Issuu

‫رسولن جا ڪم‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسٰ ڪرڻ ۽ سيکارڻ شروع ڪيا ھئا‪.‬‬ ‫‪1‬اي ٿيفيلس‪ ،‬مون اھو پھريون ڪتاب ٺاھيو آھٰ‪ ،‬جيڪٰ‬ ‫ي‬ ‫پوِ ھن پاڪ روح جٰ وسيلٰ انھن رسولن کٰ حڪم ڏنو جن کٰ ھن چونڊيو ھو‪:‬‬ ‫‪2‬تيستائين جنھن ڏينھن کيس کنيو ويو‪ ،‬ان کان ء‬ ‫پوِ ڪيترن ئٰ بٰ مثال دليلن سان‪ ،‬انھن کٰ چاليھن ڏينھن تائين ڏٺو‬ ‫لِ پڻ ھن پاڻ کٰ جيئرو ظاھر ڪيو ھو پنھنجٰ جذبٰ کان ء‬ ‫‪3‬جنھن ء‬ ‫پيو وڃٰ‪ ،‬۽ اھٰ ڳالھيون ٻڌائيندو رھيو‪ ،‬جيڪٰ خدا جٰ بادشاھت سان تعلق رکن ٿيون‪.‬‬ ‫‪4‬۽ انھن سان گڏ گڏ ٿٰ‪ ،‬انھن کٰ حڪم ڏنو تہ يروشلم مان نہ وڃو‪ ،‬پر پِٰ جٰ واعدي جو انتظار ڪريو‪ ،‬جيڪو ھو چوي ٿو‪ ،‬توھان‬ ‫مون بابت ٻڌو آھٰ‪.‬‬ ‫‪5‬االِ ⁠جو جان واقعٰ پاڻٰ ءِ سان بپتسما ڏنٰ ھئٰ ‪.‬پر اوھان کٰ پاڪ روح سان بپتسما وٺڻٰ پوندي وڌيڪ ڏينھن نه‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬جڏھن اھٰ گڏ ٿيا‪ ،‬تڏھن کانئس پڇيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬اا تون ھن وقت بنٰ اسرائيل کٰ بادشاھت بحال ڪندين؟‬ ‫‪َ7‬ءَءا ءل لءهء ” ‪:‬اءھو اوھان جٰ وس ۾ نه آھٰ ته ڪھڙي وقت ۽ موسمن کٰ ڄاڻون‪ ،‬جيڪٰ پٰ ءِ پنھنجٰ اختيار ۾ رکيا آھن‪.‬‬ ‫لِ يروشلم‪ ،‬سڄٰ يھوديہ‪ ،‬سامريہ ۽‬ ‫پوِ جو پاڪ روح اوھان تٰ نازل ٿيندو ‪:‬۽ اوھين منھنجٰ ء‬ ‫‪8‬پر اوھان کٰ طاقت ملندي‪ ،‬انھٰ ءِ کان ء‬ ‫زمين جٰ پڇاڙي ءِ تائين شاھد ھوندؤ‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن ھو اھٰ ڳالھيون ڪري چڪو ھو‪ ،‬جڏھن اھٰ ڏسندا ھئا‪ ،‬تڏھن ھو مٿٰ کنيو ويو ‪.‬۽ ھڪ ڪڪر ھن کٰ انھن جٰ نظر کان ٻاھر‬ ‫ڪڍي اڏيو‪.‬‬ ‫‪10‬جڏھن ھو مٿٰ چڙھٰ رھيو ھو‪ ،‬تڏھن اھٰ آسمان ڏانھن نھاري رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن ااٰ پوشاڪ ۾ ٻه ماڻھو ساڻن بيٺا ھئا‪.‬‬ ‫عيسٰ‪ ،‬جيڪو اوھان مان آسمان ڏانھن کنيو ويو‬ ‫‪11‬جنھن اھو بہ چيو تہ ”اي گليل جا ماڻھو‪ ،‬آسمان ڏانھن نھاري او بيٺا آھيو؟ اھو ساڳيو‬ ‫ي‬ ‫آھٰ‪ ،‬اھڙي ءِ طرح ايندو جيئن اوھان کيس آسمان ۾ ويندي ڏٺو آھٰ‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ اھٰ زيتون نالٰ جبل تان يروشلم ڏانھن موٽٰ آيا‪ ،‬جيڪو يروشلم کان سبت جٰ ڏينھن جو سفر آھٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬جڏھن اھٰ اندر آيا تہ مٿئين ڪمري ۾ ويا‪ ،‬جتٰ پطرس‪ ،‬يعَوب‪ ،‬يوحنا‪ ،‬اندرياس‪َ ،‬لپس‪ ،‬ٿامس‪ ،‬بارٿلميو‪ ،‬متٰ‪ ،‬يعَوب پٽ الفيئس ۽‬ ‫شمعون زيلوٽس رھيا ‪.‬۽ جيمس جو ڀا ءِ يھوداہ‪.‬‬ ‫عيسٰ جٰ ما ءِ ۽ سندس ڀائرن سان‪.‬‬ ‫‪14‬اھٰ سڀ ھڪڙي دل سان دعا ۽ منٿ ڪندا رھيا‪ ،‬عورتن سان‪ ،‬مريم‬ ‫ي‬ ‫‪15‬انھن ڏينھن ۾ پطرس شاگردن جٰ وچ ۾ اٿٰ بيٺو ۽ چيائين تہ ”گڏھن نالن جو تعداد اٽڪل ھڪ سؤ ويھہ ھو‪.‬‬ ‫‪16‬اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬ھن لکت جٰ ضرورت ضرور پوري ڪئٰ وئٰ آھٰ‪ ،‬جيڪا پاڪ روح دائود جٰ وات مان يھوداہ جٰ باري ۾‬ ‫عيسٰ کٰ وٺٰ ويا‪.‬‬ ‫لِ ھدايت ڪندڙ ھو‪ ،‬جيڪٰ‬ ‫اڳيئٰ ڳالھائٰ ھئٰ‪ ،‬جيڪو انھن ء‬ ‫ي‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو ھو اسان سان ڳڻيو ويو ھو ۽ ھن وزارت جو حصو حاصل ڪيو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬ھاڻٰ ھن ماڻھو ءِ بڇڙائٰ ءِ جٰ انعام سان ھڪڙو ميدان خريد ڪيو ‪.‬۽ ڪنڌ مٿٰ ڪري ڪري‪ ،‬ھو وچ ۾ ڦاٽٰ پيو‪ ،‬۽ سندس سڀ آنڊا‬ ‫ٻاھر نڪري ويا‪.‬‬ ‫‪19‬۽ يروشلم جٰ سڀنٰ رھاڪن کٰ اھا خبر ھئٰ ‪.‬جيئن ته ان ميدان کٰ سندن مناسب زبان ۾ سڏيو ويندو آھٰ‪ ،Aceldama ،‬يعنٰ رت‬ ‫جو ميدان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪20‬االِ ⁠جو زبور جٰ ڪتاب ۾ لکيل آھٰ تہ ”ھن جٰ رھائش ويران ٿٰ وڃٰ ۽ ان ۾ ڪوبہ ماڻھو رھڻ نہ ڏي‪ ،‬۽ سندس بشپ ٻئٰ کٰ‬ ‫ء‬ ‫وٺڻ ڏيو‪.‬‬ ‫عيسٰ اسان جٰ وچ ۾ اندر ۽ ٻاھر ويو‪.‬‬ ‫‪21‬تنھنڪري انھن ماڻھن مان جيڪٰ اسان سان گڏ رھيا آھن ھر وقت جڏھن خداوند‬ ‫ي‬ ‫لِ ضروري آھٰ تہ ھو اسان‬ ‫‪22‬يوحنا جٰ بپتسما کان شروع ٿٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ڏينھن تائين‪ ،‬جنھن ڏينھن ھو اسان کان جيئرو ٿٰ ويو‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫سان گڏ سندس جيئري ٿيڻ جو شاھد ٿئٰ‪.‬‬ ‫‪23‬پوِ انھن ٻنھٰ کٰ مَرر ڪيو‪ ،‬ھڪڙو يوسف‪ ،‬جنھن کٰ بارسباس سڏيندا ھئا‪ ،‬جن کٰ يوسٽس سڏيندا ھئا ۽ متياس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪24‬پوِ انھن دعا ڪئٰ ۽ چيائون تہ ”اي خداوند‪ ،‬جيڪو سڀنٰ ماڻھن جٰ دلين کٰ ڄاڻٰ ٿو‪ ،‬ڏيکارين تہ اا تو انھن ٻنھٰ مان ڪنھن کٰ‬ ‫ء‬ ‫چونڊيو آھٰ؟‬ ‫جاِ تٰ‬ ‫لِ تہ ھو انھٰ ءِ وزارت ۽ رسولٰ ءِ جو حصو وٺٰ‪ ،‬جتان يھوداہ ناَرمانٰ ءِ جٰ ڪري ڪري پيو‪ ،‬تہ جيئن ھو پنھنجٰ ء‬ ‫‪25‬انھٰ ءِ ء‬ ‫وڃٰ‪.‬‬ ‫‪26‬پوِ انھن پنھنجا پرچا ڏنا ‪.‬۽ ميٿياس تٰ لوٽ ڪري پيو ‪.‬۽ اھو يارھن رسولن سان گڏ ڳڻيو ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬جڏھن پينتيڪوست جو ڏينھن پورو ٿيو‪ ،‬تڏھن اھٰ سڀيئٰ ھڪ ھنڌ گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫‪2‬اوچتو ئٰ آسمان مان ھڪڙو آواز آيو جيئن تيز وا ءِ جو‪ ،‬۽ اھو سڄو گھر ڀرجٰ ويو جتٰ اھٰ ويٺا ھئا‪.‬‬ ‫‪3‬انھن کٰ باھہ جھڙيون ٽنگيل زبانون ظاھر ٿيون‪ ،‬۽ اھٰ انھن مان ھر ھڪ تٰ ويھٰ رھيون‪.‬‬ ‫‪4‬پوِ اھٰ سڀيئٰ پاڪ روح سان ڀرجٰ ويا ۽ ٻيون ٻوليون ڳالھائڻ لڳا‪ ،‬جيئن پاڪ روح کين ڏنو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬۽ يروشلم ۾ يھودي رھيا ھئا‪ ،‬جيڪٰ عَيدتمند ماڻھو آھن‪ ،‬آسمان ھيٺان ھر ھڪ قوم مان‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھر ڪنھن ماڻھو ءِ انھن کٰ پنھنجٰ ٻولٰ ءِ ۾‬ ‫‪6‬جڏھن اھو گوڙ سڄٰ ملڪ ۾ ٿيو‪ ،‬تڏھن ميڙ اچٰ گڏ ٿيو ۽ حيران ٿٰ ويو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڳالھائيندي ٻڌو‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪7‬اھٰ سڀيئٰ عجب ۾ پئجٰ ويا ۽ ھڪٻئٰ کٰ چوڻ لڳا تہ ”ڏسو‪ ،‬اھٰ سڀيئٰ گليلٰ نہ آھن اا؟‬ ‫‪8‬۽ اسين ھر ماڻھو پنھنجٰ پنھنجٰ ٻولٰ ءِ ۾ ڪيئن ٿا ٻڌون‪ ،‬جنھن ۾ اسين پيدا ٿيا آھيون؟‬ ‫‪9‬پارٿين‪ ،‬ميديس‪ ،‬ايلميٽس ۽ ميسوپوٽيميا ۾ رھندڙ‪ ،‬يھوديہ‪ ،‬ڪپاڊوسيا‪ ،‬پونٽس ۽ ايشيا ۾ رھندڙ‪،‬‬ ‫‪َ10‬ريگيا ۽ پمفيليا‪ ،‬مصر ۾ ۽ لبيا جٰ ڪن علئَن ۾ سائرين جٰ آس پاس‪ ،‬۽ روم جا اجنبٰ‪ ،‬يھودي ۽ مسلمان‪،‬‬ ‫‪11‬ڪريٽس ۽ عربن‪ ،‬اسان انھن کٰ پنھنجين زبانن ۾ خدا جٰ عجيب ڪمن بابت ٻڌندا آھيون‪.‬‬ ‫‪12‬اھٰ سڀيئٰ حيران ٿٰ ويا ۽ شڪ ۾ پئجٰ ويا ۽ ھڪٻئٰ کٰ چوڻ لڳا تہ ”ھن جو مطلب اا آھٰ؟‬ ‫‪13‬ٻيا ٺٺوليون ڪندي چوڻ لڳا تہ ”ھٰ ماڻھو نئين مئٰ سان ڀريل آھن‪.‬‬ ‫‪14‬پر پطرس‪ ،‬يارھين شاگردن سان گڏ بيٺو‪ ،‬پنھنجو آواز بلند ڪيو ۽ کين چيو تہ ”اي يھوديہ جا ماڻھو‪ ،‬۽ اوھين جيڪٰ يروشلم ۾ رھو‬ ‫ٿا‪ ،‬اھا ڳالھہ اوھان کٰ معلوم ٿئٰ ۽ منھنجٰ ڳالھہ تٰ غور ڪريو‪.‬‬ ‫‪15‬االِ ⁠جو اھٰ شرابٰ نہ آھن‪ ،‬جيئن اوھين سمجھو ٿا‪ ،‬اھو رڳو ڏينھن جو ٽيون ڪلڪ آھٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬پر اھو اھو آھٰ جيڪو نبٰ يوايل چيو ھو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ اھو آخري ڏينھن ۾ ٿيندو‪ ،‬خدا َرمائٰ ٿو‪ ،‬مان پنھنجٰ روح مان سڀنٰ جسمن تٰ ھارائيندس‪ ،‬۽ اوھان جا پٽ ۽ اوھان جون ڌيئرون‬ ‫پيشنگوئٰ ڪندا‪ ،‬۽ اوھان جا جوان خواب ڏسندا‪ ،‬۽ اوھان جا پوڙھڙا خواب ڏسندا‪. :‬‬ ‫‪18‬۽ پنھنجٰ ٻانھن تٰ ۽ پنھنجن ٻانھين تٰ انھن ڏينھن ۾ پنھنجو روح ھارائيندس ‪.‬۽ اھٰ اڳڪٿٰ ڪندا‪:‬‬ ‫‪19‬۽ آ ءِ مٿٰ آسمان ۾ عجب ڏيکاريندس‪ ،‬۽ ھيٺ زمين تٰ معجزا ڏيکاريندس ‪.‬رت‪ ،‬۽ باھه‪ ،‬۽ دونھون جٰ بخارات‪:‬‬ ‫‪20‬سج اونداھين ۾ بدلجٰ ويندو ۽ چنڊ رت ۾ بدلجٰ ويندو‪ ،‬ان کان اڳ جو خداوند جو اھو عظيم ۽ قابل ذڪر ڏينھن اچٰ‪.‬‬ ‫‪21‬۽ اھو ٿيندو‪ ،‬جيڪو بہ خداوند جٰ نالٰ تٰ سڏيندو سو بچايو ويندو‪.‬‬ ‫‪.‬عيسٰ ناصري‪ ،‬اھو ھڪڙو ماڻھو آھٰ جيڪو خدا جٰ طرَان اوھان ۾ معجزن‪ ،‬عجائبات‬ ‫‪22‬اي بنٰ اسرائيل جا ماڻھو‪ ،‬ھٰ ڳالھيون ٻڌو‬ ‫ي‬ ‫۽ نشانين جٰ وسيلٰ مَبول ٿيو‪ ،‬جيڪٰ خدا ھن جٰ وسيلٰ اوھان جٰ وچ ۾ ڪيا‪ ،‬جيئن اوھين پاڻ ڄاڻو ٿا‪:‬‬ ‫‪23‬ھن کٰ‪ ،‬خدا جٰ پڪٰ صلح ۽ اڳڪٿٰ جٰ ذريعٰ‪ ،‬اوھان ورتو آھٰ‪ ،‬۽ بڇڙن ھٿن سان صليب تٰ چاڙھيو ۽ ماريو آھٰ‪:‬‬ ‫االِ ⁠جو اھو ممڪن نہ ھو تہ ھو ان کٰ کنيو وڃٰ‪.‬‬ ‫‪24‬جنھن کٰ خدا جيئرو ڪيو آھٰ‪ ،‬موت جٰ تڪليفن کٰ گھٽائٰ اڏيو آھٰ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو ھو منھنجٰ ساڄٰ پاسٰ‬ ‫‪25‬االِ ⁠جو دائود ھن بابت چوي ٿو تہ ”مون خداوند کٰ ھميشہ پنھنجٰ منھن جٰ اڳيان ڏٺو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ آ ءِ ھليو نہ وڃان‪.‬‬ ‫ِ‬ ‫انھٰ‬ ‫آھٰ‪،‬‬ ‫ء ء‬ ‫‪26‬تنھنڪري منھنجٰ دل خوش ٿٰ‪ ،‬۽ منھنجٰ زبان خوش ٿٰ ‪.‬ان کان سواِ‪ ،‬منھنجو جسم اميد ۾ آرام ڪندو‪:‬‬ ‫‪27‬االِ ⁠جو تون منھنجٰ روح کٰ دوزخ ۾ نہ اڏيندين ۽ نڪٰ پنھنجٰ پاڪ ذات کٰ َساد ڏسڻ ۾ ايندين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪28‬تو مون کٰ زندگٰ ءِ جا رستا پڌرا ڪيا آھن ‪.‬تون مون کٰ پنھنجٰ منھن سان خوشين سان ڀرپور ڪندين‪.‬‬ ‫‪29‬اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬آ ءِ اوھان کٰ دل جٰ گھراين سان ٻڌايان ٿو‪ ،‬جيڪو پٰ ءِ دائود آھٰ‪ ،‬ھو مئل ۽ دَن ٿيل آھٰ‪ ،‬۽ سندس قبر اڄ ڏينھن‬ ‫تائين اسان وٽ آھٰ‪.‬‬ ‫لِ قسم کنيو ھو‪ ،‬تہ سندس لڱن جٰ ميوي جٰ گوشت جٰ مطابق‪ ،‬ھو‬ ‫‪30‬تنھنڪري اھو ھڪڙو نبٰ آھٰ‪ ،‬۽ اھو ڄاڻندو آھٰ تہ خدا ھن ء‬ ‫لِ اٿاريندو‪.‬‬ ‫مسيح کٰ پنھنجٰ تخت تٰ ويھڻ ء‬ ‫‪31‬ھن اھو ڏسٰ اڳٰ ئٰ مسيح جٰ جيئري ٿيڻ جٰ ڳالھہ ڪئٰ‪ ،‬تہ سندس روح دوزخ ۾ نہ رھيو ۽ نڪٰ سندس جسم بگڙيو‪.‬‬ ‫عيسٰ کٰ خدا جيئرو ڪيو آھٰ‪ ،‬جنھن جا اسين سڀ شاھد آھيون‪.‬‬ ‫‪32‬ھن‬ ‫ي‬ ‫‪33‬تنھنڪري خدا جٰ ساڄٰ ھٿ سان سر بلند ڪيو‪ ،‬۽ پٰ ءِ کان پاڪ روح جو واعدو حاصل ڪري‪ ،‬ھن اھو بيان ڪيو آھٰ‪ ،‬جيڪو‬ ‫ھاڻٰ اوھين ڏسو ۽ ٻڌو ٿا‪.‬‬ ‫‪34‬االِ ⁠جو دائود آسمان ۾ نہ ويو آھٰ‪ ،‬پر ھو پاڻ چوي ٿو تہ ”خداوند منھنجٰ خداوند کٰ چيو تہ ”تون منھنجٰ ساڄٰ پاسٰ ويھٰ‬ ‫ء‬ ‫رھ‪،‬‬ ‫‪35‬جيستائين آ ءِ تنھنجٰ دشمنن کٰ تنھنجٰ پيرن جٰ صندلٰ نہ ڪريان‪.‬‬ ‫عيسٰ کٰ بڻايو آھٰ‪ ،‬جنھن کٰ اوھان صليب تٰ چاڙھيو آھٰ‪ ،‬ٻئٰ‬ ‫‪36‬تنھنڪري بنٰ اسرائيل جٰ گھراڻٰ کٰ پڪ ڄاڻو تہ خدا انھٰ ءِ ئٰ‬ ‫ي‬ ‫خداوند ۽ مسيح‪.‬‬ ‫‪37‬جڏھن ھنن اھو ٻڌو تڏھن سندن دل ئٰ دل ۾ ڀرجٰ ويئٰ ۽ پطرس ۽ ٻين رسولن کٰ چيائون تہ ”اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬اسين اا ڪريون؟‬ ‫لِ تہ اوھان کٰ گناھن‬ ‫‪38‬تڏھن پطرس انھن کٰ چيو تہ ”توبھہ ڪريو ۽ اوھان مان ھر ڪو‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ نالٰ تٰ بپتسما وٺن‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫جٰ معاَٰ ملٰ ۽ اوھان کٰ پاڪ روح جو تحفو ملندو‪.‬‬ ‫لِ جيڪٰ پري آھن‪ ،‬جيتري قدر خداوند اسان جو خدا‬ ‫سڀنٰ‬ ‫انھن‬ ‫۽‬ ‫سان‪،‬‬ ‫ٻارن‬ ‫جٰ‬ ‫لِ آھٰ‪ ،‬اوھان‬ ‫ء‬ ‫‪39‬االِ ⁠جو اھو واعدو اوھان ء‬ ‫ء‬ ‫سڏيندو‪.‬‬ ‫‪40‬۽ ٻين ڪيترن ئٰ لفظن سان شاھدي ڏنٰ ۽ نصيحت ڪئٰ‪" ،‬پنھنجٰ پاڻ کٰ ھن بيڪار نسل کان بچايو‪.‬‬ ‫‪41‬پوِ جن خوشٰ ءِ سان سندس ڪلم قبول ڪيو‪ ،‬تن بپتسما ورتٰ ۽ ساڳئٰ ڏينھن انھن ۾ اٽڪل ٽٰ ھزار ماڻھو شامل ٿٰ ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪42‬۽ اھٰ ثابت قدمٰ سان رسولن جٰ تعليم ۽ رَاقت ۾‪ ،‬مانٰ ٽوڙڻ ۽ دعائن ۾ لڳا‪.‬‬ ‫‪43‬۽ ھر ڪنھن شخص تٰ خوف اچٰ ويو‪ ،‬۽ رسولن پاران ڪيترائٰ عجب ۽ معجزا ڪيا ويا‪.‬‬ ‫‪44‬۽ جيڪٰ ايمان آڻيندا ھئا‪ ،‬سٰ سڀ گڏ ھئا‪ ،‬۽ سڀ شيون مشترڪ ھيون‪.‬‬ ‫‪45‬۽ پنھنجا مال ۽ مال وڪڻٰ سڀنٰ ماڻھن کٰ ورھائٰ اڏيائين‪ ،‬جيئن ھر ماڻھو ءِ کٰ ضرورت ھئٰ‪.‬‬ ‫‪46‬۽ اھٰ روزانو ھيڪل ۾ ھڪٻئٰ سان گڏ رھندا ھئا ۽ گھر گھر مانٰ ٽوڙي پنھنجا مانٰ خوشٰ ءِ ۽ دل جٰ اڪيلئٰ ءِ سان کائيندا ھئا‪.‬‬ ‫‪47‬خدا جٰ واکاڻ ڪريو ۽ سڀنٰ ماڻھن تٰ احسان ڪريو ‪.‬۽ رب روزانو چرچ ۾ شامل ڪيو جيئن بچايو وڃٰ‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬پوِ پطرس ۽ يوحنا گڏجٰ ھيڪل ۾ ويا‪ ،‬جڏھن دعا گھري ٿٰ‪ ،‬يعنٰ نائين ڪلڪ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪2‬۽ ھڪڙو منڊو پنھنجٰ ما ءِ جٰ پيٽ مان کنيو ويو‪ ،‬جنھن کٰ اھٰ روزانو ھيڪل جٰ دروازي تٰ رکيا ويندا ھئا‪ ،‬جنھن کٰ خوبصورت‬ ‫لِ تہ انھن کان خيرات گھرن جيڪٰ ھيڪل ۾ داخل ٿيندا ھئا‪.‬‬ ‫سڏيو ويندو آھٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫‪3‬جنھن پطرس ۽ يوحنا کٰ ھيڪل ۾ ويندي ڏسٰ خيرات گھري‪.‬‬ ‫‪4‬تنھن تٰ پطرس اکيون ٻوٽٰ يوحنا ڏانھن نھاري چيو تہ ”اسان ڏانھن نھار‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ھن انھن ڏانھن ڌيان ڏنو‪ ،‬انھن مان ڪجھہ حاصل ڪرڻ جٰ اميد‪.‬‬ ‫‪:‬عيسٰ مسيح جٰ ناصرت جٰ نالٰ‬ ‫آھٰ‬ ‫ڏنو‬ ‫توکٰ‬ ‫مون‬ ‫جيئن‬ ‫‪.‬پر‬ ‫ڪونھٰ‬ ‫‪6‬تڏھن پطرس وراڻيو تہ ”مون وٽ چاندي ءِ ۽ سون جو ڪوبہ‬ ‫ي‬ ‫تٰ اٿ ۽ ھل‪.‬‬ ‫‪7‬ھن کيس ساڄٰ ھٿ کان وٺٰ مٿٰ کنيو ۽ ھڪدم ھن جٰ پيرن ۽ ڳچٰ ءِ جٰ ھڏين کٰ طاقت ملٰ ويئٰ‪.‬‬ ‫‪8‬پوِ ھو ٽپ ڏيئٰ اٿٰ بيٺو‪ ،‬گھمندو ۽ انھن سان گڏ ھيڪل ۾ گھڙي‪ ،‬گھمندو‪ ،‬ٽپو ڏيئٰ خدا جٰ واکاڻ ڪندو رھيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪9‬سڀنٰ ماڻھن کيس گھمندي ۽ خدا جٰ واکاڻ ڪندي ڏٺو‪.‬‬ ‫لِ ويٺو ھو‪ ،‬۽ جيڪٰ ھن سان ٿيو تنھن تٰ‬ ‫‪10‬انھن کٰ خبر پئٰ تہ اھو اھو ئٰ آھٰ جيڪو ھيڪل جٰ خوبصورت دروازي تٰ خيرات ء‬ ‫اھٰ عجب ۽ عجب ۾ پئجٰ ويا‪.‬‬ ‫‪11‬جڏھن انھٰ ءِ منڊو ماڻھو ءِ‪ ،‬جنھن کٰ چڱو ڀلو ڪيو ويو ھو‪ ،‬پطرس ۽ يوحنا کٰ جھليو ھو‪ ،‬سو سڀيئٰ ماڻھو ڏاڍا عجب ۾ پئجٰ انھن‬ ‫ڏانھن انھٰ ءِ درٻار ۾ اچٰ گڏ ٿيا‪ ،‬جنھن کٰ سليمان سڏيو وڃٰ ٿو‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن پطرس اھو ڏٺو تڏھن ماڻھن کٰ جواب ڏنائين تہ ”اي بنٰ اسرائيل جا ماڻھو‪ ،‬انھٰ ءِ تٰ عجب او ٿا ڪريو؟ يا اوھين اسان تٰ‬ ‫لِ تيار ڪيو آھٰ؟‬ ‫ايڏي سنجيدگٰ ءِ سان او ٿا ڏسو‪ ،‬ڄڻ ته اسان پنھنجٰ طاقت يا تَدس سان ھن ماڻھو ءِ کٰ ھلڻ ء‬ ‫‪13‬ابراھيم‪ ،‬اسحاق ۽ يعَوب جٰ خدا‪ ،‬اسان جٰ ابن ڏاڏن جٰ خدا‪ ،‬پنھنجٰ َرزند عيسٰ کٰ جلل ڏنو آھٰ ‪.‬جنھن کٰ اوھان جٰ حوالٰ‬ ‫ڪيو ۽ پلطس جٰ حضور ۾ انڪار ڪيو‪ ،‬جڏھن ھن کيس اڏڻ جو ارادو ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪14‬پر توھان پاڪ ۽ عادل کٰ ڪوڙو ڄاتو‪ ،‬۽ چاھيو تہ ھڪڙو قاتل توھان جٰ حوالٰ ڪيو وڃٰ‪.‬‬ ‫‪15‬۽ زندگٰ جٰ امير کٰ ماري اڏيو‪ ،‬جنھن کٰ خدا مئلن مان جيئرو ڪيو ‪.‬جنھن جا اسين شاھد آھيون‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ھن جٰ نالٰ تٰ ايمان آڻڻ جٰ ڪري ھن ماڻھو ءِ کٰ مضبوط ڪيو آھٰ‪ ،‬جنھن کٰ اوھين ڏسندا ۽ ڄاڻو ٿا ‪:‬ھائو‪ ،‬جيڪو ايمان ھن‬ ‫جٰ وسيلٰ آھٰ‪ ،‬تنھن کيس اوھان سڀنٰ جٰ حضور ۾ مڪمل صحت ڏنٰ آھٰ‪.‬‬ ‫‪17‬۽ ھاڻٰ‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬مون کٰ خبر آھٰ ته توھان اڻڄاڻائٰ ءِ جٰ ڪري ائين ڪيو‪ ،‬جيئن توھان جٰ حڪمرانن پڻ ڪيو‪.‬‬ ‫‪18‬پر اھٰ ڳالھيون‪ ،‬جيڪٰ خدا اڳٰ ئٰ پنھنجن سڀنٰ نبين جٰ وات مان ظاھر ڪيون ھيون‪ ،‬تہ مسيح کٰ ڏک سھڻو‪ ،‬سو ھن پورو ڪيو‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھان جا گناھ ميٽجٰ وڃن‪ ،‬جڏھن خداوند جٰ حضور ۾ تازگٰ جا وقت ايندا‪.‬‬ ‫‪19‬تنھنڪري توبھہ ڪريو‪ ،‬۽ تبديل ٿٰ وڃو‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫عيسٰ مسيح کٰ موڪليندو‪ ،‬جنھن جٰ اڳيئٰ اوھان کٰ تبليغ ڪئٰ ويئٰ ھئٰ‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ھو‬ ‫ي‬ ‫‪21‬جنھن کٰ آسمان کٰ انھٰ ءِ وقت تائين حاصل ٿيڻو آھٰ‪ ،‬جيستائين انھن سڀنٰ شين جٰ بحالٰ ءِ واري وقت تائين‪ ،‬جيڪا خدا دنيا جٰ‬ ‫شروعات کان وٺٰ پنھنجٰ سڀنٰ پاڪ نبين جٰ وات مان ٻڌائيندو آيو آھٰ‪.‬‬ ‫لِ اوھان جٰ ڀائرن مان مون جھڙو ھڪڙو نبٰ‬ ‫‪22‬االِ ⁠جو‬ ‫موسٰ ابن ڏاڏن کٰ سچ چيو ھو تہ ”خداوند اوھان جو خدا اوھان ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫اٿاريندو ‪.‬ھن کٰ توھان سڀنٰ شين ۾ ٻڌو جيڪو ھو توھان کٰ چوندو‪.‬‬ ‫ٰ‪َ ،‬ءإء نن َال ءم َو ءمنء ءمنء َالخ ءءل ءم‪.‬‬ ‫‪23‬وأءننهء ءَٰ َاأ ء َر ء‬ ‫ِ ءو ءم َن يء َْ ءف ءرہء ءَٰ النن ءب ءي‬ ‫ء‬ ‫‪24‬ھائو‪ ،‬۽ سموئيل کان وٺٰ سڀنٰ نبين ۽ انھن جٰ پٺيان ايندڙن‪ ،‬جيتري قدر ڳالھايو آھٰ‪ ،‬انھن ڏينھن جٰ اڳڪٿٰ ڪئٰ آھٰ‪.‬‬ ‫‪25‬اوھين نبين جا ٻار آھيو‪ ،‬۽ انھٰ ءِ عھد جا آھيو‪ ،‬جيڪو خدا اسان جٰ ابن ڏاڏن سان ڪيو ھو‪ ،‬۽ ابراھيم کٰ چيو ھو‪” ،‬۽ تنھنجٰ اولد‬ ‫۾ زمين جٰ سڀنٰ قسمن کٰ برڪت ملندي‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھان مان ھر ھڪ کٰ سندس بڇڙائٰ ءِ‬ ‫َرزند‬ ‫‪26‬پھريائين اوھان ڏانھن خدا‪ ،‬پنھنجٰ‬ ‫عيسٰ کٰ جيئرو ڪري موڪليو‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫کان پاسو ڪري‪ ،‬اوھان کٰ برڪت ڏي‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬جڏھن اھٰ ماڻھن سان ڳالھائٰ رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن ڪاھن‪ ،‬ھيڪل جو ڪپتان ۽ صدوقٰ مٿن آيا‪،‬‬ ‫عيسٰ جٰ وسيلٰ مئلن مان جيئرو ٿٰ اٿڻ جٰ منادي ڪندا ھئا‪.‬‬ ‫‪2‬اھٰ غمگين ٿٰ ماڻھن کٰ سيکاري رھيا ھئا ۽‬ ‫ي‬ ‫االِ ⁠جو ھاڻٰ شام ٿٰ چڪٰ ھئٰ‪.‬‬ ‫رکيائون‪،‬‬ ‫۾‬ ‫‪3‬انھن انھن تٰ ھٿ رکيا ۽ ٻئٰ ڏينھن تائين قيد‬ ‫ء‬ ‫‪4‬پر انھن مان گھڻن جن اھو ڪلم ٻڌو‪ ،‬ايمان آندو ‪.‬۽ ماڻھن جو تعداد اٽڪل پنج ھزار ھو‪.‬‬ ‫‪5‬سڀاڻٰ ائين ٿيو جو سندن حاڪمن‪ ،‬بزرگن ۽ شريعت جا عالم‪،‬‬ ‫س ءري ءَ َالعءالء ءم‪ ،‬قائفا‪ ،‬يوحنا‪ ،‬اليگزينڊر ۽ ٻيا جيڪٰ به وڏي سردار ڪاھن جٰ خاندان مان ھئا سٰ يروشلم ۾ گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫‪6‬وأءننا ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬جڏھن انھن انھن کٰ وچ ۾ ويھاريو‪ ،‬تڏھن پڇيائون تہ ”تو ھٰ ڪھڙي طاقت يا ڪھڙي نالٰ سان ڪيو آھٰ؟‬ ‫‪8‬تڏھن پطرس پاڪ روح سان ڀرجٰ انھن کٰ چيو تہ ”اي ماڻھن جا سردارو ۽ بنٰ اسرائيل جا بزرگو!‬ ‫لِ جيڪو بيڪار ماڻھو ڪيو ويو آھٰ‪ ،‬سو ڪھڙي ءِ طرح چڱو ڀلو ٿيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪9‬جيڪڏھن اڄ اسان کٰ جانچيو وڃٰ تہ انھٰ ءِ چڱائٰ ءِ ء‬ ‫عيسٰ مسيح ناصري جٰ نالٰ سان‪ ،‬جنھن کٰ اوھان صليب تٰ‬ ‫‪10‬اوھان سڀنٰ کٰ ۽ بنٰ اسرائيل جٰ سڀنٰ ماڻھن کٰ اھا خبر پوي تہ‬ ‫ي‬ ‫چاڙھيو‪ ،‬جنھن کٰ خدا مئلن مان جياريو‪ ،‬تنھن جٰ وسيلٰ ھٰ ماڻھو ھتٰ اوھان جٰ اڳيان تندرست بيٺو آھٰ‪.‬‬ ‫‪11‬ھٰ ءِ اھو پٿر آھٰ جيڪو اوھان ٺاھيندڙن جٰ وس ۾ نہ رھيو ھو‪ ،‬جيڪو ڪنڊ جو مٿو بڻجٰ ويو آھٰ‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫⁠جو آسمان ھيٺان ڪو ٻيو نالو ماڻھن ۾ نہ ڏنو ويو آھٰ‪ ،‬جنھن سان اسان کٰ اوٽڪارو‬

‫االِ‬ ‫‪12‬نڪٰ ڪنھن ٻئٰ ۾ اوٽڪارو آھٰ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ملٰ‪.‬‬ ‫‪13‬جڏھن انھن پطرس ۽ يوحنا جٰ دليري ءِ کٰ ڏٺو ۽ سمجھيائون تہ اھٰ اڻ پڙھيل ۽ جاھل ماڻھو آھن‪ ،‬تڏھن عجب ۾ پئجٰ ويا ‪.‬۽ انھن کٰ‬ ‫عيسٰ سان گڏ ھئا‪.‬‬ ‫خبر پئٰ تہ اھٰ‬ ‫ي‬ ‫‪14‬پوِ انھٰ ءِ ماڻھو ءِ کٰ جيڪو چڱو ڀلو ٿيو ھو‪ ،‬سا ساڻن بيٺو ھو‪ ،‬تنھن جٰ خلف ڪجھہ بہ نہ چئٰ سگھيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬پر جڏھن انھن کين حڪم ڏنو تہ ڪائونسل مان نڪري وڃو‪ ،‬تڏھن پاڻ ۾ صلح ڪيائون‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھنن جو ھڪڙو وڏو معجزو آھٰ جيڪو يروشلم ۾ رھندڙ سڀنٰ ماڻھن تٰ ظاھر‬ ‫‪16‬چيو تہ ”ھنن ماڻھن کٰ اا ڪريون؟‬ ‫ء‬ ‫آھٰ ‪.‬۽ اسان ان کان انڪار نٿا ڪري سگھون‪.‬‬ ‫‪17‬پر اھو وڌيڪ ماڻھن ۾ پکڙجٰ نه وڃٰ‪ ،‬اچو ته انھن کٰ سختٰ سان ڌمڪيون ڏيون ته اھٰ ھن نالٰ سان ڪنھن سان به نه ڳالھائيندا‪.‬‬ ‫عيسٰ جٰ نالٰ تٰ تعليم ڏيو‪.‬‬ ‫‪18‬انھن انھن کٰ سڏي چيو تہ ”ڪنھن بہ نہ ڳالھايو ۽ نڪٰ‬ ‫ي‬ ‫‪19‬پر پطرس ۽ يوحنا انھن کٰ جواب ڏنو تہ ”اا اھو خدا جٰ نظر ۾ مناسب آھٰ تہ خدا کان وڌيڪ اوھان جٰ ٻڌي‪ ،‬انصاف ڪريو‪.‬‬ ‫سواِ اسين ڳالھائٰ سگھون ٿا‪.‬‬ ‫‪20‬االِ ⁠جو جيڪٰ ڳالھيون اسان ڏٺيون ۽ ٻڌيون آھن‪ ،‬تن کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪21‬تنھنڪري جڏھن انھن کٰ وڌيڪ ڌمڪيون ڏنيون ويون‪ ،‬تڏھن انھن کٰ اڏي ڏنو‪ ،‬انھن کٰ ڪجھہ بہ نہ مليو تہ ماڻھن جٰ ڪري‬ ‫لِ جيڪو ٿيو ھو‪.‬‬ ‫انھن کٰ ڪھڙي ءِ طرح سزا ڏين‪،‬‬ ‫االِ ⁠جو سڀنٰ ماڻھن خدا جٰ واکاڻ ڪئٰ انھٰ ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫‪22‬االِ ⁠جو انھٰ ءِ ماڻھو ءِ جٰ عمر چاليھن ورھين کان مٿٰ ھئٰ‪ ،‬جنھن تٰ شفا ڏيڻ جو اھو معجزو ظاھر ٿيو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬پوِ اھٰ اڏي ويا ۽ پنھنجٰ پنھنجٰ ٽولٰ ءِ ڏانھن ويا ۽ جيڪٰ سردار ڪاھنن ۽ بزرگن کين چيو ھو سو سڀ ٻڌايو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪24‬جڏھن انھن اھو ٻڌو تڏھن انھن پنھنجو آواز بلند ڪري خدا ڏانھن ھڪ آواز ٿٰ چيو تہ ”خداوند تون ئٰ خدا آھين‪ ،‬جنھن آسمان‪ ،‬زمين‬ ‫۽ سمنڊ ۽ جيڪٰ ڪجھ انھن ۾ آھٰ سو بڻايو آھٰ‪.‬‬ ‫‪25‬تنھنجٰ ٻانھٰ دائود جٰ وات مان ڪنھن چيو آھٰ تہ ”غير قومن او ڪاوڙيا ۽ ماڻھو اجايو گمان او ٿا ڪن؟‬ ‫‪26‬زمين جا بادشاھ اٿٰ بيٺا‪ ،‬۽ حڪمران گڏ ٿيا‪ ،‬خداوند ۽ سندس مسيح جٰ خلف‪.‬‬ ‫عيسٰ جٰ خلف‪ ،‬جنھن کٰ تو مسح ڪيو آھٰ‪ ،‬سو ھيروديس ۽ پونٽيئس پلطس‪ ،‬غير قومن ۽ بنٰ‬ ‫‪27‬االِ ⁠جو تنھنجٰ پاڪ َرزند‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫اسرائيلن سان گڏ گڏ ٿيا ھئا‪.‬‬ ‫‪28‬االِ ⁠جو جيڪٰ ڪجھ تنھنجٰ ھٿن ۽ تنھنجٰ صلح اڳٰ ئٰ طئٰ ڪيو ھو‪ ،‬سو پورو ڪيو وڃٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪29‬۽ ھاڻٰ اي پالڻھار‪ ،‬انھن جٰ ڌمڪيون ڏسو ‪:‬۽ پنھنجٰ ٻانھن کٰ عطا ڪر‪ ،‬ته اھٰ پوريِ طرح سان تنھنجو ڪلم ٻڌن‪،‬‬ ‫عيسٰ جٰ نالٰ سان ٿٰ سگھن ٿا‪.‬‬ ‫لِ پنھنجو ھٿ ڊگھو ڪندي؛ ۽ اھٰ نشانيون ۽ معجزا توھان جٰ پاڪ َرزند‬ ‫‪30‬شفا ڏيڻ ء‬ ‫ي‬ ‫جاِ ڊگھٰ ويئٰ‪ ،‬جتٰ اھٰ گڏ ٿيا ھئا ‪.‬۽ اھٰ سڀيئٰ پاڪ روح سان ڀرجٰ ويا‪ ،‬۽ اھٰ خدا جو ڪلم‬ ‫‪31‬جڏھن انھن دعا گھري تہ اھا ء‬ ‫دليري ءِ سان ٻڌندا رھيا‪.‬‬ ‫‪32‬۽ انھن جو ميڙ جن ايمان آندو اھٰ ھڪڙي دل ۽ ھڪڙي جان جا ھئا‪ ،‬۽ نڪٰ انھن مان ڪنھن بہ اھو نہ چيو ته جيڪٰ شيون ھن‬ ‫وٽ آھن تن مان اھو پنھنجو آھٰ ‪.‬پر انھن وٽ سڀ شيون عام ھيون‪.‬‬ ‫‪33‬۽ وڏي طاقت سان رسولن کٰ خداوند عيسٰ جٰ جيئري ٿيڻ جٰ شاھدي ڏنٰ‪ ،‬۽ انھن سڀنٰ تٰ وڏو َضل ھو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو جيتريون زمينون يا گھرن جا مالڪ ھئا‪ ،‬تن کٰ وڪڻٰ انھن شين جا اگھه‬ ‫‪34‬۽ نڪٰ انھن مان ڪنھن کٰ به گھٽتائٰ ھئٰ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫کڻٰ آيا‪ ،‬جيڪٰ وڪامٰ ويا‪.‬‬ ‫‪35‬پوِ انھن کٰ رسولن جٰ پيرن وٽ رکيائين‪ ،‬۽ ھر ماڻھو ءِ کٰ ضرورت موجب ورھايو ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪36‬۽ يوسيس‪ ،‬جنھن کٰ رسولن جٰ ڪري برنباس سڏيو ويندو ھو‪( ،‬جنھن جٰ معنٰ آھٰ تسلٰ جو پٽ‪) ،‬ھڪڙو لوي ۽ قبرص جٰ‬ ‫ملڪ ۾‪.‬‬ ‫‪37‬زمين ھئٰ‪ ،‬سو وڪڻٰ پيسا کڻٰ رسولن جٰ پيرن تٰ رکيائين‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬پر حنانياس نالٰ ھڪڙي ماڻھو ءِ پنھنجٰ زال صفيرا سان گڏجٰ ھڪ ملڪيت وڪڻٰ اڏي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ انھٰ ءِ قيمت جو ڪجھ حصو واپس رکيائين‪ ،‬۽ سندس زال بہ انھٰ ءِ جٰ رازداري پئٰ ڪئٰ ۽ ڪجھہ حصو وٺٰ اچٰ رسولن جٰ‬ ‫پيرن تٰ رکيائين‪.‬‬ ‫‪3‬پر پطرس وراڻيو تہ ”حنانياہ‪ ،‬شيطان تنھنجٰ دل ۾ پاڪ روح سان ڪوڙ او ٿو ڀرائٰ ۽ زمين جٰ قيمت جو ڪجھ حصو پاڻ وٽ‬ ‫رکٰ؟‬ ‫‪4‬جيستائين اھو رھيو‪ ،‬اا اھو تنھنجو نہ ھو؟ ۽ ان کٰ وڪڻڻ کان پوِ‪ ،‬اا اھو توھان جٰ پنھنجٰ اختيار ۾ نه ھو؟ تو اھا ڳالھه پنھنجٰ دل‬ ‫۾ او رکٰ؟ تو ماڻھن سان ڪوڙ نه ڳالھايو آھٰ‪ ،‬پر خدا ڏانھن‪.‬‬ ‫‪5‬حنانيہ اھٰ ڳالھيون ٻڌي ڪري ھيٺ لھٰ ويو ۽ روح کٰ اڏي ڏنو ۽ جن اھٰ ڳالھيون ٻڌيون تن سڀنٰ کٰ ڏاڍو ڊپ ٿيو‪.‬‬ ‫‪6‬پوِ جوان اءٿٰ‪ ،‬ھن کٰ زخمٰ ڪري‪ ،‬ٻاھر وٺٰ ويا ۽ دَن ڪيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ سندس زال اندر آئٰ‪ ،‬جنھن کٰ خبر نہ ھئٰ تہ اا ٿيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ اٽڪل ٽن ڪلڪن کان ء‬ ‫ء‬ ‫ٻڌاِ اا تو زمين ايتري قيمت ۾ وڪڻٰ؟ ۽ ھن چيو‪ ،‬ھا‪ ،‬تمام گھڻو لِ‪.‬‬ ‫‪8‬تنھن تٰ پطرس وراڻيو تہ ”مون کٰ ء‬ ‫‪9‬تنھن تٰ پطرس وراڻيو تہ ”اوھين ڪھڙي ءِ طرح راضٰ ٿيا آھيو تہ خداوند جٰ روح کٰ آزمائٰ؟ ڏس‪ ،‬جن تنھنجٰ مڙس کٰ دَن ڪيو‬ ‫آھٰ تن جا پير دروازي تٰ آھن‪ ،‬۽ توکٰ ٻاھر ڪڍندا‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ ھو ءِ سڌي ءِ طرح سندس پيرن تٰ ڪري پيئٰ‪ ،‬۽ ڀوت مٿٰ کنيو‪ ،‬۽ جوان اندر آيا‪ ،‬۽ ھن کٰ مئل ڏٺائون‪ ،‬۽ ھن کٰ ٻاھر کڻٰ ھن‬ ‫ء‬ ‫جٰ مڙس وٽان دَن ڪيائون‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪11‬تنھن تٰ سڄٰ ڪليسيا ۽ جن اھا ڳالھہ ٻڌي تن تٰ وڏو خوف اانئجٰ ويو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ رسولن جٰ ھٿن سان ماڻھن ۾ ڪيترائٰ معجزا ۽ معجزا پيدا ٿيا( ‪.‬۽ اھٰ سڀ ھڪ اتفاق سان سليمان جٰ پورچ ۾ ھئا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ باقٰ ڪنھن ماڻھو ءِ کٰ ساڻن گڏ ٿيڻ جٰ جرئت نہ ھئٰ‪ ،‬پر ماڻھن انھن کٰ ساراھيو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ ايمان وارا خداوند سان وڌيڪ شامل ٿيا‪ ،‬مردن ۽ عورتن جٰ ميڙ)‪.‬‬ ‫لِ تہ گھٽ ۾ گھٽ پطرس جو پااو انھن مان‬ ‫ِ‬ ‫انھٰ‬ ‫ويھاريو‪،‬‬ ‫تٰ‬ ‫‪15‬ايتري قدر جو ھنن بيمارن کٰ ٻاھر ڪڍي گھٽين ۾ پلنگن ۽ پلنگن‬ ‫ء ء‬ ‫ڪن تٰ اانئجٰ‪.‬‬ ‫‪16‬يروشلم جٰ چوڌاري شھرن مان ھڪڙو ميڙ پڻ آيو‪ ،‬جيڪٰ بيمار ماڻھن کٰ ۽ انھن کٰ آڻيندا ھئا جن کٰ ڀوتن سان ويڙھيل ھو‪ ،‬۽‬ ‫انھن سڀنٰ کٰ شفا ڏنٰ‪.‬‬ ‫‪17‬تڏھن وڏو سردار ڪاھن اٿٰ بيٺو ۽ جيڪٰ ساڻس گڏ ھئا (جيڪو صدوقين جو َرقو آھٰ )سو ڪاوڙ ۾ ڀرجٰ ويو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ پنھنجا ھٿ رسولن تٰ رکيا ۽ کين عام جيل ۾ وڌائون‪.‬‬ ‫‪19‬پر رات جو خداوند جٰ ملئڪ جيل جا دروازا کولٰ‪ ،‬انھن کٰ ٻاھر ڪڍيائين ۽ چيائين تہ‬ ‫ٻڌاِ‪.‬‬ ‫‪20‬وڃو‪ ،‬ھيڪل ۾ اٿو ۽ ماڻھن کٰ ھن زندگٰ ءِ جون سڀ ڳالھيون ء‬ ‫‪21‬جڏھن انھن اھو ٻڌو تڏھن صبح جو سوير ھيڪل ۾ گھڙي تعليم ڏيڻ لڳا ‪.‬پر وڏو سردار ڪاھن آيو ۽ جيڪٰ ساڻس گڏ ھئا‪ ،‬تن ۽‬ ‫ڪائونسل ۽ بنٰ اسرائيل جٰ سڀنٰ سينيٽرن کٰ گڏ ڪري جيل ڏانھن موڪليائين تہ کين وٺٰ اچٰ‪.‬‬ ‫‪22‬پر جڏھن آَيسر آيا ۽ کين جيل ۾ نہ ڏٺائون‪ ،‬تڏھن موٽٰ آيا ۽ ٻڌايائون تہ‬ ‫‪23‬چيائون تہ ”جيل واقعٰ اسان کٰ پوري حفاظت سان بند ڏٺو آھٰ ۽ دروازي جٰ اڳيان پگھارون بيٺيون ھيون‪ ،‬پر جڏھن کوليوسين تہ‬ ‫اندر ڪوبہ ماڻھو نہ مليو‪.‬‬ ‫‪24‬جڏھن وڏي سردار ڪاھن‪ ،‬ھيڪل جٰ ڪپتان ۽ سردار ڪاھن اھٰ ڳالھيون ٻڌيون‪ ،‬تڏھن کين شڪ پيو تہ اھا ڳالھہ ڪٿان وڌندي‪.‬‬ ‫‪25‬پوِ ھڪڙي اچٰ کين ٻڌايو تہ ”ڏسو‪ ،‬جن ماڻھن کٰ اوھان جيل ۾ وڌو آھٰ سٰ ھيڪل ۾ بيٺا آھن ۽ ماڻھن کٰ تعليم ڏئٰ رھيا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬پوِ ڪپتان آَيسرن سان گڏ ويو ۽ انھن کٰ بْير تشدد جٰ وٺٰ آيو‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ انھن کٰ ماڻھن کان ڊپ ھو‪ ،‬متان کين سنگسار ڪيو‬ ‫ء‬ ‫وڃٰ‪.‬‬ ‫‪27‬پوِ جڏھن انھن کٰ وٺٰ آيا‪ ،‬تڏھن انھن کٰ ڪائونسل جٰ اڳيان بيھاريائون ۽ وڏي سردار ڪاھن کانئن پڇيو تہ ”‬ ‫ء‬ ‫‪28‬۽ چيائين تہ ”اا اسان اوھان کٰ سخت حڪم نہ ڏنو ھو تہ اوھين ھن نالٰ سان تعليم نہ ڏيو؟ ۽‪ ،‬ڏس‪ ،‬توھان يروشلم کٰ پنھنجٰ عَيدي‬ ‫سان ڀريو آھٰ‪ ،‬۽ ھن ماڻھو ءِ جو رت اسان تٰ آڻڻ جو ارادو ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫بجاِ خدا جٰ َرمانبرداري ڪرڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫‪29‬تڏھن پطرس ۽ ٻين رسولن جواب ڏنو تہ ”اسان کٰ ماڻھن جٰ‬ ‫ء‬ ‫عيسٰ کٰ جيئرو ڪيو‪ ،‬جنھن کٰ اوھان ماري وڌو ۽ وڻ تٰ ٽنگيو‪.‬‬ ‫‪30‬اسان جٰ ابن ڏاڏن جٰ خدا‬ ‫ي‬ ‫لِ تہ جيئن بنٰ اسرائيل کٰ توبھہ ڪري ۽‬ ‫‪31‬ھن کٰ خدا پنھنجٰ ساڄٰ ھٿ سان ھڪڙو شھزادو ۽ اوٽڪارو ڏيندڙ بڻايو آھٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫گناھن جٰ معاَٰ ڏئٰ‪.‬‬ ‫‪32‬۽ اسين سندس انھن ڳالھين جا شاھد آھيون ‪.‬۽ ائين ئٰ پاڪ روح آھٰ‪ ،‬جيڪو خدا انھن کٰ ڏنو آھٰ جيڪٰ سندس َرمانبردار آھن‪.‬‬ ‫‪33‬جڏھن ھنن اھو ٻڌو‪ ،‬تڏھن انھن جٰ دل ڀرجٰ ويئٰ ۽ انھن کٰ مارڻ جو ارادو ڪيائون‪.‬‬ ‫‪34‬پوِ ڪائونسل ۾ ھڪڙو َريسٰ اٿٰ بيٺو‪ ،‬جنھن جو نالو گملٰ ايل ھو‪ ،‬جيڪو شريعت جو ڊاڪٽر ھو‪ ،‬جيڪو سڀنٰ ماڻھن ۾ مشھور‬ ‫ء‬ ‫جاِ تٰ ويھارو‪.‬‬ ‫ھو‪ ،‬تنھن حڪم ڏنو تہ ”رسولن کٰ ٿوري ء‬ ‫ِ ءوأ ء َنت ء َم لء ءھ َم‪.‬‬ ‫‪َ35‬ءَءا ءل لءهء« ‪:‬يءا أءيي ءھا ءِس ءَرائءي ءل ءوأ ء َنت ء َم َءٰ َاأ ء َر ء‬ ‫‪36‬االِ ⁠جو انھن ڏينھن کان پھريائين ٿيڊاس اٿيو‪ ،‬پاڻ کٰ ڪو ماڻھو سمجھٰ َخر ڪرڻ لڳو ‪.‬جن سان لڳ ڀڳ چار سؤ ماڻھو‬ ‫ء‬ ‫شريڪ ٿيا‪ ،‬جن کٰ قتل ڪيو ويو ‪.‬۽ سڀ‪ ،‬جيترا به سندس َرمانبردار ھئا‪ ،‬ٽڙي پکڙي ويا ۽ برباد ٿٰ ويا‪.‬‬ ‫پوِ يھوداہ گليل جٰ ماڻھن کٰ محصول ڏيڻ جٰ ڏينھن ۾ اٿاريو‪ ،‬۽ گھڻن ماڻھن کٰ پنھنجٰ پٺيان ھليو ‪:‬ھو پڻ مري ويو ‪.‬۽‬ ‫‪37‬ھن کان ء‬ ‫سڀ‪ ،‬ايستائين جو ڪيترا سندس َرمانبردار ھئا‪ ،‬منتشر ٿٰ ويا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو جيڪڏھن اھو مشورو يا اھو‬ ‫‪38‬۽ ھاڻٰ آ ءِ اوھان کٰ ٻڌايان ٿو تہ انھن ماڻھن کان پاسو ڪريو ۽ انھن کٰ اڪيلو اڏي ڏيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪم ماڻھن جو ھوندو تہ بيڪار ٿيندو‪.‬‬ ‫لِ به ملٰ‬ ‫‪39‬پر جيڪڏھن اھو خدا جٰ طرَان آھٰ‪ ،‬توھان ان کٰ ختم ڪري نه سگھندا ‪.‬ائين نه ٿئٰ جو توھان کٰ خدا سان وڙھڻ ء‬ ‫وڃٰ‪.‬‬ ‫پوِ کين‬ ‫تہ‬ ‫ڪيائين‬ ‫حڪم‬ ‫تڏھن‬ ‫مارايائون‪،‬‬ ‫کين‬ ‫سڏي‬ ‫کٰ‬ ‫رسولن‬ ‫جڏھن‬ ‫۽‬ ‫ٿيا‬ ‫راضٰ‬ ‫اھٰ‬ ‫تٰ‬ ‫‪40‬تنھن‬ ‫”عيسٰ جٰ نالٰ تٰ نہ ڳالھايو‪ ،‬ء‬ ‫ي‬ ‫وڃڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪41‬پوِ اھٰ ڪائونسل جٰ اڳيان ھليا ويا ۽ خوش ٿٰ ويا تہ اھٰ انھٰ ءِ لئق سمجھيا ويا آھن جو ھن جٰ نالٰ جٰ ڪري شرمسار ٿئٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ تعليم ڏيڻ ۽ تبليغ ڪرڻ کان رھيا‪.‬‬ ‫۾‬ ‫گھر‬ ‫ھر‬ ‫۽‬ ‫۾‬ ‫ھيڪل‬ ‫روزانو‬ ‫‪42‬۽‬ ‫ي‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫االِ ⁠جو سندن بيواھيون‬ ‫‪1‬انھن ڏينھن ۾ جڏھن شاگردن جو تعداد وڌندو ويو‪ ،‬تڏھن يونانٰ ماڻھن ۾ عبرانٰ ءِ جٰ خلف گوڙ مچٰ ويو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫روزانٰ خدمت ۾ نظرانداز ڪيون وينديون ھيون‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ ٻارھن شاگردن جٰ ميڙ کٰ پاڻ وٽ سڏي چيو تہ ”اھو سبب نہ آھٰ جو اسين خدا جٰ ڪلم کٰ اڏي دسترخوان جٰ خدمت‬ ‫ء‬ ‫ڪريون‪.‬‬ ‫‪3‬تنھنڪري اي ڀائرو‪ ،‬پنھنجٰ وچ ۾ ‪7‬ايماندار ماڻھو ڳوليو‪ ،‬جيڪٰ پاڪ روح ۽ ڏاھپ سان ڀرپور آھن‪ ،‬جن کٰ اسين ھن ڪم تٰ مَرر‬ ‫ڪري سگھون ٿا‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫لِ وقف ڪندا رھنداسين‪.‬‬ ‫‪4‬پر اسين پنھنجو پاڻ کٰ مسلسل دعا ۽ ڪلم جٰ خدمت ء‬ ‫پوِ انھن استيفن کٰ چونڊيو‪ ،‬جيڪو ايمان ۽ پاڪ روح سان ڀرپور ھو‪َ ،‬لپس‪ ،‬پروخورس‪،‬‬ ‫‪5‬انھٰ ءِ ڳالھہ سڄٰ ميڙ کٰ پسند ڪيو‪ ،‬ء‬ ‫نڪانور‪ ،‬ٽيمون‪ ،‬پارميناس ۽ نڪولس کٰ انتاخيا جو ھڪ مسلمان چونڊيو ويو‪.‬‬ ‫‪6‬جن کٰ انھن رسولن جٰ اڳيان پيش ڪيو ۽ جڏھن دعا گھري تڏھن پنھنجا ھٿ انھن تٰ رکيائون‪.‬‬ ‫‪7‬۽ خدا جو ڪلم وڌندو ويو ‪.‬۽ يروشلم ۾ شاگردن جو تعداد تمام گھڻو وڌي ويو ‪.‬۽ پادرين جٰ ھڪڙي وڏي جماعت ايمان جٰ‬ ‫َرمانبرداري ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪8‬۽ استيفنس‪ ،‬ايمان ۽ طاقت سان ڀرپور‪ ،‬ماڻھن ۾ وڏا عجب ۽ معجزا ڪيا‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ ڪٰ يھودي عبادت ⁠گاھہ جا ماڻھو اٿيا‪ ،‬جن کٰ لبرٽين‪ ،‬ڪرينين‪ ،‬اليگزينڊرين‪ ،‬ڪليسيا ۽ ايشيا جٰ يھودين جٰ عبادت ⁠گاھہ‬ ‫ء‬ ‫سڏيندا آھن‪ ،‬جن استيفن سان تڪرار ڪيو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ اھٰ دانائٰ ۽ روح جو مَابلو ڪري نہ سگھيا‪ ،‬جنھن سان ھو ڳالھائٰ رھيو ھو‪.‬‬ ‫موسٰ ۽ خدا جٰ خلف ڪفر جون ڳالھيون ڪندي ٻڌو آھٰ‪.‬‬ ‫‪11‬پوِ انھن ماڻھن کٰ ماتحت ڪيو‪ ،‬جن چيو تہ ”اسان ھن کٰ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪12‬پوِ انھن ماڻھن‪ ،‬بزرگن ۽ شريعت جٰ عالمن کٰ ڀڙڪايو ۽ اچٰ مٿس اچٰ پڪڙيائون ۽ ڪائونسل ۾ وٺٰ آيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫جاِ ۽ شريعت جٰ خلف ڪفر جون ڳالھيون ڪرڻ کان باز نہ ٿو اچٰ‪.‬‬ ‫‪13‬۽ ڪوڙا شاھد ٺھرايا‪ ،‬جن چيو تہ ”ھٰ ماڻھو ھن مَدس ء‬ ‫جاِ کٰ ڊاھيندو ۽ انھن رسمن کٰ بدلئٰ اڏيندو‪،‬‬ ‫‪14‬االِ ⁠جو اسان ھن کٰ اھو چوندي ٻڌو آھٰ تہ ”ھٰ ناصرت جو‬ ‫عيسٰ ھن ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫موسٰ اسان کٰ ڏنيون آھن‪.‬‬ ‫جيڪٰ‬ ‫ي‬ ‫‪15‬جڏھن ڪائونسل ۾ ويٺل سڀيئٰ ھن ڏانھن نھاريندا رھيا‪ ،‬تڏھن ھن جو منھن ملئڪ جو منھن جھڙو ھو‪.‬‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫‪1‬پوِ وڏي سردار ڪاھن چيو تہ ”اا اھٰ ڳالھيون ائين آھن؟‬ ‫ء‬ ‫‪َ2‬ءَءالء” ‪:‬ماڻھو‪ ،‬ڀائرو ۽ ابن ڏاڏو‪ ،‬ٻڌو ‪.‬جلل وارو خدا اسان جٰ پٰ ءِ ابراھيم تٰ ظاھر ٿيو‪ ،‬جڏھن ھو ميسوپوٽيميا ۾ ھو‪ ،‬انھٰ ءِ کان اڳ‬ ‫جو ھو چران ۾ رھيو‪،‬‬ ‫‪3‬وقءا ءل لءهء” ‪:‬پنھنجٰ ملڪ مان ۽ پنھنجٰ مائٽن مان نڪري وڃ ۽ انھٰ ءِ ملڪ ۾ اچ‪ ،‬جيڪو توکٰ ڏيکاريندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬پوِ ھو ڪلدين جٰ ملڪ مان نڪري چران ۾ رھڻ لڳو ۽ اتان جڏھن سندس پٰ ءِ مري ويو‪ ،‬تڏھن ھن کيس ھن ملڪ ۾ لٿو‪ ،‬جتٰ ھاڻٰ‬ ‫ء‬ ‫اوھين رھو ٿا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ھن کيس ان ۾ ڪا به ميراث نه ڏنٰ‪ ،‬نه‪ ،‬ايتري قدر جو پنھنجٰ پيرن تٰ رکٰ‪ ،‬پر ھن واعدو ڪيو ته اھو اھو کيس ھڪڙي ملڪيت ۾‬ ‫ڏيندو‪ ،‬۽ سندس اولد کٰ‪ ،‬جڏھن اڃا تائين ھن کٰ اولد ڪونھٰ‪. .‬‬ ‫‪6‬۽ خدا ھن حڪمت تٰ ڳالھايو‪ ،‬ته سندس ٻج ھڪڙي اجنبٰ ملڪ ۾ رھڻ گھرجٰ ‪.‬۽ اھٰ انھن کٰ غلمِٰ ۾ آڻين‪ ،‬۽ انھن کٰ چار سؤ‬ ‫سال بڇڙايون ڏين‪.‬‬ ‫جاِ تٰ منھنجٰ خدمت‬ ‫پوِ اھٰ نڪرندا‪ ،‬۽ ھن ء‬ ‫‪7‬۽ جنھن قوم جٰ غلمٰ ءِ ۾ ھوندا‪ ،‬تن جو آ ءِ َيصلو ڪندس‪ ،‬خدا چيو‪ ،‬۽ انھٰ ءِ کان ء‬ ‫ڪندا‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ھن کيس طھر ڪرڻ جو واعدو ڏنو‪ ،‬۽ اھڙيِ طرح ابراھيم اسحاق کٰ پيدا ڪيو‪ ،‬۽ اٺين ڏينھن سندس طھر ڪيو ‪.‬۽ اسحاق يعَوب‬ ‫پيدا ڪيو؛ ۽ جيڪب کٰ ٻارھن بزرگ پيدا ٿيا‪.‬‬ ‫ص ءر‪ ،‬پر خدا ساڻس گڏ ھو‪.‬‬ ‫‪9‬وقءا ءل لءهء َال ءح ءديَنء ‪ ،‬ي‬ ‫ءوسف ءَٰ ءم َ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪10‬۽ کيس سندس سڀنٰ مصيبتن مان اڏايو‪ ،‬۽ کيس مصر جٰ بادشاھ َرعون جٰ نظر ۾ َضل ۽ حڪمت ڏنٰ ‪.‬۽ کيس مصر ۽ سندس‬ ‫سڄٰ گھر جو گورنر بڻايو‪.‬‬ ‫‪11‬ھاڻٰ مصر ۽ ڪنعان جٰ سڄٰ ملڪ ۾ ڏڪار اچٰ ويو‪ ،‬۽ وڏي مصيبت‪ ،‬۽ اسان جٰ ابن ڏاڏن کٰ ڪو به رزق نه مليو‪.‬‬ ‫‪12‬پر جڏھن يعَوب ٻڌو تہ مصر ۾ اناج آھٰ‪ ،‬تڏھن ھن پھريائين اسان جٰ ابن ڏاڏن کٰ موڪليو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ ٻئٰ دَعٰ يوسف پنھنجٰ ڀائرن کٰ ٻڌايو ويو ‪.‬۽ يوسف جو خاندان َرعون کٰ ٻڌايو ويو‪.‬‬ ‫‪14‬پوِ يوسف کٰ موڪليو ۽ پنھنجٰ پٰ ءِ يعَوب کٰ ۽ سندس سڀنٰ مائٽن‪ ،‬سٺ پندرھن ماڻھن کٰ پاڻ وٽ سڏيائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬تنھنڪري يعَوب مصر ۾ ويو ۽ مري ويو‪ ،‬ھو ۽ اسان جا ابا ڏاڏا‪.‬‬ ‫‪16‬۽ انھن کٰ سيڪيم ۾ آندو ويو ۽ قبر ۾ دَن ڪيو ويو جيڪو ابراھيم شميم جٰ پِٰ ايمور جٰ پٽن جٰ پئسن سان خريد ڪيو‪.‬‬ ‫‪17‬پر جڏھن انھٰ ءِ واعدي جو وقت ويجھو آيو‪ ،‬جنھن جو خدا ابراھيم سان قسم کنيو ھو‪ ،‬تڏھن مصر ۾ ماڻھن جو تعداد وڌندو ويو‪.‬‬ ‫‪18‬تان جو ھڪڙو ٻيو بادشاھہ اٿيو‪ ،‬جيڪو يوسف کٰ نہ سڃاڻندو ھو‪.‬‬ ‫لِ تہ انھن پنھنجن ننڍڙن ٻارن کٰ ٻاھر‬ ‫ِ‬ ‫انھٰ‬ ‫ڪئٰ‪،‬‬ ‫بڇڙائٰ‬ ‫سان‬ ‫‪19‬اھو ساڳيو سلوڪ اسان جٰ مائٽن سان ڪيو ۽ اسان جٰ ابن ڏاڏن‬ ‫ء ء‬ ‫ڪڍي اڏيو‪ ،‬تہ جيئن اھٰ جيئرا نہ رھن‪.‬‬ ‫موسٰ پيدا ٿيو‪ ،‬۽ تمام خوبصورت ھو‪ ،‬۽ پنھنجٰ پٰ ءِ جٰ گھر ۾ ٽن مھينا پرورش ڪيائين‪.‬‬ ‫‪20‬جنھن وقت‬ ‫ي‬ ‫‪21‬جڏھن ھن کٰ ٻاھر ڪڍيو ويو‪ ،‬تڏھن َرعون جٰ ڌي ءِ کيس مٿٰ کنيو ۽ کيس پنھنجو پٽ ڪري پاليائين‪.‬‬ ‫صر َالعء ءل ءيم ءوقءا ءل ءوقءالء ءم‪.‬‬ ‫‪22‬و ءَانء ءمو ء‬ ‫سى َءٰ َال ءح َْ ءم ءِ ءم ء‬ ‫ء‬ ‫‪23‬جڏھن ھو چاليھن ورھين جو پورو ٿيو‪ ،‬تڏھن ھن جٰ دل ۾ اھو خيال آيو تہ پنھنجٰ ڀائرن بنٰ اسرائيلن سان ملقات ڪري‪.‬‬ ‫‪24‬انھن مان ھڪڙي کٰ ظلم ٿيندي ڏسٰ‪ ،‬ھن ان جو بچا ءِ ڪيو ۽ انھٰ ءِ مظلوم کان بدلو ورتو ۽ مصري ءِ کٰ مارايو‪.‬‬ ‫‪25‬االِ ⁠جو ھن سمجھيو ھو تہ سندس ڀائر سمجھن ھا تہ خدا ڪيئن انھن کٰ پنھنجٰ ھٿ سان اوٽڪارو ڏيندو‪ ،‬پر اھٰ نہ سمجھيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬۽ ٻئٰ ڏينھن تٰ ھن پاڻ کٰ انھن ڏانھن ڏيکاريو جيئن اھٰ ڪوشش ڪري رھيا ھئا‪ ،‬۽ انھن کٰ وري ھڪٻئٰ سان ٺھرايو ويندو‪ ،‬۽‬ ‫چوڻ لڳو تہ ”سائين‪ ،‬اوھين ڀائر آھيو ‪.‬توھان ھڪ ٻئٰ تٰ ظلم او ٿا ڪريو؟‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪27‬پر جنھن پنھنجٰ پاڙيسري ءِ سان ظلم ڪيو‪ ،‬تنھن کيس ڌڪاري اڏيو ۽ چيائين تہ ”ڪنھن توکٰ اسان تٰ حاڪم ۽ منصف بڻايو آھٰ؟‬ ‫‪28‬اا تون مون کٰ ماريندين‪ ،‬جھڙي ءِ طرح تو ڪالھه مصري ءِ کٰ ماريو؟‬ ‫موسٰ ڀڄٰ ويو ۽ مدين جٰ ملڪ ۾ پرديسٰ رھيو‪ ،‬جتٰ کيس ٻه پٽ ٿيا‪.‬‬ ‫‪29‬اھو چئٰ‬ ‫ي‬ ‫‪30‬جڏھن چاليھہ سال پورا ٿيا‪ ،‬تڏھن کيس سينا جبل جٰ بيابان ۾ ھڪڙي ٻرندڙ باھہ ۾ خداوند جو ھڪڙو ملئڪ نظر آيو‪.‬‬ ‫لِ ويجھو آيو تہ خداوند جو آواز آيو تہ‬ ‫‪31‬جڏھن‬ ‫موسٰ اھو ڏٺو تہ عجب ۾ پئجٰ ويو ۽ جيئن ھو ان کٰ ڏسڻ ء‬ ‫ي‬ ‫موسٰ ڏڪڻ لڳو‪ ،‬۽ ڏسڻ جٰ جرئت نه‬ ‫‪.‬پوِ‬ ‫” ‪32‬آ ءِ تنھنجٰ ابن ڏاڏن جو خدا‪ ،‬ابراھيم جو خدا‪ ،‬اسحاق جو خدا ۽ يعَوب جو خدا آھيان‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ٿٰ‪.‬‬ ‫جاِ تٰ تون بيٺو آھين اھا پاڪ زمين آھٰ‪.‬‬ ‫‪33‬تڏھن خداوند ھن کٰ چيو تہ ”پنھنجن پيرن مان جوتا لھٰ‪،‬‬ ‫االِ ⁠جو جنھن ء‬ ‫ء‬ ‫‪34‬مون ڏٺو آھٰ‪ ،‬مون پنھنجٰ قوم جٰ مصيبت کٰ ڏٺو آھٰ‪ ،‬جيڪو مصر ۾ آھٰ‪ ،‬۽ مون انھن جٰ رڙ ٻڌي آھٰ‪ ،‬۽ انھن کٰ بچائڻ لِ‬ ‫ھيٺ آيو آھيان ‪.‬۽ ھاڻٰ اچ‪ ،‬مان توکٰ مصر ڏانھن موڪليندس‪.‬‬ ‫موسٰ جنھن کٰ ھنن انڪار ڪيو ۽ چيو تہ ”ڪنھن توکٰ حاڪم ۽ منصف بڻايو؟ اھو ئٰ خدا انھٰ ءِ ملئڪ جٰ ھٿ سان‬ ‫‪35‬اھو‬ ‫ي‬ ‫جيڪو کيس ٻڪري ءِ ۾ ظاھر ٿيو ھو‪ ،‬ھڪڙو حاڪم ۽ اوٽڪارو ڏيندڙ ڪري موڪليو‪.‬‬ ‫پوِ ھن مصر جٰ ملڪ‪ ،‬ڳاڙھٰ سمنڊ ۽ بيابان ۾ چاليھن سالن تائين عجب ۽ معجزا ڏيکاريا‪.‬‬ ‫‪36‬ھن انھن کٰ ٻاھر ڪڍيو‪ ،‬جنھن کان ء‬ ‫لِ اوھان جٰ ڀائرن مان مون جھڙو ھڪڙو‬ ‫اوھان‬ ‫خدا‬ ‫جو‬ ‫اوھان‬ ‫”خداوند‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫کٰ‬ ‫اسرائيلن‬ ‫موسٰ‪ ،‬جنھن بنٰ‬ ‫‪37‬ھٰ اھو آھٰ اھو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫نبٰ پيدا ڪندو ‪.‬ھن کٰ توھان ٻڌندا‪.‬‬ ‫‪38‬ھٰ اھو آھٰ‪ ،‬جيڪو بيابان ۾ چرچ ۾ انھٰ ءِ ملئڪ سان گڏ ھو‪ ،‬جنھن کيس سينا جبل ۾ ڳالھايو ھو ۽ اسان جٰ ابن ڏاڏن سان‪ ،‬جنھن‬ ‫لِ سھڻيون ڪلم مليل ھو‪.‬‬ ‫کٰ اسان کٰ ڏيڻ ء‬ ‫‪39‬جنھن کٰ اسان جٰ ابن ڏاڏن چيو نہ مڃيو‪ ،‬پر ھن کٰ انھن مان ڪڍي اڏيو‪ ،‬۽ انھن جٰ دلين ۾ مصر ڏانھن موٽٰ ويا‪،‬‬ ‫موسٰ‪ ،‬جيڪو اسان کٰ مصر جٰ ملڪ‬ ‫االِ ⁠جو اھو‬ ‫لِ ديوتا ٺاھيو جيڪٰ اسان جٰ اڳيان ھلن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪40‬ھن ھارون کٰ چيو تہ ”اسان ء‬ ‫ي‬ ‫مان ڪڍيو‪ ،‬اسان کٰ خبر نہ آھٰ تہ ھن جو اا ٿيو‪.‬‬ ‫‪41‬۽ انھن ڏينھن ۾ ھڪڙو گابٰ ٺاھيو‪ ،‬۽ بت جٰ اڳيان قربانٰ ڏنٰ‪ ،‬۽ پنھنجٰ ھٿن جٰ ڪم ۾ خوش ٿيا‪.‬‬ ‫لِ اڏي ڏنو ‪.‬جيئن نبين جٰ ڪتاب ۾ لکيل آھٰ تہ ”اي بنٰ‬ ‫‪42‬پوِ خدا منھن موڙيو‪ ،‬۽ انھن کٰ آسمان جٰ لشڪر جٰ عبادت ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ رڻ ⁠پٽ ۾ چاليھن سالن تائين قتل ٿيل جانور ۽ قربانيون ڏنيون آھن؟‬ ‫مون‬ ‫توھان‬ ‫اا‬ ‫گھرو‪،‬‬ ‫جا‬ ‫اسرائيل‬ ‫ء‬ ‫لِ ٺاھيا آھن‪ ،‬۽ مان توھان کٰ‬ ‫‪43‬ھائو‪ ،‬توھان مولچ جو خيمو ۽ پنھنجٰ ديوتا رمفن جٰ تاري کٰ کنيو‪ ،‬جيڪٰ توھان انھن جٰ پوڄا ء‬ ‫بابل کان ٻاھر وٺٰ ويندس‪.‬‬ ‫لِ تہ اھو انھٰ ءِ انداز‬ ‫‪44‬اسان جٰ ابن ڏاڏن وٽ بيابان ۾ شاھدي جو خيمو ھو‪ ،‬جيئن ھن مَرر ڪيو ھو‪،‬‬ ‫موسٰ سان ڳالھايو ھو‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫سان ٺاھيو جيئن ھن ڏٺو ھو‪.‬‬ ‫عيسٰ سان گڏ غير قومن جٰ قبضٰ ۾ وٺٰ آيا‪ ،‬جن کٰ خدا اسان جٰ ابن ڏاڏن جٰ اڳيان‪ ،‬دائود جٰ ڏينھن‬ ‫‪45‬جن کٰ اسان جا ابا ڏاڏا پڻ‬ ‫ي‬ ‫تائين ڪڍي اڏيو‪.‬‬ ‫‪46‬جن کٰ خدا جٰ نظر ۾ َضل مليو‪ ،‬۽ يعَوب جٰ خدا لِ ھڪڙو خيمو ڳولڻ چاھيو‪.‬‬ ‫لِ ھڪڙو گھر ٺاھيو‪.‬‬ ‫‪47‬پر سليمان ھن ء‬ ‫‪48‬تڏھن بہ سڀ کان مٿاھين ھٿن سان ٺھيل مندرن ۾ نہ رھندو آھٰ ‪.‬جيئن نبٰ َرمايو آھٰ‪،‬‬ ‫‪49‬آسمان منھنجو تخت آھٰ‪ ،‬۽ زمين منھنجٰ پيرن جٰ صندلٰ آھٰ‪ ،‬تون مون کٰ ڪھڙو گھر ٺاھيندين؟ رب َرمائٰ ٿو ‪:‬يا منھنجٰ آرام‬ ‫جٰ جاِ اا آھٰ؟‬ ‫‪50‬اا اھٰ سڀ شيون منھنجٰ ھٿ نه ٺاھيون؟‬ ‫‪51‬اوھين دل ۽ ڪنن ۾ سخت ۽ اڻ ⁠طھريل آھيو‪ ،‬توھان ھميشہ پاڪ روح جٰ مخالفت ڪندا آھيو ‪:‬جيئن توھان جٰ ابن ڏاڏن ڪيو‪،‬‬ ‫تيئن اوھين ڪريو‪.‬‬ ‫‪52‬اوھان جٰ ابن ڏاڏن ڪھڙي نبين کٰ نہ ستايو آھٰ؟ ۽ انھن انھن کٰ قتل ڪيو آھٰ جيڪٰ ھڪڙي عادل جٰ اچڻ کان اڳ ڏيکاريا‬ ‫ھئا ‪.‬جن جا توھان ھاڻٰ خيانت ڪندڙ ۽ قاتل آھيو‪:‬‬ ‫‪53‬جن کٰ ملئڪن جٰ اختيار سان شريعت ملٰ آھٰ‪ ،‬پر انھن ان تٰ عمل نہ ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪54‬جڏھن انھن اھٰ ڳالھيون ٻڌيون‪ ،‬تڏھن انھن جٰ دل ڀرجٰ ويئٰ ۽ پنھنجا ڏند ڪرٽيا‪.‬‬ ‫عيسٰ کٰ خدا جٰ ساڄٰ پاسٰ بيٺل ڏٺو‪.‬‬ ‫‪55‬پر ھن پاڪ روح سان ڀرجٰ ويھٰ آسمان ڏانھن نھاريو ۽ خدا جو جلوو ڏٺو ۽‬ ‫ي‬ ‫اِ ءوأ ء َن أءبَنء َالعء ءظ ءيم ءِلءى ن‬ ‫لء ءِلء َي ءه!‬ ‫‪56‬وقءالء« ‪ :‬ءِ نن أ ء َن يء َعلء ءم ءَٰ ال ن‬ ‫س ءم ء‬ ‫ء‬ ‫‪57‬پوِ انھن وڏي واڪٰ رڙ ڪئٰ‪ ،‬۽ پنھنجا ڪن بند ڪري ھڪٻئٰ سان مٿس ڀڄٰ ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪58‬ھن کٰ شھر مان ٻاھر ڪڍي سنگسار ڪيو ۽ شاھد پنھنجا ڪپڙا ھڪڙي نوجوان جٰ پيرن وٽ رکيا‪ ،‬جنھن جو نالو شائول ھو‪.‬‬ ‫عيسٰ‪ ،‬منھنجٰ روح کٰ قبول ڪر‪.‬‬ ‫‪59‬انھن استيفن کٰ سنگسار ڪري خدا کٰ سڏي چيو تہ ”اي خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪60‬پوِ ھو گوڏن ڀر ڪري وڏي واڪٰ چوڻ لڳو تہ ”اي خداوند‪ ،‬ھن گناھہ جو الزام انھن تٰ نہ ڪر ‪.‬۽ جڏھن اھو چئٰ چڪو ھو ته ھو‬ ‫ء‬ ‫ننڊ ۾ پئجٰ ويو‪.‬‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫‪1‬۽ شائول پنھنجٰ موت تٰ راضٰ ٿٰ ويو ‪.‬۽ انھٰ ءِ وقت يروشلم جٰ چرچ جٰ خلف وڏو ظلم ٿٰ رھيو ھو ‪.‬۽ اھٰ سڀيئٰ يھوديہ ۽‬ ‫سواِ رسولن جٰ‪.‬‬ ‫سامريہ جٰ علئَن ۾ پکڙيل ھئا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ِ ءو ءل ت ء َفعءلءونء ‪.‬‬ ‫ر‬ ‫سنء ءِلءى ءم َست ء َفنء ءَٰ َاأ ء َ ء‬ ‫ستءفء ء‬ ‫‪َ2‬ءَءا ءل ء‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪3‬جيستائين شائول جو تعلق آھٰ‪ ،‬ھن ڪليسيا کٰ تباھہ ڪيو‪ ،‬ھر گھر ۾ گھڙي‪ ،‬مردن ۽ عورتن کٰ مارائٰ جيل ۾ وڌو‪.‬‬ ‫‪4‬تنھنڪري جيڪٰ ٽڙي پکڙيل ھئا‪ ،‬سٰ ھر ھنڌ پھتا ويا ۽ ڪلم جٰ تبليغ ڪندا رھيا‪.‬‬ ‫‪5‬پوِ َلپس سامريہ جٰ شھر ڏانھن ويو ۽ انھن کٰ مسيح جٰ منادي ڪرڻ لڳو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪َ6‬ء ءلپءس جيڪٰ معجزا ڪري ڏيکاريا‪ ،‬سٰ ٻڌي ۽ ڏٺٰ‪ ،‬انھن ڳالھين تٰ ماڻھن ھڪدم ڌيان ڏنو‪.‬‬ ‫‪7‬االِ ⁠جو گھڻن ئٰ ڀوتن مان ڀوت وڏي آواز سان رڙيون ڪري نڪرندا ھئا‪ ،‬جيڪٰ انھن ۾ ورتل ھئا ۽ گھڻا ئٰ اڌرنگٰ ۽ منڊا اٽل‬ ‫ء‬ ‫ھوندا ھئا‪.‬‬ ‫‪8‬انھٰ ءِ شھر ۾ ڏاڍي خوشٰ ٿٰ‪.‬‬ ‫‪9‬پر اتٰ ھڪڙو ماڻھو ھو‪ ،‬جنھن جو نالو شمعون ھو‪ ،‬جيڪو اڳٰ ئٰ انھٰ ءِ شھر ۾ جادو ڪندو ھو ۽ سامريہ جٰ ماڻھن کٰ جادو ڪندو‬ ‫ھو‪ ،‬۽ پاڻ کٰ ڪو وڏو ماڻھو سمجھائيندو ھو‪.‬‬ ‫‪10‬جنھن ڏانھن ننڍي کان وڏي تائين سڀنٰ ڌيان ڏنو ۽ چيو تہ ”ھٰ ماڻھو خدا جٰ وڏي قدرت آھٰ‪.‬‬ ‫لِ ڌيان ڏنو ويو‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ ھن گھڻو وقت کان انھن کٰ جادوگري ءِ سان ٺڳيو ھو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ انھن کٰ انھٰ ءِ ء‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ نالٰ جٰ تبليغ ڪري ٿو‪ ،‬تڏھن انھن مردن توڙي عورتن کٰ‬ ‫‪12‬پر جڏھن انھن ايمان آندو تہ َلپس خدا جٰ بادشاھت ۽‬ ‫ي‬ ‫بپتسما ڏنٰ‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ شمعون پاڻ بہ ايمان آندو ۽ جڏھن بپتسما ورتٰ‪ ،‬تڏھن ھو َلپس سان گڏ رھيو ۽ عجب ۾ پئجٰ ويو‪ ،‬تہ اھٰ معجزا ۽ معجزا ٿٰ‬ ‫ء‬ ‫رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪14‬جڏھن يروشلم ۾ رسولن ٻڌو تہ سامريہ وارن خدا جو ڪلم قبول ڪيو آھٰ‪ ،‬تڏھن انھن پطرس ۽ يوحنا ڏانھن موڪليائين تہ‪:‬‬ ‫لِ دعا گھريائين تہ جيئن کين پاڪ روح ملٰ‪.‬‬ ‫‪15‬جڏھن اھٰ ھيٺ لھٰ ويا‪ ،‬تڏھن انھن ء‬ ‫عيسٰ جٰ نالٰ تٰ بپتسما ڏنٰ ويئٰ ھئٰ)‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫کٰ‬ ‫انھن‬ ‫رڳو‬ ‫ھو‪،‬‬ ‫ٿيو‬ ‫نہ‬ ‫بہ‬ ‫تٰ‬ ‫ڪنھن‬ ‫‪16‬االِ ⁠جو ھو اڃا تائين انھن مان‬ ‫(‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪17‬پوِ انھن پنھنجا ھٿ انھن تٰ رکيا ۽ کين پاڪ روح مليو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬جڏھن شمعون ڏٺو تہ رسولن تٰ ھٿ رکڻ سان پاڪ روح ملٰ ٿو‪ ،‬تڏھن ھن کين پئسا ڏنا‪.‬‬ ‫‪19‬انھن چيو تہ ”مون کٰ بہ اھا طاقت ڏي‪ ،‬تہ جيئن جنھن تٰ ھٿ رکان‪ ،‬تنھن کٰ پاڪ روح ملٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو تو سمجھيو آھٰ تہ خدا جٰ بخشش پئسن سان خريد ڪري سگھجٰ‬ ‫‪20‬پر پطرس ھن کٰ چيو تہ ”تنھنجو پئسو تو وٽ ھلندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ٿٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو تنھنجٰ دل خدا جٰ نظر ۾ درست نہ آھٰ‪.‬‬ ‫‪21‬تنھنجو ھن معاملٰ ۾ نڪو حصو آھٰ ۽ نڪو گھڻو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬تنھنڪري پنھنجٰ انھٰ ءِ بڇڙائٰ ءِ کان توبھہ ڪر ۽ خدا کان دعا گھرو‪ ،‬جيڪڏھن تنھنجٰ دل جو خيال تو کٰ بخشٰ وڃٰ‪.‬‬ ‫‪23‬االِ ⁠جو آ ءِ سمجھان ٿو تہ تون ڪڪڙ جٰ پيٽ ۾ آھين ۽ بڇڙائٰ ءِ جٰ قيد ۾ آھين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ خداوند کان دعا گھرو تہ انھن ڳالھين مان ڪابہ ڳالھہ مون تٰ نہ اچٰ‪.‬‬ ‫‪24‬تنھن تٰ شمعون وراڻيو تہ ”اوھين منھنجٰ ء‬ ‫‪25‬جڏھن اھٰ شاھدي ڏيئٰ خداوند جٰ ڪلم جٰ تبليغ ڪيائون‪ ،‬تڏھن يروشلم ڏانھن موٽٰ آيا ۽ سامرين جٰ ڪيترن ئٰ ڳوٺن ۾‬ ‫خوشخبري ءِ جٰ منادي ڪيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پس” ‪:‬اٿ‪ ،‬ڏکڻ طرف انھٰ ءِ رستٰ ڏانھن وڃ‪ ،‬جيڪو يروشلم کان غزا ڏانھن وڃٰ ٿو‪ ،‬جيڪو بيابان آھٰ‪.‬‬ ‫‪26‬وقءا ءل ن‬ ‫الربي ءمنء َال ءم ءلئءَء َء ءل ء‬ ‫ء‬ ‫‪27‬پوِ ھو اٿيو ۽ ھليو ويو‪ ،‬۽ ڏسو‪ ،‬ايٿوپيا جو ھڪڙو ماڻھو‪ ،‬جيڪو ايٿوپيا جٰ راڻٰ ڪينڊاس جٰ ماتحت ھڪڙو وڏو اختياري ءِ وارو‬ ‫ء‬ ‫لِ آيو ھو‪.‬‬ ‫ھيو‪ ،‬جنھن کٰ پنھنجٰ سڄٰ خزانٰ جٰ سنڀال ھئٰ ۽ يروشلم ۾ عبادت ڪرڻ ء‬ ‫‪28‬ھو موٽٰ رھيو ھو ۽ پنھنجٰ رٿ ۾ ويھٰ يسعياہ نبٰ ءِ جو ڪلم پڙھندو ھو‪.‬‬ ‫‪29‬پوِ پاڪ روح َلپس کٰ چيو تہ ”ويجھو وڃ ۽ پاڻ کٰ ھن رٿ سان مليو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ِ” ‪:‬اا تون سمجھين ٿو اا تون پڙھين ٿو؟‬ ‫سيءا ءِ َءٰ َاأ ء َر ء‬ ‫س َءٰ َاأ ء َر ء‬ ‫ِ ءوأ ء َنت ء َم َءٰ َاأ ء َي ء‬ ‫َس َءلء ء‬ ‫‪َ30‬ءلءي ء‬ ‫سواِ ڪو ماڻھو منھنجٰ ھدايت ڪري؟ ۽ ھن َلپس کٰ چاھيو ته ھو مٿٰ اچٰ ۽ ساڻس گڏ‬ ‫‪31‬ھن چيو تہ ”آ ءِ ڪيئن ڪري سگھان ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ويھٰ‪.‬‬ ‫لِ وٺٰ ويو ‪.‬۽ جھڙي ءِ طرح ٻڪري ءِ جو‬ ‫جاِ جيڪا ھن پڙھٰ ھئٰ‪ ،‬سا ھٰ ھئٰ‪” ،‬ھن کٰ رڍ وانگر ذبح ڪرڻ ء‬ ‫‪32‬انھٰ ءِ صحيفن جٰ ء‬ ‫گونگو ھو پنھنجٰ ڪٽرائڻ واري اڳيان‪ ،‬تنھنڪري ھن پنھنجو وات نه کوليو‪.‬‬ ‫‪33‬ھن جٰ خواري ۾ ھن جو َيصلو کسٰ ويو‪ ،‬۽ ڪير ٻڌائيندو سندس نسل؟ ااڪاڻ ته ھن جٰ زندگٰ زمين مان ورتٰ وئٰ آھٰ‪.‬‬ ‫س” ‪:‬آ ءِ دعا ٿو ڪريان تہ ھٰ نبٰ ڪنھن بابت ٿو چوي؟ پنھنجو‪ ،‬يا ڪنھن ٻئٰ انسان جو؟‬ ‫‪َ34‬ءَءا ءل ءھذءا َءلءپء ء‬ ‫عيسٰ جٰ منادي ڪرڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪35‬پوِ َلپس پنھنجو وات کوليو ۽ انھٰ ءِ ئٰ صحيفٰ تٰ شروع ڪري کيس‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪36‬پوِ جيئن اھٰ رستٰ ۾ پيا ھئا‪ ،‬تڏھن ھو ھڪڙي پاڻٰ ءِ وٽ آيا‪ ،‬جنھن چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬ھٰ پاڻٰ آھٰ ‪.‬اا مون کٰ بپتسما وٺڻ کان‬ ‫ء‬ ‫روڪيو؟‬ ‫پوِ ٿٰ سگھين ٿو ‪.‬تڏھن ھن جواب ڏنو تہ ”آ ءِ يَين ٿو ڪريان تہ‬ ‫عيسٰ‬ ‫‪َ37‬لپس چيو تہ ”جيڪڏھن تون پوري ءِ دل سان ايمان آڻين‪ ،‬تہ ء‬ ‫ي‬ ‫مسيح خدا جو َرزند آھٰ‪.‬‬ ‫پوِ ھو ٻئٰ پاڻٰ ءِ ۾ ھيٺ لھٰ ويا‪َ ،‬لپس ۽ عيوِ ‪.‬۽ کيس بپتسما ڏنٰ‪.‬‬ ‫‪38‬ھن رٿ کٰ بيھٰ بيھڻ جو حڪم ڏنو‪ ،‬ء‬ ‫‪39‬جڏھن ھو پاڻٰ ءِ مان ٻاھر آيا‪ ،‬تڏھن خداوند جو روح َلپس کٰ جھليو‪ ،‬جو انھٰ ءِ عيوِ ھن کٰ وڌيڪ ‪39‬ڏٺو ئٰ ڪونھٰ‪ ،‬۽ ھو‬ ‫خوش ٿيندو پنھنجٰ رستٰ ڏانھن ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪40‬پر َلپس ازوطس ۾ مليو ۽ اتان لنگھندو سڀنٰ شھرن ۾ تبليغ ڪندو رھيو‪ ،‬جيستائين ھو قيصريہ ۾ پھتو‪.‬‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫‪1‬۽ شائول‪ ،‬اڃا تائين ڌمڪيون ڏئٰ ٿو ۽ خداوند جٰ شاگردن کٰ قتل ڪرڻ لِ‪ ،‬وڏي ڪاھن وٽ ويو‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫پوِ اھٰ مرد ھجن يا‬ ‫‪2‬۽ ھن کان دمشق ۾ يھودي عبادت ⁠خانن ڏانھن خط لکٰ گھريائين تہ جيڪڏھن ھن کٰ ھن رستٰ مان ڪوبہ ملٰ‪ ،‬ء‬ ‫عورتون‪ ،‬تہ انھن کٰ قيد ڪري يروشلم ڏانھن وٺٰ اچٰ‪.‬‬ ‫‪3‬جڏھن ھو سفر ڪندو دمشق جٰ ويجھو آيو‪ ،‬تڏھن اوچتو سندس چوڌاري آسمان مان ھڪ روشنٰ چمڪٰ ويئٰ‪.‬‬ ‫‪4‬ھو زمين تٰ ڪري پيو ۽ ھڪڙو آواز ٻڌو جنھن کيس چيو تہ ”شائول‪ ،‬شائول‪ ،‬تون مون کٰ او ٿو ستاين؟‬ ‫لِ مشڪل آھٰ ته لٺ مارڻ‪.‬‬ ‫‪5‬ھن چيو تہ ”تون ڪير آھين اي خداوند؟ ۽ خداوند چيو‪" ،‬آ ءِ‬ ‫عيسٰ آھيان‪ ،‬جنھن کٰ تون ستاين ٿو‪ ،‬اھو تو ء‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫پوِ تو‬ ‫‪6‬ھو ڏڪندي ۽ حيران ٿٰ چوڻ لڳو تہ ”اي خداوند‪ ،‬تو کٰ مون کٰ اا ڪرڻو آھٰ؟ ۽ خداوند ھن کٰ چيو تہ ”اٿ‪ ،‬شھر ۾ وڃ‪ ،‬ء‬ ‫کٰ ٻڌايو ويندو تہ تو کٰ اا ڪرڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫‪7‬۽ جيڪٰ ماڻھو ساڻس گڏ ھئا‪ ،‬سٰ بيھٰ بيٺا رھيا‪ ،‬آواز ٻڌي رھيا ھئا‪ ،‬پر ڪنھن ماڻھو ءِ کٰ نہ ڏٺائون‪.‬‬ ‫‪8‬۽ شائول زمين مان اٿيو ‪.‬۽ جڏھن ھن جون اکيون کوليون ويون تہ ھن ڪنھن بہ ماڻھو ءِ کٰ نه ڏٺو‪ ،‬پر اھٰ کيس ھٿ کان وٺٰ دمشق ۾‬ ‫وٺٰ آيا‪.‬‬ ‫‪9‬۽ ھو ٽٰ ڏينھن بٰ ⁠انصاف رھيو ۽ نڪٰ کاڌو ۽ نہ پيتو‪.‬‬ ‫‪10‬دمشق ۾ حنانياس نالٰ ھڪڙو شاگرد ھو ‪.‬۽ کيس خداوند رويا ۾ چيو‪ ،‬حنانياس ‪.‬۽ ھن چيو ته‪ ،‬ڏسو‪ ،‬مان ھتٰ آھيان‪ ،‬رب‪.‬‬ ‫‪11‬االِ ⁠جو ھو دعا گھري ٿو‪.‬‬ ‫اط ءل‪ ،‬ءوقءا ءل ءل يء ءھودءہء ءِلءى شءائ ء ءل َالعءالء ءم‪،‬‬ ‫ء‬ ‫س ء‬ ‫‪َ11‬ءَءا ءل ن‬ ‫الربي ‪َ ،‬ءَءا ءل لءهء َءٰ َاأ ء َر ء‬ ‫ِ ءمنء َال ء‬ ‫لِ تہ ھو ڏسڻ ۾ اچٰ‪.‬‬ ‫آھٰ‪،‬‬ ‫رکندي‬ ‫مٿس‬ ‫ھٿ‬ ‫پنھنجو‬ ‫۽‬ ‫آھٰ‬ ‫ڏٺو‬ ‫ايندي‬ ‫اندر‬ ‫کٰ‬ ‫ھڪڙي‬ ‫نالٰ‬ ‫حنانياہ‬ ‫۾‬ ‫رويا‬ ‫‪12‬ھن‬ ‫ِ‬ ‫انھٰ‬ ‫ِ‬ ‫ماڻھو‬ ‫ء ء‬ ‫ء‬ ‫‪13‬تڏھن حنانيہ وراڻيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬مون ھن ماڻھو ءِ جٰ ڪيترن ئٰ ماڻھن کان ٻڌو آھٰ تہ ھن يروشلم ۾ تنھنجٰ ايمان وارن سان‬ ‫ڪيڏو نہ بڇڙو ڪم ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪14‬۽ ھتٰ ھن کٰ سردار ڪاھنن کان اختيار حاصل آھٰ تہ انھن سڀنٰ کٰ پابند ڪري جيڪٰ تنھنجو نالو وٺن‪.‬‬ ‫لِ تہ منھنجو نالو غير قومن‪،‬‬ ‫‪15‬پر خداوند ھن کٰ چيو تہ ”پنھنجو رستو وڃ‪،‬‬ ‫لِ چونڊيو ويو آھٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫االِ ⁠جو ھو مون ء‬ ‫ء‬ ‫بادشاھن ۽ بنٰ اسرائيلن جٰ اڳيان پيش ڪري‪.‬‬ ‫‪16‬االِ ⁠جو آ ءِ کيس ڏيکاريندس تہ منھنجٰ نالٰ جٰ خاطر ھن کٰ ڪيڏا ڏک سھڻا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫َ‬ ‫عيسٰ‪ ،‬جيڪو تو کٰ رستٰ ۾ ظاھر ٿيو ھو‬ ‫ِ ‪.‬۽ پنھنجا ھٿ مٿس رکٰ چيائين تہ ”ڀا ءِ شائول‪ ،‬خداوند‬ ‫ِ ءو ءردءہء اأ َر ء‬ ‫‪َ17‬ءَ ء َنيءاہء َءٰ اأ َر ء‬ ‫ي‬ ‫لِ تہ تون ڏسن ۽ پاڪ روح سان ڀرجٰ وڃ‪.‬‬ ‫جيئن تون آيو ھئين‪ ،‬تنھن مون کٰ موڪليو آھٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫‪18‬۽ َوري طور تٰ سندس اکين مان ڪري پيو‪ ،‬جيئن اھو ترازو ھو‪ ،‬۽ ھو َوري طور تٰ نظر آيو‪ ،‬۽ اٿٰ بيٺو ۽ بپتسما وٺڻ لڳو‪.‬‬ ‫پوِ شائول ڪٰ ڏينھن انھن شاگردن سان گڏ رھيو‪ ،‬جيڪٰ دمشق ۾ ھئا‪.‬‬ ‫‪19‬جڏھن ھن کٰ مانٰ ملٰ‪ ،‬تڏھن ھو مضبوط ٿيو ‪.‬ان کان ء‬ ‫‪20‬ھن َوري طور تٰ عبادت ⁠خانن ۾ مسيح جٰ تبليغ ڪئٰ تہ ”آ ءِ خدا جو َرزند آھٰ‪.‬‬ ‫‪21‬پر جن اھو ٻڌو سٰ سڀ حيران ٿٰ ويا ۽ چيائونس ‪.‬اا اھو اھو نہ آھٰ جنھن انھن کٰ برباد ڪيو‪ ،‬جيڪٰ يروشلم ۾ ھن نالٰ سان‬ ‫سڏيندا آھن‪ ،‬۽ ھتٰ انھٰ ءِ ارادي سان آيا ھئا‪ ،‬تہ ھو انھن کٰ سردار ڪاھنن وٽ قيد ڪري آڻٰ؟‬ ‫‪22‬پر شائول وڌيڪ زور وڌو ۽ دمشق ۾ رھڻ وارن يھودين کٰ حيران ڪري ڏيکاريائين تہ اھو ئٰ مسيح آھٰ‪.‬‬ ‫پوِ يھودين کيس مارڻ جو مشورو ڏنو‪.‬‬ ‫‪23‬پوِ گھڻا ڏينھن پورا ٿيڻ کان ء‬ ‫ء‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫‪24‬پر انھن جٰ انتظار ۾ شائول جٰ ڄاڻ ھئٰ ‪.‬۽ اھٰ ڏينھن رات دروازن کٰ ڏسندا رھيا ته کيس مارڻ ء‬ ‫‪25‬پوِ رات جو شاگردن کيس پڪڙي ٽوڪري ءِ ۾ ءڀت تان لھٰ اڏيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ چيو‪ ،‬پر اھٰ سڀ کانئس ڊڄٰ ويا ۽ نہ مڃيائين تہ ھو شاگرد‬ ‫‪26‬جڏھن شائول يروشلم ۾ پھتو‪ ،‬تڏھن ھن پاڻ کٰ شاگردن سان ملئڻ ء‬ ‫آھٰ‪.‬‬ ‫‪27‬پر برنباس کيس وٺٰ رسولن وٽ وٺٰ آيو ۽ کين ٻڌائيندو رھيو تہ ڪيئن ھن خداوند کٰ رستٰ ۾ ڏٺو ھو ۽ ساڻس ڳالھايو ھو ۽ ڪيئن‬ ‫عيسٰ جٰ نالٰ جٰ دليري ءِ سان تبليغ ڪئٰ ھئٰ‪.‬‬ ‫ھن دمشق ۾‬ ‫ي‬ ‫‪28‬ھو انھن سان گڏ يروشلم ۾ اندر ايندو ۽ ٻاھر وڃٰ رھيو ھو‪.‬‬ ‫عيسٰ جٰ نالٰ تٰ ڳالھايو ۽ يونانين سان تڪرار ڪيو‪ ،‬پر اھٰ کيس مارڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪29‬ھن دليري ءِ سان خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪30‬جڏھن ڀائرن کٰ خبر پئٰ تڏھن کيس قيصريہ ڏانھن وٺٰ آيا ۽ ترسس ڏانھن موڪليائون‪.‬‬ ‫‪31‬پوِ سڄٰ يھوديہ‪ ،‬گليل ۽ سامريہ ۾ ڪليسيا آرام ڪري ويا ۽ سڌارا ويا ‪.‬۽ خداوند جٰ خوف ۾ گھمڻ‪ ،‬۽ پاڪ روح جٰ آرام ۾‪ ،‬وڌندا‬ ‫ء‬ ‫ويا‪.‬‬ ‫‪32‬جڏھن پطرس ھر طرف کان لنگھيو تہ ھو لدا ۾ رھندڙ ايمان وارن وٽ بہ ھيٺ لٿو‪.‬‬ ‫‪33‬اتٰ ھن کٰ اينياس نالٰ ھڪڙو ماڻھو مليو‪ ،‬جيڪو اٺن سالن کان بستري تٰ پيو ھو ۽ َالج جو بيمار ھو‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح تو کٰ چڱو ڀلو ڪندو‪ ،‬اءٿ‪ ،‬پنھنجو بسترو ڪر ‪.‬۽ ھو َوري طور اٿيو‪.‬‬ ‫‪34‬تنھن تٰ پطرس کيس چيو تہ ”اينياس‪،‬‬ ‫ي‬ ‫‪35‬لدا ۽ سارون ۾ رھندڙ سڀنٰ ھن کٰ ڏٺو ۽ خداوند ڏانھن موٽيا‪.‬‬ ‫معنٰ ۾ ڊورڪاس سڏجٰ ٿو ‪:‬اھا عورت چڱن ڪمن ۽ نيڪ ڪمن سان ڀرپور‬ ‫‪36‬ھاڻٰ ياَا ۾ تبيٿا نالٰ ھڪڙي شاگرد ھئٰ‪ ،‬جنھن جٰ‬ ‫ي‬ ‫ھئٰ‪.‬‬ ‫‪37‬انھن ڏينھن ۾ ائين ٿيو جو ھو ءِ بيمار ٿٰ مري ويئٰ‪ ،‬۽ جڏھن ھنن کيس غسل ڏنو‪ ،‬تڏھن ھن کٰ مٿئين ڪمري ۾ رکيائون‪.‬‬ ‫‪38‬جڏھن لدا ياَا جٰ ويجھو ھو ۽ شاگردن ٻڌو ھو تہ پطرس اتٰ آھٰ‪ ،‬تڏھن ھن ڏانھن ٻه ماڻھو موڪليائون تہ منٿون ڪن تہ ھو وٽن اچڻ‬ ‫۾ دير نہ ڪري‪.‬‬ ‫‪39‬پوِ پطرس اٿيو ۽ انھن سان گڏ ھليو ‪.‬جڏھن ھو آيو‪ ،‬تڏھن کيس مٿئين ڪمري ۾ وٺٰ آيا‪ ،‬۽ سڀيئٰ بيواھيون ھن جٰ ڀرسان بيھٰ روئٰ‬ ‫ء‬ ‫رھيون ھيون‪ ،‬جيڪٰ ڊورڪاس ٺاھيون‪ ،‬سٰ ڏيکارينديون رھيون‪ ،‬جڏھن ھو ساڻن گڏ ھئٰ‪.‬‬ ‫‪40‬پر پطرس انھن سڀنٰ کٰ ٻاھر ڪڍيو ۽ گوڏا کوڙي دعا گھريائين ‪.‬۽ کيس لش ڏانھن ڦيرائٰ چيو‪” ،‬تبيتا‪ ،‬اٿ ‪.‬تڏھن ھن اکيون کوليون‬ ‫۽ پطرس کٰ ڏسٰ اٿٰ بيٺٰ‪.‬‬ ‫‪41‬تنھن تٰ ھن پنھنجو ھٿ ڏئٰ کيس مٿٰ کنيو‪ ،‬۽ جڏھن ايمان وارن ۽ بيواھين کٰ سڏيائين‪ ،‬تڏھن ھن کٰ جيئرو پيش ڪيائين‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪42‬۽ اھو سڄٰ ياَا ۾ مشھور ٿيو ‪.‬۽ ڪيترن ئٰ خداوند تٰ ايمان آندو‪.‬‬ ‫‪43‬پوِ ائين ٿيو جو ھو ياَا ۾ گھڻا ڏينھن رھيو‪ ،‬ھڪڙو شمعون چنيسر سان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫‪1‬قيصريہ ۾ ڪرنيليس نالٰ ھڪڙو ماڻھو ھو‪ ،‬جيڪو اطالوي ٽولٰ ءِ جو صوبيدار ھو‪.‬‬ ‫‪2‬اھو ھڪڙو ديندار ماڻھو ھو‪ ،‬جيڪو پنھنجٰ سڄٰ گھر سان گڏ خدا کان ڊڄندو ھو‪ ،‬جنھن ماڻھن کٰ گھڻو خيرات ڏيندو ھو ۽ ھميشہ خدا‬ ‫کان دعا گھرندو ھو‪.‬‬ ‫‪3‬ھن رويا ۾ ظاھر طور ڏٺائين تہ ڏينھن جٰ نائين وڳٰ ڌاري ھڪڙو خدا جو ملئڪ وٽس ايندو ۽ چيائين تہ ”ڪرنيليس‪.‬‬ ‫‪4‬جڏھن ھن ڏانھن نھاريو تہ ڊڄٰ ويو ۽ چيائين تہ ”اي خداوند‪ ،‬اھو اا آھٰ؟ َءَءا ءل لءهء” ‪:‬توھان جون دعائون ۽ خيرات خدا جٰ آڏو ھڪ‬ ‫لِ آھن‪.‬‬ ‫يادگار ء‬ ‫‪5‬ھاڻٰ ياَا ڏانھن ماڻھن کٰ موڪليو ۽ ھڪڙي شمعون کٰ سڏيو‪ ،‬جنھن جو نالو پطرس آھٰ‪.‬‬ ‫‪6‬ھو ھڪڙي شمعون وٽ ھڪڙي چمڪدار وٽ رھيو آھٰ‪ ،‬جنھن جو گھر سمنڊ جٰ ڪناري تٰ آھٰ‪ ،‬ھو توکٰ ٻڌائيندو ته توکٰ اا‬ ‫ڪرڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن اھو ملئڪ جيڪو ڪرنيليس سان ڳالھائٰ رھيو ھو‪ ،‬اتان روانو ٿٰ ويو‪ ،‬تڏھن ھن پنھنجٰ گھر جٰ ٻن نوڪرن ۽ انھن مان ھڪ‬ ‫ديندار سپاھٰ کٰ سڏيو‪ ،‬جيڪٰ ھميشه ھن جو انتظار ڪندا ھئا‪.‬‬ ‫‪8‬جڏھن ھن انھن کٰ اھٰ سڀ ڳالھيون بيان ڪيون‪ ،‬تڏھن ھن کين ياَا ڏانھن موڪليو‪.‬‬ ‫لِ گھر جٰ ات تٰ ويو‪.‬‬ ‫‪9‬ٻئٰ ڏينھن تٰ‪ ،‬جيئن اھٰ سفر تٰ نڪتا ۽ شھر جٰ ويجھو آيا‪ ،‬تڏھن پطرس اھين وڳٰ ڌاري دعا گھرڻ ء‬ ‫‪10‬پوِ ھن کٰ ڏاڍي بک لڳٰ‪ ،‬سو کائٰ وڃٰ‪ ،‬پر جڏھن اھٰ تيار ٿيا‪ ،‬تڏھن ھو اوندھ ۾ پئجٰ ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬پوِ ڏٺائين ته آسمان کليل آھٰ ۽ ھڪڙو جھاز ھيٺ لھندو آھٰ‪ ،‬جيئن چئنٰ ڪنڊن تٰ ٻڌل ھڪڙي وڏي چادر ھئٰ ۽ زمين ڏانھن ھيٺ‬ ‫ء‬ ‫لھٰ ٿٰ‪.‬‬ ‫‪12‬جنھن ۾ زمين جا چار پيرن وارا جانور‪ ،‬جھنگلٰ جانور‪ ،‬رينگڻ وارا جانور ۽ ھوا جا پکٰ ھئا‪.‬‬ ‫‪13‬تنھن تٰ ھڪڙو آواز آيو تہ ”اٿ‪ ،‬پطرس !مارڻ‪ ،‬کائڻ‪.‬‬ ‫شِٰ نہ کاڌي آھٰ‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو مون ڪڏھن بہ ڪابہ عام يا ناپاڪ‬ ‫‪14‬پر پطرس چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬ائين نہ آھٰ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ص ءف ءر ن‬ ‫لء َء ءل ت ء َعلء ءمونء ‪.‬‬ ‫ِ ءَٰ النذءي يء َ‬ ‫‪َ15‬ءَءا ءل لءهء ءَٰ َالء َر ء‬ ‫‪16‬اھو ٽٰ دَعا ڪيو ويو ۽ اھو برتن وري آسمان ڏانھن کڄٰ ويو‪.‬‬ ‫‪17‬جڏھن پطرس پاڻ ۾ شڪ پيو تہ ھن جيڪا رويا ڏٺٰ تنھن جو مطلب اا ھوندو‪ ،‬پر ڪرنيليس کان جيڪٰ ماڻھو موڪليا ويا ھئا سٰ‬ ‫شمعون جٰ گھر جٰ پڇا ڳااا ڪري دروازي جٰ اڳيان بيٺا ھئا‪.‬‬ ‫‪18‬پوِ کيس سڏي پڇيائونس تہ شمعون‪ ،‬جنھن جو نالو پطرس آھٰ‪ ،‬سو اتٰ رھيو آھٰ اا؟‬ ‫ء‬ ‫‪19‬جڏھن پطرس انھٰ ءِ رويا تٰ سوچٰ رھيو آھٰ‪ ،‬تڏھن پاڪ روح کيس چيو تہ ”ڏس‪ ،‬ٽٰ ماڻھو تو کٰ ڳولٰ رھيا آھن‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو مون انھن کٰ موڪليو آھٰ‪.‬‬ ‫‪20‬تنھنڪري اءٿ‪ ،‬ھيٺ لھٰ وڃ ۽ ساڻ وڃ‪ ،‬ڪنھن بہ شڪ جٰ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬پوِ پطرس ھيٺ لھٰ انھن ماڻھن وٽ ويو‪ ،‬جيڪٰ ھن ڏانھن ڪرنيليس کان موڪليا ويا ھئا ‪.‬۽ چيائين‪” ،‬ڏس‪ ،‬آ ءِ اھو آھيان جنھن کٰ‬ ‫ء‬ ‫اوھين ڳولٰ رھيا آھيو ‪:‬ڪھڙو سبب آھٰ جو اوھين آيا آھيو؟‬ ‫‪22‬انھن چيو تہ ”صوبيدار ڪرنيليس‪ ،‬ھڪڙو سچو ماڻھو ۽ خدا کان ڊڄڻ وارو ۽ يھودين جٰ سڄٰ قوم ۾ چڱٰ ءِ ريت خبر رکندڙ ھو‪،‬‬ ‫تنھن کٰ خدا جٰ طرَان ھڪ پاڪ ملئڪ خبردار ڪيو ھو تہ تو کٰ پنھنجٰ گھر وٺٰ اچٰ ۽ ٻڌي ‪.‬تنھنجا لفظ‪.‬‬ ‫‪23‬پوِ ھن انھن کٰ اندر گھرايو ۽ رھايائين ‪.‬۽ ٻئٰ ڏينھن تٰ پطرس انھن سان گڏ ھليو ويو ۽ ياَا جا ڪٰ ڀائر ساڻس گڏ ھئا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ اھٰ قيصريہ ۾ داخل ٿيا ‪.‬۽ ڪرنيليس انھن جو انتظار ڪيو‪ ،‬۽ پنھنجٰ مائٽن ۽ ويجھن دوستن کٰ گڏ ڪيو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ ٻئٰ ڏينھن کان ء‬ ‫‪25‬جڏھن پطرس اندر اچٰ رھيو ھو تہ ڪرنيليس ساڻس مليو ۽ سندس پيرن تٰ ڪري سجدو ڪيائين‪.‬‬ ‫‪26‬پر پطرس کيس مٿٰ کنيو ۽ چيائين تہ ”اٿ !مان پاڻ به مرد آھيان‪.‬‬ ‫‪27‬جڏھن ھو ساڻس ڳالھائٰ رھيو ھو‪ ،‬تڏھن ھو اندر ويو ۽ ڏٺائين تہ گھڻا ماڻھو اچٰ گڏ ٿيا آھن‪.‬‬ ‫لِ صحبت رکڻ‪ ،‬يا ڪنھن ٻئٰ قوم سان گڏ اچڻ حرام آھٰ ‪.‬پر خدا مون‬ ‫‪28‬ھن انھن کٰ چيو تہ ”اوھان کٰ خبر آھٰ تہ يھودي ماڻھو ءِ ء‬ ‫کٰ ظاھر ڪيو آھٰ تہ آ ءِ ڪنھن بہ ماڻھو ءِ کٰ ناپاڪ يا ناپاڪ نہ چوان‪.‬‬ ‫‪29‬تنھنڪري آ ءِ اوھان وٽ آيو آھيان بْير ڪنھن ڳالھ جٰ‪ ،‬جيئن ئٰ مون کٰ گھرايو ويو ھو‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ پڇان ٿو تہ توھان مون کٰ‬ ‫ڪھڙي نيت سان موڪليو آھٰ؟‬ ‫‪30‬ڪرنيليس چيو تہ ”چار ڏينھن اڳ آ ءِ ھن گھڙي ءِ تائين روزو ھيس ‪.‬۽ نائين ڪلڪ تٰ مون پنھنجٰ گھر ۾ دعا گھري‪ ،‬۽ ڏسو‪،‬‬ ‫ھڪڙو ماڻھو منھنجٰ اڳيان بيٺو آھٰ روشن ڪپڙن ۾‪،‬‬ ‫‪َ31‬ءَءا ءل ‪:‬ڪرنيليس‪ ،‬تنھنجٰ دعا ٻڌي ويئٰ‪ ،‬۽ تنھنجو خيرات خدا جٰ نظر ۾ ياد اچٰ ويو‪.‬‬ ‫‪32‬تنھنڪري ياَا ڏانھن موڪل ۽ شمعون کٰ سڏي‪ ،‬جنھن جو نالو پطرس آھٰ ‪.‬ھو سمنڊ جٰ ڪناري تٰ ھڪڙي شمعون جٰ گھر ۾‬ ‫رھيو آھٰ‪ ،‬جيڪو جڏھن ايندو‪ ،‬توھان سان ڳالھائيندو‪.‬‬ ‫‪33‬تنھنڪري مون َوري طور تٰ تو ڏانھن موڪليو ‪.‬۽ تو چڱو ڪيو آھٰ ته تون آيو آھين ‪.‬تنھنڪري ھاڻٰ اسين سڀ ھتٰ خدا جٰ آڏو‬ ‫لِ جيڪٰ تو کٰ خدا جو حڪم آھٰ‪.‬‬ ‫حاضر آھيون‪ ،‬اھٰ سڀ ڳالھيون ٻڌڻ ء‬ ‫‪34‬تڏھن پطرس وات کوليندي چيو تہ ”آ ءِ سچ ٿو سمجھان تہ خدا ماڻھن جو ڪوبہ احترام نہ ٿو ڪري‪.‬‬ ‫‪35‬پر ھر ھڪ قوم ۾ جيڪو کانئس ڊڄٰ ٿو ۽ سچائٰ ءِ جا ڪم ڪري ٿو‪ ،‬سو ھن وٽ قبول ڪيو ويندو‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪36‬اھو ڪلم جيڪو خدا بنٰ اسرائيل ڏانھن موڪليو‪ ،‬جيڪو عيسٰ مسيح جٰ وسيلٰ امن جٰ تبليغ ڪري ٿو( ‪:‬ھو سڀنٰ جو خداوند‬ ‫آھٰ)‪:‬‬ ‫‪37‬اھو لفظ‪ ،‬مان چوان ٿو‪ ،‬توھان کٰ خبر آھٰ‪ ،‬جيڪو سڄٰ يھوديہ ۾ شايَ ٿيو ۽ گليل کان شروع ٿيو‪ ،‬جيڪو يوحنا جٰ بپتسما کان پوِ‪.‬‬ ‫عيسٰ کٰ پاڪ روح ۽ طاقت سان مسح ڪيو ‪:‬جيڪو چڱا ڪم ڪندو رھيو ۽ انھن سڀنٰ کٰ شفا ڏيندو‬ ‫‪38‬خدا ڪيئن ناصرت جٰ‬ ‫ي‬ ‫جيڪٰ شيطان کان مظلوم ھئا ‪.‬ااڪاڻ ته خدا ھن سان گڏ ھو‪.‬‬ ‫‪39‬۽ اسين انھن سڀنٰ ڪمن جا شاھد آھيون جيڪٰ ھن يھودين جٰ ملڪ ۽ يروشلم ۾ ڪيا ‪.‬جن کٰ قتل ڪري ھڪ وڻ تٰ لٽڪائٰ‬ ‫اڏيائون‪:‬‬ ‫‪40‬خدا کيس ٽئين ڏينھن تٰ جيئرو ڪيو‪ ،‬۽ کيس ظاھر ڪيو‪.‬‬ ‫پوِ‬ ‫لِ نہ‪ ،‬پر انھن شاھدن ڏانھن جيڪٰ خدا کان اڳ چونڊيل ھئا‪ ،‬يعنٰ اسان کٰ‪ ،‬جن ھن جٰ مئلن مان جيئرو ٿيڻ کان ء‬ ‫‪41‬سڀنٰ ماڻھن ء‬ ‫ساڻس گڏ کاڌو پيتو‪.‬‬ ‫‪42‬۽ ھن اسان کٰ حڪم ڏنو تہ ماڻھن ۾ تبليغ ڪريون ۽ شاھدي ڏيون تہ اھو اھو ئٰ آھٰ جنھن کٰ خدا مَرر ڪيو ويو آھٰ تہ ھو جلد ۽‬ ‫مئلن جو جج ٿئٰ‪.‬‬ ‫‪43‬سڀنٰ نبين کٰ ھن جٰ شاھدي ڏيو تہ جيڪوبہ مٿس ايمان آڻيندو تنھن کٰ سندس نالٰ جٰ وسيلٰ گناھن جٰ معاَٰ ملندي‪.‬‬ ‫‪44‬جڏھن پطرس اڃا اھٰ ڳالھيون ڪري رھيو ھو‪ ،‬تڏھن انھن سڀنٰ تٰ پاڪ روح نازل ٿيو جن اھو ڪلم ٻڌو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو غير قومن تٰ بہ پاڪ روح نازل‬ ‫‪45‬جن طھريلن مان ايمان آندو ھو‪ ،‬سٰ حيران ٿٰ ويا‪ ،‬جيڪٰ پطرس سان گڏ آيا ھئا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪيو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪46‬االِ ⁠جو انھن ٻڌو آھٰ تہ انھن کٰ زبانون ڳالھائيندي ۽ خدا جٰ واکاڻ ڪندي ‪.‬تڏھن پطرس جواب ڏنو تہ‬ ‫ء‬ ‫‪47‬اا ڪو ماڻھو پاڻٰ ءِ کان منَ ڪري سگھٰ ٿو تہ اھٰ بپتسما نہ وٺن‪ ،‬جن کٰ اسان وانگر پاڪ روح مليو آھٰ؟‬ ‫‪.‬پوِ دعا ڪيائين ته کيس ڪجھه ڏينھن ترسٰ‪.‬‬ ‫‪48‬ھن انھن کٰ حڪم ڏنو تہ ”خداوند جٰ نالٰ تٰ بپتسما وٺو ء‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫‪1‬رسولن ۽ ڀائرن جيڪٰ يھوديہ ۾ ھئا‪ ،‬تن ٻڌو تہ غير قومن بہ خدا جو ڪلم قبول ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪2‬جڏھن پطرس يروشلم ۾ آيو‪ ،‬تڏھن جيڪٰ طھريل ھئا‪ ،‬سٰ ساڻس بحث ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪3‬چيو تہ ”تون اڻ ⁠طھريل ماڻھن وٽ ويو ۽ انھن سان گڏ کاڌو کائين‪.‬‬ ‫‪4‬پر پطرس انھٰ ءِ ڳالھہ کٰ شروعات کان وٺٰ ٻڌندو رھيو ۽ انھن کٰ حڪم سان سمجھائٰ چيائين تہ‬ ‫‪5‬آ ءِ ياَا شھر ۾ دعا گھري رھيو ھوس‪ ،‬تڏھن مون رويا ڏٺا‪” ،‬ھڪڙو جھاز ھيٺ لھٰ ٿو‪ ،‬ڄڻ تہ وڏي چادر ھئٰ‪ ،‬آسمان مان چئن ڪنڊن‬ ‫کان ھيٺ لھٰ ‪.‬۽ اھو مون وٽ آيو‪:‬‬ ‫‪6‬جڏھن مون پنھنجيون اکيون بند ڪيون‪ ،‬تڏھن مون غور ڪيو ۽ زمين جا چار پيرن وارا جانور‪ ،‬جھنگلٰ جانور‪ ،‬رينگڻ وارا جانور ۽‬ ‫ھوا جا پکٰ ڏٺم‪.‬‬ ‫‪7‬۽ مون ھڪڙو آواز ٻڌو جيڪو مون کٰ چوندو ھو‪” ،‬اٿ‪ ،‬پطرس ‪.‬مارڻ ۽ کائڻ‪.‬‬ ‫شِٰ داخل نہ ٿٰ آھٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ڪڏھن بہ منھنجٰ وات ۾ ڪابہ عام يا ناپاڪ‬ ‫‪8‬پر مون چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬ائين نہ آھٰ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪9‬پر آسمان مان آواز وري مون کٰ جواب ڏنو تہ ”جنھن کٰ خدا پاڪ صاف ڪيو آھٰ‪ ،‬تنھن کٰ تون عام نہ سڏ‪.‬‬ ‫‪10‬۽ اھو ٽٰ دَعا ڪيو ويو ‪:‬۽ سڀيئٰ وري آسمان ڏانھن کڄٰ ويا‪.‬‬ ‫‪11‬۽ ڏسو‪ ،‬ٽٰ ماڻھو اڳٰ ئٰ انھٰ ءِ گھر ڏانھن آيا‪ ،‬جتٰ آ ءِ ھوس‪ ،‬جن کٰ قيصريہ کان مون ڏانھن موڪليو ويو ھو‪.‬‬ ‫لِ چيو‪ ،‬ڪنھن بہ شڪ جٰ ‪.‬ان کان علوہ اھٰ اھه ڀائر مون سان گڏ ھئا‪ ،‬۽ اسان ان‬ ‫‪12‬پوِ پاڪ روح مون کٰ انھن سان گڏ ھلڻ ء‬ ‫ء‬ ‫شخص جٰ گھر ۾ داخل ٿيو‪:‬‬ ‫‪13‬ھن اسان کٰ ڏيکاريو تہ ڪيئن ھن پنھنجٰ گھر ۾ ھڪڙو ملئڪ ڏٺو آھٰ‪ ،‬جنھن بيٺو کيس چيو تہ ”ماڻھن کٰ ياَا ڏانھن موڪليو ۽‬ ‫شمعون کٰ سڏي‪ ،‬جنھن جو نالو پطرس آھٰ‪.‬‬ ‫‪14‬ڪير توکٰ ٻڌائيندو‪ ،‬جنھن سان تون ۽ تنھنجو سڄو گھر بچٰ سگھندين‪.‬‬ ‫‪15‬جڏھن مون ڳالھائڻ شروع ڪيو تہ انھن تٰ پاڪ روح نازل ٿيو‪ ،‬جھڙي ءِ طرح اسان تٰ شروع ۾‪.‬‬ ‫”يحٰ واقعٰ پاڻٰ ءِ سان بپتسما ڏنٰ ھئٰ ‪.‬پر توھان کٰ پاڪ روح‬ ‫‪16‬تڏھن مون کٰ خداوند جو ڪلم ياد آيو‪ ،‬جيڪو ھن چيو ھو تہ‬ ‫ي‬ ‫سان بپتسما ڏنٰ ويندي‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح تٰ ايمان آندو ‪.‬مان اا ھو‪ ،‬جو مان‬ ‫لِ تہ جيئن خدا انھن کٰ اھو ئٰ تحفو ڏنو جھڙو ھن اسان کٰ ڏنو‪ ،‬جن خداوند‬ ‫‪17‬انھٰ ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫خدا کٰ برداشت ڪري سگھان ھا؟‬ ‫”پوِ خدا غير قومن کٰ بہ توبھہ جٰ توَيق عطا ڪئٰ‬ ‫‪18‬جڏھن اھٰ اھٰ ڳالھيون ٻڌي خاموش رھيا ۽ خدا جٰ واکاڻ ڪندي چيائون تہ‬ ‫ء‬ ‫آھٰ تہ زندگٰ بخشٰ‪.‬‬ ‫‪19‬ھاڻٰ جيڪٰ ستفن جٰ باري ۾ ايذا ءِ جٰ ڪري پرديس ۾ پکڙيل ھئا‪ ،‬سٰ َنيڪس‪ ،‬قبرص ۽ انتاخيا تائين پھتا‪ ،‬رڳو يھودين کان‬ ‫سواِ‬ ‫ء‬ ‫ٻئٰ ڪنھن کٰ ڪلم جٰ تبليغ ڪندا ھئا‪.‬‬ ‫عيسٰ جٰ منادي‬ ‫‪20‬انھن مان ڪٰ قبرص ۽ ڪرينٰ جا ماڻھو ھئا‪ ،‬جيڪٰ جڏھن انتاخيا ۾ آيا‪ ،‬تڏھن يونانين سان ڳالھائيندي خداوند‬ ‫ي‬ ‫ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪21‬۽ خداوند جو ھٿ انھن سان گڏ ھو‪ ،‬۽ ھڪڙو وڏو تعداد ايمان آندو ۽ خداوند ڏانھن موٽيو‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ انھن ڳالھين جٰ خبر يروشلم جٰ ڪليسيا جٰ ڪنن تائين پھتٰ ۽ انھن برنباس کٰ موڪليو تہ ھو انتاخيا ڏانھن ھليو وڃٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬جڏھن ھو آيو ۽ خدا جو َضل ڏٺائين‪ ،‬تڏھن خوش ٿيو ۽ سڀنٰ کٰ نصيحت ڪيائين تہ اھٰ دل جٰ ارادي سان خداوند سان ڳنڍجن‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪24‬االِ ⁠جو ھو ھڪڙو نيڪ ماڻھو ھو‪ ،‬۽ پاڪ روح ۽ ايمان سان ڀرپور ھو‪ ،‬۽ گھڻا ماڻھو خداوند ۾ شامل ڪيا ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ترسس ڏانھن روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪25‬پوِ برنباس شائول کٰ ڳولڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪26‬جڏھن ھن کٰ مليو تہ کيس انتاخيا ڏانھن وٺٰ آيو ‪.‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جو سڄو سال اھٰ پاڻ کٰ چرچ سان گڏ گڏ ٿيا‪ ،‬۽ ڪيترن ئٰ ماڻھن کٰ‬ ‫سيکاريو ‪.‬۽ شاگرد پھرين انتاخيا ۾ عيسائٰ سڏيا ويا‪.‬‬ ‫‪27‬انھن ڏينھن ۾ نبٰ يروشلم کان انتاخيا ڏانھن آيا‪.‬‬ ‫‪28‬پوِ انھن مان ھڪڙو اٿٰ بيٺو‪ ،‬جنھن جو نالو اگابس ھو‪ ،‬۽ پاڪ روح جٰ معرَت بيان ڪيو ويو تہ سڄٰ دنيا ۾ وڏي کوٽ آھٰ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪا ڪلڊيئس سيزر جٰ ڏينھن ۾ ٿٰ‪.‬‬ ‫‪29‬پوِ شاگردن‪ ،‬ھر ڪنھن ماڻھو ءِ پنھنجٰ قابليت موجب‪ ،‬يھوديہ ۾ رھڻ وارن ڀائرن کٰ امداد موڪلڻ جو ارادو ڪيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪30‬اھو انھن بہ ڪيو ۽ اھو برنباس ۽ شائول جٰ ھٿن بزرگن ڏانھن موڪليو‪.‬‬ ‫باب ‪12‬‬ ‫‪1‬انھٰ ءِ وقت ھيروديس بادشاھہ پنھنجا ھٿ ڊگھا ڪري ڪليسيا جٰ ڪن ماڻھن کٰ ناراِ ڪيو‪.‬‬ ‫‪2‬ھن يوحنا جٰ ڀا ءِ يعَوب کٰ تلوار سان ماري وڌو‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ بيخميري مانٰ ءِ جا ڏينھن ھئا)‪.‬‬ ‫لِ اڳتٰ وڌيو( ء‬ ‫‪3‬جڏھن ھن ڏٺو تہ يھودين کٰ ڏاڍو وڻيو‪ ،‬تنھنڪري ھو پطرس کٰ بہ وٺٰ وڃڻ ء‬ ‫پوِ ارادو ڪيو ته‬ ‫لِ چئن سپاھين جٰ حوالٰ ڪيائين ‪.‬ايسٽر کان ء‬ ‫‪4‬جڏھن ھن کٰ پڪڙيو‪ ،‬تڏھن ھن کٰ جيل ۾ وڌايائين ۽ کيس سنڀالڻ ء‬ ‫کيس ماڻھن آڏو پيش ڪجٰ‪.‬‬ ‫لِ خدا کان دعا گھري وئٰ‪.‬‬ ‫‪5‬تنھنڪري پطرس کٰ جيل ۾ رکيو ويو‪ ،‬پر ڪليسيا کان‬ ‫سواِ سندس ء‬ ‫ء‬ ‫‪6‬جڏھن ھيروديس کيس ٻاھر وٺٰ آيو‪ ،‬انھٰ ءِ رات پطرس ٻن سپاھين جٰ وچ ۾‪ ،‬ٻن زنجيرن سان جڪڙيل ھو‪ ،‬۽ دروازي جٰ اڳيان‬ ‫پگھارون قيد ۾ رکيل ھو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ ڏسو‪ ،‬خداوند جو ملئڪ مٿس آيو‪ ،‬۽ جيل ۾ ھڪڙو روشنٰ چمڪيو‪ ،‬۽ پطرس کٰ پاسٰ تٰ ڌڪيو ۽ کيس اٿاريو ۽ چيائين تہ ”جلدي‬ ‫اٿ ‪.‬۽ سندس ھٿن مان زنجير لھٰ ويا‪.‬‬ ‫‪8‬تنھن تٰ ملئڪ ھن کٰ چيو تہ ”پنھنجو ڪپڙو ڍڪ ۽ پنھنجا جوتا پاٺ ‪.‬۽ ائين ھن ڪيو ‪َ.‬ءَءا ءل لءهء” ‪:‬پنھنجا ڪپڙا لھٰ منھنجٰ پٺيان‬ ‫ھل‪.‬‬ ‫‪9‬۽ ھو ٻاھر نڪتو ۽ سندس پٺيان لڳو ‪.‬۽ نه ڄاڻو ته اھو سچ ھو جيڪو َرشتٰ طرَان ڪيو ويو ھو ‪.‬پر سوچيو ته ھن ھڪ خواب ڏٺو‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪10‬جڏھن اھٰ پھرين ۽ ٻئٰ وارڊ مان گذريا‪ ،‬تڏھن ھو انھٰ ءِ لوھٰ ءِ جٰ دروازي وٽ آيا‪ ،‬جيڪو شھر ڏانھن وڃٰ ٿو ‪.‬جيڪو انھن ء‬ ‫پنھنجٰ مرضٰ ءِ سان کوليو ويو ‪:‬۽ اھٰ نڪري ويا ۽ ھڪڙي گھٽٰ مان لنگھٰ ويا ‪.‬۽ َوري طور تٰ َرشتو کانئس روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪11‬جڏھن پطرس پاڻ وٽ آيو‪ ،‬تڏھن چيائين تہ ”ھاڻٰ مون کٰ پڪ آھٰ تہ خداوند پنھنجو ملئڪ موڪليو آھٰ ۽ مون کٰ ھيروديس جٰ‬ ‫ھٿ کان ۽ يھودين جٰ سڀنٰ اميدن کان اڏايو آھٰ‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن ھن ڳالھہ تٰ غور ڪيو‪ ،‬تڏھن ھو يوحنا جٰ ما ءِ مريم جٰ گھر آيو‪ ،‬جنھن جو نالو مرقس ھو ‪.‬جتٰ ڪيترائٰ ماڻھو گڏ ٿٰ نماز‬ ‫پڙھٰ رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪13‬جڏھن پطرس دروازي کٰ کڙڪايو‪ ،‬تڏھن رودا نالٰ ھڪڙي اوڪري ءِ جو آواز ٻڌڻ ۾ آيو‪.‬‬ ‫‪14‬جڏھن ھن پطرس جو آواز ڄاتو تڏھن ھن خوشٰ ءِ سان دروازو نہ کوليو‪ ،‬پر ڊوڙندي اندر آئٰ ۽ ٻڌايو تہ ڪيئن پطرس دروازي جٰ‬ ‫اڳيان بيٺو آھٰ‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ چيائون تہ اھو سندس ملئڪ آھٰ‪.‬‬ ‫‪15‬انھن کيس چيو تہ ”تون چريو آھين ‪.‬پر ھوِ مسلسل تصديق ڪئٰ ته اھو اڃا تائين ھو ء‬ ‫‪16‬پر پطرس در کڙڪائيندو رھيو‪ ،‬جڏھن انھن دروازو کوليو ۽ کيس ڏٺائون تہ حيران ٿٰ ويا‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬انھن کٰ ٻڌايو تہ ڪيئن خداوند کيس جيل مان ڪڍيو آھٰ ‪َ.‬ءَءا ءل‬ ‫‪17‬پر ھن انھن ڏانھن ھٿ سان اشارو ڪندي چيو تہ ”سٺن رھڻ ء‬ ‫‪:‬واذءا يء َع ءملء ءھ َم ءوأ ء َنت ء ءھ َم ‪.‬۽ ھو ھليو ويو‪ ،‬۽ ٻٰ جاِ تٰ ويو‪.‬‬ ‫لءهء” ء‬ ‫‪18‬جڏھن ڏينھن ٿيو تڏھن سپاھين ۾ ڪا گھٽتائٰ نہ رھٰ تہ پطرس کٰ اا ٿيو ھو‪.‬‬ ‫‪19‬جڏھن ھيروديس ھن کٰ ڳولھيو‪ ،‬پر اھو نہ لڌو‪ ،‬تڏھن ھن پگھارن کٰ جانچيو ۽ حڪم ڏنو تہ کين مارايو وڃٰ ‪.‬۽ ھو يھوديہ کان‬ ‫قيصريہ ڏانھن ويو ۽ اتٰ رھيو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ھيروديس انھن کان سخت ناراِ ٿيو صور ۽ صيدا‪ ،‬پر اھٰ ھڪڙي اتفاق سان ساڻس گڏ آيا‪ ،‬۽ بلستس کٰ بادشاھہ جٰ چيمبرلين‬ ‫کٰ پنھنجو دوست بڻائٰ‪ ،‬صلح جٰ خواھش ڪئٰ ‪.‬ااڪاڻ ته سندن ملڪ بادشاھه جٰ ملڪ مان پاليو ھو‪.‬‬ ‫‪21‬۽ ھڪڙي مَرر ڏينھن تٰ ھيروديس‪ ،‬شاھٰ لباس ۾‪ ،‬پنھنجٰ تخت تٰ ويھٰ رھيو‪ ،‬۽ انھن جٰ اڳيان تَرير ڪيائين‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ ماڻھن واڪا ڪري چيو تہ ”اھو ڪنھن ديوتا جو آواز آھٰ‪ ،‬نہ ڪنھن ماڻھو ءِ جو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو ھن خدا کٰ جلل نہ ڏنو ھو‪ ،‬سو کيس ڪيڙا کائٰ ويا ۽ روح اڏي‬ ‫‪23‬تنھنڪري خداوند جٰ ملئڪ کيس ڌڪ ھنيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڏنائين‪.‬‬ ‫‪24‬پر خدا جو ڪلم وڌندو ۽ وڌندو ويو‪.‬‬ ‫‪25‬برنباس ۽ شائول پنھنجٰ خدمت پوري ڪري يروشلم مان موٽٰ آيا ۽ يوحنا‪ ،‬جنھن جو نالو مرقس ھو‪ ،‬کٰ پاڻ سان وٺٰ آيا‪.‬‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫‪1‬انتاخيا جٰ ڪليسيا ۾ ڪٰ نبٰ ۽ استاد ھئا ‪.‬جيئن برنباس‪ ،‬شمعون‪ ،‬جنھن کٰ نائجر سڏيو ويندو ھو‪ ،‬لوسيس سائرينٰ‪ ،‬۽ منان‪ ،‬جيڪو‬ ‫ھيروديس بادشاھه ۽ شائول سان پاليو ويو ھو‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫لِ برنباس ۽ شائول کٰ الڳ ڪريو‪،‬‬ ‫‪2‬جڏھن انھن خداوند جٰ خدمت ڪئٰ ۽ روزو رکيو‪ ،‬تڏھن پاڪ روح چيو تہ ”مون کٰ انھٰ ءِ ڪم ء‬ ‫لِ مون کين سڏيو آھٰ‪.‬‬ ‫جنھن ء‬ ‫‪3‬جڏھن انھن روزو رکيو ۽ دعا گھري ۽ پنھنجا ھٿ مٿن رکٰ کين روانو ڪيو‪.‬‬ ‫‪4‬تنھنڪري اھٰ پاڪ روح جٰ طرَان موڪليا ويا‪ ،‬سيليڪيا ڏانھن روانا ٿيا ‪.‬۽ اتان کان قبرص ڏانھن روانا ٿيا‪.‬‬ ‫‪5‬جڏھن اھٰ سلميس ۾ ھئا‪ ،‬تڏھن يھودين جٰ عبادت ⁠خانن ۾ خدا جٰ ڪلم جٰ تبليغ ڪندا ھئا ۽ انھن وٽ يوحنا بہ سندن وزير ھو‪.‬‬ ‫‪6‬جڏھن ھو ٻيلٰ مان پاروَس ڏانھن ويا‪ ،‬تڏھن کين ھڪڙو جادوگر مليو‪ ،‬جيڪو ڪوڙو نبٰ ۽ يھودي ھو‪ ،‬جنھن جو نالو برجيسس ھو‪.‬‬ ‫‪7‬جيڪو ملڪ جٰ نائب سرجيس پولس سان گڏ ھو‪ ،‬جيڪو ھڪڙو ھوشيار ماڻھو ھو ‪.‬جنھن برنباس ۽ شائول کٰ سڏيو ۽ خدا جو ڪلم‬ ‫ٻڌڻ جٰ خواھش ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪8‬پر ايليماس جادوگر (ااڪاڻ ته سندس نالو ائين ئٰ آھٰ )انھن جٰ مخالفت ڪري نائب کٰ ايمان کان ڦيرائڻ جٰ ڪوشش ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪9‬تڏھن شائول (جنھن کٰ پولس پڻ سڏيو ويندو آھٰ )پاڪ روح سان ڀرجٰ ھن ڏانھن نھاريو‪.‬‬ ‫‪10‬وقءا ءل ‪:‬يءا أءيي ءھا َالعءلء ءم ءو َالفء َر ءحانء ‪ ،‬اي شيطان جا ٻار‪ ،‬تون سڄٰ سچائٰ ءِ جو دشمن‪ ،‬اا تون خداوند جٰ صحيح طريَن کٰ بگاڙيندي نه‬ ‫ء‬ ‫رھندين؟‬ ‫‪11‬۽ ھاڻٰ ڏس‪ ،‬خداوند جو ھٿ تو تٰ آھٰ‪ ،‬۽ تون انڌو ٿيندؤ‪ ،‬ھڪڙو وقت تائين سج کٰ نه ڏسندين ‪.‬۽ َوري طور تٰ مٿس ھڪ‬ ‫ڪوھيڙو ۽ اوندھه ڪري پيو ‪.‬۽ ھو ڪنھن کٰ ڳوليندو رھيو تہ کيس ھٿ وٺٰ وٺٰ‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ نائب‪ ،‬جڏھن اھو ڪم ڏٺو‪ ،‬تڏھن ايمان آندو ۽ خداوند جٰ تعليم تٰ عجب ۾ پئجٰ ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬جڏھن پولس ۽ سندس ساٿين پاَوس مان ھليا‪ ،‬تڏھن پمفوليا جٰ پرگا ۾ آيا ۽ يوحنا انھن کان روانو ٿٰ يروشلم ڏانھن موٽيو‪.‬‬ ‫‪14‬پر جڏھن ھو پرگا مان روانا ٿيا‪ ،‬تڏھن پسديا جٰ انتاخيا ۾ آيا ۽ سبت جٰ ڏينھن يھودي عبادت ⁠خانٰ ۾ وڃٰ ويٺا‪.‬‬ ‫پوِ يھودي عبادت ⁠خانٰ جٰ اڳواڻن انھن ڏانھن موڪليو تہ ”اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬جيڪڏھن اوھان وٽ‬ ‫‪15‬شريعت ۽ نبين جٰ پڙھڻ کان ء‬ ‫ٻڌاِ‪.‬‬ ‫لِ ڪو نصيحت جو ڪلم آھٰ‪ ،‬تہ ء‬ ‫ماڻھن ء‬ ‫‪16‬پوِ پولس اٿٰ بيٺو ۽ ھٿ سان اشارو ڪندي چيائين تہ ”اي بنٰ اسرائيلو ۽ اي خدا کان ڊڄو‪ ،‬ٻڌو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬ھن قوم بنٰ اسرائيل جٰ خدا اسان جٰ ابن ڏاڏن کٰ چونڊيو‪ ،‬۽ انھن ماڻھن کٰ بلند ڪيو جڏھن اھٰ مصر جٰ ملڪ ۾ ڌارين وانگر‬ ‫رھيا‪ ،‬۽ انھن کٰ وڏي ھٿ سان انھن مان ڪڍيائين‪.‬‬ ‫‪18‬۽ اٽڪل چاليھن سالن جٰ عرصٰ ۾ ھن رڻ ⁠پٽ ۾ سندن عادتون برداشت ڪيون‪.‬‬ ‫‪19‬جڏھن ھن ڪنعان جٰ ملڪ ۾ ست قومن کٰ ناس ڪيو‪ ،‬تڏھن ھن انھن کٰ انھن ۾ ورھائٰ انھن جٰ زمين کٰ لوٽ ڪري اڏيو‪.‬‬ ‫پوِ ھن انھن کٰ ساڍا چار سؤ سالن جٰ مدي ۾ ججن جٰ حوالٰ ڪيو‪ ،‬تان جو سموئيل نبٰ ءِ تائين‪.‬‬ ‫‪20‬ان کان ء‬ ‫پوِ انھن ھڪ بادشاھہ جٰ خواھش ڪئٰ‪ ،‬۽ خدا انھن کٰ شائول پٽ سيس‪ ،‬بنيامين جٰ قبيلٰ جو ھڪڙو ماڻھو‪ ،‬چاليھن سالن‬ ‫‪21‬ان کان ء‬ ‫جٰ عرصٰ ۾ ڏنو‪.‬‬ ‫لِ پڻ ھن شاھدي ڏنٰ ۽ چيو تہ ”مون دائود پٽ‬ ‫‪22‬۽ جڏھن ھن کٰ ھٽائٰ اڏيو‪ ،‬ھن انھن ڏانھن دائود کٰ انھن جو بادشاھہ ڪيو ‪.‬جنھن ء‬ ‫يسٰ کٰ مليو آھٰ‪ ،‬ھڪڙو ماڻھو پنھنجٰ دل جٰ مطابق‪ ،‬جيڪو منھنجٰ سموري مرضٰ پوري ڪندو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫عيسٰ بنٰ اسرائيل کٰ اٿاريو آھٰ‪.‬‬ ‫‪23‬ھن ماڻھو ءِ جٰ ٻج مان خدا پنھنجٰ واعدي موجب ھڪڙو اوٽڪارو ڏيندڙ‪،‬‬ ‫ي‬ ‫يحٰ پنھنجٰ اچڻ کان پھريائين پھريائين بپتسما ڏنٰ ھئٰ تہ ”توبھہ جو بپتسما وٺو بنٰ اسرائيل جٰ سڀنٰ ماڻھن کٰ‪.‬‬ ‫‪24‬جڏھن ي‬ ‫پوِ‬ ‫‪25‬جڏھن يوحنا پنھنجو ڪم پورو ڪيو‪ ،‬تڏھن ھن چيو تہ ”اوھين سمجھو ٿا تہ آ ءِ ڪير آھيان؟ مان ھو نه آھيان ‪.‬پر‪ ،‬ڏس‪ ،‬مون کان ء‬ ‫ھڪڙو اچٰ رھيو آھٰ‪ ،‬جنھن جٰ پيرن جا جوتا مان لھڻ جٰ لئق نہ آھيان‪.‬‬ ‫‪26‬اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬ابراھيم جٰ نسل جا اولد‪ ،‬۽ اوھان مان جيڪو بہ خدا کان ڊڄٰ‪ ،‬تنھن ڏانھن ھٰ اوٽڪاري جو ڪلم موڪليو ويو‬ ‫آھٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو انھن کيس نہ سڃاتو ھو ۽ نڪٰ نبين جا آواز‪ ،‬جيڪٰ‬ ‫‪27‬االِ ⁠جو جيڪٰ يروشلم ۾ رھندا آھن ۽ انھن جٰ حڪمرانن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ھر سبت جٰ ڏينھن پڙھيا ويندا آھن‪ ،‬تنھنڪري ھنن کيس سزا ڏيڻ ۾ پوري ءِ طرح پوري ڪئٰ آھٰ‪.‬‬ ‫‪28‬جيتوڻيڪ ھنن کٰ ھن ۾ موت جو ڪوبہ سبب ڪونھٰ‪ ،‬تڏھن بہ پلطس کان گھريائون تہ کيس قتل ڪيو وڃٰ‪.‬‬ ‫‪29‬جڏھن اھٰ سڀ ڪجھ پورا ڪيائون جيڪٰ ھن جٰ باري ۾ لکيل ھيون‪ ،‬تڏھن ھن کٰ وڻ تان لھٰ قبر ۾ دَن ڪيائون‪.‬‬ ‫‪30‬پر خدا کيس مئلن مان جيئرو ڪيو‪.‬‬ ‫لِ سندس شاھد آھن‪.‬‬ ‫‪31‬۽ ھو انھن مان گھڻن ڏينھن تائين ڏٺو ويو‪ ،‬جيڪٰ ساڻس گڏ گليل کان يروشلم تائين آيا ھئا‪ ،‬جيڪٰ ماڻھن ء‬ ‫‪32‬۽ اسين اوھان کٰ خوشخبري ٻڌائٰ سگھون ٿا ته ڪيئن اھو واعدو جيڪو ابن ڏاڏن سان ڪيو ويو ھو‪.‬‬ ‫عيسٰ کٰ وري جيئرو ڪيو ‪.‬جيئن ٻئٰ زبور ۾ پڻ لکيل آھٰ‬ ‫لِ اھو ئٰ پورو ڪيو آھٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ۾ تہ ھن‬ ‫لِ انھن جٰ ٻارن ء‬ ‫‪33‬خدا اسان ء‬ ‫ي‬ ‫تہ ”تون منھنجو َرزند آھين‪ ،‬اڄ مون تو کٰ جنم ڏنو آھٰ‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬ھن چيو تہ ”آ ءِ تو کٰ دائود جون ضرور ٻاجھہون‬ ‫جٰ‬ ‫موٽڻ‬ ‫ڏانھن‬ ‫َساد‬ ‫وڌيڪ‬ ‫‪34‬۽ جيئن ھن کيس مئلن مان جيئرو ڪيو‪ ،‬ھاڻٰ‬ ‫ء‬ ‫ڏيندس‪.‬‬ ‫‪35‬تنھنڪري ھو ٻئٰ زبور ۾ پڻ چوي ٿو‪” ،‬تون پنھنجٰ پاڪ ذات کٰ َساد ڏسڻ ۾ نہ ايندي‪.‬‬ ‫پوِ‪ ،‬ننڊ ۾ پئجٰ ويو‪ ،‬۽ پنھنجٰ ابن ڏاڏن وٽ دَن ڪيو‬ ‫‪36‬االِ ⁠جو دائود‪ ،‬خدا جٰ مرضٰ ءِ سان پنھنجٰ نسل جٰ خدمت ڪرڻ کان ء‬ ‫ء‬ ‫ويو‪ ،‬۽ ڏٺائين َساد‪:‬‬ ‫‪37‬پر جنھن کٰ خدا وري جيئرو ڪري اٿاريو‪ ،‬تنھن ۾ ڪا خرابٰ نه ڏٺٰ‪.‬‬ ‫‪38‬تنھنڪري اي ماڻھون ۽ ڀائرو توھان کٰ خبر پوي تہ ھن ماڻھو ءِ جٰ وسيلٰ توھان کٰ گناھن جٰ بخشش جٰ تبليغ ڪئٰ وئٰ آھٰ‪.‬‬ ‫موسٰ جٰ شريعت موجب سچار ثابت ٿٰ نہ‬ ‫‪39‬۽ انھٰ ءِ جٰ وسيلٰ سڀ ايمان وارا انھن سڀنٰ شين کان سچا ثابت ٿيا‪ ،‬جن کان اوھين‬ ‫ي‬ ‫سگھيا آھيو‪.‬‬ ‫‪40‬تنھنڪري خبردار ٿجو‪ ،‬متان اھو اوھان تٰ اچٰ‪ ،‬جنھن بابت نبين ۾ چيو ويو آھٰ‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫⁠جو آ ءِ اوھان جٰ ڏينھن ۾ ھڪڙو ڪم ڪريان ٿو‪ ،‬اھو ڪم جنھن تٰ اوھين ايمان‬

‫االِ‬ ‫‪41‬ڏس‪ ،‬اوھين حَير‪ ،‬عجب ۽ برباد ٿٰ وڃو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫نہ آڻيندؤ‪ ،‬جيتوڻيڪ ڪو ماڻھو اوھان کٰ بيان ڪري‪.‬‬ ‫‪42‬جڏھن يھودي عبادت ⁠خانٰ مان نڪري ويا‪ ،‬تڏھن غير قومن منٿ ڪئٰ تہ اھٰ ڳالھيون کين ايندڙ سبت جٰ ڏينھن ٻڌائجن‪.‬‬ ‫‪43‬جڏھن جماعت ٽٽٰ وئٰ‪ ،‬تڏھن ڪيترائٰ يھودي ۽ دين جٰ پيروي ڪندڙ پولس ۽ برنباس جٰ پٺيان ھلڻ لڳا‪ ،‬جن انھن سان ڳالھائٰ کين‬ ‫لِ قائل ڪيو‪.‬‬ ‫خدا جٰ َضل سان جاري رکڻ ء‬ ‫‪44‬۽ ٻئٰ سبت جٰ ڏينھن تٰ تَريبا سڄو شھر خدا جو ڪلم ٻڌڻ لِ گڏ ٿيو‪.‬‬ ‫‪45‬پر جڏھن يھودين ميڙ ڏٺو‪ ،‬تڏھن حسد ۾ ڀرجٰ ويا ۽ انھن ڳالھين جٰ خلف ڪيائون‪ ،‬جيڪٰ پولس چئٰ رھيون ھيون‪ ،‬خلف ورزي ۽‬ ‫ڪفر جون ڳالھيون ڪيائون‪.‬‬ ‫‪46‬پوِ پولس ۽ برنباس دلير ٿٰ چيو تہ ”اھو ضروري ھو تہ خدا جو ڪلم پھريائين اوھان کٰ ٻڌايو وڃٰ‪ ،‬پر جڏھن اوھين اءن کٰ پاڻ‬ ‫ء‬ ‫کان پري ڪري پاڻ کٰ ھميشه جٰ زندگٰ ءِ جٰ لئق نہ ٿا سمجھو‪ ،‬تڏھن اسين غير قومن ڏانھن موٽون ٿا‪. .‬‬ ‫لِ تہ تون‬ ‫لِ مَرر ڪيو آھٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫‪47‬االِ ⁠جو خداوند اسان کٰ اھو حڪم ڏنو آھٰ تہ ”مون تو کٰ غير قومن جٰ روشنٰ ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ ته زمين جٰ پڇاڙي ءِ تائين‪.‬‬ ‫اوٽڪارو حاصل ڪرين‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫لِ مَرر ٿيل ھئا تن‬ ‫‪48‬جڏھن غير قومن اھو ٻڌو‪ ،‬تڏھن خوش ٿيا ۽ خداوند جٰ ڪلم جٰ واکاڻ ڪيائون‪ ،‬۽ جيترا ماڻھو دائمٰ زندگٰ ءِ ء‬ ‫ايمان آندو‪.‬‬ ‫‪49‬۽ خداوند جو ڪلم سڄٰ علئَٰ ۾ پکڙجٰ ويو‪.‬‬ ‫‪50‬پر يھودين عَيدتمندن ۽ معزز عورتن ۽ شھر جٰ سردارن کٰ ڀڙڪايو ۽ پولس ۽ برنباس تٰ ايذا ءِ وڌو ۽ کين پنھنجن ساحلن مان‬ ‫ڪڍي اڏيو‪.‬‬ ‫‪51‬پر انھن پنھنجن پيرن جٰ مٽٰ ءِ کٰ جھليو ۽ اءڪونيم ڏانھن آيا‪.‬‬ ‫‪52‬شاگرد خوشٰ ءِ ۽ پاڪ روح سان ڀرجٰ ويا‪.‬‬ ‫باب ‪14‬‬ ‫⁠خانٰ ۾ ويا ۽ اھڙيون ڳالھيون ڪيائون جو يھودين ۽ يونانين جٰ ھڪڙي‬

‫‪1‬پوِ اءڪونيم ۾ ائين ٿيو جو ھو ٻئٰ گڏجٰ يھودين جٰ عبادت‬ ‫ء‬ ‫وڏي ميڙ ايمان آندو‪.‬‬ ‫‪2‬پر ڪاَر يھودين غير قومن کٰ ڀڙڪايو ۽ انھن جٰ دماغن کٰ ڀائرن جٰ خلف بڇڙو ڪيو‪.‬‬ ‫‪3‬تنھنڪري اھٰ گھڻٰ وقت تائين رھندا رھيا جيڪٰ خداوند ۾ دليري ءِ سان ڳالھائيندا رھيا‪ ،‬جنھن سندس َضل جٰ ڪلم جٰ شاھدي ڏنٰ‬ ‫۽ پنھنجٰ ھٿن سان معجزا ۽ معجزا ڏنا‪.‬‬ ‫‪4‬پر شھر جو ميڙ ورھائجٰ ويو ‪:‬ڪجھہ يھودين سان گڏ ۽ ڪجھ رسولن سان گڏ‪.‬‬ ‫‪5‬جڏھن غير قومن ۽ يھودين ۽ يھودين پنھنجن حاڪمن سان گڏجٰ حملو ڪيو‪ ،‬تڏھن انھن کٰ سختٰ ءِ سان استعمال ڪرڻ ۽ سنگسار‬ ‫لِ‪،‬‬ ‫ڪرڻ ء‬ ‫‪6‬اھٰ اھا خبر پئجٰ ويا ۽ ءلڪائونيا جٰ شھرن لسترا ۽ دربٰ ءِ ڏانھن ڀڄٰ ويا ۽ انھٰ ءِ علئَٰ ڏانھن‪ ،‬جيڪٰ چوڌاري پکڙيل آھن‪.‬‬ ‫‪7‬۽ اتٰ انھن خوشخبري جٰ منادي ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪8‬لسترا ۾ ھڪڙو ماڻھو بيٺو ھو‪ ،‬جيڪو پنھنجٰ پيرن ۾ ڪمزور ھو‪ ،‬جيڪو پنھنجٰ ما ءِ جٰ پيٽ کان ئٰ معذور ھو‪ ،‬جيڪو ھلندو ئٰ نہ‬ ‫ھو‪.‬‬ ‫‪9‬انھٰ ءِ ئٰ پولس کٰ ڳالھائيندي ٻڌو‪ ،‬جنھن کيس پڪڙي ڏٺو ۽ سمجھٰ ويو تہ ھن کٰ ايمان آھٰ ته کيس شفا ملٰ‪.‬‬ ‫‪10‬وڏي آواز سان چيو تہ ”پنھنجن پيرن تٰ سڌو بيھہ ‪.‬۽ ھو ٽپو ڏئٰ ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪11‬جڏھن ماڻھن ڏٺو تہ پولس اا ڪيو آھٰ‪ ،‬تڏھن پنھنجا آواز بلند ڪيائون ۽ لوڪونيا جٰ ڳالھائڻ ۾ چيائون تہ ”ديوتا اسان وٽ ماڻھن‬ ‫وانگر ھيٺ لھٰ آيا آھن‪.‬‬ ‫‪12‬۽ انھن برنباس کٰ سڏيو‪ ،‬جپانٰ ‪.‬۽ پال‪ ،‬مرڪيوريس‪ ،‬ااڪاڻ ته ھو چيف اسپيڪر ھو‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ جپان جو پادري ءِ‪ ،‬جيڪو سندن شھر جٰ اڳيان ھو‪ ،‬سو ٻڪريون ۽ ھارون کڻٰ اچٰ دروازن تٰ پھتا ۽ ماڻھن سان گڏ قربانيون‬ ‫ء‬ ‫ڪندا ھئا‪.‬‬ ‫‪14‬جڏھن رسولن‪ ،‬برنباس ۽ پولس کٰ ٻڌو تہ پنھنجا ڪپڙا ڦاڙي ماڻھن ۾ گھڙي ويا ۽ رڙيون ڪري چوڻ لڳا تہ‬ ‫‪15‬۽ چيائين تہ ”سائين‪ ،‬اوھين اھٰ ڳالھيون او ٿا ڪريو؟ اسان پڻ توھان سان گڏ جذباتٰ ماڻھو آھيون‪ ،‬۽ توھان کٰ تبليغ ڪريون ٿا ته‬ ‫توھان انھن باطلن کان بچڻ جٰ خدا ڏانھن موٽڻ گھرجٰ‪ ،‬جنھن آسمان‪ ،‬زمين‪ ،‬سمنڊ ۽ انھن سڀنٰ شين کٰ ٺاھيو جيڪو ان ۾ آھٰ‪:‬‬ ‫‪16‬جنھن ماضٰ ءِ ۾ سڀنٰ قومن کٰ پنھنجن واٽن تٰ ھلڻ جٰ تڪليف ڏنٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھن چڱا ڪم ڪيا ۽ اسان کٰ آسمان مان مينھن ۽ مينھن جون‬ ‫سواِ نہ اڏيو‪،‬‬ ‫‪17‬تنھن ھوندي بہ ھن پاڻ کٰ شاھدي کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫موسمون ڏنيون‪ ،‬جن اسان جٰ دلين کٰ کاڌي ۽ خوشٰ سان ڀريو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ انھن ڳالھين سان انھن ماڻھن کٰ تنگ ڪري اڏيو‪ ،‬جيڪٰ انھن لِ قربانٰ نه ڪئٰ ھئٰ‪.‬‬ ‫‪19‬پوِ اتٰ انتاخيا ۽ اءڪونيم کان ڪٰ يھودي آيا‪ ،‬جن ماڻھن کٰ سمجھايو ۽ پولس کٰ سنگسار ڪري شھر مان ٻاھر ڪڍيائون‪ ،‬ڄڻ تہ‬ ‫ء‬ ‫ھو مري ويو ھو‪.‬‬ ‫‪20‬پر جيئن ئٰ شاگرد سندس چوڌاري بيٺا ھئا‪ ،‬تڏھن ھو اٿيو ۽ شھر ۾ آيو ۽ ٻئٰ ڏينھن تٰ ھو برنباس سان گڏ دربٰ ڏانھن روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪21‬جڏھن انھن انھٰ ءِ شھر ۾ خوشخبري ءِ جٰ منادي ڪئٰ ۽ گھڻن کٰ سيکاريائون‪ ،‬تڏھن وري لسترا‪ ،‬اءڪونيم ۽ انتاخيا ڏانھن موٽٰ آيا‪.‬‬ ‫لِ تہ اسان کٰ تمام گھڻٰ مصيبت مان‬ ‫‪22‬شاگردن جٰ روحن کٰ پڪڙيو ۽ انھن کٰ نصيحت ڪريان تہ ايمان تٰ قائم رھو‪ ،‬۽ انھٰ ءِ ء‬ ‫خدا جٰ بادشاھت ۾ داخل ٿيڻو آھٰ‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪23‬۽ جڏھن انھن انھن کٰ ھر ڪليسيا ۾ بزرگ مَرر ڪيو ۽ روزو رکڻ سان دعا گھري‪ ،‬انھن کٰ خداوند جٰ حوالٰ ڪيو‪ ،‬جنھن تٰ‬ ‫انھن ايمان آندو‪.‬‬ ‫‪24‬پوِ اھٰ سڄٰ پسيديا مان لنگھٰ پمفوليا ۾ آيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬جڏھن ھنن پرگا ۾ ڪلم جٰ تبليغ ڪئٰ‪ ،‬تڏھن اٽيليا ڏانھن ويا‪.‬‬ ‫لِ صلح ڏنٰ ويئٰ ھئٰ‪ ،‬جيڪا ھنن‬ ‫‪26‬پوِ اتان جھاز ۾ چڙھٰ انتاخيا ڏانھن روانا ٿيا‪ ،‬جتان انھن کٰ خدا جٰ َضل سان انھٰ ءِ ڪم ء‬ ‫ء‬ ‫پوري ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪27‬پوِ جڏھن اھٰ آيا ۽ ڪليسيا کٰ گڏ ڪيائون‪ ،‬تڏھن اھٰ سڀ ڪجھہ ٻڌايائون جيڪٰ خدا انھن سان ڪيو ھو ۽ ڪيئن ھن غير قومن‬ ‫ء‬ ‫لِ ايمان جو دروازو کولٰ اڏيو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪28‬پوِ ھو اتٰ شاگردن سان گھڻو وقت رھيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪15‬‬ ‫موسٰ جٰ طريَٰ موجب طھر نہ‬ ‫‪1‬۽ ڪٰ ماڻھو جيڪٰ يھوديہ کان آيا ھئا‪ ،‬سٰ ڀائرن کٰ سيکارڻ لڳا ۽ چيائونس تہ ”جيستائين اوھين‬ ‫ي‬ ‫ڪندا‪ ،‬تيستائين اوٽڪارو حاصل ڪري نہ سگھندا‪.‬‬ ‫‪2‬جڏھن پولس ۽ برنباس جو پاڻ ۾ ڪوبہ جھيڙو ۽ تڪرار ڪونھٰ‪ ،‬تڏھن ھنن َيصلو ڪيو تہ پولس ۽ برنباس ۽ انھن مان ڪٰ ٻيا‪،‬‬ ‫يروشلم ڏانھن انھٰ ءِ سوال تٰ رسولن ۽ بزرگن وٽ وڃن‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ڪليسيا جٰ رستٰ تٰ وٺٰ آيا‪ ،‬اھٰ َينيس ۽ سامريہ مان لنگھٰ ويا‪ ،‬۽ غير قومن جٰ تبديل ٿيڻ جو اعلن ڪيو‪ ،‬۽ انھن سڀنٰ ڀائرن‬ ‫کٰ ڏاڍي خوشٰ ڏنٰ‪.‬‬ ‫‪4‬جڏھن ھو يروشلم ۾ پھتا‪ ،‬تڏھن ڪليسيا‪ ،‬رسولن ۽ بزرگن سندن آجيان ڪئٰ ۽ اھٰ سڀ ڳالھيون بيان ڪيائون جيڪٰ خدا انھن سان‬ ‫ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪5‬پر َريسين جٰ ھڪڙي َرقٰ مان جن ايمان آندو ھو‪ ،‬تن مان ڪٰ اٿٰ بيٺا ۽ چوڻ لڳا تہ ”اھو ضروري آھٰ تہ انھن جو طھر ڪرڻ ۽‬ ‫موسٰ جٰ شريعت تٰ عمل ڪن‪.‬‬ ‫کين حڪم ڏنو وڃٰ تہ‬ ‫ي‬ ‫‪6‬پوِ رسول ۽ بزرگ اچٰ گڏ ٿيا تہ انھٰ ءِ ڳالھہ تٰ غور ڪن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬جڏھن گھڻو تڪرار ٿيو تہ پطرس اٿٰ بيٺو ۽ انھن کٰ چيائين تہ ”اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬اوھين ڄاڻو ٿا تہ ڪيترو وقت اڳ خدا اسان مان‬ ‫چونڊيو ھو تہ غير قومون منھنجٰ وات مان خوشخبري ءِ جو ڪلم ٻڌن ‪.‬۽ ايمان آڻيو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ خدا‪ ،‬جيڪو دلين کٰ ڄاڻٰ ٿو‪ ،‬انھن کٰ شاھدي ڏنٰ‪ ،‬انھن کٰ پاڪ روح ڏنو‪ ،‬جيئن ھن اسان کٰ ڏنو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اسان ۾ ۽ انھن ۾ ڪوبہ َرق نہ رکجو‪ ،‬انھن جٰ دلين کٰ ايمان جٰ وسيلٰ پاڪ ڪري‪.‬‬ ‫‪10‬تنھنڪري ھاڻٰ اوھين خدا کٰ او آزمايو ٿا تہ شاگردن جٰ ڳچٰ ءِ تٰ ھڪڙو جوڙو وجھٰ‪ ،‬جيڪو نہ اسان جا ابا ڏاڏا کڻن ۽ نہ اسين‬ ‫کڻٰ سگھندا ھئاسين؟‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ َضل سان اسان کٰ اوٽڪارو ملندو‪ ،‬جھڙي ءِ طرح انھن کٰ‪.‬‬ ‫‪11‬پر اسان کٰ يَين آھٰ تہ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪12‬تڏھن سڀيئٰ ميڙ ماٺ ڪري رھيا ۽ برنباس ۽ پولس کٰ ٻڌايائون تہ خدا انھن جٰ معرَت غير قومن ۾ ڪھڙا معجزا ۽ عجيب ڪم ڪيا‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ انھن جٰ صلح ٿٰ ويئٰ‪ ،‬يعَوب جواب ڏنو تہ ”اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬منھنجٰ ڳالھہ ٻڌو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ انھن مان پنھنجٰ نالٰ جٰ ھڪڙي قوم ڪڍي‪.‬‬ ‫‪14‬شمعون بيان ڪيو آھٰ تہ ڪيئن خدا پھريون ڀيرو غير قومن کٰ ڏٺو‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫‪15‬۽ انھٰ ءِ سان نبين جا لفظ متفق آھن ‪.‬جيئن لکيل آھٰ‪،‬‬ ‫پوِ آ ءِ موٽٰ ايندس ۽ دائود جو خيمو ٺاھيندس‪ ،‬جيڪو ڪري پيو ‪.‬۽ مان ان کٰ ٻيھر تعمير ڪندس‪ ،‬۽ مان ان کٰ قائم ڪندس‪.‬‬ ‫‪16‬ھن کان ء‬ ‫لِ تہ ماڻھن جا باقٰ رھڻ وارا خداوند کٰ ڳولين ۽ سڀنٰ غير قومن کٰ‪ ،‬جن تٰ منھنجو نالو سڏيو وڃٰ ٿو‪ ،‬خداوند َرمائٰ ٿو‪،‬‬ ‫‪17‬انھٰ ءِ ء‬ ‫جيڪو اھٰ سڀ شيون ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪18‬خدا کٰ دنيا جٰ شروعات کان وٺٰ سندس سڀ ڪم معلوم آھن‪.‬‬ ‫‪19‬تنھنڪري منھنجو ََرو اھو آھٰ تہ انھن کٰ تڪليف نہ ڏيون‪ ،‬جيڪٰ غير قومن مان خدا ڏانھن موٽيا آھن‪.‬‬ ‫‪20‬پر اھو اھو آھٰ تہ اسين انھن ڏانھن لکون تہ اھٰ بتن جٰ گندگٰ‪ ،‬زناڪاري‪ ،‬گل ڪيل شين ۽ رت کان پري رھن‪.‬‬ ‫موسٰ جٰ منادي ڪرڻ وارا آھن‪ ،‬جيڪٰ ھر سبت جٰ ڏينھن عبادت ⁠خانن ۾ پڙھيا‬ ‫‪21‬االِ ⁠جو پراڻٰ زمانٰ کان وٺٰ ھر شھر ۾‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ويندا آھن‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ رسولن ۽ بزرگن سڄٰ ڪليسيا کٰ راضٰ ڪيو تہ پنھنجن خاص ماڻھن کٰ پولس ۽ برنباس سان گڏ انتاخيا ڏانھن موڪليو ‪.‬يعنٰ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫يھوداہ جو نالو بارساباس‪ ،‬۽ سيلس‪ ،‬ڀائرن جٰ وچ ۾ سردار ماڻھو‪:‬‬ ‫‪23‬۽ ھن طرح انھن کٰ خط لکيا ‪.‬رسولن‪ ،‬بزرگن ۽ ڀينرن کٰ سلم ٿو موڪليان‪ ،‬جيڪٰ غير قومن مان آھن‪ ،‬انتاخيا‪ ،‬شام ۽ ڪليسيا ۾‪:‬‬ ‫‪24‬جيئن اسان ٻڌو آھٰ‪ ،‬جيڪٰ اسان مان نڪرندا آھن تن اوھان کٰ لفظن سان پريشان ڪيو آھٰ‪ ،‬۽ اوھان جٰ روح کٰ خراب ڪيو‬ ‫آھٰ‪ ،‬۽ چوندا آھن تہ اوھان کٰ طھر ڪرڻ گھرجٰ ۽ شريعت تٰ عمل ڪريو‪ ،‬جنھن کٰ اسان ڪوبہ حڪم نه ڏنو آھٰ‪.‬‬ ‫لِ اھو چڱو پيو جو اسين گڏجٰ ھڪ ٿيڻ ڪري پنھنجٰ پياري برنباس ۽ پولس سان گڏ چونڊيل ماڻھن کٰ اوھان ڏانھن‬ ‫‪25‬اسان ء‬ ‫موڪليون‪.‬‬ ‫لِ خطري ۾ وڌو آھٰ‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫جٰ‬ ‫اسان‬ ‫کٰ‬ ‫جان‬ ‫پنھنجٰ‬ ‫جن‬ ‫ماڻھو‬ ‫‪26‬اھٰ‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ نالٰ ء‬ ‫ي‬ ‫‪27‬تنھنڪري اسان يھوداہ ۽ سيلس کٰ موڪليو آھٰ‪ ،‬جيڪٰ بہ اوھان کٰ اھٰ ڳالھيون وات مان ٻڌائيندا‪.‬‬ ‫لِ چڱو ٿيو تہ اوھان تٰ انھن ضروري شين کان وڌيڪ ڪوبہ بار نہ رکان‪.‬‬ ‫‪28‬االِ ⁠جو اھو پاڪ روح ۽ اسان ء‬ ‫ء‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫لِ تہ اوھين بتن تٰ چاڙھيل گوشت‪ ،‬رت‪ ،‬گل ڪيل شين ۽ زناڪاري کان پاسو ڪريو‪ ،‬جنھن کان جيڪڏھن پاڻ کٰ بچائيندا‪،‬‬ ‫‪29‬انھٰ ءِ ء‬ ‫تہ چڱو ڀلو ڪندا ‪.‬چڱو ڀلو‪.‬‬ ‫‪30‬جڏھن انھن کٰ برطرف ڪيو ويو‪ ،‬تڏھن اھٰ انتاخيا ۾ آيا ۽ جڏھن ماڻھن کٰ گڏ ڪيائون‪ ،‬تڏھن اھو خط ورايائين‪.‬‬ ‫‪31‬جڏھن اھٰ پڙھٰ ويا‪ ،‬تڏھن خوش ٿيا تہ تسلٰ ٿٰ‪.‬‬ ‫‪32‬يھوداہ ۽ سيلس پاڻ بہ نبٰ ھئا‪ ،‬انھن ڀائرن کٰ گھڻين ئٰ ڳالھين سان نصيحت ڪئٰ ۽ انھن جٰ تصديق ڪئٰ‪.‬‬ ‫پوِ انھن کٰ صلح سان ڀائرن وٽان رسولن ڏانھن روانو ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪33‬پوِ اءتٰ رھڻ کان ء‬ ‫ء‬ ‫پوِ به سيلس اتٰ ئٰ رھڻ پسند ڪيو‪.‬‬ ‫‪34‬پر ء‬ ‫‪35‬پولس ۽ برنباس پڻ انتاخيا ۾ رھيا‪ ،‬سيکاريندا رھيا ۽ خداوند جٰ ڪلم جٰ تبليغ ڪندا رھيا ۽ ٻين ڪيترن سان گڏ‪.‬‬ ‫پوِ پولس برنباس کٰ چيو تہ ”اچو ته وري ھلون ۽ ھر شھر ۾ جتٰ اسان خداوند جٰ ڪلم جٰ تبليغ ڪئٰ آھٰ‪ ،‬اتٰ‬ ‫‪36‬ڪن ڏينھن کان ء‬ ‫پنھنجن ڀائرن سان ملقات ڪريون ۽ ڏسون تہ اھٰ ڪيئن ٿا ڪن‪.‬‬ ‫‪37‬برنباس پاڻ سان گڏ يوحنا‪ ،‬جنھن جو نالو مرقس ھو‪ ،‬وٺڻ جو ارادو ڪيو‪.‬‬ ‫‪38‬پر پولس اھو چڱو نہ سمجھيو تہ ھن کٰ پاڻ سان وٺٰ وڃٰ‪ ،‬جيڪو پمفوليا کان ساڻن روانو ٿيو ھو ۽ ساڻن گڏ ڪم تٰ نہ ويو ھو‪.‬‬ ‫‪39‬انھن جٰ وچ ۾ تڪرار ايترو تيز ٿٰ ويو جو اھٰ ھڪٻئٰ کان جدا ٿٰ ويا‪ ،‬سو برنباس مرقس کٰ وٺٰ قبرص ڏانھن ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪40‬پولس سيلس کٰ چونڊيو ۽ ڀائرن جٰ طرَان خدا جٰ َضل جٰ سفارش ڪري روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪41‬ھو شام ۽ ڪليسيا مان لنگھٰ‪ ،‬ڪليسيائن جٰ تصديق ڪندو ھو‪.‬‬ ‫باب ‪16‬‬ ‫‪1‬پوِ ھو دربٰ ۽ لسترا ڏانھن آيو‪ ،‬جتٰ اتٰ ھڪڙو شاگرد رھيو‪ ،‬جنھن جو نالو تيمٿيس ھو‪ ،‬جيڪو ھڪڙي يھودي عورت جو پٽ ھو ۽‬ ‫ء‬ ‫ايمان آندو ھو ‪.‬پر سندس پٰ ءِ يونانٰ ھو‪:‬‬ ‫‪2‬جنھن جٰ چڱٰ ءِ طرح انھن ڀائرن کٰ خبر پئٰ‪ ،‬جيڪٰ لسترا ۽ اءڪونيم ۾ رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪3‬پولس کٰ ساڻس گڏ وڃڻو پوندو ‪.‬۽ انھن يھودين جٰ ڪري کيس وٺٰ ويا ۽ طھر ڪرايو‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ انھن کٰ خبر ھئٰ تہ ھن جو‬ ‫پٰ ءِ يونانٰ ھو‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪٰ يروشلم ۾ رھندڙ رسولن ۽ بزرگن‬ ‫‪4‬جڏھن ھو شھرن مان لنگھندا ويا‪ ،‬تڏھن انھن کٰ اھٰ حڪم ڏنائون‪ ،‬جن جٰ تعميل ڪرڻ ء‬ ‫جا حڪم ھئا‪.‬‬ ‫‪5‬اھڙي ءِ طرح ڪليسيا ايمان ۾ قائم ٿينديون ويون ۽ روزانو تعداد ۾ وڌنديون ويون‪.‬‬ ‫‪6‬ھاڻٰ جڏھن اھٰ َريگيا ۽ گلتيہ جٰ علئَٰ ۾ گھميا ويا ۽ پاڪ روح کين ايشيا ۾ ڪلم ٻڌائڻ کان منَ ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن اھٰ ميسيا ۾ آيا‪ ،‬تڏھن انھن بٿنيا ڏانھن وڃڻ جو ارادو ڪيو‪ ،‬پر روح انھن کٰ برداشت نہ ڪيو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ اھٰ ميسيا مان لنگھٰ تروآس ۾ آيا‪.‬‬ ‫‪9‬رات جو پولس کٰ رويا ڏٺٰ ‪.‬اتٰ مڪدونيا جو ھڪڙو ماڻھو بيٺو ۽ دعا گھريائين تہ ”مَدونيہ ۾ اچو ۽ اسان جٰ مدد ڪريو‪.‬‬ ‫‪10‬جڏھن ھن رويا ڏٺٰ‪ ،‬تڏھن اسان َوري طور تٰ مڪدونيا ڏانھن وڃڻ جٰ ڪوشش ڪئٰ‪ ،‬۽ يَين سان گڏ ٿياسون تہ خداوند اسان کٰ‬ ‫لِ سڏيو آھٰ‪.‬‬ ‫انھن کٰ خوشخبري ٻڌائڻ ء‬ ‫‪11‬تنھنڪري تروآس کان ھليو‪ ،‬سڌو ساموتراڪيا ڏانھن آياسين ۽ ٻئٰ ڏينھن تٰ نيپولس ڏانھن‪.‬‬ ‫‪12‬اتان کان َلپٰ ڏانھن‪ ،‬جيڪو مڪدونيا جٰ انھٰ ءِ حصٰ جو مکيه شھر ۽ ھڪڙي ڪالونٰ آھٰ‪ ،‬۽ اسين انھٰ ءِ شھر ۾ ڪٰ ڏينھن‬ ‫رھيا ھئاسين‪.‬‬ ‫‪13‬۽ سبت جٰ ڏينھن تٰ اسين شھر کان ٻاھر دريا ءِ جٰ ڪناري تٰ وياسين‪ ،‬جتٰ دعا گھري ويندي ھئٰ ‪.‬۽ اسان ويھٰ رھياسون‪ ،‬۽ انھن‬ ‫عورتن سان ڳالھايو جيڪٰ اتٰ رھيون ھيون‪.‬‬ ‫‪14‬لديا نالٰ ھڪڙي عورت‪ ،‬جيڪا ڳاڙھٰ رنگ جٰ وڪڻندي ھئٰ‪ ،‬جيڪا ٿائيتيرا شھر جٰ رھٰ ٿٰ‪ ،‬جيڪا خدا جٰ عبادت ڪندي‬ ‫لِ تہ ھن پولس جون ڳالھيون پوريون ڪيون‪.‬‬ ‫ھئٰ‪ ،‬سو اسان جٰ ٻڌي‪ ،‬جنھن جٰ دل خداوند دل کولٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫‪15‬جڏھن ھن ۽ سندس گھر وارن کٰ بپتسما ڏنٰ‪ ،‬تڏھن ھن اسان کٰ منٿ ڪئٰ تہ ”جيڪڏھن اوھين مون کٰ خداوند جو وَادار سمجھو‬ ‫ٿا‪ ،‬تہ منھنجٰ گھر اچو ۽ اتٰ رھو ‪.‬۽ ھوِ اسان کٰ روڪيو‪.‬‬ ‫لِ وياسين‪ ،‬تڏھن ھڪ اوڪري ءِ اسان سان ملٰ‪ ،‬جنھن ۾ جادو ءِ جو جذبو ھو‪ ،‬جنھن پنھنجٰ‬ ‫‪16‬پوِ ائين ٿيو‪ ،‬جيئن اسين نماز پڙھڻ ء‬ ‫ء‬ ‫مالڪن کٰ اھو چوڻ ڪري گھڻو َائدو ڏنو‪:‬‬ ‫تعالٰ جا خادم آھن‪ ،‬جيڪٰ اسان کٰ اوٽڪاري جو‬ ‫‪17‬اھو ئٰ پولس ۽ اسان جٰ پٺيان ھلڻ لڳو ۽ رڙ ڪري چيائين تہ ”ھٰ ماڻھو خدا‬ ‫ي‬ ‫رستو ڏيکارين ٿا‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ نالٰ تٰ حڪم‬ ‫‪18‬۽ ھن ڪيترن ئٰ ڏينھن تائين ائين ڪيو ‪.‬پر پولس غمگين ٿٰ موٽيو ۽ روح کٰ چيائين تہ ”آ ءِ تو کٰ‬ ‫ي‬ ‫ٿو ڏيان تہ ھن مان نڪري وڃ ‪.‬۽ ھو ساڳئٰ ڪلڪ ٻاھر آيو‪.‬‬ ‫‪19‬جڏھن ھن جٰ مالڪن ڏٺو تہ سندن ڪمائٰ ءِ جٰ اءميد ختم ٿٰ ويئٰ آھٰ‪ ،‬تڏھن پولس ۽ سيلس کٰ پڪڙي بازار ۾ وٺٰ حاڪمن وٽ‬ ‫وٺٰ آيا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ انھن کٰ مئجسٽريٽ وٽ وٺٰ آيا ۽ چيائونس تہ ”ھٰ ماڻھو‪ ،‬يھودي ھوندي‪ ،‬اسان جٰ شھر کٰ ڏاڍي تڪليف ڏيندا آھن‪.‬‬ ‫لِ جائز نہ آھن ۽ نڪٰ انھن تٰ ھلڻ‪ ،‬اسين رومٰ آھيون‪.‬‬ ‫‪21‬۽ اھڙيون رسمون سيکاريون‪ ،‬جيڪٰ اسان ء‬ ‫‪22‬۽ ميڙ مٿن گڏ ٿٰ اٿيو‪ ،‬۽ مئجسٽريٽ پنھنجا ڪپڙا ڦاڙي اڏيا ۽ انھن کٰ مارڻ جو حڪم ڏنو‪.‬‬ ‫‪23‬جڏھن انھن مٿن گھڻا دارا وھايا‪ ،‬تڏھن انھن کٰ جيل ۾ وجھٰ‪ ،‬جيلر کٰ تاڪيد ڪيائون تہ کين محفوظ رکٰ‪.‬‬ ‫‪24‬جن کٰ اھو الزام ملڻ تٰ‪ ،‬انھن کٰ اندر جٰ جيل ۾ وڌو ويو ۽ پنھنجن پيرن کٰ سڪل ۾ وڌو‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪25‬اڌ رات جو پولس ۽ سيلس دعا گھري خدا جٰ واکاڻ ڪئٰ ۽ قيدين اھٰ ٻڌيون‪.‬‬ ‫‪26‬اوچتو اوچتو ھڪڙو وڏو زلزلو آيو‪ ،‬جو جيل جا بنياد ٽٽٰ ويا‪ ،‬۽ َوري طور تٰ سڀ دروازا کوليا ويا ۽ ھر ھڪ جا بند کلٰ ويا‪.‬‬ ‫‪27‬جيل جو داروغہ ننڊ مان جاڳٰ پيو ۽ جيل جا دروازا ءکليل ڏسٰ پنھنجٰ تلوار ڪڍي پاڻ کٰ ماري اڏيائين‪ ،‬ڀانيو تہ قيدي ڀڄٰ ويا آھن‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اسين سڀ ھتٰ آھيون‪.‬‬ ‫‪28‬پر پولس وڏي واڪٰ رڙ ڪري چيو تہ ”پنھنجٰ پاڻ کٰ ڪوبہ نَصان نہ ڪر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪29‬پوِ ھن روشنٰ گھرائٰ اندر گھڙيو ۽ ڏڪندو آيو ۽ پولس ۽ سيلس جٰ اڳيان ڪري پيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪30‬۽ انھن کٰ ٻاھر ڪڍيائين ۽ چيائين تہ ”سائين‪ ،‬مون کٰ اا ڪرڻ گھرجٰ اوتہ اوٽڪارو حاصل ڪجٰ؟‬ ‫عيسٰ مسيح تٰ ايمان آڻيو تہ تون ۽ تنھنجٰ گھر کٰ اوٽڪارو ملندو‪.‬‬ ‫‪31‬انھن چيو تہ ”خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪32‬انھن کيس خداوند جو ڪلم ٻڌايو ۽ انھن سڀنٰ کٰ جيڪٰ سندس گھر ۾ ھئا‪.‬‬ ‫‪33‬۽ ھو انھن کٰ رات جٰ ھڪڙي ڪلڪ وٺٰ ويو‪ ،‬۽ سندن پٽٰ ڌوئٰ ‪.‬۽ بپتسما ڏنٰ وئٰ‪ ،‬ھو ۽ سندس سڀ‪ ،‬سڌو سنئون‪.‬‬ ‫‪34‬جڏھن ھو انھن کٰ پنھنجٰ گھر وٺٰ آيو‪ ،‬تڏھن انھن جٰ اڳيان مانٰ رکيائين ۽ پنھنجٰ سڄٰ گھر سان گڏ خدا تٰ ايمان آڻٰ خوش ٿيو‪.‬‬ ‫‪35‬جڏھن ڏينھن ٿيو‪ ،‬تڏھن ميجسٽريٽ آَيسرن کٰ موڪليائين تہ ”ھنن ماڻھن کٰ وڃڻ ڏيو‪.‬‬ ‫لِ موڪليو آھٰ‪ ،‬سو ھاڻٰ ھليو وڃ ۽ سلمتٰ ءِ سان‬ ‫‪36‬تنھنڪري جيل جٰ داروغہ پولس کٰ ھٰ چيو تہ ”مجسٽريٽن تو کٰ موڪل ڏيڻ ء‬ ‫ھليو وڃ‪.‬‬ ‫‪37‬پر پولس انھن کٰ چيو تہ ”ھنن اسان کٰ رومٰ ھجڻ ڪري بٰ ڏوھاري ماريو ۽ جيل ۾ وڌو ‪.‬۽ ھاڻٰ اا اھٰ اسان کٰ رازداري سان‬ ‫ٻاھر ڪڍي اڏيندا آھن؟ نه واقعٰ؛ پر انھن کٰ پاڻ اچڻ ڏيو ۽ اسان کٰ ٻاھر ڪڍڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪38‬۽ اھٰ ڳالھيون مئجسٽريٽ کٰ ٻڌايون‪ ،‬۽ اھٰ ڊڄٰ ويا‪ ،‬جڏھن انھن ٻڌو تہ اھٰ رومٰ آھن‪.‬‬ ‫‪39‬پوِ اھٰ آيا ۽ کين منٿ ڪيائون ۽ کين ٻاھر وٺٰ آيا ۽ گھريائون تہ شھر مان ھليو وڃن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪40‬پوِ ھو جيل مان نڪري لديا جٰ گھر ۾ گھڙي ويا ۽ جڏھن انھن ڀائرن کٰ ڏٺو‪ ،‬تڏھن کين تسلٰ ڏنٰ ۽ روانا ٿيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪17‬‬ ‫‪1‬جڏھن ھو امفپولس ۽ اپولونيا مان لنگھٰ ٿسلونيڪا ۾ آيا‪ ،‬جتٰ يھودين جٰ عبادت ⁠خانٰ ھئٰ‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ پولس جيئن ھو انھن وٽ ويو ۽ ٽن سبت جٰ ڏينھن انھن سان صحيفن مان بحث ڪيائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسٰ‪ ،‬جنھن جٰ آ ءِ اوھان کٰ تبليغ ڪريان ٿو‪،‬‬ ‫‪3‬کليل ۽ الزام‪ ،‬ته مسيح ضرور ڏک برداشت ڪيو‪ ،‬۽ مئلن مان جيئرو ٿٰ اٿيو ‪.‬۽ اھو‬ ‫ي‬ ‫اھو ئٰ مسيح آھٰ‪.‬‬ ‫‪4‬انھن مان ڪن ايمان آندو ۽ پولس ۽ سيلس سان گڏ رھيا ‪.‬۽ عَيدتمند يونانين جو ھڪ وڏو ميڙ‪ ،‬۽ وڏين عورتن مان ٿورڙا نه‪.‬‬ ‫‪5‬پر جن يھودين ايمان نہ آندو‪ ،‬سٰ حسد ۾ اچٰ ڪٰ بٰ ⁠شرم ماڻھن کٰ پاڻ ڏانھن وٺٰ ويا ۽ ھڪ ٽولٰ ءِ کٰ گڏ ڪري سڄٰ شھر ۾‬ ‫گوڙ مچائٰ اڏيائون‪ ،‬۽ ياسون جٰ گھر تٰ حملو ڪري کين ٻاھر ڪڍڻ جٰ ڪوشش ڪيائون ‪.‬ماڻھن ڏانھن‪.‬‬ ‫‪6‬جڏھن انھن کٰ نہ لڌو‪ ،‬تڏھن جيسن ۽ ڪن ڀائرن کٰ شھر جٰ حاڪمن ڏانھن وٺٰ ويا ۽ رڙيون ڪري چوڻ لڳا تہ ”جن دنيا کٰ الٽٰ‬ ‫ڪري اڏيو آھٰ‪ ،‬اھٰ ھتٰ بہ آيا آھن‪.‬‬ ‫‪7‬جن کٰ جيسن مليو آھٰ‪ ،‬۽ اھٰ سڀيئٰ قيصر جٰ حڪم جٰ خلف آھن‪ ،‬چون ٿا تہ ھڪڙو ٻيو بادشاھہ آھٰ‪ ،‬ھڪڙو عيسٰ‪.‬‬ ‫‪8‬اھٰ اھٰ ڳالھيون ٻڌي ماڻھن ۽ شھر جٰ حاڪمن کٰ ڏاڍو پريشان ڪيو‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن ھنن ياسون ۽ ٻئٰ جٰ حفاظت ورتٰ‪ ،‬تڏھن کين اڏي ڏنائين‪.‬‬ ‫‪10‬تنھنڪري ڀائرن پولس ۽ سيلس کٰ رات جو بيريا ڏانھن روانو ڪيو‪ ،‬جيڪٰ اتٰ اچٰ يھودين جٰ عبادت ⁠خانٰ ۾ ويا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو انھن ڪلم کٰ پوري ءِ تياري ءِ سان قبول ڪيو ۽ روزانو صحيفن ۾‬ ‫‪11‬اھٰ ٿسلونيڪا جٰ ماڻھن کان وڌيڪ معزز ھئا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڳوليندا رھيا‪ ،‬تہ اا اھٰ ائين آھن‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري انھن مان گھڻن ايمان آندو ‪.‬پڻ معزز عورتن مان جيڪٰ يونانٰ ھيون‪ ،‬۽ مردن مان‪ ،‬ڪجھه نه‪.‬‬ ‫‪13‬پر جڏھن ٿسلونيڪا جٰ يھودين کٰ خبر پيئٰ تہ پولس بيريا ۾ خدا جٰ ڪلم جٰ تبليغ ڪئٰ آھٰ‪ ،‬تڏھن اھٰ اتٰ بہ آيا ۽ ماڻھن کٰ‬ ‫ڀڙڪايو‪.‬‬ ‫‪14‬تڏھن ڀائرن پولس کٰ موڪليو تہ جيئن سمنڊ ڏانھن ھليو وڃٰ‪ ،‬پر سيلس ۽ تيمٿيس اتٰ ئٰ رھيا‪.‬‬ ‫‪15‬جنھن ماڻھو پولس کٰ ھلئٰ رھيا ھئا‪ ،‬سٰ کيس اٿينس ۾ وٺٰ آيا‪ ،‬۽ سيلس ۽ تيمٿيس کٰ حڪم مليو تہ ھو تمام تيزي ءِ سان ھن وٽ‬ ‫اچن‪ ،‬سو اتان روانا ٿٰ ويا‪.‬‬ ‫‪16‬جڏھن پولس اٿينس ۾ انھن جو انتظار ڪري رھيو ھو‪ ،‬تڏھن ھن شھر کٰ مڪمل طور تٰ بت پرستٰ جٰ ور چڙھٰ ڏٺو‪ ،‬سندس روح‬ ‫مٿس ڀرجٰ ويو‪.‬‬ ‫‪17‬تنھنڪري ھو عبادت ⁠خانٰ ۾ يھودين سان‪ ،‬ديندار ماڻھن سان ۽ روز بازار ۾ انھن سان بحث ڪندو ھو‪ ،‬جيڪٰ ساڻس ملندا ھئا‪.‬‬ ‫‪18‬پوِ ايپيڪيورين ۽ اسٽوڪس جا ڪٰ َلساَر ساڻس مليا ‪.‬۽ ڪن چيو‪” ،‬ھٰ بڪواس اا چوندو؟ ٻين کٰ‪ ،‬ھو عجيب ديوتا جو ھڪ‬ ‫ء‬ ‫مَرر ٿيڻ لڳٰ ٿو‪ ،‬ااڪاڻ ته ھن انھن کٰ عيسى ۽ جيئري جيئري جٰ تبليغ ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪19‬اھٰ کيس پڪڙي اريوپگس وٽ وٺٰ آيا ۽ چيائونس تہ ”اا اسان کٰ خبر پوي تہ ھٰ ءِ نئين تعليم ڪھڙي آھٰ‪ ،‬جنھن بابت تون چوين‬ ‫ٿو؟‬ ‫‪20‬االِ ⁠جو تون ڪٰ عجيب ڳالھيون اسان جٰ ڪنن تٰ آڻين ٿو‪ ،‬تنھنڪري اسان کٰ خبر پوندي تہ انھن ڳالھين جو مطلب اا آھٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ جيڪٰ اتٰ رھيا ھئا‪ ،‬تن پنھنجو وقت ڪنھن ٻئٰ ڪم ۾ نه گذاريو‪ ،‬بلڪ ڪا نئين ڳالھ ٻڌائڻ يا ٻڌڻ ۾)‪.‬‬ ‫( ‪21‬سڀنٰ ايٿينين ۽ ڌارين ء‬ ‫‪22‬پوِ پولس مريخ جٰ ٽڪري ءِ جٰ وچ ۾ بيٺو ۽ چيو تہ ”اي ايٿينس جا ماڻھو‪ ،‬مون کٰ خبر آھٰ تہ اوھين ھر ڪنھن ڳالھہ ۾ ڏاڍا وَا‬ ‫ء‬ ‫وارا آھيو‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪23‬االِ ⁠جو جڏھن آ ءِ اتان لنگھٰ رھيو ھوس ۽ اوھان جون عَيدتون ڏٺم‪ ،‬تڏھن مون کٰ ھڪڙي قربان ⁠گاھہ نظر آئٰ‪ ،‬جنھن تٰ اھو‬ ‫ء‬ ‫لکيل آھٰ‪” ،‬اءھو اڻڄاتل خدا ڏانھن ‪.‬تنھنڪري جنھن جٰ اوھين نادانٰ ءِ سان پوڄا ٿا ڪريو‪ ،‬تنھن جو آ ءِ اوھان کٰ بيان ٿو ڪريان‪.‬‬ ‫‪24‬خدا جنھن دنيا ۽ ان ۾ موجود سڀ شيون ٺاھيو‪ ،‬اھو ڏسٰ ٿو ته ھو آسمان ۽ زمين جو پالڻھار آھٰ‪ ،‬ھٿن سان ٺھيل مندرن ۾ نہ رھندو‪.‬‬ ‫شِٰ جٰ ضرورت ھئٰ‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ ھو سڄٰ زندگٰ‪،‬‬ ‫‪25‬نه ئٰ ماڻھن جٰ ھٿن سان عبادت ڪئٰ ويندي آھٰ‪ ،‬ڄڻڪ کيس ڪنھن‬ ‫ء‬ ‫سانس ۽ سڀ شيون ڏئٰ ٿو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ ھڪڙي رت مان ماڻھن جٰ سڀنٰ قومن کٰ زمين جٰ مٿااري تٰ رھڻ لِ ٺاھيو آھٰ‪ ،‬۽ مَرر ڪيل وقت کان اڳ مَرر ڪيو‬ ‫آھٰ‪ ،‬۽ انھن جٰ رھائش جون حدون‪.‬‬ ‫لِ تہ اھٰ کيس محسوس ڪن ۽ کيس ڳولين‪ ،‬جيتوڻيڪ ھو اسان مان ھر ڪنھن کان پري‬ ‫لِ تہ اھٰ خداوند کٰ ڳولين‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫‪27‬انھٰ ءِ ء‬ ‫نہ آھٰ‪.‬‬ ‫‪28‬االِ ⁠جو ھن ۾ اسين رھون ٿا‪ ،‬ھلون ٿا‪ ،‬۽ اسان جو وجود آھٰ ‪.‬جيئن ته توھان جٰ ڪجھه شاعرن پڻ چيو آھٰ ته‪ ،‬اسان پڻ سندس‬ ‫ء‬ ‫اولد آھيون‪.‬‬ ‫‪29‬پوِ جيئن اسين خدا جا اولد آھيون‪ ،‬تنھنڪري اسان کٰ اھو نہ سمجھڻ گھرجٰ تہ خدا سون‪ ،‬چاندي ءِ يا پٿر جھڙو آھٰ‪ ،‬جيڪو انسان‬ ‫ء‬ ‫جٰ َن ۽ اوزار سان ٺھيل آھٰ‪.‬‬ ‫‪30‬۽ ھن جاھلٰ ءِ جٰ زمانٰ ۾ خدا اکيون ٻوٽٰ اڏيون ‪.‬پر ھاڻٰ حڪم ڪري ٿو سڀنٰ ماڻھن کٰ جتٰ ڪٿٰ توبه ڪن‪:‬‬ ‫‪31‬االِ ⁠جو ھن ھڪڙو ڏينھن مَرر ڪيو آھٰ‪ ،‬جنھن ۾ ھو انھٰ ءِ ماڻھو ءِ جٰ وسيلٰ دنيا جو انصاف ڪندو‪ ،‬جنھن کٰ ھن مَرر‬ ‫ء‬ ‫ڪيو آھٰ ‪.‬جنھن جٰ ھن سڀنٰ ماڻھن کٰ يَين ڏياريو آھٰ‪ ،‬جنھن ۾ ھن کيس مئلن مان جيئرو ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪32‬جڏھن انھن مئلن جٰ جيئري ٿيڻ بابت ٻڌو‪ ،‬تڏھن ڪن ٺٺوليون ڪيون ۽ ڪن چيو تہ ”اسين تو کٰ ھن معاملٰ تٰ وري ٻڌنداسين‪.‬‬ ‫‪33‬پوِ پولس انھن مان ھليو ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪34‬تڏھن بہ ڪٰ ماڻھو مٿس کلڻ لڳا ۽ ايمان ڪيائون‪ ،‬جن ۾ ڊيونيسيئس اريوپگيٽ ھو‪ ،‬ڊماريس نالٰ ھڪڙي عورت ۽ ٻيا ساڻن گڏ ھئا‪.‬‬ ‫باب ‪18‬‬ ‫پوِ پولس اٿينس مان روانو ٿٰ ڪرنٿس ۾ آيو‪.‬‬ ‫‪1‬انھن ڳالھين کان ء‬ ‫‪2‬۽ اڪول نالٰ ھڪڙو يھودي ڏٺائين‪ ،‬جيڪو پونٽس ۾ ڄائو ھو‪ ،‬۽ تازو ئٰ اٽلٰ ءِ مان پنھنجٰ زال پرسڪل سان آيو ھو( ‪.‬ااڪاڻ ته‬ ‫ڪلڊيئس سڀنٰ يھودين کٰ روم مان وڃڻ جو حڪم ڏنو ھو )‪:‬۽ وٽن آيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ااڪاڻ ⁠تہ ھو ھڪڙو ئٰ ھنر وارو ھو‪ ،‬ھو انھن سان گڏ رھيو‪ ،‬۽ ٺاھيو ويو‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ اھٰ خيما ٺاھيندڙ ھئا‪.‬‬ ‫‪4‬ھو ھر سبت جٰ ڏينھن عبادت ⁠خانٰ ۾ بحث ڪندو ھو ۽ يھودين ۽ يونانين کٰ سمجھائيندو ھو‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح آھٰ‪.‬‬ ‫‪5‬جڏھن سيلس ۽ تيمٿيس مڪدونيا مان آيا‪ ،‬تڏھن پولس روح ۾ دٻجٰ ويو ۽ يھودين کٰ شاھدي ڏنٰ تہ‬ ‫ي‬ ‫‪6‬جڏھن انھن پاڻ ۾ مخالفت ڪئٰ ۽ گاريون ڏنيون‪ ،‬تڏھن ھن پنھنجا ڪپڙا لھٰ کين چيو تہ ”اوھان جو رت اوھان جٰ ئٰ مٿٰ تٰ ھجٰ ‪.‬‬ ‫آ ءِ پاڪ آھيان ‪:‬ھاڻٰ کان وٺٰ آ ءِ غير قومن ڏانھن ويندس‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ ھو اتان روانو ٿٰ ھڪڙي ماڻھو ءِ جٰ گھر ويو‪ ،‬جنھن جو نالو يوسٽس ھو‪ ،‬جيڪو خدا جٰ عبادت ڪندو ھو‪ ،‬جنھن جو گھر‬ ‫ء‬ ‫عبادت ⁠خانٰ سان ملندو ھو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ڪرسپس‪ ،‬عبادت ⁠گاھہ جٰ سردار‪ ،‬پنھنجٰ سڄٰ گھر سان گڏ خداوند تٰ ايمان آندو ‪.‬۽ ڪرنٿين جٰ ڪيترن ئٰ ٻڌي ايمان آندو‪ ،‬۽‬ ‫بپتسما ورتٰ‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ خداوند پولس کٰ رات جو رويا ۾ چيو تہ ”ڊڄ نه‪ ،‬پر ڳالھايو ۽ چپ نه ڪر‪.‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو ھن شھر ۾ مون وٽ گھڻا ماڻھو آھن‪.‬‬ ‫لِ تيار نہ ٿيندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬االِ ⁠جو آ ءِ تو سان گڏ آھيان‪ ،‬۽ ڪوبہ ماڻھو تو کٰ ايذا ءِ رسائڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪11‬ھو اتٰ ھڪ سال اھ مھينا رھٰ‪ ،‬انھن جٰ وچ ۾ خدا جو ڪلم ٻڌائيندو رھيو‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن گليو اخيا جو نائب ھو‪ ،‬تڏھن يھودين پولس جٰ خلف ھڪٻئٰ سان بْاوت ڪئٰ ۽ کيس ڪورٽ ۾ وٺٰ آيا‪.‬‬ ‫لِ قائل ڪري ٿو‪ ،‬جيڪو شريعت جٰ خلف آھٰ‪.‬‬ ‫‪13‬ھن چيو تہ ”ھٰ ماڻھو ماڻھن کٰ خدا جٰ عبادت ڪرڻ ء‬ ‫‪14‬جڏھن پولس پنھنجو وات کولٰ رھيو ھو‪ ،‬تڏھن گيليو يھودين کٰ چيو تہ ”جيڪڏھن اھا ڳالھہ غلط ھجٰ ھا تہ اي يھوديو‪ ،‬آ ءِ اوھان کٰ‬ ‫برداشت ڪرڻ گھران ھا‪.‬‬ ‫‪15‬پر جيڪڏھن اھو سوال لفظن ۽ نالن جو آھٰ ۽ توھان جٰ شريعت جو‪ ،‬توھان ان کٰ ڏسو ‪.‬او ته مان اھڙن معاملن جو ڪو به جج نه‬ ‫ٿيندس‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ھن انھن کٰ عدالت جٰ تخت تان لھٰ اڏيو‪.‬‬ ‫‪17‬تڏھن سڀيئٰ يونانٰ عبادت ⁠خانٰ جٰ سردار سوسٿنيس کٰ پڪڙي عدالت جٰ ڪرسٰ ءِ اڳيان ماريا ‪.‬۽ گليلو انھن شين مان ڪنھن‬ ‫جٰ به پرواھه نه ڪئٰ‪.‬‬ ‫پوِ ڀائرن کان موڪل وٺٰ شام ڏانھن ھليو ويو ۽ ساڻس گڏ پرسڪل ۽ اڪيليا ‪.‬ڪنچريا‬ ‫پوِ پولس اتٰ ڪجھہ وقت رھيو ۽ ء‬ ‫‪18‬انھٰ ءِ کان ء‬ ‫۾ پنھنجو مٿو ڪٽيو‪ ،‬ااڪاڻ ته ھن ھڪ واعدو ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪19‬پوِ ھو اءَسس ۾ آيو ۽ انھن کٰ اتٰ ئٰ اڏي ويو‪ ،‬پر ھو پاڻ عبادت ⁠خانٰ ۾ ويو ۽ يھودين سان بحث ڪرڻ لڳو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪20‬جڏھن ھنن چاھيو تہ ھو ساڻن گھڻو وقت تري‪ ،‬تڏھن ھن راضٰ نہ ڪيو‪.‬‬ ‫‪21‬پر انھن کٰ الوداع چوڻ لڳا تہ ”مون کٰ ھر طرح سان ھٰ ءِ عيد ملھائڻ گھرجٰ جيڪا يروشلم ۾ اچٰ ٿٰ‪ ،‬پر جيڪڏھن خدا گھريو تہ‬ ‫آ ءِ اوھان ڏانھن موٽٰ ايندس ‪.‬۽ ھو اءَسس کان جھاز روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪22‬جڏھن ھو قيصريہ ۾ پھتو ۽ مٿٰ چڙھٰ ڪليسيا کٰ سلم ڪري ھيٺ انتاخيا ڏانھن ويو‪.‬‬ ‫پوِ ھو ھليو ويو ۽ گلتيہ ۽ َروگيا جٰ سڄٰ ملڪ ۾ پھريائين ۽ سڀنٰ شاگردن کٰ مضبوط ڪندو ويو‪.‬‬ ‫‪23‬اتٰ ڪجھ وقت گذارڻ کان ء‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪24‬اپلوس نالٰ ھڪڙو يھودي‪ ،‬جيڪو اليگزينڊرريا ۾ ڄائو ھو‪ ،‬جيڪو َصاحت وارو ۽ صحيفن ۾ زبردست ھو‪ ،‬اءَسس ۾ آيو‪.‬‬ ‫‪25‬ھن ماڻھو ءِ کٰ خداوند جٰ واٽ ۾ سيکاريو ويو ھو ‪.‬۽ روح ۾ پرجوش ٿٰ‪ ،‬ڳالھائيندو ھو ۽ دل سان خداوند جون شيون سيکاريندو ھو‪،‬‬ ‫صرف يوحنا جٰ بپتسما جٰ ڄاڻ ھئٰ‪.‬‬ ‫‪26‬پوِ ھو عبادت ⁠خانٰ ۾ دليري ءِ سان ڳالھائڻ لڳو‪ ،‬جنھن جٰ ڳالھہ اڪول ۽ پرسڪل ٻڌا‪ ،‬تڏھن کيس پاڻ وٽ وٺٰ ويا ۽ کيس خدا‬ ‫ء‬ ‫جٰ واٽ وڌيڪ چڱٰ ءِ طرح بيان ڪيائون‪.‬‬ ‫لِ روانو ڪيو ويو‪ ،‬تڏھن ڀائرن شاگردن کٰ نصيحت ڪندي لکيو تہ ”جڏھن ھو آيو‪ ،‬تڏھن انھن جٰ‬ ‫‪27‬جڏھن ھن کٰ اخيا ڏانھن وڃڻ ء‬ ‫گھڻٰ مدد ڪئٰ جن ايمان آندو ھو‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح آھٰ‪.‬‬ ‫‪28‬االِ ⁠جو ھن يھودين کٰ ڏاڍي ءِ زور سان قائل ڪيو‪ ،‬۽ انھٰ ءِ ڪري پڌري ءِ لکت ۾ ڏيکاريائين تہ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫باب ‪19‬‬ ‫‪1‬جڏھن اپلوس ڪرنٿس ۾ ھو‪ ،‬تڏھن پولس مٿاھين علئَن مان لنگھٰ اءَسس ۾ آيو ۽ اتٰ ڪٰ شاگرد ڏٺائين‪.‬‬ ‫‪2‬ھن انھن کٰ چيو تہ ”اا اوھان کٰ پاڪ روح مليو آھٰ جڏھن کان اوھان ايمان آندو آھٰ؟ َءَءا ءل لءهء” ‪:‬اسان ايترو نه ٻڌو آھٰ جو ڪو‬ ‫پاڪ روح آھٰ يا نه‪.‬‬ ‫‪:‬پوِ اوھان ڪھڙي ءِ تٰ بپتسما ڏنٰ ھئٰ؟ ۽ چيائون‪ ،‬يوحنا جٰ بپتسما ڏانھن‪.‬‬ ‫‪َ3‬ءَءا ءل لءهء” ء‬ ‫لِ تہ ماڻھن کٰ چيو تہ ’انھن کٰ انھٰ ءِ تٰ ايمان آڻڻ گھرجٰ‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫‪4‬پوِ پولس‬ ‫”يحٰ سچ ⁠پچ توبھہ جٰ بپتسما ڏنٰ ھئٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫عيسٰ مسيح تٰ‪.‬‬ ‫جيڪو سندس پٺيان اچڻ وارو آھٰ‪ ،‬يعنٰ‬ ‫ي‬ ‫عيسٰ جٰ نالٰ تٰ بپتسما ورتٰ‪.‬‬ ‫‪5‬جڏھن انھن اھو ٻڌو تڏھن انھن خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪6‬جڏھن پولس پنھنجا ھٿ مٿن رکيا تہ مٿن پاڪ روح نازل ٿيو ‪.‬۽ اھٰ ٻوليون ڳالھائٰ رھيا ھئا ۽ اڳڪٿٰ ڪندا ھئا‪.‬‬ ‫‪7‬۽ سڀ ماڻھو اٽڪل ٻارھن ھئا‪.‬‬ ‫‪8‬پوِ ھو عبادت ⁠خانٰ ۾ ويو ۽ ٽن مھينن تائين دليري ءِ سان ڳالھائيندو رھيو ۽ خدا جٰ بادشاھت بابت ڳالھيون ڪندو رھيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪9‬پر جڏھن مختلف ماڻھن سختٰ ءِ سان ايمان نہ آندو ۽ ماڻھن جٰ اڳيان انھٰ ءِ ڳالھہ کٰ بڇڙو چوڻ لڳو‪ ،‬تڏھن ھو انھن کان روانو ٿٰ ويو‬ ‫۽ شاگردن کٰ جدا ڪندو رھيو‪ ،‬روزانو ھڪڙي ٽائرنس جٰ مدرسٰ ۾ بحث ڪندو رھيو‪.‬‬ ‫عيسٰ جو‬ ‫‪10‬۽ اھو سلسلو ٻن سالن تائين جاري رھيو ‪.‬انھٰ ءِ ڪري جيڪٰ ايشيا ۾ رھندا ھئا تن سڀنٰ يھودين توڙي يونانين خداوند‬ ‫ي‬ ‫ڪلم ٻڌو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ خدا پولس جٰ ھٿن سان خاص معجزا ڏيکاريا‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري ھن جٰ بدن مان بيمار رومال يا تہبند ڏانھن لٿو ويو تہ انھن مان بيماريون دور ٿٰ ويون ۽ انھن مان ڀوت نڪري ويا‪.‬‬ ‫عيسٰ جٰ نالٰ سان سڏي چيائين تہ ”اسين‬ ‫‪13‬تڏھن ڪجھ ڀوتن يھودين‪ ،‬جن کٰ ڀوت ڀوت ھو‪ ،‬وٺٰ آيا‪ ،‬جن کٰ ڀوت ھئا‪ ،‬تن کٰ خداوند‬ ‫ي‬ ‫عيسٰ جو قسم ٿا ڏيون‪ ،‬جنھن جٰ پولس تبليغ ڪئٰ آھٰ‪.‬‬ ‫اوھان کٰ انھٰ ءِ‬ ‫ي‬ ‫‪14‬ھڪڙي سڪيوا جا ست پٽ ھئا‪ ،‬ھڪڙو يھودي ۽ سردار ڪاھنن جو‪ ،‬جن ائين ڪيو‪.‬‬ ‫عيسٰ کٰ سڃاڻان ٿو ۽ پولس کٰ بہ ڄاڻان ٿو ‪.‬پر تون ڪير آھين؟‬ ‫‪15‬تنھن تٰ ڀوت وراڻيو تہ ”آ ءِ‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫‪16‬جنھن ماڻھو ءِ ۾ ڀوت مٿن ٽپو ڏئٰ مٿن غالب اچٰ ويو‪ ،‬سو اھٰ انھٰ ءِ گھر مان ننگا ۽ زخمٰ حالت ۾ ڀڄٰ ويا‪.‬‬ ‫عيسٰ جٰ نالٰ جٰ واکاڻ‬ ‫‪17‬اھا ڳالھہ اءَسس ۾ رھندڙ سڀنٰ يھودين ۽ يونانين کٰ بہ خبر ھئٰ ‪.‬۽ انھن سڀنٰ تٰ خوف اچٰ ويو‪ ،‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫ڪئٰ وئٰ‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ڪيترائٰ ايمان آڻيندڙ آيا‪ ،‬اقرار ڪيو ۽ پنھنجا ڪم ڏيکاريا‪.‬‬ ‫‪19‬انھن مان گھڻا جيڪٰ عجيب ھنر استعمال ڪندا ھئا‪ ،‬تن پنھنجا ڪتاب گڏ ڪيا ۽ سڀنٰ ماڻھن جٰ اڳيان ساڙي اڏيائون‪ ،‬۽ انھن جٰ‬ ‫قيمت ڳڻائٰ‪ ،‬پنجاھ ھزار چاندي ءِ جا سڪا ڏٺائون‪.‬‬ ‫‪20‬اھڙي ءِ طرح خدا جو ڪلم زور سان وڌيو ۽ غالب ٿيو‪.‬‬ ‫پوِ پولس روح ۾ ارادو ڪيو تہ جڏھن ھو مڪدونيا ۽ اخيا مان لنگھٰ يروشلم ڏانھن ھليو تہ ”مون کٰ اتٰ‬ ‫‪21‬اھٰ ڳالھيون ختم ٿيڻ کان ء‬ ‫پوِ روم بہ ضرور ڏسڻو آھٰ‪.‬‬ ‫وڃڻ کان ء‬ ‫‪22‬تنھنڪري ھن انھن مان ٻن کٰ مڪدونيا موڪليو‪ ،‬جيڪٰ سندس خدمت ڪندا ھئا‪ ،‬ٽموٿيس ۽ ارسٽس ‪.‬پر ھو پاڻ ايشيا ۾ ھڪ موسم‬ ‫تائين رھيو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ ساڳئٰ وقت انھٰ ءِ رستٰ ۾ ڪابہ گھٽتائٰ پيدا نہ ٿٰ‪.‬‬ ‫لِ چاندي ءِ جا ٺڪر ٺاھيو ھو‪ ،‬سو ڪاريگرن کٰ ڪوبہ‬ ‫‪24‬االِ ⁠جو ديميٽريس نالٰ ھڪڙو چاندي ءِ جو ڪم ڪندڙ‪ ،‬جنھن ڊيانا ء‬ ‫ء‬ ‫َائدو ڪونھٰ‪.‬‬ ‫‪25‬جنھن کٰ ھن جھڙي ڪم جٰ پورھيتن سان گڏ سڏي چيو تہ ”سائين‪ ،‬توھان کٰ خبر آھٰ تہ انھٰ ءِ ڌنڌي سان اسان جو مال آھٰ‪.‬‬ ‫سواِ اوھين ڏسو ۽ ٻڌو ٿا تہ اڪيلٰ اءَسس ۾ ئٰ نہ پر سڄٰ ايشيا ۾ ھن پولس ڪيترن ئٰ ماڻھن کٰ سمجھايو ۽ ڦري اڏيو‬ ‫‪26‬انھٰ ءِ کان‬ ‫ء‬ ‫آھٰ‪ ،‬۽ چوندا آھن تہ اھٰ خدا نه آھن‪ ،‬جيڪٰ ھٿن سان ٺاھيا ويا آھن‪.‬‬ ‫‪27‬انھٰ ءِ ڪري نہ رڳو اھو پر اسان جٰ ھٿ کٰ به خطري ۾ پئجٰ ويو ‪.‬پر اھو به ته عظيم ديوي ڊيانا جٰ مندر کٰ حَير قرار ڏنو‬ ‫وڃٰ‪ ،‬۽ ھن جٰ عظمت کٰ تباھه ڪيو وڃٰ‪ ،‬جنھن کٰ سڄٰ ايشيا ۽ دنيا پوڄٰ ٿٰ‪.‬‬ ‫‪28‬جڏھن انھن اھٰ ڳالھيون ٻڌيون‪ ،‬تڏھن ڪاوڙ ۾ ڀرجٰ ويا ۽ رڙ ڪري چيائونس تہ ”وڏي آھٰ ڊانا آَسيس جٰ‪.‬‬ ‫‪29‬سڄو شھر گوڙ ۾ پئجٰ ويو ۽ مڪدونيا جٰ ماڻھن گائيس ۽ ارسٽارخس کٰ پڪڙي‪ ،‬جيڪٰ سفر ۾ پولس جا ساٿٰ ھئا‪ ،‬سٰ ھڪدم ٿيٽر‬ ‫ڏانھن ويا‪.‬‬ ‫‪30‬جڏھن پولس ماڻھن ۾ داخل ٿيڻ گھريو‪ ،‬تڏھن شاگردن کيس تڪليف نہ ڏنٰ‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪31‬۽ ايشيا جٰ سردارن مان ڪٰ ماڻھو‪ ،‬جيڪٰ سندس دوست ھئا‪ ،‬سٰ ھن ڏانھن موڪليا‪ ،‬۽ عرِ ڪيائون تہ ھو ڊراما ۾ وڃڻ جٰ‬ ‫جرئت نہ ڪري‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو مجمَ اجايو ويو ھو ‪.‬۽ وڌيڪ حصو نه ڄاڻندا ھئا او ته اھٰ گڏ ٿيا‬ ‫ڳالھ‪،‬‬ ‫ٻٰ‬ ‫ڪنھن‬ ‫۽‬ ‫ڪئٰ‬ ‫ڳالھہ‬ ‫ھڪ‬ ‫ڪن‬ ‫‪32‬تنھنڪري‬ ‫ء‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪33‬پوِ انھن سڪندر کٰ ميڙ مان ڪڍي‪ ،‬يھودين کيس اڳيان ڪيو ‪.‬۽ اليگزينڊر ھٿ سان اشارو ڪيو‪ ،‬۽ ماڻھن کٰ پنھنجو دَاع ڪيو ھا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪34‬پر جڏھن انھن کٰ خبر پئٰ تہ ھو ھڪڙو يھودي آھٰ‪ ،‬تڏھن ٻن ڪلڪن جٰ مفاصلٰ تٰ سڀنٰ ھڪ آواز ٿٰ رڙ ڪري چيو‬ ‫تہ ”اَسيس جٰ ديانا عظيم آھٰ‪.‬‬ ‫‪35‬جڏھن شھر جٰ مالڪ ماڻھن کٰ تسلٰ ڏنٰ‪ ،‬تڏھن چيائين تہ ”اي اءَسس جا ماڻھو‪ ،‬اھو ڪھڙو ماڻھو آھٰ جنھن کٰ خبر نہ ھجٰ تہ‬ ‫اءَسس جو شھر وڏي ديوي ڊيانا جٰ پوڄا ڪندڙ آھٰ ۽ انھٰ ءِ بت جٰ پوڄا ڪندڙ آھٰ‪ ،‬جيڪا جپسين کان ھيٺ ڪري پئٰ ‪.‬؟‬ ‫‪36‬پوِ جڏھن اھٰ ڳالھيون خلف ڳالھائٰ نہ ٿيون سگھجن‪ ،‬تڏھن اوھان کٰ ءچپ رھڻ گھرجٰ ۽ جلدبازي ءِ سان ڪجھ نہ ڪرڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪37‬االِ ⁠جو اوھين انھن ماڻھن کٰ ھتٰ وٺٰ آيا آھيو‪ ،‬جيڪٰ نڪٰ ڪليسيا جا ڌاڙيل آھن ۽ نڪٰ اوھان جٰ ديوي ءِ جٰ ڪفر بڪندڙ‬ ‫ء‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪38‬تنھنڪري جيڪڏھن ديميتريس ۽ ھن سان گڏ ڪاريگرن کٰ ڪنھن ماڻھو ءِ جٰ خلف ڪو معاملو آھٰ‪ ،‬تہ شريعت کليل آھٰ ۽ نمائندا‬ ‫آھن‪ ،‬تہ اھٰ ھڪٻئٰ کٰ ظاھر ڪن‪.‬‬ ‫‪39‬پر جيڪڏھن توھان ڪنھن ٻئٰ معاملٰ بابت پڇو‪ ،‬اھو ھڪڙي قانونٰ مجلس ۾ طئٰ ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪40‬االِ ⁠جو اسان کٰ خطرو آھٰ تہ ھن ڏينھن جٰ ھڙتال جٰ ڪري اسان کٰ سوال ڪيو وڃٰ‪ ،‬ان ڪري ڪوبہ سبب ڪونھٰ جو‬ ‫ء‬ ‫اسين ھن گڏجاڻٰ ءِ جو حساب ڏيئٰ سگھون‪.‬‬ ‫‪41‬پوِ جڏھن ھن ائين چيو‪ ،‬تڏھن مجلس کٰ برطرف ڪري اڏيائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪20‬‬ ‫‪1‬جڏھن ھڙتال ختم ٿٰ تہ پولس شاگردن کٰ پاڻ وٽ گھرايو ۽ کين ڀاڪر پائٰ مڪدونيا ڏانھن ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪2‬جڏھن ھو انھن حصن تٰ پھتو ۽ کين ڏاڍي نصيحت ڪيائين‪ ،‬تڏھن ھو يونان ۾ آيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ اتٰ ٽٰ مھينا رھيو ‪.‬۽ جڏھن يھودي سندس انتظار ۾ بيٺا ھئا‪ ،‬جيئن ھو شام ڏانھن ٻيڙي ءِ ۾ چڙھٰ رھيو ھو‪ ،‬تڏھن ھن مڪدونيا مان‬ ‫موٽڻ جو ارادو ڪيو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ ساڻس گڏ ايشيا سوپٽر بيريا ۾ ويو ‪.‬۽ ‪Aristarchus ،Thessalonians‬۽ ‪Secundus‬؛ ۽ گيئس آف ڊربٰ‪ ،‬۽ ٽموٿيس؛ ۽ ايشيا‪،‬‬ ‫ٽائڪڪس ۽ ٽروَيمس‪.‬‬ ‫لِ تروآس ۾ رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪5‬اھٰ اڳٰ ئٰ اسان ء‬ ‫پوِ روانا ٿياسين ۽ پنجن ڏينھن ۾ تروآس ۾ انھن وٽ پھتاسين ‪.‬جتٰ ست ڏينھن‬ ‫‪6‬۽ اسان َلپٰ کان بٰ ⁠خميري مانٰ ءِ جٰ ڏينھن کان ء‬ ‫رھياسين‪.‬‬ ‫لِ تيار آھٰ ‪.‬۽ پنھنجٰ‬ ‫لِ گڏ ٿيا‪ ،‬تڏھن پولس انھن کٰ منادي ڪئٰ تہ سڀاڻٰ وڃڻ ء‬ ‫‪7‬ھفتٰ جٰ پھرين ڏينھن تٰ جڏھن شاگرد مانٰ ٽوڙڻ ء‬ ‫تَرير اڌ رات تائين جاري رکٰ‪.‬‬ ‫‪8‬۽ مٿئين ڪمري ۾ ڪيتريون ئٰ روشنيون ھيون‪ ،‬جتٰ اھٰ گڏ ٿيا ھئا‪.‬‬ ‫‪9‬اءتٰ ھڪڙي دري ءِ ۾ ويھٰ رھيو ھڪڙو نوجوان‪ ،‬جنھن جو نالو يوتيخس ھو‪ ،‬سو اونھٰ ننڊ ۾ پئجٰ ويو ۽ پولس جيئن ئٰ گھڻو وقت‬ ‫تبليغ ڪري رھيو ھو‪ ،‬تڏھن ھو ننڊ ۾ پئجٰ ويو ۽ ٽئين ماڙ تان ھيٺ ڪري پيو ۽ مئل مٿٰ کنيو ويو‪.‬‬ ‫‪10‬تنھن تٰ پولس ھيٺ لھٰ ويو ۽ کيس ڀاڪر پائٰ چيائين تہ ”پنھنجٰ تڪليف نہ ڪريو ‪.‬ااڪاڻ ته ھن جٰ زندگٰ ھن ۾ آھٰ‪.‬‬ ‫‪11‬پوِ جڏھن ھو وري اٿٰ آيو ۽ مانٰ ٽوڙي‪ ،‬کاڌو کائٰ‪ ،‬گھڻٰ دير تائين ڳالھائيندو رھيو‪ ،‬ايتري تائين جو ڏينھن جٰ پڄاڻٰ ءِ تائين ھو‬ ‫ء‬ ‫ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ انھن جوان کٰ جيئرو آندو‪ ،‬پر ٿوري به تسلٰ نه ڪيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو ھن پاڻ کٰ‬ ‫‪13‬پوِ اسان اڳٰ ئٰ ٻيڙي ءِ ۾ چڙھٰ آسوس ڏانھن روانا ٿياسين‪ ،‬اتٰ پولس کٰ وٺٰ وڃڻ جو ارادو ڪيو ھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ تيار ڪيو ھو‪.‬‬ ‫ھلڻ ء‬ ‫‪14‬جڏھن ھو اسان سان اسوس ۾ مليو‪ ،‬تڏھن اسان کيس اندر وٺٰ آياسين ۽ مٽيلينٰ ۾ آياسين‪.‬‬ ‫‪15‬پوِ اسان اءتان جھاز پھتاسين ۽ ٻئٰ ڏينھن تٰ چيوس وٽ پھتاسين ‪.‬۽ ٻئٰ ڏينھن اسان ساموس ۾ پھتاسين ۽ ٽروگيليم ۾ ترسياسين ‪.‬۽ ٻئٰ‬ ‫ء‬ ‫ڏينھن تٰ اسان مليتس پھتاسين‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو جيڪڏھن‬ ‫االِ ⁠جو ھو ايشيا ۾ وقت نہ گذاريندو‪،‬‬ ‫‪16‬االِ ⁠جو پولس پڪو ارادو ڪيو ھو تہ اءَسس وٽان جھاز ڪري‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ جلدبازي ڪئٰ‪.‬‬ ‫ممڪن ھجٰ تہ پينتيڪوست جٰ ڏينھن يروشلم پھچڻ ء‬ ‫‪17‬۽ مليتس مان اءَسس ڏانھن موڪليائين ۽ ڪليسيا جٰ بزرگن کٰ سڏيائين‪.‬‬ ‫پوِ ڪھڙي ءِ‬ ‫‪18‬جڏھن اھٰ وٽس آيا‪ ،‬تڏھن ھن کين چيو تہ ”اوھان کٰ خبر آھٰ تہ پھرين ڏينھن کان جڏھن آ ءِ ايشيا ۾ آيو آھيان‪ ،‬تنھن کان ء‬ ‫طرح ھر موسم ۾ اوھان سان گڏ رھيو آھيان‪.‬‬ ‫‪19‬يھودين جٰ انتظار ۾ رھڻ جٰ ڪري مون کٰ تمام گھڻا ڳوڙھا‪ ،‬۽ آزمائشون‪ ،‬جيڪٰ مون کٰ ڏکيا آھن‪ ،‬تمام عاجزي سان خداوند جٰ‬ ‫خدمت ڪريو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ مون ڪھڙي ءِ طرح ڪجھہ پوئتٰ نہ رکيو جيڪو توھان جٰ َائدي واري ھو‪ ،‬پر توھان کٰ ڏيکاريو اٿم‪ ،‬۽ توھان کٰ عام طور تٰ‬ ‫۽ گھر گھر سيکاريو‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح تٰ ايمان آڻيو‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫پنھنجٰ‬ ‫۽‬ ‫ڪريو‬ ‫توبھہ‬ ‫ڏانھن‬ ‫خدا‬ ‫تہ‬ ‫ڏيو‬ ‫گواھٰ‬ ‫بہ‬ ‫کٰ‬ ‫‪21‬يھودين ۽ يونانين‬ ‫ي‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪22‬۽ ھاڻٰ‪ ،‬ڏسو‪ ،‬مان يروشلم ڏانھن روح ۾ پابند آھيان‪ ،‬اھو نہ ڄاڻان ٿو ته اتٰ مون سان اا ٿيندو‪.‬‬ ‫‪23‬پر پاڪ روح ھر شھر ۾ شاھدي ڏئٰ ٿو تہ مون کٰ بندن ۽ مصيبتن سان گڏ رھن ٿا‪.‬‬ ‫لِ تہ آ ءِ پنھنجٰ ڪم‬ ‫ِ‬ ‫انھٰ‬ ‫سمجھٰ‪،‬‬ ‫پياري‬ ‫لِ‬ ‫پنھنجٰ‬ ‫‪24‬پر انھن مان ڪابہ ڳالھہ مون کٰ ھلئٰ نہ ٿٰ‪ ،‬۽ نڪٰ مون کٰ پنھنجٰ جان‬ ‫ء ء‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ خدا جٰ َضل جٰ‬ ‫کٰ خوشٰ ءِ سان پورو ڪريان‪ ،‬۽ انھٰ ءِ خدمت کٰ‪ ،‬جيڪا مون کٰ خداوند‬ ‫عيسٰ جٰ طرَان ملٰ آھٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫خوشخبري ءِ جٰ شاھدي ڏيان‪. .‬‬ ‫‪25‬۽ ھاڻٰ‪ ،‬مون کٰ خبر آھٰ تہ اوھين سڀ جن مان آ ءِ خدا جٰ بادشاھت جٰ منادي ڪندو رھيو آھيان‪ ،‬سو منھنجو منھن وري نہ‬ ‫ڏسندو‪.‬‬ ‫‪26‬تنھنڪري آ ءِ اوھان کٰ اڄ ڏينھن تائين ٻڌايان ٿو تہ آ ءِ سڀنٰ ماڻھن جٰ رت کان پاڪ آھيان‪.‬‬ ‫‪27‬االِ ⁠جو مون اوھان کٰ خدا جٰ سڀنٰ صلحن جٰ بيان ڪرڻ کان انڪار ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪28‬تنھنڪري پنھنجو پاڻ ڏانھن ۽ انھٰ ءِ سڄٰ ڌڻ ڏانھن‪ ،‬جنھن تٰ پاڪ روح اوھان کٰ نگران مَرر ڪيو آھٰ‪ ،‬خدا جٰ ڪليسيا کٰ‬ ‫لِ‪ ،‬جنھن کٰ ھن پنھنجٰ رت سان خريد ڪيو آھٰ‪ ،‬خبردار رھجو‪.‬‬ ‫کارائڻ ء‬ ‫پوِ ڏکوئيندڙ بگھڙ اوھان ۾ داخل ٿيندا‪ ،‬جيڪٰ رڍن کٰ نہ بخشيندا‪.‬‬ ‫‪29‬االِ ⁠جو مون کٰ اھا خبر آھٰ تہ منھنجٰ وڃڻ کان ء‬ ‫ء‬ ‫‪30‬تنھنڪري اوھان مان ماڻھو اٿندا‪ ،‬جيڪٰ غلط ڳالھيون ڪندا‪ ،‬شاگردن کٰ انھن جٰ پٺيان اڪيندا‪.‬‬ ‫‪31‬تنھنڪري خبردار رھجو ۽ ياد رکو تہ ٽن سالن جٰ عرصٰ ۾ مون ھر ھڪ کٰ رات ۽ ڏينھن ڳوڙھا ڳاڙيندي ڊيڄارڻ بند نہ ڪيو‪.‬‬ ‫‪32‬ھاڻٰ‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬آ ءِ اوھان کٰ خدا جٰ حوالٰ ڪريان ٿو ۽ سندس َضل جٰ ڪلم ڏانھن‪ ،‬جيڪو اوھان کٰ ٺاھڻ جٰ قابل آھٰ‪ ،‬۽ اوھان‬ ‫کٰ انھن سڀنٰ جٰ وچ ۾ ميراث ڏئٰ‪ ،‬جيڪٰ پاڪ ڪيا ويا آھن‪.‬‬ ‫‪33‬مون ڪنھن ماڻھو ءِ جٰ چاندي ءِ‪ ،‬سون يا ڪپڙن جو للچ نہ ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪34‬ھائو‪ ،‬توھان پاڻ کٰ ڄاڻو ٿا‪ ،‬ته انھن ھٿن منھنجٰ ضرورتن جٰ خدمت ڪئٰ آھٰ‪ ،‬۽ انھن لِ جيڪٰ مون سان گڏ ھئا‪.‬‬ ‫عيسٰ جا‬ ‫‪35‬مون اوھان کٰ اھو سڀ ڪجھہ ڏيکاريو آھٰ تہ ڪھڙي ءِ طرح محنت ڪري ڪمزورن جٰ مدد ڪرڻ گھرجٰ ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫اھٰ لفظ ياد رکو‪ ،‬جيڪٰ ھن چيو ھو تہ ”لھڻ کان ڏيڻ وڌيڪ سڳورو آھٰ‪.‬‬ ‫‪36‬جڏھن ھن اھٰ ڳالھيون ڪيون‪ ،‬تڏھن گوڏن ڀر ڪري انھن سڀنٰ سان گڏ دعا گھريائين‪.‬‬ ‫‪37‬اھٰ سڀ روئٰ روئٰ‪ ،‬پولس جٰ ڳچٰ ءِ تٰ ڪري کيس چميائون‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪٰ ھن چيو‪ ،‬تہ اھٰ سندس منھن وري نہ ڏسن ‪.‬۽ اھٰ ساڻس گڏ ٻيڙيِ ڏانھن ويا‪.‬‬ ‫‪38‬سڀ کان وڌيڪ ڏک ٿيو انھن ڳالھين ء‬ ‫باب ‪21‬‬ ‫‪1‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جو اسان کان پوِ حاصل ڪيو ويو‪ ،‬۽ اسان کٰ شروع ڪيو ويو‪ ،‬اسين سڌو رستو وٺٰ ڪوس ڏانھن آياسين‪ ،‬۽ ٻئٰ ڏينھن‬ ‫روڊس ڏانھن‪ ،‬۽ اتان کان پيٽارا ڏانھن‪.‬‬ ‫‪َ2‬نيڪيا ڏانھن ھڪڙي ٻيڙي ءِ کٰ لھندي‪ ،‬اسين انھٰ ءِ ٻيڙي ءِ ۾ چڙھٰ روانا ٿياسين‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اتٰ ٻيڙي ءِ‬ ‫‪3‬جڏھن اسان قبرص کٰ ڳولٰ لڌوسين‪ ،‬تڏھن ان کٰ کاٻٰ پاسٰ اڏي شام ڏانھن روانا ٿياسين ۽ صور ۾ پھتاسين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫کٰ پنھنجو بار کڻڻو ھو‪.‬‬ ‫‪4‬پوِ اسان اتٰ ست ڏينھن ترسياسين‪ ،‬جن پولس کٰ پاڪ روح جٰ وسيلٰ چيو تہ ”ھن کٰ يروشلم ڏانھن نہ وڃڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬جڏھن اھٰ ڏينھن پورا ٿيا‪ ،‬تڏھن اتان روانا ٿياسين ‪.‬۽ اھٰ سڀيئٰ اسان کٰ پنھنجٰ رستٰ تٰ وٺٰ آيا‪ ،‬زالن ۽ ٻارن سميت‪ ،‬تان جو اسين‬ ‫شھر کان ٻاھر نڪتاسين‪ ،‬۽ ڪناري تٰ گوڏن ڀر ڪري دعا گھرياسين‪.‬‬ ‫‪6‬جڏھن اسان ھڪ ٻئٰ کان موڪلئٰ ورتٰ‪ ،‬تڏھن اسان ٻيڙي ءِ تٰ چڙھياسين ‪.‬۽ اھٰ وري گھر موٽٰ آيا‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن اسين صور کان پھتاسين‪ ،‬تڏھن پٿلميس ۾ آياسين ۽ ڀائرن کٰ سلم ڪري ھڪڙي ڏينھن انھن سان گڏ رھياسين‪.‬‬ ‫‪8‬ٻئٰ ڏينھن تٰ اسين جيڪٰ پولس جٰ ٽولٰ مان ھئاسين‪ ،‬سٰ روانا ٿٰ قيصريہ ۾ آياسين ۽ َلپس مبشر جٰ گھر پھتاسين‪ ،‬جيڪو انھن‬ ‫ستن مان ھڪڙو ھو ‪.‬۽ ھن سان گڏ رھڻ‪.‬‬ ‫‪9‬انھٰ ءِ ئٰ ماڻھو ءِ کٰ چار ڌيئرون‪ ،‬ڪنواريون ھيون‪ ،‬جيڪٰ اڳڪٿيون ڪنديون ھيون‪.‬‬ ‫‪10‬جڏھن اسين اتٰ گھڻا ڏينھن ترسياسين‪ ،‬تڏھن يھوديہ مان اگابس نالٰ ھڪڙو نبٰ آيو‪.‬‬ ‫‪11‬جڏھن ھو اسان وٽ آيو‪ ،‬تڏھن ھن پولس جو پگھر کنيو ۽ پنھنجا ھٿ ۽ پير ٻڌي چيائين تہ ”روح الَدس َرمائٰ ٿو تہ جيئن يروشلم جا‬ ‫يھودي انھٰ ءِ ماڻھو ءِ کٰ جڪڙيندا‪ ،‬جنھن جٰ ھٰ ءِ کمربند آھٰ ‪.‬غير قومن جا ھٿ‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن اسان اھٰ ڳالھيون ٻڌيون‪ ،‬تڏھن اسان ۽ انھن ھنڌ جٰ ماڻھن کيس منٿ ڪئٰ تہ ھو يروشلم ڏانھن نہ وڃو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو آ ءِ تيار آھيان نہ رڳو پابند رھڻ‪ ،‬پر يروشلم‬ ‫‪13‬پوِ پولس وراڻيو تہ ”اوھان جو روئڻ ۽ منھنجٰ دل ٽوڙڻ جو اا مطلب آھٰ؟‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ پڻ‪.‬‬ ‫مرڻ‬ ‫تٰ‬ ‫نالٰ‬ ‫جٰ‬ ‫خداوند‬ ‫۾‬ ‫عيسٰ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪14‬جڏھن ھو قائل نہ ٿيو‪ ،‬تڏھن اسان چيو تہ ”خداوند جٰ مرضٰ پوري ٿئٰ‪.‬‬ ‫پوِ اسين پنھنجون گاڏيون کڻٰ يروشلم ڏانھن روانا ٿياسين‪.‬‬ ‫‪15‬انھن ڏينھن کان ء‬ ‫‪16‬اتٰ قيصريہ جا ڪٰ شاگرد بہ اسان سان گڏ ويا ۽ پاڻ سان قبرص جٰ ھڪڙي مناسون نالٰ ھڪڙي پراڻٰ شاگرد کٰ وٺٰ آيا‪ ،‬جنھن‬ ‫وٽ اسان کٰ رھڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫‪17‬جڏھن اسين يروشلم ۾ پھتاسين‪ ،‬تڏھن ڀائرن اسان جو خوشٰ ءِ سان استَبال ڪيو‪.‬‬ ‫‪18‬ٻئٰ ڏينھن پولس اسان سان گڏ جيمس وٽ ويو ‪.‬۽ سڀ بزرگ موجود ھئا‪.‬‬ ‫‪19‬جڏھن ھن انھن کٰ سلم ڪيو‪ ،‬تڏھن بيان ڪيائين تہ خدا غير قومن ۾ پنھنجٰ خدمت جٰ وسيلٰ ڪھڙا ڪم ڪيا آھن‪.‬‬ ‫‪20‬جڏھن انھن اھو ٻڌو تڏھن خداوند جٰ واکاڻ ڪيائون ۽ چيائون تہ ”اي ڀا ءِ‪ ،‬تون ڏسين ٿو تہ ھزارين يھودي آھن جيڪٰ ايمان آڻين ٿا ‪.‬۽‬ ‫اھٰ سڀئٰ قانون جا پرجوش آھن‪:‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫موسٰ کٰ اڏي ڏيو ۽ چون‬ ‫‪21‬۽ انھن کٰ توھان جٰ باري ۾ ٻڌايو ويو آھٰ تہ تون سڀنٰ يھودين کٰ سيکارين ٿو جيڪٰ غير قومن ۾ آھن‬ ‫ي‬ ‫ٿا ته انھن کٰ پنھنجن ٻارن جو طھر نہ ڪرڻ گھرجٰ ۽ نڪٰ ريتن رسمن تٰ ھلڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ اھو اا آھٰ؟ ميڙ کٰ گڏ ٿيڻ جٰ ضرورت آھٰ ‪:‬ااڪاڻ ته اھٰ ٻڌندا ته تون آيو آھين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬تنھنڪري اھو ڪر‪ ،‬جيڪو اسين تو کٰ چئون ٿا ‪:‬اسان وٽ چار ماڻھو آھن جن وٽ واعدو آھٰ‪.‬‬ ‫‪24‬انھن کٰ وٺٰ وٺو ۽ پاڻ کٰ انھن سان گڏ پاڪ ڪريو‪ ،‬۽ انھن تٰ الزام ھجو‪ ،‬ته اھٰ پنھنجا مٿا ڳاڙھو ڪن‪ ،‬۽ سڀنٰ کٰ معلوم ٿئٰ ٿو‬ ‫ته اھٰ شيون‪ ،‬جن جٰ باري ۾ انھن کٰ ٻڌايو ويو آھٰ‪ ،‬ڪجھھ نه آھٰ ‪.‬پر اھو ته تون پاڻ به منظم طريَٰ سان ھلن ۽ قانون تٰ عمل‬ ‫ڪرين‪.‬‬ ‫شِٰ نہ ٿا‬ ‫لِ جيڪٰ ايمان آڻيندا آھن‪ ،‬اسان لکيو آھٰ ۽ انھٰ ءِ نتيجٰ تٰ پھتا آھيون تہ اھٰ اھڙي ڪابہ‬ ‫ء‬ ‫‪25‬جيئن غير قومن کٰ اھڻ ء‬ ‫لِ تہ اھٰ پاڻ کٰ بتن جٰ اڳيان پيش ڪيل شين کان‪ ،‬رت‪ ،‬گل گھوٽٰ ۽ زناڪاري کان بچائين‪.‬‬ ‫رکن‪ ،‬رڳو انھٰ ءِ ء‬ ‫لِ ته پاڪائٰ ءِ جٰ ڏينھن جٰ‬ ‫‪26‬پوِ پولس انھن ماڻھن کٰ وٺٰ ويو ۽ ٻئٰ ڏينھن تٰ پاڻ کٰ انھن سان گڏ پاڪائٰ ھيڪل ۾ ويو‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ نذرانو پيش ڪيو وڃٰ‪.‬‬ ‫پڄاڻٰ ءِ جو اشارو ڏئٰ‪ ،‬تان جو انھن مان ھر ھڪ ء‬ ‫‪27‬جڏھن ست ڏينھن پورا ٿيا‪ ،‬تڏھن ايشيا کان آيل يھودين جڏھن ھن کٰ ھيڪل ۾ ڏٺو‪ ،‬تڏھن سڀنٰ ماڻھن کٰ مشتعل ڪيائون ۽ مٿس ھٿ‬ ‫رکيائون‪.‬‬ ‫‪28‬رڙ ڪري‪ ،‬اي بنٰ اسرائيلو‪ ،‬مدد ڪريو ‪:‬ھٰ اھو ماڻھو آھٰ‪ ،‬جيڪو سڀنٰ ماڻھن کٰ سيکاريندو آھٰ ھر ھنڌ ماڻھن‪ ،‬قانون ۽ ھن جڳھ‬ ‫جٰ خلف ‪:‬۽ اڳتٰ ھلٰ يونانين کٰ پڻ ھيڪل ۾ آندو ۽ ھن مَدس جڳھ کٰ ناپاڪ ڪيو‪.‬‬ ‫ءَسٰ کٰ شھر ۾ ساڻس گڏ ڏٺو ھو‪ ،‬جنھن کٰ سندن خيال ھو تہ پولس ھيڪل ۾ وٺٰ آيو‬ ‫ء‬ ‫‪29‬االِ ⁠جو ھنن اڳٰ ئٰ تروَيمس نالٰ ھڪڙي ا ي‬ ‫آھٰ‪.‬‬ ‫‪30‬تنھن تٰ سڄو شھر لڏي ويو ۽ ماڻھو گڏ ڊوڙيا ۽ پولس کٰ ھيڪل مان ٻاھر ڪڍيائون ۽ ھڪدم دروازا بند ڪيا ويا‪.‬‬ ‫‪31‬جڏھن اھٰ کيس مارڻ لڳا‪ ،‬تڏھن ٽولٰ جٰ سردار کٰ خبر پيئٰ تہ سڄٰ يروشلم ۾ گوڙ مچٰ ويو آھٰ‪.‬‬ ‫‪32‬اھٰ ھڪدم سپاھين ۽ صوبيدارن کٰ وٺٰ ھيٺ لھٰ ويا ۽ جڏھن سردار ڪپتان ۽ سپاھين کٰ ڏٺائون تہ پولس کٰ مارڻ اڏي ڏنائون‪.‬‬ ‫‪33‬پوِ ڪپتان ويجھو آيو ۽ کيس پڪڙي حڪم ڏنائين تہ کيس ٻن زنجيرن سان جڪڙيو ‪.‬۽ پڇيو ته ھو ڪير ھو‪ ،‬۽ ھن اا ڪيو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪34‬۽ ماڻھن مان ڪن ھڪڙي ڳالھہ ڪئٰ‪ ،‬ڪنھن ٻٰ ڳالھہ‪ ،‬ميڙ ۾‪ ،‬۽ جڏھن ھو انھٰ ءِ گڙٻڙ جٰ سچائٰ ءِ کان واقف نہ ٿٰ سگھيو‪ ،‬تڏھن‬ ‫ھن کٰ قلعٰ ۾ وٺٰ وڃڻ جو حڪم ڏنائين‪.‬‬ ‫‪35‬جڏھن ھو ڏاڪڻين تٰ پھتو‪ ،‬تڏھن ھو ماڻھن جٰ تشدد جٰ ڪري سپاھين مان پيدا ٿيو‪.‬‬ ‫‪36‬االِ ⁠جو ماڻھن جو ميڙ سندس پٺيان پيو‪ ،‬۽ رڙ ڪري‪” ،‬ماڻھو ھليو وڃ‪“.‬‬ ‫ء‬ ‫‪37‬جڏھن پولس کٰ قلعٰ ۾ وٺٰ وڃڻو ھو‪ ،‬تڏھن ھن سردار ڪپتان کٰ چيو تہ ”اا آ ءِ توسان ڳالھائٰ سگھان ٿو؟ ڪنھن چيو‪ ،‬اا تون‬ ‫يونانٰ ڳالھائٰ سگھين ٿو؟‬ ‫‪38‬اا تون اھو مصري نہ آھين‪ ،‬جنھن ھنن ڏينھن کان اڳ ۾ َساد مچايو ۽ چار ھزار ماڻھن کٰ ريگستان ڏانھن وٺٰ ويو‪ ،‬جيڪٰ قاتل ھئا؟‬ ‫‪39‬پر پولس وراڻيو تہ ”آ ءِ يھودي آھيان ترسس جو يھودي آھيان ڪليسيا جٰ ھڪ شھر ۽ بٰ ⁠عيب شھر جو رھاڪو آھيان‪ ،‬۽ عرِ‬ ‫ٿو ڪريان تہ مون کٰ ماڻھن سان ڳالھائڻ جٰ اجازت ڏي‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ جڏھن ڏاڍي ماٺ ٿٰ ويئٰ‪ ،‬تڏھن ھن‬ ‫‪40‬جڏھن ھن کيس اجازت ڏنٰ تہ پولس ڏاڪڻن تٰ بيٺو ۽ ھٿ سان ماڻھن ڏانھن اشارو ڪيائين ء‬ ‫انھن سان عبرانٰ زبان ۾ ڳالھائيندي چيو تہ‬ ‫باب ‪22‬‬ ‫‪1‬اي ڀائرو ۽ ابن ڏاڏن‪ ،‬اوھين ٻڌو منھنجو دَاع جيڪو آ ءِ ھاڻٰ اوھان جٰ آڏو پيش ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫( ‪2‬جڏھن انھن ٻڌو تہ ھو انھن سان عبرانٰ زبان ۾ ڳالھائٰ رھيو آھٰ‪ ،‬تڏھن اھٰ وڌيڪ ماٺ رھيا‪ ،‬۽ چيائين تہ)‬ ‫‪3‬آ ءِ سچ ⁠پچ ھڪڙو يھودي ماڻھو آھيان‪ ،‬جيڪو سليسيا جٰ شھر ترسس ۾ پيدا ٿيو آھيان‪ ،‬پر ھن شھر ۾ گملٰ ايل جٰ پيرن وٽ وڏو ٿيو‬ ‫لِ جوش آھيان ‪.‬خدا‪ ،‬جيئن توھان سڀ ھن ڏينھن آھيو‪.‬‬ ‫آھيان ۽ ابن ڏاڏن جٰ شريعت جٰ پوري ءِ ريت تعليم ڏنٰ اٿم ۽ انھٰ ءِ ء‬ ‫‪4‬۽ مون اھڙي طرح موت تائين ايذايو‪ ،‬مردن ۽ عورتن کٰ قيد ڪري جيلن ۾ وڌو‪.‬‬ ‫‪5‬جھڙي ءِ طرح وڏو سردار ڪاھن مون کٰ شاھدي ڏئٰ ٿو ۽ بزرگن جٰ مڙنٰ جائداد‪ ،‬جن مان پڻ ڀائرن ڏانھن خط مليا‪ ،‬۽ دمشق ڏانھن‬ ‫لِ يروشلم ڏانھن وٺٰ ويس‪.‬‬ ‫ويا‪ ،‬جيڪٰ اتٰ قيد ٿيل ھئا‪ ،‬تن کٰ سزا ڏيڻ ء‬ ‫‪6‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جو جيئن مون پنھنجو سفر ڪيو‪ ،‬۽ دمشق جٰ ويجھو پھتو ھوس ته منجھند جو‪ ،‬اوچتو آسمان مان ھڪڙو وڏو روشنٰ‬ ‫منھنجٰ چوڌاري چمڪيو‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ آ ءِ زمين تٰ ڪري پيو ۽ ھڪڙو آواز ٻڌو جو مون کٰ چوندو ھو تہ ”شائول‪ ،‬شائول‪ ،‬تون مون کٰ او ٿو ستاين؟‬ ‫ء‬ ‫عيسٰ ناصري آھيان‪ ،‬جنھن کٰ تون ستائيندو آھين‪.‬‬ ‫‪8‬مون جواب ڏنو تہ ”تون ڪير آھين اي خداوند؟ ۽ ھن مون کٰ چيو تہ ”آ ءِ‬ ‫ي‬ ‫‪9‬۽ جيڪٰ مون سان گڏ ھئا تن واقعٰ روشنٰ ڏٺٰ ۽ ڊڄٰ ويا ‪.‬پر انھن اھو آواز نہ ٻڌو جنھن مون سان ڳالھايو ھو‪.‬‬ ‫ب؟ ۽ خداوند مون کٰ چيو‪” ،‬اٿ ۽ دمشق ۾ وڃ ‪.‬۽ اءتٰ توکٰ انھن سڀنٰ شين جٰ باري ۾ ٻڌايو ويندو جيڪٰ تو‬ ‫‪10‬وقءا ءل ‪:‬أءيي ءھا النذءينء يءا ءر ي ء‬ ‫ء‬ ‫لِ مَرر ڪيا ويا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬جڏھن آ ءِ انھٰ ءِ روشنٰ ءِ جٰ جلوي کٰ ڏسٰ نہ سگھيس‪ ،‬تڏھن انھن جٰ ھٿ جٰ اڳواڻٰ ءِ ۾‪ ،‬جيڪٰ مون سان گڏ ھئا‪ ،‬آ ءِ دمشق ۾‬ ‫آيس‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ھڪڙو حنانيہ‪ ،‬جيڪو شريعت جٰ مطابق ھڪڙو ديندار ماڻھو ھو‪ ،‬جنھن کٰ اتٰ رھندڙ سڀنٰ يھودين جٰ چڱٰ ءِ طرح خبر ھئٰ‪.‬‬ ‫‪13‬مون وٽ آيو‪ ،‬بيٺو‪ ،‬۽ مون کٰ چيو ته‪ ،‬ڀاِ شائول‪ ،‬پنھنجٰ نظر حاصل ڪريو ‪.‬۽ ساڳئٰ ڪلڪ مون ھن ڏانھن ڏٺو‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫لِ چونڊيو آھٰ تہ تون سندس مرضٰ ءِ کٰ ڄاڻين ۽ انھٰ ءِ عادل کٰ ڏسين ۽‬ ‫‪14‬ھن چيو تہ ”اسان جٰ ابن ڏاڏن جٰ خدا تو کٰ انھٰ ءِ ء‬ ‫سندس وات جو آواز ٻڌين‪.‬‬ ‫لِ سندس شاھد ٿيندين جيڪٰ تو ڏٺو ۽ ٻڌو آھٰ‪.‬‬ ‫ماڻھن‬ ‫سڀنٰ‬ ‫‪15‬االِ ⁠جو تون انھن‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪16‬۽ ھاڻٰ او ترسٰ رھيو آھين؟ اٿو‪ ،‬۽ بپتسما وٺو‪ ،‬۽ پنھنجن گناھن کٰ ڌوِ‪ ،‬خداوند جٰ نالٰ تٰ سڏيندو‪.‬‬ ‫‪17‬پوِ ائين ٿيو‪ ،‬جو جڏھن آ ءِ وري يروشلم ۾ آيس‪ ،‬تڏھن ھيڪل ۾ دعا گھري رھيو ھوس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو اھٰ منھنجٰ باري ۾ تنھنجٰ شاھدي قبول‬ ‫‪18‬۽ ڏٺائين تہ ھن مون کٰ چيو تہ ”جلدي ڪر ۽ جلدي يروشلم مان نڪري اچ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫نہ ڪندا‪.‬‬ ‫‪19‬مون چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬اھٰ ڄاڻن ٿا تہ مون انھن کٰ قيد ڪيو ۽ ھر عبادت ⁠خانٰ ۾ ماريو‪ ،‬جن تو تٰ ايمان آندو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ جڏھن تنھنجٰ شھيد اسٽيفن جو رت وھايو ويو‪ ،‬تڏھن مان بہ بيٺو ھوس‪ ،‬۽ سندس موت تٰ راضٰ رھيس‪ ،‬۽ انھن جا ڪپڙا سنڀالٰ‬ ‫رھيس‪ ،‬جن کيس ماريو ھو‪.‬‬ ‫‪َ21‬ءَءا ءل ھ ءءو لءهء‪ ،‬أءننَء لء ءْ َم ءِلءى النذءينء يءجَ عءلءونء ‪.‬‬ ‫پوِ پنھنجا آواز بلند ڪيائون ۽ چيائون تہ ”اھڙي ماڻھو ءِ کٰ زمين تان پري ڪريو‪،‬‬ ‫لِ ٻڌايائين ۽ ء‬ ‫‪22‬انھن ھن کٰ اھو ڪلم ٻڌائڻ ء‬ ‫االِ ⁠جو اھو جيئرو رھڻ جٰ لئق نہ آھٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬پوِ جيئن انھن رڙيون ڪري پنھنجا ڪپڙا لھٰ اڏيا ۽ مٽٰ ءِ کٰ ھوا ۾ االيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪24‬چيف ڪپتان حڪم ڏنو ته کيس قلعٰ ۾ آندو وڃٰ‪ ،‬۽ تاڪيد ڪيائين ته کيس چھبڪ ھڻٰ جاچيو وڃٰ ‪.‬ته جيئن ھن کٰ خبر پوي ته‬ ‫اھٰ ھن جٰ خلف ايترو روئٰ رھيا آھن‪.‬‬ ‫لِ جائز آھٰ تہ انھٰ ءِ ماڻھو ءِ کٰ چھبڪ‬ ‫ٿانون سان ڳنڍيو‪ ،‬تڏھن پولس صوبيدار کٰ جيڪو بيٺو ھو‪ ،‬چيو تہ ”اا تو ء‬ ‫‪25‬جڏھن ھنن کيس ء‬ ‫ھڻ‪ ،‬جيڪو رومٰ آھٰ ۽ بٰ ⁠ڏوھ آھٰ؟‬ ‫االِ ⁠جو ھٰ ماڻھو رومٰ آھٰ‪.‬‬ ‫‪26‬جڏھن صوبيدار اھو ٻڌو‪ ،‬تڏھن ھو ويو ۽ ڪپتان کٰ چيائين تہ ”خبردار ڪر اا ٿو ڪرين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫”ٻڌاِ‪ ،‬اا تون رومٰ آھين؟ ھن چيو ته ھا‪.‬‬ ‫‪27‬پوِ ڪپتان آيو ۽ کيس چيائين تہ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪28‬تنھن تٰ ڪپتان جواب ڏنو تہ ”مون کٰ وڏي پئمانٰ تٰ اھا آزادي ملٰ آھٰ ‪.‬۽ پولس چيو‪" ،‬پر مون کٰ آزاد ڄائو ھو‪.‬‬ ‫‪29‬پوِ اھٰ َورا ا کانئس ھليا ويا‪ ،‬جنھن کيس جاچڻ گھربو ھو‪ ،‬۽ چيف ڪپتان پڻ ڊڄٰ ويو‪ ،‬جڏھن ھن کٰ خبر پئٰ تہ ھو رومٰ آھٰ‪ ،‬۽‬ ‫ء‬ ‫انھٰ ءِ ڪري ھن کيس جڪڙيو ھو‪.‬‬ ‫‪30‬سڀاڻٰ‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ ھن کٰ خبر پوندي ھئٰ تہ مٿس يھودين جا الزام ھجن‪ ،‬تنھنڪري ھن کيس پنھنجن ٽولن مان اڏايو ۽ سردار‬ ‫ڪاھنن ۽ سندن سڄٰ ڪائونسل کٰ حڪم ڏنائين تہ حاضر ٿين‪ ،‬۽ پولس کٰ ھيٺ لھٰ انھن جٰ اڳيان بيھاريائين‪.‬‬ ‫باب ‪23‬‬ ‫‪1‬پولس ڪائونسل کٰ غور سان ڏسندي چيو تہ ”اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬آ ءِ اڄ ڏينھن تائين خدا جٰ آڏو چڱٰ ءِ طرح جيئرو رھيو آھيان‪.‬‬ ‫‪2‬۽ وڏي سردار ڪاھن حنانياہ انھن کٰ حڪم ڏنو تہ جيڪٰ سندس ڀرسان بيٺا ھئا‪ ،‬تن کٰ ھن جٰ وات تٰ ڌڪ ھڻو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو تون بيٺو آھين تہ مون کٰ شريعت موجب انصاف ڪري‪ ،‬۽ اا‬ ‫‪3‬پوِ پولس ھن کٰ چيو تہ ”اي ااٰ ڀت‪ ،‬خدا تو کٰ ماريندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫حڪم ٿو ڏئين تہ مون کٰ شريعت جٰ خلف ماريو وڃٰ؟‬ ‫‪4‬پوِ جيڪٰ اتٰ بيٺا ھئا سٰ چيائونس تہ ”اا تون خدا جٰ وڏي سردار ڪاھن کٰ گالٰ ٿو ڏئين؟‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو لکيل آھٰ تہ ’تون پنھنجٰ قوم جٰ حاڪم‬ ‫ھو‪،‬‬ ‫ڪاھن‬ ‫سردار‬ ‫ھو‬ ‫تہ‬ ‫آھٰ‬ ‫نہ‬ ‫خبر‬ ‫کٰ‬ ‫مون‬ ‫ڀائرو‪،‬‬ ‫”اي‬ ‫تہ‬ ‫وراڻيو‬ ‫پولس‬ ‫‪5‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڳالھاِ‪.‬‬ ‫کٰ بڇڙائٰ ءِ ۾ نہ‬ ‫ء‬ ‫‪6‬پر جڏھن پولس سمجھيو تہ ھڪڙو صدوقٰ ۽ ٻيو َريسٰ آھن‪ ،‬تڏھن ڪائونسل ۾ رڙ ڪري چوڻ لڳو تہ ”اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬آ ءِ َريسٰ‬ ‫آھيان‪َ ،‬ريسٰ جو پٽ آھيان‪ ،‬مون کٰ مئلن جٰ اءميد ۽ وري جيئرو ٿيڻ جٰ ڪري سڏيو ويو آھٰ ‪.‬سوال ۾‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن ھن ائين چيو‪ ،‬تڏھن َريسين ۽ صدوقين جٰ وچ ۾ تڪرار پيدا ٿٰ ويو ۽ ميڙ ورھائجٰ ويو‪.‬‬ ‫‪8‬االِ ⁠جو صدوقٰ چون ٿا تہ نہ وري جيئرو ٿٰ اٿڻ آھٰ‪ ،‬نڪٰ ملئڪ‪ ،‬نڪٰ روح‪ ،‬پر َريسٰ انھن ٻنھٰ جو اقرار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪9‬پوِ ھڪڙو وڏو گوڙ ٿيو ۽ شريعت جا عالم جيڪٰ َريسين جا ھئا‪ ،‬اءٿٰ بيٺا ۽ چوڻ لڳا تہ ”اسان کٰ ھن ماڻھو ءِ ۾ ڪابہ بڇڙائٰ نظر‬ ‫ء‬ ‫نٿٰ اچٰ‪ ،‬پر جيڪڏھن ڪنھن روح يا ملئڪ ھن سان ڳالھايو آھٰ تہ اچو تہ ان سان وڙھو ‪.‬خدا‪.‬‬ ‫‪10‬جڏھن وڏو جھيڙو ٿٰ پيو‪ ،‬تڏھن ڪپتان‪ ،‬انھٰ ءِ خوف کان ڊڄٰ تہ متان پولس انھن جا ٽڪرا ٽڪرا ٿٰ نہ وڃٰ‪ ،‬تنھنڪري سپاھين کٰ‬ ‫حڪم ڏنائين تہ ھيٺ لھٰ وڃو ۽ کيس زوري ءِ انھن مان ڪڍي قلعٰ ۾ وٺٰ اچو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو تو جيئن يروشلم ۾ منھنجٰ شاھدي ڏنٰ آھٰ‪ ،‬تيئن روم ۾‬ ‫‪11‬جڏھن رات خداوند سندس ڀرسان بيٺو ۽ چيو تہ ”خوش رھ‪ ،‬پال‪،‬‬ ‫ء‬ ‫بہ تو کٰ شاھدي ڏيڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن ڏينھن ٿيو تڏھن ڪٰ يھودي گڏ ٿيا ۽ پاڻ کٰ لعنت ملمت ڪري چوڻ لڳا تہ ”جيستائين پولس کٰ نہ ماريندا‪ ،‬تيستائين نہ کائيندا‬ ‫۽ نہ پيئندا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ اھٰ چاليھن کان وڌيڪ ھئا جن اھا سازش ڪئٰ ھئٰ‪.‬‬ ‫‪14‬پوِ اھٰ سردار ڪاھنن ۽ بزرگن وٽ آيا ۽ چيائونس تہ ”اسان پاڻ تٰ وڏي لعنت ڪئٰ آھٰ تہ جيستائين پولس کٰ نہ ماريون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫تيستائين ڪجھہ بہ نہ کائيندا‪.‬‬ ‫‪15‬تنھنڪري ھاڻٰ توھان ڪائونسل سان گڏ چيف ڪپتان کٰ اشارو ڪيو ته ھو کيس سڀاڻٰ اوھان وٽ آڻيندو‪ ،‬ڄڻڪ توھان کانئس‬ ‫لِ تيار آھيون‪.‬‬ ‫وڌيڪ چڱٰ ءِ طرح پڇا ڳااا ڪندا‪ ،‬۽ اسين‪ ،‬يا جڏھن ھو ويجھو ايندو‪ ،‬ته کيس مارڻ ء‬ ‫‪16‬جڏھن پولس جٰ ڀيڻ جٰ پٽ ٻڌو تہ ھنن جا انتظار ۾ بيٺا آھن‪ ،‬تڏھن قلعٰ ۾ گھڙي پولس کٰ ٻڌايو‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫⁠جو ھن کٰ ڪجھہ ٻڌائڻو‬

‫االِ‬ ‫‪17‬پوِ پولس صوبيدارن مان ھڪڙي کٰ پاڻ وٽ سڏي چيو تہ ”ھن جوان کٰ ڪپتان وٽ وٺٰ اچو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫آھٰ‪.‬‬ ‫‪18‬پوِ ھو انھٰ ءِ کٰ وٺٰ سردار ڪپتان وٽ وٺٰ آيو ۽ چيائينس تہ ”قيدي ءِ پولس مون کٰ پاڻ وٽ گھرايو ۽ عرِ ڪيو تہ ھن نوجوان‬ ‫ء‬ ‫کٰ تو وٽ وٺٰ اچان‪ ،‬جنھن کٰ توسان ڪجھ چوڻو آھٰ‪.‬‬ ‫‪19‬پوِ ڪپتان ھن کٰ ھٿ کان وٺٰ اڪيلئٰ ءِ ۾ ھڪ طرف وٺٰ ويو ۽ کانئس پڇيائين تہ ”تون مون کٰ اا ٻڌائڻ گھرين؟‬ ‫ء‬ ‫ِ‪.‬‬ ‫‪َ20‬ءَءا ءل ‪:‬يء َو ءديي ءھا ءمنء َال ءمؤَ ءمنءينء ِءننهء لءهء َالَء َو ءل َال ءم َس ءل ءمينء ‪ ،‬ءجعء ءل ءم َن ءَ َنتء َءٰ اأ ء َر ء‬ ‫االِ ⁠جو ھن جٰ انتظار ۾ انھن مان چاليھن کان وڌيڪ ماڻھو بيٺا آھن‪ ،‬جن پاڻ کٰ قسم کنيو آھٰ‬ ‫‪21‬پر تون انھن جٰ حوالٰ نه ڪر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫تہ جيستائين کيس ماريندا‪ ،‬تيستائين نڪٰ کائيندا ۽ پيئندا‪ ،‬۽ ھاڻٰ اھٰ تيار آھن ‪.‬توکان واعدو ڳولٰ رھيو آھيان‪.‬‬ ‫ٻڌاِ تہ ھٰ ڳالھيون تو مون کٰ ٻڌايون آھن‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ ڪپتان انھٰ ءِ جوان کٰ وڃڻ ڏنو ۽ کيس تاڪيد ڪيائين تہ ”ڏس‪ ،‬ڪنھن کٰ بہ نہ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ ٻه ⁠سؤ سپاھٰ تيار ڪر‪ ،‬۽ ڏھہ گھوڙسوار ۽ ٻه ⁠سؤ ڀاڻ‬ ‫‪23‬تنھن تٰ ھن ٻن صوبيدارن کٰ سڏي چيو تہ ”قيصريہ ڏانھن وڃڻ ء‬ ‫رات جٰ ٽئين ڪلڪ تٰ‪.‬‬ ‫‪24‬۽ انھن کٰ جانور ڏيو‪ ،‬تہ جيئن اھٰ پولس کٰ سوار ڪن ۽ کيس بچائٰ گورنر َيليڪس وٽ آڻين‪.‬‬ ‫‪25‬پوِ ھن ھن طرح خط لکيو‪:‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬ڪلڊيئس ليسياس بھترين گورنر َيلڪس ڏانھن سلم ٿو موڪلٰ‪.‬‬ ‫‪27‬اھو ماڻھو يھودين مان ورتو ويو ھو‪ ،‬۽ انھن کٰ مارڻ گھرجٰ‪ ،‬پوِ مون ھڪڙي لشڪر سان آيو‪ ،‬۽ ھن کٰ بچايوسون‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ‬ ‫اھو سمجھيو ويو ھو ته ھو رومٰ آھٰ‪.‬‬ ‫‪28‬۽ جڏھن مون کٰ خبر پوندي ته ھنن مٿس الزام ھڻڻ جو سبب اا آھٰ‪ ،‬تڏھن آ ءِ کيس پنھنجٰ ڪائونسل ۾ وٺٰ آيس‪.‬‬ ‫‪29‬جنھن کٰ مون ڏٺو تہ انھن جٰ شريعت جٰ سوالن جو الزام آھٰ‪ ،‬پر مٿس ڪابہ سزا ڪانھٰ جيڪا موت يا قيد جٰ لئق آھٰ‪.‬‬ ‫‪30‬جڏھن مون کٰ ٻڌايو ويو تہ ڪيئن يھودي ماڻھو ءِ جو انتظار ڪري رھيا آھن‪ ،‬تڏھن مون َوري طور تٰ تو ڏانھن موڪليو ۽ سندس‬ ‫ٻڌاِ ‪.‬الوداعٰ‪.‬‬ ‫الزام ھڻندڙن کٰ بہ حڪم ڏنائين تہ جيڪٰ ڪجھہ مٿس آھن سو توکان اڳ ء‬ ‫‪31‬پوِ سپاھٰ‪ ،‬جيئن کين حڪم ڏنو ويو ھو‪ ،‬سو پولس کٰ رات جو انٽيپطرس ڏانھن وٺٰ آيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ اڏي ويا ۽ قلعٰ ڏانھن موٽٰ آيا‪.‬‬ ‫‪32‬اھٰ سڀاڻٰ تٰ گھوڙي سوارن کٰ ھن سان گڏ وڃڻ ء‬ ‫‪33‬جڏھن اھٰ قيصريہ ۾ آيا ۽ گورنر کٰ خط پھچايا‪ ،‬تڏھن پولس کٰ بہ سندس اڳيان پيش ڪيائون‪.‬‬ ‫‪34‬جڏھن گورنر اھو خط پڙھيو‪ ،‬تڏھن پڇيائين تہ ھو ڪھڙي صوبٰ جو آھين؟ ۽ جڏھن سمجھيائين تہ ھو ڪليسيا جو آھٰ‪.‬‬ ‫‪35‬مان توھان کٰ ٻڌايان ٿو‪ ،‬ھن چيو‪ ،‬جڏھن توھان تٰ الزام لڳائڻ وارا پڻ ايندا ‪.‬۽ حڪم ڏنو ته کيس ھيروديس جٰ عدالت جٰ ھال ۾‬ ‫رکيو وڃٰ‪.‬‬ ‫باب ‪24‬‬ ‫پوِ حنانيہ وڏو سردار ڪاھن بزرگن ۽ طرطلس نالٰ ھڪڙي مَرر سان گڏ آيو‪ ،‬جنھن گورنر کٰ پولس جٰ خلف‬ ‫‪1‬پنجن ڏينھن کان ء‬ ‫خبر ڏنٰ‪.‬‬ ‫‪2‬جڏھن ھن کٰ گھرايو ويو‪ ،‬تڏھن ترٽولس مٿس الزام ھڻڻ لڳو تہ ”توھان جٰ ڪري اسان کٰ ڏاڍي خاموشٰ ملٰ ٿٰ‪ ،‬۽ تنھنجٰ مدد سان‬ ‫لِ تمام سٺا ڪم ڪيا آھن‪.‬‬ ‫ھن قوم ء‬ ‫‪3‬اسين ان کٰ ھميشه قبول ڪريون ٿا‪ ،‬۽ ھر ھنڌ‪ ،‬سڀ کان وڌيڪ معزز َيلڪس‪ ،‬پوري شڪرگذاري ءِ سان‪.‬‬ ‫لِ وڌيڪ ڏکيائٰ نه ٿئٰ‪ ،‬مان تو کٰ دعا ٿو ڏيان ته تون اسان کٰ پنھنجٰ رحمدلٰ ءِ بابت ڪجھ‬ ‫‪4‬ان جٰ باوجود‪ ،‬مون کٰ توھان ء‬ ‫ٻڌاِ‪.‬‬ ‫ڳالھيون ء‬ ‫‪5‬االِ ⁠جو اسان ھن ماڻھو ءِ کٰ سڄٰ ءِ دنيا جٰ سڀنٰ يھودين جٰ وچ ۾ وبائٰ مرِ ۽ َتنہ پيدا ڪندڙ ۽ ناصري َرقٰ جو ھڪڙو‬ ‫ء‬ ‫اڳواڻ مليو آھٰ‪.‬‬ ‫لِ پڻ ويو ھو‪ ،‬جنھن کٰ اسان پڪڙي ورتو ھو ۽ اسان جٰ شريعت موجب انصاف ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪6‬جيڪو ھيڪل جٰ بٰ ⁠حرمتٰ ڪرڻ ء‬ ‫‪7‬پر ڪپتان ليسياس اسان تٰ اچٰ بيٺو ۽ وڏي تشدد ڪري کيس اسان جٰ ھٿن مان کسٰ ويو‪.‬‬ ‫‪8‬پنھنجن الزامن کٰ تو وٽ اچڻ جو حڪم ڏئٰ رھيو آھٰ ‪:‬ڪنھن کٰ جاچڻ سان انھن سڀنٰ شين جٰ ڄاڻ حاصل ڪري سگھون ٿا‪ ،‬جن‬ ‫بابت اسين مٿس الزام ھڻندا آھيون‪.‬‬ ‫‪9‬تنھن تٰ يھودين بہ اقرار ڪيو ۽ چيو تہ اھٰ ڳالھيون ائين ئٰ آھن‪.‬‬ ‫لِ اشارو ڪيو‪ ،‬تنھن جواب ڏنو تہ ”جيئن ته مون کٰ خبر آھٰ ته تون ڪيترن سالن‬ ‫پوِ گورنر کيس ڳالھائڻ ء‬ ‫‪10‬پوِ پولس‪ ،‬جنھن کان ء‬ ‫ء‬ ‫لِ وڌيڪ خوشٰ ءِ سان جواب ٿو ڏيان‪.‬‬ ‫پنھنجٰ‬ ‫ِ‬ ‫آ‬ ‫تنھنڪري‬ ‫آھين‪،‬‬ ‫جج‬ ‫جو‬ ‫قوم‬ ‫ھن‬ ‫کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ يروشلم وڃڻ ۾ اڃا ٻارھن ڏينھن ٿيا آھن‪.‬‬ ‫لِ تہ تون سمجھين تہ مون کٰ عبادت ڪرڻ ء‬ ‫‪11‬انھٰ ءِ ء‬ ‫‪12‬۽ انھن مون کٰ نہ ھيڪل ۾ ڪنھن ماڻھو ءِ سان تڪرار ڪندي ڏٺو‪ ،‬نڪٰ ماڻھن کٰ اٿاريندي‪ ،‬نڪٰ عبادت ⁠خانن ۾ ۽ نڪٰ شھر‬ ‫۾‪.‬‬ ‫‪13‬نڪٰ اھٰ اھٰ ڳالھيون ثابت ڪري سگھندا آھن جن بابت ھاڻٰ اھٰ مون تٰ الزام لڳائٰ رھيا آھن‪.‬‬ ‫پوِ جنھن کٰ ھو بدعت سڏين ٿا‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ پنھنجٰ ابن ڏاڏن جٰ خدا‬ ‫‪14‬پر آ ءِ تنھنجٰ آڏو اھو اقرار ٿو ڪريان تہ انھٰ ءِ رستٰ کان ء‬ ‫جٰ عبادت ڪريان‪ ،‬انھن سڀنٰ ڳالھين تٰ ايمان آڻيندي جيڪٰ شريعت ۽ نبين ۾ لکيل آھن‪.‬‬ ‫‪15‬۽ خدا ڏانھن اءميد رکو‪ ،‬جنھن جٰ اءھٰ پاڻ اجازت ڏين ٿا‪ ،‬تہ مئلن جو وري جيئرو ٿٰ اٿندو‪ ،‬سچار ۽ بٰ ⁠انصاف‪.‬‬ ‫لِ تہ ھميشہ پنھنجٰ ضمير کٰ خدا ۽ ماڻھن جٰ آڏو ڏوھ کان پاڪ ڪريان‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ھتٰ آ ءِ پاڻ کٰ مشق ڪريان ٿو‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫لِ خيرات ۽ نذرانو آڻڻ آيو آھيان‪.‬‬ ‫پوِ آ ءِ پنھنجٰ قوم ء‬ ‫‪17‬ھاڻٰ گھڻن سالن کان ء‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪18‬جڏھن ايشيا مان ڪن يھودين مون کٰ ھيڪل ۾ پاڪ صاف ڪيو‪ ،‬نڪٰ ميڙ سان ۽ نڪٰ گوڙ سان‪.‬‬ ‫‪19‬جن کٰ ھتٰ توکان اڳٰ ھجٰ ھا ۽ اعتراِ ڪرڻ گھرجٰ ھا‪ ،‬جيڪڏھن انھن کٰ منھنجٰ خلف ڪرڻ گھرجٰ ھا‪.‬‬ ‫‪20‬جيڪڏھن آ ءِ ڪائونسل جٰ اڳيان بيٺو ھوس‪ ،‬تڏھن انھن مون ۾ ڪا بڇڙائٰ ڏٺٰ آھٰ‪ ،‬يا اھٰ ھتٰ بہ چون‪.‬‬ ‫لِ مون کٰ اڄ اوھان‬ ‫‪21‬سواِ انھٰ ءِ ھڪڙي آواز جٰ‪ ،‬جو مون انھن جٰ وچ ۾ بيھٰ رڙ ڪئٰ ھئٰ‪” ،‬مئل جٰ جيئري ٿيڻ کٰ اھڻ ء‬ ‫ء‬ ‫جٰ طرَان سڏيو ويو آھٰ‪.‬‬ ‫‪22‬جڏھن َيلڪس اھٰ ڳالھيون ٻڌيون‪ ،‬جن کٰ انھٰ ءِ ڳالھہ جٰ وڌيڪ پوري ڄاڻ ھئٰ‪ ،‬تڏھن ھن انھن کٰ ٽاري اڏيو ۽ چيو تہ ”جڏھن‬ ‫لوسياس سردار ڪپتان لھندو‪ ،‬تڏھن آ ءِ تنھنجٰ ڳالھہ جٰ پڄاڻٰ ڪندس‪.‬‬ ‫‪23‬پوِ ھن صوبيدار کٰ حڪم ڏنو تہ پولس کٰ پاڻ وٽ رکٰ ۽ کيس آزاد ڪري ۽ پنھنجٰ ڪنھن به واقفڪار کٰ خدمت ڪرڻ يا وٽس‬ ‫ء‬ ‫اچڻ کان منَ ڪري‪.‬‬ ‫پوِ جڏھن َيلڪس پنھنجٰ زال ڊرسيل سان گڏ آيو‪ ،‬جيڪا يھودي ھئٰ‪ ،‬تڏھن پولس کٰ گھرائٰ کيس مسيح تٰ ايمان‬ ‫‪24‬ڪن ڏينھن کان ء‬ ‫بابت ٻڌايائين‪.‬‬ ‫‪25‬جڏھن ھو سچائٰ ءِ‪ ،‬حوصلٰ ۽ َيصلٰ جٰ باري ۾ سوچٰ رھيو ھو‪ ،‬تڏھن َيلڪس ڏڪندي وراڻيو تہ ”ھن دَعٰ ھليو وڃ ‪.‬جڏھن مون‬ ‫وٽ مناسب موسم آھٰ‪ ،‬مان توھان کٰ سڏيندس‪.‬‬ ‫‪26‬ھن کٰ اھا به اميد ھئٰ تہ پئسو کيس پولس جٰ طرَان ڏنو وڃٰ‪ ،‬تہ جيئن ھو کيس اڏائٰ‪ ،‬تنھنڪري ھو کيس اڪثر گھرائٰ‬ ‫موڪليندو ھو ۽ ساڻس ڳالھائيندو ھو‪.‬‬ ‫لِ پولس کٰ قيد ڪري اڏيائين‪.‬‬ ‫پوِ پورڪيس َيستس َيلڪس جٰ ڪمري ۾ آيو ۽ َيلڪس يھودين کٰ خوش ڪرڻ ء‬ ‫‪27‬پر ٻن سالن کان ء‬ ‫باب ‪25‬‬ ‫پوِ ھو قيصريہ کان يروشلم ڏانھن چڙھٰ ويو‪.‬‬ ‫‪1‬جڏھن َيستس صوبٰ ۾ آيو‪ ،‬تڏھن ٽن ڏينھن کان ء‬ ‫‪2‬پوِ وڏي سردار ڪاھن ۽ يھودين جٰ سردار کيس پولس جٰ خلف خبر ڏنٰ ۽ منٿ ڪئٰ تہ‬ ‫ء‬ ‫لِ يروشلم ڏانھن موڪلئٰ‪ ،‬رستٰ ۾ انتظار ڪري‪.‬‬ ‫‪3‬۽ مٿس احسان گھريو تہ کيس مارڻ ء‬ ‫‪4‬پر َيستس وراڻيو تہ ”پولس کٰ قيصريہ ۾ رکيو وڃٰ ۽ ھو پاڻ اءتان ئٰ ھليو وڃٰ‪.‬‬ ‫‪5‬تنھنڪري ھنن کٰ چيو تہ اوھان مان جيڪو ٿٰ سگھٰ ٿو سو مون سان گڏ ھليو ۽ جيڪڏھن ھن ماڻھو ءِ ۾ ڪا بڇڙائٰ آھٰ تہ الزام‬ ‫ھڻٰ‪.‬‬ ‫‪6‬جڏھن ھو انھن ۾ ڏھن ڏينھن کان وڌيڪ رھيو‪ ،‬تڏھن ھو قيصريہ ڏانھن ھليو ويو ‪.‬۽ ٻئٰ ڏينھن عدالت جٰ ڪرسٰ ءِ تٰ ويھٰ پولس کٰ‬ ‫حڪم ڏنائين تہ کيس وٺٰ اچو‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن ھو آيو‪ ،‬تڏھن يھودي جيڪٰ يروشلم مان آيا ھئا‪ ،‬سٰ چوڌاري بيٺا ۽ پولس جٰ خلف ڪيتريون ئٰ ڏکوئيندڙ شڪايتون ڪيائون‪،‬‬ ‫جيڪٰ ثابت ڪري نہ سگھيا‪.‬‬ ‫‪8‬جڏھن ھن پاڻ کٰ جواب ڏنو تہ ”مون نہ يھودين جٰ شريعت جٰ خلف‪ ،‬نڪٰ ھيڪل جٰ خلف ۽ نڪٰ قيصر جٰ خلف‪ ،‬مون‬ ‫ڪڏھن بہ ڪوبہ ٺڳٰ نہ ڪئٰ آھٰ‪.‬‬ ‫لِ تيار ٿٰ پولس کٰ چيو تہ ”اا تون يروشلم ڏانھن ھلندين ۽ اتٰ منھنجٰ اڳيان انھن ڳالھين جو‬ ‫‪9‬پر َيستس يھودين کٰ خوش ڪرڻ ء‬ ‫َيصلو ٿيندو؟‬ ‫‪10‬پوِ پولس وراڻيو تہ ”آ ءِ قيصر جٰ ڪورٽ ۾ بيٺو آھيان‪ ،‬جتٰ منھنجٰ سزا ٿيڻ گھرجٰ‪ ،‬مون يھودين سان ڪوبہ ڏوھہ نہ ڪيو آھٰ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيئن تون چڱٰ ءِ طرح ڄاڻين ٿو‪.‬‬ ‫‪11‬االِ ⁠جو جيڪڏھن آ ءِ ڏوھاري ھجان يا موت جٰ لئق ڪو ڪم ڪيو اٿم‪ ،‬تہ آ ءِ مرڻ کان انڪار ڪريان ٿو‪ ،‬پر جيڪڏھن انھن‬ ‫ء‬ ‫شين مان ڪابہ اھڙي نہ ھجٰ‪ ،‬جن جا اھٰ مون تٰ الزام ھجن‪ ،‬تہ ڪوبہ ماڻھو مون کٰ انھن جٰ حوالٰ ڪري نہ سگھندو ‪.‬مان قيصر‬ ‫کٰ اپيل ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫‪12‬تڏھن َيستس ڪائونسل سان ڳالھائيندي جواب ڏنو تہ ”اا تو قيصر ڏانھن اپيل ڪئٰ آھٰ؟ تون قيصر ڏانھن وڃ‪.‬‬ ‫پوِ اگرپا بادشاھہ ۽ برنيڪٰ قيصريہ ڏانھن َيستس کٰ سلم ڪرڻ آيا‪.‬‬ ‫‪13‬ڪجھ ڏينھن کان ء‬ ‫‪14‬جڏھن ھو اتٰ رھيا تہ گھڻا ڏينھن ٿيا تہ َيستس بادشاھہ کٰ پولس جو دليل ٻڌائيندي چيو تہ ”َيلڪس ھڪ ماڻھو ءِ کٰ قيد ۾ اڏيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪15‬جڏھن آ ءِ يروشلم ۾ ھوس‪ ،‬تڏھن سردار ڪاھنن ۽ يھودين جٰ بزرگن مون کٰ خبر ڏنٰ تہ ھن جٰ خلف َيصلو ٿئٰ‪.‬‬ ‫‪16‬جنھن تٰ مون جواب ڏنو تہ ”رومٰ ءِ جو اھو طريَو ڪونھٰ جو ڪنھن ماڻھو ءِ کٰ موت جٰ سزا ڏئٰ‪ ،‬انھٰ ءِ کان اڳ جنھن تٰ الزام‬ ‫ھجٰ‪ ،‬تن کٰ منھن ڏيڻ وارا سامھون ھجن‪ ،‬۽ وٽس اھو جواز آھٰ تہ ھو مٿس ڪيل ڏوھہ بابت پاڻ کٰ جواب ڏئٰ‪.‬‬ ‫‪17‬تنھنڪري جڏھن اھٰ ھتٰ پھتا‪ ،‬تڏھن بنا ڪنھن دير جٰ سڀاڻٰ آ ءِ عدالت جٰ ڪرسٰ ءِ تٰ ويھٰ رھيس ۽ انھٰ ءِ ماڻھو ءِ کٰ اڳيان آڻڻ‬ ‫جو حڪم ڏنائين‪.‬‬ ‫‪18‬جڏھن الزام ھڻڻ وارا اٿٰ بيٺا‪ ،‬تڏھن انھن ڪوبہ الزام نہ ھاريو‪ ،‬جيئن مون سمجھيو ھو‪.‬‬ ‫عيسٰ بابت‪ ،‬جيڪو مري چڪو ھو‪ ،‬جنھن کٰ پولس جيئرو ٿيڻ‬ ‫‪19‬پر انھن مٿس ڪجھہ سوال اٿاريا‪ ،‬جن بابت پنھنجن توھمٰ ۽ ھڪڙي‬ ‫ي‬ ‫جٰ تصديق ڪئٰ ھئٰ‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ااڪاڻ ⁠تہ مون کٰ انھن سوالن جٰ باري ۾ شڪ ھو‪ ،‬مون کانئس پڇيو ته اا ھو يروشلم ڏانھن ويندو ۽ اتٰ انھن معاملن جو‬ ‫َيصلو ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫لِ محفوظ ڪيو وڃٰ‪ ،‬تڏھن مون حڪم ڏنو تہ کيس رکيو وڃٰ جيستائين آ ءِ کيس‬ ‫‪21‬پر جڏھن پولس اپيل ڪئٰ تہ آگسٽس جٰ ٻڌڻ ء‬ ‫قيصر وٽ نہ موڪليان‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ اگرپا َيستس کٰ چيو تہ ”آ ءِ بہ انھٰ ءِ ماڻھو ءِ کٰ پاڻ ٻڌندس ‪.‬سڀاڻٰ‪ ،‬ھن چيو ته‪ ،‬تون ھن کٰ ٻڌندين‪.‬‬ ‫ء‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫جاِ تٰ پھتا‪ ،‬جن کٰ سردارن ۽ شھر جٰ وڏن ماڻھن سان گڏ َيستس‬ ‫‪23‬ٻئٰ ڏينھن تٰ جڏھن آگريپا ۽ برنيس وڏي شان سان پھتا ۽ انھٰ ءِ ء‬ ‫جٰ حڪم تٰ پولس ٻاھر آندو ويو‪.‬‬ ‫‪َ24‬يستس چيو تہ ”بادشاہ اگرپا ۽ سڀ ماڻھو جيڪٰ ھتٰ ھتٰ اسان سان گڏ آھن‪ ،‬اوھين ھن ماڻھو ءِ کٰ ڏسو‪ ،‬جنھن جٰ باري ۾ يھودين‬ ‫جٰ مڙنٰ ميڙ مون سان يروشلم توڙي ھتٰ بہ يروشلم ۽ ھتٰ رڙ ڪئٰ آھٰ‪ ،‬۽ اھو روئٰ رھيو آھٰ تہ ھن کٰ ائين نہ ڪرڻ گھرجٰ ‪.‬‬ ‫وڌيڪ رھو‪.‬‬ ‫‪25‬پر جڏھن ڏٺم تہ ھن موت جٰ لئق ڪوبہ ڪم نہ ڪيو آھٰ ۽ ھن پاڻ آگسٽس کٰ اپيل ڪئٰ آھٰ‪ ،‬تڏھن مون کيس موڪلڻ جو ارادو‬ ‫ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫لِ ڪا خاص ڳالھ ڪونھٰ ‪.‬تنھنڪري مون ھن کٰ توھان جٰ اڳيان پيش ڪيو آھٰ‪،‬‬ ‫‪26‬جنھن بابت مون کٰ پنھنجٰ پالڻھار ڏانھن لکڻ ء‬ ‫۽ خاص ڪري توھان جٰ اڳيان‪ ،‬اي راجا اگريپا‪ ،‬ته‪ ،‬امتحان کان پوِ‪ ،‬مون کٰ ڪجھھ لکڻ لِ‪.‬‬ ‫لِ غير معَول ٿو لڳٰ تہ ڪنھن قيدي ءِ کٰ موڪلڻ‪ ،‬۽ انھٰ ءِ جٰ خلف ڪيل ڏوھن جٰ نشاندھٰ ڪرڻ سان‬ ‫‪27‬االِ ⁠جو اھو مون ء‬ ‫ء‬ ‫گڏ‪.‬‬ ‫باب ‪26‬‬ ‫لِ جواب ڏنو‪:‬‬ ‫‪.‬پوِ پولس ھٿ ڊگھو ڪري پاڻ ء‬ ‫لِ ڳالھائٰ ء‬ ‫‪1‬تڏھن اگرپا پولس کٰ چيو تہ ”توکٰ اجازت آھٰ تہ تون پنھنجٰ ء‬ ‫االِ ⁠جو آ ءِ اڄ ڏينھن توکان اڳ انھن سڀنٰ ڳالھين جو جواب ڏيندس‪ ،‬جن جا‬ ‫‪2‬آ ءِ پنھنجو پاڻ کٰ خوش ٿو سمجھان‪ ،‬ايگريپا بادشاھہ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫مون تٰ يھودين تٰ الزام آھن‪.‬‬ ‫‪3‬خاص ڪري انھٰ ءِ ڪري جو آ ءِ تو کٰ ڄاڻان ٿو تہ تون يھودين جٰ سڀنٰ رسمن ۽ سوالن ۾ ماھر آھين‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ تو کٰ منٿ ٿو‬ ‫ڪريان تہ صبر سان منھنجٰ ڳالھہ ٻڌ‪.‬‬ ‫‪4‬منھنجٰ زندگٰ ءِ جو انداز منھنجٰ جوانٰ ءِ کان‪ ،‬جيڪو يروشلم ۾ منھنجٰ قوم ۾ ھو‪ ،‬سو سڀيئٰ يھودي ڄاڻندا آھن‪.‬‬ ‫پوِ ھڪڙو‬ ‫‪5‬جيڪٰ مون کٰ شروعات کان سڃاڻندا ھئا‪ ،‬جيڪڏھن اھٰ شاھدي ڏين تہ آ ءِ پنھنجٰ مذھب جٰ سڀ کان سخت َرقٰ کان ء‬ ‫َريسٰ رھيس‪.‬‬ ‫لِ جيڪو خدا اسان جٰ ابن ڏاڏن سان ڪيو ھو‪.‬‬ ‫جٰ‬ ‫اميد‬ ‫جٰ‬ ‫اميد‬ ‫ِ‬ ‫انھٰ‬ ‫وڃٰ‬ ‫پيو‬ ‫ڪيو‬ ‫انصاف‬ ‫۽‬ ‫آھيان‬ ‫بيٺو‬ ‫‪6‬۽ ھاڻٰ آ ءِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ اسان جا ٻارھن قبيل‪ ،‬ڏينھن رات خدا جٰ خدمت ڪندا رھيا‪ ،‬تنھن جٰ اچڻ جٰ اميد آھٰ ‪.‬جنھن جٰ اميد جٰ‬ ‫‪7‬جنھن واعدو ڪرڻ ء‬ ‫خاطر‪ ،‬بادشاھه اگرپا‪ ،‬مون تٰ يھودين جو الزام آھٰ‪.‬‬ ‫‪8‬اوھان جٰ نظر ۾ اھا ڳالھہ ناقابل اعتبار او آھٰ تہ خدا مئلن کٰ جياريو؟‬ ‫عيسٰ ناصري ءِ جٰ نالٰ جٰ خلف آھن‪.‬‬ ‫جيڪٰ‬ ‫گھرجٰ‬ ‫ڪرڻ‬ ‫‪9‬مون پنھنجٰ دل ۾ اھو خيال ڪيو تہ مون کٰ ڪيتريون ئٰ ڳالھيون‬ ‫ي‬ ‫‪10‬اھو ڪم مون يروشلم ۾ پڻ ڪيو ‪:‬۽ سردار ڪاھنن کان اختيار حاصل ڪري مون ڪيترن ئٰ ايمان وارن کٰ جيل ۾ بند ڪيو ‪.‬۽‬ ‫جڏھن انھن کٰ ماريو ويو‪ ،‬مون انھن جٰ خلف آواز ڏنو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ مون انھن کٰ ھر ھڪڙي عبادت ⁠خانٰ ۾ سزا ڏنٰ ۽ انھن کٰ ڪفر بڪ ڪرڻ تٰ مجبور ڪيو ‪.‬۽ انھن جٰ خلف تمام گھڻو‬ ‫چريو ٿٰ‪ ،‬مون انھن کٰ ايذايو‪ ،‬جيتوڻيڪ عجيب شھرن تائين‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن آ ءِ سردار ڪاھنن جٰ اختياري ءِ سان دمشق ڏانھن ويس‪.‬‬ ‫‪13‬منجھند جو‪ ،‬اي بادشاھہ‪ ،‬مون رستٰ ۾ آسمان مان ھڪڙو روشنٰ ڏٺو‪ ،‬جيڪو سج جٰ روشنٰ کان مٿٰ آھٰ‪ ،‬منھنجٰ چوڌاري‬ ‫چمڪٰ رھيو آھٰ ۽ انھن جٰ چوڌاري چمڪيو جيڪٰ مون سان گڏ سفر ڪري رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪14‬جڏھن اسين سڀيئٰ زمين تٰ ڪري پيا ھئاسين‪ ،‬تڏھن مون ھڪڙو آواز ٻڌو جيڪو مون سان ڳالھائٰ رھيو ھو ۽ اھو عبرانٰ زبان ۾‬ ‫لِ مشڪل آھٰ ته انھن کٰ مارڻ‪.‬‬ ‫چوندو ھو تہ ”ساؤل‪ ،‬شائول‪ ،‬تون مون کٰ او ٿو ستاين؟ اھو توھان ء‬ ‫عيسٰ آھيان‪ ،‬جنھن کٰ تون ستاين ٿو‪.‬‬ ‫‪15‬مون چيو تہ ”تون ڪير آھين اي خداوند؟ ۽ چيائين تہ ”آ ءِ‬ ‫ي‬ ‫لِ تہ تو کٰ وزير ۽ شاھد‬ ‫‪16‬پر اءٿ‪ ،‬۽ پنھنجٰ پيرن تٰ بيھٰ رھ‪،‬‬ ‫لِ ظاھر ڪيو آھٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫االِ ⁠جو مون تو کٰ انھٰ ءِ مَصد ء‬ ‫ء‬ ‫بڻائيان انھن ٻنھٰ شين جو جيڪٰ تو ڏٺيون آھن‪ ،‬۽ انھن شين جو جن ۾ آ ءِ تو کٰ ظاھر ڪندس‪.‬‬ ‫‪17‬تو کٰ ماڻھن ۽ غير قومن کان اوٽڪارو ڏيان‪ ،‬جن ڏانھن ھاڻٰ تو کٰ موڪليان ٿو‪.‬‬ ‫لِ تہ اھٰ گناھن‬ ‫‪18‬انھن جون اکيون کوليون ۽ انھن کٰ اونداھين مان روشنٰ ءِ ڏانھن ۽ شيطان جٰ قدرت کان خدا ڏانھن موٽائٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫جٰ بخشش حاصل ڪن ۽ انھن مان ميراث حاصل ڪن‪ ،‬جيڪٰ مون تٰ ايمان جٰ وسيلٰ پاڪ ڪيا ويا آھن‪.‬‬ ‫‪19‬تڏھن‪ ،‬اي راجا اگريپا‪ ،‬مون آسمانٰ رويا جٰ ناَرمانٰ نه ڪئٰ‪.‬‬ ‫پوِ غير قومن کٰ ڏيکاريو تہ اھٰ توبھہ ڪن ۽ خدا ڏانھن ڦرن ۽‬ ‫‪20‬پر انھن پھريائين دمشق‪ ،‬يروشلم ۽ يھوديہ جٰ سڀنٰ ساحلن تٰ ۽ ء‬ ‫اھٰ ڪم ڪن جيڪٰ توبھہ جا آھن‪.‬‬ ‫لِ ويا‪.‬‬ ‫‪21‬انھن سببن ڪري يھودين مون کٰ ھيڪل ۾ پڪڙيو ۽ مارڻ ء‬ ‫‪22‬تنھنڪري خدا جٰ مدد حاصل ڪرڻ کان پوِ‪ ،‬مون اڄ ڏينھن تائين جاري رکٰ ٿو‪ ،‬ٻنھٰ ننڍن ۽ وڏن کٰ شاھدي ڏنٰ آھٰ‪ ،‬۽ ٻيو‬ ‫موسٰ چيو ھو‪.‬‬ ‫ڪجھہ ڪجھھ چوڻ کان سواِ ٻيو ڪو به نه چوندا آھن جيڪٰ نبين ۽‬ ‫ي‬ ‫لِ تہ مسيح ڏک سھٰ‪ ،‬۽ اھو پھريون آھٰ جيڪو مئلن مان جيئرو ٿيڻو آھٰ‪ ،‬۽ ماڻھن ۽ غير قومن کٰ روشنٰ ڏيکاري‪.‬‬ ‫‪23‬انھٰ ءِ ء‬ ‫لِ ڳالھائٰ رھيو ھو تہ َيستس وڏي آواز سان چيو تہ ”پولس‪ ،‬تون پاڻ وٽ آھين ‪.‬گھڻٰ سکيا توکٰ چريو بڻائٰ ٿٰ‪.‬‬ ‫‪24‬جڏھن ھو پنھنجٰ ء‬ ‫ٻڌاِ‪.‬‬ ‫‪25‬پر ھن چيو تہ ”آ ءِ چريو نہ آھيان !پر سچائٰ ۽ سنجيدگٰ ءِ جا لفظ ء‬ ‫االِ ⁠جو مون کٰ يَين آھٰ تہ‬ ‫‪26‬االِ ⁠جو بادشاھہ کٰ انھن ڳالھين جٰ خبر آھٰ‪ ،‬جنھن جٰ اڳيان آ ءِ بہ آزادي ءِ سان ڳالھايان ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫انھن مان ڪابہ ڳالھہ کانئس ڳجھٰ نہ آھٰ ‪.‬ااڪاڻ ته اھو ڪم ڪنھن ڪنڊ ۾ نه ڪيو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪27‬اي اگرپا بادشاھه‪ ،‬اا تون نبين کٰ مڃين ٿو؟ مون کٰ خبر آھٰ ته تون مڃين ٿو‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫لِ راضٰ ڪرين ٿو‪.‬‬ ‫‪28‬پوِ اگرپا پولس کٰ چيو تہ ”تون لڳ ڀڳ مون کٰ مسيحٰ ٿيڻ ء‬ ‫ء‬ ‫سواِ‪ ،‬رڳو تون ئٰ نہ پر جيڪٰ اڄ مون کٰ ٻڌن ٿا‪ ،‬تن جٰ لڳ ڀڳ ۽‬ ‫‪29‬پولس چيو تہ ”آ ءِ خدا کان گھران ٿو تہ انھن بندھن کان‬ ‫ء‬ ‫مجموعٰ طور تٰ آ ءِ جھڙو آھيان‪.‬‬ ‫‪30‬جڏھن ھن ھٰ ڳالھايو تڏھن بادشاھہ‪ ،‬گورنر‪ ،‬برنيس ۽ جيڪٰ ساڻن ويٺا ھئا‪ ،‬سٰ اٿٰ بيٺا‪.‬‬ ‫‪31‬جڏھن ھو ھليا ويا‪ ،‬تڏھن پاڻ ۾ ڳالھيون ڪرڻ لڳا تہ ”ھٰ ماڻھو ڪجھہ بہ نہ ٿو ڪري جيڪو موت جٰ لئق آھٰ ۽ نڪٰ قيد جٰ‪.‬‬ ‫‪32‬پوِ اگريپا َيستس کٰ چيو تہ ”جيڪڏھن ھو قيصر وٽ اپيل نہ ڪري ھا تہ ھن ماڻھو ءِ کٰ آزاد ڪيو وڃٰ ھا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪27‬‬ ‫‪1‬جڏھن اھو طئٰ ٿيو تہ اسان کٰ سامونڊي جھاز ۾ اءٽلٰ ءِ ڏانھن وڃڻو آھٰ‪ ،‬تڏھن ھنن پولس ۽ ٻين ڪن قيدين کٰ جوليس نالٰ ھڪڙي جٰ‬ ‫حوالٰ ڪيو‪ ،‬جيڪو آگسٽس جٰ ٽولٰ جو صوبيدار ھو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ ائڊراميٽيم جٰ ھڪڙي ٻيڙي ءِ ۾ داخل ٿٰ‪ ،‬اسان روانا ٿياسين‪ ،‬يعنٰ ايشيا جٰ سامونڊي ڪنارن تٰ ھلڻ ‪.‬ھڪڙو ارسٽارخس‪ ،‬جيڪو‬ ‫ٿسلونيڪا جو مَدونٰ آھٰ‪ ،‬اسان سان گڏ آھٰ‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ٻئٰ ڏينھن تٰ اسين صيدا ۾ پھتاسين ‪.‬۽ جوليس خوشٰ ءِ سان پولس کٰ گذارش ڪئٰ‪ ،‬۽ کيس آزادي ءِ ڏنٰ ته ھو پنھنجٰ دوستن وٽ‬ ‫وڃٰ پاڻ کٰ تازو ڪري‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھوائون جھليون ھيون‪.‬‬ ‫‪4‬جڏھن اسان اتان روانا ٿياسين‪ ،‬تڏھن قبرص جٰ ھيٺان جھاز روانا ٿياسين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬جڏھن اسين ڪليسيا ۽ پمفوليا جٰ سمنڊ جٰ مٿان چڙھٰ لڪييا جٰ شھر مورا ۾ پھتاسين‪.‬‬ ‫‪6‬اتٰ صوبيدار کٰ اليگزينڊرريا جو ھڪڙو جھاز مليو‪ ،‬جيڪو اٽلٰ ڏانھن وڃٰ رھيو ھو ‪.‬۽ ھن اسان کٰ ان ۾ رکيو‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن اسين گھڻا ئٰ ڏينھن ھلندا رھيا ھئاسين ۽ ڪنيڊس جٰ سامھون بيھٰ رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن وا ءِ اسان کٰ برداشت نہ ڪيو‪ ،‬تنھنڪري‬ ‫اسان ڪريٽ جٰ ھيٺان سامونڊي جھاز ڏانھن روانا ٿياسين‪.‬‬ ‫‪8‬۽‪ ،‬مشڪل سان ان مان لنگھندي‪ ،‬ھڪڙي جاِ تٰ پھتٰ‪ ،‬جنھن کٰ صاف پناھه سڏيو ويندو آھٰ ‪.‬جنھن جٰ ويجھو لسيا جو شھر ھو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو روزو ھاڻٰ گذري چڪو ھو‪ ،‬تڏھن پولس کين‬ ‫‪9‬ھاڻٰ جڏھن گھڻو وقت گذري ويو ھو ۽ جھاز ھلڻ خطرناڪ ٿٰ ويو ھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫نصيحت ڪئٰ تہ‬ ‫‪10‬انھن کٰ چيائين تہ ”سائين‪ ،‬مون کٰ خبر آھٰ تہ ھن سفر ۾ نہ رڳو لڏڻ ۽ ٻيڙي ءِ جو‪ ،‬پر اسان جٰ جانن کٰ بہ تمام گھڻو نَصان‬ ‫ٿيندو‪.‬‬ ‫‪11‬تنھن ھوندي بہ صوبيدار انھٰ ءِ ٻيڙي ءِ جٰ مالڪ ۽ مالڪ تٰ‪ ،‬انھن ڳالھين کان وڌيڪ ايمان آندو‪ ،‬جيڪٰ پولس ٻڌائين ٿيون‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ااڪاڻ ته پناھه گاھه سياري ۾ مناسب نه ھئٰ‪ ،‬ان جٰ وڌيڪ حصٰ کٰ پڻ اتان وڃڻ جٰ صلح ڏنٰ وئٰ‪ ،‬جيڪڏھن اھٰ ڪنھن‬ ‫به طريَٰ سان َينس تائين پھچٰ سگھن‪ ،‬۽ اتٰ سياري ۾ ‪.‬جيڪو ڪريٽ جو ھڪ پناھه آھٰ‪ ،‬۽ ڏکڻ اولھه ۽ اتر اولھه طرف آھٰ‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ جڏھن ڏکڻ جٰ ھوا ءِ ھلڪٰ ھلڪٰ ھئٰ‪ ،‬تڏھن سمجھيائين تہ ھنن پنھنجو مَصد حاصل ڪري ورتو آھٰ‪ ،‬اتان ھليا ويا‪ ،‬ھو‬ ‫ء‬ ‫ڪريٽ جٰ ويجھو جھاز ھلڻ لڳا‪.‬‬ ‫پوِ اءن تٰ ھڪڙو تيز ھوا ءِ آيو‪ ،‬جنھن کٰ يوروڪليڊون سڏيندا ھئا‪.‬‬ ‫‪14‬پر ٿوري ئٰ دير کان ء‬ ‫‪15‬جڏھن ٻيڙي پڪڙجٰ ويئٰ ۽ ھوا ۾ جھلٰ سگھيو‪ ،‬تڏھن اسان ھن کٰ ھلئڻ ڏنو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ھڪڙي خاص ٻيٽ جٰ ھيٺان ڊوڙندا ھئاسين‪ ،‬جنھن کٰ ڪلودا سڏيو ويندو آھٰ‪ ،‬اسان کٰ ٻيڙيِ تٰ پھچڻ لِ گھڻو ڪم ڪرڻو‬ ‫پيو‪.‬‬ ‫‪17‬جڏھن ھنن مٿٰ کنيو‪ ،‬تڏھن ٻيڙي ءِ جٰ ھيٺان مدد ورتائين ‪.‬۽‪ ،‬ڊڄٰ ويا ته متان اھٰ ٻڪرين ۾ ڪري نه وڃن‪ ،‬ٻيڙيِ کٰ اڪيو‪ ،‬۽‬ ‫ائين ئٰ ھليو ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬۽ اسان کٰ ڏاڍي طوَان سان االيو پيو وڃٰ‪ ،‬ٻئٰ ڏينھن انھن ٻيڙيِ کٰ روشن ڪيو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ ٽئين ڏينھن تٰ اسان پنھنجن ھٿن سان ٻيڙي ءِ جٰ انڊ ااڻ ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪20‬۽ جڏھن گھڻن ڏينھن ۾ نڪو سج ۽ نڪو تارو نظر آيو ۽ ڪوبہ طوَان اسان تٰ نہ لٿو‪ ،‬تڏھن اسان جٰ بچا ءِ جٰ ھر اميد ختم ٿٰ ويئٰ‪.‬‬ ‫پوِ پولس انھن جٰ وچ ۾ بيٺو ۽ چيو تہ ”سائين‪ ،‬اوھان کٰ منھنجٰ ڳالھہ ٻڌڻ گھرجٰ ھا‪ ،‬۽ ڪريٽ کان ھليو‬ ‫‪21‬پر ڊگھٰ بيھوشٰ ءِ کان ء‬ ‫نه وڃان ھا ۽ اھو نَصان ۽ نَصان برداشت ڪرڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اوھان مان ڪنھن بہ ماڻھو ءِ جٰ جان نه ٿيندي‪ ،‬پر ٻيڙي ءِ جٰ‪.‬‬ ‫‪22‬۽ ھاڻٰ آ ءِ اوھان کٰ نصيحت ٿو ڪريان تہ خوش رھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬االِ ⁠جو اڄ رات منھنجٰ ڀرسان خدا جو ملئڪ بيٺو آھٰ‪ ،‬جنھن جٰ آ ءِ آھيان ۽ جنھن جٰ خدمت ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪24‬چيائون تہ ”ڊڄ نه‪ ،‬پولس ‪.‬تو کٰ قيصر جٰ اڳيان پيش ڪيو وڃٰ ‪:‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬خدا توھان سڀنٰ کٰ ڏنو آھٰ جيڪٰ توھان سان گڏ ھلن‬ ‫ٿا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو مون کٰ خدا تٰ يَين آھٰ تہ ائين ئٰ ٿيندو جيئن مون کٰ ٻڌايو ويو آھٰ‪.‬‬ ‫‪25‬تنھنڪري‪ ،‬سائين‪ ،‬خوش رھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬پر اسان کٰ ھڪڙي ٻيٽ تٰ االئڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫‪27‬پر جڏھن چوڏھين رات آئٰ‪ ،‬تڏھن اسان کٰ ائڊريا ۾ اونڌو ڪيو ويو‪ ،‬اڌ رات جو جھاز وارن سمجھيو تہ ھو ڪنھن ملڪ جٰ ويجھو‬ ‫اچٰ ويا آھن‪.‬‬ ‫پوِ جڏھن ھو ٿورو اڳتٰ ويا تہ وري آواز ڏنائون تہ پندرھن َھم ڏٺائون‪.‬‬ ‫‪28‬پوِ آواز ڏنائين تہ ويھہ َھم ڏٺائون‪ ،‬ء‬ ‫ء‬ ‫‪29‬پوِ انھٰ ءِ ڊپ کان متان پٿر تٰ ڪريون‪ ،‬انھٰ ءِ ڍير مان چار لنگر االيا ۽ ڏينھن جٰ تمنا ڪيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪30‬جڏھن ٻيڙي ءِ وارا ٻيڙي ءِ مان ڀڄڻ وارا ھئا‪ ،‬تڏھن انھن ٻيڙي ءِ کٰ سمنڊ ۾ لھٰ اڏيو ھو‪30 ،‬ڄڻ تہ انھن اڳيان لنگر االيو ھو‪.‬‬ ‫‪31‬پولس صوبيدار ۽ سپاھين کٰ چيو تہ ”جيستائين اھٰ ٻيڙي ءِ ۾ نہ رھندا‪ ،‬تيستائين اوھين بچٰ نہ سگھندا‪.‬‬ ‫‪32‬پوِ سپاھين ٻيڙي ءِ جا رسا ڪٽٰ اڏيا ۽ ھن کٰ ڪري پيو‪.‬‬ ‫ء‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫لِ منٿ ڪئٰ ۽ چيائين تہ ”اڄ چوڏھن ڏينھن تٰ آھٰ جڏھن اوھين ترسٰ رھيا‬ ‫‪33‬جڏھن ڏينھن ٿيڻ لڳو تہ پولس انھن سڀنٰ کٰ مانٰ کائڻ ء‬ ‫آھيو ۽ روزا رکيا آھيو ۽ ڪجھہ بہ نہ ورتو آھٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اوھان مان ڪنھن‬ ‫آھٰ‪،‬‬ ‫لِ‬ ‫صحت‬ ‫جٰ‬ ‫اوھان‬ ‫اھو‬ ‫⁠جو‬ ‫االِ‬ ‫کائو‪،‬‬ ‫مانٰ‬ ‫تہ‬ ‫‪34‬تنھنڪري آ ءِ اوھان کٰ عرِ ٿو ڪريان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫جٰ بہ مٿٰ جو ھڪڙو وار بہ نہ جھليندو‪.‬‬ ‫‪35‬جڏھن ھن ائين چيو‪ ،‬تڏھن مانٰ ورتٰ ۽ انھن سڀنٰ جٰ اڳيان خدا جو شڪر ادا ڪيائين‪ ،‬۽ جڏھن اھو ڀڃٰ کائٰ کائڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪36‬پوِ اھٰ سڀيئٰ خوش ٿيا ۽ ڪجھہ مانٰ بہ کڻٰ ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪37‬اسان سڀيئٰ ٻيڙي ءِ ۾ ٻہ ⁠سؤ سٺ ڄڻا ھئاسين‪.‬‬ ‫‪38‬پوِ جڏھن انھن ڪاَٰ کاڌو‪ ،‬تڏھن ٻيڙي ءِ کٰ ھلڪو ڪيائين ۽ ڪڻڪ سمنڊ ۾ االيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪39‬۽ جڏھن ڏينھن ٿيو‪ ،‬تڏھن انھن کٰ زمين جٰ خبر نہ ھئٰ‪ ،‬پر انھن ھڪڙي ھڪڙي درياھ کٰ ھڪڙي ڪناري سان ڳولٰ لڌو‪ ،‬جنھن‬ ‫۾ انھن جو خيال ھو‪ ،‬جيڪڏھن ممڪن ھو‪ ،‬ٻيڙيِ کٰ اڪڻ لِ‪.‬‬ ‫‪40‬جڏھن انھن لنگر کنيو‪ ،‬تڏھن پاڻ کٰ سمنڊ ڏانھن وجھٰ اڏيائون ۽ ڪنڌي ءِ جٰ بندن کٰ کولٰ اڏيائون ۽ ڪنڌي ءِ ڏانھن وا ءِ ڏانھن‬ ‫ڪنڌ جھڪائٰ ڪيائون‪.‬‬ ‫جاِ تٰ ڪري پيا‪ ،‬جتٰ ٻن دريائن جو ميلپ ٿيو‪ ،‬اھٰ ٻيڙي ءِ کٰ چوڌاري ڦري ويا ‪.‬۽ اڳيون حصو تيزي ءِ سان بيٺو‪ ،‬۽‬ ‫‪41‬۽ انھٰ ءِ ء‬ ‫اڪيلئٰ ءِ ۾ نه رھيو‪ ،‬پر موج جٰ تشدد سان پٺٰ وارو حصو ڀڄٰ ويو‪.‬‬ ‫‪42‬پوِ سپاھين جٰ صلح ھئٰ تہ قيدين کٰ ماري اڏجٰ‪ ،‬متان انھن مان ڪو ٻاھر نڪري ڀڄٰ وڃٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تيار ٿٰ کين سندن مَصد کان روڪيو ‪.‬۽ حڪم ڏنو ته جيڪٰ ترڻ ڪري سگھن ٿا‪ ،‬اھٰ پاڻ کٰ‬ ‫‪43‬پر صوبيدار پولس کٰ بچائڻ ء‬ ‫پھرين سمنڊ ۾ االئٰ‪ ،‬۽ زمين تٰ وڃو‪:‬‬ ‫‪44‬۽ باقٰ‪ ،‬ڪٰ بورڊن تٰ ۽ ڪٰ ٻيڙي ءِ جٰ ٽٽل ٽڪرن تٰ ‪.‬۽ ائين ئٰ ٿيو‪ ،‬ته اھٰ سڀئٰ محفوظ زمين تٰ ڀڄٰ ويا‪.‬‬ ‫باب ‪28‬‬ ‫‪1‬جڏھن اھٰ ڀڄٰ ويا‪ ،‬تڏھن خبر پئٰ تہ انھٰ ءِ ٻيٽ جو نالو مليتا آھٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھنن باھہ ٻاري‪ ،‬ھاڻٰ مينھن ۽ سردي جٰ ڪري اسان سڀنٰ جو استَبال‬ ‫‪2‬۽ وحشٰ ماڻھن اسان تٰ ڪوبہ احسان نہ ڪيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫‪3‬جڏھن پولس لٺن جو ٻج گڏ ڪري باھہ تٰ رکيو‪ ،‬تڏھن تپش مان ھڪڙو نانگ آيو ۽ سندس ھٿ تٰ چڙھٰ ويو‪.‬‬ ‫‪4‬جڏھن وحشين انھٰ ءِ زھريلٰ جانور کٰ پنھنجٰ ھٿ تٰ لٽڪيل ڏٺو‪ ،‬تڏھن پاڻ ۾ چوڻ لڳا تہ ”بيشڪ ھٰ ماڻھو قاتل آھٰ‪ ،‬جيڪو‬ ‫جيتوڻيڪ سمنڊ مان ڀڄٰ ويو آھٰ‪ ،‬پر انتَام جٰ ڪري جيئرو ئٰ ڪونھٰ‪.‬‬ ‫‪5‬ھن انھٰ ءِ حيوان کٰ جھلٰ باھہ ۾ وڌو ۽ کيس ڪوبہ نَصان نہ پھتو‪.‬‬ ‫پوِ ھن کٰ ڪوبہ نَصان نہ رسيو‪ ،‬تڏھن انھن‬ ‫پوِ گھڻٰ دير ڏسڻ کان ء‬ ‫‪6‬پر ھنن ڏٺو تہ ڪڏھن ھو سوڙھيو يا اوچتو مري ويو‪ ،‬پر ء‬ ‫پنھنجو خيال بدليو ۽ چيائون تہ ھو ھڪڙو ديوتا آھٰ‪.‬‬ ‫‪7‬انھٰ ءِ ئٰ ڪوٺٰ ءِ ۾ ٻيٽ جٰ ھڪ وڏي ماڻھو ءِ جٰ ملڪيت ھئٰ‪ ،‬جنھن جو نالو پبليس ھو ‪.‬جنھن اسان جو استَبال ڪيو ۽ اسان کٰ ٽن‬ ‫ڏينھن تائين آرام سان رکيو‪.‬‬ ‫‪8‬پوِ ائين ٿيو جو پبليس جو پٰ ءِ بخار ۽ رت جٰ ڦڦڙن جٰ ڪري بيمار پيو ھو‪ ،‬تنھن وٽ پولس داخل ٿٰ دعا گھري مٿس ھٿ رکٰ چڱو‬ ‫ء‬ ‫ڀلو ڪيائين‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن اھو ٿيو تہ ٻيا بہ جن کٰ ٻيٽ ۾ بيماريون ھيون‪ ،‬سٰ آيا ۽ چڱا ٿيا‪.‬‬ ‫‪10‬جنھن اسان کٰ ڪيتريون ئٰ عزتون ڏنيون ‪.‬۽ جڏھن اسان روانا ٿياسين‪ ،‬تڏھن انھن اسان کٰ اھڙيون شيون ڏنيون جيڪٰ ضروري‬ ‫ھيون‪.‬‬ ‫پوِ اسين اليگزينڊرريا جٰ ھڪڙي ٻيڙي ءِ ۾ چڙھٰ روانا ٿياسين‪ ،‬جنھن ٻيٽ ۾ سيارو ھو‪ ،‬جنھن جٰ نشانٰ ڪيسٽر ۽‬ ‫‪11‬ٽن مھينن کان ء‬ ‫پولڪس ھئا‪.‬‬ ‫‪12‬۽ سيراڪيوس ۾ پھتاسين‪ ،‬اتٰ ٽٰ ڏينھن ترسياسين‪.‬‬ ‫پوِ ڏکڻ جو ھوا ءِ ھليو ۽ ٻئٰ ڏينھن تٰ پوٽولٰ ۾ پھتاسين‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ اتان ئٰ اسان ھڪ قطب نما وٺٰ ريگيم ۾ آياسين‪ ،‬۽ ھڪڙي ڏينھن کان ء‬ ‫ء‬ ‫‪14‬جتٰ اسان کٰ ڀائر مليا ۽ اسان کٰ انھن سان گڏ ست ڏينھن رھڻ جٰ تمنا ھئٰ‪ ،‬سو اسين روم ڏانھن روانا ٿياسين‪.‬‬ ‫‪15‬جڏھن ڀائر اسان جٰ خبر ٻڌي‪ ،‬تڏھن اءھٰ اسان سان ا ء ءپٰ ءِ جٰ مٿااري ۽ ٽٰ خانَاہ تائين آيا‪ ،‬جن کٰ پولس جڏھن ڏٺو‪ ،‬تڏھن خدا جو‬ ‫شڪر ادا ڪيائين ۽ ھمت ڪيائين‪.‬‬ ‫رھڻ‬ ‫گڏ‬ ‫سان‬ ‫سپاھٰ‬ ‫ھڪ‬ ‫کٰ‬ ‫پولس‬ ‫پر‬ ‫ڪيو‪،‬‬ ‫حوالٰ‬ ‫جٰ‬ ‫ڪپتان‬ ‫جٰ‬ ‫نگہبان‬ ‫کٰ‬ ‫قيدين‬ ‫صوبيدار‬ ‫تڏھن‬ ‫‪16‬جڏھن اسين روم ۾ پھتاسين‪،‬‬ ‫لِ‬ ‫ء‬ ‫مجبور ڪيو ويو‪ ،‬جيڪو کيس سنڀالٰ رھيو ھو‪.‬‬ ‫پوِ پولس يھودين جٰ سردار کٰ سڏايو ۽ جڏھن اھٰ گڏ ٿيا تڏھن ھن کين چيو تہ ”اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪،‬‬ ‫‪17‬پوِ ائين ٿيو تہ ٽن ڏينھن کان ء‬ ‫ء‬ ‫جيتوڻيڪ مون ماڻھن يا پنھنجن ابن ڏاڏن جٰ ريتن رسمن جٰ خلف ڪجھہ بہ نہ ڪيو آھٰ ‪.‬تڏھن به مون کٰ يروشلم مان قيد ڪري‬ ‫رومين جٰ ھٿن ۾ پھچايو ويو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو مون ۾ موت جو ڪوبہ سبب ڪونھٰ‪.‬‬ ‫‪18‬جڏھن انھن مون کٰ جاچيو ھو‪ ،‬تڏھن مون کٰ اڏي ڏنائين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬پر جڏھن يھودين ان جٰ خلف ڳالھايو‪ ،‬تڏھن مون کٰ قيصر ڏانھن اپيل ڪرڻ تٰ مجبور ڪيو ويو ‪.‬نه ته مون کٰ پنھنجٰ قوم تٰ‬ ‫الزام لڳائڻ گھرجٰ ھا‪.‬‬ ‫لِ ھن‬ ‫لِ ۽ توھان سان ڳالھائڻ ء‬ ‫لِ‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ آ ءِ بنٰ اسرائيل جٰ اميد ء‬ ‫‪20‬تنھنڪري مون توھان کٰ سڏيو آھٰ‪ ،‬توھان کٰ ڏسڻ ء‬ ‫زنجير سان جڪڙيل آھيان‪.‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪21‬انھن کيس چيو تہ ”اسان کٰ يھوديہ مان تنھنجٰ باري ۾ ڪو خط نہ مليو آھٰ‪ ،‬نڪٰ انھن ڀائرن مان جيڪٰ آيا آھن تن مان ڪنھن بہ‬ ‫تو بابت ڪوبہ ڪوبہ ڏوھہ ڏيکاريو آھٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھن َرقٰ جٰ باري ۾ اسين ڄاڻون ٿا تہ ھر ھنڌ ان جٰ‬ ‫سمجھو‪،‬‬ ‫ٿا‬ ‫اا‬ ‫توھان‬ ‫ته‬ ‫ٿا‬ ‫گھرون‬ ‫‪22‬پر اسين توھان جٰ باري ۾ ٻڌائڻ‬ ‫ء‬ ‫خلف ڳالھايو وڃٰ ٿو‪.‬‬ ‫لِ ھڪڙو ڏينھن مَرر ڪيو‪ ،‬تڏھن گھڻا ئٰ وٽس سندس رھائش ۾ آيا ‪.‬جن کٰ ھن خدا جٰ بادشاھت جٰ وضاحت ۽‬ ‫‪23‬جڏھن ھنن ھن ء‬ ‫موسٰ جٰ شريعت ۽ نبين جٰ وسيلٰ‪ ،‬صبح کان شام تائين قائل ڪندو رھيو‪.‬‬ ‫عيسٰ بابت‪،‬‬ ‫شاھدي ڏنٰ‪ ،‬انھن کٰ‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪24‬ڪن ڳالھين تٰ ايمان آندو ۽ ڪن نہ مڃيو‪.‬‬ ‫پوِ ھليا ويا تہ ”اسان جٰ ابن ڏاڏن کٰ يسعياہ نبٰ ءِ جٰ معرَت پاڪ‬ ‫‪25‬جڏھن اھٰ پاڻ ۾ متفق نہ ٿيا‪ ،‬تڏھن پولس ھڪڙو لفظ چوڻ کان ء‬ ‫روح چڱو چيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪26‬چيو تہ ”ھن ماڻھن ڏانھن وڃو ۽ چئو تہ اوھين ٻڌندا پر سمجھندا نہ ‪.‬۽ ڏسندي ڏسندؤ ۽ نه ڏسندا‪.‬‬ ‫‪27‬االِ ⁠جو ھن قوم جٰ دل بٰ ⁠دينٰ آھٰ‪ ،‬۽ سندن ڪن ٻڌڻ کان بيزار آھن‪ ،‬۽ سندن اکيون بند آھن ‪.‬متان اھٰ پنھنجين اکين سان‬ ‫ء‬ ‫ڏسن‪ ،‬۽ پنھنجن ڪنن سان ٻڌن‪ ،‬۽ پنھنجٰ دل سان سمجھن‪ ،‬۽ تبديل ٿٰ وڃن‪ ،‬۽ مان انھن کٰ شفا ڏيان‪.‬‬ ‫‪28‬تنھنڪري اوھان کٰ اھا خبر پوي تہ خدا جو اوٽڪارو غير قومن ڏانھن موڪليو ويو آھٰ ۽ اھٰ ٻڌندا‪.‬‬ ‫‪29‬جڏھن ھن اھٰ ڳالھيون ڪيون‪ ،‬تڏھن يھودي ھليا ويا ۽ پاڻ ۾ وڏو بحث ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪30‬پوِ پولس پورا ٻه سال پنھنجٰ اجير جٰ گھر ۾ رھيو‪ ،‬۽ جيڪٰ ڪجھ وٽس آيو سو سڀ حاصل ڪيائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسٰ مسيح سان واسطو رکندڙ آھن‪ ،‬پوري يَين سان‪،‬‬ ‫خداوند‬ ‫جيڪٰ‬ ‫سيکاري‪،‬‬ ‫ڳالھيون‬ ‫اھٰ‬ ‫۽‬ ‫ڪريان‬ ‫منادي‬ ‫جٰ‬ ‫بادشاھت‬ ‫جٰ‬ ‫‪31‬خدا‬ ‫ي‬ ‫ڪنھن بہ ماڻھو ءِ کيس منَ نہ ڪئٰ‪.‬‬