يونس باب 1 1ھاڻي خداوند جو الم يونس پٽ اميتائي ڏانھن آيو ،چيائين تہ .االَ جو انھن جي بڇڙائي ءَ منھنجي اڳيان اچي بيٺي آھي. 2ااٿ ،ءنينوا ڏانھن وڃ ،انھي ءَ وڏي شھر ۾ ،۽ اان تي روئڻ ء 3پر يونس اٿي بيٺو تہ خداوند جي حضور کان ترشيش ڏانھن ڀڄي ويو ،۽ ھيٺ لھي ويو يافا ڏانھن .۽ ھن کي ترشيش ڏانھن لَ تہ انھن سان گڏ ترشيش ڏانھن خداوند وڃڻ وارو ھڪڙو جھاز مليو ،سو ھن ان جو ڀاڙو ادا ايو ۽ انھي ءَ ۾ لٿو ،انھي ءَ ء جي حضور ۾ وڃي. 4پر خداوند سمنڊ ۾ ھڪڙو وڏو وا اَ مواليو ،۽ سمنڊ ۾ ھڪڙو زوردار طوفان آيو ،جو ٻيڙي ءَ وانگر ٽٽي پيو. 5پوَ ٻيڙي ءَ وارا ڊڄي ويا ،۽ ھر ھڪ ماڻھو پنھنجي ديوتا ڏانھن سڏ ايائون ،۽ ٻيڙي ءَ ۾ موجود سامان کي سمنڊ ۾ ء لَ تہ انھن کي ھلڪو اري .پر يونس ٻيڙي ءَ جي انارن ۾ ھيٺ لھي ويو .۽ ھو ليٽيو ،۽ جلدي االئي اڏيائون ،انھي ءَ ء سمھي رھيو. 6تنھنڪري ٻيڙي ءَ جو مالڪ وٽس آيو ۽ چيائينس تہ ”اي ننڊندڙ ،تنھنجو مطلب اا آھي؟ اٿو ،پنھنجي خدا کي سڏيو، جيڪڏھن ائين آھي ته خدا اسان تي سوچيندو ،ته اسان کي برباد نه ٿيندو. لَ تہ اسين ڄاڻون تہ اھا بڇڙائي انھن 7تنھن تي انھن ھر ھڪ پنھنجي ساٿي ءَ کي چيو تہ ”اچو ۽ پاراپا اريون ،انھي ءَ ء جي اري اسان تي آھي .تنھنڪري انھن پارخيو وڌو ۽ اھو پاٽ يونس تي پيو. ٻڌاَ ،انھن جي اري اسان تي ھي بڇڙائي آھي؟ توھان جو ااروبار اا آھي؟ ۽ 8پوَ انھن کيس چيو تہ ”اسان کي ء ء تون اٿان آيو آھين؟ توھان جو ملڪ اا آھي؟ ۽ تون اھڙن ماڻھن مان آھين؟ 9فءَءا ءَ لءها” :آ ءَ عبراني آھيان .۽ مان خداوند کان ڊڄان ٿو ،آسمان جي خدا ،جنھن سمنڊ ۽ خشڪ زمين کي بڻايو. االَ جو ماڻھن کي خبر ھئي تہ ھو خداوند جي 10پوَ اھي ماڻھو ڏاڍا ڊڄي ويا ۽ چيائونس تہ ”تو ائين او ايو؟ ء ء االَ جو ھن انھن کي ٻڌايو ھو. ويو، ڀڄي کان حضور ء لَ ،۽ طوفاني ھو. لَ سڪون رکي؟ سمنڊ جي ء 11پوَ انھن کيس چيو تہ ”اسين تو کي اا اريون ،تہ جيئن سمنڊ اسان ء ء ء ر ء ر ء ء ء لَ پرسڪون ھوندو :او ته مون کي خبر آھي ته منھنجي ر ال م ُ ر خ َ و ا، ه ل َ ا َ ف : َ 12فءَءا نء ء ء ِ .تنھنڪري سمنڊ توھان ء ء ر ا ء ء ء خاطر ھي وڏو طوفان توھان تي آھي. 13تنھن ھوندي بہ ماڻھو ڏاڍا ڏاڍا ھلندا رھيا تہ ھن کي زمين تي آڻين .پر اھي نه اري سگھيا :او ته سمنڊ انھن جي خلف ويڙھيو ويو ،۽ طوفان ھو. 14تنھنڪري انھن خداوند ڏانھن روئيندي چيو تہ ”اي خداوند ،اسين تو کي عرِ ٿا اريون ،تہ اسان کي ھن ماڻھو ءَ جي االَ جو اي خداوند ،تو ائين ايو جيئن ھن جي مرضي آھي . زندگي برباد نہ اري ،۽ اسان تي بيگناھ خون نہ وجھي، ء تون 15تنھنڪري انھن يونس کي مٿي کنيو ۽ کيس سمنڊ ۾ االئي اڏيو ،۽ سمنڊ پنھنجي ااوڙ کان راجي ويو. 16پوَ اھي ماڻھو خداوند کان بيحد ڊڄڻ لڳا ۽ خداوند جي اڳيان قرباني پيش ايائون ۽ واعدو ايائون. ء لَ .۽ يونس ٽي ڏينھن ۽ ٽي راتيون مڇي ءَ جي 17ھاڻي خداوند ھڪڙي وڏي مڇي تيار ائي ھئي جيڪا يونس کي نگلڻ ء پيٽ ۾ ھو. باب 2 1پوَ يونس مڇي ءَ جي پيٽ مان خداوند پنھنجي خدا کان دعا گھري. ء 2وقءا ءَ لءها” :مون پنھنجي ڏک جي اري خداوند ڏانھن رڙ ائي ،۽ ھن مون کي ٻڌو .مون جھنم جي پيٽ مان رڙ ائي ،۽ ء تو منھنجو آواز ٻڌو. 3االَ جو تو مون کي اونھين ،سمنڊن جي وچ ۾ االئي اڏيو آھي .۽ ٻوڏ مون کي گھيرو ايو :تنھنجا سڀئي بلئون ۽ ء تنھنجي موُ مون مٿان گذري ويون. 4تڏھن مون چيو تہ ”آ ءَ تنھنجي نظرن کان ٻاھر آھيان .اڃان تائين مان توھان جي مَدس مندر ڏانھن ٻيھر ڏسندس. 5پاڻي ءَ مون کي چوڌاري گھيرو ايو ،حتي روح تائين :اونھائي مون کي چوڌاري بند اري اڏيو ،ٻوٽا منھنجي مٿي تي ويڙھيل ھئا. لَ منھنجي چوڌاري ھئي :تنھن ھوندي به تو 6مان جبلن جي ھيٺان ھيٺ لھي ويس .زمين ھن جي بارن سان گڏ ھميشه ء منھنجي زندگي کي فساد مان اڍيو آھي ،اي منھنجا رب منھنجا خدا.
يونس
7جڏھن منھنجو روح مون ۾ بيھي ويو ،مون کي خداوند ياد ايو ،۽ منھنجي دعا تو وٽ ،تنھنجي مَدس ھيڪل ۾ آئي. 8جيڪي اوڙي ڳالھين تي نظر رکن ٿا ،سي پنھنجي ٻاجھ کي اڏي ڏين ٿا. لَ شڪرگذاري ءَ جي آواز سان قربان اندس .مان اھو ادا اندس جيڪو مون واعدو ايو آھي .نجات 9پر آ ءَ تنھنجي ء رب جي آھي. ر ء ر س ءِي ررر. ي ف ءا ن او ي د ق و ، ءاَ ش م ال م 10وقءا ءَ ّ ء ء الربب ء نء ء ء ء ء باب 3 ءس ،فءَءاَء: 1و ءَلء ءم ّ الربب ءِلءى ياون ء ء ا 2ااٿ ،نءينوا ڏانھن وڃ ،انھي ءَ وڏي شھر ۾ ،۽ ان ۾ تبليغ ار ،جنھن جو آ ءَ تو کي حڪم ٿو ڏيان. 3تنھنڪري يونس اٿيو ۽ خداوند جي الم موجب نينواه ڏانھن ويو .ھاڻي نينوه ٽن ڏينھن جي سفر جو تمام وڏو شھر ھو. پوَ نينوا ڊاھيو 4يونس ھڪڙي ڏينھن جي سفر ۾ شھر ۾ داخل ٿيڻ لڳو ۽ رڙ اري چيائين تہ ”اڃا چاليھہ ڏينھن آھن ،ء ويندو. 5تنھنڪري نينواه جي ماڻھن خدا تي ايمان آندو ۽ روزو رکڻ جو اعلن ايو ۽ وڏي کان ننڍي تائين ،ٽٽل پھريائين. 6االَ جو ڳالھہ نينواه جي بادشاھہ ڏانھن پھتي ۽ ھو پنھنجي تخت تان اٿيو ۽ پنھنجو چادر مٿس لھي ،کيس ٽٽل ڍاڻ ء سان ڍاي خاڪ ۾ ويھي رھيو. 7۽ اھو اعلن ايو ويو ۽ نينووا ۾ بادشاھہ ۽ سندس اميرن جي حڪم سان شايع ايو ويو ،چيو ويو آھي ته نه ماڻھو، نڪي جانور ،رڍ ۽ رڍ ،انھن شيَ کي چکڻ نه ڏيو :انھن کي کارائڻ ۽ پاڻي پيئڻ نه ڏيو. 8پر ماڻھو ءَ ۽ جانور کي ڍاڻ کپي ،۽ خدا ڏانھن زور سان روئڻ گھرجي :ھائو ،اھي ھر انھن کي پنھنجي بڇڙي واٽ کان ،۽ انھن جي ھٿن ۾ تشدد کان ڦري وڃن. لَ تہ اسين برباد نہ ٿيون؟ 9اير ٻڌائيندو تہ خدا توبھہ اندو ۽ پنھنجي سخت غضب کان منھن موڙيندو ،انھي ءَ ء 10۽ خدا انھن جا ام ڏٺا ،جيڪي پنھنجي بڇڙي واٽ کان ڦري ويا .۽ خدا برائي کان توبه ائي ،جيڪو ھن چيو ھو ته ھو انھن سان اندو .۽ ھن اھو نه ايو. باب 4 1پر اھو يونس کي ڏاڍو وڻيو ۽ ھو ڏاڍو ناراِ ٿيو. ء ر ء ِ؟ تنھنڪري آ ءَ اڳي ئي ترشيش ڏانھن ڀڄي ويس، 2وقءا ءَ لءها ّ الربب ،ءوقءا ءَ َ:ءيب ءھا الّذءينء يءا َءيب ءھا الّذءينء آ ءمناوا ِءلى اأ رر ء ء االَ جو مون کي خبر ھئي تہ تون ٻاجھارو خدا آھين ،ٻاجھارو آھين ،غضب ۾ سست آھين ۽ وڏي مھربان آھين ،۽ ء برائي کان توبھہ ٿو ارين. لَ جيئڻ کان منھنجي جو وٺي کان مون زندگي منھنجي مواليو، توکان کي مون پالڻھار، 3تنھنڪري ھاڻي اي .االَ ء ء مرڻ بھتر آھي. الربب فءَءاَء” :اا تون ناراِ ٿئين؟ 4فءَءا ءَ ّ لَ ھڪڙو جھاز ٺاھيو ۽ ان جي 5تنھنڪري يونس شھر کان ٻاھر نڪري شھر جي اڀرندي پاسي ويھي رھيو ۽ اتي ھن ء پااي ۾ ويھي رھيو ،جيستائين ھو ڏسي ٿو شھر جو اا ٿيندو. ر س ءر ءجها فءي ءرحر ءم رٍ ء ممنء الَ ءءم .تنھنڪري يونس لوڙھي جي اري 6و ءَانء ّ الربب ِءلءى رالَء رو ءم فءي راأ ء رر ء ءس ،ءل ءم رن يءجر َءها فءي ء ِ ِءلءى ياون ء ء ڏاڍو خوش ٿيو. ا 7پر خدا ھڪڙو ايڙو تيار ايو جڏھن ٻئي ڏينھن صبح جو سوير اڀريو ،۽ انھي ءَ اڪڙ کي ائين چڙھيو تہ اھو سڪي ويو. 8۽ ائين ٿيو ،جڏھن سج اڀريو ،ته خدا ھڪڙو زوردار اوڀر واَ تيار ايو .۽ سج يونس جي مٿي تي ايو ته ھو بي ھوش ٿي ويو ،۽ پاڻ ۾ مرڻ جي خواھش ائي ،۽ چيائين ته" ،منھنجي لَ جيئرو ارڻ کان مرڻ بھتر آھي. 9فءَءا ءَ لءها ءِلءى ّ لا فءَءا ءَ لءها« َ:ءلء رم ت ءءر ءج ءع ءِلءى؟ ۽ ھن چيو ته ،مون کي ناراِ ٿيڻ سٺو آھي ،جيتوڻيڪ موت تائين. ء ا ر ِ ءولء ت ء رَ ءملها .جيڪو ھڪ رات ۾ آيو ۽ ھڪ رات ۾ تباھه ٿي ويو: 10فءَءا ءَ ّ الربب ،فءَءا ءَ لء اِ رم فءي اأ رر ء 11۽ اا مون کي نينويوا ،اھو وڏو شھر ،جنھن ۾ سٺ ھزارن کان وڌيڪ ماڻھو آھن ،جيڪي پنھنجي ساڄي ۽ کاٻي ھٿ جي وچ ۾ فرق نه ٿا اري سگھن ،کي نه اڏيان .۽ پڻ تمام گھڻو ڍور؟