Skip to main content

Sindhi - The Epistle to the Galatians

Page 1

‫گلتين‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح ۽ خدا پي ءُ جي وسيلي‪ ،‬جنھن کيس مئلن مان جياريو)‪.‬‬ ‫‪1‬پولس‪ ،‬ھڪڙو رسول آھي‪( ،‬نہ ماڻھن جي‪ ،‬نڪي ماڻھن جي‪ ،‬پر‬ ‫ي‬ ‫‪2‬۽ سڀني ڀائرن کي جيڪي مون سان گڏ آھن‪ ،‬گلتيا جي ڪليسيا ڏانھن‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان فضل ۽ سلمتي ھجي‪.‬‬ ‫‪3‬شل اوھان تي خدا پي ءُ ۽ اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫لُ ڏنو‪ ،‬تہ جيئن ھو اسان کي ھن موجوده بڇڙي دنيا مان ڇوٽڪارو ڏئي‪ ،‬خدا ۽ اسان جي پي ءُ‬ ‫‪4‬جنھن پنھنجو پاڻ کي اسان جي گناھن ء‬ ‫جي مرضي موجب‪.‬‬ ‫‪5‬جنھن جي واکاڻ ھميشہ ھميشہ تائين ٿيندي رھي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪6‬مون کي عجب ٿو لڳي تہ اوھين ايترو جلد انھي ءُ کان پري ٿي ويا آھيو جنھن اوھان کي مسيح جي فضل سان ڪنھن ٻي خوشخبري ءُ‬ ‫ڏانھن سڏيو‪.‬‬ ‫‪7‬جيڪو ٻيو نه آھي؛ پر اھڙا آھن جيڪي توھان کي تڪليف ڏين‪ ،‬۽ مسيح جي خوشخبري کي خراب ڪن‪.‬‬ ‫سواُ ٻي ڪا ٻي خوشخبري ءُ جي منادي ڪريون‪،‬‬ ‫‪8‬پر جيڪڏھن اسين‪ ،‬يا آسمان مان ڪو ملئڪ‪ ،‬اوھان کي انھي ءُ خوشخبري ءُ کان‬ ‫ء‬ ‫جيڪا اسان اوھان کي ٻڌائي آھي‪ ،‬تہ انھي ءُ تي لعنت ھجي‪.‬‬ ‫سواُ جيڪا اوھان کي‬ ‫‪9‬جھڙي ءُ طرح اسان اڳي چيو آھي‪ ،‬تيئن آ ءُ ھاڻي وري چوان ٿو تہ جيڪڏھن ڪو ماڻھو انھي ءُ خوشخبري ءُ کان‬ ‫ء‬ ‫ملي آھي‪ ،‬ٻي ڪا ٻي خوشخبري ٻڌائي‪ ،‬تہ انھي ءُ تي لعنت ھجي‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو جيڪڏھن‬ ‫‪10‬ڇالُ ⁠جو ھاڻي آ ءُ ماڻھن کي قائل ڪريان ٿو يا خدا؟ يا مان ماڻھن کي خوش ڪرڻ جي ڪوشش ڪريان ٿو؟‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫مون اڃا ماڻھن کي راضي ڪيو آھي‪ ،‬تہ مون کي مسيح جو خادم نہ ٿيڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪11‬پر ڀائرو‪ ،‬آ ءُ اوھان کي چوان ٿو تہ جيڪا خوشخبري مون بابت ٻڌائي ويئي آھي‪ ،‬سا ماڻھن جي نہ آھي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي ظاھر ٿيڻ سان‪.‬‬ ‫‪12‬ڇالُ ⁠جو اھو نہ مون کي ماڻھن کان مليو آھي ۽ نڪي مون کي سيکاريو ويو آھي‪ ،‬پر‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪13‬ڇالُ ⁠جو توھان ٻڌو آھي تہ منھنجي ڳالھ ٻولھ ماضي ءُ ۾ يھودين جي مذھب ۾‪ ،‬مون ڪيئن حد کان وڌيڪ خدا جي ڪليسيا کي‬ ‫ء‬ ‫ايذايو ۽ برباد ڪيو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ يھودين جي مذھب ۾ پنھنجي قوم جي ڪيترن ئي برابرن کان وڌيڪ فائدو حاصل ڪيو‪ ،‬۽ پنھنجي ابن ڏاڏن جي روايتن کان وڌيڪ‬ ‫غيرتمند ٿي‪.‬‬ ‫‪15‬پر جڏھن خدا جي مرضي ھئي‪ ،‬جنھن مون کي ما ءُ جي پيٽ مان ڌار ڪيو ۽ پنھنجي فضل سان مون کي سڏيو‪.‬‬ ‫لُ تہ آ ءُ غير قومن ۾ ھن جي تبليغ ڪريان ‪.‬فوري طور تي مون گوشت ۽ رت‬ ‫لُ تہ سندس فرزند مون ۾ ظاھر ڪري‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪16‬انھي ءُ ء‬ ‫سان نه ڪيو‪:‬‬ ‫‪17‬۽ نڪي آ ءُ يروشلم ڏانھن انھن ڏانھن ويس‪ ،‬جيڪي مون کان اڳ رسول ھئا ‪.‬پر آ ءُ عرب ۾ ويس ۽ وري دمشق ڏانھن موٽي آيس‪.‬‬ ‫لُ يروشلم ڏانھن ويس ۽ پندرھن ڏينھن ساڻس گڏ رھيس‪.‬‬ ‫پوُ آ ءُ پطرس کي ڏسڻ ء‬ ‫‪18‬پوُ ٽن سالن کان ء‬ ‫ء‬ ‫سواُ خداوند جي ڀا ءُ يعقوب جي‪.‬‬ ‫‪19‬پر ٻين رسولن مون کي نہ ڏٺو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪20‬ھاڻي جيڪي آ ءُ اوھان ڏانھن لکان ٿو‪ ،‬سو ڏسو‪ ،‬آ ءُ خدا جي آڏو ڪوڙو نہ آھيان‪.‬‬ ‫پوُ آ ءُ شام ۽ ڪليسيا جي علئقن ۾ ويس‪.‬‬ ‫‪21‬ان کان ء‬ ‫‪22‬۽ يھوديہ جي ڪليسيائن جي سامھون اڻڄاتل ھو‪ ،‬جيڪي مسيح ۾ ھئا‪.‬‬ ‫‪23‬پر انھن رڳو اھو ٻڌو ھو تہ جيڪو اڳي اسان کي ستائيندو ھو‪ ،‬سو ھاڻي انھي ءُ ايمان جي تبليغ ڪري ٿو‪ ،‬جنھن کي ھڪ دفعي برباد‬ ‫ڪيائين‪.‬‬ ‫‪24‬۽ انھن مون ۾ خدا جي واکاڻ ڪئي‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫پوُ آ ءُ وري برنباس سان گڏ يروشلم ڏانھن ويس ۽ طيطس کي بہ پاڻ سان گڏ وٺي ويس‪.‬‬ ‫‪1‬چوڏھن سالن کان ء‬ ‫‪2‬آ ءُ مڪاشفي ءُ سان مٿي چڙھيس ۽ انھن کي ٻڌايان ٿو جيڪا خوشخبري آ ءُ غير قومن ۾ ٻڌايان ٿو‪ ،‬پر انھن کي جن کي ذاتي طرح سان‬ ‫لُ تہ متان ڪنھن بہ طرح آ ءُ ڊوڙيان يا ڊوڙايان‪ ،‬سو اجائي‪.‬‬ ‫ٻڌايان ٿو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪3‬پر طيطس‪ ،‬جيڪو مون سان گڏ ھو‪ ،‬يوناني ھو‪ ،‬تنھن کي طھر ڪرائڻ تي مجبور نہ ڪيو ويو‪.‬‬ ‫لُ آيا ھئا‪ ،‬جيڪا اسان کي‬ ‫‪4‬۽ اھو اھو آھي تہ ڪوڙن ڀائرن جي ڪري بيخبري ۾ آيا‪ ،‬جيڪي اسان جي آزادي ءُ جي جاسوسي ڪرڻ ء‬ ‫لُ تہ اھي اسان کي غلمي ءُ ۾ آڻين‪.‬‬ ‫عيسي مسيح ۾ ملي آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ي‬ ‫‪5‬جنھن کي اسان تابعداري سان جاُ ڏني‪ ،‬نه‪ ،‬ھڪڙو ڪلڪ لُ نه ‪.‬ته جيئن خوشخبري جي سچائي توھان سان گڏ جاري رھي‪.‬‬ ‫‪6‬پر انھن مان جيڪي ڪجھھ لڳي رھيا ھئا‪( ،‬اھي جيڪي بہ ھئا‪ ،‬ان سان مون کي ڪو فرق نٿو پوي ‪:‬خدا ڪنھن ماڻھو ءُ کي قبول نہ ٿو‬ ‫لُ ڪجھ بہ نہ وڌايو‪.‬‬ ‫ڪري‬ ‫)‪:‬ڇالُ ⁠جو انھن مان جيڪي ڪجھہ نظر اچي رھيا ھئا‪ ،‬تن مون ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬پر ان جي برعڪس‪ ،‬جڏھن انھن ڏٺو تہ اڻ ⁠طھريلن جي خوشخبري مون کي ڏني ويئي‪ ،‬جھڙي ءُ طرح طھريلن جي خوشخبري‬ ‫پطرس کي ڏني ويئي‪.‬‬ ‫لُ اثر اندازي ءُ سان ڪم ڪيو‪ ،‬اھو ئي مون ۾ غير قومن جي حوالي سان‬ ‫ٿيڻ‬ ‫رسول‬ ‫جي‬ ‫ڪرائڻ‬ ‫طھر‬ ‫۾‬ ‫پطرس‬ ‫جنھن‬ ‫‪8‬ڇالُ ⁠جو‬ ‫(‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫زبردست ثابت ٿيو)‪.‬‬


‫گلتين‬

‫‪9‬جڏھن جيمس‪ ،‬ڪيفاس ۽ يوحنا‪ ،‬جيڪي ٿنڀا ھئا‪ ،‬سمجھندا ھئا تہ اھو فضل مون تي ڪيو ويو آھي‪ ،‬تڏھن انھن مون کي ۽ برنباس کي‬ ‫لُ تہ اسين غير قومن ڏانھن وڃون ۽ اھي طھر ڪرڻ وارن ڏانھن‪.‬‬ ‫رفاقت جا ساڄي ھٿ ڏنا ‪.‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ اڳتي ھو‪.‬‬ ‫ڪرڻ‬ ‫کي‬ ‫مون‬ ‫جيڪو‬ ‫آھي‬ ‫ئي‬ ‫‪.‬اھو‬ ‫ڪريون‬ ‫ياد‬ ‫کي‬ ‫غريبن‬ ‫‪10‬اھي رڳو چاھين ٿا ته اسان‬ ‫ء‬ ‫ڇالُ ⁠جو مٿس ملمت ٿيڻي ھئي‪.‬‬ ‫‪11‬پر جڏھن پطرس انتاخيا ۾ آيو‪ ،‬تڏھن مون ھن کي منھن ڏئي بيٺو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬ڇالُ ⁠جو اڳي يعقوب جي طرفان ڪي ماڻھو آيا‪ ،‬جيڪي غير قومن سان گڏ کائين ٿا‪ ،‬پر جڏھن اھي آيا‪ ،‬تڏھن انھن طھريل ماڻھن‬ ‫ء‬ ‫کان ڊڄندي پاڻ کي جدا ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪13‬ٻيا يھودي پڻ ساڻس گڏ گڏ ٿيا ‪.‬ايتري قدر جو برنباس پڻ انھن جي تڪرار سان گڏ ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪14‬پر جڏھن مون ڏٺو تہ اھي خوشخبري ءُ جي سچائي ءُ موجب سڌي ءُ طرح نہ ٿا ھلن‪ ،‬تڏھن مون انھن سڀني جي اڳيان پطرس کي چيو‬ ‫پوُ ڇو ٿو مجبور ڪرين؟ غير‬ ‫تہ ”جيڪڏھن تون يھودي ھوندي‪ ،‬غير قومن وانگر زندگي گذاريندو آھين ۽ يھودين وانگر نہ ٿو ھلي‪ ،‬تہ ء‬ ‫قومن کي يھودين وانگر رھڻ گھرجي؟‬ ‫‪15‬اسين جيڪي فطرتا ا يھودي آھيون ۽ غير قومن جا گنھگار نہ آھيون‪.‬‬ ‫لُ‬ ‫‪16‬ڇالُ ⁠جو اسين ڄاڻون ٿا تہ ماڻھو شريعت جي ڪمن سان نہ‪ ،‬پر‬ ‫عيسي مسيح جي ايمان جي ڪري سچار ثابت ٿئي ٿو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لُ تہ اسين شريعت جي ڪمن سان نہ پر مسيح جي ايمان جي ڪري سچار بڻجون ‪. :‬‬ ‫تہ اسين‬ ‫عيسي مسيح تي ايمان آندو آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ي‬ ‫ڇالُ ⁠جو شريعت جي ڪمن سان ڪوبہ جسم سچار نہ ٿيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوُ ڇا مسيح گناھہ جو‬ ‫‪17‬پر جيڪڏھن اسين مسيح جي وسيلي سچار ٿيڻ جي ڪوشش ٿا ڪريون‪ ،‬تڏھن پاڻ بہ گنھگار ثابت ٿيون‪ ،‬تہ ء‬ ‫وزير آھي؟ خدا نه ڪري‪.‬‬ ‫‪18‬ڇالُ ⁠جو جيڪڏھن آ ءُ انھن شين کي وري ٺاھيندس‪ ،‬جن کي مون برباد ڪيو آھي‪ ،‬تہ آ ءُ پاڻ کي ڏوھاري بڻائيندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لُ تہ خدا جي واسطي جيئرو رھان‪.‬‬ ‫‪19‬ڇالُ ⁠جو آ ءُ شريعت جي ڪري مئل آھيان‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫‪20‬مان مسيح سان گڏ صليب تي چاڙھيو ويو آھيان ‪:‬ان جي باوجود مان جيئرو آھيان ‪.‬اڃان تائين مان نه‪ ،‬پر مسيح مون ۾ جيئرو آھي ‪:‬۽‬ ‫جيڪا زندگي مان ھاڻي جسم ۾ جيئرو آھيان‪ ،‬مان خدا جي فرزند جي ايمان سان جيئرو آھيان‪ ،‬جنھن مون سان پيار ڪيو ۽ پاڻ کي منھنجي‬ ‫لُ ڏنو‪.‬‬ ‫پوُ مسيح بيڪار آھي‪.‬‬ ‫‪21‬آ ءُ خدا جي فضل کي مايوس نہ ٿو ڪريان‪،‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو جيڪڏھن سچائي شريعت سان ملي ٿي تہ ء‬ ‫ء‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫عيسي‬ ‫لُ تہ اوھين سچائي ءُ جي تابعداري نہ ڪريو‪ ،‬جنھن جي اکين اڳيان‬ ‫‪1‬اي بيوقوف گلتين‪ ،‬جنھن اوھان کي جادو ڪيو آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ي‬ ‫مسيح کي اوھان جي وچ ۾ صليب تي چاڙھيو ويو آھي؟‬ ‫‪2‬آ ءُ اوھان مان رڳو اھو سکيان تہ اوھان کي روح شريعت جي عملن جي ڪري مليو يا ايمان جي ٻڌڻ سان؟‬ ‫‪3‬اوھين ايترا بيوقوف آھيو ڇا؟ روح ۾ شروع ٿيڻ کان پوُ‪ ،‬ڇا توھان ھاڻي جسم جي ڪري ڪامل بڻيل آھيو؟‬ ‫‪4‬ڇا توھان تمام گھڻيون تڪليفون اجايا آھن؟ جيڪڏھن اھو اڃا تائين بيڪار آھي‪.‬‬ ‫‪5‬تنھنڪري جيڪو اوھان جي روح جي خدمت ڪري ٿو ۽ اوھان ۾ معجزا ڪري ٿو‪ ،‬سو اھو شريعت جي ڪمن سان ڪري ٿو يا ايمان‬ ‫جي ٻڌڻ سان؟‬ ‫لُ سچائي شمار ٿيو‪.‬‬ ‫‪6‬جھڙي ءُ طرح ابراھيم خدا تي ايمان آندو ۽ اھو ھن ء‬ ‫‪7‬تنھنڪري اوھين ڄاڻو ٿا تہ جيڪي ايمان وارا آھن سي ئي ابراھيم جو اولد آھن‪.‬‬ ‫‪8‬۽ پاڪ لکت‪ ،‬اڳڪٿي ڪري ٿو ته خدا غير قومن کي ايمان جي وسيلي سچار بڻائيندو‪ ،‬ابراھيم جي خوشخبري کان اڳ ۾ تبليغ ڪئي‬ ‫وئي‪" ،‬توھان ۾ سڀني قومن کي برڪت ملندي‪.‬‬ ‫‪9‬تنھنڪري جيڪي ايمان وارا آھن تن کي ايماندار ابراھيم سان برڪت ملي‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو لکيل آھي تہ ”جيڪو انھن سڀني ڳالھين تي عمل نہ‬ ‫‪10‬ڇالُ ⁠جو جيتري قدر شريعت جا ڪم آھن سي لعنت ھيٺ آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڪري‪ ،‬جيڪي شريعت جي ڪتاب ۾ لکيل آھن‪ ،‬تن تي لعنت ھجي‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو سچار ايمان جي ڪري جيئرو‬ ‫‪11‬پر اھو ظاھر آھي تہ ڪوبہ ماڻھو شريعت جي ڪري خدا جي نظر ۾ سچار نہ ٿو ٿئي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫رھندو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ شريعت ايمان جي نه آھي‪ ،‬پر‪ ،‬جيڪو انھن تي عمل ڪندو‪ ،‬سو انھن ۾ جيئرو رھندو‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو لکيل آھي تہ ”سڀني تي‬ ‫لُ لعنت آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬مسيح اسان کي شريعت جي لعنت کان ڇوٽڪارو ڏياريو آھي‪ ،‬جيڪو اسان جي ء‬ ‫لعنت ھجي جيڪو وڻ تي لھي ٿو‪.‬‬ ‫لُ تہ اسين ايمان جي وسيلي روح جو واعدو حاصل‬ ‫ُ‬ ‫‪.‬انھي‬ ‫اچي‬ ‫وسيلي‬ ‫جي‬ ‫مسيح‬ ‫تي‬ ‫قومن‬ ‫غير‬ ‫‪14‬تہ جيئن ابراھيم جي برڪت‬ ‫عيسي‬ ‫ء ء‬ ‫ي‬ ‫ڪري سگھون‪.‬‬ ‫‪15‬ڀائرو‪ ،‬مان ماڻھن جي انداز موجب ڳالھايان ٿو ‪.‬جيتوڻيڪ اھو آھي پر ھڪڙي ماڻھو ءُ جو عھد‪ ،‬پر جيڪڏھن اھو تصديق ٿيل آھي‪،‬‬ ‫ڪو ماڻھو ان کي رد نٿو ڪري‪ ،‬يا ان ۾ اضافو نٿو ڪري‪.‬‬ ‫‪16‬ھاڻي ابراھيم ۽ سندس نسل جا واعدا ڪيا ويا ‪.‬ھن نه چيو‪ ،‬۽ ٻج‪ ،‬جيئن گھڻن مان؛ پر ھڪڙي جي طور تي‪ ،‬۽ تنھنجي ٻج ڏانھن‪،‬‬ ‫جيڪو مسيح آھي‪.‬‬ ‫پوُ ٺھيو‪ ،‬تن کي رد نٿو‬ ‫‪17‬۽ اھو آ ءُ چوان ٿو تہ اھو عھدو‪ ،‬جيڪو خدا کان اڳ مسيح ۾ ثابت ٿيو‪ ،‬اھو شريعت‪ ،‬جيڪو چار سؤ ٽيھہ سال ء‬ ‫لُ تہ اھو واعدو بي اثر ٿئي‪.‬‬ ‫ڪري سگھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪18‬ڇالُ ⁠جو جيڪڏھن ميراث شريعت جي آھي تہ اھا وڌيڪ واعدي جي نہ آھي‪ ،‬پر خدا ابراھيم کي واعدي موجب ڏني‪.‬‬ ‫ء‬


‫گلتين‬

‫‪19‬پوُ شريعت جي خدمت ڇو ٿي ڪري؟ اھو اضافو ڪيو ويو ڏوھن جي ڪري‪ ،‬جيستائين ٻج اچي جنھن سان واعدو ڪيو ويو ھو ‪.‬۽‬ ‫ء‬ ‫اھو فرشتن طرفان ثالث جي ھٿ ۾ مقرر ڪيو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪20‬ھاڻي ثالث ھڪڙو نہ آھي‪ ،‬پر خدا ھڪڙو آھي‪.‬‬ ‫پوُ شريعت خدا جي واعدن جي خلف آھي؟ خدا نه ڪري ‪:‬ڇاڪاڻ ته جيڪڏھن ڪو اھڙو قانون ڏنو وڃي ھا جيڪو زندگي ڏئي‬ ‫‪21‬ڇا ء‬ ‫سگھي ھا‪ ،‬حقيقت ۾ سچائي قانون جي ذريعي ھجڻ گھرجي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي ايمان سان ڪيل واعدو انھن کي ڏنو وڃي جيڪي‬ ‫لُ تہ‬ ‫‪22‬پر لکت سڀني کي گناھ جي ھيٺان ختم ڪيو آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ي‬ ‫ايمان آڻين‪.‬‬ ‫پوُ ظاھر ٿيڻو ھو‪.‬‬ ‫‪23‬پر ايمان جي اچڻ کان اڳ‪ ،‬اسان کي شريعت جي ھيٺان رکيو ويو ھو‪ ،‬انھي ءُ ايمان تائين‪ ،‬جيڪو ء‬ ‫لُ تہ اسين ايمان جي وسيلي‬ ‫‪24‬تنھنڪري شريعت اسان جي اسڪول جي ماستر ھئي‪ ،‬جيڪا اسان کي مسيح وٽ وٺي اچي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫سچار بڻجون‪.‬‬ ‫پوُ اسين ھاڻي اسڪول جي ماستر جي ماتحت نہ رھيا آھيون‪.‬‬ ‫‪25‬پر ايمان اچڻ کان ء‬ ‫عيسي مسيح تي ايمان آڻڻ جي ڪري خدا جا ٻار آھيو‪.‬‬ ‫‪26‬ڇالُ ⁠جو اوھين سڀيئي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪27‬ڇالُ ⁠جو اوھان مان جن بہ بپتسما ورتي آھي تن مسيح کي پھرايو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي ۾‬ ‫مسيح‬ ‫سڀيئي‬ ‫اوھين‬ ‫⁠جو‬ ‫عورت‪،‬‬ ‫نڪو‬ ‫آھي‬ ‫نر‬ ‫نڪو‬ ‫آزاد‪،‬‬ ‫نڪو‬ ‫۽‬ ‫آھي‬ ‫ٻانھو‬ ‫نڪو‬ ‫يوناني‪،‬‬ ‫نڪو‬ ‫۽‬ ‫آھي‬ ‫يھودي‬ ‫‪28‬نڪو‬ ‫ڇالُ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ھڪ آھيو‪.‬‬ ‫پوُ اوھين ابراھيم جو اولد آھيو ۽ واعدي موجب وارث آھيو‪.‬‬ ‫‪29‬جيڪڏھن اوھين مسيح جا آھيو تہ ء‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬ھاڻي آ ءُ چوان ٿو تہ وارث‪ ،‬جيستائين ٻار آھي‪ ،‬تيستائين ڪنھن نوڪر کان ڪوبہ فرق نہ ٿو رکي‪ ،‬جيتوڻيڪ ھو سڀني جو مالڪ آھي‪.‬‬ ‫‪2‬پر پي ءُ جي مقرر ڪيل وقت تائين استادن ۽ حاڪمن جي ماتحت آھي‪.‬‬ ‫‪3‬ائين ئي اسين‪ ،‬جڏھن ٻار ھئاسين‪ ،‬تڏھن دنيا جي غلمي ءُ ۾ ھئاسين‪.‬‬ ‫‪4‬پر جڏھن وقت پورو ٿيو‪ ،‬تڏھن خدا پنھنجو فرزند موڪليو‪ ،‬جيڪو ھڪڙي عورت مان ٺھيل آھي‪ ،‬جيڪو شريعت جي ماتحت آھي‪.‬‬ ‫لُ تہ اسان کي گود وٺڻ جو اولد ملي‪.‬‬ ‫لُ جيڪي شريعت جي ماتحت ھئا‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪5‬انھن کي ڇڏائڻ ء‬ ‫‪6‬۽ ڇاڪاڻ ⁠تہ اوھين فرزند آھيو‪ ،‬تنھنڪري خدا پنھنجي فرزند جو روح اوھان جي دلين ۾ موڪليو آھي‪ ،‬اھو روئي ٿو‪ ،‬ابا‪ ،‬ابا‪.‬‬ ‫‪7‬تنھنڪري تون وڌيڪ نوڪر نه آھين‪ ،‬پر ھڪڙو پٽ آھين ‪.‬۽ جيڪڏھن ھڪڙو پٽ آھي‪ ،‬تہ مسيح جي وسيلي خدا جو وارث آھي‪.‬‬ ‫‪8‬تڏھن بہ جڏھن اوھين خدا کي نہ ڄاتو‪ ،‬تڏھن انھن جي خدمت ڪيائون‪ ،‬جيڪي فطرتي طور تي خدا ناھن‪.‬‬ ‫‪9‬پر ھاڻي جڏھن اوھين خدا کي سڃاڻي چڪا آھيو‪ ،‬يا خدا کي سڃاڻي چڪا آھيو‪ ،‬تڏھن اوھين وري ڪيئن انھن ڪمزور ۽ بيڪار عناصر‬ ‫ڏانھن موٽيو ٿا‪ ،‬جن جي وري غلمي ءُ ۾ رھڻ چاھيو ٿا؟‬ ‫‪10‬اوھين ڏينھن‪ ،‬مھينن‪ ،‬وقتن ۽ سالن کي ڏسندا آھيو‪.‬‬ ‫‪11‬آ ءُ اوھان کان ڊڄان ٿو‪ ،‬متان مون اوھان جي محنت اجائي ٿي ڇڏي‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالُ ⁠جو مان آھيان جيئن توھان آھيو ‪:‬توھان مون کي ڪڏھن به‬ ‫‪12‬ڀائرو‪ ،‬آ ءُ اوھان کي عرض ٿو ڪريان‪ ،‬جيئن آ ءُ آھيان‪ ،‬تيئن ٿيو‬ ‫ء‬ ‫زخمي نه ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪13‬اوھين ڄاڻو ٿا تہ ڪيئن جسماني ڪمزوري ءُ جي ڪري مون پھريون ڀيرو اوھان کي خوشخبري ءُ جي منادي ڪئي ھئي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ منھنجو امتحان جيڪو منھنجي جسم ۾ ھو تنھن کي توھان ناڪار ڪيو‪ ،‬نڪي رد ڪيو ‪.‬پر مون کي خدا جي فرشتي وانگر قبول‬ ‫ڪيو‪ ،‬جيئن مسيح عيسى‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو آ ءُ اوھان کي ٻڌايان ٿو‪ ،‬تہ جيڪڏھن اھو ممڪن ھجي ھا تہ‬ ‫‪15‬پوُ اھا برڪت ڪٿي آھي جنھن جي توھان ڳالھائي رھيا ھئا؟‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫اوھين پنھنجون اکيون ڪڍي مون کي ڏيو ھا‪.‬‬ ‫‪16‬تنھنڪري آ ءُ اوھان جو دشمن ٿيان ڇا‪ ،‬جو آ ءُ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان؟‬ ‫‪17‬اھي جوش سان توھان کي متاثر ڪن ٿا‪ ،‬پر سٺو نه ‪.‬ھا‪ ،‬اھي توھان کي خارج ڪندا‪ ،‬ته توھان انھن کي متاثر ڪري سگھو ٿا‪.‬‬ ‫‪18‬پر اھو چڱو آھي جو جوش سان ھميشہ چڱي ءُ ڳالھ ۾ متاثر رھو‪ ،‬۽ نہ رڳو جڏھن آ ءُ اوھان وٽ موجود ھجان‪.‬‬ ‫‪19‬منھنجا ننڍڙا ٻار‪ ،‬جن مان آ ءُ وري جنم وٺي رھيو آھيان‪ ،‬جيستائين مسيح اوھان ۾ پيدا نہ ٿئي‪.‬‬ ‫‪20‬مان ھاڻي توھان سان گڏ ھجڻ چاھيان ٿو‪ ،‬۽ پنھنجو آواز تبديل ڪرڻ چاھيان ٿو ‪.‬ڇاڪاڻ ته مون کي توھان تي شڪ آھي‪.‬‬ ‫‪21‬مون کي ٻڌايو‪ ،‬اوھين جيڪي شريعت جي تابع رھڻ چاھيو ٿا‪ ،‬ڇا اوھين شريعت کي نہ ٿا ٻڌو؟‬ ‫‪22‬ڇالُ ⁠جو لکيل آھي تہ ابراھيم کي ٻہ پٽ ھئا‪ ،‬ھڪڙو ٻانھي مان ۽ ٻيو آزاد عورت مان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬پر اھو جيڪو ٻانھي مان ھو‪ ،‬سو جسماني طور پيدا ٿيو ‪.‬پر ھو آزاد عورت جي واعدي سان ھو‪.‬‬ ‫‪:‬ڇالُ ⁠جو اھي ٻه معاھدا آھن ‪.‬جيڪو سينا جبل مان آھي‪ ،‬جيڪو غلمي ڏانھن جنس پيدا ڪري ٿو‪،‬‬ ‫‪24‬ڪھڙين ڳالھين جو تمثيل آھي‬ ‫ء‬ ‫جيڪو آگر آھي‪.‬‬ ‫‪25‬ڇالُ ⁠جو ھي آگر عرب ۾ سينا جبل آھي ۽ يروشلم کي جواب ڏئي ٿو جيڪو ھاڻي آھي ۽ پنھنجي ٻارن سان گڏ غلمي ءُ ۾ آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬پر يروشلم جيڪو مٿي آھي‪ ،‬اھو آزاد آھي‪ ،‬جيڪو اسان سڀني جي ما ءُ آھي‪.‬‬ ‫‪27‬ڇالُ ⁠جو لکيل آھي تہ ”خوش ٿيو‪ ،‬اي بنجر آھيو جن کي پيٽ نہ آھي ‪.‬اٿي بيٺو ۽ روُ‪ ،‬تون جيڪو تڪليف نه ٿو ڪرين‪ ،‬ڇو ته‬ ‫ء‬ ‫ويران عورت کان وڌيڪ ٻار آھن جن کي مڙس آھي‪.‬‬ ‫‪28‬ھاڻي اسين ڀائرو‪ ،‬اسحاق وانگر‪ ،‬واعدي جا ٻار آھيون‪.‬‬


‫گلتين‬

‫پوُ پيدا ٿيو‪،‬‬ ‫پوُ انھي ءُ ماڻھو ءُ کي ستائيندو ھو‪ ،‬جيڪو جسماني طور پيدا ٿيو ھو‪ ،‬انھي ءُ کي ستائيندو ھو‪ ،‬جيڪو روح کان ء‬ ‫‪29‬پر جيئن ء‬ ‫ائين ئي ھاڻي آھي‪.‬‬ ‫‪30‬تڏھن بہ لکت ۾ ڇا ٿو چوي؟ ٻانھي ۽ ان جي پٽ کي ٻاھر ڪڍي ڇڏيو ‪:‬ڇو جو ٻانھي جو پٽ آزاد عورت جي پٽ سان گڏ وارث نه‬ ‫ٿيندو‪.‬‬ ‫‪31‬تنھنڪري اي ڀائرو‪ ،‬اسين غلمي ءُ جا ٻار نہ‪ ،‬پر آزادن جا ٻار آھيون‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري انھي ءُ آزادي ءُ ۾ قائم رھو‪ ،‬جنھن سان مسيح اسان کي آزاد ڪيو آھي ۽ وري غلمي ءُ جي ءجني ءُ ۾ نہ ڦاسو‪.‬‬ ‫‪2‬ڏسو‪ ،‬آ ءُ پولس اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ جيڪڏھن اوھين طھر ڪرائيندا‪ ،‬تہ مسيح جو اوھان کي ڪوبہ فائدو نہ ٿيندو‪.‬‬ ‫لُ وري شاھدي ٿو ڏيان تہ ھو سڄي شريعت تي عمل ڪرڻ جو قرضدار آھي‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالُ ⁠جو آ ءُ ھر ھڪ طھر ٿيل ماڻھو ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫‪4‬مسيح جو اوھان تي ڪوبہ اثر نہ آھي‪ ،‬جيڪو اوھان مان ڪنھن کي شريعت جي وسيلي سچار بڻايو وڃي ‪.‬توھان فضل کان گر ٿي ويا‬ ‫آھيو‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالُ ⁠جو اسين پاڪ روح جي وسيلي ايمان جي وسيلي سچائي ءُ جي اميد جا منتظر آھيون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي مسيح ۾ نہ طھرائڻ جو ڪوبہ فائدو آھي ۽ نڪي غير طھرائڻ جو ‪.‬پر ايمان جيڪو پيار سان ڪم ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪6‬ڇالُ ⁠جو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪7‬اوھين چڱي ءُ طرح ڊوڙيا ‪.‬ڪنھن توھان کي روڪيو آھي ته توھان سچ جي اطاعت نه ڪريو؟‬ ‫‪8‬اھو قائل انھي ءُ جي طرفان نہ آھي جيڪو اوھان کي سڏي ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬ھڪڙو ٿورڙو خميري سڄي ڍڳي کي ڇٽي ٿو‪.‬‬ ‫‪10‬مون کي خداوند جي معرفت اوھان تي يقين آھي‪ ،‬تہ اوھين ڪنھن ٻئي جي خيال ۾ نہ رھندؤ‪ ،‬پر جيڪو اوھان کي ڏکوئيندو‪ ،‬تنھن کي‬ ‫پوُ اھو ڪير بہ ھجي‪.‬‬ ‫سزا ملندي‪ ،‬ء‬ ‫پوُ صليب جو ڏوھه ختم ٿي ويو آھي‪.‬‬ ‫پوُ مون کي ايذا ءُ ڇو ٿو سھي؟ ء‬ ‫‪11‬۽ آ ءُ ڀائرو‪ ،‬جيڪڏھن آ ءُ طھر جي تبليغ ٿو ڪريان‪ ،‬تہ ء‬ ‫‪12‬آ ءُ چاھيان ٿو تہ اھي بہ کٽي وڃن جيڪي تو کي تڪليف ڏين‪.‬‬ ‫لُ استعمال نه ڪريو‪ ،‬پر‬ ‫لُ سڏيو ويو آھي ‪.‬آزادي ءُ کي صرف جسماني طور ڪنھن موقعي ء‬ ‫‪13‬ڇالُ ⁠جو ڀائرو‪ ،‬اوھان کي آزادي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫محبت سان ھڪ ٻئي جي خدمت ڪريو‪.‬‬ ‫‪14‬ڇالُ ⁠جو سڄي شريعت ھڪڙي لفظ ۾ پوري ٿئي ٿي‪ ،‬انھي ءُ ۾ بہ ‪.‬تون پنھنجي پاڙيسري ءُ سان پاڻ جھڙو پيار ڪر‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬پر جيڪڏھن اوھين ھڪٻئي کي چڪ ۽ کائي رھيا آھيو تہ خبردار رھجو تہ ھڪ ٻئي کي کائي نہ وڃو‪.‬‬ ‫پوُ اوھين جسماني خواھشن پوري نہ ڪندا‪.‬‬ ‫‪16‬تنھنڪري آ ءُ چوان ٿو تہ پاڪ روح ۾ ھلندا رھو‪ ،‬تہ ء‬ ‫‪17‬ڇالُ ⁠جو جسم روح جي خلف آھي ۽ روح جسم جي خلف آھي‪ ،‬۽ اھي ھڪ ٻئي جي خلف آھن‪ ،‬تنھنڪري اوھين اھي ڪم‬ ‫ء‬ ‫ڪري نہ سگھندا جيڪي توھان چاھيو ٿا‪.‬‬ ‫‪18‬پر جيڪڏھن اوھين پاڪ روح جي ھدايت ۾ ھجو تہ شريعت جي تابع نہ آھيو‪.‬‬ ‫‪19‬ھاڻي جسم جا ڪم پڌرا آھن‪ ،‬جيڪي ھي آھن ‪.‬زنا‪ ،‬زنا‪ ،‬ناپاڪي‪ ،‬فحش‪،‬‬ ‫‪20‬بت پرستي‪ ،‬جادوگري‪ ،‬نفرت‪ ،‬اختلف‪ ،‬مشابہت‪ ،‬غضب‪ ،‬جھيڙو‪ ،‬فساد‪ ،‬بدعت‪،‬‬ ‫‪21‬حسد‪ ،‬قتل‪ ،‬شرابي‪ ،‬بدمعاشي‪ ،‬وغيره وغيره ‪:‬جن بابت مان توھان کي اڳيئي ٻڌايان ٿو‪ ،‬جيئن مون توھان کي اڳئين وقت ۾ پڻ ٻڌايو آھي‪،‬‬ ‫تہ جيڪي اھڙا ڪم ڪن ٿا سي خدا جي بادشاھت جا وارث نہ ٿيندا‪.‬‬ ‫‪22‬پر پاڪ روح جو ميوو آھي پيار‪ ،‬خوشي‪ ،‬اطمينان‪ ،‬صبر‪ ،‬نرمي‪ ،‬نيڪي‪ ،‬ايمان‪،‬‬ ‫‪23‬نرمي‪ ،‬نرمي ‪:‬اھڙن جي خلف ڪو به قانون ناھي‪.‬‬ ‫‪24‬۽ جيڪي مسيح جا آھن تن جسم کي پيارن ۽ خواھشنن سان صليب تي چاڙھيو آھي‪.‬‬ ‫‪25‬جيڪڏھن اسين پاڪ روح ۾ رھون ٿا تہ اسان کي بہ پاڪ روح ۾ ھلڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪26‬اچو تہ اجايو عزت جا خواھش نہ ڪريون‪ ،‬ھڪ ٻئي کي ناراض ڪريون ۽ ھڪ ٻئي سان حسد ڪريون‪.‬‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫‪1‬ڀائرو‪ ،‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو ڪنھن عيب ۾ ڦاسي پوي‪ ،‬تڏھن اوھين روحاني آھيو‪ ،‬اھڙي ماڻھو ءُ کي حليمي ءُ جي جذبي سان بحال‬ ‫ڪريو ‪.‬پاڻ تي غور ڪر‪ ،‬متان تو کي به آزمايو وڃي‪.‬‬ ‫‪2‬اوھين ھڪٻئي جا بار کڻو ۽ اھڙي ءُ طرح مسيح جي شريعت کي پورو ڪريو‪.‬‬ ‫شيُ سمجھي ٿو‪ ،‬پر ھو ڪجھہ بہ نہ آھي‪ ،‬تہ ھو پاڻ کي ٺڳي ٿو‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالُ ⁠جو جيڪڏھن ڪو ماڻھو پاڻ کي ڪا‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫پوُ ھو رڳو پنھنجي ءُ ۾ ئي خوش ٿئي‪ ،‬نڪي ڪنھن ٻئي ۾‪.‬‬ ‫‪4‬پر ھر ماڻھو ءُ کي گھرجي تہ پنھنجي ڪم کي ثابت ڪري‪ ،‬ء‬ ‫‪5‬ڇالُ ⁠جو ھر ماڻھو پنھنجو بار پاڻ کڻندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬جنھن کي ڪلم ۾ سيکاريو ويو آھي سو انھي ءُ سان ڳالھائي ٿو جيڪو سڀني سٺين شين ۾ سيکاري ٿو‪.‬‬ ‫‪:‬ڇالُ ⁠جو جيڪو ماڻھو پوکيندو سو ئي لڻيندو‪.‬‬ ‫‪7‬فريب نه ٿيو؛ خدا سان ٺٺوليون نه ڪيون وينديون آھن‬ ‫ء‬ ‫لُ پوکي ٿو سو پاڪ روح مان‬ ‫لُ پوکيندو سو ان جي گوشت مان فساد لٽيندو ‪.‬پر جيڪو پاڪ روح ء‬ ‫‪8‬ڇالُ ⁠جو جيڪو پنھنجي جسم ء‬ ‫ء‬ ‫ابدي زندگي لڻيندو‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو جيڪڏھن اسين ھوش ۾ نہ رھون‪ ،‬تہ مقرر وقت تي لڻينداسين‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اچو تہ چڱا ڪم ڪندي ٿڪجي نہ وڃون‪،‬‬ ‫ء‬


‫گلتين‬

‫‪10‬تنھنڪري جيئن اسان کي موقعو ملي‪ ،‬اچو تہ سڀني ماڻھن سان نيڪي ڪريون‪ ،‬خاص ڪري انھن سان جيڪي ايمان جي گھراڻي مان‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪11‬اوھين ڏسو ٿا تہ مون اوھان ڏانھن پنھنجي ھٿ سان ڪيترو وڏو خط لکيو آھي‪.‬‬ ‫لُ مجبور ڪن ٿا ‪.‬رڳو ائين نه ٿئي ته اھي مسيح‬ ‫‪12‬جيڪي ماڻھو جسماني طور صاف سٿرا ٿيڻ گھرن ٿا‪ ،‬سي اوھان کي طھر ڪرائڻ ء‬ ‫لُ ايذا ءُ برداشت ڪن‪.‬‬ ‫جي صليب ء‬ ‫‪13‬ڇالُ ⁠جو جيڪي طھر ٿيل آھن سي پاڻ بہ شريعت تي عمل نٿا ڪن ‪.‬پر اوھان جو طھر ڪرائڻ گھران ٿو‪ ،‬تہ جيئن اھي اوھان جي‬ ‫ء‬ ‫جسم ۾ فخر ڪن‪.‬‬ ‫لُ صليب تي‬ ‫سواُ اسان جي خداوند‬ ‫‪14‬پر خدا نہ ڪري تہ آ ءُ فخر ڪريان‪،‬‬ ‫عيسي مسيح جي صليب تي‪ ،‬جنھن جي وسيلي دنيا مون ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫چاڙھي ويئي آھي ۽ آ ءُ دنيا ء‬ ‫عيسي مسيح ۾ نہ طھر ڪنھن ڪم جو فائدو ڏئي ٿو ۽ نڪي اڻ ⁠طھرائڻ‪ ،‬بلڪ نئين مخلوق آھي‪.‬‬ ‫‪15‬ڇالُ ⁠جو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫سلء ءم ءو ءرحس ءمًا ءو ل‬ ‫لء ءِس ءسرائءيلء‪.‬‬ ‫‪16‬و ءل ت ء سعلء ءمونء اللذءينء يءقءولءوا يء سسلء ءم ءو ءرحس ءمًا ءوال ل‬ ‫ء‬ ‫عيسي جا نشان کڻان ٿو‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو آ ءُ پنھنجي جسم ۾ خداوند‬ ‫پوُ ڪوبہ ماڻھو مون کي تڪليف نہ ڏي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬ھاڻي کان ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جو فضل اوھان جي روح تي ھجي ‪.‬آمين( ‪.‬روم کان لکيل گليٽس ڏانھن)‪.‬‬ ‫‪18‬ڀائرو‪ ،‬اسان جي خداوند‬ ‫ي‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Sindhi - The Epistle to the Galatians by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu