дар бораи Писари Ӯ мавъиза шуда буд, риоя накардаанд. Пас, камари худро баста ва адолатро қабул кун, ва бо занат шабу рӯз Исоро ба ёд овар; ва салтанат аз они шумост, халқҳо, зеро ки мо қавми (баргузидагон) Одилро тамасхур кардаем. Эй Пилотус, агар барои талаби мо ҷойе бошад, зеро ки дар як вақт мо дар қудрат будем, хонадони маро бодиққат дафн кун; зеро дуруст аст, ки моро ба воситаи ту дафн кунем, на аз ҷониби коҳинон, ки пас аз муддати андаке, чунон ки дар Навиштаҳо гуфта шудааст, дар вақти омадани Исои Масеҳ интиқом хоҳанд гирифт.
Номаҳои Ҳиродус ва Пилотус НОМАИ ХИРОД БА ПИЛАТЬ ГУБЕРНАТОР. Ҳиродус ба Понтиюс Пилотус, ҳокими Ерусалим: сулҳ. Ман дар изтироби бузург ҳастам. Ин чизҳоро ба ту менависам, то вақте ки онҳоро шунидӣ, барои ман ғамгин шавӣ. Зеро ки духтари ман Ҳиродия, ки барои ман азиз аст, дар ҳавзи обе, ки бар он ях дошт, бозӣ мекард, зери об шикаста, тамоми баданаш поин рафт, ва сараш бурида шуда, дар рӯи ях монд. Ва инак, модараш сари худро болои зону дар зонуяш нигоҳ доштааст ва тамоми хонаи ман дар ғамгин аст. Зеро ки ман, вақте ки дар бораи он шахс Исо шунидам, мехостам назди ту биёям, то ки Ӯро танҳо бубинам ва каломи ӯро бишнавам, ки оё он мисли суханони писарони одам аст? Ва яқин аст, ки ба сабаби корҳои бади зиёде, ки ман ба Яҳёи Таъмиддиҳанда кардаам, ва азбаски Масеҳро тамасхур карда будам, инак, мукофоти адолатро мегирам, зеро ки хуни фарзандони дигаронро дар рӯи замин бисёр рехтаам. Бинобар ин доварии Худо одилона аст; зеро ки хар кас мувофики фикраш кабул мекунад. Аммо азбаски ту сазовори дидани он одами Худо будӣ, бинобар ин ту бояд дар ҳаққи ман дуо гӯӣ. Писари ман Азбониус низ дар азоби соати марг аст. Ва ман низ дар андӯҳ ва озмоиши азиме ҳастам, зеро ки дард дорам; ва дар изтироби бузурге ҳастам, зеро ман шахсеро, ки ба воситаи об таъмид медод, таъқиб мекардам, ки Яҳё буд. Пас, эй бародар, доварии Худо одилона аст. Ва зани ман боз бо тамоми ғаму андӯҳи духтараш чашми чапаш кӯр шуд, зеро мо мехостем Чашми адолатро кӯр кунем. Ба бадкорон осоиштагӣ нест, мегӯяд Худованд. Зеро ки аллакай ба сари коҳинон ва нависандагони шариат мусибати азим омада истодааст; зеро ки Одилро ба ту супурданд. Зеро ки тамом шудани ҷаҳон ин аст, ки онҳо розӣ шуданд, ки халқҳо ворисон шаванд. Зеро ки фарзандони нур бадар ронда хоҳанд шуд, зеро ки онҳо он чиро, ки дар бораи Худованд ва
Саломат бош, бо зани худ эълон кун. Гӯшвораҳои духтарам ва ангуштарии худамро ба ту мефиристам, то онҳо ёдгории марги ман бошанд. Зеро ки аллакай аз бадани ман кирмҳо ба берун мебароянд, ва инак, ман ҳукми муваққатиро қабул мекунам ва аз доварии оянда метарсам. Зеро ки дар ҳарду мо дар пеши аъмоли Худои Ҳай истодаем; Аммо ин доварӣ, ки муваққатӣ аст, барои муддате аст, дар ҳоле ки доварии оянда то абад аст. Охири мактуб ба Пилотус Губернатор. НОМИ ПИЛАТОС БА ХИРОД. Пилотус ба Ҳиродуси тетрарх: сулҳ. Бидон ва бубин, ки дар рӯзе, ки Исоро ба ман таслим кардӣ, ба худ раҳм кардам ва бо шустани дастонам (бегуноҳ буданам) шаҳодат додам, ки дар бораи касе, ки пас аз се рӯз аз қабр бархост ва ба ӯ хушнудии ту кард, зеро ту хостӣ, ки дар маслуб шуданаш бо ту шарик бошам. Аммо ман ҳоло аз ҷаллодон ва аз сарбозоне, ки қабри ӯро тамошо мекарданд, фаҳмидам, ки ӯ аз мурдагон эҳё шуд. Ва ман махсусан он чизеро, ки ба ман гуфта шуда буд, тасдиқ кардам, ки ӯ ба таври ҷисмонӣ дар Ҷалил ба ҳамон шакл ва бо ҳамон овоз, ва бо ҳамон таълим ва бо шогирдони солим зоҳир шуда, дар ҳеҷ чиз тағйир наёфта, эҳёи Ӯ ва салтанати ҷовидонаро далерона мавъиза мекард. Ва инак, осмон ва замин шодӣ мекунанд; ва инак, эълон кун, ки зани ман ба рӯъёҳое ки ба вай зоҳир шуда буд, имон оварда истодааст, вақте ки ту фиристодӣ, ки Исоро ба банӣ-Исроил таслим кунам, аз сабаби бадхоҳии онҳо. Ва ҳангоме ки зани ман Прокла шунид, ки Исо эҳьё шуда, дар Ҷалил зоҳир шудааст, ӯ бо худ Лонгинус мирисад ва дувоздаҳ сарбозро, ки дар сари қабр посбонӣ карда буданд, гирифта, рафта, ба пешвози чеҳраи Масеҳ, гӯё ба тамошои бузурге баромад ва Ӯро бо шогирдонаш дид. Ва ҳангоме ки онҳо истода, тааҷҷуб мекарданд ва ба Ӯ менигаристанд, Ӯ ба онҳо нигоҳ карда, ба онҳо гуфт: «Ин чист? Оё ба ман бовар мекунед? Эълом кунед, бидонед, ки дар аҳде ки Худо ба падарон додааст, гуфта шудааст, ки ҳар бадани ҳалокшуда ба воситаи