روٿ باب 1 1جنھن ڏينھن ججن حڪومت ڪئي ،تن ڏينھن ۾ ائين ٿيو تہ ملڪ ۾ ڏڪار پئجي ويو .۽ بيت لحم جو ھڪڙو ماڻھو ،اھو ،سندس زال ۽ لِ ويو. سندس ٻن پٽن ،موآب جي ملڪ ۾ رھڻ ء 2انھي ءِ ماڻھو ءِ جو نالو اليملڪ ،سندس زال جو نالو نعومي ۽ سندس ٻن پٽن جو نالو محلون ۽ چيليون ھو ،جيڪي بيت لحم يھوداہ جا افراطيت ھئا .۽ اھي موآب جي ملڪ ۾ آيا ،۽ اتي ئي رھيا. 3و ءل ءملءَء نء لع ءو ءَ لال ءم لو ءر ءِلءى لال ءملءَء .۽ ھو ءِ ڇڏي وئي ۽ ھن جا ٻه پٽ. ء 4انھن انھن کي موآب جي عورتن جون زالون ڏنيون .ھڪڙي جو نالو آرپا ۽ ٻئي جو نالو روٿ ،۽ اھي اتي اٽڪل ڏھ سال رھيا. 5۽ محلون ۽ چيليون پڻ مري ويا .۽ عورت پنھنجي ٻن پٽن ۽ مڙس کي ڇڏي ويو. ڇالِ جو ھن موآب جي ملڪ ۾ ٻڌو ھو تہ ڪيئن اچي، لِ تہ موآب جي ملڪ مان موٽي ء 6پوِ ھو ءِ پنھنجي ڌيئرن سان گڏ ااٿي ،انھي ءِ ء ء خداوند پنھنجي قوَ کي ماني ڏيڻ ۾ مدد ڪئي ھئي. جاِ کان ٻاھر نڪري ويئي ،جتي ھو ءِ ھئي ،۽ ھن جون ٻه ڌيئرون ساڻس گڏ .۽ اھي يھوداہ جي ملڪ ڏانھن موٽڻ 7تنھنڪري ھو ءِ انھي ءِ ء جي رستي تي ويا. ل ء ء س ءعلءى ام لْتءِءينء :خداوند توسان رحم ڪري ،جيئن تو مئلن سان ڪيو آھي ۽ مون سان. ر ي ا و م ل ع ي : ِ ر ال ي فءي 8وقءا ءل نءعا ء ل ل ل ء ء ء ال ء ء وم ء .پوِ ھو ءِ انھن کي چمي .۽ اھي 9خداوند توھان کي عطا ڪري ته توھان کي آراَ ملي ،توھان مان ھر ھڪ پنھنجي مڙس جي گھر ۾ ء پنھنجا آواز بلند ڪيا ،۽ روئي. 10وقءا ءل لءها” :يِينا ا اسين توسان گڏ تنھنجي قوَ ڏانھن موٽنداسين. ء ء ء ي ،فءَ ء لربءها ،ءمنء لال امْل ءمنءينء :اوھين مون سان ڇو ھلندا؟ ڇا منھنجي پيٽ ۾ اڃا وڌيڪ پٽ آھن ،جيڪي تنھنجا مڙس ٿين؟ وم ع ن : ل ا ق 11و ء ء ا ء ء .ڇالِ جو منھنجي عمر تماَ گھڻي آھي جو ھڪڙو مڙس آھيان .جيڪڏھن مان 12موٽي وڃو ،منھنجي ڌيئرون ،وڃو پنھنجو رستو ء چوان ته ،مون کي اميد آھي ،جيڪڏھن مون کي رات تائين ھڪ مڙس ھجي ،۽ پٽ پڻ پيدا ٿئي. ڇالِ جو ڌيئرون؛ منھنجي نه، رھندين؟ لِ مڙس ٿيڻ کان ء لِ ترسي رھندؤ جيْتائين ھو وڏا ٿي ويا؟ ڇا تون انھن ء 13ڇا اوھين انھن ء اھو مون کي توھان جي خاطر ڏاڍو ڏک ٿيو آھي تہ خداوند جو ھٿ منھنجي خلف نڪتو آھي. 14انھن پنھنجا آواز بلند ڪيا ۽ وري روئڻ لڳا ،۽ اورفا پنھنجي ساس کي چمي ڏني .پر روٿ ھن ڏانھن نھاريو. 15فءِءالء” :ڏس ،تنھنجي ڀاڻيجي موٽي ويئي آھي پنھنجي قوَ ڏانھن ،۽ پنھنجي ديوتائن ڏانھن ،موٽي وڃ تون پنھنجي ڀيڻ جي پٺيان. ڇالِ جو جتي تون ويندين ،اتي آ ءِ 16وقءا ءل اروتء ” :مون کي منٿ ڪجو ته تو کي ڇڏي نه وڃان ۽ نه وري تنھنجي پٺيان ھلندس، ء ء ويندس .۽ جتي تون رھندين ،مان رھندس :تنھنجا ماڻھو منھنجا ماڻھو ھوندا ،۽ تنھنجو خدا منھنجو خدا. 17جتي تون مرندين ،اتي مان مرندس ۽ اتي ئي دفن ٿي ويندس :خداوند مون سان ائين ئي ڪر ،۽ وڌيڪ پڻ ،جيڪڏھن موت کان سواِ ء توکي ۽ مون کي جدا ڪرڻ گھرجي. لِ پڪو ارادو ڪيو آھي ،تڏھن ھن ساڻس ڳالھائڻ ڇڏي ڏنو. 18جڏھن ھن ڏٺو تہ ھن سان گڏ ھلڻ ء 19پوِ اھي ٻئي ھليا ويا ،جيْتائين اھي بيت لحم ۾ آيا .۽ ائين ٿيو ،جڏھن اھي بيت لحم ۾ پھتا ،تڏھن سڄو شھر انھن جي چوڌاري ڦري ء ويو ،۽ چيائون تہ ”ھي نعومي آھي ڇا؟ تعالي مون سان ڏاڍي ڪاوڙ ڪئي آھي. ڇالِ جو خدا 20ھن انھن کي چيو تہ ”مون کي نعومي نہ سڏي ،مون کي مارا سڏيو، ء ي ڇالِ جو خداوند منھنجي پوِ مون کي نعومي ڇو ٿا سڏيو، ء 21آ ءِ پوري ءِ طرح ٻاھر ويس ،۽ خداوند مون کي خالي گھر موٽي آيو آھي ،ء قادرمطلق مون کي تڪليف ڏني آھي؟ خلف شاھدي ڏني آھي ۽ ء 22تنھنڪري نعومي موٽي آئي ،۽ روٿ موآبي ،سندس نانِ ،ساڻس گڏ ،جيڪا موآب جي ملڪ مان موٽي آئي ،۽ اھي ءجو جي فصل جي شروعات ۾ بيت لحم ۾ آيا. باب 2 1۽ نعومي کي پنھنجي مڙس جو ھڪڙو مائٽ ھو ،جيڪو ھڪڙو طاقتور ماڻھو ھو ،جيڪو اليملڪ جي خاندان مان ھو .۽ سندس نالو بوعز ھو. 2۽ روٿ موآبي ءِ نعومي کي چيو تہ ”ھاڻي ھاڻي مون کي ميدان ڏانھن وڃڻ ڏيو ۽ انھي ءِ جي پٺيان اناج جا ڪءنء گڏ ڪيان ،جنھن جي نظر ۾ مون کي فضل ملندو .۽ کيس چيو ته ،وڃ ،منھنجي ڌيِ. پوِ ٻني ءِ ۾ ڀاڄي پچائڻ لڳي ،۽ انھي ءِ جي چمڪ پوکي ءِ جي ھڪڙي حصي تي پئي جيڪا بوعز جي 3پوِ ھو ءِ وئي ۽ آئي ۽ لڻندڙن کان ء ء آھي ،جيڪو ايليملڪ جي خاندان مان ھو. 4وقءالء ،بوعز بء ليت ءلحم کان آيو ،۽ لڻندڙن کي چيائين تہ ”خداوند اوھان سان گڏ ھجي .انھن کيس جواب ڏنو تہ ”خداوند تو کي برڪت ڏي. ء 5پوِ بوعز پنھنجي نوڪر کي ،جيڪو لڻندڙن تي مِرر ٿيل ھو ،چيو تہ ”ھي ڪنھن جي ڇوڪري آھي؟ ء 6فءِءا ءل لءَءيلتء ءمنء لالعء ءظي ءلم” :ھي ءِ موآبي ءِ جي ڇوڪري آھي ،جيڪا نعومي سان گڏ موآب جي ملڪ مان موٽي آئي ھئي. پوِ ھو ءِ آئي ،۽ صَح کان وٺي ھاڻي 7تنھن تي ھن چيو تہ ”آ ءِ تو کي دعا ٿو ڏيان تہ مون کي لڻندڙن کي رڍن جي وچ ۾ گڏ ڪرڻ ڏيو ،ء تائين جاري رھي ،جو گھر ۾ ٿوري دير رھي.
روٿ
8تڏھن بوعز روٿ کي چيو تہ ”منھنجي ڌي ءِ ،تون ٻڌين ٿو ڇا؟ نه وڃ ڪنھن ٻئي ميدان ۾ ،نڪي اتان وڃ ،پر ھتي منھنجين نياڻين سان گڏ رھو. 9تنھنجون نظرون انھي ءِ ٻني ءِ تي ھجن ،جنھن ۾ اھي لڻندا آھن ،۽ تون انھن جي پٺيان ھل ،ڇا مون نوجوانن کي تاڪيد نه ڪئي آھي ته اھي تو کي ھٿ نه ھڻندا؟ ۽ جڏھن توکي ااڃ لڳي ،تڏھن ٻيڙين ڏانھن وڃ ،۽ اھو پيئو جيڪو جوانن ٺاھيو آھي. 10پوِ ھو ءِ پنھنجي منھن تي ڪري پيئي ۽ پاڻ کي زمين ڏانھن نھاريندي چيائين تہ ”مون کي تنھنجي نظر ۾ اھو فضل ڇو مليو آھي ،جو ء ڇالِ جو آ ءِ اجنَي آھيان؟ تون مون کي سڃاڻين، ء 11تنھن تي بوعز وراڻيو تہ ”مون کي پوري ءِ طرح ظاھر ٿي ويو آھي تہ تو پنھنجي مڙس جي مرڻ کان وٺي پنھنجي ساس سان ڇا ڪيو آھي ،۽ ڪيئن تو پنھنجي پي اِ ۽ ما اِ ۽ پنھنجي پيدائش واري ملڪ کي ڇڏي ڏنو آھي .۽ اھڙي قوَ وٽ آيا آھيو جن کي توھان اڳ ۾ نه ڄاتو. 12خداوند توھان جي ڪم جو بدلو ڏئي ،۽ توھان کي ھڪڙو پورو اجر ڏنو وڃي ،جيڪو خداوند بني اسرائيل جي خدا ،جنھن جي پنن ھيٺان توھان تي ڀروسو ڪيو آھي. لِ ته تو لِ ته تو مون کي تْلي ڏني آھي ،۽ ان ء 13پوِ ھن چيو تہ ”منھنجا پالڻھار ،مون کي توھان جي نظر ۾ راضي ڪرڻ ڏيو .ان ء ء پنھنجي ٻانھن سان دوستي ءِ سان ڳالھايو آھي ،جيتوڻيڪ مان تنھنجي ٻانھن مان ھڪ جھڙو نه آھيان. ِ ،ءوقء لد ءمنء لال ءم لنت ا لم ءوقءا ءل ءمنءَء .۽ ھو ءِ لڻندڙن جي ڀرسان ويٺي :۽ ھو ھن جي سڪل اناج تي پھچي ويو ،۽ 14فءِءا ءل بء ءوزء فءِءا ءل :فءِءَءا ءفي لاأ ء لر ء ھوِ کائي ،۽ ڪافي ھئي ،۽ ھليو ويو. لِ ااٿي ويئي ،تڏھن بوعز پنھنجن جوانن کي حڪم ڏنو تہ ”ھن کي رڍن جي وچ ۾ بہ پنڻ ڏيو ۽ کيس ملمت نہ ڪريو. 15جڏھن ھو ءِ اٿڻ ء ا لِ ڪي ھٿ ڀريو ۽ انھن کي ڇڏي ڏي ،تہ جيئن ھو ان کي کائي ۽ کيس ڏوھاري نہ. 16۽ انھي ءِ ء 17تنھنڪري ھو ءِ شاَ تائين ٻني ءِ ۾ گڏي پيئي ،۽ اان کي ااڇلئي ڇڏيائين ،جو اان ۾ اٽڪل ھڪ اءفا ءج ءو ھو. پوِ ٻاھر کڻي آئي ۽ کيس ڏنائين ،جيڪا ھن ڪافي ٿيڻ کان 18پوِ ھو اھا کڻي شھر ۾ ويئي ،۽ سندس ساس ڏٺائين ته ھن ڇا پيتو آھي ،ء ء پوِ رکيل ھئي. ء 19تنھن تي ھن جي ساس کيس چيو تہ ”اڄ ڏينھن ڪيڏانھن پوکيا اٿئي؟ ۽ توھان ڪٿي ڪيو؟ برڪت وارو آھي اھو جنھن تنھنجو علم ورتو .۽ ھن پنھنجي ساس کي ڏيکاريندي ،جنھن سان ھن ٺاھيو ھو ،۽ چيائينس تہ ”جنھن ماڻھو ءِ سان مون اڄ ڏينھن تائين ڪم ڪيو آھي، تنھن جو نالو بوعز آھي. ل ء ء ل ل ل ِ .۽ نعومي کيس چيو ته ،اھو ماڻھو اسان جي ويجھو مائٽ آھي، ِ ءواأ لر ء ِ ءمنء ال ام لْ ءر ءح ء َِء الء لر ء ِ ،فءي اأ لر ء 20وقءا ءل نء لع ءو ءما فءي لاأ ء لر ء ء اسان جي ايندڙ مائٽن مان ھڪڙو آھي. 21۽ روٿ موآبي ءِ چيو تہ ”ھن مون کي بہ چيو تہ ’تون منھنجي جوانن جي مدد سان روزو رک ،جيْتائين اھي منھنجو سڄو فصل پورو ڪري نہ وڃن. ل ء ء ل ء ء ء ل اِ لَء ءمنء ال ءملءَء . ِ ِءلى ءمنء ال ِ ْ ءم ء 22وقءا ءل نءعا ء ومي ءعلى اروتءها ،فءَنتءها فءي اأ لر ء ء 23تنھنڪري ھو بوعز جي ڪنوارين وٽ روزي رکي ٿي ،جيئن جو ءِ جي فصل ۽ ڪڻڪ جي فصل جي پڄاڻي ءِ تائين وڍي .۽ پنھنجي ساس سان گڏ رھندو ھو. باب 3 لِ تہ تنھنجو ڀلو ٿئي؟ لِ آراَ نہ ڳوليان ،انھي ءِ ء 1تڏھن نعومي ھن جي ساس کيس چيو تہ ”منھنجي ڌي ءِ ،ڇا آ ءِ تنھنجي ء 2۽ ھاڻي بوعز اسان جي مائٽن جو ڪونھي ،جنھن جي ڇوڪرين سان تون ھئين؟ ڏس ،ھو رات جي اونداھي ءِ ۾ ءج ءو وجھندو آھي. ڌوِ ۽ مْح ڪر ۽ پنھنجو ڪپڙو پھرائي فرش تي ھيٺ ڪر ،پر انھي ءِ ماڻھو ءِ کي ايْتائين نہ سڃاڻو ،جيْتائين ھو 3تنھنڪري پاڻ کي ء کاڌو پيتو پورو ڪري. پوِ تون اندر وڃي ھن جا پير کوليندي ۽ تو کي ليٽائيندين .۽ جاِ کي نْانو بڻائيندين جتي ھو ليٽندو ،ء 4جڏھن ھو ليٽندو ،تڏھن تون انھي ءِ ء ھو توکي ٻڌائيندو ته توکي ڇا ڪرڻو آھي. 5فءِءا ءل لءها” :جيڪو تون مون کي چوندين سو مان ڪندس. 6پوِ ھو ءِ ھيٺ لھي ويئي ۽ ائين ئي ڪيائين جيئن ھن جي ساس کيس چيو ھو. ء 7جڏھن بوعز کاڌو پيتو ۽ سندس دل خوش ٿي ويئي ،تڏھن ھو اناج جي ڍير جي پڇاڙي ءِ تي ليٽڻ لڳو ،۽ ھو ءِ نرمي ءِ سان آئي ،۽ سندس پيرن کي لڪايو ۽ کيس ليٽايو. 8۽ اڌ رات جو ائين ٿيو ،جو اھو ماڻھو ڊڄي ويو ،۽ پاڻ کي ڦيرايو ،۽ ڏسو ،ھڪڙي عورت ھن جي پيرن تي ويٺي. 9ھن چيو تہ ”تون ڪير آھين؟ ۽ ھن جواب ڏنو" ،مان روٿ تنھنجي ٻانھي آھيان ،تنھنڪري پنھنجي ٻانھي تي پنھنجي ڳچي ءِ کي وڇائي . ڇو ته تون ويجھو مائٽ آھين. ڇالِ جو تو شروع کان پڇاڙي ءِ ۾ وڌيڪ مھرباني ڪئي آھي، 10وقءالء” :تون خداوند جي طرفان برڪت وارو آھين ،منھنجي ڌي ءِ، ء ء پوِ غريب ھجي يا امير. ڇاڪاڻ تہ تو نوجوانن جي پٺيان نہ ھليو ،ء 11۽ ھاڻي ،منھنجي ڌيِ ،نه ڊڄ .مان توھان سان سڀ ڪجھ ڪندس جيڪي توھان گھرندا آھيو :ڇاڪاڻ تہ منھنجي قوَ جو سڄو شھر ڄاڻي ٿو ته تون ھڪڙو نيڪ عورت آھين. 12۽ ھاڻي اھو سچ آھي تہ آ ءِ تنھنجو ويجھو مائٽ آھيان ،پر مون کان وڌيڪ ويجھو ڪو مائٽ آھي. 13اڄ رات ترس ،۽ اھو صَح ٿيندو ،جيڪڏھن اھو اوھان کي ھڪڙي مائٽن جو حصو ڏيندو ،چڱو .ھن کي پنھنجي مائٽن جو حصو ڪرڻ ڏيو :پر جيڪڏھن ھو توھان کي ھڪ مائٽ جو حصو نه ڏيندو ،ته پوِ آئون توھان کي ھڪ مائٽ جو حصو ڏيندس ،جيئن رب جيئرو آھي :صَح تائين ليٽ.
روٿ
14۽ ھو ءِ صَح ٿيڻ تائين ھن جي پيرن وٽ ليٽندي رھي ۽ ااٿي اٿڻ کان اڳي ئي ھڪ ٻئي کي سڃاڻي سگھي .۽ چيائينس ته خَر نه پوي ته ڪا عورت فرش تي آئي. .پوِ جڏھن ھن ان کي کنيو ،تڏھن ھن ءج ءو جا ڇھ ماپا ماپيا رک پڪڙي کي ان ۽ اچ کڻي سو آھي، وٽ تو پردو ”جيڪو 15ھن پڻ چيو تہ ء پوِ ھو ءِ شھر ۾ ويئي. ۽ مٿس رکيا ،ء 16جڏھن ھو ءِ پنھنجي ساس وٽ آئي ،تڏھن چيائين تہ ”منھنجي ڌي ءِ ،تون ڪير آھين؟ ۽ ھن کي اھو سڀ ڪجھه ٻڌايو جيڪو مرد ھن سان ڪيو ھو. .ڇالِ جو ھن مون کي چيو آھي تہ ”پنھنجي ساس وٽ خالي نہ وڃ. 17ھن چيو تہ ”ھن مون کي ءج ءو جا ڇھه ماپا ڏنا ء ڇالِ جو اھو ماڻھو آراَ ۾ نہ 18پوِ ھن چيو تہ ”منھنجي ڌي ءِ ،ايْتائين بيھي رھ ،جيْتائين توکي خَر نہ پوي تہ معاملو ڪيئن ٿيندو، ء ء رھندو ،جيْتائين اھو اڄ ڏينھن پورو نہ ڪري. باب 4 1پوِ بوعز دروازي ڏانھن ويو ۽ کيس اتي ويھاريو ،۽ ڏسو ،اھو مائٽ جنھن جي باري ۾ بوعز ڳالھائي رھيو ھو .جنھن تي ھن چيو ته ء ھا ،اھڙو !پاسي موڙ ،ھتي ويھ .۽ ھو ھڪ طرف مڙي ،ويھي رھيو. 2ھن شھر جي بزرگن مان ڏھن ماڻھن کي وٺي چيو تہ ”اوھين ھتي ويھو .۽ اھي ويٺا. ِ ءمنء لال امْل ءم ءن: ِ ءمنء لاأ ء لر ء وآب ءِلءى لاأ ء لر ء 3فءِءا ءل لءها :نء لع ءو ءَ الِِءي نء لع ءم لال ام ء 4۽ مون سوچيو ته توھان کي اعلن ڪريان" ،ان کي رھاڪن جي اڳيان ۽ منھنجي قوَ جي بزرگن جي اڳيان خريد ڪريو .جيڪڏھن توھان ان کي واپس وٺڻ چاھيو ،ان کي ڇڏايو :پر جيڪڏھن توھان ان کي واپس نه ٿا ڏيو ،ته پوِ مون کي ٻڌايو ،ته مان ڄاڻان ٿو :ڇو ته توھان کان سواِ ٻيو ڪو به نه آھي .۽ مان تنھنجي پٺيان آھيان .۽ ھن چيو ته ،مان ان کي واپس ڪندس. 5پوِ بوعز چيو تہ ”جنھن ڏينھن تون نعومي ءِ جي ھٿ جو ميدان خريد ڪندين ،تنھن تي تو کي اھو ضرور خريد ڪرڻ گھرجي ،جيڪو ء لِ تہ مئل جو نالو جيئرو ڪري سندس ورثي ۾ آڻي. روٿ موآبي ءِ جي زال آھي ،انھي ءِ ء لِ واپس نه ٿو وٺي سگھان ،متان پنھنجي ميراث کي ماري ڇڏيان ،توھان کي پنھنجو حق ڏيو .ڇاڪاڻ ته مان 6۽ مائٽن چيو" ،آ ءِ اھو پاڻ ء ان کي واپس نه ٿو ڪري سگھان. 7ھاڻي اھو طريِو اڳئين زماني ۾ بني اسرائيل ۾ ھو ،ڇوٽڪارو ڏيڻ ۽ بدلئڻ بابت ،سڀني شين جي تصديق ڪرڻ لِ .ھڪڙي ماڻھو ءِ پنھنجو جوتا لھي پنھنجي پاڙيْري ءِ کي ڏنو :۽ اھو اسرائيل ۾ شاھدي ھو. لِ خريد ڪر .تنھن ڪري ھن پنھنجو جوتا لھي ڇڏيو. 8تنھنڪري مائٽياڻي بوعز کي چيو تہ ”تنھنجي ء 9بوعز بزرگن ۽ سڀني ماڻھن کي چيو تہ ”اوھين اڄ ڏينھن گواھ آھيو تہ مون نعومي ءِ جي ھٿ مان اليملڪ ۽ چيليون ۽ محلون جو سڀ ڪجھہ خريد ڪيو آھي. لِ تہ مئل جو نالو 10انھي ءِ کان لِ ،انھي ءِ ء ء سواِ موآبي ءِ جي زال روٿ ،محلون جي زال کي ،مون خريد ڪيو آھي پنھنجي زال ٿيڻ ء جاِ تي :توھان ھن ڏينھن جا لِ تہ مئل جو نالو سندس ڀائرن ۽ دروازي کان جدا نہ ٿئي .ھن جي ء سندس ورثي ۾ جيئرو ڪري ،انھي ءِ ء شاھد آھيو. 11سڀيئي ماڻھو جيڪي دروازي ۾ ھئا ۽ بزرگ چيو تہ ”اسين شاھد آھيون .رب ڪر ،جيڪا عورت تنھنجي گھر ۾ آئي آھي ،ان کي راحيل ۽ ليه وانگر ،جن ٻنھي بني اسرائيل جو گھر ٺاھيو ،۽ تون افراته ۾ لئق ڪر ۽ بيٿلحم ۾ مْھور ٿيو. 12۽ تنھنجو گھر فارس جي گھر جھڙو ھجي ،جنھن کي تمر يھوداہ ڏانھن ڄاتو ،انھي ءِ ٻج مان جيڪو خداوند توکي ھن جوان عورت مان ڏيندو. 13تنھنڪري بوعز روٿ کي ورتو ،۽ اھو سندس زال ھئي ،۽ جڏھن ھو وٽس ويو ،تڏھن خداوند ھن کي پيٽ ڏنو ۽ کيس پٽ ڄاتو. 14وقءا ءل نء لع ءو ءمها ،فءَء ءرَء ءربِها ،ءجنءا يءجل عء ءل ِءلءى ءَانء ءمنء لال امْل ءمنءينء ،ءل ت ء لعلء ام بء ءه ِءس ءلرائءيلء. ء لِ 15۽ ھو تنھنجي زندگي ءِ جو بحال ڪندڙ ۽ تنھنجي پوڙھائپ جو پاليندڙ ھوندو :تنھنجي نان اِ ،جيڪا توسان پيار ڪري ٿي ،جيڪا تو ء ستن پٽن کان بھتر آھي ،تنھن کيس جنم ڏنو آھي. 16۽ نعومي ٻار کي ورتو ،ان کي پنھنجي ڳچيِ ۾ رکيو ،۽ ان کي دانھن ڏيڻ لڳو. 17پوِ ھن جي پاڙيْرين عورتن ان جو نالو رکيو ۽ چيائين تہ ”نعومي ءِ کي پٽ ڄائو آھي .۽ انھن سندس نالو عوبيد رکيو :اھو يْي جو ء پي اِ آھي ،دائود جو پي اِ. 18ھاڻي ھي آھن فارس جا نْل :فارس مان حصرون پيدا ٿيو، نادب، 19و ءح لز ارونء بءيلتء ءر ءَ ،ءوَ ء لر ءَ ءع ءم ء ء 20عميناداب مان نحْون پيدا ٿيو ۽ نحْون مان سلمون پيدا ٿيو، 21سلمون مان بوعز پيدا ٿيو ۽ بوعز مان عوبيد پيدا ٿيو، 22عوبيد مان يْي ءِ پيدا ٿيو ۽ يْي ءِ مان دائود پيدا ٿيو.