Joshua BAB 1 1 Sanggeus Musa abdi PANGERAN pupus, PANGERAN nimbalan ka Yosua bin Nun, abdi Musa, kieu: 2 Musa abdi Kami geus maot; Ayeuna ku kituna hudang, meuntas ieu Yordan, anjeun jeung sakabeh jalma ieu, ka tanah anu ku Kami dibikeun ka maranehna, komo ka urang Israil. 3 Sakur tempat anu ku dampal suku maraneh baris ditincak, eta ku Kami geus dipaparinkeun ka maraneh, sakumaha anu geus didawuhkeun ku Kami ka Musa. 4 Ti gurun keusik jeung ieu Libanon nepi ka Walungan gede, Walungan Eprat, sakuliah tanah urang Het, nepi ka laut gede nuju surup panonpoe, bakal jadi basisir Anjeun. 5 Moal aya anu tiasa nanggung di payuneun Gusti salami hirup anjeun: sakumaha Kami nyarengan ka Musa, kitu ogé Kami bakal nyarengan ka anjeun: Kami moal ngantep anjeun, sareng moal ngantunkeun anjeun. 6 Sing tabah jeung sing tabah, sabab ka ieu bangsa maneh bakal ngabagikeun tanah anu ku Kami geus diikrarkeun ka karuhun maraneh. 7 Ngan kudu sing kuat jeung sing ati-ati, nurut kana sagala hukum anu diparentahkeun ku abdi Kami ka maneh: ulah nyimpang ti dinya ka katuhu atawa ka kenca, supaya maneh bisa makmur ka mana-mana. 8 Ieu kitab hukum ulah dileungitkeun tina sungut anjeun; tapi thou shalt meditate therein beurang jeung peuting, that thou mayest observe to do according to all that is written therein: for then thou shalt make thy way makmur, and then thou shalt have good success. 9 Naha Kami henteu marentah ka anjeun? Kudu kuat jeung wani alus; ulah sieun, ulah sieun: sabab PANGERAN Allah anjeun nyarengan anjeun dimana wae anjeun indit. 10 Geus kitu Yosua marentah ka kapala-kapala balad, saurna, 11 Ngaliwatan balad, titah jalma-jalma, saurna, Nyiapkeun bekel; Pikeun dina tilu poé anjeun bakal meuntasan Yordania ieu, pikeun asup ka ngarebut tanah, anu PANGERAN Allah anjeun masihan anjeun pikeun mibanda eta. 12 Ka urang Rubin, kaom Gad, jeung ka satengah kaom Menase, nyaur Yosua, kieu: 13 Sing inget kana pangandika anu ditimbalan ku Musa abdi PANGERAN ka maraneh, kieu: PANGERAN Allah maraneh geus maparin katengtreman ka maraneh, sarta maparin ieu tanah ka maraneh. 14 Pamajikan maraneh, budak leutik, jeung ingon-ingon maraneh, kudu tetep di tanah anu dipaparinkeun ku Musa di sisi Walungan Yordan; tapi maraneh kudu ngaliwat ka saderek-saderek maraneh, kabeh jelema-jelema anu gagah perkasa, jeung nulungan maranehna; 15 Nepi ka PANGERAN maparin katengtreman ka dulurdulur maraneh, sakumaha anu geus dipaparinkeun ka maraneh, sarta maraneh oge geus ngarebut tanah anu dipaparinkeun ku PANGERAN Allah maraneh ka maraneh; 16 Waler maranehna ka Yosua, pokna, "Sagala parentah maneh ka Kami, Kami baris laksanakeun, jeung ka mana bae Kami diutus, Kami rek indit."
17 Nurutkeun kana sagala perkara anu ku Kami didengekeun ka Musa, kami oge bakal ngadeuheus ka maneh. 18 Sing saha bae anu barontak kana parentah-parentah Gusti, sarta henteu ngagugu kana parentah-parentah Gusti, tangtu dipaehan. BAB 2 1 Yosua bin Nun ngutus ti Sitim dua jelema pikeun nenjo padeukeut, pokna, "Geura tingalieun eta tanah, malah Yeriho." Jeung maranéhna indit, sarta datang ka imah harlot urang, ngaranna Rahab, sarta lodged di dinya. 2 Ti dinya diwartosan ka raja Yeriho, saurna, "Beurang, peuting-peuting ieu aya jelema-jelema anu daratang ka dieu, rek maluruh eta nagara." 3 Raja Yeriho nimbalan ka Rahab, saurna, "Bawa eta jelema-jelema anu daratang ka maneh, anu arindit ka imah maneh. 4 Eta awewe teh nyokot eta dua jelema, nyumputkeunana, sarta ngomong kieu, “Aya jelema-jelema anu daratang ka Kami, tapi kuring teu nyaho ti mana asalna. 5 Geus kitu kira-kira wanci pantona ditutup, geus poek, eta jelema-jelema teh kaluar; pikeun anjeun bakal nyusul aranjeunna. 6 Tapi manehna geus dibawa nepi ka hateup imah, jeung nyumputkeun eta jeung gagang tina flax, nu manéhna geus diteundeun dina raraga dina hateupna. 7 Geus kitu eta jelema-jelema teh diudag-udag ka jalan ka Yordan, nepi ka peuntaseunana; 8 Samemeh maranehna dibaringkeun, manehna naek ka eta hateup; 9 Saurna deui ka eta jelema-jelema, "Abdi terang yen PANGERAN parantos masihan tanah ka maraneh, sareng urang teh kasieunan ku maraneh, sareng sadaya nu nyicingan eta pingsan ku aranjeun." 10 Kami geus ngadenge kumaha PANGERAN ngagaringkeun cai Laut Beureum keur maraneh, waktu maraneh kaluar ti Mesir; sareng naon anu anjeun lakukeun ka dua raja urang Amori, anu aya di peuntaseun Yordan, Sihon sareng Og, anu ku anjeun ditumpes. 11 Sanggeus ngadarenge hal-hal ieu, hate urang jadi lebur, teu aya deui kawani, lantaran aranjeun, sabab PANGERAN Allah maraneh, Allah di sawarga di luhur jeung di bumi handap. 12 Ku sabab eta, nyuhunkeun sumpah ka abdi demi PANGERAN, saupami abdi parantos mikaasih ka aranjeun, nya eta aranjeun oge bakal mikanyaah ka kulawarga bapa, jeung mere tanda anu bener. 13 Jeung sing bakal nyalametkeun bapa, jeung indung kuring, jeung dulur-dulur, jeung dulur-dulur, jeung sagala nu dipiboga, jeung nyalametkeun urang tina maot. 14 Eta jelema-jelema ngawaler ka manehna, "Hirup kami pikeun anjeun, upami anjeun henteu nyarioskeun ieu urusan kami." Sarta eta bakal jadi, nalika PANGERAN geus dibikeun kami tanah, yén urang bakal nungkulan kindly tur sabenerna ka anjeun. 15 Tuluy maranehna diturunkeun ku tali ngaliwatan jandela, sabab imahna dina tembok kota, jeung manehna cicing dina tembok. 16 Saurna deui, “Aranjeun ka gunung, ulah tinekanan ku nu ngudag; teras nyumput di dinya tilu dinten, dugi ka anu ngudag dipulangkeun;