Issuu

‫روٿ‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫‪1‬جنھن ڏينھن ججن حڪومت ڪئي‪ ،‬تن ڏينھن ۾ ائين ٿيو تہ ملڪ ۾ ڏڪار پئجي ويو ‪.‬۽ بيت لحم جو ھڪڙو ماڻھو‪ ،‬اھو‪ ،‬سندس زال ۽‬ ‫لِ ويو‪.‬‬ ‫سندس ٻن پٽن‪ ،‬موآب جي ملڪ ۾ رھڻ ء‬ ‫‪2‬انھي ءِ ماڻھو ءِ جو نالو اليملڪ‪ ،‬سندس زال جو نالو نعومي ۽ سندس ٻن پٽن جو نالو محلون ۽ چيليون ھو‪ ،‬جيڪي بيت ⁠لحم يھوداہ جا‬ ‫افراطيت ھئا ‪.‬۽ اھي موآب جي ملڪ ۾ آيا‪ ،‬۽ اتي ئي رھيا‪.‬‬ ‫‪3‬و ءل ءملءَء نء لع ءو ءَ لال ءم لو ءر ءِلءى لال ءملءَء ‪.‬۽ ھو ءِ ڇڏي وئي ۽ ھن جا ٻه پٽ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬انھن انھن کي موآب جي عورتن جون زالون ڏنيون ‪.‬ھڪڙي جو نالو آرپا ۽ ٻئي جو نالو روٿ‪ ،‬۽ اھي اتي اٽڪل ڏھ سال رھيا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ محلون ۽ چيليون پڻ مري ويا ‪.‬۽ عورت پنھنجي ٻن پٽن ۽ مڙس کي ڇڏي ويو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن موآب جي ملڪ ۾ ٻڌو ھو تہ ڪيئن‬ ‫اچي‪،‬‬ ‫لِ تہ موآب جي ملڪ مان موٽي‬ ‫ء‬ ‫‪6‬پوِ ھو ءِ پنھنجي ڌيئرن سان گڏ ااٿي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫خداوند پنھنجي قوَ کي ماني ڏيڻ ۾ مدد ڪئي ھئي‪.‬‬ ‫جاِ کان ٻاھر نڪري ويئي‪ ،‬جتي ھو ءِ ھئي‪ ،‬۽ ھن جون ٻه ڌيئرون ساڻس گڏ ‪.‬۽ اھي يھوداہ جي ملڪ ڏانھن موٽڻ‬ ‫‪7‬تنھنڪري ھو ءِ انھي ءِ ء‬ ‫جي رستي تي ويا‪.‬‬ ‫ل‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫س ءعلءى ام لْتءِءينء ‪:‬خداوند توسان رحم ڪري‪ ،‬جيئن تو مئلن سان ڪيو آھي ۽ مون سان‪.‬‬ ‫ر‬ ‫ي‬ ‫ا‬ ‫و‬ ‫م‬ ‫ل‬ ‫ع‬ ‫ي‬ ‫‪:‬‬ ‫ِ‬ ‫ر‬ ‫ال‬ ‫ي فءي‬ ‫‪8‬وقءا ءل نءعا ء‬ ‫ل‬ ‫ل‬ ‫ل‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ال‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫وم ء‬ ‫‪.‬پوِ ھو ءِ انھن کي چمي ‪.‬۽ اھي‬ ‫‪9‬خداوند توھان کي عطا ڪري ته توھان کي آراَ ملي‪ ،‬توھان مان ھر ھڪ پنھنجي مڙس جي گھر ۾‬ ‫ء‬ ‫پنھنجا آواز بلند ڪيا‪ ،‬۽ روئي‪.‬‬ ‫‪10‬وقءا ءل لءها” ‪:‬يِينا ا اسين توسان گڏ تنھنجي قوَ ڏانھن موٽنداسين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‪ ،‬فءَ ء لربءها‪ ،‬ءمنء لال امْل ءمنءينء ‪:‬اوھين مون سان ڇو ھلندا؟ ڇا منھنجي پيٽ ۾ اڃا وڌيڪ پٽ آھن‪ ،‬جيڪي تنھنجا مڙس ٿين؟‬ ‫وم‬ ‫ع‬ ‫ن‬ ‫‪:‬‬ ‫ل‬ ‫ا‬ ‫ق‬ ‫‪11‬و‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ا‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو منھنجي عمر تماَ گھڻي آھي جو ھڪڙو مڙس آھيان ‪.‬جيڪڏھن مان‬ ‫‪12‬موٽي وڃو‪ ،‬منھنجي ڌيئرون‪ ،‬وڃو پنھنجو رستو‬ ‫ء‬ ‫چوان ته‪ ،‬مون کي اميد آھي‪ ،‬جيڪڏھن مون کي رات تائين ھڪ مڙس ھجي‪ ،‬۽ پٽ پڻ پيدا ٿئي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو‬ ‫ڌيئرون؛‬ ‫منھنجي‬ ‫نه‪،‬‬ ‫رھندين؟‬ ‫لِ مڙس ٿيڻ کان‬ ‫ء‬ ‫لِ ترسي رھندؤ جيْتائين ھو وڏا ٿي ويا؟ ڇا تون انھن ء‬ ‫‪13‬ڇا اوھين انھن ء‬ ‫اھو مون کي توھان جي خاطر ڏاڍو ڏک ٿيو آھي تہ خداوند جو ھٿ منھنجي خلف نڪتو آھي‪.‬‬ ‫‪14‬انھن پنھنجا آواز بلند ڪيا ۽ وري روئڻ لڳا‪ ،‬۽ اورفا پنھنجي ساس کي چمي ڏني ‪.‬پر روٿ ھن ڏانھن نھاريو‪.‬‬ ‫‪15‬فءِءالء” ‪:‬ڏس‪ ،‬تنھنجي ڀاڻيجي موٽي ويئي آھي پنھنجي قوَ ڏانھن‪ ،‬۽ پنھنجي ديوتائن ڏانھن‪ ،‬موٽي وڃ تون پنھنجي ڀيڻ جي پٺيان‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو جتي تون ويندين‪ ،‬اتي آ ءِ‬ ‫‪16‬وقءا ءل اروتء ” ‪:‬مون کي منٿ ڪجو ته تو کي ڇڏي نه وڃان ۽ نه وري تنھنجي پٺيان ھلندس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ويندس ‪.‬۽ جتي تون رھندين‪ ،‬مان رھندس ‪:‬تنھنجا ماڻھو منھنجا ماڻھو ھوندا‪ ،‬۽ تنھنجو خدا منھنجو خدا‪.‬‬ ‫‪17‬جتي تون مرندين‪ ،‬اتي مان مرندس ۽ اتي ئي دفن ٿي ويندس ‪:‬خداوند مون سان ائين ئي ڪر‪ ،‬۽ وڌيڪ پڻ‪ ،‬جيڪڏھن موت کان‬ ‫سواِ‬ ‫ء‬ ‫توکي ۽ مون کي جدا ڪرڻ گھرجي‪.‬‬ ‫لِ پڪو ارادو ڪيو آھي‪ ،‬تڏھن ھن ساڻس ڳالھائڻ ڇڏي ڏنو‪.‬‬ ‫‪18‬جڏھن ھن ڏٺو تہ ھن سان گڏ ھلڻ ء‬ ‫‪19‬پوِ اھي ٻئي ھليا ويا‪ ،‬جيْتائين اھي بيت ⁠لحم ۾ آيا ‪.‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏھن اھي بيت ⁠لحم ۾ پھتا‪ ،‬تڏھن سڄو شھر انھن جي چوڌاري ڦري‬ ‫ء‬ ‫ويو‪ ،‬۽ چيائون تہ ”ھي نعومي آھي ڇا؟‬ ‫تعالي مون سان ڏاڍي ڪاوڙ ڪئي آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو خدا‬ ‫‪20‬ھن انھن کي چيو تہ ”مون کي نعومي نہ سڏي‪ ،‬مون کي مارا سڏيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ڇالِ ⁠جو خداوند منھنجي‬ ‫پوِ مون کي نعومي ڇو ٿا سڏيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬آ ءِ پوري ءِ طرح ٻاھر ويس‪ ،‬۽ خداوند مون کي خالي گھر موٽي آيو آھي‪ ،‬ء‬ ‫قادرمطلق مون کي تڪليف ڏني آھي؟‬ ‫خلف شاھدي ڏني آھي ۽ ء‬ ‫‪22‬تنھنڪري نعومي موٽي آئي‪ ،‬۽ روٿ موآبي‪ ،‬سندس نانِ‪ ،‬ساڻس گڏ‪ ،‬جيڪا موآب جي ملڪ مان موٽي آئي‪ ،‬۽ اھي ءجو جي فصل جي‬ ‫شروعات ۾ بيت لحم ۾ آيا‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬۽ نعومي کي پنھنجي مڙس جو ھڪڙو مائٽ ھو‪ ،‬جيڪو ھڪڙو طاقتور ماڻھو ھو‪ ،‬جيڪو اليملڪ جي خاندان مان ھو ‪.‬۽ سندس نالو‬ ‫بوعز ھو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ روٿ موآبي ءِ نعومي کي چيو تہ ”ھاڻي ھاڻي مون کي ميدان ڏانھن وڃڻ ڏيو ۽ انھي ءِ جي پٺيان اناج جا ڪءنء گڏ ڪيان‪ ،‬جنھن جي نظر‬ ‫۾ مون کي فضل ملندو ‪.‬۽ کيس چيو ته‪ ،‬وڃ‪ ،‬منھنجي ڌيِ‪.‬‬ ‫پوِ ٻني ءِ ۾ ڀاڄي پچائڻ لڳي‪ ،‬۽ انھي ءِ جي چمڪ پوکي ءِ جي ھڪڙي حصي تي پئي جيڪا بوعز جي‬ ‫‪3‬پوِ ھو ءِ وئي ۽ آئي ۽ لڻندڙن کان ء‬ ‫ء‬ ‫آھي‪ ،‬جيڪو ايليملڪ جي خاندان مان ھو‪.‬‬ ‫‪4‬وقءالء‪ ،‬بوعز بء ليت ءلحم کان آيو‪ ،‬۽ لڻندڙن کي چيائين تہ ”خداوند اوھان سان گڏ ھجي ‪.‬انھن کيس جواب ڏنو تہ ”خداوند تو کي برڪت ڏي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬پوِ بوعز پنھنجي نوڪر کي‪ ،‬جيڪو لڻندڙن تي مِرر ٿيل ھو‪ ،‬چيو تہ ”ھي ڪنھن جي ڇوڪري آھي؟‬ ‫ء‬ ‫‪6‬فءِءا ءل لءَءيلتء ءمنء لالعء ءظي ءلم” ‪:‬ھي ءِ موآبي ءِ جي ڇوڪري آھي‪ ،‬جيڪا نعومي سان گڏ موآب جي ملڪ مان موٽي آئي ھئي‪.‬‬ ‫پوِ ھو ءِ آئي‪ ،‬۽ صَح کان وٺي ھاڻي‬ ‫‪7‬تنھن تي ھن چيو تہ ”آ ءِ تو کي دعا ٿو ڏيان تہ مون کي لڻندڙن کي رڍن جي وچ ۾ گڏ ڪرڻ ڏيو‪ ،‬ء‬ ‫تائين جاري رھي‪ ،‬جو گھر ۾ ٿوري دير رھي‪.‬‬