Матто БОБИ 1 1 Китоби насли Исои Масеҳ, ибни Довуд, ибни Иброҳим. 2Иброҳим Исҳоқро ба дунё овард; ва Исҳоқ Яъқубро ба дунё овард; ва Яъқуб Яҳудо ва бародаронашро ба дуньё овард; 3 Ва Яҳудо Форес ва Зарро аз Томор ба дуньё овард; ва Форес Эсрӯмро ба дуньё овард; ва Эсрӯм Арамро ба дуньё овард; 4Ва Аром Аминодобро ба дуньё овард; ва Аминадоб Нассонро ба дуньё овард; ва Нассон Салмӯнро ба дунё овард; 5 Ва Салмон Бузро аз Рачаб ба дуньё овард; ва Буз Убидро аз Рут ба дуньё овард; ва Убид Йисойро ба дуньё овард; 6Ва Йисой Довуди подшоҳро ба дуньё овард; ва подшоҳ Довуд Сулаймонро аз вай, ки зани Уриё буд, ба дунё овард; 7 Ва Сулаймон Робъомро ба дуньё овард; ва Робъом Абиёро ба дунё овард; ва Абиё Осоро ба дуньё овард; 8Ва Осо Йусофотро ба дуньё овард; ва Йӯсофот Йӯромро ба дуньё овард; ва Йӯром Ӯзиёро ба дунё овард; 9Ва Ӯзиё Йӯатомро ба дуньё овард; ва Йӯатом Ахозро ба дуньё овард; ва Ахаз Ҳизқиёро ба дуньё овард; 10Ва Ҳизқиё Менашсеро ба дуньё овард; ва Менашсе Омӯнро ба дуньё овард; ва Омӯн Йӯшиёдро ба дунё овард; 11Ва Йӯшиёъ Еҳӯниё ва бародарони ӯро ба дуньё овард, вақте ки онҳо ба Бобил бурда шуданд; 12 Ва баъд аз он ки онҳо ба Бобил оварданд, Еҳӯниё Салотиилро ба дуньё овард; ва Салатиил Зоробобилро ба дуньё овард; 13 Ва Зарубобил Абиудро ба дуньё овард; ва Абиуд Элёқимро ба дуньё овард; ва Элиёқим Азорро ба дуньё овард; 14Ва Азор Содӯқро ба дуньё овард; ва Содӯқ Оҳимро ба дуньё овард; ва Охим Элиудро ба дуньё овард; 15Ва Элиуд Элъозорро ба дуньё овард; ва Элъозор Маттонро ба дуньё овард; ва Маттон Яъқубро ба дунё овард; 16 Ва Яъқуб Юсуф, шавҳари Марямро ба дуньё овард, ки аз ӯ Исо таваллуд ёфт, ки Масеҳ номида мешавад. 17 Пас, тамоми наслҳо аз Иброҳим то Довуд чордаҳ насл мебошанд; ва аз Довуд то замони тасарруф ба Бобил чордаҳ насл аст; ва аз асорат ба Бобил то Масеҳ чордаҳ насл аст. 18 Таваллуди Исои Масеҳ дар ин маврид буд: Вақте ки модараш Марям бо Юсуф издивоҷ кард, пеш аз он ки онҳо ҷамъ шаванд, вай кӯдаки Рӯҳулқудс пайдо шуд. 19 Шавҳари вай Юсуф, ки марди одил буд ва намехост, ки ӯро дар байни мардум намунаи ибрат нишон диҳад, ният дошт, ки вайро ба таври махфӣ дур кунад. 20 Аммо ҳангоме ки ӯ дар ин бора фикр мекард, инак, фариштаи Худованд дар хоб ба ӯ зоҳир шуда, гуфт: «Эй Юсуф, Писари Довуд, натарс, ки зани худ Марямро назди худ бигир, зеро он чи аз вай ҳомила шудааст аз Рӯҳулқудс.
21 Ва вай писаре зоид, ва ту ӯро Исо хоҳӣ гуфт, зеро ки Ӯ қавми Худро аз гуноҳҳошон наҷот хоҳад дод. 22Ва ин ҳама ба амал омад, то ба амал ояд он сухане ки дар бораи Худованд ба воситаи набӣ гуфта шудааст: 23 «Инак, бокира ҳомила шуда, писаре хоҳад зоид, ва номи ӯро Эммануил хоҳанд хонд, ки инак, Худо бо мост». 24Ва Юсуф аз хоб эҳьё шуда, ончунон ки фариштаи Худованд ба ӯ фармуда буд, амал карда, зани худро ба наздаш гирифт: 25 Ва вайро нашинохт, то даме ки Писари нахустзодаи худро зоид, ва Ӯ ӯро Исо номид. БОБИ 2 1 Ва ҳангоме ки Исо дар айёми подшоҳ Ҳиродус дар Байт-Лаҳми Яҳудо таваллуд шуд, инак, хирадмандоне аз шарқ ба Ерусалим омаданд, 2 Гуфт: «Он ки таваллуд ёфтааст, Подшоҳи Яҳудиён куҷост? зеро ки мо ситораи Ӯро дар шарқ дидаем ва омадаем, ки Ӯро парастиш кунем. 3 Вақте ки подшоҳ Ҳиродус инро шунид, ва тамоми Ерусалим бо ӯ ба изтироб афтод. 4 Ва тамоми саркоҳинон ва китобдонони қавмро ҷамъ карда, аз онҳо пурсид, ки Масеҳ дар куҷо таваллуд шавад. 5 Ба вай гуфтанд: «Дар Байт-Лаҳми Яҳудо, зеро ки набӣ чунин навишта шудааст: 6Ва ту, Байт-Лаҳм, дар замини Яҳудо, дар миёни мирони Яҳудо хурдтарин нестӣ, зеро ки аз ту ҳокиме хоҳад омад, ки вай қавми ман Исроилро ҳукмронӣ хоҳад кард. 7 Он гоҳ Ҳиродус ҳакимонро пинҳонӣ даъват карда, аз онҳо бодиққат пурсид, ки ситора дар чанд вақт пайдо шуд. 8 Ва онҳоро ба Байт-Лаҳм фиристода, гуфт: «Биравед ва кӯдакро бодиққат ҷустуҷӯ кунед; «Ва чун Ӯро ёфтед, ба ман боз хабар диҳед, то ки ман низ омада, ба Ӯ саҷда кунам». 9 Сухани подшоҳро шунида, рафтанд; ва инак, ситорае ки дар шарқ диданд, пешопеши онҳо рафт, то даме ки омада, бар он ҷое ки кӯдак буд, биистод. 10 Вақте ки онҳо ситораро диданд, аз шодии бениҳоят шод шуданд. 11 Ва ҳангоме ки ба хона даромаданд, кӯдакро бо модараш Марьям диданд ва ба замин афтода, ба Ӯ саҷда карданд; ва ганҷҳои худро кушода, ба Ӯ ҳадяҳо тақдим карданд; тилло ва ладан ва мур. 12 Ва аз Худо дар хоб огоҳ карда шуд, ки ба назди Ҳиродус барнагарданд, бо роҳи дигар ба кишвари худ рафтанд. 13 Ва ҳангоме ки онҳо рафтанд, инак, фариштаи Худованд дар хоб ба Юсуф зоҳир шуда, мегӯяд: «Бархез ва кӯдак ва модари ӯро гирифта, ба Миср гурез, ва дар он ҷо бош, то даме ки ба ту калом расонам; Ҳиродус кӯдакро меҷӯяд, то ӯро нобуд созад. 14Ва чун бархоста, кӯдак ва модарашро шабона гирифта, ба Миср равона шуд; 15 Ва то марги Ҳиродус дар он ҷо буд, то ба амал ояд сухане ки Худованд ба воситаи набӣ гуфта буд: "Писари худро аз Миср даъват кардам". 16 Он гоҳ Ҳиродус чун дид, ки доноён ӯро масхара мекунанд, бағоят хашм гирифт ва фиристод ва ҳамаи