Сафанё БОБИ 1 1 Каломи Худованд, ки ба Сафаньё ибни Кушӣ, ибни Ҷадальё, ибни Амарьё, ибни Ҳизқиё, дар айёми Йӯшиёҳу ибни Омӯн, подшоҳи Яҳудо, нозил шуд. 2Ва Ман ҳама чизро аз рӯи замин комилан нобуд хоҳам кард, мегӯяд Худованд. 3 Одам ва ҳайвони ваҳширо мехӯрам; Ман мурғони осмон, ва моҳиёни баҳр ва васвасаҳоро бо шарирон хоҳам бурд; ва Ман одамро аз замин маҳв хоҳам кард, мегӯяд Худованд. 4 Ман низ дасти Худро бар Яҳудо ва бар тамоми сокинони Ерусалим хоҳам дароз кард; ва бақияи Баалро аз ин макон, ва номи камаримиёнро бо коҳинон маҳв хоҳам кард; 5 Ва онҳое ки лашкари осмонро бар болои бомҳо парастиш мекунанд; ва онҳое ки ба Худованд саҷда мекунанд ва қасам мехӯранд, ва ба Малкам қасам мехӯранд; 6 Ва онҳое ки аз Худованд рӯй гардондаанд; ва онҳое ки Худовандро наҷустаанд ва Ӯро напурсидаанд. 7 Дар ҳузури Худованд Худо ором бош, зеро ки рӯзи Худованд наздик аст, зеро ки Худованд қурбонӣ омода кардааст, ба меҳмонони Худ амр кардааст. 8Ва воқеъ хоҳад шуд, ки дар рӯзи қурбонии Худованд, ки Ман сарварон ва фарзандони подшоҳ ва ҳамаи онҳоеро, ки либоси бегона дар бар доранд, ҷазо хоҳам дод. 9Дар ҳамон рӯз Ман ҳамаи онҳоеро, ки аз остона ҷаҳанд, ва хонаҳои оғоёни худро аз зӯроварӣ ва макр пур мекунанд, ҷазо хоҳам дод. 10Ва воқеъ хоҳад шуд, ки дар он рӯз, мегӯяд Худованд, ки садои фарьёд аз дарвозаи моҳӣ, ва фарьёд аз дарвозаи дуюм, ва садои азиме аз теппаҳо хоҳад буд. 11 Фарьёд кунед, эй сокинони Мактеш, зеро ки тамоми тоҷирон кушта шудаанд; ҳамаи онҳое ки нуқра мебардоранд, бурида мешаванд. 12 Ва дар он вақт чунин воқеъ хоҳад шуд, ки Ерусалимро бо шамъҳо кофтукоб хоҳам кард, ва онҳоеро, ки бар пояҳояшон сокинанд, ҷазо хоҳам дод, ки дар дили худ мегӯянд: "Худованд некӣ намекунад ва бадӣ намекунад". 13 Бинобар ин молу мулки онҳо ғанимат ва хонаҳои онҳо хароб хоҳад шуд; онҳо низ хонаҳо хоҳанд сохт, вале дар онҳо сокин нахоҳанд шуд; ва токзорҳо хоҳанд шинонд, вале аз шароби он нахӯранд.
14 Рӯзи бузурги Худованд наздик аст, наздик аст ва бағоят шитоб мекунад, ҳатто овози рӯзи Худованд: марди тавоно дар он ҷо бо алам нидо хоҳад кард. 15 Он рӯз рӯзи ғазаб, рӯзи изтироб ва тангӣ, рӯзи харобӣ ва харобӣ, рӯзи зулмот ва тира, рӯзи абрҳо ва торикии ғафс, 16 Рӯзи карнай ва ҳушдор бар зидди шаҳрҳои девордор ва бар зидди бурҷҳои баланд. 17Ва ба сари одамон мусибате хоҳам овард, ки онҳо мисли кӯрон рафтор хоҳанд кард, зеро ки пеши Худованд гуноҳ кардаанд, ва хуни онҳо мисли хок, ва гӯшти онҳо мисли пору рехта хоҳад шуд. 18На нуқраашон ва на тиллои онҳо дар рӯзи ғазаби Худованд онҳоро наҷот дода наметавонад; балки тамоми заминро оташи рашки вай фурӯ хоҳад бурд, зеро ки вай ҳамаи сокинони он заминро ба зудӣ нест хоҳад кард. БОБИ 2 1 Ҷамъ шавед, бале, ҷамъ шавед, эй халқи нохоста; 2 Пеш аз он ки фармон ба вуҷуд ояд, пеш аз он ки рӯзе мисли коҳ гузарад, пеш аз он ки ғазаби шадиди Худованд бар шумо ояд, пеш аз он ки рӯзи хашми Худованд бар шумо ояд. 3 Худовандро биҷӯед, эй фурӯтанони тамоми рӯи замин, ки доварии Ӯро ба амал овардаед; адолатро биҷӯед, фурӯтаниро биҷӯед: шояд дар рӯзи ғазаби Худованд пинҳон шавед. 4Зеро ки Ғазза тарк хоҳад шуд, ва Ашқалӯн хароб хоҳад шуд; дар нисфирӯзӣ Ашдӯдро бадар хоҳанд дод, ва Экрон решакан хоҳад шуд. 5 Вой бар ҳоли сокинони соҳили баҳр, қавми каритиён! каломи Худованд бар зидди шумост; Эй Канъон, замини фалиштиён, туро нобуд хоҳам кард, то ки сокин нахоҳад буд. 6Ва соҳили баҳр барои чӯпонон хонаҳо ва хонаҳо, ва оғилҳо барои рамаҳо хоҳад буд. 7Ва соҳил барои бақияи хонадони Яҳудо хоҳад буд; онҳо бар он мехӯранд, дар хонаҳои Ашқалӯн шомгоҳ хоҳанд хобид, зеро ки Худованд Худои онҳо онҳоро дида, асорати онҳоро бармегардонад. 8Ман дашномҳои Мӯоб ва дашномҳои банӣАммӯнро шунидаам, ки бо онҳо қавми Маро таҳқир карда, дар назди сарҳади худ бузургӣ карданд. 9Бинобар ин, ба ҳасби зиндаам, мегӯяд Худованди лашкарҳо, Худои Исроил, — албатта Мӯоб мисли Садӯм ва банӣ-Аммӯн мисли Амӯро хоҳад буд, ва парвариши намакҳо ва намакзорҳо ва харобии абадӣ: бақияи ман мардум онҳоро