Санъати ҳукмронӣ - Идоракунии сиёсӣ Номаи Арестей Подшоҳ ҷавобро бо хушнудӣ қабул кард ва аз саволи дигар пурсид: «Муҳимтарин шарт барои ҳукмронӣ чист?» «Худро аз ришвахорӣ озод нигоҳ доштан ва дар қисми зиёди умри худ ҳушёр будан, адолатро аз ҳама чиз болотар донистан ва бо чунин одамон дӯстӣ кардан. Зеро Худо низ адлро дӯст медорад!» Номаи Арастей 8:12-13 Подшоҳ ба ризоияти худ ишора карда, ба дигаре гуфт: «Моҳияти подшоҳӣ чист?» Ва ӯ ҷавоб дод: «Барои он ки худро хуб идора кунед ва аз сарват ё шӯҳрат ба хоҳишҳои беандоза ё ношоиста гумроҳ нашавед, ин роҳи дурусти идоракунӣ аст, агар шумо масъаларо хуб таҳлил кунед. Зеро ҳама чизе, ки ба шумо воқеан лозим аст, аз они шумост ва Худо аз ниёзмандӣ озод ва меҳрубон аст. Бигзор фикрҳои шумо чунин бошанд, ки инсон шаванд ва на чизҳои зиёдеро, балки танҳо он чизеро, ки барои ҳукмронӣ заруранд, орзу кунед!» Номаи Арастей 8:15-16 Рӯзи дигар, ҳамон тартиб риоя карда шуд ва вақте ки подшоҳ фурсати пурсидани саволҳо ба мардонро пайдо кард, аз аввалин касоне, ки барои бозпурсии навбатӣ боқӣ монда буданд, пурсид: «Шакли олии ҳукумат чист?» Ва ӯ ҷавоб дод: «Худро идора кардан ва ба васвасаҳо дода нашудан. Зеро ҳамаи одамон майли табиии ақл доранд. Эҳтимол дорад, ки аксари одамон ба хӯрок ва нӯшокӣ ва лаззат майл доранд ва подшоҳон ба ба даст овардани қаламрав ва шӯҳрати бузург майл доранд. Аммо хуб аст, ки дар ҳама чиз мӯътадил бошад». Номаи Арестей 8:26-27 Подшоҳ мардро бо меҳрубонӣ пазироӣ кард ва аз шахси дигар хоҳиш кард, ки ба саволи зерин ҷавоб диҳад: чӣ гуна ӯ метавонад аз ҳаёти роҳат ва хушҳолӣ канорагирӣ кунад? Ва ӯ ҷавоб дод: «Агар ӯ пайваста дар хотир дошта бошад, ки ӯ ҳокими як империяи бузург ва сарвари мардуми зиёд аст ва набояд ақлаш ба корҳои дигар машғул бошад, балки бояд ҳамеша дар бораи он фикр кунад, ки чӣ гуна метавонад ба некӯаҳволии онҳо мусоидат кунад. Ӯ инчунин бояд аз Худо дуо гӯяд, ки ҳеҷ як вазифа нодида гирифта нашавад». Номаи Арестей 9:17-18 ...«Чӣ тавр инсон метавонад худро аз ғурур боздорад?» Ва ӯ ҷавоб дод: «Агар баробарӣ нигоҳ дорад ва дар ҳама мавридҳо дар хотир дошта бошад, ки ӯ мардест, ки бар одамон ҳукмронӣ мекунад. Ва Худо мағруронро нест мекунад ва фурӯтанон ва фурӯтанонро баланд мебардорад!» Номаи Арестей 9:45-46 Подшоҳ гуфт, ки ин мард низ хуб сухан гуфтааст ва аз дигаре пурсид: «Киро бояд ҳоким таъин кунем?» Ва ӯ ҷавоб дод: «Ҳар касе ки аз бадӣ нафрат дорад ва рафтори худро тақлид мекунад, одилона рафтор кунад, то ки обрӯи некро доимо нигоҳ дорад. Зеро ин корест, ки ту мекунӣ, эй Подшоҳи тавоно», - гуфт ӯ, - «ва Худо тоҷи адолатро ба ту ато кардааст». Номаи Арестей 10:7-8