ම ුර ක එ සක ිය ෙ 3:17-21 17 මනුය පුුය, මම නු ඉශුාියෙ වංශයට මුරකිවව රිෙම. එබැවි මාිේ මුියි වචනය අසා, මාිේ නාමියි ඔවිට අවවාද රුින. 18 නු සැබවි නසිිනනය කයා මා දුටයාට කයන රල, නු ඔහට අවවාද ිනාරුිිනනය, දුටයාිේ ජවවය ිේුාගිනා පිස ඔහිේ දුට මාරගියි ඔහට අවවාද කිමට රථා ිනාරුිිනනය, ඒ දුට මනුයයා වමාිේ අයුරිමන නසිිිය; නමු ඔහිේ ිෙ නු අති අයරුිිනම. 19 එිෙු, ඔබ දුටයාට අවවාද රෙ පස, ඔහ වමාිේ දුටරිමි ිෙ දුට මාරගියි ිෙ ිනාෙැකිොාු, ඔහ වමාිේ අයුරිමන නසිිිය; එිෙු, ඔබ ඔිේ පුාොය ගෙවාගු ිේර. 20 නැවවු, ධරමුිියඨ වමාිේ ධරමුිරිමි ෙැි අයුරු රෙ වට, මම ඔහ ඉදිියන බාධාවඨ වැබිවාු, ඔහ මැිුිිිය. ඔබ ඔහට අවවාද ිනාරෙ නසා, ඔහ වමාිේ පාපියන මැිුිිිය, ඔහ රෙ ඔහිේ ධරමුිරම සන රුන ිනාලබිිිය; නමු ඔහිේ ිෙ මම ඔබ අති අයරුිිනම. 21 එිේ වවු, ධරමුියා පව ිනාරුන ිලස ඔබ ධරමුියාට අවවාද රෙු, ඔහ පව ිනාරු සිියාු, ඔහ අවවාද ලැබ බැවි ඔහ සැබවිම ජවු වන ඇව; ඔබු ඔිේ පුාොය ගෙවාිගන ඇව.
එ සක ිය ෙ 33:1-33 1 නැවවු ේවාාිවෙිිේිේ වචනය මා ිවවට පැමො කයනිු:
1
2 මනුය පුුය, නිඹ ිසනඟිේ පුුයිට රථාිරාට ිමිේ කයින-මා යු ිේශයරට රඩව පමුවන රල, ඒ ිේශිු ිසනඟ වමිිේ පොුවවි මනු යියව අෙලාිගන වමිිේ මුරාුයා ිලස පුරිොු, 3 ිේශයට රඩව පැමිොන බව ඔහ දු වට, ඔහ ිොුොවව පු ිසනඟට අනුක ඇිඟවිවාු; 4 එවට ිොුොව ශේදය අසා, අනුක ඇඟවම ිනාසලරා ෙින ඕනවම ිරිනව රඩව පැමො ඔහව මුා දැමවිොු, ඔහිේ ිෙ ඔහිේම නස මව වන ඇව. 5 ඔහ ිොුොවිව ශේදය අසා, අනුක ඇඟවම ිනාවැීය; ඔහිේ ිෙ ඔහ පට විිිය. එිෙු අනුක ඇඟවම පිගිනා වමාිේ පුාොය ගෙවාගිිිය. 6 එිෙු මුරකවා රඩව එනවා දැර, ිොුොවව ිනාපු, ිසනඟට අනුක ඇඟවිු නැුනු, රඩව පැමො ඔවි අවිුි යිමව පෙ රිොු, ඔහ වමාිේ අයුරම නසා පෙ රුන ලැිේ; එිෙු ඔහිේ ිෙ මම මුරක අති අය රුිිනම. 7 මනුය පුුය, නු ඉශුාියෙ වංශයට මුරකිවව ිරාට පුිරිෙම; එබැවි නු මාිේ මුියි වචනය අසා, මාිේ නාමියි ඔවිට අවවාදරුිිනනය. 8 දුටයාට: දුට මනුයය, නු සැබවි නසිිනනය කයා මා කයන රල, නු දුටයාට වමාිේ මාරගියි අනුක ඇඟවමට රථා ිනාරිොු, ඒ දුට මනුයයා වමාිේ අයුරිමන නසිිිය; නමු ඔහිේ ිෙ නු අති අයරුිිනම. 9 එිේ වවු, දුටයාට වමාිේ මාරගියි ෙැිුන ිලස ඔබ අවවාද රිොු; ඔහ වමාිේ මාරගියි ෙැිුිිි නැුනු, ඔහ වමාිේ අයුරිමන නසිිිය; එිෙු ඔබ ඔිේ පුාොය ගෙවාගුිවනය. 10 එබැවි, මනුය පුුය, ඉශුාියෙ වංශයට ිමිේ කයින: නුලා ිමිේ කයමි: අිප වුදවෙ සෙ අිප පාප අප පටට වැට, අප ඒවායි ඨ්ය ව ගියාු, අප ජවු විිි ිරිේද? 11 ඔවිට ිමිේ කයින: මා ජවමාන බව සැබවවා ිේම, දුටයා වමාිේ මාරගියි ෙැි ජවු ිවනවාට මස, දුටයා මැිුනවාට මම රැමත නැවැය ේවාමව ිදවයිවෙිිේ කයනිේර. නුලා ෙැිුින, නුලාිේ නපක මාරගවවි ෙැිුින; මඨනසාද ඉශුාියෙ වංශය, නුලා මැිුිිි මඨනසාද? 12 එබැවි, මනුය පුුය, නිඹ ිසනඟිේ පුුයිට ිමිේ කයින: ධරමුියා වුද රෙ දවිේද ඔහිේ ධරමුිරම ඔහ ගෙවිිි නැව. දුටයා වමාිේ දුටරිමි ෙැිුන දවිේද ඔහිේ දුටරම නසා ඔහ වැිටිිි නැව; ධරමුියා පව රෙ දවිේද වමාිේ ධරමුිරම නසා ජවුිවිටවු ිනාෙැක විිිය. 13 ධරමුියා සැබවිම ජවු විිියය මා ඔහට කයන රල, ඔහ වමාිේම ධරමුිරම ිරිුන වශවාසිරාට අයුරු රිොු, ඔහිේ සයය ධරමුිරු සනරුන ිනාලබිිිය; ඔහ රෙ වමාිේ අයුරම නසා ඔහ ඒ නසා නසිිිය. 14 නැවවු, දුටයාට: නු සැබවි නසිිනනය කයා මා කයන රල, ඔහ වමාිේ පාපියි ෙැි යඨතසෙගව ිේ රිොු, 15 දුටයා උරස නැවව දිිනාු, ිරාෙලරාගු ිේ ආපස දිිනාු, අයුරු ිනාරු ජවන නත ිත අනව ෙැසකිොාු, ඔහ සැබවිම ජවු විිිය, ඔහ ිනානසිිිය. 16 ඔහ රෙ ඔහිේ කසම පාපයඨ ඔහට සනරුන ිනාලැිේ; ඔහ යඨතසෙගව ො ධරමුි ිේ රිේය; ඔහ සැබවිම ජවු විිිය.
2
17 එිෙු ඔිේ ිසනඟිේ පුුිය : ේවාාිවෙිිේිේ මාරගය සාධාුො නැවැය කයත. නමු ඔවි සුබිධියි ගු රල, ඔවිිේ මාරගය සාධාුො නැවැය කයත. 18 ධරමුියා වමාිේ ධරමුිරිමි ෙැි අයුරු රිොු ඔහ එයිම නසිිිය. 19 එිෙු දුටයා වමාිේ දුටරිමි ෙැි යඨතය සෙ ධරමුිරම රිොු, ඔහ එයි ජවු විිිය. 20 එිෙු නුලා: ේවාාිවෙිිේිේ මාරගය සාධාුො නැවැය කයිනහය. එුබා ඉශුාියෙ වංශය, මම නුලා එකිනරා වම වමාිේ මාරග ිලස වනශචය රුිිනම. 21 වවද අපිේ වෙේාවිු ිදාිොේවන අවකේිේ, දසවන මාසිු, පේවන දන, ියකසලිමි ගැෙව ආ ිරිනඨ මා ිවව පැමො, “නවුට පෙු ද ඇව” කයා කිවය. 22 ගැෙවු වැනැුවා එිනට ිපු සවස ේවාාිවෙිිේිේ අව මා පටට පැමිිුය; ඔහ උිේ මා ෙඟට එන ුක මාිේ මුය ඇු තබිුය; මාිේ මුය ඇකිුය, මම වවු ිගාුව ිනාසිියම. 23 එවට ේවාාිවෙිිේිේ වචනය මා ිවවට පැමො කයනිු: 24 මනුය පුුය, ඉශුාියෙ ිේශිු ඒ පාු ඉඩුවල වසිින රථාිරාට: ආේ ුෙු එඨිරිනඨව සි නමු ඔහට ිේශය උකම වය; නමු අප ිබාිෙ ිදිනඨය; ිේශය උකමයඨ පිස අපට ද තිේයය කයත. 25 එබැවි ඔවිට ිමිේ කයින: ේවාමව ිදවයිවෙිිේ ිමිේ කයනිේර: නුලා ිලයි රිනහය, නුලාිේ රප ිදසට ඇේ ඔසවා ිෙ වගකවිනහය; එිේ රිොු නුලා ිේශය උකමරු ගිනහද? 26 නුලා නුලාිේ රඩව පට පනටා සට, පිවෙරු රුමි, එකිනරා වම වමාිේ අසෙවාසයාිේ ්ාරයාව අපවුු රු, ිේශය උකම රුගිනහද? 27 ඔවිට ිමිේ කයින: ේවාමව ිදවයිවෙිිේ ිමිේ කයනිේර: මා ජවමාන බව සැබවවා ිේම, පාු ඉඩුවල සිිින රඩිවි වැිටිින ය. එිමෙිි සිිින මෘගයිට ිගාදක වමට ිදිිනම. බලිරාුවලු ගොවලු සිිින වසංගවියි මැිුිින ය. 28 මඨනසාද මම ිේශය පාුවඨම රුිිනම, ඇිේ බලිු උඩඟරමද පෙව යන ඇව; ඉශුාියෙ රඳ පාු වන ඇව, කසිවව ඒ මැදි ිනායන ඇව. 29 ඔවි රෙ සයය පිවෙරු නසා මා ිේශය පාු රෙ වට, මා ේවාාිවෙිිේ බව ඔවි දැනගිනවා ඇව. 30 මනුය පුුය, නිඹ ිසනඟිේ පුුිය වවමු බුත ෙඟු ිගවෙවල ිදාුවෙ ෙඟු නුට වකේධව රථාරුමි: රකොාරු ඇවු ේවාාිවෙිිේිගි පැමිොන වචනය වමඨදැය අසිනැය එකිනරාට කයත. 31 ිසනඟ එන ආරාුයටම ඔවි ඔබ ිවවට පැමො, මාිේ ිසනඟ ිලස ඔබ ඉදිියන නිිගන, ඔිේ වචන අසත, නමු ඔවි ඒවා පිපදිිි නැව. මඨනසාද ඔවහ වමිිේ මුියි ිබාිෙ පිරමය ිපිවත, නමු ඔවිිේ සව ඔවිිේ වුොව පසපස ෙුා යය. 32 වවද, බලින, ඔබ ඔවිට පිය ෙඬඨ ඇත, ිොිි සංගව ්ාුඩයඨ වාදනය රෙ ෙැක ිරිනවිේ ඉවා ආදුණය ගවයඨ වැනය. මඨනසාද ඔවි ඔිේ වචන අසත, නමු ඒවා පිපදිිි නැව.
3
33 ිමය සද ව වට (බලින, එය පැමිුව) ඔවි අවිර අනාගවවඨවෘවුියව සි බව ඔවි දැනගිනවා ඇව.
ම ුර ක ිේ භ ම ර ාව වාපපයඨ මව ේථානගව රු ඇව: මුරකිවවිේ වුොර සට සුිුව දැර ිොුොවවඨ පින පුාො ආුඨ්රියව ිමි, එසකියෙට ආුමර අනුු දැර අනුක ඇඟවිු සංඥාව නවු කිමට රැිවන ලැීය. අනුක ඇඟවම: දුටයිට ඔවිිේ පවරාු මාරගවවි ෙැිුන ිලස ඔහට පැවසමට සද වය.
වගවිු ම ලධරම ය මුරක අනුක ඇඟවවිොු: එසකියෙ අනුක ඇඟවම දි වට ජනවාව සවි දම පුතඨිුප රෙිොු, ජනවාව වමිිේම වනාශයට වගකව යුය. මුරක අසමු වවිොු: එසකියෙ අනුක ඇඟවිු සංඥාව නවු කිමට අසමු වවිොු, අනම ව ජවව සිො ිදවයි වෙිිේ එසකියෙ ිපදේගවරව වගකව යු බවට සැලවිවය.
එ සක ිය ෙ 33 වන ප ිිි් දිු ප දිය ි ප දය ට වේව ුය 1 ිර ාටස: ම ුර ක ිේ ය ු ර ම (1–9 ප ද) ිමම ිරාටස එසකියෙිේ අධයාුමර වගකු නරවචනය කිම සිො ෙමදා ආුඨ්රියවිේ විුුවු පුතරප ්ාවවා රුය. පද 1–3: සේදය. ිදවයි වෙිිේ සුමව පුාො පිිවවඨ වේවු රුය: නගුයඨ ආඨුමො වරජනයට ලඨ ව වට, පුවැසයි පවු මව සටිගන සටමට මනිසව ිව ුා ගන. ඔහිේ එරම රාරයය විිි රඩව (සුුා) ගැන ිසායා බලා ජනවාවට අනුක ඇඟවම සිො ිොුොවව පිමය. පද 4–5: ජනවාවිේ වගකම. ිොුොවව ෙඬ නඟන වට යිමව එය ිනාසලරා ෙැියිොු, ඔවිිේ මුොය ඔවිිේම වුදක. ඔවි අනුක ඇඟවම අසා අඨ ියවාවය ිව ුා ගුෙ. අිනඨ අවට, අනුක ඇඟවම පිගිනා අය වම ජවව ිේුා ගන. 6 වන පදය: මුරකිේ අසාරථරුවය. මුරක සුුා එන බව දුවු ිොුොවව පිමට අිපාිොසු වවිොු , පුවැසයි වවමු ඔවිිේ පාප නසා පැෙැු ගන ලැිේ, නමු ිදවයි වෙිිේ මුරක ඔවිිේ ිෙ සිො වගකව යුය.
4
පද 7–9: අධයාුමර ියදම. ිදවයි වෙිිේ එසකියෙව ඊශුාියෙ වංශිු මුරක ිලස පැෙැදවවම නු රුය . එසකියෙ ිදවයි වෙිිේිේ මුියි වචනය අසා ජනවාවට අනුක ඇඟවය යුය. ිදවයි වෙිිේ දුටයිට වනශචය පුරාශ රු එසකියෙ නෙඬව සියිොු, දුට පේගලයා මය යය, නමු එසකියෙ වැුදරක ිව. එසකියෙ ඔවිට අනුක අඟවා ඔවි එය ිනාසලරා ෙැියිොු, එසකියෙ සයය වුදි නදෙේ ිව. 2 ිර ාටස: ප ේගල වගව ම සෙ ර ක ො ාව (10-20 ප ද) පුවෙෙ රුන ලද ඊශුාියෙවකිිේ බලාිපාිුාුු සිවම ිමම ිරාටිේ ආමිුුොය රුන අවු මනුය වරගයා ිරිුන ිදවයි වෙිිේිේ සැබව ආශාව ිගනෙැු දඨවය. 10 වන පදය: ජනවාවිේ බලාිපාිුාුු සිවම. පුවෙෙ රුන ලද අය වම පාපවවි බු ව සින බවඨ දැිනන අවු, "එිේ නු අප ජවු වය යුිු ිරිේද?" යනිවි අසත . ඔවිිේ වනශචය ගලඨ මව වබා ඇත බවු, එයි ගැලවමඨ ිනාමැත බවු ඔවි වශවාස රුත. 11 වන පදය: ිදවයි වෙිිේිේ ෙදවව. ිමය එසකියෙ ිපාිු වඩාු පුසේධ පද වවි එරක. ිදවයි වෙිිේ ිමිේ පුරාශ රුය, "දුටයාිේ මුොය ගැන මම සුු ිනාිවම; නමු දුටයා වම මාරගියි ෙැි ජවු වම ගැන මම සුු ිවම : " ඔහ දැඩ ආයාචනයඨ නවු රුය: "ෙැිුින, ඔිේ නපක මාරගවවි ෙැිුින; මඨනසාද ඉශුාියෙ වංශය, ඔබ මය යිිි මිද?" පද 12–16: ධරමුිරිු ගතරය. අතව ඨියාවි අනාගව වුුවය සෙතර ිනාරුන බව ිදවයි වෙිිේ පැෙැදව රුය. ඓතොසර වශියි ධරමුි පේගලියව වම අතව යෙපු ඨියා ිරිුන වශවාසය වබා පාපයට ෙැිුිිි නු, ඔවිිේ අතව ධරමුිරම ඔවිව ගලවා ගිිි නැව. ඓතොසර වශියි දුටියව පසවැවව ව, ිසාුරු රෙ ිේපෙ ආපස ලබා ද, ිදවයි වෙිිේිේ නිය ග අනව ගමි රෙිොු, ඔවිිේ අතව පාප අමවර ිව. ඔවි නසැරවම ජවු වන ඇව. පද 17–20: ිදවයි වෙිිේිේ සාධාුොුවය. ඊශුාියෙවක "ේවාමි වෙිිේිේ මාරගය සමාන ිනාිව " යැය මැසවව නඟත: ඔවිිේ මාරග අසාධාුො බව ිදවයි වෙිිේ පුතචාු දඨවය . ආයවනර වුදරාිුවය සුබිධියි පේගවර වගකම අවධාුොය රුමි, එඨ එඨ පේගලයා වමිිේම ෙැසිම අනව වනශචය රුන බව ඔහ නැවව අවධාුොය රුය. 3 ිර ාටස: ිජ ක සලිු වැ ටම ව ෙ වක ක ිම (21-22 ප ද) ිමම ිරි ආඛයාන ිරාටස එසකියෙිේ ිේවිේවිු දැවැිව ෙැුවු ලඨුයයඨ සනුෙි රුය.
5
21 වන පදය: ආුංිය පැමිු. වෙේාවිු 12 වන වසිරද, ිජකසලිමි දව ගලවා ගු අියඨ පැමො "නගුය පුාජය වය " යන ිඛදජනර පවව පුරාශ රුය. ිමය එසකියෙ වසු ගොනාවඨ පිු රථනය රෙ සයෙල ඉු රුය. 22 වන පදය: එසකියෙිේ මුය වවෘව වය. දව ගලවා ගු වැනැුවා පැමණමට ිපු සිධයාිව, ිදවයි වෙිිේිේ අව එසකියෙ මව තබ අවු ඔහිේ මුය වවෘව වය. ිු ිමාිොව දඨවා, එසකියෙ අේභව ිලස " ිගාු " ව සි අවු, ිදවයි වෙිිේ ඔහට සෘජ අනාවැකයඨ දි වට පමොඨ රවා කිමට ෙැක වය (එසකියෙ 3:26-27). ිු ිමාිොිු සට, ඔහිේ රථාව සු්රොියිම යථා වුුවයට පු ිව. 4 ිර ාටස: ිේශ ිු ඉත ි වව ි ප ිබ ි වන ශ චය (23-29 ප ද) වනාශ ව ඊශුාියෙ ිේශිු රැ සටමට සමු ව යිදවවිිේ මායාවි ිදවයි වෙිිේ ආමිුුොය රුය. පද 24–26: ඉති වවිිේ අෙංරාුය. නටබිවල ඉති ව ජනවාව භමිු අයතය ඉෙලා සිත. ඔවි වරර රුිිි ආේුෙු එඨ මනිසව පමොඨ ව එම භමය උකම රු ගුිු නු, ඔවිට - ිබාිෙ ිදිනවට - ඊටු වඩා වශාල අයතයඨ ඇත බවය. ිදවයි වෙිිේ ඔවිිේ අුුඩ පාප ිපිවා ිදමි පුතවකේධ ිේ පවසය: ිෙ සමඟ මේ අන්ව කිම, රප විදනාව සෙ ිෙ වැගිම. ඔහ අසිිි, "ඔබට ිේශය නම ිවද?" යනිවන. පද 27–29: සු්රො පාුවම. නටබි, ගො සෙ එිමෙි ිරුවල සැඟව සින අය රඩිවි, වන සුිිගි සෙ වසංගවවවි මය යන බවට ිදවයි වෙිිේ ිපාිුාිද ිව. ඔවිිේ උඩඟරම බි දැාම සිො ිේශය සු්රොියිම පාු භමයඨ බවට පු රුන ලැිේ. 5 ිර ාටස: ින ාගැ ුක සවි දිු අ ි ව ුාය (30–33 ප ද) පුවෙෙ රුන ලැබවි අවු එසකියෙට තබ ජනපිය කරත නාමය පිබි අනුක ඇඟවමකි ිමම පිිි්දය අවසි ිව. පද 30–32: වින දාේවාදය එදිව කරකරම. ිදවයි වෙිිේ එසකියෙට අනුක අඟවිිි මනසි ඔහිේ පුපසි ඔහ ගැන රවා රුන බවු එකිනරාට ආුාධනා රුන බවුය "මම ඔිබි ඉෙලම, එින, ේවාාිවෙිිේිගි එන වචනය වමඨදැය අසින." ිරිේ ිවවු, ඔවි එසකියෙව සලරිිි ලේසන ෙඬකි යු පිරම ගව ගායනා රුිිනව ිලසය . ඔවි ඔහිේ වචන වින දාේවාදය ිලස අසිනට රැමතය, නමු ඔවිිේ ෙදවු රවදු නසා ඒවා ඨ ියාවට නැංවමට ඔවිට කසිේුම අදෙසඨ නැව. 33 වන පදය: අවසාන සාඨ්ය. එසකියෙ පිු රථනය රෙ සයෙල අවසානිු සැබව ව වට, ිමම ිනාගැුක සවිිදිනි "ඔවි අවු අනාගවවඨවෘවුියව සි බව" පුමාද වැඩ බව ිුකු ගන ඇවැය ිදවයි වෙිිේ නගමනය රුය.
6
ම ුර ක සංර ෙප ිු න ව ගව සිු ිය දම නව ගවසම මුරකිේ භමරාව වන පැුි ගවසිු අනාගවවඨවෘවුියවිගි ඨිේතයාන ිේවිේවරයි, පෙවිු නායරයි සෙ ශ්ාුංිය ිබදා ගිනා ඇදනවවිවයි දඨවා පිවරවනය රුය. 1. අ ම ාු ය ාංශ වගව ම (ිේවගැ ත ව ක ි සෙ න ාය ර ය ි) අුු ගවසිු, ස්ා නායරයිව වේවු රු ඇුිු වම රරවුොය යටිු සින ආුමයි සිො ිදවයි වෙිිේට ගොි දය යු ආුමර මුරකවි ිලසය. ිෙේිුව 13:17: "ඔබව පාලනය රුන අයට කරක ව යටු වින. මිද, ඔවි ගොි දය යු අය ිලස ඔිේ ආුම ගැන ිස දසියි සිත ..." ියදම: එසකියෙිේ වගවම පිබු රුන පුසින පිවඩවලට වඩා - පාපය සෙ වනශචය පිබි අනුක ඇඟවු ඇුුව - සු්රො සුයය ිේශනා කිමට ිේවගැතවකිට දැඩ බැැමඨ තිේ. 2. ිප ෙිේ "ප ිසද දව ු " ආ ුඨ ් ාව පිරිව පාවෙ වම ම්නාි ිේවය වේවු කිමට එසකියෙිේ ්ා්ාව පැෙැදවවම ්ාවවා රිේය. එපසිු වැඩමෙෙලි සමඟ ිවිවන වට ඔහ ිමිේ පැවසය: ඨියා 20:26–27: "එබැවි, මම සයය මනසිිේ ිලයි නදෙේ බව අද දන ඔබට සාඨ් දමට රැමැුිවම . මඨනසාද ිදවයි වෙිිේිේ සයය උපිදේ ඔබට ප ුරාශ කිිමි මම වැෙක සිිු නැව." ියදම: පාවෙ දැන සිිු ඔහ වශවාසවිවව ශ්ාුංිය ිේශනා රෙ නසාු, වමා මොගැිසන සවම ිරිනවටම අනුක ඇඟව නසාු, එසකියෙ 33:9 න ශශවයට අනව සාරථරව "වම ආුමය මදාගු" බවය. 3. අ ධය ාු ම ර අ ව දිය ි සටම ට ර ැ ිවම (සය යම ඇ දන වවි ව ය ි ) gregoreo ) ිලස ිබාිෙ වට පිවරවනය රු ඇත ේිර වචනය ිේසේ වෙිිේ සෙ අිප ේුුවකි වසි නවු ්ාවවා රුන ලද අවු, මුරක මානසරුවය සයයම කුනවිට පුෙ රිේය. මාරඨ 13:37 (ිුසේ වෙිිේිේ ආඥාව): " මම ඔබට කයන ිේ සයෙලිටම කයම, ිස දසියි සිින . " 1 ිපවෘේ 5:8: "සනරෙපනාව ඇතව සිින, අවදව සිින ; මඨනසාද නුලාිේ වකේධරාුයා වන යඨ්යා ිගාුවන සංෙියව ිමි රවිුව ගලගනුිද ය ිසායමි ඔබ ිමාබ ඇවදිිිය." ියදම: අුු ගවසිු ඇදනවවිවයි වමිිේම ජවව, ඔවිිේ පවෙ සෙ ඔවිිේ පුජාවි ිරිුන මුරකවි වමට රැිවන ලැිේ - අධයාුමර රවටු සෙ ඨිේුේ වෙිිේිේ ිදවන පැමණම පිබිව අවදියි සටම.
7