2 Подшоҳон БОБИ 1 1Мӯоб баъд аз марги Аҳъоб бар зидди Исроил исён бардошт. 2 Ва Аҳазё дар болои ҳуҷраи худ, ки дар Сомария буд, афтода, бемор шуд, ва қосидонро фиристода, ба онҳо гуфт: «Биравед ва аз Баал-Забул, худои Экрӯн бипурсед, ки оё ман аз ин беморӣ шифо меёбам». 3 Аммо фариштаи Худованд ба Илёси тишбӣ гуфт: «Бархез ва ба пешвози фариштагони подшоҳи Сомария бирав ва ба онҳо бигӯ: «Оё аз он сабаб нест, ки дар Исроил Худое нест, ки шумо барои пурсидани БаалЗабул, худои Экрӯн меравед? 4 Ва алҳол Худованд чунин мегӯяд: «Аз он бистари бар он боло рафтаӣ, поин нахоҳӣ шуд, балки ҳатман хоҳӣ мурд». Ва Илёс рафт. 5 Ва ҳангоме ки қосидон ба ӯ баргаштанд, ӯ ба онҳо гуфт: «Чаро акнун рӯй гардондаед? 6 Ва ба ӯ гуфтанд: «Марде ба истиқболи мо баромад, ва ба мо гуфт: «Бирав, боз назди подшоҳе, ки туро фиристодааст, рӯй гардон ва ба ӯ бигӯ: «Худованд чунин мегӯяд: «Оё аз он сабаб нест, ки дар Исроил Худое нест, ки ту ба Баал-Забул, худои Экрӯн бипурсӣ? бинобар ин аз он бистаре ки бар он боло рафтаӣ, поин нахоҳӣ шуд, балки ҳатман хоҳӣ мурд. 7 Ба онҳо гуфт: «Он чӣ гуна одам буд, ки ба пешвози шумо омада, ин суханонро ба шумо гуфт? 8 Дар ҷавоби Ӯ гуфтанд: «Ӯ марди мӯйсафед буд ва камарбанди чармин дар камар дошт». Ва гуфт: «Ин Илёси тишбӣ аст». 9 Подшоҳ як мири панҷоҳ нафарро бо панҷоҳ нафараш фиристод. Ва назди ӯ баромад, ва инак, бар қуллаи теппа нишастааст. Ва ба вай гуфт: «Эй марди Худо, подшоҳ гуфт: «Фуруд». 10 Ва Илёс ба мири панҷоҳ нафар ҷавоб дода, гуфт: «Агар ман марди Худо бошам, бигзор оташ аз осмон фуруд ояд ва ту ва панҷоҳ нафаратро месӯзад». Ва аз осмон оташ фуруд омада, ӯро ва панҷоҳ нафарашро фурӯ бурд. 11 Боз мири панҷоҳнафараи дигарро бо панҷоҳ нафараш назди ӯ фиристод. Ӯ дар ҷавоби вай гуфт: «Эй марди Худо! 12 Ва Илёс ба онҳо ҷавоб дода, гуфт: «Агар ман марди Худо бошам, бигзор оташ аз осмон фуруд ояд ва ту ва панҷоҳ нафаратро бикушад». Ва оташи Худо аз осмон фуруд омада, ӯ ва панҷоҳ нафарашро фурӯ бурд. 13 Ва боз мири панҷоҳ нафари сеюмро бо панҷоҳ нафараш фиристод. Ва мири сеюми панҷоҳ нафар баромада, назди Илёс омада, зону зада, аз ӯ илтиҷо кард ва ба ӯ гуфт: «Эй марди Худо! 14 «Инак, аз осмон оташе фуруд омада, ду мири солҳои панҷоҳуми пешинро бо панҷоҳ нафарашон сӯзонд; бигзор ҷони ман алҳол дар назари ту гаронбаҳо бошад. 15 Ва фариштаи Худованд ба Илёс гуфт: «Бо ӯ бирав; аз ӯ натарс». Ва бархоста, бо ӯ назди подшоҳ фуромад. 16 Ва ӯ ба вай гуфт: «Худованд чунин мегӯяд: «Азбаски шумо қосидон фиристодед, то аз Баал-Забул, худои Эқрӯн бипурсед, оё ин аз он сабаб нест, ки дар Исроил Худое нест, ки каломи Ӯро тафтиш кунад?
бинобар ин аз он кате ки бар он боло рафтаӣ, поин нахоҳӣ шуд, балки ҳатман хоҳӣ мурд. 17Ва ӯ мувофиқи каломи Худованд, ки Илёс гуфта буд, мурд. Ва Еҳӯром ба ҷои ӯ дар соли дуюми Еҳӯром ибни Еҳӯшофот, подшоҳи Яҳудо подшоҳӣ кард; зеро вай писар надошт. 18Оё боқимондаи аъмоли Аҳазё, ки ӯ карда буд, дар китоби вақоеъномаҳои подшоҳони Исроил навишта нашудааст? БОБИ 2 1Ва чунин воқеъ шуд, ки вақте ки Худованд Илёсро бо гирдбод ба осмон мебардошт, Илёс бо Элишоъ аз Ҷилҷол рафт. 2 Ва Илёс ба Элишоъ гуфт: «Илтимос, дар ин ҷо бимон; зеро ки Худованд маро ба Байт-Ил фиристод. Ва Элишоъ ба вай гуфт: «Ба ҳаёти Худованд ва ба ҳаёти ҷони ту, ман туро тарк нахоҳам кард». Пас, онҳо ба Байт-Ил фуромаданд. 3 Ва писарони анбиё, ки дар Байт-Ил буданд, назди Элишоъ омада, ба ӯ гуфтанд: «Оё медонӣ, ки Худованд оғои туро имрӯз аз сари ту хоҳад гирифт? Ва гуфт: «Оре, ман медонам; ором нигоҳ доред. 4 Ва Илёс ба ӯ гуфт: «Эй Элишоъ, дар ин ҷо бимон; зеро ки Худованд маро ба Ериҳӯ фиристод. Ва гуфт: «Ба ҳаёти Худованд ва ба ҳаёти ҷони ту, ман туро тарк нахоҳам кард». Ҳамин тавр онҳо ба Ериҳӯ омаданд. 5 Ва писарони анбиё, ки дар Ериҳӯ буданд, назди Элишоъ омада, ба ӯ гуфтанд: «Оё медонӣ, ки Худованд оғои туро имрӯз аз сари ту хоҳад гирифт? Ӯ дар ҷавоб гуфт: «Оре, ман медонам; ором нигоҳ доред. 6 Ва Ильёс ба вай гуфт: «Илтимос, дар ин ҷо бимон; зеро ки Худованд маро ба Урдун фиристод. Ва гуфт: «Ба ҳаёти Худованд ва ба ҳаёти ҷони ту, ман туро тарк нахоҳам кард». Ва ҳарду идома доданд. 7 Ва панҷоҳ нафар аз писарони анбиё рафта, барои дидани дур истоданд, ва ҳар ду дар канори Урдун истоданд. 8Ва Ильёс ҷомаи худро гирифта, ба ҳам печонд, ва обҳоро зад, ва онҳо ба он ҷо ва он ҷо тақсим шуданд, ба тавре ки ҳарду ба замини хушк гузаштанд. 9 Ва ҳангоме ки онҳо гузаштанд, Илёс ба Элишоъ гуфт: «Бипурс, ки пеш аз он ки ман аз ту гирифта шавам, барои ту чӣ кор кунам». Ва Элишоъ гуфт: «Лутфан, бигзор як қисми дучандон рӯҳи ту бар ман бод». 10 Ва гуфт: «Ту кори сахте хостӣ; лекин агар маро бубинӣ, вақте ки аз ту гирифта шавам, ба ту чунин хоҳад буд; лекин агар не, ин тавр нахоҳад шуд. 11 Ва ҳангоме ки онҳо идома доштанд ва гуфтугӯ мекарданд, инак, аробаи оташин ва аспҳои оташин пайдо шуда, ҳардуро аз ҳам ҷудо карданд; ва Илёс бо гирдбод ба осмон баромад. 12 Ва Элишоъ инро дида, фарьёд зад: «Падарам, падарам, аробаи Исроил ва саворони он». Ва ӯ дигар ӯро надид, ва либоси худро гирифта, ду пора кард. 13Ва ҷомаи Илёсро, ки аз ӯ афтода буд, бардошта, баргашт ва дар соҳили Урдун истод; 14 Ва ҷомаи Илёсро, ки аз ӯ афтода буд, гирифта, ба об зад, ва гуфт: «Худованд Худои Илёс куҷост? ва ҳангоме ки Ӯ низ обҳоро зад, онҳо ба он сӯ ҷудо шуданд; ва Элишоъ аз он ҷо гузашт.