Номаи Игнатий Поликарп
ба
БОБИ 1 1 Игнатиюс, ки Теофорус низ номида мешавад, ба Поликарп усқуфи калисои Смирна; Нозири онҳо, балки Ӯро Худои Падар ва Исои Масеҳи Худованд нодида мегирад: ҳама хушбахтӣ. 2 Чун донист, ки ақли ту сӯи Худост, мисли он ки бар санги беҷуръат устувор аст; Шукри беандоза мекунам, ки сазовори дидани чеҳраи мубораки ту шудаам, ки ҳамеша дар Худо шод бошам. 3 Бинобар ин аз файзи Худое, ки дар он либос пӯшидаӣ, аз ту илтимос мекунам, ки дар роҳи худ пеш рав ва дигаронро насиҳат деҳ, ки наҷот ёбанд. 4 Ҷои худро бо ғамхории ҷисм ва рӯҳ нигоҳ дор; Саъй кун, то ваҳдат нигоҳ дошта бош, ки ҳеҷ чиз беҳтар аз он нест. Ба ҳама таҳаммул кунед, чунон ки Худованд бо ту. 5 Ҳамаро дар муҳаббат дастгирӣ кун, чунон ки ту низ. Пайваста дуо гӯед: фаҳмиши бештар аз он чизе ки доред, талаб кунед. Бедор бош, рӯҳат ҳамеша бедор бошад. 6 Ба ҳар кас мувофиқи он сухан гӯед, ки Худо ба ту имкон медиҳад. Ҳамчун як ҷанговари комил ба заъфҳои ҳама тоб овар; дар он чое, ки мехнат бузург аст, фоида хамон кадар зиёд мешавад. 7 Агар шогирдони некро дӯст дорӣ, ин чӣ миннатдор аст? Балки бадкоронро ба фурӯтанӣ мутеъ кун. 8 Ҳар захм бо як гаҷ шифо намеёбад: агар гиряҳои беморӣ шадид бошад, онҳоро бо доруҳои нарм ислоҳ кунед: дар ҳама чиз мисли мор доно бошед, вале мисли кабӯтар безарар. 9 Бинобар ин ту аз ҷисм ва рӯҳ иборат ҳастӣ; то он чиро, ки пеши назари ту зоҳир мешавад, дигаргун кунӣ. 10 Аммо дар бораи онҳое, ки нонамоёнанд, ба Худо дуо гӯед, ки онҳоро ба ту ошкор кунад, то ба ҳеҷ чиз нотавон нашавед, балки дар ҳар ҳадия фаровон шавед. 11 Замона туро талаб мекунад, чунон ки халабонҳо бодҳо мегузаранд; ва ҳар кӣ дар тундбод ба замин меафтад, паноҳгоҳест, ки дар он ҷо хоҳад буд; то ба сӯи Худо бирасӣ. 12 Ҳамчун ҷанговари Худо ҳушёр бош: тоҷе ки ба ту пешниҳод шудааст, ҷовидонӣ ва ҳаёти ҷовидонӣ аст; ки дар ин бора шумо низ комилан боварй доред. Ман дар ҳама чиз зомини ту хоҳам буд, ва занҷирҳои ман, ки ту дӯст доштаӣ. 13 Нагузоред, ки онҳое, ки сазовори таъриф ба назар мерасанд, балки таълимоти дигарро таълим медиҳанд, шуморо ба ташвиш наоваранд. Биист устувор ва беҷуръат, чун сур, вақте ки бар он зада мешавад. 14 Ин як қисми ҷанговари ҷасур аст, ки маҷрӯҳ мешавад, вале мағлуб мешавад. Вале махсусан мо бояд ба ҳама чиз тоқат кунем, то ки Ӯ ба мо таҳаммул кунад. 15 Ҳар рӯз аз дигарон беҳтар бошад: вақтро ҳисоб кунед; ва Ӯро, ки болотар аз ҳама давру замон аст, абадӣ ва нонамоёнро интизор бошед, гарчанде ки ба хотири мо намоён аст: дастнорас ва гузаштанашаванда, вале барои мо гирифтори уқубатҳост; ки барои наҷоти мо ба ҳама гуна роҳҳо тоб оварем. БОБИ 2 1 Бевазанон бепарво нашав, Ба Худо нигаҳбони онҳо бош. 2 Ҳеҷ коре накунад, ки бе огоҳӣ ва ризоияти туст. ва ту ҷуз ба хости Худо чизе намекунӣ; чунон ки ту низ бо тамоми устуворӣ рафтор мекунӣ. 3 Бигзор анҷуманҳои шумо бештар пур шаванд: ҳамаро ба ном бипурсед. 4 Ба мардон ва канизон нигоҳ накун; на мағрур нашаванд, балки бештар ба ҷалоли Худо итоат кунанд, то ки аз Ӯ озодии беҳтаре ба даст оранд. 5 Бигзор онҳо нахоҳанд озод шаванд, то ки ғуломи нафси худ нашаванд.
6 Аз санъати бад гурезед; дурусттараш, дар бораи онҳо чизе зикр накунед. 7 Ба хоҳарони ман бигӯ, ки онҳо Худовандро дӯст доранд; ва аз шавҳарони худ, ҳам аз ҷиҳати ҷисм ва ҳам дар рӯҳ қаноатманд бошанд. 8 Ҳамин тавр, бародарони маро ба исми Исои Масеҳ насиҳат деҳ, ки занони худро мисли Худованд Калисо дӯст доранд. 9 Агар касе тавонад, ки ба шарафи ҷисми Масеҳ дар бокира бимонад, бигзор вай фахр накунад; лекин агар фахр кунад, вай нобуд мешавад. Ва агар ӯ мехоҳад, ки нисбат ба усқуф бештар эътибор пайдо кунад, вай фосид мешавад. 10 Аммо ҳамаи онҳое, ки шавҳар доранд, хоҳ мардон ва хоҳ занон, бо ризоияти усқуф ҷамъ шаванд, то ки издивоҷи онҳо мувофиқи парҳезгорӣ бошад, на аз рӯи ҳавас. 11 Бигзор ҳама чиз барои ҷалоли Худо анҷом дода шавад. 12 Ба усқуф гӯш диҳед, то Худо низ ба шумо гӯш диҳад. Ҷони ман барои онҳое, ки ба усқуфи худ итоат мекунанд, бо пресвитарон ва диаконҳои худ эмин бошад. Ва насиби ман бо насиби онҳо дар Худо бошад. 13 Бо якдигар меҳнат кунед; якҷоя мубориза бурдан, якҷоя давидан, якҷоя азоб кашидан; якҷоя хоб кунед ва якҷоя бархезед; чун идоракунандагон ва назоратчиён ва хизматгузорони Худо. 14 Ба касе, ки зери дасти ӯ меҷангед ва аз ӯ музд мегиред, писанд бошед. Ҳеҷ яке аз шумо фирорӣ наёбад; балки таъмиди шумо мисли бозуҳои шумо бимонад; имони шумо, ҳамчун кулоҳ; садақаи ту мисли найзаи ту; сабри шумо, чун тамоми зиреҳи шумо. 15 Бигзор аъмоли шумо бар ӯҳдаи шумо бошад, то ки мукофоти муносиб бигиред. Пас, нисбат ба якдигар бо фурӯтанӣ пурсабр бошед, чунон ки Худо нисбат ба шумост. 16 Бигзор ман аз шумо дар ҳама чиз шод шавам. БОБИ 3 1 Чунки калисои Антиёхияи Сурия, чунон ки ба ман гуфта шудааст, ба воситаи дуоҳои шумост; Ман низ дар Худо тасаллӣ бештар ва бепарво будам; Агар ин тавр бошад, ман бо уқубат ба Худо мерасам; то ки ба воситаи дуои шумо шогирди Масеҳ шавам. 2 Хеле мувофиқ аст, эй Поликарп, эй шоистатарин, шӯрои интихобшударо даъват намуда, касеро интихоб кунед, ки шумо ӯро махсусан дӯст медоред ва ба меҳнат пурсабр аст; то паёмбари Худо бошад; ва то ки ба Сурия рафта, муҳаббати бепоёни шуморо ба ситоиши Масеҳ ҷалол диҳад. 3 Масеҳӣ қудрати худро надорад, балки бояд ҳамеша барои хидмати Худо фароғат бошад. Ин кор ҳам аз они Худост ва ҳам аз они шумо; вақте ки онро ба камол расонед. 4 Зеро ман ба файзи Худо боварӣ дорам, ки шумо ба ҳар кори нек, ки дар Худованд муносиб аст, тайёред. 5 Бинобар ин ман медонистам, ки шумо ба ростӣ муҳаббати самимӣ доред, ба воситаи ин ҳарфҳои кӯтоҳ шуморо насиҳат кардам. 6 Аммо азбаски натавонистам ба ҳамаи калисоҳо бинависам, зеро ки ногаҳон бояд аз Трӯос ба Неаполис бо киштӣ равам; Зеро фармони касонест, ки ман ба хушнудии онҳо ҳастам. Оё шумо ба калисоҳое, ки дар наздикии шумо ҳастанд, менависед, ки мувофиқи иродаи Худо таълим гирифта шудааст, то ки онҳо низ ҳамин тавр кунанд. 7 Бигзор ҳар кӣ тавоно бошад, паёмбар фиристад; ва бигзор дигарон номаҳои худро аз ҷониби онҳое ки аз ҷониби шумо фиристода мешаванд, бифиристанд, то ки шумо то абад ҷалол ёбед, ки сазовори он ҳастед. 8 Ба ҳама, алалхусус ба зани Эпитропус, бо тамоми хонадон ва фарзандонаш салом мегӯям. Ман ба Атталуси азизам салом мегӯям. 9 Салом ба касе, ки шумо сазовори он аст, ки ба Сурия фиристода шавад. Бигзор файз ҳамеша бо ӯ бод ва бо Поликарп, ки ӯро мефиристад. 10 Ба ҳамаи шумо дар Худои мо Исои Масеҳ хушбахтӣ мехоҳам; ки дар вахдат ва хифзи Худо давом дорад. 11 Салом ба Алсеи азизам. Алвидоъ дар Худованд.