Nehemiah BAB 1 1 Kecap Nehemia bin Hakhalya. Sarta eta lumangsung dina bulan Kisleu, dina taun dua puluh, sakumaha Abdi di Susan karaton, 2 Eta Hanani, salah saurang dulur kuring, sumping, jeung sababaraha urang Yuda; Jeung kuring nanya ka aranjeunna ngeunaan urang Yahudi anu kabur, anu ditinggalkeun tina inguan, sarta ngeunaan Yerusalem. 3 Saur maranehna ka kaula, "Sisa-sisa pangbuangan anu aya di propinsi eta teh keur kasangsaraan jeung dihina. 4 Sanggeus ngadenge eta pangandika teh, sim kuring calik, ceurik, ngadu’a, sapoe-poe bae, puasa, jeung neneda ka Allah Nu Maha Agung. 5 Saurna, "Nun PANGERAN, Allah Nu Maha Agung, Gusti nu agung tur pikasieuneun, anu ngestokeun perjangjian sareng welas asih ka anu nyaah ka Mantenna sareng nurut kana parentah-parentah-Na. 6 Hayu ceuli Anjeun ayeuna ati-ati, jeung panon Anjeun buka, sing bisa ngupingkeun doa hamba Anjeun, nu abdi neneda di payuneun ayeuna, beurang jeung peuting, pikeun urang Israil hamba Anjeun, jeung ngaku dosa urang Israil, nu urang geus dosa ngalawan Anjeun: boh kuring jeung kulawarga bapa urang geus dosa. 7 Kami geus kacida jarahatna ka maneh, jeung teu narurut kana parentah-parentah, katetepan-katetepan, jeung katetepan-katetepan anu ditimbalan ku PANGERAN ka Musa hamba Anjeun. 8 Sing emut, emut kana pangandika Gusti ka Musa abdi Gusti, anu ungelna, "Lamun maraneh ngalanggar, Kami bakal paburencay ka bangsa-bangsa." 9 Tapi upama maraneh malik ka Kami, nuturkeun parentah Kami, sarta ngalakonanana; Sanaos aya di antara anjeun anu dibuang ka tungtung langit, tapi ku Kami bakal dikumpulkeun ti dinya, sareng bakal dibawa ka tempat anu ku Kami dipilih pikeun netepkeun nami Kami di dinya. 10 Ayeuna ieu abdi-abdi sareng umat Gusti, anu ku Gusti ditebus ku kakawasaan Gusti anu ageung, sareng ku panangan Gusti anu kuat. 11 Nun PANGERAN, mugi Gusti ngungkabkeun paneda abdi-abdi Gusti, sareng doa abdi-abdi Gusti, anu kersa ngadeuheus ka jenengan Gusti, mugi mugi abdi Gusti dinten ieu diberkahan, sareng dipaparin welas asih ka ieu jalmi. Pikeun abdi éta cupbearer raja urang. BAB 2 1 Dina bulan Nisan, dina taun ka dua puluh pamarentahan Raja Artahsasta, anggur aya di payuneunana. Ayeuna kuring henteu kantos sedih di payuneun anjeunna. 2 Ku sabab kitu raja nimbalan ka kaula, "Naha rai maneh hanjelu, da teu gering?" ieu lain lain ngan kasedih hate. Teras kuring sieun pisan, 3 Saur raja, "Mugia Sang Prabu hirup salalanggengna. Naha rai abdi teu kedah sedih, nalika kota, tempat makam karuhun abdi, sareng gapura-gapurana dihuru ku seuneu?" 4 Saur raja ka kaula, "Naon anu dipénta ku anjeun?" Ku kituna kuring neneda ka Allah sawarga.
5 Saur abdi ka raja, "Upami kersa raja, sareng upami abdi parantos nampi nikmat ti payun, abdi bakal dikirim ka Yuda, ka kota makam karuhun abdi, supados abdi tiasa ngawangun éta." 6 Saur raja ka kaula, (Ratu oge linggih di gigireunana,) Sabaraha lami perjalanan anjeun? sareng iraha anjeun badé uih deui? Ku kituna eta pleased raja pikeun ngirim kuring; sareng kuring nyetél anjeunna waktos. 7 Sumawona sim kuring nyarios ka raja, "Upami kersa raja, mugi abdi kenging serat ka para gupernur di peuntaseun Walungan, supados abdi tiasa diserenkeun dugi ka abdi sumping ka Yuda; 8 Jeung surat ka Asap, anu ngajaga leuweung raja, yen anjeunna masihan abdi kayu pikeun nyieun balok pikeun gapura karaton anu apertained ka imah, jeung pikeun tembok kota, jeung pikeun imah nu kuring bakal asup ka. Jeung raja dibales kuring, nurutkeun panangan hade Allah kuring kana kuring. 9 Geus kitu sim kuring sumping ka gupernur-gupernur di peuntaseun Walungan, jeung mere surat-surat raja. Ayeuna raja geus dikirim kaptén tentara jeung horsemen jeung kuring. 10 Barang Sanbalat urang Horon jeung Tobia, urang Amon, ngadarenge hal eta, kacida hanjeluna, yen aya hiji jelema datang rek neangan karaharjaan urang Israil. 11 Geus kitu sim kuring sumping ka Yerusalem, di dinya tilu poe. 12 Sapeupeuting abdi gugah, abdi sareng sababaraha urang sareng abdi; Henteu aya anu nyarioskeun ka abdi naon anu ku Allah abdi parantos didamel dina manah abdi di Yerusalem: sareng teu aya sato galak sareng abdi, iwal sato galak anu abdi tunggangan. 13 Peuting-peuting kuring kaluar ngaliwatan gapura lebak, hareupeun sumur naga, nepi ka palabuan kokotor, nenjo tembok-tembok Yerusalem anu ancur-ancuran, lawanglawangna dihuru ku seuneu. 14 Geus kitu kaula indit ka gapura cai mancur jeung ka kolam renang raja, tapi teu aya tempat pikeun sato sato anu aya di handapeun abdi. 15 Peuting-peuting kuring naek ka sisi walungan, nenjo tembok, balik deui, asup ka gapura lebak, tuluy mulang. 16 Para pangawasa henteu terang kamana abdi angkat, atanapi naon anu abdi lakukeun; boh ka urang Yahudi, boh ka imam-imam, boh ka para gegeden, boh ka para pangawasa, boh ka sasama anu migawe pagawean. 17 Saur abdi ka aranjeunna, "Aranjeun ningali kasangsaraan anu aya di urang, kumaha Yérusalém rungkun, sareng gapura-gapurana diduruk ku seuneu. 18 Teras kuring nyarioskeun ka aranjeunna ngeunaan panangan Allah anu saé pikeun kuring; kitu ogé kecap raja anu anjeunna geus spoke ka abdi. Jeung maranéhna ngomong, Hayu urang bangun sarta ngawangun. Ku kituna aranjeunna strengthened leungeun maranéhna pikeun karya alus ieu. 19 Tapi nalika Sanbalat urang Horon, Tobia, abdi urang Amon, sareng Gesyem urang Arab, ngadangu hal éta, aranjeunna seuseurian, sareng ngahina ka kami, saurna, "Naon anu anjeun lakukeun?" Naha anjeun bakal barontak ka raja? 20 Saterusna kuring ngajawab ka maranehna, sarta ngomong ka maranehna, Allah nu sawarga, manéhna baris ngamakmurkeun urang; Ku sabab kitu urang hamba-Na