Surat Kadua ti Clement ka urang Korintus BAB 1 1 Dulur-dulur, urang kudu mikirkeun Yesus Kristus salaku Allah: salaku Hakim anu hirup jeung anu geus maot; urang teu kudu nganggap enteng kasalametan urang. 2Sabab lamun urang nganggap enteng ka Anjeunna, urang ngan ukur ngarep-ngarep bakal narima hal-hal leutik ti Anjeunna. 3 Lamun urang ngalakukeun kitu, urang bakal dosa; teu merhatikeun ti mana urang geus dipanggil, jeung ku saha, jeung ka tempat mana; jeung sabaraha Yesus Kristus jangji bakal sangsara pikeun urang. 4 Naon balesan anu kedah urang laksanakeun ka Anjeunna? Atawa naon buah anu pantes pikeun naon anu parantos dipasihkeun ka urang? 5 Sabab sakumaha gedéna kaunggulan anu urang gaduh ka Anjeunna dina hubunganana sareng kasucian urang? Anjeunna parantos nyaangan urang: salaku bapa, Anjeunna parantos nyebat urang murangkalih-Na; Anjeunna parantos nyalametkeun urang anu leungit sareng binasa. 6 Pujian naon anu kedah urang pasihan ka Anjeunna? Atawa ganjaran naon anu tiasa janten bandingan kana halhal anu parantos urang tampi? 7Pamahaman urang téh cacad; nyembah batu jeung kai; emas, pérak, jeung kuningan, jieunan leungeun manusa; sarta sakabéh hirup urang téh ngan saukur maot. 8 Ku kituna, kumargi urang dilingkung ku poek, sareng aya halimun di payuneun panon urang, urang neuteup ka luhur, sareng ku kersa-Na urang parantos miceun méga anu ngurilingan urang. 9Sabab Anjeunna welas asih ka urang, sarta lantaran welas asih-Na ka urang, Anjeunna nyalametkeun urang; sabab ningali loba kasalahan jeung karuksakan dina diri urang; sarta ningali yen urang teu boga harepan kasalametan, tapi ngan ngaliwatan Anjeunna. 10Sabab Mantenna geus nyauran urang anu tacan aya; sarta ti barang euweuh Anjeunna kersa ngahirupkeun urang. BAB 2 1 Geura bungah, he mandul anu teu acan ngalahirkeun, geura ceurik jeung geura ngagorowok, he nu teu acan ngalahirkeun; sabab awewe anu geus kolot boga anak leuwih loba ti batan awewe anu boga salaki. 2 Ku sabab Anjeunna ngadawuh, "Bungah, eh mandul anu teu acan ngalahirkeun," Anjeunna nyarioskeun perkawis urang: sabab jamaah urang mandul sateuacan aya murangkalih. 3 Jeung deui; nalika anjeunna ngadawuh, Ceurik he nu teu acan ngalahirkeun; anjeunna ngisyaratkeun kieu: Sakumaha kalakuan awéwé nu keur ngalahirkeun, urang moal eureun-eureun neneda ka Gusti Allah kalawan loba.
4 Jeung pikeun naon anu bakal kajadian, sabab awewe anu geus nyorangan boga anak leuwih loba tibatan awewe anu boga salaki: ku kituna ditambahkeun, sabab umat urang anu sigana geus ditinggalkeun ku Allah, ayeuna percaya ka Anjeunna, jadi leuwih loba tibatan anu sigana boga Allah. 5 Aya deui ayat Kitab Suci anu ungelna, "Kami datang lain rek ngajak jalma bener, tapi jalma dosa supaya tobat." Hartina kieu: jalma-jalma anu leungit kudu disalametkeun." 6Sabab éta téh, memang, hébat jeung éndah, lain pikeun mastikeun hal-hal anu masih kénéh aya, tapi pikeun mastikeun hal-hal anu keur runtuh. 7Kitu ogé Kristus nganggap hade nyalametkeun anu geus leungit; jeung nalika Anjeunna sumping ka dunya, Anjeunna nyalametkeun loba jalma, sarta nyauran urang anu geus leungit. 8 Ku sabab kitu, Mantenna geus némbongkeun welas asih anu sakitu gedéna ka urang; utamana ku lantaran éta, urang anu hirup kénéh ayeuna teu deui ngurban ka déwa-déwa anu geus maot, atawa nyembah ka maranéhna, tapi ku Mantenna urang geus dibawa kana élmu ngeunaan Rama anu sajati. 9 Kumaha carana urang némbongkeun yén urang leresleres wanoh ka Mantenna, tapi teu mungkir ka Mantenna anu parantos ngawasaan urang ngeunaan Mantenna? 10 Sabab Anjeunna sorangan ngadawuh, "Sing saha waé anu ngaku ka Kami di hareupeun manusa, Kami bakal ngaku ka anjeunna di hareupeun Rama Kami." Ku kituna ieu ganjaran urang upami urang ngaku ka Anjeunna anu parantos nyalametkeun urang." 11 Tapi, di mana urang kudu ngaku ka Anjeunna?—Nyaéta, ku cara ngalakukeun hal-hal anu dititahkeun-Na, sareng henteu ngalanggar parentah-Na: ku cara nyembah ka Anjeunna teu ngan ukur ku biwir urang, tapi ku sakumna haté urang, sareng ku sakumna pikiran urang. Sabab Anjeunna ngadawuh dina Yesaya: Ieu jalma-jalma ngahormatan Kami ku biwirna, tapi haténa jauh ti Kami. 12 Urang ulah ngan saukur nyebut Anjeunna Gusti; sabab éta moal nyalametkeun urang. Sabab Anjeunna nyarios: Teu unggal jalma anu nyebut ka Kami Gusti, Gusti, bakal disalametkeun, tapi jalma anu ngalakukeun kahadean. 13 Ku kituna, dulur-dulur, hayu urang ngaku ka Mantenna ku lampah urang, ku silih pikanyaah, ku ulah zinah, ku ulah silih ngomongkeun hal-hal goréng, ku ulah silih sirik, tapi ku kudu bisa ngajaga kasadaran diri, welas asih, jeung bageur. 14 Hayu urang silih pikanyaah kana kasangsaraan batur; ulah sarakah kana duit; tapi hayu urang ngaku ka Allah ku amal soleh, lain ku amal anu teu soleh. 15 Urang ulah sieun ku manusa, tapi kudu sieun ku Allah. Ku kituna, lamun urang ngalakukeun hal-hal jahat kitu, PANGERAN geus ngadawuh: Sanajan maraneh ngahiji jeung Kami, malah dina dada Kami, sarta teu nurut kana parentah-parentah Kami, Kami bakal miceun maraneh, sarta ngadawuh ka maraneh: Nyingkah ti Kami; Kami teu nyaho ti mana maraneh asalna, he jalma-jalma anu ngalakukeun kajahatan. BAB 3 1 Ku kituna, dulur-dulur, hayu urang ninggalkeun ieu dunya kalawan rela demi kayakinan hate urang, pikeun