يرمياه باب 1 1يرمياہ جا لفظ ،جيڪو خلقيا جو پٽ هو ،جيڪو ڪاهنن مان هو جيڪي عنتوت ۾ بنيامين جي ملڪ ۾ هئا: 2جنھن تي خداوند جو ڪلم يھوداہ جي بادشاهہ آمون جي پٽ يوسياہ جي ڏينھن ۾ ،سندس حڪومت جي تيرهين سال ۾ آيو. 3اهو يھوداہ جي بادشاهه يوسياہ جي پٽ يھوياقيم جي ڏينھن ۾ به آيو ،يھوداہ جي بادشاهه يوسياہ جي پٽ صدقياہ جي يارهين سال جي آخر تائين ،پنجين مھيني ۾ يروشلم کي قيد ڪري کڻي وڃڻ تائين. 4پوِ خداوند جو ڪلم مون وٽ آيو ،چيائين تہ ء 5ان کان اڳ جو مان توکي پيٽ ۾ پيدا ڪيان ،مان توکي سڃاڻان ٿو؛ ۽ ان کان اڳ جو تون پيٽ مان نڪرندين ،مون توکي پاڪ ڪيو ،۽ لِ نبي مقرر ڪيو. مون توکي قومن ء 6پوِ مون چيو” ،آہ ،خداوند خدا !ڏسو ،مان ڳالھائي نٿو سگھان :ڇاڪاڻ ته مان ٻار آهيان“. ء ڇالِ جو جيڪي آ ءِ توکي موڪليندس تن سڀني وٽ تون ويندين ،۽ جيڪو 7پر خداوند مون کي چيو تہ ”ائين نہ چئہ تہ آ ءِ ٻار آهيان، ء ڪجھہ مان توکي حڪم ڏيندس سو تون ڳالھائيندين“. ڇالِ جو آ ءِ تو سان گڏ آهيان تہ توکي بچائيان ،خداوند فرمائي ٿو. 8انھن جي منھن کان نہ ڊڄ، ء 9پوِ خداوند پنھنجو هٿ ڊگھائي منھنجي وات کي ڇڇھيو ،۽ خداوند مون کي چيو تہ ”ڏس ،مون پنھنجا لفظ تنھنجي وات ۾ رکيا آهن“. ء ڇ 10ڏسو ،مون اڄ توکي قومن ۽ بادشاهتن تي مقرر ڪيو آهي ،ته جيئن اڇلجي ،ڊاٺجي ،تباهه ٿئي ،۽ اڇلئي ،تعمير ڪري ۽ پوکي. 11وڌيڪ خداوند جو ڪلم مون وٽ آيو ،چيائين ته” ،يرمياہ ،تون ڇا ڏسين ٿو؟ “۽ مون چيو” ،مون کي بادام جي وڻ جي هڪ لٺ نظر اچي ٿي“. لِ جلدي ڪندس“. 12پوِ خداوند مون کي چيو تہ ”تو چڱي ءِ طرح ڏٺو آهي :ڇو تہ مان پنھنجي ڳالھ کي پورو ڪرڻ ء ء 13۽ خداوند جو ڪلم ٻئي ڀيري مون وٽ آيو ،چيائين ته” ،تون ڇا ڏسين ٿو؟ “۽ مون چيو” ،مون کي هڪ اڇٻندڙ ٿانو نظر اچي ٿو؛ ۽ ان جو ڇمنھن اتر طرف آهي“. 14پوِ خداوند مون کي چيو تہ اتر کان ملڪ جي سڀني رهاڪن تي هڪ آفت ايندي. ء 15ڇالِ جو ،ڏسو ،آ ءِ اتر جي بادشاهتن جي سڀني خاندانن کي سڏيندس ،خداوند فرمائي ٿو؛ ۽ اهي ايندا ،۽ هر هڪ پنھنجو تخت ء يروشلم جي دروازن جي داخل تي ،۽ ان جي چوڌاري سڀني ڀتين جي خلف ،۽ يھوداہ جي سڀني شھرن جي خلف رکندو. 16۽ مان انھن جي خلف پنھنجا فيال انھن جي سڀني بڇڙائين جي حوالي سان ٻڌائيندس ،جن مون کي ڇڏي ڏنو آهي ،۽ ٻين ديوتائن کي بخور ٻاري آهي ،۽ پنھنجن هٿن جي ڪمن جي پوڄا ڪئي آهي. ڳالھاِ جيڪو مان توکي حڪم ڏيان ٿو :انھن جي منھن تي پريشان 17تنھنڪري تون پنھنجو ڪمر ٻڌي ڇڏ ،۽ اڇٿي ،۽ انھن سان اهو سڀ ء نه ٿيو ،متان مان توکي انھن جي اڳيان پريشان ڪريان. 18ڇو ته ،ڏسو ،مون اڄ توکي سڄي ملڪ جي خلف ،يھوداہ جي بادشاهن جي خلف ،ان جي شھزادن جي خلف ،ان جي پادرين جي خلف ۽ ملڪ جي ماڻھن جي خلف هڪ مضبوط شھر ،لوهه جو ٿنڀو ۽ پيتل جون ڀتيون بڻايو آهي. لِ. بچائڻ توکي ٿو، 19۽ اهي تو سان وڙهندا ،پر تو تي غالب نه ايندا ،ڇاڪاڻ ته مان تو سان گڏ آهيان ،خداوند فرمائي ء باب 2 1وڌيڪ خداوند جو ڪلم مون وٽ آيو ،چيائين ته، 2وڃو ۽ يروشلم جي ڪنن ۾ پڪاريو ،چئو تہ خداوند فرمائي ٿو تہ مون کي ياد آهي ،تنھنجي جواني ءِ جي مھرباني ،تنھنجي شادي ءِ جي محبت ،جڏهن تون منھنجي پٺيان بيابان ۾ هلي هئين ،اهڙي زمين ۾ جيڪا پوکيل نه هئي. لِ پاڪائي هئي ،۽ سندس پيداوار جو پھريون ميوو :جيڪي کيس نگليندا آهن اهي سڀ گمراه ٿيندا؛ خداوند فرمائي 3اسرائيل خداوند جي ء ٿو ته انھن تي برائي ايندي. 4اي يعقوب جي گھراڻي ۽ بني اسرائيل جي گھراڻي جا سڀ گھراڻا ،خداوند جو ڪلم ٻڌو: 5خداوند فرمائي ٿو تہ اوهان جي ابن ڏاڏن مون ۾ ڪھڙي بدڪاري ڏٺي آهي ،جو اهي مون کان پري ٿي ويا آهن ،۽ بڇڙائي ءِ جي پٺيان لڳا آهن ۽ بيڪار ٿي ويا آهن؟ 6۽ نڪي انھن چيو تہ ”اهو خداوند ڪٿي آهي جيڪو اسان کي مار جي ملڪ مان ڪڍي آيو ،جيڪو اسان کي بيابان مان ،ريگستانن ۽ ڇانو واري ملڪ مان ،جنھن مان ڪو ماڻھو لنگھيو ۽ جتي ڪو ماڻھو رهيو نہ؟“ کڏن جي ملڪ مان ،خشڪ سالي ۽ موت جي ء 7۽ مون اوهان کي هڪ سرسبز ملڪ ۾ آندو تہ جيئن ان جو ميوو ۽ ان جي چڱائي کائو؛ پر جڏهن اوهين داخل ٿيا تہ اوهان منھنجي ملڪ کي ناپاڪ ڪيو ،۽ منھنجي ميراث کي نفرت انگيز بڻايو. 8ڪاهنن اهو نه چيو ته” ،خداوند ڪٿي آهي؟ “۽ جيڪي شريعت هلئين ٿا ،انھن مون کي نه سڃاتو :پادري به منھنجي خلف گناهه ڪيو ،۽ نبي بعل جي نالي تي نبوت ڪئي ،۽ انھن شين جي پٺيان لڳا جيڪي فائدي ۾ نه آهن. 9تنھن ڪري مان اڃا تائين توهان سان دعوى ڪندس ،خداوند فرمائي ٿو ،۽ مان توهان جي ٻارن جي اولد سان دعوى ڪندس. 10ڇالِ جو ءچتيم جي ٻيٽن مان پار وڃو ۽ ڏسو؛ ۽ قيدار ڏانھن موڪليو ،۽ غور سان غور ڪريو ،۽ ڏسو تہ ڇا ڪا اهڙي ڳالھ آهي. ء لِ شيِ ان کي شان پنھنجي ماڻھن منھنجي پر آهن؟ نه معبود تائين اڃا جيڪي آهي، ڇڏيو بدلئي کي معبودن پنھنجن قوم ڪنھن 11ڇا ء ء بدلئي ڇڏيو آهي جيڪو فائدو نه ٿو ڏئي؟
يرمياہ
12اي آسمانو ،هن تي حيران ٿيو ،۽ تمام گھڻو ڊڄو ،تمام گھڻو ويران ٿيو ،خداوند فرمائي ٿو. لِ 13ڇالِ جو منھنجي قوم ٻہ بڇڙا ڪم ڪيا آهن؛ انھن مون کي ،جيڪو زندگي جو پاڻي جو چشمو آهي ،ڇڏي ڏنو آهي ،۽ پنھنجي ء ء حوض کوٽي ڇڏيا آهن ،ٽٽل حوض ،جن ۾ پاڻي نٿو سمائي سگھي. 14ڇا اسرائيل غلم آهي؟ ڇا هو گھر ۾ پيدا ٿيل غلم آهي؟ هو ڇو لڇٽيو ويو آهي؟ 15نوجوان شينھن هن تي گجگوڙ ڪئي ،۽ رڙيون ڪيون ،۽ انھن سندس ملڪ کي برباد ڪري ڇڏيو :سندس شھر بي وس ٿي ويا آهن. 16۽ نوف ۽ تحفنيس جي اولد به تنھنجي مٿي جو تاج ڀڃي ڇڏيو آهي. 17ڇا تو پاڻ تي هي نه ڪيو آهي ،جو تو خداوند پنھنجي خدا کي ڇڏي ڏنو آهي ،جڏهن هو توکي رستي تي وٺي ويو هو؟ 18۽ هاڻي توهان کي مار جي رستي ۾ ڇا ڪرڻو آهي ته جيئن سيحور جو پاڻي پيئو؟ يا توهان کي اسور جي رستي ۾ ڇا ڪرڻو آهي ته جيئن دريا ءِ جو پاڻي پيئو؟ 19تنھنجي بڇڙائي توکي سيکارندي ،۽ تنھنجي بي وفاي توکي ملمت ڪندي :تنھنڪري ڄاڻو ۽ ڏسو ته اهو بڇڙو ۽ تلخ آهي ،جو تو خداوند پنھنجي خدا کي ڇڏي ڏنو آهي ،۽ منھنجو خوف تو ۾ نہ آهي ،خداوند لشڪرن جو خدا فرمائي ٿو. جوِ ٽوڙي ڇڏي آهي ،۽ تنھنجا بند ٽوڙي ڇڏيا آهن؛ ۽ تو چيو هو ته ،مان نافرماني نه 20ڇاڪاڻ ته پراڻي زماني کان مون تنھنجي ء ڪندس؛ جڏهن تون هر بلند ٽڪري ءِ تي ۽ هر سائي وڻ هيٺان ،زناڪاري ڪندي گھمندي هئين. لِ هڪ عجيب انگور جي خراب ٿيل 21پر مون توکي هڪ بھترين انگور جو وڻ لڳايو هو ،مڪمل طور تي صحيح ٻج :پوِ تون مون ء ء ٻوٽي ۾ ڪيئن بدلجي وئين؟ 22ڇالِ جو جيتوڻيڪ تون پاڻ کي نمڪين سان ڌوئيندين ۽ گھڻو صابڻ پيئندين ،تڏهن بہ تنھنجي بدڪاري منھنجي اڳيان نشان ٿيل ء آهي ،خداوند خدا فرمائي ٿو. 23تون ڪيئن چئي سگھين ٿو ته ،مان ناپاڪ نه آهيان ،مان بعل جي پٺيان نه ويو آهيان؟ وادي ۾ پنھنجو رستو ڏس ،ڄاڻو ته تو ڇا ڪيو آهي :تون هڪ تيز ڊرميڊري آهين جيڪو پنھنجي رستن تي هلندو آهي؛ 24هڪ جھنگلي گڏهه جيڪا بيابان ۾ رهندي آهي ،جيڪا پنھنجي مرضي سان هوا کي سونگھي ٿي .هن جي موقعي تي ڪير هن کي روڪي سگھي ٿو؟ جيڪي به هن کي ڳوليندا آهن اهي پاڻ کي نه ٿڪائيندا .هن جي مھيني ۾ اهي هن کي ڳوليندا. 25پنھنجو پير بي لباس ٿيڻ کان ۽ پنھنجي ڳلي کي اڇڃ کان روڪيو ،پر تو چيو تہ ڪا اميد نہ آهي ،نہ ،ڇاڪاڻ تہ مون اجنبي سان پيار ڪيو آهي ،۽ انھن جي پٺيان ويندس. 26جيئن چور لڪجڻ تي شرمندو ٿئي ٿو ،تيئن بني اسرائيل جو گھراڻو شرمندو ٿئي ٿو :اهي ،انھن جا بادشاهه ،انھن جا سردار ،۽ انھن جا پادري ۽ انھن جا نبي، 27ڪاٺ کي چوندا تہ تون منھنجو پي ڇِ آهين؛ ۽ پٿر کي ،تون مون کي پيدا ڪيو آهين ،ڇاڪاڻ تہ انھن پنھنجي پٺي مون ڏانھن ڪئي آهي ،۽ پنھنجو منھن نه ،پر پنھنجي مايبت جي وقت اهي چوندا تہ اٿو ۽ اسان کي بچايو. 28پر ڪٿي آهن توهان جا معبود جيڪي توهان پاڻ کي ٺاهيا آهن؟ انھن کي اٿڻ ڏيو ،جيڪڏهن اهي توهان جي مايبت جي وقت ۾ توهان کي بچائي سگھن ٿا :ڇاڪاڻ ته اي يھودا ،توهان جي شھرن جي تعداد جي مطابق توهان جا معبود آهن. 29اوهين مون سان ڇو تڪرار ڪندا؟ اوهان سڀني منھنجي خلف گناه ڪيو آهي ،خداوند فرمائي ٿو. 30مون اوهان جي ٻارن کي بيڪار ماريو آهي؛ انھن کي ڪا به اصلح نه ملي :اوهان جي پنھنجي تلوار اوهان جي نبين کي نگليو آهي، جيئن ڪو ناس ڪندڙ شينھن. لِ بيابان ٿيس؟ اونداهي جو ملڪ؟ تنھن ڪري منھنجا ماڻھو ڇو چون ٿا ته ،اسين 31اي نسل ،خداوند جو ڪلم ڏسو .ڇا مان اسرائيل ء مالڪ آهيون؛ اسين هاڻي توهان وٽ نه اينداسين؟ 32ڇا ڪا ڪنواري پنھنجا زيور وساري سگھي ٿي ،يا ڪا ڪنوار پنھنجا پوشاڪ وساري سگھي ٿي؟ پر منھنجي قوم مون کي بي شمار ڏينھن وساري ڇڏيو آهي. 33پيار جي ڳول ۾ ڇو تون پنھنجو رستو سنواريندي آهين؟ تنھن ڪري تو بدڪارن کي به پنھنجا طريقا سيکاريا آهن. 34۽ توهان جي ڪپڙن ۾ غريب معاومن جي روحن جو رت مليو آهي :مون اهو ڳجھي ڳول ذريعي نه ،پر انھن سڀني تي ڳولي لڌو آهي. 35پر تون چوين ٿو تہ ،ڇاڪاڻ تہ آ ءِ بي گناهہ آهيان ،تنھنڪري ضرور سندس غضب مون کان ٽري ويندو .ڏس ،مان توسان دليل ڏيندس ،ڇاڪاڻ تہ تون چوين ٿو تہ ،مون گناهہ نہ ڪيو آهي. لِ ايترو ڇو گھٻرائين ٿو؟ تون مار کان به شرمسار ٿيندين ،جيئن تو اسور کان شرمسار ٿيو هو. 36تون پنھنجو رستو بدلئڻ ء 37ها ،تون هن کان ٻاهر نڪرندين ،۽ پنھنجا هٿ پنھنجي مٿي تي رکندؤ ،ڇاڪاڻ ته خداوند تنھنجي ڀروسي کي رد ڪري ڇڏيو آهي ،۽ تون انھن ۾ ڪامياب نه ٿيندين. باب 3 1اهي چون ٿا ته ،جيڪڏهن ڪو ماڻھو پنھنجي زال کي طلق ڏئي ،۽ اها ان کان جدا ٿي وڃي ،۽ ڪنھن ٻئي جي ٿي وڃي ،ته ڇا هو ٻيھر ان ڏانھن موٽي ايندو؟ ڇا اهو ملڪ تمام گھڻو پليت نه ٿيندو؟ پر تو ڪيترن ئي عاشقن سان زناڪاري ڪئي آهي .پر مون ڏانھن موٽي اچ، خداوند فرمائي ٿو. لِ رستن تي ويٺو آهين ،جيئن عرب 2پنھنجون اکيون مٿاهين جڳھن ڏانھن مٿي ڪر ،۽ ڏس ته ڪٿي تو سان لت نه هڻي آهي .تون انھن ء بيابان ۾؛ ۽ تو پنھنجي زناڪاري ۽ پنھنجي بڇڙائي ءِ سان ملڪ کي ناپاڪ ڪيو آهي. 3تنھن ڪري مينھن روڪيو ويو آهي ،۽ پوئين مينھن نه پيو آهي؛ ۽ تون هڪ ڪڇي جي پيشاني هئين ،تو شرمسار ٿيڻ کان انڪار ڪيو.
يرمياہ
4ڇا تون هن وقت کان مون کي نه سڏيندين ،منھنجا پي ڇِ ،تون منھنجي جواني ءِ جو رهنما آهين؟ لِ رکي ڇڏيندو؟ ڇا هو ان کي آخر تائين برقرار رکندو؟ ڏس ،تو جيترو ٿي سگھيو ڳالھايو ۽ بڇڙا ڪم 5ڇا هو پنھنجو غضب هميشه ء ڪيا. 6يوسياہ بادشاهه جي ڏينھن ۾ خداوند مون کي چيو ،ڇا تو ڏٺو آهي ته بي وفا اسرائيل ڇا ڪيو آهي؟ هو ءِ هر بلند جبل تي ۽ هر سائي وڻ هيٺان چڙهي وئي آهي ،۽ اتي زناڪاري ڪئي آهي. 7۽ جڏهن هن اهي سڀ ڪم ڪيا ته مون چيو ،مون ڏانھن موٽي اچ .پر هو ءِ واپس نه آئي .۽ سندس بي وفا ڀيڻ يھودا اهو ڏٺو. 8۽ مون ڏٺو ،جڏهن سڀني سببن جي ڪري جن جي ڪري بي وفا اسرائيل زنا ڪئي ،مون هن کي طلق جو بل ڏنو هو؛ تڏهن به هن جي بي وفا ڀيڻ يھودا نه ڊڄي ،پر وڃي زنا ڪئي. 9۽ پنھنجي زناڪاري جي هلڪي هلڪي ڪري ،هن ملڪ کي ناپاڪ ڪيو ،۽ پٿرن ۽ ڪاٺين سان زنا ڪيو. 10۽ تڏهن به ،هن سڀني جي باوجود ،سندس بيوفا ڀيڻ يھوداہ پنھنجي پوري دل سان مون ڏانھن نه موٽي آهي ،پر بناوتي طور ،خداوند فرمائي ٿو. 11۽ خداوند مون کي چيو تہ ،بي وفا اسرائيل پاڻ کي دغاباز يھوداہ کان وڌيڪ سچو ثابت ڪيو آهي. 12وڃو ۽ اتر طرف هي ڳالھيون اعلن ڪريو ،۽ چئو تہ ،اي بيوقوف اسرائيل ،موٽي وڃو ،خداوند فرمائي ٿو؛ ۽ مان پنھنجو غضب لِ نہ رکندس. اوهان تي نہ آڻيندس ،ڇاڪاڻ تہ مان رحم ڪندڙ آهيان ،خداوند فرمائي ٿو ،۽ مان غضب هميشه ء 13رڳو پنھنجي گناهہ کي تسليم ڪر ،تہ تو خداوند پنھنجي خدا جي خلف نافرماني ڪئي آهي ،۽ هر سائي وڻ هيٺان اجنبي ڏانھن پنھنجا رستا ورهايا آهن ،۽ تو منھنجي آواز جي تابعداري نہ ڪئي آهي ،خداوند فرمائي ٿو. 14اي بيوقوف ٻارو ،موٽيو ،خداوند فرمائي ٿو؛ ڇاڪاڻ ته مان توهان سان شادي شدہ آهيان :۽ مان توهان کي هڪ شھر مان هڪ ۽ هڪ خاندان مان ٻه کڻندس ،۽ مان توهان کي صيون ڏانھن آڻيندس. 15۽ مان توهان کي پنھنجي دل جي مطابق پادري ڏيندس ،جيڪي توهان کي علم ۽ سمجھ سان کارائيندا. 16۽ خداوند فرمائي ٿو تہ ،جڏهن توهان انھن ڏينھن ۾ ملڪ ۾ وڌندا ۽ وڌندا ،اهي وري نه چوندا تہ خداوند جي عھد جو صندوق ،۽ نه ئي اهو ذهن ۾ ايندو ،۽ نه ئي اهي ان کي ياد ڪندا ،۽ نه ئي ان جي زيارت ڪندا ،۽ نه ئي اهو ٻيھر ڪيو ويندو. 17ان وقت اهي يروشلم کي خداوند جو تخت سڏيندا؛ ۽ سڀ قومون ان ۾ گڏ ڪيون وينديون ،خداوند جي نالي تي ،يروشلم ۾ :۽ نه ئي اهي پنھنجي بڇڙي دل جي خيال تي هلندا. 18انھن ڏينھن ۾ يھوداہ جو گھراڻو اسرائيل جي گھراڻي سان گڏ هلندو ،۽ اهي گڏجي اتر جي ملڪ مان نڪرندا ان ملڪ ڏانھن جيڪو مون توهان جي ابن ڏاڏن کي ميراث طور ڏنو آهي. 19پر مون چيو تہ ،آ ءِ توکي پنھنجي ٻارن ۾ ڪيئن شامل ڪريان ۽ توکي هڪ خوشگوار ملڪ ،قومن جي لشڪرن جي سٺي ميراث ڪيئن ڏيان؟ ۽ مون چيو تہ ،تون مون کي پنھنجو پي ڇِ سڏيندين ۽ مون کان منھن نہ موڙيندين. 20بيشڪ جيئن زال پنھنجي مڙس کان بيوفا ٿي جدا ٿي وڃي ٿي ،تيئن اي اسرائيل جي گھراڻي ،اوهان مون سان بيوفا ٿي ڪيو آهي، خداوند فرمائي ٿو. 21بلند هنڌن تي هڪ آواز ٻڌڻ ۾ آيو ،بني اسرائيل جي روئڻ ۽ منٿن جو :ڇاڪاڻ ته انھن پنھنجو رستو بگاڙيو آهي ،۽ انھن خداوند پنھنجي خدا کي وساري ڇڏيو آهي. 22اي بي ايمان ٻارو ،موٽي اچو ،۽ مان توهان جي بي ايماني کي شفا ڏيندس .ڏسو ،اسين توهان وٽ اچون ٿا ،ڇو ته توهان خداوند اسان جو خدا آهيو. 23سچ پچ جبلن ۽ جبلن جي گھڻائي کان نجات جي اميد بيڪار آهي :سچ پچ خداوند اسان جي خدا ۾ اسرائيل جي نجات آهي. 24ڇالِ جو شرم اسان جي پي ڇِ ڏاڏن جي محنت کي اسان جي جواني ءِ کان وٺي کائي وئي آهي ،سندن ڌڻ ۽ ڌڻ ،سندن پٽ ۽ ڌيئرون. ء 25اسين پنھنجي شرم ۾ ليٽيا پيا آهيون ،۽ اسان جي شرمندگي اسان کي ڍڪيندي آهي :ڇاڪاڻ تہ اسان ۽ اسان جي ابن ڏاڏن پنھنجي جواني ءِ کان وٺي اڄ تائين خداوند پنھنجي خدا جي خلف گناهہ ڪيو آهي ،۽ خداوند پنھنجي خدا جي آواز جي فرمانبرداري نه ڪئي آهي. باب 4 1خداوند فرمائي ٿو تہ جيڪڏهن تون موٽي ايندين ،اي اسرائيل ،مون ڏانھن موٽي اچ ،۽ جيڪڏهن تون پنھنجين نفرتن کي منھنجي نظر پوِ نہ هٽندين. کان پري ڪندين ،تہ ء 2۽ تون قسم کڻندين تہ خداوند جيئرو آهي ،سچائي ءِ ۾ ،انااف ۾ ۽ صداقت ۾؛ ۽ قومون هن ۾ پاڻ کي برڪت ڏينديون ،۽ هن ۾ فخر ڪنديون. 3ڇالِ جو خداوند يھوداہ ۽ يروشلم جي ماڻھن کي ائين فرمائي ٿو تہ پنھنجي ويران زمين کي هڻي ڇڏيو ۽ ڪنڊن ۾ نہ پوکيو. ء لِ پنھنجو طھر ڪرايو ،۽ پنھنجي دلين جي چمڙي لهي ڇڏيو ،نه ته منھنجو غضب 4اي يھوداہ جا ماڻھو ۽ يروشلم جا رهواسيو ،خداوند ء باهه وانگر نڪرندو ۽ اهڙو ساڙيندو جو ڪو به ان کي نه وسائي سگھندو ،توهان جي بڇڙن ڪمن جي ڪري. 5اوهين يھوداہ ۾ اعلن ڪريو ،۽ يروشلم ۾ اعلن ڪريو؛ ۽ چئو تہ ملڪ ۾ توتارو وڄايو :آواز ڏيو ،گڏ ٿيو ،۽ چئو تہ گڏ ٿيو ،۽ اچو تہ قلعي وارن شھرن ۾ وڃون. 6صيئون جي طرف جھنڊو بلند ڪريو :پوئتي هٽو ،نه رهو ،ڇاڪاڻ ته مان اتر کان برائي ۽ وڏي تباهي آڻيندس. جاِ تان نڪري ويو آهي ته جيئن 7شينھن پنھنجي جھنگ مان نڪتو آهي ،۽ قومن کي تباهه ڪندڙ پنھنجي رستي تي آهي؛ هو پنھنجي ء تنھنجي زمين کي ويران ڪري؛ ۽ تنھنجا شھر برباد ٿي ويندا ،۽ ڪو به آباد نه ٿيندو. لِ توهان ٽاٽ ڍڪيو ،ماتم ڪريو ۽ روئو ،ڇاڪاڻ ته خداوند جو سخت غضب اسان کان نه ٽري ويو آهي. 8انھي ءِ ء 9۽ خداوند فرمائي ٿو ته ان ڏينھن بادشاهه جو دل ۽ شھزادن جو دل تباهه ٿي ويندو؛ ۽ پادري حيران ٿي ويندا ،۽ نبي حيران ٿي ويندا.
يرمياہ
10پوِ مون چيو تہ ”اوہ ،خداوند خدا !بيشڪ تو هن قوم ۽ يروشلم کي تمام گھڻو ٺڳيو آهي ،چيو تہ اوهان کي امن ملندو ،جڏهن تہ تلوار ء روح تائين پھچي ٿي“. 11ان وقت هن قوم ۽ يروشلم کي چيو ويندو ته ،منھنجي قوم جي ڌي ءِ ڏانھن بيابان ۾ بلند هنڌن تان هڪ سڪل هوا ،نه ته هوا کي هوا لِ، لِ ۽ نه ئي صاف ڪرڻ ء ڏيڻ ء 12انھن هنڌن کان هڪ تيز هوا به مون ڏانھن ايندي :هاڻي مان انھن جي خلف سزا ڏيندس. 13ڏسو ،هو ڪڪرن وانگر مٿي ايندو ،۽ سندس رتھ وا ڇِ وانگر هوندا :سندس گھوڙا عقاب کان تيز آهن .اسان تي افسوس !ڇو ته اسان برباد ٿي ويا آهيون. ڌوِ ،ته جيئن تون بچي سگھين .تنھنجا بيڪار خيال ڪيترو وقت تنھنجي اندر ۾ رهندا؟ 14اي يروشلم ،پنھنجي دل کي بڇڙائي کان ء 15ڇالِ جو دان کان هڪ آواز اعلن ڪري ٿو ،۽ افرائيم جبل کان مايبت جو اعلن ڪري ٿو. ء 16اوهين قومن کي ٻڌايو ،ڏسو ،يروشلم جي خلف اعلن ڪريو ،تہ ڏورانھين ملڪ کان ڏسندڙ اچن ٿا ،۽ يھوداہ جي شھرن جي خلف پنھنجو آواز ڪڍن ٿا. 17جيئن ٻني جي سنڀاليندڙ ،اهي سندس چوڌاري آهن ،ڇاڪاڻ ته هن منھنجي خلف بغاوت ڪئي آهي ،خداوند فرمائي ٿو. 18تنھنجي طريقي ۽ تنھنجي ڪمن تو تي هي مايبتون آنديون آهن؛ هي تنھنجي بڇڙائي آهي ،ڇاڪاڻ ته اها تلخ آهي ،ڇاڪاڻ ته اها تنھنجي دل تائين پھچندي آهي. 19منھنجا آنڊا ،منھنجا آنڊا !منھنجي دل ۾ سور آهي؛ منھنجو دل مون ۾ شور ڪري ٿو؛ مان خاموش نه ٿو رهي سگھان ،ڇاڪاڻ ته تو ٻڌو آهي ،اي منھنجي جان ،توتاري جو آواز ،جنگ جو نعرو. 20تباهي تي تباهي جو آواز آهي؛ ڇاڪاڻ ته سڄي زمين تباهه ٿي وئي آهي :اوچتو منھنجا خيما تباهه ٿي ويا آهن ،۽ منھنجا پردا هڪ پل ۾. 21مان ڪيترو وقت تائين جھنڊو ڏسندس ،۽ توتاري جو آواز ٻڌندس؟ 22ڇالِ جو منھنجي قوم بيوقوف آهي ،انھن مون کي نہ سڃاتو آهي؛ اهي بيوقوف ٻار آهن ،۽ انھن کي ڪا سمجھہ ڪونھي :اهي بڇڙا ء ڪم ڪرڻ ۾ عقلمند آهن ،پر نيڪي ڪرڻ ۾ انھن کي ڪا ڄاڻ ناهي. 23مون زمين ڏانھن ڏٺو ،۽ ڏسو ،اها بي شڪل ۽ خالي هئي؛ ۽ آسمان ،۽ انھن ۾ ڪا روشني نه هئي. 24مون جبلن کي ڏٺو ،۽ ،ڏسو ،اهي ڏڪي رهيا هئا ،۽ سڀ ٽڪريون هلڪيون ٿي ويون. 25مون ڏٺو ،۽ ،ڏسو ،ڪو به ماڻھو نه هو ،۽ آسمان جا سڀ پکي ڀڄي ويا هئا. جاِ بيابان ٿي وئي ،۽ ان جا سڀئي شھر خداوند جي حضور ۾ ۽ سندس سخت غضب سان ڊهي پيا. 26مون ڏٺو ،۽ ،ڏسو ،اها زرخيز ء 27ڇالِ جو خداوند هيئن فرمايو آهي تہ سڄي زمين ويران ٿيندي ،پر آ ءِ پوري طرح ختم نہ ڪندس. ء لِ زمين ماتم ڪندي ،۽ مٿي آسمان ڪارا ٿي ويندا :ڇاڪاڻ ته مون اهو ڳالھايو آهي ،مون ان جو ارادو ڪيو آهي ،۽ توبه نه 28انھي ءِ ء ڪندس ،۽ نه ئي ان کان پوئتي هٽندس. 29گھوڙي سوارن ۽ تيراندازن جي شور کان سڄو شھر ڀڄي ويندو؛ اهي جھنگلن ۾ ويندا ۽ پٿرن تي چڙهندا :هر شھر ڇڏي ڏنو ويندو ،۽ ڪو به ماڻھو ان ۾ نه رهندو. 30۽ جڏهن تون برباد ٿيندين ،تڏهن تون ڇا ڪندين؟ جيتوڻيڪ تون پاڻ کي ڳاڙهي رنگ سان ڍڪيندين ،جيتوڻيڪ تون پاڻ کي سون جي زيورن سان سينگاريندين ،جيتوڻيڪ تون پنھنجو چھرو رنگن سان ڦاڙيندين ،پر بيڪار ۾ تون پاڻ کي سينگاريندين؛ تنھنجا عاشق توکي حقير سمجھندا ،اهي تنھنجي جان جي ڳول ڪندا. 31ڇاڪاڻ تہ مون هڪ آواز ٻڌو آهي جيئن هڪ عورت پيٽ ۾ آهي ،۽ ان جي تڪليف وانگر جيڪا پنھنجو پھريون ٻار پيدا ڪري ٿي ،صيون جي ڌي ءِ جو آواز ،جيڪا پاڻ تي ماتم ڪري ٿي ،۽ پنھنجا هٿ پکيڙي ٿي ۽ چوي ٿي ته ،افسوس هاڻي مون تي !ڇاڪاڻ ته منھنجو روح قاتلن جي ڪري ٿڪجي پيو آهي. باب 5 1يروشلم جي گھٽين ۾ ڊوڙو ،۽ هاڻي ڏسو ،۽ ڄاڻو ،۽ ان جي چوڪن ۾ ڳوليو ،جيڪڏهن توهان کي ڪو اهڙو ماڻھو ملي سگھي ٿو، جيڪڏهن ڪو انااف ڪندڙ آهي ،جيڪو سچائي ڳولي ٿو؛ ۽ مان ان کي معاف ڪندس. 2۽ جيتوڻيڪ اهي چون ٿا ته ،خداوند جيئرو آهي ،يقينا ا اهي ڪوڙو قسم کڻن ٿا. 3اي خداوند ،ڇا تنھنجون اکيون سچائي تي نه آهن؟ تو انھن کي مارايو آهي ،پر اهي غمگين نه ٿيا آهن؛ تو انھن کي تباهه ڪيو آهي ،پر انھن اصلح وٺڻ کان انڪار ڪيو آهي :انھن پنھنجا منھن پٿر کان به سخت ڪري ڇڏيا آهن؛ انھن واپس اچڻ کان انڪار ڪيو آهي. 4تنھن ڪري مون چيو ،يقينا ا اهي غريب آهن؛ اهي بيوقوف آهن :ڇاڪاڻ ته اهي خداوند جي رستي کي نٿا ڄاڻن ،۽ نه ئي پنھنجي خدا جي فيالي کي. 5آ ءِ پاڻ کي وڏن ماڻھن وٽ وٺي ويندس ،۽ انھن سان ڳالھائيندس؛ ڇاڪاڻ تہ انھن خداوند جي واٽ ۽ پنھنجي خدا جي فيالي کي سڃاتو جوِ ڀڃي ڇڏي آهي ،۽ زنجيرن کي ٽوڙي ڇڏيو آهي. آهي :پر انھن بلڪل ء 6تنھنڪري ٻيلي مان هڪڙو شينھن انھن کي ماريندو ،۽ شام جو هڪڙو بگھڙ انھن کي برباد ڪندو ،هڪڙو چيتو انھن جي شھرن تي گھيرو ڪندو :هر ڪو جيڪو اتان نڪرندو ،ٽڪر ٽڪر ڪيو ويندو ،ڇاڪاڻ تہ انھن جا گناه گھڻا آهن ،۽ انھن جي بي حرمتي وڌي وئي آهي. 7مان توکي ڪيئن معاف ڪريان؟ تنھنجي ٻارن مون کي ڇڏي ڏنو آهي ،۽ انھن جا قسم کنيا آهن جيڪي خدا نه آهن :جڏهن مون انھن کي پورو کاڌو کارايو ،تڏهن انھن زنا ڪيو ،۽ پاڻ کي ڪسبياڻين جي گھرن ۾ لشڪر سان گڏ ڪيو. 8اهي صبح جو ٿڪل گھوڙن وانگر هئا :هر هڪ پنھنجي پاڙيسري جي زال تي هڏڪي رهيو هو.
يرمياہ
9خداوند فرمائي ٿو تہ ڇا مان انھن شين جي سزا نه ڏيندس؟ ۽ ڇا منھنجي روح اهڙي قوم کان بدلو نه ورتو ويندو؟ 10اوهين سندس ڀتين تي چڙهيو ۽ تباهہ ڪريو؛ پر مڪمل طور تي ناس نہ ڪريو؛ سندس قلعا لهي ڇڏيو ،ڇاڪاڻ نہ آهن. 11ڇالِ جو خداوند فرمائي ٿو تہ اسرائيل ۽ يھوداہ جي گھراڻي مون سان تمام گھڻو دغا ڪئي آهي. ء 12انھن خداوند کي ڪوڙو ڪيو آهي ۽ چيو آهي تہ اهو اهو نہ آهي ،نہ اسان تي ڪا آفت ايندي ،نہ اسين تلوار ۽ نہ ڏڪار ڏسنداسون. 13۽ نبي هوا وانگر ٿيندا ،۽ ڪلم انھن ۾ نه هوندو :انھن سان ائين ئي ڪيو ويندو. 14تنھن ڪري خداوند لشڪرن جو خدا ائين فرمائي ٿو ته جيئن توهان هي لفظ ڳالھايو ٿا ،ڏس ،مان پنھنجا لفظ توهان جي وات ۾ باهه بڻائيندس ۽ هن قوم کي ڪاٺ ،۽ اهو انھن کي کائي ويندو. 15خداوند فرمائي ٿو تہ ،اي بني اسرائيل ،مان پري کان اوهان تي هڪ قوم آڻيندس .اها هڪ طاقتور قوم آهي ،اها هڪ قديم قوم آهي، اها قوم جنھن جي ٻولي تون نہ ڄاڻين ٿو ۽ نہ سمجھين ٿو تہ اهي ڇا چون ٿا. 16انھن جو ترڪش کليل قبر وانگر آهي ،اهي سڀ طاقتور ماڻھو آهن. 17۽ اهي توهان جي فال ۽ توهان جي ماني کائي ويندا ،جيڪا توهان جي پٽن ۽ ڌيئرن کي کائڻ گھرجي :اهي توهان جي ٻڪرين ۽ توهان جي ڌڻن کي کائي ويندا ،اهي توهان جي انگورن ۽ توهان جي انجير جي وڻن کي کائي ويندا :اهي توهان جي قلعي وارن شھرن کي، جن تي توهان ڀروسو ڪيو هو ،تلوار سان خراب ڪندا. 18پر خداوند فرمائي ٿو تہ انھن ڏينھن ۾ ،آ ءِ اوهان کي پورو ختم نہ ڪندس. 19۽ ائين ٿيندو ،جڏهن توهان چوندا ته ،خداوند اسان جو خدا اسان سان اهي سڀ شيون ڇو ٿو ڪري؟ تڏهن توهان انھن کي جواب ڏيو، جيئن توهان مون کي ڇڏي ڏنو آهي ۽ پنھنجي ملڪ ۾ ڌارين ديوتائن جي عبادت ڪئي آهي ،تيئن توهان اهڙي ملڪ ۾ ڌارين جي خدمت ڪندا جيڪو توهان جو ناهي. 20يعقوب جي گھراڻي ۾ هي اعلن ڪريو ،۽ يھودا ۾ ان جي تبليغ ڪريو ،چئو ته: 21هاڻي هي ٻڌو ،اي بيوقوف ۽ بي سمجھه ماڻھو ،جن کي اکيون آهن پر نظر نه ٿيون اچن ،جن کي ڪن آهن پر ٻڌن نٿا. لِ ريتي کي دائمي 22خداوند فرمائي ٿو تہ ڇا اوهين مون کان نہ ڊڄو ٿا؟ ڇا اوهين منھنجي حضور ۾ نہ ٿا ڊڄو ،جنھن سمنڊ جي حد ء حڪم سان مقرر ڪيو آهي ،تہ جيئن اهو ان کي پار نہ ڪري سگھي :۽ جيتوڻيڪ ان جون لھرون پاڻ کي اڇڇلين ،پر اهي غالب نہ ٿي سگھن؛ جيتوڻيڪ اهي گجگوڙ ڪن ،پر اهي ان تي پار نہ ٿي سگھن؟ 23پر هن قوم جي دل باغي ۽ باغي آهي؛ اهي باغي ٿي ويا آهن ۽ هليا ويا آهن. 24۽ نه ئي اهي پنھنجي دل ۾ چون ٿا ته اچو ته هاڻي اسان پنھنجي خداوند خدا کان ڊڄون ،جيڪو پنھنجي وقت تي مينھن ڏئي ٿو ،اڳيون ۽ لِ فال جا مقرر ڪيل هفتا محفوظ رکي ٿو. پويون ،هو اسان ء 25اوهان جي گناهن هنن شين کي ختم ڪري ڇڏيو آهي ،۽ اوهان جي گناهن اوهان کان سٺيون شيون روڪيون آهن. 26ڇالِ جو منھنجي ماڻھن ۾ بڇڙا ماڻھو مليا آهن :اهي ڦند وڇائڻ واري وانگر تاڙ ۾ بيھندا آهن؛ اهي ڦندو وڇائيندا آهن ،ماڻھن کي ء پڪڙيندا آهن. 27جيئن پنجرو پکين سان ڀريل هوندو آهي ،تيئن سندن گھر فريب سان ڀريل هوندا آهن :تنھن ڪري اهي وڏا ۽ امير ٿي ويا آهن. 28اهي ٿلھا آهن ،اهي چمڪندڙ آهن :ها ،اهي بدڪارن جي ڪمن کان اڳتي وڌن ٿا :اهي يتيم جي حق جو فيالو نٿا ڪن ،پر اهي خوشحال ٿين ٿا؛ ۽ اهي ضرورتمندن جي حق جو فيالو نٿا ڪن. 29خداوند فرمائي ٿو تہ ڇا مان انھن شين جي سزا نه ڏيندس؟ ڇا منھنجي جان اهڙي قوم کان بدلو نه وٺندي؟ 30ملڪ ۾ هڪ عجيب ۽ خوفناڪ ڪم ٿيو آهي؛ 31نبي ڪوڙي نبوت ڪن ٿا ،۽ پادري انھن جي ذريعي حڪومت ڪن ٿا؛ ۽ منھنجا ماڻھو اهو پسند ڪن ٿا :۽ ان جي آخر ۾ توهان ڇا ڪندا؟ تہ اهي خداوند جا
باب 6 لِ گڏ ٿيو ،۽ تڪوع ۾ توتاري وڄايو ،۽ بيت هڪريم ۾ باهه جو نشان لڳايو ،ڇاڪاڻ ته 1اي بنيامين جا ٻارو ،يروشلم جي وچ مان ڀڄڻ ء اتر کان برائي ۽ وڏي تباهي ظاهر ٿئي ٿي. 2مون صيون جي ڌي ءِ کي هڪ سھڻي ۽ نازڪ عورت سان تشبيھه ڏني آهي. جاِ تي چاريندا. 3ريڍار پنھنجن ڌڻن سان گڏ ان وٽ ايندا؛ اهي سندس چوڌاري پنھنجا خيما لڳائيندا؛ اهي هر هڪ کي پنھنجي ء 4سندس خلف جنگ جي تياري ڪريو؛ اڇٿو ،۽ اچو ته منجھند جو مٿي چڙهون .اسان تي افسوس !ڇاڪاڻ ته ڏينھن لھي رهيو آهي ،۽ شام جا پاڇا وڌندا پيا وڃن. 5اڇٿ ،۽ رات جو هليا وڃون ،۽ سندس محلت کي تباهه ڪريون. 6ڇالِ جو لشڪرن جو خداوند هيئن فرمايو آهي تہ وڻ ڪٽيو ۽ يروشلم جي خلف دڙو ٺاهيو :هي اهو شھر آهي جنھن جي سزا ڏني ء ويندي .هن جي وچ ۾ مڪمل ظلم آهي. 7جيئن ڪو چشمو پنھنجو پاڻي وهائي ٿو ،تيئن هو پنھنجي بڇڙائي وهائي ٿو :هن ۾ تشدد ۽ لٽ مار جو آواز ٻڌو وڃي ٿو ،منھنجي اڳيان هميشه غم ۽ زخم آهن. 8اي يروشلم ،تون هدايت حاصل ڪر ،متان منھنجو روح تو کان پري نه ٿئي ،متان مان توکي ويران ۽ غير آباد زمين ڪري ڇڏيان. 9لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو تہ ،اهي بني اسرائيل جي باقي بچيل ماڻھن کي ڊاک وانگر بلڪل گڏ ڪندا :پنھنجو هٿ انگور گڏ ڪندڙ وانگر ٽوڪرين ۾ ڦيرايو.
يرمياہ
10مان ڪنھن سان ڳالھائيندس ۽ ڊيڄاريندس ته اهي ٻڌن؟ ڏسو ،انھن جا ڪن بي طھريل آهن ،۽ اهي ٻڌي نٿا سگھن .ڏسو ،خداوند جو لِ ملمت آهي .انھن کي ان ۾ ڪا به خوشي ناهي. ڪلم انھن ء 11تنھن ڪري مان خداوند جي غضب سان ڀريل آهيان؛ مان اندر جھلڻ کان ٿڪجي پيو آهيان :مان ان کي ٻاهرين ٻارن تي ۽ نوجوانن جي گڏجاڻي تي وجھندس :ڇو ته مڙس ۽ زال کي به پڪڙيو ويندو ،پوڙهو ان سان گڏ جيڪو ڏينھن جو پورو آهي. 12۽ سندن گھر ٻين کي ڏنا ويندا ،سندن زمينون ۽ زالون گڏ ،ڇاڪاڻ تہ مان پنھنجو هٿ ملڪ جي رهاڪن تي ڊگھائيندس ،خداوند فرمائي ٿو. 13ڇالِ جو انھن مان ننڍي کان وٺي وڏي تائين هر ڪو للچ ۾ مبتل آهي؛ ۽ نبي کان وٺي پادري تائين هر ڪو ڪوڙ ٿو ڳالھائي. ء 14انھن منھنجي قوم جي ڌي ءِ جي زخم کي ٿورو شفا ڏني آهي ،۽ چيو آهي ته ،امن ،امن؛ جڏهن ته امن ناهي. 15ڇا اهي شرمسار ٿيا جڏهن انھن نفرت جو ڪم ڪيو؟ نه ،اهي بلڪل به شرمسار نه ٿيا ،۽ نه ئي اهي شرمائي سگھيا :تنھن ڪري اهي انھن جي وچ ۾ ڪرندا جيڪي ڪرندا :جڏهن مان انھن کي سزا ڏيندس ته اهي ڪيرايا ويندا ،خداوند فرمائي ٿو. 16خداوند فرمائي ٿو تہ ،رستن تي بيٺا رهو ۽ ڏسو ،۽ پراڻن رستن کان پڇو تہ سٺي واٽ ڪٿي آهي ،۽ ان ۾ هلو ،۽ توهان کي پنھنجي لِ آرام ملندو “.پر انھن چيو تہ ،اسين ان ۾ نه هلنداسين. روح ء 17۽ مون اوهان تي چوڪيدار مقرر ڪيا ،۽ چيو تہ 'تور جي آواز تي ڌيان ڏيو '.پر انھن چيو تہ 'اسين نہ ٻڌنداسين'. 18تنھنڪري اوهين قومون ٻڌو ،۽ ڄاڻو تہ اي جماعت ،انھن ۾ ڇا آهي. 19اي زمين ،ٻڌ ،مان هن قوم تي برائي آڻيندس ،انھن جي خيالن جو ميوو ،ڇاڪاڻ ته انھن منھنجي لفظن کي نه ٻڌو آهي ۽ نه منھنجي قانون کي ،پر ان کي رد ڪيو آهي. لِ شيبا کان بخور ۽ ڏورانھين ملڪ کان مٺي ڪمند مون وٽ ايندي آهي؟ توهان جون ساڙيل قربانيون قبول نه ٿيون آهن ،۽ نه ئي 20ڇا ء توهان جون قربانيون مون کي مٺيون آهن؟ 21تنھن ڪري خداوند فرمائي ٿو ته ،ڏسو ،مان هن قوم جي اڳيان ٿاٻڙ وجھڻ واريون شيون رکان ٿو ،۽ پي ڇِ ۽ پٽ گڏجي انھن تي ڪرندا ،پاڙيسري ۽ سندس دوست تباهه ٿي ويندا. ڇ 22خداوند فرمائي ٿو تہ ،ڏسو ،اتر ملڪ کان هڪ قوم اچي رهي آهي ،۽ زمين جي ڪنارن کان هڪ وڏي قوم اٿي بيھندي. 23اهي ڪمان ۽ نيزي کي هٿ ۾ رکندا؛ اهي ظالم آهن ،۽ انھن ۾ رحم نه آهي؛ انھن جو آواز سمنڊ وانگر گجگوڙ ڪري ٿو؛ ۽ اهي لِ مردن وانگر صف آرا آهن. گھوڙن تي سوار آهن ،اي صيئون جي ڌي ءِ ،تنھنجي خلف جنگ ء 24اسان ان جي خبر ٻڌي آهي :اسان جا هٿ ڪمزور ٿي ويا آهن :اسان کي ڏک ۽ سور اچي ويو آهي ،جيئن عورت پيٽ ۾ هجي. 25ميدان ۾ نه وڃو ۽ نه ئي رستي تي هلو ،ڇاڪاڻ ته دشمن جي تلوار ۽ خوف هر طرف آهي. 26اي منھنجي قوم جي ڌي ءِ ،ٽاٽ ڍڪيو ،۽ پاڻ کي خاڪ ۾ ويڙهو :پنھنجو ماتم ڪر ،جيئن ڪو اڪيلو پٽ هجي ،تمام سخت ماتم، ڇاڪاڻ ته تباهي ڪندڙ اوچتو اسان تي اچي پوندو. 27مون توکي پنھنجي قوم ۾ هڪ برج ۽ قلعو بڻايو آهي ،تہ جيئن تون انھن جي رستي کي سڃاڻين ۽ آزمائين. 28اهي سڀ سخت باغي آهن ،جيڪي بدمعاشي سان هلن ٿا :اهي پيتل ۽ لوهه آهن؛ اهي سڀ فسادي آهن. 29ڌنون سڙي ويون آهن ،سيسو باهه ۾ وسامي ويو آهي؛ بنياد وجھندڙ بيڪار ڳري ويو آهي :ڇاڪاڻ ته بدڪار نه کنيا ويندا آهن. 30ماڻھو انھن کي بدنام چاندي سڏيندا ،ڇاڪاڻ ته خداوند انھن کي رد ڪري ڇڏيو آهي. باب 7 1اهو ڪلم جيڪو خداوند کان يرمياہ ڏانھن آيو ،چوي ٿو تہ 2خداوند جي گھر جي دروازي تي بيھي رهو ،۽ اتي هي ڪلم ٻڌو ،۽ چئو تہ اي يھوداہ جا سڀ ماڻھو ،جيڪي خداوند جي عبادت ڪرڻ لِ هنن دروازن مان داخل ٿين ٿا ،خداوند جو ڪلم ٻڌو. ء جاِ تي رهڻ ڏيندس. 3لشڪرن جو خداوند ،بني اسرائيل جو خدا ،فرمائي ٿو ته پنھنجا طريقا ۽ ڪم درست ڪريو ،۽ مان توهان کي هن ء 4ڪوڙن لفظن تي ڀروسو نه ڪريو ،جيڪي چون ٿا تہ خداوند جو مندر ،خداوند جو مندر ،خداوند جو مندر ،اهي آهن. 5ڇالِ جو جيڪڏهن اوهين پنھنجن طريقن ۽ ڪمن کي پوري طرح سڌاريو ،جيڪڏهن اوهين ڪنھن ماڻھو ءِ ۽ سندس پاڙيسري ءِ جي ء وچ ۾ پوري طرح انااف ڪريو ٿا؛ جاِ تي بيگناهه خون نه وهايو ،۽ نه ئي ٻين ديوتائن جي پٺيان پنھنجي نقاان 6جيڪڏهن توهان اجنبي ،يتيم ۽ بيوہ تي ظلم نه ڪيو ،۽ هن ء لِ هلو: ء لِ ڏنو هو. جاِ تي ،انھي ءِ ملڪ ۾ رهڻ ڏيندس جيڪو مون اوهان جي ابن ڏاڏن کي هميشہ ء 7پوِ آ ءِ اوهان کي هن ء ء 8ڏسو ،اوهين ڪوڙن لفظن تي ڀروسو ڪريو ٿا ،جيڪي ڪجھہ بہ فائدو نہ ٿا ڏين. 9ڇا اوهين چوري ڪندا ،قتل ڪندا ،زنا ڪندا ،ڪوڙو قسم کڻندا ،بعل کي بخور ٻاريندا ،۽ ٻين ديوتائن جي پٺيان هلندا جن کي اوهين نہ ٿا ڄاڻو؟ لِ 10۽ اچو ۽ منھنجي اڳيان هن گھر ۾ بيٺا رهو ،جيڪو منھنجي نالي سان سڏيو وڃي ٿو ،۽ چئو ته ،اسان کي اهي سڀ نفرتون ڪرڻ ء بچايو ويو آهي؟ 11ڇا هي گھر ،جيڪو منھنجي نالي سان سڏيو ويندو آهي ،توهان جي نظر ۾ ڌاڙيلن جو شڪار ٿي ويو آهي؟ ڏسو ،مون به اهو ڏٺو آهي، خداوند فرمائي ٿو. جاِ تي وڃو جيڪو شيلو ۾ هو ،جتي مون پھريون ڀيرو پنھنجو نالو رکيو هو ،۽ ڏسو ته مون پنھنجي قوم بني اسرائيل 12پر هاڻي منھنجي ء جي بڇڙائي ءِ جي ڪري ان سان ڇا ڪيو.
يرمياہ
13۽ هاڻي ،ڇاڪاڻ ته توهان اهي سڀ ڪم ڪيا آهن ،خداوند فرمائي ٿو ،۽ مون توهان سان ڳالھايو ،صبح جو اٿي ۽ ڳالھايو ،پر توهان نه ٻڌو؛ ۽ مون توهان کي سڏيو ،پر توهان جواب نه ڏنو؛ جاِ سان جيڪو مون ِ انھي ۽ ٿا، ڪريو ڀروسو اوهين تي جنھن ٿو، سڏجي سان 14تنھنڪري مان هن گھر سان ،جيڪو منھنجي نالي ء ء اوهان کي ۽ اوهان جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو ،جيئن مون شيلو سان ڪيو آهي. 15۽ مان اوهان کي پنھنجي نظر کان ٻاهر ڪڍندس ،جيئن مون اوهان جي سڀني ڀائرن کي ،يعني افرائيم جي سڄي نسل کي ٻاهر ڪڍي ڇڏيو آهي. لِ فرياد ڪر ۽ نڪي دعا ڪر ،نڪي مون سان شفاعت ڪر ،ڇاڪاڻ تہ مان لِ دعا نہ گھر ،نڪي انھن ء 16تنھنڪري تون هن قوم ء تنھنجي نہ ٻڌندس. 17ڇا تون نٿو ڏسين تہ اهي يھوداہ جي شھرن ۽ يروشلم جي گھٽين ۾ ڇا ڪن ٿا؟ لِ ،۽ ٻين لِ ڪيڪون ٺاهڻ ء 18ٻار ڪاٺيون گڏ ڪن ٿا ،۽ پي ڇِ باهه ٻاريندا آهن ،۽ عورتون پنھنجو اٽو گونجن ٿيون ،آسمان جي راڻي ء لِ ،ته جيئن اهي مون کي ڪاوڙائين. لِ پيئڻ جي نذرانن کي وسائڻ ء ديوتائن ء لِ ڀڙڪائين ٿا؟ لِ ڀڙڪائين ٿا؟ خداوند فرمائي ٿو :ڇا اهي پاڻ کي پنھنجن چھرن جي شرمندگي ءِ ء 19ڇا اهي مون کي ڪاوڙائڻ ء 20تنھن ڪري خداوند خدا فرمائي ٿو ته ،ڏسو ،منھنجو غضب ۽ غضب هن جڳھه تي ،انسانن تي ،جانورن تي ،ميدان جي وڻن تي ۽ زمين جي ميوي تي نازل ٿيندو؛ ۽ اهو ساڙيندو ۽ نه وسندو. 21لشڪرن جو خداوند ،بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ پنھنجيون ساڙڻ واريون قربانيون پنھنجن قربانين ۾ شامل ڪريو ۽ گوشت کائو. 22ڇاڪاڻ تہ جنھن ڏينھن مون اوهان جي ابن ڏاڏن کي مار جي ملڪ مان ڪڍيو هو ،تنھن ڏينھن مون ساڙڻ وارين قربانين يا قربانين بابت نہ ڳالھايو هو ۽ نہ ئي انھن کي حڪم ڏنو هو: 23پر مون انھن کي هي حڪم ڏنو تہ ،منھنجي آواز جي تابعداري ڪريو ،۽ مان اوهان جو خدا هوندس ،۽ اوهين منھنجا ماڻھو هوندؤ :۽ انھن سڀني طريقن تي هلو جن جو مون اوهان کي حڪم ڏنو آهي ،تہ جيئن اوهان جو ڀلو ٿئي. 24پر انھن نہ ٻڌو ،نڪي ڪن ڏنو ،پر پنھنجي بڇڙي دل جي صلحن ۽ تخيل ۾ هليا ،۽ پوئتي هليا ،۽ اڳتي نہ. 25جڏهن کان توهان جا ابا ڏاڏا مار جي ملڪ مان نڪتا هئا ،ان ڏينھن کان وٺي اڄ تائين ،مان توهان ڏانھن پنھنجا سڀئي ٻانھا ،نبي موڪليندو رهيو آهيان ،روزانو صبح سوير اڇٿندو ۽ انھن کي موڪليندو آهيان: 26پر انھن منھنجي نہ ٻڌي ،۽ نڪي پنھنجو ڪن ڏنو ،پر پنھنجي ڳچي سخت ڪئي :انھن پنھنجن پي ڇِ ڏاڏن کان بہ بدتر ڪم ڪيو. 27تنھنڪري تون انھن کي هي سڀ ڳالھيون ٻڌائيندين؛ پر اهي تنھنجي نہ ٻڌندا؛ تون انھن کي سڏيندين؛ پر اهي توکي جواب نہ ڏيندا. 28پر تون انھن کي چئو تہ ،هي ءِ اهڙي قوم آهي جيڪا خداوند پنھنجي خدا جي آواز کي نٿي مڃي ۽ نڪي اصلح قبول ڪري ٿي . سچائي ناس ٿي وئي آهي ،۽ انھن جي وات مان ڪٽي وئي آهي. 29اي يروشلم ،پنھنجا وار ڪٽي پري اڇلئي ڇڏ ،۽ اوچن هنڌن تي ماتم ڪر ،ڇاڪاڻ تہ خداوند پنھنجي غضب جي نسل کي رد ڪري ڇڏيو آهي ۽ ڇڏي ڏنو آهي. 30ڇاڪاڻ ته يھودا جي اولد منھنجي نظر ۾ بڇڙا ڪم ڪيا آهن ،خداوند فرمائي ٿو :انھن پنھنجيون نفرت انگيز شيون هن گھر ۾ رکيون لِ. آهن جيڪو منھنجي نالي سان سڏيو ويندو آهي ،انھي کي ناپاڪ ڪرڻ ء 31۽ انھن توفت جا اوچا هنڌ ٺاهيا آهن ،جيڪو هنوم جي پٽ جي وادي ۾ آهي ،ته جيئن پنھنجن پٽن ۽ ڌيئرن کي باهه ۾ ساڙيو وڃي ،جنھن جو مون انھن کي حڪم نه ڏنو هو ۽ نه ئي منھنجي دل ۾ اهو آيو هو. 32تنھن ڪري ،ڏسو ،ڏينھن اچن ٿا ،خداوند فرمائي ٿو ،ته ان کي هاڻي توفت نه سڏيو ويندو ،۽ نه ئي هنوم جي پٽ جي وادي ،پر قتل جي جاِ نه هوندي. وادي؛ ڇاڪاڻ ته اهي توفت ۾ دفن ڪندا ،جيستائين ڪا به ء 33۽ هن قوم جا لش آسمان جي پکين ۽ زمين جي جانورن جي خوراڪ هوندا؛ ۽ ڪو به انھن کي هٽائي نه سگھندو. 34پوِ مان يھوداہ جي شھرن ۽ يروشلم جي گھٽين مان ،خوشي جي آواز ،خوشي ءِ جي آواز ،گھوٽ ۽ ڪنوار جي آواز کي بند ڪندس، ء ڇاڪاڻ تہ زمين ويران ٿي ويندي. باب 8 1خداوند فرمائي ٿو تہ ،اڇن وقت اهي يھوداہ جي بادشاهن جون هڏيون ،سندس سردارن جون هڏيون ،ڪاهنن جون هڏيون ،نبين جون هڏيون ۽ يروشلم جي رهاڪن جون هڏيون ،انھن جي قبرن مان ڪڍندا. 2۽ اهي انھن کي سج ،چنڊ ۽ آسمان جي سڀني لشڪر جي اڳيان پکيڙيندا ،جن کي انھن پيار ڪيو آهي ،۽ جن جي انھن خدمت ڪئي آهي، ۽ جن جي پٺيان اهي هليا آهن ،۽ جن جي انھن ڳول ڪئي آهي ،۽ جن جي انھن عبادت ڪئي آهي :اهي نه گڏ ڪيا ويندا ،۽ نه دفن ڪيا ويندا .اهي زمين جي مٿاڇري تي گوبر وانگر هوندا. 3۽ لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو ته ،هن بڇڙي خاندان جا باقي بچيل سڀئي ماڻھو ،جيڪي انھن سڀني هنڌن تي رهندا ،جتي مون انھن کي ڌڪي ڇڏيو آهي ،زندگي ءِ کان وڌيڪ موت کي چونڊيندا. ڪرندا ۽ نه اڇڀرندا؟ ڇا هو ڇمڙي ويندو ۽ نه موٽندو؟ 4وڌيڪ تون انھن کي چئو تہ خداوند فرمائي ٿو تہ ڇا اهي ء 5پوِ هي يروشلم جا ماڻھو ڇو دائمي گمراهي ۾ ڦاسي پيا آهن؟ اهي ٺڳي ءِ کي مضبوطي ءِ سان جھليندا آهن ،اهي واپس اچڻ کان انڪار ء ڪندا آهن. 6مون ٻڌو ۽ ٻڌو ،پر اهي صحيح نه ڳالھائيندا هئا :ڪو به ماڻھو پنھنجي بڇڙائي ءِ کان توبه نه ڪندو هو ،اهو چوندو هو ته ،مون ڇا ڪيو آهي؟ هر ڪو پنھنجي رستي ڏانھن موٽيو ،جيئن گھوڙو جنگ ۾ ڊوڙندو آهي.
يرمياہ
7هائو ،آسمان ۾ لعل پنھنجا مقرر ڪيل وقت ڄاڻن ٿا؛ ۽ ڪڇي ،ڪرين ۽ ابابيل پنھنجي اچڻ جو وقت ڏسندا آهن؛ پر منھنجي قوم خداوند جي فيالي کي نٿي ڄاڻي. 8اوهين ڪيئن چئو ٿا تہ اسين عقلمند آهيون ،۽ خداوند جو شريعت اسان سان آهي؟ ڏسو ،بيشڪ هن اهو بيڪار بڻايو آهي؛ لکندڙن جو قلم بيڪار آهي. 9ڏاها ماڻھو شرمسار ٿيا آهن ،اهي ڊڄي ويا آهن ۽ پڪڙيا ويا آهن :ڏسو ،انھن خداوند جي ڪلم کي رد ڪيو آهي؛ ۽ انھن ۾ ڪھڙي حڪمت آهي؟ 10تنھن ڪري مان انھن جون زالون ٻين کي ڏيندس ،۽ انھن جا زمين انھن کي جيڪي انھن جا وارث ٿيندا :ڇاڪاڻ ته هر ڪو ننڍي کان وڏي تائين للچ ۾ مبتل آهي ،نبي کان وٺي پادري تائين هر ڪو ڪوڙ ڳالھائيندو آهي. 11ڇاڪاڻ تہ انھن منھنجي قوم جي ڌي ءِ جي زخم کي ٿورو شفا ڏني آهي ،۽ چوندا آهن تہ” ،سلمتي ،سلمتي؛ جڏهن تہ ڪابہ امن نہ آهي“. 12ڇا اهي شرمسار ٿيا جڏهن انھن نفرت جو ڪم ڪيو؟ نه ،اهي بلڪل شرمسار نه ٿيا ،۽ نه ئي اهي شرمائي سگھيا :تنھن ڪري اهي انھن جي وچ ۾ ڪرندا جيڪي گرندا :انھن جي سزا جي وقت ۾ اهي ڪيرايا ويندا ،خداوند فرمائي ٿو. 13خداوند فرمائي ٿو تہ ”آ ءِ ضرور انھن کي ناس ڪندس” “.انگور جي وڻ ۾ نہ انگور ٿيندا ،نہ انجير جي وڻ ۾ انجير ٿيندا ،۽ پن ڇڻي پوندا ،۽ جيڪي شيون مون انھن کي ڏنيون آهن سي انھن کان غائب ٿي وينديون“. 14اسين ڇو خاموش ويٺا آهيون؟ گڏ ٿيو ،۽ اچو ته مضبوط شھرن ۾ داخل ٿيون ،۽ اتي خاموش رهون :ڇاڪاڻ ته خداوند اسان جي خدا لِ زهر جو پاڻي ڏنو آهي ،ڇاڪاڻ ته اسان خداوند جي خلف گناهه ڪيو آهي. اسان کي خاموش ڪيو آهي ،۽ اسان کي پيئڻ ء 15اسان امن جي اميد ڪئي ،پر ڪا به چڱائي نه آئي؛ ۽ صحت جي وقت جي اميد ڪئي ،۽ ڏسو ،مايبت! 16دان کان سندس گھوڙن جا نءڙڪڻ ٻڌڻ ۾ آيا :سندس طاقتور گھوڙن جي هڻڪار جي آواز تي سڄو ملڪ ڌڏي ويو؛ ڇاڪاڻ ته اهي آيا آهن ،۽ زمين ۽ ان ۾ موجود سڀني شين کي ،شھر ۽ ان ۾ رهندڙن کي نگل ويا آهن. 17ڇالِ جو ڏسو ،آ ءِ اوهان ۾ نانگ ،نانگ موڪليندس ،جيڪي من موهي نہ سگھندا ،۽ اوهان کي چڪ هڻندا ،خداوند فرمائي ٿو. ء 18جڏهن مان ڏک جي خلف پاڻ کي تسلي ڏيان ٿو ،ته منھنجي دل مون ۾ بي هوش ٿي ويندي آهي. 19منھنجي قوم جي ڌي ءِ جي روئڻ جو آواز ڏسو ،جيڪي پري ملڪ ۾ رهن ٿا :ڇا خداوند صيون ۾ ناهي؟ ڇا ان جو بادشاهه ان ۾ ناهي؟ انھن مون کي پنھنجن تراشيل تاويرن ۽ عجيب بتن سان ڇو غضب ۾ آندو آهي؟ 20فال گذري ويو ،اونھارو ختم ٿي ويو ،۽ اسان بچي نه سگھياسين. لِ مون کي ڏک ٿيو آهي؛ مان ڪارو آهيان؛ حيرت مون تي قبضو ڪيو آهي. 21منھنجي قوم جي ڌي ءِ جي ڏک ء پوِ منھنجي قوم جي ڌي ءِ جي صحت ڇو نه بحال ٿي؟ 22ڇا جلعاد ۾ ڪو به بلسم ناهي؟ ڇا اتي ڪو طبيب ناهي؟ ء باب 9 لِ ڏينھن 1ڪاش منھنجو مٿو پاڻي هجي ها ۽ منھنجون اکيون ڳوڙهن جو چشمو هجن ها ،ته جيئن مان پنھنجي قوم جي ڌي ءِ جي قتل ٿيلن ء رات روئي سگھان ها! جاِ هجي ها ته جيئن مان پنھنجن ماڻھن کي ڇڏي انھن کان پري هلي وڃان ها ،ڇاڪاڻ 2ڪاش مون وٽ بيابان ۾ مسافرن جي رهڻ جي ء ته اهي سڀ زناڪار آهن ،دغابازن جي هڪ جماعت آهي. لِ بھادر نه آهن؛ ڇاڪاڻ ته اهي برائي کان برائي لِ پنھنجي زبانن کي ڪمان وانگر موڙين ٿا :پر اهي زمين تي سچ ء 3۽ اهي ڪوڙ ء ڏانھن وڌندا آهن ،۽ اهي مون کي نٿا سڃاڻن ،خداوند فرمائي ٿو. 4هر ڪو پنھنجي پاڙيسري کان خبردار رهو ،۽ ڪنھن به ڀا ڇِ تي ڀروسو نه ڪريو ،ڇاڪاڻ ته هر ڪو ڀا ڇِ بلڪل غلط ثابت ٿيندو ،۽ هر ڪو پاڙيسري بدمعاشي ڪندو. 5۽ اهي هر هڪ پنھنجي پاڙيسري کي ٺڳيندا ،۽ سچ نه ڳالھائيندا :انھن پنھنجي زبان کي ڪوڙ ڳالھائڻ سيکاريو آهي ،۽ پاڻ کي لِ ٿڪائي ڇڏيو آهي. بدڪاري ڪرڻ ء 6تنھنجو گھر فريب جي وچ ۾ آهي ،فريب جي ڪري اهي مون کي سڃاڻڻ کان انڪار ڪن ٿا ،خداوند فرمائي ٿو. لِ 7تنھنڪري لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو تہ ،ڏسو ،مان انھن کي ڳاريندس ۽ انھن کي آزمائيندس؛ ڇو تہ مان پنھنجي قوم جي ڌي ءِ ء ڪيئن ڪندس؟ 8انھن جي زبان تير وانگر آهي ،اها ٺڳي ڳالھائي ٿي :ڪو ماڻھو پنھنجي واتان پنھنجي پاڙيسري سان صلح سان ڳالھائي ٿو ،پر دل ۾ هو ٺڳي ٿو. 9خداوند فرمائي ٿو تہ ڇا مان انھن کي انھن شين جي سزا نه ڏيندس؟ ڇا منھنجي روح اهڙي قوم کان بدلو نه ورتو ويندو؟ لِ ماتم ڪندس ،ڇاڪاڻ ته اهي ساڙيا ويا آهن ،تنھنڪري ڪو به انھن لِ روئندس ۽ ماتم ڪندس ،۽ بيابان جي رهائش ء 10مان جبلن ء مان گذري نٿو سگھي؛ ۽ نه ئي ماڻھو ڍورن جو آواز ٻڌي سگھن ٿا؛ آسمان جا پکي ۽ جانور ٻئي ڀڄي ويا آهن؛ اهي هليا ويا آهن. 11۽ مان يروشلم کي ڍير ۽ گدڙن جي ڍير بڻائيندس؛ ۽ مان يھوداہ جي شھرن کي ويران ڪندس ،جتي ڪو به نه رهندو. 12ڪير عقلمند آهي جيڪو هن کي سمجھي سگھي؟ ۽ ڪير آهي جنھن کي خداوند جو وات چيو آهي ته هو ان کي بيان ڪري ،ڇو ته زمين ڇو تباهه ٿي وڃي ٿي ۽ بيابان وانگر ساڙي وڃي ٿي ،جنھن مان ڪو به نه ٿو گذري؟ 13۽ خداوند فرمائي ٿو تہ ،ڇاڪاڻ تہ انھن منھنجي شريعت کي ڇڏي ڏنو آهي جيڪا مون انھن جي اڳيان رکي هئي ،۽ منھنجي آواز جي تابعداري نه ڪئي آهي ۽ نڪي ان تي هليا آهن. 14پر پنھنجي دل جي خيال ۽ بعل بتن جي پٺيان هليا آهن ،جيڪي انھن جي ابن ڏاڏن انھن کي سيکاريا هئا:
يرمياہ
15تنھن ڪري لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو ته ،ڏسو ،مان انھن کي ،هن قوم کي ،ڪڙمي سان کارائيندس ،۽ انھن کي لِ زهر جو پاڻي ڏيندس. پيئڻ ء 16آ ءِ انھن کي انھن قومن ۾ به ڇڙوڇڙ ڪندس ،جن کي نہ تہ اهي ۽ نہ ئي سندن پي ڇِ ڏاڏا سڃاڻندا هئا :۽ آ ءِ انھن جي پٺيان تلوار موڪليندس ،جيستائين انھن کي ناس نہ ڪريان. 17لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو تہ غور ڪريو ۽ ماتم ڪندڙ عورتن کي سڏ ڪريو تہ جيئن اهي اچن؛ ۽ چالڪ عورتن کي سڏ ڪريو تہ جيئن اهي اچن: لِ روئڻ جو گيت ڳائين ،ته جيئن اسان جون اکيون ڳوڙها وهن ۽ اسان جون پلڪون پاڻي سان وهن. 18۽ اهي جلدي ڪن ،۽ اسان ء 19ڇالِ جو صيئون مان روئڻ جو آواز ٻڌڻ ۾ اچي ٿو تہ اسين ڪيئن برباد ٿيا آهيون !اسين تمام گھڻو شرمسار آهيون ،ڇاڪاڻ تہ ء اسان ملڪ کي ڇڏي ڏنو آهي ،ڇاڪاڻ تہ اسان جي رهائشن اسان کي ٻاهر ڪڍي ڇڏيو آهي. 20پر اي عورتون ،خداوند جو ڪلم ٻڌو ،۽ اوهان جا ڪن سندس وات جو ڪلم قبول ڪن ،۽ پنھنجين ڌيئرن کي روئڻ سيکاريو ،۽ هر هڪ پنھنجي پاڙيسري ءِ کي روئڻ سيکاريو. 21ڇالِ جو موت اسان جي درين مان چڙهي آيو آهي ،۽ اسان جي محلن ۾ گھڙي آيو آهي ،تہ جيئن ٻاهران ٻارن کي ۽ گھٽين مان ء جوانن کي ڪٽي ڇڏي. 22چئو تہ خداوند فرمائي ٿو تہ ماڻھن جا لش بہ ڇکليل ميدان ۾ ڀاڻ وانگر ڪريا ويندا ،۽ جيئن فال لڻندڙ جي پٺيان ڇمٺي پوندي ،۽ ڪو بہ انھن کي گڏ نه ڪندو. 23خداوند فرمائي ٿو تہ ،عقلمند پنھنجي دانائي تي فخر نہ ڪري ،۽ نہ ئي طاقتور پنھنجي طاقت تي فخر ڪري ،۽ نہ ئي امير پنھنجي دولت تي فخر ڪري. 24پر جيڪو فخر ڪري ٿو ،اهو هن تي فخر ڪري ته هو مون کي سمجھي ٿو ۽ ڄاڻي ٿو ،ته مان خداوند آهيان جيڪو زمين تي رحم، انااف ۽ صداقت جو استعمال ڪريان ٿو :ڇاڪاڻ ته مان انھن شين ۾ خوش آهيان ،خداوند فرمائي ٿو. 25ڏس ،خداوند فرمائي ٿو تہ اهي ڏينھن اچن ٿا جڏهن مان سڀني طھريلن کي غير طھريلن سان گڏ سزا ڏيندس. 26مار ،يھوداہ ،ادوم ،۽ عمون ۽ موآب جا ٻار ،۽ سڀ جيڪي ڇيڙي وارن ڪنڊن ۾ آهن ،جيڪي بيابان ۾ رهن ٿا :ڇاڪاڻ ته اهي سڀئي قومون غير طھريل آهن ،۽ بني اسرائيل جو سڄو گھر دل ۾ غير طھريل آهي. باب 10 1اي اسرائيل جا گھراڻو ،خداوند جو ڪلم ٻڌو جيڪو اوهان کي ٻڌائي ٿو. 2خداوند فرمائي ٿو تہ ،غير قومن جي طريقي کي نہ سکيو ،۽ آسمان جي نشانين کان ڊڄو نہ ،ڇاڪاڻ ڊڄنديون آهن. 3ڇاڪاڻ ته ماڻھن جون رسمون بيڪار آهن :ڇاڪاڻ ته ڪو ماڻھو ٻيلي مان وڻ ڪٽيندو آهي ،ڪاريگر جي هٿن جو ڪم ،ڪھاڙي سان. 4اڇهي اڇن کي چاندي ءِ ۽ سون سان سينگارين ٿا؛ اڇهي اڇن کي ميخن ۽ هٿوڙن سان مضبوط ڪن ٿا ،تہ جيئن اڇهو نہ چري. 5اهي کجي ءِ جي وڻ وانگر سڌا آهن ،پر ڳالھائي نٿا سگھن :انھن کي کڻڻو پوندو ،ڇاڪاڻ ته اهي هلي نٿا سگھن .انھن کان نه ڊڄو؛ ڇاڪاڻ ته اهي برائي نٿا ڪري سگھن ،۽ نه ئي انھن ۾ نيڪي ڪرڻ آهي. 6ڇاڪاڻ تہ اي خداوند ،تو جھڙو ڪوبہ ڪونھي ،تون عظيم آهين ،۽ تنھنجو نالو قدرت ۾ وڏو آهي. لِ آهي :ڇاڪاڻ ته قومن جي سڀني عقلمندن ۾ ،۽ انھن جي سڀني 7اي قومن جي بادشاهه ،ڪير تو کان نه ڊڄندو؟ ڇاڪاڻ ته اهو تو ء بادشاهتن ۾ ،تو جھڙو ڪو به ناهي. 8پر اهي بلڪل بيوقوف ۽ بيوقوف آهن :ڪاٺي باطل جي تعليم آهي. 9چاندي کي ترشيش مان پليٽن ۾ پکڙيل آهي ،۽ اوفز مان سون ،ڪاريگر جو ڪم ،۽ باني جي هٿن جو :نيرو ۽ واڱڻائي انھن جو لباس آهي :اهي سڀ چالڪ ماڻھن جو ڪم آهن. 10پر خداوند سچو خدا آهي ،هو زندہ خدا ۽ دائمي بادشاهه آهي :سندس غضب تي زمين ڌڏي ويندي ،۽ قومون سندس غضب برداشت نه ڪري سگھنديون. 11اوهين انھن کي ائين چئو تہ ،جن ديوتا آسمان ۽ زمين نہ ٺاهيا آهن ،سي بہ زمين تان ۽ آسمان هيٺان ناس ٿي ويندا. 12هن پنھنجي طاقت سان زمين ٺاهي آهي ،هن پنھنجي حڪمت سان دنيا کي قائم ڪيو آهي ،۽ پنھنجي عقل سان آسمان کي پکيڙيو آهي. 13جڏهن هو پنھنجو آواز ڪڍي ٿو ،ته آسمان ۾ پاڻي جو ڪثرت ٿئي ٿو ،۽ هو زمين جي ڇيڙن کان بخارات کي مٿي ڪري ٿو؛ هو مينھن سان بجلي ٺاهي ٿو ،۽ پنھنجي خزانن مان هوا ڪڍي ٿو. 14هر ڪو ماڻھو پنھنجي علم ۾ بيوقوف آهي :هر باني ان تراشيل بت کان حيران آهي :ڇاڪاڻ ته سندس پگھريل بت ڪوڙ آهي ،۽ انھن ۾ ڪو به دم ناهي. 15اهي بيڪار آهن ،۽ غلطين جو ڪم آهن :انھن جي سزا جي وقت ۾ اهي ناس ٿي ويندا. 16يعقوب جو حاو انھن وانگر ناهي :ڇاڪاڻ ته هو سڀني شين جو خالق آهي؛ ۽ اسرائيل سندس ميراث جو عاا آهي :لشڪرن جو خداوند سندس نالو آهي. 17اي قلعي جا رهواسي ،زمين مان پنھنجو سامان گڏ ڪر. 18ڇالِ جو خداوند فرمائي ٿو تہ ،ڏسو ،آ ءِ هن ڀيري ملڪ جي رهاڪن کي ٻاهر اڇلئي ڇڏيندس ،۽ انھن کي تڪليف ڏيندس تہ جيئن ء اهي ائين ڏسن. تہ غير قومون انھن کان
يرمياہ
19افسوس آهي مون کي منھنجي زخم جي ڪري !منھنجو زخم ڏکوئيندڙ آهي :پر مون چيو ،سچ پچ هي ڏک آهي ،۽ مون کي اهو برداشت ڪرڻو پوندو. 20منھنجو خيمو خراب ٿي ويو آهي ،۽ منھنجون سڀ رسيون ٽٽي ويون آهن :منھنجا ٻار مون کان ٻاهر نڪري ويا آهن ،۽ اهي نه آهن : هاڻي ڪو به منھنجو خيمو ڊگھو ڪرڻ وارو ۽ منھنجا پردا لڳائڻ وارو ناهي. 21ڇاڪاڻ ته ڌنار بيوقوف ٿي ويا آهن ،۽ خداوند جي ڳول نه ڪئي آهي :تنھن ڪري اهي ڪامياب نه ٿيندا ،۽ انھن جا سڀئي ڌڻ ٽڙي پکڙي ويندا. 22ڏسو ،شور جو آواز آيو آهي ،۽ اتر جي ملڪ مان هڪ وڏو شور آيو آهي ،ته جيئن يھوداہ جي شھرن کي ويران ۽ ناگدن جي لڪ کي ڪري. 23اي خداوند ،مون کي خبر آهي ته انسان جو رستو پاڻ ۾ ناهي :اهو انسان ۾ ناهي جيڪو هلندو آهي ته پنھنجي قدمن کي هدايت ڪري. 24اي خداوند ،مون کي درست ڪر ،پر انااف سان؛ پنھنجي ڪاوڙ ۾ نه ،متان تون مون کي ناس ڪري ڇڏين. ڇالِ جو 25پنھنجو غضب انھن قومن تي نازل ڪر جيڪي توکي نہ ٿيون سڃاڻين ،۽ انھن گھراڻن تي جيڪي تنھنجو نالو نہ ٿا وٺن، ء انھن يعقوب کي کائي ڇڏيو آهي ،۽ کيس نگليو آهي ،۽ سندس رهائش کي ويران ڪري ڇڏيو آهي. باب 11 1اهو ڪلم جيڪو خداوند کان يرمياہ ڏانھن آيو ،چوي ٿو تہ 2هن عھد جون ڳالھيون ٻڌو ،۽ يھوداہ جي ماڻھن ۽ يروشلم جي رهاڪن سان ڳالھايو. 3۽ انھن کي چئو تہ خداوند بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ لعنت هجي ان ماڻھو تي جيڪو هن عھد جي ڳالھين کي نہ ٿو مڃي. 4جيڪو مون اوهان جي ابن ڏاڏن کي انھي ءِ ڏينھن حڪم ڏنو هو جڏهن مون انھن کي مار جي ملڪ مان ،لوه جي ڀٽي مان ڪڍيو هو، چيو هو تہ ،منھنجي آواز جي تابعداري ڪريو ۽ انھن تي عمل ڪريو ،جيڪي مان اوهان کي حڪم ڏيان ٿو ،تنھنڪري اوهين منھنجا ماڻھو هوندؤ ۽ آ ءِ اوهان جو خدا هوندس. 5ته جيئن مان اهو قسم پورو ڪريان جيڪو مون توهان جي ابن ڏاڏن سان قسم کنيو هو ته انھن کي کير ۽ ماکي سان وهندڙ ملڪ ڏيان، .پوِ مون جواب ڏنو ۽ چيو ،اي خداوند ،ائين ئي ٿئي. جيئن اڄ آهي ء ٻڌاِ ،۽ چئو تہ هن عھد جون ڳالھيون ٻڌو ۽ انھن ء 6پوِ خداوند مون کي چيو تہ يھوداہ جي شھرن ۽ يروشلم جي گھٽين ۾ هي سڀ ڳالھيون ء تي عمل ڪريو. 7ڇالِ جو جنھن ڏينھن مون اوهان جي ابن ڏاڏن کي مار جي ملڪ مان ڪڍيو ،اڄ تائين مون سختي ءِ سان انھن کي خبردار ڪيو ء آهي ،صبح سوير اٿي ۽ منٿ ڪري چوندو رهيس تہ منھنجي ڳالھہ ٻڌو. 8پر انھن نہ ٻڌو ،نڪي ڪن ڏنو ،پر هر هڪ پنھنجي بڇڙي دل جي خيال ۾ هليو :تنھنڪري مان انھن تي هن عھد جون سڀ ڳالھيون آڻيندس ،جيڪي مون انھن کي ڪرڻ جو حڪم ڏنو هو؛ پر انھن انھن تي عمل نه ڪيو. 9۽ خداوند مون کي چيو تہ يھوداہ جي ماڻھن ۽ يروشلم جي رهاڪن ۾ سازش ڏٺي وئي آهي. 10اهي پنھنجن ابن ڏاڏن جي گناهن ڏانھن موٽيا آهن ،جن منھنجي ڳالھه ٻڌڻ کان انڪار ڪيو؛ ۽ ٻين ديوتائن جي پٺيان هليا ته جيئن انھن جي خدمت ڪري سگھن :اسرائيل جي گھراڻي ۽ يھودا جي گھراڻي منھنجي عھد کي ٽوڙيو آهي جيڪو مون انھن جي پي ڇِ ڏاڏن سان ڪيو هو. 11تنھنڪري خداوند فرمائي ٿو تہ ڏسو ،مان انھن تي اهڙي برائي آڻيندس جنھن کان اهي بچي نہ سگھندا؛ ۽ جيتوڻيڪ اهي مون کي سڏيندا ،مان انھن جي نہ ٻڌندس. 12پوِ يھوداہ جا شھر ۽ يروشلم جا رهاڪو ويندا ۽ انھن ديوتائن کي سڏيندا جن کي اهي بخور پيش ڪن ٿا ،پر اهي انھن کي پنھنجي ء مايبت جي وقت ۾ بلڪل به نه بچائيندا. 13ڇالِ جو اي يھوداہ ،اوهان جي شھرن جي تعداد جي مطابق اوهان جا ديوتا هئا؛ ۽ يروشلم جي گھٽين جي تعداد جي مطابق اوهان ء لِ قربانگاهون. انھي ءِ شرمناڪ لِ بخور ساڙڻ ء لِ قربانگاهون قائم ڪيون آهن ،ايستائين جو بعل جي ء شيِ ء ء لِ مون کي سڏيندا لِ فرياد ۽ دعا ڪر ،ڇاڪاڻ تہ جڏهن اهي پنھنجي مايبت ء لِ دعا نه گھر ،نڪي انھن ء 14تنھنڪري تون هن قوم ء تہ مان انھن کي نہ ٻڌندس. 15منھنجي پياري کي منھنجي گھر ۾ ڇا ڪرڻو آهي ،جڏهن ته هن ڪيترن ئي سان بدڪاري ڪئي آهي ،۽ پاڪ گوشت تو کان هليو ويو آهي؟ جڏهن تون بڇڙو ڪم ڪندين ٿو ،تڏهن تون خوش ٿيندين ٿو. 16خداوند توهان جو نالو رکيو ،هڪ سائو زيتون جو وڻ ،سھڻو ۽ سٺو ميوو ڏيندڙ :وڏي شور جي آواز سان هن ان تي باهه ٻاري ڇڏي آهي ،۽ ان جون ٽاريون ٽٽي پيون آهن. 17ڇالِ جو لشڪرن جي خداوند ،جنھن توکي پوکيو آهي ،تنھن تنھنجي خلف برائي جو اعلن ڪيو آهي ،اسرائيل ۽ يھوداہ جي ء گھراڻي جي بڇڙائي ءِ جي ڪري ،جيڪي انھن پاڻ سان ڪيا آهن تہ جيئن مون کي بعل جي اڳيان بخور چاڙهي غضب ۾ آڻين. :پوِ تو مون کي انھن جا ڪم ڏيکاريا. 18۽ خداوند مون کي ان جي خبر ڏني آهي ،۽ مان ان کي ڄاڻان ٿو ء لِ آندو ويندو آهي؛ ۽ مون کي خبر نه هئي ته انھن منھنجي خلف 19پر مان هڪ گھيٽي يا ڍڳي وانگر هوس جيڪو ذبح ڪرڻ ء سازشون ڪيون آهن ،چيو ته ،اچو ته وڻ کي ان جي ميوي سميت تباهه ڪريون ،۽ اچو ته ان کي جيئرن جي زمين مان ڪٽي ڇڏيون ،ته جيئن سندس نالو وڌيڪ ياد نه رهي. 20پر ،اي لشڪرن جا خداوند ،جيڪو انااف سان فيالو ڪرين ٿو ،جيڪو دل ۽ دل کي آزمائي ٿو ،مون کي انھن تي پنھنجو بدلو ڏسڻ ڏي ،ڇاڪاڻ ته مون توهان تي پنھنجو ڪيس ظاهر ڪيو آهي.
يرمياہ
21تنھن ڪري خداوند عناتوت جي ماڻھن بابت چوي ٿو ،جيڪي تنھنجي جان چاهين ٿا ،۽ چون ٿا ته خداوند جي نالي تي نبوت نه ڪر ته جيئن تون اسان جي هٿان نه مارين. 22تنھنڪري لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو تہ ڏسو ،آ ءِ انھن کي سزا ڏيندس :جوان تلوار سان مرندا ،سندن پٽ ۽ ڌيئرون ڏڪار سان مرنديون. 23۽ انھن مان ڪوبہ باقي نہ رهندو :ڇاڪاڻ تہ مان عنتوت جي ماڻھن تي ،يعني انھن جي سزا جي سال ۾ ،برائي آڻيندس. باب 12 1اي خداوند ،جڏهن مان توسان بحث ڪريان ٿو ته تون سچو آهين :تڏهن به مون کي توسان تنھنجي فيالن بابت ڳالھائڻ ڏيو :بدڪارن جو رستو ڇو ڪامياب ٿئي ٿو؟ ڇو اهي سڀ خوش آهن جيڪي تمام گھڻو دغابازي ڪن ٿا؟ 2تو انھن کي لڳايو آهي ،ها ،انھن پاڙون پڪڙيون آهن :اهي وڌن ٿا ،ها ،اهي ميوا ڏين ٿا :تون انھن جي وات ۾ ويجھو آهين ،۽ انھن جي ڪنن کان پري. لِ رڍن وانگر 3پر تون ،اي خداوند ،مون کي سڃاڻين ٿو :تو مون کي ڏٺو آهي ،۽ منھنجي دل کي تو ڏانھن آزمايو آهي :انھن کي ذبح ء لِ تيار ڪر. ڇڪي ڪڍ ،۽ انھن کي ذبح جي ڏينھن ء لِ جيڪي ان ۾ رهن ٿا؟ جانور ۽ 4زمين ڪيتري دير تائين ماتم ڪندي رهندي ،۽ هر ميدان جون ٻوٽا سڪي وينديون ،انھن جي بڇڙائي ء پکي کائي ويا آهن؛ ڇاڪاڻ ته انھن چيو ته ،هو اسان جي آخري انجام کي نه ڏسندو. پوِ تون گھوڙن سان ڪيئن مقابلو ڪري سگھندين؟ ۽ 5جيڪڏهن تون پيادلن سان گڏ ڊوڙيو آهين ،۽ انھن توکي ٿڪايو آهي ،ته ء پوِ اردن جي گھمندڙ درياهه ۾ تون ڪيئن ڪندين؟ جيڪڏهن امن جي ملڪ ۾ ،جتي تون ڀروسو ڪيو هو ،انھن توکي ٿڪايو آهي ،ته ء 6ڇالِ جو تنھنجا ڀائر ۽ تنھنجي پي ڇِ جو گھراڻو ،انھن بہ تو سان دغا ڪئي آهي؛ هائو ،انھن تنھنجي پٺيان هڪ ميڙ کي گڏ ڪيو آهي . ء جيتوڻيڪ اهي تو سان سٺيون ڳالھيون ڪن ،انھن تي يقين نہ ڪر. 7مون پنھنجو گھر ڇڏي ڏنو آهي ،مون پنھنجي ميراث ڇڏي ڏني آهي؛ مون پنھنجي جان جي پياري کي سندس دشمنن جي هٿ ۾ ڏئي ڇڏيو آهي. لِ جھنگ ۾ شينھن وانگر آهي؛ اهو منھنجي خلف رڙ ڪري ٿو ،تنھن ڪري مون کي ان کان نفرت آهي. مون ميراث 8منھنجو ء لِ هڪ ڇٽيل پکي وانگر آهي ،پکي ان جي چوڌاري آهن؛ اچو ،جھنگلي جي سڀني جانورن کي گڏ ڪريو ،کائڻ 9منھنجي ميراث مون ء لِ اچو. ء 10ڪيترن ئي رڍن منھنجي انگورن جي باغ کي تباهه ڪري ڇڏيو آهي ،انھن منھنجي حاي کي پيرن هيٺان لتاڙي ڇڏيو آهي ،انھن منھنجي خوشگوار حاي کي ويران بيابان بڻائي ڇڏيو آهي. 11انھن ان کي ويران ڪيو آهي ،۽ اهو ويران هجڻ ڪري مون تي ماتم ڪري ٿو؛ سڄو ملڪ ويران ڪيو ويو آهي ،ڇاڪاڻ ته ڪو به ان کي دل تي نٿو رکي. 12ڦڇرندڙ بيابان ۾ سڀني بلند هنڌن تي آيا آهن ،ڇاڪاڻ ته خداوند جي تلوار ملڪ جي هڪ ڇيڙي کان ٻئي ڇيڙي تائين نگلندي ويندي : ڪو به انسان امن نه رکندو. 13انھن ڪڻڪ پوکي آهي ،پر ڪنڊا لڻندا :انھن پاڻ کي تڪليف ڏني آهي ،پر فائدو نه ڏيندا :۽ اهي خداوند جي سخت غضب جي ڪري اوهان جي آمدني کان شرمسار ٿيندا. 14خداوند منھنجي سڀني بڇڙن پاڙيسرين جي خلف فرمائي ٿو ،جيڪي ان ميراث کي ڇھن ٿا جيڪا مون پنھنجي قوم بني اسرائيل کي ڏني آهي ،ڏسو ،مان انھن کي انھن جي ملڪ مان ڪڍي ڇڏيندس ،۽ يھوداہ جي گھر کي انھن مان ڪڍي ڇڏيندس. 15۽ ائين ٿيندو ،جڏهن مان انھن کي ڪڍي ڇڏيندس ته مان واپس ايندس ،۽ انھن تي رحم ڪندس ،۽ انھن کي واپس آڻيندس ،هر هڪ ماڻھو کي سندس ميراث ڏانھن ،۽ هر هڪ ماڻھو کي پنھنجي ملڪ ڏانھن. 16۽ ائين ٿيندو ،جيڪڏهن اهي منھنجي قوم جا طريقا احتياط سان سکندا ،منھنجي نالي تي قسم کڻندا ،خداوند زندہ آهي؛ جيئن انھن پوِ اهي منھنجي قوم جي وچ ۾ ٺاهيا ويندا. منھنجي قوم کي بعل جي قسم کڻڻ سيکاريو ،ته ء پوِ مان انھي ءِ قوم کي بلڪل اڇڇلي ڇڏيندس ۽ تباهه ڪندس ،خداوند فرمائي ٿو. 17پر جيڪڏهن اهي منھنجي ڳالھه نه مڃيندا ،ته ء باب 13 1خداوند مون کي ائين فرمائي ٿو تہ وڃ ۽ هڪ ڪپڙي جو ڪمربند وٺي اچ ،۽ ان کي پنھنجي ڪمر تي رک ،۽ ان کي پاڻي ءِ ۾ نه ٻوڙ. 2تنھنڪري مون خداوند جي ڪلم موجب هڪ ڪمربند ورتو ۽ ان کي پنھنجي ڪمر تي وجھيو. 3۽ خداوند جو ڪلم ٻئي ڀيري مون وٽ آيو ،چيائين ته، لڪاِ. 4جيڪو ڪمر بند تون کڻين ٿو ،جيڪو تنھنجي ڪمر تي آهي ،سو کڻي ،فرات ڏانھن وڃ ،۽ اتي ان کي پٿر جي هڪ سوراخ ۾ ء 5تنھنڪري آ ءِ ويو ۽ ان کي فرات جي ڪناري تي لڪائي ڇڏيم ،جيئن خداوند مون کي حڪم ڏنو هو. پوِ ائين ٿيو تہ خداوند مون کي چيو تہ اڇٿ ،فرات ڏانھن وڃ ۽ اڇتان اهو ڪمر کڻي وڃ ،جيڪو مون توکي اتي لڪائڻ 6۽ گھڻن ڏينھن کان ء جو حڪم ڏنو هو. جاِ تان ڪمربند ڪڍيم جتي مون ان کي لڪايو هو :۽ ،ڏسو ،ڪمربند خراب ٿي 7پوِ مان فرات ڏانھن ويس ،۽ کوٽائي ڪيم ،۽ ان ء ء چڪو هو ،اهو ڪنھن به ڪم جو نه هو. 8پوِ خداوند جو ڪلم مون وٽ آيو ،چيائين تہ ء 9خداوند فرمائي ٿو تہ” ،هن طرح آ ءِ يھوداہ جي وڏائي ۽ يروشلم جي وڏي وڏائي کي برباد ڪندس“.
يرمياہ
10هي بڇڙا ماڻھو ،جيڪي منھنجا لفظ ٻڌڻ کان انڪار ڪن ٿا ،جيڪي پنھنجي دل جي خيال ۾ هلن ٿا ،۽ ٻين معبودن جي پٺيان هلن ٿا، انھن جي خدمت ڪن ٿا ۽ انھن جي پوڄا ڪن ٿا ،اهي هن پٽي وانگر هوندا ،جيڪو ڪنھن ڪم جو ناهي. 11ڇالِ جو جيئن پٽڪو ڪنھن ماڻھو ءِ جي ڪمر سان چنبڙندو آهي ،تيئن مون سڄي اسرائيل ۽ سڄي يھوداہ کي پاڻ سان چنبڙايو ء لِ هڪ قوم ،هڪ نالو ،هڪ تعريف ۽ هڪ شان ٿين ،پر انھن نہ ٻڌو. آهي ،خداوند فرمائي ٿو ،تہ جيئن اهي منھنجي ء ٻڌاِ تہ خداوند بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ هر هڪ بوتل شراب سان ڀرجي ويندي ۽ اهي 12تنھنڪري تون انھن کي هي ڳالھہ ء توکي چوندا تہ ڇا اسان کي پڪ سان خبر نہ آهي تہ هر هڪ بوتل شراب سان ڀرجي ويندي؟ 13پوِ تون انھن کي چئو تہ خداوند فرمائي ٿو تہ ڏسو ،آ ءِ هن ملڪ جي سڀني رهاڪن کي ،انھن بادشاهن کي جيڪي دائود جي تخت تي ء ويٺا آهن ،۽ ڪاهنن ،نبين ۽ يروشلم جي سڀني رهاڪن کي نشي ۾ ڀري ڇڏيندس. 14۽ مان انھن کي هڪ ٻئي تي ٽڪرائي ڇڏيندس ،پي ڇِ ۽ پٽ گڏجي ،خداوند فرمائي ٿو :مان نه رحم ڪندس ،نه بخشيندس ،۽ نه رحم ڪندس ،پر انھن کي تباهه ڪندس. 15ٻڌو ۽ ڪن ڏيو؛ مغرور نه ٿيو ،ڇاڪاڻ ته خداوند ڳالھايو آهي. 16خداوند پنھنجي خدا جي واکاڻ ڪريو ،ان کان اڳ جو هو اونداهو ڪري ،۽ اوهان جا پير اونداهين جبلن تي ٺوڪر کائين ،۽ جڏهن ڇانو ۾ بدلئي ،۽ ان کي گھاٽي اونداهي ڪري ڇڏي. اوهين روشني جي ڳول ڪريو ،تڏهن هو ان کي موت جي ء 17پر جيڪڏهن توهان اهو نه ٻڌندؤ ،ته منھنجو روح توهان جي غرور جي ڪري ڳجھن هنڌن تي روئندو؛ ۽ منھنجون اکيون سخت روئنديون ،۽ ڳوڙها وهنديون ،ڇاڪاڻ ته خداوند جو ڌڻ قيدي ٿي ويو آهي. 18بادشاهه ۽ راڻي کي چئو ،پاڻ کي عاجز ڪريو ،ويھو ،ڇاڪاڻ ته توهان جون سلطنتون هيٺ لھنديون ،توهان جي شان جو تاج به. 19ڏکڻ جا شھر بند ڪيا ويندا ،۽ ڪو به انھن کي نه کوليندو :يھوداہ کي سڄو قيد ڪيو ويندو ،اهو مڪمل طور تي قيد ڪيو ويندو. 20اکيون مٿي ڪر ۽ اڇتر کان ايندڙن کي ڏس :اڇهو ڌڻ ڪٿي آهي جيڪو توکي ڏنو ويو هو ،تنھنجو سھڻو ڌڻ؟ 21جڏهن هو توکي سزا ڏيندو ته تون ڇا چوندين؟ ڇو ته تو انھن کي سردار ۽ سردار ٿيڻ سيکاريو آهي :ڇا توکي سور نه ٿيندا ،جيئن پيٽ ۾ عورت؟ 22۽ جيڪڏهن تون پنھنجي دل ۾ چوين ته ،هي ڳالھيون مون تي ڇو آيون؟ تنھنجي بدڪاري جي وڏي هجڻ ڪري ،تنھنجا ڪپڙا ڦاڙيا ويا آهن ،۽ تنھنجون کڙيون بيڪار ڪيون ويون آهن. پوِ اوهين به چڱائي ڪري سگھو ٿا ،جيڪي بڇڙائي ڪرڻ جا عادي داغ؟ پنھنجا چيتو 23ڇا حبشي پنھنجي چمڙي بدلئي سگھي ٿو ،يا ء آهيو. 24تنھن ڪري مان انھن کي ڇڙوڇڙ ڪندس جيئن ٿڇلھو جھنگلي جي هوا سان اڏامي ويندو آهي. 25خداوند فرمائي ٿو تہ ”هي تنھنجو حاو آهي ،منھنجي طرفان تنھنجي ماپ جو حاو آهي ،ڇاڪاڻ تہ تو مون کي وساري ڇڏيو آهي ۽ ڪوڙ تي ڀروسو ڪيو آهي“. 26تنھنڪري مان تنھنجو ڪپڙو تنھنجي منھن تي لهيندس ،تہ جيئن تنھنجي شرم ظاهر ٿئي. 27مون تنھنجي زناڪاري ،تنھنجي نءھاڻ ،تنھنجي زناڪاري جي بي حيائي ،۽ ٽڪرين تي ميدانن ۾ تنھنجا نفرت انگيز ڪم ڏٺا آهن . افسوس آهي ،اي يروشلم !ڇا تون پاڪ نه ٿيندين؟ اهو ڪڏهن ٿيندو؟ باب 14 1خداوند جو ڪلم جيڪو يرمياہ تي ڏڪار بابت آيو. 2يھوداہ ماتم ڪري ٿو ،۽ ان جا دروازا ڪمزور ٿي ويا آهن؛ اهي زمين تائين ڪارا ٿي ويا آهن؛ ۽ يروشلم جو نعرو بلند ٿي ويو آهي. لِ موڪليو آهي :اهي کڏن وٽ آيا ،پر پاڻي نه مليو؛ اهي پنھنجا ٿانو خالي کڻي موٽيا؛ اهي 3۽ انھن جي اميرن پنھنجن ننڍڙن کي پاڻي ڏيڻ ء شرمسار ۽ پريشان ٿيا ،۽ پنھنجا مٿا ڍڪيا. 4ڇاڪاڻ ته زمين ڦاٽل آهي ،ڇاڪاڻ ته زمين تي مينھن نه پيو ،هاري شرمسار ٿيا ،انھن پنھنجا مٿا ڍڪيا. 5ها ،هرڻي ءِ به ميدان ۾ ٻار پيدا ڪيا ،۽ ان کي ڇڏي ڏنو ،ڇاڪاڻ ته اتي گاهه نه هو. 6۽ جھنگلي گڏهه اوچي هنڌن تي بيٺا هئا ،اهي ناگڻ وانگر هوا کي سونگھي رهيا هئا؛ انھن جون اکيون ڪمزور ٿي ويون ،ڇاڪاڻ ته گاهه نه هو. 7اي خداوند ،جيتوڻيڪ اسان جون بدڪاريون اسان جي خلف شاهدي ڏين ٿيون ،پر تون پنھنجي نالي جي خاطر اهو ڪر :ڇاڪاڻ ته اسان جون بيوقوفيون گھڻيون آهن؛ اسان تنھنجي خلف گناهه ڪيو آهي. 8اي اسرائيل جي اميد ،مايبت جي وقت ۾ ان کي بچائيندڙ ،تون ڇو ملڪ ۾ هڪ اجنبي وانگر ۽ هڪ مسافر وانگر هجين ٿو جيڪو لِ پاسيرو ٿئي ٿو؟ رات گذارڻ ء 9ڇو تون حيران ٿيل ماڻھو ءِ وانگر ،هڪ طاقتور ماڻھو ءِ وانگر جيڪو بچائي نه ٿو سگھي؟ تڏهن به ،اي خداوند ،تون اسان جي وچ ۾ آهين ،۽ اسين تنھنجي نالي سان سڏيا ويا آهيون ،اسان کي نه ڇڏي. 10خداوند هن قوم کي چوي ٿو ته ،اهڙي طرح انھن کي ڀٽڪڻ پسند آيو آهي ،انھن پنھنجا پير نه روڪيا آهن ،تنھن ڪري خداوند انھن کي قبول نه ڪندو .هو هاڻي انھن جي بدڪاري کي ياد ڪندو ،۽ انھن جي گناهن جي سزا ڏيندو. لِ دعا نہ گھر. 11پوِ خداوند مون کي چيو تہ ”هن قوم جي ڀلئي ء ء 12جڏهن اهي روزا رکندا ،مان انھن جي فرياد نه ٻڌندس؛ ۽ جڏهن اهي ساڙڻ جي قرباني ۽ نذرانو پيش ڪندا ،مان انھن کي قبول نه ڪندس :پر مان انھن کي تلوار ،ڏڪار ۽ وبا سان تباهه ڪندس. 13پوِ مون چيو” ،او ،اي خداوند خدا !ڏسو ،نبي انھن کي چون ٿا ته ،توهان تلوار نه ڏسندا ،۽ نه ئي توهان کي ڏڪار پوندو؛ پر مان ء جاِ تي يقيني امن ڏيندس“. هن کي توهان ء
يرمياہ
14پوِ خداوند مون کي چيو تہ نبي منھنجي نالي تي ڪوڙي نبوت ڪن ٿا :مون انھن کي نہ موڪليو آهي ،نہ ئي مون انھن کي حڪم ڏنو ء شيِ ،۽ پنھنجي دل جي فريب جي نبوت ڪن ٿا. آهي ،۽ نہ ئي انھن سان ڳالھايو آهي .اهي اوهان کي ڪوڙي رويا ،جادو ،۽ بيڪار ء 15تنھن ڪري خداوند انھن نبين بابت چوي ٿو جيڪي منھنجي نالي تي نبوت ڪن ٿا ،۽ مون انھن کي نه موڪليو آهي ،تڏهن به اهي چون ٿا ته ،هن ملڪ ۾ تلوار ۽ ڏڪار نه هوندو .تلوار ۽ ڏڪار سان اهي نبي تباهه ٿي ويندا. 16۽ جن ماڻھن سان اهي نبوت ڪن ٿا ،اهي ڏڪار ۽ تلوار جي ڪري يروشلم جي گھٽين ۾ اڇليا ويندا؛ ۽ انھن کي ڪو به دفن ڪرڻ وارو نه هوندو ،اهي ،انھن جون زالون ،نه انھن جا پٽ ،۽ نه انھن جون ڌيئرون ،ڇاڪاڻ ته مان انھن تي انھن جي بڇڙائي وجھندس. 17تنھن ڪري تون انھن کي هي لفظ چئو ته :منھنجون اکيون رات ڏينھن ڳوڙها وهن ٿيون ،۽ انھن کي نه روڪيو وڃي :ڇاڪاڻ ته منھنجي قوم جي ڪنواري ڌي ءِ هڪ وڏي ڀڃڻ سان ڀڄي وئي آهي ،هڪ تمام ڏکوئيندڙ ڌڪ سان. پوِ اهي ڏسان ٿو پوِ تلوار سان مارجي ويل ڏسان ٿو !۽ جيڪڏهن مان شھر ۾ داخل ٿيان ٿو ،ته ء 18جيڪڏهن مان ميدان ۾ وڃان ٿو ،ته ء جيڪي ڏڪار سان بيمار آهن !ها ،نبي ۽ ڪاهن ٻئي اهڙي ملڪ ۾ گھمندا آهن جنھن کي اهي نٿا ڄاڻن. لِ ڪا شفا ناهي؟ اسان 19ڇا تو يھوداہ کي بلڪل رد ڪيو آهي؟ ڇا تو صيون کي بيزار ڪيو آهي؟ تو اسان کي ڇو ماريو آهي ،۽ اسان ء امن جي اميد ڪئي ،پر ڪا به چڱائي ناهي؛ ۽ شفا جي وقت جي ،۽ ڏسو مايبت! 20اي خداوند ،اسين پنھنجي بڇڙائي ۽ پنھنجن ابن ڏاڏن جي بڇڙائي کي تسليم ڪريون ٿا :ڇاڪاڻ تہ اسان تنھنجي خلف گناه ڪيو آهي. 21پنھنجي نالي جي خاطر اسان کان نفرت نہ ڪر ،پنھنجي شان جي تخت کي بي عزت نہ ڪر :ياد رک ،اسان سان پنھنجو عھد نه ٽوڙيو. 22ڇا غير قومن جي باطل بتن مان ڪو اهڙو آهي جيڪو مينھن وسائي سگھي ٿو؟ يا آسمان مينھن ڏئي سگھي ٿو؟ ڇا تون اهو نه آهين، اي خداوند اسان جو خدا؟ تنھن ڪري اسين تنھنجو انتظار ڪنداسين :ڇاڪاڻ ته تو اهي سڀ شيون ٺاهيون آهن. باب 15 موسي ۽ سموئيل منھنجي اڳيان بيٺا هجن ،پر منھنجو ذهن هن قوم ڏانھن نه ٿي سگھي :انھن کي 1پوِ خداوند مون کي چيو تہ جيتوڻيڪ ء ي منھنجي نظر کان پري ڪريو ۽ انھن کي وڃڻ ڏيو. لِ آهن، ٻڌاِ ،خداوند فرمائي ٿو ته :جيڪي موت ء 2۽ ائين ٿيندو ،جيڪڏهن اهي توکي چون ته ،اسين ڪٿي وڃون؟ ته ء پوِ تون انھن کي ء لِ آهن ،اهي قيد قيد جيڪي ۽ ڏانھن؛ ڏڪار اهي آهن، ڏڪار لِ آهن ،اهي تلوار ڏانھن؛ ۽ جيڪي لِ ء ء اهي موت ڏانھن؛ ۽ جيڪي تلوار ء ڏانھن. لِ ،ڪتا ڦاڙي ڦاڙي ،۽ آسمان جا پکي ۽ زمين جا جانور، 3۽ مان انھن تي چار جنسون مقرر ڪندس ،خداوند فرمائي ٿو :تلوار مارڻ ء لِ. نگلڻ ۽ ناس ڪرڻ ء 4۽ مان انھن کي زمين جي سڀني بادشاهتن ۾ ڌڪي ڇڏيندس ،يھوداہ جي بادشاهه حزقياہ جي پٽ منسي جي ڪري ،جيڪو هن يروشلم ۾ ڪيو هو. 5ڇالِ جو اي يروشلم ،ڪير تو تي رحم ڪندو؟ يا ڪير تو تي ماتم ڪندو؟ يا ڪير پاسي تي وڃي پڇندو تہ ڪيئن آهين؟ ء 6خداوند فرمائي ٿو تہ تون مون کي ڇڏي ڏنو آهين ،تون پوئتي هٽي وئي آهين ،تنھن ڪري مان تو تي پنھنجو هٿ وڌائيندس ۽ توکي تباهه ڪندس .مان توبه ڪندي ٿڪجي پيو آهيان. 7۽ مان انھن کي ملڪ جي دروازن تي پنکھي سان اڇڇليندس؛ مان انھن کي اولد کان محروم ڪندس ،مان پنھنجي قوم کي تباه ڪندس، ڇاڪاڻ تہ اهي پنھنجين واٽن کان نہ موٽندا. لِ سمنڊ جي واري ءِ کان به وڌيڪ وڌي ويون آهن :مون نوجوانن جي ما ڇِ تي منجھند جو هڪ تباهي 8انھن جون بيواهه عورتون مون ء ڪريو آهي ،۽ شھر تي دهشت. آڻي آهي :مون هن کي اوچتو ان تي ء 9جنھن عورت ست ٻار ڄڻيا هئا ،سا ڪمزور ٿي وئي آهي :هن دم ڏنو آهي؛ سندس سج اڃا ڏينھن هو تڏهن لھي ويو آهي :هو ءِ شرمسار ۽ شرمسار ٿي وئي آهي :۽ مان انھن مان باقي بچيل کي انھن جي دشمنن جي اڳيان تلوار جي حوالي ڪندس ،خداوند فرمائي ٿو. 10افسوس آهي منھنجي ما ڇِ ،جو تو مون کي سڄي دنيا ۾ جھڳڙالو ۽ تڪراري ماڻھو پيدا ڪيو آهي !مون نه وياج تي قرض ڏنو آهي ،۽ نه ئي ماڻھن مون کي وياج تي قرض ڏنو آهي .پر انھن مان هر هڪ مون کي لعنت ڪري ٿو. 11خداوند چيو تہ ،بيشڪ تنھنجي باقي بچيل ماڻھن جو ڀلو ٿيندو؛ بيشڪ مان دشمن کي برائي ۽ مايبت جي وقت ۾ توکان ڀلئي ڪرائڻ لِ آمادہ ڪندس. ء 12ڇا لوه اتر واري لوه ۽ فولد کي ٽوڙيندو؟ 13مان توهان جو مال ۽ توهان جا خزانا بغير قيمت جي لڇٽ ۾ ڏيندس ،۽ اهو توهان جي سڀني گناهن جي ڪري ،توهان جي سڀني سرحدن ۾ به. 14۽ مان توکي پنھنجن دشمنن سان گڏ اهڙي ملڪ ۾ پھچائيندس جنھن کي تون نه ٿو ڄاڻين :ڇاڪاڻ ته منھنجي غضب ۾ باهه ٻاري وئي آهي ،جيڪا توکي ساڙيندي. 15اي خداوند ،تون ڄاڻين ٿو :مون کي ياد ڪر ،۽ منھنجي زيارت ڪر ،۽ منھنجي ستائندڙن کان بدلو وٺ؛ مون کي پنھنجي صبر ۾ نه ڪڍ ،ڄاڻو ته تنھنجي خاطر مون کي ملمت برداشت ڪرڻي پئي آهي. لِ خوشي ۽ منھنجي دل جي خوشي هئي :ڇاڪاڻ ته مان 16تنھنجا لفظ مليا ،۽ مون انھن کي کائي ڇڏيو؛ ۽ تنھنجو ڪلم منھنجي ء تنھنجي نالي سان سڏيو ويو آهيان ،اي خداوند لشڪر جا خدا. 17مان ٺٺولي ڪندڙن جي مجلس ۾ نه ويٺس ،۽ نه خوش ٿيس ،مان اڪيلو ويٺو هوس ڇاڪاڻ ته تنھنجي هٿ جي ڪري ،ڇاڪاڻ ته تو مون کي غضب سان ڀريو آهي.
يرمياہ
لِ بلڪل ڪوڙو ۽ 18منھنجو سور ڇو دائمي آهي ،۽ منھنجو زخم لعلج ڇو آهي ،جيڪو شفا ڏيڻ کان انڪار ڪري ٿو؟ ڇا تون مون ء پاڻي ءِ وانگر هوندو جيڪو ختم ٿي ويندو؟ 19تنھن ڪري خداوند فرمائي ٿو ته ،جيڪڏهن تون موٽي ايندين ،ته مان توکي ٻيھر آڻيندس ،۽ تون منھنجي اڳيان بيٺي هوندين :۽ شيِ ڪڍيندين ،ته تون منھنجي وات وانگر هوندين :اهي تو ڏانھن موٽڻ گھرجن؛ پر تون انھن ڏانھن نه جيڪڏهن تون بيڪار مان قيمتي ء موٽڻ گھرجي. لِ ٽامي جي ڀت بڻائيندس :۽ اهي تو سان وڙهندا ،پر اهي تو تي غالب نه ايندا ،ڇاڪاڻ ته مان تو سان گڏ آهيان 20۽ مان توکي هن قوم ء ته توکي بچائيان ۽ توکي بچائيان ،خداوند فرمائي ٿو. 21۽ مان توکي بڇڙن جي هٿ کان بچائيندس ،۽ توکي خوفناڪ جي هٿ کان ڇڏائيندس. باب 16 1خداوند جو ڪلم مون وٽ آيو ،چيائين تہ جاِ ۾ شادي نه ڪندين ،۽ نه ئي توکي پٽ ۽ ڌيئرون پيدا ٿينديون. 2تون هن ء جاِ تي پيدا ٿيندڙ پٽن ۽ ڌيئرن بابت ۽ انھن جي مائرن بابت جن انھن کي جنم ڏنو ،۽ انھن جي پي ڇِ بابت جن هن خداوند جو 3ڇالِ ء ء انھن کي هن ملڪ ۾ پيدا ڪيو ،چوي ٿو تہ 4اهي ڏکوئيندڙ موتن ۾ مرندا؛ انھن تي ماتم نه ڪيو ويندو؛ ۽ نه ئي انھن کي دفن ڪيو ويندو؛ پر اهي زمين جي مٿاڇري تي ڀاڻ وانگر لِ کاڌو هوندا. هوندا :۽ اهي تلوار ۽ ڏڪار سان کائي ويندا؛ ۽ انھن جا لش آسمان جي پکين ۽ زمين جي جانورن ء لِ وڃو ۽ نڪي انھن تي ماتم ڪريو، 5ڇالِ جو خداوند فرمائي ٿو تہ ماتم جي گھر ۾ نہ گھڙو ،نڪي انھن تي ماتم ڪرڻ ء ء ڇالِ جو مون هن قوم کان پنھنجي سلمتي ،پيار ۽ ٻاجھہ کسي ورتي آهي. ء لِ پاڻ کي لِ ماتم ڪندا ،نه پاڻ کي ڪٽيندا ،۽ نه ئي انھن ء 6وڏا ۽ ننڍا ٻئي هن ملڪ ۾ مرندا :انھن کي دفن نه ڪيو ويندو ،نه ماڻھو انھن ء گنجو ڪندا: لِ تسلي ڏيندا ،۽ نه ئي ماڻھو انھن کي تسلي جو پيالو ڏيندا ته جيئن اهي لِ ماتم ۾ پاڻ کي ڦاڙيندا ،نه تہ انھن کي مئلن ء 7نه تہ ماڻھو انھن ء لِ. لِ پيئڻ ء پنھنجي پي ڇِ يا ما ڇِ ء 8۽ تون دعوت واري گھر ۾ نہ وڃ ،تہ انھن سان گڏ کائي پيئي ۽ گڏ ويھي ره. 9ڇاڪاڻ ته لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو ته ،ڏسو ،مان توهان جي نظر ۾ ۽ توهان جي ڏينھن ۾ هن جڳھه مان خوشي جو آواز ،۽ خوشي جو آواز ،گھوٽ جو آواز ۽ ڪنوار جو آواز ختم ڪندس. 10۽ ائين ٿيندو ،جڏهن تون هن قوم کي اهي سڀ ڳالھيون ٻڌائيندين ،۽ اهي توکي چوندا ته ،خداوند اسان جي خلف هي سڀ وڏي برائي ڇو چئي آهي؟ يا اسان جي بدڪاري ڇا آهي؟ يا اسان جو ڪھڙو گناهه آهي جيڪو اسان پنھنجي خدا جي خلف ڪيو آهي؟ 11پوِ تون انھن کي چئو تہ ،ڇاڪاڻ تہ اوهان جي ابن ڏاڏن مون کي ڇڏي ڏنو آهي ،خداوند فرمائي ٿو ،۽ ٻين ديوتائن جي پٺيان هليا ء آهن ،۽ انھن جي خدمت ڪئي آهي ،۽ انھن جي پوڄا ڪئي آهي ،۽ مون کي ڇڏي ڏنو آهي ،۽ منھنجي شريعت تي عمل نه ڪيو آهي. ڇالِ جو ڏسو ،اوهان مان هر هڪ پنھنجي بڇڙي دل جي خيال 12۽ اوهان پنھنجن ابن ڏاڏن کان بہ وڌيڪ بدتر ڪم ڪيو آهي؛ ء موجب هلندو آهيو ،تہ جيئن اهي منھنجي نہ ٻڌن. 13تنھنڪري آ ءِ اوهان کي هن ملڪ مان ڪڍي اهڙي ملڪ ۾ اڇلئيندس جنھن کي نہ اوهين ڄاڻو ٿا ،نہ اوهان جا پي ڇِ ڏاڏا؛ ۽ اتي اوهين رات ڏينھن ٻين معبودن جي عبادت ڪندا ،جتي مان اوهان تي احسان نہ ڪندس. 14تنھن ڪري ،ڏسو ،اهي ڏينھن اچن ٿا ،خداوند فرمائي ٿو ،جڏهن اهو نه چيو ويندو ته' ،جيئرو خداوند ،جيڪو بني اسرائيل کي مار جي ملڪ مان ڪڍي آيو'. 15پر” ،جيئرو خداوند ،جيڪو بني اسرائيل کي اتر جي ملڪ مان ۽ انھن سڀني ملڪن مان ڪڍي آيو جتي هن انھن کي ڌڪاريو هو “:۽ مان انھن کي انھن جي ملڪ ۾ واپس آڻيندس جيڪو مون انھن جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو. پوِ مان ڪيترن ئي شڪارين کي 16ڏس ،مان ڪيترن ئي مڇي مارن کي سڏيندس ،خداوند فرمائي ٿو ،۽ اهي انھن کي مڇي ماريندا؛ ۽ ء موڪليندس ،۽ اهي انھن کي هر جبل ،هر ٽڪري ۽ پٿرن جي سوراخن مان شڪار ڪندا. 17ڇاڪاڻ تہ منھنجون اکيون انھن جي سڀني طريقن تي آهن :اهي منھنجي منھن کان لڪيل نه آهن ،۽ نه ئي انھن جي بدڪاري منھنجي اکين کان لڪيل آهي. 18۽ پھريائين مان انھن جي بڇڙائي ۽ گناه جو ٻيڻو بدلو ڏيندس؛ ڇاڪاڻ تہ انھن منھنجي ملڪ کي ناپاڪ ڪيو آهي ،انھن منھنجي ميراث کي پنھنجن نفرت انگيز ۽ نفرت انگيز شين جي لشن سان ڀريو آهي. 19اي خداوند ،منھنجي طاقت ،منھنجو قلعو ،۽ مايبت جي ڏينھن ۾ منھنجي پناهه ،غير قومون زمين جي ڇيڙن کان تو وٽ اينديون ۽ چونديون ته ،يقينا ا اسان جي ابن ڏاڏن کي ڪوڙ ،باطل ۽ اهڙيون شيون ورثي ۾ مليون آهن جن ۾ ڪو به فائدو نه آهي. لِ معبود ٺاهيندو ،۽ اهي معبود نه آهن؟ 20ڇا ڪو ماڻھو پاڻ ء 21تنھنڪري ،ڏسو ،مان هن ڀيري انھن کي سڃاڻائيندس ،مان انھن کي پنھنجو هٿ ۽ پنھنجي طاقت سڃاڻائيندس؛ ۽ اهي ڄاڻندا ته منھنجو نالو خداوند آهي. باب 17 1يھوداہ جو گناه لوه جي قلم ۽ هيري جي نوڪ سان لکيل آهي :اهو انھن جي دل جي ميز تي ۽ اوهان جي قربانگاهن جي سڱن تي لکيل آهي.
يرمياہ
2جڏهن ته انھن جا ٻار بلند ٽڪرين تي سائي وڻن جي ڀرسان پنھنجون قربانگاهون ۽ انھن جون باغيچيون ياد ڪندا آهن. لِ ،تنھنجي سڀني 3اي منھنجا جبل ،ميدان ۾ ،مان تنھنجو مال ۽ تنھنجا سڀ خزانا لڇٽ ۾ ڏئي ڇڏيندس ،۽ تنھنجون بلند جايون گناهه ء سرحدن ۾. 4۽ تون پاڻ به پنھنجي ميراث کان محروم ٿيندين جيڪا مون توکي ڏني هئي؛ ۽ مان توکي انھي ءِ ملڪ ۾ پنھنجن دشمنن جي خدمت ڪرڻ لِ ٻرندي رهندي. لِ مجبور ڪندس جنھن کي تون نه ٿو ڄاڻين؛ ڇاڪاڻ ته تو منھنجي غضب ۾ باهه ٻاري آهي ،جيڪا هميشه ء ء 5خداوند فرمائي ٿو تہ لعنت هجي ان ماڻھو ءِ تي جيڪو انسان تي ڀروسو ڪري ٿو ۽ گوشت کي پنھنجو هٿ بڻائي ٿو ۽ جنھن جي دل خداوند کان پري ٿي وڃي ٿي. 6ڇالِ جو هو ريگستان ۾ هوا وانگر هوندو ،۽ اهو نہ ڏسندو تہ ڪڏهن چڱائي ايندي؛ پر بيابان ۾ سڪل جاين تي رهندو ،هڪڙي لوڻ ء واري زمين ۾ ۽ غير آباد. 7برڪت وارو آهي اهو ماڻھو جيڪو خداوند تي ڀروسو ڪري ٿو ،۽ جنھن جي اميد خداوند آهي. 8ڇاڪاڻ ته هو پاڻي ءِ جي ڪناري تي لڳل وڻ وانگر هوندو ،۽ دريا ءِ جي ڪناري تي پنھنجون پاڙون پکيڙيندو ،۽ جڏهن گرمي ايندي ته نه ڏسندو ،پر سندس پن سائو رهندو؛ ۽ خشڪ سالي ۾ محتاط نه رهندو ،۽ نه ئي ميوو ڏيڻ کان روڪيندو. 9دل سڀني شين کان وڌيڪ ڌوڪو ڏيندڙ آهي ،۽ انتھائي بڇڙو آهي :ڪير ان کي ڄاڻي سگھي ٿو؟ لِ. ڏيڻ مطابق ميوي جي 10آ ءِ خداوند دل کي ڳوليان ٿو ،مان دل آزمايان ٿو ،هر ڪنھن کي سندس طريقن ۽ سندس ڪمن ء 11جيئن تيتر آنڊن تي ويٺو آهي پر انھن کي نه ٿو ٻاري ،تيئن جيڪو دولت حاصل ڪري ٿو ،پر حق سان نه ،اهو پنھنجي عمر جي وچ ۾ انھن کي ڇڏي ڏيندو ،۽ پنھنجي پڇاڙي ءِ ۾ بيوقوف ٿيندو. جاِ شروعات کان هڪ شاندار بلند تخت آهي. 12اسان جي مقدس ء 13اي خداوند ،بني اسرائيل جي اميد ،جيڪي توکي ڇڏي ڏين ٿا ،اهي سڀ شرمسار ٿيندا ،۽ جيڪي مون کان پري ٿين ٿا ،اهي زمين تي لکيا ويندا ،ڇاڪاڻ ته انھن خداوند کي ڇڏي ڏنو آهي ،جيڪو زندہ پاڻي جو چشمو آهي. بچاِ ،۽ مان بچي ويندس :ڇو ته تون منھنجي تعريف آهين. 14اي خداوند ،مون کي شفا ڏي ،۽ مان شفا پائيندس؛ مون کي ء 15ڏس ،اهي مون کي چون ٿا ته ،خداوند جو ڪلم ڪٿي آهي؟ ان کي هاڻي اچڻ ڏيو. لِ پادري ٿيڻ کان جلدي نه ڪئي آهي ،۽ نه ئي مون خراب ڏينھن جي خواهش ڪئي 16منھنجي ء لِ ،مون توهان جي پيروي ڪرڻ ء آهي؛ توهان ڄاڻو ٿا :جيڪو منھنجي چپن مان نڪتو اهو توهان جي سامھون هو. لِ ڊيڄاريندڙ نه بڻجو :برائي جي ڏينھن ۾ تون منھنجي اميد آهين. 17مون ء 18جيڪي مون کي ستاين ٿا ،تن کي شرمسار ڪر ،پر مون کي شرمسار نه ڪر :انھن کي مايوس ڪر ،پر مون کي مايوس نه ڪر : انھن تي برائي جو ڏينھن آڻيو ،۽ انھن کي ٻيڻي تباهي سان ناس ڪر. 19خداوند مون کي چيو تہ ”وڃ ۽ قوم جي پٽن جي دروازي تي بيٺو ،جتان يھوداہ جا بادشاه اندر اچن ٿا ۽ ٻاهر نڪرن ٿا ،۽ يروشلم جي سڀني دروازن تي. 20۽ انھن کي چئو تہ ،اي يھوداہ جا بادشاهہ ،۽ سڀ يھوداہ ،۽ يروشلم جا سڀ رهواسي ،جيڪي انھن دروازن مان داخل ٿين ٿا ،خداوند جو ڪلم ٻڌو: 21خداوند فرمائي ٿو تہ خبردار رهو ۽ سبت جي ڏينھن ڪو بہ بار نہ کڻو ۽ نڪي يروشلم جي دروازن مان اندر آڻيو. 22۽ سبت جي ڏينھن پنھنجن گھرن مان ڪو به بار نه ڪڍو ،۽ نه ئي ڪو ڪم ڪريو ،پر سبت جي ڏينھن کي پاڪ سمجھو ،جيئن مون توهان جي ابن ڏاڏن کي حڪم ڏنو هو. 23پر انھن نہ ٻڌو ،نڪي ڪن ڏنو ،پر پنھنجيون ڳچيون سخت ڪيون ،تہ جيئن نہ ٻڌن ۽ نڪي هدايت حاصل ڪن. 24۽ ائين ٿيندو ،جيڪڏهن توهان منھنجي دل سان ٻڌو ،خداوند فرمائي ٿو ،ته سبت جي ڏينھن هن شھر جي دروازن مان ڪو به بار نه آڻيو ،پر سبت جي ڏينھن کي پاڪ سمجھو ،ان ۾ ڪو به ڪم نه ڪريو؛ 25پوِ هن شھر جي دروازن ۾ بادشاہ ۽ شھزادا دائود جي تخت تي ويٺل ،رتھن ۽ گھوڙن تي سوار ٿي داخل ٿيندا ،اهي ۽ انھن جا شھزادا، ء لِ رهندو. يھوداہ جا ماڻھو ۽ يروشلم جا رهواسي :۽ هي شھر هميشه ء 26۽ اهي يھوداہ جي شھرن کان ،۽ يروشلم جي آس پاس جي جڳھن کان ،۽ بنيامين جي ملڪ کان ،۽ ميدانن کان ،۽ جبلن کان ،۽ ڏکڻ کان ايندا ،ساڙڻ جون قربانيون ،قربانيون ،۽ ميوي جون قربانيون ،۽ لوبان آڻيندا ،۽ خداوند جي گھر ۾ تعريف جون قربانيون آڻيندا. 27پر جيڪڏهن توهان منھنجي ڳالھه نه ٻڌندؤ ته سبت جي ڏينھن کي پاڪ سمجھو ۽ بار نه کڻندؤ ،ايستائين جو سبت جي ڏينھن يروشلم پوِ مان ان جي دروازن ۾ باهه ٻاريندس ،۽ اها يروشلم جي محلن کي ساڙي ڇڏيندي ،۽ اها نه وسامي ويندي. جي دروازن ۾ داخل ٿيو ،ته ء باب 18 1اهو ڪلم جيڪو خداوند کان يرمياہ تي آيو ،چوي ٿو تہ 2اڇٿ ،۽ ڪنڀار جي گھر ڏانھن وڃ ،۽ اتي مان توکي پنھنجون ڳالھيون ٻڌائيندس. 3پوِ مان ڪنڀار جي گھر لٿو ،۽ ،ڏسو ،هو ڦيٿن تي ڪم ڪري رهيو هو. ء 4۽ جيڪو ٿانو هو مٽي ءِ جو ٺاهيو هو ،اهو ڪنڀر جي هٿ ۾ خراب ٿي ويو :تنھن ڪري هن ان کي ٻيھر ٻيو ٿانو ٺاهيو ،جيئن ڪنڀر کي ٺاهڻ سٺو لڳو. 5پوِ خداوند جو ڪلم مون وٽ آيو ،چيائين تہ ء 6اي اسرائيل جا گھراڻو ،ڇا مان توهان سان هن ڪنوار وانگر نه ٿو ڪري سگھان؟ خداوند فرمائي ٿو .ڏسو ،جيئن مٽي ڪنوار جي هٿ ۾ آهي ،تيئن توهان منھنجي هٿ ۾ آهيو ،اي اسرائيل جا گھراڻو. 7جڏهن به مان ڪنھن قوم ۽ بادشاهت بابت ڳالھائيندس ته ان کي اڇڇلئي ،ڊاهڻ ۽ تباهه ڪريان؛
يرمياہ
8جيڪڏهن اها قوم ،جنھن جي خلف مون اعلن ڪيو آهي ،پنھنجي بڇڙائي کان ڦري ،ته مان ان بڇڙائي کان توبه ڪندس جيڪا مون انھن سان ڪرڻ جو سوچيو هو. 9۽ جڏهن به مان ڪنھن قوم ۽ بادشاهت بابت ڳالھائيندس ته ان کي ٺاهيندس ۽ پوکيندس؛ پوِ مان ان نيڪي کان توبه ڪندس ،جيڪا مون چيو 10جيڪڏهن اهو منھنجي نظر ۾ بڇڙو ڪم ڪري ،۽ منھنجي آواز کي نه مڃي ،ته ء هو ته مان انھن کي فائدو ڏيندس. 11تنھنڪري هاڻي وڃو ،يھوداہ جي ماڻھن ۽ يروشلم جي رهاڪن کي چئو تہ خداوند فرمائي ٿو تہ ڏسو ،مان اوهان جي خلف بڇڙائي ڪريان ٿو ۽ اوهان جي خلف هڪ سازش رٿان ٿو :هاڻي اوهين هر هڪ پنھنجي بڇڙي واٽ کان موٽيو ،۽ پنھنجا طريقا ۽ پنھنجا ڪم چڱا ڪريو. 12۽ انھن چيو ته ڪا اميد ناهي :پر اسين پنھنجين سازشن تي هلنداسين ،۽ هر هڪ پنھنجي بڇڙي دل جي تخيل تي عمل ڪنداسين. 13تنھن ڪري خداوند فرمائي ٿو ته هاڻي غير قومن کان پڇو ته ڪنھن اهڙيون ڳالھيون ٻڌيون آهن :اسرائيل جي ڪنواري هڪ تمام خراب ڪم ڪيو آهي. 14ڇا ڪو ماڻھو لبنان جي برف کي ڇڏي ڏيندو جيڪا ميدان جي پٿر مان ايندي آهي؟ يا ڇا ٿڌو وهندڙ پاڻي جيڪو ٻئي هنڌ کان ايندو آهي، ان کي ڇڏي ڏنو ويندو؟ لِ بخور ساڙيو آهي ،۽ انھن کي قديم رستن کان پنھنجي طريقن ۾ انھن آهي، ڇڏيو وساري کي مون قوم 15ڇاڪاڻ ته منھنجي ِ بڇڙائي ء ء ٺوڪر کائڻ جو سبب بڻايو آهي ،ته جيئن اهي رستن تي هلن ،اهڙي رستي تي جيڪي ٺھيل نه آهن. سسڪي؛ جيڪو بہ اتان لنگھندو سو حيران ٿيندو ۽ پنھنجو مٿو هلئيندو. 16تہ جيئن سندن ملڪ ويران ٿئي ،۽ هميشه ء لِ ڇ 17آ ءِ انھن کي دشمن جي اڳيان اوڀر جي وا ڇِ وانگر ڇڙوڇڙ ڪندس؛ مان انھن کي سندن مايبت جي ڏينھن ۾ منھن نہ پر پٺ ڏيکاريندس. 18پوِ انھن چيو تہ "اچو ،۽ يرمياہ جي خلف سازشون ڪريون؛ ڇاڪاڻ تہ شريعت پادري ءِ کان ختم نه ٿيندي ،نڪي عقلمند کان ء صلح ،نڪي نبي ءِ کان ڪلم .اچو ،۽ کيس زبان سان ماريون ،۽ سندس ڪنھن به ڳالھ تي ڌيان نه ڏيون". 19اي خداوند ،مون تي ڌيان ڏي ،۽ جيڪي مون سان وڙهن ٿا ،تن جي آواز تي ڌيان ڏي. لِ کڏ کوٽي آهي .ياد رک ته مان تنھنجي اڳيان بيٺو هوس ته 20ڇا نيڪي ءِ جو بدلو برائي سان ڏنو ويندو؟ ڇاڪاڻ ته انھن منھنجي جان ء لِ نيڪي ٻڌايان ۽ انھن کان تنھنجو غضب ٽاريان. انھن ء 21تنھنڪري انھن جي ٻارن کي ڏڪار جي حوالي ڪريو ،۽ انھن جو رت تلوار جي زور سان وهايو؛ ۽ انھن جون زالون پنھنجن ٻارن کان محروم ۽ بيواه ٿين؛ ۽ انھن جا ماڻھو قتل ڪيا وڃن؛ انھن جا جوان جنگ ۾ تلوار سان قتل ڪيا وڃن. لِ کڏ کوٽي آهي ،۽ پڪڙڻ کي مون 22جڏهن تون اوچتو انھن تي لشڪر آڻيندين ته انھن جي گھرن مان رڙ ٻڌڻ ۾ اچي ،ڇاڪاڻ ته انھن ء لِ ڦندي لڪائي آهي. منھنجي پيرن ء 23پر اي خداوند ،تون منھنجي خلف انھن جي سڀني سازشن کي ڄاڻين ٿو ته مون کي مارين :انھن جي گناهه کي معاف نه ڪر ،۽ نه ئي انھن جو گناهه پنھنجي نظر کان ميساري ڇڏ ،پر انھن کي پنھنجي اڳيان تباهه ڪيو وڃي .پنھنجي غضب جي وقت انھن سان ائين ڪر. باب 19 1خداوند فرمائي ٿو تہ ،وڃ ۽ ڪنڀار جي مٽي ءِ جي بوتل وٺي اچ ،۽ قوم جي بزرگن ۽ ڪاهنن جي بزرگن مان ڪجھہ وٺ. ٻڌاِ جيڪي مان توکي ٻڌايان ٿو، بن هنوم جي وادي ڏانھن نڪري وڃ ،جيڪا اوڀر جي دروازي جي داخل وٽ آهي ،۽ اتي اهي لفظ ء 2۽ ء 3۽ چئو تہ ،اي يھوداہ جا بادشاهہ ۽ يروشلم جا رهواسيو ،خداوند جو ڪلم ٻڌو ،لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا ،ائين فرمائي ٿو تہ سن ٿي ويندا. ڏسو ،مان هن ء جاِ تي برائي آڻيندس ،جيڪا جيڪو بہ ٻڌندو ،سندس ڪن ڇ لِ بخور ساڙيو آهي ،جن کي نه انھن ۽ 4ڇاڪاڻ تہ انھن مون کي ڇڏي ڏنو آهي ،۽ هن جڳھ کي اجنبي بڻايو آهي ،۽ ان ۾ ٻين ديوتائن ء نه انھن جي ابن ڏاڏن ۽ نه ئي يھوداہ جي بادشاهن سڃاتو آهي ،۽ هن جڳھ کي بيگناهين جي رت سان ڀريو آهي. لِ باه ۾ ساڙين ،جنھن جو لِ ساڙڻ وارين قربانين ء 5انھن بعل جون اوچيون جايون پڻ ٺاهيون آهن ،تہ جيئن پنھنجن پٽن کي بعل جي ء مون حڪم نه ڏنو هو ،۽ نه ئي ڳالھايو هو ،۽ نه ئي منھنجي ذهن ۾ آيو هو. 6تنھن ڪري ،ڏسو ،ڏينھن اچن ٿا ،خداوند فرمائي ٿو ،ته هي جڳھه هاڻي توفت نه سڏيو ويندو ،۽ نه ئي هنوم جي پٽ جي وادي ،پر قتل جي وادي. جاِ تي يھوداہ ۽ يروشلم جي صلح کي رد ڪندس؛ ۽ مان انھن کي تلوار سان انھن جي دشمنن جي اڳيان ۽ انھن جي هٿن 7۽ مان هن ء لِ کاڌو ڏيندس. سان ڪيرائيندس جيڪي انھن جي جان چاهين ٿا :۽ مان انھن جا لش آسمان جي پکين ۽ زمين جي جانورن ء سسڪي جو سبب بڻائيندس؛ جيڪو به اتان لنگھندو ،اهو حيران ٿيندو ۽ ان جي سڀني آفتن جي ڪري 8۽ مان هن شھر کي برباد ۽ ڇ سسڪي ڪندو. ڇ 9۽ مان انھن کي انھن جي پٽن ۽ ڌيئرن جو گوشت کائيندس ،۽ اهي هر هڪ پنھنجي دوست جو گوشت ان محاصري ۽ تنگي ۾ کائيندا، جنھن سان انھن جا دشمن ۽ جيڪي انھن جي جان چاهين ٿا ،انھن کي تنگ ڪندا. 10پوِ تون بوتل کي انھن ماڻھن جي نظر ۾ ڀڃي ڇڏ جيڪي تو سان گڏ ويندا. ء 11۽ انھن کي چوندس تہ لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو تہ آ ءِ هن قوم ۽ هن شھر کي اهڙي ءِ طرح ٽوڙيندس جيئن ڪو ماڻھو ڪنوار جي جاِ نہ رهي. ٿان ءِ کي ڀڃي ٿو ،جيڪو وري پورو نہ ٿي سگھي :۽ اهي انھن کي توفت ۾ دفن ڪندا ،جيستائين دفن ڪرڻ جي ڪا ء جاِ ۽ ان جي رهاڪن سان ائين ڪندس ،۽ هن شھر کي توفت وانگر ڪندس. 12خداوند فرمائي ٿو تہ مان هن ء 13۽ يروشلم جا گھر ۽ يھوداہ جي بادشاهن جا گھر توفت جي جڳھ وانگر ناپاڪ ٿي ويندا ،ڇاڪاڻ تہ انھن سڀني گھرن جي ڇتين تي لِ پيئڻ جون نذرانا وجھي ڇڏيون آهن. لِ بخور ساڙيو آهي ،۽ ٻين ديوتائن ء انھن آسمان جي سڀني لشڪرن ء
يرمياہ
لِ موڪليو هو؛ ۽ هو خداوند جي گھر جي صحن ۾ بيٺو ،۽ سڀني ماڻھن کي 14پوِ يرمياہ توفت کان آيو ،جتي خداوند کيس نبوت ڪرڻ ء ء چيو ته، 15لشڪرن جو خداوند ،بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ ڏسو ،مان هن شھر تي ۽ ان جي سڀني شھرن تي اهي سڀ برائيون آڻيندس جيڪي مون ان جي خلف اعلن ڪيون آهن ،ڇاڪاڻ ته انھن پنھنجون ڳچيون سخت ڪيون آهن ،ته جيئن اهي منھنجا لفظ نه ٻڌن. باب 20 1هاڻي پشحور ،امير ڪاهن جو پٽ ،جيڪو خداوند جي گھر ۾ پڻ مکيه حاڪم هو ،ٻڌو ته يرمياہ انھن ڳالھين جي نبوت ڪري رهيو آهي. 2پوِ فشحور يرمياہ نبي کي ماريو ۽ کيس ڪاٺ ۾ وجھي ڇڏيو جيڪي بنيامين جي مٿاهين دروازي تي هئا ،جيڪو خداوند جي گھر جي ء ڀرسان هو. پوِ يرمياہ کيس چيو ته ،خداوند توهان جو نالو فشحور نه پر مجور 3۽ ٻئي ڏينھن تي ائين ٿيو ته فشحور يرمياہ کي ڪاٺ مان ڪڍيو ،ء مسابيب رکيو آهي. لِ خوف جو سبب بڻائيندس :۽ اهي پنھنجن دشمنن لِ ۽ تنھنجي سڀني دوستن ء 4ڇاڪاڻ تہ خداوند فرمائي ٿو تہ ،ڏس ،مان توکي پاڻ ء ڪرندا ،۽ تنھنجون اکيون ان کي ڏسنديون .۽ مان سڄي يھوداہ کي بابل جي بادشاه جي هٿ ۾ ڏيندس ،۽ هو انھن کي قيد جي تلوار سان ء ڪري بابل ۾ وٺي ويندو ،۽ انھن کي تلوار سان ماريندو. 5ان کان علوہ ،مان هن شھر جي سڀني طاقتن ،ان جي سڀني محنتن ،۽ ان جي سڀني قيمتي شين ،۽ يھوداہ جي بادشاهن جا سڀ خزانا انھن جي دشمنن جي هٿ ۾ ڏيندس ،جيڪي انھن کي لڇٽيندا ،۽ انھن کي کڻندا ،۽ انھن کي بابل ڏانھن کڻي ويندا. 6۽ تون ،پشحور ،۽ سڀ جيڪي تنھنجي گھر ۾ رهندا آهن ،قيد ۾ ويندا :۽ تون بابل ۾ ايندين ،۽ اتي مرندين ،۽ اتي دفن ٿيندين ،تون ۽ تنھنجا سڀئي دوست ،جن کي تو ڪوڙو نبوت ڏني آهي. 7اي خداوند ،تو مون کي ٺڳيو آهي ،۽ مان ٺڳيو ويو آهيان :تون مون کان وڌيڪ طاقتور آهين ،۽ غالب آيو آهين :مان روزانو ٺٺولي ۾ آهيان ،هر ڪو مون تي ٺٺوليون ڪري ٿو. 8ڇالِ جو جڏهن کان مون ڳالھايو ،تڏهن مون رڙيون ڪيون ،مون تشدد ۽ لٽ مار جو نعرو هنيو ،ڇاڪاڻ تہ خداوند جو ڪلم مون ء لِ روزانو ملمت ۽ طعنو بڻيو. ء 9پوِ مون چيو تہ” ،آ ءِ سندس ذڪر نہ ڪندس ،۽ نہ وري سندس نالي تي ڳالھائيندس “.پر سندس ڪلم منھنجي دل ۾ ٻرندڙ باه وانگر ء هو ،جيڪا منھنجي هڏن ۾ بند هئي ،۽ مان برداشت ڪندي ٿڪجي پيس ،۽ مان رهي نہ سگھيس. 10ڇاڪاڻ ته مون گھڻن جي بدنامي ٻڌي آهي ،هر طرف خوف آهي .اهي چون ٿا ،رپورٽ ڪريو ،۽ اسين ان جي رپورٽ ڪنداسين . منھنجا سڀئي واقف منھنجي روڪڻ جي انتظار ۾ هئا ،۽ چوندا هئا ته ،شايد هو ڦاسي پوندو ،۽ اسين هن تي غالب ٿينداسين ،۽ اسين هن کان بدلو وٺنداسين. 11پر خداوند مون سان گڏ هڪ طاقتور خوفناڪ وانگر آهي :تنھن ڪري منھنجا ستايل ٿڙڪندا ،۽ اهي غالب نه ٿيندا :اهي تمام گھڻو شرمسار ٿيندا؛ ڇاڪاڻ ته اهي ڪامياب نه ٿيندا :انھن جي دائمي شرمندگي ڪڏهن به نه وساري ويندي. 12پر ،اي لشڪرن جا خداوند ،جيڪو نيڪن کي آزمائي ٿو ،۽ دل ۽ دل کي ڏسي ٿو ،مون کي انھن تي پنھنجو بدلو ڏسڻ ڏي ،ڇاڪاڻ ته مون توهان جي اڳيان پنھنجو ڪيس کوليو آهي. 13خداوند جي واکاڻ ڪريو ،خداوند جي ساراهه ڪريو ،ڇاڪاڻ تہ هن غريبن جي جان کي بدڪارن جي هٿ کان بچايو آهي. 14لعنت هجي ان ڏينھن تي جنھن ۾ مان پيدا ٿيس :اهو ڏينھن مبارڪ نه هجي جنھن ۾ منھنجي ما ڇِ مون کي جنم ڏنو. 15لعنت هجي ان ماڻھو ءِ تي جنھن منھنجي پي ڇِ کي خوشخبري ڏني ته ،توهان کي هڪ پٽ ڄائو آهي ،۽ هن کي تمام گھڻو خوش ڪيو. 16۽ اهو ماڻھو انھن شھرن وانگر هجي جن کي خداوند تباهه ڪيو ۽ توبه نه ڪئي :۽ هو صبح جو روئڻ ۽ منجھند جو شور ٻڌڻ گھرجي. 17ڇاڪاڻ ته هن مون کي پيٽ ۾ ئي نه ماريو؛ يا ته منھنجي ما ڇِ منھنجي قبر هجي ها ،۽ سندس پيٽ هميشه مون سان گڏ وڏو هجي ها. 18مان ڇو پيٽ مان نڪري آيس ته ڏک ۽ تڪليف ڏسان ،ته منھنجا ڏينھن شرم سان گذري وڃن؟ باب 21 1اهو ڪلم جيڪو خداوند کان يرمياہ تي آيو ،جڏهن صدقياہ بادشاهہ ملڪياہ جي پٽ فشحور ۽ معسياہ جي پٽ صفنياہ ڪاهن کي موڪليو تہ، لِ سوال ڪريو ،ڇاڪاڻ تہ بابل جو بادشاهہ نبوچدرضر اسان سان جنگ 2آ ءِ اوهان کي عرض ٿو ڪريان تہ خداوند کان اسان ء ڪري رهيو آهي ،جيڪڏهن ائين ٿئي تہ خداوند اسان سان پنھنجي سڀني عجيب ڪمن موجب سلوڪ ڪندو ،تہ جيئن هو اسان کان مٿي هليو وڃي. 3پوِ يرمياہ انھن کي چيو تہ ”اوهين صدقياہ کي چئو تہ: ء 4خداوند اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ ڏسو ،مان جنگ جا اهي هٿيار جيڪي توهان جي هٿن ۾ آهن ،جن سان توهان بابل جي بادشاهه ۽ ڪلدين سان وڙهندا آهيو ،جيڪي توهان کي ڀتين کان ٻاهر گھيرو ڪن ٿا ،واپس ڪندس ،۽ مان انھن کي هن شھر جي وچ ۾ گڏ ڪندس. 5۽ مان پاڻ توهان سان گڏ وڌايل هٿ ۽ مضبوط هٿ سان وڙهندس ،غضب ،غضب ۽ وڏي غضب ۾ به. 6۽ مان هن شھر جي رهاڪن کي ،انسان ۽ جانور ٻنھي کي ماريندس :اهي وڏي وبا ۾ مري ويندا. پوِ ،خداوند فرمائي ٿو ،مان يھوداہ جي بادشاهه صدقياہ کي ،سندس نوڪرن کي ،۽ ماڻھن کي ،۽ جيڪي هن شھر ۾ وبا ،تلوار ۽ 7۽ ء ڏڪار کان بچيا آهن ،بابل جي بادشاهه نبوچدرضر جي هٿ ۾ ،۽ انھن جي دشمنن جي هٿ ۾ ،۽ انھن جي هٿ ۾ جيڪي انھن جي جان چاهين ٿا ،پھچائيندس .۽ هو انھن کي تلوار جي ڌڙ سان ماريندو .هو انھن کي نه ڇڏيندو ،نه رحم ڪندو ،نه رحم ڪندو.
يرمياہ
8۽ تون هن قوم کي چوندين تہ خداوند فرمائي ٿو تہ ڏسو ،مان اوهان جي اڳيان زندگي جو رستو ۽ موت جو رستو رکان ٿو. 9جيڪو به هن شھر ۾ رهندو ،اهو تلوار ،ڏڪار ۽ وبا سان مرندو ،پر جيڪو ٻاهر نڪري ڪلدين جي هٿان وڃي ٿو جيڪي توهان کي لِ لڇٽ هوندي. گھيرو ڪن ٿا ،اهو جيئرو رهندو ،۽ سندس جان ان ء لِ ،خداوند فرمائي ٿو :اهو بابل جي بادشاهہ لِ نہ ،پر برائي ءِ ء 10ڇالِ جو مون پنھنجو منھن هن شھر جي خلف ڪيو آهي ،نيڪي ءِ ء ء جي هٿ ۾ ڏنو ويندو ،۽ هو ان کي باهہ سان ساڙي ڇڏيندو. 11۽ يھوداہ جي بادشاهہ جي گھر بابت چئو تہ خداوند جو ڪلم ٻڌو. 12اي دائود جا گھراڻا ،خداوند فرمائي ٿو تہ صبح جو انااف ڪريو ،۽ جيڪو لڇٽيو ويو آهي ان کي ظالم جي هٿ کان بچايو ،متان منھنجو غضب باهه وانگر نڪري ۽ اهڙو ساڙي جيڪو ڪو به ان کي وسائي نه سگھي ،توهان جي بڇڙن ڪمن جي ڪري. 13خداوند فرمائي ٿو تہ ”ڏس ،مان تنھنجي خلف آهيان ،اي وادي ۽ ميدان جي ٽڪر جا رهاڪو ،جيڪي چئو ٿا تہ ڪير اسان تي حملو ڪندو؟ يا ڪير اسان جي گھرن ۾ گھڙندو؟“ 14پر خداوند فرمائي ٿو تہ آ ءِ اوهان کي اوهان جي ڪمن جي ميوي مطابق سزا ڏيندس ،۽ آ ءِ سندس ٻيلي ۾ باه ٻاريندس ،۽ اها چوڌاري سڀني شين کي ساڙي ڇڏيندي. باب 22 ٻڌاِ، 1خداوند فرمائي ٿو تہ يھوداہ جي بادشاهہ جي گھر ڏانھن لھي وڃ ۽ اتي هي ڳالھہ ء 2۽ چئو تہ ،اي يھوداہ جا بادشاهه ،خداوند جو ڪلم ٻڌو ،جيڪو دائود جي تخت تي ويٺو آهين ،تون ،تنھنجا نوڪر ،۽ تنھنجا ماڻھو جيڪي انھن دروازن مان داخل ٿين ٿا: ڇ 3خداوند فرمائي ٿو تہ انااف ۽ صداقت تي عمل ڪريو ،۽ لٽيل کي ظالم جي هٿ کان بچايو :۽ ڪو به ظلم نه ڪريو ،پرديسي ،يتيم ۽ جاِ تي بيگناهه جو خون نه وهايو. بيوہ تي ظلم نه ڪريو ،۽ هن ء پوِ هن گھر جي دروازن مان بادشاهہ دائود جي تخت تي ويٺل هوندا ،رتھن ۽ 4ڇالِ جو جيڪڏهن اوهين سچ پچ هي ڪم ڪندا ،تہ ء ء گھوڙن تي سوار هوندا ،هو ،سندس نوڪر ۽ سندس ماڻھو. پوِ مان پاڻ جو قسم کڻان ٿو ،خداوند فرمائي ٿو ته هي گھر ويران ٿي ويندو. 5پر جيڪڏهن توهان اهي ڳالھيون نه ٻڌندؤ ،ته ء لِ جلعاد ۽ لبنان جو مٿاهون آهين ،پر ضرور 6ڇالِ جو خداوند يھوداہ جي بادشاهہ جي گھراڻي کي ائين فرمائي ٿو تہ تون منھنجي ء ء مان توکي بيابان ۽ شھر بڻائيندس جيڪي آباد نہ آهن. 7۽ مان تنھنجي خلف تباهي ڪندڙ تيار ڪندس ،هر هڪ پنھنجي هٿيار سان :۽ اهي تنھنجي پسنديدہ ديوارن کي ڪٽيندا ۽ انھن کي باهه ۾ اڇلئي ڇڏيندا. 8۽ ڪيتريون ئي قومون هن شھر مان گذرنديون ،۽ هر ماڻھو پنھنجي پاڙيسري کي چوندو ته ،خداوند هن وڏي شھر سان اهڙو ڇو ڪيو آهي؟ 9پوِ اهي جواب ڏيندا ،ڇاڪاڻ ته انھن خداوند پنھنجي خدا جي عھد کي ڇڏي ڏنو آهي ،۽ ٻين معبودن جي پوڄا ڪئي آهي ۽ انھن جي ء خدمت ڪئي آهي. لِ سخت روئو جيڪو هليو وڃي ٿو ،ڇاڪاڻ ته هو ٻيھر نه موٽندو ۽ نه ئي لِ نه روئو ،۽ نه ئي ان تي ماتم ڪريو ،پر ان ء 10مئل ء پنھنجي وطن کي ڏسندو. جاِ تي حڪومت 11ڇاڪاڻ تہ خداوند يھوداہ جي بادشاهہ يوسياہ جي پٽ شلوم جي باري ۾ فرمائي ٿو ،جيڪو پنھنجي پي ڇِ يوسياہ جي ء ڪندو هو ،۽ هن هنڌ کان نڪري ويو هو :هو وري اتي نہ موٽندو. جاِ تي مرندو جتي انھن کيس قيد ڪيو آهي ،۽ هن ملڪ کي ٻيھر نه ڏسندو. 12پر هو انھي ءِ ء 13افسوس آهي انھي ءِ تي جيڪو پنھنجو گھر بي اناافي سان ۽ پنھنجا ڪمرا ظلم سان ٺاهي ٿو ،جيڪو پنھنجي پاڙيسري جي خدمت لِ نٿو ڏئي. بغير ڪنھن اجرت جي استعمال ڪري ٿو ۽ ان کي سندس ڪم ء لِ دريون ڪٽيندو آهي؛ ۽ ان کي ديودار جي ڇت لِ هڪ ويڪرو گھر ۽ وڏا ڪمرا ٺاهيندس ،۽ ان ء 14جيڪو چوي ٿو تہ ،مان پنھنجي ء سان ڍڪيل آهي ،۽ سندور سان رنگيل آهي. 15ڇا تون حڪومت ڪندين ،ڇو ته تون ديودار جي ڪاٺي ءِ ۾ پاڻ کي ويجھو رکين ٿو؟ ڇا تنھنجو پي ڇِ نه کائيندو پيئندو هو ،۽ انااف ۽ لِ سٺو هو؟ پوِ اهو سندس ء انااف نه ڪندو هو ،۽ ء لِ نه هو؟ خداوند فرمائي ٿو. سڃاڻڻ کي مون اهو :ڇا ٿيو ڀلو سان هن ڪيو؛ انااف ۾ حق جي 16هن غريبن ۽ مسڪينن پوِ ء ء لِ آهن. 17پر توهان جون اکيون ۽ توهان جو دل صرف توهان جي للچ ۽ بيگناهه خون وهائڻ ،ظلم ۽ تشدد ڪرڻ ء لِ ماتم نه ڪندا ،چوندا ته" ،آہ 18تنھن ڪري خداوند يھودا جي بادشاهه يوسياہ جي پٽ يھوياقيم جي باري ۾ فرمائي ٿو ته :اهي هن ء لِ ماتم نه ڪندا" ،آہ منھنجا مالڪ "!يا" ،آہ سندس شان"! منھنجا ڀا ڇِ "!يا" ،آہ ڀيڻ "!اهي هن ء 19کيس گڏهه جي دفن سان گڏ دفن ڪيو ويندو ،ڇڪي ڪڍي يروشلم جي دروازن کان ٻاهر اڇليو ويندو. 20لبنان ڏانھن وڃو ،۽ روئو؛ ۽ بسن ۾ پنھنجو آواز بلند ڪريو ،۽ گھٽين مان روئو :ڇاڪاڻ ته توهان جا سڀئي عاشق تباهه ٿي ويا آهن. 21مون توسان تنھنجي خوشحالي ءِ ۾ ڳالھايو؛ پر تو چيو ،مان نه ٻڌندس .تنھنجي جواني ءِ کان وٺي تنھنجي عادت اها رهي آهي ،جو تو منھنجي آواز جي اطاعت نه ڪئي. پوِ توهان پنھنجي سڀني بڇڙائي جي ڪري شرمسار 22هوا توهان جي سڀني پادرين کي کائي ويندي ،۽ توهان جا عاشق قيد ۾ ويندا :يقينا ا ء ۽ شرمسار ٿيندا. 23اي لبنان جي رهواسي ،جيڪا ديوارن ۾ پنھنجو آکيرو ٺاهيندي آهي ،جڏهن تو تي سور ايندا ،جڏهن عورت کي پيٽ ۾ سور ٿيندو ته تون ڪيترو مھربان ٿيندين!
يرمياہ
24خداوند فرمائي ٿو تہ ”مون کي جيئرو قسم آهي ،جيتوڻيڪ يھودا جي بادشاهه يھوياقيم جو پٽ ڪونيا منھنجي ساڄي هٿ تي ڇمھر هجي ها ،تڏهن به مان توکي اتان ڇڪي ڪڍان ها. 25۽ مان توکي انھن جي هٿ ۾ ڏيندس جيڪي تنھنجي جان چاهين ٿا ،۽ انھن جي هٿ ۾ جن کان تون ڊڄين ٿو ،يعني بابل جي بادشاه نبوچدرضر جي هٿ ۾ ،۽ ڪلدين جي هٿ ۾. 26۽ مان توکي ۽ تنھنجي ما ڇِ کي ،جنھن توکي جنم ڏنو ،ٻئي ملڪ ۾ اڇلئي ڇڏيندس ،جتي توهان پيدا نه ٿيا هئا؛ ۽ اتي توهان مرندؤ. 27پر جنھن ملڪ ۾ اهي موٽڻ چاهين ٿا ،اتي اهي واپس نه ويندا. 28ڇا هي ماڻھو ڪونيا هڪ ٽٽل بت آهي جيڪو حقير سمجھيو ويندو آهي؟ ڇا اهو هڪ اهڙو برتن آهي جنھن ۾ ڪا به خوشي ناهي؟ ڇو اهي ،هو ۽ سندس اولد ،ٻاهر ڪڍيا ويا آهن ،۽ اهڙي ملڪ ۾ اڇليا ويا آهن جنھن کي اهي نٿا ڄاڻن؟ 29اي زمين ،زمين ،زمين ،خداوند جو ڪلم ٻڌو. 30خداوند فرمائي ٿو تہ ،هن ماڻھو ءِ کي بي اولد لکي ڇڏ ،هڪ اهڙو ماڻھو جيڪو پنھنجي زماني ۾ ڪامياب نه ٿيندو ،ڇاڪاڻ ته سندس اولد مان ڪو به ڪامياب نه ٿيندو ،جيڪو دائود جي تخت تي ويٺو هوندو ۽ يھوداہ ۾ ٻيھر حڪومت ڪندو. باب 23 1خداوند فرمائي ٿو تہ ،افسوس آهي انھن چراگاهن تي جيڪي منھنجي چراگاهه جي رڍن کي تباهه ۽ ڇڙوڇڙ ڪن ٿا. 2تنھن ڪري خداوند بني اسرائيل جو خدا انھن ڌڻارن جي خلف چوي ٿو جيڪي منھنجي ماڻھن کي چرائيندا آهن :توهان منھنجي ڌڻ کي ڇڙوڇڙ ڪيو آهي ،۽ انھن کي ڀڄائي ڇڏيو آهي ،۽ انھن جي سار سنڀال نه ڪئي آهي .ڏسو ،مان توهان کي توهان جي ڪمن جي بڇڙائي جو بدلو ڏيندس ،خداوند فرمائي ٿو. 3۽ مان پنھنجي ڌڻ جي باقي بچيل کي انھن سڀني ملڪن مان گڏ ڪندس جتي مون انھن کي ڌڪي ڇڏيو آهي ،۽ انھن کي واپس سندن واڙين ۾ آڻيندس؛ ۽ اهي ميويدار ۽ وڌندا. 4۽ مان انھن تي ريڍار مقرر ڪندس جيڪي انھن کي چرائيندا :۽ اهي وڌيڪ نه ڊڄندا ،۽ نه ئي مايوس ٿيندا ،۽ نه ئي انھن جي کوٽ هوندي ،خداوند فرمائي ٿو. لِ هڪ نيڪ شاخ پيدا ڪندس ،۽ هڪ بادشاهه حڪومت ڪندو ۽ دائود مان جڏهن ٿو، فرمائي خداوند ٿا، 5ڏس ،اهي ڏينھن اچن ء ڪامياب ٿيندو ،۽ زمين ۾ انااف ۽ انااف ڪندو. 6سندس ڏينھن ۾ يھوداہ بچايو ويندو ،۽ اسرائيل سلمت رهندو :۽ هي سندس نالو آهي جنھن سان هن کي سڏيو ويندو ،خداوند اسان جي صداقت. 7تنھن ڪري ،ڏسو ،اهي ڏينھن اچن ٿا ،خداوند فرمائي ٿو ،جڏهن اهي وڌيڪ نه چوندا ته ،جيئرو خداوند ،جيڪو بني اسرائيل کي مار جي ملڪ مان ڪڍي آيو. 8پر' ،جيئرو خداوند ،جيڪو اسرائيل جي گھر جي نسل کي اتر ملڪ مان ۽ انھن سڀني ملڪن مان ڪڍيو ۽ ٻاهر ڪڍيو جتي مون انھن کي ڌڪاريو هو؛ ۽ اهي پنھنجي ملڪ ۾ رهندا'. 9منھنجو دل نبين جي ڪري ٽٽي پيو آهي؛ منھنجون سڀ هڏيون ڌڙڪن ٿيون؛ مان هڪ شرابي وانگر آهيان ،۽ هڪ ماڻھو وانگر جنھن تي شراب غالب آئي آهي ،خداوند جي ڪري ،۽ سندس پاڪائي جي لفظن جي ڪري. 10ڇالِ جو ملڪ زناڪارن سان ڀريل آهي؛ ڇو تہ قسم کڻڻ جي ڪري ملڪ ماتم ڪري ٿو؛ بيابان جون وڻندڙ جايون سڪي ويون ء آهن ،۽ سندن رستو بڇڙو آهي ،۽ سندن زور صحيح ناهي. 11ڇالِ جو نبي ۽ ڪاهن ٻئي بي حرم آهن ،هائو ،مون پنھنجي گھر ۾ انھن جي بڇڙائي ڏٺي آهي ،خداوند فرمائي ٿو. ء لِ اونداهين ۾ لڙڪيل رستن وانگر هوندو :اهي هليا ويندا ۽ ان ۾ ڪري پوندا ،ڇاڪاڻ تہ مان انھن 12تنھنڪري انھن جو رستو انھن ء تي برائي آڻيندس ،يعني انھن جي سزا جو سال ،خداوند فرمائي ٿو. 13۽ مون سامريہ جي نبين ۾ بيوقوفي ڏٺي آهي؛ انھن بعل ۾ نبوت ڪئي ،۽ منھنجي قوم بني اسرائيل کي گمراه ڪيو. شيِ ڏٺي آهي :اهي زنا ڪن ٿا ،۽ ڪوڙ ۾ هلن ٿا :اهي بدڪارن جا هٿ به مضبوط ڪن 14مون يروشلم جي نبين ۾ به هڪ خوفناڪ ء لِ سدوم وانگر آهن ،۽ ان جا رهواسي عمورہ وانگر آهن. ٿا ،ته ڪو به پنھنجي بڇڙائي کان نه موٽي .اهي سڀ مون ء 15تنھن ڪري لشڪرن جو خداوند نبين بابت فرمائي ٿو ته ڏسو ،مان انھن کي ڪڙمي سان کارائيندس ،۽ انھن کي زهر جو پاڻي پياريندس ،ڇاڪاڻ ته يروشلم جي نبين کان سڄي ملڪ ۾ بي حرمتي پکڙجي وئي آهي. 16لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو تہ ،جيڪي نبي اوهان کي نبوت ڪن ٿا ،تن جي ڳالھين تي ڌيان نہ ڏيو :اهي اوهان کي بيڪار بڻائين ٿا :اهي پنھنجي دل جو رويا ڳالھائين ٿا ،۽ خداوند جي وات مان نہ. 17جيڪي مون کي حقير سمجھن ٿا ،تن کي اهي اڃا تائين چون ٿا تہ خداوند فرمايو آهي تہ اوهان کي امن ملندو ،۽ جيڪي پنھنجي دل جي خيال موجب هلن ٿا ،تن کي چون ٿا تہ اوهان تي ڪا بہ برائي نہ ايندي. 18ڇالِ جو ڪير خداوند جي صلح ۾ بيٺو آهي ،۽ سندس ڪلم کي ڏٺو ۽ ٻڌو آهي؟ ڪير سندس ڪلم تي ڌيان ڏنو ۽ ٻڌو آهي؟ ء 19ڏسو ،خداوند جو غضب سان هڪ طوفان نڪتو آهي ،هڪ سخت طوفان :اهو بدڪارن جي سر تي سختي سان ڪرندو. 20خداوند جو غضب واپس نه ٿيندو ،جيستائين هو عمل نه ڪري ،۽ جيستائين هو پنھنجي دل جي خيالن کي پورو نه ڪري :آخري ڏينھن ۾ توهان ان تي مڪمل طور تي غور ڪندا. 21مون انھن نبين کي نه موڪليو آهي ،پر اهي ڀڄي ويا آهن :مون انھن سان نه ڳالھايو آهي ،پر اهي نبوت ڪندا آهن. پوِ انھن کي انھن جي بڇڙي واٽ ۽ 22پر جيڪڏهن اهي منھنجي صلح ۾ بيٺا هجن ها ،۽ منھنجي ماڻھن کي منھنجا لفظ ٻڌائين ها ،ته ء انھن جي بڇڙن ڪمن کان روڪين ها. 23خداوند فرمائي ٿو تہ ڇا مان ويجھو خدا آهيان ،۽ پري خدا نه آهيان؟
يرمياہ
24ڇا ڪو پاڻ کي ڳجھن هنڌن تي لڪائي سگھي ٿو جو مان کيس نه ڏسندس؟ خداوند فرمائي ٿو .ڇا مان آسمان ۽ زمين کي نه ٿو ڀريان؟ خداوند فرمائي ٿو. 25مون ٻڌو آهي ته نبي ڇا چوندا هئا ،جيڪي منھنجي نالي تي ڪوڙي نبوت ڪن ٿا ۽ چون ٿا ته مون خواب ڏٺو آهي ،مون خواب ڏٺو آهي. 26ڪوڙ جي نبوت ڪندڙ نبين جي دل ۾ هي ڪيترو وقت رهندو؟ ها ،اهي پنھنجي دل جي فريب جا نبي آهن. 27جيڪي منھنجي قوم کي پنھنجن خوابن جي ذريعي منھنجو نالو وسارڻ جو ارادو رکن ٿا جيڪي هر ماڻھو پنھنجي پاڙيسري کي ٻڌائين ٿا ،جيئن انھن جي ابن ڏاڏن بعل جي خاطر منھنجو نالو وساري ڇڏيو هو. 28جيڪو نبي خواب ڏسي ٿو ،سو خواب ٻڌائي؛ ۽ جيڪو منھنجو ڪلم ڏسي ٿو ،سو منھنجو ڪلم ايمانداري سان ڳالھائي .خداوند لِ ڀڇون ڇا آهي؟ فرمائي ٿو ته ڪڻڪ ء 29خداوند فرمائي ٿو تہ ڇا منھنجو ڪلم باهه وانگر ناهي؟ ۽ هڪ هاٿي وانگر آهي جيڪو پٿر کي ٽڪر ٽڪر ڪري ٿو؟ 30تنھن ڪري ،ڏسو ،مان نبين جي خلف آهيان ،خداوند فرمائي ٿو ،جيڪي منھنجا لفظ هر هڪ پنھنجي پاڙيسري کان چوري ڪن ٿا. 31ڏسو ،مان نبين جي خلف آهيان ،خداوند فرمائي ٿو ،جيڪي پنھنجيون زبانون استعمال ڪن ٿا ۽ چون ٿا ته ،هو چوي ٿو. 32ڏس ،مان انھن جي خلف آهيان جيڪي ڪوڙا خواب پيش ڪن ٿا ،خداوند فرمائي ٿو ،۽ انھن کي ٻڌائين ٿا ،۽ منھنجي قوم کي پنھنجن ڪوڙ ۽ هلڪي پن سان گمراهه ڪن ٿا؛ پر مون انھن کي نه موڪليو ۽ نه انھن کي حڪم ڏنو .تنھن ڪري اهي هن قوم کي ڪجھه به فائدو نه ڏيندا ،خداوند فرمائي ٿو. 33۽ جڏهن هي ماڻھو ،يا نبي ،يا ڪاهن ،توکان پڇن ٿا ته ،خداوند جو بار ڇا آهي؟ تڏهن تون انھن کي چئو ته ،ڪھڙو بار؟ مان توکي ڇڏي ڏيندس ،خداوند فرمائي ٿو. 34۽ جيڪو نبي ،ڪاهن ۽ ماڻھو چوندا تہ 'خداوند جو بار' ،مان ان ماڻھو ءِ ۽ سندس گھراڻي کي سزا ڏيندس. 35۽ ائين ئي چوندو تہ هر ڪو پنھنجي پاڙيسري ءِ کي ۽ هر ڪو پنھنجي ڀا ڇِ کي ،تہ خداوند ڇا جواب ڏنو آهي؟ ۽ هر ڪو پنھنجي ڀا ڇِ کي ،تہ 'خداوند ڇا چيو آهي؟' 36۽ اوهين خداوند جي بار جو ذڪر وڌيڪ نہ ڪندا ،ڇاڪاڻ تہ هر ڪنھن جو ڪلم سندس بار هوندو ،ڇاڪاڻ تہ اوهان جيئري خدا جي ،لشڪرن جي خداوند جي ڳالھين کي بگاڙيو آهي. 37۽ تون نبي کي چئو تہ خداوند توکي ڇا جواب ڏنو آهي ۽ خداوند ڇا چيو آهي؟ 38پر جڏهن ته توهان چئو ٿا' ،خداوند جو بار' ،تنھن ڪري خداوند فرمائي ٿو ته' :ڇاڪاڻ ته توهان هي لفظ چئو ٿا' ،خداوند جو بار' ،۽ مون توهان ڏانھن موڪليو آهي ته ،توهان 'خداوند جو بار 'نه چئو'. 39تنھن ڪري ،ڏسو ،مان ،پاڻ به ،توهان کي بلڪل وساري ڇڏيندس ،۽ مان توهان کي ۽ ان شھر کي ڇڏي ڏيندس جيڪو مون توهان کي ۽ توهان جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو ،۽ توهان کي منھنجي حضور کان ٻاهر ڪڍي ڇڏيندس. 40۽ مان توهان تي هڪ دائمي ملمت ۽ هڪ دائمي شرمندگي آڻيندس ،جيڪا ڪڏهن به نه وساري ويندي. باب 24 1خداوند مون کي ڏيکاريو ،۽ ڏسو ،انجير جون ٻہ ٽوڪريون خداوند جي مندر جي اڳيان رکيل هيون ،جڏهن بابل جي بادشاهه نبوچدرضر يھوداہ جي بادشاهه يھوياقيم جي پٽ يڪونياہ ۽ يھوداہ جي سردارن کي ،ڪاريگرن ۽ لوهارن سان گڏ ،يروشلم مان قيد ڪري بابل کڻي ويو هو. 2هڪڙي ٽوڪري ۾ تمام سٺا انجير هئا ،بلڪل انھن انجير وانگر جيڪي پھرين پڪل هئا :۽ ٻئي ٽوڪري ۾ تمام خراب انجير هئا، جيڪي کائي نه سگھيا ،ڇاڪاڻ ته اهي تمام خراب هئا. 3پوِ خداوند مون کي چيو تہ ”يرمياہ ،تون ڇا ڏسين ٿو؟ “۽ مون چيو تہ ”انجير؛ سٺا انجير ،تمام سٺا؛ ۽ خراب ،تمام خراب ،جيڪي کائي ء نه سگھجن ،اهي تمام خراب آهن“. 4وري خداوند جو ڪلم مون وٽ آيو ،چيائين تہ 5خداوند ،اسرائيل جو خدا ،فرمائي ٿو تہ ،انھن سٺن انجير وانگر ،مان انھن کي تسليم ڪندس جيڪي يھوداہ جي قيدي آهن ،جن کي مون لِ موڪليو آهي. جاِ کان ڪلدين جي ملڪ ۾ انھن جي ڀلئي ء هن ء لِ رکندس ،۽ انھن کي هن ملڪ ۾ وري آڻيندس :۽ مان انھن کي ٺاهيندس ،۽ انھن 6ڇالِ جو آ ءِ پنھنجيون نظرون انھن تي چڱائي ءِ ء ء کي ڊاهي نه ڇڏيندس؛ ۽ مان انھن کي پوکيندس ،۽ انھن کي نه ڇڪيندس. 7۽ مان انھن کي دل ڏيندس ته اهي مون کي سڃاڻن ته مان خداوند آهيان :۽ اهي منھنجا ماڻھو هوندا ،۽ مان انھن جو خدا هوندس :ڇاڪاڻ ته اهي پنھنجي پوري دل سان مون ڏانھن موٽندا. ا 8۽ جيئن خراب انجير ،جيڪي کائي نه ٿا سگھجن ،اهي تمام خراب آهن؛ يقينا خداوند فرمائي ٿو ته ،مان يھوداہ جي بادشاهه صدقياہ کي، سندس سردارن کي ،۽ يروشلم جي باقي ماڻھن کي ،جيڪي هن ملڪ ۾ باقي آهن ،۽ انھن کي جيڪي مار جي ملڪ ۾ رهن ٿا ،اهڙي طرح ڏيندس. لِ پھچائيندس ،۽ انھن سڀني هنڌن تي جتي به مان 9۽ مان انھن کي دنيا جي سڀني بادشاهتن ۾ انھن جي تڪليف جي ڪري ڌڪ هڻڻ ء انھن کي ڌڪاريندس ،اتي ملمت ۽ چوڻي ،طعنو ۽ لعنت جو سبب بڻجندس. 10۽ مان انھن ۾ تلوار ،ڏڪار ۽ وبا موڪليندس ،جيستائين اهي ان ملڪ مان ختم نه ٿين جيڪو مون انھن کي ۽ انھن جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو.
يرمياہ
باب 25 1اهو ڪلم جيڪو يرمياہ تي يھوداہ جي سڀني ماڻھن بابت آيو ،يھوديہ جي بادشاهہ يوسياہ جي پٽ يھوياقيم جي چوٿين سال ۾ ،جيڪو بابل جي بادشاهہ نبوچدرضر جي پھريون سال هو. 2جيڪو يرمياہ نبي يھوداہ جي سڀني ماڻھن ۽ يروشلم جي سڀني رهواسين کي چيو، 3يھوداہ جي بادشاهہ آمون جي پٽ يوسياہ جي تيرهين سال کان وٺي اڄ تائين ،يعني ٽيويھون سال ،خداوند جو ڪلم مون تي آيو آهي ،۽ مون اوهان سان ڳالھايو آهي ،صبح سوير اٿي ڳالھايو آهي؛ پر اوهان نہ ٻڌو آهي. ڇ 4۽ خداوند پنھنجن سڀني ٻانھن ،يعني نبين ،کي اوهان ڏانھن موڪليو آهي ،صبح سوير اٿندي ۽ موڪليندي ،پر اوهان نہ ٻڌو آهي ،۽ نڪي لِ پنھنجو ڪن لڳايو آهي. ٻڌڻ ء 5انھن چيو تہ” ،هاڻي هر هڪ پنھنجي بڇڙي واٽ ۽ پنھنجي ڪمن جي بڇڙائي ءِ کان موٽيو ،۽ انھي ءِ ملڪ ۾ رهو جيڪو خداوند اوهان لِ ڏنو آهي. کي ۽ اوهان جي ابن ڏاڏن کي هميشہ ء 6۽ ٻين معبودن جي پٺيان نه وڃو ته جيئن انھن جي عبادت ڪريو ۽ انھن جي عبادت ڪريو ،۽ مون کي پنھنجي هٿن جي ڪمن سان غضب نه ڪريو ،۽ مان توهان کي نقاان نه پھچائيندس. 7پر اوهان منھنجي نہ ٻڌي ،خداوند فرمائي ٿو ،تہ جيئن اوهين پنھنجي هٿن جي ڪمن سان مون کي غضب ۾ وجھو ۽ پنھنجو نقاان ڪريو. 8تنھنڪري لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو تہ ”ڇاڪاڻ تہ اوهان منھنجون ڳالھيون نہ ٻڌيون آهن، 9ڏس ،مان موڪليندس ۽ اتر جي سڀني خاندانن کي وٺي ويندس ،خداوند فرمائي ٿو ،۽ بابل جي بادشاهه نبوچدرضر ،منھنجو خادم ،۽ انھن کي هن ملڪ جي خلف ،ان جي رهواسين جي خلف ،۽ انھن سڀني قومن جي خلف جيڪي چوڌاري آهن ،آڻيندس ،۽ انھن کي مڪمل طور تي تباهه ڪندس ،۽ انھن کي حيرت ،۽ سسڪي ۽ دائمي ويران بڻائيندس. 10وڌيڪ ،مان انھن کان خوشي جي آواز ،۽ خوشي ءِ جي آواز ،گھوٽ ۽ ڪنوار جي آواز ،چڪي جي آواز ۽ شمع جي روشني کي ختم ڪندس. 11۽ هي سڄو ملڪ ويران ۽ حيران ڪندڙ هوندو؛ ۽ اهي قومون ستر سالن تائين بابل جي بادشاهه جي خدمت ڪنديون. 12۽ ائين ٿيندو ،جڏهن ستر سال پورا ٿيندا ،تڏهن مان بابل جي بادشاهه ۽ ان قوم کي ،خداوند فرمائي ٿو ،انھن جي گناهن جي سزا ڏيندس، لِ ويران ڪري ڇڏيندس. ۽ ڪلدين جي ملڪ کي ،۽ ان کي هميشه ء 13۽ مان انھي ءِ ملڪ تي پنھنجون سڀ ڳالھيون آڻيندس جيڪي مون ان جي خلف ڪيون آهن ،يعني اهي سڀ ڳالھيون جيڪي هن ڪتاب ۾ لکيل آهن ،جيڪي يرمياہ سڀني قومن جي خلف پيشنگوئي ڪيون آهن. 14ڇاڪاڻ تہ ڪيتريون ئي قومون ۽ وڏا بادشاه انھن جي خدمت ڪندا :۽ مان انھن کي سندن ڪمن ۽ سندن هٿن جي ڪمن جي مطابق بدلو ڏيندس. 15ڇالِ جو خداوند بني اسرائيل جو خدا مون کي فرمائي ٿو تہ منھنجي هٿ مان هن غضب جو پيالو کڻ ۽ انھن سڀني قومن کي ،جن ء ڏانھن آ ءِ توکي موڪليان ٿو ،پيئار. 16۽ اهي پيئندا ،۽ پريشان ٿيندا ،۽ چريو ٿيندا ،ڇاڪاڻ ته مان انھن جي وچ ۾ تلوار موڪليندس. 17پوِ مون خداوند جي هٿ کان پيالو کنيو ۽ سڀني قومن کي پياريو ،جن ڏانھن خداوند مون کي موڪليو هو: ء لِ؛ سسڪار ڪندڙ ۽ لعنتي بڻائڻ ء 18يعني يروشلم ،يھوداہ جا شھر ،۽ ان جا بادشاهن ۽ ان جا سردار ،انھن کي ويران ،حيران ڪندڙ ،ڇ جيئن اڄ آهي؛ 19مار جو بادشاهه فرعون ،۽ سندس نوڪرن ،۽ سندس اميرن ،۽ سندس سڀ ماڻھو؛ عض جي ملڪ جا سڀ بادشاهه ،۽ فلستين جي ملڪ جا سڀ بادشاهه ،۽ عسقلون ،عزہ ،عقرون ،۽ اشدود جا 20۽ سڀئي مخلوط ماڻھو ،۽ ڇ باقي بچيل ماڻھو، 21ادوم ،موآب ،۽ عمون جا پٽ، 22۽ صور جا سڀ بادشاه ،۽ صيدا جا سڀ بادشاه ،۽ سمنڊ پار ٻيٽن جا بادشاه، 23ددان ،تيما ،۽ بڇوز ،۽ سڀ جيڪي ڪڇنڊن ۾ آهن، 24۽ عرب جا سڀ بادشاهه ،۽ سڀني مخلوط ماڻھن جا بادشاهه جيڪي ريگستان ۾ رهن ٿا، 25۽ زمري جا سڀ بادشاه ،عيلم جا سڀ بادشاه ،۽ مادي جا سڀ بادشاه، 26۽ اتر جا سڀ بادشاهه ،پري ۽ ويجھا ،هڪ ٻئي سان ،۽ دنيا جي سڀني بادشاهتن کي ،جيڪي زمين جي مٿاڇري تي آهن :۽ شيشڪ پوِ پيئندو. جو بادشاهه انھن کان ء 27تنھنڪري تون انھن کي چئو تہ لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ اوهين پيئو ۽ مست ٿيو ،۽ ڦوڪيو ،۽ ڪري پئو ۽ وري نہ اٿو ،انھي ءِ تلوار جي ڪري جيڪا مان اوهان ۾ موڪليندس. پوِ تون انھن کي چئو ته ،لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو ته توهان 28۽ جيڪڏهن اهي تنھنجي هٿ کان پيالو کڻڻ کان انڪار ڪن ته ء ضرور پيئندا. 29ڇو ته ،ڏسو ،مان ان شھر تي برائي آڻڻ شروع ڪريان ٿو جيڪو منھنجي نالي سان سڏيو ويندو آهي ،۽ ڇا توهان کي بلڪل سزا نه ڏني ويندي؟ توهان کي سزا نه ڏني ويندي :ڇاڪاڻ ته مان زمين جي سڀني رهاڪن تي تلوار سڏيندس ،لشڪر جو خداوند فرمائي ٿو. 30تنھن ڪري تون انھن سڀني ڳالھين جي خلف نبوت ڪر ،۽ انھن کي چئو ته خداوند مٿي کان گرجندو ،۽ پنھنجي پاڪ رهائش مان پنھنجو آواز ڪڍندو؛ هو پنھنجي رهائش تي زور سان گرجندو؛ هو زمين جي سڀني رهاڪن جي خلف آواز ڏيندو ،جيئن اهي انگور لتاڙيندا آهن.
يرمياہ
31زمين جي پڇاڙي ءِ تائين هڪ شور ايندو؛ ڇاڪاڻ ته خداوند جو قومن سان تڪرار آهي ،هو سڀني انسانن سان فيالو ڪندو؛ هو انھن کي تلوار جي حوالي ڪندو جيڪي بدڪار آهن ،خداوند فرمائي ٿو. 32لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو تہ ڏسو ،برائي هڪ قوم کان ٻئي قوم ڏانھن ويندي ،۽ زمين جي ڪنارن کان هڪ وڏو طوفان اڇٿاريو ويندو. 33۽ خداوند جا مقتول ان ڏينھن زمين جي هڪ ڇيڙي کان ٻئي ڇيڙي تائين هوندا :انھن تي ماتم نه ڪيو ويندو ،نه گڏ ڪيو ويندو ۽ نه دفن ڪيو ويندو ،اهي زمين تي ڀاڻ وانگر هوندا. 34اي ڌڻارا ،روئو ۽ روئو؛ ۽ پاڻ کي خاڪ ۾ ليٽي پئو ،اي ڌڻ جا سردار ،ڇو ته توهان جي قتل ۽ توهان جي ڇڙوڇڙ ٿيڻ جا ڏينھن پورا ٿيا آهن؛ ۽ توهان هڪ خوشگوار ٿان ءِ وانگر ڪري پوندؤ. 35۽ رڍن کي ڀڄڻ جو ڪو به رستو نه ملندو ،۽ نه ئي ڌڻ جي سردار کي ڀڄڻ جو. 36رڍن جي رڙ جو آواز ۽ ڌڻ جي سردار جي روئڻ جو آواز ٻڌو ويندو ،ڇاڪاڻ تہ خداوند سندن چراگاهه کي برباد ڪري ڇڏيو آهي. 37۽ خداوند جي سخت غضب جي ڪري امن وارا گھر ڪٽيا ويا آهن. 38هن شينھن وانگر پنھنجي پردي کي ڇڏي ڏنو آهي :ڇاڪاڻ ته ظالم جي سختي ۽ سندس سخت غضب جي ڪري انھن جو ملڪ ويران ٿي ويو آهي. باب 26 1يھوداہ جي بادشاه يوسياہ جي پٽ يھوياقيم جي بادشاهت جي شروعات ۾ خداوند کان هي ڪلم آيو ،چيائين تہ لِ 2خداوند فرمائي ٿو تہ خداوند جي گھر جي صحن ۾ بيٺو ،۽ يھوداہ جي سڀني شھرن کي چئو جيڪي خداوند جي گھر ۾ عبادت ڪرڻ ء اچن ٿا ،سڀ ڳالھيون جيڪي مان توکي حڪم ڏيان ٿو تہ انھن کي چئو ،هڪ لفظ بہ نہ گھٽايو: 3جيڪڏهن ائين هجي ته اهي ٻڌن ۽ هر هڪ پنھنجي بڇڙي واٽ کان ڦري وڃن ،ته جيئن مان ان برائي کان توبه ڪريان ،جيڪا مان انھن جي ڪمن جي بڇڙائي جي ڪري انھن سان ڪرڻ جو ارادو رکان ٿو. 4۽ تون انھن کي چئو تہ خداوند فرمائي ٿو تہ جيڪڏهن اوهين منھنجي نہ ٻڌندؤ ۽ منھنجي شريعت تي نہ هلندؤ ،جيڪا مون اوهان جي اڳيان رکي آهي، 5ته جيئن منھنجن ٻانھن نبين جا لفظ ٻڌو ،جن کي مون توهان ڏانھن موڪليو هو ،ٻئي صبح جو اٿيا ۽ موڪليا هئا ،پر توهان نه ٻڌو آهي. لِ لعنت بڻائيندس. 6پوِ مان هن گھر کي شيلوہ وانگر ڪندس ،۽ هن شھر کي زمين جي سڀني قومن ء ء 7تنھنڪري ڪاهنن ،نبين ۽ سڀني ماڻھن يرمياہ کي خداوند جي گھر ۾ هي ڳالھائيندي ٻڌو. 8پوِ ائين ٿيو ،جڏهن يرمياہ اهو سڀ ڪجھه چوڻ ختم ڪيو جيڪو خداوند کيس سڀني ماڻھن سان ڳالھائڻ جو حڪم ڏنو هو ،تڏهن ء ڪاهنن ،نبين ۽ سڀني ماڻھن کيس پڪڙي چيو ته” ،تون ضرور مرندين“. 9تو خداوند جي نالي تي ڇو نبوت ڪئي آهي تہ هي گھر شيلوہ وانگر ٿيندو ،۽ هي شھر ويران ٿي ويندو ۽ ڪوبہ نہ رهندو؟ ۽ سڀ ماڻھو خداوند جي گھر ۾ يرمياہ جي خلف گڏ ٿيا. 10جڏهن يھوداہ جي سردارن اهي ڳالھيون ٻڌيون ،تڏهن اهي بادشاهه جي گھر مان خداوند جي گھر ڏانھن آيا ،۽ خداوند جي گھر جي نئين دروازي جي داخل تي ويٺا. 11پوِ ڪاهنن ۽ نبين سردارن ۽ سڀني ماڻھن کي چيو تہ ”هي ماڻھو موت جي لئق آهي ،ڇاڪاڻ تہ هن هن شھر جي خلف نبوت ء ڪئي آهي ،جيئن اوهان پنھنجن ڪنن سان ٻڌو آهي“. 12پوِ يرمياہ سڀني سردارن ۽ سڀني ماڻھن کي چيو تہ ”خداوند مون کي موڪليو آهي تہ هن گھر ۽ هن شھر جي خلف اهي سڀ ء ڳالھيون پيشنگوئي ڪريان جيڪي اوهان ٻڌيون آهن. 13تنھنڪري هاڻي پنھنجا طريقا ۽ پنھنجا ڪم سڌاريو ،۽ خداوند پنھنجي خدا جي آواز جي فرمانبرداري ڪريو؛ ۽ خداوند ان برائي کان توبه ڪندو جيڪا هن اوهان جي خلف اعلن ڪئي آهي. 14جيئن تہ مون بابت ،ڏسو ،مان اوهان جي هٿ ۾ آهيان :مون سان جيڪو سٺو ۽ مناسب لڳي سو ڪريو. 15پر پڪ ڄاڻو تہ جيڪڏهن اوهين مون کي ماريندؤ تہ اوهين ضرور پاڻ تي ،هن شھر تي ۽ ان جي رهاڪن تي بيگناه خون آڻيندؤ، ڇالِ جو سچ پچ خداوند مون کي اوهان ڏانھن موڪليو آهي تہ جيئن اهي سڀ ڳالھيون اوهان جي ڪنن ۾ ٻڌايان. ء 16پوِ سردارن ۽ سڀني ماڻھن ڪاهنن ۽ نبين کي چيو تہ ”هي ماڻھو موت جي لئق نہ آهي ،ڇاڪاڻ تہ هن اسان سان خداوند اسان جي ء خدا جي نالي تي ڳالھايو آهي“. 17پوِ ملڪ جي ڪجھه بزرگن اٿيا ۽ ماڻھن جي سڄي جماعت کي چيو تہ، ء سلمانن جو ” تہ، چيو ڳالھائيندي سان ماڻھن سڀني جي يھوداہ ۽ ڪئي، نبوت ۾ ڏينھن جي حزقياہ بادشاه جي يھوداہ ميڪاہ ي ٿ س ور 18ڇم ء ء ڇ خداوند فرمائي ٿو تہ صييون کي ميدان وانگر هليو ويندو ،۽ يروشلم ڍير ٿي ويندو ،۽ گھر جو جبل ٻيلي جي بلند جاين وانگر. 19ڇا يھوداہ جي بادشاهه حزقياہ ۽ سڄي يھوداہ کيس موت جي سزا ڏني؟ ڇا هو خداوند کان نه ڊڄي ،۽ خداوند کان دعا گھري ،۽ خداوند هن کي ان برائي کان توبه ڪئي جيڪا هن انھن جي خلف اعلن ڪئي هئي؟ اهڙي طرح اسان پنھنجي جانن جي خلف وڏي برائي آڻي سگھون ٿا. 20۽ هڪڙو ماڻھو پڻ هو جيڪو خداوند جي نالي تي نبوت ڪري رهيو هو ،اورياہ ،جيڪو قريث ياريم جو سمعياہ جو پٽ هو ،جنھن يرمياہ جي سڀني ڳالھين موجب هن شھر ۽ هن ملڪ جي خلف نبوت ڪئي: 21۽ جڏهن يھوياقيم بادشاهه ،سندس سڀني طاقتور ماڻھن ۽ سڀني شھزادن سندس ڳالھيون ٻڌيون ،تڏهن بادشاهه کيس مارڻ جي ڪوشش ڪئي :پر جڏهن اورياہ اهو ٻڌو ،تڏهن هو ڊڄي ويو ۽ ڀڄي ويو ۽ مار ڏانھن هليو ويو. 22۽ يھوياقيم بادشاهه مار ۾ ماڻھو موڪليا ،يعني اخبور جو پٽ الناتھن ،۽ ڪجھه ماڻھو ساڻس گڏ مار ۾.
يرمياہ
23۽ اهي اورياہ کي مار مان ڪڍي آيا ،۽ کيس يھوياقيم بادشاهہ وٽ وٺي آيا؛ جنھن کيس تلوار سان ماريو ،۽ سندس لش کي عام ماڻھن جي قبرن ۾ اڇلئي ڇڏيو. پوِ به سافن جي پٽ اخيقام جو هٿ يرمياہ سان هو ،ته جيئن اهي کيس ماڻھن جي هٿ ۾ نه ڏين ته جيئن کيس قتل ڪن. 24پر ء باب 27 1يھوداہ جي بادشاهہ يوسياہ جي پٽ يھوياقيم جي حڪومت جي شروعات ۾ خداوند کان يرمياہ ڏانھن هي ڪلم آيو ،چيائين تہ لِ ڳنڍ ۽ ڇجوا ٺاهيو ،۽ انھن کي پنھنجي ڳچي ءِ تي رک. 2خداوند مون کي ائين فرمائي ٿو تہ” ،پنھنجي ء 3۽ انھن کي ادوم جي بادشاهه ،موآب جي بادشاهه ،عمونين جي بادشاهه ،صور جي بادشاهه ۽ صيدا جي بادشاهه ڏانھن موڪليو ،قاصدن جي هٿان جيڪي يروشلم ۾ يھوداہ جي بادشاهه صدقياہ ڏانھن اچن ٿا. 4۽ انھن کي حڪم ڏيو تہ پنھنجن مالڪن کي چئو تہ ،لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا ،ائين فرمائي ٿو تہ اوهين پنھنجن مالڪن کي ائين چئو؛ 5مون زمين کي ،انسان ۽ جانور کي جيڪي زمين تي آهن ،پنھنجي وڏي طاقت ۽ پنھنجي وڌايل هٿ سان ٺاهيو آهي ،۽ اهو ان کي ڏنو آهي جنھن کي مون مناسب سمجھيو. 6۽ هاڻي مون اهي سڀ ملڪ پنھنجي خادم بابل جي بادشاهه نبوچدنضر جي هٿ ۾ ڏئي ڇڏيا آهن؛ ۽ ميدان جا جانور به مون کيس ڏنا آهن ته جيئن سندس خدمت ڪن. پوِ ڪيتريون ئي 7۽ سڀ قومون سندس ،سندس پٽ ۽ سندس پوٽي جي خدمت ڪنديون ،جيستائين سندس ملڪ جو وقت نه اچي :۽ ء قومون ۽ وڏا بادشاهه سندس خدمت ڪندا. جوِ 8۽ اهو ٿيندو ته جيڪا قوم ۽ بادشاهت بابل جي بادشاهه نبوچدنضر جي خدمت نه ڪندي ،۽ پنھنجي ڳچي ءِ کي بابل جي بادشاهه جي ء هيٺان نه رکندي ،ان قوم کي مان تلوار ،ڏڪار ۽ وبا سان سزا ڏيندس ،خداوند فرمائي ٿو ،جيستائين مان انھن کي سندس هٿ سان ناس نه ڪريان. 9تنھنڪري اوهين پنھنجن نبين ،نڪي پنھنجن جادوگرن ،نڪي پنھنجن خواب ڏسندڙن ،نڪي پنھنجن جادوگرن ،نڪي پنھنجن جادوگرن جي ڳالھ نہ ٻڌو ،جيڪي اوهان سان ڳالھائين ٿا تہ اوهين بابل جي بادشاهہ جي خدمت نہ ڪندا. 10ڇالِ جو اهي اوهان کي ڪوڙو پيشنگوئي ڪن ٿا تہ جيئن اوهان کي اوهان جي ملڪ کان پري ڪري ڇڏين ،۽ آ ءِ اوهان کي ء ڪڍي ڇڏيان ۽ اوهين ناس ٿي وڃو. جوِ هيٺان رکنديون ۽ سندس خدمت ڪنديون ،تن کي آ ءِ پنھنجي ملڪ ۾ 11پر جيڪي قومون پنھنجيون ڳچيون بابل جي بادشاهہ جي ء رهڻ ڏيندس ،خداوند فرمائي ٿو؛ ۽ اهي ان کي آباد ڪندا ۽ ان ۾ رهندا. جوِ هيٺان 12مون يھوداہ جي بادشاهه صدقياہ سان پڻ انھن سڀني ڳالھين مطابق ڳالھايو ،چيو ته ،پنھنجي ڳچي کي بابل جي بادشاهه جي ء آڻيو ،۽ هن جي ۽ سندس ماڻھن جي خدمت ڪريو ،۽ جيئو. 13ڇو تون ۽ تنھنجا ماڻھو تلوار ،ڏڪار ۽ وبا سان مرندا ،جيئن خداوند ان قوم جي خلف چيو آهي جيڪا بابل جي بادشاهه جي خدمت نه ڪندي؟ 14تنھنڪري انھن نبين جي ڳالھين تي ڌيان نہ ڏيو جيڪي اوهان کي چون ٿا تہ اوهين بابل جي بادشاهہ جي خدمت نہ ڪندا، ڇاڪاڻ تہ اهي اوهان کي ڪوڙو پيشنگوئي ڪن ٿا. لِ تہ آ ءِ اوهان ٿا، ڪن نبوت ڪوڙي تي نالي منھنجي اهي پر ٿو، فرمائي خداوند 15ڇاڪاڻ تہ مون انھن کي نہ موڪليو آهي، ِ انھي ء ء کي ڪڍي ڇڏيان ۽ اوهين ۽ اهي نبي جيڪي اوهان سان نبوت ڪن ٿا ،ناس ٿين. 16۽ مون ڪاهنن ۽ هن سڀني ماڻھن سان ڳالھايو ،تہ خداوند فرمائي ٿو تہ پنھنجن نبين جي ڳالھين تي نہ ٻڌو جيڪي اوهان کي نبوت ڪن ٿا ۽ چون ٿا تہ ڏسو ،خداوند جي گھر جا برتن جلد ئي بابل مان واپس آندا ويندا ،ڇاڪاڻ تہ اهي اوهان کي ڪوڙو نبوت ڪن ٿا. 17انھن جي ڳالھه نه ٻڌو؛ بابل جي بادشاهه جي خدمت ڪريو ،۽ جيئو :هي شھر ڇو برباد ڪيو وڃي؟ پوِ انھن کي هاڻي لشڪر جي خداوند کي شفاعت ڪرڻ 18پر جيڪڏهن اهي نبي آهن ،۽ جيڪڏهن خداوند جو ڪلم انھن سان آهي ،ته ء گھرجي ته اهي برتن جيڪي خداوند جي گھر ۾ ،يھوداہ جي بادشاهه جي گھر ۾ ۽ يروشلم ۾ بچيل آهن ،بابل ڏانھن نه وڃن. 19ڇالِ جو لشڪرن جو خداوند ٿنڀن ،سمنڊ ،بنيادن ۽ هن شھر ۾ باقي بچيل سامانن جي باري ۾ هيئن فرمائي ٿو تہ ء 20جيڪو بابل جي بادشاهه نبوچدنضر نه ورتو ،جڏهن هو يھوداہ جي بادشاهه يھوياقيم جي پٽ يڪونيا کي يروشلم کان بابل ۽ يھوداہ ۽ يروشلم جي سڀني اميرن کي قيد ڪري کڻي ويو. 21هائو ،لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا ،انھن برتنن بابت جيڪي خداوند جي گھر ۾ ،يھوداہ جي بادشاهہ جي گھر ۽ يروشلم ۾ رهيا آهن ،ائين فرمائي ٿو. پوِ مان انھن کي مٿي 22انھن کي بابل ڏانھن کڻي ويندا ،۽ اهي اتي رهندا جيستائين مان انھن جي خبر نه وٺندس ،خداوند فرمائي ٿو؛ ء جاِ تي واپس آڻيندس. آڻيندس ۽ انھن کي هن ء باب 28 1۽ ساڳئي سال ،يھوداہ جي بادشاهه صدقياہ جي حڪومت جي شروعات ۾ ،چوٿين سال ۽ پنجين مھيني ۾ ،حنانياہ پٽ عزور نبي ،جيڪو جبعون جو هو ،مون سان خداوند جي گھر ۾ ،ڪاهنن ۽ سڀني ماڻھن جي سامھون ،چيو ته، وِ ٽوڙي ڇڏي آهي. 2لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا ،ائين فرمائي ٿو تہ ،مون بابل جي بادشاهہ جي ڇج ء
يرمياہ
جاِ تان کڻي جاِ تي واپس آڻيندس ،جيڪي بابل جي بادشاهه نبوچدنضر هن ء 3ٻن سالن جي اندر آئون خداوند جي گھر جا سڀ سامان هن ء ويو هو ۽ انھن کي بابل ڏانھن کڻي ويو هو: جاِ تي واپس آڻيندس، هن هئا، ويا ۾ بابل جيڪي کي، قيدين سڀني جي يھوداہ ۽ کي يڪنياہ پٽ 4۽ مان يھوداہ جي بادشاهہ يھوياقيم جي ء جوِ ٽوڙي ڇڏيندس. خداوند فرمائي ٿو ،ڇاڪاڻ تہ مان بابل جي بادشاهہ جي ء 5پوِ يرمياہ نبي حنانياہ نبي کي ڪاهنن جي سامھون ۽ سڀني ماڻھن جي سامھون جيڪي خداوند جي گھر ۾ بيٺا هئا چيو، ء 6يرمياہ نبي بہ چيو تہ ،آمين !خداوند ائين ڪري :خداوند تنھنجا لفظ پورا ڪري جيڪي تو پيشنگوئي ڪيا آهن ،تہ جيئن خداوند جي گھر جاِ تي واپس آڻين. جا برتن ۽ جيڪي قيد ڪيا ويا آهن ،بابل کان هن ء 7پر هاڻي تون هي لفظ ٻڌ جيڪو مان تنھنجي ڪنن ۾ ۽ سڀني ماڻھن جي ڪنن ۾ چوان ٿو. 8جيڪي نبي مون کان اڳ ۽ تو کان اڳ هئا ،تن ڪيترن ئي ملڪن ۽ وڏين بادشاهتن جي خلف جنگ ،برائي ۽ وبا جي پيشنگوئي ڪئي. 9جيڪو نبي سلمتي ءِ جي اڳڪٿي ڪري ٿو ،جڏهن ان نبي جو ڪلم پورو ٿيندو ،تڏهن اهو نبي معلوم ٿيندو ته خداوند سچ پچ ان کي موڪليو آهي. وِ ڪڍي ۽ ان کي ٽوڙي ڇڏيو. 10پوِ حنانياہ نبي يرمياہ نبي جي ڳچي ءِ تان ڇج ء ء جوِ 11۽ حنانياہ سڀني ماڻھن جي سامھون چيو ته” ،خداوند فرمائي ٿو ته :مان ٻن سالن جي عرصي ۾ بابل جي بادشاهه نبوچدنضر جي ء کي سڀني قومن جي ڳچي ءِ تان ٽوڙي ڇڏيندس “.۽ يرمياہ نبي پنھنجي رستي تي هليو ويو. وِ ڀڃي ڇڏي هئي ،۽ چيائين تہ، 12پوِ خداوند جو ڪلم يرمياہ نبي ءِ تي نازل ٿيو ،جڏهن حنانياہ نبي ءِ يرمياہ نبي ءِ جي ڳچي ءِ تان ڇج ء ء 13وڃو ۽ حننياہ کي چئو تہ خداوند فرمائي ٿو تہ تو ڪاٺ جا ڇجوا ڀڃي ڇڏيا آهن ،پر تون انھن جي بدران لوهه جا ڇجوا ٺاهيندين. وِ رکيو آهي تہ جيئن 14ڇاڪاڻ تہ لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ مون انھن سڀني قومن جي ڳچي ءِ تي لوه جو ڇج ء اهي بابل جي بادشاهه نبوچدنضر جي خدمت ڪن ،۽ اهي سندس خدمت ڪندا :۽ مون کيس جھنگلي جانور به ڏنا آهن. 15پوِ يرمياہ نبي حنانياہ نبي کي چيو تہ ”اءے حنانياہ ،هاڻي ٻڌ ،خداوند توکي نه موڪليو آهي ،پر تون هن قوم کي ڪوڙ تي ڀروسو ء لِ مجبور ڪرين ٿو. ڪرڻ ء 16تنھن ڪري خداوند فرمائي ٿو ته ،ڏس ،مان توکي زمين تان اڇلئي ڇڏيندس :هن سال تون مرندين ،ڇاڪاڻ ته تو خداوند جي خلف بغاوت سيکاري آهي. 17تنھن ڪري حننياہ نبي ساڳئي سال جي ستين مھيني ۾ فوت ٿيو. باب 29 1هاڻي اهي خط جا لفظ آهن جيڪي يرمياہ نبي يروشلم کان باقي بزرگن ڏانھن موڪليا جيڪي قيد ڪيا ويا هئا ،۽ ڪاهنن ،نبين ۽ سڀني ماڻھن ڏانھن جن کي نبوچدنضر يروشلم کان بابل ڏانھن قيد ڪيو هو. پوِ يڪونيا بادشاهه ،راڻي ،۽ خواجه سرا ،يھوداہ ۽ يروشلم جا شھزادا ،ڪاريگر ۽ لوهار يروشلم کان هليا ويا). ( 2ان کان ء سا پٽ شافان ۽ جمريا پٽ هلڪيا جي هٿان( ،جن کي يھودا جي بادشاهه صدقيا بابل ڏانھن بابل جي بادشاهه نبوچدنضر ڏانھن 3ا ءءل ء موڪليو )چيو ته، 4لشڪرن جو خداوند ،بني اسرائيل جو خدا ،انھن سڀني کي فرمائي ٿو جيڪي قيدي آهن ،جن کي مون يروشلم کان بابل ڏانھن وٺي وڃڻ جو سبب بڻايو آهي؛ 5گھر ٺاهيو ۽ انھن ۾ رهو؛ ۽ باغ لڳايو ۽ انھن جو ميوو کائو. لِ زالون وٺو ،۽ پنھنجيون ڌيئرون مڙسن کي ڏيو تہ جيئن اهي پٽ ۽ 6اوهين زالون وٺو ۽ پٽ ۽ ڌيئرون پيدا ڪريو؛ ۽ پنھنجن پٽن ء ڌيئرون پيدا ڪن ،تہ جيئن اوهين اتي وڌندا وڃو ۽ گھٽ نہ ٿيو. لِ خداوند کان دعا گھرو ،ڇاڪاڻ ته ان 7۽ ان شھر جي سلمتي جي ڳول ڪريو جتي مون توهان کي قيد ڪري کڻي ويو آهي ،۽ ان ء جي سلمتي ۾ توهان کي سلمتي ملندي. 8ڇالِ جو لشڪرن جو خداوند ،بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ اوهان جا نبي ۽ اوهان جا غيب ٻڌائيندڙ ،جيڪي اوهان ۾ آهن، ء اوهان کي ٺڳي نہ ڏيو ،۽ نڪي پنھنجن خوابن تي ڌيان ڏيو جيڪي اوهين خواب ۾ ڏيکاريو ٿا. 9ڇالِ جو اهي منھنجي نالي تي اوهان سان ڪوڙي نبوت ڪن ٿا :مون انھن کي نہ موڪليو آهي ،خداوند فرمائي ٿو. ء پوِ ،آ ءِ اوهان جي زيارت ڪندس ،۽ اوهان سان پنھنجو سٺو واعدو 10ڇالِ جو خداوند فرمائي ٿو تہ بابل ۾ ستر سال پورا ٿيڻ کان ء ء جاِ تي واپس آڻيندس. پورو ڪندس ،اوهان کي هن ء لِ جيڪي خيال سوچيان ٿو ،تن کي ڄاڻان ٿو ،امن جا خيال ،۽ برائي جا نہ ،تہ جيئن 11ڇالِ جو خداوند فرمائي ٿو تہ آ ءِ اوهان ء ء اوهان کي هڪ متوقع انجام ملي. 12پوِ اوهين مون کي سڏيندؤ ،۽ اوهين وڃو ۽ مون کان دعا گھرندؤ ،۽ مان اوهان کي ٻڌندس. ء 13۽ اوهين مون کي ڳوليندا ،۽ مون کي ڳوليندا ،جڏهن اوهين مون کي پنھنجي پوري دل سان ڳوليندا. 14۽ خداوند فرمائي ٿو تہ مان اوهان کي ڳولي وٺندس ،۽ اوهان جي قيد کي موڙي ڇڏيندس ،۽ اوهان کي سڀني قومن ۽ انھن سڀني هنڌن جاِ تي آڻيندس جتان مون اوهان کي قيد ڪيو کان گڏ ڪندس جتي مون اوهان کي هٽايو هو ،خداوند فرمائي ٿو؛ ۽ اوهان کي وري انھي ءِ ء هو. لِ بابل ۾ نبي پيدا ڪيا آهن. 15ڇاڪاڻ تہ اوهان چيو آهي تہ خداوند اسان ء 16ڄاڻو تہ خداوند هن بادشاهہ بابت جيڪو دائود جي تخت تي ويٺو آهي ،۽ انھن سڀني ماڻھن بابت جيڪي هن شھر ۾ رهن ٿا ،۽ اوهان جي ڀائرن بابت جيڪي اوهان سان گڏ قيد ۾ نہ ويا آهن ،فرمائي ٿو تہ؛
يرمياہ
17لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو تہ ڏسو ،مان انھن تي تلوار ،ڏڪار ۽ وبا موڪليندس ،۽ انھن کي خراب انجير وانگر ڪندس جيڪي کائي نہ سگھجن ،ڇاڪاڻ تہ اهي تمام خراب آهن. 18۽ مان انھن کي تلوار ،ڏڪار ۽ وبا سان ستايان ٿو ،۽ انھن کي زمين جي سڀني بادشاهتن ۾ منتقل ڪندس ،لعنت ،حيرت ،۽ سسڪي ۽ ملمت جو سبب بڻجندس ،انھن سڀني قومن ۾ جتي مون انھن کي ڌڪاريو آهي: 19ڇاڪاڻ تہ انھن منھنجون ڳالھيون نہ ٻڌيون آهن ،خداوند فرمائي ٿو ،جيڪي مون پنھنجن ٻانھن نبين جي وسيلي انھن ڏانھن موڪليون هيون ،۽ صبح سوير اڇٿي انھن کي موڪليم؛ پر اوهان نہ ٻڌو ،خداوند فرمائي ٿو. 20تنھنڪري اوهين سڀ قيدي ،جن کي مون يروشلم کان بابل موڪليو آهي ،خداوند جو ڪلم ٻڌو. 21لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا ،اخياب پٽ قوليا ۽ صدقياہ پٽ معسياہ جي باري ۾ ،جيڪي منھنجي نالي تي توهان سان ڪوڙو نبوت ڪن ٿا ،فرمائي ٿو ته ،ڏسو ،مان انھن کي بابل جي بادشاهه نبوچدرضر جي هٿ ۾ ڏيندس؛ ۽ هو انھن کي توهان جي اکين اڳيان قتل ڪندو. 22۽ يھوداہ جا سڀ قيدي جيڪي بابل ۾ آهن ،انھن تي لعنت کڻندا ۽ چوندا تہ خداوند اوهان کي صدقياہ ۽ اخياب وانگر ڪري ،جن کي بابل جي بادشاهہ باه ۾ پچايو هو. 23ڇاڪاڻ تہ انھن اسرائيل ۾ بدڪاري ڪئي آهي ،۽ پنھنجن پاڙيسرين جي زالن سان زنا ڪيو آهي ،۽ منھنجي نالي تي ڪوڙ ڳالھايو آهي ،جن جو مون انھن کي حڪم نه ڏنو آهي .خداوند فرمائي ٿو تہ آ ءِ ڄاڻان ٿو ۽ شاهد آهيان. 24اهڙي ءِ طرح تون نحلمي سمعياہ کي به چئو تہ، 25لشڪرن جو خداوند ،بني اسرائيل جو خدا ،ائين فرمائي ٿو تہ ،ڇاڪاڻ تہ تو پنھنجي نالي تي يروشلم جي سڀني ماڻھن ڏانھن ۽ صفنياہ پٽ معسياہ ڪاهن ۽ سڀني ڪاهنن ڏانھن خط موڪليا آهن تہ، جاِ تي ڪاهن مقرر ڪيو آهي ،ته جيئن تون خداوند جي گھر ۾ نء ءوڪار هجين ،هر اهو ماڻھو جيڪو ديوانو 26خداوند توکي يھويدع جي ء لِ ته تون ان کي قيد ۾ ۽ ڪاٺ ۾ وجھين. آهي ۽ پاڻ کي نبي ڪري ٿو ،تنھن ء لِ نبي ڪري ٿو؟ 27پوِ هاڻي تو عنتوت جي يرمياہ کي ڇو نه ملمت ڪئي ،جيڪو پاڻ کي توهان ء ء 28ڇاڪاڻ تہ هن اسان کي بابل ۾ چيو تہ” ،هي قيد ڊگھي آهي ،گھر ٺاهيو ۽ انھن ۾ رهو؛ ۽ باغ لڳايو ۽ انھن جو ميوو کائو“. 29۽ صفنياہ ڪاهن هي خط يرمياہ نبي ءِ جي ڪنن ۾ پڙهيو. 30پوِ خداوند جو ڪلم يرمياہ ڏانھن پھتو تہ، ء 31سڀني قيدين کي موڪليو تہ خداوند نحلمي سمعياہ بابت چوي ٿو تہ :ڇاڪاڻ تہ سمعياہ اوهان کي نبوت ڪئي آهي ۽ مون کيس نہ لِ مجبور ڪيو آهي. موڪليو آهي ۽ اوهان کي ڪوڙ تي ڀروسو ڪرڻ ء 32تنھن ڪري خداوند فرمائي ٿو ته ،ڏسو ،مان نحلمي سمعياہ ۽ سندس نسل کي سزا ڏيندس .هن جو ڪو به ماڻھو هن قوم ۾ نه رهندو، لِ ڪندس ،خداوند فرمائي ٿو ،ڇاڪاڻ ته هن خداوند جي خلف بغاوت سيکاري ۽ نه ئي هو ان نيڪي کي ڏسندو جيڪا مان پنھنجي قوم ء آهي. باب 30 1اهو ڪلم جيڪو خداوند کان يرمياہ ڏانھن آيو ،چوي ٿو تہ 2خداوند بني اسرائيل جو خدا ائين فرمائي ٿو تہ جيڪي ڳالھيون مون تو سان ڪيون آهن ،اهي سڀ ڪتاب ۾ لک. 3ڇالِ جو ،ڏسو ،اهي ڏينھن اچن ٿا ،خداوند فرمائي ٿو ،جڏهن مان پنھنجي قوم اسرائيل ۽ يھوداہ جي قيد کي واپس آڻيندس ،خداوند ء فرمائي ٿو :۽ مان انھن کي انھي ءِ ملڪ ۾ موٽائي آڻيندس جيڪو مون انھن جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو ،۽ اهي ان جا مالڪ ٿيندا. 4۽ هي اهي ڳالھيون آهن جيڪي خداوند اسرائيل ۽ يھوداہ جي باري ۾ چيون. 5ڇالِ جو خداوند فرمائي ٿو تہ اسان لرزش جو آواز ٻڌو آهي ،خوف جو ،پر امن جو نه. ء 6هاڻي پڇو ،۽ ڏسو ته ڇا ڪو مرد پيٽ سان پيٽ ڪندو آهي؟ ڇو مان هر مرد کي پنھنجي ڪلھي تي هٿ رکي ،هڪ عورت وانگر پيٽ ۾ ڏسي رهيو آهيان ،۽ سڀني جا منھن پيل ٿي ويا آهن؟ 7افسوس !ڇو ته اهو ڏينھن وڏو آهي ،۽ ڪو به ان جھڙو ناهي :اهو يعقوب جي مايبت جو وقت آهي؛ پر هو ان مان بچي ويندو. وِ ڀڃي ڇڏيندس ،۽ تنھنجا بند 8ڇالِ جو انھي ءِ ڏينھن اهو ٿيندو ،لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو ،تہ آ ءِ تنھنجي ڳچي ءِ تان سندس ڇج ء ء ٽوڙي ڇڏيندس ،۽ اجنبي وري سندس خدمت نہ ڪندا. لِ مقرر ڪندس. 9پر اهي خداوند پنھنجي خدا جي ۽ پنھنجي بادشاهہ دائود جي خدمت ڪندا ،جنھن کي مان انھن ء ڇالِ جو ،ڏسو ،مان توکي پري کان 10تنھنڪري اي منھنجا ٻانھا يعقوب ،ڊڄ نه ،خداوند فرمائي ٿو؛ ۽ نڪي پريشان ٿيو ،اي اسرائيل، ء بچائيندس ،۽ تنھنجي اولد کي انھن جي قيد جي ملڪ مان؛ ۽ يعقوب موٽي ايندو ،۽ آرام ۾ هوندو ،۽ خاموش رهندو ،۽ ڪو به کيس نه ڊڄائيندو. لِ .جيتوڻيڪ مان انھن سڀني قومن کي مڪمل طور تي ختم ڪريان 11ڇالِ جو خداوند فرمائي ٿو تہ آ ءِ توسان گڏ آهيان ،توکي بچائڻ ء ء ٿو جتي مون توکي ڇڙوڇڙ ڪيو آهي ،پر مان توکي مڪمل طور تي ختم نه ڪندس :پر مان توکي اندازي سان درست ڪندس ،۽ توکي بلڪل بي سزا نه ڇڏيندس. 12ڇالِ جو خداوند فرمائي ٿو تہ تنھنجو زخم لعلج آهي ،۽ تنھنجو زخم ڏکوئيندڙ آهي. ء دعوي جي حمايت ڪري ،ته جيئن تو کي قيد ڪيو وڃي :تو وٽ ڪا به شفا ڏيندڙ دوا ناهي. تنھنجي جيڪو ناهي اهڙو به 13ڪو ي 14تنھنجا سڀ پيار ڪندڙ توکي وساري چڪا آهن؛ اهي توکي نہ ٿا ڳولين؛ ڇو تہ مون توکي دشمن جي زخم سان زخمي ڪيو آهي ،ظالم جي سزا سان ،تنھنجي گناهہ جي گھڻائي ءِ جي ڪري؛ ڇاڪاڻ تہ تنھنجا گناهہ وڌي ويا هئا.
يرمياہ
لِ ڇو روئين ٿو؟ تنھنجي گناهن جي ڪثرت جي ڪري تنھنجو غم لعلج آهي :ڇاڪاڻ ته تنھنجا گناهه وڌي 15تون پنھنجي مايبت ء ويا هئا ،تنھن ڪري مون تو سان اهي ڪم ڪيا آهن. 16تنھن ڪري جيڪي توکي کائي ويندا ،اهي سڀ کائي ويندا؛ ۽ توهان جا سڀ دشمن ،انھن مان هر هڪ ،قيد ۾ ويندا؛ ۽ جيڪي توهان کي لڇٽيندا ،اهي لڇٽي ويندا ،۽ جيڪي توهان تي حملو ڪندا ،مان انھن سڀني کي لڇٽي ۾ وجھندس. 17ڇالِ جو آ ءِ توکي صحت بخشيندس ،۽ تنھنجا زخم شفا ڏيندس ،خداوند فرمائي ٿو ،ڇاڪاڻ تہ انھن توکي تڙيل سڏيو ۽ چيو تہ، ء هي صيئون آهي ،جنھن کي ڪوبہ ڳولي نہ ٿو. 18خداوند فرمائي ٿو تہ ڏسو ،مان يعقوب جي خيمن جي قيد کي واپس آڻيندس ،۽ سندس رهائش تي رحم ڪندس؛ ۽ شھر پنھنجي ڍير تي تعمير ڪيو ويندو ،۽ محل پنھنجي طريقي سان رهندو. 19۽ انھن مان شڪرگذاري ۽ خوشي ڪرڻ وارن جو آواز نڪرندو :۽ مان انھن کي وڌائيندس ،۽ اهي ٿورا نه ٿيندا .مان انھن کي جلل ڏيندس ،۽ اهي ننڍا نه ٿيندا. 20انھن جا ٻار بہ اڳ وانگر هوندا ،۽ انھن جي جماعت منھنجي اڳيان قائم ٿيندي ،۽ مان انھن سڀني کي سزا ڏيندس جيڪي انھن تي ظلم ڪندا. 21۽ انھن جا امير پاڻ مان هوندا ،۽ انھن جو حاڪم انھن جي وچ مان نڪرندو؛ ۽ مان هن کي ويجھو آڻيندس ،۽ هو منھنجي ويجھو ايندو : لِ ماروف ڪيو؟ خداوند فرمائي ٿو. ڇاڪاڻ ته هي ڪير آهي جنھن پنھنجي دل کي منھنجي ويجھو اچڻ ء 22۽ اوهين منھنجا ماڻھو هوندؤ ،۽ آ ءِ اوهان جو خدا هوندس. 23ڏسو ،خداوند جو طوفان غضب سان نڪرندو ،هڪ مسلسل طوفان :اهو بدڪارن جي مٿي تي درد سان ڪرندو. 24خداوند جو سخت غضب واپس نه ٿيندو ،جيستائين هو اهو نه ڪري ،۽ جيستائين هو پنھنجي دل جي ارادن کي پورو نه ڪري :آخري ڏينھن ۾ توهان ان تي غور ڪندا. باب 31 1ساڳئي وقت ،خداوند فرمائي ٿو ،مان بني اسرائيل جي سڀني خاندانن جو خدا هوندس ،۽ اهي منھنجا ماڻھو هوندا. ڏيارڻ آرام کيس مان 2خداوند فرمائي ٿو تہ ،جيڪي ماڻھو تلوار کان بچي ويا هئا ،تن بيابان ۾ رحمت ڏٺي ،يعني اسرائيل ،جڏهن لِ ء ويس. 3خداوند قديم زماني کان مون تي ظاهر ٿيو آهي ،۽ چيائين ته ،ها ،مون توسان دائمي پيار ڪيو آهي :تنھن ڪري مون توکي پنھنجي رحم سان ڇڪيو آهي. 4وري مان توکي ٺاهيندس ،۽ تون ٺاهي ويندين ،اي اسرائيل جي ڪنواري :تون وري پنھنجي دفن سان سينگاريل هوندين ،۽ خوشي ڪرڻ وارن جي ناچ ۾ نڪرندين. 5اوهين سامريہ جي جبلن تي اڃا تائين انگورن جا باغ لڳائيندؤ :پوکيندڙ پوکيندا ۽ انھن کي عام شين وانگر کائيندا. 6ڇالِ جو هڪڙو ڏينھن ايندو جڏهن اءفرائيم جبل تي چوڪيدار رڙ ڪندا تہ اڇٿو ،۽ صيئون ڏانھن خداوند پنھنجي خدا ڏانھن چڙهي ء وڃون. لِ خوشي ءِ سان گيت ڳايو ،۽ قومن جي سردارن ۾ للڪارو ڪريو :اعلن ڪريو ،تعريف 7ڇالِ جو خداوند فرمائي ٿو تہ ،يعقوب ء ء ڪريو ،۽ چئو تہ اي خداوند ،پنھنجي قوم ،اسرائيل جي باقي بچيل کي بچايو. 8ڏسو ،مان انھن کي اتر ملڪ مان آڻيندس ،۽ انھن کي زمين جي ڪنارن کان گڏ ڪندس ،۽ انھن سان گڏ انڌا ۽ لنگڙا ،حاملہ عورت ۽ اها جيڪا پيٽ سان پيٽ ڀريندي آهي :هڪ وڏو ميڙ اتي موٽندو. 9اهي روئندي ايندا ،۽ مان انھن جي رهنمائي ڪندس :مان انھن کي پاڻي ءِ جي ندين تي سڌي رستي تي هلئيندس ،جتي اهي ٺوڪر نه کائيندا ،ڇاڪاڻ ته مان اسرائيل جو پي ڇِ آهيان ،۽ افرائيم منھنجو پھريون پٽ آهي. 10اي قومون ،خداوند جو ڪلم ٻڌو ،۽ پري ٻيٽن ۾ ان جو اعلن ڪريو ،۽ چئو تہ ،جنھن اسرائيل کي ڇڙوڇڙ ڪيو ،اهو کيس گڏ ڪندو ۽ ان جي حفاظت ڪندو ،جيئن ريڍار پنھنجي ڌڻ کي سنڀاليندو آهي. 11ڇالِ جو خداوند يعقوب کي ڇوٽڪارو ڏنو آهي ،۽ کيس انھي ءِ جي هٿ کان ڇڏايو آهي جيڪو کانئس وڌيڪ طاقتور هو. ء لِ وهندا ،ڪڻڪ ،شراب ،تيل ،ڌڻ ۽ ڌڻ جي 12تنھن ڪري اهي ايندا ۽ صيئون جي اوچائي تي گيت ڳائيندا ،۽ گڏجي خداوند جي نيڪي ء لِ :۽ انھن جو روح هڪ سيراب ٿيل باغ وانگر هوندو؛ ۽ اهي وري ڪڏهن به غم نه ڪندا. ٻارن ء 13پوِ ڪنواري ڇوڪري ناچ ۾ خوش ٿيندي ،نوجوان ۽ پوڙها ٻئي گڏجي :ڇاڪاڻ ته مان انھن جي ماتم کي خوشي ۾ بدلئيندس ،۽ انھن ء کي تسلي ڏيندس ،۽ انھن کي انھن جي غم کان خوش ڪندس. 14۽ مان پادرين جي روح کي ٿلھي سان مطمئن ڪندس ،۽ منھنجا ماڻھو منھنجي نيڪي سان مطمئن ٿيندا ،خداوند فرمائي ٿو. لِ روئيندي تسلي وٺڻ کان انڪار ڪيو، 15خداوند فرمائي ٿو تہ ”رامہ ۾ هڪ آواز ٻڌڻ ۾ آيو ،ماتم ۽ سخت روئڻ؛ راحيل پنھنجن ٻارن ء ڇاڪاڻ تہ اهي نه هئا. ڇالِ جو اوهان جي ڪم جو بدلو 16خداوند فرمائي ٿو تہ پنھنجي آواز کي روئڻ کان روڪيو ۽ پنھنجين اکين مان ڳوڙها ڪڍو، ء ملندو ،خداوند فرمائي ٿو؛ ۽ اهي دشمن جي ملڪ مان موٽي ايندا. 17۽ خداوند فرمائي ٿو تہ تنھنجي پڇاڙي ءِ ۾ اميد آهي تہ تنھنجا ٻار پنھنجي سرحد ڏانھن موٽي ايندا. 18بيشڪ مون اءفرائيم کي پاڻ تي ماتم ڪندي ٻڌو آهي :تو مون کي سيکت ڏني ،۽ مون کي سيکت ڏني وئي ،جيئن هڪ ڍڳي جيڪو جوا سان واقف نه هجي .مون کي موڙ ،۽ مان موڙ ڪندس ،ڇاڪاڻ ته تون خداوند منھنجو خدا آهين. 19بيشڪ جڏهن مون کي موٽايو ويو ،مون توبه ڪئي؛ ۽ جڏهن مون کي هدايت ڏني وئي ،مون پنھنجي ران تي ڌڪ هنيو :مان شرمسار ٿيس ،هائو ،حتي شرمسار ،ڇاڪاڻ تہ مون پنھنجي جواني ءِ جي ملمت برداشت ڪئي.
يرمياہ
20ڇا اءفرائيم منھنجو پيارو پٽ آهي؟ ڇا هو هڪ سٺو ٻار آهي؟ ڇاڪاڻ ته جڏهن کان مون هن جي خلف ڳالھايو آهي ،مان هن کي اڃا لِ پريشان آهن .مان ضرور هن تي رحم ڪندس ،خداوند فرمائي ٿو. تائين ياد ڪريان ٿو :تنھن ڪري منھنجا دل هن ء لِ وڏا ڍير ٺاهيو :پنھنجو دل انھي ءِ رستي ڏانھن لڳايو ،جنھن رستي تي تون هليو هئين :اي اسرائيل لِ رستي جا نشان ٺاه ،پاڻ ء 21پاڻ ء جي ڪنوار ،وري موٽي اچ ،پنھنجن انھن شھرن ڏانھن موٽي اچ. شيِ پيدا ڪئي آهي ،هڪ عورت نئين هڪ تي زمين خداوند ته ڇاڪاڻ 22اي بي وفا ڌي ءِ ،تون ڪيترو وقت تائين هلندي رهندين؟ ء هڪ مرد کي گھيرو ڪندي. 23لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا ،فرمائي ٿو تہ :جڏهن مان انھن جي قيد کي واپس آڻيندس ،تڏهن اهي يھوداہ جي ملڪ ۽ ان جي شھرن ۾ هي ڪلم استعمال ڪندا :اي انااف جي رهائشگاهه ۽ پاڪائي جي جبل ،خداوند توکي برڪت ڏئي. 24۽ يھوداہ ۾ ۽ ان جي سڀني شھرن ۾ گڏجي رهندا ،آبادگار ۽ اهي جيڪي ڌڻ کڻي ويندا. 25ڇالِ جو مون ٿڪل روح کي سير ڪرايو آهي ،۽ هر ڏکويل روح کي بحال ڪيو آهي. ء 26انھي ءِ تي مان جاڳيس ،۽ ڏٺم؛ ۽ منھنجي ننڊ مون کي مٺي هئي. 27ڏس ،اهي ڏينھن اچن ٿا ،خداوند فرمائي ٿو ،جڏهن مان اسرائيل جي گھراڻي ۽ يھوداہ جي گھراڻي کي انسان جي ٻج ۽ جانورن جي ٻج سان پوکيندس. ڇ لِ ،تيئن مان انھن جي ڏيڻ تڪليف ۽ ڪرڻ تباهه ڪيرائڻ، ٽوڙڻ، ڇلڻ، ا آهي، ڪئي نگھباني جي انھن مون جيئن ٿيندو، 28۽ ائين ء لِ ،خداوند فرمائي ٿو. نگھباني ڪندس ،ٺاهڻ ۽ پوکڻ ء 29انھن ڏينھن ۾ اهي وري نه چوندا ته پي ڇِ ڏاڏن کٽو انگور کاڌو آهي ،۽ ٻارن جا ڏند ڪٽيل آهن. 30پر هر ڪو پنھنجي گناهه جي ڪري مرندو :هر ڪو جيڪو کٽو انگور کائيندو ،ان جا ڏند ڪٽيا ويندا. 31خداوند فرمائي ٿو تہ ،اهي ڏينھن اچن ٿا جڏهن مان اسرائيل جي گھراڻي ۽ يھوداہ جي گھراڻي سان هڪ نئون عھد ڪندس. 32اهو انھي ءِ عھد جي مطابق نه هوندو جيڪو مون انھن جي ابن ڏاڏن سان ڪيو هو ،جڏهن مون انھن کي هٿ کان جھليو ته جيئن انھن کي مار جي ملڪ مان ڪڍيان ،جيڪو انھن منھنجو عھد ٽوڙيو ،جيتوڻيڪ مان انھن جو مڙس هوس ،خداوند فرمائي ٿو: پوِ ،آ ءِ پنھنجو قانون 33پر اهو اهو عھد هوندو جيڪو آ ءِ بني اسرائيل جي گھراڻي سان ڪندس؛ خداوند فرمائي ٿو تہ انھن ڏينھن کان ء انھن جي دلين ۾ وجھندس ،۽ انھن جي دلين ۾ لکندس؛ ۽ انھن جو خدا هوندس ،۽ اهي منھنجا ماڻھو هوندا. 34۽ اهي هاڻي هر ڪو پنھنجي پاڙيسري ۽ هر ڪو پنھنجي ڀا ڇِ کي اهو نه سيکاريندو ته ،خداوند کي سڃاڻو ،ڇاڪاڻ ته اهي سڀ مون کي سڃاڻندا ،انھن مان ننڍي کان وڏي تائين ،خداوند فرمائي ٿو :ڇاڪاڻ ته مان انھن جي گناهه کي معاف ڪندس ،۽ مان انھن جي گناهه کي ٻيھر ياد نه ڪندس. لِ چنڊ ۽ تارن جا حڪم ڏئي ٿو ،جيڪو سمنڊ کي لِ سج ڏئي ٿو ،۽ رات جي روشني ء 35خداوند فرمائي ٿو ،جيڪو ڏينھن جي روشني ء ورهائي ٿو جڏهن ان جون لھرون گجگوڙ ڪن ٿيون ،لشڪرن جو خداوند سندس نالو آهي. لِ هڪ قوم پوِ اسرائيل جو اولد به منھنجي اڳيان هميشه ء 36خداوند فرمائي ٿو تہ جيڪڏهن اهي حڪم منھنجي اڳيان ختم ٿي وڃن ،ته ء نه رهندو. پوِ مان بہ بني اسرائيل جي 37خداوند فرمائي ٿو تہ جيڪڏهن مٿي آسمان کي ماپيو وڃي ۽ هيٺان زمين جي بنيادن کي ڳولھيو وڃي ،تہ ء سڀني نسلن کي انھن جي ڪيل سڀني ڪمن جي ڪري رد ڪري ڇڏيندس ،خداوند فرمائي ٿو. لِ تعمير ڪيو 38ڏس ،خداوند فرمائي ٿو ته اهي ڏينھن اچن ٿا ،جڏهن شھر حنن ايل جي برج کان ڪنڊ جي دروازي تائين خداوند جي ء ويندو. 39۽ ماپ جي رسي اڃا تائين ان جي سامھون گاريب ٽڪري ءِ تي ويندي ،۽ گوات تائين گھمندي. لِ 40۽ لشن ۽ راه جي سڄي وادي ،۽ سڀ ميدان قدرون جي ندي ءِ تائين ،اوڀر طرف گھوڙي جي دروازي جي ڪنڊ تائين ،خداوند ء پاڪ هوندا؛ ان کي وري ڪڏهن به نه اڇڇليو ويندو ۽ نه ئي ڪيرايو ويندو. باب 32 1اهو ڪلم جيڪو يھوداہ جي بادشاهہ صدقياہ جي ڏهين سال ۾ خداوند کان يرمياہ تي نازل ٿيو ،جيڪو نبوچدرضر جي ارڙهين سال هو. 2ڇاڪاڻ ته ان وقت بابل جي بادشاهه جي فوج يروشلم کي گھيرو ڪيو :۽ يرمياہ نبي کي قيدخاني جي صحن ۾ بند ڪيو ويو ،جيڪو يھوداہ جي بادشاهه جي گھر ۾ هو. 3ڇاڪاڻ تہ يھوداہ جي بادشاه صدقياہ کيس بند ڪري ڇڏيو هو ،۽ چيو هو تہ” ،تون ڇو نبوت ڪرين ٿو ۽ چوين ٿو تہ خداوند فرمائي ٿو تہ ،ڏس ،مان هن شھر کي بابل جي بادشاهہ جي هٿ ۾ ڏيندس ،۽ هو ان کي قبضي ۾ ڪندو. 4۽ يھوداہ جو بادشاهه صدقياہ ڪلدين جي هٿ مان نه بچندو ،پر ضرور بابل جي بادشاهه جي هٿ ۾ ڏنو ويندو ،۽ ان سان روبرو ڳالھائيندو ،۽ سندس اکيون ان جي اکين کي ڏسنديون. 5۽ هو صدقياہ کي بابل ڏانھن وٺي ويندو ،۽ هو اتي رهندو جيستائين مان کيس ڏسان ،خداوند فرمائي ٿو :جيتوڻيڪ توهان ڪلدين سان وڙهندا ،توهان ڪامياب نه ٿيندا. 6۽ يرمياہ چيو تہ خداوند جو ڪلم مون وٽ آيو ،چيائين تہ 7ڏس ،تنھنجي چاچي شلوم جو پٽ حنميل تو وٽ ايندو ۽ چوندو ته ،منھنجو ميدان جيڪو عناتوت ۾ آهي ،خريد ڪر ،ڇاڪاڻ ته ان کي خريد ڪرڻ جو حق تنھنجو آهي. 8تنھنڪري منھنجي چاچي جو پٽ حنميل خداوند جي ڪلم موجب قيدخاني جي صحن ۾ مون وٽ آيو ،۽ مون کي چيو تہ ،منھنجو ميدان خريد ڪر ،جيڪو عناتوت ۾ آهي ،جيڪو بنيامين جي ملڪ ۾ آهي :ڇاڪاڻ تہ وراثت جو حق تنھنجو آهي ،۽ ڇڏائڻ تنھنجو آهي؛ ان .پوِ مون کي خبر پئي تہ اهو خداوند جو ڪلم هو. لِ خريد ڪر ء کي پاڻ ء
يرمياہ
9۽ مون پنھنجي چاچي جي پٽ حنميل کان اهو ميدان خريد ڪيو ،جيڪو عناتوت ۾ هو ،۽ کيس پئسا توليم ،يعني سترهن شيڪل چاندي. 10۽ مون ثبوت تي صحيح ڪئي ،۽ ان تي ڇمھر لڳائي ،۽ شاهد گڏ ڪيا ،۽ کيس ترازو ۾ پئسا تول. 11تنھنڪري مون خريداري ءِ جو ثبوت ورتو ،ٻئي جيڪو قانون ۽ دستور موجب ڇمھر لڳل هو ،۽ جيڪو کليل هو: 12۽ مون خريداري ءِ جو ثبوت باروڪ پٽ نيرياہ ،معسياہ جي پٽ کي ،منھنجي چاچي جي پٽ حنميل جي سامھون ،۽ انھن شاهدن جي سامھون جن خريداري ءِ جي ڪتاب تي صحيح ڪئي هئي ،انھن سڀني يھودين جي سامھون ڏنو جيڪي قيدخاني جي صحن ۾ ويٺا هئا. 13۽ مون باروڪ کي انھن جي اڳيان حڪم ڏنو تہ، 14لشڪرن جو خداوند ،بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ :هي ثبوت وٺو ،هي خريداري جو ثبوت ،جيڪو ڇمھر لڳل آهي ،۽ هي ثبوت جيڪو کليل آهي؛ ۽ انھن کي مٽي ءِ جي ٿان ءِ ۾ وجھو ،ته جيئن اهي گھڻا ڏينھن تائين قائم رهي سگھن. 15ڇالِ جو لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ هن ملڪ ۾ گھر ،زمينون ۽ انگورن جا باغ وري قبضي ۾ ڪيا ويندا. ء 16جڏهن مون نيريا جي پٽ باروڪ کي خريداري ءِ جو ثبوت ڏنو ،تڏهن مون خداوند کان دعا گھري ،چيو تہ، شيِ مشڪل ناهي. لِ ڪا به ء 17اي خداوند خدا ،ڏس ،تو پنھنجي وڏي طاقت ۽ ڊگھي هٿ سان آسمان ۽ زمين کي ٺاهيو آهي ،۽ تنھنجي ء 18تون هزارين ماڻھن تي رحم ڪرين ٿو ،۽ پي ڇِ ڏاڏن جي بدڪاري جو بدلو انھن جي ٻارن جي سيني ۾ وجھين ٿو :عظيم ،قادر خدا، لشڪرن جو خداوند ،سندس نالو آهي، 19صلح ۾ وڏو ،۽ ڪم ۾ طاقتور :ڇو ته توهان جون اکيون انسانن جي سڀني طريقن تي کليل آهن :هر هڪ کي سندس طريقن ۽ سندس لِ: ڪمن جي ميوي مطابق ڏيڻ ء 20جنھن مار جي ملڪ ۾ اڄ تائين ،۽ اسرائيل ۾ ،۽ ٻين ماڻھن ۾ نشانيون ۽ عجائبات ڪيون آهن؛ ۽ تو پنھنجو نالو قائم ڪيو آهي ،جيئن اڄ آهي. 21۽ تون پنھنجي قوم بني اسرائيل کي مار جي ملڪ مان نشانين ،عجيب ڪمن ،مضبوط هٿ ،ڊگھي ٿيل هٿ ۽ وڏي خوف سان ڪڍي آيو آهين. 22۽ تو انھن کي هي ملڪ ڏنو آهي ،جيڪو تو انھن جي ابن ڏاڏن سان قسم کنيو هو ته انھن کي ڏيندس ،هڪ اهڙو ملڪ جنھن ۾ کير ۽ ماکي وهندي آهي. 23۽ اهي اندر آيا ۽ ان تي قبضو ڪيو؛ پر انھن تنھنجي آواز جي تابعداري نه ڪئي ،۽ نه ئي تنھنجي شريعت تي هليو؛ انھن سڀني مان ڪجھه به نه ڪيو جيڪو تو انھن کي ڪرڻ جو حڪم ڏنو هو؛ تنھن ڪري تو انھن تي هي سڀ برائي نازل ڪئي آهي: لِ آيا آهن؛ ۽ شھر کي ڪلدين جي هٿ ۾ ڏنو ويو آهي ،جيڪي ان سان وڙهندا آهن ،تلوار، 24ڏسو ،جبل ،اهي شھر تي قبضو ڪرڻ ء ڏڪار ۽ وبا جي ڪري :۽ جيڪو تو چيو آهي اهو پورو ٿيو؛ ۽ ،ڏسو ،توهان ان کي ڏسي رهيا آهيو. 25۽ تو مون کي چيو آهي ته ،اي خداوند خدا ،زمين پئسن سان خريد ڪر ۽ شاهد گڏ ڪر؛ ڇاڪاڻ ته شھر ڪلدين جي هٿ ۾ ڏنو ويو آهي. 26پوِ خداوند جو ڪلم يرمياہ ڏانھن پھتو تہ، ء لِ تمام گھڻي مشڪل آهي؟ 27ڏسو ،مان خداوند آهيان ،سڀني انسانن جو خدا :ڇا ڪا شيِ مون ء ء 28تنھنڪري خداوند فرمائي ٿو تہ ڏسو ،آ ءِ هن شھر کي ڪلدين جي هٿ ۾ ۽ بابل جي بادشاهہ نبوچدرضر جي هٿ ۾ ڏيندس ،۽ هو ان کي قبضي ۾ ڪندو. 29۽ ڪلدي ،جيڪي هن شھر سان وڙهندا آهن ،سي ايندا ۽ هن شھر کي باهه ڏيندا ،۽ ان کي انھن گھرن سان گڏ ساڙي ڇڏيندا ،جن جي ڇتين تي انھن بعل کي بخور ٻاريو آهي ،۽ ٻين ديوتائن کي پيئڻ جون نذرانو ڏنيون آهن ،ته جيئن مون کي ڪاوڙائي سگھجي. 30ڇالِ جو بني اسرائيل ۽ يھوداہ پنھنجي جواني ءِ کان وٺي مون کان اڳ رڳو بڇڙا ڪم ڪندا آيا آهن ،ڇاڪاڻ تہ بني اسرائيل ء پنھنجي هٿن جي ڪم سان مون کي رڳو غضب ۾ وڌو آهي ،خداوند فرمائي ٿو. لِ منھنجي غضب ۽ غضب جو سبب بڻيو آهي جنھن ڏينھن کان انھن ان کي ٺاهيو ،اڄ تائين؛ تہ جيئن مان 31ڇاڪاڻ تہ هي شھر مون ء ان کي پنھنجي سامھون کان هٽائي ڇڏيان. 32ڇاڪاڻ تہ بني اسرائيل ۽ يھوداہ جي سڀني بڇڙن ڪمن جي ڪري ،جيڪي انھن ڪيا آهن تہ مون کي غضب ۾ وجھن ،انھن جا بادشاهن ،سندن سردارن ،سندن ڪاهنن ،۽ سندن نبين ،۽ يھوداہ جا ماڻھو ۽ يروشلم جا رهاڪو. 33۽ انھن مون ڏانھن منھن نه پر پٺي ڪئي آهي :جيتوڻيڪ مون انھن کي سيکاريو ،صبح سوير اٿيو ۽ انھن کي سيکاريو ،پر انھن هدايت لِ نه ٻڌو آهي. حاصل ڪرڻ ء لِ تہ ان کي ناپاڪ ڪن. 34پر انھن پنھنجون نفرت انگيز شيون انھي ءِ گھر ۾ رکيون ،جيڪو منھنجي نالي سان سڏجي ٿو ،انھي ءِ ء 35۽ انھن بعل جون اوچيون جايون ٺاهيون ،جيڪي هنوم جي پٽ جي وادي ۾ آهن ،ته جيئن پنھنجن پٽن ۽ ڌيئرن کي باهه مان مولک جي لِ گذارين ،جنھن جو مون انھن کي حڪم نه ڏنو هو ۽ نه ئي منھنجي ذهن ۾ اهو آيو هو ته اهي هي نفرت انگيز ڪم ڪن ،ته جيئن يھودا ء کي گناهه ڪن. 36۽ هاڻي خداوند اسرائيل جو خدا هن شھر بابت چوي ٿو ،جنھن بابت توهان چئو ٿا ته اهو تلوار ،ڏڪار ۽ وبا جي ذريعي بابل جي بادشاهه جي هٿ ۾ ڏنو ويندو. 37ڏسو ،مان انھن کي انھن سڀني ملڪن مان گڏ ڪندس ،جتي مون انھن کي پنھنجي غضب ،پنھنجي غضب ۽ وڏي غضب ۾ ڌڪي ڇڏيو جاِ تي واپس آڻيندس ،۽ مان انھن کي سلمتي ءِ سان رهڻ ڏيندس. آهي؛ ۽ مان انھن کي هن ء 38۽ اهي منھنجا ماڻھو هوندا ،۽ مان انھن جو خدا هوندس: لِ: لِ مون کان ڊڄن ،انھن جي ۽ انھن جي اولد جي ڀلئي ء 39۽ مان انھن کي هڪ دل ۽ هڪ رستو ڏيندس ،ته جيئن اهي هميشه ء 40۽ مان انھن سان هڪ دائمي عھد ڪندس ،تہ مان انھن کان منھن نہ موڙيندس ،انھن جي ڀلئي ڪندس؛ پر مان پنھنجو خوف انھن جي دلين ۾ وجھيندس ،تہ اهي مون کان پري نہ ٿيندا.
يرمياہ
41ها ،مان انھن تي خوش ٿيندس ته انھن جو ڀلو ڪريان ،۽ مان انھن کي هن ملڪ ۾ ضرور پنھنجي پوري دل ۽ پنھنجي پوري جان سان پوکيندس. 42ڇالِ جو خداوند فرمائي ٿو تہ جيئن مون هن قوم تي هي سڀ وڏي برائي آندي آهي ،تيئن مان انھن تي سڀ چڱائي آڻيندس جيڪا ء مون انھن سان واعدو ڪئي آهي. سواِ ويران آهي؛ اهو ڪلدين جي 43۽ هن ملڪ ۾ زمينون خريد ڪيون وينديون ،جنھن بابت توهان چئو ٿا ته ،اهو انسان ۽ جانور کان ء هٿ ۾ ڏنو ويو آهي. 44ماڻھو پئسن سان زمينون خريد ڪندا ،۽ ثبوتن تي صحيح ڪندا ،۽ انھن تي مھر لڳائيندا ،۽ بنيامين جي ملڪ ۾ ،۽ يروشلم جي آس پاس جي هنڌن تي ،۽ يھوداہ جي شھرن ۾ ،۽ جبلن جي شھرن ۾ ،۽ وادي جي شھرن ۾ ،۽ ڏکڻ جي شھرن ۾ شاهدي ڏيندا :ڇاڪاڻ ته مان انھن جي قيد کي واپس آڻيندس ،خداوند فرمائي ٿو. باب 33 1وڌيڪ خداوند جو ڪلم ٻئي ڀيري يرمياہ تي پھتو ،جڏهن هو اڃا تائين قيد خاني جي صحن ۾ بند هو ،چيو ته: لِ ٺاهيو آهي ،اهو فرمائي ٿو :خداوند سندس نالو آهي. 2خداوند جيڪو ان جو خالق آهي ،اهو خداوند جنھن ان کي قائم ڪرڻ ء 3مون کي سڏ ،۽ مان توکي جواب ڏيندس ،۽ توکي وڏيون ۽ زبردست شيون ڏيکاريندس ،جيڪي تون نه ٿو ڄاڻين. 4ڇالِ جو خداوند ،اسرائيل جو خدا ،هن شھر جي گھرن بابت ۽ يھوداہ جي بادشاهن جي گھرن بابت ،جيڪي جبلن ۽ تلوار سان ء ڪيرايا ويا آهن ،فرمائي ٿو تہ ”اي خداوند! لِ آهي ،جن کي مون پنھنجي غضب ۽ غضب ۾ لِ اچن ٿا ،پر اهو انھن کي انھن ماڻھن جي لشن سان ڀرڻ ء 5اهي ڪلدين سان وڙهڻ ء ماريو آهي ،۽ جن جي سڀني بڇڙائين جي ڪري مون هن شھر کان پنھنجو منھن لڪايو آهي. 6ڏسو ،مان ان کي صحت ۽ شفا ڏيندس ،۽ مان انھن کي شفا ڏيندس ،۽ انھن تي امن ۽ سچائي جي ڪثرت ظاهر ڪندس. 7۽ مان يھوداہ ۽ اسرائيل جي قيد کي واپس آڻيندس ،۽ انھن کي پھرين وانگر ٺاهيندس. 8۽ مان انھن کي انھن جي سڀني گناهن کان پاڪ ڪندس ،جيڪي انھن منھنجي خلف گناهه ڪيا آهن؛ ۽ مان انھن جي سڀني گناهن کي معاف ڪندس ،جيڪي انھن گناهه ڪيا آهن ،۽ جن منھنجي خلف انھن بغاوت ڪئي آهي. لِ خوشي جو نالو هوندو ،زمين جي سڀني قومن جي اڳيان تعريف ۽ عزت هوندي ،جيڪي سڀ چڱائي ٻڌنديون جيڪي 9۽ اهو منھنجي ء لِ حاصل ڪريان ٿو. ان مان جيڪي ڏڪندا ۽ ڊڄندا خوشحالي سڀني ۽ چڱائي سڀ اهي :۽ ٿو ڪريان مان انھن سان لِ ء ء سواِ ويران ٿيندو ،يھوداہ جي شھرن ۽ جاِ تي ،جنھن بابت توهان چئو ٿا تہ اهو انسان ۽ جانور کان ء 10خداوند فرمائي ٿو تہ” ،ٻيھر هن ء سواِ“، سواِ ،۽ جانور کان سواِ ،آباد کان يروشلم جي گھٽين ۾ ،جيڪي ويران آهن ،انسان کان ء ء ء 11خوشي ءِ جو آواز ،۽ خوشي ءِ جو آواز ،ڪنوار ۽ ڪنوار جو آواز ،انھن جو آواز جيڪي چون ٿا ،لشڪرن جي خداوند جي تعريف لِ قائم رهندي ،۽ انھن جو به جيڪي خداوند جي گھر ۾ تعريف ڪريو ،ڇاڪاڻ ته خداوند سٺو آهي ،ڇاڪاڻ ته سندس رحمت هميشه ء جي قرباني آڻيندا .ڇاڪاڻ ته مان ملڪ جي قيد کي واپس آڻيندس ،جيئن پھرين ۾ ،خداوند فرمائي ٿو. سواِ ويران آهي ،۽ ان جي سڀني شھرن ۾ ،وري ڌنار جي جاِ ۾ ،جيڪا انسان ۽ جانور کان ء 12لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو تہ” ،هن ء رهائش هوندي جيڪي پنھنجن ڌڻن کي ويھاريندا. 13خداوند فرمائي ٿو تہ جبلن جي شھرن ۾ ،ميدان جي شھرن ۾ ،ڏکڻ جي شھرن ۾ ،بنيامين جي ملڪ ۾ ،يروشلم جي آس پاس جي هنڌن تي ۽ يھوداہ جي شھرن ۾ ،ڌڻ وري ان جي هٿن هيٺان لنگھندا جيڪو انھن کي ٻڌائيندو. 14ڏس ،خداوند فرمائي ٿو ته اهي ڏينھن اچن ٿا ،جڏهن مان اهو سٺو ڪم پورو ڪندس جيڪو مون اسرائيل جي گھراڻي ۽ يھوداہ جي گھراڻي سان واعدو ڪيو آهي. لِ صداقت جي شاخ پيدا ڪندس؛ ۽ هو ملڪ ۾ انااف ۽ صداقت کي عمل ۾ آڻيندو. 15انھن ڏينھن ۾ ،۽ ان وقت ،مان دائود ء 16انھن ڏينھن ۾ يھوداہ بچايو ويندو ،۽ يروشلم سلمت رهندو :۽ هي اهو نالو آهي جنھن سان هن کي سڏيو ويندو ،خداوند اسان جي صداقت. لِ ڪڏهن بہ ڪونہ گھربو. 17ڇالِ جو خداوند فرمائي ٿو تہ دائود کي اسرائيل جي گھراڻي جي تخت تي ويھڻ ء ء 18۽ نه ئي ليوي ڪاهنن کي منھنجي اڳيان ڪنھن ماڻھو ءِ جي ضرورت هوندي جيڪو ساڙڻ جون قربانيون پيش ڪري ،گوشت جون قربانيون ٻاري ۽ مسلسل قرباني ڪري. 19۽ خداوند جو ڪلم يرمياہ وٽ آيو ،چيائين ته: 20خداوند فرمائي ٿو تہ جيڪڏهن اوهين منھنجو ڏينھن ۽ منھنجو رات جو عھد ٽوڙي سگھو ٿا ،تہ ڏينھن ۽ رات پنھنجي وقت تي نہ ٿين؛ لِ پٽ نه هجي؛ ۽ لوي ڪاهنن سان، 21پوِ منھنجو عھد منھنجي ٻانھي دائود سان به ٽٽي پوي ،ته هن کي تخت تي بادشاهي ڪرڻ ء ء جيڪي منھنجا خدمتگار آهن. 22جيئن آسمان جي لشڪر کي ڳڻيو نٿو وڃي ،۽ نه ئي سمنڊ جي ريتي کي ماپيو وڃي ٿو ،تيئن مان پنھنجي ٻانھي دائود جي نسل کي ۽ منھنجي خدمت ڪندڙ لوي کي وڌائيندس. 23وڌيڪ خداوند جو ڪلم يرمياہ ڏانھن آيو ،چيو ته: 24ڇا تون غور نٿو ڪرين تہ هن قوم ڇا چيو آهي تہ 'جن ٻن گھراڻن کي خداوند چونڊيو آهي ،تن کي بہ رد ڪري ڇڏيو آهي؟ 'اهڙي ءِ طرح انھن منھنجي قوم کي حقير سمجھيو آهي تہ اهي انھن جي اڳيان هڪ قوم نہ رهن'. 25خداوند فرمائي ٿو تہ جيڪڏهن منھنجو عھد ڏينھن ۽ رات سان نه هجي ،۽ جيڪڏهن مون آسمان ۽ زمين جا حڪم مقرر نه ڪيا هجن، 26پوِ مان يعقوب جي نسل ۽ پنھنجي ٻانھي دائود کي رد ڪندس ،تہ جيئن مان سندس نسل مان ڪنھن کي بہ ابراهيم ،اسحاق ۽ يعقوب ء جي نسل تي حاڪم نہ ڪريان ،ڇاڪاڻ تہ مان انھن جي قيد کي موٽائي آڻيندس ،۽ انھن تي رحم ڪندس.
يرمياہ
باب 34 1اهو ڪلم جيڪو خداوند کان يرمياہ تي نازل ٿيو ،جڏهن بابل جو بادشاه نبوچدنضر ،سندس سڀ لشڪر ،سندس حڪومت جي زمين جون سڀ بادشاهيون ،۽ سڀ ماڻھو ،يروشلم ۽ ان جي سڀني شھرن جي خلف وڙهيا ،۽ چوڻ لڳا تہ، ڳالھاِ ۽ کيس چئو تہ خداوند فرمائي ٿو تہ ڏسو ،مان هي 2خداوند اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ وڃي يھوداہ جي بادشاهه صدقياہ سان ء شھر بابل جي بادشاهه جي هٿ ۾ ڏيندس ،۽ هو ان کي باهه سان ساڙي ڇڏيندو. 3۽ تون سندس هٿ مان نه بچندين ،پر ضرور پڪڙيو ويندو ،۽ سندس هٿ ۾ ڏنو ويندو؛ ۽ توهان جون اکيون بابل جي بادشاهه جي اکين کي ڏسنديون ،۽ هو توهان سان منھن موڙي ڳالھائيندو ،۽ توهان بابل ڏانھن ويندا. 4پر اي يھوداہ جي بادشاهه صدقياہ ،خداوند جو ڪلم ٻڌو :خداوند تنھنجي باري ۾ ائين فرمائي ٿو ته تون تلوار سان نه مرندين. خوشبوِ ٻاريندا؛ لِ ء 5پر تون سلمتي ءِ سان مرندين :۽ جيئن تنھنجي پي ڇِ ڏاڏي ،اڳوڻن بادشاهن جيڪي تو کان اڳ هئا ،تيئن اهي تنھنجي ء ۽ تو تي ماتم ڪندا ۽ چوندا ته” ،او خداوند !ڇاڪاڻ ته مون اهو ڪلم چيو آهي“ ،خداوند فرمائي ٿو. 6پوِ يرمياہ نبي يروشلم ۾ يھوداہ جي بادشاهه صدقياہ کي اهي سڀ ڳالھيون ٻڌايون، ء 7جڏهن بابل جي بادشاهه جي فوج يروشلم جي خلف ۽ يھوداہ جي سڀني شھرن جي خلف جنگ ڪئي جيڪي بچيل هئا ،لڪش ۽ عزيقا جي خلف :ڇاڪاڻ ته اهي مضبوط شھر يھوداہ جي شھرن مان باقي رهيا. 8هي اهو ڪلم آهي جيڪو خداوند کان يرمياہ تي آيو ،جڏهن صدقياہ بادشاهہ يروشلم ۾ سڀني ماڻھن سان هڪڙو عھد ڪيو هو تہ انھن کي آزادي جو اعلن ڪري. 9ته هر ڪو ماڻھو پنھنجي غلم ۽ هر ڪو ماڻھو پنھنجي ٻانھي ،جيڪا عبراني هجي يا عبراني هجي ،آزاد ڪري ڇڏي؛ ته جيئن ڪو به انھن مان ،يعني ڪنھن يھودي پنھنجي ڀا ڇِ جي ،خدمت نه ڪري. 10هاڻي جڏهن سڀني سردارن ۽ سڀني ماڻھن ،جيڪي عھد ۾ داخل ٿيا هئا ،ٻڌو ته هر هڪ پنھنجي غلم ۽ هر هڪ پنھنجي ٻانھي کي آزاد ڪري ڇڏيندو ،ته ڪو به انھن مان وڌيڪ خدمت نه ڪري ،تڏهن انھن اطاعت ڪئي ۽ انھن کي ڇڏي ڏنو. پوِ انھن پنھنجا ڇمنھن موڙيا ،۽ جن غلمن ۽ ٻانھين کي آزاد ڪيو هو ،تن کي موٽائي آندو ،۽ انھن کي غلمن ۽ ٻانھين جي غلمي ءِ 11پر ء ۾ رکيو. 12تنھنڪري خداوند جو ڪلم خداوند کان يرمياہ ڏانھن آيو ،چيائين تہ 13خداوند بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ ،مون اوهان جي ابن ڏاڏن سان انھي ءِ ڏينھن ۾ هڪ عھد ڪيو ،جنھن ڏينھن مون انھن کي مار جي ملڪ مان ،غلمي ءِ جي گھر مان ڪڍيو هو ،چيو تہ 14ستن سالن جي آخر ۾ اوهان مان هر هڪ پنھنجي ڀا ڇِ ،جيڪو اوهان وٽ وڪرو ڪيو ويو آهي ،کي آزاد ڪري ڇڏيو؛ ۽ جڏهن اهو ڇھ سال اوهان جي خدمت ڪري ،تڏهن اوهين کيس آزاد ڪري ڇڏيو :پر اوهان جي ابن ڏاڏن منھنجي نه ٻڌي ۽ نه ئي پنھنجو ڪن ڏنو. 15۽ هاڻي توهان موٽي آيا آهيو ،۽ منھنجي نظر ۾ صحيح ڪم ڪيو آهي ،هر هڪ پنھنجي پاڙيسري کي آزادي ءِ جو اعلن ڪيو آهي؛ ۽ توهان منھنجي نالي سان سڏجندڙ گھر ۾ منھنجي اڳيان هڪ عھد ڪيو آهي. 16پر اوهان ڦري ويا ۽ منھنجي نالي کي بي حرمت ڪيو ،۽ هر هڪ ماڻھو ءِ کي پنھنجو غلم ۽ پنھنجي ٻانھي ،جن کي اوهان پنھنجي مرضي ءِ سان آزاد ڪيو هو ،موٽائي آندو ،۽ انھن کي تابع ڪيو ،تہ جيئن اوهان جا نوڪر ۽ ٻانھيون ٿين. 17تنھن ڪري خداوند فرمائي ٿو ته ،توهان منھنجي ڳالھه نه ٻڌي ،هر هڪ پنھنجي ڀا ڇِ ۽ هر هڪ پنھنجي پاڙيسري کي آزادي جو لِ تلوار ،وبا ۽ ڏڪار جي آزادي جو اعلن ڪريان ٿو ،۽ مان توهان کي زمين جي سڀني بادشاهتن ۾ اعلن ڪندي .ڏسو ،مان توهان ء ڌڪي ڇڏيندس. 18۽ مان انھن ماڻھن کي ڏيندس جن منھنجي عھد جي ڀڃڪڙي ڪئي آهي ،جن منھنجي اڳيان ڪيل عھد جي لفظن تي عمل نه ڪيو آهي، جڏهن اهي گابي کي ٻه ٽڪرا ڪري ان جي وچ مان گذريا هئا، 19يھوداہ جا سردار ،۽ يروشلم جا سردار ،خواجه سرا ،۽ ڪاهن ،۽ ملڪ جا سڀ ماڻھو ،جيڪي گابي جي حان جي وچ مان لنگھيا؛ 20آ ءِ انھن کي انھن جي دشمنن جي هٿ ۾ ۽ انھن جي هٿ ۾ ڏيندس جيڪي سندن جان ڳوليندا آهن :۽ انھن جا لش آسمان جي پکين ۽ لِ هوندا. زمين جي جانورن جي کاڌي ء 21۽ يھوداہ جي بادشاهه صدقياہ ۽ سندس سردارن کي مان انھن جي دشمنن جي هٿ ۾ ڏيندس ،۽ انھن جي هٿ ۾ جيڪي انھن جي جان چاهين ٿا ،۽ بابل جي بادشاهه جي فوج جي هٿ ۾ ڏيندس ،جيڪي توهان کان نڪري ويا آهن. 22ڏس ،مان حڪم ڪندس ،خداوند فرمائي ٿو ،۽ انھن کي هن شھر ڏانھن موٽائي آڻيندس؛ ۽ اهي ان سان وڙهندا ،۽ ان کي قبضو ڪندا، ۽ ان کي باهه سان ساڙي ڇڏيندا :۽ مان يھودا جي شھرن کي بي آباد ڪري ڇڏيندس. باب 35 1اهو ڪلم جيڪو يھوداہ جي بادشاهہ يوسياہ جي پٽ يھوياقيم جي ڏينھن ۾ خداوند کان يرمياہ تي آيو ،چوي ٿو تہ لِ 2رڪابين جي گھر ڏانھن وڃو ،۽ انھن سان ڳالھايو ،۽ انھن کي خداوند جي گھر ۾ ،هڪڙي ڪمري ۾ آڻيو ،۽ انھن کي شراب پيئڻ ء ڏيو. 3پوِ مون يرمياہ جي پٽ يازانياہ ،حبازينياہ جي پٽ ،۽ سندس ڀائرن ،۽ سندس سڀني پٽن ،۽ رڪابين جي سڄي گھر کي کنيو. ء 4۽ مون انھن کي خداوند جي گھر ۾ ،حنان جي پٽن جي ڪمري ۾ ،جيڪو يگدليا جو پٽ هو ،جيڪو خدا جو هڪ ماڻھو هو ،جيڪو سردارن جي ڪمري جي ڀرسان هو ،جيڪو شلوم جي پٽ معسيا جي ڪمري جي مٿان هو ،جيڪو دروازي جو محافظ هو: 5۽ مون ريڪابيت جي گھر جي پٽن جي اڳيان شراب سان ڀريل ٿانو ۽ پيال رکيا ،۽ مون انھن کي چيو ته شراب پيئو.
يرمياہ
تہ اسان جي پي ڇِ ريڪاب جي پٽ يوناداب اسان کي حڪم ڏنو هو تہ اوهين نہ ۽ نہ
6پر انھن چيو تہ اسين شراب نہ پيئنداسين ،ڇاڪاڻ اوهان جا پٽ هميشہ تائين شراب نہ پيئندا. 7اوهين گھر نہ ٺاهيو ،نڪي ٻج پوکيو ،نڪي انگورن جو باغ لڳايو ۽ نڪي ڪجھہ رکو ،پر اوهين پنھنجي سڄي زندگي خيمن ۾ رهندؤ، تہ جيئن اوهين انھي ءِ ملڪ ۾ گھڻا ڏينھن رهو جتي اوهين پرديسي آهيو. 8اهڙي ءِ طرح اسان پنھنجي پي ڇِ ريڪاب جي پٽ يوناداب جي ڳالھہ تي عمل ڪيو آهي ،جيڪو هن اسان کي حڪم ڏنو آهي ،تہ اسين، اسان جون زالون ،اسان جا پٽ ۽ اسان جون ڌيئرون پنھنجي سڄي عمر شراب نہ پيئون. لِ گھر ٺاهڻ گھرجن :اسان وٽ نه انگورن جو باغ آهي ،نه ميدان ،نه ٻج. 9۽ نه ئي اسان جي رهڻ ء 10پر اسان خيمن ۾ رهيا آهيون ،۽ اسان جي پي ڇِ يوناداب اسان کي جيڪو حڪم ڏنو هو تنھن جي تابعداري ڪئي آهي ۽ ان مطابق عمل ڪيو آهي. 11پر اهو ٿيو ،جڏهن بابل جو بادشاهه نبوچدرضر ملڪ تي چڙهائي ڪئي ،تڏهن اسان چيو ته ،اچو ته يروشلم ڏانھن هلون ،ڇو ته اسان کي ڪلدين جي فوج ۽ شام جي فوج کان ڊڄڻ گھرجي :تنھن ڪري اسين يروشلم ۾ رهون ٿا. 12پوِ خداوند جو ڪلم يرمياہ ڏانھن پھتو تہ، ء 13خداوند قادر مطلق ،اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ ،وڃو ۽ يھوداہ جي ماڻھن ۽ يروشلم جي رهاڪن کي چئو تہ ڇا اوهين منھنجا لفظ لِ تعليم نہ وٺندا؟ ٻڌڻ ء 14رينڪاب جي پٽ يوناڊاب جا لفظ ،جيڪي هن پنھنجن پٽن کي شراب نه پيئڻ جو حڪم ڏنو هو ،پورا ڪيا ويا آهن؛ ڇاڪاڻ ته اڄ تائين اهي شراب نه پيئندا آهن ،پر پنھنجي پي ڇِ جي حڪم تي عمل ڪندا آهن .جيتوڻيڪ مون توهان سان ڳالھايو آهي ،صبح سوير اٿندي ۽ ڳالھائيندي؛ پر توهان منھنجي ڳالھه نه ٻڌي. 15مون پنھنجن سڀني ٻانھن ،يعني نبين ،اوهان ڏانھن پڻ موڪليو آهي ،صبح سوير اڇٿندي ۽ انھن کي موڪليندي ،چيو تہ هاڻي هر هڪ لِ انھن جي پٺيان نه وڃو ،۽ اوهين انھي ءِ ماڻھو پنھنجي بڇڙي واٽ کان موٽيو ،۽ پنھنجا ڪم سڌاريو ،۽ ٻين معبودن جي پوڄا ڪرڻ ء ملڪ ۾ رهندؤ جيڪو مون اوهان کي ۽ اوهان جي ابن ڏاڏن کي ڏنو آهي .پر اوهان پنھنجو ڪن نه جھڪايو آهي ۽ نڪي مون کي ٻڌو آهي. 16ڇاڪاڻ تہ ريناب جي پٽ يوناباب جي پٽن پنھنجي پي ڇِ جي حڪم تي عمل ڪيو آهي ،جيڪو هن انھن کي ڏنو هو؛ پر هن قوم منھنجي نہ ٻڌي آهي. 17تنھنڪري خداوند لشڪرن جو خدا ،اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ ڏسو ،آ ءِ يھوداہ تي ۽ يروشلم جي سڀني رهاڪن تي سڀ برائي آڻيندس جيڪا مون انھن جي خلف ٻڌائي آهي ،ڇاڪاڻ تہ مون انھن سان ڳالھايو آهي ،پر انھن نہ ٻڌو آهي؛ ۽ مون انھن کي سڏيو آهي، پر انھن جواب نہ ڏنو آهي. 18۽ يرمياہ ريڪابين جي گھر کي چيو تہ ،لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا ،ائين فرمائي ٿو تہ :ڇاڪاڻ تہ اوهان پنھنجي پي ڇِ يوناداب جي حڪم تي عمل ڪيو آهي ،۽ سندس سڀني حڪمن تي عمل ڪيو آهي ،۽ جيڪي هن اوهان کي حڪم ڏنو آهي تنھن مطابق ڪيو آهي. لِ بيٺل ماڻھو ءِ 19تنھن ڪري لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو ته ،ريناب جي پٽ يوناباب کي منھنجي سامھون هميشه ء جي گھٽتائي نه ٿيندي. باب 36 1۽ يھوداہ جي بادشاهہ يوسياہ جي پٽ يھوياقيم جي چوٿين سال ۾ ،هي ڪلم خداوند کان يرمياہ ڏانھن آيو ،چيائين تہ، لِ هڪ ڪتاب جو رول وٺو ،۽ ان ۾ اهي سڀ لفظ لکو جيڪي مون توسان اسرائيل ،يھوداہ ۽ سڀني قومن جي خلف ڳالھايو آهي، 2پاڻ ء جنھن ڏينھن کان مون توسان ڳالھايو ،يوسياہ جي ڏينھن کان وٺي ،اڄ تائين. 3شايد يھوداہ جو گھراڻو اهو سڀ ڪجھه ٻڌندو جيڪو مان انھن سان ڪرڻ جو ارادو رکان ٿو؛ ته جيئن اهي هر هڪ پنھنجي بڇڙي رستي کان موٽي اچن؛ ته جيئن مان انھن جي بدڪاري ۽ انھن جي گناهه کي معاف ڪريان. 4پوِ يرمياہ نيرياہ جي پٽ باروڪ کي سڏيو :۽ باروڪ يرمياہ جي وات مان خداوند جا سڀ لفظ لکيا ،جيڪي هن کيس ٻڌايا هئا ،هڪ ء ڪتاب جي ورق تي. 5۽ يرمياہ باروڪ کي حڪم ڏنو تہ” ،آ ءِ بند آهيان ،مان خداوند جي گھر ۾ وڃي نٿو سگھان. 6تنھنڪري تون وڃ ،۽ انھي ءِ ڪتاب ۾ پڙه ،جيڪو تو منھنجي وات مان لکيو آهي ،خداوند جا لفظ خداوند جي گھر ۾ روزي جي ڏينھن ٻڌاِ جيڪي پنھنجن شھرن مان نڪرندا آهن. ماڻھن جي ڪنن ۾ :۽ تون انھن کي يھوداہ جي سڀني ڪنن ۾ پڙهي ء 7شايد اهي خداوند جي اڳيان پنھنجي التجا پيش ڪندا ،۽ هر هڪ پنھنجي بڇڙي رستي کان موٽندا :ڇاڪاڻ ته اهو غضب ۽ غضب وڏو آهي جيڪو خداوند هن قوم جي خلف اعلن ڪيو آهي. 8۽ نيرياہ جي پٽ باروڪ اهو سڀ ڪجھه ڪيو جيڪو يرمياہ نبي کيس حڪم ڏنو هو ،۽ ڪتاب ۾ خداوند جي ڪلم کي خداوند جي گھر ۾ پڙهيو. 9۽ يھوداہ جي بادشاهہ يوسياہ جي پٽ يھوياقيم جي پنجين سال ۾ ،نائين مھيني ۾ ،انھن يروشلم جي سڀني ماڻھن ۽ يھوداہ جي شھرن مان لِ خداوند جي اڳيان روزو رکڻ جو اعلن ڪيو. يروشلم ۾ آيل سڀني ماڻھن ء 10پوِ باروڪ ڪتاب مان يرمياہ جا لفظ خداوند جي گھر ۾ ،شافن جي پٽ جمرياہ جي ڪمري ۾ ،مٿئين صحن ۾ ،خداوند جي گھر جي ء نئين دروازي جي داخلي تي ،سڀني ماڻھن جي ڪنن ۾ پڙهي ٻڌايا. 11جڏهن ميڪايا ،جمرياہ جو پٽ ،۽ شافن جو پٽ ،ڪتاب مان خداوند جا سڀ لفظ ٻڌا،
يرمياہ
12پوِ هو بادشاهه جي گھر ۾ ،منشي جي ڪمري ۾ لٿو :۽ ،ڏسو ،سڀ امير اتي ويٺا هئا ،اليشمع منشي ،سمعياہ جو پٽ دليا ،۽ اخبور جو ء پٽ الناتھن ،شافن جو پٽ جمرياہ ،۽ حنانياہ جو پٽ صدقياہ ،۽ سڀ امير. 13پوِ ميڪايا انھن کي اهي سڀ ڳالھيون ٻڌايون جيڪي هن ٻڌيون هيون ،جڏهن باروڪ ماڻھن جي ڪنن ۾ ڪتاب پڙهي رهيو هو. ء 14تنھن ڪري سڀني سردارن يھودي پٽ نتنياہ ،شلمياہ جو پٽ ۽ ڪڇشي جو پٽ ،باروڪ ڏانھن موڪليو ته” ،پنھنجي هٿ ۾ اهو طومار کڻ جيڪو تو ماڻھن جي ڪنن ۾ پڙهيو آهي ،۽ اچ “.تنھن ڪري باروڪ پٽ نيرياہ اهو طومار پنھنجي هٿ ۾ کڻي انھن وٽ آيو. 15۽ انھن کيس چيو تہ ”هاڻي ويھي رهو ۽ اسان جي ڪنن ۾ پڙهو “.تنھنڪري باروڪ انھن جي ڪنن ۾ پڙهيو. 16پوِ اهو ٿيو ،جڏهن انھن سڀ ڳالھيون ٻڌيون ،تڏهن اهي هڪٻئي کان ڊڄي ويا ،۽ باروڪ کي چيو ته ،اسين ضرور بادشاهه کي اهي ء سڀ ڳالھيون ٻڌائينداسين. ٻڌاِ تہ تو هي سڀ ڳالھيون سندس وات ۾ ڪيئن لکيون؟ 17۽ انھن باروڪ کان پڇيو تہ ”هاڻي اسان کي ء 18پوِ باروڪ انھن کي جواب ڏنو تہ” ،هن اهي سڀ ڳالھيون مون کي پنھنجي وات سان چيون ،۽ مون انھن کي ڪتاب ۾ مس سان ء لکيون. 19پوِ سردارن باروڪ کي چيو تہ ”وڃ ،پاڻ کي لڪايو ،تون ۽ يرمياہ؛ ۽ ڪنھن کي بہ خبر نہ پوي تہ اوهين ڪٿي آهيو“. ء 20۽ اهي بادشاهه وٽ درٻار ۾ ويا ،پر انھن اهو ڪتاب اليشمع منشي جي ڪمري ۾ رکيو ،۽ سڀ ڳالھيون بادشاهه جي ڪنن ۾ ٻڌائين. لِ موڪليو ،۽ هو ان کي اليشمع منشي جي ڪمري مان ڪڍيو ،۽ يھودي اهو بادشاهہ جي 21پوِ بادشاهہ يھودي کي اهو ڪتاب آڻڻ ء ء ڪنن ۾ ۽ سڀني سردارن جي ڪنن ۾ پڙهي ٻڌايو جيڪي بادشاهہ جي ڀرسان بيٺا هئا. 22هاڻي بادشاهه نائين مھيني ۾ سياري جي گھر ۾ ويٺو هو :۽ سندس اڳيان چمني تي باهه ٻرندي هئي. 23۽ ائين ٿيو ،جڏهن يھودي ٽي يا چار ورق پڙهي چڪو ،تڏهن هن ان کي قلمي چاقو سان ڪٽيو ،۽ ان کي باهه ۾ اڇلئي ڇڏيو جيڪا باهه تي هئي ،جيستائين سڄو ڪتاب باهه ۾ سڙي ويو جيڪا باهه تي هئي. 24پر اهي نه ڊڄيا ۽ نه ئي پنھنجا ڪپڙا ڦاڙيا ،نه بادشاهه ۽ نه ئي سندس ڪنھن به نوڪر ،جن اهي سڀ ڳالھيون ٻڌيون. 25تڏهن به الناتھن ،دليا ۽ جمرياہ بادشاهه کي عرض ڪيو هو ته هو ڪتاب کي نه ساڙي :پر هن انھن جي نه ٻڌي. 26پر بادشاهہ يرحميل پٽ هملڪ ،سرايا پٽ عزريل ۽ شلمياہ پٽ عبدالعزيل کي حڪم ڏنو تہ باروڪ منشي ۽ يرمياہ نبي کي گرفتار ڪن ،پر خداوند انھن کي لڪايو. 27پوِ خداوند جو ڪلم يرمياہ تي نازل ٿيو ،جڏهن بادشاهه طومار کي ساڙي ڇڏيو ۽ اهي لفظ جيڪي باروڪ يرمياہ جي واتان لکيا ء هئا ،چيو ته: 28ٻيو طومار کڻي ان ۾ اهي سڀ اڳيون ڳالھيون لک جيڪي پھرين طومار ۾ هيون ،جنھن کي يھوداہ جي بادشاهه يھوياقيم ساڙيو هو. 29۽ تون يھوداہ جي بادشاهه يھوياقيم کي چئو تہ خداوند فرمائي ٿو تہ تو هي طومار ساڙي ڇڏيو آهي ۽ چيو آهي تہ تو ان ۾ ڇو لکيو آهي تہ بابل جو بادشاهه ضرور ايندو ۽ هن ملڪ کي تباهه ڪندو ۽ اتان کان انسان ۽ جانور کي ختم ڪندو؟ لِ ڪو به نه هوندو :۽ سندس لش ڏينھن ۾ 30تنھن ڪري خداوند يھودا جي بادشاهه يھوياقيم بابت فرمائي ٿو ته دائود جي تخت تي ويھڻ ء گرمي ۾ ۽ رات جو پاري ۾ اڇليو ويندو. 31۽ مان کيس ،سندس اولد ۽ سندس نوڪرن کي سندن گناهن جي سزا ڏيندس؛ ۽ مان انھن تي ،يروشلم جي رهاڪن تي ۽ يھوداہ جي ماڻھن تي ،سڀ برائي آڻيندس جيڪا مون انھن جي خلف ٻڌائي آهي؛ پر انھن نہ ٻڌي. 32پوِ يرمياہ ٻيو طومار کڻي ،نيرياہ جي پٽ باروڪ لکاري کي ڏنو؛ جنھن ان ۾ يرمياہ جي وات مان ڪتاب جا سڀ لفظ لکيا جيڪي ء يھوداہ جي بادشاهه يھوياقيم باهه ۾ ساڙي ڇڏيا هئا :۽ انھن کان علوہ ڪيترائي اهڙا لفظ شامل ڪيا ويا. باب 37 جاِ تي راڄ ڪيو ،جنھن کي بابل جي بادشاهه نبوچدرضر يھوداہ جي ملڪ 1۽ بادشاهه صدقياہ پٽ يوسياہ ،يھوياقيم جي پٽ ڪونيا جي ء ۾ بادشاهه بڻايو هو. 2پر نه ته هن ،نه سندس نوڪرن ،۽ نه ئي ملڪ جي ماڻھن ،خداوند جي انھن ڳالھين تي ڌيان ڏنو ،جيڪي هن يرمياہ نبي جي معرفت چئي ڏنيون هيون. لِ 3۽ صدقياہ بادشاهہ شلمياہ جي پٽ يھوڪل ۽ معسياہ جي پٽ صفنياہ ڪاهن کي يرمياہ نبي ڏانھن موڪليو ۽ چيائون تہ هاڻي اسان جي ء خداوند اسان جي خدا کان دعا گھرو. 4پوِ يرمياہ ماڻھن ۾ اندر آيو ۽ ٻاهر نڪتو ،ڇاڪاڻ تہ انھن کيس قيد ۾ نہ وڌو هو. ء 5پوِ فرعون جي فوج مار مان نڪري آئي :۽ جڏهن ڪلدين جيڪي يروشلم کي گھيرو ڪري رهيا هئا ،انھن جي خبر ٻڌي ،تڏهن اهي ء يروشلم کان هليا ويا. 6پوِ خداوند جو ڪلم يرمياہ نبي ءِ وٽ پھتو ،چيائين تہ ء لِ موڪليو آهي ،چئو تہ ڏسو ،فرعون جي 7خداوند اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ يھوداہ جي بادشاهہ کي جنھن اوهان کي مون کان پڇڻ ء لِ نڪتي آهي ،سا پنھنجي ملڪ مار ڏانھن موٽي ويندي. فوج جيڪا اوهان جي مدد ء 8۽ ڪلدي وري ايندا ،۽ هن شھر سان وڙهندا ،۽ ان کي قبضو ڪندا ،۽ ان کي باهه سان ساڙي ڇڏيندا. 9خداوند فرمائي ٿو تہ پاڻ کي ٺڳيو نہ ،هي چئي تہ ڪلدي ضرور اسان کان هليا ويندا ،ڇاڪاڻ تہ اهي هليا نہ ويندا. 10ڇاڪاڻ ته جيڪڏهن توهان ڪلدين جي سڄي لشڪر کي ماري ڇڏيو هو جيڪي توهان سان وڙهندا هئا ،۽ انھن ۾ صرف زخمي ماڻھو بچيا هئا ،تڏهن به اهي هر هڪ پنھنجي خيمي ۾ اٿي هن شھر کي باهه ڏئي ساڙي ڇڏين ها. 11۽ اهو ٿيو ته جڏهن ڪلدين جي فوج فرعون جي فوج جي ڊپ کان يروشلم کان ڀڄي وئي، 12پوِ يرمياہ يروشلم مان نڪري بنيامين جي ملڪ ۾ ويو ،ته جيئن اتي ماڻھن جي وچ ۾ پاڻ کي الڳ ڪري. ء
يرمياہ
13۽ جڏهن هو بنيامين جي دروازي تي هو ،اتي هڪ محافظ هو ،جنھن جو نالو ارياہ هو ،جيڪو شلمياہ جو پٽ ،حنانياہ جو پٽ هو؛ ۽ هن يرمياہ نبي کي پڪڙيو ۽ چيو ته ،تون ڪلدين ڏانھن ڀڄي وڃين ٿو. 14پوِ يرمياہ چيو تہ ”اهو ڪوڙو آهي؛ مان ڪلدين ڏانھن نہ ٿو وڃان “.پر هن سندس نہ ٻڌو :تنھنڪري يريح يرمياہ کي وٺي ويو ۽ ء کيس سردارن وٽ وٺي ويو. 15تنھنڪري سردار يرمياہ تي ڪاوڙيا ،۽ کيس مارايو ،۽ کيس يوناٿن منشي جي گھر ۾ قيد ۾ وڌو ،ڇاڪاڻ تہ انھن اهو قيد خانو بڻايو هو. 16جڏهن يرمياہ کي قيد خاني ۽ ڪوٺن ۾ داخل ڪيو ويو ،۽ يرمياہ ڪيترائي ڏينھن اتي رهيو هو؛ 17پوِ صدقياہ بادشاهہ موڪليو ۽ کيس ٻاهر ڪڍيو :۽ بادشاهہ سندس گھر ۾ ڳجھي طرح کان پڇيو ،۽ چيو تہ "ڇا خداوند جو ڪو ڪلم ء آهي؟ "۽ يرمياہ چيو تہ "هائو آهي :ڇاڪاڻ تہ ،هن چيو تہ "توکي بابل جي بادشاهہ جي هٿ ۾ ڏنو ويندو. 18وڌيڪ يرمياہ بادشاهه صدقياہ کي چيو تہ ”مون توهان جي خلف ،توهان جي نوڪرن جي خلف ،يا هن قوم جي خلف ڪھڙو ڏوهه ڪيو آهي جو توهان مون کي قيد ۾ وجھي ڇڏيو آهي؟ 19هاڻي ڪٿي آهن توهان جا نبي جيڪي توهان کي نبوت ڪندا هئا ۽ چوندا هئا ته بابل جو بادشاهه توهان جي خلف نه ايندو ۽ نه ئي هن ملڪ جي خلف؟ 20تنھن ڪري ،اي منھنجا مالڪ ،بادشاهه ،هاڻي ٻڌو :منھنجي دعا قبول ڪئي وڃي ،مان توهان کي عرض ڪريان ٿو ته مون کي يوناٿن منشي جي گھر واپس نه موڪليو ،نه ته مان اتي مري وڃان. 21پوِ صدقياہ بادشاهہ حڪم ڏنو تہ يرمياہ کي قيدخاني جي صحن ۾ بند ڪيو وڃي ،۽ روزانو کيس نانبائي جي گھٽي مان ماني جو ء ٽڪرو ڏنو وڃي ،جيستائين شھر ۾ سڀ ماني ختم نه ٿي وڃي .اهڙي طرح يرمياہ قيدخاني جي صحن ۾ رهيو. باب 38 1پوِ متان جو پٽ شفتياہ ،پشحور جو پٽ گدلياہ ،شلمياہ جو پٽ يڇڪال ۽ ملڪياہ جو پٽ پشحور ،اهي ڳالھيون ٻڌيون جيڪي يرمياہ سڀني ء ماڻھن کي چيو هو، 2خداوند فرمائي ٿو تہ جيڪو بہ هن شھر ۾ رهندو سو تلوار ،ڏڪار ۽ وبا سان مرندو ،پر جيڪو بہ ڪلدين ڏانھن ويندو سو جيئرو شيِ هوندي ۽ هو جيئرو رهندو. رهندو ،ڇاڪاڻ تہ سندس جان لڇٽ جي ء 3خداوند فرمائي ٿو تہ هي شھر ضرور بابل جي بادشاهه جي فوج جي هٿ ۾ ڏنو ويندو ،جيڪا ان کي وٺي ويندي. 4تنھنڪري سردارن بادشاهہ کي چيو تہ ،اسين عرض ٿا ڪريون تہ هن ماڻھو ءِ کي موت جي سزا ڏني وڃي ،ڇاڪاڻ تہ اهو هن شھر ۾ رهندڙ جنگي ماڻھن جي هٿن ۽ سڀني ماڻھن جي هٿن کي ڪمزور ڪري ٿو ،انھن سان اهڙيون ڳالھيون ڪندي :ڇاڪاڻ تہ هي ماڻھو هن قوم جي ڀلئي نہ پر نقاان چاهي ٿو. 5پوِ صدقياہ بادشاهہ چيو تہ ”ڏسو ،اهو اوهان جي هٿ ۾ آهي ،ڇاڪاڻ تہ بادشاهہ اوهان جي خلف ڪجھ بہ نہ ٿو ڪري سگھي. ء 6پوِ انھن يرمياہ کي کڻي ملڪياہ پٽ همليڪ جي کوهه ۾ اڇلئي ڇڏيو ،جيڪو قيدخاني جي صحن ۾ هو :۽ انھن يرمياہ کي رسي ءِ سان ء هيٺ لٿو .۽ کوهه ۾ پاڻي نه هو ،پر مٽي هئي :تنھنڪري يرمياہ مٽي ءِ ۾ ٻڏي ويو. 7هاڻي جڏهن ايٿوپيا جي عبدملڪ ،جيڪو بادشاهه جي محل ۾ هڪ خواجه سرا هو ،ٻڌو ته انھن يرمياہ کي قيد خاني ۾ وجھي ڇڏيو آهي؛ تڏهن بادشاهه بنيامين جي دروازي تي ويٺو هو. 8عبدملڪ بادشاهه جي گھر مان ٻاهر نڪتو ۽ بادشاهه سان ڳالھايو ۽ چيو ته، 9اي منھنجا مالڪ بادشاهه ،انھن ماڻھن يرمياہ نبي سان جيڪو ڪجھه ڪيو آهي اهو سڀ ڪجھه بڇڙو ڪيو آهي ،جنھن کي انھن قيد خاني ۾ وجھي ڇڏيو آهي؛ ۽ هو جتي آهي اتي بک کان مرڻ جھڙو آهي :ڇاڪاڻ ته شھر ۾ هاڻي ماني ناهي. 10پوِ بادشاهہ ايٿوپيا جي عبدملڪ کي حڪم ڏنو تہ” ،هتان ٽيھہ ماڻھو پاڻ سان گڏ وٺي وڃ ۽ يرمياہ نبي ءِ کي قيد خاني مان ڪڍي ڇڏ، ء ان کان اڳ جو هو مرندو“. 11تنھنڪري عبدملڪ ماڻھن کي پاڻ سان گڏ وٺي ويو ،۽ خزاني جي هيٺان بادشاه جي گھر ۾ ويو ،۽ اتان پراڻا ڪپڙا ۽ پراڻا سڙيل ڪپڙا کڻي ،۽ انھن کي رسي ءِ سان قيد خاني ۾ يرمياہ ڏانھن لهي ڇڏيو. 12۽ ايٿوپيا جي عبدملڪ يرمياہ کي چيو ته هاڻي اهي پراڻا ڍڪيل ڪپڙا ۽ سڙيل ڪپڙا پنھنجي بغلن جي هيٺان رسي ءِ جي هيٺان رک .۽ يرمياہ ائين ئي ڪيو. 13تنھنڪري انھن يرمياہ کي رسي ءِ سان ڇڪيو ،۽ کيس قيدخاني مان ڪڍيو :۽ يرمياہ قيدخاني جي صحن ۾ رهيو. 14پوِ صدقياہ بادشاهہ موڪليو ۽ يرمياہ نبي ءِ کي خداوند جي گھر جي ٽئين دروازي تي پاڻ وٽ وٺي آيو ،۽ بادشاهہ يرمياہ کي چيو ء لڪاِ“. نہ بہ ڪجھہ کان مون پڇندس؛ ڳالھہ هڪ توکان تہ ”آ ءِ ء 15پوِ يرمياہ صدقياہ کي چيو تہ جيڪڏهن آ ءِ توکي ٻڌايان تہ ڇا تون مون کي ضرور ماريندين؟ ۽ جيڪڏهن آ ءِ توکي صلح ڏيان تہ ڇا ء تون منھنجي نہ ٻڌندين؟ 16تنھنڪري صدقياہ بادشاهہ يرمياہ سان ڳجھي طرح قسم کنيو تہ” ،خداوند جي جيئري قسم ،جنھن اسان کي هي جان ڏني آهي ،مان توکي نہ ماريندس ۽ نہ ئي توکي انھن ماڻھن جي هٿ ۾ ڏيندس جيڪي تنھنجي جان چاهين ٿا. 17پوِ يرمياہ صدقياہ کي چيو تہ خداوند ،لشڪرن جو خدا ،اسرائيل جو خدا ،ائين فرمائي ٿو تہ جيڪڏهن تون ضرور بابل جي بادشاهہ ء جي سردارن وٽ ويندين تہ تنھنجي جان بچي ويندي ،۽ هي شھر باهہ سان نہ ساڙيو ويندو .۽ تون ۽ تنھنجو گھر بچي ويندا. پوِ هي شھر ڪلدين جي هٿ ۾ ڏنو ويندو ،۽ اهي ان کي باهه سان 18پر جيڪڏهن تون بابل جي بادشاهه جي شھزادن وٽ نه ويندين ،ته ء ساڙي ڇڏيندا ،۽ تون انھن جي هٿ مان نه بچندين.
يرمياہ
19۽ صدقياہ بادشاهہ يرمياہ کي چيو تہ ”مون کي يھودين کان ڊپ آهي جيڪي ڪلدين جي حوالي ٿي ويا آهن ،متان اهي مون کي پنھنجي هٿ ۾ ڏئي ڇڏين ۽ مون تي ٺٺوليون ڪن. 20پر يرمياہ چيو تہ ”اهي توکي نہ ڇڏيندا .آ ءِ تو کي عرض ٿو ڪريان تہ خداوند جي آواز تي عمل ڪر ،جيڪو مان تو کي ٻڌايان ٿو ،تہ لِ ڀلو ٿئي ۽ تنھنجي جان بچي“. جيئن تو ء پوِ هي اهو ڪلم آهي جيڪو خداوند مون کي ڏيکاريو آهي: ته ٿو، ڪرين انڪار کان نڪرڻ ٻاهر تون جيڪڏهن 21پر ء 22۽ ،ڏسو ،سڀ عورتون جيڪي يھوداہ جي بادشاه جي گھر ۾ بچيل آهن ،انھن کي بابل جي بادشاه جي سردارن وٽ آندو ويندو ،۽ اهي عورتون چونديون ،تہ اوهان جا دوست اوهان کي بيوقوف بڻائيندا آهن ،۽ اوهان تي غالب ايندا آهن :اوهان جا پير مٽي ءِ ۾ ٻڏي ويا آهن ،۽ اهي پوئتي هٽي ويون آهن. 23تنھنڪري اهي تنھنجي سڀني زالن ۽ ٻارن کي ڪلدين ڏانھن ڪڍندا :۽ تون انھن جي هٿ مان نہ بچندين ،پر بابل جي بادشاهہ جي هٿ ۾ پڪڙي ويندين :۽ تون هن شھر کي باهہ سان ساڙيندين. 24پوِ صدقياہ يرمياہ کي چيو تہ ”ڪنھن کي بہ انھن ڳالھين جي خبر نہ پوي ،۽ تون نہ مرندين“. ء ٻڌاِ ته تو بادشاهه کي ڇا 25پر جيڪڏهن شھزادا ٻڌن ته مون تو سان ڳالھايو آهي ،۽ اهي تو وٽ اچن ۽ تو کي چون ته ،هاڻي اسان کي ء لڪاِ ،۽ اسين توکي موت جي سزا نه ڏينداسين؛ ۽ اهو به جيڪو بادشاهه توکي چيو آهي: چيو آهي ،اسان کان نه ء 26پوِ تون انھن کي چئو تہ مون بادشاهہ جي اڳيان منٿ ڪئي هئي تہ هو مون کي يوناٿن جي گھر واپس نہ موڪلي تہ جيئن اتي مري ء وڃان. 27پوِ سڀئي سردار يرمياہ وٽ آيا ۽ کانئس پڇيو :۽ هن انھن سڀني ڳالھين مطابق ٻڌايو جيڪي بادشاهه حڪم ڏنيون هيون .تنھن ڪري ء اهي هن سان ڳالھائڻ ڇڏي ڏنائين؛ ڇاڪاڻ ته معاملو سمجھه ۾ نه آيو. 28تنھنڪري يرمياہ قيدخاني جي صحن ۾ انھي ءِ ڏينھن تائين رهيو جيستائين يروشلم تي قبضو ڪيو ويو :۽ جڏهن يروشلم تي قبضو ڪيو ويو تڏهن هو اتي ئي هو. باب 39 1يھوداہ جي بادشاهہ صدقياہ جي نائين سال ۾ ،ڏهين مھيني ۾ ،بابل جي بادشاه نبوچدرضر پنھنجي سڄي فوج سان يروشلم تي حملو ڪيو، ۽ انھن ان کي گھيرو ڪيو. 2۽ صدقياہ جي يارهين سال ۾ ،چوٿين مھيني ۾ ،مھيني جي نائين ڏينھن تي ،شھر ٽٽي پيو. 3۽ بابل جي بادشاهه جا سڀئي شھزادا اندر آيا ،۽ وچين دروازي تي ويٺا ،بشمول نرگل شريزر ،سمگرنبو ،سرسيخم ،ربساريس ،نرگل شريزر ،ربمگ ،۽ بابل جي بادشاهه جا باقي سڀ شھزادا. 4۽ ائين ٿيو تہ جڏهن يھوداہ جي بادشاه صدقياہ انھن کي ۽ سڀني جنگي ماڻھن کي ڏٺو ،تڏهن اهي ڀڄي ويا ،۽ رات جو شھر کان ٻاهر بادشاه جي باغ جي رستي ،ٻنھي ڀتين جي وچ ۾ دروازي ذريعي نڪري ويا :۽ هو ميدان جي رستي کان نڪري ويو. 5پر ڪلدين جي لشڪر انھن جو پيڇو ڪيو ۽ يريحو جي ميدانن ۾ صدقياہ کي پڪڙيو :۽ جڏهن اهي کيس پڪڙيا ،ته اهي کيس حمات جي ملڪ ۾ ربله ۾ بابل جي بادشاهه نبوچدنضر وٽ وٺي ويا ،جتي هن هن تي فيالو ڏنو. 6پوِ بابل جي بادشاه صدقياہ جي پٽن کي ربله ۾ سندس اکين اڳيان قتل ڪيو :بابل جي بادشاه يھوداہ جي سڀني اميرن کي پڻ قتل ڪيو. ء لِ. 7وڌيڪ ،هن صدقياہ جون اکيون ڪڍي ڇڏيون ،۽ کيس زنجيرن سان ٻڌي ،بابل ڏانھن وٺي وڃڻ ء 8۽ ڪلدين بادشاهه جي محل ۽ ماڻھن جي گھرن کي باهه سان ساڙي ڇڏيو ۽ يروشلم جي ڀتين کي ڀڃي ڇڏيو. 9پوِ نبوزردان ،محافظن جي سردار ،باقي بچيل ماڻھن کي جيڪي شھر ۾ رهيا ،۽ جيڪي ڀڄي ويا ،جيڪي سندس تابع ٿيا ،۽ باقي بچيل ء ماڻھن کي قيد ڪري بابل ڏانھن وٺي ويو. 10پر محافظن جي سردار نبوزردان يھوداہ جي ملڪ ۾ غريب ماڻھن کي ڇڏي ڏنو ،جن وٽ ڪجھه به نه هو ،۽ انھن کي ساڳئي وقت انگورن جا باغ ۽ زمينون ڏنيون. 11هاڻي بابل جي بادشاهه نبوچدرضر يرمياہ جي باري ۾ نگھبان جي سردار نبوزاردان کي حڪم ڏنو ته، 12کيس وٺي وڃ ،۽ سندس چڱي ءِ طرح خيال رک ،۽ کيس ڪو به نقاان نه پھچائي ،پر جيئن هو توکي چوي ،تيئن ئي ان سان ڪر. 13تنھنڪري نگھبان جي سردار نبوزاردان ،نبوشسبان ،ربساريس ،۽ نرگل شارعزر ،ربمگ ،۽ بابل جي بادشاهہ جي سڀني سردارن کي موڪليو. 14انھن يرمياہ کي قيدخاني جي صحن مان ڪڍي موڪليو ۽ کيس گدلياہ پٽ اخيقام پٽ شافن جي حوالي ڪيو ،تہ جيئن هو کيس گھر کڻي وڃي :تنھنڪري هو ماڻھن ۾ رهيو. 15۽ خداوند جو ڪلم يرمياہ تي نازل ٿيو ،جڏهن هو قيدخاني جي صحن ۾ بند هو ،چيو ته: 16وڃو ۽ ايٿوپيا جي عبدملڪ سان ڳالھايو تہ ،لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ ڏسو ،مان پنھنجيون ڳالھيون هن شھر لِ نہ؛ ۽ اهي انھي ءِ ڏينھن تنھنجي اڳيان پوريون ٿينديون. لِ آڻيندس ،ڀلئي ء تي برائي ء 17پر خداوند فرمائي ٿو تہ آ ءِ توکي ان ڏينھن بچائيندس ،۽ تون انھن ماڻھن جي هٿ ۾ نه ڏني ويندين جن کان تون ڊڄين ٿو. لِ لڇوٽ ٿيندي ،ڇاڪاڻ تہ تو ڪري پوندين ،پر تنھنجي جان تنھنجي ء ء 18ڇالِ جو آ ءِ ضرور توکي بچائيندس ،۽ تون تلوار سان نه ء مون تي ڀروسو ڪيو آهي ،خداوند فرمائي ٿو.
يرمياہ
باب 40 1اهو ڪلم جيڪو يرمياہ تي خداوند جي طرفان آيو ،جڏهن نبوزاردان محافظن جي سردار کيس رامہ کان آزاد ڪيو ،جڏهن هن کيس زنجيرن ۾ جڪڙي يروشلم ۽ يھوداہ جي سڀني قيدين سان گڏ رکيو هو ،جيڪي بابل ڏانھن قيد ڪيا ويا هئا. جاِ تي هن بڇڙائي ءِ جو اعلن ڪيو آهي“. 2تڏهن محافظن جي سردار يرمياہ کي وٺي ويو ۽ کيس چيو تہ ”خداوند تنھنجي خدا هن ء 3هاڻي خداوند اهو آندو آهي ،۽ جيئن هن چيو هو ،تيئن ڪيو آهي :ڇاڪاڻ ته توهان خداوند جي خلف گناهه ڪيو آهي ۽ سندس آواز نه ٻڌو آهي ،تنھن ڪري هي ڳالھه توهان تي آئي آهي. 4۽ هاڻي ،ڏسو ،مان اڄ توکي انھن زنجيرن کان ڇڏائي رهيو آهيان جيڪي تنھنجي هٿن ۾ هيون .جيڪڏهن توکي مون سان گڏ بابل ۾ اچڻ سٺو لڳي ٿو ،ته اچ؛ ۽ مان توکي چڱي ءِ طرح ڏسندس؛ پر جيڪڏهن توکي مون سان گڏ بابل ۾ اچڻ خراب لڳي ٿو ،ته نه رهو :ڏسو ،سڄو ملڪ تنھنجي اڳيان آهي :جتي توکي وڃڻ سٺو ۽ آسان لڳي ،اتي وڃ. 5جڏهن هو اڃا واپس نه ويو هو ،تڏهن هن چيو ته” ،گدلياہ ڏانھن به موٽي وڃ ،جيڪو اخيقام جو پٽ ۽ شافن جو پٽ آهي ،جنھن کي بابل لِ مناسب لڳي اتي جي بادشاهه يھودا جي شھرن جو گورنر مقرر ڪيو آهي ،۽ ان سان گڏ ماڻھن ۾ رهو :يا جتي به وڃڻ توهان ء وڃو “.تنھن ڪري محافظن جي سردار کيس کاڌو ۽ انعام ڏنو ۽ کيس ڇڏي ڏنو. 6پوِ يرمياہ جدلياہ بن اخيقام ڏانھن مافاہ ڏانھن ويو ،۽ ان سان گڏ انھن ماڻھن ۾ رهيو جيڪي ملڪ ۾ باقي رهيا هئا. ء 7هاڻي جڏهن سڀني لشڪر جي سردارن جيڪي ميدانن ۾ هئا ،انھن ۽ انھن جي ماڻھن ٻڌو ته بابل جي بادشاهه اخيقام جي پٽ گدليا کي ملڪ جو گورنر مقرر ڪيو آهي ،۽ هن جي حوالي ڪيو آهي مردن ،عورتن ،ٻارن ،۽ ملڪ جي غريبن مان ،جن کي بابل ڏانھن قيد نه ڪيو ويو هو. ڪاريح جا پٽ ،۽ تنحوميت جو پٽ سرايا ،نطوفاتي ڇونتن، ي ۽ يوحنان پٽ، جو نتنياہ اسماعيل يعني آيا، وٽ جدلياہ ۾ مافاہ 8پوِ اهي ء ء ايفائي جا پٽ ۽ معڪاتي جو پٽ يازانياہ ،اهي ۽ سندن ماڻھو. 9۽ شءفان جي پٽ اخيقام جي پٽ گدلياہ انھن ۽ انھن جي ماڻھن سان قسم کنيو ،چيو ته ،ڪلدين جي خدمت ڪرڻ کان نه ڊڄو :ملڪ ۾ رهو ۽ بابل جي بادشاهه جي خدمت ڪريو ،۽ توهان سان سٺو ٿيندو. لِ ،ڏسو ،مان مافا ۾ رهندس ته جيئن ڪلدين جي خدمت ڪريان ،جيڪي اسان وٽ ايندا :پر اوهين ،شراب ،گرمين جا ميوا 10منھنجي ء ۽ تيل گڏ ڪريو ،۽ انھن کي پنھنجن ٿالن ۾ وجھو ،۽ پنھنجن شھرن ۾ رهو جيڪي اوهان قبضو ڪيا آهن. 11ساڳي ءِ طرح جڏهن سڀني يھودين جيڪي موآب ۾ ،عمونين ۾ ،۽ ادوم ۾ ،۽ سڀني ملڪن ۾ هئا ،ٻڌو ته بابل جي بادشاهه يھودا جي باقي بچيل ماڻھن کي ڇڏي ڏنو آهي ،۽ هن انھن تي گدلياہ کي مقرر ڪيو آهي ،اخيقام جو پٽ ،شافن جو پٽ؛ 12سڀ يھودي به انھن سڀني هنڌن تان موٽي آيا جتي انھن کي ڌڪيو ويو هو ،۽ يھوداہ جي ملڪ ۾ ،گدلياہ وٽ ،مافاہ ۾ آيا ،۽ شراب ۽ گرمين جا ميوا تمام گھڻو گڏ ڪيا. ڪاريح ،۽ فوج جا سڀ سردار جيڪي ميدانن ۾ هئا ،مافاہ ۾ جدلياہ وٽ آيا، 13وڌيڪ ،يوحنان پٽ ء لِ موڪليو آهي؟ “پر 14۽ کيس چيو تہ ”ڇا توکي خبر آهي تہ عمونين جي بادشاهه بعليس ،نتنياہ جي پٽ اسماعيل کي توکي مارڻ ء اخيقام جي پٽ گدلياہ انھن تي يقين نه ڪيو. 15پوِ يوحنان پٽ قريح مافا ۾ گدليا سان ڳجھي طرح ڳالھايو ،۽ چيو تہ ”مون کي وڃڻ ڏيو ،۽ مان نتنياہ جي پٽ اسماعيل کي قتل ء ڪندس ،۽ ڪو به ماڻھو ان کي نه ڄاڻندو .هو توکي ڇو قتل ڪندو ،ته جيئن سڀ يھودي جيڪي تو وٽ گڏ ٿيا آهن اهي ٽڙي پکڙي وڃن ۽ يھوداہ ۾ باقي بچيل ماڻھو تباهه ٿي وڃن؟“ 16پر اخيقام جي پٽ گدلياہ يوحنان پٽ قريح کي چيو تہ ”تون اءئين نہ ڪر ،ڇاڪاڻ تہ تون اسماعيل بابت ڪوڙ ٿو ڳالھائين“. باب 41 1ستين مھيني ۾ اهو ٿيو ته اسماعيل پٽ نتنياہ پٽ اليشامه ،جيڪو شاهي خاندان مان هو ۽ بادشاهه جا امير هئا ،ڏهه ماڻھو به ساڻس گڏ هئا ،۽ اهي مافاہ ۾ اخيقام جي پٽ گدلياہ وٽ آيا ۽ اتي انھن گڏجي مافاہ ۾ ماني کاڌي. 2پوِ اسماعيل پٽ نٿنياہ ۽ ڏهه ماڻھو جيڪي ساڻس گڏ هئا ،اٿيا ۽ گدلياہ پٽ اخيقام پٽ شافن کي تلوار سان ماريو ۽ ان کي ماري ڇڏيو، ء جنھن کي بابل جي بادشاهه ملڪ جو حاڪم مقرر ڪيو هو. 3اسماعيل سڀني يھودين کي به قتل ڪيو جيڪي پاڻ سان گڏ هئا ،يعني جدلياہ سان گڏ ،مافا ۾ ،۽ اتي موجود ڪلديان ۽ جنگي ماڻھن کي به. 4۽ اهو ٻئي ڏينھن ٿيو جڏهن هن گدليا کي قتل ڪيو ،۽ ڪو به ماڻھو ان کي نه ڄاڻيو، 5ته شڪم ،شيلو ۽ سامريہ کان ڪجھه ماڻھو آيا ،يعني اسي ماڻھو ،جن جون ڏاڙهيون ڪوڙيل هيون ،ڪپڙا ڦاٽل هئا ،۽ پاڻ کي زخمي ڪري رهيا هئا ،۽ انھن جي هٿن ۾ نذرانا ۽ لوبان هئا ،ته جيئن اهي خداوند جي گھر ۾ کڻي اچن. لِ نڪتو ،۽ رستي تي روئندو رهيو :۽ جڏهن هو انھن سان مليو ،تڏهن هن انھن کي 6۽ نتنياہ جو پٽ اسماعيل مافاہ کان انھن سان ملڻ ء چيو ته ،اخيقام جي پٽ گدلياہ وٽ اچو. 7۽ ائين ٿيو ،جڏهن اهي شھر جي وچ ۾ پھتا ،ته اسماعيل پٽ نٿنياہ ۽ سندس ساٿين انھن کي قتل ڪيو ۽ انھن کي کڏ جي وچ ۾ اڇلئي ڇڏيو. 8پر انھن مان ڏه ماڻھو مليا جن اسماعيل کي چيو تہ "اسان کي قتل نہ ڪر ،ڇاڪاڻ تہ اسان وٽ ٻني ءِ ۾ ڪڻڪ ،ءجو ،تيل ۽ ماکي جا خزانا آهن ".تنھنڪري هن انھن کي ڇڏي ڏنو ۽ انھن کي انھن جي ڀائرن ۾ نہ ماريو.
يرمياہ
9هاڻي اهو کوهه جنھن ۾ اسماعيل انھن سڀني ماڻھن جا لش اڇليا هئا ،جن کي هن گدلياہ جي ڪري قتل ڪيو هو ،اهو اهو هو جيڪو آسا بادشاهه اسرائيل جي بادشاهه بعشا جي ڊپ کان ٺاهيو هو :۽ نتنياہ جي پٽ اسماعيل ان کي انھن ماڻھن سان ڀريو جيڪي مارجي ويا هئا. 10پوِ اسماعيل ءمافا ۾ باقي سڀني ماڻھن کي قيد ڪري کڻي ويو ،يعني بادشاهه جون ڌيئرون ۽ ءمافا ۾ باقي سڀ ماڻھو ،جن کي محافظن ء جي سردار نبوزردان اخيقام جي پٽ گدلياہ جي حوالي ڪيو هو :۽ اسماعيل نٿنياہ جو پٽ انھن کي قيد ڪري کڻي ويو ۽ عمونين ڏانھن لِ هليو ويو. وڃڻ ء 11پر جڏهن يوحنان پٽ قريح ۽ سڀني لشڪر جي سردارن جيڪي ان سان گڏ هئا ،انھن سڀني بڇڙن ڪمن بابت ٻڌو جيڪي اسماعيل پٽ نتنياہ ڪيا هئا، لِ ويا ،۽ کيس جبعون ۾ وڏي پاڻي ءِ جي ڪناري تي لڌو. 12پوِ انھن سڀني ماڻھن کي ساڻ ڪري ،نتنياہ جي پٽ اسماعيل سان وڙهڻ ء ء 13پوِ ائين ٿيو تہ جڏهن سڀني ماڻھن جيڪي اسماعيل سان گڏ هئا ،يوحنان پٽ قريح ۽ سڀني لشڪر جي سردارن کي ڏٺو جيڪي ساڻس ء گڏ هئا ،تڏهن اهي خوش ٿيا. 14پوِ اهي سڀ ماڻھو جن کي اسماعيل مافاہ مان قيد ڪري کڻي ويو هو ،اهي ڦري ويا ۽ يوحنان پٽ قريح ڏانھن ويا. ء 15پر نتنياہ جو پٽ اسماعيل اٺن ماڻھن سان گڏ يوحنان کان ڀڄي ويو ۽ عمونين ڏانھن هليو ويو. 16پوِ يوحنان پٽ قريح ۽ سڀني لشڪر جي سردارن کي جيڪي ساڻس گڏ هئا ،انھن سڀني ماڻھن کي جيڪي هن اسماعيل پٽ نتنياہ کان ء مافاہ مان ڪڍيا هئا ،جڏهن هن اخيقام جي پٽ گدلياہ کي قتل ڪيو هو ،انھن مان سڀئي جنگي مرد ،عورتون ،ٻار ۽ خواجه سرا ،جن کي هو جبعون کان واپس آندو هو ،کڻي ويو: لِ تہ مار ۾ داخل ٿين، 17۽ اهي روانا ٿيا ۽ چيمھام جي گھر ۾ رهيا ،جيڪو بيت لحم جي ويجھو آهي ،انھي ءِ ء 18ڪلدين جي ڪري :ڇاڪاڻ ته اهي انھن کان ڊڄندا هئا ،ڇاڪاڻ ته نٿنياہ جي پٽ اسماعيل ،اخيقام جي پٽ گدلياہ کي قتل ڪيو هو، جنھن کي بابل جي بادشاهه ملڪ ۾ گورنر مقرر ڪيو هو. باب 42 ڪاريح ،۽ يازانياہ پٽ هوشياہ ،۽ سڀ ماڻھو ننڍي کان وٺي وڏي تائين ،ويجھو آيا، 1پوِ لشڪر جا سڀ سردار ،يوحنان پٽ ء ء لِ خداوند 2۽ يرمياہ نبي ءِ کي چيو تہ ،اسان جي دعا قبول ڪئي وڃي تہ اوهان جي اڳيان اسان جي دعا قبول ڪئي وڃي ،۽ اسان ء لِ بہ؛ (ڇاڪاڻ تہ اسين گھڻن مان ٿورا ئي بچيا آهيون ،جيئن اوهان جون اکيون اسان کي پنھنجي خدا کان دعا گھرو ،هن سڄي بچيل ء ڏسي رهيون آهن). 3تہ جيئن خداوند اوهان جو خدا اسان کي اهو رستو ڏيکاري تہ اسين ڪھڙي طرح هلون ۽ ڪھڙو ڪم ڪريون. 4پوِ يرمياہ نبي انھن کي چيو تہ ”مون اوهان کي ٻڌو آهي ،ڏسو ،آ ءِ اوهان جي ڳالھين مطابق خداوند اوهان جي خدا کان دعا گھرندس؛ ۽ ء اهو ٿيندو تہ جيڪو ڪجھہ خداوند اوهان کي جواب ڏيندو ،سو اوهان کي ٻڌائيندس؛ آ ءِ اوهان کان ڪجھہ بہ نہ لڪائيندس. 5پوِ انھن يرمياہ کي چيو تہ ”خداوند اسان جي وچ ۾ سچو ۽ وفادار شاهد ٿئي ،جيڪڏهن اسين انھن سڀني ڳالھين جي مطابق نہ ڪريون ء جيڪي خداوند تنھنجو خدا توکي اسان ڏانھن موڪليندو“. 6ڇا اهو سٺو هجي يا خراب ،اسين خداوند پنھنجي خدا جي آواز تي عمل ڪنداسين ،جنھن ڏانھن اسين توهان کي موڪليندا آهيون؛ ته جيئن اسان سان ڀلو ٿئي ،جڏهن اسين خداوند پنھنجي خدا جي آواز تي عمل ڪريون. پوِ ائين ٿيو ته خداوند جو ڪلم يرمياہ وٽ پھتو. 7۽ ڏهن ڏينھن کان ء 8پوِ هن قريح جي پٽ يوحنان ۽ سڀني لشڪر جي سردارن کي جيڪي ساڻس گڏ هئا ۽ سڀني ماڻھن کي ننڍن کان وٺي وڏن تائين سڏيو. ء 9۽ انھن کي چيائين تہ ”خداوند بني اسرائيل جو خدا ،جنھن ڏانھن اوهان مون کي موڪليو تہ اوهان جي منٿ سندس اڳيان پيش ڪريان، اهو فرمائي ٿو تہ“ پوِ مان توهان کي ٺاهيندس ،۽ توهان کي نه ڊاهينندس ،۽ مان توهان کي پوکيندس ،۽ 10جيڪڏهن توهان اڃا تائين هن ملڪ ۾ رهندا ،ته ء نه ڊاهينندس :ڇاڪاڻ ته مون کي توهان سان ڪيل برائي کان توبه آهي. ڇالِ جو آ ءِ اوهان سان گڏ آهيان تہ 11بابل جي بادشاه کان نہ ڊڄو ،جنھن کان اوهين ڊڄو ٿا؛ خداوند فرمائي ٿو تہ ان کان نہ ڊڄو، ء اوهان کي بچائيان ۽ اوهان کي سندس هٿ کان بچائيان. 12۽ مان اوهان تي رحم ڪندس ،تہ جيئن هو اوهان تي رحم ڪري ،۽ اوهان کي اوهان جي پنھنجي ملڪ ڏانھن موٽائي. 13پر جيڪڏهن توهان چئو ٿا ته اسين هن ملڪ ۾ نه رهنداسين ،۽ نه ئي خداوند پنھنجي خدا جي آواز کي مڃينداسين، 14چوندا تہ نہ ،پر اسين مار جي ملڪ ۾ وينداسين ،جتي اسين نہ جنگ ڏسنداسين ،نہ توريل جو آواز ٻڌنداسين ،نہ ماني جي بک لڳندي ،۽ اتي رهنداسين. 15تنھنڪري هاڻي اوهين يھوداہ جا بچيل ماڻھوؤ ،خداوند جو ڪلم ٻڌو :لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا ،فرمائي ٿو تہ جيڪڏهن پوِ اوهان کي ضرور سزا ملندي. لِ پوري طرح تيار ڪيو تہ ء اوهين پنھنجو ڇمنھن مار ۾ داخل ٿيڻ ۽ اتي رهڻ ء 16پوِ اهو ٿيندو ته تلوار ،جنھن کان توهان ڊڄندا هئا ،اتي مار جي ملڪ ۾ توهان کي پڪڙيندي ،۽ ڏڪار ،جنھن کان توهان ڊڄندا ء هئا ،اتي مار ۾ توهان جي پٺيان لڳندو؛ ۽ اتي توهان مرندؤ. لِ تيار آهن ،تن سڀني سان ائين ئي ٿيندو؛ اهي تلوار ،ڏڪار ۽ وبا سان مرندا :۽ انھن مان ڪو به نه 17جيڪي ماڻھو مار ۾ رهڻ ء بچندو ۽ نه ئي ان برائي کان بچي سگھندو جيڪا مان انھن تي آڻيندس. 18ڇالِ جو لشڪرن جو خداوند ،بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ جيئن منھنجو غضب ۽ غضب يروشلم جي رهاڪن تي نازل ٿيو ء آهي ،تيئن منھنجو غضب اوهان تي نازل ٿيندو جڏهن اوهين مار ۾ داخل ٿيندا ،۽ اوهين لعنت ،حيرت ،لعنت ۽ ملمت جو سبب بڻندؤ ،۽ جاِ کي وري ڪڏهن بہ نہ ڏسندا. اوهين هن ء
يرمياہ
19اي يھوداہ جي بچيل ماڻھن ،خداوند توهان جي باري ۾ چيو آهي ته ،مار ۾ نه وڃو ،پڪ ڄاڻو ته مون اڄ توهان کي خبردار ڪيو آهي. لِ خداوند اسان اسان تہ ڪيو، گمراهہ ۾ دلين پنھنجن اوهان تہ موڪليو ڏانھن خدا پنھنجي خداوند کي مون اوهان جڏهن تہ 20ڇاڪاڻ ء جي خدا کان دعا گھرو؛ ۽ جيڪو ڪجھہ خداوند اسان جو خدا چوندو ،تنھن مطابق اسان کي ٻڌايو ،۽ اسين اهو ڪنداسين. 21۽ هاڻي مون اڄ توهان کي اهو ٻڌايو آهي ،پر توهان خداوند پنھنجي خدا جي آواز جي اطاعت نه ڪئي آهي ،۽ نه ئي ڪنھن اهڙي لِ هن مون کي توهان ڏانھن موڪليو آهي. شيِ جي جنھن ء ء 22تنھن ڪري هاڻي پڪ ڄاڻو ته توهان تلوار ،ڏڪار ۽ وبا سان مرندا ،جتي توهان وڃڻ ۽ رهڻ چاهيو ٿا. باب 43 لِ خداوند سندن خدا کيس انھن ڏانھن 1۽ اهو ٿيو ته جڏهن يرمياہ سڀني ماڻھن کي خداوند سندن خدا جا سڀ لفظ ڳالھائڻ ختم ڪيو ،جن ء موڪليو هو ،يعني اهي سڀ لفظ، ڪارياہ ،۽ سڀني مغرور ماڻھن يرمياہ کي چيو ته ،تون ڪوڙ ڳالھائين ٿو :خداوند اسان جي خدا 2پوِ عزرياہ پٽ هوشعياہ ،يوحنان پٽ ء ء لِ نه وڃ. رهڻ ۾ مار ته، آهي موڪليو نه چوڻ اهو توکي لِ ء ء 3پر نيرياہ جو پٽ باروڪ توکي اسان جي خلف ڀڙڪائي ٿو ،ته جيئن اسان کي ڪلدين جي هٿ ۾ ڏئي ،ته جيئن اهي اسان کي مارين ۽ اسان کي قيد ڪري بابل ڏانھن وٺي وڃن. 4تنھنڪري يھوحانان پٽ قريح ،سڀني لشڪر جي سردارن ۽ سڀني ماڻھن خداوند جي آواز کي نہ مڃيو تہ هو يھوداہ جي ملڪ ۾ رهن. 5پر يوحنان پٽ قريح ۽ سڀني لشڪر جي سردارن يھوداہ جي باقي بچيل ماڻھن کي ،جيڪي سڀني قومن مان موٽي آيا هئا ،جتي انھن کي لِ گڏ ڪيو. ڌڪيو ويو هو ،يھوداہ جي ملڪ ۾ رهڻ ء 6مرد ،عورتون ،ٻار ،۽ بادشاهه جون ڌيئرون ،۽ هر اهو ماڻھو جيڪو نبوزردان محافظن جي سردار ،شءفان جي پٽ اخيقام جي پٽ گدلياہ ۽ يرمياہ نبي ۽ باروڪ پٽ نيرياہ سان گڏ ڇڏيو هو. 7تنھنڪري اهي مار جي ملڪ ۾ آيا ،ڇاڪاڻ تہ انھن خداوند جي آواز جي فرمانبرداري نہ ڪئي :اهڙي ءِ طرح اهي تحفنحيس تائين بہ آيا. 8پوِ خداوند جو ڪلم يرمياہ ڏانھن تحفنحيس ۾ پھتو ،چيائين ته: ء 9پنھنجي هٿ ۾ وڏا پٿر کڻو ،۽ انھن کي مٽي ءِ ۾ لڪايو ،جيڪو اينٽن جي ڀٽي ءِ ۾ آهي ،جيڪو تحفنحيس ۾ فرعون جي گھر جي دروازي تي آهي ،يھوداہ جي ماڻھن جي نظر ۾؛ 10۽ انھن کي چئو تہ لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا ،ائين فرمائي ٿو تہ ڏسو ،مان پنھنجي ٻانھي بابل جي بادشاه نبوچدرضر کي موڪليندس ۽ کيس وٺي ويندس ،۽ سندس تخت انھن پٿرن تي رکيندس جيڪي مون لڪايا آهن؛ ۽ هو انھن تي پنھنجو شاهي خيمو پکيڙيندو. لِ لِ آهن انھن کي موت جي حوالي ڪندو ،۽ جيڪي قيد ء 11۽ جڏهن هو ايندو ،ته هو مار جي ملڪ کي ماريندو ،۽ جيڪي موت ء لِ آهن انھن کي تلوار جي حوالي ڪندو. آهن انھن کي قيد جي حوالي ڪندو ،۽ جيڪي تلوار ء 12۽ مان مار جي ديوتائن جي گھرن ۾ باهه ٻاريندس؛ ۽ هو انھن کي ساڙيندو ،۽ انھن کي قيد ڪري کڻي ويندو؛ ۽ هو پاڻ کي مار جي ملڪ سان ڍڪيندو ،جيئن ڪو ريڍار پنھنجو لباس پائيندو آهي؛ ۽ هو اتان سلمتي ءِ سان نڪرندو. 13هو بيت شمس جي مورتين کي به ٽوڙي ڇڏيندو ،جيڪي مار جي ملڪ ۾ آهن؛ ۽ مارين جي ديوتائن جا گھر باه سان ساڙي ڇڏيندو. باب 44 1اهو ڪلم جيڪو يرمياہ تي مار جي ملڪ ۾ رهندڙ سڀني يھودين جي باري ۾ آيو ،جيڪي ءمگدول ،تحپءنحيس ،نوف ۽ پاٿروس جي ملڪ ۾ رهن ٿا ،چوي ٿو تہ، 2لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا ،فرمائي ٿو تہ اوهان سڀ برائي ڏٺي آهي جيڪا مون يروشلم تي ۽ يھوداہ جي سڀني شھرن تي آندي آهي؛ ۽ ڏسو ،اڄ اهي ويران آهن ،۽ ڪوبہ ماڻھو منجھس نہ ٿو رهي. لِ ڪيو آهي ،جو اهي بخور ساڙڻ ۽ ٻين ديوتائن جي عبادت ڪرڻ 3ڇاڪاڻ تہ انھن پنھنجي بڇڙائي ءِ جي ڪري مون کي ڪاوڙائڻ ء لِ ويا ،جن کي اهي نہ ڄاڻندا هئا ،نہ اوهان ،نہ اوهان جا ابا ڏاڏا. ء 4پر مون پنھنجن سڀني ٻانھن ،يعني نبين ،اوهان ڏانھن صبح سوير اڇٿندي ۽ انھن کي موڪليندي چيو تہ” ،او ،هي نفرت انگيز ڪم نہ ڪريو جنھن کان مون کي نفرت آهي“. لِ ڏنو. 5پر انھن نہ ٻڌو ،۽ نہ ئي پنھنجو ڪن پنھنجي بڇڙائي ءِ کان موڙڻ ء لِ ،۽ ٻين معبودن کي بخور نہ ساڙڻ ء 6تنھنڪري منھنجو غضب ۽ غضب نازل ٿيو ،۽ يھوداہ جي شھرن ۽ يروشلم جي گھٽين ۾ ڀڙڪيو؛ ۽ اهي برباد ۽ ويران آهن ،جيئن اڄ آهي. 7تنھنڪري هاڻي خداوند ،لشڪرن جو خدا ،اسرائيل جو خدا ،فرمائي ٿو تہ اوهين پنھنجي جانن تي هي وڏي برائي ڇو ٿا ڪريو تہ يھوداہ مان پاڻ مان مرد ۽ عورت ،ٻار ۽ کير پياريندڙ ٻار کي ڪٽي ڇڏيو ،۽ اوهان مان ڪو بہ باقي نہ ڇڏيو. لِ 8تہ اوهين پنھنجي هٿن جي ڪمن سان مون کي غضب ۾ آڻيو ٿا ،مار جي ملڪ ۾ ٻين ديوتائن کي بخور ساڙيو ٿا ،جتي اوهين رهڻ ء ويا آهيو ،تہ جيئن اوهين پاڻ کي ڪٽي ڇڏيو ،۽ اوهين زمين جي سڀني قومن ۾ لعنت ۽ ملمت جو سبب بڻجو؟
يرمياہ
9ڇا اوهان پنھنجن ابن ڏاڏن جي بڇڙائي ،يھوداہ جي بادشاهن جي بڇڙائي ،۽ انھن جي زالن جي بڇڙائي ،۽ اوهان جي پنھنجي بڇڙائي ،۽ اوهان جي زالن جي بڇڙائي کي وساري ڇڏيو آهي ،جيڪي انھن يھوداہ جي ملڪ ۾ ۽ يروشلم جي گھٽين ۾ ڪيون آهن؟ 10اهي اڄ تائين عاجز نه ٿيا آهن ،نه ئي ڊڄيا آهن ،۽ نه ئي منھنجي شريعت تي ۽ نه ئي منھنجي قانونن تي هليا آهن ،جيڪي مون توهان جي اڳيان ۽ توهان جي ابن ڏاڏن جي اڳيان رکيا آهن. 11تنھنڪري لشڪرن جو خداوند ،بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ ڏسو ،آ ءِ اوهان جي خلف برائي ڪرڻ ۽ سڄي يھوداہ کي ناس لِ تيار آهيان. ڪرڻ ء لِ پنھنجو رخ ڪيو آهي ،۽ اهي سڀ ختم ٿي ويندا ،۽ 12۽ مان يھودا جي باقي بچيل ماڻھن کي کڻندس ،جن مار جي ملڪ ۾ رهڻ ء مار جي ملڪ ۾ ڪري پوندا؛ اهي تلوار ۽ ڏڪار سان ختم ٿي ويندا :اهي ننڍي کان وڏي تائين ،تلوار ۽ ڏڪار سان مري ويندا :۽ اهي لعنت ،حيرت ،لعنت ۽ ملمت جو سبب بڻجندا. 13ڇالِ جو مان انھن کي سزا ڏيندس جيڪي مار جي ملڪ ۾ رهن ٿا ،جيئن مون يروشلم کي تلوار ،ڏڪار ۽ وبا سان سزا ڏني آهي. ء لِ ويا آهن ،۽ نہ ئي باقي رهي 14تہ جيئن يھوداہ جي باقي بچيل ماڻھن مان ڪو بہ نہ بچي سگھي ،جيڪي مار جي ملڪ ۾ رهڻ ء لِ واپس وڃڻ جي خواهش آهي :ڇاڪاڻ تہ ڪوبہ نہ سگھن ،تہ جيئن اهي يھوداہ جي ملڪ ۾ موٽي وڃن ،جتي انھن کي اتي رهڻ ء سواِ انھن جي جيڪي بچي ويندا. موٽيندو ء 15پوِ سڀني ماڻھن جن کي خبر هئي ته سندن زالون ٻين ديوتائن کي بخور ٻارينديون هيون ،۽ سڀني عورتن جيڪي ڀرسان بيٺيون هيون، ء هڪ وڏو ميڙ ،يعني مار جي ملڪ ۾ ،پاٿروس ۾ رهندڙ سڀني ماڻھن ،يرمياہ کي جواب ڏنو ،چيو تہ، 16جيڪو ڪلم تو اسان کي خداوند جي نالي تي ٻڌايو آهي ،اسان تنھنجو نه ٻڌنداسين. 17پر اسين ضرور اهو ڪنداسين جيڪو اسان جي پنھنجي وات مان نڪرندو ،آسمان جي راڻي کي بخور ٻارڻ ۽ هن کي پيئڻ جي نذرانن کي وسائڻ ،جيئن اسان ۽ اسان جي ابن ڏاڏن ،اسان جي بادشاهن ۽ اسان جي شھزادن ،يھوداہ جي شھرن ۽ يروشلم جي گھٽين ۾ ڪيو آهي : ڇاڪاڻ ته ان وقت اسان وٽ گھڻو کاڌو هو ،۽ خير هو ،۽ ڪو به برائي نه ڏٺي. شيِ جي ضرورت 18پر جڏهن کان اسان آسمان جي راڻي کي بخور ٻارڻ ۽ هن تي پيئڻ جي نذرانو پيش ڪرڻ ڇڏي ڏنو آهي ،اسان هر ء محسوس ڪئي آهي ،۽ تلوار ۽ ڏڪار جي ڪري ختم ٿي ويا آهيون. لِ 19۽ جڏهن اسان آسمان جي راڻي کي بخور ٻاريندا هئاسين ،۽ هن تي پيئڻ جون نذرانن کي وهاريندا هئاسين ،ڇا اسان هن جي پوڄا ء سواِ؟ ڪيڪ ٺاهيندا هئاسين ،۽ هن تي پيئڻ جون نذرانن کي وهاريندا هئاسين ،پنھنجن مردن کان ء 20پوِ يرمياہ سڀني ماڻھن کي چيو ،مردن ۽ عورتن کي ،۽ انھن سڀني ماڻھن کي جن کيس اهو جواب ڏنو هو ،چيو تہ، ء 21جيڪو بخور توهان يھوداہ جي شھرن ۾ ۽ يروشلم جي گھٽين ۾ ساڙيو ،توهان ۽ توهان جي ابن ڏاڏن ،توهان جي بادشاهن ۽ توهان جي اميرن ۽ ملڪ جي ماڻھن ،ڇا رب انھن کي ياد نه ڪيو ،۽ اهو سندس ذهن ۾ نه آيو؟ 22تنھنڪري خداوند توهان جي بڇڙن ڪمن ۽ توهان جي ڪيل نفرت انگيز ڪمن جي ڪري وڌيڪ برداشت نه ڪري سگھيو ،تنھن ڪري توهان جو ملڪ ويران ،حيران ۽ لعنت جو شڪار آهي ،جيئن اڄ ڏينھن تائين ڪو به آباد نه آهي. 23ڇاڪاڻ تہ اوهان بخور ساڙيو آهي ،۽ اوهان خداوند جي خلف گناهہ ڪيو آهي ،۽ اوهان خداوند جي آواز جي تابعداري نه ڪئي آهي ،۽ سندس شريعت ،سندس حڪمن ۽ سندس شاهدن تي نہ هليا آهيو ،تنھنڪري هي مايبت اوهان تي اچي پھتي آهي ،جيئن اڄ آهي. 24وڌيڪ يرمياہ سڀني ماڻھن ۽ سڀني عورتن کي چيو تہ ”اي سڀ يھوداہ جيڪي مار جي ملڪ ۾ آهن ،خداوند جو ڪلم ٻڌو. 25لشڪرن جو خداوند ،بني اسرائيل جو خدا ،فرمائي ٿو تہ ،اوهان ۽ اوهان جي زالن پنھنجي واتن سان چيو آهي ۽ پنھنجي هٿ سان پورو ڪيو آهي ،چيو آهي تہ اسين ضرور پنھنجون نذرون پوريون ڪنداسين جيڪي اسان واعدو ڪيون آهن ،آسمان جي راڻي کي بخور لِ .اوهين ضرور پنھنجون نذرون پوريون ڪندا ،۽ ضرور پنھنجون نذرون پوريون ٻارڻ ۽ سندس اڳيان پيئڻ جي نذرانو پيش ڪرڻ ء ڪندا. 26تنھن ڪري ،اي سڀئي يھودا ،جيڪي مار جي ملڪ ۾ رهن ٿا ،خداوند جو ڪلم ٻڌو :ڏسو ،مون پنھنجي وڏي نالي جو قسم کنيو آهي ،خداوند فرمائي ٿو ،ته منھنجو نالو مار جي ملڪ ۾ ڪنھن به يھودا جي وات ۾ ٻيھر نه چيو ويندو ،ته خداوند خدا جيئرو آهي. لِ نه :۽ يھوداہ جا سڀئي ماڻھو جيڪي مار جي ملڪ ۾ آهن ،تلوار ۽ ڏڪار لِ نظر رکندس ،نيڪي ءِ ء 27ڏسو ،مان انھن تي برائي ء سان ماريا ويندا ،جيستائين انھن جو خاتمو نه ٿئي. 28پر ٿورا ماڻھو جيڪي تلوار کان بچي نڪتا آهن ،سي مار جي ملڪ مان يھوداہ جي ملڪ ڏانھن موٽندا ،۽ يھوداہ جا سڀ بچيل لِ مار جي ملڪ ۾ ويا آهن ،اهي ڄاڻندا ته ڪنھن جا لفظ صحيح رهندا ،منھنجا ،يا انھن جا. ماڻھو ،جيڪي اتي رهڻ ء جاِ تي سزا ڏيندس ،تہ جيئن اوهين ڄاڻو تہ منھنجا لفظ لِ هڪ نشاني هوندي تہ آ ءِ اوهان کي هن ء 29۽ خداوند فرمائي ٿو تہ هي اوهان ء لِ بيٺا رهندا. ضرور اوهان جي خلف بڇڙائي ء 30خداوند فرمائي ٿو تہ ڏسو ،مان مار جي بادشاهه فرعون حفرہ کي سندس دشمنن جي هٿ ۾ ۽ انھن جي هٿ ۾ ڏيندس جيڪي سندس جان چاهين ٿا ،جيئن مون يھوداہ جي بادشاهه صدقياہ کي بابل جي بادشاهه نبوچدرضر جي هٿ ۾ ڏنو ،جيڪو سندس دشمن هو ۽ جيڪو سندس جان چاهيندو هو. باب 45 1اهو ڪلم جيڪو يرمياہ نبي نيرياہ جي پٽ باروڪ سان ڳالھايو ،جڏهن هن يھوداہ جي بادشاهہ يوسياہ جي پٽ يھوياقيم جي چوٿين سال ۾ يرمياہ جي وات تي هڪ ڪتاب ۾ اهي ڳالھيون لکيون هيون ،تہ: 2اي باروڪ ،خداوند اسرائيل جو خدا ،توکي ائين فرمائي ٿو. 3تو چيو تہ ،افسوس آهي مون تي !ڇاڪاڻ تہ خداوند منھنجي ڏک تي ڏک وڌايو آهي؛ مان آهون ڀريندي ٿڪجي پيو آهيان ،۽ مون کي آرام نٿو ملي.
يرمياہ
4تون هن کي ائين چئو تہ خداوند چوي ٿو تہ ڏس ،جيڪو مون ٺاهيو آهي سو مان ڊاهي ڇڏيندس ،۽ جيڪو مون پوکيو آهي سو مان اڇڇلي ڇڏيندس ،يعني هي سڄو ملڪ. لِ وڏيون شيون ڳولين ٿو؟ انھن جي ڳول نه ڪر ،ڇاڪاڻ ته ،ڏس ،مان سڀني انسانن تي برائي آڻيندس ،خداوند فرمائي 5۽ ڇا تون پاڻ ء ڇ لِ ڏيندس جتي تون ويندين. ٿو :پر مان تنھنجي جان توکي هر هنڌ لٽ ء باب 46 1خداوند جو ڪلم جيڪو يرمياہ نبي ءِ وٽ غير قومن جي خلف آيو؛ 2مار جي خلف ،مار جي بادشاهه فرعون نيڪو جي فوج جي خلف ،جيڪا ڪرڪمش ۾ فرات دريا ءِ جي ڪناري تي هئي ،جنھن کي بابل جي بادشاهه نبوچدرضر يھوداہ جي بادشاهه يوسياہ جي پٽ يھوياقيم جي چوٿين سال ۾ ماريو هو. 3ڍال ۽ ڍال تيار ڪريو ،۽ جنگ جي ويجھو اچو. 4گھوڙن کي تيار ڪريو؛ ۽ اي سوارو ،اڇٿو ،۽ پنھنجا ٽوپ پائي بيھو؛ نيزا تيار ڪريو ،۽ برگينڊائن پائي وٺو. 5ڇو مون انھن کي مايوس ۽ پوئتي هٽندي ڏٺو آهي؟ ۽ انھن جا طاقتور شڪست کائي ويا آهن ،۽ تيزي ءِ سان ڀڄي ويا آهن ،۽ پوئتي نه ٿا ڏسن :ڇاڪاڻ ته خوف چوڌاري هو ،خداوند فرمائي ٿو. 6تيز رفتار ماڻھو ڀڄي نه وڃن ،۽ نه ئي طاقتور ماڻھو ڀڄي وڃن ،اهي ٺوڪر کائيندا ۽ اتر طرف فرات ندي ءِ جي ڪناري تي ڪري پوندا. 7هي ڪير آهي جيڪو ٻوڏ وانگر اچي ٿو ،جنھن جو پاڻي دريائن وانگر هلڪي ٿو؟ 8مار درياهه وانگر اڇڀري ٿو ،۽ سندس پاڻي دريائن وانگر هلي ٿو؛ ۽ هو چوي ٿو ته ،مان مٿي ويندس ،۽ زمين کي ڍڪي ڇڏيندس؛ مان شھر ۽ ان جي رهاڪن کي تباهه ڪندس. 9اي گھوڙا ،مٿي اچو؛ ۽ اي رتھو ،ڪاوڙ ڪريو؛ ۽ طاقتور ماڻھو نڪرو؛ ايٿوپيائي ۽ لبيا ،جيڪي ڍال کڻندا آهن؛ ۽ لديائي ،جيڪي ڪمان کڻندا آهن ۽ موڙيندا آهن. 10ڇالِ جو هي خداوند لشڪرن جي خداوند جو ڏينھن آهي ،انتقام جو ڏينھن ،تہ جيئن هو پنھنجن دشمنن کان بدلو وٺي :۽ تلوار کائي ء لِ اتر ملڪ ۾ دريا ءِ فرات جي ڪناري خداوند جي لشڪرن خداوند تہ :ڇاڪاڻ پيئندي سان رت جي انھن ۽ ٿيندي سير اهو ۽ ويندي، ء تي قرباني آهي. 11اي ڪنواري ،مار جي ڌي ءِ ،جلعاد ڏانھن مٿي وڃ ،۽ بام وٺ .تون ڪيتريون ئي دوائون استعمال ڪندين ،ڇو ته تون شفا نه ملندين. 12قومن تنھنجي بي عزتي ٻڌي آهي ،۽ تنھنجي رڙ ملڪ کي ڀرجي وئي آهي ،ڇاڪاڻ ته طاقتور ماڻھو طاقتور تي ٺوڪر کائي ويو آهي ،۽ اهي ٻئي گڏجي ڪري پيا آهن. 13اهو ڪلم جيڪو خداوند يرمياہ نبي ءِ کي ٻڌايو تہ ڪيئن بابل جو بادشاه نبوچدرضر اچي مار جي ملڪ تي حملو ڪندو. 14اوهين مار ۾ اعلن ڪريو ،۽ ءمگدول ۾ اعلن ڪريو ،۽ نڇوف ۽ تحفنحيس ۾ اعلن ڪريو :چئو تہ بيھہ ،۽ تيار ٿيو ،ڇاڪاڻ تہ تلوار اوهان جي چوڌاري نگليندي. 15تنھنجا بھادر ڇو ڀڄي ويا؟ اهي نه بيٺا ،ڇاڪاڻ ته خداوند انھن کي ڌڪي ڇڏيو. 16هن ڪيترن کي ڪيرايو ،ها ،هڪ ٻئي تي ڪري پيو :۽ انھن چيو ته ،اٿو ،۽ اچو ته ظالم تلوار کان پنھنجي ماڻھن ۽ پنھنجي پيدائش واري ملڪ ڏانھن موٽي وڃون. 17اتي انھن رڙ ڪئي ته ،مار جو بادشاهه فرعون رڳو شور آهي؛ هو مقرر وقت کان گذري ويو آهي. 18بادشاهه ،جنھن جو نالو لشڪرن جو خداوند آهي ،چوي ٿو ته مون کي جيئرو قسم ،يقينا ا جيئن تبور جبلن ۾ آهي ،۽ جيئن سمنڊ جي ڪناري تي ڪرمل آهي ،تيئن هو ايندو. لِ تيار ڪر ،ڇاڪاڻ ته نوف برباد ۽ ويران ٿيندو ،ڪو به آباد نه ٿيندو. 19اي مار ۾ رهندڙ ڌي ءِ ،پاڻ کي قيد ۾ وڃڻ ء 20مار هڪ تمام سھڻي ڳئون وانگر آهي ،پر تباهي اچي ٿي؛ اها اتر کان اچي ٿي. 21۽ سندس مزدور سندس وچ ۾ ٿلھن ڍڳن وانگر آهن؛ ڇاڪاڻ ته اهي پڻ پوئتي هٽيا ويا آهن ،۽ گڏجي ڀڄي ويا آهن :اهي نه بيٺا ،ڇاڪاڻ ته انھن جي مايبت جو ڏينھن انھن تي آيو هو ،۽ انھن جي سزا جو وقت. 22ان جو آواز نانگ وانگر ٿيندو؛ ڇاڪاڻ ته اهي لشڪر سان گڏ مارچ ڪندا ،۽ ڪاٺ ڪٽڻ وارن وانگر ڪھاڙن سان ان تي حملو ڪندا. 23خداوند فرمائي ٿو تہ اهي سندس ٻيلو ڪٽيندا ،جيتوڻيڪ ان کي ڳولي نه ٿو سگھجي؛ ڇاڪاڻ تہ اهي ءٽڊن کان وڌيڪ آهن ،۽ بيشمار آهن. 24مار جي ڌي ءِ شرمسار ٿيندي ،۽ اڇتر جي ماڻھن جي هٿ ۾ ڏني ويندي. 25لشڪرن جو خداوند ،بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ ڏسو ،مان نو جي گھڻائي ءِ کي ،فرعون ،مار کي ،انھن جي معبودن کي ،۽ انھن جي بادشاهن کي ،۽ فرعون کي ،۽ انھن سڀني کي جيڪي هن تي ڀروسو ڪن ٿا ،سزا ڏيندس. 26۽ مان انھن کي انھن جي هٿ ۾ ڏيندس جيڪي انھن جي جان چاهين ٿا ،۽ بابل جي بادشاهه نبوچدرضر جي هٿ ۾ ،۽ سندس نوڪرن پوِ اهو آباد ٿيندو ،جيئن اڳئين ڏينھن ۾ هو ،خداوند فرمائي ٿو. جي هٿ ۾ :۽ ء 27پر اي منھنجا ٻانھا يعقوب ،ڊڄ نه ،۽ اي اسرائيل ،پريشان نه ٿيو ،ڇاڪاڻ تہ ،ڏس ،مان توکي پري کان بچائيندس ،۽ تنھنجي اولد کي انھن جي قيد جي ملڪ مان؛ ۽ يعقوب موٽي ايندو ،۽ آرام ۽ آسودگي ۾ هوندو ،۽ ڪو به کيس ڊڄائي نه سگھندو. 28اي منھنجا ٻانھا يعقوب ،ڊڄ نه ،خداوند فرمائي ٿو :ڇاڪاڻ ته مان توهان سان گڏ آهيان؛ ڇاڪاڻ ته مان انھن سڀني قومن کي مڪمل طور تي ختم ڪندس جتي مون توهان کي ڌڪي ڇڏيو آهي؛ پر مان توهان کي مڪمل طور تي ختم نه ڪندس ،پر توهان کي اندازي سان سواِ نه ڇڏيندس. درست ڪندس؛ پر مان توهان کي مڪمل طور تي سزا کان ء
يرمياہ
باب 47 1خداوند جو ڪلم جيڪو يرمياہ نبي ءِ تي فلستين جي خلف نازل ٿيو ،ان کان اڳ جو فرعون غزہ تي حملو ڪيو. 2خداوند فرمائي ٿو تہ ڏسو ،پاڻي اتر کان اڀري ٿو ،۽ هڪ وڏو سيلب ٿيندو ،۽ زمين ۽ ان ۾ موجود سڀني شين کي ،شھر ۽ ان ۾ رهندڙن پوِ ماڻھو رڙيون ڪندا ،۽ ملڪ جا سڀ رهواسي رڙيون ڪندا. کي ٻوڙي ڇڏيندو ،ء 3سندس مضبوط گھوڙن جي ڇکرن جي ٽءڪڻ جي آواز تي ،سندس رتھن جي ڊوڙڻ تي ،۽ سندس ڦيٿن جي گڙ گڙ ڪرڻ تي ،پي ڇِ پنھنجي ٻارن ڏانھن هٿن جي ڪمزوري ءِ جي ڪري پوئتي نه ڏسندا. 4ڇاڪاڻ تہ اهو ڏينھن اچي رهيو آهي جيڪو سڀني فلستين کي برباد ڪندو ،۽ صور ۽ صيدا مان هر هڪ مددگار کي ڪٽي ڇڏيندو جيڪو باقي رهندو ،ڇاڪاڻ تہ خداوند فلستين کي برباد ڪندو ،جيڪو ڪفتور جي ملڪ جو بچيل آهي. 5غزہ تي وار ڇڇٽي ويا آهن؛ عسقلون انھن جي وادي جي باقيات سان گڏ ڪٽيو ويو آهي :تون ڪيترو وقت پاڻ کي ڪٽيندين؟ 6اي خداوند جي تلوار ،تون ڪيترو وقت تائين خاموش رهندين؟ پاڻ کي پنھنجي مياڻ ۾ وجھو ،آرام ڪر ،۽ خاموش رهو. 7اهو ڪيئن خاموش ٿي سگھي ٿو جڏهن ته خداوند ان کي اسقلون ۽ سمنڊ جي ڪناري جي خلف حڪم ڏنو آهي؟ اتي هن ان کي مقرر ڪيو آهي. باب 48 تہ اهو برباد ٿيو آهي :قريثيم شرمسار
1موآب جي خلف لشڪرن جو خداوند ،اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ :نبو تي افسوس !ڇاڪاڻ :مسگاب شرمسار ۽ پريشان ٿيو آهي. ٿيو ۽ قبضو ڪيو ويو آهي ء 2موآب جي تعريف وڌيڪ نه ٿيندي :حشبون ۾ انھن ان جي خلف بڇڙائي جو مناوبو ٺاهيو آهي .اچو ،اچو ته ان کي هڪ قوم ٿيڻ کان ڪٽي ڇڏيون .اي مدمين ،تون به ڪٽيو ويندو ،تلوار توهان جي پٺيان لڳندي. 3ڇحرونائيم کان روئڻ جو آواز ايندو ،تباهي ۽ وڏي تباهي. 4موآب تباهه ٿي ويو آهي ،سندس ننڍڙن ٻارن رڙيون ڪيون آهن. 5ڇاڪاڻ ته لوحيت جي چڙهڻ تي مسلسل روئڻا چڙهندا ،ڇاڪاڻ ته هورونائيم جي لڏڻ تي دشمنن تباهي جي رڙ ٻڌي آهي. 6ڀڄو ،پنھنجيون جانيون بچايو ،۽ بيابان ۾ هڏن وانگر ٿيو. 7ڇاڪاڻ ته تو پنھنجن ڪمن ۽ پنھنجن خزانن تي ڀروسو ڪيو آهي ،تنھن ڪري تون به پڪڙيو ويندو :۽ ڪموش پنھنجن پادرين ۽ پنھنجن سردارن سان گڏ قيد ۾ ويندو. 8۽ هر شھر تي برباد ڪندڙ ايندو ،۽ ڪو به شھر بچي نه سگھندو :وادي به تباهه ٿي ويندي ،۽ ميدان تباهه ٿي ويندو ،جيئن خداوند چيو آهي. 9موآب کي پر ڏيو ته جيئن هو ڀڄي وڃي ۽ ڀڄي وڃي ،ڇاڪاڻ ته ان جا شھر ويران ٿي ويندا ،جن ۾ ڪو به نه رهندو. 10لعنت هجي ان تي جيڪو خداوند جو ڪم ٺڳي ءِ سان ڪري ٿو ،۽ لعنت هجي ان تي جيڪو پنھنجي تلوار کي رت وهائڻ کان روڪي ٿو. ڇ 11موآب پنھنجي جواني ءِ کان آرام سان رهيو آهي ،۽ هو پنھنجي ڦڦڙن تي آباد رهيو آهي ،۽ هڪ ٿان ءِ کان ٻئي ٿان ءِ ۾ نه اڇليو ويو آهي، ۽ نه ئي قيد ۾ ويو آهي :تنھن ڪري هن جو ذائقو هن ۾ رهيو ،۽ هن جي خوشبو نه بدلي آهي. 12تنھن ڪري ،ڏس ،ڏينھن اچن ٿا ،خداوند فرمائي ٿو ،جڏهن مان هن ڏانھن ڀٽڪندڙ موڪليندس ،جيڪي هن کي ڀٽڪائيندا ،۽ هن جا ٿانو خالي ڪندا ،۽ انھن جا بوتل ڀڃي ڇڏيندا. 13۽ موآب ڪموش کان شرمندو ،جيئن بني اسرائيل پنھنجي اعتماد تي بيت الل کان شرمندو هو. لِ طاقتور ۽ طاقتور ماڻھو آهيون؟ 14اوهين ڪيئن چئو ٿا تہ اسين جنگ ء لِ لٿا آهن ،بادشاهه 15موآب کي برباد ڪيو ويو آهي ،۽ سندس شھرن مان ٻاهر نڪري ويو آهي ،۽ سندس چونڊيل جوان قتل ڪرڻ ء فرمائي ٿو ،جنھن جو نالو لشڪرن جو خداوند آهي. 16موآب جو آفت ويجھو آهي ،۽ سندس آفت تيزي ءِ سان اچي رهي آهي. 17اوهين سڀ جيڪي سندس چوڌاري آهيو ،سندس ماتم ڪريو؛ ۽ اوهين سڀ جيڪي سندس نالو ڄاڻو ٿا ،چئو تہ ،ڪيئن مضبوط لٺ ٽٽي وئي آهي ،۽ خوباورت لٺ! ڇ ڇالِ جو موآب جو برباد ڪندڙ تو تي اچي ويھہ، ۾ ڃ ا ۽ اچ لھي هيٺ مان شان پنھنجي آهين، رهندي 18اي ڌي ءِ جيڪا ديبون ۾ ء ڪڙڪندو ،۽ تنھنجا مضبوط قلعا تباه ڪندو. 19اي عروعير جا رهواسي ،رستي تي بيٺا رهو ۽ ڏسو؛ ڀڄي وڃڻ واري کان ۽ ڀڄي وڃڻ واري کان پڇو ۽ چئو ته ڇا ٿيو آهي؟ 20موآب شرمسار ٿيو آهي ،ڇاڪاڻ ته اهو تباهه ٿي ويو آهي :روئو ۽ روئو ،ارنون ۾ اعلن ڪريو ته موآب تباهه ٿي ويو آهي، 21۽ ميداني زمين تي فيالو آيو آهي ،هولون تي ،۽ يحزا تي ،۽ ميفعت تي، 22۽ ديبون تي ،۽ نبو تي ،۽ بيت دبلتائم تي، 23۽ قءريءتءيم تي ،۽ بيت ج ڇمل تي ،۽ بيت معون تي، 24۽ ڪيريوت ۽ بڇاراہ تي ،۽ موآب جي ملڪ جي سڀني شھرن تي ،پري يا ويجھو. 25خداوند فرمائي ٿو تہ موآب جو ءسنگ ڪٽيو ويو آهي ،۽ سندس بازو ڀڄي ويو آهي. 26اوهين کيس نشي ۾ پيئو ،ڇاڪاڻ تہ هن پاڻ کي خداوند جي خلف وڏي ڪيو آهي :موآب بہ پنھنجي الٽي ۾ ليٽي پوندو ،۽ هو بہ ٺٺولي ۾ هوندو.
يرمياہ
لِ مذاق نہ هو؟ ڇا هو چورن ۾ مليو؟ ڇاڪاڻ جو ڇا اسرائيل تو ء
تہ جڏهن کان تو هن بابت ڳالھايو ،تڏهن خوشي ءِ ۾ ٽپو
27ڇالِ ء ڏنو. 28اي موآب ۾ رهندڙو ،شھرن کي ڇڏي ڏيو ۽ ٽڪر ۾ رهو ،۽ ڪبوتر وانگر ٿيو جيڪو سوراخ جي وات جي ڪنارن تي پنھنجو آکيرو ٺاهي ٿو. 29اسان موآب جي غرور( ،هو تمام گھڻو مغرور آهي )سندس وڏائي ،سندس وڏائي ،سندس غرور ،۽ سندس دل جي وڏائي ٻڌي آهي. 30خداوند فرمائي ٿو تہ ،مون کي سندس غضب جي خبر آهي ،پر ائين نه ٿيندو؛ سندس ڪوڙ ان تي اثر انداز نه ٿيندا. لِ ماتم ڪندي. لِ روئندس؛ منھنجي دل ڪرحرس جي ماڻھن ء لِ روئندس ،۽ سڄي موآب ء 31تنھنڪري آ ءِ موآب ء لِ يعزير جي روئڻ سان گڏ روئندس :تنھنجا ٻوٽا سمنڊ پار ڪري ويا آهن ،اهي يعزير جي سمنڊ تائين 32اي ءسبما جي ڊاک ،مان تو ء پھچن ٿا :خراب ڪندڙ تنھنجي گرمين جي ميون ۽ تنھنجي انگورن تي ڪري پيو آهي. 33۽ خوشي ۽ خوشي ڀرپور ميدان ۽ موآب جي ملڪ مان کسي وئي آهي؛ ۽ مون شراب جي حوضن مان شراب ختم ڪري ڇڏيو آهي : ڪو به شور سان نه لتاڙيندو؛ انھن جو شور ڪو شور نه هوندو. 34حشبون جي رڙ کان وٺي اءلياليه تائين ۽ ياحز تائين ،انھن پنھنجو آواز ٻڌو آهي ،ضڇعر کان وٺي هورونائيم تائين ،ٽن سالن جي ڳئون وانگر :ڇاڪاڻ ته نمريم جو پاڻي به ويران ٿي ويندو. 35وڌيڪ ،خداوند فرمائي ٿو ته ،مان موآب ۾ ان کي ختم ڪندس جيڪو بلند هنڌن تي قربانيون پيش ڪري ٿو ،۽ جيڪو پنھنجن ديوتائن لِ بخور ٻاري ٿو. ء لِ بانسري وانگر آواز ڪندو، لِ بانسري وانگر آواز ڪندو ،۽ منھنجو دل ڪرهير جي ماڻھن ء 36تنھن ڪري منھنجو دل موآب ء ڇاڪاڻ ته جيڪو مال هن حاصل ڪيو آهي اهو برباد ٿي ويو آهي. 37ڇاڪاڻ ته هر ڪو سر گنجو هوندو ،۽ هر ڪو ڏاڙهي ڪٽيل هوندي :سڀني هٿن تي ڪٽون هونديون ،۽ ڪمرن تي ٽاٽ پاتل هوندو. 38موآب جي سڀني گھرن جي ڇتين تي ۽ ان جي گھٽين ۾ عام طور تي ماتم ٿيندو ،ڇاڪاڻ ته مون موآب کي هڪ ٿانو وانگر ڀڃي ڇڏيو آهي جنھن ۾ ڪا خوشي ناهي ،خداوند فرمائي ٿو. لِ 39۽ اهي رڙيون ڪندي چوندا تہ ڪيئن تباهه ٿيو !موآب ڪيئن شرم سان پٺي ڦيرائي آهي !تنھن ڪري موآب پنھنجي چوڌاري سڀني ء طنز ۽ خوف جو سبب بڻجندو. 40ڇالِ جو خداوند فرمائي ٿو تہ ،ڏسو ،هو عقاب وانگر اڏامندو ۽ موآب تي پنھنجا پر پکيڙيندو. ء 41ڪيريوت تي قبضو ڪيو ويو آهي ،۽ مضبوط قلعا حيران ٿي ويا آهن ،۽ ان ڏينھن موآب ۾ طاقتور ماڻھن جا دل هڪ عورت جي دل وانگر هوندا جيڪي پنھنجي پيٽ ۾ آهن. 42۽ موآب قوم نه رهڻ کان ناس ڪيو ويندو ،ڇاڪاڻ ته هن پاڻ کي خداوند جي خلف وڏي ڪيو آهي. 43اي موآب جا رهواسي ،خوف ،کڏ ۽ ڦندي تو تي هوندي ،خداوند فرمائي ٿو. 44جيڪو ڊڄ کان ڀڄندو سو کڏ ۾ پوندو ،۽ جيڪو کڏ مان نڪرندو سو ڦندي ۾ ڦاسي پوندو ،ڇاڪاڻ تہ مان ان تي ،موآب تي ،انھن جي سزا جو سال آڻيندس ،خداوند فرمائي ٿو. 45جيڪي ڀڄي ويا هئا ،اهي زور جي ڪري حسبون جي پاڇي هيٺ بيٺا رهيا :پر حسبون مان باهه نڪرندي ،۽ سيحون جي وچ مان شعل ،۽ موآب جي ڪنڊ کي ۽ فسادين جي مٿي جي چوٽي کي ساڙيندا. 46اي موآب ،تو تي افسوس !ڪموش جا ماڻھو تباهه ٿي رهيا آهن :ڇو ته تنھنجا پٽ قيدي بڻايا ويا آهن ۽ تنھنجون ڌيئرون قيدي بڻايون ويون آهن. 47پر خداوند فرمائي ٿو تہ ،آخري ڏينھن ۾ ،مان موآب جي قيد کي واپس آڻيندس .موآب جو فيالو اڃا تائين آهي. باب 49 پوِ انھن جو بادشاهه جاد جو 1عمونين بابت ،خداوند هن طرح فرمائي ٿو :ڇا اسرائيل کي ڪو پٽ ناهي؟ ڇا ان جو ڪو وارث ناهي؟ ء وارث ڇو آهي ،۽ سندس ماڻھو سندس شھرن ۾ ڇو رهن ٿا؟ 2تنھن ڪري ،ڏسو ،ڏينھن اچن ٿا ،خداوند فرمائي ٿو ،جڏهن مان عمونين جي ربه ۾ جنگ جو آواز ٻڌندس؛ ۽ اهو هڪ ويران ڍير ٿيندو، .پوِ اسرائيل انھن جو وارث ٿيندو جيڪي سندس وارث هئا ،خداوند فرمائي ٿو. ۽ سندس ڌيئرون باهه سان ساڙيون وينديون ء 3اي حشبون ،واويل ڪريو ،ڇاڪاڻ ته ءعي تباهه ٿي ويو آهي :اي ربيه جون ڌيئرون ،روئو ،ٽاٽ ڍڪيو؛ ماتم ڪريو ۽ ڀتين جي چوڌاري ڊوڙو ،ڇاڪاڻ ته انھن جو بادشاهه قيد ۾ ويندو ،۽ سندس پادري ۽ سندس امير گڏجي. 4اي بيوفا ڌي ءِ ،تون ڇو وادي ۾ فخر ڪرين ٿي ،تنھنجي وهندڙ وادي؟ جيڪا پنھنجي خزانن تي ڀروسو ڪندي چوي ٿي ته ڪير منھنجي وٽ ايندو؟ 5ڏس ،مان تو تي خوف آڻيندس ،خداوند لشڪرن جو خدا فرمائي ٿو ،جيڪي تنھنجي چوڌاري آهن؛ ۽ توهان سڀني کي هڪدم ٻاهر ڪڍيو ويندو؛ ۽ ڪو به ان کي گڏ نه ڪندو جيڪو گمراهه آهي. پوِ مان عمون جي اولد جي قيد کي واپس آڻيندس ،خداوند فرمائي ٿو. 6۽ ء 7اءدوم جي باري ۾ ،لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو ته :ڇا تيمان ۾ هاڻي حڪمت نه رهي آهي؟ ڇا سمجھدارن کان صلح ختم ٿي وئي آهي؟ ڇا انھن جي حڪمت ختم ٿي وئي آهي؟ 8اي ددان جا رهواسيو ،ڀڄو ،پوئتي موٽيو ،اونھي ۾ رهو؛ ڇاڪاڻ ته مان هن تي عيسو جي آفت آڻيندس ،جڏهن مان هن کي سزا ڏيندس. 9جيڪڏهن انگور گڏ ڪندڙ توهان وٽ اچن ،ڇا اهي ڪجھه انگور نه ڇڏيندا؟ جيڪڏهن رات جو چور ،اهي تباهه ڪندا جيستائين انھن کي ڪافي نه ٿئي.
يرمياہ
10پر مون عيسو کي بي نقاب ڪيو آهي ،مون سندس ڳجھن هنڌن کي ظاهر ڪيو آهي ،۽ هو پاڻ کي لڪائي نه سگھندو :سندس اولد برباد ٿي ويو آهي ،سندس ڀائر ۽ پاڙيسري ،۽ هو نه آهي. 11پنھنجن يتيم ٻارن کي ڇڏي ڏيو ،مان انھن کي جيئرو رکندس؛ ۽ اوهان جون رن زالون مون تي ڀروسو ڪن. 12ڇاڪاڻ ته خداوند فرمائي ٿو ته ،ڏسو ،اهي جن جو پيالو پيئڻ جو حڪم نه هو ،اهي ضرور پي ويا آهن؛ ۽ ڇا تون اهو آهين جيڪو سواِ نه رهندين ،پر تون ضرور ان مان پيئندين. سواِ رهندو؟ تون سزا کان بلڪل سزا کان ء ء 13ڇاڪاڻ تہ مون پاڻ جو قسم کنيو آهي ،خداوند فرمائي ٿو ته ،بڇارا ويران ،ملمت ،بربادي ۽ لعنت بڻجي ويندو؛ ۽ ان جا سڀ شھر لِ برباد ٿي ويندا. هميشه ء 14مون خداوند کان هڪ افواهه ٻڌي آهي ،۽ هڪ ايلچي غير قومن ڏانھن موڪليو ويو آهي ،جيڪو چوي ٿو ته گڏ ٿيو ،۽ ان جي خلف لِ اٿيو. اچو ،۽ جنگ ء 15ڇالِ جو ،ڏس ،مان توکي قومن ۾ ننڍو ۽ ماڻھن ۾ حقير بڻائيندس. ء 16تنھنجي وحشت ۽ تنھنجي دل جي غرور توکي ٺڳيو آهي ،اي تون جيڪو پٿر جي ڦاٽن ۾ رهندو آهين ،جيڪو ٽڪري ءِ جي اوچائي تي قائم آهين :جيتوڻيڪ تون پنھنجو آکيرو عقاب وانگر اوچو ٺاهيندين ،مان توکي اتان هيٺ آڻيندس ،خداوند فرمائي ٿو. سسڪيندو. 17۽ ادوم به ويران ٿيندو :جيڪو به ان مان گذرندو سو حيران ٿيندو ،۽ ان جي سڀني آفتن تي ڇ 18جيئن سدوم ۽ عمورہ ۽ انھن جي پاڙيسري شھرن جي تباهي ۾ ٿيو ،خداوند فرمائي ٿو ،ڪو به ماڻھو اتي نه رهندو ،۽ نه ئي ڪو انسان ان ۾ رهندو. 19ڏسو ،هو شينھن وانگر اردن جي گھاٽي ڪناري کان مضبوط ماڻھن جي رهائشگاهه تي نڪرندو :پر مان اوچتو هن کي هن کان ڀڄائي ڇڏيندس :۽ ڪير چونڊيل ماڻھو آهي جيڪو مان هن تي مقرر ڪريان؟ ڇو ته ڪير مون جھڙو آهي؟ ۽ ڪير مون کي وقت مقرر ڪندو؟ ۽ ڪير اهو ريڍار آهي جيڪو منھنجي اڳيان بيٺو هوندو؟ 20تنھنڪري خداوند جي صلح ٻڌو ،جيڪا هن ادوم جي خلف ڪئي آهي؛ ۽ سندس ارادا ،جيڪي هن تيمان جي رهاڪن جي خلف ڪيا آهن :يقينا ا ڌڻ مان ننڍو انھن کي ڇڪي ڪڍندو ،يقينا ا هو انھن جي رهائش گاهن کي انھن سان گڏ ويران ڪندو. 21انھن جي ڪرڻ جي آواز تي زمين ڌڏي وئي آهي ،انھن جي فرياد تي ڳاڙهي سمنڊ ۾ آواز ٻڌو ويو آهي. 22ڏسو ،هو عقاب وانگر مٿي ايندو ۽ اڏامندو ،۽ بڇارہ تي پنھنجا پر پکيڙيندو :۽ ان ڏينھن ادوم جي طاقتور ماڻھن جو دل هڪ عورت جي دل وانگر هوندو جيڪو پيٽ ۾ آهي. 23دمشق جي باري ۾ :حمات ۽ ارفاد پريشان آهن :ڇاڪاڻ ته انھن خراب خبر ٻڌي آهي :اهي ٿڪجي پيا آهن؛ سمنڊ تي غم آهي؛ اهو خاموش نه ٿي سگھي. لِ پاڻ کي موڙي ٿو ،۽ خوف هن تي قبضو ڪيو آهي :ڏک ۽ غم هن کي اهڙي طرح ورتو آهي 24دمشق ڪمزور ٿي ويو آهي ،۽ ڀڄڻ ء جيئن ڪا عورت پيٽ ۾ هجي. 25تعريف جو شھر ،منھنجي خوشي جو شھر ڪيئن نه ڇڏيو ويو آهي! ڪريا ويندا ،۽ سڀئي جنگي ماڻھو ان ڏينھن ڪٽيا ويندا ،لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو. 26تنھن ڪري سندس جوان سندس گھٽين ۾ ء 27۽ مان دمشق جي ڀت ۾ باهه ٻاريندس ،۽ اها بنھدد جي محلت کي ساڙي ڇڏيندي. 28قيدار ۽ حاور جي بادشاهتن بابت ،جن کي بابل جو بادشاهه نبوڪدرضر ماريندو ،خداوند فرمائي ٿو ته :اڇٿ ،قيدار ڏانھن چڙهائي ڪريو ۽ اوڀر جي ماڻھن کي لڇٽيو. 29انھن جا خيما ۽ سندن ڌڻ کڻي ويندا؛ اهي پنھنجا پردا ،پنھنجا سڀ سامان ،۽ پنھنجا اڇٺ پاڻ سان کڻي ويندا؛ ۽ انھن کي سڏيندا تہ هر طرف خوف آهي. 30خداوند فرمائي ٿو تہ ،ڀڄو ،پري هليا وڃو ،اونھي ۾ رهو ،اي حاور جا رهواسيو ،ڇاڪاڻ تہ بابل جي بادشاهه نبوچدرضر توهان جي خلف صلح ڪئي آهي ،۽ توهان جي خلف هڪ ارادو ڪيو آهي. 31خداوند فرمائي ٿو تہ اڇٿيو ،اڇن امير قوم ڏانھن وڃو ،جيڪا بي پرواهي ءِ سان رهي ٿي ،جنھن جا نہ دروازا آهن ۽ نہ ئي ءسرها ،۽ جيڪي اڪيل رهن ٿا. ڇ 32۽ سندن اڇٺ لڇٽ جو مال ٿيندا ،۽ سندن ڍورن جو ڪثرت لٽ جو مال ٿيندو :۽ جيڪي ڪنڊن ۾ آهن ،تن کي مان سڀني هوائن ۾ ڇڙوڇڙ ڪندس؛ ۽ مان انھن جي سڀني پاسن کان مايبت آڻيندس ،خداوند فرمائي ٿو. لِ ويران ٿيندو :اتي ڪو به ماڻھو نه رهندو ،۽ نه ئي ڪو انسان جو پٽ ان ۾ رهندو. 33۽ حاور ناگدن جي رهائشگاهه ۽ هميشه ء 34خداوند جو ڪلم جيڪو يھوداہ جي بادشاه صدقياہ جي بادشاهت جي شروعات ۾ عيلم جي خلف يرمياہ نبي ءِ تي نازل ٿيو ،چوي ٿو تہ 35لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو تہ ،ڏسو ،مان عيلم جي ڪمان کي ٽوڙي ڇڏيندس ،جيڪو انھن جي طاقت جو مکيه حاو آهي. 36۽ مان آسمان جي چئني ڪنڊن کان چارئي هوائون عيلم تي آڻيندس ،۽ انھن کي انھن سڀني هوائن ڏانھن ڇڙوڇڙ ڪندس؛ ۽ ڪا به قوم نه هوندي جتي عيلم جا جلوطن نه ايندا. 37ڇاڪاڻ تہ مان عيلم کي سندن دشمنن جي اڳيان ۽ انھن جي اڳيان جيڪي سندن جان وٺڻ چاهين ٿا ،ڊڄائي ڇڏيندس ،۽ مان انھن تي برائي آڻيندس ،يعني پنھنجو سخت غضب ،خداوند فرمائي ٿو؛ ۽ مان انھن جي پٺيان تلوار موڪليندس ،جيستائين انھن کي ناس نه ڪريان. 38۽ مان پنھنجو تخت عيلم ۾ قائم ڪندس ،۽ اتان بادشاهه ۽ شھزادن کي تباهه ڪندس ،خداوند فرمائي ٿو. 39پر آخري ڏينھن ۾ ائين ٿيندو ،ته مان عيلم جي قيد کي واپس آڻيندس ،خداوند فرمائي ٿو. باب 50 1اهو ڪلم جيڪو خداوند بابل ۽ ڪلدين جي ملڪ جي خلف يرمياہ نبي ءِ جي معرفت فرمايو.
يرمياہ
2قومن ۾ اعلن ڪريو ،۽ اعلن ڪريو ،۽ جھنڊو بلند ڪريو؛ اعلن ڪريو ،۽ لڪايو نه :چئو تہ بابل قبضو ڪيو ويو ،بيل شرمسار ٿيو ،ميرودڪ ٽڪر ٽڪر ڪيو ويو؛ سندس بت شرمسار ٿيا ،سندس تاويرون ٽڪر ٽڪر ڪيون ويون. 3ڇاڪاڻ ته اتر کان هڪ قوم هن جي خلف اچي رهي آهي ،جيڪا هن جي زمين کي ويران ڪندي ،۽ ڪو به ان ۾ نه رهندو .اهي ماڻھو ۽ جانور ٻئي هليا ويندا ،اهي هليا ويندا. 4خداوند فرمائي ٿو تہ انھن ڏينھن ۾ ۽ انھي ءِ وقت ۾ ،بني اسرائيل ايندا ،اهي ۽ يھوداہ گڏجي روئندا ويندا ،۽ ويندا ۽ خداوند پنھنجي خدا جي ڳول ڪندا. 5اهي صيئون ڏانھن منھن ڪري رستو پڇندا ،۽ چوندا ته ،اچو ته خداوند سان هڪ دائمي عھد ۾ شامل ٿيون جيڪو نه وساريو ويندو. 6منھنجا ماڻھو گم ٿيل رڍون آهن :انھن جي رڍن انھن کي گمراه ڪيو آهي ،انھن انھن کي جبلن تي ڀڄائي ڇڏيو آهي :اهي جبل کان جاِ وساري ويٺا آهن. ٽڪري ءِ ڏانھن ويا آهن ،اهي پنھنجي آرام جي ء 7جن بہ انھن کي ڳولي لڌو ،تن سڀني انھن کي کائي ڇڏيو :۽ انھن جي دشمنن چيو تہ اسان ڏوه نہ ٿا ڪريون ،ڇاڪاڻ تہ انھن خداوند جي خلف گناه ڪيو آهي ،جيڪو انااف جو گھر آهي ،۽ خداوند ،جيڪو سندن ابن ڏاڏن جو آسرو آهي. 8بابل جي وچ مان نڪري وڃو ،۽ ڪلدين جي ملڪ مان نڪري وڃو ،۽ ٻڪرين وانگر ڌڻ جي اڳيان رهو. 9ڇو ته ،ڏسو ،مان اتر ملڪ مان وڏين قومن جي هڪ ميڙ کي بابل جي خلف اٿاريندس ۽ آڻيندس :۽ اهي پاڻ کي ان جي خلف صف آرا ڪندا؛ اتان کان هو ءِ پڪڙي ويندي :انھن جا تير هڪ طاقتور ماهر ماڻھو وانگر هوندا؛ ڪو به بيڪار نه موٽندو. 10۽ ڪلديا لڇٽجي ويندو :جيڪي ان کي لڇٽيندا آهن سي مطمئن ٿيندا ،خداوند فرمائي ٿو. 11ڇاڪاڻ ته توهان خوش ٿيا ،ڇاڪاڻ ته توهان خوش ٿيا ،اي منھنجي ورثي کي تباهه ڪندڙ ،ڇاڪاڻ ته توهان گاهه تي ڳئون وانگر ٿلھا ٿي ويا آهيو ،۽ ڍڳن وانگر رڙيون ڪندا آهيو؛ 12تنھنجي ما ڇِ سخت شرمسار ٿيندي؛ جنھن توکي جنم ڏنو ،هو ءِ شرمسار ٿيندي :ڏس ،قومن ۾ سڀ کان پوئتي هڪ بيابان ،هڪ خشڪ زمين ۽ هڪ ريگستان هوندو. 13خداوند جي غضب جي ڪري اهو آباد نه ٿيندو ،پر اهو بلڪل ويران ٿي ويندو :هر ڪو جيڪو بابل مان گذرندو ،حيران ٿيندو ،۽ ان سسڪيندو. جي سڀني آفتن تي ڇ 14بابل جي چوڌاري صف بندي ڪريو :اي سڀ ڪماندار ،ان تي هليو ،تير نه ڇڏيو ،ڇاڪاڻ ته هن خداوند جي خلف گناهه ڪيو آهي. 15سندس چوڌاري آواز ڪريو :هن پنھنجو هٿ ڏنو آهي :سندس بنياد ڪري پيا آهن ،سندس ڀتيون ڊهي پيون آهن :ڇاڪاڻ ته اهو خداوند جو بدلو آهي :هن کان بدلو وٺو؛ جيئن هن ڪيو آهي ،ان سان ڪريو. 16بابل مان پوکيندڙ کي ۽ فال جي وقت ۾ ڏاٽو هلئيندڙ کي ڪٽي ڇڏيو :ظالم تلوار جي خوف کان ،اهي هر هڪ پنھنجي قوم ڏانھن رخ ڪندا ،۽ هر هڪ پنھنجي ملڪ ڏانھن ڀڄي ويندا. 17اسرائيل هڪ ٽڙيل پکڙيل رڍ آهي؛ شينھن کيس ڀڄائي ڪڍيو آهي :پھرين اشور جي بادشاهه کيس کائي ويو آهي؛ ۽ آخر ۾ بابل جي بادشاهه نبوچدرضر سندس هڏيون ڀڃي ڇڏيون آهن. 18تنھنڪري خداوند قادر مطلق ،اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ ڏسو ،مان بابل جي بادشاه ۽ سندس ملڪ کي سزا ڏيندس ،جيئن مون اسور جي بادشاه کي سزا ڏني آهي. 19۽ مان اسرائيل کي سندس رهائشگاهه ڏانھن موٽائي آڻيندس ،۽ هو ڪرمل ۽ باشان تي چرندو ،۽ سندس روح افرائيم ۽ جلعاد جي جبل تي مطمئن ٿيندو. 20خداوند فرمائي ٿو تہ انھن ڏينھن ۾ ۽ انھي ءِ وقت ۾ ،اسرائيل جي بدڪاري ڳولي ويندي ۽ ڪا بہ نہ هوندي؛ ۽ يھوداہ جا گناه ،۽ اهي نہ ملندا ،ڇاڪاڻ تہ مان انھن کي معاف ڪندس جن کي مان محفوظ رکان ٿو. 21مراتائم جي ملڪ تي چڙهائي ڪر ،ان جي خلف ۽ فقود جي رهاڪن تي :انھن جي پٺيان تباهه ڪر ۽ بلڪل تباهه ڪر ،خداوند فرمائي ٿو ،۽ جيڪو ڪجھه مون توکي حڪم ڏنو آهي ان مطابق ڪر. 22ملڪ ۾ جنگ جو آواز ۽ وڏي تباهي جو آواز آهي. 23سڄي زمين جو هٿوڙو ڪيئن ڪٽيو ويو ۽ ڀڄي ويو ،بابل ڪيئن قومن ۾ ويران ٿي ويو! لِ ڦندي وڇائي آهي ،۽ تون به پڪڙيو ويو آهين ،اي بابل ،۽ تو کي خبر نه هئي :تون لڌو ويو آهين ،۽ پڪڙيو به ويو آهين، 24مون تو ء ڇاڪاڻ ته تو خداوند سان جھڳڙو ڪيو آهي. ڇالِ جو اهو ڪلدين جي ملڪ ۾ خداوند لشڪر جي 25خداوند پنھنجو هٿيار خانو کوليو آهي ،۽ پنھنجي غضب جا هٿيار ڪڍيا آهن، ء خداوند جو ڪم آهي. 26پري کان سندس خلف اچو ،سندس گودام کوليو :ان کي ڍير وانگر اڇلئي ڇڏيو ،۽ ان کي بلڪل تباهه ڪريو :ان مان ڪجھه به نه ڇڏيو. لِ ڇڏيو :افسوس انھن تي ،ڇاڪاڻ ته انھن جو ڏينھن آيو آهي ،انھن جي سزا 27سندس سڀني ڍڳن کي ماري ڇڏيو ،انھن کي ذبح ڪرڻ ء جو وقت. 28بابل جي ملڪ مان ڀڄي نڪرندڙن جو آواز ،صيئون ۾ اسان جي خدا خداوند جي انتقام جو ،سندس مندر جي انتقام جو اعلن ڪن ٿا. 29بابل جي خلف تيراندازن کي گڏ ڪريو :اي سڀ جيڪي ڪمان موڙيندڙ آهيو ،ان جي چوڌاري خيما هڻو؛ ان مان ڪو به نه بچيو :ان کي سندس ڪم مطابق بدلو ڏيو؛ جيڪو ڪجھه هن ڪيو آهي ،ان سان ڪريو :ڇاڪاڻ ته هن خداوند جي خلف ،اسرائيل جي پاڪ ذات جي خلف فخر ڪيو آهي. ڪريا ويندا ،۽ سندس سڀ جنگي مرد ان ڏينھن ڪٽجي ويندا ،خداوند فرمائي ٿو. 30تنھن ڪري سندس جوان گھٽين ۾ ء 31ڏس ،مان تنھنجي خلف آهيان ،اي تمام وڏائي ڪندڙ ،خداوند لشڪر جو خدا فرمائي ٿو :ڇو ته تنھنجو ڏينھن آيو آهي ،اهو وقت جڏهن مان تو کي سزا ڏيندس.
يرمياہ
32۽ سڀ کان وڌيڪ مغرور ٺوڪر کائيندو ۽ ڪري پوندو ،۽ ڪو به کيس نه اٿاريندو :۽ مان سندس شھرن ۾ باهه ٻاريندس ،۽ اها سندس چوڌاري سڀني کي ساڙي ڇڏيندي. 33لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو تہ بني اسرائيل ۽ يھوداہ گڏجي ظلم ڪيا ويا :۽ جيڪي انھن کي قيدي بڻائين ٿا تن سڀني انھن کي مضبوطي ءِ سان جھليو؛ انھن انھن کي ڇڏڻ کان انڪار ڪيو. 34انھن جو ڇوٽڪارو ڏيندڙ طاقتور آهي؛ لشڪر جو خداوند سندس نالو آهي :هو پوري طرح سان انھن جو ڪيس وڙهيندو ،تہ جيئن ملڪ کي آرام ڏئي ،۽ بابل جي رهاڪن کي پريشان ڪري. 35خداوند فرمائي ٿو تہ ڪسدين تي تلوار آهي ،۽ بابل جي رهاڪن تي ،۽ سندس سردارن تي ۽ سندس عقلمندن تي. 36ڪوڙن تي تلوار آهي ،۽ اهي شوقين ٿيندا :تلوار سندس طاقتورن تي آهي ،۽ اهي ڊڄي ويندا. 37تلوار سندن گھوڙن ،رتھن ۽ سڀني ملئي ماڻھن تي آهي جيڪي سندس وچ ۾ آهن؛ ۽ اهي عورتن وانگر ٿي ويندا :تلوار سندس خزانن تي آهي؛ ۽ اهي لڇٽيا ويندا. 38سندس پاڻي ءِ تي خشڪي آهي ،۽ اهي سڪي ويندا ،ڇاڪاڻ ته اهو تراشيل بتن جو ملڪ آهي ،۽ اهي پنھنجن بتن تي ديوانا آهن. 39تنھن ڪري ريگستان جا جھنگلي جانور ۽ ٻيٽن جا جھنگلي جانور اتي رهندا ،۽ الو ان ۾ رهندا :۽ اهو هاڻي ڪڏهن به آباد نه ٿيندو؛ ۽ نه ئي ان ۾ نسل در نسل رهندو. 40جيئن خدا سدوم ۽ عمورہ ۽ انھن جي آس پاس جي شھرن کي تباهه ڪيو ،خداوند فرمائي ٿو ،تيئن ڪو به ماڻھو اتي نه رهندو ،۽ نه ئي ڪو انسان جو پٽ ان ۾ رهندو. 41ڏسو ،اتر کان هڪ قوم ايندي ،۽ هڪ وڏي قوم ،۽ زمين جي ڪنارن کان ڪيترائي بادشاهه پيدا ڪيا ويندا. 42اهي ڪمان ۽ نيزي کي هٿ ۾ رکندا :اهي ظالم آهن ،۽ رحم نه ڪندا :انھن جو آواز سمنڊ وانگر گوڙ ڪندو ،۽ اهي گھوڙن تي سوار لِ هڪ ماڻھو وانگر ،تنھنجي خلف صف آرا ٿيندو ،اي بابل جي ڌي ءِ. ٿيندا ،هر هڪ ،جنگ ء 43بابل جي بادشاه انھن جي خبر ٻڌي آهي ،۽ سندس هٿ ڪمزور ٿي ويا آهن :ڏک کيس پڪڙيو آهي ،۽ پيٽ ۾ پيل عورت وانگر سور آهن. 44ڏسو ،هو شينھن وانگر اردن جي گھاٽي ڪناري کان مضبوط ماڻھن جي رهائشگاهه ڏانھن ايندو :پر مان انھن کي اوچتو هن کان ڀڄائي ڇڏيندس :۽ ڪير چونڊيل ماڻھو آهي ،جيڪو مان هن تي مقرر ڪريان؟ ڇو ته ڪير مون جھڙو آهي؟ ۽ ڪير مون کي وقت مقرر ڪندو؟ ۽ ڪير اهو ريڍار آهي جيڪو منھنجي اڳيان بيٺو هوندو؟ 45تنھنڪري خداوند جي صلح ٻڌو جيڪا هن بابل جي خلف ڪئي آهي؛ ۽ سندس ارادا ،جيڪي هن ڪلدين جي ملڪ جي خلف ڪيا آهن :يقينا ا ڌڻ مان ننڍو به انھن کي ڇڪي ڪڍندو ،يقينا ا هو انھن جي رهائش گاه کي انھن سان گڏ ويران ڪندو. 46بابل جي فتح جي آواز تي زمين ڌڏي وئي آهي ،۽ قومن ۾ رڙ ٻڌڻ ۾ اچي ٿي. باب 51 1خداوند فرمائي ٿو تہ ڏسو ،مان بابل جي خلف ۽ انھن جي وچ ۾ رهندڙن جي خلف جيڪي منھنجي خلف اٿي بيٺا آهن ،هڪ تباهي ڪندڙ وا ڇِ آڻيندس. 2۽ بابل ڏانھن پرستار موڪليندس ،جيڪي ان کي هوا ڏيندا ،۽ ان جي زمين کي خالي ڪندا ،ڇاڪاڻ ته مايبت جي ڏينھن ۾ اهي ان جي چوڌاري هوندا. 3جيڪو جھڪي ٿو ان جي خلف تير انداز پنھنجو ڪمان موڙي ،۽ جيڪو پنھنجي هٿيارن سان پاڻ کي مٿي ڪري ٿو ان جي خلف :۽ سندس جوانن کي نه ڇڏيو .سندس سڄي لشڪر کي بلڪل تباهه ڪريو. 4اهڙي ءِ طرح مقتول ڪلدين جي ملڪ ۾ ڪرندا ،۽ جيڪي سندس گھٽين ۾ اڇليا ويندا. 5ڇالِ جو اسرائيل ۽ يھوداہ کي سندس خدا ،لشڪرن جي خداوند ،ڇڏيل نہ آهي ،جيتوڻيڪ انھن جو ملڪ اسرائيل جي پاڪ ذات جي ء خلف گناهہ سان ڀريل هو. 6بابل جي وچ مان ڀڄي وڃو ،۽ هر هڪ پنھنجي جان بچائي :سندس گناهه ۾ ڪٽجي نه وڃو ،ڇاڪاڻ ته هي خداوند جي انتقام جو وقت آهي .هو هن کي بدلو ڏيندو. 7بابل خداوند جي هٿ ۾ سون جو پيالو هو ،جنھن سڄي زمين کي نشي ۾ ڪيو هو :قومون سندس شراب پي پيون آهن ،تنھن ڪري قومون چريون آهن. لِ بام وٺو ،جيڪڏهن ائين هجي ته هو ءِ شفاياب ٿي سگھي ٿي. سور جي ان روئو؛ :ان ويو ٿي تباهه ۽ پيو ڪري اوچتو 8بابل لِ ء ء 9اسان بابل کي شفا ڏيڻ چاهيون ٿا ،پر اهو شفا نه ملي آهي :ان کي ڇڏي ڏيو ،۽ هر هڪ پنھنجي پنھنجي ملڪ ڏانھن هلون ،ڇاڪاڻ ته ان جو فيالو آسمان تائين پھچي ٿو ،۽ آسمان تائين به مٿي ڪيو ويو آهي. 10خداوند اسان جي صداقت کي ظاهر ڪيو آهي :اچو ،۽ صيئون ۾ خداوند اسان جي خدا جي ڪم جو اعلن ڪريون. 11تير هليو ،ڍالون گڏ ڪريو :خداوند مادي بادشاهن جي روح کي اٿاريو آهي ،ڇاڪاڻ ته سندس مناوبو بابل جي خلف آهي ،ان کي لِ؛ ڇاڪاڻ ته اهو خداوند جو انتقام آهي ،سندس مندر جو انتقام. تباهه ڪرڻ ء 12بابل جي ڀتين تي جھنڊو بلند ڪريو ،چوڪيدارن کي مضبوط ڪريو ،چوڪيدارن کي مقرر ڪريو ،گھات ۾ تيار ڪريو : ڇاڪاڻ تہ خداوند بابل جي رهاڪن جي خلف جيڪو چيو هو سو ئي ڪيو آهي ۽ ڪيو آهي. 13اي گھڻن پاڻي ءِ تي رهندڙ ،خزانن سان مال مال ،تنھنجو انجام آيو آهي ،۽ تنھنجي للچ جو اندازو. 14لشڪرن جي خداوند پاڻ جو قسم کڻي چيو آهي ته” ،يقينا ا مان توکي ماڻھن سان ڀريندس ،جيئن ڪيڙن سان؛ ۽ اهي تنھنجي خلف نعرو بلند ڪندا“.
يرمياہ
15هن پنھنجي طاقت سان زمين ٺاهي آهي ،هن پنھنجي حڪمت سان دنيا کي قائم ڪيو آهي ،۽ پنھنجي سمجھ سان آسمان کي پکيڙيو آهي. 16جڏهن هو پنھنجو آواز ڪڍي ٿو ،ته آسمان ۾ پاڻي جو ڪثرت ٿئي ٿو؛ ۽ هو زمين جي ڇيڙن کان بخارات کي مٿي ڪري ٿو :هو مينھن سان بجلي ٺاهي ٿو ،۽ پنھنجي خزانن مان هوا ڪڍي ٿو. 17هر ڪو ماڻھو پنھنجي علم ۾ بيوقوف آهي ،هر ڪو بنياد وجھندڙ پنھنجي ٺھريل بت کان شرمسار آهي :ڇاڪاڻ ته سندس پگھريل بت ڪوڙ آهي ،۽ انھن ۾ ڪو به دم ناهي. 18اهي باطل آهن ،غلطين جو ڪم :انھن جي سزا جي وقت ۾ اهي ناس ٿي ويندا. 19يعقوب جو حاو انھن وانگر ناهي ،ڇاڪاڻ ته هو سڀني شين جو خالق آهي :۽ اسرائيل سندس ميراث جو عاا آهي :لشڪرن جو خداوند سندس نالو آهي. 20تون منھنجي جنگي ڪھاڙي ۽ جنگ جا هٿيار آهين :ڇو ته تو سان مان قومن کي ٽڪر ٽڪر ڪندس ،۽ تو سان بادشاهتون تباهه ڪندس. 21۽ تو سان مان گھوڙي ۽ ان جي سوار کي ٽڪر ٽڪر ڪندس ،۽ تو سان مان رت ۽ ان جي سوار کي ٽڪر ٽڪر ڪندس. 22تو سان گڏ مان مرد ۽ عورت کي ٽڪر ٽڪر ڪندس؛ ۽ تو سان گڏ پوڙهو ۽ جوان ،۽ تو سان گڏ مان جوان ۽ ڇوڪري کي ٽڪر ٽڪر ڪندس. جوِ کي ٽڪر ٽڪر ڪندس؛ ۽ تو 23مان تو سان گڏ ريڍار ۽ سندس ڌڻ کي ٽڪر ٽڪر ڪندس؛ ۽ تو سان گڏ هاري ۽ سندس ڍڳن جي ء سان گڏ سردارن ۽ حاڪمن کي ٽڪر ٽڪر ڪندس. 24۽ خداوند فرمائي ٿو تہ مان بابل ۽ ڪلديہ جي سڀني باشندن کي سندن سڀني بڇڙن ڪمن جو بدلو ڏيندس جيڪي انھن صيئون ۾ توهان جي نظر ۾ ڪيا آهن. 25ڏس ،اي تباه ڪندڙ جبل ،خداوند فرمائي ٿو ،جيڪو سڄي زمين کي تباه ڪري ٿو ،مان تنھنجي خلف آهيان .۽ مان پنھنجو هٿ تو تي ڊگھائيندس ،۽ توکي پٿرن تان هيٺ لڙڪائيندس ،۽ توکي ساڙيل جبل بڻائيندس. لِ ويران رهندين ،خداوند فرمائي ٿو. لِ پٿر ،پر تون هميشه ء لِ پٿر نه وٺندا ،۽ نه بنيادن ء 26۽ اهي تو کان ڪنڊ ء 27ملڪ ۾ جھنڊو بلند ڪريو ،قومن ۾ توتاري وڄايو ،قومن کي سندس خلف تيار ڪريو ،اراراط ،ءمني ۽ اشڪناز جي بادشاهتن کي سندس خلف گڏ ڪريو؛ سندس خلف هڪ سردار مقرر ڪريو؛ گھوڙن کي سخت ڪيڙن وانگر مٿي آڻيو. 28ان جي خلف قومن کي تيار ڪريو ،مادي بادشاهن سان گڏ ،ان جي سردارن ۽ سڀني حڪمرانن کي ،۽ ان جي حڪومت جي سڄي ملڪ کي. 29۽ زمين ڌڙڪندي ۽ غمگين ٿيندي :ڇاڪاڻ ته خداوند جو سڀ ارادو بابل جي خلف پورو ٿيندو ،ته بابل جي زمين کي ويران ڪري ڇڏين ،ڪو به آباد نه ٿئي. 30بابل جا طاقتور ماڻھو وڙهڻ ڇڏي ڏنو آهي ،اهي پنھنجن قلعن ۾ رهيا آهن :انھن جي طاقت ختم ٿي وئي آهي؛ اهي عورتن وانگر ٿي ويا آهن :انھن سندس رهائش کي ساڙي ڇڏيو آهي؛ سندس ءسرگاهون ٽٽي ويون آهن. لِ ته سندس شھر هڪ ڇيڙي لِ ،بابل جي بادشاهه کي ٻڌائڻ ء لِ ڊوڙندي ،۽ هڪ قاصد ٻئي سان ملڻ ء 31هڪ چوڪي ٻئي سان ملڻ ء تي قبضو ڪيو ويو آهي، 32۽ اهو ته لنگھه بند ڪيا ويا آهن ،۽ نيڻن کي باهه سان ساڙيو ويو آهي ،۽ جنگي ماڻھو ڊڄي ويا آهن. جاِ وانگر آهي ،ان کي ڳڙڪائي وڃڻ جو 33ڇالِ جو لشڪرن جو خداوند ،بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ بابل جي ڌي ءِ ڳھڻ جي ء ء وقت آهي ،اڃا ٿوري دير ۾ ،۽ ان جي فال جو وقت ايندو. 34بابل جي بادشاهه نبوچدرضر مون کي کائي ويو آهي ،هن مون کي چيڀاٽيو آهي ،هن مون کي خالي ٿانو بڻائي ڇڏيو آهي ،هن مون کي ڊريگن وانگر نگليو آهي ،هن پنھنجو پيٽ منھنجين لذيذ شين سان ڀريو آهي ،هن مون کي ٻاهر ڪڍي ڇڏيو آهي. 35صيون جو رهواسي چوندو ته مون تي ۽ منھنجي جسم تي جيڪو ظلم ڪيو ويو آهي ،اهو بابل تي ٿئي ،۽ يروشلم چوندو ته منھنجو رت ڪلديه جي رهواسين تي پوي. دعوي ڪندس ۽ تو کان بدلو وٺندس؛ ۽ مان سندس سمنڊ کي سڪائي ڇڏيندس ۽ 36تنھن ڪري خداوند فرمائي ٿو ته” ،ڏس ،مان تنھنجي ي سندس چشما سڪائي ڇڏيندس. سسڪار جو سبب بڻجندو ،جتي ڪو به آباد نه هوندو. 37۽ بابل ڍير ٿي ويندو ،ناگدن جي رهائش جو هنڌ ،حيرت ۽ ڇ 38اهي گڏجي شينھن وانگر گجندا :اهي شينھن جي ٻچن وانگر رڙيون ڪندا. لِ دعوتون ڪندس ،۽ انھن کي نشي ۾ ڪري ڇڏيندس ،تہ جيئن اهي خوش ٿين ،۽ 39خداوند فرمائي ٿو تہ انھن جي گرمي ءِ ۾ آ ءِ انھن ء دائمي ننڊ ۾ سمھن ۽ جاڳن نہ. لِ هيٺ آڻيندس ،۽ ٻڪرين سان گڏ رڍن وانگر. ڪرڻ ذبح وانگر 40آ ءِ انھن کي ٻڪرين ء 41شيشڪ ڪيئن کسيو ويو !۽ سڄي زمين جي ساراهه ڪيئن حيران ٿي وئي !بابل ڪيئن قومن ۾ حيران ٿي ويو! 42سمنڊ بابل تي چڙهي آيو آهي ،۽ ان جي لھرن جي گھڻائي ءِ سان ڍڪجي ويو آهي. 43سندس شھر ويران ،خشڪ زمين ۽ بيابان آهن ،هڪ اهڙي زمين جتي ڪو به ماڻھو نه رهندو آهي ،۽ نه ئي ڪو به ابن آدم اتان لنگھندو آهي. 44۽ مان بابل ۾ بيل کي سزا ڏيندس ،۽ مان سندس وات مان اهو ڪڍندس جيڪو هن نگليو آهي :۽ قومون وري هن ڏانھن نه وهنديون : ها ،بابل جي ڀت ڪري پوندي. 45اي منھنجي قوم ،اوهين انھي ءِ شھر مان نڪري وڃو ،۽ هر هڪ ماڻھو پنھنجي جان خداوند جي سخت غضب کان بچايو. پوِ ٻئي 46۽ متان اوهان جو دل بي هوش ٿي وڃي ۽ اوهين انھي ءِ افواه کان ڊڄو جيڪا ملڪ ۾ ٻڌبي :هڪ سال افواه ايندي ۽ ان کان ء سال ۾ افواه ايندي ،۽ ملڪ ۾ تشدد ٿيندو ،حاڪم حاڪم جي خلف.
يرمياہ
47تنھن ڪري ،ڏسو ،اهي ڏينھن اچن ٿا جڏهن مان بابل جي تراشيل بتن تي فيالو ڪندس :۽ سندس سڄو ملڪ شرمسار ٿيندو ،۽ سندس سڀئي مقتول ان جي وچ ۾ ڪري پوندا. لِ گيت ڳائيندا ،ڇاڪاڻ تہ خداوند فرمائي ٿو تہ ،برباد ڪندڙ اتر کان ان تي بابل آهي، ۾ ان ڪجھہ 48پوِ آسمان ۽ زمين ،۽ جيڪي ء ء ايندا. 49جيئن بابل اسرائيل جي قتل جو سبب بڻيو آهي ،تيئن بابل تي سڄي دنيا جا قتل ڪيا ويندا. 50اوهين جيڪي تلوار کان بچي ويا آهيو ،پري وڃو ،بيھي نہ رهو :پري خداوند کي ياد ڪريو ،۽ يروشلم کي اوهان جي ياد ۾ آڻيو. 51اسين شرمسار آهيون ،ڇاڪاڻ ته اسان ملمت ٻڌي آهي :شرم اسان جي منھن تي ڍڪيل آهي ،ڇاڪاڻ ته اجنبي خداوند جي گھر جي مقدس جڳھن ۾ داخل ٿيا آهن. 52تنھن ڪري ،ڏسو ،ڏينھن اچن ٿا ،خداوند فرمائي ٿو ،جڏهن مان سندس تراشيل بتن تي سزا ڏيندس :۽ سندس سڄي ملڪ ۾ زخمي ڪراهت ڪندا. 53جيتوڻيڪ بابل آسمان تائين چڙهي وڃي ،۽ جيتوڻيڪ هو پنھنجي طاقت جي بلندي کي مضبوط ڪري ،تڏهن به مون کان برباد ڪندڙ ان تي ايندا ،خداوند فرمائي ٿو. 54بابل مان رڙ جو آواز اچي ٿو ،۽ ڪلدين جي ملڪ مان وڏي تباهي اچي ٿي: 55ڇاڪاڻ تہ خداوند بابل کي برباد ڪيو آهي ،۽ ان مان وڏو آواز ختم ڪري ڇڏيو آهي؛ جڏهن سندس لھرون وڏين پاڻي ءِ وانگر گوڙ ڪنديون آهن ،تڏهن انھن جي آواز جو هڪ شور بلند ٿيندو آهي: 56ڇاڪاڻ ته برباد ڪندڙ ان تي آيو آهي ،بابل تي به ،۽ ان جا طاقتور ماڻھو پڪڙيا ويا آهن ،انھن جي هر ڪمان ڀڄي وئي آهي : ڇاڪاڻ ته خداوند بدلو ڏيندڙ خدا ضرور بدلو ڏيندو. 57۽ مان سندس شھزادن ،سندس دانشمندن ،سندس ڪماندارن ،سندس حاڪمن ۽ سندس طاقتورن کي نشي ۾ لت پت ڪندس :۽ اهي دائمي ننڊ ۾ سمھندا ۽ نه جاڳندا ،بادشاهه فرمائي ٿو ،جنھن جو نالو لشڪرن جو خداوند آهي. 58لشڪرن جو خداوند فرمائي ٿو تہ بابل جون ويڪريون ڀتيون بلڪل ٽوڙيون وينديون ،۽ سندس بلند دروازا باهه سان ساڙيا ويندا؛ ۽ ماڻھو بيڪار محنت ڪندا ،۽ ماڻھو باهه ۾ ،۽ اهي ٿڪجي پوندا. 59اهو ڪلم جيڪو يرمياہ نبي سرايا کي حڪم ڏنو ،نيريا جو پٽ ،معسيا جو پٽ ،جڏهن هو يھوداہ جي بادشاهه صدقيا سان گڏ سندس حڪومت جي چوٿين سال ۾ بابل ڏانھن ويو .۽ هي سرايا هڪ خاموش شھزادو هو. 60تنھنڪري يرمياہ هڪ ڪتاب ۾ سڀ برائيون لکيون جيڪي بابل تي اچڻيون هيون ،جيتوڻيڪ اهي سڀ ڳالھيون جيڪي بابل جي خلف لکيل آهن. 61۽ يرمياہ سرايا کي چيو تہ ،جڏهن تون بابل ۾ ايندين ،۽ ڏسندين ۽ هي سڀ ڳالھيون پڙهندين. جاِ جي خلف چيو آهي تہ ان کي ڪٽي ڇڏ ،تہ جيئن ڪو بہ ان ۾ نہ رهي ،نہ انسان نہ جانور، 62پوِ تون چوندين تہ اي خداوند ،تو هن ء ء لِ ويران رهندو. پر اهو هميشه ء 63۽ جڏهن تون هن ڪتاب کي پڙهڻ ختم ڪندين ،تڏهن تون ان سان هڪڙو پٿر ٻڌي فرات جي وچ ۾ اڇلئي ڇڏيندين. 64۽ تون چئو تہ بابل اهڙي ءِ طرح ٻڏي ويندو ،۽ ان برائي کان نه اڇڀرندو جيڪا مان ان تي آڻيندس :۽ اهي ٿڪجي پوندا .هتي تائين يرمياہ جا لفظ آهن. باب 52 1صدقياہ ايڪويھن سالن جو هو جڏهن هن بادشاهي شروع ڪئي ،۽ هن يارهن سال يروشلم ۾ حڪومت ڪئي .۽ سندس ما ڇِ جو نالو حموطل هو ،جيڪا لبناہ جي يرمياہ جي ڌي ءِ هئي. 2۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو ،جيئن يھوياقيم ڪيو هو. 3ڇالِ جو خداوند جي غضب جي ڪري يروشلم ۽ يھوداہ ۾ اهو ٿيو ،جيستائين هن انھن کي پنھنجي حضور کان ٻاهر نہ ڪڍيو ،تڏهن ء صدقياہ بابل جي بادشاهہ جي خلف بغاوت ڪئي. 4۽ سندس حڪومت جي نائين سال ۾ ،ڏهين مھيني ۾ ،مھيني جي ڏهين ڏينھن تي ،بابل جو بادشاهه نبوچدرضر ،پنھنجي سڄي فوج سان گڏ ،يروشلم جي خلف آيو ،۽ ان جي خلف خيمه هنيو ،۽ ان جي چوڌاري قلعا ٺاهيا. 5تنھن ڪري شھر صدقياہ بادشاهه جي يارهين سال تائين گھيرو ڪيو ويو. لِ ماني نه هئي. ماڻھن جي ملڪ جو 6۽ چوٿين مھيني ۾ ،مھيني جي نائين ڏينھن تي ،شھر ۾ ڏڪار سخت هو، ء 7پوِ شھر ٽٽي پيو ،۽ سڀئي جنگي ماڻھو ڀڄي ويا ،۽ رات جو شھر کان ٻاهر ٻن ڀتين جي وچ واري دروازي جي رستي سان نڪري ويا، ء جيڪو بادشاهه جي باغ وٽ هو؛ (هاڻي ڪلدي شھر جي چوڌاري هئا ):۽ اهي ميدان جي رستي سان هليا ويا. 8پر ڪلدين جي لشڪر بادشاه جي پٺيان پيڇو ڪيو ۽ يريحو جي ميدانن ۾ صدقياہ کي پڪڙيو؛ ۽ سندس سڀ لشڪر کانئس ٽڙي پکڙي ويو. 9پوِ اهي بادشاهہ کي پڪڙيائون ۽ کيس حمات جي ملڪ ۾ ءربلہ ڏانھن بابل جي بادشاهہ ڏانھن وٺي ويا؛ جتي هن مٿس فيالو ڏنو. ء 10۽ بابل جي بادشاه صدقياہ جي پٽن کي سندس اکين اڳيان قتل ڪيو :هن يھوداہ جي سڀني سردارن کي پڻ ربله ۾ قتل ڪيو. 11پوِ هن صدقياہ جون اکيون ڪڍي ڇڏيون؛ ۽ بابل جي بادشاهہ کيس زنجيرن ۾ ٻڌي بابل وٺي ويو ،۽ سندس موت جي ڏينھن تائين کيس ء قيد ۾ رکيو. 12هاڻي پنجين مھيني ۾ ،مھيني جي ڏهين ڏينھن تي ،جيڪو بابل جي بادشاهه نبوچدرضر جو اڻويھون سال هو ،نبوزردان ،محافظن جو سردار ،جيڪو بابل جي بادشاهه جي خدمت ڪندو هو ،يروشلم ۾ آيو. 13۽ خداوند جي گھر ۽ بادشاه جي گھر کي ساڙي ڇڏيو ،۽ يروشلم جا سڀ گھر ۽ سڀني وڏن ماڻھن جا گھر باهہ سان ساڙي ڇڏيا.
يرمياہ
14۽ ڪلدين جي سڄي فوج ،جيڪا محافظن جي سردار سان گڏ هئي ،يروشلم جي چوڌاري ڀتين کي ٽوڙي ڇڏيو. 15پوِ نبوزاردان ،محافظن جي سردار ،ماڻھن جي ڪجھه غريب ماڻھن کي ،۽ شھر ۾ باقي ماڻھن کي ،۽ جيڪي ڀڄي ويا ،جيڪي بابل ء جي بادشاهه ڏانھن ويا ،۽ باقي ميڙ کي قيد ڪري کڻي ويو. لِ ڇڏي ڏنو. 16پر نبوزردان ،محافظن جي سردار ،ملڪ جي ڪجھه غريب ماڻھن کي انگورن جي باغبانن ۽ آبادگارن ء 17۽ خداوند جي گھر ۾ پيتل جا ٿنڀا ،۽ ڪڇنڊون ،۽ پيتل جو سمنڊ جيڪو خداوند جي گھر ۾ هو ،ڪلدين ٽوڙي ڇڏيا ۽ انھن جو سمورو پيتل بابل ڏانھن کڻي ويا. ٿانو ،چمچا ،۽ پيتل جا سڀ برتن جيڪي خدمت ڪندا هئا ،کڻي ويا. ڳتر، بيلچا، 18۽ ديڳڙيون، ء ٿانو ،ديڳڙا ،شمعدان ،چمچا ۽ پيال؛ جيڪو سون جو هو سونا ۽ جيڪو چاندي ءِ جو هو چاندي ءِ جو ،محافظن جي ٿانو ،آتشدان ،ء 19۽ ء سردار کڻي ويو. 20ٻہ ٿنڀا ،هڪ سمنڊ ،۽ ٻارهن ٽامي جا ڍڳ جيڪي بنيادن جي هيٺان هئا ،جيڪي سليمان بادشاهه خداوند جي گھر ۾ ٺاهيا هئا :انھن سواِ هو. سڀني ٿانون جو ٽامي وزن کان ء 21۽ ٿنڀن جي حوالي سان ،هڪ ٿنڀ جي اوچائي ارڙهن هٿ هئي؛ ۽ ٻارهن هٿ جو هڪ پٽي ان جي چوڌاري هو؛ ۽ ان جي ٿولھه چار آڱر هئي :اهو خالي هو. 22۽ ان تي پيتل جو هڪ مٿا هو؛ ۽ هڪ مٿا جي اوچائي پنج هٿ هئي ،مٿا جي چوڌاري جال ۽ انار هئا ،سڀ ٽامي جا .ٻيو ٿنڀو ۽ انار به انھن وانگر هئا. نو انار هئا؛ ۽ ڄاري تي سڀ انار چوڌاري هڪ سؤ هئا. ني ڇ تي پاسي 23۽ هڪ ء ء 24۽ محافظن جي سردار سرايا سردار ڪاهن ،ٻئي ڪاهن صفنياہ ۽ ٽنھي دربانن کي گرفتار ڪيو. 25۽ هن شھر مان هڪ خواجه کي به ڪڍيو ،جيڪو جنگي ماڻھن جو انچارج هو؛ ۽ انھن مان ست ماڻھو جيڪي بادشاهه جي ويجھو هئا ،جيڪي شھر ۾ مليا هئا؛ ۽ لشڪر جو مکيه منشي ،جيڪو ملڪ جي ماڻھن کي گڏ ڪندو هو؛ ۽ ملڪ جي ماڻھن مان سٺ ماڻھو، جيڪي شھر جي وچ ۾ مليا هئا. 26تنھنڪري نبوزرادان ،جيڪو محافظن جو سردار هو ،انھن کي کڻي ويو ۽ بابل جي بادشاهہ وٽ ءربلہ ۾ وٺي ويو. 27۽ بابل جي بادشاه انھن کي ماريو ۽ حمات جي ملڪ جي ءربل ۾ انھن کي قتل ڪيو .اهڙي ءِ طرح يھوداہ پنھنجي ملڪ مان قيدي ٿي ويو. 28هي اهي ماڻھو آهن جن کي نبوچدرضر قيد ڪري کڻي ويو :ستين سال ۾ ٽي هزار يھودي ۽ ٽيويھه: 29نبوچدرضر جي ارڙهين سال ۾ هو يروشلم مان اٺ سو ٻٽيھ ماڻھو قيد ڪري کڻي ويو: 30نبوچدرضر جي ٽيويھين سال ۾ ،محافظن جي سردار نبوزردان يھودين مان ست سئو پنجيتاليھه ماڻھن کي قيد ڪري کڻي ويو :سڀ ماڻھو چار هزار ڇھه سئو هئا. 31۽ اهو ٿيو ته يھوداہ جي بادشاهه يھوياڪين جي قيد جي ستين ۽ ٽيھن سال ۾ ،ٻارهين مھيني ۾ ،مھيني جي پنجين ڏينھن تي ،بابل جي بادشاهه اويل مرودچ پنھنجي حڪومت جي پھرين سال ۾ يھوداہ جي بادشاهه يھوياڪين جو مٿو بلند ڪيو ،۽ کيس قيد مان ٻاهر ڪڍيو، 32۽ هن سان مھرباني سان ڳالھايو ،۽ سندس تخت کي انھن بادشاهن جي تخت کان مٿي رکيو جيڪي هن سان گڏ بابل ۾ هئا، 33۽ پنھنجي قيد جا ڪپڙا بدليا :۽ هو پنھنجي سڄي زندگي سندس اڳيان ماني کائيندو رهيو. لِ ،بابل جي بادشاهه طرفان کيس هڪ مسلسل کاڌو ڏنو ويندو هو ،هر روز هڪ حاو سندس موت جي ڏينھن تائين، 34۽ سندس کاڌي ء سندس زندگي ءِ جي سڀني ڏينھن تائين.