Tajik - The Christian Worker Farmer Soldier - Hammer Sickle Sword

Коргари масеҳӣ, деҳқон, сарбоз (Болға, дос, шамшер) «Оё каломи Ман мисли оташ нест?» — мегӯяд Худованд, — ва мисли болғае, ки сангро порапора мекунад? (Ирмиё 23:29). Досро ба кор андозед, зеро ки ҳосил пухтааст; биёед, фароед; зеро ки фишурда пур аст, чарбуҳо лабрез шудаанд; зеро ки бадии онҳо бузург аст. Юил 3:13 Ва Исо дар ҳамаи шаҳрҳо ва деҳот гашта, дар ибодатхонаҳои онҳо таълим медод ва Инҷили Малакутро мавъиза мекард ва ҳар беморӣ ва дарди мардумро шифо мебахшид. Аммо вақте ки мардумро дид, ба онҳо раҳмаш омад, зеро онҳо мисли гӯсфандони бечӯпон бемадор ва пароканда буданд. Он гоҳ ба шогирдонаш гуфт: « Дарав дар ҳақиқат фаровон аст, аммо коргарон каманд; пас, аз Худованди дарав илтимос кунед, ки ба дарави Худ коргарон фиристад». Матто 9:35-38 Пас, Ӯ ба онҳо гуфт: « Дарав дар ҳақиқат фаровон аст, аммо коргарон каманд; пас, аз Соҳиби дарав илтимос кунед, ки барои дарави Худ коргарон фиристад». Луқо 10:2 Исо ба онҳо гуфт: « Ғизои ман ин аст, ки иродаи Фиристандаи Маро иҷро кунам ва кори Ӯро ба анҷом расонам. Оё шумо намегӯед, ки боз чор моҳ мондааст, ва дарав фаро мерасад? Инак, ба шумо мегӯям: чашмони худро боло кунед ва ба киштзорҳо нигоҳ кунед, зеро онҳо аллакай барои дарав сафед шудаанд. Ва даравгар музд мегирад ва меваеро барои ҳаёти ҷовидонӣ ҷамъ мекунад, то ки ҳам коранда ва ҳам даравгар якҷоя шодӣ кунанд. Ва ин сухан дуруст аст: «Яке мекорад ва дигаре дарав мекунад». Ман шуморо барои дарав кардани он чизе фиристодам, ки шумо барои он меҳнат накардаед; дигарон меҳнат карданд ва шумо ба меҳнати онҳо дохил шудаед». Юҳанно 4:34-38 То он даме ки рӯз аст, Ман бояд корҳои Фиристандаи Маро ба ҷо оварам; шаб фаро мерасад, ки ҳеҷ кас наметавонад кор кунад ( Юҳанно 9:4) . Пас, эй бародарони маҳбуби ман, устувор бошед ва устувор бошед, ҳамеша дар кори Худованд ҷидду ҷаҳд кунед, зеро медонед, ки меҳнати шумо дар пеши Худованд беҳуда нест. 1 Қӯринтиён 15:58 Ва аз некӣ хаста нашавем, зеро ки дар вақташ хоҳем даравид, агар заиф нашавем. Ғалотиён 6:9 Ва кулоҳи наҷотро бигиред, ва шамшери Рӯҳро, ки каломи Худост; Эфсӯсиён 6:17 Пас, эй писарам, дар файзе ки дар Масеҳ Исо аст, қавӣ бош. Ва он чиро, ки аз ман дар назди шоҳидони зиёд шунидаӣ, ба мардони мӯътамад супор, ки метавонанд ба дигарон низ таълим диҳанд. Пас, ту мисли сарбози неки Исои Масеҳ ба сахтӣ тоб овар. Ҳеҷ касе, ки ҷанговар аст,