานได ้ยินคําเหล่านี้ พวกเขาก็มาถึง บริเวณภูเขาทีอ ่ าดัมกับเอวากําลังนอนหลับอยู่ 5 แล ้วซาตานกับพวกพ ้องของมันก็หยิบหินก ้อนใหญ่ก ้อน หนึง่ กว ้างและเรียบ และไม่มต ี ําหนิ โดยคิดอยูใ่ นใจว่า “ถ ้า หากหินนัน ้ มีรู เมือ ่ หินนัน ้ ตกลงมาใส่พวกเขา รูนัน ้ ก็คงจะตก ลงมาใส่พวกเขา และพวกเขาจะหนีรอดไปได ้และไม่ตาย” 6 แล ้วพระองค์ตรัสแก่กองทัพของพระองค์วา่ “จงหยิบก ้อน หินนีข ้ น ึ้ มา แล ้วขว ้างมันลงบนพวกเขาให ้ราบ เพือ ่ มันจะไม่ กลิง้ จากพวกเขาไปทีอ ่ น ื่ และเมือ ่ พวกเจ ้าขว ้างมันไปแล ้ว ก็ จงหนีและอย่าอยูเ่ ลย” 7 และพวกเขาก็ทําตามทีพ ่ ระองค์ทรงบัญชา แต่เมือ ่ หินก ้อน หนึง่ ตกลงมาจากภูเขาทับอาดัมและเอวา พระเจ ้าทรงบัญชา ให ้หินก ้อนนัน ้ กลายเป็ นเพิงคลุมพวกเขาไว ้ ซึง่ ไม่ได ้ทํา อันตรายใดๆ แก่พวกเขาเลย และเป็ นไปตามพระบัญชาของ พระเจ ้า ั่ สะเทือนไปด ้วย 8 แต่เมือ ่ หินนัน ้ ล ้มลง แผ่นดินทัง้ หมดก็สน ่ สะเทือนจนเหลือขนาดเท่าหิน และสัน ่ ไหวและสัน ่ สะเทือน อาดัมกับเอวาก็ตน 9 ขณะทีม ่ ันสัน ื่ ขึน ้ จากหลับ และพบว่าตนเองอยูใ่ ต ้ก ้อนหินทีเ่ หมือนเพิง แต่
พวกเขาไม่รู ้ว่ามันเป็ นอย่างไร เพราะเมือ ่ พวกเขาหลับไป พวกเขาอยูใ่ ต ้ท ้องฟ้ า ไม่ใช่ใต ้เพิง และเมือ ่ พวกเขาเห็นมัน พวกเขาก็กลัว 10 แล ้วอาดัมก็พด ู กับเอวาว่า “เหตุใดภูเขาจึงโค ้งงอ และ ่ สะเทือนเพราะพวกเรา? และเหตุใดหินก ้อนนีจ แผ่นดินจึงสัน ้ งึ แผ่ขยายออกไปคลุมพวกเราเหมือนเต็นท์? 11 “พระเจ ้าทรงประสงค์จะทรมานเราและขังเราไว ้ในคุกนี้ หรือ? หรือพระองค์จะปิ ดโลกไว ้เหนือเราหรือ? 12 "พระองค์ทรงพิโรธพวกเราเพราะเราออกมาจากถํ้าโดย ไม่ได ้ทรงรับสัง่ และเพราะเราออกมาจากถํ้าโดยสมัครใจโดย ไม่ได ้ปรึกษาพระองค์ เมือ ่ เราออกจากถํ้าและมาถึงทีน ่ "ี่ ่ 13 แล ้วเอวาจึงกล่าวว่า “หากแผ่นดินสันสะเทือนเพราะพวก เรา และหินก ้อนนีก ้ อ ่ ตัวเป็ นเต็นท์เหนือพวกเราเพราะการล่วง ละเมิดของพวกเราแล ้ว วิบต ั แ ิ ก่พวกเรา โอ อาดัม เพราะการ ลงโทษของพวกเราจะยาวนาน” 14 แต่จงลุกขึน ้ อธิษฐานต่อพระเจ ้าเพือ ่ เราจะได ้ทราบเรือ ่ งนี้ และขอให ้ทราบด ้วยว่าศิลาทีแ ่ ผ่คลุมเราไว ้เหมือนเต็นท์นัน ้ คืออะไร 15 แล ้วอาดัมก็ยน ื ขึน ้ อธิษฐานต่อพระพักตร์พระเจ ้า เพือ ่ ทรง ทราบถึงความทุกข์ยากนี้ และอาดัมก็ยน ื อธิษฐานเช่นนีจ ้ นถึง เช ้า บทที่ 49 1 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้ามาถึงและตรัสว่า:-2 "โอ อาดัม ใครแนะนํ าเจ ้าให ้ออกจากถํ้าเพือ ่ มาทีน ่ ?ี่ " 3 และอาดัมทูลพระเจ ้าว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า ข ้าพระองค์ ทัง้ หลายมาถึงสถานทีน ่ เี้ พราะความร ้อนของไฟทีล ่ งมาบนข ้า พระองค์ทงั ้ หลายภายในถํ้า” 4 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่อาดัมว่า “โอ อาดัม เจ ้ากลัวความร ้อน ของไฟเพียงคืนเดียว แต่จะกลัวได ้อย่างไรเมือ ่ เจ ้าอาศัยอยู่ ในนรก? 5 “แต่โอ อาดัม อย่ากลัวเลย และอย่าพูดในใจว่า เราได ้แผ่ หินก ้อนนีไ้ ว ้เป็ นกันสาดเหนือเจ ้า เพือ ่ จะเล่นงานเจ ้าด ้วยหิน ก ้อนนี”้ 6 “มันมาจากซาตาน ผู ้ซึง่ สัญญากับท่านถึงความเป็ นพระเจ ้า และความยิง่ ใหญ่ มันคือผู ้ทีโ่ ยนหินก ้อนนีล ้ งมาเพือ ่ ฆ่าท่านที่ อยูใ่ ต ้หินนัน ้ และฆ่าเอวาด ้วย และด ้วยเหตุนจ ี้ งึ ขัดขวางท่าน ไม่ให ้มีชวี ต ิ อยูบ ่ นโลกนี”้ ิ านัน 7 แต่เพือ ่ ความเมตตาแก่เจ ้า ขณะทีศ ่ ล ้ กําลังตกลงมา ่ เหนือเจ ้า เราจึงสังให ้ศิลานัน ้ สร ้างกันสาดเหนือเจ ้า และให ้ ศิลาทีอ ่ ยูใ่ ต ้เจ ้าลดระดับลง 8 “และสัญลักษณ์นจ ี้ ะเกิดขึน ้ กับฉั น โอ อาดัม เมือ ่ ฉั นมาบน แผ่นดินโลก ซาตานจะปลุกชาวยิวขึน ้ มาเพือ ่ ประหารชีวต ิ ฉั น และพวกเขาจะวางฉั นไว ้ในศิลา และปิ ดผนึกด ้วยหินก ้อน ใหญ่บนตัวฉั น และฉั นจะอยูใ่ นศิลานัน ้ สามวันสามคืน 9 “แต่ในวันทีส ่ ามเราจะฟื้ นคืนชีพ และจะเป็ นความรอดแก่ ่ ในตัวเรา แต่ เจ ้า โอ อาดัม และแก่พงศ์พันธุข ์ องเจ ้า ทีจ ่ ะเชือ โอ อาดัม เราจะไม่นําเจ ้าออกจากใต ้ศิลานี้ จนกว่าจะผ่านไป สามวันสามคืน” 10 และพระเจ ้าทรงถอนพระวจนะของพระองค์จากอาดัม 11 แต่อาดัมกับเอวาอยูใ่ ต ้หินสามวันสามคืนตามทีพ ่ ระเจ ้า ทรงบอกไว ้ 12 และพระเจ ้าทรงกระทําเช่นนัน ้ แก่พวกเขา เพราะพวกเขา ได ้ออกจากถํ้าของตนและมายังสถานทีน ่ โี้ ดยปราศจากพระ บัญชาของพระเจ ้า 13 แต่หลังจากผ่านไปสามวันสามคืน พระเจ ้าทรงเปิ ดหินนัน ้ และทรงนํ าพวกเขาออกมาจากใต ้หินนัน ้ เนือ ้ ของพวกเขา
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
แห ้งเหือด ดวงตาและจิตใจของพวกเขาก็โศกเศร ้าเสียใจ เพราะการร ้องไห ้และความโศกเศร ้า บทที่ 50 1 จากนัน ้ อาดัมกับเอวาก็ออกไปและเข ้าไปในถํ้าแห่งสมบัต ิ และยืนอธิษฐานอยูใ่ นถํ้านัน ้ ตลอดทัง้ วันจนกระทั่งถึงตอน เย็น ้ ห ้าสิบวันหลังจากทีพ 2 และเหตุการณ์นเี้ กิดขึน ้ เมือ ่ สิน ่ วกเขา ออกจากสวนไปแล ้ว 3 แต่อาดัมกับเอวาได ้ลุกขึน ้ อีกครัง้ และอธิษฐานต่อพระเจ ้า ในถํ้าตลอดคืนนัน ้ และขอความเมตตาจากพระองค์ 4 และเมือ ่ รุง่ อรุณมาถึง อาดัมก็พด ู กับเอวาว่า “มาเถิด ไป ทํางานเพือ ่ ร่างกายของเรากันเถอะ” 5 ดังนัน ้ พวกเขาจึงออกจากถํ้า มาถึงเขตแดนด ้านเหนือของ สวน มองหาอะไรมาคลุมร่างกาย แต่ก็ไม่พบ และไม่รู ้ว่าจะ ทําอย่างไร กระนัน ้ ร่างกายของพวกเขาก็แปดเปื้ อน พูดไม่ ออกเพราะความหนาวและความร ้อน 6 จากนัน ้ อาดัมก็ยน ื ขึน ้ และขอให ้พระเจ ้าแสดงให ้เขาเห็นสิง่ ทีจ ่ ะปกคลุมร่างกายของพวกเขาได ้ 7 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้าก็มาถึงและตรัสแก่เขาว่า “โอ อา ดัม จงพาเอวาไปยังชายฝั่ งทะเลทีพ ่ วกเจ ้าเคยถือศีลอดมา ก่อน ทีน ่ ั่นพวกเจ ้าจะพบหนังแกะทีเ่ นือ ้ ของพวกมันถูกสิงโต กินจนหมด และหนังของพวกมันยังเหลืออยู่ จงเอาไปทํา ้ ผ ้าสําหรับพวกเจ ้า และสวมเสือ ้ ผ ้าสําหรับตัวพวกเจ ้าเอง” เสือ บทที่ 51 1 เมือ ่ อาดัมได ้ยินถ ้อยคําเหล่านีจ ้ ากพระเจ ้า เขาก็พาเอวา ออกไปจากสวนทางเหนือสุดไปยังทางทิศใต ้ของสวน โดย ไปทีแ ่ ม่นํ้าซึง่ ครัง้ หนึง่ พวกเขาเคยถือศีลอดอยู่ 2 แต่เมือ ่ พวกเขาเดินทางไป ก่อนทีพ ่ วกเขาจะไปถึงทีน ่ ั่น ซาตานผู ้ชัว่ ร ้ายได ้ยินพระวจนะของพระเจ ้าสนทนากับอาดัม เกีย ่ วกับสิง่ ทีป ่ กปิ ดเขาไว ้ 3 พระองค์เศร ้าพระทัยและทรงรีบไปยังทีซ ่ งึ่ เก็บหนังแกะไว ้ โดยตัง้ ใจจะเอาหนังแกะเหล่านัน ้ โยนลงทะเลหรือเผาด ้วยไฟ เพือ ่ ว่าอาดัมกับเอวาจะไม่พบมันอีก 4 ขณะทีพ ่ ระองค์กําลังจะรับผ ้านัน ้ พระวจนะของพระเจ ้าก็มา จากสวรรค์ มัดพระองค์ด ้วยหนังทีห ่ ุ ้มอยูน ่ ัน ้ จนกระทั่งอาดัม กับเอวาเข ้ามาใกล ้พระองค์ แต่เมือ ่ เข ้าใกล ้พระองค์ พวกเขา ก็กลัวพระองค์และกลัวรูปลักษณ์อน ั น่าเกลียดน่ากลัวของ พระองค์ 5 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้าจึงมาถึงอาดัมกับเอวา และตรัส ่ นอยูใ่ นงู และล่อลวงพวกท่าน แก่พวกเขาว่า “นีค ่ อ ื ผู ้ทีซ ่ อ ้ คลุมแห่งความสว่างและความรุง่ โรจน์ทพ และถอดเสือ ี่ วก ท่านสวมอยูน ่ ัน ้ ออกไป” 6 “นีแ ่ หละคือพระองค์ผู ้ทรงสัญญาไว ้กับท่านถึงความสง่า งามและความเป็ นพระเจ ้า แล ้วความงามทีอ ่ ยูบ ่ นพระองค์อยู่ ทีไ่ หน? ความเป็ นพระเจ ้าของพระองค์อยูท ่ ไี่ หน? แสงสว่าง ของพระองค์อยูท ่ ไี่ หน? รัศมีทส ี่ ถิตอยูบ ่ นพระองค์อยูท ่ ไี่ หน? 7 บัดนีร้ ป ู ร่างของมันน่าเกลียดน่ากลัว กลายเป็ นสิง่ ทีน ่ ่า รังเกียจท่ามกลางเหล่าทูตสวรรค์ และถูกเรียกว่าซาตาน ้ หนังแกะผืนนีไ้ ปจาก 8 "โอ อาดัม ฉั นปรารถนาทีจ ่ ะเอาเสือ เจ ้า และทําลายมันเสีย และอย่าให ้เจ ้าถูกคลุมด ้วยมัน 9 “แล ้วความงามของเขาคืออะไรเล่า ทีเ่ จ ้าจะติดตามเขาไป? และเจ ้าได ้ประโยชน์อะไรจากการฟั งเขา? จงดูความชัว่ ร ้าย ของเขา แล ้วจงมองดูเรา จงดูเรา ผู ้สร ้างเจ ้า และการกระทํา ดีทเี่ รากระทําแก่เจ ้า
10 ดูเถิด เราได ้ผูกมัดเขาไว ้จนกว่าเจ ้าจะมาและเห็นเขา และ เห็นความอ่อนแอของเขา ว่าเขาไม่มก ี ําลังเหลืออยูเ่ ลย 11 และพระเจ ้าทรงปล่อยเขาจากพันธนาการของเขา บทที่ 52 1 หลังจากนี้ อาดัมกับเอวาไม่พด ู อะไรอีก แต่ร ้องไห ้ต่อพระ พักตร์พระเจ ้า เนือ ่ งด ้วยการสร ้างพวกเขา และเพราะร่างกาย ของพวกเขาทีต ่ ้องปกปิ ดไว ้ทางโลก 2 แล ้วอาดัมกล่าวแก่เอวาว่า “โอ ้เอวา นีค ่ อ ื หนังสัตว์ทเี่ ราจะ คลุมตัวเรา แต่เมือ ่ เราได ้สวมมันแล ้ว ดูเถิด เครือ ่ งหมายแห่ง ความตายจะมาถึงเรา เนือ ่ งจากเจ ้าของหนังเหล่านีไ้ ด ้ตาย ้ ไป” และผอมแห ้งไป เช่นเดียวกันเราจะต ้องตายและสูญสิน 3 จากนัน ้ อาดัมกับเอวาก็นําหนังสัตว์เหล่านัน ้ กลับไปทีถ ่ ํ้า สมบัต ิ และเมือ ่ เข ้าไปในถํ้าแล ้ว พวกเขาก็ยน ื อธิษฐานตาม เคย ้ ผ ้าจากหนังสัตว์เหล่านีไ้ ด ้อย่างไร 4 พวกเขาคิดจะทําเสือ เพราะพวกเขาไม่มค ี วามชํานาญในเรือ ่ งนัน ้ 5 แล ้วพระเจ ้าทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาแสดงให ้พวก เขาเห็นวิธท ี ํา ทูตสวรรค์นัน ้ จึงกล่าวแก่อาดัมว่า “จงออกไป และนํ าหนามปาล์มมา” แล ้วอาดัมก็ออกไปและนํ าหนาม ปาล์มมาตามทีท ่ ต ู สวรรค์สงั่ 6 แล ้วทูตสวรรค์ก็เริม ่ ถักหนังต่อหน ้าพวกเขา เหมือนอย่าง ้ แล ้วเขาก็เอาหนามนัน คนทีเ่ ตรียมเสือ ้ มาปั กลงในหนังต่อ หน ้าต่อตาพวกเขา 7 จากนัน ้ ทูตสวรรค์ก็ยน ื ขึน ้ อีกครัง้ และอธิษฐานต่อพระเจ ้าว่า ขอให ้หนามทีอ ่ ยูใ่ นหนังนัน ้ ถูกซ่อนไว ้ และให ้เย็บด ้วยด ้าย เส ้นเดียว 8 และเป็ นไปตามพระบัญชาของพระเจ ้า พวกเขาจึงได ้สวม ้ ผ ้าให ้กับอาดัมกับเอวา และพระองค์ก็ทรงสวมให ้พวก เสือ เขาด ้วย 9 ตัง้ แต่นัน ้ มาความเปลือยเปล่าของร่างกายของพวกเขาก็ถก ู ปกปิ ดไว ้จากสายตาของกันและกัน ้ สุดวันทีห 10 และเหตุการณ์นเี้ กิดขึน ้ เมือ ่ สิน ่ ้าสิบเอ็ด 11 เมือ ่ อาดัมและเอวาถูกคลุมกายแล ้ว พวกเขาก็ยน ื อธิษฐาน ทูลขอพระเมตตาจากพระเจ ้าและการอภัยโทษ และ ขอบพระคุณพระองค์ทท ี่ รงเมตตาพวกเขา และทรงปกปิ ด ความเปลือยเปล่าของพวกเขาไว ้ และพวกเขาไม่หยุด อธิษฐานตลอดคืนนัน ้ 12 เมือ ่ แม่ตน ื่ ขึน ้ เมือ ่ พระอาทิตย์ขน ึ้ พวกเขาก็สวดมนต์ตาม ธรรมเนียมของตน แล ้วออกจากถํ้าไป 13 และอาดัมกล่าวแก่เอวาว่า “เนือ ่ งจากเราไม่ทราบว่าทาง ทิศตะวันตกของถํ้านีม ้ อ ี ะไร ให ้เราออกไปดูกน ั วันนีเ้ ถิด” จากนัน ้ พวกเขาก็ออกไปและมุง่ หน ้าไปทางเขตตะวันตก บทที่ 53 1 เมือ ่ พวกเขาไม่อยูไ่ กลจากถํ้ามากนัก ซาตานก็มาหาพวก เขา และซ่อนตัวอยูร่ ะหว่างพวกเขากับถํ้า ภายใต ้ร่างของ สิงโตสองตัวทีห ่ วิ โหยมาสามวันโดยไม่ได ้กินอาหาร มันมา ้ ๆ และกิน หาอาดัมกับเอวา ราวกับจะทุบพวกเขาให ้เป็ นชิน พวกเขา 2 จากนัน ้ อาดัมกับเอวาก็ร ้องไห ้ และอธิษฐานต่อพระเจ ้าให ้ ทรงช่วยพวกเขาจากอุ ้งเท ้าของพวกเขา 3 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้ามาถึงพวกเขา และขับไล่พวก สิงโตออกไปจากพวกเขา 4 และพระเจ ้าตรัสแก่อาดัมว่า “โอ อาดัม เจ ้าแสวงหาสิง่ ใดที่ ชายแดนตะวันตก? และเหตุใดเจ ้าจึงทิง้ พรมแดนตะวันออก ซึง่ เป็ นทีอ ่ ยูข ่ องเจ ้าไว ้เอง?
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
5 “บัดนี้ จงกลับไปยังถํ้าของท่าน และอยูใ่ นนัน ้ ต่อไป เพือ ่ ซาตานจะได ้ไม่ลอ ่ ลวงท่าน และอย่ากระทําตามจุดประสงค์ ของมันต่อท่าน” 6 เพราะว่าในพรมแดนตะวันตกนี้ โอ อาดัม เมล็ดพันธุห ์ นึง่ จะ ออกไปจากเจ ้า เพือ ่ เติมเต็มมัน และจะทําให ้ตนเองแปด เปื้ อนด ้วยบาปของตน และด ้วยการยอมจํานนต่อคําสัง่ ของ ซาตาน และโดยทําตามการงานของมัน 7 “เพราะฉะนัน ้ เราจะนํ านํ้ าท่วมมาเหนือพวกเขา และท่วม ท ้นพวกเขาทัง้ หมด แต่เราจะช่วยกู ้ผู ้ชอบธรรมทีเ่ หลืออยู่ ท่ามกลางพวกเขา และนํ าพวกเขาไปยังดินแดนอันไกลโพ ้น และดินแดนทีเ่ จ ้าอาศัยอยูข ่ ณะนี้ จะยังคงรกร ้างและไม่มใี คร อาศัยอยู”่ 8 หลังจากพระเจ ้าทรงตรัสกับพวกเขาแล ้ว พวกเขาก็กลับไป ยังถํ้าสมบัต ิ แต่เนือ ้ หนังของพวกเขาแห ้งเหีย ่ ว และกําลัง ของพวกเขาก็หมดลงเพราะอดอาหารและอธิษฐาน และจาก ความโศกเศร ้าทีพ ่ วกเขารู ้สึกจากการล่วงละเมิดต่อพระเจ ้า บทที่ 54 1 แล ้วอาดัมกับเอวาก็ลก ุ ขึน ้ ในถํ้าและอธิษฐานตลอดคืนนัน ้ จนกระทั่งรุง่ เช ้า เมือ ่ ดวงอาทิตย์ขน ึ้ ทัง้ สองก็ออกจากถํ้าไป ศีรษะเหม่อลอยด ้วยความโศกเศร ้า ไม่รู ้ว่าจะไปไหน 2 แล ้วพวกเขาก็เดินไปตามทางนัน ้ จนถึงเขตแดนด ้านใต ้ของ สวน และเริม ่ เดินขึน ้ ไปจนถึงเขตแดนด ้านตะวันออก ซึง่ ไม่ม ี ทีว่ า่ งเหลืออีกแล ้ว 3 และเครูบผู ้เฝ้ าสวนนัน ้ ยืนอยูท ่ ป ี่ ระตูตะวันตก คอยเฝ้ าสวน นัน ้ จากอาดัมกับเอวา เกรงว่าทัง้ สองจะเข ้ามาในสวนโดย กะทันหัน เครูบจึงหันกลับมา ราวกับจะประหารชีวต ิ ทัง้ สอง ตามพระบัญญัตท ิ พ ี่ ระเจ ้าประทานแก่เขา 4 เมือ ่ อาดัมกับเอวามาถึงเขตแดนด ้านตะวันออกของสวน ทัง้ สองคิดในใจว่าเครูบไม่ได ้มองดูอยู่ ขณะทีย ่ น ื อยูท ่ ป ี่ ระตูราว กับต ้องการจะเข ้าไป ทันใดนัน ้ เครูบก็มาพร ้อมกับดาบเพลิง วาบในมือ เมือ ่ เห็นพวกเขา เขาก็ออกไปเพือ ่ จะฆ่าพวกเขา เพราะเขากลัวว่าพระเจ ้าจะทรงทําลายเขา หากพวกเขาเข ้า ไปในสวนโดยปราศจากพระบัญชาของพระองค์ 5 และดาบของเครูบนัน ้ ดูเหมือนจะลุกเป็ นไฟอยูไ่ กลๆ แต่ เมือ ่ พระองค์ทรงชูดาบนัน ้ ขึน ้ เหนืออาดัมและเอวา เปลวไฟ ของดาบนัน ้ ก็ไม่ลก ุ โชนขึน ้ 6 เพราะเหตุนี้ เครูบจึงคิดว่าพระเจ ้าทรงโปรดปรานพวกเขา จึงทรงนํ าพวกเขากลับเข ้าไปในสวน เครูบยืนตะลึงงัน 7 พระองค์ไม่สามารถขึน ้ ไปยังสวรรค์เพือ ่ ทรงทราบพระ บัญชาของพระเจ ้าเกีย ่ วกับการให ้พวกเขาเข ้าไปในสวนได ้ ดังนัน ้ พระองค์จงึ ทรงยืนอยูใ่ กล ้พวกเขา โดยไม่ทรงสามารถ แยกจากพวกเขาได ้ เพราะพระองค์ทรงกลัวว่าพวกเขาจะเข ้า ไปในสวนโดยไม่ได ้รับอนุญาตจากพระเจ ้า ซึง่ จะทรงทําลาย พระองค์ 8 เมือ ่ อาดัมกับเอวาเห็นเคารูบเดินมาหาพวกเขาพร ้อมกับถือ ดาบเพลิงอยูใ่ นมือ พวกเขาก็ล ้มลงกับพืน ้ ด ้วยความกลัว และ เป็ นเหมือนคนตาย ั่ สะเทือน และเคา 9 ในเวลานัน ้ ฟ้ าสวรรค์และแผ่นดินโลกก็สน รูบอืน ่ ๆ ก็ลงมาจากฟ้ าสวรรค์มาหาเคารูบทีเ่ ฝ้ าสวนนัน ้ และ เห็นเขาอยูใ่ นอาการประหลาดใจและเงียบงัน 10 แล ้วทูตสวรรค์องค์อน ื่ ๆ ก็ลงมาใกล ้ทีซ ่ งึ่ อาดัมกับเอวาอยู่ อีกครัง้ พวกเขามีความรู ้สึกแตกแยกกันระหว่างความยินดี และความโศกเศร ้า 11 พวกเขามีความยินดีเพราะคิดว่าพระเจ ้าทรงโปรดปรานอา ่ วนนัน ดัม และปรารถนาให ้เขากลับไปสูส ้ อีกครัง้ และ ปรารถนาทีจ ่ ะคืนความยินดีให ้เขาเหมือนอย่างทีเ่ ขาเคยมีครัง้ หนึง่
12 แต่พวกเขาโศกเศร ้าเสียใจเพราะอาดัมล ้มลงเหมือนคน ตาย ทัง้ เขาและเอวา และพวกเขาพูดกันในความคิดของตน ว่า "อาดัมไม่ได ้ตายในทีแ ่ ห่งนี้ แต่พระเจ ้าทรงประหารชีวต ิ เขา เพราะเขามาทีแ ่ ห่งนี้ และปรารถนาจะเข ้าไปในสวนโดย ไม่ได ้รับอนุญาตจากพระองค์" บทที่ 55 1 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้าจึงมาถึงอาดัมกับเอวา และทรง ให ้พวกเขาฟื้ นจากความตาย โดยตรัสแก่พวกเขาว่า “ทําไม พวกเจ ้าจึงขึน ้ มาทีน ่ ?ี่ โธ่เอ๊ย เจ ้าตัง้ ใจจะเข ้าไปในสวนทีเ่ รา พาพวกเจ ้าออกมาหรือ? เป็ นไปไม่ได ้ทีจ ่ ะไปในวันนี้ แต่ต ้อง เป็ นเมือ ่ พันธสัญญาทีเ่ ราได ้ทําไว ้กับพวกเจ ้าสําเร็จแล ้ว เท่านัน ้ ” 2 แล ้วอาดัมได ้ยินพระวจนะของพระเจ ้าและเสียงกระพือปี ก ของเหล่าทูตสวรรค์ซงึ่ เขาไม่เห็น แต่ได ้ยินเสียงด ้วยหู เท่านัน ้ เขากับเอวาจึงร ้องไห ้และกล่าวแก่เหล่าทูตสวรรค์วา่ 3 "โอ ้ เหล่าวิญญาณทัง้ หลาย ผู ้รอคอยพระเจ ้า จงมองดูข ้า พระองค์ และมองดูข ้าพระองค์ทไี่ ม่อาจมองเห็นพระองค์ได ้! เพราะเมือ ่ ข ้าพระองค์ยังมีธรรมชาติอน ั สดใสในอดีต ข ้า พระองค์จงึ สามารถมองเห็นพระองค์ได ้ ข ้าพระองค์ร ้องเพลง สรรเสริญพระองค์ดงั เช่นทีพ ่ ระองค์ทรงทํา และหัวใจของข ้า พระองค์ก็อยูเ่ หนือพระองค์มาก 4 แต่บด ั นี้ ข ้าพเจ ้าได ้ล่วงเกินแล ้ว ธรรมะอันสดใสนัน ้ ก็ หายไปจากข ้าพเจ ้าแล ้ว ข ้าพเจ ้ามาถึงภาวะอันน่าเวทนานี้ แล ้ว บัดนี้ ข ้าพเจ ้ามาถึงภาวะนีแ ้ ล ้ว คือข ้าพเจ ้ามองไม่เห็น เจ ้า และเจ ้าไม่รับใช ้ข ้าพเจ ้าอย่างทีเ่ จ ้าเคยทํา เพราะ ข ้าพเจ ้ากลายเป็ นเนือ ้ หนังสัตว์ไปแล ้ว 5 “บัดนี้ เหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ ้า โปรดวิงวอนต่อพระเจ ้า ให ้ข ้าพเจ ้าได ้ทรงฟื้ นฟูข ้าพเจ ้าให ้กลับเป็ นดังเดิม และทรง ช่วยข ้าพเจ ้าให ้พ ้นจากความทุกข์ยากนี้ และทรงยกโทษ โทษประหารชีวต ิ ทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงลงโทษข ้าพเจ ้า เพราะ ข ้าพเจ ้าได ้ล่วงเกินพระองค์” 6 เมือ ่ เหล่าทูตสวรรค์ได ้ยินถ ้อยคําเหล่านีแ ้ ล ้ว พวกเขาก็เศร ้า โศกเสียใจเพราะเขา และสาปแช่งซาตานทีล ่ อ ่ ลวงอาดัม ่ จนกระทั่งเขาออกจากสวนไปสูความทุกข์ยาก จากชีวต ิ ไปสู่ ่ วามทุกข์ยาก และจาก ความตาย จากความสงบสุขไปสูค ่ น ความยินดีไปสูด ิ แดนแปลกหน ้า 7 แล ้วเหล่าทูตสวรรค์ก็กล่าวแก่อาดัมว่า “เจ ้าได ้ฟั งซาตาน ่ ว่า และละทิง้ พระวจนะของพระเจ ้าผู ้สร ้างเจ ้า และเจ ้าเชือ ซาตานจะทําให ้ทุกสิง่ ทีม ่ ันสัญญาไว ้กับเจ ้าสําเร็จ” 8 แต่บด ั นี้ โอ อาดัม เราจะแจ ้งให ้เจ ้าทราบถึงสิง่ ทีเ่ กิดขึน ้ กับ เราโดยทางเขา ก่อนทีเ่ ขาจะตกจากสวรรค์ 9 “พระองค์ทรงรวบรวมกองทัพของพระองค์มาและ หลอกลวงพวกเขา โดยทรงสัญญาว่าจะประทานอาณาจักร ิ ธิแ ใหญ่ทม ี่ ส ี ภาพศักดิส ์ ท ์ ก่พวกเขา และทรงให ้คําสัญญาอืน ่ แก่พวกเขาด ้วย ่ เช่นนัน 10 กองทัพของพระองค์ก็เชือ ้ เพราะพระวจนะของ พระองค์เป็ นความจริง พวกเขาจึงยอมตามพระองค์ และละ ทิง้ พระสิรข ิ องพระเจ ้า 11 แล ้วพระองค์ก็ทรงส่งคนมาตามคําสัง่ ของเรา คือให ้อยู่ ่ ฟั งคําสัญญาอัน ภายใต ้พระบัญชาของพระองค์ และเชือ เหลวไหลของพระองค์ แต่พวกเราไม่ทําตาม และไม่ได ้ทํา ตามคําแนะนํ าของพระองค์ 12 “แล ้วหลังจากทีเ่ ขาได ้สู ้รบกับพระเจ ้า และได ้รุกหน ้าต่อ พระองค์แล ้ว เขาก็รวบรวมกองทัพของเขา และทําการรบกับ เรา และหากไม่ใช่เพราะกําลังของพระเจ ้าซึง่ อยูก ่ บ ั เราแล ้ว เราคงไม่สามารถเอาชนะเขาได ้ และเหวีย ่ งเขาลงมาจาก สวรรค์ได ้
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
13 แต่เมือ ่ พระองค์เสด็จลงมาจากท่ามกลางพวกเราแล ้ว มี ความยินดียงิ่ นักในสวรรค์ เพราะพระองค์เสด็จลงมาจากพวก เรา เพราะถ ้าพระองค์ประทับอยูใ่ นสวรรค์ตอ ่ ไป ก็คงไม่มส ี งิ่ ใดเหลืออยูเ่ ลย แม ้แต่ทต ู สวรรค์องค์เดียวก็คงไม่เหลืออยู่ เลย 14 แต่พระเจ ้าทรงเมตตาขับไล่เขาออกไปจากพวกเราสูโ่ ลก อันมืดมิดนี้ เพราะเขาได ้กลายเป็ นความมืดมิดและเป็ น ผู ้กระทําความอธรรม 15 “และเขาได ้ทําสงครามกับเจ ้าเรือ ่ ยไป โอ อาดัม จนกระทั่งเขาได ้ล่อลวงเจ ้า และนํ าเจ ้าออกจากสวนสวรรค์ มายังดินแดนแปลกหน ้าแห่งนี้ ทีซ ่ งึ่ การทดลองทัง้ หมด เหล่านีไ้ ด ้มาถึงเจ ้า และความตายซึง่ พระเจ ้าทรงนํ ามาสูเ่ ขา ่ พระองค์ก็ได ้นํ าความตายมาสูเ่ จ ้า โอ อาดัม เพราะเจ ้าได ้เชือ ฟั งเขา และได ้ละเมิดต่อพระเจ ้า” ื่ ชมยินดีและสรรเสริญพระเจ ้า 16 แล ้วเหล่าทูตสวรรค์ก็ชน และขอพระองค์อย่าให ้ทําลายอาดัมในครัง้ นี้ เพราะเขา พยายามทีจ ่ ะเข ้าไปในสวนนัน ้ แต่ขอให ้พระองค์ชว่ ยเขา จนกว่าพระสัญญาจะสําเร็จ และช่วยเขาในโลกนีจ ้ นกว่าเขา จะได ้รับอิสรภาพจากมือของซาตาน บทที่ 56 1 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้ามาถึงอาดัมและตรัสกับเขาว่า 2 "โอ อาดัม จงดูสวนแห่งความสุขและแผ่นดินแห่งความ ยากลําบากนี้ และมองดูเหล่าทูตสวรรค์ทอ ี่ ยูใ่ นสวนทีเ่ ต็มไป ด ้วยทูตสวรรค์ และจงดูตวั เองอยูค ่ นเดียวบนโลกนี้ กับ ่ ฟั ง ซาตานทีเ่ จ ้าเชือ ่ ฟั งเรา และรักษาพระวจนะของเรา 3 “แต่ถ ้าเจ ้าได ้ยอมเชือ แล ้ว เจ ้าจะได ้อยูก ่ บ ั เหล่าทูตสวรรค์ของเราในสวนของเรา” 4 แต่เมือ ่ ท่านล่วงละเมิดและฟั งซาตาน ท่านก็กลายเป็ นแขก ของมันท่ามกลางทูตสวรรค์ของมันทีเ่ ต็มไปด ้วยความชัว่ ร ้าย และท่านมายังแผ่นดินนี้ ซึง่ นํ าหนามและพืชมีหนามมาให ้ ท่าน 5 "โอ อาดัม จงถามผู ้ทีห ่ ลอกลวงเจ ้าว่าใครเป็ นผู ้ประทาน ิ ธิท ธรรมชาติอน ั ศักดิส ์ ท ์ พ ี่ ระองค์ทรงสัญญาไว ้กับเจ ้า หรือ สร ้างสวนให ้แก่เจ ้าเหมือนทีฉ ่ ั นได ้สร ้างขึน ้ สําหรับเจ ้า หรือ เติมเต็มเจ ้าด ้วยธรรมชาติอน ั สดใสแบบเดียวกับทีฉ ่ ั นเติมเต็ม เจ ้า" 6 จงขอให ้เขาสร ้างร่างกายของเจ ้าให ้เหมือนกับทีเ่ ราสร ้าง เจ ้า หรือให ้วันพักผ่อนแก่เจ ้าเหมือนทีเ่ รามอบให ้เจ ้า หรือ สร ้างจิตวิญญาณทีม ่ เี หตุผลในตัวเจ ้า เหมือนทีเ่ ราสร ้างให ้ เจ ้า หรือให ้ย ้ายเจ ้าไปจากทีน ่ ส ี่ โู่ ลกอืน ่ ทีไ่ ม่ใช่โลกทีเ่ รามอบ ให ้เจ ้า แต่โอ อาดัม พระองค์จะไม่ทรงทําให ้สําเร็จแม ้แต่สงิ่ เดียวในสิง่ ทีพ ่ ระองค์บอกเจ ้า 7 จงยอมรับความโปรดปรานของเราทีม ่ ต ี อ ่ เจ ้า และยอมรับ ความเมตตาของเราทีม ่ ต ี อ ่ เจ ้า ซึง่ เป็ นสิง่ มีชวี ต ิ ของเรา ว่าเรา ไม่ได ้ตอบแทนการกระทําผิดของเจ ้าต่อเรา แต่ด ้วยความ ้ สุดห ้า สงสารของเราทีม ่ ต ี อ ่ เจ ้า เราจึงสัญญากับเจ ้าว่า เมือ ่ สิน วันครึง่ อันยิง่ ใหญ่ เราจะมาและช่วยเจ ้าให ้รอด 8 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่อาดัมกับเอวาอีกครัง้ ว่า “จงลุกขึน ้ ลง จากทีน ่ ไี่ ป เกรงว่าเคารูบทีถ ่ อ ื ดาบเพลิงอยูใ่ นมือจะทําลาย พวกเจ ้าเสีย” 9 แต่ใจของอาดัมได ้รับการปลอบโยนด ้วยพระวจนะของพระ เจ ้าทีต ่ รัสแก่เขา และเขาจึงนมัสการต่อพระพักตร์พระองค์ 10 พระเจ ้าทรงบัญชาเหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์ให ้พาอา ดัมกับเอวาไปทีถ ่ ํ้าด ้วยความยินดี แทนทีจ ่ ะกลัวอย่างทีเ่ คย เป็ น 11 แล ้วเหล่าทูตสวรรค์ก็นําอาดัมและเอวาลงมาจากภูเขา ใกล ้สวน พร ้อมกับบทเพลงและสดุด ี จนกระทั่งนํ าพวกเขา
มาถึงถํ้า ทีน ่ ั่นเหล่าทูตสวรรค์เริม ่ ปลอบโยนและเสริมกําลัง ่ วรรค์ ไปหาพระผู ้สร ้าง พวกเขา จากนัน ้ ก็จากพวกเขาไปสูส ของพวกเขา ผู ้ทรงส่งพวกเขามา 12 แต่หลังจากทีเ่ หล่าทูตสวรรค์ออกไปจากอาดัมและเอวา แล ้ว ซาตานก็ปรากฏตัวขึน ้ ด ้วยความอับอาย ยืนอยูท ่ ป ี่ ากถํ้า ซึง่ อาดัมและเอวาอยู่ แล ้วมันก็ร ้องเรียกอาดัมและกล่าวว่า “โอ อาดัม มาเถิด ให ้เราพูดกับเจ ้า” 13 แล ้วอาดัมก็ออกมาจากถํ้า โดยคิดว่าตนเป็ นทูตสวรรค์ ของพระเจ ้าทีม ่ าให ้คําแนะนํ าดีๆ แก่เขา บทที่ 57 1 แต่เมือ ่ อาดัมออกมาและเห็นรูปร่างอันน่าเกลียดของเขา เขาก็กลัวเขา และถามเขาว่า “เจ ้าเป็ นใคร” ่ นตัวอยูใ่ นงู และพูด 2 แล ้วซาตานตอบเขาว่า “เราเองทีซ ่ อ ่ ฟั งคําสัง่ ของเรา เรา กับเอวา และหลอกลวงนางจนนางเชือ คือผู ้ทีส ่ ง่ นางมาด ้วยกลอุบายแห่งคําพูดของเรา เพือ ่ หลอกลวงเจ ้า จนกระทั่งเจ ้าและนางกินผลไม ้จากต ้นไม ้นัน ้ และเจ ้าทัง้ หลายก็หลุดพ ้นจากพระบัญชาของพระเจ ้า” 3 แต่เมือ ่ อาดัมได ้ยินถ ้อยคําเหล่านีจ ้ ากเขา เขาจึงกล่าวแก่ เขาว่า “เจ ้าสามารถสร ้างสวนให ้ข ้าพเจ ้าได ้เหมือนทีพ ่ ระเจ ้า ้ ผ ้าให ้ข ้าพเจ ้า ทรงสร ้างให ้ข ้าพเจ ้าหรือ? หรือเจ ้าจะสวมเสือ ด ้วยสภาพอันสดใสแบบเดียวกับทีพ ่ ระเจ ้าทรงสวมให ้ ข ้าพเจ ้าได ้หรือ? ิ ธิท 4 "พระลักษณะอันศักดิส ์ ท ์ ท ี่ า่ นสัญญาจะประทานแก่ ข ้าพเจ ้านัน ้ อยูท ่ ไี่ หน? ถ ้อยคําอันไพเราะทีท ่ า่ นเคยพูดกับ พวกเราเมือ ่ ครัง้ ยังอยูใ่ นอุทยานนัน ้ อยูท ่ ไี่ หน?" 5 แล ้วซาตานก็พด ู กับอาดัมว่า “เจ ้าคิดหรือว่า เมือ ่ เราพูด เรือ ่ งใดเรือ ่ งหนึง่ กับใคร เราจะนํ าเรือ ่ งนัน ้ ไปบอกเขาหรือทํา ตามทีพ ่ ด ู ไว ้? ไม่เลย เพราะตัวเราเองไม่เคยแม ้แต่จะคิดทีจ ่ ะ ได ้สิง่ ทีข ่ อเลย 6 เพราะฉะนัน ้ เราจึงล ้มลง และเราทําให ้พวกท่านล ้มลง เพราะเหตุทเี่ ราล ้มลงเพือ ่ สิง่ นัน ้ และผู ้ใดยอมรับคําแนะนํ า ของเรา ผู ้นัน ้ ก็จะล ้มลงเพราะสิง่ นัน ้ ด ้วย 7 “แต่บด ั นี้ โอ อาดัม เพราะความตกตํา่ ของเจ ้า เจ ้าจึงตกอยู่ ภายใต ้การปกครองของข ้า และข ้าเป็ นกษั ตริยเ์ หนือเจ ้า เพราะเจ ้าได ้ฟั งข ้า และได ้ล่วงละเมิดต่อพระเจ ้าของเจ ้า จะ ไม่มผ ี ู ้ใดได ้รับการปลดปล่อยจากมือของข ้า จนกว่าจะถึง วันทีพ ่ ระเจ ้าของเจ ้าทรงสัญญาไว ้กับเจ ้า” 8 เขากล่าวอีกว่า “เนือ ่ งจากเราไม่ทราบวันทีพ ่ ระเจ ้าของคุณ ทรงตกลงไว ้กับท่าน และไม่ทราบเวลาทีท ่ า่ นจะได ้รับการ ปลดปล่อย ดังนัน ้ เราจึงจะเพิม ่ สงครามและสังหารท่านและ พงศ์พันธุข ์ องท่านภายหลังท่าน” 9 “นีแ ่ หละเป็ นความประสงค์และความพอใจของเรา ทีจ ่ ะ ไม่ให ้บุตรมนุษย์คนใดสืบทอดคําสัง่ ของเราในสวรรค์” 10 “เพราะว่าทีพ ่ ํานักของพวกเรา โอ อาดัม นัน ้ อยูใ่ นไฟที่ ลุกโชน และพวกเราจะไม่หยุดทําชัว่ เลย แม ้แต่วันเดียวหรือ ชัว่ โมงเดียว และเรา โอ อาดัม จะหว่านไฟลงบนเจ ้า เมือ ่ เจ ้า เข ้าไปในถํ้าเพือ ่ จะพักอยูท ่ น ี่ ั่น” 11 เมือ ่ อาดัมได ้ยินถ ้อยคําเหล่านี้ เขาก็ร ้องไห ้และครํ่าครวญ และกล่าวแก่เอวาว่า “จงฟั งสิง่ ทีเ่ ขาพูดเถิด เขาจะไม่ทําตาม สิง่ ทีเ่ ขาบอกเจ ้าในสวนนีเ้ ลย เขากลายเป็ นกษั ตริยเ์ หนือพวก เราจริงหรือ?” 12 แต่เราจะขอพระเจ ้าผู ้ทรงสร ้างเราให ้ช่วยเราให ้พ ้นจาก พระหัตถ์ของพระองค์
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
บทที่ 58 1 จากนัน ้ อาดัมกับเอวาก็กางมือของตนออกต่อพระเจ ้า อธิษฐานและวิงวอนขอให ้พระองค์ขบ ั ไล่ซาตานออกไปจาก พวกเขา ขออย่าให ้ซาตานใช ้ความรุนแรงกับพวกเขา และ อย่าบังคับให ้พวกเขาปฏิเสธพระเจ ้า 2 แล ้วพระเจ ้าทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาหาพวกเขา ทันที ทูตสวรรค์นัน ้ ขับไล่ซาตานออกไปจากพวกเขา เหตุการณ์นเี้ กิดขึน ้ ประมาณพระอาทิตย์ตกดิน ในวันทีห ่ ้าสิบ สามหลังจากทีพ ่ วกเขาออกจากสวนไปแล ้ว 3 จากนัน ้ อาดัมกับเอวาก็เข ้าไปในถํ้าแล ้วยืนหันหน ้าลงสู่ พืน ้ ดินเพือ ่ อธิษฐานต่อพระเจ ้า 4 แต่กอ ่ นทีพ ่ วกเขาจะอธิษฐาน อาดัมก็พด ู กับเอวาว่า “ดูเถิด เจ ้าได ้เห็นแล ้วว่าการล่อลวงใด ๆ เกิดขึน ้ กับพวกเราใน ดินแดนนี้ จงมาเถิด ให ้เราลุกขึน ้ และทูลขอพระเจ ้าให ้ทรง อภัยบาปทีพ ่ วกเราได ้ทําลงไป และเราจะไม่ออกไปจนกว่าจะ ้ วันถัดจากวันทีส ี่ บ ิ และถ ้าพวกเราตายในทีน สิน ่ ส ่ ี้ พระองค์จะ ทรงช่วยพวกเรา” 5 จากนัน ้ อาดัมกับเอวาจึงลุกขึน ้ ร่วมกันอธิษฐานต่อพระเจ ้า 6 พวกเขาจึงอยูส ่ วดมนต์ภาวนาอยูใ่ นถํ้านัน ้ และไม่ออกมา จากถํ้าไม่วา่ กลางวันหรือกลางคืน จนกระทั่งคําอธิษฐานของ พวกเขาพุง่ ออกมาจากปากของพวกเขาเหมือนเปลวไฟ บทที่ 59 1 แต่ซาตานผู ้เกลียดชังความดีทงั ้ ปวง ไม่ยอมให ้พวกเขาจบ คําอธิษฐาน เพราะมันเรียกกองทัพของมัน และพวกมันก็มา ทัง้ หมด จากนัน ้ มันจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า “เพราะอาดัมกับเอ วา ซึง่ เราหลอกล่อมานัน ้ ได ้ตกลงกันทีจ ่ ะอธิษฐานต่อพระ เจ ้าทัง้ กลางวันและกลางคืน และวิงวอนพระองค์ให ้ทรงช่วย พวกเขา และเพราะพวกเขาจะยังไม่ออกจากถํ้าจนกว่าจะถึง ี่ บ ิ วันทีส ่ ส 2 “และเนือ ่ งจากพวกเขาจะยังคงอธิษฐานต่อไปตามทีไ่ ด ้ตก ลงกันไว ้ว่า ขอให ้พระองค์ชว่ ยพวกเขาให ้พ ้นจากมือของเรา ่ ภาพเดิม ขอทรงดูวา่ เราจะ และทรงคืนพวกเขาให ้กลับคืนสูส ทําอะไรกับพวกเขา” และกองทัพของเขากล่าวแก่เขาว่า “อํานาจเป็ นของท่าน โอ ้ พระเจ ้าของเรา ทีจ ่ ะทําสิง่ ทีท ่ า่ น ประสงค์” 3 แล ้วซาตานผู ้ชัว่ ร ้ายยิง่ นักก็จับกองทัพของตนเข ้าไปในถํ้า ่ บ ิ วันหนึง่ และทําร ้ายอาดัมกับเอวาจน ในคืนทีส ่ ามสิบของสีส พวกเขาตายไป 4 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้าก็มาถึงอาดัมกับเอวา ผู ้ซึง่ ทําให ้ พวกเขาฟื้ นจากความทุกข์ทรมาน และพระเจ ้าตรัสแก่อาดัม ว่า “จงเข ้มแข็ง และอย่ากลัวผู ้ทีเ่ พิง่ มาหาเจ ้าเลย” 5 แต่อาดัมร ้องไห ้และกล่าวว่า “โอ ้พระเจ ้าของข ้าพเจ ้า พระองค์อยูท ่ ไี่ หน พวกเขาจึงได ้ตีข ้าพเจ ้าด ้วยความรุนแรง เช่นนี้ และความทุกข์ทรมานนีต ้ ้องเกิดขึน ้ กับข ้าพเจ ้าและเอ ้ของพระองค์ วา สาวใช ” 6 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่เขาว่า “โอ อาดัม ดูเถิด เขาเป็ น เจ ้านายและเจ ้านายเหนือทุกสิง่ ทีเ่ จ ้ามี พระองค์ผู ้ตรัสว่า เขา ั ญา จะประทานความเป็ นพระเจ ้าแก่เจ ้า ความรักทีพ ่ ระองค์สญ ั ญาไว ้อยูท ไว ้นัน ้ อยูท ่ ไี่ หน? และของประทานทีพ ่ ระองค์สญ ่ ี่ ไหน? 7 "ครัง้ นีพ ้ ระองค์ได ้ทรงพอพระทัยโอดัม ทีจ ่ ะมาหาเจ ้า เพือ ่ ่ ชมยินดีกบ ปลอบโยนเจ ้า และเสริมกําลังเจ ้า และชืน ั เจ ้า และ ส่งกองทัพของเขามาปกป้ องเจ ้า เพราะเจ ้าได ้ฟั งเขา และ ยอมตามคําแนะนํ าของเขา และได ้ละเมิดพระบัญญัตข ิ องเรา แต่ได ้ปฏิบต ั ต ิ ามคําสัง่ ของเขา"
8 แล ้วอาดัมร ้องไห ้ต่อพระพักตร์พระเจ ้าและกล่าวว่า "ข ้าแต่ พระเจ ้า เพราะข ้าพระองค์ได ้ล่วงเกินพระองค์เพียงเล็กน ้อย พระองค์จงึ ได ้ทรงทรมานข ้าพระองค์อย่างแสนสาหัสเพือ ่ ตอบแทนพระองค์ ข ้าพระองค์ขอให ้พระองค์ชว่ ยข ้าพระองค์ ให ้พ ้นจากมือของเขา หรือไม่เช่นนัน ้ โปรดเมตตาข ้าพระองค์ และนํ าวิญญาณของข ้าพระองค์ออกจากร่างกายในดินแดน แปลกแห่งนีเ้ ดีย ๋ วนี"้ 9 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่อาดัมว่า “ถ ้าแต่กอ ่ นนีเ้ จ ้าได ้ถอน หายใจและอธิษฐานอย่างนีเ้ สียก่อน เจ ้าก็จะได ้พักผ่อนจาก ความทุกข์ยากทีเ่ จ ้ากําลังเผชิญอยูน ่ ”ี้ 10 แต่พระเจ ้าทรงอดทนกับอาดัม และทรงให ้เขากับเอวาอยู่ ่ บ ิ วัน ในถํ้าจนกระทั่งครบกําหนดสีส 11 ส่วนอาดัมกับเอวานัน ้ กําลังกายและเนือ ้ หนังของพวกเขา เหีย ่ วเฉาลงเพราะอดอาหารอธิษฐาน หิวกระหาย เพราะพวก เขายังไม่ได ้ลิม ้ รสอาหารหรือเครือ ่ งดืม ่ เลยตัง้ แต่ออกจาก สวนมา และการทํางานของร่างกายก็ยังไม่คงที่ พวกเขาไม่ม ี ้ วัน แรงเหลือทีจ ่ ะอธิษฐานต่อไปเพราะความหิว จนกระทั่งสิน ่ ี ิ จนถึงวันทีส ่ สบ พวกเขาล ้มลงในถํ้า แต่คําพูดใดทีห ่ ลุดออก จากปากของพวกเขา มีเพียงคําสรรเสริญเท่านัน ้ บทที่ 60 ้ 1 ครัน ้ ถึงวันทีแ ่ ปดสิบเก ้า ซาตานก็เข ้ามาในถํ้าโดยสวมเสือ คลุมแห่งความสว่าง และคาดเข็มขัดอันสว่างไสวไว ้ 2 ในมือของเขามีไม ้เท ้าแห่งแสงสว่าง และเขาดูน่ากลัวมาก แต่ใบหน ้าของเขาดูน่ารัก และคําพูดของเขาหวาน 3 ดังนัน ้ เขาจึงแปลงร่างเพือ ่ หลอกลวงอาดัมกับเอวา และพา ่ บ ิ วันจะครบกําหนด พวกเขาออกจากถํ้าก่อนทีเ่ วลาสีส 4 เพราะพระองค์ตรัสในใจว่า “เมือ ่ พวกเขาได ้อดอาหารและ ่ บ ิ วันแล ้ว พระเจ ้าจะทรงคืนพวกเขาให ้ อธิษฐานครบสีส ่ กลับคืนสูสภาพเดิม แต่ถ ้าพระองค์ไม่ทรงทําเช่นนัน ้ พระองค์ ก็ยังจะทรงโปรดปรานพวกเขา และแม ้ว่าพระองค์จะไม่ทรง เมตตาพวกเขา พระองค์ก็ยังจะประทานบางสิง่ บางอย่างจาก สวนให ้แก่พวกเขาเพือ ่ ปลอบโยนพวกเขา เหมือนอย่างทีเ่ คย เกิดขึน ้ สองครัง้ แล ้ว” 5 จากนัน ้ ซาตานก็เข ้ามาใกล ้ถํ้าด ้วยรูปลักษณ์อน ั งดงามและ กล่าวว่า 6 "โอ อาดัม จงลุกขึน ้ ยืนเถิด เจ ้าและเอวา และมากับฉั นเถิด ่ น สูด ิ แดนทีด ่ ี อย่ากลัวเลย ฉั นเป็ นเนือ ้ และกระดูกเหมือนเจ ้า และในตอนแรกฉั นเป็ นสิง่ มีชวี ต ิ ทีพ ่ ระเจ ้าทรงสร ้างขึน ้ 7 “และเมือ ่ พระองค์ทรงสร ้างฉั นแล ้ว พระองค์ทรงวางฉั นไว ้ ในสวนทางเหนือ ณ ชายแดนของโลก 8 และพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า จงอยูท ่ น ี่ เี่ ถิด และข ้าพเจ ้าก็ อยูท ่ น ี่ ั่นตามพระวจนะของพระองค์ และข ้าพเจ ้าก็ไม่ได ้ ละเมิดพระบัญญัตข ิ องพระองค์ 9 “แล ้วพระองค์ทรงให ้ข ้าพระองค์หลับใหล และทรงนํ าเจ ้า อาดัม ออกจากข ้างข ้าพระองค์ แต่พระองค์ไม่ทรงให ้เจ ้าอยู่ กับข ้าพระองค์ ิ ธิข 10 แต่พระเจ ้าทรงจับเจ ้าไว ้ในพระหัตถ์อน ั ศักดิส ์ ท ์ อง พระองค์ และทรงวางเจ ้าไว ้ในสวนทางทิศตะวันออก 11 “ข ้าพเจ ้าก็เศร ้าโศกเพราะท่าน เพราะว่าเมือ ่ พระเจ ้าทรง รับท่านออกไปจากข ้าพเจ ้าแล ้ว พระองค์ก็ไม่ยอมให ้ท่านอยู่ กับข ้าพเจ ้า 12 แต่พระเจ ้าตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า “อย่าเศร ้าโศกเพราะอาดัม ซึง่ ข ้าพเจ ้าได ้นํ าออกมาจากอุ ้งเชิงกรานของเจ ้าเลย จะไม่ม ี อันตรายใดๆ เกิดขึน ้ กับเขา” 13 “‘เพราะบัดนีเ้ ราได ้นํ าผู ้ช่วยเหลือทีเ่ หมาะสมมาจากข ้าง ลําตัวของเขา และเราได ้ให ้ความยินดีแก่เขาโดยการกระทํา เช่นนี’้ ”
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
14 แล ้วซาตานก็กล่าวอีกว่า “เราไม่รู ้ว่าเจ ้าอยูใ่ นถํ้านีอ ้ ย่างไร และไม่รู ้ว่าการทดลองทีเ่ กิดขึน ้ กับเจ ้านัน ้ เป็ นอย่างไร จนกระทั่งพระเจ ้าตรัสกับเราว่า ‘ดูเถิด อาดัมได ้ล่วงละเมิดผู ้ ทีเ่ รานํ าออกจากอกของเจ ้า และเอวาซึง่ เรานํ าออกจากอก ของเขาด ้วย และเราขับไล่พวกเขาออกจากสวนนัน ้ เราทําให ้ พวกเขาอาศัยอยูใ่ นดินแดนแห่งความโศกเศร ้าและความ ทุกข์ยาก เพราะพวกเขาล่วงละเมิดต่อเรา และฟั งคําของ ซาตาน และดูเถิด พวกเขายังคงทนทุกข์ทรมานมาจนถึงทุก วันนี้ คือคนทีแ ่ ปดสิบ’ 15 แล ้วพระเจ ้าตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า “จงลุกขึน ้ ไปหาพวกเขา และนํ าพวกเขามายังทีข ่ องเจ ้า อย่าให ้ซาตานเข ้าใกล ้และ รบกวนพวกเขาเลย เพราะขณะนีพ ้ วกเขากําลังทุกข์ยากแสน สาหัส และหิวโหยจนไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได ้” 16 พระองค์ตรัสกับข ้าพเจ ้าอีกว่า ‘เมือ ่ ท่านพาพวกเขามาอยู่ กับท่านแล ้ว จงให ้พวกเขากินผลจากต ้นไม ้แห่งชีวต ิ และให ้ ้ คลุมแห่งความสว่าง พวกเขาดืม ่ นํ้ าแห่งสันติสข ุ จงสวมเสือ ่ ภาพเดิม ให ้แก่พวกเขา และคืนสภาพให ้พวกเขากลับคืนสูส แห่งพระคุณ และอย่าปล่อยให ้พวกเขาต ้องทุกข์ยาก เพราะ พวกเขามาจากท่าน แต่อย่าโศกเศร ้าเสียใจต่อพวกเขา และ อย่ากลับใจจากสิง่ ทีเ่ กิดขึน ้ กับพวกเขา’ 17 แต่เมือ ่ ข ้าพเจ ้าได ้ยินดังนีก ้ ็รู ้สึกเสียใจ และใจของข ้าพเจ ้า ไม่อาจอดทนได ้เพราะเห็นแก่เจ ้า ลูกของข ้าพเจ ้า ่ ของซาตาน ข ้าพเจ ้าก็กลัว และ 18 แต่เมือ ่ ข ้าพเจ ้าได ้ยินชือ คิดในใจว่า ข ้าพเจ ้าจะออกไปไม่ได ้ เพราะเกรงว่ามันจะดัก ข ้าพเจ ้า เหมือนอย่างทีม ่ ันทํากับอาดัมและเอวา ลูกหลาน ของข ้าพเจ ้า 19 “ข ้าพเจ ้ากล่าวว่า ‘ข ้าแต่พระเจ ้า เมือ ่ ข ้าพเจ ้าไปหาลูกๆ ของข ้าพเจ ้า ซาตานจะมาพบข ้าพเจ ้าตามทาง และจะต่อสู ้ กับข ้าพเจ ้า เหมือนอย่างทีม ่ ันทํากับพวกเขา’ 20 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า “อย่ากลัวเลย เมือ ่ เจ ้าพบ เขา จงตีเขาด ้วยไม ้เท ้าทีอ ่ ยูใ่ นมือของเจ ้า และอย่ากลัวเขา เลย เพราะว่าเจ ้าเป็ นผู ้มีฐานะมั่นคงมาช ้านาน และเขาจะไม่ สามารถเอาชนะเจ ้าได ้” 21 แล ้วข ้าพเจ ้าก็ทล ู ว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า ข ้าพเจ ้าแก่แล ้วและ ไปไม่ได ้ ขอทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์ไปนํ าพวกเขามา เถิด” 22 แต่พระเจ ้าตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า “แท ้จริง ทูตสวรรค์ไม่ เหมือนพวกเขาเลย และพวกเขาไม่ยอมไปกับพวกเขาด ้วย แต่เราได ้เลือกเจ ้า เพราะพวกเขาเป็ นลูกหลานของเจ ้า และ เหมือนเจ ้า และจะฟั งสิง่ ทีเ่ จ ้าพูด” 23 พระเจ ้าตรัสกับฉั นต่อไปว่า “ถ ้าเจ ้าไม่มก ี ําลังเดิน เราจะ ส่งเมฆมาพาเจ ้าไปและลงจอดทีป ่ ากถํ้าของพวกเขา แล ้ว เมฆจะกลับมาและทิง้ เจ ้าไว ้ทีน ่ ั่น” 24 “และถ ้าพวกเขามาด ้วยเจ ้า เราจะส่งเมฆมาพาเจ ้าและ พวกเขาไป” 25 แล ้วพระองค์ทรงบัญชาให ้เมฆมา และเมฆนัน ้ ก็หนุน ข ้าพเจ ้าไว ้ และนํ าข ้าพเจ ้ามาหาท่าน แล ้วพระองค์ก็เสด็จ กลับไป 26 “บัดนี้ โอ ลูกหลานของข ้าพเจ ้า อาดัมและเอวา จงดูผม หงอกของข ้าพเจ ้า และมองดูรา่ งกายอันอ่อนแอของข ้าพเจ ้า และมองดูการมาจากสถานทีอ ่ น ั ไกลโพ ้นนัน ้ จงมาเถิด มากับ ข ้าพเจ ้าไปยังทีพ ่ ักผ่อน” 27 แล ้วพระองค์ก็ทรงร ้องไห ้สะอึกสะอืน ้ ต่อหน ้าอาดัมกับเอ วา และนํ้ าตาของพระองค์ก็ไหลลงบนแผ่นดินเหมือนนํ้ า 28 เมือ ่ อาดัมกับเอวาเงยหน ้าขึน ้ มองเคราของเขา และได ้ยิน คําพูดหวานๆ ของเขา จิตใจของพวกเขาก็ออ ่ นลงต่อเขา ่ ว่าเขาเป็ นความจริง พวกเขาฟั งเขา เพราะพวกเขาเชือ
29 และดูเหมือนว่าพวกเขาเป็ นลูกหลานของพระองค์จริงๆ เมือ ่ พวกเขาเห็นว่าใบหน ้าของพระองค์เหมือนกับใบหน ้าของ พวกเขาเอง และพวกเขาก็วางใจในพระองค์ บทที่ 61 1 แล ้วพระองค์ทรงจับมืออาดัมกับเอวาแล ้วทรงพาพวกเขา ออกจากถํ้า 2 แต่เมือ ่ พวกเขามาไกลออกไปเล็กน ้อย พระเจ ้าทรงทราบว่า ซาตานได ้เอาชนะพวกเขา และได ้นํ าพวกเขาออกไปก่อนที่ ่ บ ิ วันจะสิน ้ สุดลง เพือ เวลาสีส ่ จะพาพวกเขาไปยังสถานที่ ห่างไกลและทําลายพวกเขา 3 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้าก็มาอีกครัง้ และสาปแช่งซาตาน และขับไล่มันออกไปจากพวกเขา 4 และพระเจ ้าเริม ่ ตรัสแก่อาดัมกับเอวาว่า “อะไรทําให ้พวก เจ ้าออกมาจากถํ้ามายังสถานทีน ่ ”ี้ 5 แล ้วอาดัมก็ทล ู พระเจ ้าว่า “พระองค์ได ้ทรงสร ้างมนุษย์ขน ึ้ ก่อนพวกเราหรือ? เมือ ่ เราอยูใ่ นถํ้า ทันใดนัน ้ ก็มช ี ายชราใจดี คนหนึง่ มาหาเราและกล่าวกับพวกเราว่า ‘ข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้ส่ง สารจากพระเจ ้ามายังท่าน เพือ ่ จะพาท่านกลับไปยังที่ พักผ่อน’ ่ แล ้ว โอ ้พระเจ ้า ว่าเขาเป็ นผู ้ส่งสารจาก 6 “และพวกเราเชือ พระองค์ และพวกเราก็ได ้ออกไปกับเขา และไม่รู ้ว่าจะไปที่ ไหนกับเขา” 7 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่อาดัมว่า “ดูเถิด นั่นคือบิดาแห่งมนตร์ ชัว่ ร ้าย ผู ้ซึง่ นํ าเจ ้ากับเอวาออกจากสวนแห่งความสุขสําราญ และบัดนี้ เมือ ่ อาดัมเห็นว่าเจ ้ากับเอวาร่วมกันอดอาหารและ ้ สีส ่ บ ิ วัน เขา อธิษฐาน และเจ ้ายังไม่ออกจากถํ้าก่อนสิน ปรารถนาจะทําให ้เป้ าหมายของเจ ้าไร ้ผล ทําลายพันธะ ผูกพัน ตัดความหวังทัง้ หมดออกไปจากเจ ้า และขับไล่เจ ้าไป ยังทีท ่ เี่ ขาจะทําลายเจ ้า 8 เพราะว่าพระองค์ไม่สามารถทําสิง่ ใดแก่ทา่ นได ้ เว ้นเสียแต่ จะทรงสําแดงพระองค์ตามรูปลักษณ์ของท่าน 9 “เพราะเหตุนัน ้ เขาจึงมาหาท่านด ้วยใบหน ้าทีเ่ หมือนกับ หน ้าของท่าน และเริม ่ แสดงเครือ ่ งหมายแก่ทา่ นราวกับว่าสิง่ เหล่านัน ้ เป็ นความจริงทัง้ หมด 10 แต่เราด ้วยความเมตตาและความโปรดปรานทีเ่ รามีตอ ่ ท่าน เราไม่ยอมให ้เขาทําลายท่าน แต่เราก็ขบ ั ไล่เขาออกไป จากท่าน 11 “บัดนี้ โอ อาดัม จงพาเอวากลับไปยังถํ้าของเจ ้า และอยู่ ี่ บ ิ และเมือ ในนัน ้ จนถึงรุง่ เช ้าของวันทีส ่ ส ่ เจ ้าออกไปแล ้ว จง ไปยังประตูทางตะวันออกของสวน” 12 แล ้วอาดัมกับเอวาก็นมัสการพระเจ ้า สรรเสริญและถวาย พระพรแด่พระองค์สําหรับความรอดพ ้นทีพ ่ ระองค์ประทานแก่ พวกเขา และพวกเขาก็กลับไปยังถํ้า เหตุการณ์นเี้ กิดขึน ้ ตอน คํา่ ของวันทีส ่ ามสิบเก ้า 13 แล ้วอาดัมกับเอวาก็ลก ุ ขึน ้ ด ้วยความกระตือรือร ้นอย่างยิง่ อธิษฐานต่อพระเจ ้าขอให ้ทรงช่วยพวกเขาให ้พ ้นจากความ ขาดแคลนกําลัง เพราะกําลังของพวกเขาหมดลงเพราะความ หิวกระหายและการอธิษฐาน แต่พวกเขาเฝ้ าอธิษฐานอยู่ ตลอดคืนนัน ้ จนกระทั่งเช ้า 14 แล ้วอาดัมก็กล่าวแก่เอวาว่า “จงลุกขึน ้ ไปยังประตูทาง ตะวันออกของสวนตามทีพ ่ ระเจ ้าตรัสกับพวกเรา” 15 และพวกเขาก็อธิษฐานตามทีพ ่ วกเขาเคยทําเป็ นประจํา ทุกวัน และพวกเขาก็ออกจากถํ้าเพือ ่ ไปใกล ้ประตูทาง ตะวันออกของสวน 16 แล ้วอาดัมกับเอวาก็ยน ื ขึน ้ อธิษฐานและวิงวอนพระเจ ้าให ้ ทรงเสริมกําลังพวกเขา และให ้ทรงประทานบางสิง่ บางอย่าง แก่พวกเขาเพือ ่ บรรเทาความหิวโหย
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
17 เมือ ่ พวกเขาอธิษฐานเสร็จแล ้ว พวกเขาก็ยังคงอยูใ่ นที่ เดิมเพราะกําลังทีล ่ ดน ้อยลง 18. แล ้วพระวจนะของพระเจ ้าก็มาอีกและตรัสแก่พวกเขาว่า “โอ อาดัม จงลุกขึน ้ ไปเอามะเดือ ่ สองลูกมาทีน ่ ”ี่ 19 แล ้วอาดัมกับเอวาก็ลก ุ ขึน ้ เดินไปจนใกล ้ถํ้า บทที่ 62 1 แต่ซาตานคนชัว่ อิจฉาเพราะการปลอบโยนทีพ ่ ระเจ ้า ประทานให ้แก่พวกเขา 2 พระองค์จงึ ทรงห ้ามปรามพวกเขา และเสด็จเข ้าไปในถํ้า นํ ามะเดือ ่ สองลูกไปฝั งไว ้นอกถํ้า เพือ ่ ไม่ให ้อาดัมกับเอวาพบ พระองค์ยังทรงคิดจะทําลายพวกเขาเสียด ้วย 3 แต่ด ้วยพระเมตตาของพระเจ ้า ทันทีทม ี่ ะเดือ ่ สองลูกนัน ้ ลง ่ น สูด ิ พระเจ ้าทรงทําลายแผนการของซาตานเกีย ่ วกับมะเดือ ่ เหล่านัน ้ และทรงทําให ้มะเดือ ่ ทัง้ สองนัน ้ กลายเป็ นต ้นไม ้ผล สองต ้นทีป ่ กคลุมถํ้านัน ้ ไว ้ เพราะซาตานได ้ฝั งมันไว ้ทางด ้าน ตะวันออกของถํ้า 4 เมือ ่ ต ้นไม ้ทัง้ สองต ้นเติบโตและออกผลแล ้ว ซาตานก็ โศกเศร ้าเสียใจและกล่าวว่า “ปล่อยให ้มะเดือ ่ เหล่านัน ้ เป็ นไป ตามเดิมจะดีกว่า เพราะบัดนี้ ดูเถิด พวกมันกลายเป็ นต ้นไม ้ ออกผลสองต ้นทีอ ่ าดัมจะกินตลอดชีวต ิ ของเขา ข ้าพเจ ้าคิด ้ ซาก และ ไว ้แล ้วเมือ ่ ฝั งพวกมันไว ้ว่าจะทําลายพวกมันให ้สิน ซ่อนพวกมันไว ้ชัว่ นิรันดร์” 5 “แต่พระเจ ้าทรงพลิกแผนการของฉั นแล ้ว และทรงไม่ ิ ธิน ้ ไป พระองค์ทรงทําให ้ ปรารถนาให ้ผลศักดิส ์ ท ์ ส ี้ ญ ู สิน เจตนาของฉั นชัดเจน และทรงทําลายแผนการทีฉ ่ ั นวางไว ้ ต่อต ้านผู ้รับใช ้ของพระองค์” 6 แล ้วซาตานก็ออกไปด ้วยความละอาย เพราะไม่ได ้ทําตาม แผนการของตน บทที่ 63 1 เมือ ่ อาดัมกับเอวาเข ้ามาใกล ้ถํ้า ได ้เห็นต ้นมะเดือ ่ สองต ้นมี ผลดกปกคลุมถํ้า 2 แล ้วอาดัมก็พด ู กับเอวาว่า “ข ้าคิดว่าเราหลงผิดไปเสียแล ้ว ต ้นไม ้สองต ้นนีเ้ กิดขึน ้ ทีน ่ ต ี่ งั ้ แต่เมือ ่ ไร? ข ้าคิดว่าศัตรูต ้องการ ล่อลวงเราให ้หลงผิดไป เจ ้าพูดว่ามีถํ้าอืน ่ ในโลกนีอ ้ ก ี หรือ?” 3 “โอเอวา เราเข ้าไปในถํ้ากันเถอะ และพบมะเดือ ่ สองลูกใน นัน ้ เพราะนีค ่ อ ื ถํ้าของเรา ซึง่ เราเคยอยูใ่ นนัน ้ แต่ถ ้าเราไม่พบ มะเดือ ่ สองลูกในถํ้านัน ้ ก็ยอ ่ มไม่ใช่ถํ้าของเรา” ่ ม 4 แล ้วพวกเขาเข ้าไปในถํ้าแล ้วตรวจดูทงั ้ สีม ุ ของถํ้า แต่ไม่ พบมะเดือ ่ สองลูก 5 แล ้วอาดัมก็ร ้องไห ้และกล่าวแก่เอวาว่า “ถ ้าอย่างนัน ้ เรา เข ้ามาถํ้าผิดแล ้วหรือ โอเอวา? ดูเหมือนต ้นมะเดือ ่ สองต ้นนี้ คือมะเดือ ่ สองต ้นทีอ ่ ยูใ่ นถํ้า” แล ้วเอวาก็พด ู ว่า “ส่วนฉั นเองก็ ไม่รู ้เหมือนกัน” 6 จากนัน ้ อาดัมก็ยน ื ขึน ้ และอธิษฐานว่า “โอ ้พระเจ ้า พระองค์ ทรงบัญชาให ้พวกเรากลับไปทีถ ่ ํ้าเพือ ่ เอามะเดือ ่ สองลูกแล ้ว กลับมาหาพระองค์” 7 แต่บด ั นีพ ้ วกข ้าพระองค์หาไม่พบ โอ ้พระเจ ้า พระองค์ทรง นํ าต ้นไม ้สองต ้นนีม ้ าหว่าน หรือข ้าพระองค์ทงั ้ หลายหลงผิด ในดิน หรือศัตรูหลอกลวงพวกข ้าพระองค์ หากเป็ นความจริง ขอทรงเปิ ดเผยความลับของต ้นไม ้สองต ้นนีแ ้ ละของมะเดือ ่ สองต ้นแก่พวกข ้าพระองค์ด ้วยเถิด โอ ้พระเจ ้า 8 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้ามาถึงอาดัมและตรัสกับเขาว่า " โอ อาดัม เมือ ่ เราส่งเจ ้าไปนํ ามะเดือ ่ มา ซาตานก็ไปทีถ ่ ํ้าก่อน เจ ้า นํ ามะเดือ ่ ไปฝั งไว ้ข ้างนอกทางทิศตะวันออกของถํ้า คิด จะทําลายมะเดือ ่ เหล่านัน ้ และไม่หว่านด ้วยความตัง้ ใจดี
9 “ดังนัน ้ ต ้นไม ้เหล่านีจ ้ งึ มิได ้เติบโตขึน ้ ทันทีเพราะเห็นแก่ เขา แต่เราได ้เมตตาเจ ้า และเราสัง่ ให ้มันเติบโต และพวกมัน ก็เติบโตขึน ้ เป็ นต ้นไม ้ใหญ่สองต ้น เพือ ่ เจ ้าจะได ้มีกงิ่ ก ้านปก คลุม และได ้พักผ่อน และเพือ ่ ให ้เจ ้าได ้เห็นฤทธิเ์ ดชของเรา และการอัศจรรย์ของเรา 10 “และเพือ ่ จะสําแดงให ้ท่านเห็นความเลวทรามและการกระ ่ ทําอันชัวร ้ายของซาตาน เพราะตัง้ แต่ทา่ นออกจากสวนนัน ้ มา เขาก็ไม่เคยหยุดทําอันตรายแก่ทา่ นเลยแม ้แต่วันเดียว แต่เรา ไม่ได ้ให ้เขามีอํานาจเหนือท่าน” ่ 11 และพระเจ ้าตรัสว่า “ตัง้ แต่นเี้ ป็ นต ้นไป โอ อาดัม จงชืน ชมยินดีในต ้นไม ้ ทัง้ เจ ้าและเอวา และพักผ่อนใต ้ต ้นไม ้ เหล่านัน ้ เมือ ่ เจ ้ารู ้สึกเหนือ ่ ยล ้า แต่อย่ากินผลของมัน และ อย่าเข ้าใกล ้มัน” 12 แล ้วอาดัมก็ร ้องไห ้และกล่าวว่า “โอ ้ พระเจ ้า พระองค์จะ ทรงฆ่าพวกเราอีกหรือ หรือพระองค์จะทรงขับไล่พวกเรา ออกไปจากพระพักตร์ของพระองค์ และตัดชีวต ิ ของพวกเรา ออกไปจากพืน ้ แผ่นดินโลก?” 13 "ข ้าแต่พระเจ ้า ข ้าพระองค์วงิ วอนพระองค์ หากพระองค์ ทรงทราบว่ามีความตายหรือสิง่ ชัว่ ร ้ายอืน ่ ๆ อยูบ ่ นต ้นไม ้ เหล่านี้ โปรดถอนรากต ้นไม ้เหล่านีอ ้ อกจากถํ้าของพวกเรา และทําให ้มันเหีย ่ วเฉาลง และทิง้ ให ้พวกเราตายเพราะความ ร ้อน ความหิว และความกระหาย" 14 “เพราะเราทัง้ หลายทราบดีถงึ พระราชกิจอันอัศจรรย์ของ พระองค์ ข ้าแต่พระเจ ้า ว่าพระราชกิจเหล่านัน ้ ยิง่ ใหญ่ และ ด ้วยฤทธานุภาพของพระองค์ พระองค์ทรงสามารถบันดาลสิง่ หนึง่ ให ้เกิดขึน ้ จากอีกสิง่ หนึง่ ได ้ โดยไม่ต ้องอาศัยความ ปรารถนา เพราะฤทธานุภาพของพระองค์สามารถทําให ้หิน กลายเป็ นต ้นไม ้ และต ้นไม ้กลายเป็ นหินได ้” บทที่ 64 1 แล ้วพระเจ ้าทรงทอดพระเนตรอาดัมและเห็นกําลังของ จิตใจเขา เห็นความอดทนต่อความหิวกระหาย และความร ้อน ของเขา พระองค์ทรงเปลีย ่ นต ้นมะเดือ ่ สองต ้นให ้กลายเป็ น มะเดือ ่ สองลูก เหมือนทีเ่ คยเป็ นในตอนแรก แล ้วตรัสกับอา ดัมและเอวาว่า “พวกเจ ้าแต่ละคนเก็บมะเดือ ่ ได ้คนละผล” และพวกเขาก็เก็บไป ตามทีพ ่ ระเจ ้าทรงบัญชา 2 พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “จงเข ้าไปในถํ้า กินมะเดือ ่ และ ให ้อิม ่ เสียก่อน มิฉะนัน ้ จะตาย” 3 ดังนัน ้ ตามทีพ ่ ระเจ ้าทรงบัญชาไว ้ พวกเขาจึงเข ้าไปในถํ้า ในเวลาใกล ้พระอาทิตย์ตกดิน อาดัมกับเอวาจึงยืนขึน ้ อธิษฐานในเวลาใกล ้พระอาทิตย์ตกดิน 4 แล ้วพวกเขาก็นั่งลงกินมะเดือ ่ แต่ไม่รู ้ว่าจะกินอย่างไร เพราะพวกเขาไม่คุ ้นเคยกับอาหารทางโลก พวกเขากลัวว่า ถ ้ากินเข ้าไป ท ้องของพวกเขาจะหนักอึง้ เนือ ้ ของพวกเขาจะ เหนียวข ้น และใจของพวกเขาจะชอบอาหารทางโลก 5 ขณะทีพ ่ วกเขากําลังนั่งอยูท ่ น ี่ ั่น พระเจ ้าทรงสงสารพวกเขา จึงทรงส่งทูตสวรรค์ไปให ้พวกเขา เพือ ่ ว่าพวกเขาจะไม่ต ้อง ตายเพราะความหิวและกระหาย 6 ทูตสวรรค์จงึ กล่าวแก่อาดัมกับเอวาว่า “พระเจ ้าตรัสกับพวก ท่านว่า พวกท่านไม่มก ี ําลังทีจ ่ ะอดอาหารจนกว่าจะตาย ฉะนัน ้ จงกินเสียและทําให ้ร่างกายแข็งแรง เพราะว่าบัดนี้ พวกท่านเป็ นเนือ ้ สัตว์ทไี่ ม่สามารถดํารงอยูไ่ ด ้หากปราศจาก อาหารและนํ้ า” 7 แล ้วอาดัมกับเอวาก็เอามะเดือ ่ มากิน แต่พระเจ ้าทรงใส่ เครือ ่ งปรุงลงไปเหมือนขนมปั งรสเค็มและเลือด 8 แล ้วทูตสวรรค์ก็ไปจากอาดัมและเอวา ซึง่ กินมะเดือ ่ จนอิม ่ หนํ าสําราญ แล ้วจึงเก็บมะเดือ ่ ทีเ่ หลือไว ้กิน แต่ด ้วยฤทธิเ์ ดช
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
ของพระเจ ้า มะเดือ ่ ก็กลับมีรสหวานเหมือนเดิม เพราะพระ เจ ้าทรงอวยพระพรแก่พวกเขา 9 หลังจากนัน ้ อาดัมกับเอวาก็ลก ุ ขึน ้ อธิษฐานด ้วยความยินดี ่ ชมยินดีอย่างล ้นเหลือ และมีพลังขึน ้ ใหม่ สรรเสริญและชืน ตลอดคืนนัน ้ และนีก ่ ็เป็ นวันสุดท ้ายของวันทีแ ่ ปดสิบสาม บทที่ 65 1 เมือ ่ รุง่ เช ้าพวกเขาก็ลก ุ ขึน ้ อธิษฐานตามธรรมเนียมของตน แล ้วออกจากถํ้าไป 2 แต่เมือ ่ พวกท่านเกิดความลําบากใจมากเพราะอาหารทีท ่ า่ น กินเข ้าไปและไม่ได ้กินอย่างเคย ท่านก็เทีย ่ วไปในถํ้าพูดกัน ว่า 3 "เกิดอะไรขึน ้ กับเราเพราะกินเข ้าไป ถึงได ้เกิดความ เจ็บปวดนีข ้ น ึ้ ? วิบต ั แ ิ ก่เรา เราจะต ้องตาย! ตายเสียยังดีกว่า กินเสียอีก และรักษาร่างกายให ้บริสท ุ ธิ์ ดีกว่าทําให ้ร่างกาย แปดเปื้ อนด ้วยอาหาร" 4 แล ้วอาดัมก็พด ู กับเอวาว่า “ความเจ็บปวดนีไ้ ม่ได ้เกิดขึน ้ กับ พวกเราในสวน และพวกเราก็ไม่ได ้กินอาหารทีเ่ ลวร ้าย เช่นนัน ้ ทีน ่ ั่นด ้วย โอ ้เอวา เจ ้าคิดว่าพระเจ ้าจะทรมานพวกเรา ด ้วยอาหารทีอ ่ ยูใ่ นตัวเรา หรือจิตใจของเราจะออกมา หรือ พระเจ ้าตัง้ ใจจะฆ่าพวกเราด ้วยความเจ็บปวดนีก ้ อ ่ นทีพ ่ ระองค์ จะทรงทําตามสัญญาทีท ่ รงให ้ไว ้กับเราหรือ?” 5 แล ้วอาดัมก็วงิ วอนพระเจ ้าว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า ขออย่าให ้ พวกข ้าพระองค์พน ิ าศเพราะอาหารทีข ่ ้าพระองค์กน ิ ข ้าแต่ พระเจ ้า ขออย่าทรงลงโทษพวกข ้าพระองค์เลย แต่ขอทรง จัดการกับพวกข ้าพระองค์ตามพระเมตตาอันยิง่ ใหญ่ของ พระองค์ และขออย่าทรงทอดทิง้ พวกข ้าพระองค์จนกว่าจะถึง วันทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงสัญญาไว ้กับพวกข ้าพระองค์” 6 แล ้วพระเจ ้าทรงทอดพระเนตรดูพวกเขา และทรงจัดเตรียม พวกเขาให ้กินอาหารทันทีเช่นเดียวกับทุกวันนี้ เพือ ่ พวกเขา จะได ้ไม่พน ิ าศไป 7 แล ้วอาดัมกับเอวาก็กลับเข ้าไปในถํ้าอีกครัง้ ด ้วยความ โศกเศร ้าและร ้องไห ้เพราะการเปลีย ่ นแปลงในธรรมชาติของ พวกเขา และนับแต่นัน ้ มา ทัง้ สองก็รู ้แล ้วว่าตนเองเป็ น ่ วน สิง่ มีชวี ต ิ ทีถ ่ ก ู เปลีย ่ นแปลง ความหวังทีจ ่ ะกลับคืนสูส สวรรค์นัน ้ ถูกตัดขาดแล ้ว และพวกเขาก็เข ้าไปในสวนสวรรค์ ไม่ได ้ 8 เพราะว่าร่างกายของพวกมันมีหน ้าทีแ ่ ปลกๆ ในเวลานี้ และ เนือ ้ สัตว์ทก ุ ชนิดทีต ่ ้องกินอาหารและดืม ่ เพือ ่ ดํารงอยู่ จะไม่ สามารถอยูใ่ นสวนได ้ ้ สุด 9 แล ้วอาดัมกล่าวแก่เอวาว่า “ดูเถิด ความหวังของเราสิน ิ้ สุด ลงแล ้ว และความไว ้วางใจของเราทีจ ่ ะเข ้าไปในสวนก็สน ลงเช่นกัน เราไม่ได ้เป็ นของชาวสวนอีกต่อไป แต่ตงั ้ แต่นไี้ ป เราเป็ นดินและเป็ นผงคลีดน ิ และเป็ นของชาวดิน เราจะไม่ กลับเข ้าไปในสวนอีก จนกว่าจะถึงวันทีพ ่ ระเจ ้าทรงสัญญาว่า จะช่วยเรา และจะนํ าเรากลับเข ้าไปในสวนอีกครัง้ ดังที่ พระองค์ทรงสัญญาไว ้กับเรา” 10 แล ้วพวกเขาจึงอธิษฐานต่อพระเจ ้าขอให ้พระองค์ทรง เมตตาพวกเขา หลังจากนัน ้ จิตใจของพวกเขาก็สงบลง หัวใจของพวกเขาแตกสลาย และความปรารถนาของพวกเขา ก็เย็นลง พวกเขากลายเป็ นเหมือนคนแปลกหน ้าบนโลก คืน นัน ้ อาดัมและเอวาใช ้เวลาอยูใ่ นถํ้า หลับใหลอย่างหนัก เพราะอาหารทีก ่ น ิ เข ้าไป บทที่ 66 1 เมือ ่ รุง่ เช ้าวันรุง่ ขึน ้ หลังจากรับประทานอาหารแล ้ว อาดัมกับ เอวาก็อธิษฐานอยูใ่ นถํ้า อาดัมจึงพูดกับเอวาว่า “ดูเถิด พวก
เราขออาหารจากพระเจ ้า และพระองค์ก็ประทานให ้ แต่บด ั นี้ พวกเราขอนํ้ าจากพระองค์ด ้วยเถิด” 2 แล ้วพวกเขาก็ลก ุ ขึน ้ ไปยังฝั่ งธารนํ้ า ซึง่ อยูท ่ างทิศใต ้ของ สวน ซึง่ พวกเขาเคยทิง้ ตัวลงมาก่อน และพวกเขายืนอยูบ ่ น ฝั่ ง และอธิษฐานต่อพระเจ ้า ขอพระองค์ทรงบัญชาให ้พวก เขาดืม ่ นํ้ า 3 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้าก็มาถึงอาดัม และตรัสกับเขาว่า “โอ อาดัม ร่างกายของเจ ้ากลายเป็ นสัตว์เดรัจฉาน และ ต ้องการนํ้ าดืม ่ จงรับไปดืม ่ เถิด ทัง้ เจ ้าและเอวา จง ขอบพระคุณและสรรเสริญ” ่ 4 อาดัมและเอวาจึงเข ้ามาใกล ้และดืม ่ จนร่างกายรู ้สึกสดชืน หลังจากดืม ่ แล ้ว พวกเขาก็สรรเสริญพระเจ ้า แล ้วจึงกลับไป ้ ยังถํ้าของตนตามธรรมเนียมเดิม เหตุการณ์นเี้ กิดขึน ้ เมือ ่ สิน แปดสิบสามวัน 5 แล ้วในวันทีแ ่ ปดสิบสี่ พวกเขานํ ามะเดือ ่ สองผลมาแขวนไว ้ ในถํ้าพร ้อมกับใบมะเดือ ่ เพือ ่ เป็ นหมายสําคัญและพระพรจาก พระเจ ้าแก่พวกเขา และพวกเขาก็นํามะเดือ ่ เหล่านัน ้ ไปวางไว ้ ทีน ่ ั่น จนกระทั่งมีทายาทคนหนึง่ ปรากฏตัวขึน ้ ได ้เห็นสิง่ อัศจรรย์ทพ ี่ ระเจ ้าทรงกระทําแก่พวกเขา 6 จากนัน ้ อาดัมกับเอวาก็ยน ื อยูน ่ อกถํ้าอีกครัง้ และวิงวอน พระเจ ้าให ้ทรงแสดงอาหารเพือ ่ บํารุงร่างกายให ้แก่พวกเขา 7 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้ามาถึงและตรัสแก่เขาว่า “โอ อา ดัม จงลงไปทางทิศตะวันตกของถํ้า ไปจนถึงดินแดนทีเ่ ป็ น ดินมืด และทีน ่ ั่นเจ ้าจะพบอาหาร” 8 และอาดัมก็ฟังพระวจนะของพระเจ ้า พาเอวาไปยังแผ่นดิน ทีม ่ ด ี น ิ มืด และพบข ้าวสาลีกําลังเจริญเติบโต ออกรวงและสุก ื่ ชมยินดีกบ งอม และมีมะกอกให ้กิน และอาดัมก็ชน ั เรือ ่ งนี้ 9 แล ้วพระวจนะของพระเจ ้าก็มาถึงอาดัมอีกครัง้ และตรัสกับ เขาว่า “จงเอาข ้าวสาลีนม ี้ าทําเป็ นขนมปั ง เพือ ่ บํารุงร่างกาย ของเจ ้า” และพระเจ ้าก็ประทานปั ญญาแก่ใจของอาดัม ให ้ไถ นาจนกลายเป็ นขนมปั ง 10 อาดัมทําสําเร็จทุกอย่าง จนกระทั่งเขาอ่อนเพลียและอ่อน ่ ชมยินดีกบ ล ้ามาก เขาจึงกลับไปทีถ ่ ํ้า ชืน ั สิง่ ทีเ่ ขาได ้เรียนรู ้ เกีย ่ วกับข ้าวสาลี จนกระทั่งข ้าวสาลีถก ู นํ ามาทําเป็ นขนมปั ง สําหรับใช ้สอย บทที่ 67 1 ครัน ้ อาดัมกับเอวาลงไปยังแผ่นดินโคลนดํา และเข ้าไปใกล ้ ข ้าวสาลีทพ ี่ ระเจ ้าทรงสําแดงแก่พวกเขา และเห็นว่าข ้าวสาลี สุกพร ้อมทีจ ่ ะเกีย ่ วแล ้ว เพราะว่าพวกเขาไม่มเี คียวสําหรับ เกีย ่ วข ้าวสาลี พวกเขาก็คาดเข็มขัดนิรภัยและเริม ่ ถอนข ้าว สาลีขน ึ้ จนกระทั่งข ้าวสาลีสก ุ เต็มที่ 2 แล ้วพวกเขาก็ทําเป็ นกอง แล ้วด ้วยความเหนือ ่ ยอ่อนเพราะ ความร ้อนและความกระหาย พวกเขาก็ไปอยูใ่ ต ้ต ้นไม ้ทีใ่ ห ้ร่ม เงา ซึง่ มีลมพัดให ้พวกเขานอนหลับ 3 แต่ซาตานเห็นสิง่ ทีอ ่ าดัมและเอวาได ้ทํา จึงเรียกพลไพร่ ของตนมาและกล่าวแก่พวกเขาว่า “พระเจ ้าทรงสําแดงให ้อา ดัมและเอวารู ้ถึงข ้าวสาลีนี้ ซึง่ ใช ้บํารุงร่างกายของพวกเขา และดูเถิด พวกเขามาทําเป็ นกอง และบัดนีพ ้ วกเขา อ่อนเพลียจากความเหน็ ดเหนือ ่ ยก็หลับไป” มาเถิด ให ้เราจุด ไฟเผากองข ้าวนีเ้ สีย แล ้วนํ าขวดนํ้ าทีอ ่ ยูใ่ กล ้พวกเขามาเท ออก เพือ ่ พวกเขาจะไม่พบอะไรดืม ่ แล ้วเราจะฆ่าพวกเขา ด ้วยความหิวกระหาย 4 “ครัน ้ เมือ ่ พวกเขาตืน ่ จากการหลับใหล และหาทางกลับไป ยังถํ้า เราจะเข ้าไปหาพวกเขาตามทาง และจะล่อลวงพวก เขาให ้หลงทาง ให ้พวกเขาตายด ้วยความหิวโหยและ กระหาย เมือ ่ พวกเขาอาจปฏิเสธพระเจ ้า และพระองค์จะทรง ้ ไป” ทําลายพวกเขา ดังนัน ้ เราจะกําจัดพวกเขาให ้หมดสิน
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
5 แล ้วซาตานและกองทัพของมันก็โยนไฟลงบนข ้าวสาลีและ เผาผลาญมันไป 6 แต่ด ้วยความร ้อนของเปลวไฟ อาดัมกับเอวาจึงตืน ่ จากการ หลับ และเห็นข ้าวสาลีกําลังลุกไหม ้ และถังนํ้ าก็ถก ู เทออกมา ข ้างๆ พวกเขา 7 จากนัน ้ พวกเขาก็ร ้องไห ้และกลับเข ้าไปในถํ้า 8 ครัน ้ เมือ ่ พวกเขาขึน ้ ไปจากใต ้ภูเขาซึง่ เป็ นทีอ ่ ยูข ่ องพวกเขา ซาตานและกองทัพของมันก็ปรากฏตัวเป็ นทูตสวรรค์มาพบ พวกเขา และสรรเสริญพระเจ ้า 9 แล ้วซาตานก็พด ู กับอาดัมว่า “โอ อาดัม เหตุใดเจ ้าจึงหิว โหยและกระหายนัก? ข ้าพเจ ้ารู ้สึกว่าซาตานได ้เผาข ้าวสาลี เสียแล ้ว” และอาดัมก็พด ู กับเขาว่า “ใช่” 10 ซาตานกล่าวแก่อาดัมอีกครัง้ ว่า “จงกลับไปกับพวกเรา เถิด พวกเราเป็ นทูตสวรรค์ของพระเจ ้า พระเจ ้าทรงส่งพวก เรามาหาท่าน เพือ ่ ชีใ้ ห ้ท่านเห็นทุง่ ข ้าวโพดอีกแห่งหนึง่ ที่ ดีกว่านัน ้ และเบือ ้ งล่างนัน ้ มีนํ้าพุดแ ี ละต ้นไม ้มากมาย ซึง่ ท่าน สามารถอาศัยอยูใ่ กล ้ ๆ ทุง่ ข ้าวโพดนัน ้ และจงทําไร่ข ้าวโพด ให ้เป็ นประโยชน์ยงิ่ กว่าทีซ ่ าตานได ้ทําลายเสีย” 11 อาดัมคิดว่าตนเป็ นคนจริง และคิดว่าทูตสวรรค์เหล่านัน ้ เป็ นผู ้สนทนากับเขา และเขาก็กลับไปกับพวกเขา 12. แล ้วซาตานก็เริม ่ ล่อลวงอาดัมและเอวาให ้หลงผิดไปแปด วัน จนกระทั่งทัง้ สองล ้มลงราวกับตาย เพราะความหิว กระหายและความอ่อนล ้า จากนัน ้ มันจึงหนีไปพร ้อมกับ กองทัพของมัน และละทิง้ พวกเขาไป 13. บทที่ 68 1 แล ้วพระเจ ้าทรงมองดูอาดัมกับเอวา และดูวา่ ซาตานได ้ กระทําแก่พวกเขาอย่างไร และพระองค์ทรงทําให ้พวกเขา พินาศไปอย่างไร 2 ดังนัน ้ พระเจ ้าจึงทรงส่งพระวจนะของพระองค์ และทรงให ้ อาดัมกับเอวาฟื้ นจากความตาย 3 แล ้วอาดัมเมือ ่ เขาฟื้ นคืนชีพก็กล่าวว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า พระองค์ทรงเผาและเอาข ้าวทีพ ่ ระองค์ประทานให ้ไปจาก พวกข ้าพระองค์ และทรงเทนํ้ าออกจากถัง พระองค์ทรงส่ง ทูตสวรรค์ของพระองค์มาดักข ้าพระองค์ทงั ้ หลายจากทุง่ ข ้าว พระองค์จะทรงทําให ้พวกข ้าพระองค์พน ิ าศหรือ? หากสิง่ นีม ้ า จากพระองค์ ข ้าแต่พระเจ ้า ขอทรงนํ าวิญญาณของพวกข ้า พระองค์ไป แต่ขออย่าทรงลงโทษพวกข ้าพระองค์เลย” 4 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่อาดัมว่า “เราไม่ได ้เผาข ้าวสาลีเสีย และเราไม่ได ้เทนํ้ าออกจากถัง และเราไม่ได ้ส่งทูตสวรรค์ ของเราไปล่อลวงเจ ้าให ้หลงผิด” 5 “แต่ซาตานผู ้เป็ นนายของท่านต่างหากทีก ่ ระทําการนี้ ซาตานผู ้ซึง่ ท่านยอมอยูใ่ ต ้อํานาจนัน ้ บัดนีบ ้ ญ ั ญัตข ิ องเราถูก ยกเลิกไป ซาตานผู ้นีเ้ องทีเ่ ผาข ้าวโพดและเทนํ้ าทิง้ และนํ า ท่านให ้หลงผิด และคําสัญญาทัง้ หมดทีเ่ ขาให ้ไว ้กับท่านนัน ้ แท ้จริงแล ้วเป็ นเพียงการหลอกลวงและการหลอกลวงและ การโกหก” 6 “แต่บด ั นี้ โอ อาดัม เจ ้าจงยอมรับการกระทําอันดีของฉั นที่ กระทําต่อเจ ้า” 7 พระเจ ้าทรงสัง่ เหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์ให ้พาอาดัมกับ เอวาขึน ้ ไปทีท ่ งุ่ ข ้าวสาลีซงึ่ พวกเขาพบเหมือนครัง้ ก่อน พร ้อมกับถังนํ้ าทีเ่ ต็มไปด ้วยนํ้ า 8 ทีน ่ ั่นพวกเขาเห็นต ้นไม ้ต ้นหนึง่ และพบมานาแข็งอยูบ ่ น ต ้นไม ้นัน ้ และประหลาดใจในฤทธิอ ์ ํานาจของพระเจ ้า เหล่า ทูตสวรรค์จงึ สัง่ ให ้พวกเขากินมานาเมือ ่ หิว 9 พระเจ ้าทรงสาปซาตานไม่ให ้กลับมาอีก และทําลายทุง่ ข ้าวโพดเสีย
10 แล ้วอาดัมกับเอวาก็เอาข ้าวโพดมาถวายเป็ นเครือ ่ งบูชา แล ้วนํ าไปถวายบนภูเขาทีซ ่ งึ่ พวกเขาเคยถวายเครือ ่ งบูชา โลหิตเป็ นครัง้ แรก 11 แล ้วพวกเขาก็ถวายเครือ ่ งบูชานีอ ้ ก ี ครัง้ บนแท่นบูชาทีพ ่ วก เขาสร ้างขึน ้ ในตอนแรก พวกเขายืนขึน ้ อธิษฐานวิงวอนพระ เจ ้าว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า เมือ ่ ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายอยูใ่ นสวน สรรเสริญของข ้าพระองค์ทงั ้ หลายก็ขน ึ้ ไปถึงพระองค์ เหมือน เครือ ่ งบูชานี้ และความบริสท ุ ธิข ์ องข ้าพระองค์ทงั ้ หลายก็ขน ึ้ ไปถึงพระองค์เหมือนเครือ ่ งหอม แต่บด ั นี้ ข ้าแต่พระเจ ้า ขอ ทรงรับเครือ ่ งบูชานีจ ้ ากข ้าพระองค์ทงั ้ หลาย และขออย่าทรง ทําให ้ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายหันกลับ โดยไม่ทรงละทิง้ พระ เมตตาของพระองค์” 12 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่อาดัมและเอวาว่า “เมือ ่ เจ ้าทัง้ หลายได ้ ทําเครือ ่ งบูชานีแ ้ ละถวายให ้แก่เราแล ้ว เราจะทําให ้มันเป็ น เนือ ้ หนังของเรา เมือ ่ เราลงมาบนแผ่นดินโลกเพือ ่ ช่วยเจ ้า ทัง้ หลาย และเราจะทําให ้มันถวายบนแท่นบูชาอยูเ่ สมอเพือ ่ การอภัยโทษและเพือ ่ ความเมตตา แก่ผู ้ทีร่ ับประทานตาม สมควร” 13 พระเจ ้าทรงส่งไฟอันสว่างไสวลงมาบนเครือ ่ งบูชาของอา ดัมกับเอวา และทรงเติมความสว่างไสว พระคุณ และความ สว่างให ้เต็ม และพระวิญญาณบริสท ุ ธิเ์ สด็จลงมาบนเครือ ่ ง บูชานัน ้ 14 แล ้วพระเจ ้าทรงบัญชาทูตสวรรค์องค์หนึง่ ให ้นํ าคีมไฟทีม ่ ี ้อนมาถวายแด่ ลักษณะเหมือนช อาดัมและเอวา ทูตสวรรค์นัน ้ ก็ทําตามทีพ ่ ระเจ ้าทรงบัญชา และถวายแด่พวกเขาทัง้ สอง 15 จิตวิญญาณของอาดัมกับเอวาก็สว่างไสว และหัวใจของ พวกเขาก็เปี่ ยมด ้วยความยินดีและความยินดี และด ้วยการ สรรเสริญพระเจ ้า 16 และพระเจ ้าตรัสแก่อาดัมว่า “จงทําเช่นนีเ้ ป็ นธรรมเนียม ปฏิบต ั ส ิ ําหรับเจ ้า เมือ ่ ความทุกข์ยากและความโศกเศร ้ามาถึง เจ ้า แต่การปลดปล่อยและการเข ้าไปในสวนนัน ้ จะไม่เกิดขึน ้ จนกว่าวันเวลาจะครบกําหนดตามทีต ่ กลงกันไว ้ระหว่างเจ ้า กับเรา หากไม่เป็ นเช่นนัน ้ เราจะนํ าเจ ้ากลับมายังสวนของเรา ่ วามโปรดปรานของเราด ้วยความเมตตาและความ และมาสูค สงสารของเรา เพือ ่ เห็นแก่เครือ ่ งบูชาทีเ่ จ ้าเพิง่ ถวายแด่พระ นามของเรา” 17 อาดัมมีความยินดีในถ ้อยคําเหล่านีท ้ ไี่ ด ้ยินจากพระเจ ้า และเขากับเอวาก็ไปบูชาทีแ ่ ท่นบูชา จากนัน ้ พวกเขาก็โค ้ง คํานับต่อจากนัน ้ ก็กลับไปทีถ ่ ํ้าสมบัต ิ ิ สองหลังจาก 18 และเหตุการณ์นเี้ กิดขึน ้ ในช่วงปลายวันทีส ่ บ วันทีแ ่ ปดสิบ ตัง้ แต่เวลาทีอ ่ าดัมกับเอวาออกจากสวน 19 และพวกเขาก็ยน ื อธิษฐานตลอดคืนจนรุง่ เช ้า แล ้วออก จากถํ้าไป 20 แล ้วอาดัมก็กล่าวแก่เอวาด ้วยใจยินดี เพราะเครือ ่ งบูชาที่ เขาถวายแด่พระเจ ้า และทีพ ่ ระองค์พอพระทัยว่า “ให ้เราทํา เช่นนีส ้ ามครัง้ ทุกสัปดาห์ ในวันพุธวันทีส ่ ี่ วันศุกร์ในวันเตรียม และวันอาทิตย์วันสะบาโต ตลอดชีวต ิ ของเรา” 21 เมือ ่ พวกเขาตกลงกันตามถ ้อยคําเหล่านีแ ้ ล ้ว พระเจ ้าก็ ทรงพอพระทัยกับความคิดของพวกเขา และกับความตัง้ ใจที่ พวกเขาแต่ละคนมีรว่ มกัน 22 ภายหลังนี้ พระวจนะของพระเจ ้ามาถึงอาดัม และตรัสว่า " โอ อาดัม เจ ้าได ้กําหนดวันล่วงหน ้าไว ้แล ้วว่าความทุกข์จะ มาถึงเราเมือ ่ เราได ้รับสภาพเป็ นมนุษย์ เพราะว่าวันเหล่านัน ้ คือวันพุธทีส ่ ี่ และวันเตรียมการคือวันศุกร์ 23 “แต่ในวันแรกนัน ้ เราได ้สร ้างสรรค์สรรพสิง่ ในวันนัน ้ และ เราได ้ยกฟ้ าสวรรค์ขน ึ้ และอีกครัง้ หนึง่ โดยทีเ่ รากลับคืนชีพ ่ ในเราขึน ในวันนี้ เราจะสร ้างความยินดี และยกผู ้ทีเ่ ชือ ้ สูเ่ บือ ้ ง บน โอ อาดัม จงถวายเครือ ่ งบูชานีต ้ ลอดชีวต ิ ของเจ ้า” 24 แล ้วพระเจ ้าทรงถอนพระวจนะของพระองค์ออกจากอาดัม
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
25 แต่อาดัมยังคงถวายเครือ ่ งบูชานีต ้ อ ่ ไปทุกสัปดาห์สามครัง้ ้ เจ็ดสัปดาห์ และในวันทีห จนกระทั่งสิน ่ นึง่ ซึง่ เป็ นวันทีห ่ ้าสิบ อาดัมถวายเครือ ่ งบูชาตามทีเ่ ขาเคยถวาย และเขากับเอวาก็ รับเครือ ่ งบูชานัน ้ และมาทีแ ่ ท่นบูชาต่อหน ้าพระเจ ้า ตามที่ พระองค์ทรงสัง่ สอนไว ้ บทที่ 69 1 แล ้วซาตานผู ้เกลียดชังความดีทงั ้ ปวง อิจฉาอาดัมและ เครือ ่ งบูชาของเขาทีท ่ ําให ้พระเจ ้าทรงโปรดปรานเขา จึงรีบ ไปหยิบหินมีคมออกมาจากท่ามกลางหินเหล็กมีคม แล ้ว ปรากฏในรูปของมนุษย์ ไปยืนอยูข ่ ้างอาดัมกับเอวา 2 ขณะนัน ้ อาดัมกําลังถวายเครือ ่ งบูชาอยูบ ่ นแท่นบูชา และ เริม ่ อธิษฐานโดยกางมือของเขาออกต่อพระเจ ้า 3 แล ้วซาตานก็รบ ี ไปพร ้อมกับหินเหล็กคมทีถ ่ อ ื อยู่ และแทง อาดัมทางด ้านขวา เมือ ่ มีเลือดและนํ้ าไหลออกมา อาดัมก็ล ้ม ลงบนแท่นบูชาเหมือนศพ แล ้วซาตานก็หนีไป 4 แล ้วเอวาก็มาจับอาดัมวางไว ้ใต ้แท่นบูชา และนางก็อยูท ่ ี่ นั่น ร ้องไห ้ครํ่าครวญถึงเขา ขณะทีโ่ ลหิตไหลออกจากสีข ้าง ของอาดัมลงบนเครือ ่ งบูชาของเขา 5 แต่พระเจ ้าทรงทอดพระเนตรเห็นความตายของอาดัม พระองค์จงึ ทรงส่งพระวจนะของพระองค์มา และทรงให ้เขา ลุกขึน ้ และตรัสกับเขาว่า “จงทําให ้เครือ ่ งบูชาของเจ ้าสําเร็จ เถิด เพราะอาดัมเอ๋ย เครือ ่ งบูชานัน ้ มีคา่ มาก และไม่ม ี ข ้อบกพร่องใดๆ” 6 พระเจ ้าตรัสแก่อาดัมต่อไปว่า “เหตุการณ์เช่นนีจ ้ ะเกิดขึน ้ กับฉั นบนแผ่นดินโลก เมือ ่ ฉั นจะถูกแทง และมีเลือดและนํ้ า ไหลออกมาจากข ้างลําตัวของฉั น และไหลไปทั่วร่างกายของ ฉั น ซึง่ เป็ นเครือ ่ งบูชาทีแ ่ ท ้จริง และจะถูกถวายบนแท่นบูชา เป็ นเครือ ่ งบูชาทีส ่ มบูรณ์แบบ” 7 แล ้วพระเจ ้าทรงบัญชาให ้อาดัมทําการถวายเครือ ่ งบูชาของ เขาให ้เสร็จ และเมือ ่ เขาทําเสร็จแล ้ว เขาก็บช ู าต่อพระพักตร์ พระเจ ้า และสรรเสริญพระองค์สําหรับสัญญาณทีพ ่ ระองค์ได ้ ทรงแสดงให ้เขาเห็น ้ สุดของ 8 และพระเจ ้าทรงรักษาอาดัมในวันเดียวซึง่ เป็ นวันสิน เจ็ดสัปดาห์ และนั่นคือวันทีห ่ ้าสิบ 9 แล ้วอาดัมกับเอวาก็กลับจากภูเขา และเข ้าไปในถํ้าสมบัต ิ ่ บ ิ วันแล ้วทีอ ตามทีเ่ คยกระทํากันมา นับเป็ นเวลาหนึง่ ร ้อยสีส ่ า ดัมกับเอวาออกจากสวน 10 คืนนัน ้ พวกเขาทัง้ สองก็ลก ุ ขึน ้ อธิษฐานต่อพระเจ ้า พอรุง่ เช ้า พวกเขาก็ออกไปทางทิศตะวันตกของถํ้า ไปยังทีท ่ ี่ ข ้าวโพดของพวกเขาอยู่ และพักอยูท ่ น ี่ ั่นใต ้ร่มไม ้ตามธรรม เนียม ั ว์ร ้ายมากมายมาล ้อมพวกเขาไว ้ ซาตาน 11 แต่เมือ ่ มีสต กระทําด ้วยความชัว่ ร ้ายของมัน เพือ ่ ทําสงครามกับอาดัมโดย ผ่านทางการแต่งงาน บทที่ 70 1 ภายหลังจากนี้ ซาตานผู ้เกลียดชังความดีทงั ้ ปวง ก็ปรากฏ กายเป็ นทูตสวรรค์พร ้อมกับทูตสวรรค์อก ี สองคน ซึง่ มี ลักษณะเหมือนกับทูตสวรรค์สามองค์ทน ี่ ํ าทองคํา ธูป และ มดยอบมาให ้อาดัม 2 ขณะทีท ่ งั ้ สองอยูใ่ ต ้ต ้นไม ้ ทัง้ สองเดินผ่านหน ้าอาดัมกับเอ วา และทักทายอาดัมกับเอวาด ้วยถ ้อยคําอันไพเราะแต่เต็ม ไปด ้วยเล่หเ์ หลีย ่ ม 3 เมือ ่ อาดัมกับเอวาเห็นท่าทางทีง่ ดงามของเขาทัง้ สอง และ ได ้ยินคําพูดหวานๆ ของเขาทัง้ สอง อาดัมก็ลก ุ ขึน ้ ต ้อนรับเขา ทัง้ สอง และพาเขาทัง้ สองไปพบเอวา และเขาทัง้ สองก็อยู่
ด ้วยกัน ขณะนัน ้ อาดัมมีใจยินดีเพราะคิดถึงเขาทัง้ สอง และ คิดว่าเขาเป็ นทูตสวรรค์กลุม ่ เดียวกันกับทีน ่ ํ าทองคํา ธูปหอม และมดยอบมาให ้เขา 4 เพราะเมือ ่ พวกเขามาหาอาดัมครัง้ แรก สันติสข ุ และความ ยินดีก็เกิดขึน ้ จากพวกเขา โดยทีพ ่ วกเขานํ าเครือ ่ งหมายทีด ่ ี มาให ้เขา อาดัมจึงคิดว่าพวกเขามาครัง้ ทีส ่ องเพือ ่ มอบ ่ ชมยินดี เพราะ เครือ ่ งหมายอืน ่ ๆ ให ้เขาเพือ ่ แสดงความชืน เขาไม่รู ้ว่าเป็ นซาตาน ดังนัน ้ เขาจึงต ้อนรับพวกเขาด ้วยความ ยินดีและร่วมเดินทางไปกับพวกเขา ่ ชมยินดีเถิด 5 แล ้วซาตานผู ้สูงทีส ่ ด ุ ในพวกเขาพูดว่า “จงชืน โอ อาดัม ดูเถิด พระเจ ้าได ้ส่งพวกเรามาหาเจ ้าเพือ ่ บอกบาง สิง่ แก่เจ ้า” 6 อาดัมจึงถามว่า “มันคืออะไร?” ซาตานจึงตอบว่า “เป็ น เรือ ่ งเล็กน ้อย แต่เป็ นพระวจนะของพระเจ ้า เจ ้าจะฟั งจาก พวกเราและทําตามหรือไม่? แต่ถ ้าเจ ้าไม่ฟัง เราจะกลับไปหา พระเจ ้าและบอกพระองค์วา่ เจ ้าจะไม่รับพระวจนะของ พระองค์” 7 ซาตานจึงพูดกับอาดัมอีกว่า “อย่ากลัวเลย และอย่าให ้ ความกลัวเกิดขึน ้ กับเจ ้าเลย เจ ้าไม่รู ้จักพวกเราหรือ?” 8 แต่อาดัมกล่าวว่า “ฉั นไม่รู ้จักคุณ” 9 แล ้วซาตานกล่าวแก่เขาว่า "เราเป็ นทูตสวรรค์ทน ี่ ํ าทองคํา มาให ้ท่าน และนํ ามันไปทีถ ่ ํ้า อีกคนนีค ้ อ ื ผู ้ทีน ่ ํ าธูปมาให ้ท่าน และคนทีส ่ ามคือผู ้ทีน ่ ํ ามดยอบมาให ้ท่าน เมือ ่ ท่านอยูบ ่ นยอด เขา และเป็ นผู ้พาท่านไปยังถํ้า 10 “ส่วนทูตสวรรค์องค์อน ื่ ๆ ซึง่ เป็ นเพือ ่ นร่วมทางของเราที่ แบกท่านมาถึงถํ้านัน ้ พระเจ ้าไม่ได ้ส่งพวกเขาไปกับพวกเรา ในครัง้ นี้ เพราะพระองค์ตรัสกับพวกเราว่า ‘ท่านพอใจแล ้ว’” ่ และกล่าวแก่ทต 11 เมือ ่ อาดัมได ้ยินคําเหล่านี้ เขาก็เชือ ู สวรรค์เหล่านัน ้ ว่า “จงพูดพระวจนะของพระเจ ้า เพือ ่ เราจะรับ มันได ้” 12 ซาตานจึงกล่าวแก่เขาว่า “จงสาบานและสัญญากับฉั นว่า เจ ้าจะรับมัน” 13 แล ้วอาดัมก็กล่าวว่า “ฉั นไม่รู ้ว่าจะสาบานหรือสัญญา อย่างไร” 14 ซาตานจึงพูดกับเขาว่า “จงยืน ่ มือของคุณออกมาและใส่ ไว ้ในมือของฉั น” 15 แล ้วอาดัมก็ยน ื่ มือของเขาออกไปและใส่ไว ้ในมือของ ซาตาน เมือ ่ ซาตานกล่าวกับเขาว่า "จงพูดเถิด บัดนี้ พระเจ ้า ทรงมีชวี ต ิ มีเหตุผล และพูดจริง ผู ้ทรงยกระดับสวรรค์ใน อวกาศ และสถาปนาแผ่นดินโลกไว ้เหนือนํ้ า และทรงสร ้าง ฉั นจากธาตุทงั ้ สี่ และจากผงคลีดน ิ ของแผ่นดินโลก ฉั นจะไม่ ผิดสัญญา และจะไม่ละทิง้ คําพูดของฉั น" 16 และอาดัมก็สาบานดังนี้ 17 แล ้วซาตานก็กล่าวแก่เขาว่า “ดูเถิด บัดนีเ้ ป็ นเวลา พอสมควรแล ้วตัง้ แต่เจ ้าออกจากสวนมา เจ ้าก็ไม่รู ้จักความชัว่ ร ้ายหรือความชัว่ ช ้า แต่บด ั นีพ ้ ระเจ ้าตรัสกับเจ ้าว่า จงรับเอวา ผู ้ออกมาจากอุ ้งเชิงกรานของเจ ้ามาแต่งงานกับนาง และให ้ นางมีบต ุ รแก่เจ ้า เพือ ่ ปลอบโยนเจ ้า และเพือ ่ ขับไล่ความ ทุกข์ยากและความโศกเศร ้าออกไปจากเจ ้า บัดนีส ้ งิ่ นีไ้ ม่ยาก และไม่มอ ี ะไรน่าอับอายสําหรับเจ ้าเลย” บทที่ 71 1 แต่เมือ ่ อาดัมได ้ยินถ ้อยคําเหล่านีจ ้ ากซาตาน เขาก็เศร ้า โศกมากเพราะคําสาบานและคําสัญญาของเขา และกล่าวว่า “ฉั นจะล่วงประเวณีกบ ั เนือ ้ หนังและกระดูกของฉั น และฉั นจะ บาปต่อตัวเองหรือไม่ เพือ ่ ให ้พระเจ ้าทําลายฉั น และลบฉั น ออกไปจากพืน ้ แผ่นดินโลก?”
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
2 "ตัง้ แต่ครัง้ แรกทีข ่ ้าพเจ ้ากินผลจากต ้นไม ้นัน ้ พระองค์ทรง ขับไล่ข ้าพเจ ้าออกจากสวนไปยังดินแดนแปลกถิน ่ นี้ และทรง พรากเอาความสดใสของข ้าพเจ ้าไป และทรงนํ าความตายมา ่ ้าพเจ ้า ถ ้าข ้าพเจ ้าทําเช่นนี้ พระองค์จะทรงตัดชีวต สูข ิ ของ ข ้าพเจ ้าออกจากแผ่นดินนัน ้ และจะทรงเหวีย ่ งข ้าพเจ ้าลงใน นรก และจะทรงทรมานข ้าพเจ ้าอยูท ่ น ี่ ั่นเป็ นเวลานาน 3 "แต่พระเจ ้าไม่เคยตรัสถ ้อยคําทีท ่ า่ นได ้บอกข ้าพเจ ้าเลย และท่านทัง้ หลายก็มไิ ด ้เป็ นทูตสวรรค์ของพระเจ ้า และมิได ้ ถูกส่งมาจากพระองค์ แต่ทา่ นทัง้ หลายเป็ นปี ศาจ จงมาหา ข ้าพเจ ้าภายใต ้รูปลักษณ์อน ั หลอกลวงของทูตสวรรค์ จงไป ให ้ห่างจากข ้าพเจ ้า เจ ้าผู ้ถูกพระเจ ้าสาปแช่ง!" 4 แล ้วปี ศาจเหล่านัน ้ ก็หนีไปจากอาดัม เขาและเอวาจึงลุกขึน ้ กลับไปยังถํ้าสมบัต ิ และเข ้าไปในถํ้านัน ้ 5 แล ้วอาดัมก็พด ู กับเอวาว่า “ถ ้าเจ ้าเห็นสิง่ ทีฉ ่ ั นทํา อย่าบอก เลย เพราะฉั นทําบาปต่อพระเจ ้าและสาบานโดยอ ้างพระนาม อันยิง่ ใหญ่ของพระองค์ และฉั นได ้วางมือของฉั นไว ้ในมือ ของซาตานอีกครัง้ ” แล ้วเอวาก็เงียบไป ดังทีอ ่ าดัมบอกเธอ 6 แล ้วอาดัมก็ลก ุ ขึน ้ กางมือออกทูลพระเจ ้า วิงวอนและ วิงวอนพระองค์ด ้วยนํ้ าตา ขอทรงยกโทษให ้แก่เขาในสิง่ ที่ ่ บ ิ วันสี่ เขาได ้กระทําไป อาดัมจึงยืนอธิษฐานอยูอ ่ ย่างนัน ้ สีส สิบคืน เขาไม่ได ้กินหรือดืม ่ สิง่ ใดเลย จนกระทั่งล ้มลงกับพืน ้ ด ้วยความหิวกระหาย 7 แล ้วพระเจ ้าทรงส่งพระวจนะของพระองค์ไปหาอาดัม ซึง่ ทรงให ้เขาลุกขึน ้ จากทีท ่ เี่ ขานอนอยู่ และตรัสแก่เขาว่า “โอ อาดัม เหตุใดเจ ้าจึงสาบานในนามของเรา และเหตุใดเจ ้าจึง ทําพันธสัญญากับซาตานอีกครัง้ หนึง่ ” 8 แต่อาดัมร ้องไห ้และกล่าวว่า “โอ ้พระเจ ้า โปรดยกโทษให ้ ่ ว่าพวก ข ้าพเจ ้า เพราะข ้าพเจ ้าทําสิง่ นีโ้ ดยไม่รู ้ตัว เพราะเชือ เขาเป็ นทูตสวรรค์ของพระเจ ้า” 9 พระเจ ้าทรงยกโทษให ้แก่อาดัมโดยตรัสแก่เขาว่า “จงระวัง ซาตาน” 10 และพระองค์ทรงถอนพระวจนะของพระองค์จากอาดัม 11 แล ้วจิตใจของอาดัมก็เบาลง จึงพาเอวาออกไปจากถํ้า เพือ ่ ทําอาหารให ้ร่างกายของตน 12 แต่ตงั ้ แต่วันนัน ้ เป็ นต ้นมา อาดัมก็คด ิ เรือ ่ งการแต่งงานของ เอวาอยูเ่ สมอ เพราะกลัวว่าพระเจ ้าจะทรงพิโรธเขา 13 แล ้วอาดัมกับเอวาก็ไปทีแ ่ ม่นํ้าและนั่งลงทีฝ ่ ั่ งเหมือนอย่าง ทีค ่ นทั่วไปทํากันเมือ ่ พวกเขาสนุกสนานกัน 14 แต่ซาตานอิจฉาพวกเขา และต ้องการจะทําลายพวกเขา บทที่ 72 1 จากนัน ้ ซาตานกับพวกทหารอีกสิบคนก็แปลงกายเป็ นหญิง ้ เพือ สาว ซึง่ ไม่เหมือนหญิงสาวอืน ่ ใดในโลกทัง้ สิน ่ จะได ้มี พระคุณ 2 ทัง้ สองขึน ้ มาจากแม่นํ้าต่อหน ้าอาดัมและเอวา และพูดกัน ว่า “มาเถิด เรามามองดูใบหน ้าของอาดัมและเอวา ซึง่ เป็ น มนุษย์บนโลกนี้ ช่างงดงามเหลือเกิน และรูปลักษณ์ของพวก เขาต่างจากใบหน ้าของเราเสียจริง” แล ้วทัง้ สองก็มาหาอาดัม และเอวา และทักทายพวกเขา และยืนตะลึงงันอยูก ่ บ ั พวกเขา 3 อาดัมกับเอวาก็มองดูพวกเขาด ้วย และประหลาดใจใน ความงามของพวกเขา และพูดว่า “ใต ้พวกเรามีโลกอืน ่ อีก หรือไม่ ทีม ่ ส ี งิ่ มีชวี ต ิ ทีง่ ดงามเช่นนี”้ 4 และสาวเหล่านัน ้ ก็กล่าวแก่อาดัมกับเอวาว่า “ใช่แล ้ว เรา เป็ นสรรพสิง่ ทีอ ่ ด ุ มสมบูรณ์” 5 แล ้วอาดัมก็ถามพวกเขาว่า “แล ้วพวกเจ ้าจะทวีจํานวนขึน ้ ได ้อย่างไร?” 6 พวกเขาตอบเขาว่า “พวกเรามีสามีทแ ี่ ต่งงานกับพวกเรา และพวกเราก็ให ้กําเนิดบุตรแก่พวกเขา ซึง่ เติบโตขึน ้ และ
พวกเขาก็แต่งงานกันและแต่งงานกันต่อไป และพวกเขาก็ให ้ กําเนิดบุตรด ้วย และด ้วยเหตุนพ ี้ วกเราจึงเพิม ่ พูนขึน ้ และหาก ่ เรา เราจะแสดงให ้เจ ้า เป็ นเช่นนัน ้ โอ อาดัม เจ ้าจะไม่เชือ เห็นสามีและบุตรของเรา” 7 แล ้วพวกเขาก็ตะโกนข ้ามแม่นํ้า เหมือนกับจะเรียกสามีและ ลูกๆ ของตนทีข ่ น ึ้ มาจากแม่นํ้า ทัง้ ผู ้ชายและเด็กๆ และทุก คนก็มาหาภรรยาของเขา โดยมีลก ู ๆ อยูก ่ บ ั เขาด ้วย 8 เมือ ่ อาดัมกับเอวาเห็นเขา พวกเขาก็ยน ื พูดไม่ออกและ ประหลาดใจ 9 แล ้วพวกเขากล่าวแก่อาดัมและเอวาว่า “ท่านทัง้ หลายเห็น สามีและลูกๆ ของเราแล ้ว แต่งงานกับเอวาเหมือนอย่างทีเ่ รา แต่งงานกับภรรยาของเรา และท่านทัง้ หลายก็จะมีลก ู ๆ เหมือนกับเรา” นีเ่ ป็ นอุบายของซาตานเพือ ่ หลอกลวงอาดัม 10 ซาตานคิดในใจว่า “พระเจ ้าสัง่ อาดัมเกีย ่ วกับผลของ ต ้นไม ้นัน ้ ก่อน โดยตรัสแก่เขาว่า ‘อย่ากินผลจากต ้นไม ้นัน ้ มิฉะนัน ้ เจ ้าจะตาย’ แต่อาดัมกินผลจากต ้นไม ้นัน ้ และพระเจ ้า ก็ไม่ได ้ทรงประหารเขา พระองค์เพียงแต่ทรงกําหนดความ ตาย ภัยพิบต ั ิ และการทดลองต่างๆ ให ้แก่เขา จนถึงวันทีเ่ ขา จะออกจากร่างกายของเขา” 11 "บัดนี้ ถ ้าฉั นหลอกเขาให ้ทําอย่างนี้ และให ้แต่งงานกับเอ วาโดยไม่ได ้พระบัญชาของพระเจ ้า พระเจ ้าจะทรงฆ่าเขาเสีย " 12 เพราะฉะนัน ้ ซาตานจึงแสดงนิมต ิ นีใ้ ห ้อาดัมกับเอวาเห็น เพราะมันแสวงหาทีจ ่ ะฆ่าเขา และทําให ้เขาหายไปจากพืน ้ แผ่นดินโลก 13 ขณะนัน ้ ไฟแห่งบาปก็ลก ุ โชนขึน ้ เหนืออาดัม และเขาคิด ทีจ ่ ะทําบาป แต่เขายับยัง้ ตัวเองไว ้ ด ้วยเกรงว่าหากเขาทํา ตามคําแนะนํ าของซาตาน พระเจ ้าจะทรงประหารชีวต ิ เขา 14 แล ้วอาดัมกับเอวาก็ลก ุ ขึน ้ อธิษฐานต่อพระเจ ้า ในขณะที่ ซาตานและกองทัพของมันลงไปในแม่นํ้าต่อหน ้าอาดัมกับเอ วา เพือ ่ ให ้พวกเขาเห็นว่าพวกเขากําลังจะกลับไปยังดินแดน ของตนเอง 15 จากนัน ้ อาดัมกับเอวาก็กลับไปทีถ ่ ํ้าสมบัตอ ิ ก ี ครัง้ ตามเคย ประมาณเวลาเย็น 16 คืนนัน ้ ทัง้ สองก็ลก ุ ขึน ้ อธิษฐานต่อพระเจ ้า อาดัมยังคงยืน อธิษฐานอยู่ แต่ไม่รู ้ว่าจะอธิษฐานอย่างไร เพราะคิดถึงเรือ ่ ง งานแต่งงานของเอวา และเขายังคงอธิษฐานเช่นนัน ้ จนถึง เช ้า 17 เมือ ่ แสงสว่างขึน ้ อาดัมก็พด ู กับเอวาว่า “จงลุกขึน ้ เราไป ข ้างล่างภูเขาทีพ ่ วกเขานํ าทองคํามาให ้เรา และเราจะถาม พระเจ ้าเกีย ่ วกับเรือ ่ งนีก ้ น ั ” 18 แล ้วเอวาจึงกล่าวว่า “เรือ ่ งนัน ้ เป็ นเรือ ่ งอะไร โอ อาดัม” 19 แล ้วท่านก็ตอบนางว่า “ข ้าพเจ ้าขอทูลขอพระเจ ้าให ้ทรง แจ ้งเรือ ่ งพิธส ี มรสแก่ทา่ น เพราะข ้าพเจ ้าจะไม่ทําเช่นนัน ้ หาก ปราศจากพระบัญชาของพระองค์ เกรงว่าพระองค์จะทรงทํา ให ้เราทัง้ สองพินาศ ทัง้ เราและท่าน เพราะปี ศาจเหล่านัน ้ ได ้ จุดไฟในใจข ้าพเจ ้าให ้ลุกโชนด ้วยความคิดถึงสิง่ ทีพ ่ วกมัน แสดงให ้เราเห็น ในการปรากฏกายอันชัว่ ร ้ายของพวกมัน” 20 แล ้วเอวาจึงพูดกับอาดัมว่า “ทําไมเราจึงต ้องไปทีใ่ ต ้ภูเขา? ให ้เราลุกขึน ้ อธิษฐานในถํ้าของเราต่อพระเจ ้า เพือ ่ เราจะได ้รู ้ ว่าคําแนะนํ านีด ้ ห ี รือไม่ด”ี 21 แล ้วอาดัมก็ลก ุ ขึน ้ อธิษฐานและกล่าวว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า พระองค์ทรงทราบว่าพวกเราได ้ล่วงละเมิดต่อพระองค์ และ ตัง้ แต่พวกเราล่วงละเมิดนัน ้ เราก็สญ ู เสียธรรมชาติอน ั สดใส ของเราไป ร่างกายของเราก็กลายเป็ นสัตว์เดรัจฉาน ต ้องการ อาหารและนํ้ า และมีความปรารถนาเหมือนสัตว์” 22 “ขอพระเจ ้าโปรดทรงบัญชาพวกข ้าพระองค์ทงั ้ หลายว่า อย่ายอมให ้พวกเขาโดยปราศจากพระบัญชาของพระองค์ เกรงว่าพระองค์จะทรงทําให ้พวกข ้าพระองค์พน ิ าศ เพราะถ ้า
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
พระองค์ไม่ทรงบัญชา พวกข ้าพระองค์ก็จะพ่ายแพ ้ และทํา ตามคําแนะนํ าของซาตาน และพระองค์จะทรงทําให ้พวกข ้า พระองค์พน ิ าศอีกครัง้ หนึง่ ” 23 “ถ ้าไม่เช่นนัน ้ ก็ขอทรงเอาจิตวิญญาณของเราไปจากเรา เถิด ให ้เราละทิง้ ตัณหาสัตว์นเี้ สียเถิด และถ ้าพระองค์ไม่ทรง สัง่ เราเกีย ่ วกับเรือ ่ งนี้ ก็ขอทรงแยกเอวาออกจากข ้าพระองค์ และแยกข ้าพระองค์ออกจากนาง และทรงให ้เราแต่ละคนอยู่ ห่างไกลจากกัน” 24 "อีกครัง้ หนึง่ ข ้าแต่พระเจ ้า เมือ ่ พระองค์ทรงแยกเราออก จากกัน ปี ศาจจะหลอกลวงเราด ้วยภาพมารร ้าย ทําลายจิตใจ ่ น เรา และทําให ้ความคิดของเราทีม ่ งุ่ สูก ั และกันแปดเปื้ อน ่ น กระนัน ้ ก็ด ี หากไม่ใช่เราแต่ละคนทีม ่ งุ่ สูก ั และกัน อย่างน ้อย ทีส ่ ด ุ ก็จะเป็ นผ่านรูปลักษณ์ของพวกมันเมือ ่ พวกมันแสดงตัว ต่อเรา" ณ ทีน ่ ี้ อาดัมจบคําอธิษฐานของเขา บทที่ 73 1 แล ้วพระเจ ้าทรงเห็นว่าถ ้อยคําของอาดัมเป็ นความจริง และ เขาสามารถรอคอยคําสัง่ ของพระองค์ได ้นานเมือ ่ คํานึงถึง คําแนะนํ าของซาตาน 2 และพระเจ ้าทรงเห็นชอบกับอาดัมในสิง่ ทีเ่ ขาคิดเกีย ่ วกับ เรือ ่ งนี้ และในการอธิษฐานทีเ่ ขาอธิษฐานต่อพระพักตร์ พระองค์ และพระวจนะของพระเจ ้ามาถึงอาดัมและตรัสกับ เขาว่า "โอ อาดัม ถ ้าเพียงแต่เจ ้ามีความระมัดระวังอย่างนี้ ่ ผ่นดินนี!้ " ตัง้ แต่แรก ก่อนทีเ่ จ ้าจะออกจากสวนไปสูแ 3 ครัน ้ แล ้ว พระเจ ้าทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์ทน ี่ ํ าทองคํา และทูตสวรรค์ทน ี่ ํ าธูปหอม และทูตสวรรค์ทน ี่ ํ ามดยอบมาหา อาดัม เพือ ่ แจ ้งให ้เขาทราบถึงเรือ ่ งงานแต่งงานของเขากับเอ วา 4 แล ้วเหล่าทูตสวรรค์เหล่านัน ้ ก็กล่าวแก่อาดัมว่า “จงเอา ทองคําไปให ้เอวาเป็ นของขวัญแต่งงาน และหมัน ้ นางไว ้ แล ้วจงให ้กํายานและมดยอบแก่นางเป็ นของขวัญ แล ้วเจ ้า และนางจงเป็ นเนือ ้ เดียวกัน” 5 อาดัมฟั งคําของเหล่าทูตสวรรค์ และนํ าทองคํามาใส่ไว ้ใน ้ คลุมของนาง และหมัน อกของเอวาในเสือ ้ กับนางด ้วยมือของ เขา 6 แล ้วเหล่าทูตสวรรค์ก็สงั่ ให ้อาดัมกับเอวาลุกขึน ้ อธิษฐานสี่ ่ บ ิ คืน แล ้วหลังจากนัน สิบวันสีส ้ ให ้อาดัมได ้กลับไปหาภรรยา ของเขา เพราะถ ้าทําอย่างนัน ้ ก็จะเป็ นการบริสท ุ ธิแ ์ ละ ปราศจากมลทิน และเขาจะมีบต ุ รซึง่ จะทวีจํานวนขึน ้ จนเต็ม พืน ้ แผ่นดิน 7 แล ้วอาดัมกับเอวาต่างก็รับถ ้อยคําของทูตสวรรค์ และทูต สวรรค์เหล่านัน ้ ก็ออกไปจากพวกเขา ่ บ ิ 8 แล ้วอาดัมกับเอวาก็เริม ่ อดอาหารและอธิษฐานจนครบสีส วัน แล ้วทัง้ สองก็กลับมารวมกันดังทีเ่ หล่าทูตสวรรค์บอกไว ้ และนับตัง้ แต่อาดัมออกจากสวนจนกระทั่งแต่งงานกับเอวา ิ สามวัน นั่นคือเจ็ดเดือนสิบสามวัน เป็ นเวลาสองร ้อยยีส ่ บ 9 ดังนีส ้ งครามของซาตานกับอาดัมก็พา่ ยแพ ้ บทที่ 74 1 และพวกเขาก็อาศัยอยูบ ่ นแผ่นดินโลกทํางานเพือ ่ จะได ้ รักษาสุขภาพร่างกายของตนต่อไป และก็ทําเช่นนัน ้ จนกระทั่งครบเก ้าเดือนแห่งการคลอดบุตรของเอวา และใกล ้ ถึงเวลาทีเ่ ธอจะต ้องคลอดบุตร 2 แล ้วนางก็กล่าวแก่อาดัมว่า “ถํ้านีจ ้ งึ บริสท ุ ธิเ์ พราะหมาย สําคัญต่างๆ ทีไ่ ด ้กระทําไว ้ตัง้ แต่เราออกจากสวนมาแล ้ว และ เราจะอธิษฐานภาวนาในถํ้านัน ้ อีก ดังนัน ้ จึงไม่เหมาะสมทีเ่ รา จะพามันออกมาในถํ้านี้ ให ้เรากลับไปหาศิลากําบังทีซ ่ าตาน
ขว ้างใส่เราเมือ ่ เขาต ้องการจะฆ่าเราด ้วยศิลานัน ้ ดีกว่า แต่พระ เจ ้าทรงบัญชาให ้ศิลานัน ้ กางออกและคลุมเราไว ้เหมือนกัน สาด แล ้วก่อเป็ นถํ้าขึน ้ มา” 3 แล ้วอาดัมก็พาเอวาไปยังถํ้านัน ้ และเมือ ่ ถึงเวลาทีน ่ างจะ คลอดบุตร นางก็ทนทุกข์ทรมานมาก อาดัมก็เสียใจและทุกข์ ใจเพราะนาง เพราะนางใกล ้จะตาย พระวจนะของพระเจ ้าที่ ประทานแก่นางจึงสําเร็จเป็ นจริงว่า “เจ ้าจะต ้องคลอดบุตร ด ้วยความทุกข์ทรมาน และเจ ้าจะต ้องคลอดบุตรด ้วยความ ทุกข์โศก” 4 เมือ ่ อาดัมเห็นความทุกข์ยากของเอวา เขาก็ลก ุ ขึน ้ และ อธิษฐานต่อพระเจ ้าและกล่าวว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า โปรดมองดู ข ้าพระองค์ด ้วยพระเนตรแห่งความเมตตาของพระองค์ และ ทรงนํ านางออกจากความทุกข์ยากของนาง” 5 พระเจ ้าทรงทอดพระเนตรเห็นเอวาสาวใช ้ของพระองค์ และทรงช่วยนางให ้รอด และนางก็ได ้บุตรชายหัวปี ของนาง และบุตรสาวกับเอวาด ้วย 6 แล ้วอาดัมก็ยน ิ ดีทเี่ อวารอดพ ้นจากอันตราย และยินดีทน ี่ าง ให ้กําเนิดบุตรแก่เขา อาดัมจึงปรนนิบต ั เิ อวาในถํ้าจนครบ ่ บุตรว่าคาอิน และตัง้ ชือ ่ บุตรสาวว่าลูลวู า แปดวัน จึงตัง้ ชือ 7 คําว่า "คาอิน" แปลว่า "ผู ้เกลียดชัง" เพราะเขาเกลียดชัง น ้องสาวของตนตัง้ แต่อยูใ่ นครรภ์มารดา ก่อนทีพ ่ วกเขาจะ ่ เขาว่า "คาอิน" คลอดออกมา ดังนัน ้ อาดัมจึงตัง้ ชือ 8 แต่คําว่า ลูลวู า แปลว่า "สวย" เพราะว่าเธอสวยกว่าแม่ของ เธอ 9 แล ้วอาดัมกับเอวาคอยอยูจ ่ นกระทั่งคาอินกับน ้องสาวของ ่ บ ิ วัน อาดัมจึงพูดกับเอวาว่า “พวกเราจะถวาย เขามีอายุได ้สีส เครือ ่ งบูชาเพือ ่ เด็กๆ” 10 แล ้วเอวาพูดว่า “เราจะถวายเครือ ่ งบูชาครัง้ หนึง่ สําหรับ บุตรชายหัวปี และภายหลังเราจะถวายเครือ ่ งบูชาครัง้ หนึง่ สําหรับบุตรสาว” บทที่ 75 1 แล ้วอาดัมก็เตรียมเครือ ่ งบูชา และเขากับเอวาก็ถวายเครือ ่ ง บูชานัน ้ แก่ลก ู ๆ ของตน และนํ าไปไว ้ทีแ ่ ท่นบูชาทีพ ่ วกเขา สร ้างขึน ้ ในตอนแรก 2 และอาดัมได ้ถวายเครือ ่ งบูชาและวิงวอนพระเจ ้าให ้ทรงรับ เครือ ่ งบูชาของเขา 3 แล ้วพระเจ ้าทรงรับเครือ ่ งบูชาของอาดัม และทรงส่งแสง สว่างจากสวรรค์มาส่องลงบนเครือ ่ งบูชานัน ้ อาดัมและลูก ชายก็เข ้าไปใกล ้เครือ ่ งบูชา แต่เอวาและลูกสาวไม่ได ้เข ้าไป ใกล ้ 4 แล ้วอาดัมก็ลงมาจากแท่นบูชา และพวกเขาก็มค ี วามยินดี อาดัมกับเอวาคอยอยูจ ่ นกระทั่งลูกสาวอายุได ้แปดสิบวัน แล ้วอาดัมก็เตรียมเครือ ่ งบูชาและนํ าไปให ้เอวาและเด็กๆ แล ้วพวกเขาก็ไปทีแ ่ ท่นบูชา ซึง่ อาดัมได ้ถวายเครือ ่ งบูชานัน ้ ตามทีเ่ ขาเคยทํา โดยขอให ้พระเจ ้าทรงรับเครือ ่ งบูชาของเขา 5 และพระเจ ้าทรงรับเครือ ่ งบูชาของอาดัมและเอวา แล ้วอา ดัม เอวา และลูก ๆ ก็เข ้ามาใกล ้กัน และลงมาจากภูเขาด ้วย ความยินดี 6 แต่พวกท่านไม่กลับไปยังถํ้าทีพ ่ วกท่านเกิดมา แต่กลับไป ยังถํ้าแห่งสมบัต ิ เพือ ่ ให ้เด็กๆ เดินรอบๆ ถํ้านัน ้ และรับพร ด ้วยสัญลักษณ์ทน ี่ ํ ามาจากสวน 7 แต่เมือ ่ เขาได ้รับพรด ้วยสัญลักษณ์เหล่านีแ ้ ล ้ว พวกเขาก็ กลับไปยังถํ้าทีพ ่ วกเขาเกิด 8 แต่กอ ่ นทีเ่ อวาจะถวายเครือ ่ งบูชา อาดัมได ้พานางไปกับ นาง และพาไปยังแม่นํ้าทีม ่ น ี ํ้ าไหลผ่าน ซึง่ ในตอนแรกพวก เขาได ้กระโดดลงไปในแม่นํ้านัน ้ และพวกเขาก็ชําระล ้าง ร่างกายของตน อาดัมได ้ชําระร่างกายของตน และเอวาก็
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
ชําระร่างกายของนางให ้สะอาดเช่นกัน หลังจากความทุกข์ ทรมานและความทุกข์ยากทีเ่ กิดขึน ้ กับพวกเขา 9 แต่อาดัมกับเอวาล ้างตัวในแม่นํ้านํ้ าแล ้วจึงกลับไปทีถ ่ ํ้า สมบัตท ิ ก ุ คืนเพือ ่ อธิษฐานและได ้รับพร จากนัน ้ จึงกลับไปที่ ถํ้าของตนซึง่ เป็ นทีท ่ เี่ ด็กๆ เกิด 10 อาดัมและเอวาก็ทําเช่นนีจ ้ นกระทั่งลูกๆ เลิกดูดนม เมือ ่ ลูกๆ หย่านมแล ้ว อาดัมก็ถวายเครือ ่ งบูชาเพือ ่ ดวงวิญญาณ ของลูกๆ ของเขา ยกเว ้นสามครัง้ ทีเ่ ขาถวายเครือ ่ งบูชาเพือ ่ พวกเขาทุกสัปดาห์ ้ สุดลงแล ้ว เอวาก็ตงั ้ ครรภ์อก 11 เมือ ่ วันให ้นมบุตรสิน ี และเมือ ่ ้ สุดลง นางก็ได ้บุตรชายและบุตรสาวอีกคน วันของนางสิน ่ บุตรชายว่าอาเบล และตัง้ ชือ ่ หนึง่ และพวกเขาก็ตงั ้ ชือ บุตรสาวว่าอัคลียา ่ บ ิ วันแล ้ว อาดัมก็ถวายเครือ 12 เมือ ่ ครบสีส ่ งบูชาเพือ ่ ลูกชาย และเมือ ่ ครบแปดสิบวันแล ้ว อาดัมก็ถวายเครือ ่ งบูชาอีกครัง้ เพือ ่ ลูกสาว และทํากับพวกเขาเหมือนอย่างทีเ่ ขาเคยทํากับ คาอินและลูลวู า น ้องสาวของเขามาก่อน 13 พระองค์จงึ ทรงนํ าพวกเขามายังถํ้าสมบัต ิ ซึง่ พวกเขา ได ้รับพร แล ้วทรงกลับไปยังถํ้าทีพ ่ วกเขาเกิด หลังจากพวก เขาเกิดแล ้ว เอวาก็หยุดให ้กําเนิดบุตร บทที่ 76 1 และเด็กๆ ก็เริม ่ แข็งแรงขึน ้ และเติบโตขึน ้ แต่คาอินมีใจแข็ง และปกครองน ้องชายของตน 2 และบ่อยครัง้ เมือ ่ บิดาของเขาถวายเครือ ่ งบูชา เขาจะอยู่ เบือ ้ งหลังและไม่ไปกับพวกเขาเพือ ่ ถวายเครือ ่ งบูชา ่ ฟั งบิดามารดาของเขา 3 ส่วนอาเบลนัน ้ มีใจอ่อนโยนและเชือ ซึง่ เขามักจะชวนให ้ถวายเครือ ่ งบูชาเพราะเขารักสิง่ เหล่านี้ และเขาอธิษฐานและอดอาหารมาก 4 แล ้วหมายสําคัญนีก ้ ็มาถึงอาเบล เมือ ่ เขาเข ้าไปในถํ้าสมบัต ิ และเห็นแท่งทองคํา ธูป และมดยอบ เขาจึงถามอาดัมและเอ วา บิดามารดาของเขาเกีย ่ วกับสิง่ เหล่านี้ และถามพวกเขาว่า “พวกเจ ้าได ้สิง่ เหล่านีม ้ าได ้อย่างไร” 5 แล ้วอาดัมก็เล่าเหตุการณ์ทงั ้ หมดทีเ่ กิดขึน ้ กับพวกเขาให ้ อาเบลฟั ง และอาเบลก็รู ้สึกซาบซึง้ ใจกับสิง่ ทีพ ่ อ ่ ของเขาเล่า ให ้อาเบลฟั ง 6 ยิง่ กว่านัน ้ อาดัม บิดาของเขาได ้เล่าให ้เขาฟั งถึงงานของ พระเจ ้าและเรือ ่ งสวน และหลังจากนัน ้ เขาก็อยูข ่ ้างหลังบิดา ของเขาตลอดคืนนัน ้ ในถํ้าแห่งสมบัต ิ 7 คืนนัน ้ ขณะทีเ่ ขากําลังอธิษฐานอยู่ ซาตานก็ปรากฏกายแก่ เขาในรูปของชายคนหนึง่ ซึง่ กล่าวแก่เขาว่า “เจ ้าได ้ยุยงบิดา ของเจ ้าหลายครัง้ ให ้ถวายเครือ ่ งบูชา อดอาหาร และ อธิษฐาน ดังนัน ้ เราจะฆ่าเจ ้า และให ้เจ ้าพินาศไปจากโลกนี”้ 8 ส่วนอาเบลนัน ้ เขาอธิษฐานต่อพระเจ ้าและขับไล่ซาตาน ่ คําของมาร ครัน ออกไปจากเขา และไม่เชือ ้ รุง่ สาง ทูตสวรรค์ ของพระเจ ้าปรากฏแก่เขา ทูตนัน ้ กล่าวแก่เขาว่า “อย่าย่น ระยะเวลาการอดอาหาร การอธิษฐาน และการถวายเครือ ่ ง บูชาแด่พระเจ ้าของท่าน เพราะดูเถิด พระเจ ้าทรงรับคํา อธิษฐานของท่านแล ้ว อย่ากลัวรูปเคารพทีป ่ รากฏแก่ทา่ นใน เวลากลางคืน และผู ้ทีส ่ าปแช่งท่านจนตาย” แล ้วทูตสวรรค์ก็ จากเขาไป 9 พอรุง่ เช ้า อาเบลมาหาอาดัมและเอวา และเล่าให ้พวกเขา ฟั งถึงนิมต ิ ทีเ่ ขาได ้เห็น แต่เมือ ่ ได ้ยินเช่นนัน ้ พวกเขาก็ โศกเศร ้าเสียใจมาก แต่ก็ไม่ได ้พูดอะไรกับเขาเลย พวกเขา เพียงแต่ปลอบโยนเขาเท่านัน ้ 10 ส่วนคาอินผู ้มีใจแข็งกระด ้างนัน ้ ซาตานได ้มาหาเขาใน เวลากลางคืน แสดงตัวและกล่าวกับเขาว่า "เพราะว่าอาดัม กับเอวารักอาแบลน ้องชายของเจ ้ามากกว่าทีร่ ักเธอ และ
ปรารถนาจะแต่งงานกับน ้องสาวทีส ่ วยงามของเจ ้า เพราะว่า พวกเขารักเขา แต่พวกเขาปรารถนาจะแต่งงานกับน ้องสาวที่ โชคร ้ายของเขา เพราะว่าพวกเขาเกลียดชังเจ ้า 11 “บัดนีข ้ ้าพเจ ้าขอเตือนท่านว่า เมือ ่ เขาทัง้ หลายทําเช่นนัน ้ จงฆ่าพีช ่ ายของท่านเสียเถิด แล ้วน ้องสาวของท่านก็จะต ้อง ถูกทิง้ ให ้อยูเ่ พือ ่ ท่าน และน ้องสาวของเขาก็จะถูกโยนทิง้ ไป” 12 และซาตานก็ออกไปจากเขา แต่คนชัว่ นัน ้ ยังคงอยูใ่ นใจ ของคาอิน ผู ้ซึง่ พยายามฆ่าน ้องชายของตนอยูห ่ ลายครัง้ บทที่ 77 1 แต่เมือ ่ อาดัมเห็นว่าพีช ่ ายเกลียดน ้องชาย เขาจึงพยายาม จะทําให ้ใจของพวกเขาอ่อนลง และกล่าวแก่คาอินว่า “ลูก เอ๋ย จงเอาผลจากการหว่านของเจ ้าไปถวายแด่พระเจ ้า เพือ ่ พระองค์จะได ้ทรงอภัยความชัว่ และความบาปของเจ ้า” 2 พระองค์ตรัสแก่อาเบลอีกว่า “จงเอาส่วนทีห ่ ว่านไปจากเจ ้า ไปถวายเป็ นเครือ ่ งบูชาแด่พระเจ ้า เพือ ่ พระองค์จะได ้ทรง อภัยความชัว่ และความบาปของเจ ้า” 3 แล ้วอาเบลก็ฟังเสียงของบิดาของตน และนํ าส่วนทีห ่ ว่าน ไปถวายเป็ นเครือ ่ งบูชาทีด ่ ี และกล่าวแก่บด ิ าของเขาว่า “อา ดัม จงมาด ้วยข ้าพเจ ้า เพือ ่ แสดงให ้ข ้าพเจ ้าเห็นว่าจะถวาย เครือ ่ งบูชานัน ้ อย่างไร” 4 พวกเขาพาอาดัมกับเอวาไปด ้วย และแสดงให ้อาเบลเห็น วิธถ ี วายเครือ ่ งบูชาบนแท่นบูชา หลังจากนัน ้ พวกเขาก็ลก ุ ขึน ้ อธิษฐานขอให ้พระเจ ้าทรงยอมรับเครือ ่ งบูชาของอาเบล 5 แล ้วพระเจ ้าทรงทอดพระเนตรอาเบลและทรงรับเครือ ่ งบูชา ของเขา พระเจ ้าทรงพอพระทัยอาเบลยิง่ กว่าเครือ ่ งบูชาของ เขา เพราะเขามีจต ิ ใจดีและร่างกายบริสท ุ ธิ์ ไม่มรี อ ่ งรอยของ ความชัว่ ร ้ายใดๆ ในตัวเขาเลย 6 แล ้วพวกเขาก็ลงมาจากแท่นบูชา และไปยังถํ้าทีพ ่ วกเขา อาศัยอยู่ แต่อาเบลมีความยินดีทไี่ ด ้ถวายเครือ ่ งบูชา จึงถวาย ั ดาห์ละสามครัง้ ตามแบบอย่างของอาดัม เครือ ่ งบูชานีส ้ ป บิดาของเขา 7 แต่สําหรับคาอินนัน ้ เขาไม่ได ้พอใจทีจ ่ ะถวายเครือ ่ งบูชา แต่หลังจากโกรธพ่อของเขาเป็ นอย่างมาก เขาก็ถวายเครือ ่ ง บูชาของเขาครัง้ หนึง่ และเมือ ่ เขาถวายแล ้ว สายตาของเขา จดจ ้องไปทีเ่ ครือ ่ งบูชาทีเ่ ขาทํา และเขานํ าแกะทีเ่ ล็กทีส ่ ด ุ ของเขามาเป็ นเครือ ่ งบูชา และสายตาของเขาจดจ ้องไปที่ เครือ ่ งบูชานัน ้ อีกครัง้ 8 เพราะฉะนัน ้ พระเจ ้าจึงไม่ทรงรับเครือ ่ งบูชาของเขา เพราะว่าใจของเขาเต็มไปด ้วยความคิดทีจ ่ ะฆ่าคน 9 แล ้วพวกเขาทัง้ หมดก็อยูร่ ว่ มกันในถํ้าทีเ่ อวาได ้ให ้กําเนิด ิ ห ้าปี และอาเบลมีอายุสบ ิ สองปี บุตร จนกระทั่งคาอินมีอายุสบ บทที่ 78 1 แล ้วอาดัมกล่าวแก่เอวาว่า “ดูเถิด เด็กๆ โตเป็ นผู ้ใหญ่แล ้ว เราต ้องคิดหาภรรยาให ้พวกเขา” 2 แล ้วเอวาตอบว่า “เราจะทําได ้อย่างไร?” 3 แล ้วอาดัมก็กล่าวแก่นางว่า “พวกเราจะรวมน ้องสาวของอา เบลเข ้ากับคาอิน และน ้องสาวของคาอินเข ้ากับอาเบล” 4 แล ้วเอวาจึงกล่าวแก่อาดัมว่า “ฉั นไม่ชอบคาอินเพราะเขา ใจแข็ง แต่ขอให ้เขารออยูจ ่ นกว่าเราจะถวายตัวแด่พระเจ ้า เพือ ่ เขา” 5 และอาดัมไม่พด ู อะไรอีกต่อไป 6 ในระหว่างนัน ้ ซาตานมาหาคาอินในร่างของคนทุง่ นา และ กล่าวแก่เขาว่า “ดูเถิด อาดัมกับเอวาได ้ปรึกษาหารือกันเรือ ่ ง การแต่งงานของพวกเจ ้าทัง้ สอง และพวกเขาได ้ตกลงกันที่
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
จะให ้พีส ่ าวของอาเบลแต่งงานกับเจ ้า และน ้องสาวของเจ ้า แต่งงานกับเขา 7 “แต่ถ ้าไม่ใช่เพราะฉั นรักเจ ้า ฉั นคงไม่บอกเรือ ่ งนีก ้ บ ั เจ ้า แต่ ่ ฟั งฉั น ฉั นจะนํ าชุด ถ ้าเจ ้ารับฟั งคําแนะนํ าของฉั น และเชือ สวย ๆ มาให ้ในวันแต่งงานของเจ ้า มีทองและเงินมากมาย และญาติพน ี่ ้องของฉั นจะไปเยีย ่ มเจ ้า” 8 แล ้วคาอินก็พด ู ด ้วยความยินดีวา่ “ญาติๆ ของคุณอยูท ่ ี่ ไหน?” 9 ซาตานตอบว่า “ญาติของฉั นอยูใ่ นสวนทางเหนือ ซึง่ ฉั น เคยตัง้ ใจจะพาอาดัม บิดาของคุณไปทีน ่ ั่น แต่เขาไม่ยอมรับ ข ้อเสนอของฉั น 10 “แต่ถ ้าเจ ้ารับคําของข ้าพเจ ้า และถ ้าเจ ้ามาหาข ้าพเจ ้า หลังจากแต่งงานแล ้ว เจ ้าจะได ้พักผ่อนจากความทุกข์ยากที่ เจ ้าเผชิญอยู่ และเจ ้าจะได ้พักผ่อนและมีชวี ต ิ ทีด ่ ก ี ว่าอาดัม บิดาของเจ ้า” 11 เมือ ่ ได ้ยินคําเหล่านีข ้ องซาตาน คาอินก็เปิ ดหูของเขา และเอนเอียงไปตามคําพูดของเขา 12 และเขาไม่ได ้อยูท ่ ท ี่ งุ่ นาอีกต่อไป แต่ไปหาเอวามารดา ของเขา แล ้วตีนาง และสาปแช่งนาง และพูดกับนางว่า “ทําไมเจ ้าจึงพาพีส ่ าวของฉั นไปแต่งงานกับพีช ่ ายของฉั น ฉั นตายแล ้วหรือ” 13 แต่มารดาของเขาสงบลง แล ้วส่งเขาไปยังทุง่ ทีเ่ ขาเคยอยู่ 14 เมือ ่ อาดัมมาถึง นางก็เล่าเรือ ่ งทีค ่ าอินกระทําให ้เขาฟั ง 15 แต่อาดัมเสียใจและนิง่ เงียบ และไม่พด ู อะไรสักคํา 16 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ อาดัมก็พด ู กับคาอินบุตรของตนว่า “จงเอาแกะ น ้อยและดีของเจ ้าไปถวายแด่พระเจ ้าของเจ ้า และเราจะพูด กับพีช ่ ายของเจ ้าให ้ถวายข ้าวเป็ นเครือ ่ งบูชาแด่พระเจ ้าของ เขา” 17 เขาทัง้ สองก็ฟังคําของอาดัม บิดาของตน และนํ าเครือ ่ ง บูชาของตนไปถวายบนภูเขาใกล ้แท่นบูชา 18 แต่คาอินประพฤติตวั เย่อหยิง่ ต่อพีช ่ ายของตน และผลัก พีช ่ ายของตนออกจากแท่นบูชา และไม่ยอมให ้พีช ่ ายนํ า เครือ ่ งบูชาของตนไปถวายบนแท่นบูชา แต่กลับนํ าเครือ ่ ง บูชาของตนเองไปถวายบนแท่นนัน ้ ด ้วยใจทีจ ่ องหอง เต็มไป ด ้วยเล่หเ์ หลีย ่ มและการฉ ้อโกง 19 ส่วนอาเบลนัน ้ เขาเอาหินทีอ ่ ยูใ่ กล ้ๆ มาตัง้ ไว ้ แล ้วถวาย ของถวายด ้วยใจถ่อมตนและปราศจากเล่หเ์ หลีย ่ ม 20 ขณะนัน ้ กายินกําลังยืนอยูท ่ แ ี่ ท่นบูชาซึง่ เขาได ้ถวาย เครือ ่ งบูชาของเขา และเขาร ้องทูลพระเจ ้าให ้ทรงรับเครือ ่ ง บูชาของเขา แต่พระเจ ้าไม่ทรงรับเครือ ่ งบูชานัน ้ จากเขา และ ิ ธิก ไฟศักดิส ์ ท ์ ็ไม่ลงมาเผาผลาญเครือ ่ งบูชาของเขา 21 แต่เขายังคงยืนอยูต ่ รงหน ้าแท่นบูชาด ้วยอารมณ์ขบขัน และความโกรธ มองไปทีอ ่ าแบลพีช ่ ายของเขา เพือ ่ ดูวา่ พระ เจ ้าจะทรงรับเครือ ่ งบูชาของเขาหรือไม่ 22 แล ้วอาเบลก็อธิษฐานต่อพระเจ ้าให ้ทรงรับเครือ ่ งบูชาของ ิ ธิก เขา แล ้วไฟศักดิส ์ ท ์ ็ลงมาเผาผลาญเครือ ่ งบูชาของเขา พระเจ ้าทรงได ้กลิน ่ หอมหวานของเครือ ่ งบูชาของเขา เพราะ ่ ชมยินดีในเขา อาเบลรักเขาและชืน 23 และเพราะว่าพระเจ ้าทรงพอพระทัยเขา พระองค์จงึ ทรงส่ง ทูตสวรรค์แห่งความสว่างในรูปมนุษย์ทไี่ ด ้ร่วมรับประทาน เครือ ่ งบูชาของเขาไปให ้เขา เพราะเขาได ้กลิน ่ หอมหวาน ของเครือ ่ งบูชาของเขา และทูตสวรรค์เหล่านัน ้ ก็ปลอบโยน อาเบลและทําให ้ใจของเขาเข ้มแข็งขึน ้ 24 แต่คาอินเห็นเหตุการณ์ทงั ้ หมดทีเ่ กิดขึน ้ ในการถวายของ พีช ่ ายของตน และโกรธเพราะเรือ ่ งนัน ้ 25 แล ้วเขาก็เปิ ดปากของเขาและดูหมิน ่ พระเจ ้า เพราะ พระองค์ไม่ทรงรับเครือ ่ งบูชาของเขา
26 แต่พระเจ ้าตรัสแก่คาอินว่า “เหตุใดเจ ้าจึงเศร ้าโศก? จง ชอบธรรมเถิด เพือ ่ เราจะยอมรับเครือ ่ งบูชาของเจ ้า อย่า ต่อต ้าน เจ ้าบ่นว่าเรา แต่เจ ้ากลับบ่นต่อตัวเจ ้าเอง” 27 พระเจ ้าทรงตรัสสิง่ นีแ ้ ก่คาอินเพือ ่ ตําหนิ และเพราะ พระองค์ทรงเกลียดชังเขาและเครือ ่ งบูชาของเขา 28 แล ้วคาอินก็ลงมาจากแท่นบูชา สีหน ้าของเขาเปลีย ่ นไป และเศร ้าหมอง เขามาหาบิดามารดาของเขา และเล่า เรือ ่ งราวทัง้ หมดทีเ่ กิดขึน ้ กับเขาให ้พวกเขาฟั ง อาดัมเศร ้า โศกมาก เพราะพระเจ ้าไม่ทรงรับเครือ ่ งบูชาของคาอิน 29 แต่อาเบลลงมาด ้วยความยินดีและใจเบิกบานใจ เล่าให ้ บิดามารดาฟั งว่าพระเจ ้าทรงยอมรับเครือ ่ งบูชาของเขา อย่างไร พวกท่านก็ดใี จและจูบหน ้าเขา 30 อาเบลจึงกล่าวแก่บด ิ าของตนว่า “เพราะว่าคาอินผลัก ข ้าพเจ ้าออกจากแท่นบูชา และไม่ยอมให ้ข ้าพเจ ้าถวาย เครือ ่ งบูชาบนนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงสร ้างแท่นบูชาสําหรับข ้าพเจ ้า เอง และถวายเครือ ่ งบูชาบนนัน ้ ” 31 แต่เมือ ่ อาดัมได ้ยินดังนี้ เขาก็เสียใจมาก เพราะเป็ นแท่น บูชาทีเ่ ขาสร ้างขึน ้ ในตอนแรก และได ้ถวายเครือ ่ งบูชาของ เขาเองบนนัน ้ ด ้วย 32 ฝ่ ายคาอินนัน ้ เขาโกรธและโมโหมาก จึงไปทีท ่ งุ่ นา แล ้ว ซาตานก็เข ้ามาหาเขาและกล่าวแก่เขาว่า “เนือ ่ งจากอาแบล น ้องชายของท่านได ้ไปหลบภัยอยูก ่ บ ั อาดัมบิดาของท่าน เพราะท่านผลักเขาออกจากแท่นบูชา พวกเขาจึงจูบหน ้าเขา ื่ ชมยินดีในตัวเขา มากกว่าตัวท่านเสียอีก” และพวกเขาก็ชน 33 เมือ ่ คาอินได ้ยินถ ้อยคําเหล่านีข ้ องซาตาน เขาก็โกรธมาก และไม่ยอมให ้ใครรู ้ แต่เขากําลังวางแผนจะฆ่าพีช ่ ายของตน จนกระทั่งพาพีช ่ ายเข ้าไปในถํ้า แล ้วจึงพูดกับพีช ่ ายว่า 34 "โอ ้ พีช ่ าย แผ่นดินนีช ้ า่ งงดงามเหลือเกิน และมีต ้นไม ้ที่ งดงามและน่ารืน ่ รมย์มากมาย และดูงดงามจับใจเหลือเกิน! ่ ชมยินดีเลยแม ้แต่ แต่พช ี่ าย ท่านยังไม่เคยไปในทุง่ นาเพือ ่ ชืน วันเดียว 35 "วันนีพ ้ ช ี่ ายของข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าปรารถนาเป็ นอย่างยิง่ ให ้ พีช ่ ายไปกับข ้าพเจ ้าทีท ่ งุ่ นา เพือ ่ จะได ้สนุกสนานและอวยพร ทุง่ นาและฝูงสัตว์ของข ้าพเจ ้า เพราะพีช ่ ายเป็ นคนชอบธรรม และข ้าพเจ ้ารักพีช ่ ายของข ้าพเจ ้ามาก แต่พช ี่ ายของข ้าพเจ ้า กลับเหินห่างจากข ้าพเจ ้า" 36 แล ้วอาเบลก็ยอมไปกับคาอินน ้องชายของเขาทีท ่ งุ่ นา 37 ก่อนจะออกไป คาอินก็พด ู กับอาเบลว่า “จงรอฉั นก่อน ั ว์ป่าอยู”่ จนกว่าฉั นจะไปเอาไม ้เท ้ามาได ้ เพราะมีสต 38 แล ้วอาเบลก็ยน ื รออยูโ่ ดยทีต ่ นบริสท ุ ธิ์ แต่คาอินผู ้เป็ น หัวหน ้าก็หยิบไม ้เท ้าออกมาแล ้วออกไป 39 แล ้วพวกเขาก็เริม ่ เดินไปตามทางนัน ้ คือ คาอินกับอาแบล น ้องชายของเขา คาอินพูดกับเขาและปลอบโยนเขาเพือ ่ ให ้ ่ เขาลืมทุกสิงทุกอย่าง บทที่ 79 1 แล ้วพวกเขาก็เดินต่อไปจนกระทั่งมาถึงทีเ่ ปลีย ่ วแห่งหนึง่ ซึง่ ไม่มแ ี กะอยูเ่ ลย อาเบลจึงพูดกับคาอินว่า “ดูเถิด น ้องชาย ของข ้าพเจ ้า พวกเราเดินจนเหนือ ่ ยแล ้ว เพราะพวกเราไม่ เห็นต ้นไม ้ ผลไม ้ พืชผัก แกะ หรือสิง่ ใด ๆ ทีท ่ า่ นบอก ข ้าพเจ ้าให ้พรเลย แกะของท่านทีข ่ ้าพเจ ้าบอกให ้ท่านอวยพร นัน ้ อยูท ่ ไี่ หน?” 2 แล ้วคาอินก็กล่าวแก่เขาว่า “มาเถิด แล ้วเจ ้าจะได ้เห็นสิง่ สวยงามมากมายในทันที แต่จงไปข ้างหน ้าเรา จนกว่าเราจะ ขึน ้ ไปหาเจ ้า” 3 แล ้วอาเบลก็เดินไปข ้างหน ้า แต่คาอินยังอยูข ่ ้างหลังเขา
หนั งสือเล่มแรกของอาดัมและเอวา
่ 4 อาเบลก็ประพฤติตนบริสท ุ ธิ์ ปราศจากเล่หเ์ หลีย ่ ม ไม่เชือ ว่าพีช ่ ายจะฆ่าเขา 5 แล ้วคาอินก็เข ้ามาหาเขาและปลอบโยนเขาด ้วยคําพูดของ เขา โดยเดินตามหลังเขาไปเล็กน ้อย จากนัน ้ เขาก็รบ ี ตีเขา ด ้วยไม ้เท ้า ตีซํ้าๆ จนเขาตะลึง 6 แต่เมือ ่ อาเบลล ้มลงกับพืน ้ เมือ ่ เห็นว่าพีช ่ ายตัง้ ใจจะฆ่าเขา เขาจึงพูดกับคาอินว่า “โอ พีช ่ ายของข ้า ขอโปรดเมตตาข ้า ด ้วยเถิด ด ้วยหน ้าอกทีพ ่ วกเราดูด อย่าตีข ้าเลย ด ้วยครรภ์ท ี่ ให ้กําเนิดพวกเราและทีน ่ ํ าพวกเรามาสูโ่ ลก ขออย่าตีข ้าจน ตายด ้วยไม ้เท ้านัน ้ เลย ถ ้าท่านต ้องการจะฆ่าข ้า ก็จงเอาหิน ก ้อนใหญ่ๆ เหล่านีม ้ าก ้อนหนึง่ แล ้วฆ่าข ้าเสีย” 7 จากนัน ้ คาอิน ผู ้เป็ นฆาตกรใจร ้ายและโหดร ้าย ได ้นํ าก ้อน หินขนาดใหญ่มาฟาดศีรษะของพีช ่ ายของตน จนสมองไหล ออกมา และเขาก็ล ้มลงไปกองกับพืน ้ ในเลือดต่อหน ้าพีช ่ าย 8 และคาอินไม่กลับใจในสิง่ ทีเ่ ขาได ้กระทํา 9 แต่เมือ ่ โลหิตของอาเบลผู ้ชอบธรรมตกลงบนแผ่นดิน ั่ สะเทือน เพราะได ้ดืม แผ่นดินก็สน ่ โลหิตของเขา และ ้ ปรารถนาทีจ ่ ะทําให ้คาอินต ้องสินชีพเพราะโลหิตนัน ้ 10 โลหิตของอาเบลร ้องทูลพระเจ ้าอย่างลึกลับ เพือ ่ จะแก ้ แค ้นผู ้ฆ่าเขา 11 แล ้วคาอินก็เริม ่ ขุดดินทันทีเพือ ่ จะวางน ้องชายของตน ่ ด ้วยความกลัวทีเ่ กิดขึน เพราะเขาตัวสัน ้ กับเขา เมือ ่ เขาเห็น ่ สะเทือนเพราะเหตุของเขา แผ่นดินสัน 12 แล ้วเขาก็โยนน ้องชายของเขาลงในหลุมทีเ่ ขาสร ้างขึน ้ และกลบเขาด ้วยดิน แต่แผ่นดินไม่ยอมรับเขา แต่ดน ิ กลับ ผลักเขาขึน ้ ไปทันที 13 แล ้วคาอินก็ขด ุ ดินอีกครัง้ และซ่อนพีช ่ ายของตนไว ้ในนัน ้ ั ร่างของอาเบลทับตัวเขาอีก จนกระทั่ง แต่แผ่นดินก็ซด ั ร่างของอาเบลทับตัวเขาถึงสามครัง้ เช่นนี้ แผ่นดินก็ซด 14 แผ่นดินทีเ่ ป็ นโคลนได ้ผลักเขาขึน ้ ไปครัง้ แรก เพราะท่าน ไม่ใช่สงิ่ ทีพ ่ ระเจ ้าทรงสร ้างครัง้ แรก และแผ่นดินทีเ่ ป็ นโคลน ได ้ผลักเขาขึน ้ ไปครัง้ ทีส ่ อง และไม่ยอมรับเขาไว ้ เพราะท่าน เป็ นคนชอบธรรมและดี และถูกฆ่าตายโดยไม่มส ี าเหตุ และ แผ่นดินทีเ่ ป็ นโคลนได ้ผลักเขาขึน ้ ไปครัง้ ทีส ่ าม และไม่ ยอมรับเขาไว ้ เพือ ่ จะมีพยานเหลืออยูก ่ ล่าวโทษเขาต่อหน ้า พีช ่ ายของเขา 15 แผ่นดินก็เยาะเย ้ยคาอิน จนกระทั่งพระวจนะของพระเจ ้า มาถึงเขาเกีย ่ วกับพีช ่ ายของเขา 16 พระเจ ้าทรงกริว้ และไม่พอพระทัยอย่างยิง่ ทีอ ่ าเบลตาย พระองค์จงึ ทรงคํารามจากสวรรค์ และมีฟ้าแลบนํ าหน ้าเขาไป และพระวจนะของพระเจ ้าผู ้เป็ นเจ ้าก็มาจากสวรรค์ถงึ คาอิน และตรัสกับเขาว่า “อาเบลน ้องชายของเจ ้าอยูท ่ ไี่ หน” 17 แล ้วคาอินก็ตอบด ้วยใจทีเ่ ย่อหยิง่ และเสียงห ้าวว่า “ข ้าแต่ พระเจ ้า ข ้าพระองค์เป็ นผู ้ดูแลน ้องชายของข ้าพระองค์ อย่างไร” 18 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่คาอินว่า “แผ่นดินทีด ่ ม ื่ โลหิตของอา ่ และ แบลน ้องชายของเจ ้า จงถูกสาปแช่ง และเจ ้าจงตัวสัน หวั่นไหว และสิง่ นีจ ้ ะเป็ นสัญญาณแก่เจ ้าว่า ใครก็ตามทีพ ่ บ เจ ้าจะฆ่าเจ ้า” 19 แต่คาอินร ้องไห ้เพราะพระเจ ้าทรงตรัสคําเหล่านัน ้ แก่เขา และคาอินก็พด ู กับพระองค์วา่ “ข ้าแต่พระเจ ้า ใครพบข ้าพเจ ้า ก็จงฆ่าข ้าพเจ ้าเสีย และข ้าพเจ ้าจะถูกลบล ้างออกไปจาก แผ่นดินโลก” 20 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่คาอินว่า “ผู ้ใดพบเจ ้า อย่าฆ่าเจ ้า” เพราะก่อนหน ้านีพ ้ ระเจ ้าตรัสแก่คาอินว่า “เราจะยกเว ้นโทษ เจ็ดประการแก่ผู ้ทีฆ ่ า่ คาอิน” ส่วนพระวจนะของพระเจ ้าทีต ่ รัส แก่คาอินว่า “น ้องชายของเจ ้าอยูท ่ ไี่ หน” พระเจ ้าทรงตรัส ด ้วยความเมตตาต่อคาอิน เพือ ่ พยายามทําให ้เขากลับใจ
21 เพราะว่าถ ้าคาอินได ้กลับใจในเวลานัน ้ และได ้กล่าวว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า โปรดยกโทษบาปของข ้าพระองค์และการฆ่า พีช ่ ายของข ้าพระองค์” พระเจ ้าก็จะทรงยกโทษบาปของเขา แล ้ว 22 ส่วนเรือ ่ งทีพ ่ ระเจ ้าตรัสกับคาอินว่า “แผ่นดินทีด ่ ม ื่ โลหิต ของพีช ่ ายเจ ้าจงถูกสาปแช่ง” นั่นแหละคือพระเมตตาของ พระเจ ้าทีม ่ ต ี อ ่ คาอิน เพราะพระเจ ้าไม่ได ้สาปแช่งเขา แต่ทรง สาปแช่งแผ่นดินนัน ้ ทัง้ ๆ ทีแ ่ ผ่นดินนัน ้ ไม่ได ้ฆ่าอาเบลและ กระทําความชัว่ 23 เพราะเป็ นการสมควรทีค ่ ําสาปจะตกอยูก ่ บ ั ฆาตกร แต่พระ เจ ้าทรงเมตตาจัดความคิดของพระองค์จนไม่มใี ครรู ้และละ ทิง้ คาอินได ้ 24 พระองค์ตรัสถามเขาว่า “น ้องชายของเจ ้าอยูท ่ ไี่ หน” เขา ตอบว่า “ข ้าพเจ ้าไม่ทราบ” แล ้วพระผู ้สร ้างตรัสกับเขาว่า “จง ่ และสัน ่ สะท ้านเถิด” ตัวสัน ่ และหวาดกลัว พระเจ ้าทรงทําให ้เขา 25 แล ้วคาอินก็ตวั สัน เป็ นแบบอย่างแก่สรรพสิง่ ทัง้ ปวง โดยหมายสําคัญนี้ ในฐานะ ฆาตกรของน ้องชายตนเอง พระเจ ้าทรงนํ าความหวาดกลัว และความหวาดหวั่นมาสูเ่ ขา เพือ ่ เขาจะได ้เห็นสันติสข ุ ทีเ่ ขา มีอยูใ่ นตอนแรก และเห็นความหวาดกลัวและความหวาดหวั่น ทีเ่ ขาอดทนในบัน ้ ปลาย เพือ ่ เขาจะได ้ถ่อมตนต่อพระเจ ้า และกลับใจจากบาปของเขา และแสวงหาสันติสข ุ ทีเ่ ขามีใน ตอนแรก 26 และในพระวจนะของพระเจ ้าทีว่ า่ "เราจะละเว ้นโทษเจ็ด ประการแก่ผู ้ทีฆ ่ า่ คาอิน" พระเจ ้าไม่ได ้ทรงพยายามทีจ ่ ะฆ่า คาอินด ้วยดาบ แต่พระองค์ทรงพยายามทีจ ่ ะทําให ้เขาตาย จากการอดอาหาร การอธิษฐาน และการร ้องไห ้โดยอาศัย กฎเกณฑ์ทเี่ ข ้มงวด จนกว่าเขาจะได ้รับการปลดปล่อยจาก บาปของเขา 27 และการลงโทษทัง้ เจ็ดนัน ้ คือ เจ็ดชัว่ อายุคนทีพ ่ ระเจ ้า ทรงรอคอยคาอินสําหรับการฆ่าพีช ่ ายของเขา 28 ส่วนคาอินนัน ้ ตัง้ แต่เขาได ้ฆ่าพีช ่ ายของตนแล ้ว เขาก็ไม่ พบความสงบสุขในทีใ่ ดเลย แต่กลับไปหาอาดัมกับเอวาด ้วย ความหวาดกลัวและแปดเปื้ อนด ้วยเลือด...