Раҳмати Худо ва инсон
Худованд раҳим ва бахшанда аст, оҳиста хашмгин ва фаровон аст. Забур 103:8 Пас, раҳмдил бошед, чунон ки Падари шумо раҳмдил аст. Луқо 6:36
Панҷтабор Ва ҳангоме ки ӯ дер монд, мардон дасти ӯ, дасти занаш ва дасти ду духтарашро гирифтанд, зеро ки Худованд бар ӯ раҳм кард; ва ӯро берун оварда, дар беруни шаҳр гузоштанд. Ҳастӣ 19:16 Инак, бандаат дар назари Ту файз ёфтааст ва ту раҳми Худро, ки бо наҷоти ҷонам ба ман нишон додӣ, бузургӣ кардаӣ; ва ман наметавонам ба кӯҳ гурезам, мабодо балое маро бигирад ва ман бимирам. Ҳастӣ 19:19 Ва ӯ гуфт: «Муборак аст Худованд Худои оғоям Иброҳим, ки оғоямро аз раҳму шафқат ва ростии Худ маҳрум накардааст: вақте ки ман дар роҳ будам, Худованд маро ба хонаи бародарони оғоям бурд. Ҳастӣ 24:27 Ман сазовори як қисми марҳамат ва тамоми ростиҳое нестам, ки Ту ба бандаат нишон додаӣ; зеро ки бо асои худ аз ин Урдун гузаштам; ва акнун ду гурӯҳ шудаам. Ҳастӣ 32:10 Аммо Худованд бо Юсуф буд ва ба ӯ раҳм кард ва дар назари сардори зиндон ба ӯ лутфу марҳамат бахшид. Ҳастӣ 39:21 Ва Худои Қодир ба шумо дар пеши он мард раҳм кунад, то ки бародари дигари шумо ва Биньёминро фиристад. Агар ман аз фарзандонам маҳрум шавам, худам низ маҳрум хоҳам шуд. Ҳастӣ 43:14 Ту бо раҳмати Худ мардумеро, ки наҷот додаӣ, роҳнамоӣ кардаӣ. Ту онҳоро бо қуввати Худ ба сӯи макони муқаддаси Худ роҳнамоӣ кардаӣ. Хуруҷ 15:13 Ва ба ҳазорон нафароне ки Маро дӯст медоранд ва аҳкоми Маро риоят мекунанд, марҳамат мекунам. Хуруҷ 20:6 Ва аз тиллои холис сарпӯши кафорат бисоз: дарозии он дувуним зироъ ва паҳнои он яквуним зироъ бошад. Ва ду каррубиро аз тилло, ки аз қолаби кӯфташуда сохта шудаанд, дар ду канори сарпӯш бисоз. Ва як каррубиро аз як канор ва каррубии дигарро аз канори дигар бисоз; каррубиҳоро аз сарпӯш бар ду канори он бисоз. Ва каррубиён болҳои худро ба боло паҳн карда, сарпӯшро бо болҳояшон пӯшонанд, ва рӯйҳояшон ба якдигар нигаронида шавад; рӯйҳои каррубиён ба сӯи сарпӯш бошад. Ва сарпӯши кафоратро аз боло бар болои сандуқ бигузор, ва шаҳодатеро, ки Ман ба ту медиҳам, дар сандуқ бимон. Ва дар он ҷо Ман бо ту вохӯрдам, ва аз болои сарпӯш, аз миёни ду каррубӣ, ки бар сандуқи шаҳодат ҳастанд, бо ту дар бораи ҳама чизҳое ки Ман ба ту амр хоҳам дод, ба банӣ-Исроил сухан хоҳам гуфт. Хуруҷ 25: 17-22 Ва сарпӯши кафоратро бар сандуқи шаҳодат дар қудси қудсҳо бигузор. Хуруҷ 26:34