Sindhi - The Book of the Acts of the Apostles

‫رسولن جا ڪم‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسٰ ڪرڻ ۽ سيکارڻ شروع ڪيا ھئا‪.‬‬ ‫‪1‬اي ٿيفيلس‪ ،‬مون اھو پھريون ڪتاب ٺاھيو آھٰ‪ ،‬جيڪٰ‬ ‫ي‬ ‫پوِ ھن پاڪ روح جٰ وسيلٰ انھن رسولن کٰ حڪم ڏنو جن کٰ ھن چونڊيو ھو‪:‬‬ ‫‪2‬تيستائين جنھن ڏينھن کيس کنيو ويو‪ ،‬ان کان ء‬ ‫پوِ ڪيترن ئٰ بٰ مثال دليلن سان‪ ،‬انھن کٰ چاليھن ڏينھن تائين ڏٺو‬ ‫لِ پڻ ھن پاڻ کٰ جيئرو ظاھر ڪيو ھو پنھنجٰ جذبٰ کان ء‬ ‫‪3‬جنھن ء‬ ‫پيو وڃٰ‪ ،‬۽ اھٰ ڳالھيون ٻڌائيندو رھيو‪ ،‬جيڪٰ خدا جٰ بادشاھت سان تعلق رکن ٿيون‪.‬‬ ‫‪4‬۽ انھن سان گڏ گڏ ٿٰ‪ ،‬انھن کٰ حڪم ڏنو تہ يروشلم مان نہ وڃو‪ ،‬پر پِٰ جٰ واعدي جو انتظار ڪريو‪ ،‬جيڪو ھو چوي ٿو‪ ،‬توھان‬ ‫مون بابت ٻڌو آھٰ‪.‬‬ ‫‪5‬االِ ⁠جو جان واقعٰ پاڻٰ ءِ سان بپتسما ڏنٰ ھئٰ ‪.‬پر اوھان کٰ پاڪ روح سان بپتسما وٺڻٰ پوندي وڌيڪ ڏينھن نه‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬جڏھن اھٰ گڏ ٿيا‪ ،‬تڏھن کانئس پڇيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬اا تون ھن وقت بنٰ اسرائيل کٰ بادشاھت بحال ڪندين؟‬ ‫‪َ7‬ءَءا ءل لءهء ” ‪:‬اءھو اوھان جٰ وس ۾ نه آھٰ ته ڪھڙي وقت ۽ موسمن کٰ ڄاڻون‪ ،‬جيڪٰ پٰ ءِ پنھنجٰ اختيار ۾ رکيا آھن‪.‬‬ ‫لِ يروشلم‪ ،‬سڄٰ يھوديہ‪ ،‬سامريہ ۽‬ ‫پوِ جو پاڪ روح اوھان تٰ نازل ٿيندو ‪:‬۽ اوھين منھنجٰ ء‬ ‫‪8‬پر اوھان کٰ طاقت ملندي‪ ،‬انھٰ ءِ کان ء‬ ‫زمين جٰ پڇاڙي ءِ تائين شاھد ھوندؤ‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن ھو اھٰ ڳالھيون ڪري چڪو ھو‪ ،‬جڏھن اھٰ ڏسندا ھئا‪ ،‬تڏھن ھو مٿٰ کنيو ويو ‪.‬۽ ھڪ ڪڪر ھن کٰ انھن جٰ نظر کان ٻاھر‬ ‫ڪڍي اڏيو‪.‬‬ ‫‪10‬جڏھن ھو مٿٰ چڙھٰ رھيو ھو‪ ،‬تڏھن اھٰ آسمان ڏانھن نھاري رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن ااٰ پوشاڪ ۾ ٻه ماڻھو ساڻن بيٺا ھئا‪.‬‬ ‫عيسٰ‪ ،‬جيڪو اوھان مان آسمان ڏانھن کنيو ويو‬ ‫‪11‬جنھن اھو بہ چيو تہ ”اي گليل جا ماڻھو‪ ،‬آسمان ڏانھن نھاري او بيٺا آھيو؟ اھو ساڳيو‬ ‫ي‬ ‫آھٰ‪ ،‬اھڙي ءِ طرح ايندو جيئن اوھان کيس آسمان ۾ ويندي ڏٺو آھٰ‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ اھٰ زيتون نالٰ جبل تان يروشلم ڏانھن موٽٰ آيا‪ ،‬جيڪو يروشلم کان سبت جٰ ڏينھن جو سفر آھٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬جڏھن اھٰ اندر آيا تہ مٿئين ڪمري ۾ ويا‪ ،‬جتٰ پطرس‪ ،‬يعَوب‪ ،‬يوحنا‪ ،‬اندرياس‪َ ،‬لپس‪ ،‬ٿامس‪ ،‬بارٿلميو‪ ،‬متٰ‪ ،‬يعَوب پٽ الفيئس ۽‬ ‫شمعون زيلوٽس رھيا ‪.‬۽ جيمس جو ڀا ءِ يھوداہ‪.‬‬ ‫عيسٰ جٰ ما ءِ ۽ سندس ڀائرن سان‪.‬‬ ‫‪14‬اھٰ سڀ ھڪڙي دل سان دعا ۽ منٿ ڪندا رھيا‪ ،‬عورتن سان‪ ،‬مريم‬ ‫ي‬ ‫‪15‬انھن ڏينھن ۾ پطرس شاگردن جٰ وچ ۾ اٿٰ بيٺو ۽ چيائين تہ ”گڏھن نالن جو تعداد اٽڪل ھڪ سؤ ويھہ ھو‪.‬‬ ‫‪16‬اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬ھن لکت جٰ ضرورت ضرور پوري ڪئٰ وئٰ آھٰ‪ ،‬جيڪا پاڪ روح دائود جٰ وات مان يھوداہ جٰ باري ۾‬ ‫عيسٰ کٰ وٺٰ ويا‪.‬‬ ‫لِ ھدايت ڪندڙ ھو‪ ،‬جيڪٰ‬ ‫اڳيئٰ ڳالھائٰ ھئٰ‪ ،‬جيڪو انھن ء‬ ‫ي‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو ھو اسان سان ڳڻيو ويو ھو ۽ ھن وزارت جو حصو حاصل ڪيو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬ھاڻٰ ھن ماڻھو ءِ بڇڙائٰ ءِ جٰ انعام سان ھڪڙو ميدان خريد ڪيو ‪.‬۽ ڪنڌ مٿٰ ڪري ڪري‪ ،‬ھو وچ ۾ ڦاٽٰ پيو‪ ،‬۽ سندس سڀ آنڊا‬ ‫ٻاھر نڪري ويا‪.‬‬ ‫‪19‬۽ يروشلم جٰ سڀنٰ رھاڪن کٰ اھا خبر ھئٰ ‪.‬جيئن ته ان ميدان کٰ سندن مناسب زبان ۾ سڏيو ويندو آھٰ‪ ،Aceldama ،‬يعنٰ رت‬ ‫جو ميدان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪20‬االِ ⁠جو زبور جٰ ڪتاب ۾ لکيل آھٰ تہ ”ھن جٰ رھائش ويران ٿٰ وڃٰ ۽ ان ۾ ڪوبہ ماڻھو رھڻ نہ ڏي‪ ،‬۽ سندس بشپ ٻئٰ کٰ‬ ‫ء‬ ‫وٺڻ ڏيو‪.‬‬ ‫عيسٰ اسان جٰ وچ ۾ اندر ۽ ٻاھر ويو‪.‬‬ ‫‪21‬تنھنڪري انھن ماڻھن مان جيڪٰ اسان سان گڏ رھيا آھن ھر وقت جڏھن خداوند‬ ‫ي‬ ‫لِ ضروري آھٰ تہ ھو اسان‬ ‫‪22‬يوحنا جٰ بپتسما کان شروع ٿٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ڏينھن تائين‪ ،‬جنھن ڏينھن ھو اسان کان جيئرو ٿٰ ويو‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫سان گڏ سندس جيئري ٿيڻ جو شاھد ٿئٰ‪.‬‬ ‫‪23‬پوِ انھن ٻنھٰ کٰ مَرر ڪيو‪ ،‬ھڪڙو يوسف‪ ،‬جنھن کٰ بارسباس سڏيندا ھئا‪ ،‬جن کٰ يوسٽس سڏيندا ھئا ۽ متياس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪24‬پوِ انھن دعا ڪئٰ ۽ چيائون تہ ”اي خداوند‪ ،‬جيڪو سڀنٰ ماڻھن جٰ دلين کٰ ڄاڻٰ ٿو‪ ،‬ڏيکارين تہ اا تو انھن ٻنھٰ مان ڪنھن کٰ‬ ‫ء‬ ‫چونڊيو آھٰ؟‬ ‫جاِ تٰ‬ ‫لِ تہ ھو انھٰ ءِ وزارت ۽ رسولٰ ءِ جو حصو وٺٰ‪ ،‬جتان يھوداہ ناَرمانٰ ءِ جٰ ڪري ڪري پيو‪ ،‬تہ جيئن ھو پنھنجٰ ء‬ ‫‪25‬انھٰ ءِ ء‬ ‫وڃٰ‪.‬‬ ‫‪26‬پوِ انھن پنھنجا پرچا ڏنا ‪.‬۽ ميٿياس تٰ لوٽ ڪري پيو ‪.‬۽ اھو يارھن رسولن سان گڏ ڳڻيو ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬جڏھن پينتيڪوست جو ڏينھن پورو ٿيو‪ ،‬تڏھن اھٰ سڀيئٰ ھڪ ھنڌ گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫‪2‬اوچتو ئٰ آسمان مان ھڪڙو آواز آيو جيئن تيز وا ءِ جو‪ ،‬۽ اھو سڄو گھر ڀرجٰ ويو جتٰ اھٰ ويٺا ھئا‪.‬‬ ‫‪3‬انھن کٰ باھہ جھڙيون ٽنگيل زبانون ظاھر ٿيون‪ ،‬۽ اھٰ انھن مان ھر ھڪ تٰ ويھٰ رھيون‪.‬‬ ‫‪4‬پوِ اھٰ سڀيئٰ پاڪ روح سان ڀرجٰ ويا ۽ ٻيون ٻوليون ڳالھائڻ لڳا‪ ،‬جيئن پاڪ روح کين ڏنو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬۽ يروشلم ۾ يھودي رھيا ھئا‪ ،‬جيڪٰ عَيدتمند ماڻھو آھن‪ ،‬آسمان ھيٺان ھر ھڪ قوم مان‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھر ڪنھن ماڻھو ءِ انھن کٰ پنھنجٰ ٻولٰ ءِ ۾‬ ‫‪6‬جڏھن اھو گوڙ سڄٰ ملڪ ۾ ٿيو‪ ،‬تڏھن ميڙ اچٰ گڏ ٿيو ۽ حيران ٿٰ ويو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڳالھائيندي ٻڌو‪.‬‬