Ордени Хонаи Рехабитҳо 2 Подшоҳон 10:15-28 15 Ва ҳангоме ки ӯ аз он ҷо рафт, ба Еҳӯнодоб писари Рекоб, ки ба пешвози ӯ меомад, дучор шуд ва ӯро салом дода, гуфт: «Оё дили ту рост аст, чунон ки дили ман бо дили ту аст?» Ва Еҳӯнодоб ҷавоб дод: «Ҳамин тавр аст. Агар чунин бошад, дасти худро ба ман деҳ». Ва ӯ дасти худро ба ӯ дод ва ӯро ба аробаи худ бурд. 16 Ва ӯ гуфт: «Бо ман биё ва рашки маро барои Худованд бубин». Ва ӯро ба аробааш савор карданд. 17Ва ҳангоме ки ӯ ба Сомария расид, ҳамаи боқимондагони Аҳъобро, ки дар Сомария буданд, кушт, то даме ки ӯро нобуд кард, бар тибқи сухани Худованд, ки ба Илёс гуфта буд. 18Ва Еҳу тамоми мардумро ҷамъ карда, ба онҳо гуфт: «Аҳъоб Баалро каме ибодат мекард, вале Еҳу ба ӯ хеле хизмат хоҳад кард». 19 Пас, акнун ҳамаи пайғамбарони Баал, ҳамаи хизматгорон ва ҳамаи коҳинони ӯро назди ман даъват кунед; бигзор ҳеҷ яке аз онҳо кам набошад, зеро ман барои Баал қурбонии бузурге хоҳам кард; ҳар кӣ кам шавад, зинда нахоҳад монд. Аммо Еҳу ин корро бо макр кард, то парастандагони Баалро нобуд кунад. 20Ва Еҳу гуфт: «Барои Баал маҷлиси тантанавӣ эълон кунед». Ва онҳо онро эълон карданд. 21 Ва Еҳу тамоми Исроилро фиристод, ва ҳамаи парастандагони Баал омаданд, ва касе намонд, ки наомад. Ва онҳо ба хонаи Баал даромаданд, ва хонаи Баал аз як сар то сар пур шуд. 22 Ва ӯ ба сардори либосҳо гуфт: «Барои ҳамаи парастандагони Баал либос биёред». Ва ӯ барои онҳо либос баровард. 23Ва Еҳу ва Еҳӯнодоб ибни Рекоб ба хонаи Баал рафтанд ва ба парастандагони Баал гуфтанд: «Ҷустуҷӯ кунед ва бубинед, ки дар ин ҷо ҳеҷ яке аз бандагони Худованд бо шумо набошад, балки танҳо парастандагони Баал бошанд». 24 Ва ҳангоме ки онҳо барои қурбонӣ ва қурбониҳои сӯхтанӣ даромаданд, Еҳу ҳаштоду нафарро дар берун таъин кард ва гуфт: «Агар яке аз онҳоеро, ки ман ба дасти шумо овардаам, раҳо кунад, ҷони ӯ ба ивази ҷони ӯ хоҳад буд». 25 Ва ҳамин ки қурбонии сӯхтаниро ба анҷом расонд, Еҳу ба посбонон ва сардорон гуфт: «Дохил шавед ва онҳоро бикушед, ва ҳеҷ яке аз онҳо берун наравад». Ва онҳоро бо дами шамшер куштанд; ва посбонон ва сардорон онҳоро берун партофтанд ва ба шаҳри хонаи Баал рафтанд. 26 Ва онҳо бутҳоро аз хонаи Баал берун оварда, сӯзонданд. 27 Ва онҳо ҳайкали Баалро шикастанд ва хонаи Баалро вайрон карданд ва онро ба як хонаи оббозӣ табдил доданд, ки то имрӯз аст. 28Ҳамин тавр Еҳу Баалро аз Исроил нест кард. Ва оилаҳои котибон, ки дар Ябес сокин буданд: тиротиён, шимотиён ва сухотиён; инҳо қениёне ҳастанд, ки аз Ҳемот, падари хонадони Рекоб, пайдо шудаанд. 1 Вақоеънома 2:55
Ва дарвозаи Хокро Малкиё ибни Рекоб, ки ҳокими қисмати Байт-Ҳаккерем буд, таъмир кард; ӯ онро бино кард ва дарҳо, қуфлҳо ва ғалақаҳояшро насб кард. Наҳемё 3:14 Ирмиё 35:1-19 1Каломе ки аз ҷониби Худованд дар айёми Еҳӯёқим ибни Йӯшиё подшоҳи Яҳудо бар Ирмиё нозил шуда, гуфт: 2Ба хонаи Рекобиҳо рав ва бо онҳо сӯҳбат кун, ва онҳоро ба хонаи Худованд, ба яке аз ҳуҷраҳо биёр ва ба онҳо шароб бинӯшон. 3Он гоҳ ман Язанёҳ, писари Ирмиё, писари Ҳабазинёҳ, ва бародаронаш, ва ҳамаи писаронаш, ва тамоми хонадони Рекобиро гирифтам; 4Ва ман онҳоро ба хонаи Худованд, ба ҳуҷраи писарони Ҳонон, писари Игдалё, марди Худо, овардам, ки дар назди ҳуҷраи ашрофон, ки дар болои ҳуҷраи Маасиё, писари Шаллум, посбони дар буд, воқеъ буд. 5Ва ман пеши писарони хонадони Рекобитиён дегҳои пур аз шароб ва пиёлаҳо гузоштам, ва ба онҳо гуфтам: «Шароб бинӯшед». 6Вале онҳо гуфтанд: «Мо шароб наменӯшем, зеро ки Йӯнодоб писари падарамон Рекоб ба мо амр фармуда, гуфт: «Шумо ва писаронатон то абад шароб нахӯред». 7Ва хона насозед, на тухмӣ кишт кунед, на токзор нашинонед ва надоред, балки тамоми рӯзҳои худ дар хаймаҳо зиндагӣ кунед, то ки рӯзҳои зиёде дар замине, ки дар он ҷо мусофир ҳастед, зиндагӣ кунед. 8Ҳамин тавр мо ба овози падарамон Йӯнодоб писари Рекоб дар ҳар чизе ки ба мо амр фармуда буд, итоат кардем, ки мо, занонамон, писаронамон ва духтаронамон, тамоми умри худ шароб нанӯшем; 9 На хонаҳоеро барои сукунати худ насозем; на токзор дорем, на замин ва на тухмӣ. 10Вале мо дар хаймаҳо сокин будем ва итоат кардем ва мувофиқи ҳар он чи падарамон Йӯнодоб ба мо амр фармуда буд, амал кардем. 11 Аммо вақте ки Набукаднесар, подшоҳи Бобил, ба ин сарзамин омад, мо гуфтем: «Биёед, аз тарси лашкари халдейҳо ва аз тарси лашкари арамиён, ба Ерусалим равем; ва мо дар Ерусалим сокин ҳастем». 12Он гоҳ каломи Худованд бар Ирмиё нозил шуд, ки гуфт: 13Худованди лашкарҳо, Худои Исроил, чунин мегӯяд: «Равед ва ба мардони Яҳудо ва сокинони Ерусалим бигӯед: оё шумо таълим нахоҳед гирифт, ки ба суханони Ман гӯш диҳед?» мегӯяд Худованд. 14Суханони Йӯнодоб писари Рекоб, ки ба писаронаш амр дода буд, ки шароб нанӯшанд, иҷро мешаванд, зеро ки то имрӯз онҳо шароб наменӯшанд, балки ба амри падари худ итоат мекунанд; бо вуҷуди ин, Ман бо шумо сухан гуфтам, аз субҳидам сухан ронда, сухан ронда будам, аммо шумо ба ман гӯш надодед. 15 Ва Ман ҳамаи бандагони Худ, анбиёро, назди шумо фиристодам, ва барвақт бархоста, онҳоро фиристодам ва гуфтам: «Акнун ҳар кас аз роҳи бади худ баргардед ва корҳои худро ислоҳ кунед ва аз пайи худоёни дигар наравед, то онҳоро ибодат кунед, ва дар замине ки Ман ба шумо ва падаронатон додаам, сокин хоҳед шуд, аммо шумо гӯши худро хам накардед ва ба Ман гӯш надодед». 16Зеро писарони Йӯнодоб ибни Рекоб амри падари худро, ки ба онҳо амр фармуда буд, иҷро карданд, вале ин қавм ба Ман гӯш надоданд. 17Бинобар ин, Худованд Худои лашкарҳо, Худои Исроил чунин мегӯяд: «Инак, Ман бар Яҳудо ва бар ҳамаи сокинони Ерусалим тамоми балоеро, ки дар ҳаққи онҳо баён кардаам, хоҳам овард, зеро ки Ман ба онҳо гуфтам, вале онҳо нашниданд; ва Ман онҳоро даъват кардам, вале онҳо ҷавоб надоданд».
2
18Ва Ирмиё ба хонадони Рекобиён гуфт: «Худованди лашкарҳо, Худои Исроил, чунин мегӯяд: азбаски шумо ба амри падари худ Йӯнодоб итоат кардед ва ҳамаи аҳкоми ӯро риоя кардед ва мувофиқи ҳар он чи ӯ ба шумо амр фармуда буд, амал кардед: 19Бинобар ин, Худованди лашкарҳо, Худои Исроил, чунин мегӯяд: «Ёнодоб писари Рекоб то абад аз касе, ки дар пеши Ман истода бошад, маҳрум нахоҳад шуд».
3