Sindhi - The Epistle of James

‫جيمس‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح جي ٻانھي آھي‪ ،‬انھن ٻارھن قبيلن کي جيڪي پکڙيل آھن‪ ،‬الم ڏجو‪.‬‬ ‫‪1‬يعقوب‪ ،‬جيڪو خدا ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪2‬منھنجا ڀائرو‪ ،‬جڏھن اوھين مختلف آزمائشن ۾ پوندؤ‪ ،‬تڏھن ان کي تمام خوشي امجھو‪.‬‬ ‫‪3‬االِ ⁠جو اھو ڄاڻو تہ اوھان جي ايمان جي ڪوشش صبر جو ڪم آڻيندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫شيِ جي گھٽتائي نہ ڪريو‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھين ڪامل ۽ مڪمل ٿي وڃو‪ ،‬ڪنھن بہ‬ ‫ء‬ ‫‪4‬پر صبر کي پنھنجي پوري ڪم ڪرڻ ڏيو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪5‬جيڪڏھن اوھان مان ڪنھن ۾ دانائي ءِ جي گھٽتائي آھي‪ ،‬تہ اھو خدا کان گھري‪ ،‬جيڪو اڀني ماڻھن کي خوشي ءِ اان ڏئي ٿو‪ ،‬پر ھمت‬ ‫نہ ٿو ڏئي ‪.‬۽ اھو کيس ڏنو ويندو‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو جيڪو لڙڪ ٿو ااھو امنڊ جي موج وانگر آھي جيڪو وا ءِ اان اااليو وڃي‬ ‫‪6‬پر ھو ايمان اان گھري‪ ،‬ڪابہ ھلڪو نہ ٿئي‬ ‫ء‬ ‫ٿو‪.‬‬ ‫شيِ ملندي‪.‬‬ ‫‪7‬االِ ⁠جو اھو ماڻھو اھو نہ امجھي تہ کيس خداوند جي ڪا‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪8‬ٻٻري دماغ وارو ماڻھو پنھنجي مڙني طريقن ۾ غير مستحڪم آھي‪.‬‬ ‫‪9‬پستي ءِ جو ڀا اِ خوش ٿئي انھي ءِ ڪري جو اھو مٿاھين آھي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھو گاھ جي گل وانگر مري ويندو‪.‬‬ ‫‪10‬پر دولتمند‪ ،‬انھي ءِ ڪري گھٽ ڪيو ويندو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬االِ ⁠جو اج ٻرندڙ گرمي ءِ اان جلد اڀرندو آھي‪ ،‬پر اھو گھاس اڪي ويندو آھي ۽ ان جا گل ڪري پوندا آھن‪ ،‬۽ ان جي فيشن جي‬ ‫ء‬ ‫نعمت ناس ٿي ويندي آھي‪ ،‬اھڙي ءِ طرح امير ماڻھو ءِ کي پنھنجي واٽن ۾ ڦااائي ويندي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو جڏھن کيس آزمايو ويندو تہ کيس زندگي ءِ جو تاج ملندو‪،‬‬ ‫‪12‬اڀاڳو آھي اھو ماڻھو جيڪو آزمائش کي برداشت ڪري ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جنھن جو واعدو خداوند انھن اان ڪيو آھي جيڪي ااڻس پيار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو خدا نہ برائي ءِ اان آزمائي ٿو‪،‬‬ ‫‪13‬جڏھن ڪو ماڻھو آزمائي ٿو‪ ،‬تڏھن اھو نہ چوندو تہ ”آ ءِ خدا جي طرفان آزمايو ويو آھيان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫نڪي ھو ڪنھن ماڻھو ءِ کي آزمائي ٿو‪.‬‬ ‫‪14‬پر ھر ڪنھن ماڻھو ءِ کي آزمايو ويندو آھي‪ ،‬جڏھن ھو پنھنجي نفس جي خواھش ۽ للچ ۾ ڦااي پوندو آھي‪.‬‬ ‫‪15‬پوِ جڏھن خواھش پيدا ٿئي ٿي‪ ،‬تڏھن اھا گناھہ کي جنم ڏئي ٿي‪ ،‬۽ گناھہ‪ ،‬جڏھن اھو پورو ٿئي ٿو‪ ،‬موت کي جنم ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬اي منھنجا پيارا ڀائرو‪ ،‬غلطي نه ڪريو‪.‬‬ ‫‪17‬ھر اٺي بخشش ۽ ھر ڪامل بخشش مٿئين طرف کان آھي‪ ،‬۽ روشني ءِ جي پي اِ وٽان ھيٺ لھي ٿي‪ ،‬جنھن ۾ نہ ڪا ڦيرگھير آھي‪،‬‬ ‫نڪي ڦيرائڻ جو پااو‪.‬‬ ‫‪18‬ھن پنھنجي مرضي ءِ اان ااان کي اچ جي ڪلم اان ڄاتو‪ ،‬تہ جيئن ااين اندس مخلوقات جو پھريون ميوو ھجون‪.‬‬ ‫‪19‬تنھنڪري اي منھنجا پيارا ڀائرو‪ ،‬ھر ڪنھن ماڻھو ءِ کي ٻڌڻ ۾ تڪڙو‪ ،‬ڳالھائڻ ۾ است ۽ غضب ۾ است ٿيڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪20‬االِ ⁠جو ماڻھو ءِ جو غضب خدا جي اچائي ءِ جو ڪم نہ ٿو ڪري‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬تنھنڪري ھر قسم جي گندگي ۽ فضول خرچي ءِ کي اڏي ڏيو ۽ نرمي ءِ اان انھي ءِ لفظ کي قبول ڪريو‪ ،‬جيڪو اوھان جي جان بچائي‬ ‫اگھي ٿو‪.‬‬ ‫‪22‬پر اوھين ڪلم تي عمل ڪرڻ وارا ٿيو ۽ رڳو ٻڌندڙ ئي نہ ٿيو‪ ،‬پنھنجي پاڻ کي ٺڳيو‪.‬‬ ‫‪23‬االِ ⁠جو جيڪڏھن ڪو ڪلم ٻڌندڙ آھي‪ ،‬پر عمل ڪرڻ وارو نہ آھي‪ ،‬تہ اھو انھي ءِ ماڻھو ءِ وانگر آھي‪ ،‬جيڪو پنھنجو فطري‬ ‫ء‬ ‫منھن شيشي ۾ ڏاي ٿو‪.‬‬ ‫‪24‬االِ ⁠جو ھو پاڻ کي ڏاي ٿو‪ ،‬پنھنجي واٽ وٺي ٿو‪ ،‬۽ فوري طور تي وااري ٿو اڏي تہ ھو ڪھڙو ماڻھو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬پر جيڪو شخص آزادي ءِ جي ڪامل قانون تي نظر رکي ٿو ۽ ان ۾ جاري رھي ٿو‪ ،‬اھو ٻڌندڙ نه وااريندڙ آھي‪ ،‬پر ڪم ڪرڻ وارو‬ ‫آھي‪ ،‬اھو ماڻھو پنھنجي عمل ۾ برڪت وارو آھي‪.‬‬ ‫‪26‬جيڪڏھن اوھان مان ڪو ماڻھو ديندار نظر اچي ٿو ۽ پنھنجي زبان کي لگام نہ ٿو ڏئي‪ ،‬پر پنھنجي دل کي ٺڳي ٿو‪ ،‬تہ انھي ءِ ماڻھو ءِ جو‬ ‫دين اجايو آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ يتيم ۽ رن ⁠زال جي ڏک ۾ اندن عيادت ڪن ۽ پاڻ کي دنيا کان‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫⁠داغ‬ ‫بي‬ ‫آڏو‬ ‫جي‬ ‫۽‬ ‫خدا‬ ‫دين‬ ‫‪27‬خالص‬ ‫ِ‬ ‫پي‬ ‫ء ء‬ ‫ا‬ ‫بي ⁠داغ رکي‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫عيسي مسيح تي ايمان نہ آڻيو‪ ،‬جيڪو جلل جي خداوند آھي‪.‬‬ ‫‪1‬منھنجا ڀائرو‪ ،‬ااان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪2‬االِ ⁠جو جيڪڏھن اوھان جي گڏجاڻي ءِ ۾ ھڪڙو ماڻھو اچي ٿو‪ ،‬جنھن ۾ اون جي منڊي آھي‪ ،‬اھڻي پوشاڪ ۾‪ ،‬۽ ھڪڙو غريب‬ ‫ء‬ ‫ماڻھو بہ بدصورت ڪپڙن ۾ اچي ٿو‪.‬‬ ‫جاِ تي ويھ ‪.‬۽‬ ‫لِ عزت ڪريو‪ ،‬جيڪو ھم جنس پراتي ءِ جو لباس پائيندو آھي ۽ کيس چئو تہ ”تون ھتي ڪنھن چڱي ءِ ء‬ ‫‪3‬۽ اوھين انھي ءِ ء‬ ‫غريبن کي چئو‪ ،‬تون اتي بيٺو‪ ،‬يا ھتي منھنجي پيرن جي ھيٺان ويٺو‪.‬‬ ‫پوِ اوھين پاڻ ۾ طرفداري نہ ٿا ڪريو ۽ بڇڙن خيالن جا جج بڻيل آھيو اا؟‬ ‫‪4‬اا ء‬ ‫‪5‬اي منھنجا پيارا ڀائرو‪ ،‬ٻڌو‪ ،‬اا خدا ھن دنيا جي غريبن کي ايمان اان مالمال نه چونڊيو آھي‪ ،‬۽ انھي ءِ بادشاھت جا وارث‪ ،‬جنھن جو‬ ‫ھن انھن اان واعدو ڪيو آھي جيڪي ااڻس پيار ڪن ٿا؟‬