Skip to main content

Sindhi - The First Book of the Shepherd of Hermas, which is called His Visions

Page 1

‫هرماس جي ريڍار جي پهرين ڪتاب‪ ،‬جنهن کي سندس خواب سڏيو ويندو آهي‬ ‫نظريو ‪1‬‬ ‫پوِ ڏٺو‪،‬‬ ‫‪ 1‬جنهن مون کي پاليو هو‪ ،‬ان روم ۾ هڪ خاص نوجوان نوڪرياڻي کي وڪڻي ڇڏيو؛ جنهن کي جڏهن مون ڪيترن سالن کان ء‬ ‫پوِ‪ ،‬مون هن کي ٽائيبر ندي ءِ ۾ غسل ڪندي ڏٺو؛ ۽ مون‬ ‫ته مون کي اها ياد آئي‪ ،‬۽ هن کي ڀيڻ وانگر پيار ڪرڻ لڳس‪ .‬ڪجهه وقت کان ء‬ ‫پنهنجو هٿ هن ڏانهن وڌايو‪ ،‬۽ هن کي درياهه مان ٻاهر ڪڍيو‪.‬‬ ‫‪ 2‬۽ جڏهن مون هن کي ڏٺو ته مون پاڻ سان سوچيو‪ ،‬چيو ته‪ ،‬جيڪڏهن مون کي اهڙي زال هجي ها ته مان ڪيترو خوش هجان ها‪،‬‬ ‫پوِ‪ ،‬جيئن مان هلي‬ ‫خوبصورتي ۽ اخلق ٻنهي جي ڪري‪ .‬اهو مون پاڻ سان سوچيو؛ ۽ نه ئي مون وڌيڪ سوچيو‪ .‬پر ٿوري دير کان ء‬ ‫رهيو هوس ۽ انهن خيالن تي غور ڪري رهيو هوس‪ ،‬مون خدا جي هن مخلوق جي عزت ڪرڻ شروع ڪئي‪ ،‬پاڻ سان سوچڻ لڳو؛ هو ءِ‬ ‫ڪيتري عظيم ۽ خوبصورت هئي‪.‬‬ ‫جاِ تان‬ ‫‪ 3‬۽ جڏهن مان ٿورو هليو هوس‪ ،‬ته مون کي ننڊ اچي وئي‪ .‬۽ روح مون کي کڻي ويو‪ ،‬۽ مون کي ساڄي هٿ ڏانهن هڪ خاص ء‬ ‫لِ ناقاب ءل منتقلي‪.‬‬ ‫جاِ هئي‪ ،‬تمام گهڻي اوچي‪ ،‬۽ پاڻي ء‬ ‫کڻي ويو‪ ،‬جتان ڪو به ماڻهو گذري نه سگهيو‪ .‬اهو پٿرن جي وچ ۾ هڪ ء‬ ‫جاِ کان گذريس‪ ،‬ته مان هڪ ميدان ۾ پهتس؛ ۽ اتي گوڏن ڀر ڪري‪ ،‬مون خداوند کان دعا گهرڻ ۽ پنهنجن گناهن جو‬ ‫‪ 4‬جڏهن مان هن ء‬ ‫اقرار ڪرڻ شروع ڪيو‪.‬‬ ‫‪ 5‬۽ جڏهن مان دعا ڪري رهيو هوس‪ ،‬ته آسمان ککلي ويو‪ ،‬۽ مون ڏٺو ته اها عورت جنهن جي مون خواهش ڪئي هئي‪ ،‬آسمان مان مون‬ ‫کي سلم ڪندي ۽ چئي رهي هئي‪” ،‬هرمس‪ ،‬سلم“! ۽ مون هن ڏانهن ڏسندي چيو‪” ،‬عورت‪ ،‬تون هتي ڇا ڪري رهي آهين؟“ هن مون‬ ‫کي جواب ڏنو‪” ،‬مون کي هتي کڻي ويو آهي ته جيئن خداوند جي اڳيان تو تي گناهه جو الزام لڳائي سگهان‪.‬‬ ‫‪ 6‬ليڊي‪ ،‬مون چيو‪ ،‬ڇا تون مون کي قائل ڪندين؟ نه‪ ،‬هن چيو‪ :‬پر اهي ڳالهيون ٻڌو جيڪي مان توکي ٻڌائڻ وارو آهيان‪ .‬خدا جيڪو آسمان‬ ‫۾ رهي ٿو‪ ،‬۽ سڀني شين کي ڪجهه به نه ٺاهيو آهي‪ ،‬۽ انهن کي پنهنجي پاڪ ڪليسيا جي خاطر وڌايو آهي‪ ،‬اهو تو سان ناراض آهي‬ ‫ڇاڪاڻ ته تو منهنجي خلف گناهه ڪيو آهي‪.‬‬ ‫جاِ‬ ‫‪ 7‬۽ مون کيس جواب ڏيندي چيو‪” ،‬عورت‪ ،‬جيڪڏهن مون توهان جي خلف گناهه ڪيو آهي‪ ،‬ته مون کي ٻڌايو ته ڪٿي‪ ،‬ڪهڙي ء‬ ‫تي‪ ،‬يا ڪڏهن مون توهان سان ڪو بيوقوفي يا بي ايماني وارو لفظ ڳالهايو آهي؟“‬ ‫پوِ تون منهنجي‬ ‫‪ 8‬ڇا مون هميشه توکي هڪ عورت وانگر نه سمجهيو آهي؟ ڇا مون هميشه توکي هڪ ڀيڻ وانگر نه سمجهيو آهي؟ ء‬ ‫خلف اهي بڇڙا خيال ڇو ڪرين ٿي؟‬ ‫ک‬ ‫پوِ هن مون تي کمرڪندي چيو‪ :‬تنهنجي دل ۾ بدڪاري ءِ جي خواهش اڀري آهي‪ .‬ڇا توکي اهو بڇڙو نه ٿو لڳي ته هڪ نيڪ ماڻهو ءِ‬ ‫‪ 9‬ء‬ ‫جي دل ۾ بڇڙي خواهش اکڀري؟‬ ‫لِ؛ ڇاڪاڻ ته هڪ نيڪ ماڻهو اهو ئي سوچيندو آهي جيڪو‬ ‫‪ 10‬اهو واقعي هڪ گناهه آهي‪ ،‬۽ اهو تمام وڏو گناهه آهي‪ ،‬اهڙي ماڻهو ءِ ء‬ ‫نيڪ آهي‪ .‬۽ جڏهن هو ائين ڪندو آهي‪ ،‬۽ سڌي رستي تي هلندو آهي‪ ،‬ته آسمان ۾ خداوند سندس سڀني ڪمن ۾ سندس فضل ڪندو‪.‬‬ ‫‪ 11‬پر جيڪي پنهنجي دلين ۾ بڇڙا خيال رکن ٿا‪ ،‬اهي موت ۽ قيد کي پاڻ ۾ وٺن ٿا؛ ۽ خاص طور تي جيڪي هن موجوده دنيا سان پيار‬ ‫ڪن ٿا‪ ،‬۽ پنهنجي دولت تي فخر ڪن ٿا‪ ،‬۽ ايندڙ سٺين شين جي پرواه نٿا ڪن؛ انهن جا روح مٿي ۽ هيٺ ڀٽڪندا آهن‪ ،‬۽ نه ڄاڻندا آهن ته‬ ‫ڪٿي پهچن‪.‬‬ ‫‪ 12‬هاڻي اهو حال انهن جو آهي جيڪي ٻٽي دل وارا آهن‪ ،‬جيڪي خداوند تي ڀروسو نٿا ڪن ۽ پنهنجي جان کي حقير ۽ نظرانداز ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪ 13‬پر تون خداوند کان دعا گهر‪ ،‬۽ هو تنهنجا گناهہ ۽ تنهنجي سڄي گهر جا گناهہ ۽ سندس سڀني بزرگن جا گناهہ شفا ڏيندو‪.‬‬ ‫‪ 14‬جيئن ئي هن اهي لفظ چيا‪ ،‬آسمان بند ٿي ويو‪ ،‬۽ مان غم ۽ خوف ۾ بلڪل ٻڏي ويس؛ ۽ پنهنجي اندر ۾ چيو‪ ،‬جيڪڏهن هي گناهه جي‬ ‫پوِ مان ڪيئن بچي سگهندس؟‬ ‫ڪري مون تي الزام لڳايو وڃي ته ء‬


‫هرماس جي ريڍار جي پهرين ڪتاب ‪ -‬خواب‬

‫لِ خداوند کان ڪيئن التجا ڪري سگهندس؟ مان ڪهڙن لفظن سان کيس التجا ڪريان‬ ‫‪ 15‬يا مان ڪڏهن به پنهنجن گهڻن ۽ وڏن گناهن ء‬ ‫ته هو مون تي رحم ڪري؟‬ ‫‪ 16‬جيئن مان انهن ڳالهين تي سوچي رهيو هوس‪ ،‬۽ پاڻ ۾ انهن تي غور ڪري رهيو هوس‪ ،‬ته ڏسو منهنجي سامهون هڪ ڪرسي رکيل‬ ‫هئي جيڪا اڇي اکن مان ٺهيل هئي‪ ،‬جيڪا برف وانگر چمڪندڙ هئي‪.‬‬ ‫‪ 17‬۽ هڪ پوڙهي عورت آئي‪ ،‬هڪ چمڪندڙ لباس ۾‪ ،‬جنهن جي هٿ ۾ هڪ ڪتاب هو‪ ،‬۽ اڪيلي ويٺي‪ ،‬۽ مون کي سلم ڪندي چيو‪،‬‬ ‫هرمس‪ ،‬سلم! ۽ مان غمگين ۽ روئيندي جواب ڏنو‪ ،‬سلم‪ ،‬محترمه!‬ ‫‪ 18‬۽ هن مون کي چيو‪” ،‬تون اداس ڇو آهين‪ ،‬هرمس‪ ،‬جيڪا صبر ڪندڙ‪ ،‬عاجز ۽ هميشه خوش مزاج رهندي هئي؟“ مون جواب ڏنو‪ ،‬۽‬ ‫هن کي چيو‪” ،‬محترمه‪ ،‬هڪ بهترين عورت طرفان منهنجي خلف الزام لڳايو ويو آهي‪ ،‬جيڪا مون کي ٻڌائي ٿي ته مون هن جي خلف‬ ‫گناهه ڪيو آهي‪.‬‬ ‫ک‬ ‫‪ 19‬هن جواب ڏنو تہ‪” ،‬خدا جي ٻانهي کان اهڙي ڳالهه نه ٿئي‪ .‬پر شايد سندس خواهش تنهنجي دل ۾ اڀري هجي‪ .‬ڇو ته حقيقت ۾ اهڙو‬ ‫خيال خدا جي ٻانهن کي گناهه جو مجرم بڻائي ٿو“‪.‬‬ ‫‪ 20‬۽ نه ئي خدا جي ٻانهي ۾ اهڙو نفرت انگيز خيال هجڻ گهرجي‪ :‬۽ نه ئي اهو جيڪو روح جي طرفان منظور ٿيل آهي ان کي برائي جي‬ ‫خواهش ڪرڻ گهرجي؛ پر خاص طور تي هرماس‪ ،‬جيڪو پاڻ کي سڀني بڇڙن خواهشن کان محفوظ رکي ٿو‪ ،‬۽ سڀني سادگي ۽ وڏي‬ ‫معصوميت سان ڀريل آهي‪.‬‬ ‫‪ 21‬تڏهن به‪ ،‬خداوند توهان سان توهان جي خاطر ايترو ناراض ناهي‪ ،‬جيترو توهان جي گهر جي ڪري‪ ،‬جنهن خداوند ۽ پنهنجي والدين‬ ‫جي خلف بڇڙائي ڪئي آهي‪.‬‬ ‫‪ 22‬۽ انهي ءِ ڪري جو توهان پنهنجن پٽن سان پيار ڪيو آهي‪ ،‬توهان پنهنجي گهر وارن کي خبردار نه ڪيو آهي‪ ،‬پر انهن کي بڇڙي‬ ‫زندگي گذارڻ جي اجازت ڏني آهي؛ انهي ڪري رب توهان سان ناراض آهي‪ :‬پر هو توهان جي گهر ۾ ڪيل سڀني بڇڙن ڪمن کي شفا‬ ‫ڏيندو‪ .‬ڇاڪاڻ ته انهن جي گناهن ۽ بدڪارين جي ڪري‪ ،‬توهان مڪمل طور تي دنياوي معاملن ۾ کائي ويا آهيو‪.‬‬ ‫‪ 23‬پر هاڻي خدا جي رحمت توهان تي ۽ توهان جي گهر تي رحم ڪيو آهي‪ ،‬۽ توهان کي تمام گهڻو تسلي ڏني آهي‪ .‬پر توهان جي باري ۾‪،‬‬ ‫نه ڀڄو‪ ،‬پر هڪجهڙائي رکو‪ ،‬۽ پنهنجي گهر کي تسلي ڏيو‪.‬‬ ‫‪ 24‬جيئن ڪاريگر پنهنجو ڪم ڪڍي ٿو‪ ،‬جنهن کي چاهي ٿو ان کي پيش ڪري ٿو؛ تيئن تون هر روز اهو سيکاريندي جيڪو صرف‬ ‫هڪ وڏو گناهه ڪٽيل آهي‪ .‬تنهن ڪري پنهنجن پٽن کي نصيحت ڪرڻ کان نه روڪيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته خداوند ڄاڻي ٿو ته اهي پنهنجي‬ ‫پوري دل سان توبه ڪندا‪ ،‬۽ اهي زندگي جي ڪتاب ۾ لکيا ويندا‪.‬‬ ‫‪ 25‬۽ جڏهن هن اهو چيو‪ ،‬تڏهن هن مون کي چيو؛ ڇا تون مون کي پڙهندي ٻڌندين؟ ‪ -‬مون کيس جواب ڏنو‪ ،‬ليڊي‪ ،‬مان ڪندس‪.‬‬ ‫پوِ ٻڌو‪ ،‬هن چيو؛ ۽ ڪتاب کوليندي‪ ،‬هن شاندار‪ ،‬وڏي ۽ شاندار طريقي سان پڙهيو‪ ،‬اهڙيون ڳالهيون جيڪي مان پنهنجي ياد ۾ نه‬ ‫‪ 26‬ء‬ ‫رکي سگهيس‪ .‬ڇاڪاڻ ته اهي خوفناڪ لفظ هئا‪ ،‬جيڪي ڪو به ماڻهو برداشت نه ڪري سگهيو‪.‬‬ ‫لِ تمام گهڻا ڪارآمد هئا‪.‬‬ ‫لِ رکيا؛ ڇاڪاڻ ته اهي ٿورا هئا‪ ،‬۽ اسان ء‬ ‫‪ 27‬پر مون سندس آخري لفظ منهنجي يادگيري ء‬ ‫‪ 28‬ڏسو‪ ،‬اهو طاقتور خداوند‪ ،‬جنهن پنهنجي پوشيده طاقت سان‪ ،‬۽ پنهنجي شاندار حڪمت سان دنيا کي ٺاهيو‪ ،‬۽ پنهنجي شاندار صلح‬ ‫سان پنهنجي مخلوق کي سينگاريو‪ ،‬۽ پنهنجي طاقت جي ڪلم سان آسمان کي قائم ڪيو‪ ،‬۽ زمين کي پاڻي ءِ تي قائم ڪيو؛ ۽ هن طاقتور‬ ‫فضيلت سان پنهنجو پاڪ چرچ قائم ڪيو‪ ،‬جنهن کي هن برڪت ڏني آهي‪.‬‬ ‫لِ صاف ڪيون وينديون؛ ته جيئن هو انهن کي‬ ‫‪ 29‬ڏسو‪ ،‬هو آسمان‪ ،‬جبل‪ ،‬ٽڪريون ۽ سمنڊ هٽائي ڇڏيندو؛ ۽ سڀ شيون سندس چونڊيلن ء‬ ‫اهو واعدو پورو ڪري جيڪو هن واعدو ڪيو آهي‪ ،‬وڏي عزت ۽ خوشي سان؛ جيڪڏهن ائين هجي ته اهي خدا جا حڪم برقرار رکندا‪،‬‬ ‫جيڪي انهن کي وڏي ايمان سان مليا آهن‪.‬‬ ‫‪ 30‬۽ جڏهن هو ءِ پڙهڻ ختم ڪري چڪي هئي‪ ،‬ته هو ءِ ڪرسي تان اٿي؛ ۽ ڏسو چار نوجوان آيا‪ ،‬۽ ڪرسي کي اوڀر طرف کڻي ويا‪.‬‬ ‫‪ 31‬۽ هن مون کي پاڻ وٽ سڏيو‪ ،‬۽ منهنجي سيني کي هٿ لڳايو‪ ،‬۽ مون کي چيو‪ ،‬ڇا منهنجي پڙهڻ توکي خوش ڪيو؟ مون جواب ڏنو‪،‬‬ ‫ليڊي‪ ،‬اهي آخري شيون مون کي خوش ڪيون؛ پر جيڪو اڳ ٿيو اهو سخت ۽ سخت هو‪.‬‬ ‫لِ آهن‪.‬‬ ‫لِ آهن‪ ،‬پر جيڪي اڳيون آهن اهي باغين ۽ غير قومن ء‬ ‫‪ 32‬هن مون کي چيو‪ ،‬اهي آخري شيون نيڪن ء‬ ‫‪ 33‬۽ جڏهن هو ءِ مون سان ڳالهائي رهي هئي‪ ،‬ٻه ماڻهو ظاهر ٿيا‪ ،‬۽ هن کي پنهنجن ڪلهن تي کڻي اوڀر طرف ويا جتي ڪرسي هئي‪.‬‬ ‫‪ 34‬۽ هو ءِ خوشي ءِ سان هلي وئي؛ ۽ جيئن هو ءِ وڃي رهي هئي‪ ،‬مون کي چيو‪” ،‬هرمس‪ ،‬خوش رهو“‪.‬‬ ‫نظريو ‪2‬‬ ‫‪ 1‬جڏهن مان ڪوما ڏانهن وڃي رهيو هوس‪ ،‬تقريبن ساڳئي وقت جڏهن مان گذريل سال ويو هوس‪ ،‬مون کي اهو رويا ياد اچڻ لڳو جيڪو‬ ‫جاِ تي وٺي ويو‪ ،‬جتي مان گذريل سال هو‪.‬‬ ‫مون اڳ ۾ ڏٺو هو‪ .‬۽ ٻيهر روح مون کي کڻي ويو‪ ،‬۽ مون کي ساڳئي ء‬ ‫جاِ تي پهتس‪ ،‬ته مان گوڏن ڀر ڪري پيس‪ ،‬۽ خداوند کان دعا گهرڻ لڳس‪ ،‬۽ سندس نالي جي تعريف ڪرڻ لڳس‪ ،‬ته‬ ‫‪ 2‬۽ جڏهن مان ان ء‬ ‫هن مون کي لئق سمجهيو هو‪ ،‬۽ مون کي منهنجا اڳوڻا گناهه ظاهر ڪيا هئا‪.‬‬ ‫‪ 3‬۽ جڏهن مان دعا کان اٿيس‪ ،‬ته مون پنهنجي سامهون هڪ پوڙهي عورت ڏٺي جنهن کي مون گذريل سال ڏٺو هو‪ ،‬گهمندي ۽ هڪ‬ ‫خاص ڪتاب ۾ پڙهندي‪.‬‬ ‫‪ 4‬۽ هن مون کي چيو‪" ،‬ڇا تون اهي شيون خدا جي چونڊيلن کي ٻڌائي سگهين ٿي؟" مون جواب ڏنو ۽ هن کي چيو‪" ،‬ليڊي‪ ،‬مان پنهنجي‬ ‫يادگيري ۾ ڪيتريون ئي شيون محفوظ نه ٿو ڪري سگهان‪ ،‬پر مون کي ڪتاب ڏيو‪ ،‬۽ مان انهن کي لکي ڇڏيندس"‪.‬‬ ‫‪ 5‬هو ءِ چوي ٿي‪” ،‬هي وٺ‪ ،‬۽ ڏس ته تون ان کي مون کي واپس ڏي“‪.‬‬ ‫جاِ تي هليو ويس‪ ،‬۽ هر اکر کي نقل ڪيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مون کي ڪو به اکر نه‬ ‫‪ 6‬جيئن ئي مون کي اهو مليو‪ ،‬مان ميدان جي هڪ خاص ء‬ ‫مليو‪.‬‬


‫هرماس جي ريڍار جي پهرين ڪتاب ‪ -‬خواب‬

‫‪ 7‬۽ جيئن ئي مون ڪتاب ۾ لکيل ڪم مڪمل ڪيو‪ ،‬ڪتاب اوچتو منهنجي هٿ مان پڪڙيو ويو‪ ،‬پر ڪنهن کي به مون نه ڏٺو‪.‬‬ ‫پوِ‪ ،‬جڏهن مون روزو رکيو ۽ پوري سنجيدگي سان خداوند کان دعا گهري‪ ،‬تڏهن مون تي لکت جو علم ظاهر ٿيو‪.‬‬ ‫‪ 8‬پندرهن ڏينهن کان ء‬ ‫هاڻي لکت هي هئي‪:‬‬ ‫‪ 9‬اي هرمس! تنهنجي اولد خداوند جي خلف گناهه ڪيو آهي‪ ،‬۽ پنهنجي وڏي بڇڙائي ذريعي پنهنجي والدين سان غداري ڪئي آهي‪ .‬۽‬ ‫انهن کي پنهنجن والدين سان غداري ڪندڙ سڏيو ويو آهي‪ ،‬۽ پنهنجي غداري ۾ اڳتي وڌيا آهن‪.‬‬ ‫‪ 10‬۽ هاڻي انهن پنهنجن ٻين گناهن ۾ بي حيائي ۽ پنهنجي بدڪاري جي آلودگي شامل ڪئي آهي‪ :‬اهڙي طرح انهن پنهنجي گناهن جو‬ ‫پيمانو ڀريو آهي‪ .‬پر تون پنهنجن پٽن کي انهن سڀني لفظن سان ملمت ڪر؛ ۽ پنهنجي زال کي‪ ،‬جيڪا تنهنجي ڀيڻ هوندي؛ ۽ هن کي‬ ‫پنهنجي زبان کي روڪڻ سکڻ ڏيو‪ ،‬جنهن سان هو ءِ بدنامي ڪري ٿي‪.‬‬ ‫‪ 11‬جڏهن هو ءِ اهي ڳالهيون ٻڌندي‪ ،‬تڏهن پاڻ کي روڪيندي‪ ،‬۽ مٿس رحم ٿيندو‪.‬‬ ‫‪ 12‬۽ انهن کي به هدايت ڪئي ويندي‪ ،‬جڏهن توهان انهن لفظن سان انهن کي ملمت ڪندا‪ ،‬جيڪي خداوند توهان تي ظاهر ڪرڻ جو‬ ‫حڪم ڏنو آهي‪.‬‬ ‫پوِ انهن جا گناهه معاف ڪيا ويندا‪ ،‬جيڪي انهن اڳ ۾ ڪيا آهن‪ ،‬۽ سڀني بزرگن جا گناهه جيڪي اڄ تائين گناهه ڪيا آهن؛‬ ‫‪ 13‬ء‬ ‫جيڪڏهن اهي پنهنجي سڀني دل سان توبه ڪندا‪ ،‬۽ پنهنجي دلين مان سڀ شڪ ڪڍي ڇڏيندا‪.‬‬ ‫‪14‬ڇالِ ⁠جو خداوند پنهنجي جلل جو قسم کڻي پنهنجن چونڊيلن تي کنيو آهي ۽ هن ئي وقت مقرر ڪيو آهي تہ جيڪڏهن ڪو هاڻي بہ‬ ‫ء‬ ‫گناهہ ڪندو تہ کيس ڇوٽڪارو نہ ملندو‪.‬‬ ‫لِ آخري‬ ‫لِ توبه جا ڏينهن پورا ٿين ٿا‪ ،‬پر غير قومن ء‬ ‫‪15‬ڇالِ ⁠جو نيڪن جي توبه جو وقت ختم ٿي چڪو آهي‪ ،‬سڀني پاڪ ماڻهن ء‬ ‫ء‬ ‫ڏينهن تائين توبه آهي‪.‬‬ ‫‪ 16‬تنهنڪري تون ڪليسيا جي اڳواڻ کي چئو تہ پنهنجيون واٽون سچائي ءِ سان ترتيب ڏين‪ ،‬تہ جيئن اهي واعدي کي وڏي شان سان پورو‬ ‫ڪن‪.‬‬ ‫‪ 17‬تنهنڪري اوهين جيڪي نيڪي جا ڪم ڪريو ٿا‪ ،‬مضبوطي ءِ سان قائم رهو ۽ ان تي عمل ڪندا رهو‪ ،‬تہ جيئن اوهان جو انتقال پاڪ‬ ‫ملئڪن سان گڏ ٿئي‪.‬‬ ‫‪ 18‬سڀاڳا آهيو اوهين‪ ،‬جيڪي وڏي آزمائش ۾ مبتل ٿيندا جيڪا ويجهي آهي‪ ،‬۽ جيڪي پنهنجي جان کان انڪار نہ ڪندا‪.‬‬ ‫‪19‬ڇالِ ⁠جو خداوند پنهنجي فرزند جو قسم کنيو آهي تہ جيڪو بہ سندس فرزند ۽ کيس انڪار ڪري ٿو‪ ،‬۽ سندس جان کان ڊڄي ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫سو ايندڙ دنيا ۾ بہ کيس انڪار ڪندو‪.‬‬ ‫‪ 20‬پر جيڪي ڪڏهن به کيس رد نه ڪندا‪ ،‬هو پنهنجي بيحد وڏي رحمت سان انهن تي مهربان ٿيندو‪.‬‬ ‫‪ 21‬پر تون‪ ،‬اي هرمس! پنهنجن پٽن جي ڪيل بڇڙن ڪمن کي ياد نه ڪر‪ ،‬۽ نه ئي پنهنجي ڀيڻ کي نظرانداز ڪر‪ ،‬پر خيال رک ته اهي‬ ‫پنهنجن اڳوڻن گناهن جي اصلح ڪن‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو جيڪڏهن اوهين انهن جي بڇڙائي ءِ کي ياد نہ رکندؤ تہ اهي هن تعليم سان سيکاريا ويندا‪.‬‬ ‫‪22‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬ڇالِ ⁠جو بڇڙن ڪمن جي يادگيري موت آڻيندي آهي‪ ،‬پر انهن جي وسارڻ دائمي زندگي آڻيندي آهي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪ 24‬پر اوهين‪ ،‬اي راهبؤ! پنهنجي گهر جي گناهن جي ڪري تمام گهڻيون دنياوي مصيبتون برداشت ڪيون آهن‪ ،‬ڇاڪاڻ ته توهان انهن‬ ‫کي نظرانداز ڪيو آهي‪ ،‬اهڙيون شيون جيڪي توهان جون نه هيون؛ ۽ توهان پنهنجي وڏي ڪاروبار ۾ مڪمل طور تي مصروف آهيو‪.‬‬ ‫‪ 25‬پر انهي ءِ ڪري تون بچي ويندين‪ ،‬جو تون جيئري خدا کان پري نه ٿيو آهين‪ ،‬۽ جيڪڏهن تون انهن ۾ قائم رهندين ته تنهنجي سادگي ۽‬ ‫اڪيلي ضبط توکي بچائيندو‪.‬‬ ‫‪ 26‬ها‪ ،‬اهي انهن سڀني کي بچائيندا جيڪي اهڙا ڪم ڪن ٿا‪ ،‬۽ معصوميت ۽ سادگي ۾ هلن ٿا‪.‬‬ ‫‪ 27‬جيڪي هن قسم جا آهن اهي هر قسم جي بي انصافي تي غالب ايندا‪ ،‬۽ دائمي زندگي تائين رهندا‪.‬‬ ‫لِ ناس نه ٿيندا‪.‬‬ ‫‪ 28‬خوش نصيب آهن اهي سڀ جيڪي نيڪي ڪن ٿا‪ ،‬اهي هميشه ء‬ ‫‪ 29‬پر تون چوندو تہ‪” ،‬ڏس‪ ،‬هڪ وڏي آزمائش اچڻ واري آهي“‪ .‬جيڪڏهن توکي سٺو لڳي تہ کيس وري انڪار ڪر‪.‬‬ ‫‪ 30‬خداوند انهن جي ويجهو آهي جيڪي هن ڏانهن موٽن ٿا‪ ،‬جيئن هيلدام ۽ مودل جي ڪتاب ۾ لکيل آهي‪ ،‬جن بيابان ۾ بني اسرائيل جي‬ ‫ماڻهن سان نبوت ڪئي هئي‪.‬‬ ‫‪ 31‬وڌيڪ‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬مون تي اهو ظاهر ٿيو‪ ،‬جڏهن مان سمهي رهيو هوس‪ ،‬هڪ تمام سهڻي نوجوان طرفان‪ ،‬مون کي چيو ته‪ ،‬توهان ان‬ ‫پوڙهي عورت بابت ڇا سوچيو ٿا جنهن کان توهان ڪتاب حاصل ڪيو آهي؛ هو ءِ ڪير آهي؟ مون جواب ڏنو‪ ،‬هڪ سيبل‪.‬‬ ‫”پوِ هو ءِ ڪير آهي‪ ،‬سائين؟“ هن مون کي جواب ڏنو‪” ،‬اهو خدا جي‬ ‫‪ 32‬هن چيو‪” ،‬تون غلط آهين‪ ،‬هو ءِ نه آهي“‪ .‬مون جواب ڏنو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪليسيا آهي“‪.‬‬ ‫پوِ هو ءِ پوڙهي ڇو نظر اچي ٿي؟ تنهن ڪري‪ ،‬هن چيو‪ ،‬هو ءِ هڪ پوڙهي عورت آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هو ءِ سڀني‬ ‫‪ 33‬۽ مون کيس چيو‪ ،‬ته ء‬ ‫لِ ٺاهي وئي هئي‪.‬‬ ‫هن‬ ‫دنيا‬ ‫تخليقن جي پهرين هئي‪ ،‬۽‬ ‫ء‬ ‫پوِ مون پنهنجي گهر ۾ هڪ رويا ڏٺي‪ ،‬۽ اها پوڙهي عورت جيڪا مون اڳ ڏٺي هئي‪ ،‬مون وٽ آئي ۽ مون کان پڇيو‪ ،‬ته ڇا‬ ‫‪ 34‬ان کان ء‬ ‫مون اڃا تائين پنهنجو ڪتاب چرچ جي بزرگن کي ڏنو آهي؟ ۽ مون جواب ڏنو‪ ،‬ته مون اڃا تائين نه ڏنو آهي‪.‬‬ ‫لِ ڪجهہ وڌيڪ لفظ آهن‪ ،‬پر جڏهن مان سڀ لفظ مڪمل‬ ‫‪ 35‬هن جواب ڏنو تہ ”تو تمام سٺو ڪيو آهي‪ ،‬ڇو تہ مون وٽ تو کي ٻڌائڻ ء‬ ‫ڪندس‪ ،‬تڏهن چونڊيل ماڻهو انهن کي صاف طور تي سمجهي ويندا“‪.‬‬ ‫‪ 36‬۽ تون ٻہ ڪتاب لکندين‪ ،‬۽ هڪ ڪليمينٽ ڏانهن ۽ هڪ گريپٽ ڏانهن موڪليندين‪ .‬ڇاڪاڻ ته ڪليمينٽ ان کي پرڏيهي شهرن ڏانهن‬ ‫موڪليندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهو ڪرڻ جي کيس اجازت آهي‪ :‬پر گريپٽ بيواهن ۽ يتيمن کي نصيحت ڪندو‪.‬‬ ‫پڙهجانِ‪.‬‬ ‫‪ 37‬پر تون هن شهر ۾ ڪليسيا جي بزرگن سان گڏ‬ ‫ء‬


‫هرماس جي ريڍار جي پهرين ڪتاب ‪ -‬خواب‬

‫نظريو ‪3‬‬ ‫‪ 1‬ڀائرو‪ ،‬جيڪو رويا مون ڏٺو‪ ،‬اهو هي هو‪.‬‬ ‫‪ 2‬جڏهن مون اڪثر روزو رکيو هو ۽ خداوند کان دعا گهري هئي ته هو مون تي اهو وحي ظاهر ڪري‪ ،‬جيڪو هن پوڙهي عورت سان‬ ‫واعدو ڪيو هو ته مون کي ڏيکاريندو؛ ساڳئي رات هو ءِ مون تي ظاهر ٿي‪ ،‬۽ مون کي چيائين‪:‬‬ ‫‪ 3‬ڇاڪاڻ ته تون پاڻ کي اهڙي طرح تڪليف ڏئين ٿو‪ ،‬۽ سڀ ڪجهه ڄاڻڻ جي خواهشمند آهين‪ ،‬ميدان ۾ اچ‪ ،‬جتي تون چاهين ٿو‪ ،‬۽ ڇهين‬ ‫ڪلڪ جي لڳ ڀڳ‪ ،‬مان توکي ظاهر ڪندس‪ ،‬۽ توکي ڏيکاريندس ته توکي ڇا ڏسڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪ 4‬مون هن کان پڇيو‪ ،‬چيو‪ :‬ليڊي‪ ،‬ميدان جي ڪهڙي حصي ۾؟ هن جواب ڏنو‪ ،‬جتي به توهان چاهيو‪ ،‬صرف هڪ سٺي ۽ خانگي جڳهه‬ ‫چونڊيو‪ .‬۽ ان کان اڳ جو مان ڳالهائڻ شروع ڪريان ۽ هن کي جڳهه ٻڌايان‪ ،‬هن مون کي چيو‪ :‬مان جتي به توهان چاهيو ايندس‪.‬‬ ‫لِ مقرر ڪيو هو‪.‬‬ ‫جاِ تي آيس جتي مون کيس اچڻ ء‬ ‫‪5‬تنهنڪري‪ ،‬ڀائرو ۽ ڀينرون‪ ،‬آ ءِ ٻني ءِ ۾ هوس ۽ ڪلڪن جو مشاهدو ڪري انهي ءِ ء‬ ‫‪ 6‬۽ مون هڪ بينچ رکيل ڏٺي؛ اهو هڪ ڪپڙي جو وهاڻو هو‪ ،‬۽ ان تي نفيس ڪپڙي جو ڍڪ وڇايل هو‪.‬‬ ‫‪ 7‬جڏهن مون ڏٺو ته اهي شيون هن طرح ترتيب ڏنل هيون‪ ،‬۽ اتي ڪو به نه هو‪ ،‬ته مان حيران ٿيڻ لڳس‪ ،‬۽ منهنجا وار بيٺا ٿي ويا‪ ،‬۽‬ ‫هڪ قسم جي خوف مون تي قبضو ڪيو؛ ڇاڪاڻ ته مان اڪيلو هوس‪.‬‬ ‫‪ 8‬پر‪ ،‬جڏهن مان پاڻ کي هوش ۾ آيس‪ ،‬۽ گاد جي شان کي ياد ڪريان‪ ،‬۽ همت ڪريان‪ ،‬مان گوڏن ڀر ڪري پيس‪ ،‬۽ ٻيهر اڳ وانگر‬ ‫پنهنجن گناهن جو اعتراف ڪرڻ شروع ڪيو‪.‬‬ ‫‪ 9‬۽ جڏهن مان اهو ڪري رهيو هوس‪ ،‬ته پوڙهي عورت ڇهن نوجوانن سان گڏ اتي آئي‪ ،‬جن کي مون اڳ ڏٺو هو‪ ،‬۽ منهنجي پويان بيٺي‬ ‫هئي جڏهن مان دعا ڪري رهيو هوس‪ ،‬۽ مون کي دعا ڪندي ۽ خداوند جي اڳيان پنهنجن گناهن جو اعتراف ڪندي ٻڌو‪.‬‬ ‫لِ به دعا ڪريو‪ ،‬ته جيئن توهان کي پنهنجي‬ ‫لِ دعا ڪرڻ ڇڏي ڏيو؛ نيڪي ءِ ء‬ ‫‪ 10‬۽ مون کي کڇهيندي‪ ،‬هن چيو‪ :‬هاڻي رڳو پنهنجن گناهن ء‬ ‫گهر ۾ ان جو حصو ملي سگهي‪.‬‬ ‫جاِ تان اٿاريو‪ ،‬۽ مون کي هٿ کان وٺي‪ ،‬مون کي سيٽ تي آندو؛ ۽ نوجوانن کي چيو ته وڃو ۽ ٺاهيو‪.‬‬ ‫‪ 11‬۽ هن مون کي ء‬ ‫‪ 12‬جڏهن اهي هليا ويا‪ ،‬۽ اسين اڪيل هئاسين‪ ،‬ته هن مون کي چيو‪ :‬هتي ويهو‪ .‬مون هن کي جواب ڏنو‪ :‬ليڊي‪ ،‬جيڪي بزرگ آهن انهن‬ ‫کي پهريان ويهڻ ڏيو‪ .‬هن جواب ڏنو‪ ،‬جيئن مان توهان کي چوان ٿو‪ ،‬ويهو‪.‬‬ ‫‪ 13‬۽ جڏهن مان ساڄي پاسي ويهڻ چاهيان ٿي‪ ،‬تڏهن هن مون کي اجازت نه ڏني‪ ،‬پر پنهنجي هٿ سان اشارو ڪيو ته مان کاٻي پاسي‬ ‫ويهان‪.‬‬ ‫‪ 14‬جڏهن مان سوچي رهيو هوس ۽ ڏک ۾ ڀريل هوس ته هو ءِ مون کي ساڄي پاسي ويهڻ نٿي ڏئي‪ ،‬تڏهن هن مون کي چيو ته‪ ،‬هرميس‪،‬‬ ‫تون ڇو اداس آهين؟‬ ‫جاِ انهن جي آهي جيڪي اڳ ۾ ئي خدا تائين پهچي چڪا آهن‪ ،‬۽ سندس نالي جي خاطر ڏک برداشت ڪيا آهن‪ .‬پر‬ ‫‪ 15‬ساڄي پاسي واري ء‬ ‫لِ گهڻو ڪجهه باقي آهي‪ ،‬ان کان اڳ جو توهان بنات انهن سان گڏ ويهو‪.‬‬ ‫اڃا تائين توهان ء‬ ‫‪ 16‬پر جيئن تون پنهنجي خلوص سان ڪرين ٿو‪ ،‬تيئن جاري رک‪ ،‬۽ تون انهن سان گڏ ويهندين‪ :‬جيئن ٻيا سڀ جيڪي پنهنجا ڪم ڪن ٿا‪،‬‬ ‫۽ جيڪو برداشت ڪيو آهي سو کڻندا‪.‬‬ ‫پوِ ٻڌو‪ ،‬هن چيو‪ :‬جهنگلي جانور‪ ،‬ڪوڙا‪ ،‬قيد‪ ،‬۽ سندس‬ ‫‪ 17‬مون کيس چيو‪ :‬ليڊي‪ ،‬مون کي خبر پوندي ته انهن ڇا برداشت ڪيو آهي؟ ء‬ ‫نالي جي خاطر صليب‪.‬‬ ‫‪ 18‬انهي ءِ ڪري پاڪائي ءِ جو ساڄو هٿ انهن جو آهي ۽ ٻين سڀني جو آهي جيڪي خدا جي نالي جي ڪري ڏک برداشت ڪندا؛ پر کاٻو‬ ‫هٿ باقي جو آهي‪.‬‬ ‫لِ؛ رڳو اهو ته ساڄي پاسي ويٺل انهن کي ٻين کان‬ ‫لِ ۽ کاٻي پاسي وارن ء‬ ‫لِ آهن‪ ،‬ساڄي پاسي وارن ء‬ ‫‪ 19‬پر نعمتون ۽ واعدا ٻنهي ء‬ ‫ڪجهه شان آهي‪.‬‬ ‫‪ 20‬پر تون انهن سان ساڄي پاسي ويهڻ چاهين ٿو‪ ،‬۽ تنهن هوندي به تنهنجا عيب گهڻا آهن‪ .‬پر تون پنهنجن عيبن کان پاڪ ٿي ويندين‪،‬‬ ‫جيئن اهي سڀ جيڪي شڪ نٿا ڪن‪ ،‬انهن سڀني گناهن کان پاڪ ٿي ويندا جيڪي انهن اڄ تائين ڪيا آهن‪.‬‬ ‫‪ 21‬۽ جڏهن هو ءِ اهو چئي ها ته هو ءِ هلي وڃي ها‪.‬‬ ‫‪ 22‬تنهنڪري‪ ،‬سندس پيرن تي ڪري‪ ،‬مون کيس عرض ڪرڻ شروع ڪيو‪ ،‬خداوند جي واسطي‪ ،‬تہ جيئن هو ءِ مون کي اهو رويا‬ ‫ڏيکاري جنهن جو هن واعدو ڪيو هو‪.‬‬ ‫پوِ هن وري منهنجو هٿ جهليو‪ ،‬۽ مون کي مٿي کنيو‪ ،‬۽ مون کي کاٻي پاسي واري سيٽ تي ويهاريو؛ ۽ هڪ خاص روشن لٺ کڻي‪،‬‬ ‫‪ 23‬ء‬ ‫شيِ ڏسي رهيا آهيو؟ مون جواب ڏنو‪ ،‬ليڊي‪ ،‬مون کي ڪجهه به نظر نه ٿو اچي‪.‬‬ ‫وڏي‬ ‫اها‬ ‫توهان‬ ‫ڇا‬ ‫چيو‪،‬‬ ‫کي‬ ‫مون‬ ‫ء‬ ‫‪ 24‬هن جواب ڏنو‪ ،‬ڇا تون پنهنجي سامهون هڪ وڏو مينار نٿو ڏسين‪ ،‬جيڪو پاڻي ءِ تي ٺهيل آهي‪ ،‬چمڪندڙ چورس پٿرن سان؟‬ ‫‪ 25‬ڇاڪاڻ ته اهو منارو هڪ چورس تي انهن ڇهن نوجوانن پاران ٺاهيو ويو هو جيڪي هن سان گڏ آيا هئا‪.‬‬ ‫‪ 26‬پر هزارين ٻيا ماڻهو پٿر کڻي آيا؛ ڪجهه انهن کي اونهائي مان ڪڍيو‪ ،‬ٻين انهن کي زمين مان کڻي ويا‪ ،‬۽ ڇهن نوجوانن کي ڏنائين‪ .‬۽‬ ‫انهن انهن کي کڻي تعمير ڪيو‪.‬‬ ‫‪ 27‬جيئن ته اهي پٿر جيڪي کڳڙ مان ڪڍيا ويا هئا‪ ،‬انهن سڀني کي عمارت ۾ وجهي ڇڏيو؛ ڇاڪاڻ ته اهي پالش ڪيا ويا هئا‪ ،‬۽ انهن جا‬ ‫جاِ ڏسڻ ۾ نه‬ ‫چورس هڪ ٻئي سان بلڪل ملئي رهيا هئا‪ ،‬۽ اهڙي طرح هڪ ٻئي سان اهڙي طرح ڳنڍيل هئا‪ ،‬جو انهن جي ڳنڍڻ جي ء‬ ‫آئي‪ ،‬ايتري قدر جو سڄو ٽاور هڪ پٿر مان ٺهيل نظر آيو‪.‬‬ ‫‪ 28‬پر جيئن ته ٻيا پٿر جيڪي زمين مان ڪڍيا ويا هئا‪ ،‬انهن مان ڪجهه کي انهن رد ڪيو‪ ،‬ٻيا انهن عمارت ۾ نصب ڪيا‪.‬‬ ‫‪ 29‬۽ جيڪي رد ڪيا ويا هئا‪ ،‬انهن مان ڪجهه کي ڪٽي ڪڍيو ۽ انهن کي برج کان پري اڇلئي ڇڏيو؛ پر انهن مان ڪيترائي ٻيا برج‬ ‫جي چوڌاري بيٺا هئا‪ ،‬جن کي انهن عمارت ۾ استعمال نه ڪيو‪.‬‬ ‫لِ مناسب نه هئا‪.‬‬ ‫تعمير‬ ‫جي‬ ‫ٽاور‬ ‫جيڪي‬ ‫هئا‪،‬‬ ‫گول‬ ‫۽‬ ‫اڇا‬ ‫‪ 30‬ڇاڪاڻ ته انهن مان ڪجهه ڪچا هئا‪ ،‬ٻين ۾ ڦاٽل هئا‪ ،‬ٻيا‬ ‫ء‬


‫هرماس جي ريڍار جي پهرين ڪتاب ‪ -‬خواب‬

‫‪ 31‬پر مون ڏٺو تہ ٻيا پٿر مناري کان پري اڇليا ويا ۽ وڏي رستي تي ڪري پيا‪ ،‬پر رستي تي نه هليا‪ ،‬پر رستي کان لڙهي ڪنهن ويران‬ ‫جاِ ۾ هليا ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪ 32‬مون ٻين کي باهه ۾ ڪريندي ۽ سڙندي ڏٺو؛ ٻيا پاڻي ءِ جي ويجهو ڪري پيا‪ ،‬پر پاڻ کي ان ۾ لڙهي نه سگهيا‪ ،‬جيتوڻيڪ پاڻي ءِ ۾‬ ‫ڪرڻ جي تمام گهڻي خواهش هئي‪.‬‬ ‫‪ 33‬۽ جڏهن هن مون کي اهي ڳالهيون ڏيکاريون هيون ته هو ءِ هلي ويندي هئي‪ :‬پر مون هن کي چيو‪ ،‬ليڊي‪ ،‬مون کي انهن شين کي ڏسڻ ۽‬ ‫معني نه سمجهڻ جو ڪهڙو فائدو؟‬ ‫انهن جي‬ ‫ي‬ ‫‪ 34‬هن جواب ڏنو ۽ مون کي چيو” ‪:‬تون تمام گهڻي چالڪ آهين‪ ،‬ڇاڪاڻ ته تون انهن شين کي ڄاڻڻ جي خواهشمند آهين جيڪي ٽاور‬ ‫سان لڳاپيل آهن‪ .‬ها‪ ،‬مون چيو‪ ،‬ليڊي‪ ،‬ته جيئن مان انهن کي ڀائرن کي ٻڌائي سگهان‪ ،‬۽ اهي خوش ٿين‪ ،‬۽ اهي ڳالهيون ٻڌي خدا جي وڏي‬ ‫شان سان تعريف ڪن‪.‬‬ ‫پوِ چيو تہ ”ڪيترائي ئي ٻڌندا‪ ،‬۽ جڏهن اهي ٻڌندا‪ ،‬تڏهن ڪجه خوش ٿيندا ۽ ڪجه روئندا‪ .‬پر جيڪڏهن اهي توبهہ ڪندا تہ اهي بہ‬ ‫‪ 35‬ء‬ ‫خوش ٿيندا“‪.‬‬ ‫پوِ مون سان ظاهر ٿيڻ بابت وڌيڪ بحث نہ ڪريو‪.‬‬ ‫‪ 36‬تنهنڪري ٻڌو تہ مان مناري جي مثال بابت ڇا چوان‪ ،‬۽ هن کان ء‬ ‫‪ 37‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن ظاهر ڪرڻ جو هڪ انجام آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي پوريون ٿينديون‪ .‬پر تون ظاهر ڪرڻ جي خواهش ڪرڻ کان‬ ‫نه هٽيو‪ ،‬ڇو ته تون تمام گهڻو تڪڙ ڪندڙ آهين‪.‬‬ ‫‪ 38‬جيڪو منارو تون ڏسين ٿو‪ ،‬اهو مان پاڻ آهيان‪ ،‬يعني ڪليسيا‪ ،‬جيڪو تو کي هاڻي ۽ اڳ ۾ به نظر آيو آهي‪ .‬تنهن ڪري پڇو ته تون‬ ‫هن منارو بابت ڇا چاهين ٿو‪ ،‬۽ مان اهو تو کي ظاهر ڪندس‪ ،‬ته جيئن تون بزرگن سان گڏ خوش ٿئين‪.‬‬ ‫‪ 39‬مون کيس چيو تہ‪ ،‬عورت‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ تو مون کي هڪ ڀيرو انهن سڀني ڳالهين جي ظاهر ٿيڻ جي لئق سمجهيو هو‪ ،‬تنهنڪري‬ ‫مون کي انهن جي خبر ڏي‪.‬‬ ‫‪ 40‬هن مون کي جواب ڏنو‪ ،‬جيڪو ڪجهه تو تي ظاهر ٿيڻ جي لئق آهي اهو ظاهر ڪيو ويندو‪ :‬صرف پنهنجو دل خداوند سان گڏ رکو‪،‬‬ ‫۽ جيڪو ڪجهه تون ڏسندين‪ ،‬ان تي شڪ نه ڪر‪.‬‬ ‫‪ 41‬مون هن کان پڇيو‪ ،‬ليڊي‪ ،‬پاڻي تي ٽاور ڇو ٺهيل آهي؟ هن جواب ڏنو‪ ،‬مون توهان کي اڳ ۾ چيو هو ته توهان عمارت بابت احتياط‬ ‫لِ تمام عقلمند آهيو‪ ،‬تنهنڪري توهان کي سچائي ملندي‪.‬‬ ‫سان پڇا ڳاڇا ڪرڻ ء‬ ‫‪ 42‬تنهنڪري ٻڌو تہ پاڻي ءِ تي منارو ڇو ٺاهيو ويو آهي‪ :‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اوهان جي زندگي پاڻي ءِ سان بچيل آهي ۽ بچي ويندي‪.‬‬ ‫قادر مطلق ۽ عزت واري نالي جي ڪلم سان قائم آهي‪ ،‬۽ خدا جي پوشيده طاقت ۽ فضيلت سان قائم آهي‪.‬‬ ‫ڇاڪاڻ ⁠تہ اهو ء‬ ‫‪ 43‬۽ مون جواب ڏيندي کيس چيو تہ‪” ،‬هي شيون تمام گهڻيون تعريف جوڳيون آهن؛ پر‪ ،‬عورت‪ ،‬اهي ڇهه نوجوان ڪير آهن جيڪي‬ ‫تعمير ڪري رهيا آهن؟“‬ ‫‪ 44‬هن چيو‪ ،‬اهي خدا جا ملئڪ آهن‪ ،‬جيڪي پهريان مقرر ڪيا ويا هئا‪ ،‬۽ جن کي خداوند پنهنجي سڀني مخلوقن کي سونپيو آهي ته جيئن‬ ‫انهن کي ٺاهين ۽ ٺاهين‪ ،‬۽ انهن تي حڪومت ڪن‪ .‬ڇاڪاڻ ته انهن سان منارو جي تعمير مڪمل ٿيندي‪.‬‬ ‫لِ پٿر آڻين ٿا؟‬ ‫‪ 45‬۽ باقي ڪير آهن جيڪي انهن ء‬ ‫‪ 46‬اهي پڻ خداوند جا پاڪ ملئڪ آهن؛ پر ٻيا انهن کان وڌيڪ بهترين آهن‪ .‬تنهن ڪري جڏهن ٽاور جي پوري عمارت مڪمل ٿي‬ ‫ويندي‪ ،‬اهي سڀ گڏجي ٽاور جي ڀرسان دعوت ڪندا‪ ،‬۽ خدا جي واکاڻ ڪندا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ٽاور جي جوڙجڪ مڪمل ٿي چڪي آهي‪.‬‬ ‫معني ڄاڻندس‪ ،‬اهي ڇا آهن؟‬ ‫‪ 47‬مون هن کان پڇيو‪ ،‬چيو ته‪ ،‬مان پٿرن جي حالت ۽ انهن جي‬ ‫ي‬ ‫‪ 48‬هن جواب ڏيندي مون کي چيو‪” ،‬ڇا تون ٻين سڀني کان بهتر آهين جو هي تو تي ظاهر ٿئي؟ ڇاڪاڻ ته ٻيا ٻئي تنهنجي اڳيان آهن‪ ،‬۽ تو‬ ‫کان بهتر آهن‪ ،‬جن کي اهي رويا ظاهر ٿيڻ گهرجن‪.‬‬ ‫لِ تہ خدا جو نالو جلل سان ڀرجي‪ ،‬اهو اوهان تي ظاهر ڪيو ويو آهي‪ ،‬۽ اوهان تي ظاهر ڪيو ويندو‪ ،‬انهن جي خاطر‬ ‫‪ 49‬پر‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫جيڪي شڪ ۾ آهن‪ ،‬۽ پنهنجي دلين ۾ سوچين ٿا تہ اهي ڳالهيون سچيون آهن يا نہ‪.‬‬ ‫شيِ ناهي جيڪا سچي نه هجي؛ پر سڀ مضبوط ۽ سچ پچ ۾ قائم‬ ‫ٻڌاِ ته اهي سڀ شيون سچيون آهن‪ ،‬۽ انهن ۾ ڪا به اهڙي‬ ‫ء‬ ‫‪ 50‬انهن کي ء‬ ‫آهن‪.‬‬ ‫‪ 51‬هاڻي ٻڌو ته عمارت ۾ پٿرن بابت ڇا آهي؟‬ ‫‪ 52‬چورس ۽ اڇا پٿر جيڪي پنهنجي جوڑوں ۾ بلڪل هڪجهڙا آهن‪ ،‬اهي رسول‪ ،‬بشپ‪ ،‬ڊاڪٽر ۽ وزير آهن‪ ،‬جيڪي خدا جي رحمت‬ ‫سان اندر آيا آهن‪ ،‬۽ حڪومت ڪئي آهي‪ ،‬۽ خدا جي چونڊيل ماڻهن کي پاڪائي ۽ عاجزي سان سيکاريو ۽ خدمت ڪئي آهي‪ ،‬ٻئي اهي‬ ‫جيڪي سمهي پيا آهن‪ ،‬۽ جيڪي اڃا تائين باقي آهن؛ ۽ هميشه انهن سان متفق رهيا آهن‪ ،‬۽ پاڻ ۾ امن رکيو آهي‪ ،‬۽ هڪ ٻئي کي ٻڌو آهي‪.‬‬ ‫‪ 53‬انهي ءِ ڪري جو انهن جا ڳنڍ ٽاور جي تعمير ۾ بلڪل گڏجي ملن ٿا‪.‬‬ ‫‪ 54‬اهي جيڪي اونهائي مان ڪڍي عمارت ۾ رکيا ويا آهن‪ ،‬۽ جن جا ڳنڍ ٻين پٿرن سان ملن ٿا جيڪي اڳ ۾ ئي ٺهيل آهن‪ ،‬اهي اهي آهن‬ ‫جيڪي اڳ ۾ ئي سمهي چڪا آهن‪ ،‬۽ خداوند جي نالي جي خاطر ڏک برداشت ڪيا آهن‪.‬‬ ‫‪ 55‬۽ ٻيا پٿر ڪهڙا آهن‪ ،‬عورت‪ ،‬جيڪي زمين مان آندا ويا آهن؟ مون کي خبر پوندي ته اهي ڪهڙا آهن‪.‬‬ ‫‪ 56‬هن جواب ڏنو‪” ،‬جيڪي زمين تي ليٽيا آهن ۽ پالش نه ڪيا ويا آهن‪ ،‬اهي اهي آهن جن کي خدا منظور ڪيو آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي‬ ‫خداوند جي شريعت تي هليا آهن‪ ،‬۽ سندس حڪمن تي پنهنجا طريقا هدايت ڪيا آهن‪.‬‬ ‫‪ 57‬جيڪي ماڻهو مناري جي تعمير ۾ آندا وڃن ٿا ۽ رکيا وڃن ٿا‪ ،‬اهي ايمان ۾ نوجوان ۽ وفادار آهن‪ .‬۽ انهن کي ملئڪن پاران نصيحت‬ ‫ڪئي وئي آهي ته نيڪي ڪن ڇاڪاڻ ته انهن ۾ بدڪاري نه ملي آهي‪.‬‬ ‫‪ 58‬پر اهي ڪير آهن جن کي انهن رد ڪيو ۽ مناري جي ڀرسان رکيا؟‬ ‫لِ تيار آهن؛ انهي ءِ ڪري انهن کي ٽاور کان پري نه اڇليو ويندو آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫‪ 59‬اهي اهڙا آهن جن گناهه ڪيو آهي ۽ توبه ڪرڻ ء‬ ‫لِ ڪارآمد هوندا‪.‬‬ ‫جيڪڏهن اهي توبه ڪندا ته اهي عمارت ء‬


‫هرماس جي ريڍار جي پهرين ڪتاب ‪ -‬خواب‬

‫‪ 60‬تنهن ڪري جيڪي اڃا تائين توبه نه ٿا ڪن‪ ،‬جيڪڏهن اهي توبه ڪن‪ ،‬ته ايمان ۾ مضبوط ٿيندا؛ يعني‪ ،‬جيڪڏهن اهي هاڻي توبه‬ ‫جاِ نه هوندي‪،‬‬ ‫پوِ انهن کي رکڻ جي ڪا به ء‬ ‫ڪن‪ ،‬جڏهن ته ٽاور تعمير ٿي رهيو آهي‪ .‬ڇاڪاڻ ته جيڪڏهن عمارت مڪمل ٿي ويندي ته ء‬ ‫پر اهي رد ڪيا ويندا؛ ڇاڪاڻ ته اهو اعزاز صرف ان کي آهي جيڪو هاڻي ٽاور ۾ هوندو‪.‬‬ ‫‪ 61‬پر ڇا توهان کي خبر آهي ته اهي ڪير آهن جيڪي ڪٽي ڪڍيا ويا هئا ۽ ٽاور کان پري اڇليا ويا هئا؟ ليڊي‪ ،‬مون چيو‪ ،‬مان اها‬ ‫چاهيان ٿي‪.‬‬ ‫‪ 62‬اهي بدڪاري جا ٻار آهن‪ ،‬جيڪي صرف منافقت تي ايمان رکندا هئا‪ ،‬پر پنهنجن بڇڙن طريقن کان نه هٽيا؛ انهي ڪري اهي بچي نه‬ ‫سگهندا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي پنهنجن گناهن جي ڪري عمارت ۾ ڪنهن به ڪم جا نه آهن‪.‬‬ ‫‪ 63‬تنهنڪري اهي ڪٽيا ويا آهن ۽ پري اڇليا ويا آهن‪ ،‬خداوند جي غضب جي ڪري‪ ،‬۽ ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن کيس انهن جي خلف غضب‬ ‫۾ ڀڙڪايو آهي‪.‬‬ ‫‪ 64‬ٻين پٿرن جي وڏي تعداد بابت جيڪي توهان ڏٺو آهي ته ٽاور جي چوڌاري رکيا ويا آهن‪ ،‬پر عمارتن ۾ نه لڳايا ويا آهن؛ جيڪي‬ ‫مضبوط آهن‪ ،‬اهي اهي آهن جن سچ کي سڃاتو آهي‪ ،‬پر ان ۾ قائم نه رهيا آهن‪ ،‬۽ نه ئي بزرگن سان شامل ٿيا آهن‪ ،‬۽ تنهن ڪري بيڪار‬ ‫آهن‪.‬‬ ‫‪ 65‬جن ۾ ڦاٽ آهن‪ ،‬اهي اهي آهن جيڪي هڪ ٻئي جي خلف پنهنجي دلين ۾ تڪرار رکندا آهن‪ ،‬۽ امن سان نه رهندا آهن؛ جيڪي‬ ‫پنهنجن ڀائرن سان گڏ هجڻ تي دوستانه هوندا آهن‪ ،‬پر جيئن ئي اهي هڪ ٻئي کان پري ٿي ويندا آهن‪ ،‬انهن جي بڇڙائي اڃا تائين انهن جي‬ ‫دلين ۾ جاري رهندي آهي‪ :‬اهي ڦاٽ آهن جيڪي انهن پٿرن ۾ نظر اچن ٿا‪.‬‬ ‫‪ 66‬جيڪي ٽکٽل ۽ ننڍڙا آهن‪ ،‬اهي اهي آهن جن يقينا ا ايمان آندو آهي‪ ،‬پر اڃا تائين وڏي پيماني تي بڇڙائي سان ڀريل آهن‪ :‬انهي ءِ ڪري اهي‬ ‫ٽکٽل آهن ۽ مڪمل نه آهن‪.‬‬ ‫لِ مناسب نه آهن؟‬ ‫‪ 67‬پر عورت‪ ،‬اڇا ۽ گول پٿر ڪهڙا آهن ۽ ڪهڙا ٽاور جي تعمير ء‬ ‫‪ 68‬هن جواب ۾ مون کي چيو تہ ”تون ڪيترو وقت بيوقوف ۽ بي سمجه رهندين‪ ،‬سڀ ڪجهه پڇندي رهندين ۽ ڪجهه به نه ڏسندين؟‬ ‫‪ 69‬اهي اهڙا آهن جن وٽ يقينا ا ايمان آهي‪ ،‬پر انهن وٽ هن موجوده دنيا جي دولت به آهي‪ .‬تنهن ڪري جڏهن ڪا به مصيبت اچي ٿي‪ ،‬ته‬ ‫انهن جي دولت ۽ واپار جي خاطر‪ ،‬اهي خداوند جو انڪار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫لِ ڪارآمد ثابت ٿيندا؟ جڏهن سندن دولت ڪٽي ويندي‪ ،‬هو ءِ چوي‬ ‫‪ 70‬مون جواب ڏيندي کيس چيو‪” ،‬تنهن ڪري اهي ڪڏهن خداوند ء‬ ‫لِ ڪارآمد ثابت ٿيندا“‪.‬‬ ‫لِ سندس تعمير ء‬ ‫ٿي‪ ،‬جنهن ۾ اهي خوش ٿين ٿا‪ ،‬تڏهن اهي خداوند ء‬ ‫‪ 71‬ڇاڪاڻ ته جيئن گول پٿر‪ ،‬جيستائين ان کي ڪٽيو نه وڃي ۽ ڪجهه حد تائين اڇلئي نه ڇڏيو وڃي‪ ،‬ان جو ٿلهو چورس نه ٿو ٿي‬ ‫لِ ڪارآمد نه ٿا ٿي سگهن‪.‬‬ ‫سگهي‪ ،‬تيئن جيڪي هن دنيا ۾ امير آهن‪ ،‬جيستائين انهن جي دولت کي گهٽ نه ڪيو وڃي‪ ،‬اهي رب ء‬ ‫لِ مناسب‬ ‫‪ 72‬پنهنجي تجربي مان هي سکيو؛ جڏهن تون امير هئين‪ ،‬تڏهن بيڪار هئين؛ پر هاڻي تون منافعي بخش آهين‪ ،‬۽ ان زندگي ء‬ ‫آهين جيڪا تو گذاري آهين؛ ڇاڪاڻ ته تون به ڪڏهن انهن پٿرن مان هڪ هئين‪.‬‬ ‫‪ 73‬باقي پٿر جيڪي تو ڏٺا هئا‪ ،‬سي مناري کان پري اڇليا ويا ۽ رستي ۾ ڊوڙندا ۽ رستي کان ٻاهر ويران هنڌن تي ڪري پيا‪ ،‬اهي اهڙا‬ ‫آهن جن سچ پچ ايمان آندو‪ ،‬پر پنهنجي شڪ جي ڪري سچي واٽ کي ڇڏي ڏنو‪ ،‬اهو سوچي ته اهي هڪ بهتر رستو ڳولي سگهن ٿا‪ .‬پر‬ ‫اهي ڀٽڪندا ۽ بدبخت آهن‪ ،‬ويران رستن ۾ وڃن ٿا‪.‬‬ ‫لِ زنده خدا کان پري ٿي ويا آهن؛ ۽ نه ئي انهن جي دلين‬ ‫پوِ اهي پٿر جيڪي باهه ۾ ڪريا ۽ سڙي ويا‪ ،‬اهي اهي آهن جيڪي هميشه ء‬ ‫‪ 74‬ء‬ ‫۾ ڪڏهن به توبه ڪرڻ جو خيال آيو آهي‪ ،‬ان پيار جي ڪري جيڪو اهي پنهنجي خواهشن ۽ بدڪاري ءِ سان رکن ٿا جيڪي اهي ڪندا‬ ‫آهن‪.‬‬ ‫‪ 75‬۽ باقي ڪهڙا آهن جيڪي پاڻي ءِ ۾ ڪري پيا ۽ پاڻي ءِ ۾ لهي نه سگهيا؟‬ ‫لِ تيار هئا؛ پر سچائي جي تقاضا موجب عظيم پاڪائي تي غور‬ ‫‪ 76‬اهي اهڙا آهن جن ڪلم ٻڌو آهي‪ ،‬۽ خداوند جي نالي تي بپتسما وٺڻ ء‬ ‫ڪندي‪ ،‬پاڻ کي پوئتي هٽائي ڇڏيو آهي‪ ،‬۽ پنهنجي بڇڙي خواهشن جي پٺيان ٻيهر هليا آهن‪.‬‬ ‫‪ 77‬اهڙي ءِ طرح هن ٽاور جي وضاحت ختم ڪئي‪.‬‬ ‫لِ توبه جائز آهي جيڪي هن طرح اڇليا ويا آهن‪ .‬۽ ٽاور جي‬ ‫‪ 78‬پر مون اڃا تائين تڪڙ ۾ رهندي هن کان پڇيو‪ ،‬ڇا انهن سڀني پٿرن ء‬ ‫جاِ ملندي؟‬ ‫لِ مناسب نه هئا؛ ۽ ڇا انهن کي هن ٽاور ۾ ء‬ ‫تعمير ء‬ ‫پوِ انهن کي‬ ‫‪ 79‬اهي شايد توبه ڪن‪ ،‬هن چيو‪ ،‬پر اهي هن ٽاور ۾ نه ٿا اچي سگهن؛ پر انهن کي تمام گهٽ درجي ۾ رکيو ويندو‪ ،‬۽ ان کان ء‬ ‫تڪليف ڏني ويندي‪ ،‬۽ انهن پنهنجن گناهن جا ڏينهن پورا ڪيا ويندا‪.‬‬ ‫پوِ اهي پنهنجن مصيبتن کان آزاد ڪيا ويندا‪،‬‬ ‫‪ 80‬۽ انهي ءِ ڪري اهي هٽايا ويندا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن کي سچائي ءِ جو ڪلم مليو آهي‪ :‬۽ ء‬ ‫جيڪڏهن انهن جي دلين ۾ انهن جي غلط ڪمن جو سچو احساس هوندو‪.‬‬ ‫‪ 81‬پر جيڪڏهن انهن جي دلين ۾ اها سمجهه نه هوندي‪ ،‬ته اهي پنهنجي دلين جي سختي ءِ جي ڪري بچي نه سگهندا‪.‬‬ ‫‪ 82‬جڏهن مون هن کان انهن سڀني ڳالهين بابت پڇي پورو ڪيو‪ ،‬تڏهن هن مون کي چيو‪” ،‬ڇا تون ڪجهه ٻيو ڏسندين؟“ ۽ ان کي ڏسڻ‬ ‫جي خواهشمند هجڻ ڪري‪ ،‬مون کي تمام گهڻو خوشي ٿي‪.‬‬ ‫پوِ هن مون ڏانهن پوئتي ڏٺو‪ ،‬۽ ٿورو مسڪرائيندي‪ ،‬مون کي چيو‪" ،‬ڇا تون ٽاور جي چوڌاري ست عورتون ڏسين ٿو؟" ليڊي‪ ،‬مون‬ ‫‪ 83‬ء‬ ‫چيو‪" ،‬مان انهن کي ڏسيان ٿي"‪.‬‬ ‫‪ 84‬هن جواب ڏنو ته‪ ،‬هي برج انهن جي سهاري سان آهي‪ ،‬رب جي حڪم مطابق‪ :‬تنهن ڪري انهن جا اثر ٻڌو‪.‬‬ ‫‪ 85‬انهن مان پهرين‪ ،‬جيڪا پنهنجي هٿ سان مضبوطي ءِ سان جهلي ٿي‪ ،‬ان جو نالو ايمان آهي‪ ،‬ان جي ذريعي چونڊيل بچي ويندا‪ .‬ٻي‪،‬‬ ‫جيڪا ڪمر بند آهي‪ ،‬۽ مردانگي سان نظر اچي ٿي‪ ،‬ان جو نالو پرهيزگاري آهي‪ :‬اها ايمان جي ڌي ءِ آهي‪.‬‬ ‫‪ 86‬تنهن ڪري جيڪو به هن جي پيروي ڪندو‪ ،‬اهو پنهنجي سڄي زندگي ۾ خوش رهندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هو سڀني بڇڙن ڪمن کان پاسو‬ ‫ڪندو‪ ،‬اهو يقين ڪندي ته جيڪڏهن هو پاڻ کي سڀني خواهشن کان روڪيندو‪ ،‬ته هو دائمي زندگي جو وارث هوندو‪ .‬۽‪ ،‬عورت‪ ،‬مون‬ ‫چيو‪ ،‬ٻيا پنج ڪهڙا آهن؟‬


‫هرماس جي ريڍار جي پهرين ڪتاب ‪ -‬خواب‬

‫پوِ نظم و‬ ‫‪ ،87‬هن جواب ڏنو‪ ،‬اهي هڪ ٻئي جون ڌيئرون آهن‪ .‬انهن مان پهرين کي سادگي سڏيو ويندو آهي؛ ٻيو معصوميت؛ ٽيون حيا؛ ء‬ ‫ضبط؛ ۽ سڀ کان آخري خيرات آهي‪ .‬تنهن ڪري جڏهن توهان انهن جي ما کِ جا ڪم پورا ڪندا‪ ،‬ته توهان سڀ ڪجهه ڪري سگهندا‪.‬‬ ‫‪ 88‬ليڊي‪ ،‬مون چيو‪ ،‬مان ڄاڻان ٿو ته انهن مان هر هڪ ۾ ڪهڙي خاص خوبي آهي‪.‬‬ ‫پوِ ٻڌو‪ ،‬هن جواب ڏنو؛ انهن ۾ هڪجهڙا نيڪيون آهن‪ ،‬۽ انهن جون نيڪيون هڪٻئي سان ڳنڍيل آهن‪ ،‬۽ هڪ ٻئي جي پٺيان اچن‬ ‫‪ 89‬ء‬ ‫ٿيون جيئن اهي پيدا ٿيا هئا‪.‬‬ ‫‪ 90‬ايمان مان پرهيزگاري نڪرندي آهي؛ پرهيزگاري مان‪ ،‬سادگي؛ سادگي‪ ،‬معصوميت مان؛ معصوميت‪ ،‬حيا مان؛ حيا‪ ،‬نظم و ضبط ۽‬ ‫خيرات مان‪ .‬تنهن ڪري انهن جا ڪم پاڪ‪ ،‬پاڪ ۽ صحيح آهن‪.‬‬ ‫‪ 91‬تنهن ڪري جيڪو به انهن جي عبادت ڪندو ۽ انهن جي ڪمن تي قائم رهندو‪ ،‬تنهن جو گهر خدا جي بزرگن سان گڏ برج ۾ هوندو‪.‬‬ ‫پوِ مون هن کان وقتن بابت پڇيو‪ ،‬ڇا هاڻي پڄاڻي ويجهو آهي؛‬ ‫‪ 92‬ء‬ ‫‪ 93‬پر هو ءِ وڏي آواز سان رڙ ڪري چوڻ لڳي‪” ،‬اي بيوقوف! ڇا تون ٽاور کي اڃا تائين عمارت نٿو ڏسين؟ تنهن ڪري جڏهن ٽاور‬ ‫مڪمل ۽ تعمير ڪيو ويندو‪ ،‬ته ان جو اختتام ٿيندو؛ ۽ يقينا ا اهو جلد ئي مڪمل ٿيندو“‪.‬‬ ‫لِ ڪافي آهي‪ .‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫‪ 94‬پر مون کان وڌيڪ سوال نه پڇو‪ .‬جيڪي چيو ويو آهي اهو توهان ۽ سڀني بزرگن جي روحن جي تازگي ء‬ ‫لِ ته توهان انهن کي سڀني تي ظاهر ڪري سگهو‪.‬‬ ‫اهي ڳالهيون صرف توهان تي ظاهر نه ٿيون آهن‪ ،‬پر انهي ء‬ ‫پوِ توکي اهي لفظ سمجهڻ گهرجن جيڪي مان تو سان ڳالهائڻ شروع ڪريان ٿو‪ ،‬ته جيئن‬ ‫‪ 95‬تنهن ڪري‪ ،‬اي هرميس‪ ،‬ٽن ڏينهن کان ء‬ ‫تون انهن کي بزرگن جي ڪنن ۾ چئي سگهين؛ ته جيئن جڏهن اهي ٻڌن ۽ انهن تي عمل ڪن‪ ،‬ته اهي پنهنجن گناهن کان پاڪ ٿين‪ ،‬۽ تون‬ ‫انهن سان گڏ‪.‬‬ ‫‪ 96‬تنهن ڪري منهنجي ڳالهه ٻڌو‪ ،‬اي منهنجا پٽ‪ ،‬مون توهان کي تمام گهڻي سادگي‪ ،‬معصوميت ۽ عاجزي ۾ پاليو آهي خدا جي محبت‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪا توهان تي نيڪي ءِ ۾ لهي وئي آهي‪ ،‬ته جيئن توهان سڀني گناهن ۽ بدڪاري کان پاڪ ۽ انصاف پسند بڻجو؛ پر توهان پنهنجن‬ ‫ء‬ ‫بڇڙن ڪمن کان نه رڪندؤ‪.‬‬ ‫‪ 97‬تنهن ڪري هاڻي منهنجي ڳالهه ٻڌو‪ ،‬۽ هڪ ٻئي سان صلح ڪريو‪ ،‬۽ هڪ ٻئي سان ملو‪ ،‬۽ هڪ ٻئي کي قبول ڪريو‪ ،‬۽ صرف خدا‬ ‫جي مخلوق مان لطف اندوز نه ٿيو‪.‬‬ ‫لِ تمام گهڻو مفت کاڌو کائڻ سان انهن جي جسم ۾ ڪمزوري پيدا ٿئي ٿي‪ ،‬۽ انهن جي‬ ‫‪ 98‬ضرورتمندن کي مفت ۾ ڏيو‪ .‬ڪجهه ماڻهن ء‬ ‫جسمن کي نقصان پهچندو آهي؛ جڏهن ته ٻين جو گوشت جن وٽ کاڌو ناهي‪ ،‬سڪي ويندو آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي ڪافي غذا چاهين ٿا‪ ،‬۽‬ ‫جسم کائي ويندا آهن‪.‬‬ ‫لِ نقصانڪار آهي‪ ،‬جيڪي انهن سان رابطو ڪندا آهن جيڪي چاهين ٿا‪ ،‬۽ انهن سان رابطو نٿا‬ ‫توهان‬ ‫صبري‬ ‫بي‬ ‫‪ 99‬تنهن ڪري هي‬ ‫ء‬ ‫لِ تيار رهو جيڪو توهان تي اچڻ وارو آهي‪.‬‬ ‫ڪريو‪ .‬ان فيصلي ء‬ ‫‪ 100‬اوهين جيڪي وڌيڪ معزز آهيو‪ ،‬انهن کي ڳوليو جيڪي بکيا آهن‪ ،‬جڏهن ته ٽاور اڃا مڪمل نه ٿيو آهي‪ .‬ڇاڪاڻ ته جڏهن ٽاور‬ ‫جاِ نه ملندي‪.‬‬ ‫لِ تيار هوندا‪ ،‬۽ ان ۾ ڪا به ء‬ ‫مڪمل ٿي ويندو‪ ،‬ته توهان نيڪي ڪرڻ ء‬ ‫‪ 101‬تنهن ڪري‪ ،‬خبردار رهو‪ ،‬جيڪي پنهنجي دولت تي فخر ڪن ٿا‪ ،‬متان اهي جيڪي محتاج آهن‪ ،‬اهي ڪنجهن‪ ،‬۽ انهن جا آهون خدا‬ ‫تائين پهچن‪ ،‬۽ توهان پنهنجي سامان سان گڏ ٽاور جي دروازي کان ٻاهر بند ٿي وڃو‪.‬‬ ‫اعلي عهدن کي پسند ڪن ٿا‪ ،‬انهن وانگر نه ٿيو جيڪي‬ ‫‪ 102‬ڏسو‪ ،‬مان هاڻي توهان کي خبردار ڪريان ٿو جيڪي چرچ تي مقرر آهن‪ ،‬۽‬ ‫ي‬ ‫شرارت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪ 103‬۽ اهي واقعي پنهنجو زهر دٻن ۾ کڻي ويندا آهن‪ ،‬پر توهان پنهنجي دلين ۾ پنهنجو زهر ۽ انفيڪشن رکيا آهيو‪ ،‬۽ انهن کي صاف نه‬ ‫ڪندا‪ ،‬۽ پنهنجي عقل کي پاڪ دل سان ملئي‪ ،‬ته جيئن توهان کي عظيم بادشاهه سان رحم ملي سگهي‪.‬‬ ‫‪ 104‬منهنجا ٻارو‪ ،‬خبردار رهو ته توهان جا اختلف توهان جي جانن کان محروم نه ڪن‪ .‬جڏهن توهان پاڻ اصلح چاهيو ٿا ته توهان خدا‬ ‫جي چونڊيلن کي ڪيئن هدايت ڪندا؟ تنهن ڪري هڪ ٻئي کي نصيحت ڪريو‪ ،‬۽ پاڻ ۾ صلح سان رهو‪ ،‬ته جيئن مان‪ ،‬توهان جي پي کِ‬ ‫لِ خداوند کي حساب ڏيان‪.‬‬ ‫جي سامهون بيٺو آهيان‪ ،‬توهان ء‬ ‫‪ 105‬۽ جڏهن هن مون سان ڳالهائڻ ختم ڪيو‪ ،‬ته ڇهه نوجوان جيڪي ٺاهي رهيا هئا‪ ،‬آيا ۽ هن کي ٽاور ڏانهن کڻي ويا؛ ۽ چار ٻيا ان سيٽ‬ ‫تي ويٺا جنهن تي هو ءِ ويٺي هئي‪ ،‬۽ اهي پڻ ٻيهر ٽاور ڏانهن هليا ويا‪ .‬مون انهن جا چهرا نه ڏٺا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن جون پٺيون مون ڏانهن‬ ‫هيون‪.‬‬ ‫‪ 106‬جڏهن هو ءِ هلي رهي هئي‪ ،‬مون هن کان پڇيو‪ ،‬ته هو ءِ مون کي ٻڌائي ته انهن ٽنهي شڪلن جو ڇا تعلق آهي‪ ،‬جن ۾ هو ءِ مون تي‬ ‫ظاهر ٿي هئي‪.‬‬ ‫‪ 107‬پر هن مون کي جواب ڏيندي چيو ته‪ ،‬انهن شين بابت توکي ڪنهن ٻئي کان پڇڻ گهرجي‪ ،‬ته جيئن اهي تو تي ظاهر ٿين‪.‬‬ ‫‪ 108‬هاڻي‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬گذريل سال پهرين رويا ۾‪ ،‬هو ءِ مون کي تمام گهڻي پوڙهي نظر آئي‪ ،‬۽ ڪرسي تي ويٺي هئي‪.‬‬ ‫‪ 109‬ٻئي خواب ۾‪ ،‬هن جو چهرو واقعي جوان هو‪ ،‬پر هن جو گوشت ۽ وار پراڻا هئا؛ پر هن مون سان بيٺل ڳالهائي‪ ،‬۽ پهرين ڀيري کان‬ ‫وڌيڪ خوش هئي‪.‬‬ ‫‪ 110‬ٽئين خواب ۾‪ ،‬هو ءِ هر لحاظ کان تمام ننڍي هئي‪ ،‬۽ اکين ۾ سهڻي هئي؛ صرف هن جا وار هڪ پوڙهي ماڻهو ءِ جا هئا؛ پر هو ءِ خوش‬ ‫نظر اچي رهي هئي‪ ،‬۽ هڪ ڪرسي تي ويٺي هئي‪.‬‬ ‫‪ 111‬تنهن ڪري مون کي انهن شين جي باري ۾ تمام گهڻو ڏک ٿيو‪ ،‬جيستائين مان رويا سمجهي نه سگهيس‪.‬‬ ‫‪ 112‬تنهن ڪري مون رات جي خواب ۾ ساڳئي پوڙهي عورت کي ڏٺو ته مون کي چئي رهي هئي‪" ،‬سڀني دعائن کي ذلت جي ضرورت‬ ‫آهي"‪ .‬تنهن ڪري روزو رکو ۽ توهان خداوند کان اهو سکندا جيڪو توهان چاهيو ٿا‪ .‬تنهن ڪري مون هڪ ڏينهن روزو رکيو‪.‬‬ ‫‪ 113‬ساڳئي رات هڪ نوجوان مون وٽ آيو ۽ چيو‪" ،‬تون پنهنجي دعائن ۾ الهيات جي ايتري ڇو خواهش ڪندو آهين؟ خبردار رهه ته‬ ‫گهڻيون شيون پڇڻ سان‪ ،‬تون جسم کي نقصان نه پهچائين‪ .‬اهي الهيات توکي ڪافي هجن"‪.‬‬ ‫‪ 114‬ڇا توهان انهن کان وڌيڪ قابل ذڪر وحي ڏسي سگهو ٿا جيڪي توهان کي اڳ ۾ ئي ملي چڪا آهن؟‬


‫هرماس جي ريڍار جي پهرين ڪتاب ‪ -‬خواب‬

‫‪ 115‬مون جواب ڏنو ۽ کيس چيو‪ ،‬سائين‪ ،‬مان صرف هي هڪ ڳالهه پڇان ٿو ته پوڙهي عورت جي ٽن شخصيتن جي ڪري جيڪي مون‬ ‫کي نظر آيون‪ ،‬ته جيئن وحي مڪمل ٿئي‪.‬‬ ‫‪ 116‬هن مون کي جواب ڏنو‪ ،‬تون سمجهه کان ٻاهر نه آهين‪ ،‬پر تنهنجا شڪ توکي اهڙو بڻائين ٿا؛ ڇاڪاڻ ته تنهنجو دل رب سان نه آهي‪.‬‬ ‫‪ 117‬مون جواب ڏنو ۽ چيو‪ ،‬پر اسان اهي شيون توهان کان وڌيڪ احتياط سان سکينداسين‪.‬‬ ‫پوِ ٻڌو‪ ،‬هو چوي ٿو‪ ،‬انهن انگن اکرن بابت جن بابت توهان پڇو ٿا‪.‬‬ ‫‪ 118‬ء‬ ‫‪ 119‬۽ پهرين‪ ،‬پهرين خواب ۾ هو ءِ توهان کي هڪ ڪرسي تي ويٺي هڪ پوڙهي عورت جي شڪل ۾ نظر آئي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته توهان جي‬ ‫ڪمزوري ۽ توهان جي دل جي شڪ جي ڪري توهان جو پراڻو روح سڙي ويو هو‪ ،‬۽ طاقت کان محروم هو‪.‬‬ ‫سواِ ڪنهن ٻئي جي‬ ‫‪ 120‬ڇاڪاڻ ته جيئن پوڙها ماڻهو پاڻ کي نئين سر پيدا ڪرڻ جي ڪا اميد نٿا رکن‪ ،‬۽ نه ئي انهن جي وڃڻ کان‬ ‫ء‬ ‫اميد رکن ٿا؛ تنهن ڪري توهان پنهنجي دنياوي معاملن ۾ ڪمزور ٿي پاڻ کي سستي ءِ جي حوالي ڪيو‪ ،‬۽ پنهنجي پريشاني کي پاڻ کان‬ ‫خداوند تي نه ڇڏيو‪ :‬۽ توهان جو احساس پريشان ٿي ويو‪ ،‬۽ توهان پنهنجي اداسي ۾ پوڙها ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪ 121‬پر‪ ،‬سائين‪ ،‬مون کي خبر پوندي ته هو ءِ ڪرسي تي ڇو ويٺي آهي؟‬ ‫‪ 122‬هن جواب ڏنو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هر ڪو ڪمزور پنهنجي ڪمزوري جي ڪري ڪرسي تي ويٺو آهي‪ ،‬ته جيئن سندس ڪمزوري برقرار‬ ‫رهي‪ .‬تنهن ڪري پهرين رويا جي شڪل ڏسو‪.‬‬ ‫‪ 123‬ٻئي رويا ۾ توهان هن کي بيٺي ڏٺو‪ ،‬۽ هڪ جوان چهرو هو‪ ،‬۽ پنهنجي پهرين کان وڌيڪ خوش مزاج هو؛ پر هن جو گوشت ۽ وار‬ ‫پراڻا هئا‪ .‬هن چيو‪ ،‬هي تمثيل پڻ ٻڌو‪.‬‬ ‫‪ 124‬جڏهن ڪو به پوڙهو ٿئي ٿو‪ ،‬ته هو پنهنجي ڪمزوري ۽ غربت جي ڪري پاڻ کان نااميد ٿئي ٿو‪ ،‬۽ پنهنجي زندگي ءِ جي آخري‬ ‫سواِ ٻيو ڪجهه به اميد نٿو رکي‪.‬‬ ‫ڏينهن کان‬ ‫ء‬ ‫لِ هڪ ورثو ڇڏي وڃي ٿو‪ ،‬۽ هو ان بابت ٻڌي ٿو‪ ،‬۽ اٿي ٿو؛ ۽ خوش ٿي‪ ،‬هو نئين طاقت پائي ٿو‪ .‬۽ هاڻي هو نه ويٺو‬ ‫‪ 125‬پر اوچتو هن ء‬ ‫آهي‪ ،‬پر بيٺو آهي‪ ،‬۽ پنهنجي اڳوڻي غم کان نجات حاصل ڪري ٿو؛ ۽ نه ويٺو آهي‪ ،‬پر مردانگي سان ڪم ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪ 126‬تنهنڪري جڏهن اوهان اهو وحي ٻڌو جيڪو خدا اوهان تي نازل ڪيو ڇاڪاڻ ⁠تہ خدا اوهان تي رحم ڪيو‪ ،‬۽ اوهان جي روح کي‬ ‫تازو ڪيو‪ ،‬تڏهن اوهان جون ڪمزوريون دور ڪيون‪ ،‬۽ اوهان کي طاقت ملي‪ ،‬۽ اوهين ايمان ۾ مضبوط ٿيا؛ ۽ خدا اوهان جي طاقت‬ ‫ڏسي خوش ٿيو‪.‬‬ ‫‪ 127‬انهي ءِ ڪري هن توهان کي ٽاور جي تعمير ڏيکاري‪ ،‬۽ توهان کي ٻيون شيون به ڏيکاريندو‪ ،‬جيڪڏهن توهان هڪ ٻئي سان پنهنجي‬ ‫پوري دل سان امن رکندؤ‪.‬‬ ‫‪ 128‬پر ٽئين خواب ۾ توهان هن کي اڃا به جوان‪ ،‬سهڻي ۽ خوش مزاج‪ ،‬۽ هڪ پرسڪون چهري واري ڏٺو‪.‬‬ ‫‪ 129‬ڇاڪاڻ ته جيڪڏهن ڪا خوشخبري ڪنهن غمگين کي اچي ٿي‪ ،‬ته هو فوري طور تي پنهنجو غم وساري ٿو ڇڏي‪ ،‬۽ ان خوشخبري‬ ‫لِ هن کي تسلي ملي ٿي‪ ،‬۽ سندس روح ان خوشي ذريعي تازو ٿي ويو‬ ‫کان‬ ‫سواِ ٻيو ڪجهه به نه سمجهي ٿو جيڪا هن ٻڌي آهي؛ ۽ باقي ء‬ ‫ء‬ ‫آهي جيڪا هن حاصل ڪئي آهي‪ :‬بلڪل ائين ئي توهان انهن سٺين شين کي ڏسي پنهنجي روح ۾ تازگي حاصل ڪئي آهي‪.‬‬ ‫لِ ته توهان هن کي بينچ تي ويٺي ڏٺو‪ ،‬اهو هڪ مضبوط حيثيت کي ظاهر ڪري ٿو؛ ڇاڪاڻ ته هڪ بينچ جا چار پير آهن ۽‬ ‫‪ 130‬۽ ان ء‬ ‫مضبوطي ءِ سان بيٺا آهن‪ .‬۽ دنيا به پاڻ چئن عنصرن سان قائم آهي‪.‬‬ ‫‪ 131‬تنهن ڪري جيڪي مڪمل طور تي توبه ڪن ٿا‪ ،‬اهي جوان ٿيندا؛ ۽ جيڪي پنهنجي پوري دل سان پنهنجن گناهن کان توبه ڪن ٿا‪،‬‬ ‫اهي قائم ڪيا ويندا‪.‬‬ ‫لِ نه پڇو‪.‬‬ ‫‪ 132‬۽ هاڻي توهان وٽ وحي مڪمل طور تي آهي‪ ،‬هاڻي وڌيڪ ڪجهه به توهان تي ظاهر ڪرڻ ء‬ ‫‪ 133‬پر جيڪڏهن ڪا ڳالهه ظاهر ٿيڻي آهي ته اها توهان تي ظاهر ڪئي ويندي‪.‬‬ ‫ويزن ‪4‬‬ ‫پوِ هڪ رويا ڏٺي؛ اها مصيبت جي نمائندگي آهي جيڪا ويجهو آهي‪ .‬مان ميدان ۾ هلي رهيو‬ ‫‪ 1‬ڀائرو‪ ،‬مون اڳئين رويا کان ويهه ڏينهن ء‬ ‫هوس‪.‬‬ ‫جاِ تائين جتي مان ويو هوس‪ ،‬تقريبن ڏهه فرلنگ پري آهي؛ اهو هڪ اهڙو رستو آهي جتي تمام گهٽ‬ ‫‪ 2‬هاڻي عوامي رستي کان ان ء‬ ‫ماڻهو ايندا ويندا آهن‪:‬‬ ‫‪ 3‬۽ جڏهن مان اڪيلو هلي رهيو هوس ته مون خداوند کي عرض ڪيو ته هو انهن وحي جي تصديق ڪري جيڪي هن پنهنجي پاڪ‬ ‫ڪليسيا ذريعي مون تي ڏيکاريا هئا‪:‬‬ ‫‪ 4‬۽ پنهنجن سڀني ٻانهن کي توبه جي توفيق ڏيندو جيڪي ناراض ٿيا هئا‪ ،‬ته جيئن سندس عظيم ۽ معزز نالو جلل وارو ٿئي‪ ،‬۽ ڇاڪاڻ ته‬ ‫هن مون کي ان لئق سمجهيو جنهن کي هو پنهنجا عجائب ڏيکاري سگهي‪ ،‬۽‪ ،‬ته جيئن مان هن کي عزت ڏيان‪ ،‬۽ هن جو شڪر ادا‬ ‫ڪريان‪.‬‬ ‫‪ 5‬۽ ڏسو ڪنهن اهڙي آواز مون کي جواب ڏنو‪" ،‬شڪ نه ڪر‪ ،‬هرماس"‪ .‬تنهن ڪري مون سوچڻ شروع ڪيو‪ ،‬۽ پنهنجي اندر ۾ چوڻ‬ ‫لڳو؛ مون کي ڇو شڪ ڪرڻ گهرجي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مون کي خداوند طرفان اهڙي طرح آباد ڪيو ويو آهي‪ ،‬۽ مون اهڙيون شاندار شيون‬ ‫ڏٺيون آهن؟‬ ‫ک‬ ‫‪ 6‬ڀائرو‪ ،‬مان ٿورو اڳتي ويو هوس ته مون آسمان ڏانهن هڪ مٽي اڀرندي ڏٺي‪ ،‬۽ مان پنهنجي اندر ۾ چوڻ لڳس‪ ،‬ڇا ڍورن جو هڪ ٽولو‬ ‫اچي رهيو آهي‪ ،‬جيڪو اهڙي مٽي اکڇلي ٿو؟‬ ‫‪ 7‬اهو مون کان تقريبا ا هڪ فرلنگ پري هو‪ .‬۽ ڏسو مون مٽي کي وڌيڪ ۽ وڌيڪ اڀرندي ڏٺو‪ ،‬ايتري قدر جو مون کي شڪ ٿيڻ لڳو ته‬ ‫ان ۾ ڪا غير معمولي ڳالهه آهي‪.‬‬


‫هرماس جي ريڍار جي پهرين ڪتاب ‪ -‬خواب‬

‫‪ 8‬۽ سج ٿورو چمڪيو‪ :‬۽ مون هڪ وڏو جانور ڏٺو‪ ،‬اهو وهيل مڇي وانگر هو؛ ۽ سندس وات مان باهه جا ٽکڪر نڪتا‪ .‬جانور جي ڊيگهه‬ ‫تقريبا ا هڪ سؤ فوٽ هئي‪ ،‬۽ ان جو مٿو هڪ وڏي مٽي ءِ جي ٿان ءِ وانگر هو‪.‬‬ ‫پوِ مون کي اهو ڪلم ياد آيو جيڪو مون ٻڌو هو؛ شڪ‬ ‫بچائي‪.‬‬ ‫‪ 9‬مان روئڻ لڳس‪ ،‬۽ خداوند کان دعا گهرڻ لڳس ته هو مون کي ان کان‬ ‫ء‬ ‫نه ڪر‪ ،‬هرمس‪.‬‬ ‫‪ 10‬تنهنڪري‪ ،‬ڀائرو ۽ ڀينرون‪ ،‬خدا تي ايمان آڻيندي ۽ ياد ڪندي ته اهو ڪير هو جنهن مون کي وڏيون ڳالهيون سيکاريون هيون‪ ،‬مون‬ ‫پاڻ کي جسماني طور تي انهي ءِ جانور جي حوالي ڪيو‪.‬‬ ‫‪ 11‬هاڻي اهو جانور اهڙي طرح آيو‪ ،‬ڄڻ ته اهو هڪدم ڪنهن شهر کي نگلي سگهي ٿو‪.‬‬ ‫سواِ ڪجهه به نه ڪڍيو‪ ،‬۽ هڪ‬ ‫‪ 12‬مان ان جي ويجهو پهتس‪ ،‬۽ جانور پنهنجو سڄو حصو زمين تي پکيڙي ڇڏيو‪ ،‬۽ پنهنجي زبان کان‬ ‫ء‬ ‫ڀيرو به پاڻ کي نه هليو جيستائين مان ان جي ڀرسان کان گذري ويس‪.‬‬ ‫پوِ اڇو‪.‬‬ ‫پوِ سوني‪ ،‬۽ ء‬ ‫پوِ ڳاڙهو ۽ رت وارو رنگ‪ ،‬ء‬ ‫‪ 13‬هاڻي انهي ءِ حيوان جي مٿي تي چار رنگ هئا؛ پهرين ڪارو‪ ،‬ء‬ ‫پوِ مان اتان گذريس‪ ،‬۽ اٽڪل ٽيهه فوٽ اڳتي وڌيس‪ ،‬ته مون کي هڪ ڪنواري عورت ملي‪ ،‬جيڪا چڱي طرح سينگاريل‬ ‫‪ 14‬ان کان ء‬ ‫هئي جيئن ته هو ءِ پنهنجي ڪنوار جي ڪمري مان نڪتي هجي‪ ،‬سڀني اڇين ڪپڙن ۾‪ ،‬اڇا بوٽ پاتل‪ ،‬۽ منهن تي پردو‪ ،‬۽ چمڪندڙ وارن‬ ‫سان ڍڪيل هئي‪.‬‬ ‫پوِ وڌيڪ خوش ٿيو‪ .‬هن مون کي سلم ڪندي چيو‪" ،‬سلم‪ ،‬اي‬ ‫۽‬ ‫هو‪،‬‬ ‫چرچ‬ ‫اهو‬ ‫ته‬ ‫پئي‬ ‫خبر‬ ‫مان‬ ‫خوابن‬ ‫اڳئين‬ ‫پنهنجي‬ ‫کي‬ ‫‪ 15‬هاڻي مون‬ ‫ء‬ ‫انسان"! مون سلم جو جواب ڏيندي چيو‪" ،‬محترمه‪ ،‬سلم"!‬ ‫‪ 16‬هن جواب ڏيندي مون کي چيو‪” ،‬اي انسان‪ ،‬ڇا توکي ڪجهه به نه مليو؟“ مون جواب ڏنو‪” ،‬محترمه‪ ،‬مون کي اهڙو جانور مليو‪،‬‬ ‫جيڪو سڄي قوم کي نگلڻ جي قابل لڳي رهيو هو؛ پر خدا جي طاقت ۽ سندس واحد رحم سان‪ ،‬مان ان کان بچي ويس‪.‬‬ ‫لِ کوليو هو‪ ،‬اهو‬ ‫‪ 17‬تون چڱي ءِ طرح بچي وئين‪ ،‬هن چيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته تو پنهنجي سڄي ڳڻتي خدا تي ڇڏي ڏني هئي‪ ،‬۽ پنهنجو دل هن ء‬ ‫سواِ ڪنهن ٻئي سان محفوظ نه ٿي سگهين‪.‬‬ ‫يقين ڪندي ته تون سندس عظيم ۽ معزز نالي کان‬ ‫ء‬ ‫‪ 18‬انهي ءِ ڪري خداوند پنهنجو ملئڪ موڪليو‪ ،‬جيڪو انهي ءِ حيوان تي آهي‪ ،‬جنهن جو نالو هيگرين آهي‪ ،‬۽ سندس وات بند ڪيو ته‬ ‫جيئن هو توکي کائي نه وڃي‪ .‬تون پنهنجي ايمان جي ڪري وڏي آزمائش کان بچي ويو آهين‪ ،‬۽ ڇاڪاڻ ته تو اهڙي خوفناڪ حيوان تي‬ ‫شڪ نه ڪيو‪.‬‬ ‫لِ ڪهڙا وڏا ڪم ڪيا آهن‪ .‬۽ انهن کي چئو تہ هي جانور انهي ءِ آزمائش‬ ‫اوهان‬ ‫هن‬ ‫تہ‬ ‫ٻڌايو‬ ‫کي‬ ‫چونڊيلن‬ ‫جي‬ ‫خدا‬ ‫۽‬ ‫وڃو‬ ‫‪ 19‬تنهنڪري‬ ‫ء‬ ‫جو نمونو آهي جيڪا اچڻ واري آهي‪.‬‬ ‫‪ 20‬تنهن ڪري‪ ،‬جيڪڏهن توهان پاڻ کي تيار ڪيو هوندو‪ ،‬ته توهان ان کان بچي سگهو ٿا‪ ،‬جيڪڏهن توهان جو دل صاف ۽ بي داغ‬ ‫هجي؛ ۽ جيڪڏهن توهان پنهنجي باقي سڄي ڏينهن بغير ڪنهن شڪايت جي خدا جي خدمت ڪندا‪.‬‬ ‫‪ 21‬پنهنجون سڀ پريشانيون خداوند تي وجهو‪ ،‬۽ اهو انهن کي سڌو ڪندو‪ .‬اوهين شڪ ڪريو‪ ،‬خدا تي ايمان آڻيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهو سڀ‬ ‫ڪجه ڪري سگهي ٿو؛ هو اوهان کان پنهنجو غضب مٽائي سگهي ٿو‪ ،‬۽ اوهان کي مدد ۽ سلمتي موڪلي سگهي ٿو‪.‬‬ ‫لِ بهتر هو ته اهي‬ ‫‪ 22‬افسوس آهي انهن تي جيڪي شڪ ڪندا آهن‪ ،‬انهن تي جيڪي اهي ڳالهيون ٻڌندا ۽ انهن کي حقير سمجهندا‪ :‬انهن ء‬ ‫پيدا نه ٿين ها‪.‬‬ ‫پوِ مون هن کان پڇيو ته جانور جي مٿي تي چار رنگ هئا‪ .‬پر هن مون کي جواب ڏنو ته‪” ،‬تون وري به تجسس ۾ آهين جو تون انهن‬ ‫‪ 23‬ء‬ ‫شين بابت پڇين ٿي‪ .‬پر مون هن کي چيو‪ ،‬ليڊي‪ ،‬مون کي ڏيکاريو ته اهي ڇا آهن“‪.‬‬ ‫‪ 24‬ٻڌو‪ ،‬هن چيو؛ ڪارو رنگ جيڪو توهان ڏٺو آهي اهو ان دنيا کي ظاهر ڪري ٿو جنهن ۾ توهان رهو ٿا‪ .‬باهه ۽ خوني رنگ ظاهر‬ ‫ڪري ٿو ته هن دور کي باهه ۽ رت سان تباهه ٿيڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪ 25‬سون جو حصو اوهين آهيو‪ ،‬جيڪي ان مان بچي نڪتا آهيو‪ .‬ڇاڪاڻ ⁠تہ جيئن سون کي باهہ ۾ آزمايو ويندو آهي ۽ ڪارآمد بڻايو‬ ‫ويندو آهي‪ ،‬تيئن اوهين بہ اهڙي ءِ طرح آزمايا ويندا آهيو جيڪي هن دنيا جي ماڻهن ۾ رهندا آهيو‪.‬‬ ‫‪ 26‬تنهن ڪري‪ ،‬جيڪي آخر تائين برداشت ڪندا ۽ انهن جي ذريعي آزمايا ويندا‪ ،‬انهن کي پاڪ ڪيو ويندو‪ .‬۽ جيئن سون‪ ،‬هن آزمائش‬ ‫لِ‬ ‫سان‪ ،‬صاف ڪيو ويندو آهي ۽ پنهنجو گند وڃائي ڇڏيندو آهي‪ ،‬تيئن توهان به سڀ غم ۽ مصيبت کي اڇلئي ڇڏيندا‪ ،‬۽ منارو جي تعمير ء‬ ‫پاڪ ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪ 27‬پر اڇو رنگ ايندڙ دنيا جي وقت کي ظاهر ڪري ٿو‪ ،‬جنهن ۾ خدا جا چونڊيل رهندا‪ :‬ڇاڪاڻ ته خدا جا چونڊيل پاڪ ۽ بي داغ هوندا‬ ‫جيستائين دائمي زندگي نه گذاريندا‪.‬‬ ‫‪ 28‬تنهنڪري اوهين پاڪ ماڻهن جي ڪنن ۾ اهي ڳالهيون چوڻ کان نہ روڪيو‪ .‬هتي اوهان وٽ وڏي مصيبت جو مثال آهي جيڪو اچڻ‬ ‫لِ ڪجهہ بہ نہ ٿيندو‪ .‬تنهنڪري جيڪي ڳالهيون مون اوهان کي ٻڌايون آهن تن کي‬ ‫وارو آهي؛ جيڪو جيڪڏهن اوهين چاهيو تہ اوهان ء‬ ‫ياد رکو‪.‬‬ ‫‪ 29‬جڏهن هو ءِ گهڻو ڪجهه چئي چڪي هئي‪ ،‬تڏهن هو ءِ هلي وئي؛ پر مون کي نظر نه آيو ته هو ءِ ڪٿي وئي‪ .‬پر اوچتو مون هڪ آواز‬ ‫ٻڌو‪ ،‬۽ مان ڊڄي پوئتي موٽيس‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مون سوچيو ته اهو جانور منهنجي طرف اچي رهيو آهي‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Sindhi - The First Book of the Shepherd of Hermas, which is called His Visions by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu