Назарет анты Саннар 6:1-21 1 Раббы Мусага болай диде: 2 Исраил улларына әйт: «Әгәр ир-ат яки хатын-кыз үзләрен Раббыга багышлау өчен насара антын бирергә теләсә, 3 Ул шәраб һәм көчле эчемлекләрдән тыелырга тиеш, шәраб серкәсен дә, көчле эчемлек серкәсен дә, йөзем эчемлеген дә эчмәскә тиеш, юеш яки киптерелгән йөзем ашамаска тиеш. 4 Үзенең назлы гомере дәвамында ул йөзем агачыннан ясалган бернәрсәне дә, орлыкларыннан алып кабыгына кадәр, ашамаска тиеш. 5 Аның назр иткән көннәренең барысында да башына бычак тидермәскә тиеш. Ул үзен Раббыга багышлаган көннәре тәмамланганчы, изге булачак һәм чәчләрен үстерәчәк. 6 Ул үзен Раббыга багышлаган көннәрдә бернинди мәеткә дә якынлашмаячак. 7 Ул әтисе яки анасы, абыйсы яки апасы үлгәндә, үзен пычратмаска тиеш, чөнки аның Аллаһысына изгелек итү аның башында. 8 Үзенең назлы көннәренең барысында ул Раббы өчен изге. 9 Әгәр берәрсе аның янында кинәт үлсә һәм ул үзенең изгелеккә багышлану тантанасында башын пычратса, ул чистарыну көнендә, җиденче көнне, башын кырырга тиеш. 10 Сигезенче көнне ул руханига, җыелыш чатыры ишегенә, ике ташбака яки ике яшь күгәрчен алып килергә тиеш. 11 Рухани берсен гөнаһ өчен корбан итеп, икенчесен яндыру өчен корбан итеп китерсен һәм аның мәет белән кылган гөнаһы өчен йолым ясасын һәм шул ук көнне аның башын изгеләндерсен. 12 Ул үзенең назлы көннәрен Раббыга багышласын һәм гаеп корбаны итеп бер яшьлек бәрән китерсен, ләкин элекке көннәр юкка чыксын, чөнки аның назлылыгы пычранган иде. 13 Нәзирнең йоласы мондый: аның аерылу көннәре тәмамлангач, ул җыелыш чатырының ишегенә китерелергә тиеш. 14 Ул Раббыга корбан китерергә тиеш: яндыру корбаны буларак бер яшьлек кимчелексез сарык, гөнаһ корбаны буларак бер яшьлек кимчелексез сарык сарыгы һәм тынычлык корбаны буларак бер кимчелексез сарык. 15 Һәм бер себет ачыткысыз икмәк, май белән кушылган югары сыйфатлы оннан ясалган кулчалар, май белән майланган ачыткысыз икмәктән ясалган валфетлар, шулай ук аларның ит корбаны һәм эчемлек корбаннары. 16 Рухани аларны Раббы алдына алып килеп, үзенең гөнаһ корбанын һәм яндыру корбанын китерсен.
1
Назарет анты
17 Ул Раббыга тынычлык корбаны итеп сарыкны, ачыткысыз икмәк кәрзинен китерергә тиеш, рухани аның белән бергә аның туклыклы корбанын һәм эчемлек корбанын да китерергә тиеш. 18 Нәзир үзенең изге корбаны булган кеше җыелыш чатыры ишегендә чәчен кырып, изге корбаны булган чәчен алып, тынычлык корбаны астындагы утка салырга тиеш. 19 Рухани сарыкның пешкән җилкәсен, кәрҗиннән бер ачыткысыз икмәкне һәм бер ачыткысыз валфетны алып, аларны нәзирнең кулына, аның назара чәчен кырганнан соң, куяр. 20 Рухани аларны Раббы алдында дулкынландыргыч корбан итеп чайкасын: бу рухани өчен изге, дулкынландыргыч күкрәк һәм күтәрелгән җилкә белән бергә; аннан соң насаралы кеше шәраб эчә ала. 21 Нәзирәгә биргән кешенең һәм аның Раббыга багышлану корбаны турындагы кануны менә шул: ул биргән антны, ничек ант итсә, шулай эшләргә тиеш.
Самсон 13 нче хөкемдар 1 Исраил халкы Раббы алдында тагын да явызлык эшләде, һәм Раббы аларны кырык ел дәвамында филистиләр кулына тапшырды. 2 Сорада Дан нәселеннән булган Маной исемле бер кеше бар иде, аның хатыны бала тапмый иде. 3 Раббы фәрештәсе хатынга күренде һәм әйтте: «Менә, син бала тапмыйсың, бала тапмыйсың, ләкин йөкле булачаксың һәм ир бала табарсың». 4 Шуңа күрә сак бул, шәраб та, көчле эчемлек тә эчмә, һәм бернинди пычрак нәрсә ашама. 5 Менә син йөкле булачаксың һәм ул табарсың, һәм аның башына остара тидермәячәксең, чөнки бала ана карыныннан ук Аллаһыга насара булачак, һәм ул Исраилне филистиләр кулыннан коткара башлаячак. 6 Хатын килеп, иренә болай диде: «Миңа Аллаһы кешесе килде, аның йөзе Аллаһы фәрештәсе йөзе кебек бик куркыныч иде. Мин аннан кайдан икәнен сорамадым, ул да миңа исемен әйтмәде. 7 Ул миңа болай диде: «Менә, син йөкле булачаксың һәм ул табарсың, хәзер шәраб та, көчле эчемлек тә эчмә, пычрак нәрсә дә ашама, чөнки бала ана карыныннан үлгәнчегә кадәр Аллаһы Тәгаләгә насара булачак». 8 Шуннан соң Маной Раббыга ялварып: «Әй Раббым, Син җибәргән Аллаһы кешесе безгә кире кайтсын һәм туачак балага нәрсә эшләргә кирәклеген өйрәтсен», – диде. 9 Аллаһы Манойахның тавышын ишетте, һәм Аллаһы фәрештәсе кырда утырган хатын янына кире кайтты, ләкин ире Манойах аның белән түгел иде. 10 Хатын тиз йөгереп китте һәм иренә хәбәр итеп: «Менә, миңа бер көн элек килгән кеше күренде», – диде. 11 Манойа торып, хатынының артыннан китте һәм иргә килде һәм аңардан: «Хатын белән сөйләшкән кеше синме?» – дип сорады. Ул: «Мин», – диде. 12 Манойа болай диде: «Әйдәгез, әйткәннәрегез үтәлсен. Балага ничек әмер бирик һәм аңа ничек эшләргә?» 13 Раббының фәрештәсе Манойага болай диде: «Мин хатынга әйткәннәрнең барысыннан да сак булсын». 14 Ул йөзем агачыннан ясалган бернәрсә дә ашамасын, шәраб һәм көчле эчемлекләр эчмәсен, һәм бернинди пычрак нәрсә ашамасын; Мин аңа кушканнарның барысын да үтәсен. 15 Манойах Раббы фәрештәсенә болай диде: «Зинһар, без сезгә бер улак пешереп бетергәнче, сезне тоткарларга рөхсәт итегез». 16 Раббы фәрештәсе Манойга болай диде: «Син мине тоткарласаң да, мин синең икмәгеңне ашамаячакмын, әгәр яндыру корбаны китерергә теләсәң, аны Раббыга китерергә тиеш. Чөнки Маной үзенең Раббы фәрештәсе икәнен белмәгән». 2
Назарет анты
17 Манойах Раббы фәрештәсеннән: «Сүзләрең үтәлгәч, сине хөрмәт итәр өчен, исемең кем?» – дип сорады. 18 Раббы фәрештәсе аңа: «Ни өчен син минем исемемне сорыйсың, ул сер икән?» – диде. 19 Манойах бер улак белән бергә корбан итеп, аны таш өстендә Раббыга корбан итте, һәм фәрештә могҗиза эшләде; Манойах һәм аның хатыны моны күрделәр. 20 Ялкын корбан китерү урыныннан күккә күтәрелгәч, Раббы фәрештәсе корбан китерү урынындагы ялкын эчендә күтәрелде. Маной һәм аның хатыны моны күреп, йөзтүбән җиргә егылдылар. 21 Ләкин Раббы фәрештәсе Манойга һәм аның хатынына башка күренмәде, шуңа күрә Маной аның Раббы фәрештәсе икәнен аңлады. 22 Маной хатынына болай диде: «Без, әлбәттә, үләчәкбез, чөнки без Аллаһыны күрдек». 23 Ләкин хатыны аңа: «Әгәр Раббы безне үтерергә теләсә, ул безнең кулыбыздан яндыру корбанын һәм икмәк корбанын кабул итмәс иде, безгә боларның барысын да күрсәтмәс иде һәм бу вакытта безгә мондый әйберләр турында сөйләмәс иде», – диде. 24 Хатын ул тапты һәм аңа Шимшон дип исем кушты. Бала үсте, һәм Раббы аны фатихалады. 25 Сора белән Эштаол арасындагы Дан лагеренда, Раббының Рухы аны вакыт-вакыт хәрәкәтләндерә башлады. 14 нче хөкемдарлар 1 Шимшон Тимнатка төште һәм анда филистимлеләрнең кызларыннан бер хатын күрде. 2 Ул килеп, әтисе белән әнисенә болай диде: «Мин Тимнатта филистимлеләрнең бер хатынын күрдем. Хәзер аны миңа хатын итеп алыгыз». 3 Әтисе белән әнисе аңа: «Син туганнарыңның кызлары арасында яки минем халкым арасында сөннәтсез филистиләрдән хатын алырга җыенган бер хатын юкмы?» – диделәр. Шимшон әтисенә: «Аны миңа алып бир, чөнки ул миңа ошый», – диде. 4 Ләкин аның әтисе дә, әнисе дә моның Раббыдан икәнен, аның филистиләргә каршы сәбәп эзләгәнен белмәделәр, чөнки ул вакытта филистиләр Исраил өстеннән хакимлек итәләр иде. 5 Шуннан соң Самсон, аның әтисе һәм әнисе, Тимнатка төшеп, Тимнат йөзем бакчаларына килделәр. Шунда яшь арыслан аңа каршы үкереп чыкты. 6 Шунда Раббы Рухы аның өстенә көчле булып төште, һәм ул аны улак ярган кебек ярды, ләкин кулында бернәрсә дә юк иде. Әмма ул нәрсә эшләгәнен әтисенә дә, әнисенә дә әйтмәде. 7 Ул аска төшеп, хатын белән сөйләште, һәм ул Самсонга ошады. 8 Берникадәр вакыттан соң ул аны алырга кайтты, һәм арысланның мәетен карарга дип читкә борылды. Караса, арысланның мәете эчендә умарта кортлары һәм бал өере бар икән. 9 Ул балны кулына алды да ашады, әтисе белән әнисе янына килеп, аларга бирде, һәм алар ашадылар, ләкин арыслан мәетеннән бал алганын әйтмәде. 10 Шулай итеп, әтисе хатын янына төште, һәм Шимшон анда мәҗлес оештырды, чөнки егетләр шулай эшли иде. 11 Аны күргәч, алар аның янына утыз иптәш алып килделәр. 12 Шимшон аларга болай диде: «Мин сезгә бер табышмак әйтәм: әгәр сез аны бәйрәмнең җиде көне эчендә миңа ачыкласагыз һәм таба алсагыз, мин сезгә утыз япма һәм утыз кием бирермен. 13 Әгәр сез миңа аны аңлата алмасагыз, сез миңа утыз япма һәм утыз кием бирегез. Алар аңа: «Табышмагыңны әйт, без аны тыңлыйк», – диделәр. 14 Ул аларга болай диде: «Ашаучыдан ризык, көчледән татлы ризык чыкты». Алар өч көн эчендә табышмакны чишә алмадылар. 15 Җиденче көнне алар Самсонның хатынына әйттеләр: «Иреңне безгә табышмакны аңлатырга күндер, югыйсә без сине һәм атаңның йортын яндырырбыз. Син безне үзебездәгене алырга чакырдыңмы? Шулай түгелме?»
3
Назарет анты
16 Шимшонның хатыны аның алдында елап: «Син мине нәфрәт итәсең, яратмыйсың. Син минем халкымның балаларына табышмак әйттең, ләкин аны миңа сөйләмәдең», – диде. Ул аңа: «Менә, мин аны әтиемә дә, әниемә дә әйтмәдем, сиңа сөйләрменме?» – диде. 17 Хатын җиде көн буе, бәйрәм дәвам иткәндә, аның алдында елады. Җиденче көнне ул хатынга сөйләде, чөнки хатын аңа бик нык борчылды. Хатын табышмакны үз халкының улларына сөйләде. 18 Җиденче көнне кояш баеганчы шәһәр кешеләре аңа: «Балдан татлырак нәрсә бар, арысланнан көчлерәк нәрсә бар?» – дип сорадылар. Ул аларга: «Әгәр сез минем сыерым белән җир сөрмәгән булсагыз, минем табышмагымны тапмас идегез», – диде. 19 Аңа Раббы Рухы иңде, һәм ул Ашкелонга төште, андагы утыз кешене үтерде, ә аларның табышын алды һәм табышмакны аңлатканнарга киемнәрен кидерде. Аның ачуы чыкты һәм ул әтисенең йортына китте. 20 Әмма Самсонның хатыны аның дусты итеп кулланган дустына бирелде. 15 нче хөкемдар 1 Әмма берникадәр вакыт үткәч, бодай урак вакытында, Шимшон бер улак белән хатынына кунакка килде һәм: «Мин хатыным янына, бүлмәгә керергә тиеш», – диде. Ләкин кызның әтисе аңа керергә рөхсәт итмәде. 2 Әтисе аңа: «Мин синең аны бик нык нәфрәт иткәнеңне уйлаган идем, шуңа күрә аны дустыңа бирдем. Аның кече сеңлесе аннан да матуррак түгелме соң? Зинһар, аның урынына аны ал», – диде. 3 Шимшон аларга болай диде: «Хәзер мин филистиләргә каршы гаепсез булачакмын, ләкин аларга начарлык эшләсәм дә». 4 Самсон өч йөз төлке тотты, утлы чыршыларны алды, койрыкларын койрыкларына борып, ике койрык арасына утлы чыршы куйды. 5 Ул мичләрне яндырып, аларны филистимлеләрнең орлык баскан игеннәренә кертте һәм орлык баскан игеннәрне дә, йөзем бакчаларын һәм зәйтүннәрне дә яндырды. 6 Филистимлеләр: «Моны кем эшләде?» – дип сорадылар. Алар: «Тимнитлының кияве Шимшон, чөнки ул аның хатынын алып, дустына биргән», – дип җавап бирделәр. Филистимлеләр килеп, аны һәм аның әтисен утта яндырдылар. 7 Шимшон аларга болай диде: «Сез моны эшләсәгез дә, мин сездән үч алырмын һәм аннан соң туктармын». 8 Ул аларның янбашларын һәм ботларын каты итеп үтерде, һәм ул төшеп, Этам кыясының башында яшәде. 9 Филистимлиләр Йәһудага чыгып, чатыр кордылар һәм Лехидә урнаштылар. 10 Яһүд кешеләре: «Ни өчен безгә каршы чыктыгыз?» – диделәр. Алар: «Без Шимшонны бәйләргә килдек, ул безгә нәрсә эшләгән булса, аңа да шуны эшләргә дип», – диделәр. 11 Шуннан соң өч мең Яһүд кешесе Этам кыясының башына чыгып, Шимшонга: «Филистийлеләрнең безнең өстебездә хакимлек итүен белмисеңмени? Син безгә нәрсә эшләдең?» – диделәр. Ул аларга: «Алар миңа ничек эшләгән булсалар, мин дә аларга шулай эшләдем», – диде. 12 Алар аңа: «Без сине бәйләргә, филистиләр кулына тапшырырга килдек», – диделәр. Шимшон аларга: «Ант итегез, сез миңа һөҗүм итмәячәксез», – диде. 13 Алар аңа: «Юк, без сине нык бәйләрбез һәм аларның кулына тапшырырбыз, ләкин без сине үтермәячәкбез», – диделәр. Алар аны ике яңа бау белән бәйләделәр һәм кыядан алып чыктылар. 14 Ул Лехигә килгәч, филистиләр аңа каршы кычкырдылар, һәм Раббы Рухы аңа көчле тәэсир итте, һәм аның кулларындагы баулар утта янган җитен тукыма кебек булды, һәм аның богаулары кулларыннан өзелде.
4
Назарет анты
15 Ул ишәкнең яңа казна сөяген тапты, кулын сузып, аны алды һәм шуның белән мең кешене үтерде. 16 Шимшон болай диде: «Ишәк сөяге белән өем-өем, ишәк сөяге белән мең кешене үтердем». 17 Ул сүзен тәмамлагач, кулындагы казна сөяген ыргытты һәм шул урынны Раматлехи дип атады. 18 Ул бик нык сусады һәм Раббыга ялварды: «Син колыңның кулына бу бөек коткаруны бирдең, хәзер мин сусаудан үләрменме һәм сөннәтсезләр кулына эләгерменме?» 19 Ләкин Аллаһы аның казналыгында бушлык ясады һәм аннан су чыкты, һәм ул эчкәч, җанланды һәм җанланды. Шуңа күрә ул аны Эн-Хаккоре дип атады, ул бүгенге көнгә кадәр Лехида урнашкан. 20 Ул филистимлеләр заманында егерме ел Исраилне хөкем итте. 16 нчы хөкемдарлар 1 Шуннан соң Шимшон Газага барды һәм анда бер фахишәне күрде һәм аның янына керде. 2 Газлыларга: «Шамсон монда килгән», – дип хәбәр иттеләр. Алар аны чолгап алдылар һәм төне буе шәһәр капкасында көтеп тордылар, һәм төне буе тыныч кына: «Иртән, таң аткач, без аны үтерербез», – диделәр. 3 Шимшон төн уртасына кадәр йоклады, төн уртасында торды, шәһәр капкасының ишекләрен һәм ике баганасын алды, аларны җилкәсенә салды һәм Хеврон каршындагы калкулык башына алып менде. 4 Шуннан соң ул Сорек үзәнлегендә Далила исемле бер хатынны яратты. 5 Филистимлеләрнең хакимнәре аның янына килеп: «Аны күндер, аның зур көче кайда икәнен һәм без аны ничек җиңә алуыбызны бел, аны ничек бәйләп, аңа зыян китерергә мөмкин икәнен бел, һәм без сиңа һәрберебезгә мең бер йөз көмеш тәңкә бирәчәкбез», – диделәр. 6 Далила Шимшонга: «Әйт әле, синең зур көчең кайда һәм сине ничек җәберләргә мөмкин икәнен әйт әле», – диде. 7 Шимшон аңа: «Әгәр мине киптерелмәгән җиде яшел җеп белән бәйләсәләр, мин көчсез булырмын һәм башка кеше кебек булырмын», – диде. 8 Филистимлеләрнең хакимнәре аңа киптерелмәгән җиде яшел чыбык алып килделәр, һәм ул аны шул чыбыклар белән бәйләде. 9 Аның белән бүлмәдә кешеләр котырып торалар иде. Хатын аңа: «Филистиләр сиңа каршы, Самсон», – диде. Ул арканны утка тигәндә өзелгән кебек өзде. Шуңа күрә аның көче билгеле булмады. 10 Шунда Далила Шимшонга болай диде: «Кара әле, син мине мыскыл иттең һәм ялган сөйләдең. Хәзер миңа әйт әле, сине ничек бәйләргә мөмкин икәнен. 11 Ул хатынга болай диде: «Әгәр мине беркайчан да кулланылмаган яңа баулар белән ныгытып бәйләсәләр, мин көчсез булырмын һәм гади кеше кебек булырмын». 12 Далила яңа баулар алып, аны бәйләде һәм аңа: «Филистиләр сиңа каршы, Самсон», – диде. Ә бүлмәдә кешеләр котыртып тора иде. Ул аларны кулларыннан җеп кебек өзде. 13 Далила Шимшонга: «Син мине моңа кадәр мыскыл иттең һәм ялганладың, әйт әле, сине ничек бәйләргә мөмкин?» – диде. Ул аңа: «Әгәр син башымның җиде чәчен тукыма белән үрсәң», – диде. 14 Ул аны казык белән бәйләде һәм аңа: «Филистимлеләр сиңа каршы, Самсон», – диде. Ул йокысыннан уянып, агач казыгы һәм тукыма белән китеп барды. 15 Ул аңа болай диде: «Күңелең миңа туры килмәсә, ничек итеп: «Мин сине яратам», – дип әйтә аласың? Син мине өч тапкыр мыскыл иттең, һәм синең зур көчеңнең кайда икәнен әйтмәдең». 16 Хатын аны көн саен сүзләр белән көчләп, ныклап өндәгәнлектән, аның җаны үләрлек хәлдә иде.
5
Назарет анты
17 Ул аңа бөтен йөрәгендәгене сөйләде һәм болай диде: «Башыма пычак тимәде, чөнки мин анам карыныннан бирле Аллаһы Тәгаләгә насара булып хезмәт итәм. Әгәр мине кырсалар, көчем юкка чыгачак, һәм мин көчсезләнеп, башкалар кебек булачакмын». 18 Далила аның йөрәгендәге бар нәрсәне сөйләгәнен күргәч, Филистим башлыкларын чакыртып: «Монда тагын килегез, ул миңа йөрәгендәге бар нәрсәне күрсәтте», – дип хәбәр җибәрде. Шулчак Филистим башлыклары аның янына килеп, кулларына акча алып килделәр. 19 Ул аны тезләренә куеп йоклатты, бер ир-ат чакыртып, башының җиде чәчен кырып салды, һәм аңа газаплар башлады, һәм аның көче бетте. 20 Ул: «Филистиләр сиңа каршы килә, Самсон», – диде. Шунда ул йокысыннан уянып: «Мин элеккеге кебек чыгып китәм һәм үземне калтыратам», – диде. Әмма ул Раббының аңардан киткәнен белмәде. 21 Филистимлеләр аны тотып алдылар, күзләрен чүпләделәр һәм Газага алып килделәр, бакыр богаулар белән бәйләделәр, ә ул төрмәдә тимер тарттырды. 22 Әмма кырынганнан соң, аның башындагы чәчләр яңадан үсә башлады. 23 Филистимлеләрнең хакимнәре аларны үзләренең илаһлары Дагонга зур корбан китерергә һәм шатланырга җыйдылар, чөнки алар: «Безнең илаһ дошманыбыз Самсонны безнең кулыбызга бирде», – диделәр. 24 Халык аны күргәч, үз илаһларын мактады: «Безнең илебезне җимерүче, күпләребезне үтерүче дошманыбызны илебезгә тапшырды», – диделәр. 25 Күңелләре шат булгач, алар: «Шамсонны чакырыгыз, ул безне шаяртсын», – диделәр. Алар төрмәдән Самсонны чакырттылар, ул аларны шаяртты. Һәм аны багана арасына куйдылар. 26 Шимшон аны кулыннан тоткан егеткә: «Йортның терәкләрен тотып, аларга таянып карарга рөхсәт ит», – диде. 27 Йорт ир-атлар һәм хатын-кызлар белән тулы иде; Филистимлеләрнең барлык хакимнәре дә шунда иде; түбәдә өч меңгә якын ир-ат һәм хатын-кыз Шимшонның шаяруын күзәтеп тордылар. 28 Шимшон Раббыга ялварып: «Әй Ходай, мине искә ал, мине бер тапкыр гына ныгыт, әй Ходай, мин ике күзем өчен филистиләрдән үч алырмын», – диде. 29 Шимшон йорт торган һәм аны тотып торган ике урта багананы тотты, берсен уң кулы белән, икенчесен сул кулы белән. 30 Шимшон: «Филистимлеләр белән бергә үлим»,— диде. Ул бар көче белән башын иеп, йорт җимерелде, һәм йорт андагы барлык кешеләр һәм хуҗалар өстенә төште. Шуңа күрә ул үлгәндә үтергән үлгәннәр саны үз гомерендә үтергәннәрдән күбрәк иде. 31 Аннары аның туганнары һәм әтисенең бөтен гаиләсе килеп, аны алып киттеләр, һәм аны Сора белән Эштаол арасындагы әтисе Маной каберенә күмделәр. Ул Исраилдә егерме ел хөкем итте.
Шамуил 1 Патшалык 1 1 Раматаимзофимда, Эфраим тавында, Элкана исемле бер кеше бар иде. Аның исеме Йерохам улы, Елиху улы, Тоху улы, Зуф улы, Эфраимлы. 2 Аның ике хатыны бар иде: берсенең исеме Ханна, икенчесенең исеме Пенинна иде. Пениннаның балалары бар иде, ләкин Ханнаның балалары юк иде. 3 Бу кеше ел саен үз шәһәреннән Шилога, Кодрәтләр Иясе Раббыга гыйбадәт кылырга һәм корбан китерергә бара иде. Илиның ике улы, Хофни һәм Финеес, Раббы руханилары, шунда иде. 4 Елкана корбан китерү вакыты җиткәч, хатыны Пениннага һәм аның барлык улларына һәм кызларына өлешләр бирде.
6
Назарет анты
5 Әмма Ханнага тиешле өлеш бирде, чөнки ул Ханнаны яратты, ләкин Раббы аның карынын япкан иде. 6 Йәһвә аның карынын япканга күрә, дошманы да аны борчый иде, шуңа күрә ул аны бик нык ачуландырды. 7 Ул һәр елны шулай эшли иде, хатын Раббы йортына барганда, хатын аны ачуландыра иде, шуңа күрә ул елый иде һәм ашамый иде. 8 Шунда ире Элкана аңа: «Ханна, нигә елыйсың? Нигә ашамыйсың? Нигә йөрәгең кайгыра? Мин синең өчен ун улдан да яхшырак түгелмен?» – диде. 9 Алар Шилода ашап-эчеп алганнан соң, Ханна торды. Рухани Или Раббы гыйбадәтханәсенең баганасындагы урындыкта утыра иде. 10 Хатын бик нык кайгырды һәм Раббыга ялварды һәм бик нык елады. 11 Ул ант итте һәм болай диде: «Әй, Ходай, Ходай, әгәр Син колыңның газаплануына игътибар итсәң, мине искә төшерсәң, колыңны онытмасаң, ә колыңа ир бала бирсәң, мин аны гомере буе Ходайга бирермен, һәм аның башына үстерә тимәс». 12 Хатын Раббы алдында дога кылып торганда, Или аның авызына игътибар итте. 13 Ханна эченнән генә сөйләшә иде; аның иреннәре генә кыймылдады, ләкин тавышы ишетелмәде; шуңа күрә Или аның исерек булуын уйлады. 14 Эли аңа: «Кайчанга кадәр исереп йөрисең? Шәрабыңны эчеп куй», – диде. 15 Ханна җавап биреп болай диде: «Юк, әфәндем, мин кайгылы хатын-кызмын. Мин шәраб та, көчле эчемлек тә эчмәдем, ләкин Раббы алдында җанымны түктем». 16 Колыңны явыз кыз дип санама, чөнки мин зарлануым һәм кайгымның күплегеннән моңа кадәр шулай сөйләдем. 17 Шунда Или җавап биреп: «Исән-сау бар, Исраил Аллаһысы синең сораганыңны бирсен»,— диде. 18 Хатын: «Колың синең алдыңда мәрхәмәт тапсын», – диде. Хатын үз юлы белән китте һәм ашады, һәм аның йөзе моңсу түгел иде. 19 Алар иртәнге якта торып, Раббыга табындылар, аннары кире кайтып, Рамадагы өйләренә кайттылар. Елкана хатыны Ханна белән танышты, һәм Раббы аны искә алды. 20 Шуңа күрә Ханна балага узганнан соң, ул угыл тапты һәм аңа Шамуил дип исем кушты: «Мин аны Раббыдан сорадым». 21 Елкана исемле ир кеше һәм аның бөтен гаиләсе Раббыга еллык корбан китерергә һәм үз антын үтәргә киттеләр. 22 Әмма Ханна бармады, чөнки ул иренә: «Бала имезүдән аерылганчы, мин бармаячакмын, аннары аны алып килермен, ул Раббы алдына килеп, анда мәңге калсын»,— диде. 23 Ире Елкана аңа: «Нәрсә теләсәң, шуны эшлә, аны имезүдән чыгарганчы көт, ләкин Раббы үз сүзен үтәсен», – диде. Шулай итеп, хатын калды һәм улын имезүдән чыгарганчы имезде. 24 Аны имезүдән аергач, ул аны үзе белән алып, өч үгез, бер ефа он һәм бер шешә шәраб белән Шилодагы Раббы йортына алып килде. Бала кечкенә иде. 25 Алар үгезне суеп, баланы Или янына алып килделәр. 26 Хатын болай диде: «И Ходаем, җаның исән булсын, Ходаем, мин монда синең яныңда басып, Раббыга дога кылган хатынмын». 27 Мин бу бала өчен ялвардым, һәм Раббы миңа аннан сораган үтенечемне бирде. 28 Шуңа күрә мин аны Раббыга бирдем; ул исән чакта ул Раббыга биреләчәк». Һәм ул анда Раббыга табынды.
Чумдыручы Яхъя Лүк 1 1 Күпләр безнең арабызда иң ышанычлы булган әйберләр турында игълан итәргә тырышканга күрә, 7
Назарет анты
2 Алар безгә аларны тапшырганнар кебек, алар баштан ук шаһитләр һәм Аллаһы сүзен таратучылар булганнар; 3 Мин дә, башыннан ук барысын да камил аңлаганга күрә, сезгә тәртип буенча язарга булдым, хөрмәтле Теофил. 4 Син үзең өйрәткәннәрнең дөреслеген белер өчен. 5 Яһүдия патшасы Һируд заманында Зәкәрия исемле бер рухани яшәгән, ул Әбия нәселеннән булган. Аның хатыны Һарун кызларыннан булган, аның исеме Элизабет иде. 6 Алар икесе дә Аллаһы алдында тәкъва иделәр, Раббының барлык әмерләрен һәм кагыйдәләрен кимчелексез үтәделәр. 7 Аларның балалары юк иде, чөнки Элизабет бала тапмый иде, һәм алар икесе дә инде олы яшьтә иде. 8 Ул үз тәртибе буенча Аллаһы алдында рухани вазифасын үтәгәндә, 9 Руханилык йоласы буенча, аңа Раббы гыйбадәтханәсенә кергәндә хуш исле сумала яндыру насыйп булды. 10 Хушбуй яндырганда, бөтен халык тышта дога кыла иде. 11 Шунда аңа Раббы фәрештәсе күренде, ул хуш исле сумала яндыру урынының уң ягында басып тора иде. 12 Зәкәрия аны күргәч, курка башлады һәм куркуга төште. 13 Фәрештә аңа болай диде: «Курыкма, Зәкәрия, синең догаң ишетелде, һәм хатының Элизабет сиңа ул табар, һәм син аңа Яхъя дип исем кушарсың». 14 Сиңа шатлык һәм шатлык биреләчәк, һәм күпләр аның тууына шатланачак. 15 Чөнки ул Раббы каршында бөек булачак, шәраб һәм көчле эчемлекләр эчмәячәк, һәм анасы карынында ук Изге Рух белән тулачак. 16 Һәм ул Исраил балаларының күбесен үзләренең Аллаһысы Раббыга юнәлдерәчәк. 17 Ул, Ильяс рухы һәм көче белән, аталарның йөрәкләрен балаларына, тыңламаучыларны тәкъва кешеләрнең зирәклегенә борыр өчен, Раббыга әзерләнгән халыкны әзерләр өчен, Аның алдыннан барыр. 18 Зәкәрия фәрештәдән: «Мин моны кайдан беләм?» – дип сорады. 19 Фәрештә аңа җавап бирде: «Мин – Аллаһы каршында торучы Җәбраил, һәм мин синең белән сөйләшергә һәм сиңа бу шатлыклы хәбәрне җиткерергә җибәрелдем». 20 Менә, син телсез булачаксың һәм бу вакыйгалар булганчы сөйләшә алмассың, чөнки син үз вакытында үтәләчәк сүзләремә ышанмадың». 21 Халык Зәкәрияне көтеп торды һәм аның гыйбадәтханәдә шулкадәр озак тоткарлануына гаҗәпләнде. 22 Ул чыккач, алар белән сөйләшә алмады, һәм алар аның гыйбадәтханәдә күренеш күргәнен аңладылар. Ул аларга ишарә белән ишарәләде, ләкин телсез калды. 23 Хезмәт итү көннәре тәмамлангач, ул үз өенә кайтып китте. 24 Шул көннәрдән соң аның хатыны Элизабет йөкле булды һәм биш ай буена яшеренеп йөрде. 25 Кешеләр арасындагы хурлыгымны бетерер өчен, Раббы миңа карап торган көннәрдә шулай эшләде. 26 Алтынчы айда Аллаһы Җәбраил фәрештәне Галилеянең Насара дигән шәһәренә җибәрде. 27 Давыт нәселеннән булган Йосыф исемле кешегә кияүгә чыккан гыйффәтле кызга; һәм аның исеме Мәрьям иде. 28 Фәрештә аның янына килеп: «Исәнмесез, Аллаһы Тәгаләнең рәхмәтенә лаек булган кеше! Раббы сезнең белән! Хатын-кызлар арасында син бәхетлесең», – диде. 29 Аны күргәч, ул аның сүзләреннән борчылды һәм бу нинди сәламләү булырга тиешлеген уйлап куйды. 30 Фәрештә аңа болай диде: «Курыкма, Мәрьям, чөнки син Аллаһы Тәгаләдән мәрхәмәт таптың».
8
Назарет анты
31 Менә, син үз карыныңда йөкле булачаксың һәм ир бала табарсың, Аңа Гайсә дип исем кушарсың. 32 Ул бөек булачак һәм Аллаһы Тәгаләнең Улы дип аталачак, һәм Раббы Аллаһы Аңа атасы Давытның тәхетен бирәчәк. 33 Ул Ягъкуб нәселе өстеннән мәңгегә патшалык итәчәк, һәм Аның патшалыгының ахыры булмаячак. 34 Шуннан соң Мәрьям фәрештәдән: «Мин ир-ат белән таныш түгел икән, бу ничек була соң?» – дип сорады. 35 Фәрештә аңа җавап биреп болай диде: «Изге Рух сиңа иңәчәк, һәм Аллаһы Тәгаләнең көче сине каплаячак. Шуңа күрә синнән туачак изге бала Аллаһы Улы дип аталачак». 36 Менә, синең туганың Элизабет та картлык көнендә балага узып, ул бала тапты. Хәзер аның алтынчы айлык йөклелеге, ул бала таба алмый. 37 Чөнки Аллаһы өчен мөмкин булмаган бернәрсә дә юк. 38 Мәрьям болай диде: «Мин Раббы колы, син әйткәнчә булсын». Фәрештә аның яныннан китте. 39 Шул көннәрдә Мәрьям ашыгыч рәвештә таулыкларга, Яһүдиядәге бер шәһәргә китте. 40 Ул Зәкәриянең өенә кереп, Элизабет белән исәнләште. 41 Элизабет Мәрьямнең сәламен ишеткәч, карынындагы бала сикереп куйды, һәм Элизабет Изге Рух белән тулды. 42 Ул каты тавыш белән болай диде: «Син хатын-кызлар арасында бәхетлесең, һәм синең карыныңдагы бала да бәхетле!» 43 Ә миңа ни өчен шулай булды соң? Раббымның анасы минем яныма килдеме? 44 Синең сәламләү тавышың колагыма ишетелү белән, карынымда балам шатлыктан сикереп куйды. 45 Ышанган хатын бәхетле! Чыннан да, Раббы аңа әйткәннәр тормышка ашачак». 46 Мәрьям болай диде: «Җаным Раббыны данлый, 47 Рухым Коткаручым Аллаһы белән шатланды. 48 Чөнки Ул үз колының түбән хәленә игътибар итте, чөнки хәзердән башлап барлык буыннар да мине бәхетле дип атарлар. 49 Чөнки Кодрәт Иясе миңа бөек эшләр кылды, һәм Аның исеме изге. 50 Һәм Аның мәрхәмәте буыннан-буынга Аннан куркучыларга. 51 Ул кулы белән көчен күрсәтте; йөрәкләрендәге тәкәбберләрне таратты. 52 Ул көчлеләрне тәхетләреннән төшерде, һәм түбәннәрне күтәрде. 53 Ачларны тукландырды, ә байларны буш җибәрде. 54 Ул үзенең мәрхәмәтен искә алып, хезмәтчесе Исраилгә ярдәм итте; 55 Ул безнең ата-бабаларыбызга, Ибраһимга һәм аның токымына, мәңгелеккә әйткәнчә. 56 Мәрьям өч ай чамасы аның янында калды һәм үз өенә кайтты. 57 Элизабетның бала табар вакыты җитте һәм ул ир бала тапты. 58 Күршеләре һәм туганнары Раббының аңа бөек рәхим-шәфкать күрсәткәнен ишеттеләр һәм аның белән бергә шатландылар. 59 Сигезенче көнне алар баланы сөннәткә утыртырга килделәр һәм аңа әтисенең исеме белән Зәкәрия дип исем куштылар. 60 Әнисе җавап бирде: «Юк, аның исеме Яхъя булачак». 61 Алар аңа: «Синең туганнарың арасында бу исем белән аталган беркем дә юк», – диделәр. 62 Алар аның атасыннан кул болгап, аңа ничек исем кушарга теләвен сорадылар. 63 Ул язу өстәле сорады һәм: «Аның исеме Яхъя», – дип язды. Һәм барысы да гаҗәпләнде. 64 Шулчак аның авызы ачылды, теле ачылып, ул сөйләшә башлады һәм Аллаһыны мактады. 65 Алар тирә-юньдә яшәүчеләрнең барысын да курку басты, һәм бу хәбәрләр Яһүдиянең бөтен таулы җирләренә таралды.
9
Назарет анты
66 Аларны ишеткән һәркем бу сүзләрне күңелләренә сеңдереп: «Бу нинди бала булыр икән?» – дип сорады. Раббының кулы аның белән иде. 67 Аның әтисе Зәкәрия Изге Рух белән тулып, пәйгамбәрлек итте: 68 Исраилнең Ходайы Раббыга дан! Чөнки Ул үз халкына килеп, аларны коткарды. 69 Үзенең хезмәтчесе Давыт нәселендә безнең өчен коткару мөгезен күтәрде; 70 Ул үзенең изге пәйгамбәрләре аша, дөнья башланганнан бирле әйткәнчә: 71 Без дошманнарыбыздан һәм безне нәфрәт итүчеләрнең кулыннан коткарылырбыз; 72 Ата-бабаларыбызга вәгъдә ителгән мәрхәмәтне күрсәтү һәм Аның изге килешүен искә төшерү өчен; 73 Ул атабыз Ибраһимга биргән антын, 74 Ул безгә дошманнарыбыз кулыннан котылып, курыкмыйча Аңа хезмәт итәргә рөхсәт итсен иде, 75 Гомеребез буе Аның алдында изгелектә һәм тәкъвалыкта. 76 Һәм син, балам, Аллаһы Тәгаләнең пәйгамбәре дип аталырсың, чөнки син Раббының юлларын әзерләр өчен Аның алдында барырсың; 77 Үз халкына гөнаһларын кичерү аша котылу турында белем бирү өчен, 78 Аллаһыбызның мәрхәмәте белән, безгә югарыдан таң нуры килде, 79 Караңгылыкта һәм үлем күләгәсендә утыручыларга яктылык бирү өчен, аякларыбызны тынычлык юлына юнәлтү өчен. 80 Бала үсте, рухы ныгыды һәм Исраил халкына күренгән көнгә кадәр чүлләрдә яшәде.
10