حنوڪ جي رازن جو ڪتاب تعارف ابتدائي ادب جو هي نئون ٽڪرو ڪجهه خاص مسودن ذريعي سامهون آيو جيڪي تازو روس ۽ سربيا ۾ مليا هئا ۽ اڃا تائين معلوم آهي ته سواِ ان جي ته ان جي موجوده شڪل ۾ اهو عيسائي صرف سلووني ۾ محفوظ ڪيا ويا آهن .ان جي اصليت بابت ٿورو ئي معلوم آهي ء جاِ مصر .ان جي قيمت ان بي جي ترتيب جي ان ۽ هو دور جي شروعات بابت ڪٿي لکيو ويو هو .ان جو آخري ايڊيٽر هڪ يوناني ء سواِ سڀ ڪجهه شڪ اثر ۾ آهي جيڪو ان نئين عهد نامي جي ليکڪن تي رکيو آهي .بعد جي ڪجهه اونداهي اقتباسات ان جي مدد کان ء ناقاب ءل فهم آهن. جيتوڻيڪ اهو علم ته اهڙي ڪتاب ڪڏهن به موجود هو ،شايد 1200سالن تائين گم ٿي ويو ،پر ان جي باوجود شروعاتي صدين ۾ عيسائي ۽ بدعتي ٻنهي طرفان ان کي تمام گهڻو استعمال ڪيو ويو ۽ ابتدائي عيسائيت جي شڪلن جي ڪنهن به مطالعي ۾ هڪ تمام قيمتي دستاويز بڻجي ٿو. لِ پرجوش آهي .هتي ابديت جي هڪ هي لکڻ پڙهندڙ کي اپيل ڪري ٿو جيڪو پنهنجي خيالن کي پر ڏيڻ ۽ صوفياتي دائرن ڏانهن اڏامڻ ء عجيب ڊراميائيزيشن آهي -تخليق ،اينٿروپالجي ۽ اخلقيات تي خيالن سان .جيئن ته دنيا ڇهن ڏينهن ۾ ٺاهي وئي هئي ،تنهن ڪري ان جي پوِ 1,000سالن جو آرام ايندو (ممڪن طور تي جڏهن متضاد تاريخ 6,000سالن (يا 6,000,000سالن) ۾ مڪمل ٿيندي ،۽ ان کان ء اخلقي قوتن جو توازن ٽٽي ويندو ۽ انساني زندگي مثالي حالت تي پهچي ويندي ).ان جي آخر ۾ اٺون ابدي ڏينهن شروع ٿيندو ،جڏهن وقت وڌيڪ نه هجڻ گهرجي. باب 1 لِ پيار جو تصور ڪيو ۽ هن کي قبول ڪيو ،ته جيئن هو مٿاهين گهرن کي 1هڪ عقلمند ماڻهو هو ،هڪ وڏو ڪاريگر ،۽ خداوند هن ء تعالي جي عقلمند ،عظيم ،ناقابل تصور ۽ ناقابل تبديلي سلطنت جو ،خداوند جي ٻانهن جي تمام شاندار ،شاندار ،روشن ۽ ڏسي ۽ خدا ي ڪيترن ئي اکين واري مقام جو ،۽ خداوند جي ناقابل رسائي تخت جو ،۽ غير جسماني لشڪر جي درجن ۽ ظهور جو ،۽ عناصر جي ڪثرت جي ناقابل بيان خدمت جو ،۽ ڪروبيم جي لشڪر جي مختلف ظهور ۽ ناقابل بيان گيت جو ،۽ لمحدود روشني جو. 2ان وقت ،هن چيو ،جڏهن منهنجو 165هون سال پورو ٿيو ،ته مون کي منهنجو پٽ متوسل پيدا ٿيو. پوِ به مان ٻہ سؤ سال جيئرو رهيس ۽ پنهنجي زندگي ءِ جي سڀني سالن مان ٽي سؤ پنجهٺ سال پورا ڪيا. 3ان کان ء 4پهرين مهيني جي پهرين ڏينهن تي مان پنهنجي گهر ۾ اڪيلو هوس ۽ پنهنجي صوف تي آرام ڪري سمهي پيو هوس. 5۽ جڏهن مان سمهي رهيو هوس ،منهنجي دل ۾ وڏو ڏک آيو ،۽ مان ننڊ ۾ اکيون کڻي روئي رهيو هوس ،۽ مان سمجهي نه سگهيس ته هي ڏک ڇا هو ،يا مون سان ڇا ٿيندو. 6۽ مون کي ٻہ ماڻهو نظر آيا ،جيڪي ايترا وڏا هئا جو مون زمين تي ڪڏهن بہ اهڙا نہ ڏٺا؛ انهن جا منهن سج وانگر چمڪي رهيا هئا، سندن اکيون بہ ٻرندڙ روشني ءِ وانگر هيون ،۽ سندن چپن مان باه نڪرندي هئي ،جن ۾ مختلف قسمن جا ڪپڙا ۽ گيت هئا جيڪي جامني رنگ جا نظر ايندا هئا ،سندن پر سون کان وڌيڪ روشن هئا ،۽ سندن هٿ برف کان وڌيڪ اڇا هئا. 7اهي منهنجي صوفن جي مٿي تي بيٺا هئا ۽ مون کي منهنجي نالي سان سڏڻ لڳا. 8۽ مان ننڊ مان اٿيس ۽ صاف ڏٺو ته اهي ٻه ماڻهو منهنجي سامهون بيٺا هئا. 9۽ مون انهن کي سلم ڪيو ۽ ڊڄي ويو ۽ منهنجي چهري جو ڏيک خوف کان بدلجي ويو ،۽ انهن ماڻهن مون کي چيو: ” 10حنوڪ ،همت ڪر ،ڊڄ نه؛ دائمي خدا اسان کي تو ڏانهن موڪليو آهي ،۽ ڏس! اڄ تون اسان سان گڏ آسمان ڏانهن چڙهندين ،۽ تون سواِ ڪندا ،۽ ڪو به پنهنجن پٽن ۽ پنهنجي سڀني گهر وارن کي اهو سڀ ڪجهه ٻڌائيندين جيڪو اهي تنهنجي گهر ۾ زمين تي تو کان ء توکي نه ڳولي جيستائين خداوند توکي انهن ڏانهن واپس نه آڻي. 11۽ مون جلدي ۾ انهن جي فرمانبرداري ڪئي ۽ پنهنجي گهر مان ٻاهر نڪري دروازن ڏانهن ويس ،جيئن مون کي حڪم ڏنو ويو هو ،۽ پنهنجن پٽن متوسل ،ريگيم ۽ گيداد کي گهرايو ۽ انهن کي اهي سڀ عجائبات ٻڌايا جيڪي انهن ماڻهن مون کي ٻڌايون هيون. باب 2 1منهنجا ٻارو ،منهنجي ڳالهه ٻڌو ،مون کي خبر ناهي ته مان ڪيڏانهن وڃان ٿو ،يا مون تي ڇا گذرندو .تنهن ڪري ،منهنجا ٻارو ،مان توهان کي ٻڌايان ٿو :خدا کان بيڪار جي سامهون نه ڦرو ،جنهن آسمان ۽ زمين کي نه بڻايو ،ڇاڪاڻ ته اهي ۽ جيڪي انهن جي پوڄا ڪن ٿا ،۽ خداوند توهان جي دلين کي پنهنجي خوف ۾ يقين ڏياري .۽ هاڻي ،منهنجا ٻارو ،ڪو به مون کي ڳولڻ جو سوچي به نه ،جيستائين خداوند مون کي توهان ڏانهن واپس نه آڻي.
حنوڪ جي رازن جو ڪتاب
باب 3 1جڏهن حنوڪ پنهنجن پٽن کي ٻڌايو ته ملئڪن کيس پنهنجن پرن تي کڻي پهرين آسمان ڏانهن کڻي ويا ۽ ڪڪرن تي رکيا .۽ اتي مون ڏٺو ،۽ ٻيهر مٿي ڏٺو ،۽ ايٿر ڏٺو ،۽ انهن مون کي پهرين آسمان تي رکيو ۽ مون کي هڪ تمام وڏو سمنڊ ڏيکاريو ،جيڪو زميني سمنڊ کان به وڏو هو. باب 4 1انهن منهنجي سامهون ستارن جي حڪمن جي بزرگن ۽ حڪمرانن کي آندو ،۽ مون کي ٻه سؤ ملئڪ ڏيکاريا ،جيڪي تارن ۽ آسمان ڏانهن انهن جي خدمتن تي حڪمراني ڪن ٿا ،۽ پنهنجن پرن سان اڏامندا آهن ۽ انهن سڀني جي چوڌاري ايندا آهن جيڪي جهاز هلئيندا آهن. باب 5 1۽ هتي مون هيٺ ڏٺو ۽ برف جا خزانا ڏٺا ،۽ ملئڪ جيڪي پنهنجا خوفناڪ خزانا رکن ٿا ،۽ ڪڪر جتان اهي نڪرندا آهن ۽ جن ۾ اهي ويندا آهن. باب 6 1انهن مون کي شبنم جو خزانو ڏيکاريو ،زيتون جي تيل وانگر ،۽ ان جي شڪل جي ظاهر ،زمين جي سڀني گلن وانگر؛ ان کان علوه لِ ٺاهيو ويو آهي. ڪيترائي ملئڪ انهن شين جي خزانن جي حفاظت ڪن ٿا ،۽ انهن کي ڪيئن بند ڪرڻ ۽ کولڻ ء باب 7 1۽ اهي ماڻهو مون کي کڻي ٻئي آسمان ڏانهن وٺي ويا ،۽ مون کي اونداهي ڏيکاري ،جيڪا دنيا جي اونداهي کان به وڏي هئي ،۽ اتي مون قيدين کي لٽڪيل ڏٺو ،جيڪي انتظار ڪري رهيا هئا ،عظيم ۽ لمحدود فيصلي جي انتظار ۾ ،۽ اهي ملئڪ اونداهي نظر اچي رهيا هئا، دنيا جي اونداهي کان به وڌيڪ ،۽ مسلسل ڪلڪن دوران روئي رهيا هئا. 2۽ مون انهن ماڻهن کي چيو جيڪي مون سان گڏ هئا' :انهن کي مسلسل ڇو اذيت ڏني پئي وڃي؟' انهن مون کي جواب ڏنو' :اهي خدا جا مرتد آهن ،جن خدا جي حڪمن جي فرمانبرداري نه ڪئي ،پر پنهنجي مرضي سان صلح ڪئي ،۽ پنهنجي شهزادي سان ڦري ويا، جيڪو پڻ پنجين آسمان تي ٽنگيل آهي'. لِ خداوند کان دعا گهرو'؛ ۽ 3۽ مون کي انهن تي تمام گهڻو رحم آيو ،۽ انهن مون کي سلم ڪيو ،۽ مون کي چيو' :خدا جا ماڻهو ،اسان ء لِ دعا گهران؟ ڪير ڄاڻي ٿو ته مان ڪٿي وڃان ٿو ،يا مون انهن کي جواب ڏنو' :مان ڪير آهيان ،هڪ فاني انسان ،جو مان ملئڪن ء لِ دعا گهرندو؟' مون تي ڇا ٿيندو؟ يا ڪير منهنجي ء باب 8 1۽ اهي ماڻهو مون کي اتان کڻي ويا ،۽ مون کي ٽئين آسمان تي مٿي وٺي ويا ،۽ مون کي اتي رکيو؛ ۽ مون هيٺ ڏٺو ،۽ انهن هنڌن جي لِ مشهور نه هئي. پيداوار کي ڏٺو ،جيڪا ڪڏهن به نيڪي ء خوشبوِ وارا هئا ،۽ انهن مان پيدا ٿيندڙ سڀئي کاڌا خوشبودار 2۽ مون سڀني مٺن گلن وارن وڻن کي ڏٺو ۽ انهن جا ميوا ڏٺا ،جيڪي مٺي ء ساهه سان ڦڦلڪي رهيا هئا. جاِ تي جتي خداوند آرام ڪندو آهي ،جڏهن هو جنت ۾ مٿي ويندو آهي؛ ۽ هي وڻ بي مثال نيڪي ۽ 3۽ وڻن جي وچ ۾ زندگي جو وڻ ،ان ء شيِ کان وڌيڪ سينگاريل آهي؛ ۽ سڀني پاسن کان اهو سون جي شڪل ۾ ،سندور ۽ باهه وانگر آهي ۽ خوشبوِ جو آهي ،۽ هر موجود ء ء سڀني کي ڍڪيندو آهي ،۽ ان ۾ سڀني ميون مان پيداوار آهي. 4ان جي پاڙ زمين جي ڇيڙي تي باغ ۾ آهي. 5۽ جنت فاني ۽ غير فاني جي وچ ۾ آهي. 6۽ ٻہ چشما نڪرندا آهن جيڪي ماکي ۽ کير موڪليندا آهن ،۽ انهن جا چشما تيل ۽ شراب موڪليندا آهن ،۽ اهي چئن حصن ۾ ورهائجي ويندا آهن ،۽ خاموشي ءِ سان گهمندا آهن ،۽ عدن جي جنت ۾ ،فاني ۽ فاني جي وچ ۾ لهي ويندا آهن. 7۽ اتان کان اهي زمين تي نڪرن ٿا ،۽ ٻين عنصرن وانگر پنهنجي دائري ۾ گردش ڪن ٿا. 8۽ هتي ڪو به بي ميوي وڻ ناهي ،۽ هر جڳهه برڪت واري آهي. 9۽ ٽي سؤ ملئڪ تمام روشن آهن ،جيڪي باغ جي سنڀال ڪن ٿا ،۽ مسلسل مٺي ڳائڻ ۽ ڪڏهن به خاموش آوازن سان سڀني ڏينهن ۽ ڪلڪن ۾ خداوند جي خدمت ڪن ٿا. 10۽ مون چيو' :هي جڳهه ڪيتري پياري آهي '،۽ انهن ماڻهن مون کي چيو:
حنوڪ جي رازن جو ڪتاب
باب 9 لِ تيار ڪئي وئي آهي ،جيڪي پنهنجي روح کي ڪاوڙائيندڙن کان هر قسم جي ڏوهه برداشت ڪن جاِ نيڪ ماڻهن ء 1اي حنوڪ ،هي ء ٿا ،جيڪي پنهنجيون اکيون بدڪاري کان روڪين ٿا ،۽ صحيح فيصلو ڪن ٿا ،۽ بکايلن کي ماني ڏين ٿا ،۽ ننگن کي ڪپڙن سان ڍڪين ٿا ،۽ ڪريل کي اٿارين ٿا ،۽ زخمي يتيم جي مدد ڪن ٿا ،۽ جيڪي خداوند جي سامهون بي عيب هلن ٿا ،۽ صرف سندس خدمت ڪن ٿا، لِ تيار ڪئي وئي آهي. لِ هي جڳهه دائمي ورثي ء ۽ انهن ء باب 10 جاِ تي هر قسم جا عذاب جاِ ڏيکاري ،۽ ان ء 1۽ اهي ٻہ ماڻهو مون کي اترئين پاسي ڏانهن وٺي ويا ،۽ مون کي اتي هڪ تمام خوفناڪ ء هئا :ظالم اونداهي ۽ بي روشني اونداهي ،۽ اتي ڪا به روشني ناهي ،پر مڌر باهه مسلسل مٿي ٻرندي رهي ٿي ،۽ هڪ باهه وارو درياهه نڪرندو رهي ٿو ،۽ اهو سڄو هنڌ هر هنڌ باهه آهي ،۽ هر هنڌ ٿڌ ۽ برف آهي ،اڃ ۽ ٿرٿلو آهي ،جڏهن ته بند تمام ظالم آهن ،۽ ملئڪ ڊڄڻ وارا ۽ بي رحم ،غضبناڪ هٿيار کڻي رهيا آهن ،بي رحم اذيت ،۽ مون چيو: ' 2افسوس ،افسوس ،هي جڳهه ڪيتري نه خوفناڪ آهي'. لِ تيار ڪئي وئي آهي جيڪي خدا جي بي عزتي ڪن ٿا ،جيڪي زمين تي 3۽ انهن ماڻهن مون کي چيو :اي حنوڪ ،هي جڳهه انهن ء فطرت جي خلف گناهه ڪن ٿا ،جيڪو زناڪاري جي فيشن ،جادو ڪرڻ ،جادو ۽ شيطاني جادوگري جي مطابق ٻارن جي بدڪاري آهي ،۽ جيڪي پنهنجن بڇڙن ڪمن ،چوري ،ڪوڙ ،الزام ،حسد ،نفرت ،زناڪاري ،قتل ،۽ جيڪي لعنتي طور تي ماڻهن جي روحن کي لِ نقصان چوري ڪن ٿا ،جيڪي غريبن کي پنهنجون شيون کڻي ويندا آهن ۽ پاڻ امير ٿي ويندا آهن ،انهن کي ٻين ماڻهن جي شين ء لِ مجبور ڪندا آهن؛ ڪپڙا پائڻ جي قابل پهچائيندا آهن؛ جيڪي خالي کي مطمئن ڪرڻ جي قابل هجڻ جي باوجود ،بکايل کي مرڻ ء هجڻ جي باوجود ،ننگا لهي ڇڏيندا آهن؛ ۽ جيڪي پنهنجي خالق کي نه ڄاڻندا هئا ،۽ بي جان (بي جان) ديوتائن جي اڳيان سجدو ڪندا هئا ،جيڪي نه ڏسي سگهندا آهن ۽ نه ٻڌي سگهندا آهن ،بيڪار ديوتائون ،جيڪي ڪٽيل تصويرون ٺاهيندا هئا ۽ ناپاڪ هٿ جي ڪم جي لِ تيار ڪئي وئي آهي. لِ هي جڳهه انهن جي وچ ۾ ،دائمي ورثي ء اڳيان سجدو ڪندا هئا ،انهن سڀني ء باب 11 1اهي ماڻهو مون کي کڻي ويا ،۽ مون کي چوٿين آسمان تي وٺي ويا ،۽ مون کي سڀئي لڳاتار سفر ۽ سج ۽ چنڊ جي روشني ءِ جون سڀ ڪرڻيون ڏيکاريون. 2۽ مون انهن جي هلڻ جي ماپ ڪئي ۽ انهن جي روشني جو مقابلو ڪيو ،۽ ڏٺو ته سج جي روشني چنڊ کان وڌيڪ آهي. 3ان جو دائرو ۽ ڦيٿا جن تي اهو هميشه هلندو آهي ،هڪ هوا وانگر تمام شاندار رفتار سان گذري ٿو ،۽ ڏينهن ۽ رات ان کي ڪو به آرام ناهي. 4ان جي گذرڻ ۽ واپسي چار وڏا تارا سان گڏ آهن ،۽ هر تاري جي هيٺان هڪ هزار تارا آهن ،سج جي ڦيٿي جي ساڄي پاسي ،۽ چار کاٻي پاسي ،هر هڪ جي هيٺان هڪ هزار تارا آهن ،ڪل اٺ هزار ،جيڪي سج سان مسلسل نڪرندا آهن. 5۽ ڏينهن جو پندرهن هزار ملئڪ ان جي خدمت ڪن ٿا ،۽ رات جو هڪ هزار. 6۽ ڇهن پرن وارا فرشتن سان گڏ سج جي ڦيٿي کان اڳ ٻرندڙ شعلن ۾ نڪرن ٿا ،۽ هڪ سؤ فرشتا سج کي ساڙيندا آهن ۽ ان کي ساڙيندا آهن. باب 12 1۽ مون ڏٺو ۽ سج جا ٻيا اڏامندڙ عنصر ڏٺا ،جن جا نال فينڪس ۽ چالڪيڊري آهن ،شاندار ۽ شاندار ،جن جا پير ۽ پڇ شينهن جي شڪل ۾ آهن ،۽ هڪ مگرمڇ جو مٿو ،انهن جو ڏيک واڱڻائي آهي ،قوس قزح وانگر؛ انهن جو قد نو سؤ ماپ آهي ،انهن جا پر ملئڪن جي پرن وانگر آهن ،هر هڪ کي ٻارهن آهن ،۽ اهي سج جي حاضري ۽ ان سان گڏ آهن ،گرمي ۽ شبنم کڻندا آهن ،جيئن خدا انهن کي حڪم ڏنو آهي. 2اهڙي ءِ طرح سج گردش ڪري ٿو ۽ هلي ٿو ،۽ آسمان جي هيٺان اڀري ٿو ،۽ ان جو رخ زمين جي هيٺان ان جي شعاعن جي روشني ءِ سان مسلسل هلندو رهي ٿو. باب 13 1انهن ماڻهن مون کي اوڀر طرف کڻي ويا ،۽ مون کي سج جي دروازن تي رکيو ،جتي سج موسمن جي ضابطي ۽ سڄي سال جي مهينن جي گردش ،۽ ڏينهن ۽ رات جي ڪلڪن جي تعداد مطابق نڪرندو آهي، 2۽ مون ڇهه دروازا کليل ڏٺا ،هر دروازي ۾ ايڪهٺ اسٽيڊيا ۽ هڪ اسٽيڊيم جو چوٿون حصو هو ،۽ مون انهن کي صحيح طرح ماپيو ،۽ انهن جي سائيز کي ايترو سمجهيو ،جنهن مان سج نڪرندو آهي ،۽ اولهه ڏانهن ويندو آهي ،۽ برابر ڪيو ويندو آهي ،۽ سڀني مهينن ۾ اڀرندو آهي ،۽ موسمن جي تسلسل جي مطابق ڇهن دروازن کان واپس موٽندو آهي؛ اهڙي طرح سڄي سال جو عرصو چئن موسمن جي پوِ ختم ٿي ويندو آهي، واپسي کان ء
حنوڪ جي رازن جو ڪتاب
باب 14 1۽ وري اهي ماڻهو مون کي اولهه وارن حصن ڏانهن وٺي ويا ،۽ مون کي ڇهه وڏا دروازا ڏيکاريا جيڪي اوڀر وارن دروازن سان ملندڙ جلندڙ هئا ،جتي سج لهي ٿو ،ڏينهن جي تعداد جي مطابق ٽي سئو پنجهٺ ۽ پوئين. 2اهڙي ءِ طرح اهو وري اولهه جي دروازن ڏانهن لهي ٿو ،۽ پنهنجي روشني ،پنهنجي چمڪ جي عظمت ،زمين جي هيٺان کڻي وڃي ٿو؛ ڇاڪاڻ ته جيئن ته ان جي چمڪ جو تاج آسمان ۾ خداوند وٽ آهي ،۽ [چار سؤ ملئڪن جي حفاظت هيٺ آهي ،جڏهن ته سج زمين جي هيٺان ڦيٿي تي گردش ڪري ٿو ،۽ رات ۾ ست وڏا ڪلڪ بيٺو آهي ،۽ زمين جي هيٺان پنهنجو اڌ سفر گذاري ٿو ،جڏهن اهو رات جي اٺين ڪلڪ ۾ اوڀر طرف اچي ٿو ،اهو پنهنجون روشنيون ۽ چمڪ جو تاج آڻيندو آهي ،۽ سج باهه کان وڌيڪ چمڪي ٿو. باب 15 پوِ سج جا عنصر ،جن کي فينڪس ۽ چالڪيڊري سڏيو ويندو آهي ،گيت ڳائڻ ۾ ٽڙندا آهن ،تنهن ڪري هر پکي پنهنجن پرن سان 1ء لڙڪندو آهي ،روشني ڏيندڙ تي خوش ٿيندو آهي ،۽ اهي رب جي حڪم تي گيت ڳائڻ ۾ ٽڙندا آهن. لِ اچي ٿو ،۽ صبح جو محافظ شڪل اختيار ڪري ٿو ،جيڪو سج جون ڪرڻيون آهن ،۽ 2روشني ڏيندڙ سڄي دنيا کي روشني ڏيڻ ء زمين جو سج نڪري ٿو ،۽ پنهنجي روشني حاصل ڪري ٿو ته جيئن زمين جي سڄي چهري کي روشن ڪري ،۽ انهن مون کي سج جي لهڻ جو هي حساب ڏيکاريو. 3۽ اهي دروازا جن ۾ اهو داخل ٿئي ٿو ،اهي سال جي ڪلڪن جي ڳڻپ جا وڏا دروازا آهن؛ انهي ءِ ڪري سج هڪ عظيم تخليق آهي، جنهن جو دائرو اٺاويهه سال رهي ٿو ،۽ شروعات کان ٻيهر شروع ٿئي ٿو. باب 16 1انهن ماڻهن مون کي ٻيو رستو ڏيکاريو ،چنڊ جو ،ٻارهن وڏا دروازا ،اولهه کان اوڀر تائين تاج سان ڍڪيل ،جن ذريعي چنڊ معمول جي وقتن ۾ اندر ۽ ٻاهر نڪري ٿو. 2اهو سج جي اولهه وارن هنڌن ڏانهن پهرين دروازي کان داخل ٿئي ٿو ،پهرين دروازي کان بلڪل ايڪٽيهه ڏينهن سان ،ٻئي دروازي کان بلڪل ايڪٽيهه ڏينهن سان ،ٽئين دروازي کان بلڪل ٽيهه ڏينهن سان ،چوٿين کان بلڪل ٽيهه ڏينهن سان ،پنجين کان بلڪل ايڪٽيهه ڏينهن سان ،ڇهين کان بلڪل ايڪٽيهه ڏينهن سان ،ستين کان بلڪل ٽيهه ڏينهن سان ،اٺين کان بلڪل ايڪٽيهه ڏينهن سان ،نائين کان بلڪل ايڪٽيهه ڏينهن سان ،ڏهين کان بلڪل ٽيهه ڏينهن سان ،يارهين کان بلڪل ايڪٽيهه ڏينهن سان ،ٻارهين کان بلڪل اٺيتاهه ڏينهن سان. 3۽ اهو اوڀر جي ترتيب ۽ تعداد ۾ اولهه جي دروازن مان گذري ٿو ،۽ شمسي سال جا ٽي سؤ پنجهٺ ۽ پوئين ڏينهن پورا ڪري ٿو ،جڏهن پوِ شمسي دائري جا ٻارهن ڏينهن آهن ،جيڪي سڄي سال جا قمري واقعا آهن. ته قمري سال ۾ ٽي سؤ چوونجاه ڏينهن آهن ،۽ ان کان ء [ 4اهڙي ءِ طرح ،عظيم دائري ۾ پڻ پنج سو ٻٽيهه سال شامل آهن]. لِ ڏينهن جو چوٿون حصو ڇڏي ڏنو ويندو آهي ،چوٿون ان کي بلڪل پورو ڪندو آهي. 5ٽن سالن ء لِ آسمان کان ٻاهر ڪڍيا ويندا آهن ۽ ڏينهن جي تعداد ۾ شامل نه ڪيا ويندا آهن ،ڇاڪاڻ ته اهي سالن جي 6تنهن ڪري اهي ٽن سالن ء لِ. لِ تبديل ڪندا آهن ،۽ ٻن ٻين کي گهٽائڻ ء وقت کي ٻن نون مهينن ۾ مڪمل ٿيڻ ء 7۽ جڏهن اولهه جا دروازا مڪمل ٿي ويندا آهن ،ته اهو واپس اچي ٿو ۽ اوڀر ڏانهن روشنين ڏانهن وڃي ٿو ،۽ اهڙي طرح ڏينهن ۽ رات آسماني دائرن جي چوڌاري گهمي ٿو ،سڀني دائرن کان هيٺ ،آسماني هوائن کان تيز ،۽ روح ۽ عنصر ۽ ملئڪ اڏامندا آهن؛ هر فرشتي جا ڇهه پر آهن. 8ان ۾ اڻويهن سالن ۾ ست ڀيرا ڪورس آهي. باب 17 1آسمانن جي وچ ۾ مون هٿياربند سپاهي ڏٺا ،جيڪي رب جي خدمت ڪري رهيا هئا ،ٽمپانا ۽ عضون سان ،مسلسل آواز سان ،مٺي آواز سان ،مٺي ۽ مسلسل آواز سان ۽ مختلف قسم جي ڳائڻ سان ،جنهن کي بيان ڪرڻ ناممڪن آهي ،۽ جيڪو هر ذهن کي حيران ڪري ٿو، انهن ملئڪن جو ڳائڻ ايترو شاندار ۽ شاندار آهي ،۽ مون کي اهو ٻڌي خوشي ٿي. باب 18 1اهي ماڻهو مون کي پنجين آسمان تي کڻي ويا ۽ مون کي رکيو ،۽ اتي مون ڪيترائي ۽ بيشمار سپاهي ڏٺا ،جن کي گريگوري سڏيو ويندو هو ،انساني شڪل جا هئا ،۽ انهن جو قد وڏن ديوتائن کان وڏو هو ۽ انهن جا منهن سڪي ويا هئا ،۽ انهن جي وات جي خاموشي هميشه لِ هئي ،۽ پنجين آسمان تي ڪا به خدمت نه هئي ،۽ مون انهن ماڻهن کي چيو جيڪي مون سان گڏ هئا: ء 2ڇو هي تمام سڪل آهن ۽ انهن جا چهرا اداس آهن ،۽ انهن جا وات خاموش آهن ،۽ ڇو هن آسمان تي ڪا خدمت ناهي؟ پوِ اهي آهن 3۽ انهن مون کي چيو :هي اهي گريگوري آهن ،جن پنهنجي شهزادي سان گڏ روشني جي رب کي رد ڪيو ،۽ انهن کان ء جيڪي ٻئي آسمان تي وڏي اونداهي ۾ رکيل آهن ،۽ انهن مان ٽي رب جي تخت تان زمين تي لٿا ،جڳهه ارمون ڏانهن ،۽ ٽڪري ارمون جي ڪلهي تي پنهنجا واعدا ٽوڙيا 1۽ ماڻهن جي ڌيئرن کي ڏٺو ته اهي ڪيتريون سٺيون آهن ،۽ پاڻ ۾ زالون ورتيون ،۽ زمين کي پنهنجن ڪمن سان آلوده ڪيو ،جن پنهنجي عمر جي هر دور ۾ لقانونيت ۽ ملوٽ ڪئي ،۽ ديو پيدا ٿين ٿا ۽ شاندار وڏا ماڻهو ۽ وڏي دشمني.
حنوڪ جي رازن جو ڪتاب
لِ روئن ٿا ۽ انهن کي خداوند جي وڏي ڏينهن تي سزا 4تنهنڪري خدا انهن جو وڏي انصاف سان انصاف ڪيو ،۽ اهي پنهنجن ڀائرن ء ڏني ويندي. لِ دعا گهري ،پر انهن مون ۽ ڏٺو، کي اذيتن وڏين جي انهن ۽ ڪمن جي انهن ۽ ڀائرن جي توهان :مون چيو' کي گريگوري 5۽ مون ء لِ ختم نه ٿي وڃن'. خداوند انهن کي زمين هيٺ رهڻ جي سزا ڏني آهي جيستائين آسمان ۽ زمين هميشه ء 6۽ مون چيو' :ڀائرو ،اوهين ڇو انتظار ڪريو ٿا ۽ خداوند جي حضور ۾ خدمت ڇو نہ ٿا ڪريو ،۽ پنهنجيون خدمتون خداوند جي حضور ۾ ڇو نہ رکيون آهن ،متان اوهين پنهنجي خداوند کي بلڪل ناراض ڪري ڇڏيو؟' 7۽ انهن منهنجي نصيحت ٻڌي ،۽ آسمان ۾ چئني صفن سان ڳالهايو ،۽ ڏسو! جڏهن مان انهن ٻن ماڻهن سان گڏ بيٺو هوس ته چار توتارا وڏي آواز سان گڏ وڄائي رهيا هئا ،۽ گريگوري هڪ آواز سان گيت ڳائڻ لڳو ،۽ انهن جو آواز رب جي اڳيان رحم ۽ اثر سان بلند ٿيو. باب 19 1۽ اتان اهي ماڻهو مون کي کڻي ڇهين آسمان تي کڻي ويا ،۽ اتي مون ملئڪن جا ست ٽول ڏٺا ،تمام روشن ۽ تمام شاندار ،۽ انهن جا چهرا سج جي چمڪ کان وڌيڪ چمڪندا هئا ،چمڪندڙ ،۽ انهن جي چهرن ،رويي ،يا لباس جي انداز ۾ ڪو به فرق ناهي؛ ۽ اهي حڪم ٺاهيندا آهن ،۽ تارن جي هلڻ ،۽ چنڊ جي تبديلي ،يا سج جي گردش ،۽ دنيا جي سٺي حڪومت سکندا آهن. 2۽ جڏهن اهي بڇڙا ڪم ڏسندا آهن ته اهي حڪم ۽ هدايتون ،۽ مٺا ۽ بلند آواز ۾ ڳائڻ ،۽ ساراهه جا گيت ٺاهيندا آهن. 3اهي اهي فرشتا آهن جيڪي ملئڪن کان مٿي آهن ،آسمان ۽ زمين تي سڀني زندگين کي ماپيندا آهن ،۽ اهي ملئڪ جيڪي موسمن ۽ سالن تي مقرر ڪيا ويا آهن ،اهي ملئڪ جيڪي دريائن ۽ سمنڊ تي آهن ،۽ جيڪي زمين جي ميون تي آهن ،۽ اهي ملئڪ جيڪي هر شيِ کي کاڌو ڏيندا آهن ،۽ اهي ملئڪ جيڪي سڀني انسانن جي روحن ،۽ انهن جي سڀني ڪمن ۽ گاهه تي آهن ،سڀني کي ،هر جاندار ء انهن جي زندگين کي خداوند جي سامهون لکندا آهن .انهن جي وچ ۾ ڇهه فينڪس ۽ ڇهه ڪروبيم ۽ ڇهه ڇهه پرن وارا آهن جيڪي مسلسل هڪ آواز سان هڪ آواز سان ڳائيندا آهن ،۽ انهن جي ڳائڻ کي بيان ڪرڻ ممڪن ناهي ،۽ اهي خداوند جي اڳيان سندس پيرن جي چوٽي تي خوش ٿين ٿا. باب 20 1۽ انهن ٻن ماڻهن مون کي اتان ستين آسمان تي کنيو ،۽ مون اتي هڪ تمام وڏي روشني ڏٺي ،۽ وڏن آرڪي فرشتن جا ٻرندڙ لشڪر، غير مادي قوتون ،۽ بادشاهتون ،حڪم ۽ حڪومتون ،ڪروبيم ۽ سرافيم ،تخت ۽ ڪيتريون ئي اکيون ،نو ريجمينٽون ،روشني جا يوانٽ اسٽيشن ،۽ مان ڊڄي ويس ،۽ وڏي خوف سان ٿرٿلو ڪرڻ لڳس ،۽ انهن ماڻهن مون کي ورتو ،۽ مون کي پنهنجي پٺيان وٺي ويا ،۽ مون کي چيو: ' 2حنوڪ ،همت ڪر ،ڊڄ نه '،۽ مون کي پري کان خداوند ڏيکاريو ،جيڪو سندس تمام بلند تخت تي ويٺو هو .ڇاڪاڻ ته ڏهين آسمان تي ڇا آهي ،جڏهن ته خداوند هتي رهندو آهي؟ 3ڏهين آسمان تي خدا آهي ،عبراني زبان ۾ کيس اراوات سڏيو ويندو آهي. 4۽ سڀئي آسماني لشڪر پنهنجي درجي جي مطابق ڏهن ڏاڪڻين تي ايندا ۽ خداوند کي سجدو ڪندا ،۽ ٻيهر خوشي ۽ مسرت ۾ پنهنجين جڳهن تي ويندا ،ننڍن ۽ نرم آوازن سان لمحدود روشني ۾ گيت ڳائيندا ،شاندار طور تي سندس خدمت ڪندا. باب 21 1۽ ڪروبيم ۽ سرافيم تخت جي چوڌاري بيٺا آهن ،ڇهن پرن وارا ۽ گهڻيون اکيون وارا نه ٿا وڃن ،خداوند جي منهن جي سامهون بيٺا آهن سندس مرضي پوري ڪن ٿا ،۽ سندس سڄي تخت کي ڍڪيندا آهن ،خداوند جي منهن جي سامهون نرم آواز سان ڳائيندا آهن' :پاڪ، پاڪ ،پاڪ ،رب قادر مطلق ،آسمان ۽ زمين تنهنجي شان سان ڀريل آهن'. 2جڏهن مون اهي سڀ شيون ڏٺيون ،تڏهن انهن ماڻهن مون کي چيو' :حنوڪ ،هن وقت تائين اسان کي توهان سان گڏ سفر ڪرڻ جو پوِ مون انهن کي نه ڏٺو. حڪم ڏنو ويو آهي '،۽ اهي ماڻهو مون کان هليا ويا ۽ ء 3۽ مان ستين آسمان جي ڇيڙي تي اڪيلو رهيس ۽ ڊڄي ويس ،۽ منهن ڀر ڪري پيس ۽ پاڻ کي چيو' :افسوس ،مون تي ڇا ٿيو آهي؟' 4۽ خداوند پنهنجي هڪڙي شاندار ملئڪ جبرائيل کي موڪليو ،۽ هن مون کي چيو تہ' :حوصلہ رک ،حنوڪ ،ڊڄ نہ ،خداوند جي حضور ۾ ابديت تائين اڦٿي ،اڦٿي ،مون سان گڏ هل'. 5۽ مون کيس جواب ڏنو ،۽ پاڻ ۾ چيو' :اي منهنجا پروردگار ،منهنجو روح مون کان ڊڄڻ ۽ ڏڪڻ کان پري ٿي ويو آهي '،۽ مون انهن جاِ تي وٺي ويا ،مون انهن تي ڀروسو ڪيو ،۽ اهو انهن سان گڏ آهي جيڪو مان خداوند جي سامهون ماڻهن کي سڏيو جيڪي مون کي هن ء وڃان ٿو. 6۽ جبرائيل مون کي ائين کنيو جيئن پن هوا سان ڦاٽي پوندو آهي ،۽ مون کي خداوند جي سامهون بيهاريو. 7۽ مون اٺون آسمان ڏٺو ،جنهن کي عبراني ٻولي ءِ ۾ مزالوت سڏيو ويندو آهي ،موسمن جو بدلئيندڙ ،خشڪ سالي ۽ برسات جو ،۽ ٻارهن زڪوات جي نشانين جو ،جيڪي ستين آسمان کان مٿي آهن. 8۽ مون نائين آسمان ڏٺو ،جنهن کي عبراني ۾ "ڪوچاويم" سڏيو ويندو آهي ،جتي رقم جي ٻارهن نشانين جا آسماني گهر آهن.
حنوڪ جي رازن جو ڪتاب
باب 22 1ڏهين آسمان ،اراووت تي ،مون خداوند جي چهري جو ڏيک ڏٺو ،جيئن لوهه باهه ۾ چمڪيو وڃي ،۽ ٻاهر ڪڍيو وڃي ،چنگاريون ڪڍيون وڃن ،۽ اهو سڙي وڃي. 2اهڙي ءِ طرح مون خداوند جو چهرو ڏٺو ،پر خداوند جو چهرو بيان ڪرڻ کان ٻاهر ،شاندار ۽ تمام خوفناڪ ،۽ تمام گهڻو ،تمام خوفناڪ آهي. 3۽ مان ڪير آهيان جيڪو خداوند جي بي مثال هستي ۽ سندس شاندار چهري بابت ٻڌايان؟ ۽ مان سندس ڪيترين ئي هدايتن ۽ مختلف آوازن جي مقدار کي نه ٿو ٻڌائي سگهان ،خداوند جو تخت تمام وڏو ۽ هٿن سان نه ٺهيل آهي ،۽ نه ئي سندس چوڌاري بيٺا ماڻهن جو تعداد، ڪروبيم ۽ سرافيم جا لشڪر ،۽ نه ئي انهن جي مسلسل ڳائڻ ،۽ نه ئي سندس بي بدل خوبصورتي ،۽ ڪير سندس شان جي ناقابل بيان عظمت کي ٻڌائيندو؟ 4۽ مان ڪري پيس ۽ خداوند کي سجدو ڪيو ،۽ خداوند پنهنجي چپن سان مون کي چيو: لِ منهنجي سامهون بيٺو'. ' 5حنوڪ ،همت ڪر ،ڊڄ نه ،اٿ ۽ هميشه ء 6۽ آرڪيسٽريٽ مائيڪل مون کي مٿي کنيو ،۽ مون کي خداوند جي حضور ۾ وٺي ويو. 7۽ خداوند پنهنجن ٻانهن کي چيو تہ انهن کي آزمائي تہ' :حنوڪ کي منهنجي سامهون هميشہ تائين بيهڻ ڏيو '،۽ شاندار ماڻهو خداوند جي اڳيان سجدو ڪيو ۽ چيائون تہ 'حنوڪ کي پنهنجي ڪلم موجب وڃڻ ڏيو'. 8۽ خداوند ميڪائيل کي چيو تہ ”وڃ ۽ حنوڪ کي سندس زميني ڪپڙن مان ڪڍ ،۽ کيس منهنجي مٺي عطر سان مسح ڪر ،۽ کيس پاراِ“. منهنجي جلل جي پوشاڪ ۾ ء 9۽ ميڪائيل ائين ڪيو ،جيئن خداوند کيس چيو هو .هن مون کي مسح ڪيو ،۽ مون کي لباس ڏنو ،۽ ان عطر جو ڏيک وڏي روشني ءِ کان وڌيڪ آهي ،۽ سندس عطر مٺي شبنم وانگر آهي ،۽ ان جي خوشبو نرم ،سج جي شعاع وانگر چمڪندڙ آهي ،۽ مون پاڻ ڏانهن ڏٺو، ۽ مان سندس شاندار ماڻهن مان هڪ وانگر هوس. 10۽ خداوند پنهنجي ملئڪن مان هڪڙي کي پراوائل نالي سڏيو ،جنهن جو علم ٻين ملئڪن کان وڌيڪ حڪمت وارو هو ،جنهن خداوند جا سڀ ڪم لکيا .۽ خداوند پراوائل کي چيو تہ: ' 11منهنجي گودامن مان ڪتاب ۽ جلدي لکڻ جو هڪ سرنو ڪڍو ،۽ حنوڪ کي ڏيو ،۽ کيس پنهنجي هٿ مان چونڊيل ۽ تسلي بخش ڪتاب ڏيو'. باب 23 1۽ هو مون کي آسمان ،زمين ۽ سمنڊ جا سڀ ڪم ،۽ سڀئي عنصر ،انهن جا رستا ۽ وڃڻ ،۽ گجگوڙ جا گجگوڙ ،سج ۽ چنڊ ،تارن جا وڃڻ ۽ تبديليون ،موسمون ،سال ،ڏينهن ۽ ڪلڪ ،هوائن جا اڀرڻ ،ملئڪن جا انگ ،۽ انهن جي گيتن جي بناوت ،۽ سڀ انساني شيون، لِ مناسب آهن ،ٻڌائي رهيو هو. هر انساني گيت ۽ زندگي جي زبان ،حڪم ،هدايتون ،۽ مٺي آواز ۾ ڳائڻ ،۽ سڀ شيون جيڪي سکڻ ء 2۽ پراوائل مون کي چيو' :سڀ شيون جيڪي مون توکي ٻڌايون آهن ،اسان لکيون آهن .ويهي رهو ۽ انسان ذات جي سڀني روحن کي لِ تيار لِ تيار ڪيل جڳهون؛ ڇاڪاڻ ته سڀ روح دنيا جي ٺهڻ کان اڳ ابديت ء لِ ابديت ء لکو ،انهن مان ڪيترا به پيدا ٿيا هجن ،۽ انهن ء آهن'. 3۽ سڀ ٽيهه ڏينهن ۽ ٽيهه راتيون ٻيڻيون ڪيون ،۽ مون سڀ شيون صحيح طرح لکيون ،۽ ٽي سؤ ڇاهٺ ڪتاب لکيا. باب 24 1۽ خداوند مون کي سڏيو ،۽ مون کي چيو' :حنوڪ ،منهنجي کاٻي پاسي جبرائيل سان گڏ ويه'. 2۽ مون خداوند جي اڳيان سجدو ڪيو ،۽ خداوند مون سان ڳالهايو :حنوڪ ،پيارا ،سڀ ڪجهه جيڪو تون ڏسين ٿو ،سڀ شيون جيڪي بيٺيون آهن ،مان توکي شروعات کان اڳ ئي ٻڌايان ٿو ،سڀ ڪجهه جيڪو مون غير وجود مان پيدا ڪيو ،۽ نظر ايندڙ شيون پوشيده مان. 3حنوڪ ،ٻڌ ،۽ منهنجا اهي لفظ قبول ڪر ،ڇاڪاڻ ته مون پنهنجن ملئڪن کي پنهنجو راز نه ٻڌايو آهي ،۽ نه ئي مون انهن کي انهن جو عروج ٻڌايو آهي ،نه ئي منهنجي لمحدود بادشاهي ،۽ نه ئي انهن منهنجي تخليق کي سمجهيو آهي ،جيڪا مان اڄ توکي ٻڌايان ٿو. 4ڇاڪاڻ ته سڀ شيون نظر اچڻ کان اڳ ،مان اڪيلو ئي پوشيده شين ۾ گهمندو هوس ،جيئن سج اوڀر کان اولهه ۽ اولهه کان اوڀر تائين. 5پر سج کي به پاڻ ۾ سڪون آهي ،جڏهن ته مون کي ڪا به سڪون نه مليو ،ڇاڪاڻ ته مان سڀ شيون پيدا ڪري رهيو هوس ،۽ مون بنياد رکڻ ۽ نظر ايندڙ تخليق پيدا ڪرڻ جو خيال رکيو. باب 25 1مون تمام گهٽ حصن ۾ حڪم ڏنو ،ته نظر ايندڙ شيون پوشيده مان هيٺ لهڻ گهرجن ،۽ ايڊويل تمام وڏو هيٺ لهي آيو ،۽ مون هن کي ڏٺو ،۽ ڏسو! هن جو پيٽ تمام گهڻي روشني جو هو. 2۽ مون کيس چيو' :ايڊويل ،ختم ٿي وڃ ،۽ جيڪو نظر اچي ٿو سو تو مان نڪري اچي'. 3۽ هو ختم ٿي ويو ،۽ هڪ وڏو نور نڪتو .۽ مان انهي ءِ عظيم روشني ءِ جي وچ ۾ هوس ،۽ جيئن روشني مان روشني پيدا ٿئي ٿي ،تيئن هڪ وڏو دور آيو ،۽ سڀني تخليقن کي ڏيکاريو ،جيڪو مون ٺاهڻ جو سوچيو هو. 4۽ مون ڏٺو ته اهو سٺو هو.
حنوڪ جي رازن جو ڪتاب
اعلي ترين شين لِ هڪ تخت رکيو ،۽ ان تي ويٺو ،۽ روشني کي چيو' :تون مٿي چڙه ۽ پاڻ کي تخت کان مٿي قائم ڪر ،۽ 5۽ مون پاڻ ء ي جو بنياد بڻج'. پوِ مون مٿي جهڪي پنهنجي تخت تان مٿي ڏٺو. ۽ ناهي، به ڪجهه ٻيو مٿان جي 6۽ روشني ءِ ء باب 26 1۽ مون ٻئي ڀيري تمام گهٽ ۾ گهٽ کي سڏيو ،۽ چيو' :ارچاس کي سختي ءِ سان ٻاهر اچڻ ڏيو '،۽ هو پوشيده مان سختي ءِ سان ٻاهر آيو. 2۽ ارچاس ٻاهر نڪتو ،سخت ،ڳرو ،۽ تمام ڳاڙهو. 3۽ مون چيو' :کلي پئو ،ارچاس ،۽ تو مان پيدا ٿئي '،۽ هو ختم ٿي ويو ،هڪ دور نڪتو ،تمام وڏو ۽ تمام اونداهو ،سڀني هيٺين شين جي تخليق کي کڻندو ،۽ مون ڏٺو ته اهو سٺو هو ۽ مون کيس چيو: ' 4تون هيٺ لهي وڃ ،۽ پاڻ کي مضبوط ڪر ،۽ هيٺين شين جي بنياد بڻج '،۽ اهو ٿيو ۽ هو هيٺ لهي ويو ۽ پاڻ کي مضبوط ڪيو ،۽ هيٺئين شين جي بنياد بڻجي ويو ،۽ اونداهي هيٺ ٻيو ڪجهه به ناهي. باب 27 1۽ مون حڪم ڏنو ته روشني ۽ اوندهه مان ڪجهه ڪڍيو وڃي ،۽ مون چيو' :گهڻو ٿيو '،۽ اهو ائين ٿيو ۽ مون ان کي روشني سان پوِ مون پاڻي کي مضبوط ڪيو ،يعني بي انتها ،۽ پکيڙيو ،۽ اهو پاڻي بڻجي ويو ،۽ مون ان کي اوندهه تي ،روشني جي هيٺان پکيڙيو ،۽ ء مون پاڻي جي چوڌاري روشني جو بنياد ٺاهيو ،۽ اندر کان ست دائرا ٺاهيا ،۽ ان کي ڪرسٽل وانگر گلي ۽ سڪل ،يعني شيشي وانگر ،۽ پاڻي ۽ ٻين عنصرن جي طواف ،۽ مون انهن مان هر هڪ کي ان جو رستو ڏيکاريو ،۽ ست تارا انهن مان هر هڪ ان جي آسمان ۾ ،ته اهي هن طرح هلن ٿا ،۽ مون ڏٺو ته اهو سٺو هو. 2۽ مون روشني ۽ اونداهي جي وچ ۾ فرق ڪيو ،يعني پاڻي ءِ جي وچ ۾ هتي ۽ اتي ،۽ مون روشني کي چيو تہ اهو ڏينهن هجي ،۽ اونداهي کي ،اهو رات هجي ،۽ شام ٿي ۽ پهريون ڏينهن صبح ٿيو. باب 28 پوِ مون آسماني دائري کي مضبوط ڪيو ،۽ آسمان جي هيٺان پاڻي کي گڏ ڪيو ،هڪ مڪمل ۾ ،۽ افراتفري سڪي وئي ،۽ اهو ائين 1۽ ء ٿيو. 2مون لهرن مان سخت ۽ وڏو پٿر پيدا ڪيو ،۽ پٿر مان مون سڪل کي ڍير ڪيو ،۽ سڪل کي مون زمين سڏيو ،۽ زمين جي وچ ۾ مون جاِ تي گڏ ڪيو ۽ ان کي جوا سان ڳنڍيو. کي پاتال سڏيو ،يعني بي انتها ،مون سمنڊ کي هڪ ء 3۽ مون سمنڊ کي چيو' :ڏس ،مان توکي تنهنجيون دائمي حدون ڏيان ٿو ،۽ تون پنهنجن حصن کان نه ڇٽيندين'. 4اهڙي ءِ طرح مون آسمان کي مضبوط ڪيو .هن ڏينهن مون پاڻ کي پهريون پيدا ڪيل سڏيو. باب 29 لِ مون باهه جي تصوير ۽ جوهر جو تصور ڪيو ،۽ منهنجي اک تمام سخت ،مضبوط پٿر ڏانهن ڏٺو ،۽ 1۽ سڀني آسماني لشڪر ء منهنجي اک جي چمڪ مان بجلي ءِ کي پنهنجي شاندار فطرت ملي ،جيڪا پاڻي ءِ ۾ باهه ۽ باهه ۾ پاڻي آهي ،۽ هڪ ٻئي کي نه وسائي ٿي، ۽ نه ئي هڪ ٻئي کي سڪائي ٿي ،تنهن ڪري بجلي سج کان وڌيڪ روشن ،پاڻي ءِ کان نرم ۽ سخت پٿر کان وڌيڪ مضبوط آهي. 2۽ مون پٿر مان هڪ وڏي باهه ڪٽي ،۽ باهه مان مون ملئڪن جي غير فاني ڏهن لشڪر جا حڪم پيدا ڪيا ،۽ انهن جا هٿيار باهه وارا آهن ۽ انهن جا ڪپڙا ٻرندڙ شعل آهن ،۽ مون حڪم ڏنو ته هر هڪ پنهنجي ترتيب ۾ بيهڻ گهرجي. 3۽ ملئڪن جي ٽولي مان هڪ ،پنهنجي هيٺان واري حڪم کان منهن موڙي ،هڪ ناممڪن خيال ڪيو ته پنهنجو تخت زمين کان مٿي ڪڪرن کان به مٿي رکي ،ته جيئن هو منهنجي طاقت جي برابر ٿي سگهي. 4۽ مون کيس سندس ملئڪن سان گڏ بلندي ءِ تان اڇلئي ڇڏيو ،۽ هو مسلسل اونهي سمنڊ جي مٿان هوا ۾ اڏامي رهيو هو. باب 30 1ٽئين ڏينهن تي مون زمين کي حڪم ڏنو ته وڏا ۽ ميويدار وڻ ،ٽڪريون ۽ ٻج پوکي ،۽ مون جنت کي پوکيو ،۽ ان کي بند ڪيو ،۽ هٿياربند محافظن جي طور تي ٻرندڙ ملئڪن کي رکيو ،۽ اهڙي طرح مون تجديد پيدا ڪئي. پوِ شام آئي ،۽ چوٿين ڏينهن صبح ٿيو. 2ء [ 3اربع ].چوٿين ڏينهن تي مون حڪم ڏنو ته آسماني دائرن تي وڏيون روشنيون هجن. 4پهرين مٿئين دائري تي مون تارا رکيا ،ڪرونو ،۽ ٻئي ايفروڊٽ تي ،ٽئين آريس تي ،پنجين زيوس تي ،ڇهين ارمس تي ،ستين ننڍي چنڊ تي ،۽ ان کي ننڍن تارن سان سينگاريو. لِ چنڊ ۽ تارا رکيا. لِ سج ۽ رات جي روشني ءِ ء 5۽ هيٺئين پاسي مون ڏينهن جي روشني ءِ ء 6سج ته ان کي هر جانور (رقم جي نشانين) جي مطابق هلڻ گهرجي ،ٻارهن ،۽ مون مهينن جي تسلسل ۽ انهن جا نال ۽ زندگيون ،انهن جي گجگوڙ ،۽ انهن جي ڪلڪن جي نشانين کي مقرر ڪيو ،ته اهي ڪيئن ڪامياب ٿين.
حنوڪ جي رازن جو ڪتاب
پوِ شام ٿي ۽ صبح ٿيو ،پنجون ڏينهن. 7ء [ 8خميس ].پنجين ڏينهن تي مون سمنڊ کي حڪم ڏنو ته اهو مڇيون ۽ مختلف قسمن جا پرن وارا پکي پيدا ڪري ،۽ سڀ جانور جيڪي زمين تي رينگندا آهن ،چئن پيرن تي زمين تي نڪرندا آهن ،۽ هوا ۾ اڏامندا آهن ،نر جنس ۽ مادي ،۽ هر روح جيڪو زندگي جو روح ساهه کڻندو آهي. 9۽ شام آئي ،۽ صبح ٿيو ڇهون ڏينهن. [ 10جمعو ].ڇهين ڏينهن تي مون پنهنجي عقل کي حڪم ڏنو ته انسان کي ست جزن مان پيدا ڪريان :هڪ ،زمين مان سندس گوشت؛ ٻه، شبنم مان سندس رت؛ ٽي ،سج مان سندس اکيون؛ چار ،پٿر مان سندس هڏا؛ پنج ،ملئڪن جي تيز رفتاري ۽ ڪڪر مان سندس ذهانت؛ ڇهه ،زمين جي گاهه مان سندس رڳن ۽ سندس وار؛ ست ،منهنجي ساهه ۽ هوا مان سندس روح. لِ ،هڏيون لِ ،رت ذائقي ء لِ ،رڳن کي ڇهڻ ء بوِ ء لِ ،اکيون ڏسڻ ء 11۽ مون کيس ست فطرتون ڏنيون :جسم جي ٻڌڻ ء لِ ،روح جي ء لِ. لِ ،۽ ذهانت جي مٺاس (لذت) ء برداشت ء 12مون هڪ چالڪ چوڻ جو تصور ڪيو ته ،مون انسان کي پوشيده ۽ نظر ايندڙ فطرت مان پيدا ڪيو ،ٻنهي مان سندس موت ،زندگي ۽ شڪل آهي ،هو ڪنهن مخلوق وانگر ڳالهائڻ ڄاڻي ٿو ،عظمت ۾ ننڍو ۽ وري ننڍي ۾ وڏو ،۽ مون کيس زمين تي رکيو ،هڪ ٻيو لِ حاڪم مقرر ڪيو ،۽ فرشتو ،معزز ،عظيم ۽ شاندار ،۽ مون کيس زمين تي حڪومت ڪرڻ ۽ منهنجي حڪمت حاصل ڪرڻ ء منهنجي سڀني موجود مخلوقات مان زمين تي هن جهڙو ڪو به نه هو. 13۽ مون کيس چئن حصن مان هڪ نالو مقرر ڪيو ،اوڀر کان ،اولهه کان ،ڏکڻ کان ،اتر کان ،۽ مون کيس چار خاص تارا مقرر ڪيا، ۽ مون سندس نالو آدم رکيو ،۽ کيس ٻه رستا ڏيکاريا ،روشني ۽ اونداهي ،۽ مون کيس چيو: ' 14هي سٺو آهي ،۽ اهو خراب '،ته جيئن مون کي خبر پوي ته هن کي مون سان پيار آهي ،يا نفرت ،ته جيئن اهو واضح ٿئي ته هن جي نسل ۾ ڪير مون سان پيار ڪري ٿو. 15ڇاڪاڻ ته مون سندس فطرت ڏٺي آهي ،پر هن پنهنجي فطرت نه ڏٺي آهي ،تنهن ڪري نه ڏسڻ سان هو وڌيڪ گناهه ڪندو ،۽ مون سواِ ڇا آهي؟' پوِ موت کان ء چيو ته 'گناهه کان ء 16۽ مون هن ۾ ننڊ وجهي ۽ هو سمهي پيو .۽ مون هن مان هڪ پسلي ڪڍي ،۽ هن کي زال پيدا ڪئي ،ته جيئن موت هن جي زال جي هٿان اچي ،۽ مون هن جو آخري لفظ کنيو ۽ هن جو نالو ما ڦِ رکيو ،يعني ايوا. باب 31 1آدم کي زمين تي زندگي آهي ،۽ مون اوڀر ۾ عدن ۾ هڪ باغ ٺاهيو ،ته جيئن هو عهد نامي تي عمل ڪري ۽ حڪم تي عمل ڪري. لِ کوليو ،ته جيئن هو ملئڪن کي فتح جو گيت ڳائيندي ۽ اونداهي روشني ڏسي. 2مون آسمان کي هن ء 3۽ هو مسلسل جنت ۾ هو ،۽ شيطان سمجهي ويو ته مان ٻي دنيا ٺاهڻ چاهيان ٿو ،ڇاڪاڻ ته آدم زمين تي مالڪ هو ،ان تي حڪومت لِ. ڪرڻ ۽ ڪنٽرول ڪرڻ ء 4شيطان هيٺين جڳهن جو بڇڙو روح آهي ،هڪ فراري جي طور تي هن آسمان مان سوٽونا ٺاهيو جيئن هن جو نالو شيطانيل هو ،اهڙي طرح هو ملئڪن کان مختلف ٿي ويو ،پر هن جي فطرت هن جي ذهانت کي تبديل نه ڪيو جيستائين هن جي نيڪ ۽ گناهه واري شين جي سمجه ۾ نه آئي. 5۽ هن پنهنجي سزا ۽ گناهه کي سمجهيو جيڪو هن اڳ ۾ ڪيو هو ،تنهن ڪري هن آدم جي خلف خيال پيدا ڪيو ،اهڙي صورت ۾ هن داخل ٿيو ۽ حوا کي للچايو ،پر آدم کي هٿ نه لڳايو. 6پر مون جهالت تي لعنت ڪئي ،پر جن کي مون اڳ ۾ برڪت ڏني هئي ،جن کي مون لعنت نه ڏني هئي ،مون نه انسان تي لعنت ڪئي، نه زمين تي ،نه ٻين مخلوقن تي ،پر انسان جي بڇڙي ميوي ۽ سندس ڪمن تي. باب 32 1مون کيس چيو' :تون زمين آهين ،۽ زمين ۾ ويندين جتان مون توکي ڪڍيو هو ،۽ مان توکي برباد نه ڪندس ،پر توکي اتان موڪليندس جتان مون توکي ڪڍيو هو'. پوِ مان توکي پنهنجي ٻئي اچڻ تي ٻيهر وٺي سگهان ٿو! 2ء 3۽ مون پنهنجي سڀني ظاهري ۽ پوشيده مخلوقات کي برڪت ڏني .۽ آدم جنت ۾ ساڍا پنج ڪلڪ رهيو. 4۽ مون ستين ڏينهن کي برڪت ڏني ،جيڪو سبت آهي ،جنهن تي هن پنهنجن سڀني ڪمن کان آرام ڪيو. باب 33 پوِ پهريون پيدا ٿيل ڏينهن هجي ،۽ پهريان ست ستين هزار جي 1۽ مون اٺون ڏينهن پڻ مقرر ڪيو ،ته اٺون ڏينهن منهنجي ڪم کان ء صورت ۾ گردش ڪن ،۽ اٺين هزار جي شروعات ۾ هڪ غير ڳڻپ جو وقت هجي ،لمحدود ،نه سال ،نه مهينا ،نه هفتا ،نه ڏينهن ۽ نه ڪلڪ. 2۽ هاڻي ،حنوڪ ،اهو سڀ ڪجهه جيڪو مون توکي ٻڌايو آهي ،اهو سڀ ڪجهه جيڪو تو سمجهي ورتو آهي ،اهو سڀ ڪجهه جيڪو تو آسماني شين مان ڏٺو آهي ،اهو سڀ ڪجهه جيڪو تو زمين تي ڏٺو آهي ،۽ اهو سڀ ڪجهه جيڪو مون پنهنجي عظيم حڪمت سان ڪتابن ۾ لکيو آهي ،اهي سڀ شيون مون مٿي کان هيٺ تائين ۽ آخر تائين ٺاهيون ۽ پيدا ڪيون آهن ،۽ منهنجي تخليقن جو ڪو به صلحڪار يا وارث ناهي.
حنوڪ جي رازن جو ڪتاب
3مان خود ابدي آهيان ،هٿن سان ٺهيل نه آهيان ،۽ بغير ڪنهن تبديلي جي. 4منهنجو خيال منهنجو صلحڪار آهي ،منهنجي حڪمت ۽ منهنجو ڪلم ٺهيل آهي ،۽ منهنجون اکيون سڀني شين کي ڏسنديون آهن ته اهي هتي ڪيئن بيٺا آهن ۽ خوف کان ڏڪي رهيون آهن. 5جيڪڏهن مان پنهنجو منهن ڦيرائيندس ته سڀ شيون تباهه ٿي وينديون. 6۽ حنوڪ ،پنهنجو خيال رک ۽ جيڪو تو سان ڳالهائي رهيو آهي ،تنهن کي سڃاڻ ،۽ جيڪي ڪتاب تو پاڻ لکيا آهن ،تن کي وٺ. ٻڌاِ جيڪو 7۽ مان توکي سموئيل ۽ راگوئل ڏيان ٿو ،جنهن توکي مٿي کنيو ،۽ ڪتاب ،۽ زمين تي وڃ ،۽ پنهنجن پٽن کي اهو سڀ ڪجهه ء مون توکي ٻڌايو آهي ،۽ اهو سڀ ڪجهه جيڪو تو ڏٺو آهي ،هيٺئين آسمان کان وٺي منهنجي تخت تائين ،۽ سڀني لشڪر کي. 8ڇاڪاڻ ته مون سڀ قوتون پيدا ڪيون آهن ،۽ ڪو به اهڙو ناهي جيڪو منهنجي مخالفت ڪري يا جيڪو پاڻ کي منهنجي تابع نه لِ محنت ڪن ٿا. ڪري .ڇاڪاڻ ته سڀئي پاڻ کي منهنجي بادشاهت جي تابع ڪن ٿا ،۽ منهنجي واحد حڪمراني ء 9انهن کي هٿ سان لکيل ڪتاب ڏيو ،۽ اهي انهن کي پڙهندا ۽ مون کي سڀني شين جي خالق جي طور تي سڃاڻندا ،۽ سمجهندا ته مون سواِ ٻيو ڪو به خدا ناهي. کان ء 10۽ اهي توهان جي هٿ سان لکيل ڪتاب ورهائين -ٻار ٻارن کي ،نسل در نسل ،قومون قومن کي. 11۽ مان توکي ،حنوڪ ،منهنجو شفاعت ڪندڙ ،امير ميڪائيل ،تنهنجي پي ڦِ آدم ،سيت ،انوس ،قينان ،مهليل ۽ يارد جي هٿن جي لکتن جي بدلي ۾ ڏيندس. باب 34 جوِ کي رد ڪري ڇڏيو آهي ،بيڪار ٻج اڦڀريو آهي ،خدا کان نه ڊڄندا آهن ،۽ اهي مون کي سجدو نه 1انهن منهنجا حڪم ۽ منهنجي ء ڪندا آهن ،پر بيڪار ديوتائن کي سجدو ڪرڻ شروع ڪندا آهن ،۽ منهنجي اتحاد کان انڪار ڪندا آهن ،۽ سڄي زمين کي ڪوڙ ،ڏوهه، نفرت انگيز ڪمن سان ڀري ڇڏيندا آهن ،يعني هڪ ٻئي سان ،۽ هر قسم جي ٻين ناپاڪ بڇڙن ڪمن سان ،جن کي ڳنڍڻ کان نفرت آهي. 2۽ تنهن ڪري مان زمين تي هڪ طوفان آڻيندس ۽ سڀني ماڻهن کي تباهه ڪندس ،۽ سڄي زمين گڏجي وڏي اونداهي ۾ ٻڏي ويندي. باب 35 پوِ هڪ ٻيو نسل پيدا ٿيندو ،پر انهن مان گهڻا تمام گهڻو بي آرام هوندا. 1ڏسو ،انهن جي نسل مان گهڻو ء 2جيڪو انهي ءِ نسل کي وڌائيندو ،سو انهن کي توهان جي هٿن جا ڪتاب ،توهان جي ابن ڏاڏن جا ڪتاب ظاهر ڪندو ،جن کي هن کي دنيا جي سنڀال ڏيکارڻي آهي ،وفادار ماڻهن ۽ منهنجي مرضي ءِ جي ڪم ڪندڙن کي ،جيڪي منهنجي نالي کي بيڪار نه ٿا مڃين. 3۽ اهي ٻئي نسل کي ٻڌائيندا ،۽ جيڪي ٻيا پڙهندا ،انهن کي بعد ۾ پهرين کان وڌيڪ عزت ڏني ويندي. باب 36 ٻڌاِ، 1هاڻي ،حنوڪ ،مان توکي ٽيهن ڏينهن جي مهلت ڏيان ٿو ته تون پنهنجي گهر ۾ رهين ،۽ پنهنجن پٽن ۽ پنهنجي سڄي گهر وارن کي ء سواِ ٻيو ڪو به خدا ته جيئن سڀ منهنجي منهن کان ٻڌن ته تو انهن کي ڇا چيو آهي ،ته جيئن اهي پڙهي ۽ سمجهي سگهن ته مون کان ء ناهي. 2۽ اهي هميشه منهنجا حڪم مڃيندا ،۽ توهان جي هٿ سان لکيل ڪتابن کي پڙهڻ ۽ وٺڻ شروع ڪندا. لِ پنهنجو فرشتو موڪليندس ،۽ هو توهان کي زمين مان ۽ توهان جي پٽن مان مون ڏانهن وٺي ويندو. پوِ مان توهان ء 3۽ ٽيهن ڏينهن کان ء باب 37 1۽ خداوند هڪ بزرگ ملئڪ کي سڏيو ،جيڪو خوفناڪ ۽ ڊيڄاريندڙ هو ،۽ هن کي منهنجي ڀرسان رکيو ،ڏسڻ ۾ برف وانگر اڇو ،۽ هن جا هٿ برف وانگر ،جن جي شڪل وڏي ٿڌ جي هئي ،۽ هن منهنجو چهرو ڄمائي ڇڏيو ،ڇاڪاڻ ته مان خداوند جي خوف کي برداشت نه ڪري سگهيس ،جيئن چولهي جي باهه ،سج جي گرمي ۽ هوا جي ٿڌ کي برداشت ڪرڻ ممڪن ناهي. 2۽ خداوند مون کي چيو' :حنوڪ ،جيڪڏهن تنهنجو چهرو هتي ڄميل نه هجي ،ته ڪو به ماڻهو تنهنجو چهرو ڏسي نه سگهندو'. باب 38 1۽ خداوند انهن ماڻهن کي چيو جيڪي پهريان مون کي مٿي وٺي ويا هئا' :حنوڪ کي توهان سان گڏ زمين تي وڃڻ ڏيو ،۽ مقرر ڏينهن تائين هن جو انتظار ڪريو'. 2۽ رات جو مون کي منهنجي صوف تي ويهاريائون. 3۽ متوسل منهنجي اچڻ جو انتظار ڪري رهيو هو ،ڏينهن ۽ رات منهنجي صوفن تي نظر رکندو هو ،جڏهن هن منهنجي اچڻ جو ٻڌو ته هو حيران ٿي ويو ،۽ مون کيس چيو' ،منهنجي سڄي گهر کي گڏ ٿيڻ ڏيو ،ته جيئن مان انهن کي سڀ ڪجهه ٻڌايان'.
حنوڪ جي رازن جو ڪتاب
باب 39 1اي منهنجا ٻارو ،منهنجا پيارا ،پنهنجي پي ڦِ جي نصيحت ٻڌو ،جيترو خداوند جي مرضي مطابق آهي. 2مون کي اڄ اوهان وٽ اچڻ جو موقعو مليو آهي ،۽ اوهان کي پنهنجين چپن سان نه ،پر خداوند جي چپن سان ،اهو سڀ ڪجهہ جيڪو آهي ۽ هو ۽ اهو سڀ ڪجهہ جيڪو هاڻي آهي ،۽ اهو سڀ ڪجهہ جيڪو قيامت جي ڏينهن تائين هوندو ،ٻڌائي رهيو آهيان. لِ 3ڇالِ جو خداوند مون کي اوهان وٽ اچڻ ڏنو آهي ،تنهنڪري اوهين منهنجن چپن جا لفظ ٻڌو ٿا ،هڪ ماڻهو ءِ جا جيڪي اوهان ء ء وڏا ڪيا ويا آهن ،پر آ ءِ اهو آهيان جنهن خداوند جو منهن ڏٺو آهي ،جيئن لوه کي باه مان چمڪايو ويندو آهي ،اهو چمڪون ۽ ساڙي ڇڏيندو آهي. معني رکن ٿيون ،پر مون رب جون اکيون ڏٺيون تو جيڪي اکيون جون وڏي هڪ ٿو، ڏسين ڏانهن اکين منهنجين 4هاڻي تون لِ ِ ماڻهو ء ي ء آهن ،جيڪي سج جي شعاعن وانگر چمڪنديون آهن ۽ انسان جي اکين کي خوف سان ڀرينديون آهن. 5منهنجا ٻارو ،هاڻي توهان ڏسو ٿا ته هڪ ماڻهو جو ساڄو هٿ توهان جي مدد ڪري ٿو ،پر مون ڏٺو آهي ته خداوند جو ساڄو هٿ آسمان کي ڀري رهيو آهي جيئن مون کي مدد ملي. 6توهان منهنجي ڪم جي قطب نما کي پنهنجي وانگر ڏسو ٿا ،پر مون رب جو لمحدود ۽ ڪامل قطب نما ڏٺو آهي ،جنهن جي ڪا به انتها ناهي. 7اوهين منهنجي چپن جا لفظ ٻڌو ٿا ،جيئن مون خداوند جا لفظ ٻڌا آهن ،جهڙوڪ وڏي گجگوڙ مسلسل ڪڪرن جي ءڇڙڪڻ سان. 8۽ هاڻي ،منهنجا ٻار ،زمين جي پي ڦِ جون ڳالهيون ٻڌو ،زمين جي حاڪم جي سامهون اچڻ ڪيترو خوفناڪ ۽ خوفناڪ آهي ،آسمان جي حاڪم ،جيئڻ ۽ مئلن ۽ آسماني فوجن جي سنڀاليندڙ جي سامهون اچڻ ڪيترو وڌيڪ خوفناڪ ۽ خوفناڪ آهي .ڪير ان لمحدود درد کي برداشت ڪري سگهي ٿو؟ باب 40 1۽ هاڻي ،منهنجا ٻارو ،مون کي سڀ ڪجهه خبر آهي ،ڇاڪاڻ ته هي خداوند جي لبن مان آهي ،۽ منهنجي اکين اهو شروع کان آخر تائين ڏٺو آهي. 2مان سڀ ڪجهه ڄاڻان ٿو ،۽ سڀ ڪجهه ڪتابن ۾ لکي ڇڏيو آهي ،آسمان ۽ انهن جي پڇاڙي ،۽ انهن جي ڪثرت ،۽ سڀئي لشڪر ۽ انهن جا مارچ. 3مون تارن کي ماپيو ۽ بيان ڪيو آهي ،انهن جي وڏي بيشمار ڪثرت. 4ڪهڙي ماڻهو ءِ انهن جي گردش ۽ انهن جي داخل ڏٺي آهي؟ ڇو ته ملئڪن کي به انهن جو تعداد نظر نٿو اچي ،جڏهن ته مون انهن سڀني جا نال لکيا آهن. 5۽ مون سج جي دائري کي ماپيو ،۽ ان جي ڪرڻن کي ماپيو ،ڪلڪ ڳڻيا ،مون سڀ شيون لکيون جيڪي زمين تي هلن ٿيون ،مون اهي شيون لکيون آهن جيڪي پرورش پاتيون آهن ،۽ سڀ ٻج پوکيا ۽ نه پوکيا ويا ،جيڪي زمين پيدا ڪري ٿي ۽ سڀ ٻوٽا ،۽ هر گاهه ۽ هر گل ،۽ انهن جي مٺي خوشبو ،۽ انهن جا نال ،۽ ڪڪرن جا رهائش جا هنڌ ،۽ انهن جي بناوت ،۽ انهن جا پر ،۽ اهي ڪيئن مينهن ۽ مينهن جا ڦڙا برداشت ڪن ٿا. 6۽ مون سڀني شين جي جاچ ڪئي ،۽ گجگوڙ ۽ بجلي ءِ جو رستو لکيو ،۽ انهن مون کي چاٻيون ۽ انهن جا محافظ ،انهن جو عروج ،اهي ڪيئن ويندا آهن ڏيکاريا؛ اهو ماپ ۾ (آهستگي سان) هڪ زنجير ذريعي ڇڏيو ويو آهي ،نه ته هڪ ڳري زنجير ۽ تشدد سان اهو ڪاوڙيل ڪڪرن کي هيٺ اڇلئي ۽ زمين تي سڀني شين کي تباهه ڪري. 7مون برف جا خزانا ۽ ٿڌ ۽ ٿڌ واري هوا جا خزانا لکيا ،۽ مون انهن جي موسم جي ڪنجي رکندڙ کي ڏٺو ،هو ڪڪرن کي انهن سان ڀريندو آهي ،۽ خزانن جي گهرن کي ختم نه ڪندو آهي. 8۽ مون هوائن جي آرام جا هنڌ لکيا ۽ ڏٺو ۽ ڏٺو ته ڪيئن انهن جا چاٻي رکندڙ وزن ۽ ماپ کڻندا آهن؛ پهرين ،انهن انهن کي هڪ وزن پوِ ٻئي ۾ وزن ۽ انهن کي ماپ مطابق پوري زمين تي چالڪي سان ڇڏيو ،متان اهي زور سان ساهه کڻڻ سان زمين جي ترازو ۾ رکيو ،ء کي ڌڏي ڇڏين. 9۽ مون سڄي زمين ،ان جا جبل ،۽ سڀئي ٽڪريون ،ميدان ،وڻ ،پٿر ،دريا ءِ ،سڀ موجود شيون جيڪي مون لکيون ،ماپيون ،زمين کان جاِ ،۽ تمام وڏو ،کليل ۽ روئيندڙ دوزخ. ستين آسمان تائين اوچائي ،۽ هيٺان تمام هيٺئين دوزخ ،۽ فيصلي جي ء 10۽ مون ڏٺو ته قيدي ڪيئن تڪليف ۾ آهن ،لمحدود فيصلي جي انتظار ۾. 11۽ مون سڀني کي لکيو جن جو فيصلو جج ڪري رهيو هو ،۽ انهن جا سڀ فيصل (اسڪي .جمل) ۽ انهن جا سڀ ڪم. باب 41 1۽ مون آدم ۽ حوا سان گڏ سڀني وقتن جي سڀني ابن ڏاڏن کي ڏٺو ،۽ مون ساهه کنيو ۽ ڳوڙها ڳاڙيندي انهن جي بي عزتي جي بربادي بابت چيو: ' 2منهنجي ۽ منهنجي ابن ڏاڏن جي ڪمزوري ءِ تي افسوس آهي '،۽ دل ۾ سوچيو ۽ چيو: جاِ ۾ نه ' 3برڪت وارو آهي اهو ماڻهو جيڪو پيدا نه ٿيو آهي يا جيڪو پيدا ٿيو آهي ۽ خداوند جي سامهون گناهه نه ڪندو ،جو هو هن ء جوِ کڻي اچي'! جاِ جو ء اچي ۽ نه ئي هن ء
حنوڪ جي رازن جو ڪتاب
باب 42 1مون دوزخ جي دروازن جا چاٻيون رکندڙ ۽ محافظ ڏٺا ،وڏن نانگن وانگر ،۽ انهن جا چهرا وساميل ڏيئن وانگر ،۽ انهن جون اکيون باهه جون ،انهن جا تيز ڏند ،۽ مون رب جا سڀ ڪم ڏٺا ،ڪيئن اهي صحيح آهن ،جڏهن ته انسان جا ڪم ڪجهه سٺا آهن ،۽ ٻيا خراب ،۽ انهن جي ڪمن ۾ اهي سڃاتل آهن جيڪي بڇڙا آهن. باب 43 1مون منهنجا ٻار ،هر ڪم ۽ هر ماپ ۽ هر صحيح فيصلو ماپيو ۽ لکيو. لِ ،ڪجهه 2جيئن هڪ سال ٻئي کان وڌيڪ عزت وارو آهي ،تيئن هڪ ماڻهو ٻئي کان وڌيڪ عزت وارو آهي ،ڪجهه وڏي ملڪيت ء لِ ،ٻيو لِ ،هڪ طاقت ء لِ ،ٻيو صفائي ء لِ ،هڪ چپ چپ ء لِ ،ڪجهه هوشياري ءِ ء لِ ،ڪجهه خاص عقل ء دل جي دانائي ء لِ ،اهو هر هنڌ ٻڌو وڃي ،پر جيڪو لِ ،ٻيو سمجهداري ء لِ ،هڪ جسم جي شڪل ء لِ ،ٻيو تيز عقل ء لِ ،هڪ جواني ءِ ء خوبصورتي ءِ ء خدا کان ڊڄي ٿو ان کان بهتر ڪو به ناهي ،هو ايندڙ وقت ۾ وڌيڪ شاندار هوندو. باب 44 1خداوند پنهنجي هٿن سان انسان کي پنهنجي صورت جي صورت ۾ پيدا ڪري ،کيس ننڍو ۽ وڏو بڻايو. 2جيڪو به حاڪم جي چهري تي بي عزتي ڪري ٿو ،۽ خداوند جي چهري کان نفرت ڪري ٿو ،تنهن خداوند جي چهري کي حقير سمجهيو آهي ،۽ جيڪو ڪنهن به ماڻهو ءِ تي بغير ڪنهن نقصان جي ڪاوڙ ڪڍي ٿو ،خداوند جو وڏو غضب ان کي ڪٽي ڇڏيندو، جيڪو ماڻهو جي چهري تي ملمت سان ٿڪيندو ،اهو خداوند جي وڏي فيصلي تي ڪٽيو ويندو. 3سڀاڳو آهي اهو ماڻهو جيڪو پنهنجي دل کي ڪنهن جي خلف بغض سان نه ٿو هلئي ،۽ زخمين ۽ ڏوهارين جي مدد ڪري ،۽ ٽٽلن کي مٿي ڪري ،۽ ضرورتمندن کي خيرات ڪري ،ڇاڪاڻ ته وڏي فيصلي جي ڏينهن تي هر وزن ،هر ماپ ۽ هر وزن بازار ۾ هوندو ،يعني اهي ترازو ۾ ٽنگيل آهن ۽ بازار ۾ بيٺا آهن ،۽ هر ڪو پنهنجو ماپ سکندو ،۽ پنهنجي ماپ مطابق پنهنجو اجر وٺندو. باب 45 1جيڪو به خداوند جي حضور ۾ نذرانو پيش ڪرڻ ۾ جلدي ڪري ٿو ،خداوند سندس طرفان سندس ڪم جي بخشش سان اهو نذرانو جلدي ڪندو. جاِ ۾ نہ وڌائيندو. خزانو پنهنجو خداوند ڪري، نٿو فيصلو سچو ۽ ٿو ٻاري ڏيئو پنهنجو اڳيان جي خداوند 2پر جيڪو اعلي ترين ء ي پوِ اهو ڪجهه به ناهي؛ پر خدا 3جڏهن خداوند ماني ،يا موم بتيون ،يا گوشت (ڍور ڍور) ،يا ڪنهن ٻئي قرباني جي گهرج ڪري ٿو ،ته ء پاڪ دلين جي گهرج ڪري ٿو ،۽ انهن سڀني سان صرف انسان جي دل جي آزمائش ٿئي ٿي. باب 46 1اي منهنجا ماڻهو ،ٻڌو ،۽ منهنجي چپن جا لفظ قبول ڪريو. 2جيڪڏهن ڪو ماڻهو ڪنهن دنياوي حاڪم کي تحفا ڏئي ٿو ،۽ سندس دل ۾ بي وفا خيال آهن ،۽ حاڪم کي اها خبر آهي ،ته ڇا هو ان تي ناراض نه ٿيندو ،۽ سندس تحفن کان انڪار نه ڪندو ،۽ کيس عدالت جي حوالي نه ڪندو؟ 3يا جيڪڏهن ڪو ماڻهو زبان جي ٺڳي ءِ سان ٻئي کي سٺو ڏيکاري ٿو ،پر سندس دل ۾ بڇڙائي آهي ،ته ڇا ٻيو ماڻهو پنهنجي دل جي ٺڳي ءِ کي نه سمجهي سگهندو ۽ پاڻ کي مجرم نه سمجهندو ،ڇا ته سندس ڪوڙ سڀني تي ظاهر هو؟ 4۽ جڏهن خداوند هڪ وڏو نور موڪليندو ،تڏهن نيڪ ۽ بدڪار جو فيصلو ٿيندو ،۽ ڪو به انهن جي نظر کان بچي نه سگهندو. باب 47 1۽ هاڻي ،منهنجا ٻارو ،پنهنجي دلين تي غور ڪريو ،پنهنجي پي ڦِ جي لفظن تي چڱي طرح غور ڪريو ،جيڪي سڀ خداوند جي وات مان توهان ڏانهن آيا آهن. 2پنهنجي پي ڦِ جي هٿ سان لکيل هي ڪتاب کڻي پڙهو. 3ڇالِ جو ڪتاب گهڻا آهن ،۽ انهن ۾ اوهين خداوند جا سڀ ڪم سکندا ،جيڪي تخليق جي شروعات کان وٺي ٿيا آهن ،۽ جيڪي وقت ء جي آخر تائين ٿيندا. سواِ ٻيو 4۽ جيڪڏهن اوهين منهنجي هٿ جي لکت تي نظر ڪندؤ تہ اوهين خداوند جي خلف گناهہ نہ ڪندا ،ڇاڪاڻ تہ خداوند کان ء ڪوبہ ڪونهي ،نہ آسمان ۾ ،نہ زمين ۾ ،نہ هيٺاهين جڳهن ۾ ،نہ هڪڙي بنياد ۾. 5خداوند نامعلوم ۾ بنياد رکيا آهن ،۽ آسمانن کي ظاهر ۽ اڻ ڏٺل پکيڙيو آهي؛ هن زمين کي پاڻي ءِ تي قائم ڪيو ،۽ بيشمار مخلوق پيدا ڪئي ،۽ ڪنهن پاڻي ۽ اڻ ٺهندڙ جي بنياد کي ڳڻيو آهي ،يا زمين جي مٽي ،يا سمنڊ جي ريتي ،يا مينهن جا ڦڙا ،يا صبح جو شبنم ،يا هوائن جا ساهه؟ ڪنهن زمين ۽ سمنڊ کي ڀريو آهي ،۽ اڻ ٽٽل سياري کي؟ 6مون تارن کي باهه مان ڪٽيو ،۽ آسمان کي سينگاريو ،۽ ان کي انهن جي وچ ۾ رکيو.
حنوڪ جي رازن جو ڪتاب
باب 48 1ته سج ستن آسماني دائرن سان گڏ هلندو آهي ،جيڪي هڪ سؤ ٻاهتر تختن جي مقرري آهن ،ته اهو هڪ ننڍڙي ڏينهن تي لهي ٿو ،۽ ٻيهر هڪ سؤ ٻاهتر ،ته اهو هڪ وڏي ڏينهن تي لهي ٿو ،۽ هن جا ٻه تخت آهن جن تي هو آرام ڪري ٿو ،مهينن جي تختن جي مٿان هتي ۽ اتي گردش ڪري ٿو ،سيوان مهيني جي سترهين ڏينهن کان اهو ٿيوان مهيني تائين لهي ٿو ،ٿيوان جي سترهين تاريخ کان اهو مٿي وڃي ٿو. پوِ زمين اداس ٿي پوِ زمين آهي ۽ پنهنجا ميوا اڦگاي ٿي ،۽ جڏهن اهو هليو وڃي ٿو ،ته ء 2۽ اهڙي ءِ طرح اهو زمين جي ويجهو وڃي ٿو ،ء وڃي ٿي ،۽ وڻن ۽ سڀني ميون کي گل نه ٿا لڳن. 3هن اهو سڀ ڪجهه ماپيو ،ڪلڪن جي سٺي ماپ سان ،۽ پنهنجي حڪمت سان ،ظاهر ۽ پوشيده جو اندازو لڳايو. شيِ هو. شيِ مان سڀ شيون ظاهر ڪيون ،جيتوڻيڪ هو پاڻ نظر نہ ايندڙ 4هن پاڻ کي نظر نہ ايندڙ ء ء 5انهي ءِ ڪري ،منهنجا ٻارو ،مان توهان کي ٻڌايان ٿو ۽ اهي ڪتاب توهان جي ٻارن کي ،توهان جي سڀني نسلن ۾ ،۽ انهن قومن ۾ ورهائيندس جيڪي خدا کان ڊڄڻ جي حس رکندا ،انهن کي انهن کي قبول ڪرڻ ڏيو ،۽ اهي انهن کي ڪنهن به کاڌي يا دنياوي مٺائي کان وڌيڪ پيار ڪرڻ لڳن ،۽ انهن کي پڙهن ۽ انهن تي عمل ڪن. 6۽ جيڪي خداوند کي نٿا سمجهن ،جيڪي خدا کان نٿا ڊڄن ،جيڪي قبول نٿا ڪن ،پر رد ڪن ٿا ،جيڪي انهن کي قبول نٿا ڪن لِ هڪ خوفناڪ فيصلو انتظار ڪري رهيو آهي. (ڪتابن کي ڏسو) ،انهن ء جوِ کڻي ويندو ۽ انهن کي پاڻ سان گهليندو ،ڇاڪاڻ تہ اهو وڏي فيصلي جي ڏينهن تي ڇڏايو 7سڀاڳو آهي اهو ماڻهو جيڪو انهن جي ء ويندو. باب 49 1منهنجا ٻارو ،مان توهان کي قسم کڻان ٿو ،پر مان ڪنهن به قسم جو قسم نه ٿو کڻان ،نه آسمان جو ،نه زمين جو ،۽ نه ئي ڪنهن ٻئي مخلوق جو جيڪو خدا پيدا ڪيو آهي. 2خداوند چيو تہ 'مون ۾ نہ ڪو قسم آهي ،نہ ئي ناانصافي ،پر سچائي آهي'. پوِ اهي 'ها ،ها' يا 'نه ،نه' جي لفظن سان قسم کڻن. 3جيڪڏهن ماڻهن ۾ سچائي نه آهي ته ء آرام جي روح هڪ هر ئي، ۾ اڳ پر آهي، آيو نه ۾ پيٽ جي ِ ما پنهنجي ماڻهو به ڪو ته 4۽ مان توهان کي قسم ٿو کڻان ،ها ،ها، لِ لِ ء ء ڦ جاِ تيار ڪئي وئي آهي ،۽ هڪ اندازو مقرر ڪيو ويو آهي ته هن دنيا ۾ هڪ ماڻهو ءِ کي ڪيترو آزمايو وڃي. هڪ ء جاِ تيار ڪئي وئي آهي. لِ اڳي ئي ء 5ها ،ٻارو ،پاڻ کي ٺڳيو نه ،ڇو ته هر انسان جي روح ء باب 50 1مون هر ماڻهو ءِ جو ڪم لکي ڇڏيو آهي ۽ ڪو به زمين تي پيدا ٿيندڙ لڪل نه رهي سگهي ٿو ۽ نه ئي سندس ڪم لڪل رهن ٿا. 2مان سڀ ڪجهه ڏسان ٿو. 3تنهنڪري ،منهنجا ٻارو ،پنهنجي ڏينهن جو تعداد صبر ۽ نرمي ءِ سان گذاريو ،تہ جيئن اوهين لمحدود زندگي جا وارث ٿيو. 4خداوند جي خاطر هر زخم ،هر زخم ،هر بڇڙي ڳالهه ۽ حملي کي برداشت ڪريو. لِ واپس 5جيڪڏهن توهان تي ڪو ظلم ٿئي ته انهن کي پاڙيسري يا دشمن ڏانهن نه موٽايو ،ڇاڪاڻ ته خداوند انهن کي توهان جي ء ڪندو ۽ وڏي فيصلي جي ڏينهن تي توهان جو بدلو وٺندو ،ته جيئن هتي ماڻهن ۾ ڪو به بدلو نه هجي. 6اوهان مان جيڪو بہ پنهنجي ڀا ڦِ جي خاطر سون يا چاندي خرچ ڪري ٿو ،تنهن کي ايندڙ دنيا ۾ گهڻو خزانو ملندو. 7رنن زالن ،يتيمن ۽ ڌارين کي ايذا ڦِ نہ پهچايو ،متان خدا جو غضب اوهان تي نازل ٿئي. باب 51 1پنهنجي طاقت جي مطابق غريبن جي مدد ڪريو. 2پنهنجا پئسا زمين ۾ نه لڪايو. 3مصيبت ۾ وفادار ماڻهو ءِ جي مدد ڪريو ،۽ مصيبت توهان کي توهان جي مصيبت جي وقت ۾ نه ملندي. وِ جيڪا توهان تي اچي ٿي ،اها سڀ خداوند جي خاطر کڻو ،۽ اهڙي طرح توهان کي فيصلي جي ڏينهن تي 4۽ هر سخت ۽ ظالم ڦج ء پنهنجو اجر ملندو. لِ خداوند جي رهائشگاهه ڏانهن وڃڻ سٺو آهي. 5صبح ،منجهند ۽ شام پنهنجي خالق جي جلل ء شيِ سندس تعريف ڪري ٿي ،۽ هر ظاهر ۽ پوشيده مخلوق سندس تعريف ڪري ٿي. 6ڇاڪاڻ ته هر ساهه کڻڻ واري ء باب 52 1سڀاڳو آهي اهو ماڻهو جيڪو قادر مطلق جي خدا جي تعريف ۾ پنهنجا چپ کولي ٿو ۽ پنهنجي دل سان خداوند جي تعريف ڪري ٿو. لِ پنهنجا چپ کوليندو آهي ،ڇاڪاڻ ته هو خدا جي بي 2لعنت هجي هر ان ماڻهو تي جيڪو پنهنجي پاڙيسري جي بي عزتي ۽ گل ڪرڻ ء عزتي ڪندو آهي.
حنوڪ جي رازن جو ڪتاب
3سڀاڳو آهي اهو جيڪو پنهنجا چپ کولي خدا جي واکاڻ ڪري ٿو ۽ سندس تعريف ڪري ٿو. لِ پنهنجا چپ کوليندو آهي ،اهو خداوند جي اڳيان سڄي زندگي لعنتي هوندو. 4جيڪو لعنت ۽ گار ڏيڻ ء 5برڪت وارو آهي اهو جيڪو خداوند جي سڀني ڪمن کي برڪت ڏئي ٿو. 6لعنت آهي ان تي جيڪو خداوند جي مخلوق کي حقير بڻائي ٿو. 7سڀاڳو آهي اهو جيڪو هيٺ ڏسي ٿو ۽ ڪريل کي اٿاري ٿو. لِ خواهشمند آهي جيڪا سندس ناهي. 8لعنت آهي ان تي جيڪو ان شيِ ڏانهن ڏسندو آهي ۽ ان جي تباهي ء ء 9سڀاڳو آهي اهو جيڪو پنهنجي ابن ڏاڏن جي بنيادن کي قائم رکي ٿو ،جيڪي شروعات کان وٺي قائم ڪيون ويون هيون. 10لعنت آهي ان تي جيڪو پنهنجي ابن ڏاڏن جي حڪمن کي ٽوڙي ٿو. 11سڀاڳو آهي اهو جيڪو امن ۽ پيار کي اڦپائي ٿو. 12لعنت آهي ان تي جيڪو انهن کي پريشان ڪري ٿو جيڪي پنهنجي پاڙيسرين سان پيار ڪن ٿا. 13سڀاڳو آهي اهو جيڪو سڀني سان نرم زبان ۽ دل سان ڳالهائي ٿو. سواِ ٻيو ڪو به امن ناهي. 14لعنت آهي ان تي جيڪو پنهنجي زبان سان امن جي ڳالهه ڪري ٿو ،جڏهن ته سندس دل ۾ تلوار کان ء 15ڇالِ جو اهي سڀ ڳالهيون وڏي فيصلي جي ڏينهن تي تورزن ۽ ڪتابن ۾ ظاهر ڪيون وينديون. ء باب 53 لِ دعا گهري رهيو آهي '،ڇاڪاڻ 1۽ هاڻي ،منهنجا ٻارو ،اهو نه چئو ته 'اسان جو پي ڦِ خدا جي اڳيان بيٺو آهي ،۽ اسان جي گناهن جي ء ته ڪو به اهڙو ناهي جيڪو ڪنهن به انسان جو مددگار هجي جنهن گناهه ڪيو هجي. لِ ڪيو 2توهان ڏسو ته ڪيئن مون هر انسان جا سڀ ڪم لکيا ،سندس تخليق کان اڳ ،اهو سڀ ڪجهه جيڪو سڀني انسانن ۾ هميشه ء ويو آهي ،۽ ڪو به منهنجي هٿ جي لکت کي ٻڌائي يا بيان نٿو ڪري سگهي ،ڇاڪاڻ ته خداوند انسان جي سڀني تخيلن کي ڏسي ٿو ،اهي ڪيئن بيڪار آهن ،جتي اهي دل جي خزانن ۾ پيل آهن. 3۽ هاڻي ،منهنجا ٻارو ،پنهنجي پي ڦِ جي سڀني ڳالهين تي ڌيان ڏيو ،جيڪي مان توهان کي ٻڌايان ٿو ،نه ته توهان افسوس ڪندي چئو : 'اسان جي پي ڦِ اسان کي ڇو نه ٻڌايو؟' باب 54 لِ 1انهي ءِ وقت ،جيڪڏهن توهان کي اهو سمجهه ۾ نه اچي ته اهي ڪتاب جيڪي مون توهان کي ڏنا آهن ،توهان جي امن جي ورثي ء هجن. 2انهن سڀني کي ڏيو جيڪي انهن کي چاهين ٿا ،۽ انهن کي هدايت ڏيو ،ته جيئن اهي خداوند جا تمام وڏا ۽ عجيب ڪم ڏسي سگهن. باب 55 1منهنجا ٻارو ،ڏسو ،منهنجي عهد جو ڏينهن ۽ نياز جو وقت ويجهو آيو آهي. لِ ترغيب ڏيندا ،اهي هتي وڃڻ موڪلئي توکان کي مون ۽ 2ڇالِ جو جيڪي ملئڪ مون سان گڏ ويندا ،سي منهنجي اڳيان بيٺا آهن ء ء زمين تي بيٺا آهن ۽ جيڪو انهن کي ٻڌايو ويو آهي تنهن جي انتظار ۾ آهن. 3ڇالِ جو سڀاڻي آ ءِ آسمان ڏانهن مٿي ويندس ،مٿاهين يروشلم ڏانهن پنهنجي دائمي ميراث ڏانهن. ء 4تنهنڪري آ ءِ اوهان کي حڪم ٿو ڏيان تہ خداوند جي حضور ۾ سندس سڀ نيڪ مرضي پوري ڪريو. باب 56 1ميٿوسالم پنهنجي پي ڦِ حنوڪ کي جواب ڏيندي چيو' :بابا ،توهان جي نظر ۾ ڇا سٺو آهي ،جيڪو مان توهان جي سامهون ٺاهيان ،ته پوِ توهان اهڙي طرح جيئن توهان اسان جي گهرن ۽ توهان جي پٽن کي برڪت ڏيو ،۽ توهان جا ماڻهو توهان جي ذريعي شاندار ٿين ،۽ ء هليا وڃو ،جيئن رب چيو آهي؟' 2حنوڪ پنهنجي پٽ متوسالم کي جواب ڏنو ۽ چيو' :ٻڌ ،ٻار ،جڏهن کان خداوند مون کي پنهنجي جلل جي عطر سان مسح ڪيو ،مون ۾ ڪا به غذا نه آهي ،۽ منهنجي روح کي دنياوي خوشي ياد ناهي ،۽ نه ئي مون کي دنياوي ڪجهه به گهرجي'! باب 57 1منهنجا ٻار متوسلم ،پنهنجن سڀني ڀائرن ۽ اسان جي گهر وارن ۽ ماڻهن جي بزرگن کي سڏ ،ته جيئن مان انهن سان ڳالهائي سگهان ۽ لِ منصوبو آهي ،هليو وڃان. جيئن منهنجي ء 2۽ متوسالم جلدي ڪئي ،۽ پنهنجي ڀائرن ،رجم ،ريمان ،اوچان ،ڪرميون ،گيداد ،۽ ماڻهن جي سڀني بزرگن کي پنهنجي پي ڦِ حنوڪ جي سامهون گهرايو؛ ۽ هن انهن کي برڪت ڏني ،۽ انهن کي چيو:
حنوڪ جي رازن جو ڪتاب
باب 58 1منهنجا ٻارو ،اڄ منهنجي ڳالهه ٻڌو. 2انهن ڏينهن ۾ جڏهن خداوند آدم جي خاطر زمين تي لهي آيو ،۽ سندس سڀني مخلوقن جي زيارت ڪئي ،جيڪي هن پاڻ پيدا ڪيون ،انهن پوِ هن آدم کي پيدا ڪيو ،۽ خداوند زمين جي سڀني جانورن ،سڀني جيتن ۽ سڀني پکين کي سڏيو جيڪي هوا ۾ اڏامندا آهن ،۽ سڀني کان ء انهن سڀني کي اسان جي پي ڦِ آدم جي سامهون آندو. 3۽ آدم زمين تي رهندڙ سڀني شين جا نال رکيا. 4۽ خداوند کيس سڀني تي حاڪم مقرر ڪيو ،۽ سڀني شين کي سندس هٿ هيٺ ڪري ڇڏيو ،۽ انهن کي گونگا ۽ بيوقوف بڻائي ڇڏيو ته جيئن اهي انسان جي حڪم هيٺ هجن ،۽ سندس تابع ۽ فرمانبردار هجن. 5اهڙي ءِ طرح خداوند هر انسان کي پنهنجي سڀني ملڪيتن جو مالڪ بڻايو. 6خداوند انسان جي خاطر ڪنهن به جانور جو فيصلو نه ڪندو ،پر هن دنيا ۾ انسانن جي روحن کي انهن جي جانورن جي مقابلي ۾ فيصلو ڪندو؛ ڇاڪاڻ ته انسانن جو هڪ خاص مقام آهي. 7۽ جيئن انسان جو هر روح تعداد جي مطابق آهي ،ساڳئي طرح جانور به تباهه نه ٿيندا ،۽ نه ئي جانورن جا سڀئي روح جيڪي خداوند پيدا ڪيا آهن ،عظيم فيصلي تائين ،۽ اهي انسان تي الزام لڳائيندا ،جيڪڏهن هو انهن کي خراب کاڌو کارائيندو. باب 59 1جيڪو به جانورن جي روح کي ناپاڪ ڪري ٿو ،اهو پنهنجي روح کي ناپاڪ ڪري ٿو. 2ڇالِ جو ماڻهو پاڪ جانور آڻيندو آهي تہ جيئن گناهہ جي قرباني ڏئي ،تہ جيئن سندس روح جو علج ٿئي. ء لِ صاف جانور ۽ پکي آڻين ٿا ،ته انسان وٽ شفا آهي ،هو پنهنجي روح کي شفا ڏيندو آهي. 3۽ جيڪڏهن اهي قرباني ء لِ ،هو پنهنجي روح کي شفا ڏيندو 4سڀ ڪجهه توکي کاڌي ء لِ ڏنو ويو آهي ،ان کي چئن پيرن سان ٻڌو ،يعني علج کي سٺو ڪرڻ ء آهي. 5پر جيڪو بہ بغير زخم جي جانور کي ماري ٿو ،سو پنهنجي جان کي ماري ٿو ۽ پنهنجي گوشت کي پليت ڪري ٿو. 6۽ جيڪو ڪنهن به جانور کي ڳجهي طرح نقصان پهچائي ٿو ،اهو بڇڙو عمل آهي ،۽ هو پنهنجي روح کي پليت ڪري ٿو. باب 60 لِ لِ هميشه ء 1جيڪو ماڻهو جي روح کي مارڻ جو ڪم ڪري ٿو ،اهو پنهنجي روح کي ماري ٿو ،۽ پنهنجي جسم کي ماري ٿو ،۽ ان ء ڪو به علج ناهي. لِ ڪو به علج ناهي. لِ هميشه ء 2جيڪو ماڻهو ڪنهن ڦندي ۾ وجهندو آهي ،سو پاڻ ان ۾ ڦاسي پوندو ،۽ ان ء لِ گهٽ نه ٿيندو. 3جيڪو ڪنهن ماڻهو ءِ کي ڪنهن به برتن ۾ وجهي ٿو ،ان جو بدلو وڏي فيصلي ۾ هميشه ء لِ انصاف نه ڪندو. لِ پاڻ ء 4جيڪو ڪوڙيون ڳالهيون ڪري ٿو يا ڪنهن جي خلف بڇڙيون ڳالهيون ڪري ٿو ،سو هميشه ء باب 61 1۽ هاڻي ،منهنجا ٻارو ،پنهنجي دلين کي هر اهڙي ناانصافي کان بچايو ،جنهن کان خداوند نفرت ڪري ٿو .جيئن ڪو ماڻهو خدا کان لِ ڪجهه گهري ٿو ،تيئن ئي کيس هر جيئري جان سان ڪرڻ گهرجي ،ڇاڪاڻ ته مان سڀ ڪجهه ڄاڻان ٿو ،ته ايندڙ پنهنجي جان ء لِ خراب ،جن جو تعداد تمام گهٽ هوندو. لِ سٺيون ۽ بد ء لِ ڪيتريون ئي عمارتون تيار ڪيون وينديون ،نيڪ ء عظيم وقت ۾ ماڻهن ء 2برڪت وارا آهن اهي جيڪي سٺن گهرن ۾ داخل ٿين ٿا ،ڇاڪاڻ ته خراب گهرن ۾ امن ناهي ۽ نه ئي انهن مان واپس ايندا. 3منهنجا ٻارو ،ننڍا ۽ وڏا ٻڌو! جڏهن انسان پنهنجي دل ۾ سٺو خيال رکي ٿو ،پنهنجي محنتن مان تحفا خداوند جي سامهون آڻي ٿو ۽ سندس هٿن انهن کي نه ٺاهيو آهي ،تڏهن خداوند سندس هٿ جي محنت کان منهن موڙي ڇڏيندو ،۽ هو (انسان) پنهنجي هٿن جي محنت نه ڳولي سگهندو. پوِ کيس ڪو به فائدو ته ڪري، نه بند ڪرڻ گوڙ مسلسل دل سندس ۽ ڪري، گوڙ دل سندس پر ٺاهين، اهو هٿ سندس جيڪڏهن 4۽ ء نه آهي. باب 62 ڇالِ جو کيس گناهن جي 1سڀاڳو آهي اهو ماڻهو جيڪو صبر سان ايمان سان پنهنجون نعمتون خداوند جي حضور ۾ پيش ڪري ٿو، ء معافي ملندي. لِ ڪو به توبه ناهي؛ ۽ جيڪڏهن وقت گذري وڃي ۽ هو پنهنجي مرضي ءِ 2پر جيڪڏهن هو وقت کان اڳ پنهنجا لفظ واپس وٺي ته ان ء پوِ ڪو به توبه ناهي. پوِ موت کان ء سان واعدو ڪيل ڪم نه ڪري ،ته ء 3ڇالِ جو هر اهو ڪم جيڪو ماڻهو وقت کان اڳ ڪري ٿو ،سو سڀ ماڻهن جي نظر ۾ ٺڳي ۽ خدا جي نظر ۾ گناه آهي. ء
حنوڪ جي رازن جو ڪتاب
باب 63 1جڏهن انسان ننگي کي ڪپڙا پائي ٿو ۽ بکايل کي پيٽ ڀري ٿو ،ته هو خدا کان اجر حاصل ڪندو. 2پر جيڪڏهن سندس دل ڪڦرڪندي آهي ،ته هو ٻيڻو گناهه ڪندو آهي :پاڻ جي ۽ ان جي جيڪو هو ڏئي ٿو ،تباهي؛ ۽ ان جي ڪري کيس ڪو به بدلو نه ملندو. 3۽ جيڪڏهن سندس دل کاڌي سان ڀريل هجي ۽ سندس گوشت ڪپڙن سان ڀريل هجي ته هو حقارت ڪندو ،۽ غربت جي پنهنجي سموري برداشت وڃائي ڇڏيندو ،۽ کيس پنهنجي نيڪ ڪمن جو بدلو نه ملندو. 4هر مغرور ۽ وڏائي ڪندڙ ماڻهو خداوند کي نفرت آهي ،۽ هر ڪوڙي ڳالهه ،جيڪا ڪوڙ سان ڍڪيل آهي؛ ان کي موت جي تلوار جي لِ ساڙيو ويندو. تلوار سان ڪٽيو ويندو ،۽ باهه ۾ اڇليو ويندو ،۽ هميشه ء باب 64 1جڏهن حنوڪ پنهنجن پٽن کي اهي ڳالهيون ٻڌايون ،تڏهن پري ۽ ويجهو سڀني ماڻهن ٻڌو ته خداوند حنوڪ کي ڪيئن سڏي رهيو آهي. انهن گڏجي صلح ڪئي: جاِ تي آيا جتي حنوڪ ۽ سندس پٽ هئا. ' 2اچو ته هلون ۽ حنوڪ کي چمي ڏيون' ۽ ٻہ هزار ماڻهو گڏ ٿيا ۽ اخوزان جي ء 3۽ قوم جا بزرگ ،سڄي جماعت ،آيا ۽ سجدو ڪيو ۽ حنوڪ کي چمي ڏيڻ لڳا ۽ کيس چيو: ' 4اسان جا پي ڦِ حنوڪ ،خداوند ،جيڪو دائمي حاڪم آهي ،توکي برڪت ڏي ،۽ هاڻي پنهنجن پٽن ۽ سڀني ماڻهن کي برڪت ڏي ،ته جيئن اڄ اسان تنهنجي سامهون جلل حاصل ڪريون'. لِ جللي ٿيندين ،ڇاڪاڻ تہ خداوند توکي زمين جي سڀني ماڻهن کان وڌيڪ چونڊيو 5ڇالِ جو خداوند جي حضور ۾ تون هميشہ ء ء آهي ،۽ توکي پنهنجي سڀني مخلوقات ،ظاهر ۽ پوشيده ،جو ليکڪ ۽ انسان جي گناهن جو ڇوٽڪارو ڏيندڙ ۽ تنهنجي گهر جو مددگار مقرر ڪيو آهي. باب 65 1۽ حنوڪ پنهنجي سڀني ماڻهن کي جواب ڏيندي چيو' :ٻڌو ،منهنجا ٻار ،سڀ مخلوق پيدا ٿيڻ کان اڳ ،خداوند ظاهر ۽ نظر نه ايندڙ شيون پيدا ڪيون. لِ اکيون، پوِ هن انسان کي پنهنجي شڪل جي صورت ۾ پيدا ڪيو ،۽ ان ۾ ڏسڻ ء 2۽ جيترو وقت هو ۽ گذري ويو ،سمجهو ته ان کان ء لِ عقل ڏنو. لِ دل ،۽ سوچڻ ء لِ ڪن ،سوچڻ ء ٻڌڻ ء 3۽ خداوند انسان جي سڀني ڪمن کي ڏٺو ،۽ سندس سڀني مخلوقن کي پيدا ڪيو ،۽ وقت کي ورهايو ،وقت کان وٺي هن سال مقرر ڪيا، ۽ سالن کان مهينا مقرر ڪيا ،۽ مهينن مان ڏينهن مقرر ڪيا ،۽ ڏينهن جا ست مقرر ڪيا. 4۽ انهن ۾ هن ڪلڪ مقرر ڪيا ،انهن کي صحيح طرح ماپيو ،ته جيئن انسان وقت تي غور ڪري ۽ سال ،مهينا ۽ ڪلڪ ،انهن جي ڦيرڦار ،شروعات ۽ آخر کي ڳڻائي ،۽ ته جيئن هو پنهنجي زندگي ،شروعات کان موت تائين ڳڻائي ،۽ پنهنجي گناهه تي غور ڪري ۽ پنهنجو ڪم بڇڙو ۽ سٺو لکي؛ ڇاڪاڻ ته ڪو به ڪم خداوند جي اڳيان لڪيل ناهي ،ته جيئن هر ماڻهو پنهنجن ڪمن کي ڄاڻي ۽ ڪڏهن به پنهنجن سڀني حڪمن جي ڀڃڪڙي نه ڪري ،۽ منهنجي هٿ جي لکت کي نسل در نسل رکي. پوِ سڀ 5جڏهن سڀ ظاهر ۽ پوشيده تخليق ،جيئن خداوند ان کي پيدا ڪيو ،ختم ٿي ويندي ،تڏهن هر ماڻهو وڏي فيصلي ڏانهن ويندو ،۽ ء پوِ نه مهينا هوندا ،نه ڏينهن ۽ نه ڪلڪ ،اهي گڏ هوندا ۽ ڳڻيا نه ويندا. وقت ختم ٿي ويندو ،۽ سال ،۽ ان کان ء 6هڪ زمانو ٿيندو ،۽ سڀئي نيڪ جيڪي خداوند جي وڏي فيصلي کان بچي ويندا ،انهن کي وڏي زمانو ۾ گڏ ڪيو ويندو ،ڇاڪاڻ ته پوِ انهن ۾ نه محنت هوندي ،نه بيماري ،نه ذلت ،نه پريشاني، لِ جيئرا رهندا ،۽ ء لِ وڏو زمانو شروع ٿيندو ،۽ اهي هميشه ء نيڪ ماڻهن ء نه ضرورت ،نه تشدد ،نه رات ،نه اوندهه ،پر وڏي روشني هوندي. 7۽ انهن وٽ هڪ وڏي ۽ ناقاب ءل تباهي ڀت هوندي ،۽ هڪ روشن ۽ غير فاني جنت هوندي ،ڇاڪاڻ ته سڀ فاني شيون ختم ٿي وينديون، ۽ اتي دائمي زندگي هوندي. باب 66 1۽ هاڻي ،منهنجا ٻارو ،پنهنجي روح کي هر اهڙي ناانصافي کان بچايو ،جنهن کان خداوند نفرت ڪري ٿو. 2سندس اڳيان خوف ۽ ڏڪڻي سان هلو ۽ اڪيلو سندس خدمت ڪريو. 3سچي خدا کي سجدو ڪريو ،بيوقوف بتن کي نه ،پر سندس تصوير کي سجدو ڪريو ،۽ سڀ صحيح نذرانا خداوند جي سامهون آڻيو. خداوند کي ناانصافي کان نفرت آهي. 4ڇاڪاڻ ته خداوند سڀ ڪجهه ڏسي ٿو؛ جڏهن انسان پنهنجي دل ۾ سوچي ٿو ،تڏهن هو عقل کي صلح ڏئي ٿو ،۽ هر خيال هميشه خداوند جي اڳيان هوندو آهي ،جنهن زمين کي مضبوط ڪيو ۽ سڀني مخلوقن کي ان تي رکيو. 5جيڪڏهن توهان آسمان ڏانهن ڏسو ٿا ،ته خداوند اتي آهي؛ جيڪڏهن توهان سمنڊ جي گهرائي ۽ زمين جي سڀني تري تي غور ڪريو ٿا، ته خداوند اتي آهي. 6ڇاڪاڻ تہ خداوند سڀ شيون پيدا ڪيون آهن .سڀني مخلوقات جي خداوند کي ڇڏي ،انسان جي ٺاهيل شين جي اڳيان سجدو نه ڪريو، ڇاڪاڻ تہ ڪو به ڪم خداوند جي سامهون لڪل نه ٿو رهي سگهي.
حنوڪ جي رازن جو ڪتاب
7منهنجا ٻچا ،صبر ۾ ،حليمائي ءِ ۾ ،ايمانداري ءِ ۾ ،اشتعال ۾ ،غم ۾ ،ايمان ۽ سچائي ءِ ۾ ،واعدن تي ڀروسو ڪرڻ ۾ ،بيماري ۾ ،بدسلوڪي ۾ ،زخمن ۾ ،آزمائش ۾ ،ننگي ٿيڻ ۾ ،تنگدستي ۾ ،هڪ ٻئي سان پيار ڪندي هلو ،جيستائين توهان هن بيمارين جي دور مان ٻاهر نه نڪرو ،ته جيئن توهان لمحدود وقت جا وارث نه ٿيو. 8سڀاڳا آهن اهي جيڪي وڏي فيصلي کان بچي ويندا ،ڇاڪاڻ ته اهي سج کان ست ڀيرا وڌيڪ چمڪندا ،ڇاڪاڻ ته هن دنيا ۾ ستين حصو سڀني کان کسيو ويو آهي ،روشني ،اوندهه ،کاڌو ،لطف ،غم ،جنت ،اذيت ،باهه ،ٿڌ ،۽ ٻيون شيون؛ هن سڀ ڪجهه لکي ڇڏيو ،ته جيئن توهان پڙهو ۽ سمجهو. باب 67 1جڏهن حنوڪ ماڻهن سان ڳالهايو ،تڏهن خداوند زمين تي اوندهه موڪلي ،۽ اوندهه ٿي ،۽ اهو انهن ماڻهن کي ڍڪي ڇڏيو جيڪي حنوڪ سان گڏ بيٺا هئا ،۽ اهي حنوڪ کي مٿي آسمان تي کڻي ويا ،جتي خداوند آهي؛ ۽ هن کيس قبول ڪيو ۽ پنهنجي سامهون رکيو ،۽ زمين تان اوندهه هلي وئي ،۽ روشني وري آئي. 2پر ماڻهن ڏٺو ۽ نه سمجهيائون ته حنوڪ ڪيئن کنيو ويو ،۽ خدا جي تعريف ڪيائون ۽ هڪ ڪتاب لڌو جنهن ۾ 'نظر نه ايندڙ خدا' لکيل هو؛ ۽ سڀيئي پنهنجن گهرن ڏانهن هليا ويا. باب 68 1حنوڪ سيوان مهيني جي ڇهين ڏينهن تي پيدا ٿيو ،۽ ٽي سو پنجهٺ سال جيئرو رهيو. 2کيس تسيوان مهيني جي پهرين ڏينهن تي آسمان ڏانهن کنيو ويو ۽ سٺ ڏينهن تائين آسمان ۾ رهيو. 3هن سڀني مخلوقات جون اهي سڀ نشانيون لکيون ،جيڪي خداوند پيدا ڪيون ،۽ ٽي سؤ ڇهٺ ڪتاب لکيا ،۽ انهن کي پنهنجن پٽن جي حوالي ڪيو ۽ ٽيهه ڏينهن زمين تي رهيو ،۽ ٻيهر آسمان ڏانهن کنيو ويو ،سيوان مهيني جي ڇهين ڏينهن تي ،ساڳئي ڏينهن ۽ ڪلڪ تي جڏهن هو پيدا ٿيو هو. 4جيئن هن زندگي ءِ ۾ هر ماڻهو ءِ جي فطرت اونداهي آهي ،تيئن هن جو تصور ،پيدائش ۽ هن زندگي ءِ مان روانگي به اونداهي آهي. 5جنهن وقت هو پيٽ ۾ هو ،انهي ءِ وقت ڄائو هو ،۽ انهي ءِ وقت مري ويو. جاِ تي هڪ قربانگاهه ٺاهي ،جتان ۽ جتي حنوڪ کي آسمان نالي 6متوسالم ۽ سندس ڀائر ،حنوڪ جا سڀئي پٽ ،تڪڙ ڪئي ،۽ اخوزان ء ڏانهن کنيو ويو هو. 7۽ انهن قرباني ءِ جا ڍڳا کنيا ۽ سڀني ماڻهن کي گڏ ڪيو ۽ خداوند جي اڳيان قرباني پيش ڪئي. لِ تحفا کڻي آيا. 8سڀئي ماڻهو ،قوم جا بزرگ ۽ سڄي جماعت دعوت ۾ آيا ۽ حنوڪ جي پٽن ء 9۽ انهن هڪ وڏي دعوت ڪئي ،ٽي ڏينهن خوشيون ۽ خوشيون ملهايون ،۽ خدا جي واکاڻ ڪندا رهيا ،جنهن انهن کي حنوڪ جي وسيلي اهڙي نشاني ڏني هئي ،جنهن تي سندس فضل ٿيو هو ،۽ اهي ان کي پنهنجي اولد کي نسل در نسل ،نسل در نسل منتقل ڪن. 10آمين.