1 Korinta BAB 1 1 Paulus, anu geus disaur jadi rasul Isa Al Masih ku pangersa Allah, jeung Sostenes dulur urang. 2 Ka jamaah Allah anu aya di Korinta, ka jalma-jalma anu geus disucikeun ku Kristus Yesus, anu geus disaur pikeun jadi jalma suci, jeung sakabeh jalma di unggal tempat anu nyebut jenengan Yesus Kristus Gusti urang, boh milik maranéhanana boh milik urang. 3 Mugia aya rahmat sareng katengtreman ti Allah Rama urang, sareng ti Gusti Yesus Kristus. 4 Abdi salamina muji sukur ka Allah pikeun aranjeun, lantaran kurnia Allah anu dipaparinkeun ka aranjeun ku Isa Al Masih; 5 Anu ku Mantenna, ku Mantenna, aranjeun diangken dina sagala hal, dina sagala ucapan, jeung sagala pangaweruh; 6 Sapertos kasaksian Kristus parantos diteguhkeun ka anjeun: 7 Ku kituna aranjeun teu boga kado; nungguan datangna Gusti urang Yesus Kristus: 8 Anu bakal neguhkeun aranjeun nepi ka ahir, supaya aranjeun teu aya cacad dina poean Gusti urang Yesus Kristus. 9 Allah teh satia, ku Anjeunna geus disaur aranjeun kana persatuan jeung Putra-Na Yesus Kristus, Gusti urang. 10 Ayeuna sim kuring neneda ka aranjeun, dulur-dulur, ku pajenengan Gusti urang Yesus Kristus, supaya aranjeun kabeh ngomongkeun hal anu sarua, jeung ulah aya pasea di antara aranjeun; tapi nu ye jadi sampurna ngagabung babarengan dina pikiran sarua jeung dina judgment sarua. 11 Saderek-saderek, ku abdi-abdi kaom Kloe parantos terangkeun ka simkuring yen aya pasea di antawisna. 12 Ayeuna, ieu anu kuring nyarioskeun, masing-masing anjeun nyarios, Abdi ti Paulus; jeung Abdi Apolos; jeung Abdi Kefas; sareng abdi Kristus. 13 Naha Kristus dibagi? Naha Paulus disalib pikeun anjeun? atawa anjeun dibaptis dina ngaran Paul? 14 Abdi nganuhunkeun ka Allah, abdi henteu ngabaptis salah sahiji anjeun, tapi Krispus sareng Gayus; 15 Ulah aya anu nyebatkeun yén kuring parantos ngabaptis dina nami kuring sorangan. 16 Sareng kuring ogé ngabaptis kulawarga Stepanas, tapi kuring henteu terang naha kuring ngabaptis anu sanés. 17 Kaula diutus ku Kristus, lain pikeun ngabaptis, tapi pikeun ngawawarkeun Injil, lain ku hikmat ku omongan, supaya salib Kristus teu aya gunana. 18 Sabab ngawawar ngeunaan salib teh kabodoan pikeun jalma-jalma anu binasa; tapi pikeun urang anu disimpen éta kakawasaan Allah. 19 Sabab aya Kitab Suci, "Kuring bakal ngancurkeun kawijaksanaan jalma wijaksana, sarta bakal ngaleungitkeun pamahaman jalma bijaksana." 20 Dimana anu bijaksana? mana juru tulisna? mana disputer dunya ieu? Naha Allah henteu ngajantenkeun hikmah dunya ieu? 21 Sabab, ku kawijaksanaan Allah, dunya teh ku kawijaksanaan teu wawuh ka Allah, ku Allah ku kabodoan da'wahna teh, nyalametkeun anu percaya.
22 Pikeun urang Yahudi meryogikeun tanda, sareng urang Yunani milarian hikmah. 23 Tapi urang ngawartakeun Kristus anu disalibkeun, ka urang Yahudi anu jadi sandungan, jeung ka urang Yunani kabodoan; 24 Tapi pikeun anu disebut, boh urang Yahudi boh urang Yunani, Kristus teh kakawasaan Allah jeung hikmah Allah. 25 Sabab kabodoan Allah leuwih wijaksana ti batan manusa; jeung kalemahan Allah leuwih kuat batan manusa. 26 Saderek-saderek aranjeun ningal kasauran aranjeun, teu seueur jalmi-jalmi anu wijaksana, teu seueur anu gagah perkasa, teu seueur anu mulya. 27 Tapi Allah geus milih hal-hal kabodoan dunya pikeun ngabingungkeun nu bijaksana; jeung Allah geus milih hal lemah dunya pikeun confound hal nu perkasa; 28 Jeung hal-hal anu hina di dunya, jeung hal-hal anu hina, ku Allah geus dipilih, kitu deui hal-hal anu henteu, pikeun ngaleungitkeun hal-hal anu aya. 29 Supaya teu aya anu ngagungkeun ka payuneun-Na. 30 Tapi ku Anjeunna teh aranjeun aya dina Kristus Yesus, anu ku Allah dijadikeun hikmat, kaadilan, kasucian, jeung panebusan ka urang. 31 Nurut kana Kitab Suci, "Sing saha anu ngagungkeun, kudu ngamulyakeun ka Pangeran." BAB 2 1 Sareng kuring, dulur-dulur, nalika kuring sumping ka anjeun, henteu nganggo ucapan atanapi hikmah anu luhur, nyatakeun kasaksian Allah ka anjeun. 2 Sabab sim kuring boga tekad teu nyaho naon-naon di antara maraneh, iwal Isa Al Masih, jeung Anjeunna anu disalib. 3 Jeung Kami jeung anjeun dina kalemahan, jeung sieun, jeung loba trembling. 4 Ari pidato jeung piwulang sim kuring mah lain ku kecapkecap anu matak pikabitaeun ku hikmahna manusa, tapi ku tunjukeun Roh jeung kakawasaan. 5 Supaya iman aranjeun teh lain ku kawijaksanaan manusa, tapi ku kakawasaan Allah. 6 Tapi urang nyarita hikmah di antara maranéhanana anu sampurna: tapi lain hikmah dunya ieu, atawa pangéran dunya ieu, nu datang ka sia. 7 Tapi urang nyarioskeun hikmat Allah dina hiji misteri, nyaéta hikmah anu disumputkeun, anu ditunjuk ku Allah sateuacan dunya pikeun kamulyaan urang. 8 Anu teu aya di antara pangéran dunya ieu anu terang, sabab upami aranjeunna terang, aranjeunna moal nyalibkeun Gusti anu Maha Suci. 9 Tapi sakumaha anu kaunggel dina Kitab Suci, "Matak can katenjo, teu acan kadenge ku ceuli, teu acan asup kana manah manusa, hal-hal anu ku Allah geus disiapkeun pikeun jalma-jalma anu nyaah ka Anjeunna." 10 Tapi Allah geus nembongkeun eta ka urang ku Roh-Na: pikeun Roh mariksa sagala hal, enya, hal jero Allah. 11 Sabab saha anu nyaho kana hal-hal manusa, iwal ti roh manusa anu aya dina dirina? malah kitu hal Allah teu nyaho saha, tapi Roh Allah. 12 Ayeuna urang nampi, lain roh dunya, tapi roh anu ti Allah; supaya urang bisa nyaho hal-hal anu dipaparinkeun ku Allah ka urang. 13 Hal-hal anu ku simkuring diomongkeun teh, lain ku tutur-tutur anu diajarkeun ku hikmat manusa, tapi anu