1 Подшоҳон БОБИ 1 1Ва подшоҳ Довуд пир шуда, солхӯрда буд; ва ба ӯ либос пушонданд, вале ӯ гарм нашуд. 2 Пас навкаронаш ба ӯ гуфтанд: «Бигзор барои оғоям подшоҳ бокираи ҷавоне ҷустуҷӯ шавад; ва бигзор вай пеши подшоҳ биистад, ва ӯро парасторӣ кунад, ва дар оғӯши ту бихобад, то оғоям подшоҳ гарм шавад. 3Ва онҳо дар тамоми соҳилҳои Исроил духтари зебоеро ҷустуҷӯ карданд, ва Абишагро аз шунамӣ ёфта, ба назди подшоҳ оварданд. 4 Он духтар басо одилона буд ва подшоҳро дӯст медошт ва ба ӯ хидмат мекард, вале подшоҳ вайро намешинохт. 5Ва Адӯнё ибни Ҳаҷҷит худро баланд карда, гуфт: «Ман подшоҳ хоҳам буд, ва ба ӯ аробаҳо ва саворон ва панҷоҳ нафарро тайёр кард, то ки пешопеши ӯ давида раванд. 6 Ва падараш ҳеҷ гоҳ ба ӯ норозигӣ накарда, нагуфта буд: "Чаро чунин кардӣ?" ва ӯ низ одами хеле нек буд; ва модараш ӯро пас аз Абшолӯм зоид. 7Ва ӯ бо Юоб ибни Саруё ва Абьётори коҳин машварат кард, ва онҳо аз паи Адӯниё ба ӯ кӯмак карданд. 8Вале Содӯқи коҳин, ва Баноё ибни Еҳӯёдо, ва Нотони набӣ, ва Шимъӣ ва Рей, ва мардоне ки аз они Довуд буданд, бо Адӯниё набуданд. 9Ва Адӯниё гӯсфандон ва говҳо ва чорвои фарбеҳро дар санги Зӯҳелет, ки аз ҷониби Энрӯҷил аст, кушта, ҳамаи бародарони худро писарони подшоҳ ва тамоми мардони Яҳудоро навкарони подшоҳ хонд. 10 Аммо Нотони набӣ, ва Баноё ва ҷанговарон ва бародараш Сулаймонро даъват накарданд. 11 Бинобар ин Нотон ба Батшобаъ, модари Сулаймон, сухан ронда, гуфт: «Оё нашунидаӣ, ки Адӯниё ибни Ҳаҷҷит подшоҳӣ мекунад, ва оғои мо Довуд инро намедонад? 12 «Пас, алҳол биё, илтимос, ба ту маслиҳат диҳам, то ки ҷони худ ва ҷони писарат Сулаймонро наҷот диҳӣ». 13 Бирав ва назди подшоҳ Довуд дохил шав ва ба ӯ бигӯ: «Оё ту, эй оғоям, подшоҳ, ба канизи худ қасам хӯрда, нагуфтӣ, ки писарат Сулаймон пас аз ман подшоҳӣ хоҳад кард, ва ӯ бар тахти ман хоҳад нишаст? Пас чаро Адониё подшоҳӣ мекунад? 14Инак, ҳангоме ки ту ҳанӯз дар он ҷо бо подшоҳ сӯҳбат мекунӣ, ман низ аз ақиби ту омада, суханони туро тасдиқ хоҳам кард. 15 Ва Батшобаъ ба хонаи подшоҳ даромад, ва подшоҳ хеле пир шуда буд; ва Абишаги шунамӣ ба подшоҳ хизмат мекард. 16 Ва Батшобаъ ба подшоҳ саҷда карда, саҷда кард. Ва подшоҳ гуфт: «Ту чӣ мехоҳӣ? 17 Ва вай ба ӯ гуфт: «Эй оғоям, ту ба канизи худ ба Худованд Худои худ қасам хӯрда, мегӯӣ: "Ба ростӣ, ки писарат Сулаймон баъд аз ман подшоҳӣ хоҳад кард, ва ӯ бар тахти ман хоҳад нишаст". 18 Ва инак, Адониё подшоҳӣ мекунад; ва алҳол, эй оғоям подшоҳ, шумо инро намедонед; 19Ва барзаговҳо ва говҳои фарбеҳ ва гӯсфандони фаровонро кушта, ҳамаи писарони подшоҳ ва Абьётори
коҳин ва Юобро, сардори лашкарро даъват кард, вале бандаи ту Сулаймонро даъват накардааст. 20Ва ту, эй оғоям, подшоҳ, чашмони тамоми Исроил бар ту аст, то ба онҳо бигӯӣ, ки кӣ баъд аз ӯ бар тахти оғоям подшоҳ хоҳад нишаст. 21Дар акси ҳол, ҳангоме ки оғоям подшоҳ бо падарони худ бихобад, ман ва писарам Сулаймон гунаҳкор шумурда мешавем. 22 Ва инак, вақте ки вай бо подшоҳ сухан мегуфт, Нотони набӣ низ ворид шуд. 23 Ва ба подшоҳ хабар дода, гуфтанд: «Инак Нотони набӣ». Ва чун ба ҳузури подшоҳ даромад, пеши подшоҳ бо рӯй ба замин саҷда кард. 24Ва Нотон гуфт: «Оғои ман, эй подшоҳ, оё ту гуфтаӣ: "Адониё баъд аз ман подшоҳӣ хоҳад кард, ва ӯ бар тахти ман хоҳад нишаст?" 25 Зеро ки ӯ имрӯз рафта, говҳо ва говҳои фарбеҳ ва гӯсфандонро ба фаровонӣ куштааст, ва тамоми писарони подшоҳ ва сардорони лашкар ва Абьётори коҳинро даъват кардааст; ва инак, онҳо дар ҳузури ӯ мехӯранду менӯшанд ва мегӯянд: «Худоё, подшоҳ Адӯниёро наҷот диҳад». 26 Аммо ман, бандаи ту ва Содӯқи коҳин, ва Баноё ибни Еҳӯёдо ва бандаи ту Сулаймонро даъват накардаам. 27 Оё ин кор аз ҷониби оғоям подшоҳ аст, ва ту инро ба бандаи худ нагуфтӣ, ки пас аз ӯ бар тахти оғоям подшоҳ биншинад? 28Ва подшоҳ Довуд ҷавоб дода, гуфт: «Маро Батшобаъ бихон». Ва ӯ ба ҳузури подшоҳ даромад ва ба ҳузури подшоҳ истод. 29Ва подшоҳ қасам хӯрда, гуфт: «Ба ҳаёти Худованд! 30 Чунон ки ман ба ту ба Худованд Худои Исроил қасам хӯрда, гуфтам: "Ба ростӣ, ки писарат Сулаймон баъд аз ман подшоҳӣ хоҳад кард, ва ба ҷои ман бар тахти ман хоҳад нишаст; ҳатто ин рӯзро албатта иҷро хоҳам кард. 31Ва Батшобаъ рӯи худро ба замин хам карда, ба подшоҳ таъзим карда, гуфт: «Бигзор оғоям подшоҳ Довуд то абад зинда бод». 32Ва подшоҳ Довуд гуфт: «Ба ман Содӯқи коҳин ва Нотони набӣ ва Баноё ибни Еҳӯёдоъро хонед». Ва онҳо ба назди подшоҳ омаданд. 33 Подшоҳ ба онҳо гуфт: «Бандагони оғои худро бо худ гиред ва писарам Сулаймонро ба хачири ман савор кунед, ва ӯро ба Ҷиҳӯн фуроваред. 34Ва бигзор Содӯқи коҳин ва Нотони набӣ ӯро дар он ҷо подшоҳ бар Исроил тадҳин кунанд; ва шумо бо карнай навозед ва бигӯед: «Худоё, подшоҳ Сулаймонро наҷот диҳад». 35 «Он гоҳ шумо аз ақиби ӯ хоҳед омад, то ки вай омада, бар тахти ман биншинад; зеро ки вай ба ҷои ман подшоҳ хоҳад шуд, ва ман ӯро ҳоким бар Исроил ва бар Яҳудо таъин кардам. 36 Ва Баноё ибни Еҳӯёдо ба подшоҳ ҷавоб дода, гуфт: «Омин! Худованд Худои оғоям подшоҳ низ чунин мегӯяд». 37Чунон ки Худованд бо оғоям подшоҳ буд, ончунон бо Сулаймон бошад, ва тахти ӯро аз тахти оғоям подшоҳ Довуд бузургтар соз. 38Ва Содӯқи коҳин, ва Нотони набӣ, ва Баноё ибни Еҳӯёдо, ва каритиён ва фалетиён фуруд омада,