Андоз ва даҳяк Андоз - саҳми ҳатмӣ ба даромади давлатӣ, ки аз ҷониби ҳукумат аз даромади коргарон ва фоидаи тиҷоратӣ ситонида мешавад ё ба арзиши баъзе молҳо, хизматрасонӣ ва муомилот илова карда мешавад. Даҳяк - 10% аз ҳосил ё даромади солона, ки қаблан ҳамчун андоз барои дастгирии калисо ва рӯҳониён гирифта мешуд
Панҷтабор Ва муборак бод Худои Таоло, ки душманонатро ба дасти ту таслим кард. Ва Ӯ ба ӯ аз ҳама чиз даҳяк дод. Ҳастӣ 14:20 Ва тамоми даҳяки замин, хоҳ аз тухми замин бошад, хоҳ аз меваи дарахт, аз они Худованд аст: он барои Худованд муқаддас аст. Ва агар касе хоҳад, ки аз даҳяки худ чизеро фидия диҳад, бояд панҷяки онро ба он илова кунад. Ва дар бораи даҳяки гову рама, ҳатто аз ҳар чизе, ки аз зери асо мегузарад, даҳяки он барои Худованд муқаддас хоҳад буд. Левӣ 27:30-32 Аммо даҳяки банӣ-Исроилро, ки онҳо ҳамчун ҳадя ба Худованд пешкаш мекунанд, Ман ба левизодагон барои мерос додан додам; бинобар ин ба онҳо гуфтам: «Дар миёни банӣ-Исроил онҳо мерос нахоҳанд дошт». Ба левизодагон чунин бигӯ ва ба онҳо бигӯ: «Вақте ки шумо аз банӣ-Исроил даҳякеро, ки Ман аз онҳо ба шумо ҳамчун мерос додаам, мегиред, аз он ҳадяи даҳякро барои Худованд пешкаш кунед, яъне даҳяки он. Ҳамин тавр шумо низ аз ҳамаи даҳякҳои худ, ки аз банӣ-Исроил мегиред, ҳадяи даҳякро барои Худованд пешкаш кунед; ва аз он ҳадяи Худовандро ба Ҳоруни коҳин диҳед». Ададҳо 18:24,26,28 Ва аз мардони ҷангие, ки ба ҷанг рафтаанд, ба Худованд хироҷ супоред: аз панҷсад нафар, аз одамон ва аз говон ва аз харон ва аз гӯсфандон. Ададҳо 31:28 Ва хироҷи Худованд аз гӯсфандон шашсаду ҳафтоду понздаҳ сар буд. Ва говҳо сию шаш ҳазор сар буданд, ки аз онҳо хироҷи Худованд ҳафтоду дувоздаҳ сар буд. Ва харҳо сию ҳазору панҷсад сар буданд, ки аз онҳо хироҷи Худованд шасту як сар буд. Ва одамон шонздаҳ ҳазор нафар буданд, ки аз онҳо хироҷи Худованд сию ду нафар буд. Ва Мусо хироҷро, ки қурбонии Худованд буд, ба Элъозори коҳин дод, чунон ки Худованд ба Мусо амр фармуда буд. Ададҳо 31:37-41 Ва дар он ҷо қурбониҳои сӯхтанӣ ва қурбониҳои худ, ушрҳои худ ва ҳадияҳои дастӣ, назрҳои худ ва хайрияҳои ихтиёрии худ, нахустзодагони гову гӯсфандони худро биёред. Он гоҳ ҷое хоҳад буд, ки Худованд Худои шумо онро интихоб кунад, то номи Худро дар он ҷо сокин гардонад; дар он ҷо ҳар он чиро, ки ман ба шумо амр медиҳам, биёред; қурбониҳои сӯхтанӣ ва қурбониҳои худ, ушрҳои худ ва хайрияҳои дастӣ ва ҳама назрҳои интихобии худро, ки ба Худованд назр мекунед: дар дарвозаҳои худ ушрҳои ғалладонагиҳо, шаробҳо, равғанҳо, нахустзодагони гову гӯсфандони худ, на назрҳои худ, на хайрияҳои ихтиёрии худ, на хайрияҳои ихтиёрии худ, на хайрияҳои дастӣ. Такрори Шариат 12:6,11,17 Ту тамоми ҳосили тухмии худро, ки киштзор сол аз сол медиҳад, даҳяк хоҳӣ дод. Ва ту дар ҳузури Худованд Худои худ, дар ҷое ки Ӯ номи Худро дар он ҷо ҷойгир кунад, даҳяки ғалладонагиҳоят, шаробат ва равғанат ва нахустзодагони гову гӯсфандони худро бихӯр, то ки 1