Sindhi - The General Epistle of Barnabas

‫برنباس جو عام خط‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح جي نالي تي سڀ خوشيون ھجن‪ ،‬جيڪو اسان سان پيار ڪندو ھو‪ ،‬امن‬ ‫‪1‬منھنجا پٽ ۽ ڌيئرون‪ ،‬اوھان کي اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫سان‪.‬‬ ‫‪ 2‬جڏھن تہ مون اوھان ۾ خدا جي عظيم ۽ شاندار شريعت جي ڪثرت کي ڏٺو آھي‪ ،‬تنھنڪري آ ءٌ اوھان جي برڪت واري ۽ تعريف لئق‬ ‫روحن ۾ تمام گھڻو خوش آھيان‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اوھان اھو فضل حاصل ڪيو آھي جيڪو اوھان ۾ پيوند ڪيو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪ 3‬انھي ءٌ ڪري مون کي خوشي آھي‪ ،‬اميد آھي ته وڌيڪ ھو نجات ڏيندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مان سچ پچ ۾ خدا جي پاڪ چشمي مان ھڪ روح‬ ‫توھان ۾ داخل ٿيندي ڏسان ٿو‪.‬‬ ‫‪4‬مون کي ھي قائل ڪرڻ ۽ ان تي پورو يقين آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته جڏھن کان مون توھان سان ڳالھائڻ شروع ڪيو آھي‪ ،‬تڏھن کان مون کي‬ ‫خداوند جي شريعت جي رستي ۾ تمام گھڻي ڪاميابي ملي آھي‪ ،‬جيڪا مسيح ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪ 5‬انھي ءٌ ڪري‪ ،‬ڀائرو ۽ ڀينرون‪ ،‬مان پڻ سمجھان ٿو ته مان توھان کي پنھنجي جان کان وڌيڪ پيار ڪريان ٿو‪ :‬ڇاڪاڻ ته ان ۾ ايمان ۽‬ ‫محبت جي عظمت رھي ٿي‪ ،‬۽ ان سان گڏ ايندڙ زندگي جي اميد پڻ‪.‬‬ ‫‪ 6.‬تنھن ڪري‪ ،‬ھن تي غور ڪندي‪ ،‬ته جيڪڏھن مان توھان کي جيڪو ڪجھه مليو آھي ان جو ڪجھه حصو ٻڌائڻ جو خيال رکان ٿو‪،‬‬ ‫ته اھو منھنجي انعام ۾ بدلجي ويندو‪ ،‬ته مون اھڙن نيڪ روحن جي خدمت ڪئي آھي؛ مون توھان کي ٿورن لفظن ۾ لکڻ جي ڪوشش‬ ‫ڪئي؛ ته جيئن توھان جي ايمان سان گڏ‪ ،‬علم پڻ مڪمل ٿئي‪.‬‬ ‫‪ 7‬تنھنڪري خداوند ٽي شيون مقرر ڪيون آھن؛ زندگي ءٌ جي اميد؛ ان جي شروعات ۽ ان جي تڪميل‪.‬‬ ‫‪8‬ڇالٌ ⁠جو خداوند اسان کي نبين جي وسيلي گذريل ڳالھين جي خبر ڏني آھي؛ ۽ ايندڙ ڳالھين جي شروعات اسان تي کولي ڇڏي آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪ 9‬تنھن ڪري‪ ،‬اسان کي گھرجي ته جيئن ھن چيو آھي‪ ،‬وڌيڪ پاڪائي سان ۽ سندس قربانگاھه جي ويجھو اچون‪.‬‬ ‫‪ 10‬تنھن ڪري‪ ،‬مان استاد جي حيثيت سان نه‪ ،‬پر توھان مان ھڪ جي حيثيت سان‪ ،‬توھان جي اڳيان ڪجھه شيون رکڻ جي ڪوشش‬ ‫ڪندس‪ ،‬جن سان توھان‪ ،‬ڪيترن ئي سببن تي‪ ،‬وڌيڪ خوش ٿي سگھو ٿا‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬جڏھن ته ڏينھن تمام گھڻا خراب آھن ۽ دشمن ھن موجوده دنيا جي طاقت حاصل ڪري چڪو آھي‪ ،‬اسان کي خداوند جي سچن فيصلن‬ ‫لٌ وڌيڪ ڪوشش ڪرڻ گھرجي‪.‬‬ ‫جي جاچ ڪرڻ ء‬ ‫‪ 2‬ھاڻي اسان جي ايمان جا مددگار خوف ۽ صبر آھن؛ اسان جا ساٿي جنگي‪ ،‬صبر ۽ ضبط‪.‬‬ ‫‪ 3‬جڏھن ته اھي پاڪ رھن ٿا ان ۾ جيڪو خداوند سان لڳاپيل آھي‪ ،‬حڪمت‪ ،‬سمجھ‪ ،‬۽ سائنس‪ ،‬۽ علم‪ ،‬انھن سان گڏ خوش ٿين ٿا‪.‬‬ ‫‪ 4‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خدا اسان کي سڀني نبين جي معرفت ظاھر ڪيو آھي تہ کيس اسان جي قربانين‪ ،‬ساڙڻ وارين قربانين‪ ،‬يا نذرانن جو‬ ‫لٌ اوھان جي قربانين جي گھڻائي جو ڇا مقصد آھي؟“‬ ‫ڪوبہ موقعو ڪونھي‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو تہ ”مون ء‬ ‫‪5‬آ ءٌ رڍن جي ساڙڻ وارين قربانين ۽ چرٻي ءٌ وارن جانورن جي چربی سان ڀريل آھيان؛ ۽ مون کي ڍڳن يا ٻڪرين جي رت ۾ خوشي‬ ‫ناھي‪.‬‬ ‫لٌ اچو ٿا‪ ،‬ته ڪنھن توھان کان ھي مطالبو ڪيو آھي؟ توھان ھاڻي منھنجي درٻارن کي نه‬ ‫ٿيڻ‬ ‫پيش‬ ‫اڳيان‬ ‫منھنجي‬ ‫توھان‬ ‫جڏھن‬ ‫‪6‬‬ ‫ء‬ ‫لتاڙيندؤ‪.‬‬ ‫شيٌ آھي؛ توھان جا چنڊ ۽ سبت؛ گڏجاڻين جي سڏ کي مان رد نٿو ڪري‬ ‫جوڳي‬ ‫نفرت‬ ‫لٌ‬ ‫مون‬ ‫بخور‬ ‫آڻيو‪،‬‬ ‫نه‬ ‫نذرانا‬ ‫بيڪار‬ ‫وڌيڪ‬ ‫‪7‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫سگھان‪ ،‬اھو گناھه آھي‪ ،‬ايستائين جو پاڪ گڏجاڻي؛ توھان جا چنڊ ۽ توھان جي مقرر ڪيل عيدون منھنجي روح کي نفرت آھن‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي نئين شريعت‪ ،‬جيڪا ڪنھن بہ اھڙي‬ ‫‪ 8‬تنھنڪري خدا انھن شين کي رد ڪري ڇڏيو آھي‪ ،‬تہ جيئن اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫سواٌ آھي‪ ،‬ماڻھن جي روحاني قرباني ءٌ کي پاڻ سان گڏ ڪري سگھي‪.‬‬ ‫جوٌ کان‬ ‫ضرورت جي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪9‬ڇالٌ ⁠جو خداوند اڳين کي وري چوي ٿو تہ جڏھن اوھان جي ابن ڏاڏن مصر مان نڪتا تہ مون انھن کي قربانين جي ساڙڻ بابت‬ ‫ء‬ ‫ڪجھہ حڪم ڏنو ھو ڇا؟‬ ‫‪ 10‬پر مون انھن کي اھو حڪم ڏنو تہ‪ ،‬اوھان مان ڪوبہ پنھنجي دل ۾ پنھنجي پاڙيسري جي خلف بڇڙائي جو خيال نہ رکي‪ ،‬۽ ڪوبہ‬ ‫ڪوڙو قسم نہ پياري‪.‬‬ ‫سواٌ نہ آھيون‪ ،‬تنھنڪري اسان کي پنھنجي رحمدل پي ءٌ جي رٿ کي سمجھڻ گھرجي‪ .‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھو‬ ‫‪ 11‬جيئن تہ اسين سمجھہ کان‬ ‫ء‬ ‫لٌ تيار آھي تہ اسين جيڪي قربانين جي باري ۾ ساڳي غلطي ۾ آھيون‪ ،‬سي سندس ويجھو ٿيڻ جو طريقو‬ ‫اسان سان ڳالھائي ٿو‪ ،‬انھي ءٌ ء‬ ‫ڳوليون ۽ ڳوليون‪.‬‬ ‫‪ 12‬۽ تنھن ڪري ھو اسان کي ھن طرح چوي ٿو ته‪ ،‬خدا جي قرباني (ھڪ ٽٽل روح آھي‪ )،‬ھڪ ٽٽل ۽ پشيمان دل کي خدا رد نه ڪندو‪.‬‬ ‫‪ 13‬تنھن ڪري‪ ،‬ڀائرو ۽ ڀينرون‪ ،‬اسان کي وڌيڪ احتياط سان انھن شين جي ڳول ڪرڻ گھرجي جيڪي اسان جي نجات سان تعلق رکن‬ ‫ٿيون‪ ،‬ته جيئن مخالف اسان ۾ داخل نه ٿئي ۽ اسان کي اسان جي روحاني زندگي کان محروم نه ڪري‪.‬‬ ‫‪ 14‬تنھنڪري ھو انھن کي وري انھن ڳالھين بابت چوي ٿو تہ اوھين اڄ وانگر روزا نہ رکو‪ ،‬تہ جيئن اوھان جو آواز مٿي ٻڌو وڃي‪.‬‬ ‫‪ 15‬ڇا اھو اھڙو روزو آھي جيڪو مون چونڊيو آھي؟ ھڪ ڏينھن جيڪو انسان پنھنجي جان کي تڪليف ڏئي؟ ڇا اھو پنھنجو مٿو ڍڳي‬ ‫وانگر جھڪائڻ ۽ پنھنجي ھيٺان ٽاٽ ۽ راھ پکيڙڻ آھي؟ ڇا تون ھن کي روزو سڏيندين‪ ،‬۽ خداوند کي قبول ٿيندڙ ڏينھن؟‬