Шуҷоат Панҷтабор Ва тарси шумо ва даҳшати шумо бар ҳар ҳайвони ваҳшии замин, ва бар ҳар паррандаи осмон, ва бар ҳар чизе ки бар замин мехазад, ва бар ҳамаи моҳиёни баҳр хоҳад буд; онҳо ба дасти шумо таслим карда мешаванд. Ҳастӣ 9:2 Баъд аз ин ҳодисаҳо каломи Худованд дар рӯъё ба Абром расид ва гуфт: «Эй Абром, натарс; Ман сипари ту ҳастам ва мукофоти бузурги ту». Ҳастӣ 15:1 Ва Худо овози писарро шунид; ва фариштаи Худо аз осмон ба Ҳоҷар нидо карда, ба вай гуфт: «Эй Ҳоҷар, туро чӣ шудааст? Натарс, зеро Худо овози писарро аз он ҷое ки дар он аст, шунид». Ҳастӣ 21:17 Ва Худованд ҳамон шаб ба ӯ зоҳир шуда, гуфт: «Ман Худои падарат Иброҳим ҳастам; натарс, зеро ки Ман бо ту ҳастам ва туро баракат медиҳам ва насли туро ба хотири бандаам Иброҳим афзун хоҳам кард». Ҳастӣ 26:24 Ва рӯзи сеюм, вақте ки онҳо дард карданд, ду писари Яъқуб, Шимъӯн ва Левӣ, бародарони Дино, шамшери худро гирифта, далерона ба шаҳр ҳамла карданд ва ҳамаи мардонро куштанд. Ҳастӣ 34:25 Ва ӯ гуфт: «Осоиштагӣ бар шумо бод, натарсед; Худои шумо ва Худои падаратон ба шумо ганҷе дар халтаҳоятон додааст; ман пули шуморо доштам». Ва Шимъӯнро назди онҳо берун овард. Ҳастӣ 43:23 Ва ӯ гуфт: «Ман Худо ҳастам, Худои падарат; аз рафтан ба Миср натарс; зеро ки Ман дар он ҷо аз ту халқи бузурге хоҳам сохт.» Ҳастӣ 46:3 Ва Юсуф ба онҳо гуфт: «Натарсед, зеро оё ман дар ҷои Худо ҳастам?» Аммо шумо дар ҳаққи ман бадӣ андешида будед, аммо Худо инро ба некӣ гардонд, то ки имрӯз одамони зиёдеро зинда нигоҳ дорад. Пас, натарсед: Ман шумо ва кӯдакони шуморо ғизо медиҳам». Ва ӯ онҳоро тасаллӣ дод ва бо онҳо меҳрубонона сухан гуфт. Ҳастӣ 50:19-21 Ва Мусо ба мардум гуфт: «Натарсед, истода, наҷоти Худовандро бубинед, ки Ӯ имрӯз ба шумо нишон хоҳад дод; зеро мисриёнро, ки шумо имрӯз дидаед, дигар то абад нахоҳед дид». Хуруҷ 14:13 Эй Худованд, дар миёни худоён кӣ мисли Ту аст? Кӣ мисли Ту аст, ки дар қудсият ҷалол ёфта, дар ситоиш тарсончак аст ва мӯъҷизаҳо нишон медиҳад? Тарс ва даҳшат бар онҳо хоҳад омад; аз бузургии бозуи Ту