Surat Kahiji ti Clement ka urang Korintus BAB 1 1 Ti Garéja Allah di Rum, ka Garéja Allah di Korintus, anu geus dipilih, disucikeun ku pangersa Allah, ku jalan Yesus Kristus, Gusti urang: Mugia aranjeun ginanjar rahmat sareng katengtreman ti Allah Nu Maha Kawasa, ku jalan Yesus Kristus. 2 Dulur-dulur, bahaya sareng musibah anu ujug-ujug sareng teu kaduga anu parantos nimpa urang, urang hariwang, ngajantenkeun urang langkung laun dina nimbang-nimbang hal-hal anu anjeun naroskeun ka urang: 3 Kitu ogé ngeunaan pambrontakan anu jahat sareng pikageuleuheun, anu teu pantes pikeun umat pilihan Allah, anu ditimbulkeun ku sababaraha jalma anu sombong sareng dengki kana tingkat kegilaan anu ageung, anu ngajantenkeun nami anjeun anu dihormat sareng kasohor, anu pantes dipikacinta ku sadaya jalma, dihina pisan ku éta. 4Sabab saha di antara aranjeun anu teu acan nyobaan teguhna iman aranjeun, jeung hasilna dina sagala pagawean anu hade; sarta teu acan kagum ku sipat jeung kasederhanaan agama aranjeun dina Kristus; sarta nyebarkeun kaagungan kasomeahan aranjeun, sarta nganggap aranjeun bagja dina pangaweruh aranjeun anu sampurna jeung pasti ngeunaan Injil? 5Sabab aranjeun ngalakukeun sagala hal tanpa pilih kasih, hirup nurutkeun hukum-hukum Allah, tunduk ka nu mingpin aranjeun, sarta méré hormat anu pantes ka nu geus kolot di antara aranjeun. 6Maraneh nitah para nonoman supaya mikir hal-hal anu sederhana jeung penting. 7Maraneh geus ngajurung para istri supaya ngalakukeun sagala hal kalawan hate nurani anu suci, merenah, jeung suci; kudu nyaah ka salakina sakumaha mistina; sarta kudu taat ka salakina, ngatur rumah tanggana kalawan sopan tur wijaksana. 8Aranjeun teh rendah haté, teu adigung, leuwih resep nurut ti batan maréntah, leuwih resep méré ti batan narima, sarta wareg ku bagian anu geus dipaparinkeun ku Allah ka aranjeun. 9Sarta ku lantaran ngadéngékeun pangandika-Na kalawan getol, aranjeun jadi lega haténa, lantaran sangsara-Na salawasna aya di hareupeun panon aranjeun. 10 Ku kituna, katengtreman anu teguh, rahayu, sareng mangpaat parantos dipasihkeun ka aranjeun; sareng kahayang anu teu tiasa dipuaskeun pikeun ngalakukeun kahadean; sareng Roh Suci anu pinuh ku limpahan parantos dipasihkeun ka aranjeun sadayana. 11 Kalawan pinuh ku niat anu hade, aranjeun ngalakukeunana kalawan sumanget anu gede, sarta kalawan kayakinan agama, nguluran leungeun ka Allah Nu Maha Kawasa, neneda ka Mantenna supados maparin rahmat ka aranjeun, upami dina hiji hal aranjeun ngalakukeun dosa ka Mantenna tanpa ngahaja.
12Maraneh geus berjuang beurang peuting pikeun sakumna dulur-dulur, supaya kalawan welas asih jeung hate nurani anu beresih, sakumna umat pilihan Mantenna bisa salamet. 13Maraneh teh tulus ikhlas, teu silih salahkeun; teu mikiran kana kajahatan; sagala pambrontakan jeung papecah teh mangrupa hal anu pikageuleuheun pikeun maraneh. 14Maraneh silih ceurik ku dosa batur, nganggap cacadna teh dosa sorangan. 15Maraneh teh silih pikanyaah, teu aya rasa dendam, siap pikeun sagala rupa pagawean anu hade. Jeung kalawan paripolah anu hade tur satia, maraneh ngalakukeun sagala hal kalawan sieun ka Allah, anu parentah-parentah-Na geus katulis dina hate maraneh. BAB 2 1 Sadaya kahormatan sareng kajembaran parantos dipasihkeun ka anjeun; sareng kitu laksana anu ditulis, Kekasih kuring tuang sareng nginum, anjeunna ngagedekeun sareng janten gendut, sareng anjeunna najong. 2 Ti dinya muncul rasa sirik, dengki, pasea, jeung hasutan; panganiayaan jeung karusuhan, perang jeung panawanan. 3Jalma-jalma anu teu kasohor, ngalawan ka jalma-jalma anu mulya; jalma-jalma anu teu boga reputasi, ngalawan ka jalma-jalma anu dihormat; jalma-jalma anu bodo ngalawan ka jalma-jalma anu wijaksana; jalma-jalma ngora ngalawan ka jalma-jalma anu geus kolot. 4 Ku kituna, kabeneran jeung katengtreman geus leungit ti aranjeun, lantaran sarerea geus ninggalkeun rasa sieun ka Allah; geus lolong dina imanna; teu nurut kana parentah Allah, teu hirup sakumaha mistina di Kristus. 5 Tapi unggal jalma nurut kana napsu jahatna sorangan: geus ngarasa dengki anu teu adil jeung jahat, anu ku jalan kitu maot mimiti asup ka dunya. BAB 3 1 Sabab kieu ungelna, "Sanggeus sababaraha waktu, Kain mawa kurban tina hasil taneuh ka PANGERAN. Habil oge mawa cikal dombana, jeung gajihna. 2 PANGERAN ningali Habil jeung kurbanna, tapi Kain teu ningali kurbanna. Kain kacida sedihna, beungeutna sedih. 3 PANGERAN ngalahir ka Kain, "Ku naon anjeun sedih? Jeung kunaon beungeut anjeun sedih? Lamun anjeun rek méré anu bener, tapi teu ngabagi anu bener, naha anjeun teu ngalakukeun dosa? Jempe wéh! Anjeunna bakal jadi lantaran anjeun, sarta anjeun bakal maréntah manéhna." 4 Ceuk Kain ka Habil, dulurna, “Hayu urang ka tegal.” Waktu aranjeunna keur aya di tegal, Kain nyerang Habil, dulurna, terus maehan anjeunna. 5 Dulur-dulur, tingali kumaha sirik jeung dengki ngabalukarkeun maotna dulur urang. Ku sabab kitu Yakub, karuhun urang, ngungsi ti payuneun Esau, dulurna. 6 Ieu anu nyababkeun Yusuf dianiaya dugi ka maot, sareng janten budak beulian. Sirik maksa Musa kabur ti payuneun Firaun raja Mesir, nalika anjeunna ngadangu bangsana naroskeun ka anjeunna, Saha anu ngangkat anjeun janten Hakim, sareng pamingpin kami? Naha anjeun badé maehan abdi sapertos anjeun maehan urang Mesir kamari? 7Ku lantaran sirik, Harun jeung Miryam diusir ti pasanggrahan, ti antara jalma-jalma lianna salila tujuh poé.