Psalms of Solomon BUBUKA Kumpulan dalapan belas lagu perang ieu mangrupikeun hadiah ti panulis Semit kuno. Naskah aslina geus perished tapi untungna tarjamah Yunani geus dilestarikan, sarta anyar versi Syriac tina lagu anu sarua geus ngahurungkeun up na ieu diterbitkeun dina basa Inggris pikeun kahiji kalina dina 1909 ku Dr. Rendel Harris. Titimangsa nulisna bisa ditetepkeun dina pertengahan abad kahiji SM sabab téma lagu-lagu ieu nyaéta ngeunaan kalakuan Pompey di Paléstina sarta pupusna di Mesir dina 48 SM. Jabur ieu ngagaduhan posisi anu penting sareng disebarkeun sacara lega di Garéja awal. Éta sering disebut dina rupa-rupa Kodék sareng sajarah sababaraha abad mimiti Era Kristen. Engkéna, éta barang-barang leungit kusabab alesan anu teu kahartos; sareng ngan ukur kapanggih deui pikeun dianggo ku urang saatos mangabad-abad. Salian ti ajén sastra tina wirahma anu siga tarompét dina ayat-ayat ieu, di dieu urang gaduh bab sajarah kuno anu ngageter anu ditulis ku saksi mata. Pompey asalna ti Kulon. Anjeunna nganggo palu dina benteng. Prajuritna ngotoran altar. Anjeunna ditelasan di Mesir saatos karir anu pikasieuneun. Dina "jalma soleh" dina jabur-jabur ieu urang ningali urang Parisi; dina "jalma-jalma dosa" urang ningali urang Saduki. Éta mangrupikeun épik jalma-jalma hébat anu aya dina krisis anu ageung. BAB 1 Abdi ngadu'a ka Gusti nalika abdi keur susah, Ka Gusti nalika jalma-jalma nu dosa nyerang. Ujug-ujug sora alarm perang kadéngé di hareupeun kuring; Ceuk kuring, Anjeunna bakal ngadangukeun kuring sabab kuring pinuh ku kabeneran. Kuring ngira dina haté kuring yén kuring pinuh ku kabeneran, Sabab kuring geus beunghar jeung geus beunghar ku budak. Kakayaan maranéhna sumebar ka sakuliah bumi, Jeung kamulyaan maranéhna nepi ka tungtung bumi. Maranehna diluhurkeun ka bentang-bentang; Aranjeunna nyarios moal pernah kipas.
Tapi maranehna jadi kurang ajar dina kamakmuran maranéhanana, Sareng aranjeunna henteu ngartos, Dosa-dosa maranéhanana éta rahasia, Malah kuring teu boga pangaweruh ngeunaan aranjeunna. Pelanggaran aranjeunna langkung seueur tibatan kapir sateuacan aranjeunna; Maranéhna ngotoran hal-hal suci Yéhuwa. BAB 2 Nalika jalma dosa jadi reueus, ku pemukulan anjeunna ngaragragkeun tembok anu dibenteng, Jeung anjeun teu restrain anjeunna. Bangsa asing naék altar anjeun, Maranehna ditincak-tincak kareueus ku sendalna; Sabab urang Yerusalem geus najiskeun hal-hal suci PANGERAN, Kungsi najis ku kajahatan kurban Allah. Ku sabab Anjeunna ngadawuh: Tuang aranjeunna jauh ti Kami; Eta geus diatur dina naught saméméh Allah, Ieu utterly dishonoured; Putra-putri éta tawanan anu parah, Beuheungna disegel, dicap di antara bangsa-bangsa. Numutkeun kana dosa-dosa aranjeunna, Anjeunna parantos dilakukeun ka aranjeunna, Pikeun Anjeunna geus ditinggalkeun aranjeunna dina leungeun maranéhna nu prevailed. Anjeunna parantos ngajauhkeun wajah-Na tina karunya ka aranjeunna, Ngora jeung kolot jeung barudak maranéhanana babarengan; Pikeun maranéhanana geus dipigawé hiji jahat jeung sakabeh, dina teu listening. Sareng langit ambek, Jeung bumi abhorred aranjeunna; Pikeun euweuh lalaki kana eta geus dipigawé naon maranéhna ngalakukeun, Sareng bumi terang sadayana Pangadilan anjeun anu adil, ya Allah. Maranéhna ngajurung putra-putra Yérusalém pikeun diolok-olokkeun pikeun palacuran di dinya; Unggal musafir asup dina cahaya panonpoe pinuh. Maranehna nyieun olok-olok jeung kajahatan-kajahatanna, sakumaha anu geus biasa maranehna laksanakeun; Dina cahaya pinuh poé maranéhanana wangsit iniquities maranéhanana. Jeung putri Yerusalem anu najis luyu jeung judgment Anjeun,