පේ ත ෘස් අ න ු නැති සු පි ශ ේ 1 එපෙත යපදෙු්පන් කිපුව තම අත පෝදද නතපත නැත, පෙපො ් පෙද ඔහපග ුිිිේ්චු්පන් කිපුව පන පෙ. ඔව් ඒු පසදම් අ්මැත ි ු් පි ත නැඟ් ිිපිේ. එු් පෙපො ් ොජ සු ා්ුේපස අලි නැනම් අණ ්ොය: ම ඔබ් අණ ්ළ ඕනෑම පදේව ්ෝන. 2 පි තපග ෝෙ සු ා්ුේපසපග මතොි පේදපෝේ එහ ි්පනන ිිපිේ. ඔව් තම කචිපි ඇණ නෝ්් ේන බු දැන, පි ත ළඟ් ඇුත සු ා්ුේපසපග ප්ෙේ භමද න ්ොන පිෝ ඉල්පෙේ. පි ත පෙපො ් පුත පණුව ේු ඔහපග ප්ෙේ ඉල්පෙේ. පෙපො ් පමපස කපෙේ: ෝපෙදදො පි ත, කිපුක ඔහ ඉලි පන ිිේත, ුපිශපේ් ෝබත දුෝ ළං ුන ු් අප ඔහු භමද න කිම් අදෙස ්පළම. මවිෝ ද මොණේ් පත ්ොන ිද තැනැතත ් හච බැෝ පන ේන බු නතපි ලේ තපබ. 3 ඔහ මහ් පන දැූ පො ි මංනලේේ් පපො දන ජනේ ් ඔහු භ ො ද්ප්ේ. ඔෙහ සු ා්ුේපස අලි පනන දු්ද ඔහු තල් ්ො, “පදුේ් ුේපසපග පතොේ ඔහ ප්පොහ බිේ ිබ පනන අප ඇදපනන ේම” කේ කපුදේ. ඔෙහ ඔහ් දම පැෙැත ුසතොේව පළඳු ුිිිේ ෝනපි තබ , “ඉිො පේල ොජතමි, ධරමමි පිෝ ුිිිේ ්ෝන” කේ කපුදේ. ඔව්පන් එව ප්පනව ්ට ඔට්නව පනනැුත සු ා්ුේපසපග හෝ මත තැබපුදේ. තුත ෝමෙච ි්පනන ඔහපග ඇසුි් ප්ළ නැසෙ, තුත ෝමෙච ඔහපග ්මමලුි් නැසෙ. තුත ෝමෙච ඔහ් බ් දණවක් ඇ්න ෙ. ෝමෙච ඔහ් ්ෝපේ් තළ , “පම පනරොුපේ් අප පදුේ් ුේපසපග පත ොේ ් පනරොු ්ොම” කේ කපුදේ. 4 ඔෙහ අපො ධ්චු් පදපදපනක පනනැුත, ඔව් අතපර සු ා්ුේපස කචිපි ඇණ නැසෙ. නමත ඔහ පෙදන ුව නැත ප්පනක පම් ිෙහු ිිපිේ. ඔව් කචිේ ඔෝු , “පම ඉිො පේලහ ොජ” ේන ම තෘ් ු ලේ තැබෙ. ඔහපග ඇඳම ඔහ ඉදිපේහ තබ , ඔව් අතො පබද පනන, ඒු ෝඳෙ ද ද දැූෙ. ඒ අපො ධ්චු්පන් එව අපේව ඔව්් ි්ද ්ොම්, “අප ්ළ නපච්ම ිෝ අප පමපස දව ු්පදම, නමත මිස්පග නැළවම් ොේ බු් පත ි පම මිෝ , ඔහ ඔබ් ්ළ ුොද කමවද?”
ඔෙහ ඔහ ප්පොහ ප්දප ව, ඔහපග ්කල පන ්ැිේ යත බුත, ඔහ ුධ හංෝ ුල් මේ ේන පිෝත අණ ්ළෙ. 5 දුල ුේ, මු යදේම අ්ධ් ොපේ් ුැස ගපිේ. ඔහ ජුත් අතො ිිේද හච බැෝ පන ේන පිෝ ඔව් ්ැළඹ ්ැළඹණ . මවිෝ ද මොණේ් පත ්ොන ිද තැනැතත මත හච බැෝ පන ේන බු ඔව් නැන ලේ ඇත. ඔව්පන් එව ප්පනව, “ඔහ් ුන කි ෝමඟ තතත පබ ්න පද්න” කේ කපෙේ. ඔව් මිො ්ො ඔහ් පබ ්න ද, ිේලි ෝම්රණ ්ො, තම්පගම හෝ් ුච්ධු තම ප ප ඉට ්ො නතෙ. පබ පෙද පදපනව පේ රපනන ඇුදම්, ො තිේ ේැය ිත බම ුැටපණදේ. එු් ෝමඳ ණ් ුේපස පම ොනෝ , “ම පග බිේ, ම පග බිේ, ඔබ ම අතෙැිපිේ” කේ පැුස පස්. ඔහ එේ පැුස ු් ඔහ ඔෝු න්න ිද. ඒ පැපිද පේචෝිපම ප්ුම ළන පෙ ුැසම පද්් ඉි ගපිේ. 6 ඉ්පස ඔෙහ සු ා්ුේපසපග අතුල් ඇණ නිු පප පළ ු මත තැබෙ. මු පප පළ ුම ්මප ුේ. මෙත භතේව ඇත ුේ. එු් හච බැබුපණේ, නුුන පැේ ුේ. යපදෙුච ේිත ව, ඔහ ්ළ ේෙපත ප්ුල දට බැු්, පජදපෝේ ඔහපග ප්ෙේ භමද න කිම් ඔහ් ද්ෙ. ඔහ ෝමඳ ණ් ුේපස ෝෙ ඔහ රපනන, ලන් පෝදක් ඔහු පොදල ්ො, පජදපෝේපග උේන පිෝ ෙැඳ්ි ඔහපගම පෝ පෙ ් පනේ් පනන ෙ. 7 එු් යපදෙුචද ුැිමෙලපිදද ්ජ්පේදද තම් තම්්ම ්ොනතත නපො දැ්, ුැිපපම්: අපේ ප පුි් දවපෙ! ුිිිේ ළංව තපබ, පේචෝිපම අුෝ නේත ළංව තපබ. මමද ම පග ෝෙිොපේදද පෝද්ිපේම; ිත් තු ිව ෝැඟවපණම; මවිෝ ද ඔව් අපු පෝ ේන ිැබපෙ අපො ධ් ොේ් පිෝත ප්ුම ළන ු් ගි තැබම් ්ැමත අේ පිෝතේ. පම ිේලි නැන අප ිො ෙ ොු ි්, ෝබත දුෝ දවු ර දුල ුැිපපම් අහම් ිිපේම. 8 එපෙත ලේ්න්ද පිිුචද ුැිමෙලපිදද එකපන් ෝමඟ රසු ිිපේදේ. ිේ් පෝනඟ ප් ඳොම් තම්පග පපු් නෝ නිම්: ඔහපග මොණපේ් පම බිුත ිකු ිදව ඇතනම, ඔහ ප්තොම ධරමමිදැය බි්නැය කපුදේ. ුැිමෙලපිද බේ ව පි ත පුත් පැමණ, “ඔහපග පනදිේ් ඇුත ඔහ පෝ ෝම පන ්ොන පණෝ අප් පෝ ලද දු් පද්න, එු් ඔහ මළව්පන් නැඟ් අප් නපොව ්ොන පණෝේ”ය ්්නිෙ ්ළෙ. පි ත පෝ පෙ ් පනේ ආොවශ කිම් පෝ ලද දු් ෝමඟ පපටපොදිේස නම ෝත ධපතේ ු ඔව්් භ ො ද්ප්ේ. ඔව් ෝමඟ ුැිමෙලපිදද ලේ්පනදද පෝ පෙ ් පනේ ළඟ් පැමණ, ෝත ධපතේ ෝෙ පේු ේ් ෝමඟ ුෝ ි නිව පපොළ , එහ ිි ිේලපිදම එේ පෝ පෙ ් පනේ පද ෝව තැබෙ. ඔෙහ ම්ො ෙතව තබ එහ කව ොමව නෝ එේ ආොවශ ්ළෙ. ෝබත දුෝ උද ුන ු්, ම්ො තබ ඇත පෝ පෙ න