Skip to main content

Sindhi - The Book of Revelation

Page 1

‫وحي‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫لِ تہ پنھنجي ٻانھن کي اھي ڳالھيون ڏيکاريون جيڪي جلد ٿيڻيون آھن ‪.‬۽ ھن‬ ‫‪1‬عيسي مسيح جو ظاھر‪ ،‬جيڪو خدا کيس ڏنو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫پنھنجي ملئڪ جي معرفت پنھنجي نوڪر جان ڏانھن موڪليو ۽ اشارو ڪيو‪:‬‬ ‫عيسي مسيح جي شاھدي ۽ انھن سڀني شين جي شاھدي ڏني‪ ،‬جيڪي ھن ڏٺيون‪.‬‬ ‫‪2‬جنھن خدا جي ڪلم‪،‬‬ ‫ي‬ ‫ا‬ ‫االِ ⁠جو‬ ‫‪3‬سڀاڳا آھي ااھو‪ ،‬جيڪي پڙھن ٿا ۽ جيڪي ھن پيشنگوئي جي ڳالھين کي ٻڌن ٿا ۽ جيڪي ان ۾ لکيل آھن تن تي عمل ڪن ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫وقت ويجھو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬يوحنا انھن ستن ڪليسيائن ڏانھن جيڪي ايشيا ۾ آھن ‪:‬اوھان تي فضل ۽ سلمتي ھجي‪ ،‬انھي ءِ جي طرفان جيڪو آھي‪ ،‬جيڪو ھو ۽‬ ‫جيڪو اچڻو آھي ‪.‬۽ ستن روحن مان جيڪي سندس تخت جي اڳيان آھن؛‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان‪ ،‬جيڪو سچو شاھد ۽ مئلن مان پھريون ڄاول ۽ زمين جي بادشاھن جو سردار آھي ‪.‬انھي ءِ ڏانھن جنھن اسان‬ ‫‪5‬۽‬ ‫ي‬ ‫سان پيار ڪيو‪ ،‬۽ پنھنجي رت ۾ اسان کي اسان جي گناھن کان ڌوئي‪،‬‬ ‫لِ ھجي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪6‬۽ اسان کي خدا ۽ سندس پيِ لِ بادشاھن ۽ پادرين ڪيو آھي ‪.‬سندس شان ۽ بادشاھي ھميشہ ھميشہ ء‬ ‫‪7‬ڏس‪ ،‬ھو ڪڪرن سان گڏ اچي ٿو ‪.‬۽ ھر اک ھن کي ڏسندي‪ ،‬۽ اھي به جن ھن کي اڪايو‪ ،‬۽ زمين جا سڀئي قسم ھن جي ڪري‬ ‫روئيندا ‪.‬ان جي باوجود‪ ،‬آمين‪.‬‬ ‫قادرمطلق آھي‪.‬‬ ‫‪8‬آ ءِ الفا ۽ اوميگا آھيان‪ ،‬شروعات ۽ پڇاڙي‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو‪ ،‬جيڪو آھي‪ ،‬جيڪو ھو ۽ جيڪو اچڻو آھي‪ ،‬اھو ء‬ ‫عيسي مسيح جي بادشاھت ۽ صبر ۾‪ ،‬انھي ءِ ٻيٽ ۾ ھوس‪،‬‬ ‫‪9‬آ ءِ يوحنا آھيان‪ ،‬جيڪو اوھان جو ڀا اِ ۽ اوھان جو ساٿي آھيان‪ ،‬مصيبتن ۾‪ ،‬۽‬ ‫ي‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫جنھن کي پتموس سڏيو ويندو آھي‪ ،‬خدا جي ڪلم ۽‬ ‫عيسي مسيح جي شاھدي ء‬ ‫ي‬ ‫‪10‬آ ءِ خداوند جي ڏينھن تي روح ۾ ھوس ۽ پنھنجي پٺيان ھڪڙو وڏو آواز ٻڌم‪ ،‬جيڪو توتاري جھڙو ھو‪.‬‬ ‫‪11‬چيائون تہ ”آ ءِ الفا ۽ اوميگا آھيان‪ ،‬پھريون ۽ پويون آھيان‪ ،‬۽ جيڪي تون ڏسندين‪ ،‬سو ڪتاب ۾ لک ۽ ايشيا جي ستن ڪليسيائن ڏانھن‬ ‫موڪليو ‪.‬اءفسس تائين‪ ،‬سميرنا تائين‪ ،‬پرگاموس تائين‪ ،‬ٿائيتيرا تائين‪ ،‬سرديس تائين‪ ،‬فلڊلفيا ۽ لوديڪيا تائين‪.‬‬ ‫‪12‬۽ مون ڦري اھو آواز ڏٺم جيڪو مون سان ڳالھائي رھيو ھو ‪.‬۽ موٽيو‪ ،‬مون کي ست سوني شمعون ڏٺائين‪.‬‬ ‫‪13‬۽ انھن ستن شمعدانن جي وچ ۾ ھڪڙو ابن ⁠آدم جھڙو آھي‪ ،‬پيرن تائين پھريائين پھريائين ۽ سونھن جي پٺي ءِ سان ڍڪيل‪.‬‬ ‫‪14‬سندس مٿو ۽ وار اان جھڙا ااا‪ ،‬برف جھڙا ااا ھئا ‪.‬۽ ھن جون اکيون باھه جي شعلن وانگر ھيون‪.‬‬ ‫‪15‬۽ ھن جا پير سڪل پيتل جھڙا آھن‪ ،‬ڄڻڪ بھٽي ۾ ساڙيو ‪.‬۽ سندس آواز ڪيترن ئي پاڻي ءِ جي آواز وانگر‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ھن جي ساڄي ھٿ ۾ ست تارا ھئا‪ ،‬۽ ھن جي وات مان ھڪڙي تيز تلوار نڪرندي ھئي‪ ،‬۽ ھن جو منھن ائين ھو جيئن سج پنھنجي‬ ‫طاقت ۾ چمڪيو‪.‬‬ ‫‪17‬جڏھن مون ھن کي ڏٺو‪ ،‬تڏھن سندس پيرن تي مئل ٿي ڪري پيس ‪.‬۽ ھن پنھنجو ساڄو ھٿ مون تي رکيو‪ ،‬مون کي چيائين‪” ،‬ڊڄ نه ‪.‬‬ ‫مان پھريون ۽ آخري آھيان‪:‬‬ ‫‪18‬مان اھو آھيان جيڪو جيئرو آھي‪ ،‬۽ مري ويو ‪.‬۽‪ ،‬ڏس‪ ،‬مان ھميشه لِ جيئرو آھيان‪ ،‬آمين؛ ۽ دوزخ ۽ موت جون ڪنجيون آھن‪.‬‬ ‫‪19‬لکو شيون جيڪي تو ڏٺيون آھن‪ ،‬جيڪي آھن‪ ،‬۽ شيون جيڪي آخرت ۾ آھن؛‬ ‫‪20‬ستن تارن جو راز‪ ،‬جيڪي تو منھنجي ساڄي ھٿ ۾ ڏٺا‪ ،‬۽ ست سوني شمعدان ‪.‬ست تارا ست ڪليسيا جا ملئڪ آھن ‪:‬۽ ست شمعدان‬ ‫جيڪي تو ڏٺا اھي ست ڪليسيا آھن‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬اءفسس جي ڪليسيا جي ملئڪ ڏانھن لکو؛ اھي ڳالھيون اھو چوي ٿو جيڪو ست تارن کي پنھنجي ساڄي ھٿ ۾ رکي ٿو‪ ،‬جيڪو ستن‬ ‫سون جي شمعدانن جي وچ ۾ ھلندو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬مون کي خبر آھي تنھنجي ڪمن‪ ،‬تنھنجي محنت ۽ تنھنجي صبر کي‪ ،‬۽ تون انھن کي ڪيئن برداشت ڪري نہ سگھندين جيڪي بڇڙا‬ ‫آھن‪ ،‬۽ تو انھن کي آزمايو آھي جيڪي چون ٿا ته اھي رسول آھن‪ ،‬۽ نه آھن‪ ،‬۽ انھن کي ڪوڙو مليو آھي‪.‬‬ ‫ِ‪ ،‬ءولء ت ء ششتءعءينء ‪ ،‬ءوَ ء شنت ا شم فءي شاأ ء شعلء ام‪ ،‬ءولء ت ء ششتءعءينء ‪.‬‬ ‫صب اشر‪ ،‬ءوَ ء شنت ا شم فءي شاأ ء شر ء‬ ‫‪3‬ولء شم‪ ،‬ءو ء‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو تو پنھنجي پھرين پيار کي اڏي ڏنو آھي‪.‬‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫ڪجھہ‬ ‫خلف‬ ‫جي‬ ‫توھان‬ ‫کي‬ ‫مون‬ ‫بہ‬ ‫‪4‬تڏھن‬ ‫ء‬ ‫‪5‬تنھنڪري ياد ڪر تون ڪٿان ڪري پيو آھين‪ ،‬۽ توبه ڪر ۽ پھرين ڪم ڪر ‪.‬ٻي صورت ۾ آئون جلدي تو وٽ ايندس‪ ،‬۽ تنھنجي شمع‬ ‫کي پنھنجي جاِ تان ھٽائي اڏيندس‪ ،‬جيستائين تون توبه نه ڪندين‪.‬‬ ‫‪6‬پر تو وٽ اھو آھي‪ ،‬جو تون نڪوليٽن جي ڪمن کان نفرت ڪرين ٿو‪ ،‬جن کان مون کي بہ نفرت آھي‪.‬‬ ‫‪7‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي اا ٿو چوي ‪.‬جيڪو غالب اچي ٿو ان کي مان زندگي ءِ جي وڻ مان کائڻ‬ ‫ڏيندس‪ ،‬جيڪو خدا جي جنت جي وچ ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ سمرنہ ۾ ڪليسيا جي ملئڪ ڏانھن لک؛ اھي ڳالھيون پھريون ۽ پويون چوي ٿو‪ ،‬جيڪو مئل ھو ۽ جيئرو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬مون کي تنھنجي ڪمن‪ ،‬مصيبتن ۽ غريبي ءِ جي خبر آھي (پر تون امير آھين )۽ مون کي انھن جي ڪفر جي خبر آھي جيڪي چون ٿا‬ ‫تہ اھي يھودي آھن ۽ نہ آھن‪ ،‬پر شيطان جي عبادت ⁠گاھہ آھن‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھان کي‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫وجھندو‪،‬‬ ‫۾‬ ‫جيل‬ ‫کي‬ ‫ڪن‬ ‫مان‬ ‫اوھان‬ ‫شيطان‬ ‫‪:‬ڏسو‪،‬‬ ‫‪10‬انھن ڳالھين کان نہ ڊڄو جيڪي توھان کي سھڻو پوندو‬ ‫ء ء‬ ‫آزمايو وڃي ‪.‬۽ توھان کي ڏھه ڏينھن مصيبت ھوندي ‪:‬توھان موت تائين وفادار رھو‪ ،‬۽ مان توھان کي زندگي جو تاج ڏيندس‪.‬‬


‫وحي‬

‫‪11‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي اا ٿو چوي ‪.‬جيڪو فتح ڪري ٿو‪ ،‬ان کي ٻئي موت جي تڪليف نه ٿيندي‪.‬‬ ‫‪12‬پرگاموس ۾ ڪليسيا جي ملئڪ ڏانھن لک ‪:‬اھي ڳالھيون اھو چوي ٿو جنھن وٽ ٻن دارن واري تيز تلوار آھي‪.‬‬ ‫‪13‬مون کي توھان جي ڪمن جي خبر آھي‪ ،‬۽ تون ڪٿي رھندو آھين‪ ،‬جيتوڻيڪ شيطان جو تختو آھي ‪:‬۽ تو منھنجي نالي کي مضبوطي‬ ‫سان رکيو آھي‪ ،‬۽ منھنجي ايمان کان انڪار ڪيو آھي‪ ،‬جيتوڻيڪ انھن ڏينھن ۾‪ ،‬جڏھن اينٽيپاس منھنجو وفادار شھيد ھو‪ ،‬جيڪو توھان‬ ‫جي وچ ۾ قتل ڪيو ويو‪ ،‬جتي شيطان ‪.‬رھي ٿو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو تو وٽ اھي آھن جيڪي بلعام جي نظريي کي مڃيندا آھن‪ ،‬جن بلڪ‬ ‫‪14‬پر مون کي توھان جي خلف ڪجھہ ڳالھيون آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫کي سيکاريو ھو ته بني اسرائيل جي اڳيان ٿڌ جو رستو ااالئي‪ ،‬بتن تي قربان ڪيل شيون کائڻ ۽ زنا ڪرڻ‪.‬‬ ‫‪15‬االِ ⁠جو تو وٽ بہ اھي آھن جيڪي نڪوليٽن جي نظريي کي مڃيندا آھن‪ ،‬جنھن کان مون کي نفرت آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬توبه؛ ٻي صورت ۾ آئون جلدي توھان وٽ ايندس‪ ،‬۽ پنھنجي وات جي تلوار سان انھن سان وڙھندس‪.‬‬ ‫لِ ڏيندس لڪيل ءمنء ‪ ،‬۽‬ ‫‪17‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي اا ٿو چوي ‪.‬جيڪو غالب اچي ٿو ان کي مان کائڻ ء‬ ‫ڏيندس ھڪ ااو پٿر‪ ،‬۽ پٿر تي ھڪ نئون نالو لکيل آھي‪ ،‬جنھن کي ڪو به ماڻھو نه ڄاڻندو‪ ،‬جيڪو ان کي حاصل ڪري ٿو‪ ،‬ان کي‬ ‫بچائڻ کان سواِ‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ٿائيتيرا جي ڪليسيا جي ملئڪ ڏانھن لک ‪:‬اھي ڳالھيون خدا جو فرزند چوي ٿو‪ ،‬جنھن جون اکيون باھ جي شعلن جھڙيون آھن ۽‬ ‫سندس پير سڪل پيتل جھڙا آھن‪.‬‬ ‫لِ پھرين کان وڌيڪ‪.‬‬ ‫‪19‬آ ءِ تنھنجا ڪم‪ ،‬خيرات‪ ،‬خدمت‪ ،‬ايمان‪ ،‬تنھنجي صبر ۽ تنھنجا ڪم ڄاڻان ٿو ‪.‬۽ آخري ٿيڻ ء‬ ‫االِ ⁠جو تون انھي ءِ عورت ايزبل کي برداشت ڪرين ٿي‪ ،‬جيڪا‬ ‫‪20‬تنھن ھوندي بہ مون کي توھان جي خلف ڪجھہ ڳالھيون آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫لِ ۽ بت تي قربان ڪيل شيون کائڻ ء‬ ‫پاڻ کي نبي سڏائي ٿي‪ ،‬سيکارڻ ۽ منھنجي ٻانھن کي زناڪاري ڪرڻ ء‬ ‫‪21‬۽ مون ھن کي پنھنجي زنا کان توبه ڪرڻ جي جاِ ڏني ‪.‬۽ ھوِ توبه نه ڪئي‪.‬‬ ‫‪22‬ڏس‪ ،‬آ ءِ ھن کي بستري تي االئي اڏيندس‪ ،‬۽ جيڪي ساڻس زنا ڪن ٿا‪ ،‬تن کي وڏي مصيبت ۾ ڦاسائي اڏيندس‪ ،‬جيستائين اھي پنھنجن‬ ‫ڪمن کان توبھہ نہ ڪن‪.‬‬ ‫‪23‬۽ مان ھن جي ٻارن کي موت سان ماريندس ‪.‬۽ سڀني ڪليسيائن کي معلوم ٿيندو ته مان اھو آھيان جيڪو دل ۽ دلين کي ڳولي ٿو‪ ،‬۽‬ ‫مان توھان مان ھر ھڪ کي توھان جي ڪمن جي مطابق ڏيندس‪.‬‬ ‫‪24‬پر آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو ۽ ٿائيتيرا ۾ رھندڙ ٻين ماڻھن کي‪ ،‬جن کي اھو عقيدو ڪونھي‪ ،‬۽ جن کي شيطان جي اونھائي جي خبر نہ‬ ‫آھي‪ ،‬جيئن اھي ڳالھائين ٿا ‪.‬مان توھان تي ٻيو ڪو به بار نه وجھندس‪.‬‬ ‫‪25‬پر جنھن کي اوھين اڳي ئي مضبوطي ءِ سان پڪڙيو آھيو‪ ،‬جيستائين آ ءِ نه اچان‪.‬‬ ‫‪26‬۽ جيڪو غالب ٿيندو‪ ،‬۽ منھنجي ڪم کي آخر تائين رکندو‪ ،‬تنھن کي آِ قومن تي طاقت ڏيندس‪.‬‬ ‫‪27‬۽ ھو انھن تي لوھ جي لٺ سان حڪومت ڪندو ‪.‬جيئن ھڪ ڪنڌار جي برتن وانگر اھي ٽڪرا ٽڪرا ٿي ويندا‪ ،‬جيئن مون کي‬ ‫منھنجي پيِ کان مليل آھي‪.‬‬ ‫‪28‬۽ مان کيس صبح جو تارو ڏيندس‪.‬‬ ‫‪29‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي اا ٿو چوي‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬۽ سارديس ۾ ڪليسيا جي ملئڪ ڏانھن لک ‪:‬اھي ڳالھيون اھو چئي ٿو جنھن وٽ خدا جا ست روح ۽ ست تارا آھن ‪.‬مون کي تنھنجي‬ ‫ڪمن جي خبر آھي‪ ،‬ته تنھنجو نالو آھي ته تون جيئرو آھين‪ ،‬۽ مئل آھين‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو مون اوھان جا ڪم خدا‬ ‫لِ تيار آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪2‬خبردار رھو ۽ انھن شين کي مضبوط ڪريو جيڪي باقي بچيل آھن‪ ،‬جيڪي مرڻ ء‬ ‫جي آڏو ڪامل نہ ڏٺا آھن‪.‬‬ ‫‪3‬تنھنڪري ياد ڪر تہ تو کي ڪھڙي ءِ طرح مليو ۽ ٻڌو‪ ،‬۽ پڪڙي رک ۽ توبھہ ڪريو ‪.‬تنھنڪري جيڪڏھن تون نه ڏسندين ته آ ءِ تو‬ ‫وٽ چور وانگر اچي ويندس‪ ،‬۽ توکي خبر نه پوندي ته ڪھڙي گھڙي آ ءِ تو وٽ ايندس‪.‬‬ ‫‪4‬سرديس ۾ به توھان جا ڪي نال آھن جن پنھنجا ڪپڙا ناپاڪ نه ڪيا آھن ‪.‬۽ اھي مون سان گڏ ااي رنگ ۾ ھلندا‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ اھي‬ ‫لئق آھن‪.‬‬ ‫‪5‬جيڪو فتح ڪندو‪ ،‬سو ااي پوشاڪ ۾ پھريندو ‪.‬۽ مان زندگي ءِ جي ڪتاب مان سندس نالو نه مٽائيندس‪ ،‬پر مان پنھنجي پي اِ ۽ سندس‬ ‫ملئڪن جي اڳيان سندس نالو اقرار ڪندس‪.‬‬ ‫‪6‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي اا ٿو چوي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ فلڊلفيا جي ڪليسيا جي ملئڪ ڏانھن لک ‪:‬اھي ڳالھيون اھو چوي ٿو جيڪو پاڪ آھي‪ ،‬اھو سچو آھي‪ ،‬اھو جنھن وٽ دائود جي‬ ‫ڪنجي آھي‪ ،‬اھو جيڪو کولي ٿو ۽ ڪو بند نٿو ڪري ‪.‬۽ بند ڪري ٿو‪ ،‬۽ ڪو ماڻھو کوليندو آھي‪.‬‬ ‫‪8‬مون کي توھان جي ڪمن جي خبر آھي‪ ،‬ڏس‪ ،‬مون توھان جي اڳيان ھڪڙو کليل دروازو رکيو آھي‪ ،‬۽ ڪوبہ ماڻھو ان کي بند ڪري‬ ‫نہ سگھندو‪ ،‬االِ ⁠جو تو وٽ ٿورڙي طاقت آھي‪ ،‬۽ منھنجي ڪلم تي عمل ڪيو آھي‪ ،‬۽ منھنجي نالي کي رد نه ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬ڏسو‪ ،‬آ ءِ انھن کي شيطان جي عبادت ⁠گاھہ مان ڪندس‪ ،‬جيڪي چون ٿا تہ ھو يھودي آھن ۽ نہ آھن‪ ،‬پر ڪوڙ ٿا ڪن ‪.‬ڏس‪ ،‬مان انھن‬ ‫کي آڻيندس ۽ تنھنجي پيرن جي اڳيان عبادت ڪري‪ ،‬۽ ڄاڻان ٿو ته مون توسان پيار ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬االِ ⁠جو تو منھنجي صبر جي ڳالھہ تي عمل ڪيو آھي‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ بہ تو کي آزمائش جي ان گھڙي ءِ کان بچائيندس‪ ،‬جيڪو‬ ‫ء‬ ‫آزماِ جيڪي زمين تي رھن ٿا‪.‬‬ ‫لِ تہ انھن کي‬ ‫ء‬ ‫سڄي دنيا تي ايندو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪11‬ڏس‪ ،‬آ ءِ جلدي اچي رھيو آھيان‪ ،‬جيڪو تو وٽ آھي تنھن کي پڪڙي رک‪ ،‬متان ڪو ماڻھو تنھنجو تاج کسي وٺي‪.‬‬


‫وحي‬

‫‪12‬جيڪو غالب ٿيندو‪ ،‬تنھن کي آ ءِ پنھنجي خدا جي ھيڪل ۾ ھڪڙو ٿنڀو ٺاھيندس‪ ،‬۽ اھو وڌيڪ نڪرندو‪ ،‬۽ آ ءِ مٿس پنھنجي خدا جو‬ ‫نالو لکندس ۽ پنھنجي خدا جي شھر جو نالو‪ ،‬جيڪو نئون يروشلم آھي ‪.‬جيڪو منھنجي خدا کان آسمان مان نازل ٿيندو ‪:‬۽ مان ھن تي‬ ‫پنھنجو نئون نالو لکندس‪.‬‬ ‫‪13‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي اا ٿو چوي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ لوديڪيان جي ڪليسيا جي ملئڪ ڏانھن لک ‪:‬اھي ڳالھيون آمين‪ ،‬وفادار ۽ سچا شاھد‪ ،‬خدا جي تخليق جي شروعات؛‬ ‫‪15‬مون کي تنھنجي ڪمن جي خبر آھي‪ ،‬تہ تون نڪي ٿڌو آھين ۽ نڪي گرم‪ ،‬آ ءِ گھران ٿو تون ٿڌ يا گرم‪.‬‬ ‫‪16‬تنھنڪري جڏھن تون گرم آھين‪ ،‬نڪي ٿڌي ۽ نڪي گرم‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ توکي پنھنجي وات مان ڪڍي اڏيندس‪.‬‬ ‫شيِ جي ضرورت نہ آھي ‪.‬۽ نه ڄاڻان ٿو‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو تون چوين ٿو تہ آ ءِ دولتمند آھيان ۽ مال سان وڌي ويو آھيان ۽ مون کي ڪنھن‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ته تون بدبخت‪ ،‬بدبخت‪ ،‬غريب‪ ،‬انڌو ۽ ننگا آھين‪.‬‬ ‫‪18‬مان تو کي صلح ٿو ڏيان ته مون کان باھ ۾ آزمايل سون خريد ڪر‪ ،‬ته جيئن تون دولتمند ٿئين ‪.‬۽ سفيد پوشاڪ‪ ،‬ته تون ڪپڙا پائين‪،‬‬ ‫۽ ته تنھنجي ننگي جي شرمساري ظاھر نه ٿئي ‪.‬۽ پنھنجين اکين کي اکين سان لڳايو‪ ،‬ته جيئن تون ڏسين‪.‬‬ ‫‪19‬جيتري قدر مون کي پيار آھي‪ ،‬تن کي ملمت ۽ تاڪيد ڪريان ٿو‪ ،‬تنھنڪري جوش ڪريو ۽ توبھہ ڪريو‪.‬‬ ‫‪20‬ڏس‪ ،‬مان دروازي تي بيٺو آھيان ۽ کڙڪايان ٿو‪ ،‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو منھنجو آواز ٻڌي دروازو کوليندو تہ آ ءِ اندر ويندس‪ ،‬ساڻس گڏ‬ ‫ماني کائيندس ۽ ھو مون سان‪.‬‬ ‫‪21‬جيڪو غالب ٿئي‪ ،‬تنھن کي آ ءِ پاڻ سان گڏ پنھنجي تخت تي ويھاريندس‪ ،‬جھڙي ءِ طرح آ ءِ بہ غالب آيو آھيان ۽ پنھنجي پي اِ سان گڏ‬ ‫سندس تخت تي ويٺو آھيان‪.‬‬ ‫‪22‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي اا ٿو چوي‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫پوِ مون نھاريو تہ آسمان ۾ ھڪڙو دروازو کوليو ويو‪ ،‬۽ پھريون آواز جيڪو مون ٻڌو‪ ،‬اھو ھڪڙو توتاري جھڙو ھو‪،‬‬ ‫‪1‬انھي ءِ کان ء‬ ‫پوِ ٿيڻ گھرجن‪.‬‬ ‫جيڪو مون سان ڳالھائي رھيو ھو ‪.‬جنھن چيو‪” ،‬ھتي اچ‪ ،‬۽ مان توکي ڏيکاريندس اھي شيون جيڪي ء‬ ‫‪2‬پوِ ھڪدم آ ءِ روح ۾ ويس ۽ ڏٺم‪ ،‬ھڪڙو تخت آسمان ۾ رکيل ھو ۽ ھڪڙو تخت تي ويٺو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬۽ اھو جيڪو ويٺو ھو سو ڏسڻ ۾ ھڪڙو يسر ۽ سارڊائن پٿر وانگر ھو‪ ،‬۽ تخت جي چوڌاري ھڪڙي قوس قزح ھئي‪ ،‬ڏسڻ ۾ ھڪڙي‬ ‫زمرد وانگر‪.‬‬ ‫‪4‬۽ تخت جي چوڌاري چار ۽ ‪20‬سيٽون ھيون‪ ،‬۽ مون انھن سيٽن تي ‪420‬بزرگ ويٺل ڏٺا‪ ،‬جيڪي ااا ڪپڙا پھريائين ‪.‬۽ انھن جي مٿي‬ ‫تي سون جا تاج ھئا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ تخت مان وڄون ۽ گجگوڙ ۽ آواز نڪرندا آھن ۽ تخت جي اڳيان باھہ جا ست ڏيئا جلندا ھئا‪ ،‬جيڪي خدا جا ست روح آھن‪.‬‬ ‫‪6‬۽ تخت جي اڳيان ھڪڙي شيشي جو سمنڊ ھو‪ ،‬جيڪو بلور جھڙو ھو‪ ،‬۽ تخت جي وچ ۾‪ ،‬۽ تخت جي چوڌاري‪ ،‬چار جانور آھن جن‬ ‫جي اڳيان ۽ پويان اکيون ڀريل آھن‪.‬‬ ‫‪7‬پھريون حيوان شينھن جھڙو ھو‪ ،‬ٻيو حيوان گابي جھڙو ھو‪ ،‬ٽئين حيوان جو منھن ماڻھو ءِ جھڙو ھو ۽ چوٿون حيوان اڏامندڙ عقاب‬ ‫جھڙو ھو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ انھن چئن جانورن مان ھر ھڪ کي اھ پءر ھئا ‪.‬۽ اھي اندر ۾ اکيون پوريون ھيون ‪:‬۽ اھي رات ۽ ڏينھن آرام نه ڪندا آھن‪ ،‬چوندا‬ ‫آھن‪ ،‬پاڪ‪ ،‬پاڪ‪ ،‬پاڪ‪ ،‬رب العالمين‪ ،‬جيڪو ھو‪ ،‬۽ آھي‪ ،‬۽ اچڻ وارو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن اھي جانور انھي ءِ تخت تي ويٺو آھي‪ ،‬جيڪو ھميشہ ھميشہ جيئرو رھندو‪ ،‬تنھن کي جلل ۽ عزت ۽ ساراھہ ڏيندا‪.‬‬ ‫‪10‬چوويھہ بزرگ انھي ءِ جي اڳيان ڪري پيا‪ ،‬جيڪو تخت تي ويٺو آھي ۽ انھي ءِ جي پوڄا ڪن ٿا‪ ،‬جيڪو ھميشہ ھميشہ جيئرو آھي‪ ،‬۽‬ ‫پنھنجا تاج تخت جي اڳيان رکي چوڻ لڳا تہ‬ ‫‪11‬تون لئق آھين اي پالڻھار‪ ،‬جلل‪ ،‬عزت ۽ طاقت حاصل ڪرڻ لِ‪ ،‬االِ ⁠جو تو سڀ شيون پيدا ڪيون آھن‪ ،‬۽ اھي تنھنجي‬ ‫رضامندي لِ آھن ۽ پيدا ڪيون ويون آھن‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬مون تخت تي ويٺل جي ساڄي ھٿ ۾ ھڪڙو ڪتاب ڏٺو‪ ،‬جيڪو اندران ۽ پٺي ءِ تي لکيل ھو‪ ،‬جنھن تي ست امھر لڳل ھئي‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ مون ھڪڙي مضبوط ملئڪ کي وڏي آواز سان اعلن ڪندي ڏٺو تہ ”ڪير آھي انھي ءِ ڪتاب کي کولڻ ۽ ان جي امھرن کي‬ ‫ء‬ ‫کولڻ جي لئق؟‬ ‫‪3‬۽ ڪوبہ ماڻھو نہ آسمان ۾‪ ،‬نڪي زمين ۾‪ ،‬نڪي زمين جي ھيٺان‪ ،‬ڪتاب کي کولڻ جي قابل ھو‪ ،‬نڪي ان کي ڏسڻ جي قابل‪.‬‬ ‫‪4‬آ ءِ ڏاڍو روئڻ لڳس‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ ڪوبہ ماڻھو انھي ءِ لئق نہ مليو جو ڪتاب کولي ۽ پڙھي ۽ نڪي ان کي ڏسي‪.‬‬ ‫‪5‬۽ انھن بزرگن مان ھڪڙي مون کي چيو تہ ”رو اِ نہ‪ ،‬ڏس‪ ،‬يھوداہ جي قبيلي جو شينھن‪ ،‬دائود جو پاڙو‪ ،‬غالب آيو آھي ڪتاب کي کولڻ‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫۽ ان جون ست امھرون کولڻ ء‬ ‫‪6‬پوِ مون ڏٺو تہ تخت ۽ چئن جانورن جي وچ ۾ ۽ بزرگن جي وچ ۾ ھڪڙو گھيٽو بيٺو آھي‪ ،‬جنھن کي ست سڱ ۽ ست اکيون آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪي ست روح آھن ‪.‬خدا جي موڪليل سڄي زمين ۾‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ ھو آيو ۽ انھي ءِ ڪتاب جي ساڄي ھٿ مان جيڪو تخت تي ويٺو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬جڏھن ھو اھو ڪتاب کڻي ويو تہ چارئي جانور ۽ چوويھہ بزرگ گھيٽي جي اڳيان ڪري پيا‪ ،‬جن وٽ ھر ھڪ وٽ بربط ۽ خوشبو ءِ‬ ‫سان ڀريل سون جا پيال ھئا‪ ،‬جيڪي پاڪ ماڻھن جون دعائون آھن‪.‬‬


‫وحي‬

‫االِ ⁠جو تو کي قتل ڪيو‬ ‫‪9‬۽ انھن ھڪڙو نئون گيت ڳايو‪ ،‬جنھن چيو تہ ”تون ڪتاب وٺڻ ۽ ان جون مھرون کولڻ جي لئق آھين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ويو آھي‪ ،‬۽ اسان کي پنھنجي رت جي وسيلي خدا ڏانھن ھر ڪنھن قوم‪ ،‬زبان ۽ ماڻھن مان اوٽڪارو ڏياريو آھي ‪.‬۽ قوم؛‬ ‫‪10‬۽ اسان کي پنھنجي خدا ڏانھن بادشاھہ ۽ پادرين بڻايو آھي ‪:‬۽ اسين زمين تي راڄ ڪنداسين‪.‬‬ ‫‪11‬مون ڏٺو‪ ،‬۽ مون ڪيترن ئي ملئڪن جو آواز ٻڌو جيڪو تخت جي چوڌاري‪ ،‬جانورن ۽ بزرگن جي چوڌاري ھو‪ ،‬۽ انھن جو تعداد ڏھ‬ ‫ھزار ڀيرا ڏھ ھزار ۽ ھزارين ھزارين ھو‪.‬‬ ‫‪12‬وڏي آواز سان چيائين تہ ”جنھن کي قتل ڪيو ويو اھو گھيٽو قدرت‪ ،‬دولت‪ ،‬ڏاھپ‪ ،‬طاقت‪ ،‬عزت‪ ،‬شان ۽ برڪت حاصل ڪرڻ جي‬ ‫لئق آھي‪.‬‬ ‫ش‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ش‬ ‫ش‬ ‫ش‬ ‫ش‬ ‫ا‬ ‫ش‬ ‫لِ‬ ‫ِ ءو ءما يءنت ام ال امْش ءمنءينء ‪13‬مون ٻڌو آھي تہ ”برڪت‪ ،‬عزت‪ ،‬شان‪ ،‬شان ۽ قدرت !انھي ءِ ء‬ ‫ِ ءواأ شر ء‬ ‫ِ ءواأ شر ء‬ ‫ِ‪ ،‬فءي اأ شر ء‬ ‫‪13‬و ءما فءي اأ شر ء‬ ‫ء‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫جيڪو تخت تي ويٺو آھي‪ ،‬۽ گھيٽي ڏانھن ھميشہ ھميشہ ء‬ ‫‪14‬۽ چئني ساھوارن چيو تہ ”آمين ‪.‬۽ چوويھہ بزرگ ھيٺ ڪري پيا ۽ ان کي سجدو ڪيو جيڪو ھميشہ جيئرو آھي‪.‬‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫‪1‬جڏھن گھيٽي ھڪڙي امھر کولي‪ ،‬تڏھن مون ٻڌو تہ گجگوڙ جو آواز آھي‪ ،‬چئني ساھوارن مان ھڪڙو چوندو آھي تہ ”اچو ۽ ڏسو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ مون ڏٺو‪ ،‬۽ ڏٺم ھڪڙو ااو گھوڙو‪ ،‬۽ جيڪو مٿس ويٺو ھو‪ ،‬تنھن کي ھڪڙي ڪمان ھئي ‪.‬۽ ھن کي ھڪ تاج ڏنو ويو ‪:‬۽ ھو فتح‬ ‫ڪرڻ ۽ فتح ڪرڻ لِ نڪري ويو‪.‬‬ ‫‪3‬جڏھن ھن ٻي امھر کولي تہ مون انھي ءِ ٻئي حيوان کي چوندي ٻڌو تہ ”اچو ۽ ڏسو‪.‬‬ ‫لِ تہ زمين مان‬ ‫‪4‬پوِ ھڪڙو ٻيو گھوڙو ٻاھر نڪتو جيڪو ڳاڙھو ھو‪ ،‬۽ انھي ءِ کي اختيار ڏنو ويو ھو جيڪو مٿس ويٺو ھو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫امن ڪڍي‪ ،‬۽ اھي ھڪ ٻئي کي مارين‪ ،‬۽ کيس ھڪڙي وڏي تلوار ڏني ويئي‪.‬‬ ‫‪5‬جڏھن ھن ٽئين امھر کوليو تہ مون ٽئين حيوان کي چوندي ٻڌو تہ ”اچو ۽ ڏسو ‪.‬۽ مون ڏٺو‪ ،‬۽ ھڪ ڪارو گھوڙو ڏٺم ‪.‬۽ جيڪو به مٿس‬ ‫ويٺو ھو‪ ،‬تنھن جي ھٿ ۾ ترازو ھو‪.‬‬ ‫لِ ڪڻڪ جو مادو‪ ،‬۽ ٽي مادو ءج ءو ھڪڙي‬ ‫‪6‬پوِ مون چئني ساھوارن جي وچ ۾ ھڪڙو آواز ٻڌو‪ ،‬جيڪو چوندو ھو تہ ”ھڪ پين ءِ جي ء‬ ‫ء‬ ‫ءسڪي جي بدلي ۾ ‪.‬۽ ڏسو ته تيل ۽ شراب کي نقصان نه ڏيو‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن ھن چوٿين امھر کولي تہ مون چوٿين حيوان جو آواز ٻڌو تہ ”اچو ۽ ڏسو‪.‬‬ ‫‪8‬پوِ مون نھاريو‪ ،‬۽ ڏٺم ھڪڙو پيلو گھوڙو‪ ،‬۽ انھي ءِ جو نالو جيڪو مٿس ويٺو ھو‪ ،‬اھو موت‪ ،‬۽ دوزخ ساڻس گڏ ھليو ويو ‪.‬۽ انھن کي‬ ‫ء‬ ‫زمين جي چوٿين حصي تي طاقت ڏني وئي‪ ،‬تلوار سان مارڻ‪ ،‬بک سان‪ ،‬موت سان‪ ،‬۽ زمين جي جانورن سان‪.‬‬ ‫لِ ڪاٺا ويا‬ ‫‪9‬جڏھن ھن پنجين امھر کوليو‪ ،‬تڏھن مون قربان ⁠گاھہ جي ھيٺان انھن جا روح ڏٺا‪ ،‬جيڪي خدا جي ڪلم ۽ انھي ءِ شاھدي ء‬ ‫ھئا‪ ،‬جن کي ھنن چيو‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ انھن وڏي واڪي رڙ ڪري چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬پاڪ ۽ سچا‪ ،‬تون ڪيستائين انصاف نہ ڪندين ۽ اسان جي رت جو بدلو انھن‬ ‫ء‬ ‫کان نہ وٺندين جيڪي زمين تي رھندا آھن؟‬ ‫لِ آرام ڪن‪ ،‬جيستائين سندن ساٿي نوڪر ۽‬ ‫‪11‬۽ انھن مان ھر ھڪ کي ااا ڪپڙا ڏنا ويا ‪.‬۽ انھن کي چيو ويو ھو تہ ھو اڃا ٿوري وقت ء‬ ‫سندن ڀائر‪ ،‬جن کي قتل ڪيو وڃي‪ ،‬سو پورو ٿئي‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ مون ڏٺو جڏھن ھن اھين امھر کولي‪ ،‬تڏھن ھڪڙو وڏو زلزلو آيو ‪.‬۽ سج ڪارا ٿي ويا وار جي سڱ وانگر‪ ،‬۽ چنڊ رت وانگر ٿي‬ ‫ء‬ ‫ويو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ آسمان جا تارا زمين تي ڪريا‪ ،‬جيئن انجير جو وڻ پنھنجي اڻڄاتل انجير کي اڪيندو آھي‪ ،‬جڏھن اھو زبردست واِ سان اڪيندو‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ آسمان ھڪڙي ڪتاب وانگر ھليو ويو جڏھن اھو گڏ ڪيو ويو ‪.‬۽ ھر جبل ۽ ٻيٽ انھن جي جڳھن کان ٻاھر ھليا ويا‪.‬‬ ‫‪15‬۽ زمين جا بادشاھ‪ ،‬وڏا ماڻھو‪ ،‬امير ماڻھو‪ ،‬سردار‪ ،‬سپھ سالر‪ ،‬طاقتور ماڻھو‪ ،‬ھر غلم ۽ آزاد ماڻھو‪ ،‬پاڻ کي جبلن جي جبلن جي دامن‬ ‫۾ لڪايو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ جبلن ۽ پٿرن کي چيو تہ ”اسان تي ڪر ۽ اسان کي انھي ءِ جي منھن کان لڪايو جيڪو تخت تي ويٺو آھي‪ ،‬۽ گھيٽي جي غضب‬ ‫کان‪.‬‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو سندس غضب جو وڏو ڏينھن آيو آھي ‪.‬۽ ڪير بيھڻ جي قابل ھوندو؟‬ ‫ء‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫لِ تہ ھوا نہ‬ ‫پوِ مون چار ملئڪ زمين جي چئني ڪنڊن تي بيٺل ڏٺا‪ ،‬جن زمين جي چئن ھوائن کي کنيو ھو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪1‬انھن ڳالھين کان ء‬ ‫زمين تي‪ ،‬نڪي سمنڊ تي ۽ نڪي ڪنھن وڻ تي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ مون ھڪڙي ھڪڙي ملئڪ کي اوڀر کان چڙھندي ڏٺو‪ ،‬جنھن تي جيئري خدا جي امھر ھئي‪ ،‬۽ ھن وڏي آواز سان انھن چئن‬ ‫لِ ڏنو ويو ھو‪.‬‬ ‫ملئڪن کي چيو‪ ،‬جن کي زمين ۽ سمنڊ کي نقصان پھچائڻ ء‬ ‫‪3‬چون ٿا تہ ”زمين کي ايذا اِ نہ ڏيو‪ ،‬نڪي سمنڊ ۽ نڪي وڻن کي‪ ،‬جيستائين اسان پنھنجي خدا جي ٻانھن کي سندن پيشاني ءِ تي امھر نہ‬ ‫ھڻي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ مون انھن جو تعداد ٻڌو جن تي امھر لڳل ھئي ‪:‬۽ بني اسرائيل جي سڀني قبيلن مان ھڪ لک چاليھہ ھزار تي مھر ھنئي وئي‪.‬‬ ‫‪5‬يھوداہ جي قبيلي مان ٻارھن ھزارن تي مھر ھنئي وئي ‪.‬ربن جي قبيلي مان ٻارھن ھزارن کي سيل ڪيو ويو ‪.‬گاد جي قبيلي مان ٻارھن‬ ‫ھزارن کي سيل ڪيو ويو‪.‬‬


‫وحي‬

‫‪6‬آسير جي قبيلي مان ٻارھن ھزارن تي مھر ھنئي وئي ‪. Nepthalim‬جي قبيلي مان ٻارھن ھزارن کي سيل ڪيو ويو ‪.‬مناسس جي قبيلي‬ ‫مان ٻارھن ھزارن کي سيل ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪7‬شمعون جي قبيلي مان ٻارھن ھزارن تي مھر ھنئي وئي ‪.‬ليوي جي قبيلي مان ٻارھن ھزارن کي سيل ڪيو ويو ‪.‬اشڪار جي قبيلي مان‬ ‫ٻارھن ھزارن تي مھر لڳائي وئي‪.‬‬ ‫‪8‬زبولون جي قبيلي مان ٻارھن ھزارن تي مھر ھنئي وئي ‪.‬يوسف جي قبيلي مان ٻارھن ھزارن تي مھر لڳائي وئي ‪.‬بنيامين جي قبيلي مان‬ ‫ٻارھن ھزارن کي سيل ڪيو ويو‪.‬‬ ‫پوِ مون ڏٺو تہ ھڪڙو وڏو ميڙ‪ ،‬جنھن کي ڪوبہ ماڻھو ڳڻي نہ سگھيو‪ ،‬سڀني قومن‪ ،‬قبيلن‪ ،‬ماڻھن ۽ زبانن مان‪ ،‬تخت جي‬ ‫‪9‬انھي ءِ کان ء‬ ‫اڳيان ۽ گھيٽي جي اڳيان‪ ،‬ااا ڪپڙا ۽ کجين سان ڍڪيل ھو ‪.‬انھن جي ھٿن ۾؛‬ ‫‪10‬۽ وڏي واڪي رڙ ڪري چيو تہ ”اسان جي خدا جو اوٽڪارو آھي جيڪو تخت تي ويٺو آھي ۽ گھيٽي ڏانھن‪.‬‬ ‫‪11‬سڀ ملئڪ تخت جي چوڌاري‪ ،‬بزرگن ۽ چئني ساھوارن جي چوڌاري بيٺا ھئا ۽ تخت جي اڳيان منھن ڀر ڪري خدا جي عبادت‬ ‫ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪12‬چْ ته‪ ،‬آمين ‪:‬برڪت‪ ،‬شان‪ ،‬حڪمت‪ ،‬شڪرگذاري‪ ،‬عزت‪ ،‬طاقت ۽ طاقت‪ ،‬اسان جي خدا کي ھميشہ ھميشہ تائين ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪13‬انھن بزرگن مان ھڪڙي مون کي چيو تہ ”ھي اا آھن‪ ،‬جيڪي ااي پوشاڪ ۾ پيل آھن؟ ۽ ڪٿان آيا؟‬ ‫‪14‬مون کيس چيو تہ ”سائين‪ ،‬توھان کي خبر آھي ‪.‬۽ ھن مون کي چيو تہ ھي اھي آھن جيڪي وڏي مصيبت مان نڪتا آھن‪ ،‬۽ پنھنجا‬ ‫ڪپڙا ڌوتا آھن‪ ،‬۽ انھن کي گھيٽي جي رت سان ااو ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪15‬تنھنڪري اھي خدا جي تخت جي اڳيان آھن‪ ،‬۽ ڏينھن رات سندس عبادت ڪندا آھن سندس ھيڪل ۾‪ ،‬۽ جيڪو تخت تي ويٺو آھي سو‬ ‫انھن جي وچ ۾ رھندو‪.‬‬ ‫‪16‬انھن کي وڌيڪ بک نه لڳندي‪ ،‬نڪي اڃا اڃ لڳندي ‪.‬نه مٿن سج جي روشني پوندي‪ ،‬نڪي ڪا گرمي‪.‬‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو اھو گھيٽو جيڪو تخت جي وچ ۾ آھي انھن کي کارائيندو‪ ،‬۽ انھن کي پاڻي ءِ جي جيئري چشمن ڏانھن وٺي ويندو‪ ،‬۽ خدا‬ ‫ء‬ ‫سندن اکين مان سڀ ڳوڙھا ااٽي اڏيندو‪.‬‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫‪1‬جڏھن ھن ستين امھر کولي تہ اڌ ڪلڪ تائين آسمان ۾ ماٺ ٿي ويئي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ مون ست ملئڪ ڏٺا جيڪي خدا جي اڳيان بيٺا ھئا ‪.‬۽ انھن کي ست صور ڏنا ويا‪.‬‬ ‫‪3‬پوِ ھڪڙو ٻيو ملئڪ آيو ۽ قربان ⁠گاھہ وٽ بيٺو‪ ،‬جنھن وٽ سون جو بخوردار ھو ‪.‬۽ کيس تمام گھڻي خوشبو ڏني وئي‪ ،‬ته ھو ان‬ ‫ء‬ ‫کي سڀني بزرگن جي دعا سان گڏ سون جي قربان گاہ تي ڏئي‪ ،‬جيڪا تخت جي اڳيان ھئي‪.‬‬ ‫خوشبوِ جو دونھون‪ ،‬جيڪو پاڪ ماڻھن جي دعائن سان آيو‪ ،‬سو ملئڪ جي ھٿ مان خدا جي اڳيان مٿي چڙھي ويو‪.‬‬ ‫‪4‬انھي ءِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ش‬ ‫ش‬ ‫ش‬ ‫ا‬ ‫ش‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ر‬ ‫أ‬ ‫ا‬ ‫و‬ ‫ل‬ ‫و‬ ‫م‬ ‫ت‬ ‫ن‬ ‫َ‬ ‫ف‬ ‫ِ‬ ‫ر‬ ‫اأ‬ ‫‪5‬فء ءملئ‬ ‫ِ‪.‬‬ ‫‪،‬‬ ‫ج‬ ‫ا‬ ‫ج‬ ‫و‬ ‫‪،‬‬ ‫ِ‬ ‫ر‬ ‫اأ‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫‪،‬‬ ‫ِ‬ ‫ر‬ ‫اأ‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫ِ‬ ‫اور‬ ‫د‬ ‫ار‬ ‫ب‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫‪،‬‬ ‫اور‬ ‫د‬ ‫و‬ ‫ار‬ ‫ب‬ ‫ءَء‬ ‫َء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ش‬ ‫ش‬ ‫ش‬ ‫ش‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ا‬ ‫ا‬ ‫ء ء ء ء‬ ‫ء‬ ‫ش‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ تيار ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ست ملئڪ جن وٽ ست توتارا ھئا‪ ،‬تن وڄائڻ ء‬ ‫پوِ ءرت سان مليل اگل ۽ باھہ زمين تي االيا ويا ۽ وڻن جو ٽيون حصو سڙي ويو ۽ سڄو سائو گھاس‬ ‫‪7‬پھرين ملئڪ وڄايو‪ ،‬تنھن کان ء‬ ‫سڙي ويو‪.‬‬ ‫‪8‬ٻئي ملئڪ وڄايو تہ جيئن باھہ سان ٻرندڙ ھڪڙو وڏو جبل سمنڊ ۾ االيو ويو ۽ سمنڊ جو ٽيون حصو رت ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ انھن مخلوقن جو ٽيون حصو جيڪي سمنڊ ۾ ھئا ۽ جيئرا ھئا‪ ،‬سي مري ويا ‪.‬۽ ٻيڙن جو ٽيون حصو تباھه ٿي ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬پوِ ٽئين ملئڪ وڄايو تہ آسمان مان ھڪڙو وڏو تارو ڪري پيو‪ ،‬جيڪو ڏيئا وانگر ٻرندو ھو ۽ دريائن جي ٽئين حصي ۽ پاڻي ءِ جي‬ ‫ء‬ ‫چشمن تي ڪري پيو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ تاري جو نالو ورم ووڊ سڏيو ويو ‪:‬۽ پاڻيِ جو ٽيون حصو ‪wormwood‬بڻجي ويو ‪.‬۽ ڪيترائي ماڻھو پاڻي ءِ جي ڪري مري ويا‪،‬‬ ‫ااڪاڻ ⁠تہ اھي تلخ بڻيل ھئا‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ جيئن انھن جو ٽيون حصو‬ ‫‪12‬چوٿين ملئڪ وڄايو تہ سج جو ٽيون حصو‪ ،‬چنڊ جو ٽيون حصو ۽ تارن جو ٽيون حصو ڪري پيو‬ ‫ء‬ ‫لِ به نه چمڪيو ۽ ساڳي ءِ طرح رات به‪.‬‬ ‫اونڌو ٿي ويو‪ ،‬۽ ڏينھن ان جي ٽئين حصي ء‬ ‫‪13‬پوِ مون ڏٺو ۽ ھڪڙي ملئڪ کي آسمان جي وچ مان اڏامندي ٻڌو‪ ،‬جنھن وڏي آواز سان چوندي چيو تہ ”افسوس‪ ،‬افسوس‪ ،‬افسوس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪي انھن ٽنھي ملئڪن جي توتاري جي ٻين آوازن جي ڪري آھن ‪.‬اڃان تائين آواز!‬ ‫افسوس‪ ،‬انھي ءِ زمين جي رھاڪن ء‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫‪1‬۽ پنجين ملئڪ وڄايو ۽ مون ڏٺو ته ھڪڙو تارو آسمان مان زمين تي ڪرندو آھي‪ ،‬۽ کيس ھيٺئين کڏ جي ڪنجي ڏني وئي ھئي‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ ھن ھيٺاھين ڪھڙي ءِ کي کوليو ‪.‬۽ کڏ مان ھڪڙو دونھون نڪرڻ لڳو‪ ،‬جيئن ھڪڙي وڏي ڀٽي جو دونھون ‪.‬۽ سج ۽ ھوا کڏ جي‬ ‫ء‬ ‫دونھين جي ڪري اونداھيون ٿي ويون‪.‬‬ ‫‪3‬۽ دونھين مان ماڪڙ زمين تي نڪرندي‪ ،‬۽ انھن کي طاقت ڏني وئي‪ ،‬جيئن زمين جي وان کي طاقت آھي‪.‬‬ ‫شيِ‪ ،‬نڪي ڪنھن وڻ کي ‪.‬پر رڳو‬ ‫‪4‬۽ انھن کي اھو حڪم ڏنو ويو آھي تہ اھي زمين جي گھاس کي نقصان نہ ڏين‪ ،‬نڪي ڪنھن سائي‬ ‫ء‬ ‫اھي ماڻھو جن جي پيشانين تي خدا جي امھر نه آھي‪.‬‬ ‫‪5‬۽ انھن کي اھو ڏنو ويو ھو تہ انھن کي نہ مارن‪ ،‬پر انھن کي پنج مھينا عذاب ڏنا وڃن‪ ،‬۽ انھن جو عذاب ائين ھو جيئن واڙي ءِ جي‬ ‫عذاب وانگر‪ ،‬جڏھن ھو ڪنھن ماڻھو ءِ کي ماري‪.‬‬ ‫‪6‬۽ انھن ڏينھن ۾ ماڻھو موت کي ڳوليندا‪ ،‬پر اھو لھي نہ سگھندا ‪.‬۽ مرڻ گھرندا‪ ،‬۽ موت انھن کان ڀڄي ويندو‪.‬‬


‫وحي‬

‫لِ تيار ڪيل گھوڙن جھڙيون ھيون ‪.‬۽ انھن جي مٿي تي سون جھڙا تاج ھئا‪ ،‬۽ انھن جا منھن ماڻھن جي‬ ‫‪7‬۽ ماڪڙ جون شڪليون جنگ ء‬ ‫منھن جھڙا ھئا‪.‬‬ ‫‪8‬انھن جا وار عورتن جي وارن جھڙا ھئا ۽ سندن ڏند شينھن جي ڏندن جھڙا ھئا‪.‬‬ ‫‪9‬انھن کي سيني جي پليٽ ھئي‪ ،‬جيئن لوھ جي سيني جي پليٽ ھئي ‪.‬۽ انھن جي پرن جو آواز ڪيترن ئي گھوڙن جي رٿن جو آواز ھو‬ ‫جيڪو جنگ ڏانھن ڊوڙندو ھو‪.‬‬ ‫‪10‬انھن جون پڇون وان جھڙيون ھيون ۽ انھن جي پڇن ۾ ڏنگ ھئا‪ ،‬۽ انھن جي طاقت ھئي ماڻھن کي پنج مھينن تائين ايذا اِ‪.‬‬ ‫‪11‬انھن تي ھڪڙو بادشاھہ ھو‪ ،‬جيڪو ھيٺاھين ڪھڙي ءِ جو ملئڪ آھي‪ ،‬جنھن جو نالو عبراني زبان ۾ ابدون آھي‪ ،‬پر يوناني ٻولي ءِ ۾‬ ‫ھن جو نالو اپوليون آھي‪.‬‬ ‫‪12‬ھڪڙي مصيبت گذري وئي آھي ‪.‬۽‪ ،‬ڏس‪ ،‬اتي ٻه مصيبتون وڌيڪ اچن ٿيون‪.‬‬ ‫‪13‬اھين ملئڪ وڄايو تہ مون سوني قربان ⁠گاھہ جي چئن سڱن مان ھڪڙو آواز ٻڌو‪ ،‬جيڪا خدا جي اڳيان آھي‪.‬‬ ‫‪14‬اھين ملئڪ جنھن وٽ توتاھي ھئي‪ ،‬تنھن کي چيائين تہ ”اانھن چئن ملئڪن کي اڏ‪ ،‬جيڪي وڏي دريا ءِ فرات ۾ بند آھن‪.‬‬ ‫‪15‬۽ اھي چار ملئڪ اڏيا ويا‪ ،‬جيڪي ماڻھن جي ٽئين حصي کي مارڻ لِ ھڪڙو ڪلڪ‪ ،‬ھڪڙو ڏينھن‪ ،‬ھڪڙو مھينا ۽ ھڪڙو‬ ‫سال تيار ڪيا ويا‪.‬‬ ‫‪16‬۽ گھوڙي سوارن جي لشڪر جو تعداد ٻه لک ھزار ھو‪ ،‬۽ مون انھن جو تعداد ٻڌو‪.‬‬ ‫‪17‬اھڙي ءِ طرح مون رويا ۾ گھوڙا ڏٺا‪ ،‬۽ انھن تي جيڪي سوار ھئا‪ ،‬تن کي باھہ‪ ،‬جيسينٿ ۽ گندھڪ جا سينگار ھئا‪ ،‬۽ گھوڙن جا مٿا‬ ‫شينھن جي منھن جھڙا ھئا ‪.‬۽ سندن وات مان باھ ۽ دونھون ۽ گندڪ نڪرندا ھئا‪.‬‬ ‫‪18‬انھن ٽنھي ماڻھن جو ٽيون حصو ماريو ويو‪ ،‬باھہ‪ ،‬دونھون ۽ گندھڪ جي ڪري‪ ،‬جيڪو سندن وات مان نڪرندو ھو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو انھن جون پڇڙيون نانگن جھڙيون ھيون‪ ،‬جن کي مٿا‬ ‫‪19‬االِ ⁠جو انھن جي طاقت انھن جي وات ۾ آھي ۽ سندن پڇن ۾‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ھئا‪ ،‬۽ انھن سان اھي ايذا اِ ڏيندا آھن‪.‬‬ ‫لِ تہ اھي‬ ‫‪20‬۽ باقي ماڻھو جيڪي انھن آفتن جي ڪري نہ ماريا ويا ھئا‪ ،‬تن اڃا تائين پنھنجن ھٿن جي ڪمن کان توبھہ نہ ڪئي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫شيطانن جي پوڄا نہ ڪن‪ ،‬سون‪ ،‬چاندي ءِ‪ ،‬پيتل‪ ،‬پٿر ۽ ڪاٺ جي بتن جي ‪.‬نه ڏسي سگھي ٿو‪ ،‬نه ٻڌي سگھي ٿو‪ ،‬نه ھلي سگھي ٿو‪:‬‬ ‫‪21‬نڪي انھن پنھنجن قتلن کان‪ ،‬نڪي پنھنجن جادوگرن کان‪ ،‬نڪي پنھنجي زنا کان‪ ،‬نڪي پنھنجن چورين کان‪.‬‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫‪1‬پوِ مون ھڪڙو ٻيو زبردست ملئڪ آسمان مان لھندي ڏٺو‪ ،‬جنھن کي ڪڪر سان ڍڪيل ھو‪ ،‬۽ سندس مٿي تي قوس قزح ھئي‪ ،‬۽‬ ‫ء‬ ‫سندس منھن سج جھڙو ھو ۽ سندس پير باھہ جا ٿنڀا ھئا‪.‬‬ ‫‪2‬ھن جي ھٿ ۾ ھڪڙو ننڍڙو ڪتاب کليل ھو‪ ،‬۽ ھن پنھنجو ساڄو پير سمنڊ تي رکيو ۽ کاٻي پير زمين تي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ وڏي آواز سان رڙ ڪئي‪ ،‬جيئن شينھن گرجندو آھي‪ ،‬۽ جڏھن ھو رڙ ڪري‪ ،‬ست گجگوڙ انھن جا آواز ٻڌايا‪.‬‬ ‫‪4‬جڏھن ست گجگوڙ پنھنجا آواز ٻڌا ھئا‪ ،‬تڏھن آ ءِ لکڻ وارو ھوس‪ ،‬۽ مون آسمان مان ھڪڙو آواز ٻڌو‪ ،‬جنھن مون کي چيو تہ ”جيڪي‬ ‫ست گجگوڙ ڳالھائي رھيا آھن‪ ،‬تن کي بند ڪر ۽ نہ لکو‪.‬‬ ‫‪5‬جنھن ملئڪ کي مون سمنڊ ۽ زمين تي بيٺل ڏٺو‪ ،‬تنھن پنھنجو ھٿ مٿي آسمان ڏانھن کنيو‪.‬‬ ‫ِ ءو ءما فءي شالء شم ءر وڌيڪ نه‪:‬‬ ‫ِ‪ ،‬ءجنء فءي شالء شس ءم ء‬ ‫ف ءعلءى اللذءي َءبءدءي اأ ء شر ء‬ ‫ِ ءواأ ء شر ء‬ ‫ِ ءو شال ءجعءا ءل ءمنء شاأ ء شر ء‬ ‫اِ ءواأ ء شر ء‬ ‫‪6‬وقء ء‬ ‫ص ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬پر ستين ملئڪ جي آواز جي ڏينھن ۾‪ ،‬جڏھن ھو آواز ڏيڻ شروع ڪندو‪ ،‬تڏھن خدا جو راز ختم ٿيڻ گھرجي‪ ،‬جيئن ھن پنھنجن ٻانھن‬ ‫نبين کي بيان ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ اھو آواز جيڪو مون آسمان مان ٻڌو‪ ،‬اھو وري مون سان ڳالھايو ۽ چيو تہ ”وڃ‪ ،‬اھو ننڍڙو ڪتاب کڻ‪ ،‬جيڪو انھي ءِ ملئڪ جي‬ ‫ھٿ ۾ کليل آھي‪ ،‬جيڪو سمنڊ ۽ زمين تي بيٺو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬آ ءِ ملئڪ وٽ ويس ۽ چيائينس تہ ”مون کي اھو ننڍڙو ڪتاب ڏي ‪.‬۽ ھن مون کي چيو‪” ،‬اھو وٺو ۽ کائو ‪.‬۽ اھو تنھنجي پيٽ کي‬ ‫ڪڪڙ ڪندو‪ ،‬پر اھو تنھنجي وات ۾ ماکي ءِ وانگر مٺو ٿيندو‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ مون اھو ننڍڙو ڪتاب ملئڪ جي ھٿ مان ڪڍي کائي ‪.‬۽ اھا منھنجي وات ۾ ماکي ءِ وانگر مٺي ھئي‪ ،‬۽ جيئن ئي مون ان کي‬ ‫ء‬ ‫کائي‪ ،‬منھنجو پيٽ ڪچو ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪11‬ھن مون کي چيو تہ ”تون گھڻن ماڻھن‪ ،‬قومن‪ ،‬زبانن ۽ بادشاھن جي اڳيان وري اڳڪٿي ڪر‪.‬‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫⁠گاھہ ۽ اان ۾‬

‫‪1‬پوِ مون کي ھڪڙي لٺي ءِ جھڙو ڪڪر ڏنو ويو‪ ،‬۽ ملئڪ بيھي رھيو ۽ چيائين تہ ”اٿ ۽ خدا جي ھيڪل‪ ،‬قربان‬ ‫ء‬ ‫پوڄڻ وارن جي ماپ ڪريو‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو اھو غير قومن کي ڏنو ويو آھي ‪:‬۽ اھي پاڪ شھر ٻائيتاليھ مھينا‬ ‫سواِ درٻار کي اڏي ڏيو ۽ ماپ نہ ڪريو‬ ‫‪2‬پر ھيڪل کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫پيرن ھيٺان لڪندا‪.‬‬ ‫‪3‬۽ مان پنھنجي ٻن شاھدن کي طاقت ڏيندس‪ ،‬۽ اھي ھڪڙو ھزار ٻه سْ ٽيھہ ڏينھن اڳڪٿي ڪندا‪ ،‬ٽٽل ڪپڙا پاتل‪.‬‬ ‫‪4‬اھي ٻہ زيتون جا وڻ آھن ۽ ٻہ شمعدان آھن جيڪي زمين جي خدا جي اڳيان بيٺا آھن‪.‬‬ ‫‪5‬۽ جيڪڏھن ڪو انھن کي ايذاِ ڏيندو‪ ،‬انھن جي وات مان باھ نڪرندي‪ ،‬۽ سندن دشمنن کي کائي‪ ،‬۽ جيڪڏھن ڪو ماڻھو انھن کي ايذاِ‬ ‫ڏيندو‪ ،‬اھو ضرور ھن طريقي سان ماريو وڃي‪.‬‬


‫وحي‬

‫‪6‬اھي آسمان کي بند ڪرڻ جي طاقت رکندا آھن‪ ،‬جيڪي انھن جي نبوت جي ڏينھن ۾ مينھن نہ وجھي‪ ،‬۽ انھن کي پاڻيِ تي اختيار آھي‬ ‫انھن کي رت ۾ تبديل ڪن‪ ،‬۽ زمين تي سڀني آفتن سان‪ ،‬جيترو وقت گھرندا آھن‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن اھي پنھنجي شاھدي پوري ڪندا‪ ،‬تڏھن اھو جانور جيڪو اونھين کڏ مان مٿي چڙھندو‪ ،‬سا انھن سان جنگ ڪندو ۽ مٿن غالب‬ ‫پوندو ۽ کين ماريندو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ انھن جا لش انھي ءِ وڏي شھر جي گھٽين ۾ پيا آھن‪ ،‬جنھن کي روحاني طور تي سدوم ۽ مصر سڏيو ويندو آھي‪ ،‬جتي اسان جي خداوند‬ ‫کي صليب تي چاڙھيو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اھي ماڻھو‪ ،‬ذاتيون‪ ،‬ٻوليون ۽ قومن جا ماڻھو ساڍا ٽي ڏينھن پنھنجا لش ڏسندا‪ ،‬۽ انھن جي لشن کي قبرن ۾ رکڻ جي تڪليف نه‬ ‫ڪندا‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو انھن ٻنھي‬ ‫‪10‬۽ اھي جيڪي زمين تي رھندا آھن سي انھن تي خوش ٿيندا‪ ،‬خوش ٿيندا‪ ،‬۽ ھڪڙي ٻئي کي تحفا موڪليندا‬ ‫ء‬ ‫نبين انھن کي عذاب ڏنو جيڪي زمين تي رھندا ھئا‪.‬‬ ‫پوِ خدا جي طرفان زندگي ءِ جو روح انھن ۾ داخل ٿيو ۽ اھي پنھنجن پيرن تي بيٺا ‪.‬۽ انھن تي وڏو خوف ٿي ويو‬ ‫‪11‬ساڍا ٽي ڏينھن کان ء‬ ‫جن انھن کي ڏٺو‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ انھن آسمان مان ھڪڙو وڏو آواز ٻڌو جيڪو کين چوندو ھو تہ ”ھيڏانھن اچو ‪.‬۽ اھي آسمان ڏانھن ڪڪر ۾ چڙھي ويا ‪.‬۽ سندن‬ ‫ء‬ ‫دشمنن کين ڏٺو‪.‬‬ ‫‪13‬ساڳئي وقت اتي ھڪڙو وڏو زلزلو آيو‪ ،‬۽ شھر جو ڏھون حصو ڪري پيو‪ ،‬۽ زلزلي ۾ ست ھزار ماڻھو ماريا ويا‪ ،‬۽ باقي بچيل ڊڄي‬ ‫ويا‪ ،‬۽ آسمان جي خدا جي واکاڻ ڪئي‪.‬‬ ‫‪14‬ٻيو عذاب گذري چڪو آھي ‪.‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬ٽيون مصيبت جلدي اچي ٿي‪.‬‬ ‫‪15‬ستين ملئڪ وڄايو ‪.‬۽ آسمان ۾ وڏا وڏا آواز پيا چون‪” ،‬ھن دنيا جون بادشاھيون اسان جي پالڻھار ۽ سندس مسيح جون بادشاھن ٿيون ‪.‬‬ ‫لِ راڄ ڪندو‪.‬‬ ‫۽ ھو ھميشہ ء‬ ‫‪16‬اھي چوويھہ بزرگ‪ ،‬جيڪي خدا جي اڳيان پنھنجين سيٽن تي ويٺا ھئا‪ ،‬پنھنجن منھن ڀر ڪري خدا کي سجدو ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو تو تو وٽ‬ ‫‪17‬چْ ته‪ ،‬اسين تنھنجو شڪر ڪريون ٿا‪ ،‬اي خداوند خدا قادرمطلق‪ ،‬جيڪو فن‪ ،‬۽ برباد‪ ،‬۽ اچڻ وارو آھي‬ ‫ء‬ ‫پنھنجي وڏي طاقت ورتي آھي‪ ،‬۽ حڪومت ڪئي آھي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ قومون ڪاوڙجي ويون‪ ،‬۽ تنھنجو غضب اچي ويو آھي‪ ،‬۽ مئلن جو وقت آيو آھي‪ ،‬جيڪي انھن کي انصاف ڪيو وڃي‪ ،‬۽ توھان‬ ‫پنھنجي ٻانھن کي انعام ڏيو‪ ،‬نبين کي‪ ،‬ايمان وارن کي ۽ انھن کي جيڪي تنھنجي نالي کان ڊڄن ٿا‪ ،‬ننڍو ۽ وڏو؛ ۽ انھن کي تباھه ڪرڻ‬ ‫گھرجي جيڪي زمين کي تباھه ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪19‬۽ آسمان ۾ خدا جو مندر کوليو ويو‪ ،‬۽ اتي سندس ھيڪل ۾ سندس عھد نامي جو صندوق ڏٺو ويو‪ ،‬۽ اتي بجليون‪ ،‬آواز ۽ گجگوڙ‪،‬‬ ‫زلزلي ۽ وڏا گڻ ھئا‪.‬‬ ‫باب ‪12‬‬ ‫‪1‬۽ آسمان ۾ ھڪڙو وڏو عجب ظاھر ٿيو ‪.‬سج سان ڍڪيل عورت‪ ،‬۽ چنڊ سندس پيرن ھيٺان‪ ،‬۽ سندس مٿي تي ٻارھن تارن جو تاج‪:‬‬ ‫‪2‬۽ ھو ءِ ٻار سان گڏ روئي رھي ھئي‪ ،‬پيٽ ۾ پيٽ گذر ڪندي ھئي ۽ پيٽ گذر ڪندي ھئي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ آسمان ۾ ھڪڙو ٻيو عجب نظر آيو ‪.‬۽ ڏسو ھڪڙو وڏو ڳاڙھو ڊريگن‪ ،‬جنھن کي ست مٿا ۽ ڏھ سڱ آھن ۽ مٿن تي ست تاج آھن‪.‬‬ ‫‪4‬۽ سندس دم آسمان جي تارن جو ٽيون حصو ڪڍيو‪ ،‬۽ انھن کي زمين تي االئي اڏيو‪ ،‬۽ اھو ازدھا انھي ءِ عورت جي اڳيان بيھي رھيو‪،‬‬ ‫لِ تہ جيئن ئي سندس ٻار ڄڻيو وڃي‪.‬‬ ‫لِ تيار ھئي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫جيڪا ڄمڻ ء‬ ‫‪5‬۽ ھن ھڪڙو ٻار ڄاتو‪ ،‬جيڪو سڀني قومن تي لوھ جي لٺ سان حڪومت ڪرڻ وارو ھو‪ ،‬۽ سندس ٻار خدا ۽ سندس تخت ڏانھن کنيو‬ ‫ويو‪.‬‬ ‫لِ تہ ااتي کيس ھڪ ھزار ٻہ سْ ٽيھہ‬ ‫جاِ رکيل آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ خدا تيار ڪيل ء‬ ‫‪6‬پوِ اھا عورت رڻ ⁠پٽ ڏانھن ڀڄي ويئي‪ ،‬جتي ھن ء‬ ‫ء‬ ‫ڏينھن کارائي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ آسمان ۾ جنگ ھئي ‪:‬مائيڪل ۽ سندس ملئڪ ڊريگن سان وڙھيا ‪.‬۽ ڊريگن وڙھيو ۽ سندس ملئڪ‪،‬‬ ‫جاِ آسمان ۾ ملي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ غالب نه ٿيو ‪.‬نه ئي وري سندن ء‬ ‫‪9‬۽ اھو وڏو ازدھا ٻاھر ڪڍيو ويو‪ ،‬اھو پراڻو نانگ‪ ،‬جنھن کي ابليس ۽ شيطان سڏين ٿا‪ ،‬جيڪو سڄي دنيا کي ٺڳي ٿو‪ ،‬تنھن کي زمين ۾‬ ‫االيو ويو ۽ سندس ملئڪ ساڻس گڏ االيا ويا‪.‬‬ ‫‪10‬۽ مون آسمان ۾ ھڪڙو وڏو آواز ٻڌو‪ ،‬جنھن چيو تہ ھاڻي اچي ٿو اوٽڪارو‪ ،‬طاقت‪ ،‬۽ اسان جي خدا جي بادشاھت‪ ،‬۽ سندس مسيح‬ ‫جي طاقت‪ ،‬االِ ⁠جو اسان جي ڀائرن تي الزام ھڻڻ وارو‪ ،‬جيڪو اسان جي خدا جي ڏينھن جي اڳيان مٿن الزام ھڻي ٿو‪ ،‬ھيٺ االيو ويو‬ ‫آھي ‪.‬۽ رات‪.‬‬ ‫‪11‬۽ انھن مٿس گھيٽي جي رت‪ ،‬۽ پنھنجي شاھدي جي ڪلم سان غالب اچي ويو ‪.‬۽ انھن پنھنجي جان کي موت تائين پيار نه ڪيو‪.‬‬ ‫!االِ ⁠جو شيطان‬ ‫‪12‬تنھنڪري خوش ٿيو‪ ،‬اي آسمانو‪ ،‬۽ اوھين جيڪي انھن ۾ رھندا آھيو ‪.‬زمين ۽ سمنڊ جي رھاڪن تي افسوس آھي‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو ھو ڄاڻي ٿو تہ ھن وٽ ٿورو وقت آھي‪.‬‬ ‫اوھان ڏانھن ھيٺ لھي آيو آھي‪ ،‬جنھن کي وڏو غضب اچي رھيو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬جڏھن ازدھا ڏٺو تہ کيس زمين تي االيو ويو آھي‪ ،‬تڏھن ھن انھي ءِ عورت کي ايذايو‪ ،‬جنھن مرد ٻار کي جنم ڏنو ھو‪.‬‬ ‫جاِ تي‪ ،‬جتي کيس ٿوري وقت‪،‬‬ ‫‪14‬۽ انھي ءِ عورت کي ھڪڙي وڏي عقاب جا ٻه پر ڏنا ويا‪ ،‬تہ جيئن ھو اڏامي وڃي ريگستان ۾‪ ،‬پنھنجي ء‬ ‫لِ نانگ جي منھن مان پرورش ملي ٿي‪.‬‬ ‫اڌ وقت ۽ اڌ وقت ء‬ ‫لِ تہ ھو انھي ءِ کي ٻوڏ مان وجھي وٺي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ نانگ پنھنجي وات مان پاڻي ٻاھر ڪڍيو جيئن سيلب وانگر عورت جي پٺيان پوي‪ ،‬انھي ءِ ء‬


‫وحي‬

‫‪16‬۽ زمين ان عورت جي مدد ڪئي ۽ زمين پنھنجو وات کولي اڏيو ۽ انھي ءِ ٻوڏ کي نگلجي ويو‪ ،‬جيڪو ازدھا پنھنجي وات مان ڪڍيو‬ ‫ھو‪.‬‬ ‫لِ ويو‪ ،‬جيڪي خدا جي حڪمن تي‬ ‫وڙھڻ‬ ‫سان‬ ‫ماڻھن‬ ‫بچيل‬ ‫جي‬ ‫ٻج‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫سو‬ ‫ويئي‪،‬‬ ‫اچي‬ ‫ڪاوڙ‬ ‫تي‬ ‫عورت‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫کي‬ ‫ازدھا‬ ‫ِ‬ ‫‪17‬انھي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫عيسي مسيح جي شاھدي آھي‪.‬‬ ‫عمل ڪن ٿا ۽ انھن وٽ‬ ‫ي‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫‪1‬پوِ مون سمنڊ جي واري ءِ تي بيٺو ۽ ھڪڙي حيوان کي سمنڊ مان نڪرندي ڏٺو‪ ،‬جنھن کي ست مٿا ۽ ڏھ سڱ ھئا‪ ،‬۽ سندس سڱن تي‬ ‫ء‬ ‫ڏھہ تاج ھئا‪ ،‬۽ سندس مٿي تي ڪفر جو نالو لکيل ھو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ اھو جانور جيڪو مون ڏٺو‪ ،‬اھو چيتي جھڙو ھو‪ ،‬۽ ھن جا پير رڇ جي پيرن جھڙا ھئا‪ ،‬۽ سندس وات شينھن جي وات وانگر ھو‪ ،‬۽‬ ‫ازدھا کيس پنھنجي طاقت‪ ،‬پنھنجي سيٽ ۽ وڏو اختيار ڏنو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ مون ڏٺو ته ھن جو ھڪڙو مٿو زخمي ٿي پيو ھو ‪.‬۽ سندس موتمار زخم ڀرجي ويو ‪:‬۽ سڄي دنيا حيران ٿي وئي ان جانور جي پٺيان‪.‬‬ ‫‪4‬اھي انھي ءِ ازدھا جي پوڄا ڪندا ھئا‪ ،‬جنھن انھي ءِ حيوان کي طاقت ڏني ھئي‪ ،‬۽ انھي ءِ حيوان جي پوڄا ڪيائون ۽ چوڻ لڳا تہ ”اھڙو‬ ‫ڪير آھي؟ ڪير ان سان جنگ ڪرڻ جي قابل آھي؟‬ ‫‪5‬۽ کيس ھڪڙو وات ڏنو ويو جيڪو وڏيون ڳالھيون ۽ ڪفر جون ڳالھيون ڪري ‪.‬۽ کيس طاقت ڏني وئي ته ھو چاليھه ٻه مھينا جاري‬ ‫رکي‪.‬‬ ‫‪6‬ھن پنھنجو وات کوليو تہ خدا جي خلف ڪفر بڪي‪ ،‬سندس نالي‪ ،‬سندس خيمي ۽ آسمان ۾ رھندڙن جي ڪفر بڪي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ اھو ھن کي ڏنو ويو ھو مقدسن سان وڙھڻ‪ ،‬۽ انھن کي غالب ڪرڻ لِ‪ ،‬۽ کيس سڀني قومن‪ ،‬زبانن ۽ قومن تي طاقت ڏني وئي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ جيڪي زمين تي رھندا سي سڀ سندس پوڄا ڪندا‪ ،‬جن جا نال دنيا جي شروعات کان وٺي قتل ٿيل گھيٽي جي زندگي جي ڪتاب ۾‬ ‫لکيل نه آھن‪.‬‬ ‫‪9‬جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءِ کي ڪن آھن‪ ،‬سو ٻڌي‪.‬‬ ‫‪10‬اھو جيڪو قيد ۾ آڻيندو سو قيد ۾ ويندو ‪:‬جيڪو تلوار سان ماريندو تنھن کي تلوار سان مارڻو پوندو ‪.‬ھتي آھي صبر ۽ ايمان وارن جو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ مون ڏٺو ته ھڪڙو ٻيو جانور زمين مان نڪرندو آھي ‪.‬۽ ھن کي گھيٽي جھڙا ٻه سڱ ھئا‪ ،‬۽ ھو ازدھا وانگر ڳالھائيندو ھو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ھو پنھنجي اڳيان پھرين حيوان جي سڄي طاقت کي استعمال ڪري‪ ،‬زمين ۽ انھن ۾ رھندڙن کي پھرين حيوان جي پوڄا ڪرڻ جو‬ ‫سبب ٿو ڏئي‪ ،‬جنھن جو موتمار زخم ڀرجي ويو ھو‪.‬‬ ‫لِ تہ ماڻھن جي اڳيان آسمان مان زمين تي باھہ لھي ٿو‪،‬‬ ‫‪13‬۽ ھو وڏا عجب ڪري ٿو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪14‬۽ زمين تي رھندڙن کي انھن معجزن جي وسيلي ٺڳي ٿو‪ ،‬جيڪي ھن کي انھي ءِ حيوان جي نظر ۾ ڪرڻ جي طاقت ھئي ‪.‬انھن کي‬ ‫چيو ويو آھي جيڪي زمين تي رھندا آھن‪ ،‬اھي انھي ءِ جانور جي ھڪڙي تصوير ٺاھيندا آھن‪ ،‬جنھن کي تلوار سان زخم ڪيو ويو ھو‪ ،‬۽‬ ‫جيئرو ٿي ويو‪.‬‬ ‫لِ ھليو ويو تہ‬ ‫لِ تہ انھي ءِ حيوان جي بت ڳالھائي‪ ،‬۽ انھي ءِ ء‬ ‫‪15‬۽ ھن کي اھو اختيار ھو تہ انھي ءِ حيوان جي بت کي جيئرو ڏئي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫جيڪي ماڻھو انھي ءِ جانور جي بت جي پوڄا نہ ڪن‪ ،‬تن کي قتل ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ھو سڀني ننڍن ۽ وڏن‪ ،‬اميرن ۽ غريبن‪ ،‬آزاد ۽ غلمن کي انھن جي ساڄي ھٿ ۾ يا سندن پيشانين ۾ نشان حاصل ڪرڻ جو سبب‬ ‫بڻائيندو‪:‬‬ ‫سواِ انھي ءِ جي‪ ،‬جنھن تي نشان ھجي يا انھي ءِ حيوان جو نالو يا سندس نالي‬ ‫ڪري‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫فروخت‬ ‫و‬ ‫خريد‬ ‫ماڻھو‬ ‫ڪوبہ‬ ‫تہ‬ ‫لِ‬ ‫‪17‬۽‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫ء‬ ‫ء ء‬ ‫جو تعداد‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اھو ماڻھو ءِ جو تعداد آھي ‪.‬۽ سندس‬ ‫‪18‬ھتي حڪمت آھي ‪.‬جنھن کي عقل آھي تنھن کي انھي ءِ جانور جو تعداد ڳڻڻ گھرجي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫تعداد اھ سْ ٽيھتر ۽ اھ آھي‪.‬‬ ‫باب ‪14‬‬ ‫‪1‬پوِ مون نھاريو تہ ھڪڙو گھيٽو صيئون جبل تي بيٺو آھي ۽ ساڻس گڏ ھڪ لک چوئيتاليھ ھزار ماڻھو آھن‪ ،‬جن جي پيشانين تي سندس‬ ‫ء‬ ‫پي اِ جو نالو لکيل آھي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ مون آسمان مان ھڪڙو آواز ٻڌو‪ ،‬جيڪو گھڻن پاڻي ءِ جي آواز وانگر‪ ،‬۽ ھڪڙي وڏي گجگوڙ جي آواز وانگر‪ ،‬۽ مون آواز ٻڌو‪،‬‬ ‫جيڪو وڄندڙن جو آواز پنھنجن بربطن سان وڄندو ھو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ اھي ڳائڻ لڳا جيئن اھو ھڪڙو نئون گيت آھي تخت جي اڳيان‪ ،‬چئن جانورن ۽ بزرگن جي اڳيان‪ ،‬۽ ڪوبہ ماڻھو اھو گيت نه سکي‬ ‫سواِ ااھي ھڪ لک چاليھہ ھزار‪ ،‬جن کي زمين مان اوٽڪارو ڏياريو ويو ھو‪.‬‬ ‫سگھيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬ھي اھي آھن جن کي عورتن سان ناپاڪ نہ ڪيو ويو ‪.‬ااڪاڻ ته اھي ڪنواريون آھن ‪.‬اءھي اھي آھن جيڪي گھيٽي جي پٺيان ھلندا‬ ‫آھن‪ ،‬جتي ھو وڃي ٿو ‪.‬اھي ماڻھن مان اوٽڪارو حاصل ڪيا ويا‪ ،‬خدا ۽ گھيٽي ڏانھن پھريون ميوو آھي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اھي خدا جي تخت جي اڳيان بي ⁠عيب آھن‪.‬‬ ‫‪5‬۽ انھن جي وات ۾ ڪوبہ ٺڳي نہ مليو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ ھو انھن ڏانھن‪ ،‬جيڪي‬ ‫‪6‬پوِ مون ھڪڙو ٻيو ملئڪ آسمان جي وچ ۾ اڏامندي ڏٺو‪ ،‬جنھن وٽ ھميشہ جي خوشخبري آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫زمين تي رھن ٿا‪ ،‬۽ ھر ھڪ قوم‪ ،‬مائٽ‪ ،‬ٻولي ۽ ماڻھن کي ٻڌائين‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو ھن جي فيصلي جو وقت اچي ويو آھي ‪:‬۽ انھي ءِ جي عبادت‬ ‫‪7‬وڏي آواز سان چيائين تہ ”خدا کان ڊڄو ۽ سندس واکاڻ ڪريو‬ ‫ء‬ ‫ڪريو جنھن آسمان‪ ،‬زمين‪ ،‬سمنڊ ۽ پاڻي ءِ جا چشما ٺاھيا‪.‬‬


‫وحي‬

‫⁠جو ھن سڀني قومن کي‬

‫االِ‬ ‫‪8‬انھي ءِ جي پٺيان ھڪڙو ٻيو ملئڪ اچي چيو تہ ”بابل ڪري پيو‪ ،‬ڪري پيو آھي‪ ،‬اھو وڏو شھر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫پنھنجي زناڪاري ءِ جي غضب جي شراب پيئاري‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ ٽيون ملئڪ انھن جي پٺيان آيو ۽ وڏي آواز سان چوڻ لڳو تہ ”جيڪڏھن ڪو ماڻھو انھي ءِ حيوان ۽ سندس بت جي پوڄا ڪري ۽‬ ‫ء‬ ‫ان جو نشان پنھنجي پيشاني ءِ يا ھٿ ۾ رکي‪.‬‬ ‫‪10‬اھو ئي خدا جي غضب جي شراب پيئندو‪ ،‬جيڪا سندس غضب جي پيالي ۾ بغير ڪنھن ٺھيل ھاري ويندي آھي ‪.‬۽ ھن کي پاڪ فرشتن‬ ‫جي حضور ۾ باھه ۽ گندڪ سان عذاب ڪيو ويندو‪ ،‬۽ گھيٽي جي موجودگي ۾‪:‬‬ ‫لِ مٿي چڙھي ٿو‪ ،‬۽ انھن کي نه ڏينھن آھي ۽ نڪي رات‪ ،‬جيڪي انھي ءِ جانور ۽ سندس‬ ‫‪11‬۽ انھن جي عذاب جو دونھون ھميشہ ھميشہ ء‬ ‫بت جي پوڄا ڪن ٿا‪ ،‬۽ جنھن کي سندس نالي جو نشان ملي ٿو‪.‬‬ ‫عيسي تي ايمان آڻين ٿا‪.‬‬ ‫۽‬ ‫ٿا‬ ‫ڪن‬ ‫عمل‬ ‫تي‬ ‫حڪمن‬ ‫جي‬ ‫‪12‬ھي آھي ايمان وارن جو صبر ‪:‬ھتي اھي آھن جيڪي خدا‬ ‫ي‬ ‫‪13‬۽ مون آسمان مان ھڪڙو آواز ٻڌو جيڪو مون کي چوندو ھو‪ ،‬لک‪ ،‬سڀاڳا آھن اھي مئل جيڪي خداوند ۾ ھن وقت کان مرن ٿا ‪:‬ھائو‪،‬‬ ‫روح چوي ٿو‪ ،‬ته اھي پنھنجي محنت کان آرام ڪن ‪.‬۽ انھن جا ڪم انھن جي پيروي ڪندا آھن‪.‬‬ ‫‪14‬پوِ مون نھاريو تہ ھڪڙو ااو ڪڪر ڏٺم ۽ انھي ءِ ڪڪر تي ھڪڙو ابن ⁠آدم جھڙو بيٺو ھو‪ ،‬جنھن جي مٿي تي سونھري تاج ھو‬ ‫ء‬ ‫۽ ھٿ ۾ ھڪڙو تيز ڏاٽو ھو‪.‬‬ ‫‪15‬پوِ ھڪڙو ٻيو ملئڪ ھيڪل مان ٻاھر آيو‪ ،‬جنھن ڪڪر تي ويٺل کي وڏي آواز سان رڙ ڪري چيو تہ ”پنھنجو ڏاٽو ھل‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو زمين جو فصل پچي چڪو آھي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو تنھنجي لڻ جو وقت اچي ويو آھي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪16‬۽ جيڪو ڪڪر تي ويٺو ھو تنھن پنھنجو ڏاٽو زمين تي وڌو ‪.‬۽ زمين کٽي وئي‪.‬‬ ‫‪17‬ھڪڙو ٻيو ملئڪ آسمان واري ھيڪل مان ٻاھر نڪتو‪ ،‬جنھن کي بہ ھڪڙو تيز ڏاٽو ھو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ھڪڙو ٻيو ملئڪ قربان ⁠گاھہ مان نڪتو‪ ،‬جنھن کي باھ تي اختيار ھو ‪.‬۽ زور زور سان رڙ ڪري کيس چيو‪” ،‬پنھنجي تيز ڏاٽي‬ ‫وڌاِ‪ ،‬۽ زمين جي انگورن جا ٽڪر گڏ ڪر ‪.‬ااڪاڻ ته ھن جا انگور بلڪل پڪل آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬انھي ءِ ملئڪ پنھنجو ڏاٽو زمين تي وڌو ۽ زمين جي انگور جي انگورن کي گڏ ڪري خدا جي غضب جي وڏي ماکي ءِ ۾ االئي‬ ‫اڏيائين‪.‬‬ ‫‪20‬۽ شراب جي حوِ کي شھر کان ٻاھر لٿليو ويو‪ ،‬۽ رت شراب جي حوِ مان نڪرندو ھو‪ ،‬ايتري قدر جو گھوڙن جي پلن تائين‪،‬‬ ‫ھڪڙو ھزار اھه سْ فرلنگ جي فاصلي تي‪.‬‬ ‫باب ‪15‬‬ ‫‪.‬االِ‬ ‫‪1‬۽ مون آسمان ۾ ھڪڙي ٻي نشاني ڏٺي‪ ،‬وڏي ۽ عجيب‪ ،‬ست ملئڪ جن کي ست آخري آفتون آھن‬ ‫ء‬ ‫ڀرجي ويو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ مون ڏٺو ته اھو ھڪڙي شيشي جو سمنڊ آھي جيئن باھ سان مليل آھي‪ ،‬۽ اھي جيڪي انھي ءِ جانور تي‪ ،‬سندس تصوير‪ ،‬سندس نشان ۽‬ ‫سندس نالي جي تعداد تي فتح حاصل ڪري چڪا آھن‪ ،‬سي شيشي جي سمنڊ تي بيٺا آھن ‪ ،.‬خدا جي تارن سان‪.‬‬ ‫قادرمطلق‪ ،‬تنھنجا ڪم وڏا ۽ عجب آھن ‪.‬توھان جا‬ ‫‪3‬اھي خدا جي ٻانھي‬ ‫موسي جو گيت ۽ گھيٽي جو گيت ڳائي رھيا ھئا‪” ،‬اي خداوند خدا ء‬ ‫ي‬ ‫رستا صحيح ۽ سچا آھن‪ ،‬تون سنتن جا بادشاھه‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو سڀ قومون اينديون ۽‬ ‫االِ ⁠جو تون رڳو پاڪ آھين‪،‬‬ ‫‪4‬اي خداوند‪ ،‬ڪير توکان نه ڊڄندو ۽ تنھنجي نالي جي واکاڻ ڪندو؟‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو توھان جا فيصل ظاھر ڪيا ويا آھن‪.‬‬ ‫تنھنجي اڳيان عبادت ڪنديون‬ ‫ء‬ ‫پوِ مون نھاريو تہ آسمان ۾ شاھدي جي خيمي جو مندر کوليو ويو‪.‬‬ ‫‪5‬ان کان ء‬ ‫‪6‬اھي ست ملئڪ ھيڪل مان ٻاھر آيا‪ ،‬جن کي ست آفتون ھيون‪ ،‬جن کي سفيد ۽ سفيد ڪپڙو پھريل ھو ۽ پنھنجن سينن کي سونھن جا بند‬ ‫پيل ھئا‪.‬‬ ‫‪7‬۽ انھن چئن جانورن مان ھڪڙي انھن ستن ملئڪن کي ست سون جا پيال ڏنا‪ ،‬جيڪي خدا جي غضب سان ڀريل آھن‪ ،‬جيڪو ھميشہ‬ ‫ھميشہ جيئرو رھندو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ھيڪل خدا جي جلل ۽ سندس قدرت جي دونھين سان ڀرجي ويو ‪.‬۽ ڪوبہ ماڻھو ھيڪل ۾ داخل نہ ٿي سگھيو‪ ،‬جيستائين ستن‬ ‫ملئڪن جون ست آفتون پوريون نہ ٿيون‪.‬‬ ‫⁠جو انھن ۾ خدا جو غضب‬

‫باب ‪16‬‬ ‫‪1‬مون ھيڪل مان ھڪڙو وڏو آواز ٻڌو‪ ،‬جيڪو ستن ملئڪن کي چوندو ھو تہ ”وڃو ۽ خدا جي غضب جا پيال زمين تي ھارو‪.‬‬ ‫‪2‬پھرين ويو‪ ،‬۽ پنھنجو پيالو زمين تي ھاريو ‪.‬۽ انھن ماڻھن تي‪ ،‬جن تي انھي ءِ جانور جو نشان ھو‪ ،‬۽ انھن تي جيڪي سندس بت جي پوڄا‬ ‫ڪندا ھئا‪ ،‬ھڪڙو گوڙ ڪندڙ ۽ ڏکوئيندڙ زخم ڪري پيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ٻئي ملئڪ پنھنجو پيالو سمنڊ تي ھاريو ‪.‬۽ اھو ھڪڙو مئل ماڻھو ءِ جو رت بڻجي ويو ‪:‬۽ ھر جاندار سمنڊ ۾ مري ويو‪.‬‬ ‫‪4‬ٽئين ملئڪ پنھنجو پيالو دريائن ۽ پاڻي ءِ جي چشمن تي ھاريو ‪.‬۽ اھي رت بڻجي ويا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو تو اھو فيصلو‬ ‫‪5‬۽ مون پاڻي ءِ جي ملئڪ کي چوندي ٻڌو تہ ”اي خداوند‪ ،‬تون سچار آھين‪ ،‬جيڪو آھين ۽ ھوندو ۽ ھوندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪيو آھي‪.‬‬ ‫لِ ڏنو آھي ‪.‬ااڪاڻ ته اھي لئق آھن‪.‬‬ ‫‪6‬االِ ⁠جو انھن درويشن ۽ نبين جو رت وھايو آھي ۽ تو کين رت پيئڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬پوِ مون قربان ⁠گاھہ مان ھڪ ٻئي کي چوندي ٻڌو تہ ”اي خداوند خدا قادر مطلق‪ ،‬تنھنجا فيصل سچا ۽ سچا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬چوٿين ملئڪ پنھنجو پيالو سج تي ھاريو ‪.‬۽ کيس طاقت ڏني وئي ته ماڻھن کي باھ سان ساڙي‪.‬‬


‫وحي‬

‫‪9‬۽ ماڻھو سخت گرمي سان سڙي ويا‪ ،‬۽ خدا جي نالي تي ڪفر بڪڻ لڳا‪ ،‬جيڪو انھن آفتن تي اختيار رکي ٿو‪ ،‬۽ انھن توبھہ ڪئي تہ ھن‬ ‫کي ساراھيو‪.‬‬ ‫لِ پنھنجون‬ ‫دردن‬ ‫انھن‬ ‫‪.‬۽‬ ‫ھئي‬ ‫ڀريل‬ ‫سان‬ ‫اونداھي‬ ‫بادشاھي‬ ‫سندس‬ ‫‪.‬۽‬ ‫ھاريو‬ ‫تي‬ ‫تخت‬ ‫جي‬ ‫حيوان‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫پيالو‬ ‫پنھنجو‬ ‫ملئڪ‬ ‫پنجين‬ ‫‪10‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫زبانون پيڙھيون‪،‬‬ ‫‪11‬۽ پنھنجن دردن ۽ زخمن جي ڪري آسمان جي خدا کي ڪفر بڪيائون ۽ پنھنجن ڪمن کان توبھہ نہ ڪيائون‪.‬‬ ‫درياِ فرات تي ھاريو ‪.‬۽ ان جو پاڻي سڪي ويو‪ ،‬ته جيئن اوڀر جي بادشاھن جو رستو تيار ڪيو‬ ‫‪12‬اھين ملئڪ پنھنجو پيالو وڏي‬ ‫ء‬ ‫وڃي‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ مون ڏٺو تہ ڏيڏر جھڙا ٽي ناپاڪ روح انھي ءِ ازدھا جي وات مان‪ ،‬انھي ءِ حيوان جي وات مان ۽ انھي ءِ ڪوڙي نبي ءِ جي وات‬ ‫ء‬ ‫مان نڪرندا آھن‪.‬‬ ‫لِ تہ انھن کي‬ ‫‪14‬االِ ⁠جو اھي شيطانن جا روح آھن‪ ،‬معجزا آھن‪ ،‬جيڪي زمين ۽ سڄي دنيا جي بادشاھن ڏانھن نڪرن ٿا‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ گڏ ڪن‪.‬‬ ‫قادرمطلق جي انھي ءِ عظيم ڏينھن جي جنگ ء‬ ‫خدا ء‬ ‫‪15‬ڏس‪ ،‬آ ءِ چور وانگر آيو آھيان ‪.‬برڪت وارو آھي اھو جيڪو جاڳي ٿو‪ ،‬۽ پنھنجن ڪپڙن کي سنڀالي ٿو‪ ،‬متان ھو ننگا ھلندو‪ ،‬۽ اھي‬ ‫سندس شرمسار ڏسندا‪.‬‬ ‫جاِ تي گڏ ڪيو جنھن کي عبراني ٻولي ءِ ۾ آرماگڊون سڏيو ويندو آھي‪.‬‬ ‫ھڪڙي‬ ‫ڪري‬ ‫‪16‬ھن انھن کي گڏ‬ ‫ء‬ ‫‪17‬ستين ملئڪ پنھنجو پيالو ھوا ۾ ھاريو ‪.‬۽ آسمان جي مندر مان ھڪڙو وڏو آواز آيو‪ ،‬جيڪو تخت مان‪ ،‬چوندو ھو‪ ،‬اھو ٿي ويو آھي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ اتي آواز‪ ،‬گجگوڙ ۽ بجليون ھيون ‪.‬۽ اتي ھڪڙو وڏو زلزلو آيو‪ ،‬جيئن ماڻھن جي زمين تي نه آھي‪ ،‬ايترو طاقتور زلزلو‪ ،‬۽ ايترو‬ ‫وڏو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ وڏو شھر ٽن حصن ۾ ورھايو ويو‪ ،‬۽ قومن جا شھر گر ٿي ويا ‪:‬۽ عظيم بابل خدا جي ياد ۾ آيو‪ ،‬ھن کي پنھنجي غضب جي سختي‬ ‫جي شراب جو پيالو ڏيڻ لِ‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ھر ٻيٽ ڀڄي ويا‪ ،‬۽ جبلن کي لڌو نه ويو‪.‬‬ ‫ِ‪ ،‬ءو ءل تءجش عءلاوا ِءلءى ل‬ ‫لء ‪.‬ااڪاڻ ته ان جي وبا تمام وڏي ھئي‪.‬‬ ‫اِ ءو ءل يء شرزء ا‬ ‫س ءل فءي ال ل‬ ‫س ءم ء‬ ‫‪21‬ولء شم يء شر ء‬ ‫ع ءمنء شالء شر ء‬ ‫ِ ءعلءى ءمنء شالء شر ء‬ ‫ء‬ ‫باب ‪17‬‬ ‫‪1‬پوِ انھن ستن ملئڪن مان ھڪڙو آيو‪ ،‬جنھن وٽ ست پيال ھئا‪ ،‬۽ مون سان ڳالھائيندي چيائين تہ ”ھتي اچ ‪.‬مان توکي ڏيکاريان ٿو ان‬ ‫ء‬ ‫عظيم وحشي جو فيصلو جيڪو گھڻن پاڻين تي ويٺو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬جنھن سان زمين جي بادشاھن زناڪاري ڪئي آھي ۽ زمين جا رھاڪو ھن جي زناڪاري جي شراب سان مست ٿي ويا آھن‪.‬‬ ‫‪3‬تنھنڪري ھو مون کي روح ۾ کڻي بيابان ۾ وٺي ويو‪ ،‬۽ مون ھڪڙي عورت کي ھڪڙي ڳاڙھي رنگ جي جانور تي ويھي ڏٺو‪ ،‬جيڪو‬ ‫ڪفر جي نالن سان ڀريل ھو‪ ،‬جنھن کي ست مٿا ۽ ڏھ سڱ ھئا‪.‬‬ ‫‪4‬اھا عورت واڱڻائي ۽ ڳاڙھي رنگ جي رنگن ۾ سينگاريل ھئي ۽ سون ۽ قيمتي پٿرن ۽ موتين سان سينگاريل ھئي‪ ،‬جنھن جي ھٿ ۾‬ ‫ھڪڙو سونا پيالو ھو‪ ،‬جيڪو پنھنجي زناڪاري ءِ جي گھڻائي ۽ گندگي سان ڀريل ھو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ھن جي پيشاني ءِ تي ھڪڙو نالو لکيل ھو‪” ،‬اسرار‪ ،‬بابل وڏو‪ ،‬فاسقن جي ما اِ ۽ زمين جي بي ⁠حرمتي‪.‬‬ ‫عيسي جي شھيدن جي رت سان پيئندي ڏٺو‪ ،‬۽ جڏھن ھن کي ڏٺم‪ ،‬تڏھن عجب ۾ پئجي ويس‪.‬‬ ‫‪6‬مون انھي ءِ عورت کي بزرگن جي رت ۽‬ ‫ي‬ ‫‪7‬۽ ملئڪ مون کي چيو تہ ”تو کي عجب او پيو؟ مان توکي ان عورت جو راز ٻڌايان ٿو‪ ،‬۽ انھي ءِ جانور جو جيڪو کيس کڻي ٿو‪،‬‬ ‫جنھن کي ست مٿا ۽ ڏھ سڱ آھن‪.‬‬ ‫‪8‬اھو جانور جيڪو توھان ڏٺو آھي‪ ،‬اھو ھو ۽ نه آھي ‪.‬۽ اوندھه کان مٿي چڙھي ويندا‪ ،‬۽ تباھي ۾ ويندا ‪:‬۽ جيڪي زمين تي رھندا آھن‬ ‫سي حيران ٿي ويندا‪ ،‬جن جا نال دنيا جي شروعات کان وٺي زندگي جي ڪتاب ۾ لکيل نه آھن‪ ،‬جڏھن اھي انھي ءِ جانور کي ڏسندا‪ ،‬۽ نه‬ ‫آھي‪ ،‬۽ اڃا تائين آھي‪.‬‬ ‫‪9‬۽ ھتي اھو آھي جنھن ۾ عقل آھي ‪.‬ست مٿا ست جبل آھن‪ ،‬جن تي عورت ويٺي آھي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ست بادشاھي آھن ‪:‬پنج مري ويا آھن‪ ،‬ھڪڙو آھي‪ ،‬۽ ٻيو اڃا آيو آھي ‪.‬۽ جڏھن ھو اچي‪ ،‬ھن کي ٿوري جاِ تي جاري رکڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪11‬۽ اھو حيوان جيڪو ھو‪ ،‬۽ نه آھي‪ ،‬جيتوڻيڪ اھو اٺون آھي‪ ،‬۽ ستن مان آھي‪ ،‬۽ برباد ٿي ويندو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ جيڪي ڏھن سڱ تو ڏٺا‪ ،‬اھي ڏھہ بادشاھ آھن‪ ،‬جن کي اڃا تائين ڪا بادشاھت نہ ملي آھي ‪.‬پر بادشاھن وانگر طاقت حاصل ڪريو‬ ‫ھڪ ڪلڪ جانور سان گڏ‪.‬‬ ‫‪13‬اھي ھڪڙو دماغ آھن‪ ،‬۽ پنھنجي طاقت ۽ طاقت انھي ءِ جانور کي ڏيندا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھو خداوندن جو پالڻھار آھي‪ ،‬۽ بادشاھہ جو بادشاھہ آھي‪ ،‬۽ اھي‬ ‫‪14‬اھي گھيٽي سان جنگ ڪندا‪ ،‬۽ گھيٽو مٿن غالب ايندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪي ساڻس گڏ آھن‪ ،‬سڏيندا‪ ،‬چونڊيل ۽ وفادار آھن‪.‬‬ ‫‪15‬ھن مون کي چيو تہ ”جيڪو پاڻي تو ڏٺو آھي‪ ،‬جتي ڪھاڻي ءِ ويٺي آھي‪ ،‬اھي قومون‪ ،‬ميڙ‪ ،‬قومون ۽ ٻوليون آھن‪.‬‬ ‫‪16‬۽ اھي ڏھ سڱ جيڪي تو انھي ءِ جانور تي ڏٺا‪ ،‬سي ڪنبي ءِ کان نفرت ڪندا ۽ کيس ويران ۽ ننگا ڪري اڏيندا‪ ،‬ان جو گوشت کائيندا‬ ‫۽ کيس باھہ ساڙي اڏيندا‪.‬‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو خدا انھن جي دلين ۾ وجھي اڏيو آھي تہ اھي پنھنجي مرضي پوري ڪن ۽ راضي ٿين ۽ پنھنجي بادشاھت انھي ءِ حيوان‬ ‫ء‬ ‫کي ڏين‪ ،‬جيستائين خدا جون ڳالھيون پوريون نہ ٿين‪.‬‬ ‫‪18‬۽ اھا عورت جيڪا تو ڏٺي آھي اھو وڏو شھر آھي‪ ،‬جيڪو زمين جي بادشاھن تي راڄ ڪري ٿو‪.‬‬


‫وحي‬

‫باب ‪18‬‬ ‫پوِ مون ھڪڙي ٻي ملئڪ کي آسمان مان لھندي ڏٺو‪ ،‬جنھن کي وڏي طاقت ھئي ‪.‬۽ زمين سندس شان سان روشن ٿي‬ ‫‪1‬انھن ڳالھين کان ء‬ ‫وئي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ ھن زور سان رڙ ڪري چيو تہ ”عظيم بابل گريو پيو آھي‪ ،‬گريو پيو آھي‪ ،‬۽ شيطانن جو ٽڪاڻو بڻجي ويو آھي‪ ،‬۽ ھر ڀوت جو قبضو‬ ‫آھي‪ ،‬۽ ھر ناپاڪ ۽ نفرت ڪندڙ پکي ءِ جو پنجرو آھي‪.‬‬ ‫‪3‬االِ ⁠جو سڀني قومن ھن جي زناڪاري جي غضب جي مئي پيئي آھي ۽ زمين جي بادشاھن ھن سان زناڪاري ڪئي آھي ۽ زمين‬ ‫ء‬ ‫جا سوداگر سندس لذيذ شين جي گھڻائي ءِ سان دولتمند ٿي ويا آھن‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھين ھن جي گناھن جا شريڪ‬ ‫‪4‬۽ مون آسمان مان ھڪڙو ٻيو آواز ٻڌو‪ ،‬جنھن چيو تہ ”اي منھنجي قوم‪ ،‬ھن مان ٻاھر اچ‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫نہ ٿيو ۽ ھن جون آفتون اوھان کي نہ ملن‪.‬‬ ‫‪5‬االِ ⁠جو ھن جا گناھ آسمان تائين پھتا آھن‪ ،‬۽ خدا کي سندس بڇڙايون ياد آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬ان کي به ايوارڊ ڏيو جيئن ھن اوھان کي انعام ڏنو‪ ،‬۽ ھن کي ٻيڻو ڏيو ھن جي ڪمن جي مطابق‪ ،‬انھي ءِ پيالي ۾ جيڪو ھن ڀريو آھي‪،‬‬ ‫لِ ٻيڻو‪.‬‬ ‫انھي ءِ ء‬ ‫‪7‬ھن ڪيتري قدر پاڻ کي ساراھيو آھي‪ ،‬۽ لذيذ زندگي گذاريو آھي‪ ،‬ھن کي تمام گھڻو عذاب ۽ ڏک ڏئي ٿو‪ ،‬ااڪاڻ ته ھوِ پنھنجي دل ۾‬ ‫چوي ٿي‪" ،‬مان ھڪ راڻي ويٺي آھيان‪ ،‬۽ بيواھه نه آھيان‪ ،‬۽ ڪو به غم نه ڏسندس‪.‬‬ ‫‪8‬تنھنڪري سندس آفتون ھڪڙي ڏينھن اينديون‪ ،‬موت‪ ،‬ماتم ۽ ڏڪار ‪.‬۽ ھوِ مڪمل طور تي باھ سان سڙي ويندي‪ ،‬ااڪاڻ ته خداوند‬ ‫خدا مضبوط آھي جيڪو ھن جو فيصلو ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ زمين جا بادشاھ‪ ،‬جن زناڪاري ڪئي آھي ۽ ھن سان خوشي ءِ سان زندگي گذاريندا آھن‪ ،‬سي جڏھن ھن جي سڙڻ جو دونھون ڏسندا‪،‬‬ ‫لِ ماتم ڪندا‪،‬‬ ‫تڏھن مٿس ماتم ڪندا ۽ ھن ء‬ ‫!االِ ⁠جو ھڪڙو‬ ‫‪10‬ھن جي عذاب جي خوف کان پري بيھي چوڻ لڳو تہ ”افسوس‪ ،‬افسوس‪ ،‬اھو وڏو شھر بابل‪ ،‬اھو زبردست شھر‬ ‫ء‬ ‫ڪلڪ ۾ تنھنجو فيصلو ايندو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ زمين جا سوداگر ھن تي روئندا ۽ ماتم ڪندا ‪.‬ااڪاڻ ته ڪو به ماڻھو انھن جو واپار وڌيڪ نه خريد ڪندو‪:‬‬ ‫‪12‬سون‪ ،‬چاندي‪ ،‬قيمتي پٿرن‪ ،‬موتي‪ ،‬سھڻي ڪپڙي‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬ريشم‪ ،‬لل رنگ جا ڪپڙا‪ ،‬تنھنجا سڀ ڪاٺ‪ ،‬ھٿي ءِ جي دانت جا ھر قسم‬ ‫جا برتن ۽ قيمتي ڪاٺ جا ھر قسم جا سامان ‪.‬۽ پيتل‪ ،‬لوھه ۽ سنگ مرمر جا‪،‬‬ ‫‪13‬۽ دارچيني‪ ،‬خوشبو‪ ،‬عطر‪ ،‬لوبان‪ ،‬شراب‪ ،‬تيل‪ ،‬سڪل اٽو‪ ،‬ڪڻڪ‪ ،‬جانور‪ ،‬رڍون‪ ،‬گھوڙا‪ ،‬رٿ‪ ،‬غلم ۽ ماڻھن جا روح‪.‬‬ ‫‪14‬۽ جيڪي ميوا تنھنجي دل جي مرضي ھئي سي تو وٽان ويا آھن‪ ،‬۽ سڀ شيون جيڪي سھڻيون ۽ سٺيون ھيون‪ ،‬سي تو کان کسجي‬ ‫ويون آھن‪ ،‬۽ تون انھن کي وري ڪڏھن بہ نہ لھندين‪.‬‬ ‫‪15‬انھن شين جا سوداگر‪ ،‬جيڪي ھن جي ڪري دولتمند بڻيل ھئا‪ ،‬سي سندس عذاب جي ڊپ کان پري بيھي روئندا‪ ،‬روئندا‪،‬‬ ‫‪16‬۽ چوڻ لڳا تہ ”افسوس‪ ،‬افسوس‪ ،‬اھو وڏو شھر‪ ،‬جيڪو سھڻي چادر‪ ،‬واڱڻائي ۽ قرمزي رنگ جا ڪپڙا پاتل ۽ سون‪ ،‬قيمتي پٿرن ۽‬ ‫موتين سان سينگاريل ھو‪.‬‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو ھڪڙي ڪلڪ اندر ايتري وڏي دولت برباد ٿي وئي آھي ‪.‬۽ ھر ٻيڙي ءِ جو مالڪ‪ ،‬ٻيڙين ۾ سوار سمورو اھڙو‪ ،‬ملح ۽‬ ‫ء‬ ‫سمنڊ جي رستي واپار ڪندڙ‪ ،‬پري بيٺا ھئا‪.‬‬ ‫‪18‬جڏھن ھنن سندس سڙڻ جو دونھون ڏٺا‪ ،‬تڏھن رڙ ڪري چيائون تہ ”ھن شھر جھڙو ڪھڙو شھر!‬ ‫‪19‬پوِ انھن پنھنجن مٿي تي مٽي االئي‪ ،‬روئڻ ۽ روئڻ لڳا‪ ،‬چوڻ لڳا تہ ”افسوس‪ ،‬افسوس‪ ،‬اھو وڏو شھر‪ ،‬جنھن ۾ سمنڊ ۾ ٻيڙيون‬ ‫ء‬ ‫ھلئيندڙ سڀ دولتمند ٿي ويا‪ ،‬ان جي قيمت جي ڪري !ااڪاڻ ته ھڪ ڪلڪ ۾ ھو ءِ ويران ٿي وئي آھي‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو خدا توھان کان بدلو ورتو آھي‪.‬‬ ‫‪20‬ھن تي خوش ٿيو‪ ،‬اي آسمان‪ ،‬۽ اي پاڪ رسولن ۽ نبين‬ ‫ء‬ ‫‪21‬ھڪڙي زورآوار ملئڪ ھڪڙي پٿر کي کني جي وڏي پٿر وانگر کڻي سمنڊ ۾ االئي چيو تہ ”اھڙي ءِ طرح ظلم سان انھي ءِ عظيم‬ ‫شھر بابل کي االيو ويندو ۽ وري ڪڏھن بہ ڪونہ ملندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ش‬ ‫ِ ‪.‬۽ ڪو به ڪاريگر‪ ،‬جنھن به ھنر جو ھو‪ ،‬تنھن ۾ وڌيڪ نه ملندو ‪.‬۽‬ ‫‪22‬و ءرفء ءر‪،‬‬ ‫ِ فءي اأ شر ء‬ ‫ِ ءولء اھ شم فءي شاأ ء شر ء‬ ‫موسيقار‪ ،‬ءوَ ء شر ء‬ ‫ِ‪ ،‬فءَ ء شر ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڪڪڙ جو آواز تو ۾ ڪڏھن به ٻڌڻ ۾ نه ايندو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ ھڪڙي شمع جي روشني توھان ۾ ڪڏھن به نه چمڪندي ‪.‬۽ گھوٽ ۽ ڪنوار جو آواز توھان ۾ ڪڏھن به ٻڌڻ ۾ نه ايندو‪ ،‬او ته‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو تنھنجي جادو ءِ سان سڀ قومون ٺڳي ويون‪.‬‬ ‫تنھنجا سوداگر زمين جا وڏا ماڻھو ھئا‬ ‫ء‬ ‫‪24‬۽ ھن ۾ نبين جو رت لڌو ويو‪ ،‬۽ مقدسن جو‪ ،‬۽ انھن سڀني جو جيڪو زمين تي قتل ڪيو ويو‪.‬‬ ‫باب ‪19‬‬ ‫پوِ مون آسمان ۾ گھڻن ماڻھن جو ھڪڙو وڏو آواز ٻڌو‪ ،‬جيڪو چوندو ھو تہ ”اليلويا !نجات‪ ،‬جلل‪ ،‬۽ عزت‪ ،‬۽ طاقت‪،‬‬ ‫‪1‬انھن ڳالھين کان ء‬ ‫رب اسان جي خدا ڏانھن‪:‬‬ ‫االِ ⁠جو ھن انھي ءِ وڏي ڪسبي جو انصاف ڪيو آھي‪ ،‬جنھن پنھنجي زناڪاري ءِ سان‬ ‫‪2‬االِ ⁠جو ھن جا فيصل سچا ۽ سچا آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫زمين کي خراب ڪيو ۽ پنھنجي ٻانھن جي خون جو بدلو ھن جي ھٿان ورتو‪.‬‬ ‫لِ اڀرندو رھيو‪.‬‬ ‫‪3‬وقءا ءل ‪َ:‬ءلء شيها ‪.‬۽ ھن جو دونھون ھميشه ء‬ ‫ء‬ ‫‪4‬اھي چوويھہ بزرگ ۽ چئني ساھوارن ھيٺ ڪري پيا ۽ خدا کي سجدو ڪرڻ لڳا‪ ،‬جيڪو تخت تي ويٺو آھي ۽ چوڻ لڳا تہ ”آمين ‪.‬‬ ‫اليلويا‪.‬‬


‫وحي‬

‫‪5‬۽ تخت مان ھڪڙو آواز آيو‪ ،‬جنھن چيو تہ ”اسان جي خدا جي ساراھہ ڪريو‪ ،‬اي سڀ سندس ٻانھن‪ ،‬۽ اوھين جيڪي کانئس ڊڄو ٿا‪،‬‬ ‫ننڍا توڙي وڏا‪.‬‬ ‫‪6‬۽ مون ٻڌو جيئن اھو ھڪڙي وڏي ميڙ جو آواز آھي‪ ،‬۽ گھڻن پاڻيِ جي آواز وانگر‪ ،‬۽ زبردست گجگوڙ جي آواز وانگر‪ ،‬چوي ٿو‪،‬‬ ‫‪ ،"Alleluia‬االِ ⁠جو خداوند خدا قادر مطلق بادشاھي ٿو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو گھيٽي جي شادي اچي چڪي آھي ۽ سندس زال پاڻ کي تيار ڪيو‬ ‫‪7‬اچو ته خوش ٿيون ۽ خوش ٿيون ۽ کيس عزت ڏيون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ھن کي اھو اختيار ڏنو ويو آھي ته ھوِ صاف ۽ سفيد ڪپڙي ۾ تيار ٿئي‪ ،‬االِ ⁠جو اھو سٺو ڪپڙو مقدسن جي سچائي آھي‪.‬‬ ‫‪9‬ھن مون کي چيو تہ ”لک‪ ،‬سڀاڳا آھن اھي جن کي گھيٽي جي شادي ءِ جي دعوت تي سڏيو ويو آھي ‪.‬۽ ھن مون کي چيو تہ ”ھي خدا جا‬ ‫سچا قول آھن‪.‬‬ ‫‪10‬۽ آ ءِ سندس پيرن تي ڪري پيس ته کيس سجدو ڪريان ‪.‬۽ ھن مون کي چيو‪ ،‬ڏسو تون ائين نه ڪر ‪:‬مان تنھنجو ساٿي ٻانھو آھيان ۽‬ ‫عيسي جي شاھدي نبوت جو روح آھي‪.‬‬ ‫عيسي جي شاھدي آھي ‪:‬خدا جي عبادت ڪريو‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ‬ ‫تنھنجي ڀائرن مان جن وٽ‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪11‬۽ مون آسمان کي کليل ڏٺو‪ ،‬۽ ڏٺم ھڪڙو ااو گھوڙو ‪.‬۽ اھو جيڪو مٿس ويٺو ھو تنھن کي ايماندار ۽ سچو سڏيو ويو‪ ،‬۽ اھو انصاف‬ ‫سان انصاف ڪري ٿو ۽ جنگ ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪12‬ھن جون اکيون باھ جي شعلن وانگر ھيون‪ ،‬۽ سندس مٿي تي ڪيترائي تاج ھئا ‪.‬۽ ھن تي ھڪڙو نالو لکيل ھو‪ ،‬جنھن کي ڪوبہ ماڻھو‬ ‫نہ ڄاڻي‪ ،‬پر ھو پاڻ‪.‬‬ ‫‪13‬ھن کي رت ۾ ڍڪيل ھڪڙي ڪپڙي سان ڍڪيل ھو ۽ سندس نالو خدا جو ڪلم آھي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ جيڪي لشڪر آسمان ۾ ھئا‪ ،‬سي ااي گھوڙن تي سوار‪ ،‬سھڻي چادر ۾ پيل‪ ،‬ااا ۽ صاف ھئا‪.‬‬ ‫‪15‬۽ ھن جي وات مان ھڪڙو تيز تلوار نڪرندو آھي‪ ،‬جنھن سان ھو قومن کي ماريندو‪ ،‬۽ ھو انھن تي لوھ جي لٺ سان حڪومت‬ ‫ڪندو‪ ،‬۽ ھو خدا جي زبردستي ۽ غضب جي شراب جي دٻي کي لڪائيندو آھي‪.‬‬ ‫‪16‬ھن جي پوشاڪ ۽ ران تي ھڪڙو نالو لکيل آھي‪ ،‬بادشاھہ جو بادشاھہ‪ ،‬۽ خداوند جو خداوند‪.‬‬ ‫‪17‬۽ مون ھڪڙي ملئڪ کي سج ۾ بيٺل ڏٺو ‪.‬۽ ھن وڏي آواز سان رڙ ڪري سڀني پکين کي چيو جيڪي آسمان جي وچ ۾ اڏامي رھيا‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫آھن‪ ،‬اچو ۽ پاڻ کي گڏ ڪريو وڏي خدا جي ماني ء‬ ‫لِ تہ اوھين بادشاھن جو گوشت کائو‪ ،‬ڪپتانن جو گوشت‪ ،‬طاقتور ماڻھن جو گوشت‪ ،‬گھوڙن جو گوشت ۽ انھن جو گوشت‬ ‫‪18‬انھي ءِ ء‬ ‫جيڪي انھن تي ويھندا آھن ۽ انھن سڀني ماڻھن جو گوشت‪ ،‬جيڪي آزاد ۽ غلم آھن ‪.‬ننڍو ۽ وڏو‪.‬‬ ‫لِ تہ انھي ءِ گھوڙي تي ويٺل انھي ءِ ۽ سندس لشڪر‬ ‫‪19‬پوِ مون انھي ءِ حيوان کي ڏٺو‪ ،‬زمين جا بادشاھہ ۽ سندن لشڪر گڏ ٿيا‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫سان جنگ ڪن‪.‬‬ ‫‪20‬انھي ءِ حيوان کي کنيو ويو ۽ انھي ءِ سان گڏ اھو ڪوڙو نبي بہ کنيو ويو‪ ،‬جنھن ھن جي اڳيان معجزا ڏيکاريا ھئا‪ ،‬جن سان ھن انھن‬ ‫کي ٺڳيو ھو جن تي انھي ءِ حيوان جو نشان ھو ۽ جيڪي سندس بت جي پوڄا ڪندا ھئا ‪.‬انھن ٻنھي کي جيئرو ئي گندرف سان ٻرندڙ باھه‬ ‫جي ڍنڍ ۾ االيو ويو‪.‬‬ ‫‪21‬۽ باقي بچيل انھي ءِ جي تلوار سان ماريا ويا‪ ،‬جيڪو گھوڙي تي ويٺو ھو‪ ،‬جيڪا تلوار سندس وات مان نڪتي‪ ،‬۽ سڀ پکي سندن‬ ‫گوشت سان ڀرجي ويا‪.‬‬ ‫باب ‪20‬‬ ‫‪1‬پوِ مون ھڪڙي ملئڪ کي آسمان مان ھيٺ لھندي ڏٺو‪ ،‬جنھن جي ھٿ ۾ بي ⁠دلي ءِ جي ڪنجي ۽ ھڪڙو وڏو زنجير ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪2‬ھن انھي ءِ ازدھا کي‪ ،‬انھي ءِ پراڻي نانگ کي‪ ،‬جيڪو شيطان ۽ ابليس آھي‪ ،‬پڪڙي کيس ھزار ورھيہ جڪڙي اڏيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ھن کي اونھين کڏ ۾ االئي‪ ،‬کيس بند ڪري اڏيو‪ ،‬۽ مٿس مھر ھڻي‪ ،‬ھو قومن کي وڌيڪ ٺڳي نہ ڪري‪ ،‬جيستائين ھزار سال پورا‬ ‫نه ٿين‪ ،‬۽ ان کان پوِ ھو ٿوري وقت ۾ آزاد ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫عيسي جي شاھدي ۽ خدا جي ڪلم‬ ‫‪4‬مون تخت ڏٺا‪ ،‬۽ اھي انھن تي ويٺا‪ ،‬۽ انھن کي فيصلو ڪيو ويو‪ ،‬۽ مون انھن جا روح ڏٺا جن کي‬ ‫ي‬ ‫لِ سر قلم ڪيو ويو ھو‪ ،‬۽ جن حيوان جي پوڄا نه ڪئي ھئي ‪.‬نه ته ھن جي تصوير‪ ،‬نه ھن جو نشان انھن جي پيشانين تي‪ ،‬يا انھن جي‬ ‫ء‬ ‫ھٿن ۾؛ ۽ اھي رھيا ۽ مسيح سان گڏ ھزار سال حڪومت ڪئي‪.‬‬ ‫‪5‬پر باقي مئل وري جيئرا نہ ٿيا جيستائين ھزار سال پورا نہ ٿيا ‪.‬ھي پھرين قيامت آھي‪.‬‬ ‫‪6‬برڪت وارو ۽ پاڪ آھي اھو جنھن جو پھرين جيئري ٿيڻ ۾ حصو آھي‪ ،‬اھڙي ءِ ٻئي موت کي ڪوبہ اختيار ڪونھي‪ ،‬پر اھي خدا ۽‬ ‫مسيح جا ڪاھن ھوندا ۽ ساڻس گڏ ھزار سال حڪومت ڪندا‪.‬‬ ‫‪7‬۽ جڏھن ھزار سال پورا ٿيندا‪ ،‬تڏھن شيطان پنھنجي قيد مان آزاد ڪيو ويندو‪،‬‬ ‫لِ‪ ،‬جن‬ ‫لِ نڪرندو جيڪي زمين جي چئني پاسن ۾ آھن‪ ،‬ياجوج ۽ ماجوج‪ ،‬انھن کي گڏ ڪرڻ ء‬ ‫‪8‬۽ انھن قومن کي ٺڳي ءِ ء‬ ‫لِ جنگ ڪرڻ ء‬ ‫جو تعداد سمنڊ جي ريل جيترو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اھي زمين جي چوٽي ءِ تي چڙھي ويا‪ ،‬۽ مقدسين جي ڪئمپ کي چوڌاري گھيرو ڪيو‪ ،‬۽ پياري شھر‪ ،‬۽ خدا کان آسمان مان باھ نازل‬ ‫ٿي‪ ،‬۽ انھن کي ساڙيو ويو‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪10‬۽ جنھن شيطان انھن کي ٺڳيو‪ ،‬سو باھہ ۽ گندھڪ جي ڍنڍ ۾ االيو ويو‪ ،‬جتي اھو حيوان ۽ ڪوڙو نبي آھي‪ ،‬۽ رات ڏينھن ھميشہ ء‬ ‫عذاب ۾ رھندو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ مون ھڪڙو وڏو ااو تخت ڏٺو‪ ،‬۽ اھو جيڪو ان تي ويٺو ھو‪ ،‬جنھن جي منھن تان زمين ۽ آسمان ڀڄي ويا ‪.‬۽ انھن لِ ڪا جاِ نه‬ ‫ملي‪.‬‬


‫وحي‬

‫‪12‬۽ مون مئل‪ ،‬ننڍا توڙي وڏا‪ ،‬خدا جي اڳيان بيٺا ڏٺا ‪.‬۽ ڪتاب کوليا ويا ‪:‬۽ ٻيو ڪتاب کوليو ويو‪ ،‬جيڪو زندگي جو ڪتاب آھي ‪:‬۽ مئلن‬ ‫جو فيصلو ڪيو ويو انھن شين مان جيڪي ڪتابن ۾ لکيل آھن‪ ،‬انھن جي ڪمن جي مطابق‪.‬‬ ‫‪13‬۽ سمنڊ انھن مئلن کي اڏي ڏنو جيڪي ان ۾ ھئا ‪.‬۽ موت ۽ جھنم انھن مئلن کي حوالي ڪيو جيڪي انھن ۾ ھئا ‪:‬۽ انھن کي ھر ڪنھن‬ ‫کي انھن جي ڪمن جي مطابق فيصلو ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ موت ۽ دوزخ کي باھ جي ڍنڍ ۾ االيو ويو ‪.‬ھي ٻيو موت آھي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ جيڪو بہ زندگي ءِ جي ڪتاب ۾ لکيل نہ مليو سو باھہ جي ڍنڍ ۾ االيو ويو‪.‬‬ ‫باب ‪21‬‬ ‫⁠جو پھريون آسمان ۽ پھريون زمين گذاري ويا ھئا ‪.‬۽ اتي وڌيڪ سمنڊ نه‬

‫االِ‬ ‫‪1‬۽ مون ھڪڙو نئون آسمان ۽ ھڪڙي نئين زمين ڏٺي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ھو‪.‬‬ ‫لِ سينگاريل ڪنوار وانگر‬ ‫‪2‬مون يوحنا کي پاڪ شھر‪ ،‬نئون يروشلم‪ ،‬خدا جي طرفان آسمان مان ھيٺ لھندي ڏٺو‪ ،‬جيڪو پنھنجي مڙس ء‬ ‫تيار ڪيو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ مون آسمان مان ھڪڙو وڏو آواز ٻڌو جنھن چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬خدا جو خيمو ماڻھن سان آھي ۽ ھو انھن سان گڏ رھندو‪ ،‬۽ اھي سندس قوم‬ ‫ھوندا‪ ،‬۽ خدا پاڻ انھن سان گڏ ھوندو ۽ سندن خدا ھوندو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ خدا انھن جي اکين مان سڀ ڳوڙھا ااٽي اڏيندو ‪.‬۽ اتي وڌيڪ موت نه ھوندو‪ ،‬نڪي غم‪ ،‬نڪي روئڻ‪ ،‬نه وري ڪو درد ھوندو‪،‬‬ ‫ااڪاڻ ⁠تہ اڳيون شيون گذري ويون آھن‪.‬‬ ‫شيِ کي نئون ڪريان ٿو ‪.‬۽ ھن مون کي چيو‪ ،‬لک‪ ،‬او ته اھي لفظ سچا ۽ وفادار‬ ‫‪5‬۽ جيڪو تخت تي ويٺو ھو تنھن چيو تہ ”ڏس‪ ،‬آ ءِ ھر‬ ‫ء‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ھن مون کي چيو تہ‪ ،‬اھو ٿي چڪو آھي ‪.‬مان الفا ۽ اوميگا آھيان‪ ،‬شروعات ۽ پڇاڙي ‪.‬مان ان کي ڏيندس جيڪو اڃايل آھي زندگي‬ ‫جي پاڻي جي چشمي جو آزاديِ سان‪.‬‬ ‫‪7‬جيڪو غالب ٿئي ٿو‪ ،‬اھو سڀ شيون ورثي ۾ ملندو ‪.‬۽ مان ھن جو خدا ٿيندس‪ ،‬۽ ھو منھنجو پٽ ٿيندو‪.‬‬ ‫‪8‬پر خوفناڪ‪ ،‬بي ايمان‪ ،‬گھڻا‪ ،‬قاتل‪ ،‬زناڪار‪ ،‬جادوگر‪ ،‬بت پرست ۽ سڀ ڪوڙا‪ ،‬انھن جو حصو انھي ءِ ڍنڍ ۾ ھوندو‪ ،‬جيڪا باھہ ۽‬ ‫گندھڪ سان سڙي ٿي‪ ،‬جيڪو ٻيو موت آھي‪.‬‬ ‫‪9‬انھن ستن ملئڪن مان ھڪڙو مون وٽ آيو‪ ،‬جنھن وٽ ست پيال ھئا‪ ،‬جن وٽ ستن آخري آفتن جا ست پيال ڀريل ھئا‪ ،‬۽ مون سان‬ ‫ڳالھائيندي چيائين تہ ”ھتي اچ‪ ،‬آ ءِ تو کي ڪنوار ڏيکاريان ٿو‪ ،‬يعني گھيٽي جي زال‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ھو مون کي روح ۾ ھڪڙي وڏي ۽ مٿاھين جبل ڏانھن وٺي ويو‪ ،‬۽ مون کي اھو وڏو شھر‪ ،‬پاڪ يروشلم ڏيکاريو‪ ،‬جيڪو خدا جي‬ ‫طرفان آسمان مان ھيٺ لھي ٿو‪.‬‬ ‫‪11‬خدا جو جلوو آھي‪ ،‬۽ سندس روشني ھڪڙي قيمتي پٿر وانگر ھئي‪ ،‬جيتوڻيڪ ھڪڙي پٿر وانگر‪ ،‬بلور وانگر صاف‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ھڪڙي وڏي ۽ مٿاھين ڀت ھئي‪ ،‬۽ ٻارھن دروازا ھئا‪ ،‬۽ دروازن تي ٻارھن ملئڪ‪ ،‬۽ انھن تي نال لکيل آھن‪ ،‬جيڪي بني اسرائيل‬ ‫جي ٻارھن قبيلن جا نال آھن‪.‬‬ ‫‪13‬اوڀر ۾ ٽي دروازا؛ اتر تي ٽي دروازا؛ ڏکڻ ٽن دروازن تي؛ ۽ اولھه ۾ ٽي دروازا‪.‬‬ ‫‪14‬شھر جي ڀت جا ٻارھن بنياد ھئا ۽ انھن ۾ گھيٽي جي ٻارھن رسولن جا نال لکيل ھئا‪.‬‬ ‫لِ سونھري سر ھئي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ جنھن مون سان ڳالھايو‪ ،‬تنھن وٽ شھر‪ ،‬ان جي دروازن ۽ ان جي ڀت کي ماپڻ ء‬ ‫‪16‬۽ اھو شھر چوويھہ چورس ھو‪ ،‬۽ ڊگھائي ويڪر جيتري ھوندي‪ ،‬۽ ھن شھر کي سرن سان ماپيو‪ ،‬ٻارھن ھزار فرلنگ ‪.‬ان جي ڊيگھه‬ ‫۽ ويڪر ۽ اوچائي برابر آھي‪.‬‬ ‫‪17‬ھن انھي ءِ ڀت جي ماپ ڪئي‪ ،‬ھڪ سْ چوئيتاليھہ ھٿ‪ ،‬ھڪڙي ماڻھو ءِ جي ماپ موجب‪ ،‬يعني ملئڪ جي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ اان جي ڀت جي اڏاوت ياسپر جي ھئي‪ ،‬۽ شھر خالص سون جو ھو‪ ،‬جيئن صاف شيشي وانگر‪.‬‬ ‫‪19‬شھر جي ڀت جا بنياد ھر قسم جي قيمتي پٿرن سان سينگاريل ھئا ‪.‬پھريون بنياد ‪Jasper‬ھو؛ ٻيو‪sapphire ،‬؛ ٽيون‪ ،‬ھڪ چئلينج؛‬ ‫چوٿون‪ ،‬ھڪ زمرد؛‬ ‫‪20‬پنجون‪ ،‬سارڊونيڪس؛ اھين‪sardius ،‬؛ ستين‪ ،‬ڪرسولئٽ؛ اٺون‪ ،‬بيرل؛ نائين‪ ،‬ھڪ پوپراج؛ ڏھين‪ ،‬ھڪ ڪرسوپراسس؛ يارھين‪،‬‬ ‫ھڪ جيسينٿ؛ ٻارھين‪ ،‬ھڪ ‪amethyst.‬‬ ‫‪21‬ٻارھن دروازا ٻارھن موتي ھئا ‪.‬ھر ڪيترائي دروازا ھڪ موتي جو ھو ‪:‬۽ شھر جي گھٽي خالص سون ھئي‪ ،‬جيئن شفاف شيشي ھئي‪.‬‬ ‫قادرمطلق ۽ گھيٽو اھو مندر آھي‪.‬‬ ‫‪22‬۽ مون ان ۾ ڪوبہ ھيڪل نه ڏٺو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو خداوند خدا ء‬ ‫االِ ⁠جو خدا جي جلوي ان کي روشن ڪيو‪ ،‬۽ گھيٽو ان‬ ‫ھئي‪،‬‬ ‫ضرورت‬ ‫جي‬ ‫چنڊ‬ ‫نڪي‬ ‫جي‪،‬‬ ‫سج‬ ‫لِ‬ ‫ء‬ ‫‪23‬۽ انھي ءِ شھر کي روشني ءِ ء‬ ‫جي روشني آھي‪.‬‬ ‫‪24‬۽ انھن مان جيڪي قومون بچيل آھن سي ان جي روشني ءِ ۾ ھلنديون‪ ،‬۽ زمين جا بادشاھہ پنھنجي شان ۽ شان کي ان ۾ آڻيندا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اتي رات ڪونھي‪.‬‬ ‫‪25‬۽ اان جا دروازا ڏينھن ۾ ڪڏھن بہ بند نہ ٿيندا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬۽ اھي ان ۾ قومن جي شان ۽ عزت آڻيندا‪.‬‬ ‫شيِ جيڪا گھڻا ڪم ڪري‪ ،‬يا ڪوڙ‬ ‫شيِ جيڪا پليت ڪري‪ ،‬نڪي ڪا اھڙي‬ ‫‪27‬۽ ان ۾ ڪڏھن بہ داخل نہ ٿيندي ڪابہ ڪابہ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڪري‪ ،‬پر اھي جيڪي گھيٽي جي زندگي ءِ جي ڪتاب ۾ لکيل آھن‪.‬‬


‫وحي‬

‫باب ‪22‬‬ ‫‪1‬۽ ھن مون کي زندگي جي پاڻي ءِ جو ھڪڙو خالص دريا اِ ڏيکاريو‪ ،‬جيڪو بلور وانگر صاف‪ ،‬خدا ۽ گھيٽي جي تخت مان نڪرندو ھو‪.‬‬ ‫‪2‬ان جي گھٽي ءِ جي وچ ۾ ۽ دريا ءِ جي ٻئي پاسي‪ ،‬زندگي ءِ جو وڻ ھو‪ ،‬جنھن تي ٻارھن قسم جا ميوا ھوندا ھئا‪ ،‬۽ ھر مھيني پنھنجو ميوو‬ ‫لِ ھئا ‪.‬قومون‪.‬‬ ‫ڏيندو ھو‪ ،‬۽ وڻ جا پنن جي شفا ء‬ ‫ا‬ ‫‪3‬ولءعء شلنءا ءمنء شالعءلءيشنء ‪ ،‬پر خدا ۽ گھيٽي جو تخت ان ۾ ھوندو ‪.‬۽ سندس نوڪر سندس خدمت ڪندا‪:‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬۽ اھي سندس منھن ڏسندا ‪.‬۽ سندس نالو سندن پيشانين ۾ ھوندو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو خداوند خدا انھن کي روشني ڏئي ٿو ‪:‬۽‬ ‫‪5‬۽ اتي رات ڪونھي ‪.‬۽ انھن کي نه شمع جي ضرورت آھي‪ ،‬نه سج جي روشني؛‬ ‫ء‬ ‫اھي ھميشہ ھميشہ تائين راڄ ڪندا‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ھن مون کي چيو تہ اھي ڳالھيون سچا ۽ سچا آھن‪ ،‬۽ خداوند پاڪ نبين جي خدا پنھنجي ملئڪ کي موڪليو تہ پنھنجي ٻانھن کي اھي‬ ‫شيون ڏيکارين جيڪي جلد ٿيڻيون آھن‪.‬‬ ‫‪7‬ڏس‪ ،‬مان جلدي اچي رھيو آھيان ‪:‬سڀاڳو آھي اھو جيڪو ھن ڪتاب جي پيشنگوئي جي ڳالھين تي عمل ڪري ٿو‪.‬‬ ‫لِ ڪري پيو‪ ،‬جنھن‬ ‫‪8‬مون يوحنا اھي ڳالھيون ڏٺيون ۽ ٻڌيون ‪.‬۽ جڏھن مون ٻڌو ۽ ڏٺو‪ ،‬مان انھي ءِ ملئڪ جي پيرن اڳيان سجدو ڪرڻ ء‬ ‫مون کي اھي ڳالھيون ڏيکاريون‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو آ ءِ تنھنجو ساٿي آھيان ۽ تنھنجي ڀائرن نبين جو ۽ انھن مان جيڪي ھن ڪتاب‬ ‫‪9‬پوِ ھن مون کي چيو تہ ”ڏس‪ ،‬ائين نہ ڪر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫جي ڳالھين تي عمل ڪن ٿا ‪:‬خدا جي عبادت ڪريو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو وقت ويجھو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬ھن مون کي چيو تہ ”ھن ڪتاب جي پيشنگوئي جي ڳالھين کي سيل نہ ڪر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬جيڪو بي انصاف آھي‪ ،‬اھو اڃا تائين ناانصافي ڪري‪ ،‬۽ جيڪو گندو آھي‪ ،‬اھو اڃا تائين ناپاڪ رھڻ گھرجي‪ ،‬۽ جيڪو سچو آھي‪،‬‬ ‫اھو اڃا تائين صالح رھڻ گھرجي ‪:‬۽ جيڪو پاڪ آھي‪ ،‬اھو اڃا تائين پاڪ رھڻ گھرجي‪.‬‬ ‫لِ ته ھر ماڻھو ءِ کي سندس ڪم جي مطابق ڏيو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ڏسو‪ ،‬مان جلدي اچي رھيو آھيان ‪.‬۽ منھنجو اجورو مون سان گڏ آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪13‬آ ءِ الفا ۽ اوميگا آھيان‪ ،‬شروعات ۽ پڇاڙي‪ ،‬پھريون ۽ پويون‪.‬‬ ‫لِ تہ اھي زندگي ءِ جي وڻ جو حق رکن ۽ دروازن مان شھر ۾ داخل‬ ‫‪14‬سڀاڳا آھن ااھي جيڪي سندس حڪمن تي عمل ڪن ٿا‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ٿين‪.‬‬ ‫سواِ ڪتا‪ ،‬جادوگر‪ ،‬زناڪار‪ ،‬قاتل‪ ،‬بت ⁠پرست‪ ،‬۽ جيڪو بہ پيار ڪري ٿو ۽ ڪوڙ ٿو چوي‪.‬‬ ‫‪15‬االِ ⁠جو ان کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ شاھدي ڏئي تہ ڪليسيائن ۾ انھن ڳالھين جي ‪.‬مان دائود جي پاڙ ۽ اولد‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫تہ‬ ‫آھي‬ ‫موڪليو‬ ‫کي‬ ‫ملئڪ‬ ‫پنھنجي‬ ‫‪16‬مون‬ ‫عيسي‬ ‫ء ء‬ ‫ي‬ ‫آھيان‪ ،‬۽ روشن ۽ صبح جو تارو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ پاڪ روح ۽ ڪنوار چون ٿا تہ اچو ‪.‬۽ جيڪو ٻڌندو سو چوندو‪ ،‬اچو ‪.‬۽ جيڪو اڃايل آھي ان کي اچڻ ڏيو ‪.‬۽ جيڪو گھري‪ ،‬اھو‬ ‫زندگي جو پاڻي آزادي ءِ سان وٺي‪.‬‬ ‫‪18‬االِ ⁠جو آ ءِ ھر ماڻھو ءِ کي شاھدي ٿو ڏيان تہ جيڪو ھن ڪتاب جي پيشنگوئي جون ڳالھيون ٻڌي ٿو‪ ،‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو انھن‬ ‫ء‬ ‫ڳالھين ۾ اضافو ڪندو‪ ،‬تہ خدا انھي ءِ ۾ اھي آفتون وڌائيندو جيڪي ھن ڪتاب ۾ لکيل آھن‪.‬‬ ‫‪19‬۽ جيڪڏھن ڪو ماڻھو ھن پيشنگوئي جي ڪتاب جي لفظن مان ڪڍي اڏيندو‪ ،‬خدا ان جو حصو زندگي جي ڪتاب مان ڪڍي اڏيندو‬ ‫۽ پاڪ شھر مان ۽ انھن شين مان جيڪي ھن ڪتاب ۾ لکيل آھن‪.‬‬ ‫‪20‬جيڪو انھن ڳالھين جي شاھدي ڏئي ٿو سو چوي ٿو تہ ”بيشڪ آ ءِ جلد ايندس ‪.‬آمين ‪.‬پڻ‪ ،‬اچو‪ ،‬خداوند عيسي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جو فضل اوھان سڀني تي ھجي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪21‬اسان جي خداوند‬ ‫ي‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Sindhi - The Book of Revelation by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu