Бисёрзанӣ дар Китоби Муқаддас Ва Ломак барои худ ду зан гирифт: номи яке Одо ва номи дигаре Зилло буд. Ҳастӣ 4:19 Агар ӯ зани дигаре бигирад, хӯрок, либос ва вазифаи заношӯии ӯро кам намекунад. Ва агар ин се корро барои вай накунад, вай бе пул озод мешавад. Хуруҷ 21:10-11 Агар марде ду зан дошта бошад, яке аз онҳо маҳбуб ва дигаре аз онҳо нафрат дошта бошад ва онҳо барои ӯ фарзандоне таваллуд карда бошанд, ҳам аз онҳо маҳбуб ва ҳам аз онҳо нафратдошта; ва агар писари нахустзода аз они вай бошад, ки аз ӯ нафрат дошт, пас, вақте ки ӯ писарони худро мероси худро медиҳад, писари нахустзодаи маҳбубро пеш аз писари шахси нафраткунанда, ки дар ҳақиқат аз он нахустзода аст, қабул намекунад. Балки ӯ писари шахси нафратдорро ҳамчун нахустзода эътироф мекунад ва ба ӯ аз тамоми дороии худ ҳиссаи дучанд медиҳад, зеро ки ӯ оғози қуввати ӯст; ҳуқуқи нахустзода аз они ӯст. Такрори Шариат 21:15-17 Агар бародарон якҷоя зиндагӣ кунанд ва яке аз онҳо бимирад ва фарзанд надошта бошад, зани шахси фавтида набояд бе издивоҷ бо шахси бегона издивоҷ кунад; бародари шавҳараш бояд назди вай рафта, ӯро ба занӣ гирад ва вазифаи бародари шавҳарашро ба вай иҷро кунад. Ва бояд нахустзодаи вай ба номи бародари фавтидааш ворис шавад, то ки номаш аз Исроил нест нашавад. Ва агар мард намехоҳад зани бародарашро бигирад, бигзор зани бародараш ба дарвоза назди пирон рафта, гӯяд: "Бародари шавҳарам намехоҳад, ки номи бародари худро дар Исроил ба вуҷуд орад, ӯ вазифаи бародари шавҳарамро ба ҷо намеорад". Он гоҳ пирони шаҳри ӯ ӯро даъват карда, бо ӯ сӯҳбат кунанд ва агар ӯ истодагарӣ карда гӯяд: "Ман намехоҳам ӯро бигирам", Он гоҳ зани бародараш дар ҳузури пирон назди ӯ омада, пойафзоли ӯро аз пояш кашад ва ба рӯи ӯ туф кунад ва ҷавоб дода, гӯяд: «Бо касе ки хонадони бародарашро бино намекунад, чунин карда шавад». Ва номи ӯ дар Исроил хонадони касе номида хоҳад шуд, ки пойафзоли худро кашад» (Такрори Шариат 25:5-10). Ва дар он рӯз ҳафт зан як мардро гирифта, хоҳанд гуфт: «Мо нони худро мехӯрем ва либоси худро мепӯшем, танҳо бигзор моро бо номи Ту бихонанд, то ки нанги моро дур кунад». Ишаъё 4:1 1
Бисёрзанӣ дар Китоби Муқаддас
Иброҳим Ва Абром ва Ноҳӯр барои худ зан гирифтанд: номи зани Абром Сорай буд; ва номи зани Ноҳӯр Милко духтари Ҳорон, падари Милко ва падари Иско буд. Ҳастӣ 11:29 Ва зани Сорай Абром барои ӯ фарзанд назояд; ва ӯ канизи мисрӣ дошт, ки номаш Ҳоҷар буд. Ва Сорай ба Абром гуфт: «Инак, Худованд маро аз таваллуд кардан боздошт; лутфан, назди канизам рав, шояд ман аз вай фарзанддор шавам». Ва Абром ба овози Сорай гӯш дод. Ва зани Сорай Абром, пас аз он ки Абром даҳ сол дар замини Канъон зиндагӣ кард, канизи мисрии худ Ҳоҷарро гирифт ва ӯро ба шавҳараш Абром ба занӣ дод. Ва ӯ назди Ҳоҷар рафт, ва ӯ ҳомиладор шуд. Ва чун дид, ки ҳомиладор шудааст, маъшуқааш дар назараш нафрат пайдо кард. Ҳастӣ 16:1-4 Ва Иброҳим боз зан гирифт, ки номаш Қатура буд. Ва ӯ барои ӯ Зимрон, Ёқшон, Мадон, Мадян, Ишбоқ ва Шуаҳро таваллуд кард. Ва Ёқшон Шебо ва Дадонро ба дунё овард. Ва писарони Дадон Ашшур, Летушим ва Леумм буданд. Ва писарони Мадян: Эфо, Эфер, Ҳанок, Абида ва Элдоа. Ҳамаи инҳо писарони Қатура буданд. Ва Иброҳим ҳар чизеро, ки дошт, ба Исҳоқ дод. Аммо ба писарони сурриягон, ки Иброҳим дошт, Иброҳим тӯҳфаҳо дод ва онҳоро аз писараш Исҳоқ, дар ҳоле ки ӯ ҳанӯз зинда буд, ба самти шарқ, ба сарзамини шарқӣ фиристод. Ҳастӣ 25:1-6
Эсов Ва Эсов чиҳилсола буд, вақте ки Ҷудитро, духтари Беэрии ҳиттиро, ва Бошматро, духтари Элӯни ҳиттиро, ба занӣ гирифт, ки ин барои Исҳоқ ва Ривқо ғаму андӯҳ буд. Ҳастӣ 26:34-35 Ва Эсов назди Исмоил рафт, ва Маҳалат, духтари Исмоил писари Иброҳим, хоҳари Набойотро, ки барои худ гирифта буд, ба занӣ гирифт. Ҳастӣ 28:9 Ин аст насаби Эсов, ки Эдом бошад. Эсов аз духтарони канъонӣ занон гирифт: Одо духтари Элӯни ҳиттӣ ва Оҳолибомо духтари Ано духтари Сибъӯни ҳиввӣ; Ва Бошмат духтари Исмоил, хоҳари Набойот. Ҳастӣ 36:1-3
Яъқуб Ва Яъқуб ба Лобон гуфт: «Зани маро ба ман деҳ, зеро рӯзҳои ман ба охир расиданд, то ки бо вай бихобам». Ва Лобон ҳамаи мардуми он ҷоро ҷамъ карда, зиёфате барпо кард. Ва шомгоҳон духтараш Леёро гирифта, назди худ овард, ва ӯ назди вай даромад. Ва Лобон канизи худ Зилфоро ба духтараш Леё ба канизӣ дод. Ва субҳ чунин воқеъ шуд, ки ин Леё буд. Ва ӯ ба Лобон гуфт: «Ин чӣ кор аст, ки бо ман кардӣ? Оё ман барои Роҳел бо ту хизмат накардам? Пас, чаро маро фиреб додӣ?» Ва Лобон гуфт: «Дар замини мо набояд ин тавр кард, ки хурдиро пеш аз калонӣ ба занӣ диҳанд». Ҳафтаи ӯро пурра кун, ва мо инро низ ба ту медиҳем, барои хизмате ки ту боз ҳафт соли дигар бо ман хизмат хоҳӣ кард. Ва Яъқуб чунин кард, ва ҳафтаи ӯро ба анҷом расонд; ва духтараш Роҳелро низ ба ӯ ба занӣ дод. Ва Лобон канизи худ Билҳоро ба духтари худ Роҳел барои канизи ӯ дод. Ва ӯ назди Роҳел низ даромад; ва ӯ Роҳелро аз Леё бештар дӯст медошт ва ҳафт соли дигар бо ӯ хизмат кард ( Ҳастӣ 29:2130) .
2
Бисёрзанӣ дар Китоби Муқаддас
Ва чун Роҳел дид, ки Яъқуб фарзанде надорад, Роҳел ба хоҳараш ҳасад бурд ва ба Яъқуб гуфт: «Ба ман фарзанд деҳ, вагарна мемирам». Ва хашми Яъқуб бар Роҳел аланга гирифт ва гуфт: «Оё ман ба ҷои Худо ҳастам, ки меваи батнро аз ту боздоштааст?» Ва ӯ гуфт: «Инак, канизи ман Билҳо, назди вай бимон, то ки ӯ ба зонуҳои ман таваллуд кунад, то ки ман низ аз вай фарзанддор шавам». Ва вай канизи худ Билҳоро ба ӯ ба занӣ дод ва Яъқуб назди вай даромад ( Ҳастӣ 30:1-4) . Ҳастӣ 30:9 Вақте ки Леё дид, ки аз таваллуд кардан бозмондааст, канизи худ Зилфоро гирифта, ба Яъқуб ба занӣ дод.
Гидеон Ва Ҷидъӯн аз баданаш ҳафтод писар дошт, зеро ки занони зиёде дошт. Ва суррияи ӯ, ки дар Шакем буд, барои ӯ писаре зоид, ки номашро Абималик гузошт. Доварон 8:30-31
Ҷаир Ва баъд аз ӯ Ёир, як ҷилодӣ, бархост ва бисту ду сол бар Исроил доварӣ кард. Ва ӯ сӣ писар дошт, ки бар сӣ курраи хар савор мешуданд, ва онҳо сӣ шаҳр доштанд, ки то имрӯз ҲавотҶоир номида мешаванд, ки дар замини Ҷилъод ҳастанд. Доварон 10:3-4
Ибзан Ва баъд аз ӯ Ибсон аз Байт-Лаҳм бар Исроил доварӣ кард. Ва ӯ сӣ писар ва сӣ духтар дошт, ки онҳоро ба берун фиристод ва барои писаронаш сӣ духтарро аз берун гирифт. Ва ӯ ҳафт сол Исроилро доварӣ кард. Доварон 12:8-9
Абдон Ва баъд аз ӯ Абдӯн ибни Ҳиллели пиротонӣ, бар Исроил доварӣ кард. Ва ӯ чил писар ва сӣ ҷиян дошт, ки бар ҳафтод курраи хар савор мешуданд; ва ӯ ҳашт сол бар Исроил доварӣ кард. Доварон 12:13-14
Элқона Ва марде аз Ромотаимзофим, аз кӯҳи Эфроим, буд, ки номаш Элқоно буд, ки писари Ерӯҳом, писари Элиҳу, писари Тӯҳу, писари Зуф, ки эфротиёӣ буд. Ва ӯ ду зан дошт; номи яке Ҳанна ва номи дигаре Фанинно буд; ва Фанинно фарзанд дошт, вале Ҳанно фарзанд надошт. Ва ин мард ҳар сол аз шаҳри худ берун мерафт, то ки дар Шилӯ барои Худованди лашкарҳо ибодат кунад ва қурбонӣ кунад; ва ду писари Элӣ, Ҳофнӣ ва Финҳос, коҳинони Худованд, дар он ҷо буданд. Ва ҳангоме ки Элқоно қурбонӣ кард, ба зани худ Фанинно ва ба ҳамаи писарон ва духтаронаш ҳиссаҳо дод: Аммо ба Ҳанно ҳиссаи муносибе дод, зеро ки Ҳанноро дӯст медошт, вале Худованд батни ӯро баста буд. Ва душманаш низ ӯро ба хашм овард, то ки ӯро ба изтироб андозад, зеро ки Худованд батни ӯро баста буд. Ва ӯ ҳар сол чунин мекард, вақте ки вай ба хонаи Худованд мерафт, вай ӯро хашмгин мекард; бинобар ин вай гиря мекард ва чизе намехӯрд. Он гоҳ шавҳараш Элқоно ба вай гуфт: «Эй Ҳанно, чаро гиря мекунӣ ва чаро чизе намехӯрӣ ва чаро дилат ғамгин аст? Оё ман барои ту аз даҳ писар беҳтар нестам?» 1 Подшоҳон 1:1-8 3
Бисёрзанӣ дар Китоби Муқаддас
Шоул Ва номи зани Шоул Аҳиноам, духтари Аҳимаас буд ... 1 Подшоҳон 14:50 Ва Шоул суррияе дошт, ки номаш Рисфо буд, духтари Айё... 2 Подшоҳон 3:7
Довуд Пас, Довуд бархоста, бо одамонаш рафт ва дусад нафар аз фалиштиёнро кушт; ва Довуд ғилофаки онҳоро овард ва онҳо онҳоро ба подшоҳ пурра доданд, то ки ӯ домоди подшоҳ шавад. Ва Шоул духтараш Микалро ба ӯ ба занӣ дод. 1 Подшоҳон 18:27 Ва Абиҷайл шитоб карда, бархост ва ба хар савор шуд, бо панҷ духтараш, ки аз пасаш мерафтанд; ва ӯ аз паси қосидони Довуд рафт ва зани ӯ шуд. Довуд низ Аҳиноамро аз Изреил гирифт; ва ҳардуи онҳо низ занони ӯ шуданд. 1 Подшоҳон 25:42-43 Ва писарони Довуд дар Ҳебрӯн таваллуд шуданд: нахустзодаи ӯ Амнӯн аз Аҳинӯами изреъилӣ буд; ва дуюмаш Килоб аз Абиҷайл, зани Ноболи кармилӣ; ва сеюмаш Абшолӯм писари Маако, духтари Талмай, подшоҳи Ҷашур; ва чорумаш Адӯниё писари Ҳаҷгит; ва панҷумаш Шафатё писари Абитол; ва шашумаш Итреом аз Эгло, зани Довуд. Инҳо барои Довуд дар Ҳебрӯн таваллуд шудаанд. 2 Подшоҳон 3:2-5 Ва Довуд фаҳмид, ки Худованд ӯро подшоҳ бар Исроил таъин кардааст ва подшоҳии ӯро ба хотири қавми Худ Исроил баланд бардоштааст. Ва Довуд, баъд аз омаданаш аз Ҳеброн, аз Ерусалим барои худ канизон ва занони дигар гирифт; ва боз писарон ва духтарони Довуд таваллуд шуданд. 2 Подшоҳон 5:12-13 Ва зани Уриё шунид, ки шавҳараш Уриё мурдааст, барои шавҳараш мотам гирифт. Ва ҳангоме ки мотам ба охир расид, Довуд кас фиристода, ӯро ба хонаи худ овард, ва вай зани ӯ шуд ва барои ӯ писаре зоид. Аммо коре, ки Довуд карда буд, ба назари Худованд писанд наомад. 2 Подшоҳон 11:26-27 Ва Нотон ба Довуд гуфт: «Ту он мард ҳастӣ. Худованд Худои Исроил чунин мегӯяд: Ман туро подшоҳ бар Исроил таъин кардам ва туро аз дасти Шоул раҳо кардам; ва ман хонадони оғоятро ба оғӯши ту додам ва хонадони Исроил ва Яҳудоро ба ту додам; ва агар ин кам мебуд, ман ба ту чизҳои дигаре медодам. Чаро ту фармони Худовандро рад кардӣ, то дар назари Ӯ бадӣ кунӣ? Ту Уриёи ҳиттиро бо шамшер куштӣ ва зани ӯро ба занӣ гирифтӣ ва ӯро бо шамшери банӣ-Аммӯн куштӣ». 2 Подшоҳон 12:7-9 Ва подшоҳ ва тамоми аҳли байташ аз пасаш берун рафтанд ва подшоҳ даҳ занро, ки канизак буданд, барои нигоҳубини хона боқӣ гузошт. 2 Подшоҳон 15:16 Ва Довуд ба хонаи худ дар Ерусалим омад; ва подшоҳ даҳ зани сурриягони худро, ки барои нигоҳдории хона гузошта буд, гирифта, онҳоро дар посбонӣ нигоҳ дошт ва ба онҳо хӯрок медод, аммо назди онҳо нарафт. Ва онҳо то рӯзи маргашон дар зиндон буданд ва дар бевазанӣ зиндагӣ мекарданд. 2 Подшоҳон 20:3
4
Бисёрзанӣ дар Китоби Муқаддас
Сулаймон Ва подшоҳ Сулаймон занони аҷнабии зиёдеро дӯст медошт, аз ҷумла духтари фиръавн, занони мӯобиён, аммӯниён, адӯмиён, сидӯниён ва ҳиттиёнро; Аз халқҳое ки Худованд дар бораи онҳо ба банӣ-Исроил гуфта буд: «Ба онҳо наздик нашавед ва онҳо ба шумо наздик нашаванд, зеро онҳо дили шуморо ба худоёни худ гардонда, ба онҳо муҳаббат зоҳир карданд». Ва ӯ ҳафтсад зан, маликаҳо ва сесад канизак дошт; ва занонаш дили ӯро гардонданд. Зеро вақте ки Сулаймон пир шуд, занонаш дили ӯро ба худоёни дигар моил карданд, ва дили ӯ ба Худованд Худояш комил набуд, чунон ки дили падараш Довуд буд. Зеро ки Сулаймон Ашторет, худои сидӯниён, ва Милком, зишти аммониён, пайравӣ кард. Ва Сулаймон дар назари Худованд бадӣ кард, ва мисли падараш Довуд, Худовандро пурра пайравӣ накард. Он гоҳ Сулаймон дар теппае ки рӯ ба рӯи Ерусалим аст, барои Камош, ки зишти Мӯоб аст, ва барои Мӯлек, ки зишти банӣ-Аммӯн аст, баландӣ сохт. Ва ӯ бо ҳамаи занони аҷнабии худ, ки барои худоёни худ бухур месӯзонданд ва қурбонӣ мекарданд, низ чунин кард. Ва Худованд бар Сулаймон хашмгин шуд, зеро ки дилаш аз Худованд Худои Исроил, ки ду бор бар ӯ зоҳир шуда буд, рӯй гардонида буд. Ва ба ӯ дар ин бора амр дода буд, ки худоёни дигарро пайравӣ накунад, аммо ӯ он чиро, ки Худованд амр фармуда буд, риоя накард. 1 Подшоҳон 11:1-10
Раҳабъом Ва Раҳабъом Маҳалот, духтари Еримот, писари Довуд, ва Абиҳаил, духтари Элиоб, писари Йисойро, ба занӣ гирифт; Ки барои ӯ писарон зоид: Еуш, Шамарьё ва Зоҳам. Ва баъд аз вай Маако, духтари Абшолӯм,-ро гирифт, ки вай барои ӯ Абиё, Аттой, Зизо ва Шелӯмитро зоид. Ва Раҳабъом Маако, духтари Абшолӯмро, аз ҳамаи занон ва суриягонаш бештар дӯст медошт: (зеро ӯ ҳаждаҳ зан ва шаст сурия гирифт ва бисту ҳашт писар ва шаст духтар ба дунё овард.) 2 Вақоеънома 11:18-21
Абия Аммо Абиё қавӣ шуд ва чордаҳ зан гирифт ва бисту ду писар ва шонздаҳ духтар ба дунё овард. 2 Вақоеънома 13:21
Аҳъоб Ва Бенҳадад, подшоҳи Арам, тамоми лашкари худро ҷамъ кард, ва сӣ ду подшоҳ бо ӯ буданд, ва аспҳо ва аробаҳо; ва ӯ баромада, Сомарияро муҳосира кард ва бар зидди он ҷангид. Ва ӯ қосидонро назди подшоҳи Исроил, Аҳъоб, ба шаҳр фиристод ва ба ӯ гуфт: «Бенҳадад чунин мегӯяд: нуқра ва тиллои ту аз они ман аст; занон ва фарзандони ту, ки беҳтаринҳоянд, аз они ман ҳастанд». Ва подшоҳи Исроил ҷавоб дода гуфт: «Эй оғои ман, подшоҳ, мувофиқи сухани ту, ман аз они ту ва ҳар чизе ки дорам». Ва қосидон баргашта, гуфтанд: «Бенҳадад чунин мегӯяд: "Ҳарчанд ман назди ту фиристодаам, ки нуқра ва тиллои ту ва занон ва фарзандони туро ба ман диҳӣ; аммо фардо тақрибан дар ҳамин вақт бандагони худро назди ту мефиристам, ва онҳо хона ва хонаҳои бандагони туро кофтуков мекунанд; ва ҳар чизе ки дар назари ту писанд аст, онро ба дасташон мегузоранд ва мегиранд». Он гоҳ подшоҳи Исроил ҳамаи пирони заминро даъват карда, гуфт: «Лутфан, бодиққат бубинед, ки ин мард чӣ гуна бадӣ меҷӯяд, зеро ӯ назди ман барои гирифтани занон ва фарзандонам ва барои гирифтани нуқра ва тиллоам фиристод, аммо ман ӯро рад накардам». Ва ҳамаи пирон ва тамоми мардум ба ӯ гуфтанд: «Ба ӯ гӯш надеҳ ва розӣ нашав». 1 Подшоҳон 20:1-8
5
Бисёрзанӣ дар Китоби Муқаддас
Ва Аҳъоб дар Сомария ҳафтод писар дошт... 2 Подшоҳон 10:1
Йоаш Вақте ки Юош ҳафтсола буд, ки подшоҳ шуд ва чил сол дар Ерусалим подшоҳӣ кард. Номи модараш низ Зибиё аз Беэр-Шобаъ буд. Ва Юош дар тамоми айёми Еҳӯёдои коҳин он чиро, ки дар назари Худованд дуруст буд, ба амал овард. Ва Еҳӯёдои барои худ ду зан гирифт ва писарону духтарон ба дунё овард. 2 Вақоеънома 24:1-3
6