يسعياه باب 1 ُزياه ،يوتام ،آحز ۽ حزقياه جي ڏينهن ۾ ڏٺي ،اهي يهوداه جا 1آموص جي پٽ يسعياه جي رويا ،جيڪا هن يهوداه ۽ يروشلم جي باري ۾ ع بادشاهه هئا. 2اي آسمانو ،ٻڌو ،۽ اي زمين ،ڪن ڏيو :ڇاڪاڻ تہ اداوند فرمايو آهي ،مون ٻارن کي پاليو ۽ پاليو آهي ،۽ انهن منهنجي الف بغاوت ڪئي آهي. 3ڍڳو پنهنجي مالڪ کي سڃاڻي ٿو ،۽ گڏه پنهنجي مالڪ جي چرٻي کي سڃاڻي ٿو :پر اسرائيل کي ابر ناهي ،منهنجا ماڻهو غور نٿا ڪن. 4آه گنهگار قوم ،هڪ قوم جيڪا گناهه سان ڀريل آهي ،بدڪارن جو اولد ،بگاڙ ڪندڙ ٻار :انهن اداوند کي ڇڏي ڏنو آهي ،انهن اسرائيل جي پاڪ کي غضب ۾ آندو آهي ،اهي پوئتي هٽي ويا آهن. 5اوهان کي وڌيڪ ڇو مار ڏني وڃي؟ اوهين وڌيڪ کان وڌيڪ بغاوت ڪندا :سڄو مٿو بيمار آهي ،۽ سڄو دل ڪمزور آهي. 6پيرن جي تري ءَ کان وٺي مٿي تائين ان ۾ ڪو به زام ناهي ،پر زام ،زام ،۽ سڙيل ناسور آهن :اهي نه بند ڪيا ويا آهن ،نه ئي ٻڌل آهن ،۽ نه ئي ُطر سان نرم ڪيا ويا آهن. 7اوهان جو ملڪ ويران آهي ،اوهان جا شهر باه سان ساڙيا ويا آهن :اوهان جي زمين ،اجنبي اوهان جي اڳيان ان کي کائي ويندا آهن ،۽ اهو ويران آهي ،ڄڻ تہ اجنبي ماڻهن پاران تباه ڪيو ويو آهي. 8۽ صييون جي ڌي ءَ کي انگورن جي باغ ۾ هڪ جهوپڙي وانگر ،ڪڪڙين جي باغ ۾ هڪ رهائشگاهه وانگر ،۽ هڪ گهيريل شهر وانگر ڇڏيو ويو آهي. لَ تمام ٿورو بچيل نه ڇڏي ها ،ته اسان سدوم وانگر هجون ها ۽ ُموره وانگر هجون ها. 9جيڪڏهن لشڪرن جو اداوند اسان ء 10اي سدوم جا حاڪمو ،اداوند جو ڪلم ٻڌو؛ اي ُموره جا ماڻهوو ،اسان جي ادا جي شريعت تي ڌيان ڏيو. لَ ڇا مقصد آهي؟ آ ءَ رڍن جي ساڙڻ وارين قربانين ۽ چرٻي ءَ وارن 11اداوند فرمائي ٿو تہ اوهان جي قربانين جي ڪثرت جو مون ء جانورن جي چربی سان ڀريل آهيان؛ ۽ مون کي ٻڪرين ،گهيٽن يا ٻڪرين جي رت ۾ اوشي ناهي. لَ اچو ٿا ،تڏهن ڪنهن اوهان کان هي گهريو آهي تہ منهنجي درگاهن کي لتاڙيو؟ 12جڏهن اوهين منهنجي اڳيان پيش ٿيڻ ء لَ نفرت جوڳي آهي؛ نئين چنڊ ۽ سبت ،گڏجاڻين جي سڏ ،مان ان کي رد نٿو ڪري سگهان؛ 13وڌيڪ بيڪار نذرانا نه آڻيو؛ لوبان مون ء اهو گناهه آهي ،ايستائين جو پاڪ گڏجاڻي به. لَ تڪليف آهن؛ مان انهن کي 14اوهان جي نئين چنڊن ۽ اوهان جي مقرر ڪيل ُيدن کان منهنجي روح کي نفرت آهي :اهي مون ء برداشت ڪندي ٿڪجي پيو آهيان. 15۽ جڏهن اوهين پنهنجا هٿ ڊگهيرندؤ ،تڏهن آ ءَ پنهنجون اکيون اوهان کان لڪائي ڇڏيندس :هائو ،جڏهن اوهين گهڻيون دُائون گهرندؤ، تڏهن بہ آ ءَ نہ ٻڌندس :اوهان جا هٿ رت سان ڀريل آهن. 16پاڻ کي ڌوئو ،پاڻ کي صاف ڪريو؛ پنهنجي بڇڙن ڪمن کي منهنجي اکين اڳيان پري ڪريو؛ بڇڙا ڪم ڪرڻ ڇڏي ڏيو؛ لَ دُا ڪريو. 17نيڪي ڪرڻ سکو؛ انصاف جي ڳول ڪريو ،مظلومن کي راحت ڏيو ،يتيم جو انصاف ڪريو ،بيوه ء 18هاڻي اچو ،۽ گڏجي بحث ڪريون ،اداوند فرمائي ٿو :جيتوڻيڪ توهان جا گناهه قرمزي وانگر هجن ،اهي برف وانگر اڇا هوندا؛ جيتوڻيڪ اهي ڳاڙهي وانگر ڳاڙها هجن ،اهي ان وانگر هوندا. شيَ کائيندا. 19جيڪڏهن توهان راضي ۽ فرمانبردار آهيو ،ته توهان زمين جي سٺي ء 20پر جيڪڏهن توهان انڪار ڪيو ۽ بغاوت ڪئي ،ته توهان کي تلوار سان کائي ويندو :ڇاڪاڻ ته اداوند جي وات اهو چيو آهي. 21وفادار شهر ڪيئن هڪ فاحشه بڻجي ويو آهي !اهو انصاف سان ڀريل هو؛ ان ۾ صداقت رهائش پذير هئي؛ پر هاڻي قاتل آهن. 22تنهنجي چاندي مٽي ٿي وئي آهي ،تنهنجي شراب پاڻي ءَ سان مليل آهي. 23اوهان جا سردار باغي ۽ چورن جا ساٿي آهن :هر ڪو تحفن سان پيار ڪندو آهي ،۽ انعام جي پٺيان لڳندو آهي :اهي يتيم جو انصاف نه ڪندا آهن ،۽ نڪي بيواه جو ڪيس انهن تائين پهچندو آهي. 24تنهن ڪري اداوند ،لشڪرن جو اداوند ،اسرائيل جو طاقتور ،فرمائي ٿو ته ،آه ،مان پنهنجن دشمنن کان مون کي آرام ڏيندس ،۽ پنهنجن دشمنن کان بدلو وٺندس: 25۽ مان پنهنجو هٿ تو تي ڦيرائيندس ،۽ تنهنجو گند صاف ڪندس ،۽ تنهنجو سڄو ٽين ڪڍي ڇڏيندس. 26۽ مان توهان جي ججن کي پهرين وانگر ۽ توهان جي صلحڪارن کي شروُات وانگر بحال ڪندس :بعد ۾ توهان کي سڏيو ويندو، صداقت جو شهر ،وفادار شهر. 27صيئون کي انصاف سان ۽ سندس موٽندڙن کي صداقت سان ڇوٽڪارو ڏنو ويندو. 28۽ ظالمن ۽ گنهگارن جي تباهي گڏجي ٿيندي ،۽ جيڪي اداوند کي ڇڏي ڏيندا آهن سي ناس ٿي ويندا. 29ڇالَ جو اهي انهن بلوط جي وڻن کان شرمسار ٿيندا جن کي اوهان گهريو آهي ،۽ اوهان انهن باغن کان شرمسار ٿيندا جيڪي ء اوهان چونڊيا آهن. 30ڇالَ جو اوهين انهي ءَ بلوط وانگر هوندؤ جنهن جا پن ڪعمجي وڃن ٿا ،۽ انهي ءَ باغ وانگر جنهن ۾ پاڻي نہ هجي. ء 31۽ طاقتور ماڻهو سڙهه وانگر هوندو ،۽ ان کي ٺاهڻ وارو چنگاري وانگر ،۽ اهي ٻئي گڏجي ساڙيندا ،۽ ڪو به انهن کي وسائي نه سگهندو.
يسعياه
باب 2 1اهو ڪلم جيڪو يسعياه پٽ آموص يهوداه ۽ يروشلم بابت ڏٺو. 2۽ آاري ڏينهن ۾ ائين ٿيندو ،ته اداوند جي گهر جو جبل جبلن جي چوٽي تي قائم ڪيو ويندو ،۽ ٽڪرين کان مٿي بلند ڪيو ويندو؛ ۽ سڀ قومون ان ڏانهن وهنديون. 3۽ گهڻا ئي ماڻهو ويندا ۽ چوندا ته اچو ،۽ اسين اداوند جي جبل تي ،يعقوب جي ادا جي گهر ڏانهن چڙهون؛ ۽ هو اسان کي پنهنجي طريقن جي تعليم ڏيندو ،۽ اسين سندس رستن تي هلنداسين :ڇاڪاڻ ته صيئون مان شريعت نڪرندي ،۽ اداوند جو ڪلم يروشلم مان. 4۽ هو قومن ۾ فيصلو ڪندو ،۽ ڪيترن ئي ماڻهن کي ملمت ڪندو :۽ اهي پنهنجين تلوارن کي ماري ڦولن ۾ ۽ پنهنجن نيزن کي ڪانٽن ۾ تبديل ڪندا :قوم قوم تي تلوار نه کڻندي ،۽ نه ئي اهي ٻيهر جنگ سکندا. 5اي يعقوب جا گهراڻو ،اچو ۽ اداوند جي روشني ۾ هلون. 6تنهنڪري تو پنهنجي قوم يعقوب جي گهر کي ڇڏي ڏنو آهي ،ڇاڪاڻ تہ اهي اوڀر کان ڀرجي ويا آهن ،۽ فلستين وانگر جادوگر آهن، ۽ اهي اجنبي جي ٻارن ۾ پاڻ کي اوش ڪن ٿا. 7انهن جو ملڪ پڻ چاندي ۽ سون سان ڀريل آهي ،۽ نڪي انهن جي ازانن جي ڪا پڇاڙي آهي؛ انهن جو ملڪ گهوڙن سان ڀريل آهي، نڪي انهن جي رتهن جي ڪا پڇاڙي آهي: 8۽ سندن ملڪ بتن سان ڀريل آهي؛ اهي پنهنجي هٿن جي ڪم جي پوڄا ڪن ٿا ،جيڪو انهن جي پنهنجين آڱرين ٺاهيو آهي: 9۽ گهٽ ماڻهو جهڪي ٿو ،۽ وڏو ماڻهو پاڻ کي ُاجز ڪري ٿو :تنهن ڪري انهن کي معاف نه ڪريو. 10اداوند جي اوف کان ۽ سندس ُظمت جي شان کان ،پٿر ۾ داال ٿيو ۽ مٽي ءَ ۾ لڪايو. 11انسان جون وڏائي واريون اکيون هيٺ ڪيون وينديون ،۽ انسانن جو غرور جهڪي ويندو ،۽ ان ڏينهن صرف اداوند ئي بلند ڪيو ويندو. 12ڇالَ جو لشڪرن جي اداوند جو ڏينهن هر هڪ تي ايندو جيڪو مغرور ۽ وڏائي ڪندڙ آهي ،۽ هر هڪ تي جيڪو بلند ڪيو ء ويو آهي؛ ۽ اهو گهٽ ڪيو ويندو. 13۽ لبنان جي سڀني ديوارن تي ،جيڪي بلند ۽ بلند آهن ،۽ بسن جي سڀني بلوط تي، 14۽ سڀني بلند جبلن تي ،۽ سڀني بلند ٽڪرين تي، 15۽ هر هڪ بلند برج تي ،۽ هر هڪ مضبوط ڀت تي، 16۽ ترشيش جي سڀني جهازن تي ،۽ سڀني سٺين تصويرن تي. 17۽ انسان جو غرور جهڪيو ويندو ،۽ انسانن جو غرور گهٽ ڪيو ويندو :۽ ان ڏينهن صرف اداوند کي بلند ڪيو ويندو. 18۽ هو بتن کي بلڪل اتم ڪري ڇڏيندو. لَ اٿي بيهندو ،پٿرن جي سوراان ۽ 19۽ اهي اداوند جي اوف کان ۽ سندس ُظمت جي شان کان ،جڏهن هو زمين کي سخت ڌڙڪائڻ ء زمين جي غارن ۾ ويندا. لَ ٺاهيا هئا ،ڇڇڙن ۽ چمگادڙن جي اڳيان 20انهي ءَ ڏينهن ماڻهو پنهنجا چاندي ۽ سون جا بت ،جيڪي انهن هر هڪ پنهنجي ُبادت ء اڇلئي ڇڏيندو. لَ اٿي ٿو ،ته جيئن پٿرن جي ڦاٽن ۾ ۽ ڦاٽل 21اداوند جي اوف کان ۽ سندس ُظمت جي شان کان ،جڏهن هو زمين کي سخت ڌڪ هڻڻ ء پٿرن جي چوٽين ۾ وڃي سگهي. 22انسان کان پري رهو ،جنهن جو ساهه سندس نڪ ۾ آهي :ڇو ته ان جو حساب ڪٿي آهي؟ باب 3 1ڇاڪاڻ ته ،ڏسو ،اداوند ،لشڪرن جو اداوند ،يروشلم ۽ يهوداه کان رهائش ۽ لٺ ،ماني جو سڄو رهائش ۽ پاڻي جو سڄو رهائش ڪڍي ڇڏيندو، 2طاقتور ماڻهو ،۽ جنگي ماڻهو ،قاضي ،۽ نبي ،۽ ُقلمند ،۽ بزرگ، 3پنجاهه جو سردار ،۽ معزز ماڻهو ،۽ صلحڪار ،۽ چالڪ ڪاريگر ،۽ فصيح تقرير ڪندڙ. 4۽ مان ٻارن کي انهن جا سردار بڻائيندس ،۽ ٻار انهن تي حڪومت ڪندا. 5۽ ماڻهو هڪ ٻئي جي هٿان ۽ هر هڪ پنهنجي پاڙيسري جي هٿان ظلم جو شڪار ٿيندا :ٻار بزرگ جي الف فخر سان پيش ايندو ،۽ گهٽيل ُزتدار جي الف. 6جڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي پي عَ جي گهر واري ڀا عَ کي پڪڙي چوي ته ،تو وٽ ڪپڙا آهن ،تون اسان جو حاڪم ٿي عَ ،۽ هي تباهي تنهنجي هٿ هيٺ هجي. 7ان ڏينهن هو قسم کڻندو ،چوندو ته ،مان شفا ڏيندڙ نه هوندس؛ ڇاڪاڻ ته منهنجي گهر ۾ نه ماني آهي ۽ نه ڪپڙا :مون کي ماڻهن جو حاڪم نه بڻايو. 8ڇالَ جو يروشلم برباد ٿيو آهي ،۽ يهوداه ڪري پيو آهي ،ڇاڪاڻ تہ انهن جي زبان ۽ انهن جا ڪم اداوند جي الف آهن ،تہ ء جيئن سندس جلل جي اکين کي للچائين. 9انهن جي چهري جو ڏيک انهن جي الف شاهدي ڏئي ٿو؛ ۽ اهي سدوم وانگر پنهنجو گناهه ظاهر ڪن ٿا ،اهي ان کي نه لڪائين ٿا . انهن جي روح تي افسوس آهي !ڇاڪاڻ ته انهن پاڻ سان برائي ڪئي آهي. ڇالَ جو اهي پنهنجن ڪمن جو ميوو کائيندا. 10نيڪن کي چئو تہ سندس ڀلئي ٿيندي، ء 11بدڪار تي افسوس !اهو ان سان اراب ٿيندو :ڇاڪاڻ تہ سندس هٿن جو بدلو کيس ڏنو ويندو.
يسعياه
لَ ،ٻار انهن تي ظلم ڪندڙ آهن ،۽ ُورتون انهن تي حڪومت ڪن ٿيون .اي منهنجي ماڻهن ،اهي جيڪي توهان جي 12منهنجي ماڻهن ء رهنمائي ڪن ٿا ،توهان کي گمراهه ڪن ٿا ،۽ توهان جي رستن جي رستي کي تباهه ڪن ٿا. لَ بيٺو آهي. لَ بيٺو آهي ،۽ ماڻهن جو فيصلو ڪرڻ ء 13اداوند دليل ڏيڻ ء 14اداوند پنهنجي قوم جي بزرگن ۽ سردارن سان انصاف ڪندو ،ڇاڪاڻ ته توهان انگورن جي باغ کي کائي ڇڏيو آهي ،غريبن جو مال توهان جي گهرن ۾ آهي. 15اداوند لشڪرن جو ادا فرمائي ٿو تہ اوهان جو ڇا مطلب آهي جو اوهين منهنجي قوم کي ٽڪر ٽڪر ڪريو ٿا ۽ غريبن جا عمنهن پيس ڪريو ٿا؟ 16وڌيڪ اداوند فرمائي ٿو تہ ،ڇاڪاڻ تہ صيئون جون ڌيئرون مغرور آهن ،۽ ڳچيون ڊگهيون ۽ اکيون ڦاڙين ٿيون ،هلنديون ۽ ءچٽڪار ڪنديون آهن ،۽ پنهنجن پيرن سان ٽءڪ ٽءڪ ڪنديون آهن. ع 17تنهن ڪري اداوند صيون جي ڌيئرن جي مٿي جي تاج کي اارش سان ماريندو ،۽ اداوند انهن جا ڳجها حصا ظاهر ڪندو. 18انهي ءَ ڏينهن اداوند انهن جي پيرن جي چمڪندڙ زيورن ،۽ انهن جي ڪلهن ،۽ چنڊ وانگر انهن جي گول ٽائرن جي دليري کي اتم ڪري ڇڏيندو. 19زنجير ،ڪنگڻ ،۽ مفلر، 20ٽوپيون ،ٽنگن جا سينگار ،مٿي تي پٽيون ،تختيون ۽ ڪنواريون، 21منڊيون ،۽ نڪ جا زيور، 22ڪپڙا بدلئيندڙ سوٽ ،۽ چادرون ،۽ ويمپل ،۽ ڪرپٽ پن، 23شيشا ،۽ ُمدو ڪپڙو ،ڪعنڊا ۽ پردا. بدبوَ هوندي ،۽ ڪمربند جي بدران ڦاٽل هوندو ،۽ چڱي ءَ طرح سان جڙيل وارن جي بدران اوشبوَ جي بدران 24۽ ائين ٿيندو تہ مٺي ء ء گنجو هوندو ،۽ پيٽ جي بدران ٽاٽ جو ڪمربند هوندو ،۽ اوبصورتي ءَ جي بدران ساڙ هوندو. ڪريا ويندا ،۽ تنهنجا بهادر جنگ ۾. 25تنهنجا ماڻهو تلوار سان ء 26سندس دروازا ماتم ۽ ماتم ڪندا؛ ۽ هو ءَ ويران ٿي زمين تي ويٺي هوندي. باب 4 1۽ ان ڏينهن ست ُورتون هڪ مرد کي پڪڙينديون ۽ چونديون ته ،اسين پنهنجي ماني کائينداسين ۽ پنهنجا ڪپڙا پائينداسين :صرف اسان کي پنهنجي نالي سان سڏيو وڃي ،ته جيئن اسان جي بدنامي دور ٿئي. لَ شاندار ۽ سهڻو هوندو جيڪي اسرائيل مان بچي ويا آهن. 2اعن ڏينهن اداوند جي شاخ سهڻي ۽ شاندار هوندي ،۽ زمين جو ميوو انهن ء 3۽ اهو ٿيندو ،ته جيڪو صيون ۾ رهجي ويو آهي ،۽ جيڪو يروشلم ۾ رهي ٿو ،اهو پاڪ سڏيو ويندو ،هر هڪ جيڪو يروشلم ۾ رهندڙن ۾ لکيل آهي: 4جڏهن اداوند صيون جي ڌيئرن جي گندگي کي ڌوئي ڇڏيندو ،۽ يروشلم جو رت ان جي وچ مان انصاف جي روح ۽ ساڙڻ جي روح سان صاف ڪندو. جاَ تي ۽ سندس گڏجاڻين تي ڏينهن جو ڪڪر ۽ دونهيون ،۽ رات جو ٻرندڙ باهه جو 5۽ اداوند صييون جبل جي هر رهائش واري ء چمڪ پيدا ڪندو :ڇاڪاڻ ته سڄي شان تي هڪ بچا عَ هوندو. لَ هوندو. لَ ،۽ طوفان ۽ مينهن کان لڪائڻ ء جاَ ء لَ ،۽ پناهه جي ء 6۽ اتي هڪ ايمو هوندو جيڪو ڏينهن جي وقت گرمي کان پاڇي ء باب 5 لَ پنهنجي پياري جو سندس انگورن جي باغ کي ڇهندڙ گيت ڳائيندس .منهنجي پياري جو انگورن جو باغ 1هاڻي مان پنهنجي پياري ء هڪ تمام گهڻي ميويدار ٽڪري تي آهي: 2۽ هن ان کي باڙ ڏني ،۽ ان جا پٿر گڏ ڪيا ،۽ ان ۾ بهترين انگورن جي انگورن جي پوک ڪئي ،۽ ان جي وچ ۾ هڪ ٽاور ٺاهيو ،۽ ان ۾ هڪ انگور جي حوض پڻ ٺاهيو :۽ هن اميد ڪئي ته ان ۾ انگور پيدا ٿيندا ،۽ ان ۾ جهنگلي انگور پيدا ٿيا. 3۽ هاڻي ،اي يروشلم جا رهواسي ۽ يهوداه جا ماڻهو ،منهنجي ۽ منهنجي انگورن جي باغ جي وچ ۾ فيصلو ڪريو. 4منهنجي انگورن جي باغ ۾ وڌيڪ ڇا ٿي سگهي ها جيڪو مون ان ۾ نه ڪيو هجي؟ تنهن ڪري ،جڏهن مون اميد ڪئي ته ان ۾ انگور لڳندا ،ته ان ۾ جهنگلي انگور لڳايا؟ 5۽ هاڻي وڃو؛ مان توهان کي ٻڌائيندس ته مان پنهنجي انگورن جي باغ سان ڇا ڪندس :مان ان جي باڙ کي هٽائي ڇڏيندس ،۽ اهو کائي ويندو؛ ۽ ان جي ڀت کي ٽوڙي ڇڏيندس ،۽ اهو لتاڙيو ويندو: 6۽ مان ان کي برباد ڪندس :ان کي نه ڇٽيو ويندو ۽ نه کوٽيو ويندو؛ پر اتي ڪنارا ۽ ڪنڊا اڀرندا :مان ڪڪرن کي به حڪم ڏيندس ته ان تي مينهن نه وسائين. 7ڇالَ جو لشڪر جي اداوند جو انگورن جو باغ اسرائيل جو گهراڻو آهي ،۽ يهوداه جا ماڻهو سندس وڻندڙ ٻوٽو آهن :۽ هو انصاف ء جي اميد رکي ٿو ،پر ڏسو ظلم؛ صداقت جي اميد رکي ٿو ،پر ڏسو فرياد. جاَ نه رهي ،ته جيئن اهي زمين جي 8افسوس آهي انهن تي جيڪي گهر سان گهر ڳنڍين ٿا ،جيڪي ٻني سان ٻني ڪن ٿا ،جيستائين ڪا ء وچ ۾ اڪيل رهجي وڃن! 9منهنجي ڪنن ۾ لشڪرن جي اداوند چيو ته ،سچ پچ ڪيترائي گهر ويران ٿيندا ،ايستائين جو وڏا ۽ سهڻا ،بي آباد. 10ها ،ڏهه ايڪڙ انگورن جي باغ مان هڪ بت پيدا ٿيندو ،۽ هڪ هومر جو ٻج هڪ ايفا پيدا ڪندو.
يسعياه
11افسوس انهن تي جيڪي صبح جو سوير اعٿن ٿا ،ته جيئن شراب پيئن؛ جيڪي رات تائين پيا رهن ،جيستائين شراب انهن کي باهه ڏئي! 12۽ بربط ،سرود ،طبلو ،بانسري ۽ شراب ،انهن جي دُوتن ۾ آهن :پر اهي اداوند جي ڪم جو ايال نٿا ڪن ،۽ نڪي سندس هٿن جي ڪم تي غور ڪن ٿا. 13تنهنڪري منهنجي قوم قيد ۾ وئي آهي ،ڇاڪاڻ تہ انهن کي ڪا ڄاڻ ناهي :۽ انهن جا معزز ماڻهو بکيا آهن ،۽ انهن جو ميڙ اعڃ سان سڪي ويو آهي. 14تنهنڪري دوزخ پاڻ کي وڏو ڪيو آهي ،۽ پنهنجو وات بي حساب کوليو آهي :۽ انهن جو شان ،انهن جي ميڙ ،۽ انهن جو شان ۽ شوڪت ،۽ جيڪو اوش ٿيندو ،اهو ان ۾ لهندو. 15۽ گهٽيل ماڻهو هيٺ لهي ويندو ،۽ طاقتور ماڻهو هيٺ لهي ويندو ،۽ وڏائي ڪندڙن جون اکيون هيٺ لهي وينديون: 16پر لشڪرن جو اداوند انصاف ۾ بلند ڪيو ويندو ،۽ ادا جيڪو پاڪ آهي اهو صداقت ۾ پاڪ ڪيو ويندو. 17پوَ ٻچا پنهنجي طريقي سان کارائيندا ،۽ ٿلهين جا برباد هنڌ اجنبي کائيندا. ء 18افسوس آهي انهن تي جيڪي بڇڙائي جي رسين سان بدڪاري کي ڇڪيندا آهن ،۽ گناهه کي گاڏي جي رسي ءَ وانگر ڇڪيندا آهن: 19جيڪي چون ٿا تہ ،کيس تيز ڪرڻ ڏيو ،۽ پنهنجي ڪم کي تيز ڪريو ،تہ جيئن اسين ان کي ڏسي سگهون :۽ اسرائيل جي پاڪ ذات جو مشورو ويجهو اچي ۽ اچي ،تہ جيئن اسين ان کي ڄاڻون! جي اوندهه ۽ اوندهه تي جي جيڪي ٿا؛ سڏين بڇڙو کي چڱائي 20افسوس آهي انهن تي جيڪي بڇڙائي کي چڱائي ۽ جاَ جاَ َ روشني ء ء ء جاَ تي مٺي رکن ٿا! جاَ تي ڪڙي ۽ ڪڙي جي ء تي روشني رکن ٿا؛ جيڪي مٺي جي ء 21افسوس آهي انهن تي جيڪي پنهنجي نظر ۾ ُقلمند ۽ پنهنجي نظر ۾ هوشيار آهن! 22افسوس آهي انهن تي جيڪي شراب پيئڻ ۾ طاقتور آهن ۽ شراب ملئي پيئڻ ۾ طاقتور آهن. 23جيڪي بدڪار کي بدلي ۾ سچو ٺهرائين ٿا ،۽ نيڪن جي نيڪي کانئس کسي وٺن ٿا! ع 24تنهنڪري جيئن باه ڀعون کي ساڙي ٿي ۽ شعل ڀعون کي ساڙي ٿي ،تيئن انهن جي پاڙ سڙي ويندي ،۽ انهن جو گل مٽي ءَ وانگر اڏندو، ڇاڪاڻ تہ انهن لشڪر جي اداوند جي شريعت کي رد ڪيو آهي ،۽ اسرائيل جي پاڪ ذات جي ڪلم کي حقير سمجهيو آهي. 25تنهن ڪري اداوند جو غضب پنهنجي قوم تي ڀڙڪي ٿو ،۽ هن پنهنجو هٿ انهن جي الف وڌايو آهي ،۽ انهن کي ماريو آهي :۽ جبل ڌڏي ويا ،۽ انهن جا لش گهٽين ۾ ڦاٽي پيا .انهن سڀني جي باوجود سندس غضب ٽٽي نه ويو آهي ،پر سندس هٿ اڃا تائين وڌايو ويو آهي. سس ڪندو :۽ ،ڏسو ،اهي تيزي سان ايندا: 26۽ هو پري کان قومن ء لَ هڪ جهنڊو بلند ڪندو ،۽ زمين جي ڇيڙي کان انهن ڏانهن ع 27انهن ۾ ڪو به ٿڪل نه ٿيندو ۽ نڪي ٺوڪر کائيندو ،نڪي اونده ڪندو ۽ نڪي ننڊ ڪندو ،نڪي انهن جي ڪمرن جو ڪمر بند عڇٽل ڪنڀ ٽٽندو. هوندو ،نڪي انهن جي عجتين جو ء سر چقماق وانگر ۽ انهن جا ڦيٿا وا عَ وانگر ڳڻيا ويندا. 28جن جا تير تيز آهن ،۽ انهن جا سڀ ڪمان جهڪيل آهن ،انهن جي گهوڙن جا ع 29انهن جو گجگوڙ شينهن وانگر هوندو ،اهي جوان شينهن وانگر گجگوڙ ڪندا :ها ،اهي گجگوڙ ڪندا ،۽ شڪار کي پڪڙيندا ،۽ ان کي محفوظ طور تي کڻي ويندا ،۽ ڪو به ان کي نه بچائيندو. 30۽ ان ڏينهن اهي سمنڊ جي گجگوڙ وانگر انهن جي الف گوڙ ڪندا :۽ جيڪڏهن ڪو زمين ڏانهن ڏسندو ته اونداهي ۽ غم ڏسندو ،۽ ان جي آسمان ۾ روشني اونداهي ٿي ويندي. باب 6 ُزياه بادشاهه وفات ڪئي ،مون اداوند کي هڪ تخت تي ويٺو ڏٺو ،جيڪو مٿي ۽ مٿي هو ،۽ سندس ٽرين مندر کي ڀريو 1جنهن سال ع هو. 2ان جي مٿان سرافيم بيٺا هئا :هر هڪ کي ڇهه پر هئا؛ ٻن سان هو پنهنجو منهن ڍڪيندو هو ،۽ ٻن سان هو پنهنجا پير ڍڪيندو هو ،۽ ٻن سان هو اڏاميندو هو. 3۽ هڪ ٻئي کي رڙ ڪري چيو ،پاڪ ،پاڪ ،پاڪ ،لشڪر جو اداوند آهي :سڄي زمين سندس شان سان ڀريل آهي. 4۽ دروازي جا چوڪا ان جي آواز تي لڏي ويا جيڪو رڙ ڪري رهيو هو ،۽ گهر دونهين سان ڀرجي ويو. 5پوَ مون چيو تہ ”افسوس !ڇو تہ آ ءَ ناپاڪ ٿي ويو آهيان؛ ڇاڪاڻ تہ آ ءَ ناپاڪ چپن وارو ماڻهو آهيان ،۽ مان ناپاڪ چپن واري قوم ء جي وچ ۾ رهندو آهيان ،ڇاڪاڻ تہ منهنجي اکين بادشاهه ،لشڪرن جي اداوند کي ڏٺو آهي“. 6پوَ هڪ سرافيم مون ڏانهن اعڏامي آيو ،جنهن جي هٿ ۾ هڪ ٻرندڙ ڪوئلو هو ،جيڪو هن قربان گاهه تان چمٽي سان کنيو هو: ء 7۽ هن منهنجي وات تي رکيو ،۽ چيو" ،ڏس ،هي تنهنجي چپن کي ڇهيو آهي؛ ۽ تنهنجي بدڪاري دور ٿي وئي ،۽ تنهنجو گناهه پاڪ ٿي ويو". "پوَ مون چيو" ،مان هتي آهيان؛ ويندو؟ اسان ڪير ۽ موڪليان، کي ڪنهن "مان هو، چوندو جيڪو ٻڌو، آواز جو اداوند مون 8۽ لَ ء ء مون کي موڪليو". 9۽ هن چيو تہ ،وڃو ۽ هن قوم کي چئو تہ ٻڌو ،پر سمجهو نہ؛ ۽ ڏسو ،پر سمجهو نہ. 10هن قوم جي دل کي ٿلهو ڪر ،سندن ڪن ڳرا ڪر ،۽ سندن اکيون بند ڪر ،متان اهي پنهنجين اکين سان ڏسن ،۽ پنهنجن ڪنن سان ٻڌن ،۽ پنهنجي دل سان سمجهن ،۽ موٽن ،۽ شفا پائين. 11پوَ مون پڇيو تہ” ،اداوند ،ڪيترو وقت؟ “۽ هن جواب ڏنو تہ” ،جيستائين شهر بغير ڪنهن آبادي ءَ جي برباد نه ٿين ،۽ گهر بغير ء ڪنهن انسان جي ،۽ زمين بلڪل ويران نه ٿئي“، 12۽ اداوند ماڻهن کي پري ڪري ڇڏيو آهي ،۽ ملڪ جي وچ ۾ وڏو ڇوڙ ٿيندو. 13پر اڃا تائين ان ۾ ڏهون حصو هوندو ،۽ اهو واپس ايندو ،۽ کائي ويندو :جيئن تيل جو وڻ ،۽ بلوط ،جنهن جو مادو انهن ۾ هوندو آهي، جڏهن اهي پنهنجا پن ڇٽيندا آهن :تنهن ڪري پاڪ ٻج ان جو مادو هوندو.
يسعياه
باب 7 ُزياه جي پٽ يوثام جي پٽ آحز جي ڏينهن ۾ اهو ٿيو ته شام جو بادشاهه رزين ۽ اسرائيل جو بادشاهه رملياه جو 1۽ يهوداه جي بادشاهه ع لَ ويا ،پر ان تي غالب نه اچي سگهيا. پٽ فءقءه يروشلم ڏانهن جنگ ڪرڻ ء 2۽ دائود جي گهراڻي کي ٻڌايو ويو تہ” ،ارام ،افرائيم سان اتحاد ڪيو آهي “.۽ سندس دل ۽ سندس ماڻهن جا دل ڌڙڪي ويا ،جيئن ٻيلي جا وڻ هوا سان ڌڙڪن ٿا. لَ ٻاهر وڃو ،مٿئين تل ءَ جي نالي جي ڇيڙي تي ،جيڪو 3پوَ اداوند يسعياه کي چيو تہ” ،تون ۽ تنهنجو پٽ شير ياشوب ،آاز سان ملڻ ء ء ڌوپڙي جي ميدان جي رستي تي آهي. 4۽ کيس چئو تہ ابردار ره ۽ ااموش ره؛ انهن دونهيندڙ آتشين جي ٻن پڇن کان ،شام سان رضين جي سخت غضب ۽ رملياه جي پٽ جي ڪري ڊڄو نہ ،۽ نڪي بي دل ٿيو. 5ڇاڪاڻ تہ شام ،افرائيم ۽ رملياه جي پٽ تنهنجي الف بڇڙي سازش ڪئي آهي ،۽ چيو آهي ته، لَ ان ۾ ڪاه ڪريون ،۽ ان جي وچ ۾ هڪڙو بادشاهہ مقرر 6اچو تہ يهوداه تي چڙهي وڃون ،۽ ان کي تنگ ڪريون ،۽ اسان ء ڪريون ،يعني طابيل جو پٽ. 7اداوند ادا فرمائي ٿو تہ ،اهو قائم نہ رهندو ،۽ نہ ئي ٿيندو. 8ڇالَ جو شام جو سردار دمشق آهي ،۽ دمشق جو سردار رضين آهي؛ ۽ پنجٽيه سالن جي اندر افرائيم ٽٽي پوندو ،ايتري قدر جو اهو ء هڪ قوم نہ رهندو. 9۽ افرائيم جو سر سامريہ آهي ،۽ سامريہ جو سر رملياه جو پٽ آهي .جيڪڏهن توهان يقين نه ڪندا ،ته ضرور توهان قائم نه ٿيندا. 10وڌيڪ اداوند آاز سان ٻيهر ڳالهايو ،چيو ته، 11پنهنجي اداوند ادا کان ڪا نشاني گهرو؛ گهرو يا تہ گهر ۾ ،يا تہ مٿي اوچائي ۾. 12پر آحز چيو تہ” ،مان نہ پڇندس ،نہ اداوند کي آزمائيندس“. لَ ماڻهن کي ٿڪائڻ هڪ ننڍڙي ڳالهه آهي ،پر ڇا توهان منهنجي ادا کي 13۽ هن چيو تہ ”اي دائود جي گهراڻي ،هاڻي ٻڌو؛ ڇا توهان ء به ٿڪائيندا؟ 14تنهنڪري اداوند پاڻ اوهان کي هڪ نشاني ڏيندو؛ ڏسو ،هڪ ڪنواري پيٽ سان ٿيندي ،۽ پٽ ڄڻيندي ،۽ ان جو نالو ُمانوايل رکندي. 15هو مکڻ ۽ ماکي کائيندو ،ته جيئن هو ڄاڻي ته برائي کي رد ڪري ۽ چڱائي کي چونڊي. 16ڇاڪاڻ ته ان کان اڳ جو ٻار ڄاڻي ته بڇڙائي کي رد ڪرڻ ۽ چڱائي کي چونڊڻ ،اها زمين جنهن کان تون نفرت ڪرين ٿو ،ان جي ٻنهي بادشاهن کان االي ٿي ويندي. 17اداوند تو تي ،تنهنجي قوم تي ۽ تنهنجي پي عَ جي گهر تي اهڙا ڏينهن آڻيندو جيڪي انهي ءَ ڏينهن کان نہ آيا آهن جڏهن افرائيم يهوداه کان نڪري ويو ،يعني اسور جي بادشاهہ تي. لَ جيڪا اسور جي ملڪ سسڪيندو جيڪا مصر جي دريائن جي ڪناري تي آهي ،۽ مک ء 18۽ ان ڏينهن ائين ٿيندو ،ته اداوند مک ء لَ ع ۾ آهي. 19۽ اهي ايندا ،۽ سڀئي ويران وادين ۾ ،پٿرن جي سوراان ۾ ،۽ سڀني ڪنڊن تي ،۽ سڀني ٻوٽن تي ويهندا. 20ساڳئي ڏينهن اداوند ڀاڙي تي ورتل استري سان ،يعني دريا ءَ جي پار ،اسور جي بادشاهه جي ذريعي ،مٿو ۽ پيرن جا وار ڪٽيندو :۽ اهو ڏاڙهي به نگليندو. 21۽ ان ڏينهن ۾ اهو ٿيندو ،ته هڪ ماڻهو هڪ ڳئون ۽ ٻه رڍون پاليندو. 22۽ ائين ٿيندو ،ڇاڪاڻ تہ کير جي گهڻائي جي ڪري جيڪو اهي ڏيندا ،اهو مکڻ کائيندو :ڇاڪاڻ تہ مکڻ ۽ ماکي هر ڪو کائيندو جيڪو ملڪ ۾ بچيل آهي. جاَ ،جتي هڪ هزار انگورن جا وڻ هڪ هزار چاندي ءَ جي سڪن جي قيمت تي هئا ،اتي ڪنڊن ۽ 23۽ ان ڏينهن اهو ٿيندو ،ته هر ء لَ به هوندو. ڪنڊن ء 24ماڻهو تيرن ۽ ڪمانن سان اتي ايندا؛ ڇاڪاڻ ته سڄي زمين ڪنڊن ۽ ڪنڊن ۾ تبديل ٿي ويندي. 25۽ سڀني ٽڪرين تي جيڪي کيتن سان کوٽيا ويندا ،اتي ڪنڊن ۽ ڪنڊن جو اوف نه ايندو :پر اهو ڍڳن جي موڪلڻ ۽ ننڍن ڍورن جي لَ هوندو. لتاڙي ء باب 8 1وڌيڪ اداوند مون کي چيو تہ” ،هڪ وڏو لوڙهو وٺ ۽ ان تي ماڻهو ءَ جي قلم سان مهر شالل هاشباز جي باري ۾ لک. لَ گڏ ڪيو ،اعورياه ڪاهن ،۽ زڪريا يبرڪيا جو پٽ. لَ وفادار شاهدن کي رڪارڊ ڪرڻ ء 2۽ مون پاڻ ء .پوَ اداوند مون کي چيو ته ان جو نالو مهرشاللحشبض رک. 3۽ مان نبياڻي ءَ وٽ ويس؛ ۽ هو ءَ حاملہ ٿي ۽ هڪ پٽ ڄڻيائين ء 4ڇاڪاڻ ته ان کان اڳ جو ٻار کي ابر پوي ته ”منهنجو پي عَ ۽ منهنجي ما عَ“ ،دمشق جو مال ۽ سامريہ جو مال لعٽي اسور جي بادشاهه جي اڳيان کڻي ويندا. 5اداوند مون سان وري ڳالهايو ۽ چيو تہ، 6ڇاڪاڻ تہ هي ماڻهو شيلوه جي پاڻي ءَ کي رد ڪن ٿا جيڪي نرمي ءَ سان وهن ٿا ،۽ رزين ۽ رملياه جي پٽ ۾ اوش ٿين ٿا. 7تنهنڪري هاڻي ،ڏسو ،اداوند انهن تي دريا ءَ جو پاڻي ،مضبوط ۽ گهڻا ،ايستائين جو اسور جي بادشاهہ ،۽ سندس سڀ شان و شوڪت آڻيندو :۽ هو پنهنجي سڀني واهن تي چڙهندو ،۽ پنهنجي سڀني ڪنارن تي ويندو:
يسعياه
8۽ هو يهودا مان گذرندو؛ هو وهندو ۽ پار ٿيندو ،هو ڳچي ءَ تائين پهچندو؛ ۽ سندس پرن جو ڦهل عَ تنهنجي ملڪ جي ويڪرائي کي ڀريندو ،اي ُمانوئيل. 9اي قومو ،پاڻ ۾ شامل ٿيو ،۽ اوهين ٽڪر ٽڪر ڪيا ويندا؛ ۽ ٻڌو ،اوهين سڀ ڏورانهن ملڪن جا رهاڪو :پاڻ کي ڍڪيو ،۽ اوهين ٽڪر ٽڪر ڪيا ويندا؛ پاڻ کي ڍڪيو ،۽ اوهين ٽڪر ٽڪر ڪيا ويندا. 10گڏجي صلح ڪريو ،۽ اهو بيڪار ٿيندو؛ لفظ ڳالهايو ،۽ اهو قائم نه رهندو :ڇاڪاڻ ته ادا اسان سان گڏ آهي. 11ڇاڪاڻ تہ اداوند مون سان زور سان ڳالهايو ،۽ مون کي هدايت ڪئي تہ مون کي هن قوم جي واٽ تي نہ هلڻ گهرجي، 12جن کي هي ماڻهو چوندا ته ”اتحاد“ ،انهن سڀني کي نه چئو” ،اتحاد“؛ نه ته انهن جي اوف کان ڊڄو ،۽ نه ڊڄو. 13لشڪرن جي اداوند کي پاڪ ڪريو؛ ۽ کيس اوهان جو اوف ٿيڻ ڏيو ،۽ کيس اوهان جو اوف ٿيڻ ڏيو. لَ ٺوڪر کائڻ جو پٿر ۽ ڏوهي ٺوڪر کائڻ جو پٿر ،يروشلم جي جاَ هوندو ،پر بني اسرائيل جي ٻنهي گهرن ء 14۽ هو هڪ مقدس ء لَ. لَ هڪ جن ۽ ڦندي ء رهواسين ء 15۽ انهن مان گهڻا ٺوڪر کائيندا ،ڪري پوندا ،ڀڄي ويندا ،ڦاسي پوندا ۽ پڪڙجي ويندا. 16شاهدي کي بند ڪريو ،منهنجي شاگردن ۾ شريعت تي عمهر هڻو. 17۽ مان اداوند جو انتظار ڪندس ،جيڪو يعقوب جي گهر کان پنهنجو منهن لڪائي ٿو ،۽ مان کيس ڳوليندس. لَ آهيون ،لشڪر جي اداوند کان ،جيڪو 18ڏسو ،مان ۽ اهي ٻار جيڪي اداوند مون کي ڏنا آهن ،اسين اسرائيل ۾ نشانين ۽ ُجائبات ء صيئون جبل تي رهندو آهي. 19۽ جڏهن اهي توهان کي چون ته ،انهن کي ڳوليو جيڪي واقف روح آهن ،۽ جادوگرن کي جيڪي جهاتي پائين ٿا ،۽ جيڪي گوڙ ڪن لَ؟ ٿا ،ڇا ماڻهن کي پنهنجي ادا کي نه ڳولڻ گهرجي؟ جيئرن کي مئلن ء 20شريعت ۽ شاهدي ڏانهن :جيڪڏهن اهي هن ڪلم موجب نہ ڳالهائين ٿا ،تہ اهو انهي ءَ ڪري آهي جو انهن ۾ روشني نہ آهي. 21۽ اهي ان مان گذرندا ،سخت ٿڪل ۽ بکايل :۽ اهو ٿيندو ،جڏهن اهي بکيا هوندا ،اهي پاڻ کي پريشان ڪندا ،۽ پنهنجي بادشاهه ۽ پنهنجي ادا کي لعنت ڪندا ،۽ مٿي ڏسندا. 22۽ اهي زمين ڏانهن ڏسندا؛ ۽ مصيبت ۽ اونداهي ڏسندا ،ڏک جي اونداهي؛ ۽ اهي اونداهي ڏانهن ڌڪيا ويندا. باب 9 1تڏهن به اوندهه اهڙي نه هوندي جيئن هن جي تڪليف ۾ هئي ،جڏهن پهرين هن زبولون جي ملڪ ۽ نفتالي جي ملڪ کي هلڪو اذيت ڏني ،۽ بعد ۾ هن کي سمنڊ جي رستي تي ،اردن جي پار ،قومن جي گليل ۾ وڌيڪ سخت اذيت ڏني. ڇانو واري ملڪ ۾ رهن ٿا ،انهن تي روشني چمڪي 2جيڪي ماڻهو اونداهي ءَ ۾ هليا ،تن هڪ وڏو روشني ڏٺو آهي :جيڪي موت جي ء آهي. 3تو قوم کي وڌايو آهي ،۽ اوشي نه وڌائي آهي :اهي تنهنجي اڳيان فصل جي اوشي وانگر اوش ٿين ٿا ،۽ جيئن ماڻهو لعٽ جو مال ورهائڻ تي اوش ٿين ٿا. وَ ،سندس ڪلهي جي لٺ ،سندس ظالم جي لٺ کي ٽوڙي ڇڏيو آهي ،جيئن مدين جي ڏينهن ۾ ڪيو هو. ء 4ڇالَ جو تو سندس بار جي عج ء 5ڇاڪاڻ ته جنگجو جي هر جنگ پريشان شور سان آهي ،۽ ڪپڙا رت ۾ لپيٽيل آهن؛ پر اهو ساڙڻ ۽ باهه جي ٻارڻ سان ٿيندو. لَ هڪ ٻار پيدا ٿيو آهي ،اسان کي هڪ پٽ ڏنو ويو آهي :۽ حڪومت سندس ڪلهي تي هوندي :۽ سندس نالو 6ڇاڪاڻ ته اسان ء شاندار ،صلحڪار ،طاقتور ادا ،دائمي پي عَ ،امن جو شهزادو سڏيو ويندو. 7سندس حڪومت ۽ امن جي واڌ جي ڪا به انتها نه هوندي ،دائود جي تخت تي ۽ سندس بادشاهت تي ،ان کي قائم ڪرڻ ،۽ ان کي لَ .لشڪر جي اداوند جو جوش اهو ڪندو. لَ هاڻي کان وٺي هميشه ء انصاف ۽ انصاف سان قائم ڪرڻ ء 8اداوند يعقوب ڏانهن هڪ پيغام موڪليو ،۽ اهو اسرائيل تي نازل ٿيو آهي. 9۽ سڀ ماڻهو ڄاڻندا ،اءفرائيم ۽ سامريہ جا رهواسي به ،جيڪي دل جي وڏائي ۽ سختي ءَ سان چون ٿا، 10سرون ڪري پيون آهن ،پر اسين ڪٽيل پٿرن سان تعمير ڪنداسين :عگلر ڪٽيا ويا آهن ،پر اسين انهن کي ديودار ۾ تبديل ڪنداسين. 11تنهن ڪري اداوند رزين جي دشمنن کي سندس الف قائم ڪندو ،۽ سندس دشمنن کي گڏ ڪندو. 12اڳ ۾ شامي ۽ پٺيان فلستين وارا؛ ۽ اهي کليل وات سان اسرائيل کي نگلندا .انهن سڀني جي باوجود سندس غضب ٽٽو نه آهي ،پر سندس هٿ اڃا تائين وڌايو ويو آهي. 13ڇاڪاڻ تہ ماڻهو ان ڏانهن نه موٽندا آهن جيڪو انهن کي ماريندو آهي ،۽ نه ئي اهي لشڪر جي اداوند جي ڳول ڪندا آهن. 14تنهن ڪري اداوند هڪ ئي ڏينهن ۾ اسرائيل جو مٿو ۽ پڇ ،ٽاري ۽ ڇل ڪٽي ڇڏيندو. 15قديم ۽ معزز ،اهو سر آهي؛ ۽ نبي جيڪو ڪوڙ سيکاري ٿو ،اهو دم آهي. 16ڇالَ جو هن قوم جا اڳواڻ انهن کي گمراهہ ڪن ٿا؛ ۽ جيڪي انهن جي اڳواڻي ڪن ٿا سي برباد ٿين ٿا. ء 17تنهن ڪري اداوند انهن جي جوانن ۾ اوش نه ٿيندو ،۽ نه ئي انهن جي يتيم ۽ بيواهه تي رحم ڪندو ،ڇاڪاڻ ته هر هڪ منافق ۽ بدڪار آهي ،۽ هر وات بيوقوفي ڳالهائيندو آهي .انهن سڀني جي باوجود ،سندس غضب نه ٽاريو ويو آهي ،پر سندس هٿ اڃا تائين وڌايو ويو آهي. 18ڇالَ جو بڇڙائي باه وانگر سڙي ٿي :اها ڪنارن ۽ ڪنڊن کي ساڙي ڇڏيندي ،۽ ٻيلي جي گاهه ۾ ٻاريندي ،۽ اهي دونهين وانگر ء مٿي چڙهندا. 19لشڪرن جي اداوند جي غضب جي ڪري ملڪ اونداهو ٿي ويندو ،۽ ماڻهو باهه جي ٻارڻ وانگر هوندا :ڪو به ماڻهو پنهنجي ڀا عَ کي نه ڇڏيندو.
يسعياه
20۽ هو ساڄي هٿ کان ڇڪيندو ۽ بکيو رهندو؛ ۽ هو کاٻي هٿ کان کائيندو ،۽ اهي مطمئن نه ٿيندا :اهي هر هڪ پنهنجي هٿ جو گوشت کائيندا. 21منسي ،اءفرائيم؛ ۽ اءفرائيم ،منسي :۽ اهي گڏجي يهوداه جي الف ٿيندا .هن سڀ جي باوجود سندس غضب ٽٽو نه آهي ،پر سندس هٿ اڃا تائين وڌايو ويو آهي. باب 10 1افسوس آهي انهن تي جيڪي بي انصافي وارا فرمان جاري ڪن ٿا ،۽ جيڪي سختيون لکن ٿا جيڪي انهن مقرر ڪيون آهن؛ 2ته جيئن ضرورتمندن کي انصاف کان روڪيو وڃي ،۽ منهنجي قوم جي غريبن کان حق کسيو وڃي ،ته جيئن بيواهه سندن شڪار ٿين، ۽ يتيم کي لعٽيو وڃي! لَ ڀڄندا؟ ۽ توهان 3۽ توهان ڇا ڪندا جڏهن توهان جي سزا ملندي ،۽ ان تباهي ۾ جيڪا پري کان ايندي؟ توهان ڪنهن ڏانهن مدد ء پنهنجي شان و شوڪت ڪٿي ڇڏيندا؟ ڪرندا .انهن سڀني جي باوجود سندس غضب ٽٽي نه ويو آهي ،پر 4منهنجي بغير اهي قيدين جي هيٺان جهڪندا ،۽ اهي مقتولن جي هيٺان ء سندس هٿ اڃا تائين وڌايو ويو آهي. 5اي اسوري ،منهنجي غضب جي لٺ ۽ انهن جي هٿ ۾ لٺ منهنجو غضب آهي. 6آ ءَ کيس هڪ منافق قوم جي الف موڪليندس ،۽ منهنجي غضب جي ماڻهن جي الف کيس حڪم ڏيندس ته هو لعٽي ۽ شڪار کڻي ،۽ انهن کي گهٽين جي مٽي وانگر لتاڙي. 7پر سندس مطلب اهڙو ناهي ،۽ نه ئي سندس دل ائين سوچي ٿي؛ پر سندس دل ۾ آهي ته ڪجهه قومن کي تباهه ۽ ڪٽي ڇڏي. 8ڇاڪاڻ تہ هو چوي ٿو تہ ،ڇا منهنجا سڀ شهزادا بادشاهه نہ آهن؟ 9ڇا ڪلنو ڪرڪميش وانگر نه آهي؟ ڇا حمات ارفاد وانگر نه آهي؟ ڇا سامريہ دمشق وانگر نه آهي؟ 10جيئن منهنجي هٿ بتن جي بادشاهتن کي ڳولي لڌو آهي ،۽ جن جون تراشيل تصويرون يروشلم ۽ سامريہ جي انهن کان وڌيڪ هيون؛ 11ڇا مان سامريہ ۽ سندس بتن سان ائين نه ڪندس جيئن مون ڪيو آهي ،ائين يروشلم ۽ سندس بتن سان نه ڪندس؟ 12تنهن ڪري اهو ٿيندو ،جڏهن اداوند پنهنجو سڄو ڪم صهيون جبل ۽ يروشلم تي پورو ڪندو ،تڏهن مان اسور جي بادشاهه جي اُلي نظرن جي شان کي سزا ڏيندس. مضبوط دل جي ميوي ۽ سندس ي 13ڇاڪاڻ تہ هو چوي ٿو تہ ،مون پنهنجي هٿ جي طاقت ۽ پنهنجي دانائي سان اهو ڪيو آهي؛ ڇاڪاڻ تہ مان سمجهدار آهيان :۽ مون ماڻهن جون حدون اتم ڪري ڇڏيون آهن ،۽ انهن جا ازانا لعٽيا آهن ،۽ مون رهاڪن کي هڪ بهادر ماڻهو ءَ وانگر هيٺ لهي ڇڏيو آهي. 14۽ منهنجي هٿ ماڻهن جي دولت کي آکيري وانگر ڳولهي لڌو آهي :۽ جيئن ڪو ماڻهو بچيل آنا گڏ ڪندو آهي ،تيئن مون سڄي زمين گڏ ڪئي آهي؛ ۽ ڪو به پر نه هليو ،يا وات نه کوليو ،يا نه ڏٺو. 15ڇا ڪهاڙو ان جي الف فخر ڪندو جيڪو ان سان ڪٽائي ٿو؟ يا آري ان جي الف پاڻ کي وڏائي ڪندو جيڪو ان کي لوڏي ٿو؟ جيئن لٺ انهن جي الف پاڻ کي لوڏي ٿي جيڪي ان کي کڻن ٿا ،يا جيئن لٺ پاڻ کي مٿي ڪري ٿي ،ڄڻ ته اهو ڪاٺ نه آهي. 16تنهن ڪري اداوند ،لشڪرن جو مالڪ ،سندس ٿلهن ماڻهن ۾ ڏٻرائي موڪليندو؛ ۽ پنهنجي شان هيٺان باهه جي ساڙڻ وانگر ساڙيندو. 17۽ اسرائيل جو نور باهه وانگر هوندو ،۽ سندس پاڪ هڪ شعله وانگر :۽ اهو هڪ ئي ڏينهن ۾ سندس ڪنڊن ۽ ڪنڊن کي ساڙي ڇڏيندو ۽ ساڙي ڇڏيندو. 18۽ سندس ٻيلي ۽ سندس زرايز ميدان جي شان کي ،روح ۽ جسم ٻنهي کي ساڙي ڇڏيندو :۽ اهي ائين هوندا جيئن ڪو جهنڊو کڻندڙ ٿڪجي پوي ٿو. 19۽ سندس ٻيلي جا باقي وڻ ٿورا هوندا ،جو ڪو ٻار انهن کي لکي سگهي. 20۽ ان ڏينهن ۾ ائين ٿيندو ،ته اسرائيل جا باقي بچيل ۽ جيڪي يعقوب جي گهراڻي مان بچيا آهن ،اهي وري ان تي نه رهندا جنهن انهن کي ماريو ،پر اداوند تي رهندا ،جيڪو اسرائيل جو پاڪ ذات آهي ،سچ پچ ۾. قادر مطلق ادا ڏانهن موٽندا. 21باقي بچيل ،يعني يعقوب جو باقي بچيل ،ء 22ڇالَ جو جيتوڻيڪ تنهنجي قوم بني اسرائيل سمنڊ جي واري ءَ وانگر هوندي ،تڏهن بہ انهن مان ڪجهہ موٽي ايندا :جيڪو فنا ٿيڻ ء جو حڪم ڏنو ويو آهي سو صداقت سان ڀريل هوندو. 23ڇالَ جو اداوند ،لشڪرن جو ادا ،سڄي ملڪ جي وچ ۾ ،مقرر ڪيل طور تي ،بربادي ڪندو. ء 24تنهنڪري اداوند لشڪرن جو ادا فرمائي ٿو تہ اي منهنجي قوم جيڪي صيئون ۾ رهو ٿا ،اسوري کان نہ ڊڄو :هو اوهان کي لٺ سان ماريندو ۽ اوهان جي الف پنهنجو لٺ کڻندو ،جيئن مصر ڪيو هو. پوَ غضب اتم ٿيندو ،۽ منهنجو غضب انهن جي تباهي ۾. 25ڇو ته ٿوري دير کان ء لَ هڪ ڪوڏر وجهندو جيئن ُوريب جي ٽڪري ءَ تي مديان جي قتل ُام ڪيو هو :۽ جيئن سندس لٺ 26۽ لشڪرن جو اداوند ان ء سمنڊ تي هئي ،تيئن هو ان کي مصر جي طريقي وانگر بلند ڪندو. وَ مسح جي ڪري ناس ڪري ويندي ،۽ عج ء 27۽ ان ڏينهن ائين ٿيندو ،جو سندس بار تنهنجي ڪلهي تان ۽ سندس عج ء وَ تنهنجي ڳچي ءَ تان ء ٿي ويندي. 28هو ُيث ۾ آيو آهي ،هو ميگرون ڏانهن گذري ويو آهي؛ ءمکماش ۾ هن پنهنجا گاڏيون رکيا آهن: 29اهي گهيري کان گذري ويا آهن :انهن جبع ۾ پنهنجون رهائش ااتيار ڪيون آهن؛ رامه ڊڄي ويو آهي؛ ساؤل جو جبعہ ڀڄي ويو آهي. ٻڌاَ. 30اي گليم جي ڌي ءَ ،پنهنجو آواز بلند ڪر :اي غريب ُناتوت ،ءليش کي اهو ء لَ گڏ ٿيا آهن. 31مدمينه کي هٽايو ويو آهي؛ گ ءبم جا رهواسي ڀڄڻ ء
يسعياه
32اڃا تائين هو ان ڏينهن نوب ۾ رهندو :هو صييون جي ڌي ءَ جي جبل ،يروشلم جي ٽڪري تي پنهنجو هٿ هلئيندو. 33ڏسو ،اداوند ،لشڪرن جو اداوند ،اوف سان ٽاري ڪٽي ڇڏيندو :۽ قد وارا ڪٽيا ويندا ،۽ مغرور ُاجز ڪيا ويندا. 34۽ هو ٻيلي جا گاهه لوهه سان ڪٽي ڇڏيندو ،۽ لبنان هڪ طاقتور جي هٿان ڪري پوندو. باب 11 1۽ يسي ءَ جي ٿڙ مان هڪ ٽاري نڪرندي ،۽ سندس پاڙن مان هڪ ٽاري نڪرندي: 2۽ اداوند جو روح مٿس رهندو ،حڪمت ۽ سمجه جو روح ،صلح ۽ طاقت جو روحُ ،لم ۽ اداوند جي اوف جو روح؛ پوَ 3۽ اداوند جي اوف ۾ کيس جلد سمجه ڏيندو :۽ هو پنهنجي اکين جي نظر کان فيصلو نه ڪندو ،۽ نه پنهنجي ڪنن جي ٻڌڻ کان ء ملمت ڪندو: لَ انصاف سان فيصلو ڪندو :۽ هو پنهنجي وات جي لٺ سان 4پر هو انصاف سان غريبن جو فيصلو ڪندو ،۽ زمين جي مسڪينن ء زمين کي ماريندو ،۽ پنهنجي چپن جي ساهه سان بدڪارن کي ماريندو. 5۽ صداقت سندس ڪمر جو پٽو هوندو ،۽ وفاداري سندس ڪمر جو پٽو هوندي. 6بگهڙ ۽ گهيٽي گڏ رهندا ،۽ چيتو ٻڪري ءَ سان گڏ سمهندو ،۽ گابي ،جوان شينهن ۽ ٿلهو ڍور گڏجي رهندا ،۽ هڪ ننڍڙو ٻار انهن جي اڳواڻي ڪندو. 7۽ ڳئون ۽ رڇ چاريندا ،سندن ٻچا گڏجي ليٽندا ،۽ شينهن ڍڳي وانگر ڪک کائيندو. 8۽ کير پياريندڙ ٻار نانگ جي ٻر تي کيڏندو ،۽ ٻار نانگ جي ٻر تي پنهنجو هٿ رکندو. 9اهي منهنجي سڄي پاڪ جبل تي نه نقصان پهچائيندا ۽ نه تباهه ڪندا ،ڇاڪاڻ ته زمين اداوند جي ُلم سان ڀريل هوندي ،جيئن پاڻي سمنڊ کي ڍڪيندو آهي. 10۽ ان ڏينهن يسي ءَ جي هڪ پاڙ ٿيندي ،جيڪا ماڻهن جي جهنڊي وانگر بيٺي هوندي؛ غير قومون ان ڏانهن ڳول ڪنديون :۽ سندس آرام شاندار هوندو. 11۽ ان ڏينهن ۾ ائين ٿيندو ،ته اداوند ٻيو ڀيرو پنهنجو هٿ وڌائيندو ته جيئن پنهنجي قوم جي باقي بچيل ماڻهن کي واپس آڻي ،جيڪي باقي رهندا ،اسور کان ،مصر کان ،پاٿروس کان ،ڪوش کانُ ،يلم کان ،شنار کان ،حمات کان ،۽ سمنڊ جي ٻيٽن کان. لَ هڪ جهنڊو بلند ڪندو ،۽ بني اسرائيل جي ڪڍيل ماڻهن کي گڏ ڪندو ،۽ يهوداه جي ڇڙوڇڙ ماڻهن کي زمين جي 12۽ هو قومن ء چئني ڪنڊن کان گڏ ڪندو. 13اءفرائيم جو حسد به اتم ٿي ويندو ،۽ يهوداه جا دشمن ڪٽجي ويندا :اءفرائيم يهوداه سان حسد نه ڪندو ،۽ يهوداه اءفرائيم کي تڪليف نه ڏيندو. ع 14پر اهي اولهه ڏانهن فلستين جي ڪلهن تي اڏامندا؛ اهي گڏجي اوڀر کان انهن کي لٽيندا؛ اهي پنهنجو هٿ ادوم ۽ موآب تي رکندا؛ ۽ ُمون جا ماڻهو انهن جي فرمانبرداري ڪندا. 15۽ اداوند مصري سمنڊ جي زبان کي بلڪل ناس ڪندو؛ ۽ پنهنجي زوردار وا عَ سان دريا ءَ تي پنهنجو هٿ هلئيندو ،۽ ان کي ستن ئي ندين ۾ ماريندو ،۽ ماڻهن کي اشڪ ڪپهہ تان پار ڪرائيندو. لَ ان ڏينهن ۾ هئي جڏهن لَ ،جيڪي اسور کان بچيا ويندا ،هڪ شاهراه هوندي؛ جيئن اسرائيل ء 16۽ سندس قوم جي باقي بچيل ماڻهن ء هو مصر جي ملڪ مان نڪتو هو. باب 12 1۽ ان ڏينهن تون چوندين ،اي اداوند ،مان تنهنجي تعريف ڪندس :جيتوڻيڪ تون مون سان ناراض هئين ،پر تنهنجو غضب ٽري ويو آهي ،۽ تو مون کي تسلي ڏني. 2ڏسو ،ادا منهنجو نجات آهي؛ مان ڀروسو ڪندس ،۽ نه ڊڄندس :ڇاڪاڻ ته اداوند ادا منهنجي طاقت ۽ منهنجو گيت آهي؛ هو پڻ منهنجو نجات بڻجي چڪو آهي. 3تنهنڪري اوهين اوشي ءَ سان نجات جي کوهن مان پاڻي ڪڍندؤ. 4۽ ان ڏينهن اوهين چوندا تہ اداوند جي ساراهہ ڪريو ،سندس نالي کي سڏيو ،ماڻهن ۾ سندس ڪمن جو اُلن ڪريو ،ذڪر ڪريو تہ سندس نالو بلند آهي. 5اداوند جي ساراهہ ڪريو ،ڇاڪاڻ تہ هن شاندار ڪم ڪيا آهن :اها سڄي زمين ۾ مشهور آهي. 6اي صيئون جا رهواسي ،رڙ ڪر ۽ نعرو هڻ ،ڇاڪاڻ ته بني اسرائيل جو پاڪ ذات تنهنجي وچ ۾ ُظيم آهي. باب 13 1بابل جو بار ،جيڪو آموز جي پٽ يسعياه ڏٺو. 2اوهين مٿاهين جبل تي جهنڊو کڻو ،انهن کي آواز بلند ڪريو ،هٿ مليو ،تہ جيئن اهي اميرن جي دروازن ۾ داال ٿين. لَ سڏيو آهي ،انهن کي به جيڪي منهنجي 3مون پنهنجن پاڪ ڪيلن کي حڪم ڏنو آهي ،مون پنهنجن طاقتورن کي پنهنجي غضب ء ُظمت تي اوش ٿين ٿا. 4جبلن ۾ هڪ وڏي ميڙ جو شور ،هڪ وڏي قوم وانگر؛ قومن جي بادشاهتن جي گڏ ٿيڻ جو شور :لشڪر جو اداوند جنگ جي لشڪر کي گڏ ڪري ٿو.
يسعياه
5اهي پري ملڪ کان اچن ٿا ،آسمان جي ڇيڙي کان ،يعني اداوند ،۽ سندس غضب جا هٿيار ،ته جيئن سڄي ملڪ کي تباهه ڪن. قادر مطلق جي طرفان تباهي وانگر ايندو. 6روئو ،ڇاڪاڻ تہ اداوند جو ڏينهن ويجهو آهي ،اهو ء 7تنهنڪري سڀ هٿ ٿڪجي پوندا ،۽ هر هڪ ماڻهو ءَ جو دل ڳري ويندو. 8۽ اهي ڊڄندا :سور ۽ سور انهن کي پڪڙيندا؛ اهي پيٽ ۾ سور ۾ هوندا جيئن ُورت پيٽ ڀريندي آهي :اهي هڪ ٻئي تي حيران ٿيندا، انهن جا منهن باهه وانگر هوندا. لَ :۽ هو ان مان گنهگارن کي تباهه 9ڏسو ،اداوند جو ڏينهن اچي رهيو آهي ،غضب ۽ سخت غضب سان ظالم ،زمين کي ويران ڪرڻ ء ڪندو. 10ڇاڪاڻ ته آسمان جا تارا ۽ ان جا تارا پنهنجي روشني نه ڏيندا :سج پنهنجي نڪرڻ وقت اونداهو ٿي ويندو ،۽ چنڊ پنهنجو روشن نه چمڪائيندو. 11۽ مان دنيا کي انهن جي بڇڙائي جي سزا ڏيندس ،۽ بدڪارن کي انهن جي بدڪاري جي؛ ۽ مان مغرور ماڻهن جي وڏائي کي اتم ڪندس ،۽ اوفناڪ ماڻهن جي غرور کي گهٽائي ڇڏيندس. 12مان هڪ ماڻهو ءَ کي نفيس سون کان وڌيڪ قيمتي بڻائيندس ،۽ هڪ ماڻهو ءَ کي اوفير جي سون جي ٽڪري کان به وڌيڪ قيمتي بڻائيندس. ع جاَ تان هلي ويندي ،لشڪر جي اداوند جي غضب ۾ ،۽ سندس سخت غضب جي پنهنجي زمين ۽ ڏيندس، ڌ کي آسمان 13تنهنڪري َ آ ء ء ڏينهن ۾. 14۽ اهو ڀڄايل هرڻ وانگر هوندو ،۽ رڍ وانگر جنهن کي ڪو به نه کڻندو :اهي هر ماڻهو پنهنجي ماڻهن ڏانهن موٽندا ،۽ هر هڪ پنهنجي ملڪ ڏانهن ڀڄي ويندا. ڪري پوندو. 15جيڪو به ملندو سو ماريو ويندو ،۽ جيڪو به انهن سان شامل ٿيندو سو تلوار سان ء 16۽ سندن ٻار سندن اکين اڳيان ٽڪر ٽڪر ڪيا ويندا ،سندن گهر لعٽيا ويندا ،۽ سندن زالن جي بي حرمتي ڪئي ويندي. 17ڏسو ،مان ميديس کي انهن جي الف ڀڙڪائيندس ،جيڪي چاندي ءَ جي پرواه نه ڪندا؛ ۽ سون جي حوالي سان ،اهي ان ۾ اوش نه ٿيندا. 18انهن جا تير نوجوانن کي ٽڪر ٽڪر ڪندا ،۽ اهي پيٽ جي ميوي تي رحم نه ڪندا ،۽ انهن جون اکيون ٻارن تي رحم نه ڪنديون. 19۽ بابل ،جيڪو بادشاهتن جو شان ۽ ڪلديس جي شان و شوڪت جو حسن هو ،اهو ائين ٿيندو جيئن ادا سدوم ۽ ُموره کي اونڌو ڪيو. 20اهو ڪڏهن به آباد نه ٿيندو ،۽ نه ئي نسل در نسل ان ۾ ڪو ماڻهو رهندو :نه ئي ڪو ُرب اتي ايمه هڻندو ،۽ نه ئي ريڍار اتي پنهنجا واڙي ٺاهيندا. 21پر ريگستان جا جهنگلي جانور اتي ويٺا هوندا؛ ۽ انهن جا گهر بدمعاش جانورن سان ڀريل هوندا؛ ۽ الو اتي رهندا ،۽ طنز ڪندڙ اتي ناچ ڪندا. سٺن محلن ۾ :۽ سندس وقت ويجهو آهي ،۽ سندس ڏينهن 22۽ ٻيٽن جا جهنگلي جانور پنهنجن ويران گهرن ۾ رڙيون ڪندا ،۽ ءڊ ءگڻ پنهنجن ع ڊگها نه ٿيندا. باب 14 1ڇالَ جو اداوند يعقوب تي رحم ڪندو ،۽ اسرائيل کي وري چونڊيندو ،۽ انهن کي سندن پنهنجي ملڪ ۾ آباد ڪندو :۽ اجنبي انهن ء سان شامل ٿيندا ،۽ اهي يعقوب جي گهر سان وابسته رهندا. جاَ تي آڻيندا :۽ اسرائيل جو گهر انهن کي اداوند جي ملڪ ۾ نوڪرن ۽ ٻانهين جي 2۽ ماڻهو انهن کي وٺي ويندا ۽ انهن کي انهن جي ء حيثيت ۾ رکندو :۽ اهي انهن کي قيد ڪندا ،جن جا اهي قيدي هئا؛ ۽ اهي پنهنجن ظالمن تي حڪومت ڪندا. 3۽ اهو ڏينهن ايندو جڏهن اداوند توهان کي توهان جي غم ،توهان جي اوف ۽ سخت غلمي کان آرام ڏيندو جنهن جي توهان کي ادمت لَ مجبور ڪيو ويو هو، ڪرڻ ء 4تہ تون بابل جي بادشاهه جي الف هي چوڻي کڻندين ،۽ چوندين تہ ظالم ڪيئن اتم ٿيو !سون جو شهر ڪيئن اتم ٿيو! 5اداوند بدڪارن جي لٺ ۽ حاڪمن جي ُصا کي ٽوڙي ڇڏيو آهي. 6جيڪو غضب ۾ ماڻهن کي مسلسل ڌڪ هڻي ماريندو هو ،جيڪو غضب ۾ قومن تي حڪومت ڪندو هو ،ان کي ستايو ويندو آهي ،۽ ڪو به روڪيندو ناهي. 7سڄي زمين آرام ۾ آهي ،۽ ااموش آهي :اهي گيت ڳائڻ ۾ ڦاٿل آهن. 8ها ،صنوبر جا وڻ ۽ لبنان جا ديودار تو تي اوش ٿين ٿا ،چون ٿا ته جڏهن کان تون ليٽيو آهين ،ڪو به وڍيندڙ اسان تي نه آيو آهي. لَ مئلن کي ،زمين جي سڀني سردارن کي به لَ هيٺان کان دوزخ لرزجي ويو آهي :اهو توهان ء 9توهان جي اچڻ تي توهان سان ملڻ ء جاڳائي ٿو؛ اهو قومن جي سڀني بادشاهن کي انهن جي تختن تان اٿاريو آهي. 10اهي سڀ تو سان ڳالهائيندا ۽ چوندا ،ڇا تون به اسان وانگر ڪمزور ٿي ويو آهين؟ ڇا تون اسان وانگر ٿي ويو آهين؟ 11تنهنجو شان ۽ شوڪت قبر ۾ لٿو ويو آهي ،۽ تنهنجي سرن جو شور :تنهنجي هيٺان ڪيڙو پکڙيل آهي ،۽ ڪيڙا توکي ڍڪيندا آهن. 12اي لوسيفر ،صبح جو پٽ ،تون ڪيئن آسمان مان ڪري پيو آهين !تون ڪيئن زمين تي ڪٽيو ويو آهين ،جنهن قومن کي ڪمزور ڪيو! 13ڇاڪاڻ تہ تو پنهنجي دل ۾ چيو آهي تہ ،آ ءَ آسمان ڏانهن چڙهندس ،آ ءَ پنهنجو تخت ادا جي تارن کان مٿي ڪندس :آ ءَ جماُت جي جبل تي ،اتر جي ڪنارن تي ويهندس: اُلي وانگر هوندس. کان سڀ مان چڙهندس؛ مٿي 14مان ڪڪرن جي اوچائي کان ي
يسعياه
15پر توکي دوزخ ۾ ،کڏ جي ڪنارن تي لٿو ويندو. 16جيڪي توکي ڏسن ٿا ،سي توکي غور سان ڏسندا ۽ چوندا تہ ڇا هي اهو ماڻهو آهي جنهن زمين کي ڌعڏايو ،جنهن بادشاهتن کي ڌعڏايو؟ 17جنهن دنيا کي بيابان بڻايو ،۽ ان جي شهرن کي ناس ڪيو؛ جنهن پنهنجي قيدين جا گهر نه کوليا؟ 18قومن جا سڀ بادشاهه ،يعني سڀئي ،شان و شوڪت سان ،هر هڪ پنهنجي پنهنجي گهر ۾ ليٽيل آهن. 19پر تون پنهنجي قبر مان هڪ نفرت انگيز ٽاري ءَ وانگر اڇليو ويو آهين ،۽ انهن جي ڪپڙن وانگر جيڪي قتل ڪيا ويا آهن ،تلوار سان ءڇڙيل ،جيڪي کڏ جي پٿرن ڏانهن لهي ويا آهن ،۽ پيرن هيٺان لتاڙيل لش وانگر. 20تون انهن سان دفن نه ٿيندين ،ڇاڪاڻ تہ تو پنهنجي ملڪ کي تباه ڪيو آهي ،۽ پنهنجي ماڻهن کي ماريو آهي :بدڪارن جو اولد ڪڏهن به مشهور نه ٿيندو. لَ سندن پي عَ ڏاڏن جي گناهن جي ڪري قتل ُام تيار ڪريو؛ ته جيئن اهي نه اٿي سگهن ،نه زمين تي قبضو ڪن ،۽ نه 21سندس اولد ء ئي دنيا جي مٿاڇري کي شهرن سان ڀرين. 22ڇالَ جو آ ءَ انهن جي الف اٿي بيهندس ،لشڪرن جو اداوند فرمائي ٿو ،۽ بابل مان نالو ،باقي بچيل شيون ،پٽ ۽ ڀائٽيو اتم ء ڪندس ،اداوند فرمائي ٿو. 23۽ مان ان کي ڪڪڙين جي ملڪيت ۽ پاڻي جا تل ءَ بڻائيندس :۽ مان ان کي تباهي جي جهاڙي سان صاف ڪندس ،لشڪرن جو اداوند فرمائي ٿو. ا 24لشڪرن جي اداوند قسم کڻي چيو آهي ته ،يقينا جيئن مون سوچيو آهي ،تيئن ئي ٿيندو؛ ۽ جيئن مون ارادو ڪيو آهي ،تيئن ئي قائم رهندو. جوَ انهن کان لهي :پوَ سندس 25تہ مان پنهنجي ملڪ ۾ اسوري کي ٽوڙي ڇڏيندس ،۽ پنهنجن جبلن تي کيس پيرن هيٺان لتاڙيندس ء ء ويندي ،۽ سندس بار انهن جي ڪلهن تان لهي ويندو. 26هي اهو ارادو آهي جيڪو سڄي زمين تي طئي ٿيل آهي :۽ هي اهو هٿ آهي جيڪو سڀني قومن تي وڌايو ويو آهي. 27ڇاڪاڻ تہ لشڪرن جي اداوند ارادو ڪيو آهي ،۽ ڪير ان کي رد ڪندو؟ ۽ سندس هٿ وڌايو ويو آهي ،۽ ڪير ان کي روڪيندو؟ 28جنهن سال آحز بادشاهه فوت ٿيو ،اهو بار هو. 29اي سڄي فلسطين ،اوش نه ٿيو ،ڇاڪاڻ تہ جنهن توکي ماريو تنهن جي لٺ ڀڄي وئي آهي ،ڇاڪاڻ تہ نانگ جي پاڙ مان ناگ نڪرندو ،۽ سندس ميوو هڪڙو ٻرندڙ نانگ هوندو. 30۽ غريبن جا پهريان ٻار کارائيندا ،۽ ضرورتمند سلمتي ءَ سان ليٽندا :۽ مان تنهنجي پاڙ کي ڏڪار سان ماري ڇڏيندس ،۽ هو تنهنجي بچيل کي ماريندو. 31اي دروازي ،واڪا ڪر؛ اي شهر ،واڪا ڪر؛ تون ،سڄو فلسطين ،ٽٽي پيو آهين :ڇاڪاڻ ته اتر کان دونهون ايندو ،۽ ڪو به پنهنجي مقرر وقتن ۾ اڪيلو نه هوندو. 32پوَ قوم جي قاصدن کي ڇا جواب ڏيندو؟ ته اداوند صيئون کي قائم ڪيو آهي ،۽ سندس قوم جا غريب ان تي ڀروسو ڪندا. ء باب 15 1موآب جو بار :ڇاڪاڻ ته رات جو موآب جو شهر ار برباد ڪيو ويو ۽ ااموش ڪيو ويو؛ ڇاڪاڻ ته رات جو موآب جو شهر قير برباد ڪيو ويو ۽ ااموش ڪيو ويو؛ لَ :موآب نبو ۽ ميديبا تي روئيندو :انهن سڀني جي مٿي تي گنجا پن 2هو بجيت ۽ ديبون ڏانهن ويو آهي ،جيڪي بلند جايون آهن ،روئڻ ء هوندو ،۽ هر هڪ جي ڏاڙهي ڪٽيل هوندي. 3پنهنجين گهٽين ۾ ٽاٽ جا ڪپڙا ڍڪيندا ،پنهنجن گهرن جي ڇتين تي ۽ پنهنجين گهٽين ۾ ،هر ڪو روئندو ۽ گهڻو روئندو. 4۽ حسبون ۽ اليعلى رڙ ڪندا :انهن جو آواز يهض تائين ٻڌو ويندو :تنهن ڪري موآب جا هٿياربند سپاهي رڙ ڪندا؛ سندس زندگي هن لَ ڏکوئيندڙ هوندي. ء لَ فرياد ڪندو؛ سندس ڀڄي ويل صوُار ڏانهن ڀڄي ويندا ،ٽن سالن جي ُمر واري گائي؛ ڇاڪاڻ ته اهي روئندي 5منهنجو دل موآب ء لوحيت جي چڙهڻ تي چڙهندا؛ ڇاڪاڻ ته هورونائيم جي رستي تي اهي تباهي جو آواز بلند ڪندا. شيَ ناهي. 6ڇاڪاڻ ته نمريم جو پاڻي ويران ٿي ويندو :ڇاڪاڻ ته گاهه سڪي ويو آهي ،گاهه اتم ٿي ويو آهي ،ڪا به سائي ء 7تنهن ڪري جيڪو گهڻو ڪجهه انهن حاصل ڪيو آهي ،۽ جيڪو انهن گڏ ڪيو آهي ،اهو اهي بيد جي ندي ءَ تي کڻي ويندا. 8ڇالَ جو واويل موآب جي سرحدن جي چوڌاري پهچي وئي آهي ،ان جو واويل ُجليم تائين ۽ ان جو واويل بئرليم تائين. ء 9ڇاڪاڻ ته ديمون جا پاڻي رت سان ڀريل هوندا :ڇاڪاڻ ته مان ديمون تي وڌيڪ آڻيندس ،موآب مان بچيل ماڻهن تي ۽ ملڪ جي باقي بچيل ماڻهن تي شينهن. باب 16 1اوهين گهيٽي کي ملڪ جي حاڪم ڏانهن سيل کان بيابان ڏانهن ،صيئون جي ڌي ءَ جي جبل ڏانهن موڪليو. 2ڇالَ جو ائين ٿيندو ،جيئن ڪو ڀٽڪندڙ پکي آکيري مان ڪڍيو ويندو آهي ،تيئن موآب جون ڌيئرون ارنون جي گهاٽن تي هونديون. ء لڪاَ؛ جيڪو ڀٽڪي ٿو ان کي نه ڊيڄار. 3صلح ڪر ،فيصلو ڪر؛ پنهنجو پاڇو رات وانگر منجهند جي وقت ڪر؛ ڪڍيل کي ء لڪاَ ،ڇو ته زبردستي ڪندڙ اتم ٿي چڪو آهي، 4موآب ،منهنجا ڪڍيل ماڻهو پاڻ سان گڏ رهن ،انهن کي برباد ڪندڙ جي منهن کان ء برباد ڪندڙ بند ٿي ويندو ،ظالم ملڪ مان اتم ٿي ويا آهن.
يسعياه
5۽ رحم سان تخت قائم ڪيو ويندو :۽ هو دائود جي ايمه ۾ سچائي سان ان تي ويٺو هوندو ،انصاف ڪندو ،۽ انصاف جي ڳول ڪندو ،۽ صداقت ۾ جلدي ڪندو. 6اسان موآب جي غرور بابت ٻڌو آهي؛ هو تمام گهڻو مغرور آهي :سندس غرور ،سندس غرور ،۽ سندس غضب به :پر سندس ڪوڙ اهڙو نه هوندو. لَ ماتم ڪندا ،يقينا ا اهي تباهه ٿيل آهن. بنيادن جي ڪرحرصت :اوهين روئندو ڪو هر روئندو، لَ موآب موآب 7تنهنڪري ء ء 8ڇاڪاڻ ته حسبون جا ميدان ۽ ءسبما جو ڊاک سڪي ويو آهي :غير قومن جي سردارن ان جا مکيه ٻوٽا ٽوڙي ڇڏيا آهن ،اهي يعزير تائين به آيا آهن ،اهي بيابان ۾ ڀٽڪندا رهيا آهن :ان جون ٽاريون پکڙيل آهن ،اهي سمنڊ جي پار هلي ويون آهن. 9تنهن ڪري مان يزيرا ،ءسبما جي انگورن جي روئڻ سان روئندس :اي حسبون ۽ اليعليه ،مان توکي پنهنجن ڳوڙهن سان سيراب ڪندس، لَ نعرو اتم ٿي ويو آهي. ڇاڪاڻ ته تنهنجي گرمين جي ميون ۽ تنهنجي فصل ء 10۽ اوشي اتم ڪئي ويندي ،۽ ڀرپور ميدان مان اوشي؛ ۽ انگورن جي باغن ۾ نه ڳائڻ هوندو ،نه ئي شور ٿيندو :لتاڙيندڙ پنهنجي دٻن ۾ شراب نه ڪڍندا؛ مون انهن جي انگورن جي للڪار کي بند ڪري ڇڏيو آهي. لَ. لَ بربط وانگر وڄندا ،۽ منهنجو اندر قءر هريش ء 11تنهن ڪري منهنجا دل موآب ء جاَ تي ايندو؛ پر هو لَ پنهنجي مقدس ء جاَ تي ٿڪجي پيو آهي ،ته هو دُا ڪرڻ ء 12۽ اهو ٿيندو ،جڏهن اهو ڏٺو ويندو ته موآب بلند ء غالب نه ايندو. 13هي اهو ڪلم آهي جيڪو اداوند ان وقت کان وٺي موآب بابت چيو آهي. 14پر هاڻي اداوند فرمايو آهي ته ،ٽن سالن اندر ،مزدور جي سالن وانگر ،۽ موآب جو شان و شوڪت ،ان سڄي وڏي ميڙ سان گڏ ،۽ باقي بچيل تمام ٿورا ۽ ڪمزور هوندا. باب 17 1دمشق جو بار :ڏسو ،دمشق شهر ٿيڻ کان هٽايو ويو آهي ،۽ اهو هڪ برباد ڍير ٿي ويندو. لَ هوندا ،جيڪي سمهندا ،۽ ڪو به انهن کي نه ڊڄائيندو. ُ2روُير جا شهر ڇڏيل آهن :اهي ڌڻ ء 3۽ افرائيم مان قلعو اتم ٿي ويندو ،دمشق مان بادشاهت ۽ شام جا بچيل ماڻهو :اهي بني اسرائيل جي شان وانگر هوندا ،لشڪرن جو اداوند فرمائي ٿو. 4۽ ان ڏينهن ۾ اهو ٿيندو ته يعقوب جو شان گهٽجي ويندو ،۽ سندس گوشت جو ٿلهو ٿلهو ٿي ويندو. 5۽ اهو ائين ٿيندو جيئن فصل لعٽڻ وارو اناج گڏ ڪري ٿو ،۽ پنهنجي هٿ سان سنگ لڻي ٿو؛ ۽ اهو ان وانگر ٿيندو جيڪو رفائيم جي وادي ۾ سنگ گڏ ڪري ٿو. 6پر اداوند اسرائيل جو ادا فرمائي ٿو تہ ان ۾ انگور ڇٽيل رهجي ويندا ،جيئن زيتون جي وڻ کي ڇٽيندي آهي ،ٻه يا ٽي ٻير مٿئين ٽاري جي چوٽي ءَ تي ،چار يا پنج ميويدار ٽاريون تي. 7ان ڏينهن هڪ ماڻهو پنهنجي االق ڏانهن ڏسندو ،۽ سندس اکيون اسرائيل جي پاڪ ذات ڏانهن ڏسنديون. 8۽ هو پنهنجي هٿن جي ڪم ڪيل قربانگاهن ڏانهن نه ڏسندو ،۽ نه ئي پنهنجي آڱرين جي ٺاهيل شين جو احترام ڪندو ،نه ته ُياش مورتين کي ،۽ نه ئي مورتين کي. 9ان ڏينهن سندس مضبوط شهر هڪ ڇڏيل ٽاري ۽ هڪ مٿاهين ٽاري وانگر هوندا ،جيڪا انهن بني اسرائيل جي ڪري ڇڏي ڏني هئي : ۽ اتي تباهي ٿيندي. 10ڇاڪاڻ ته تو پنهنجي نجات ڏيندڙ ادا کي وساري ڇڏيو آهي ،۽ پنهنجي طاقت جي پٿر کي ياد نه ڪيو آهي ،تنهن ڪري تون اوشگوار ٻوٽا پوکيندين ،۽ ان کي ُجيب سلپس سان لڳائيندين: 11ڏينهن ۾ تون پنهنجي ٻوٽي کي وڌائيندين ،۽ صبح جو تون پنهنجي ٻج کي ڦٽائيندين :پر غم ۽ سخت غم جي ڏينهن ۾ فصل ڍير ٿي ويندو. 12ڪيترين ئي قومن جي ميڙ تي افسوس ،جيڪي سمنڊ جي شور وانگر گوڙ ڪن ٿا ،۽ قومن جي گوڙ تي ،جيڪي زوردار پاڻي ءَ جي شور وانگر گوڙ ڪن ٿا! 13قومون گهڻي پاڻي ءَ جي تيز وهڪري وانگر ڊوڙنديون :پر ادا انهن کي ڇڙٻ ڏيندو ،۽ اهي پري ڀڄي ويندا ،۽ انهن کي هليو ويندو شيَ وانگر. جيئن هوا جي اڳيان جبلن جي ڀعون ،۽ وا عَ جي اڳيان لڙڪندڙ ء 14۽ شام جو مصيبت ڏسو؛ ۽ صبح کان اڳ هو نه هوندو .هي انهن جو حصو آهي جيڪي اسان کي لعٽيندا آهن ،۽ انهن جو حصو آهي جيڪي اسان کي لعٽيندا آهن. باب 18 1افسوس آهي ان زمين تي جنهن جي پرن سان ڇانو آهي ،جيڪا ايٿوپيا جي دريائن جي پار آهي: 2جيڪو سمنڊ جي ڪناري تي سفير موڪلي ٿو ،پاڻي ءَ تي بلرش جي جهازن ۾ ،چوي ٿو ته ،اي تيز قاصد ،هڪ اهڙي قوم ڏانهن وڃو جيڪي ٽڙيل پکڙيل ۽ ڇليل آهن ،هڪ اهڙي قوم ڏانهن جيڪا شروُات کان وٺي اڄ تائين اوفناڪ آهي؛ هڪ اهڙي قوم جيڪا گڏ ڪئي وئي ۽ لٽي وئي ،جنهن جي زمين دريائن اراب ڪئي آهي! 3اي دنيا جا سڀ رهواسيو ۽ زمين تي رهندڙو ،ڏسو ،جڏهن هو جبلن تي جهنڊو بلند ڪري ٿو؛ ۽ جڏهن هو توتارو وڄائي ٿو ،ته ٻڌو. جاَ تي غور ڪندس جيئن ٻوٽن تي صاف گرمي ،۽ 4ڇاڪاڻ تہ اداوند مون کي چيو تہ ،مان آرام ڪندس ،۽ پنهنجي رهائش واري ء فصل جي گرمي ۾ شبنم جي ڪڪر وانگر.
يسعياه
5ڇالَ جو فصل کان اڳ ،جڏهن ڪعلي پوري ٿيندي ۽ ڪعٽيل انگور گل ۾ پڪي ويندو ،تڏهن هو ڇٽيل ڪعنڊن سان ٽاريون ڪٽي ڇڏيندو ء ۽ ٽاريون ڪڍي ڪٽي ڇڏيندو. لَ گڏ ڇڏيا ويندا :۽ پکي انهن تي اونهارو گذاريندا ،۽ زمين جا سڀ جانور انهن تي سيارو 6اهي جبلن جي پکين ۽ زمين جي جانورن ء گذاريندا. 7انهي ءَ وقت لشڪرن جي اداوند ڏانهن تحفو آندو ويندو ،هڪ اهڙي قوم جيڪا ٽڙيل پکڙيل ۽ ڇليل هوندي ،۽ هڪ اهڙي قوم کان جيڪا پنهنجي شروُات کان وٺي اڄ تائين اوفناڪ هوندي؛ هڪ اهڙي قوم جيڪا ڪٽيل ۽ پيرن هيٺان لٽيل هوندي ،جنهن جي زمين جاَ تي ،صهيون جبل تي. دريائن اراب ڪئي آهي ،لشڪرن جي اداوند جي نالي جي ء باب 19 1مصر جو بار :ڏسو ،اداوند تيز ڪڪر تي سوار آهي ،۽ مصر ۾ ايندو :۽ مصر جا بت سندس حضور ۾ هلندا ،۽ مصر جو دل ان جي وچ ۾ ڳري ويندو. 2۽ مان مصرين کي مصرين جي الف اعڀاريندس :۽ اهي هر هڪ پنهنجي ڀا عَ جي الف ۽ هر هڪ پنهنجي پاڙيسري جي الف وڙهندا ،شهر شهر جي الف ۽ بادشاهت بادشاهت جي الف. 3۽ مصر جو روح ان جي وچ ۾ ناڪام ٿيندو؛ ۽ مان ان جي صلح کي ناس ڪندس :۽ اهي بتن ،جادوگرن ،۽ انهن جي ڳول ڪندا جن سان واقف روح آهن ،۽ جادوگرن. 4۽ مان مصرين کي هڪ ظالم بادشاهه جي هٿ ۾ ڏيندس؛ ۽ هڪ سخت بادشاهه انهن تي حڪومت ڪندو ،اداوند ،لشڪرن جو اداوند فرمائي ٿو. 5۽ سمنڊ مان پاڻي اتم ٿي ويندو ،۽ دريا ءَ ضايع ٿي ويندو ۽ سڪي ويندو. 6۽ اهي دريائن کي پري ڪري ڇڏيندا؛ ۽ دفاع جون نديون االي ڪيون وينديون ۽ سڪي وينديون :نيل ۽ جهنڊا سڪي ويندا. شيَ جيڪا نالن جي ڪناري تي پوکي ويندي ،سڪي ويندي ،ڌڪي 7نالن جي ڪناري تي ،نالن جي منهن تي ڪاغذ جي لٺ ،۽ هر ء ويندي ،۽ هاڻي نه رهندي. 8مڇيون به ماتم ڪنديون ،۽ جيڪي ندين ۾ مڇيون وجهندا آهن اهي سڀ ماتم ڪندا ،۽ جيڪي پاڻي ءَ تي ڄار پکيڙيندا آهن اهي ڪمزور ٿي ويندا. 9وڌيڪ ،اهي جيڪي نفيس سڻڀ ۾ ڪم ڪن ٿا ،۽ جيڪي ڄار اعڻين ٿا ،اهي شرمسار ٿيندا. لَ لنگهه ۽ تل ءَ ٺاهيندا آهن ،انهن جي مقصد ۾ ڀڄي ويندا. 10۽ اهي سڀ جيڪي مڇي ءَ ء 11بيشڪ ضععن جا سردار بيوقوف آهن ،فرُون جي دانا صلحڪارن جي صلح بيوقوف ٿي وئي آهي :توهان ڪيئن فرُون کي چئو ٿا ته مان دانا جو پٽ آهيان ،قديم بادشاهن جو پٽ آهيان؟ 12اهي ڪٿي آهن؟ توهان جا ڏاها ڪٿي آهن؟ ۽ اهي هاڻي توهان کي ٻڌائين ،۽ انهن کي ٻڌائين ته لشڪر جي اداوند مصر سان ڇا ارادو ڪيو آهي. 13ضععن جا سردار بيوقوف ٿي ويا آهن ،نعوف جا سردار ٺڳيا آهن؛ انهن مصر کي به ٺڳيو آهي ،انهن کي به جيڪي ان جي قبيلن جا رهائشي آهن. 14اداوند انهن جي وچ ۾ هڪ بگڙيل روح مليو آهي :۽ انهن مصر کي هر ڪم ۾ گمراه ڪيو آهي ،جيئن ڪو شرابي ماڻهو پنهنجي الٽي ۾ لڙهندو آهي. لَ ڪو ڪم هوندو ،جيڪو مٿو يا پڇ ،ٽاري يا ڌڙ ڪري سگهي. 15۽ نه ئي مصر ء 16ان ڏينهن مصر ُورتن وانگر هوندو :۽ هو لشڪر جي اداوند جي هٿ جي ٿڙڪڻ جي ڪري ڊڄندو ۽ ڊڄندو ،جيڪو هو ان تي هلئيندو. لَ اوفناڪ هوندو ،جيڪو به ان جو ذڪر ڪندو ،اهو پاڻ ۾ ڊڄندو ،ڇاڪاڻ ته لشڪر جي اداوند جي 17۽ يهوداه جو ملڪ مصر ء صلح کان ،جيڪو هن ان جي الف طئي ڪيو آهي. 18ان ڏينهن مصر جي ملڪ ۾ پنج شهر ڪنعان جي ٻولي ڳالهائيندا ۽ لشڪر جي اداوند جي اڳيان قسم کڻندا ،هڪ کي "تباهي جو شهر " سڏيو ويندو. لَ هڪ ٿنڀو هوندو. لَ هڪ قربانگاهه هوندي ۽ ان جي ڪناري تي اداوند ء 19ان ڏينهن مصر جي ملڪ جي وچ ۾ اداوند ء لَ هوندو :ڇاڪاڻ تہ اهي ظالمن جي ڪري اداوند کي لَ هڪ نشاني ۽ شاهدي ء 20۽ اهو مصر جي ملڪ ۾ لشڪر جي اداوند ء لَ هڪڙو ڇوٽڪارو ڏيندڙ ۽ هڪڙو وڏو موڪليندو ،۽ اهو انهن کي بچائيندو. سڏيندا ،۽ هو انهن ء لَ قسم جي اداوند اهي ها، ڪندا؛ پيش نذرانو ۽ قرباني ۽ سڃاڻندا، کي اداوند ڏينهن ان مصري ۽ ويندو، سڃاتو کي 21۽ اداوند مصر ء کڻندا ۽ ان کي پورو ڪندا. 22۽ اداوند مصر کي ماريندو :هو ان کي ماريندو ۽ شفا ڏيندو :۽ اهي اداوند ڏانهن موٽندا ،۽ هو انهن جي دُا قبول ڪندو ۽ انهن کي شفا ڏيندو. 23ان ڏينهن مصر کان اسور تائين هڪ شاهراه هوندي ،۽ اسوري مصر ۾ ايندا ،۽ مصري اسور ڏانهن ويندا ،۽ مصري اسور سان گڏ ادمت ڪندا. 24ان ڏينهن اسرائيل مصر ۽ اسور سان گڏ ٽيون هوندو ،۽ ملڪ جي وچ ۾ هڪ نعمت به هوندو. 25جن کي لشڪرن جو اداوند برڪت ڏيندو ۽ چوندو تہ” ،منهنجي قوم مصر مبارڪ هجي ،۽ اسور منهنجي هٿن جو ڪم ،۽ بني اسرائيل منهنجي ميراث هجي“.
يسعياه
باب 20 1جنهن سال ترتان اشدود ۾ آيو( ،جڏهن اشور جي بادشاهه سرگون کيس موڪليو) ،۽ اشدود سان وڙهيو ۽ ان کي فتح ڪيو؛ 2ساڳئي وقت اداوند يسعياه بن آموص جي وسيلي چيو تہ” ،وڃ ،پنهنجي ڪمر تان ٽاٽ لهي ڇڏ ۽ پنهنجي پيرن تان عجتي لهي ڇڏ “.۽ هن ائين ڪيو ،ننگا ۽ ننگي پير گهمندو رهيو. لَ؛ 3۽ اداوند فرمايو تہ جيئن منهنجو ٻانهو يسعياه ٽن سالن تائين ننگا ۽ ننگا پير گهمندو رهيو ،مصر ۽ ايٿوپيا تي نشاني ۽ ُجب ء 4اهڙي ءَ طرح اسور جو بادشاهہ مصري قيدين ۽ ايٿوپيائي قيدين کي ،جوان ۽ پوڙها ،ننگا ۽ ننگا پير ،ايستائين جو پنهنجن چوٽن کي بي لَ وٺي ويندو. نقاب ڪري ،مصر جي شرمساري ءَ ء 5۽ اهي ايٿوپيا کان ڊڄندا ۽ شرمسار ٿيندا ،پنهنجي اميد کان ،۽ مصر کان پنهنجي شان و شوڪت کان. لَ 6۽ هن ٻيٽ جا رهواسي ان ڏينهن چوندا ته ڏسو ،اسان جي اميد اهڙي آهي ،جتي اسين اسور جي بادشاهه کان نجات حاصل ڪرڻ ء لَ ڀڄي رهيا آهيون :۽ اسان ڪيئن بچي سگهنداسين؟ مدد ء باب 21 1سمنڊ جي ريگستان جو بار .جيئن ڏکڻ ۾ وا عَ گذرندا آهن؛ تيئن اهو ريگستان مان اچي ٿو ،هڪ اوفناڪ ملڪ مان. 2مون کي هڪ ڏکوئيندڙ رويا ڏيکاري وئي آهي؛ دغاباز دغابازي ڪري ٿو ،۽ ڦعرندڙ ڦعر ڪري ٿو .اي ُيلم ،مٿي چڙه :اي ماديا، گهيرو ڪر؛ مون ان جي سڀني آهون کي بند ڪري ڇڏيو آهي. 3تنهن ڪري منهنجا ڪمر ڏک سان ڀريل آهن :مون کي سور ٿي پيا آهن ،جيئن ڪنهن ُورت جي سورن کي جيڪو پيٽ ۾ هوندو آهي : مان ان جي ٻڌڻ تي جهڪي ويس ،۽ ان کي ڏسي پريشان ٿي ويس. لَ اوف ۾ تبديل ڪري ڇڏي آهي. 4منهنجي دل ڌڙڪي ،اوف مون کي ڊڄاريو :منهنجي اوشي جي رات هن مون ء 5ميز تيار ڪريو ،نگهباني جي برج تي نظر رکو ،کائو ،پيئو :اي شهزادو ،اٿو ،۽ ڍال کي تيل لڳايو. 6ڇالَ جو اداوند مون کي هيئن چيو آهي تہ ،وڃ ،هڪ چوڪيدار مقرر ڪر ،جيڪو ڏسي ٿو سو بيان ڪري. ء 7۽ هن هڪ رته ڏٺو جنهن ۾ ٻه گهوڙا سوار هئا ،هڪ گدهن جو رته ،۽ هڪ اعٺن جو رته؛ ۽ هن تمام گهڻي ڌيان سان ٻڌو: 8۽ هن رڙ ڪئي” ،هڪ شينهن :منهنجا مالڪ ،مان ڏينهن جو مسلسل پهريدار جي برج تي بيٺو آهيان ،۽ سڄي رات پنهنجي پهري ۾ بيٺو آهيان: 9۽ ،ڏسو ،هتي ماڻهن جو هڪ رتبو اچي رهيو آهي ،ٻن گهوڙن سان گڏ .۽ هن جواب ڏنو ۽ چيو ته ،بابل ڪري پيو ،ڪري پيو؛ ۽ هن جي ديوتائن جون سڀئي تراشيل تصويرون زمين تي ٽوڙي ڇڏيون آهن. 10اي منهنجا ڳوڙها هڻندڙ ۽ منهنجي زمين جا اناج !جيڪو مون لشڪر جي اداوند ،اسرائيل جي ادا کان ٻڌو آهي ،اهو مون توهان کي ٻڌايو آهي. 11دومہ جو بار .هو مون کي سعير مان سڏي ٿو" ،نگهبان ،رات جو ڇا حال آهي؟" "نگهبان ،رات جو ڇا حال آهي؟" 12چوڪيدار چيو تہ صبح ٿيندي ۽ رات بہ ايندي .جيڪڏهن اوهين پڇڻ چاهيو ٿا تہ پڇو ،موٽي اچو. ُ13رب تي بار :اي ددانيم جا مسافر ٽول ،توهان ُرب جي ٻيلي ۾ ٽڪندا. 14تيما جي ملڪ جا رهواسي اڃايل کي پاڻي آڻيندا هئا ،۽ ڀڄي ويل کي پنهنجي ماني سان روڪيندا هئا. 15ڇالَ جو اهي تلوارن کان ،ڇڪيل تلوار کان ،۽ جهڪيل ڪمان کان ،۽ جنگ جي سختي ءَ کان ڀڄي ويا. ء 16ڇالَ جو اداوند مون کي چيو آهي تہ ،هڪ سال اندر ،مزدور جي سالن جي حساب سان ،۽ قيدار جو سمورو شان و شوڪت اتم ء ٿي ويندو: 17۽ قيدار جي اولد مان طاقتور تيراندازن جو تعداد گهٽجي ويندو ،ڇاڪاڻ ته اداوند اسرائيل جي ادا اهو چيو آهي. باب 22 1رويا جي وادي جو بار .هاڻي توکي ڇا ٿيو آهي جو تون گهرن جي ڇتين تي چڙهي ويو آهين؟ 2تون جيڪو شور سان ڀريل آهين ،هڪ شور مچائيندڙ شهر ،هڪ اوشين وارو شهر :تنهنجا مارجي ويل ماڻهو تلوار سان نه ماريا ويا آهن ۽ نه ئي جنگ ۾ ماريا ويا آهن. 3اوهان جا سڀ حاڪم گڏجي ڀڄي ويا آهن ،اهي تير اندازن سان قيد ٿيل آهن :جيڪي اوهان ۾ مليا آهن سي سڀ گڏجي قيد ٿيل آهن، جيڪي پري کان ڀڄي ويا آهن. 4تنهن ڪري مون چيو ،مون کان پري نظر ڪر؛ مان زار زار روئندس ،منهنجي قوم جي ڌي ءَ جي تباهي ءَ جي ڪري مون کي تسلي ڏيڻ جي ڪوشش نه ڪر. 5ڇالَ جو اهو اداوند ،لشڪرن جي اداوند جي طرفان رويا جي وادي ۾ مصيبت ،لتاڙ ۽ پريشاني جو ڏينهن آهي ،ڀتين کي ٽوڙڻ ۽ ء جبلن کي روئڻ جو. 6۽ ُيلم رتهن ۽ گهوڙن سان ترڪش کڻي ويو ،۽ قير ڍال کي لڪايو. 7۽ ائين ٿيندو تہ اوهان جون چونڊيل واديون رتهن سان ڀريل هونديون ،۽ گهوڙي سوار دروازي تي صفون ٺاهيندا. 8۽ هن يهوداه جو ڍڪ لڌو ،۽ توهان ان ڏينهن ٻيلي جي گهر جي هٿيارن ڏانهن ڏٺو. 9اوهان دائود جي شهر جون ڦاٽون بہ ڏٺيون آهن ،تہ اهي گهڻيون آهن :۽ اوهان هيٺئين تل ءَ جو پاڻي گڏ ڪيو. لَ گهر ڊاهيا آهن. 10۽ اوهان يروشلم جي گهرن کي ڳڻيو آهي ،۽ ڀت کي مضبوط ڪرڻ ء
يسعياه
لَ ٻنهي ڀتين جي وچ ۾ هڪ کڏ بہ ٺاهي :پر اوهان ان جي ٺاهيندڙ ڏانهن نہ ڏٺو ،۽ نڪي ان جو احترام 11اوهان پراڻي تل ءَ جي پاڻي ءَ ء ڪيو جنهن ان کي گهڻو وقت اڳ ٺاهيو هو. 12۽ انهي ءَ ڏينهن اداوند لشڪرن جو ادا روئڻ ،ماتم ڪرڻ ،گنجي ٿيڻ ۽ ٽاٽ سان کمر ويڙهڻ جو سڏ ڏنو: 13۽ ڏسو اوشي ۽ شادماني ،ڍڳن کي مارڻ ۽ رڍن کي مارڻ ،گوشت کائڻ ۽ شراب پيئڻ :اچو ته کائون ۽ پيئون؛ ڇو ته سڀاڻي اسين مرنداسين. ا 14۽ لشڪرن جي اداوند پاران منهنجي ڪنن ۾ اهو ظاهر ڪيو ويو ته ،يقينا هي گناهه توهان کان توهان جي مرڻ تائين معاف نه ڪيو ويندو ،اداوند لشڪرن جو ادا فرمائي ٿو. 15اداوند لشڪرن جو ادا فرمائي ٿو تہ ،هن ازانچي وٽ وڃ ،يعني شبنا وٽ ،جيڪو گهر جو انچارج آهي ،۽ چئو تہ، لَ قبر کوٽي آهي ،جيئن ڪو ماڻهو مٿي تي قبر کوٽي ٿو ۽ پنهنجي 16هتي تنهنجو ڇا آهي؟ ۽ هتي تو وٽ ڪير آهي ،جو تو هتي پنهنجي ء لَ ٽڪر ۾ رهائش ٺاهي ٿو؟ ء 17ڏس ،اداوند توکي وڏي قيد سان کڻي ويندو ،۽ ضرور توکي ڍڪيندو. 18هو ضرور توکي گولي وانگر وڏي ملڪ ۾ اڇلئي ڇڏيندو :اتي تون مرندين ،۽ اتي تنهنجي شان جا رتها تنهنجي مالڪ جي گهر جي شرمساري هوندا. 19۽ مان توکي تنهنجي ُهدي تان هٽائي ڇڏيندس ،۽ هو توکي تنهنجي ُهدي تان هيٺ لهي ڇڏيندو. 20۽ ان ڏينهن ائين ٿيندو ،جو مان پنهنجي ٻانهي الياقيم پٽ هلڪيا کي سڏيندس: 21۽ مان کيس تنهنجو لباس پارائيندس ،۽ تنهنجي ڪمربند سان کيس مضبوط ڪندس ،۽ مان تنهنجي حڪومت سندس هٿ ۾ سونپيندس : ۽ هو يروشلم جي رهاڪن ۽ يهوداه جي گهر جو پي عَ ٿيندو. 22۽ دائود جي گهر جي ڪنجي مان سندس ڪلهي تي رکندس؛ تنهنڪري هو کوليندو ،۽ ڪو به بند نه ڪندو؛ ۽ هو بند ڪندو ،۽ ڪو به نه کوليندو. لَ هڪ شاندار تخت هوندو. جاَ تي ڪوئل وانگر مضبوط ڪندس؛ ۽ هو پنهنجي پي عَ جي گهر ء 23۽ مان کيس مضبوط ء 24۽ اهي سندس پي عَ جي گهر جو سڄو شان و شوڪت ،اولد ۽ اولد ،سڀ ننڍي مقدار جا برتن ،پيالن جي ٿانون کان وٺي ،جهنڊي جي سڀني ٿانون تائين ،ان تي لٽڪائيندا. ع جاَ تي لڳل هو ،هٽايو ويندو ۽ ڪٽيو ويندو ۽ ڪري پوندو؛ ۽ مضبوط جيڪو لو ڪ اهو ڏينهن ن ا تہ، 25لشڪرن جو اداوند فرمائي ٿو ء ء جيڪو بار ان تي هو ،اهو ڪٽيو ويندو ،ڇاڪاڻ تہ اداوند اهو چيو آهي. باب 23 1صور بابت بار بار :اي ترشيش جا جهازو ،واڪا ڪريو؛ ڇاڪاڻ ته اهو برباد ٿي ويو آهي ،تنهنڪري ڪو به گهر ناهي ،ڪو به اندر وڃڻ وارو ناهي :اهو انهن تي چٽيم جي ملڪ کان ظاهر ٿيو آهي. 2اي ٻيٽ جا رهواسيو ،ااموش رهو؛ اوهين جن کي صيدا جي واپارين ،جيڪي سمنڊ پار ڪن ٿا ،ڀريو آهي. 3۽ وڏن پاڻين جي ڪناري تي سيحور جو ٻج ،دريا ءَ جي فصل ،سندس آمدني آهي؛ ۽ اها قومن جي واپار آهي. 4اي صيدا ،شرمسار ٿي عَ ،ڇاڪاڻ ته سمنڊ ،سمنڊ جي طاقت چيو آهي ته ،مون کي پيٽ نه ٿو ٿئي ،۽ نه ٻار پيدا ٿين ٿا ،نه ئي مان جوانن کي پاليندي آهيان ،۽ نه ئي ڪنوارين کي پاليندي آهيان. 5جيئن مصر جي ابر تي ،تيئن ئي صور جي ابر تي انهن کي تمام گهڻو ڏک ٿيندو. 6ترشيش ڏانهن وڃو؛ اي ٻيٽ جا رهواسيو ،روئو. 7ڇا هي توهان جو اوشي ءَ وارو شهر آهي ،جنهن جو قديم زماني کان قديم آهي؟ ان جا پير ان کي پري پري تائين وٺي ويندا ته جيئن هو اتي رهي سگهي؟ 8ڪنهن صور جي الف هي منصوبو ٺاهيو آهي ،جيڪو تاجدار شهر آهي ،جنهن جا سوداگر شهزادا آهن ،جنهن جا سوداگر دنيا جا معزز آهن؟ 9لشڪرن جي اداوند اهو ارادو ڪيو آهي ته سڀني شان و شوڪت جي غرور کي داغدار ڪري ،۽ زمين جي سڀني معزز ماڻهن کي بي ُزت ڪري. 10اي ترشيش جي ڌي ءَ ،پنهنجي ملڪ مان درياهه وانگر گذري وڃ :هاڻي ڪا به طاقت ناهي. 11هن پنهنجو هٿ سمنڊ جي مٿان وڌايو ،هن بادشاهتن کي هليو :اداوند واپاري شهر جي الف حڪم ڏنو آهي ته ان جي مضبوط قلعن کي تباهه ڪري. 12۽ هن چيو تہ ،اي مظلوم ڪنواري ،صيدا جي ڌي ءَ ،تون هاڻي اوش نه ٿيندين .اعٿ ،ءچتيم ڏانهن پار ٿي وڃ ،اتي به توکي آرام نه ملندو. لَ قائم نه ڪيو جيڪي بيابان ۾ رهن ٿا :انهن ان جا برج 13ڪلدين جي ملڪ کي ڏسو؛ هي ماڻهو نه هئا ،جيستائين اشوري ان کي انهن ء قائم ڪيا ،انهن ان جا محل بلند ڪيا؛ ۽ هن ان کي برباد ڪيو. 14اي ترشيش جا جهازو ،واويل ڪريو ،ڇاڪاڻ ته توهان جو زور برباد ٿي ويو آهي. 15۽ ان ڏينهن ۾ اهو ٿيندو ته صور ستر سالن تائين وسري ويندو ،هڪ بادشاهه جي ڏينهن وانگر :ستر سالن جي آار ۾ صور هڪ فاحشه وانگر گيت ڳائيندو. ڳاَ ،ته جيئن توکي ياد ڪيو وڃي. ڳاَ ،گهڻا گيت ء 16اي وسري ويل فاحشه ،بربط کڻ ،شهر ۾ گهم؛ مٺا راڳ ء 17۽ ستر سالن جي آار ۾ ائين ٿيندو ،ته اداوند صور جي ابر وٺندو ،۽ هو پنهنجي مزدوري ڏانهن موٽندي ،۽ زمين جي مٿاڇري تي دنيا جي سڀني بادشاهتن سان زنا ڪندي.
يسعياه
لَ مقدس هوندي :اهو ازانو نه رکيو ويندو ۽ نه گڏ ڪيو ويندو؛ ڇاڪاڻ ته سندس واپار انهن 18۽ سندس واپار ۽ سندس اجرت اداوند ء لَ. لَ هوندو جيڪي اداوند جي اڳيان رهن ٿا ،ڪافي کائڻ ء لَ ،۽ پائيدار ڪپڙن ء ء باب 24 1ڏسو ،اداوند زمين کي االي ڪري ٿو ،۽ ان کي برباد ڪري ٿو ،۽ ان کي الٽي ڪري ٿو ،۽ ان جي رهاڪن کي ڇڙوڇڙ ڪري ٿو. 2۽ اهو ٿيندو ،جيئن ماڻهن سان ،تيئن پادري سان؛ جيئن نوڪر سان ،تيئن سندس مالڪ سان؛ جيئن نوڪرياڻي سان ،تيئن سندس مالڪياڻي سان؛ جيئن اريد ڪندڙ سان ،تيئن وڪڻندڙ سان؛ جيئن قرض ڏيندڙ سان ،تيئن قرض وٺندڙ سان؛ جيئن وياج وٺندڙ سان ،تيئن کيس وياج ڏيندڙ سان. ع 3زمين بلڪل االي ڪئي ويندي ،۽ بلڪل لٽي ويندي :ڇاڪاڻ تہ اداوند هي ڪلم فرمايو آهي. سڪي وڃن ٿا. سڪي ٿي ،زمين جا مغرور ماڻهو ع سڪي ٿي ۽ ع سڪي ٿي ،دنيا ع 4زمين ماتم ڪري ٿي ۽ ع 5زمين پڻ ان جي رهاڪن جي ڪري پليت آهي؛ ڇاڪاڻ ته انهن قانونن جي ڀڃڪڙي ڪئي آهي ،ضابطن کي تبديل ڪيو آهي ،دائمي ُهد کي ٽوڙيو آهي. 6تنهن ڪري لعنت زمين کي کائي وئي آهي ،۽ جيڪي ان ۾ رهن ٿا اهي ويران آهن :تنهن ڪري زمين جا رهواسي سڙي ويا آهن ،۽ ٿورا ماڻهو بچيا آهن. 7نئين شراب ماتم ڪري ٿي ،ڊاک سڪي وڃي ٿي ،سڀ اوش دل آهون ڀرين ٿا. 8دفن جي اوشي بند ٿي وئي ،اوشي ءَ وارن جو شور اتم ٿي ويو ،بربط جي اوشي بند ٿي وئي. لَ ڪڙو هوندو جيڪي ان کي پيئندا آهن. 9اهي گيت سان گڏ شراب نه پيئندا ،سخت شراب انهن ء 10گڙٻڙ جو شهر ڊهي پيو آهي :هر گهر بند آهي ،ته جيئن ڪو به ماڻهو اندر نه اچي سگهي. لَ واڪا ٿي رهيا آهن؛ سڀ اوشي اونداهي ٿي وئي آهي ،ملڪ جي اوشي اتم ٿي وئي آهي. 11گهٽين ۾ شراب ء 12شهر ۾ ويراني رهجي وئي آهي ،۽ دروازي کي تباهي سان ڌڪ هنيو ويو آهي. 13جڏهن ملڪ جي وچ ۾ ماڻهن جي وچ ۾ ائين ٿيندو ،تڏهن زيتون جي وڻ جي عڇهڻ ۽ انگورن جي فصل جي پوکڻ وقت انگور جي ڇولين وانگر ٿيندو. لَ گيت ڳائيندا ،اهي سمنڊ مان زور سان رڙ ڪندا. 14اهي پنهنجو آواز بلند ڪندا ،اهي اداوند جي ُظمت ء 15تنهنڪري اوهين باه ۾ اداوند جي واکاڻ ڪريو ،سمنڊ جي ٻيٽن ۾ اسرائيل جي ادا جي نالي جي واکاڻ ڪريو. لَ .پر مون چيو ،منهنجي ڏٻرائي ،منهنجي ڏٻرائي ،افسوس آهي مون تي ! 16زمين جي پڇاڙي ءَ کان اسان گيت ٻڌا آهن ،نيڪن جي شان ء غدار ڊيلرن غداري ڪئي آهي؛ ها ،غدار ڊيلرن تمام گهڻو غداري ڪئي آهي. 17اي زمين جا رهواسي ،اوف ،کڏ ۽ ڦندي تو تي آهن. 18۽ اهو ٿيندو ،جيڪو اوف جي شور کان ڀڄندو ،اهو کڏ ۾ ڪري پوندو؛ ۽ جيڪو کڏ مان ٻاهر نڪرندو ،اهو ڦندي ۾ ڦاسي پوندو : ڇاڪاڻ ته مٿي کان دريون کليل آهن ،۽ زمين جون بنيادون ڌڏي رهيون آهن. 19زمين بلڪل ٽٽي پئي آهي ،زمين صاف طور تي ڦاٽي پئي آهي ،زمين تمام گهڻي هلچل ۾ هلي پئي آهي. 20زمين شرابي وانگر هيڏانهن هوڏانهن لڏندي ويندي ،۽ جهوپڙي وانگر هٽائي ويندي؛ ۽ ان جو گناهه ان تي ڳرو هوندو؛ ۽ اهو ڪري پوندو ۽ ٻيهر نه اعڀرندو. 21۽ ان ڏينهن اهو ٿيندو ته اداوند آسمان وارن جي لشڪر کي جيڪي آسمان تي آهن ۽ زمين جي بادشاهن کي زمين تي سزا ڏيندو. پوَ انهن جي ملقات ڪئي 22۽ اهي گڏ ڪيا ويندا ،جيئن قيدي کڏ ۾ گڏ ڪيا ويندا آهن ،۽ قيد ۾ بند ڪيا ويندا ،۽ ڪيترن ئي ڏينهن کان ء ويندي. 23پوَ چنڊ شرمسار ٿيندو ،۽ سج شرمندو ،جڏهن لشڪرن جو اداوند صيئون جبل تي ،۽ يروشلم ۾ ،۽ پنهنجن بزرگن جي اڳيان شان سان ء راڄ ڪندو. باب 25 1اي اداوند ،تون منهنجو ادا آهين؛ مان توکي بلند ڪندس ،مان تنهنجي نالي جي تعريف ڪندس؛ ڇاڪاڻ ته تو شاندار ڪم ڪيا آهن؛ تنهنجي پراڻين صلحن ۾ وفاداري ۽ سچائي آهي. 2ڇالَ جو تو شهر کي ڍير بڻايو آهي ،۽ قلعي بند شهر کي برباد ڪيو آهي :اجنبي ماڻهن جو محل شهر نہ رهيو آهي ،اهو ڪڏهن بہ ء ٺهي نہ سگهندو. 3تنهنڪري طاقتور ماڻهو تنهنجي تعريف ڪندا ،اوفناڪ قومن جو شهر تو کان ڊڄندو. لَ سندس مصيبت ۾ طاقت ،طوفان کان پناهه ،گرمي کان پاڇو رهيو آهين ،جڏهن لَ طاقت ،ضرورتمندن ء 4ڇالَ جو تون غريبن ء ء اوفناڪ ماڻهن جو ڌماڪو ڀت تي طوفان وانگر هوندو آهي. جاَ تي گرمي؛ ڪڪر جي پاڇي سان گڏ گرمي به :اوفناڪ ماڻهن جي شاخ 5تون اجنبي ماڻهن جي شور کي گهٽ ڪندين ،جيئن سڪل ء کي گهٽ ڪيو ويندو. لَ ٿلهين شين جي دُوت ڪندو ،ٿلهين تي شراب جي دُوت ،مٽي ءَ سان ڀريل ٿلهين شين 6۽ هن جبل تي لشڪر جو اداوند سڀني ماڻهن ء جي ،سٺي نموني سان صاف ڪيل شراب جي. 7۽ هو هن جبل تي سڀني ماڻهن تي ڇانيل پردي جي منهن کي ۽ سڀني قومن تي پکڙيل پردي کي تباهه ڪندو.
يسعياه
8هو فتح ۾ موت کي نگليندو؛ ۽ اداوند ادا سڀني جي چهري تان ڳوڙها اعڇليندو؛ ۽ هو پنهنجي قوم جي ملمت کي سڄي زمين تان دور ڪندو ،ڇاڪاڻ ته اداوند اهو چيو آهي. 9۽ ان ڏينهن چيو ويندو ،ڏسو ،هي اسان جو ادا آهي؛ اسان هن جو انتظار ڪيو آهي ،۽ هو اسان کي بچائيندو :هي اداوند آهي؛ اسان هن جو انتظار ڪيو آهي ،اسين اوش ٿينداسين ۽ سندس نجات ۾ اوش ٿينداسين. لَ لتاڙيو ويندو آهي. ڇيڙي کي ڀاڻ جيئن ويندو، لتاڙيو 10ڇالَ جو اداوند جو هٿ هن جبل تي رهندو ،۽ موآب سندس هيٺان ء ء لَ پنهنجا هٿ ڊگها ڪندو آهي :۽ هو انهن جي غرور کي انهن جي 11۽ هو انهن جي وچ ۾ پنهنجا هٿ ڊگها ڪندو ،جيئن ترڻ وارو ترڻ ء هٿن جي لعٽ سان گڏ هيٺ لهي ڇڏيندو. 12۽ اوهان جي ڀتين جي بلند قلعي جي قلعي کي ڪيرائي ڇڏيندو ،هيٺ ڪري ڇڏيندو ،۽ زمين تي ،ايتري قدر جو مٽي ءَ ۾ ملئي ڇڏيندو. باب 26 لَ نجات مقرر ڪندو. 1ان ڏينهن يهوداه جي ملڪ ۾ هي گيت ڳايو ويندو؛ اسان جو هڪ مضبوط شهر آهي؛ ادا ڀتين ۽ ڀتين ء 2دروازا کوليو ،ته جيئن سچي قوم جيڪا سچائي تي قائم رهي ٿي ،اندر داال ٿي سگهي. 3جنهن جو دماغ تو تي قائم آهي ،تنهن کي تون مڪمل سڪون ۾ رکين ٿو ،ڇاڪاڻ تہ هو تو تي ڀروسو ڪري ٿو. لَ ڀروسو ڪريو ،ڇاڪاڻ تہ اداوند ۾ اداوند دائمي طاقت آهي: 4اداوند تي هميشه ء 5ڇالَ جو هو انهن کي هيٺ لهي ٿو جيڪي بلندي ءَ تي رهن ٿا؛ بلند شهر کي ،اهو ان کي هيٺ لهي ٿو؛ اهو ان کي هيٺ لهي ٿو ،زمين ء تائين ،اهو ان کي مٽي ءَ تائين آڻي ٿو. 6پير ان کي لتاڙيندا ،غريبن جا پير ۽ محتاجن جا قدم به. 7صادق جو رستو سچو آهي :تون ،سڀ کان وڌيڪ سچو ،انصاف جي رستي کي تولي ٿو. 8ها ،اي اداوند ،اسان تنهنجي فيصلي جي رستي ۾ تنهنجو انتظار ڪيو آهي؛ اسان جي روح جي اواهش تنهنجي نالي ۽ تنهنجي يادگيري لَ آهي. ء 9مون رات جو پنهنجي روح سان توکي چاهيو آهي؛ ها ،منهنجي روح سان منهنجي اندر ۾ مان توکي صبح سوير ڳوليندس :ڇاڪاڻ ته جڏهن توهان جا فيصل زمين تي ٿيندا ،تڏهن دنيا جا رهواسي صداقت سکندا. 10بڇڙن تي مهرباني ڪئي وڃي ،پر هو صداقت نه سکندو :صداقت جي ملڪ ۾ هو ناانصافي ڪندو ،۽ اداوند جي ُظمت کي نه ڏسندو. 11اي اداوند ،جڏهن تنهنجو هٿ مٿي ڪيو ويندو ،تڏهن اهي نه ڏسندا :پر اهي ڏسندا ،۽ ماڻهن تي پنهنجي حسد جي ڪري شرمسار ٿيندا؛ ها ،تنهنجي دشمنن جي باهه انهن کي کائي ويندي. لَ امن قائم ڪندين :ڇو ته تو اسان جا سڀ ڪم اسان ۾ ڪيا آهن. 12اي اداوند ،تون اسان ء سواَ ٻين سردارن اسان تي حڪومت ڪئي آهي :پر اسين صرف تنهنجي نالي جو ذڪر ڪنداسين. 13اي اداوند اسان جا ادا ،توکان ء 14اهي مئل آهن ،اهي جيئرا نه ٿيندا؛ اهي مئل آهن ،اهي جيئرا نه ٿيندا :تنهن ڪري توهان انهن تي نظر ڪئي ۽ انهن کي تباهه ڪيو ،۽ انهن جي سڀني يادن کي اتم ڪيو. 15اي اداوند ،تو قوم کي وڌايو آهي ،تو قوم کي وڌايو آهي :تون جلل وارو آهين :تو ان کي زمين جي سڀني ڇيڙن تائين پري تائين پهچايو آهي. 16اي اداوند ،مصيبت ۾ اهي تنهنجي زيارت ڪئي آهي ،جڏهن تنهنجي سزا انهن تي آئي ته انهن دُا گهري. 17جيئن ڪا پيٽ واري ُورت ،جيڪا پنهنجي پيدائش جي وقت کي ويجهو اچي ٿي ،سور ۾ آهي ،۽ پنهنجي سور ۾ رڙيون ڪري ٿي، تيئن ئي اسين تنهنجي نظر ۾ آهيون ،اي اداوند. 18اسين پيٽ سان هئاسين ،اسان کي سور ٿيو آهي ،اسان کي ڄڻ ته هوا پيدا ٿي آهي؛ اسان زمين تي ڪا به نجات نه ڏني آهي ،۽ نه ئي دنيا جا رهواسي ڪري پيا آهن. ع 19اوهان جا مئل ماڻهو جيئرا ٿيندا ،۽ منهنجي لش سان گڏ اٿي کڙا ٿيندا .جاڳو ۽ گيت ڳايو ،اوهين جيڪي مٽي ءَ ۾ رهو ٿا ،ڇاڪاڻ تہ اوهان جو شبنم جڙي ٻوٽين جي شبنم وانگر آهي ،۽ زمين مئلن کي ڪڍي ڇڏيندي. لَ پاڻ کي لڪايو، 20اي منهنجا ماڻهو ،اچو ،پنهنجن ڪمرن ۾ داال ٿيو ،۽ پنهنجا دروازا پاڻ جي چوڌاري بند ڪريو :ٿوري دير ء جيستائين غضب اتم نه ٿئي. جاَ کان ٻاهر اچي ٿو تہ جيئن زمين جي رهاڪن کي سندن گناهہ جي سزا ڏئي :زمين پنهنجو رت بہ پنهنجي 21ڇالَ جو ڏسو ،اداوند ء ء ظاهر ڪندي ،۽ وري پنهنجي مقتولن کي نہ ڍڪيندي. باب 27 1ان ڏينهن اداوند پنهنجي سخت ،وڏي ۽ مضبوط تلوار سان ليوياٿن کي ،يعني ليوياٿن کي ،انهي ءَ ٽيڙي ءَ واري نانگ کي سزا ڏيندو؛ ۽ هو سمنڊ ۾ رهندڙ ازگر کي ماريندو. لَ گيت ڳايو ،ڳاڙهي شراب جو انگورن جو باغ. 2اعن ڏينهن اوهين سندس ء 3آ ءَ اداوند ان جي حفاظت ڪندس ،مان ان کي هر وقت پاڻي ڏيندس :متان ڪو ان کي نقصان پهچائي ،مان ان کي رات ڏينهن سنڀاليندس. 4مون ۾ غضب ڪونهي :ڪير جنگ ۾ منهنجي الف ڪنڊا ۽ ڪانڊيرا وجهندو؟ مان انهن مان گذرندس ،مان انهن کي گڏجي ساڙيندس. 5يا کيس منهنجي طاقت هٿ ۾ رکڻ گهرجي ،ته جيئن هو مون سان صلح ڪري؛ ۽ هو مون سان صلح ڪندو. 6هو يعقوب جي اولد کي پاڙون هڻندو :اسرائيل ڦٽندو ۽ ڦعلندو ،۽ دنيا جي منهن کي ميوي سان ڀريندو.
يسعياه
7ڇا هن ان کي ماريو آهي ،جيئن هن انهن کي ماريو جيڪي هن کي ماريندا هئا؟ يا هو انهن جي قتل جي مطابق ماريو ويو آهي جيڪي هن جي هٿان مارجي ويا آهن؟ 8جڏهن اعها نڪرندي ،تڏهن تون اعن سان بحث ڪندين :هو اوڀر جي وا عَ جي ڏينهن ۾ پنهنجي تيز وا عَ کي روڪيندو آهي. 9تنهن ڪري هن سان يعقوب جي گناهه کي معاف ڪيو ويندو؛ ۽ هي سڀ سندس گناهه کي اتم ڪرڻ جو ميوو آهي؛ جڏهن هو قربان گاه جي سڀني پٿرن کي چاڪ اسٽون وانگر بڻائيندو جيڪي ٽڪر ٽڪر ڪيا ويا آهن ،ته اصطبل ۽ تصويرون نه بيهنديون. 10پر قلعي وارو شهر ويران ٿيندو ،۽ رهائش ڇڏيل ۽ بيابان وانگر ڇڏيل هوندي :اتي گابي چرندي ،۽ اتي هو ليٽندو ،۽ ان جي ٽاريون کائيندو. 11جڏهن ان جون ٽاريون سڪي وينديون ،ته اهي ٽوڙيون وينديون ُ:ورتون اينديون ۽ انهن کي باهه ڏينديون ،ڇاڪاڻ ته اهي بي سمجهه قوم آهن ،تنهن ڪري جنهن انهن کي ٺاهيو ،اهو انهن تي رحم نه ڪندو ،۽ جنهن انهن کي ٺاهيو ،اهو انهن تي رحم نه ڪندو. 12۽ ان ڏينهن اهو ٿيندو ته اداوند دريا ءَ جي وهڪري کان وٺي مصر جي وهڪري تائين وهائي ڇڏيندو ،۽ توهان هڪ هڪ ڪري گڏ ڪيا ويندا ،اي بني اسرائيلو. لَ تيار هئا ،۽ مصر جي ملڪ ۾ 13۽ ان ڏينهن اهو ٿيندو ته وڏو صور ڦوڪيو ويندو ،۽ اهي ايندا جيڪي اسور جي ملڪ ۾ تباهه ٿيڻ ء جلوطن ،۽ يروشلم ۾ پاڪ جبل تي اداوند جي ُبادت ڪندا. باب 28 1افراهيم جي شرابين تي فخر جي تاج تي افسوس ،جن جي شاندار اوبصورتي مرجهايل گل وانگر آهي ،جيڪي شراب سان متارو ٿيلن جي ٿلهي وادين جي مٿي تي آهن! 2ڏسو ،اداوند وٽ هڪ زبردست ۽ طاقتور آهي ،جيڪو ڳڙن جي طوفان ۽ تباهي ڪندڙ طوفان وانگر ،زبردست پاڻي ءَ جي ٻوڏ وانگر، هٿ سان زمين تي اڇلئي ڇڏيندو. 3افرائيم جا شرابي ،فخر جو تاج ،پيرن هيٺان لتاڙيا ويندا. 4۽ شاندار اوبصورتي ،جيڪا ٿلهي وادي جي مٿي تي آهي ،هڪ مرجهايل گل وانگر هوندي ،۽ اونهاري کان اڳ جلدي ايندڙ ميوي وانگر؛ جيڪو جڏهن ان کي ڏسندو آهي ،جڏهن اهو اڃا تائين سندس هٿ ۾ هوندو آهي ته هو ان کي کائي ويندو آهي. لَ شان ۽ شوڪت جو تاج ۽ اوبصورتي ءَ جو تاج هوندو، 5اعن ڏينهن لشڪرن جو اداوند پنهنجي قوم جي باقي رهيلن ء لَ طاقت جيڪي جنگ کي دروازي ڏانهن موڙين ٿا. انهن ۽ روح، لَ انصاف جو ء 6۽ جيڪو فيصلو ڪرڻ تي ويٺو آهي ان ء 7پر اهي شراب جي ذريعي به گمراه ٿيا آهن ،۽ شراب جي ذريعي رستي کان ٻاهر آهن؛ ڪاهن ۽ نبي شراب جي ذريعي گمراه ٿيا آهن، اهي شراب جي ذريعي نگليا ويا آهن ،اهي شراب جي ذريعي رستي کان ٻاهر آهن؛ اهي رويا ۾ گمراه ٿيا آهن ،اهي فيصلي ۾ ٺوڪر کائين ٿا. جاَ صاف ناهي. 8ڇالَ جو سڀ دستراوان الٽي ۽ گندگي سان ڀريل آهن ،ايتري قدر جو ڪا بہ ء ء 9هو ڪنهن کي ُلم سيکاريندو؟ ۽ ڪنهن کي تعليم سمجهائيندو؟ اهي جيڪي کير مان ڇڏايا ويا آهن ،۽ ڇاتين مان ڪڍيا ويا آهن. 10ڇو ته حڪم ،حڪم تي حڪم ،حڪم تي حڪم؛ قطار تي قطار ،قطار تي قطار؛ هتي ٿورو ،۽ اتي ٿورو: 11ڇالَ جو هو هن قوم سان ٿڙڪڻ وارن چپن ۽ ٻي زبان سان ڳالهائيندو. ء 12جن کي هن چيو تہ” ،هي آرام آهي جنهن سان توهان ٿڪل ماڻهن کي آرام ڏئي سگهو ٿا؛ ۽ هي تازگي آهي :پر انهن نه ٻڌو. لَ هيو :حڪم تي حڪم ،حڪم تي حڪم؛ قطار تي قطار ،قطار تي قطار؛ ٿورو هتي ،۽ ٿورو اتي؛ ته جيئن 13پر اداوند جو ڪلم انهن ء اهي هلن ۽ پوئتي ڪري پون ،۽ ٽٽي پون ،ڦاسي پون ۽ پڪڙيا وڃن. 14تنهنڪري اوهين بي ُزت ماڻهوو ،جيڪي يروشلم ۾ هن قوم تي حڪومت ڪريو ٿا ،اداوند جو ڪلم ٻڌو. 15ڇاڪاڻ ته توهان چيو آهي ته ،اسان موت سان ُهد ڪيو آهي ،۽ دوزخ سان اسان جو معاهدو آهي؛ جڏهن ٻوڏ جو ُذاب گذري ويندو، اهو اسان وٽ نه ايندو :ڇاڪاڻ ته اسان ڪوڙ کي پنهنجو پناهه بڻايو آهي ،۽ ڪوڙ هيٺ اسان پاڻ کي لڪايو آهي: لَ هڪ پٿر رکان ٿو ،هڪ آزمايل پٿر ،هڪ قيمتي ڪنڊ جو پٿر، 16تنهن ڪري اداوند ادا فرمائي ٿو ته ،ڏسو ،مان صيئون ۾ بنياد ء هڪ پڪو بنياد :جيڪو ايمان آڻيندو اهو جلدي نه ڪندو. جاَ کي 17مان انصاف کي رسي ءَ تي ۽ صداقت کي ساہل تي رکندس :۽ ڳڙا ڪوڙ جي پناهه کي ڌوئي ڇڏيندا ،۽ پاڻي لڪائڻ واري ء ٻوڙي ڇڏيندا. 18۽ موت سان توهان جو ُهد ٽٽي پوندو ،۽ دوزخ سان توهان جو ُهد قائم نه رهندو؛ جڏهن ٻوڏ جو ُذاب گذري ويندو ،تڏهن توهان ان سان لتاڙيا ويندا. 19جڏهن کان اهو نڪرندو ،اهو توهان کي وٺي ويندو :ڇاڪاڻ ته صبح جو صبح ،ڏينهن ۽ رات گذري ويندو :۽ اهو صرف رپورٽ کي لَ پريشان ڪندڙ هوندو. سمجهڻ ء 20ڇاڪاڻ ته بسترو ان کان ننڍو آهي جو ڪو ماڻهو ان تي پاڻ کي ليٽائي سگهي ٿو :۽ ڍڪ ان کان تنگ آهي جو هو پاڻ کي ان ۾ ويڙهي سگهي ٿو. 21ڇالَ جو اداوند جيئن پراضيم جبل تي اٿيو ،تيئن غضب ڪندو جيئن جبعون جي وادي ۾ ،تہ جيئن هو پنهنجو ڪم ڪري ،پنهنجو ء ُجيب ڪم ڪري؛ ۽ پنهنجو ڪم ،پنهنجو ُجيب ڪم پورو ڪري. 22تنهن ڪري هاڻي ٺٺوليون نه ڪريو ،متان توهان جا بند مضبوط ٿي وڃن :ڇاڪاڻ ته مون اداوند لشڪر جي ادا کان هڪ تباهي ٻڌي آهي ،جيڪا سڄي زمين تي مقرر ڪئي وئي آهي. 23ڪن ڏيو ،۽ منهنجو آواز ٻڌو؛ ڌيان ڏيو ،۽ منهنجو ڪلم ٻڌو. لَ هلت هلئي ٿو؟ ڇا هو پنهنجي زمين جا ڍڳا کولي ۽ ڀڃي ٿو؟ 24ڇا هاري سڄو ڏينهن پوکڻ ء
يسعياه
25جڏهن هو ان جي مٿاڇري کي صاف ڪري ٿو ،ڇا هو ڪڙين کي ٻاهر نه اڇلئي ٿو ،۽ زيرو ڇٽي ٿو ،۽ مکيه ڪڻڪ ،مقرر ڪيل جاَ تي نه وجهي ٿو؟ ءجو ۽ ري کي انهن جي ء 26ڇالَ جو سندس ادا کيس سمجهہ جي تعليم ڏئي ٿو ،۽ کيس سيکاري ٿو. ء 27ڇالَ جو هارين کي ڳهڻ واري اوزار سان نہ عڇٽيو ويندو آهي ،۽ نہ ئي زيري تي گاڏي ءَ جو ڦيٿو گهمايو ويندو آهي ،پر هارين کي ء لٺ سان ۽ زيري کي لٺ سان ڪٽيو ويندو آهي. 28اناج کي چيڀاٽيو ويندو آهي؛ ڇاڪاڻ ته هو ڪڏهن به ان کي نه ڇيڙيندو ،نه ئي ان کي پنهنجي گاڏي جي ڦيٿي سان ڀڃندو ،۽ نه ئي ان کي پنهنجي گهوڙن سان ڪچليندو. 29هي پڻ لشڪرن جي اداوند کان نڪرندو آهي ،جيڪو صلح ۾ شاندار آهي ،۽ ڪم ڪرڻ ۾ شاندار آهي. باب 29 1افسوس آهي اريئيل تي ،اريئيل تي ،اهو شهر جتي دائود رهندو هو !سال بہ سال واڌارو ڪريو؛ انهن کي قربانيون مارڻ ڏيو. لَ اريئل وانگر هوندو. 2پر مان اريئل کي تڪليف ڏيندس ،۽ اتي ڏک ۽ غم هوندو :۽ اهو مون ء 3۽ مان تنهنجي چوڌاري ايمو هڻندس ،۽ تنهنجي الف هڪ دڙو ٺاهيندس ،۽ تنهنجي الف قلعا ٺاهيندس. 4۽ تون هيٺ لهي ويندين ،۽ زمين مان ڳالهائيندين ،۽ تنهنجو گفتار مٽي ءَ مان گهٽ ٿيندو ،۽ تنهنجو آواز ،ڪنهن واقف روح وانگر ،زمين مان نڪرندو ،۽ تنهنجو گفتار مٽي ءَ مان ڦعس ڦعس ڪندو. 5وڌيڪ ،توهان جي اجنبي ماڻهن جو ميڙ ننڍڙي مٽي وانگر هوندو ،۽ اوفناڪ ماڻهن جو ميڙ ڀعون وانگر هوندو جيڪو گذري ويندو آهي :ها ،اهو هڪ پل ۾ اوچتو ٿيندو. 6لشڪرن جو اداوند توهان کي گجگوڙ ،زلزلي ،وڏي شور ،طوفان ،طوفان ۽ ساڙيندڙ باهه جي شعلن سان سزا ڏيندو. 7۽ سڀني قومن جو ميڙ جيڪي اريئيل سان وڙهندا آهن ،يعني اهي سڀ جيڪي ان سان ۽ ان جي هٿيارن سان وڙهندا آهن ،۽ جيڪي ان کي پريشان ڪندا آهن ،اهي رات جي اواب وانگر هوندا. 8اهو ائين ٿيندو جيئن ڪو بکيو ماڻهو اواب ڏسي ٿو ۽ ڏسي ٿو ته کائي ٿو ،پر جاڳي ٿو ۽ سندس روح االي آهي .يا جيئن ڪو اڃايل ماڻهو اواب ڏسي ٿو ۽ ڏسي ٿو ته هو پيئي ٿو .پر جاڳي ٿو ۽ ڏسي ٿو ته هو ٿڪجي پيو آهي ۽ سندس روح کي بک لڳي آهي .اهڙي طرح سڀني قومن جو ميڙ ٿيندو ،جيڪي صهيون جبل جي الف وڙهندا آهن. 9پاڻ کي رکو ۽ حيران ڪريو؛ رڙيون ڪريو ۽ روئو :اهي نشي ۾ آهن ،پر شراب سان نه؛ اهي لڙهندا آهن ،پر شراب سان نه. 10ڇالَ جو اداوند اوهان تي گهري ننڊ جو روح نازل ڪيو آهي ،۽ اوهان جون اکيون بند ڪيون آهن :نبين ۽ اوهان جي حاڪمن ،۽ ء ڏسندڙن کي ڍڪي ڇڏيو آهي. لَ هڪ عمهر لڳل ڪتاب جي لفظن وانگر ٿي ويو آهي ،جيڪو ماڻهو هڪ پڙهيل کي ڏين ٿا ،۽ چون ٿا ته، 11۽ سڀني جو رويا توهان ء "مهرباني ڪري ،هي پڙهو "۽ هو چوي ٿو ته" ،مان نه ٿو ڪري سگهان؛ ڇاڪاڻ ته اهو عمهر لڳل آهي". 12۽ ڪتاب ان کي ڏنو ويندو آهي جيڪو اڻ پڙهيل آهي ،۽ چوندو آهي ته" ،مهرباني ڪري هي پڙهو "۽ هو چوي ٿو ته" ،مان اڻ پڙهيل آهيان". 13تنهن ڪري اداوند فرمايو ،ڇاڪاڻ ته هي ماڻهو پنهنجي وات سان منهنجي ويجهو اچن ٿا ،۽ پنهنجن چپن سان منهنجي ُزت ڪن ٿا، پر انهن پنهنجي دل کي مون کان پري ڪري ڇڏيو آهي ،۽ انهن جو مون ڏانهن اوف انسانن جي حڪم سان سيکاريو ويو آهي: 14تنهن ڪري ،ڏسو ،مان هن قوم ۾ هڪ ُجيب ڪم ڪندس ،هڪ ُجيب ڪم ۽ هڪ ُجيب ڪم :ڇاڪاڻ ته انهن جي ُقلمندن جي حڪمت اتم ٿي ويندي ،۽ انهن جي ُقلمندن جي سمجهه لڪي ويندي. 15افسوس آهي انهن تي جيڪي پنهنجي صلح اداوند کان لڪائڻ جي ڪوشش ڪن ٿا ،۽ انهن جا ڪم اونداهي ۾ آهن ،۽ چون ٿا ته ڪير اسان کي ڏسي ٿو؟ ۽ ڪير اسان کي ڄاڻي ٿو؟ 16بيشڪ اوهان جي شين کي اعلٽڻ کي ڪنوار جي مٽي ءَ وانگر سمجهيو ويندو :ڇا ڪم ان کي ٺاهيندڙ بابت چوندو ،ته هن مون کي نه شيَ ان کي ٺاهيندڙ بابت چوندي ،ته هن کي ڪا سمجهه نه هئي؟ ٺاهيو؟ يا ڇا ٺهيل ء 17ڇا اڃا ٿورو وقت نه آهي ،۽ لبنان هڪ ميويدار ميدان ۾ تبديل ٿي ويندو ،۽ ميويدار ميدان کي ٻيلو سمجهيو ويندو؟ 18۽ ان ڏينهن ٻوڙا ڪتاب جا لفظ ٻڌندا ،۽ انڌن جون اکيون اوندهه ۽ اوندهه مان ڏسنديون. 19حليم پڻ اداوند ۾ پنهنجي اوشي وڌائيندا ،۽ ماڻهن ۾ غريب اسرائيل جي پاڪ ذات ۾ اوش ٿيندا. 20ڇالَ جو اوفناڪ کي ناس ڪيو ويندو ،۽ طعنو ڏيندڙ کي اتم ڪيو ويندو ،۽ جيڪي بڇڙائي ءَ جي نظر رکندا آهن سي سڀ ء ڪٽجي ويندا: لَ ڦندي وڇائين ٿا ،۽ نيڪ کي بيڪار لَ شيَ ء ء لَ ڏوهاري بڻائين ٿا ،۽ دروازي ۾ ملمت ڪندڙ ء 21جيڪي ماڻهو ءَ کي هڪ ڳالهه ء ڀٽڪائين ٿا. 22تنهن ڪري اداوند ،جنهن ابراهيم کي ڇوٽڪارو ڏنو ،يعقوب جي گهراڻي بابت فرمائي ٿو ته ،يعقوب هاڻي شرمسار نه ٿيندو ،۽ نه ئي سندس چهرو هاڻي پيلو ٿيندو. 23پر جڏهن هو پنهنجن ٻارن کي ،منهنجي هٿن جي ڪم کي ،پنهنجي وچ ۾ ڏسندو ،ته اهي منهنجو نالو پاڪ ڪندا ،۽ يعقوب جي پاڪ ذات کي پاڪ ڪندا ،۽ اسرائيل جي ادا کان ڊڄندا. 24جيڪي روح ۾ گمراهہ ٿيا آهن سي سمجه ۾ ايندا ،۽ جيڪي ڪعرڪندا هئا سي تعليم سکندا.
يسعياه
باب 30 1اداوند فرمائي ٿو تہ باغي ٻارن تي افسوس ،جيڪي صلح ڪن ٿا پر مون کان نہ؛ ۽ جيڪي ڍڪ سان ڍڪين ٿا پر منهنجي روح کان نہ ،تہ جيئن گناه تي گناهہ شامل ڪن. لَ هلن ٿا ،۽ منهنجي وات مان نه پڇن ٿا؛ فرُون جي طاقت ۾ پاڻ کي مضبوط ڪرڻ ،۽ مصر جي پاڇي ۾ 2جيڪي مصر ۾ وڃڻ ء لَ! ڀروسو ڪرڻ ء لَ مونجهارو ٿيندو. لَ شرمندگي ٿيندي ،۽ مصر جي پاڇي ۾ ڀروسو اوهان ء 3تنهنڪري فرُون جي طاقت اوهان ء 4ڇالَ جو سندس سردار ضععن ۾ هئا ،۽ سندس سفير حنيس ڏانهن آيا هئا. ء 5اهي سڀ اهڙي قوم کان شرمسار هئا جيڪا انهن کي فائدو نه ڏئي سگهي ،نه ئي مدد ۽ فائدو ٿي سگهي ،پر شرم ۽ ملمت جو سبب بڻجي سگهي ٿي. 6ڏکڻ جي جانورن جو بار :مصيبت ۽ ڏک جي ملڪ ۾ ،جتان جوان ۽ پوڙهو شينهن ،نانگ ۽ ٻرندڙ نانگ ايندا آهن ،اهي پنهنجو مال جوان گڏهن جي ڪلهن تي ۽ پنهنجا ازانا اعٺن جي ٽولن تي کڻندا ،اهڙي قوم ڏانهن جيڪي انهن کي فائدو نه ڏيندا. 7ڇاڪاڻ تہ مصري بيڪار ۽ بي مقصد مدد ڪندا :تنهنڪري مون هن بابت فرياد ڪئي آهي تہ انهن جي طاقت ااموش ويهڻ ۾ آهي. لَ هجي: لَ هميشه ء 8هاڻي وڃو ،انهن جي اڳيان هڪ ٽيبل تي لکو ،۽ ان کي ڪتاب ۾ لکو ،ته جيئن اهو ايندڙ وقت ء 9تہ هي هڪ باغي قوم آهي ،ڪوڙا ٻار ،ٻار جيڪي اداوند جي شريعت کي نه ٻڌندا. 10جيڪي رويا ڏسندڙن کي چون ٿا تہ نہ ڏسو؛ ۽ نبين کي چون ٿا تہ اسان کي صحيح ڳالهيون نہ چئو ،اسان کي سهڻيون ڳالهيون چئو ،۽ ٺڳي ءَ جون ڳالهيون چئو. 11واٽ تان هٽو ،رستي تان هٽو ،بني اسرائيل جي پاڪ ذات کي اسان جي اڳيان اتم ڪريو. 12تنهن ڪري اسرائيل جو پاڪ ذات چوي ٿو ته ،ڇاڪاڻ ته توهان هن ڪلم کي ناپسند ڪيو ٿا ،۽ ظلم ۽ بدڪاري تي ڀروسو ڪيو ٿا، ۽ ان تي قائم رهو ٿا: لَ تيار آهي ،هڪ اوچي ڀت ۾ پکڙيل آهي ،جنهن جو ٽٽڻ لَ هڪ ڦاٽ وانگر هوندو جيڪو ڪرڻ ء 13تنهن ڪري هي گناهه توهان ء هڪدم اوچتو ٿيندو. 14۽ هو ان کي ڪنڀار جي ٿان ءَ جي ڀڃڻ وانگر ڀڃي ڇڏيندو ،هو ڪجهه به نه ڇڏيندو ،ايتري قدر جو ان جي ڦاٽڻ ۾ ڪو به ٽڪرو نه ملندو جو باهه مان باهه کڻي يا کڏ مان پاڻي ڪڍي. 15ڇالَ جو اداوند ادا ،اسرائيل جو پاڪ ذات ،ائين فرمائي ٿو تہ ،موٽڻ ۽ آرام ڪرڻ سان اوهان کي بچايو ويندو؛ ااموشي ۽ اُتماد ء ۾ اوهان جي طاقت هوندي :۽ اوهان نہ چاهيو. 16پر اوهان چيو تہ ،نہ؛ ڇاڪاڻ تہ اسين گهوڙن تي ڀڄي وينداسين؛ تنهنڪري اوهين ڀڄي ويندؤ :۽ ،اسين تيز رفتار تي سواري ڪنداسين؛ تنهنڪري جيڪي اوهان جو پيڇو ڪندا سي تيز رفتار هوندا. 17هڪ جي ڊاڙ تي هڪ هزار ڀڄي ويندا؛ پنجن جي ڊاڙ تي توهان ڀڄي ويندا ،جيستائين توهان جبل جي چوٽي تي هڪ بتخاني وانگر ۽ ٽڪري ءَ تي هڪ جهنڊي وانگر رهجي ويندا. 18۽ تنهن ڪري اداوند انتظار ڪندو ،ته هو توهان تي رحم ڪري ،۽ تنهن ڪري هو بلند ٿيندو ،ته هو توهان تي رحم ڪري :ڇاڪاڻ ته اداوند انصاف جو ادا آهي :برڪت وارا آهن اهي سڀ جيڪي سندس انتظار ڪن ٿا. 19ڇاڪاڻ ته ماڻهو يروشلم ۾ صيئون ۾ رهندا :توهان وڌيڪ نه روئندؤ :هو توهان جي فرياد جي آواز تي توهان تي تمام گهڻو مهربان ٿيندو؛ جڏهن هو ان کي ٻڌندو ،هو توهان کي جواب ڏيندو. 20۽ جيتوڻيڪ اداوند اوهان کي مصيبت جي ماني ۽ مصيبت جو پاڻي ڏئي ،پر اوهان جا استاد وري ڪنهن ڪنڊ ۾ نہ اڇليا ويندا ،پر اوهان جون اکيون اوهان جي استادن کي ڏسنديون: 21۽ اوهان جا ڪن اوهان جي پٺيان هڪ آواز ٻڌندا ،جيڪو چوندو تہ ،هي رستو آهي ،جڏهن اوهين ساڄي پاسي عمڙندؤ ۽ جڏهن اوهين کاٻي پاسي عمڙندؤ ،تڏهن اوهين ان ۾ هلندؤ. 22اوهين پنهنجن چاندي ءَ جي تراشيل بتن جي ڍڪڻ کي ۽ پنهنجن سون جي پگهريل بتن جي زيور کي ناپاڪ ڪندا :اوهين انهن کي حيض جي ڪپڙي وانگر اڇلئي ڇڏيندا؛ اوهين ان کي چوندا تہ اتان هليو وڃ. 23پوَ هو تنهنجي ٻج جو مينهن وسائيندو ،جنهن سان تون زمين ۾ پوکيندين؛ ۽ زمين جي پيداوار مان ماني ،۽ اها ٿلهي ۽ ڀرپور هوندي : ء ان ڏينهن تنهنجا ڍور وڏين چراگاهن ۾ چرندا. 24ساڳي ءَ طرح ڍڳا ۽ گڏهه جيڪي زمين کيڙيندا آهن ،اهي صاف چارا کائيندا ،جيڪو بيلچي ۽ پنکي ءَ سان ڇٽيو ويو آهي. 25۽ هر بلند جبل تي ۽ هر بلند ٽڪري تي ،وڏي قتل ُام جي ڏينهن ۾ ،جڏهن برج ڪري پوندا ،نديون ۽ پاڻي جا وهڪرا هوندا. 26ان کان ُلوه چنڊ جي روشني سج جي روشني وانگر هوندي ،۽ سج جي روشني ست ڀيرا هوندي ،ستن ڏينهن جي روشني وانگر، جنهن ڏينهن اداوند پنهنجي قوم جي زام کي پٽيندو ۽ انهن جي زام جي زام کي شفا ڏيندو. 27ڏسو ،اداوند جو نالو پري کان اچي رهيو آهي ،سندس غضب سان ٻرندڙ ،۽ ان جو بار ڳرو آهي :سندس چپ غضب سان ڀريل آهن ،۽ سندس زبان ساڙيندڙ باهه وانگر: 28۽ سندس ساهه ،وهندڙ وهڪري وانگر ،ڳچي ءَ جي وچ تائين پهچندو ،ته جيئن قومن کي باطل جي ڇلڪي سان ڇٽي سگهي :۽ ماڻهن جي جهڙن ۾ هڪ لگام هوندي ،جيڪا انهن کي گمراهه ڪندي. 29اوهان وٽ گيت ڳائبو ،جيئن رات ۾ جڏهن ڪو پاڪ رسم ادا ڪئي ويندي آهي؛ ۽ دل جي اوشي ،جيئن ڪو ماڻهو بانسري کڻي لَ وڃي ٿو. اداوند جي جبل ۾ ،اسرائيل جي طاقتور وٽ اچڻ ء 30۽ اداوند پنهنجو شاندار آواز ٻڌندو ،۽ پنهنجي هٿ جي روشني کي ظاهر ڪندو ،پنهنجي غضب جي شدت سان ،۽ ساڙيندڙ باهه جي شعلن سان ،ڇڙٻن ،طوفان ۽ ڳڙن سان.
يسعياه
31ڇالَ جو اداوند جي آواز سان اسوري کي ماريو ويندو ،جنهن لٺ سان ماريو. ء جاَ تي جتي به زميني لٺ گذرندي ،جيڪا اداوند هن تي رکندو ،اهو دف ۽ بربط سان هوندو :۽ هو ان سان لرزش جي جنگين ۾ 32۽ هر ء وڙهندو. لَ تيار ڪيو ويو آهي؛ هن ان کي اونهو ۽ وڏو ڪيو آهي : 33ڇاڪاڻ ته توفت قديم زماني کان مقرر ڪئي وئي آهي؛ ها ،اهو بادشاهه ء ان جو ڍير باهه ۽ گهڻي ڪاٺ آهي؛ اداوند جو ساهه ،گندهڪ جي وهڪري وانگر ،ان کي ساڙي ٿو. باب 31 لَ مصر ڏانهن وڃن ٿا؛ ۽ گهوڙن تي رهن ٿا ،۽ رتهن تي ڀروسو ڪن ٿا ،ڇاڪاڻ ته اهي گهڻا آهن؛ ۽ 1افسوس انهن تي جيڪي مدد ء گهوڙي سوارن تي ،ڇاڪاڻ ته اهي تمام گهڻا طاقتور آهن؛ پر اهي اسرائيل جي پاڪ ذات ڏانهن نه ڏسندا آهن ،۽ نه ئي اداوند کي ڳوليندا آهن! 2پر هو پڻ ُقلمند آهي ،۽ برائي آڻيندو ،۽ پنهنجي لفظن کي رد نه ڪندو :پر بدڪارن جي گهر جي الف ۽ بدڪاري ڪندڙ جي مدد جي الف اٿي بيهندو. 3هاڻي مصري ماڻهو آهن ،ادا نه آهن؛ ۽ انهن جا گهوڙا گوشت آهن ،روح نه آهن .جڏهن اداوند پنهنجو هٿ وڌائيندو ،ته جيڪو مدد ڪندو اهو ڪري پوندو ،۽ جيڪو مدد ڪندو اهو ڪري پوندو ،۽ اهي سڀ گڏجي ناڪام ٿيندا. 4ڇاڪاڻ تہ اداوند مون سان ائين فرمايو آهي ،جيئن شينهن ۽ جوان شينهن پنهنجي شڪار تي گجگوڙ ڪندا آهن ،جڏهن رڍن جو هڪ ميڙ سندس الف سڏبو آهي ،هو انهن جي آواز کان نه ڊڄندو ،۽ نه ئي انهن جي شور کان پاڻ کي گهٽائيندو ،اهڙي طرح لشڪر جو لَ هيٺ لهندو. لَ وڙهڻ ء اداوند صهيون جبل ۽ ان جي ٽڪري ء 5جيئن پکي اڏامندا آهن ،تيئن لشڪر جو اداوند يروشلم جو دفاع ڪندو؛ هو ان جو دفاع به ڪندو؛ ۽ ان تي گذرڻ سان هو ان جي حفاظت ڪندو. 6اعنهي ءَ ڏانهن عمڙيو جنهن کان بني اسرائيل سخت بغاوت ڪئي آهي. لَ گناهہ 7ڇاڪاڻ تہ انهي ءَ ڏينهن هر ڪو پنهنجا چاندي ءَ جا بت ۽ پنهنجا سون جا بت اڇلئي ڇڏيندو ،جيڪي اوهان جي هٿن اوهان ء لَ ٺاهيا آهن. ء ڪرندو ،نه ڪنهن طاقتور جي؛ ۽ تلوار ،نه ڪنهن ظالم جي ،کيس کائي ويندي :پر هو تلوار کان ڀڄي ويندو ،۽ ء 8پوَ اسوري تلوار سان ء سندس جوان ناڪام ٿيندا. 9۽ هو ڊڄي پنهنجي مضبوط قلعي ڏانهن هليو ويندو ،۽ سندس سردار جهنڊي کان ڊڄندا ،اداوند فرمائي ٿو ،جنهن جي باهه صيئون ۾ آهي ،۽ سندس تنور يروشلم ۾ آهي. باب 32 1ڏسو ،هڪ بادشاهه انصاف سان حڪومت ڪندو ،۽ شهزادا انصاف سان حڪومت ڪندا. جاَ تي پاڻي ءَ جا وهڪرا ،جيئن ٿڪل زمين ۾ وڏي پٿر جاَ ۽ طوفان کان ڍڪ وانگر هوندو؛ جيئن سڪل ء 2۽ ماڻهو وا عَ کان لڪڻ جي ء جي پاڇي وانگر. 3۽ ڏسندڙن جون اکيون مدهم نه ٿينديون ،۽ ٻڌندڙن جا ڪن ٻڌندا. لَ تيار هوندي. 4تڪڙ وارن جو دل به ُلم سمجهندو ،۽ ٿڙٻڙن جي زبان صاف ڳالهائڻ ء 5بدڪار کي هاڻي سخي نه سڏيو ويندو ،۽ نه ئي بدڪار کي سخي چيو ويندو. 6ڇالَ جو بدڪار ماڻهو بڇڙيون ڳالهيون ڪندو ،۽ سندس دل بڇڙائي جو ڪم ڪندي ،منافقت ڪندو ۽ اداوند جي الف غلطيون ء ڪندو ،بکايل جي جان کي االي ڪندو ،۽ اڃايل جي پيئڻ کي روڪيندو. لَ بڇڙا منصوبا ٺاهيندو آهي ،جيتوڻيڪ ضرورت مند 7بدمعاش جا اوزار به بڇڙا آهن :هو غريبن کي ڪوڙن لفظن سان تباهه ڪرڻ ء صحيح ڳالهائيندو آهي. 8پر سخي ماڻهو سخي ڳالهيون ٺاهيندو آهي؛ ۽ سخي ڳالهين سان هو قائم رهندو. 9اي ُورتون جيڪي آرام سان آهن ،اعٿيو؛ منهنجو آواز ٻڌو ،اي بي پرواهه ڌيئرون؛ منهنجي ڳالهه تي ڪن ڏيو. 10اي بي پرواهه ُورتون ،اوهين گهڻا ڏينهن ۽ سال پريشان رهندؤ :ڇاڪاڻ تہ انگورن جي فصل اتم ٿي ويندي ،گڏ ڪرڻ جو وقت نه ايندو. 11اي ُورتون جيڪي آرام سان آهن ،لرزو ،پريشان ٿيو ،اي بي پرواهه ،پاڻ کي لهي ڇڏيو ،۽ پنهنجي ڪمر تي ٽاٽ ڍڪيو. لَ ماتم ڪندا. لَ ،۽ ميويدار ڊاک ء سٺين ٻنين ء 12اهي چانورن ء لَ ،ع 13منهنجي قوم جي زمين تي ڪنڊا ۽ ڪانڊيرا اعڀرندا ،ها ،اوشي ءَ واري شهر ۾ سڀني اوشين جي گهرن تي: لَ عڳڙها هوندا ،جهنگلي گڏهن جي اوشي، 14ڇاڪاڻ ته محلت ڇڏي ڏنا ويندا ،شهر جي گهڻائي ڇڏي ڏني ويندي ،قلعا ۽ برج هميشه ء ڌڻن جي چراگاهه؛ 15جيستائين اسان تي روح مٿان کان نازل نه ٿئي ،۽ بيابان هڪ ميويدار ميدان نه ٿئي ،۽ ميويدار ميدان ٻيلو شمار نه ٿئي. 16پوَ انصاف بيابان ۾ رهندو ،۽ صداقت ميويدار ميدان ۾ رهندي. ء لَ ااموشي ۽ اطمينان هوندو. 17۽ نيڪي ءَ جو ڪم امن هوندو؛ ۽ نيڪي ءَ جو اثر هميشه ء جاَ ۾ ،۽ پڪن گهرن ۾ ،۽ پرسڪون آرام واري هنڌن تي رهندا. 18۽ منهنجا ماڻهو امن واري ء جاَ تي هيٺاهين ٿيندو. هيٺاهين شهر 19جڏهن ڳڙا ٻيلي تي وسندا؛ ۽ ء
يسعياه
20سڀاڳا آهيو توهان جيڪي سڀني پاڻي ءَ جي ڪناري تي پوکيندا آهيو ،جيڪي ڍڳي ۽ گڏهه جا پير اتي موڪليندا آهيو. باب 33 1افسوس آهي توهان تي جيڪي لعٽي رهيا آهيو ۽ توهان کي لعٽيو نه ويو هو؛ ۽ توهان دغابازي ڪئي ۽ انهن توهان سان دغابازي نه ڪئي !جڏهن توهان لعٽي ڪرڻ بند ڪندؤ ،ته توهان کي لعٽيو ويندو؛ ۽ جڏهن توهان دغابازي ڪرڻ اتم ڪندؤ ،ته اهي توهان سان دغابازي ڪندا. 2اي اداوند ،اسان تي رحم ڪر؛ اسان تنهنجي انتظار ۾ آهيون :تون هر صبح جو انهن جو هٿ بڻج ،مصيبت جي وقت ۾ اسان جو نجات. 3شور جي آواز تي ماڻهو ڀڄي ويا؛ توهان جي مٿي اٿڻ تي قومون ٽڙي پکڙي ويون. 4۽ توهان جو مال لعٽيل مڇي ءَ جي گڏ ڪرڻ وانگر گڏ ڪيو ويندو :جيئن مڪڙ ڊوڙندا آهن ۽ انهن تي ڊوڙندا آهن. 5اداوند بلند آهي؛ ڇاڪاڻ ته هو بلندي ءَ تي رهندو آهي :هن صيئون کي انصاف ۽ صداقت سان ڀريو آهي. 6۽ حڪمت ۽ ُلم توهان جي وقت جي استحڪام ۽ نجات جي طاقت هوندي :اداوند جو اوف سندس ازانو آهي. 7ڏسو ،انهن جا بهادر ٻاهر روئندا :امن جا سفير زار زار روئندا. 8شاهراهون برباد ٿي ويون آهن ،مسافر بند ٿي ويو آهي :هن ُهد ٽوڙيو آهي ،هن شهرن کي حقير سمجهيو آهي ،هو ڪنهن به شخص جو ايال نٿو رکي. سست ٿئي ٿي :لبنان شرمسار ۽ ڪٽيل آهي :شارون بيابان وانگر آهي؛ ۽ بسن ۽ ڪرمل پنهنجا ميوا ڇنڊيندا آهن. ۽ ٿي ڪري 9زمين ماتم ع 10هاڻي مان اٿيندس ،اداوند فرمائي ٿو؛ هاڻي مان بلند ٿيندس؛ هاڻي مان پاڻ کي بلند ڪندس. 11اوهين ڀعون کي جنم ڏيندا ،۽ اوهان ڀعون پيدا ڪندا :اوهان جو ساهه ،باهه وانگر ،اوهان کي کائي ويندو. 12۽ ماڻهو چوني جي ساڙي وانگر هوندا :ڪٽيل ڪنڊن وانگر اهي باهه ۾ ساڙيا ويندا. 13اوهين جيڪي پري آهيو ،ٻڌو تہ مون ڇا ڪيو آهي؛ ۽ اوهين جيڪي ويجها آهيو ،منهنجي طاقت کي تسليم ڪريو. 14صيئون ۾ گنهگار ڊڄي ويا آهن؛ منافقن کي اوف حيران ڪري ڇڏيو آهي .اسان مان ڪير ساڙيندڙ باهه سان گڏ رهندو؟ اسان مان ڪير دائمي ساڙڻ سان گڏ رهندو؟ 15اهو جيڪو نيڪي ءَ سان هلي ٿو ،۽ سچ ڳالهائي ٿو؛ اهو جيڪو ظلم جي حاصلت کي ناپسند ڪري ٿو ،جيڪو رشوت وٺڻ کان هٿ جهلي ٿو ،جيڪو اون جي ابر ٻڌڻ کان پنهنجا ڪن روڪي ٿو ،۽ برائي ڏسڻ کان اکيون بند ڪري ٿو؛ جاَ پٿرن جا هٿيار هوندا :کيس ماني ڏني ويندي؛ سندس پاڻي يقيني هوندو. 16هو بلندي ءَ تي رهندو :سندس بچا عَ جي ء 17توهان جون اکيون بادشاهه کي سندس اوبصورتي ۾ ڏسنديون :اهي ان ملڪ کي ڏسنديون جيڪو تمام پري آهي. 18تنهنجو دل اوف تي غور ڪندو .ڪٿي آهي لکندڙ؟ ڪٿي آهي وصول ڪندڙ؟ ڪٿي آهي اهو جيڪو برج ڳڻيو؟ 19تون هڪ ظالم قوم نه ڏسندين ،هڪ اهڙي قوم جنهن جي ٻولي تون سمجهي نه سگهندين ،هڪ اهڙي هٻڪندڙ زبان جي ،جيڪا تون سمجهي نه سگهندين. 20اسان جي تقديرن جي شهر صييون تي نظر ڪريو :توهان جون اکيون يروشلم کي هڪ ااموش رهائشگاهه ڏسنديون ،هڪ اهڙو ايمو جيڪو نه هٽايو ويندو؛ ان جي ڪو به داغ ڪڏهن به نه هٽايو ويندو ،۽ نه ئي ان جي ڪا به رسي ٽوڙي ويندي. لَ شاندار اداوند وسيع دريائن ۽ ندين جو هنڌ هوندو؛ جتي ڪا به ونجه سان گڏ ٻيڙي نه هلندي ،۽ نه ئي ڪو بهادر 21پر اتي اسان ء جهاز اتان لنگهندو. 22ڇالَ جو اداوند اسان جو منصف آهي ،اداوند اسان جو قانون ڏيندڙ آهي ،اداوند اسان جو بادشاه آهي ،هو اسان کي بچائيندو. ء 23اوهان جا هٿ ءڍل ٿي ويا آهن؛ اهي پنهنجي مستول کي چڱي ءَ طرح مضبوط نه ڪري سگهيا ،اهي بادبان کي پکيڙي نہ سگهيا :پوَ ء وڏي لعٽ جو شڪار ورهايو ويندو؛ منڊا شڪار کڻندا. 24۽ ڪو به ماڻهو نه چوندو ته مان بيمار آهيان :جيڪي ماڻهو ان ۾ رهن ٿا انهن جي گناهه معاف ڪئي ويندي. باب 34 1اي قومون ،ويجهو اچو ته ٻڌو؛ ۽ ٻڌو ،اي قومون :زمين ۽ ان ۾ موجود سڀ ڪجهه ٻڌن ،دنيا ۽ ان مان نڪرندڙ سڀ شيون. 2ڇالَ جو اداوند جو غضب سڀني قومن تي آهي ،۽ سندس غضب انهن جي سڀني لشڪرن تي آهي :هن انهن کي بلڪل ناس ڪري ء لَ حوالي ڪيو آهي. ڪرڻ قتل کي انهن هن آهي، ڇڏيو ء بدبوَ ايندي ،۽ جبل انهن جي رت سان ڳري ويندا. 3انهن جا مقتول بہ ٻاهر اڇليا ويندا ،۽ انهن جي لشن مان ء 4۽ آسمان جو سڀ لشڪر ڳري ويندو ،۽ آسمان هڪ ڪتاب وانگر گڏ ڪيو ويندو :۽ انهن جو سڀ لشڪر ڪري پوندو ،جيئن ڊاک مان ڪري پوندو آهي. ڪري پوندو آهي ،۽ جيئن انجير جي وڻ مان ء پن ء لَ نازل ٿيندي. 5ڇالَ جو منهنجي تلوار آسمان ۾ ڌوتل آهي :ڏسو ،اها ادوميا تي ۽ منهنجي لعنت ڪيل ماڻهن تي ،فيصلي ء ء 6اداوند جي تلوار رت سان ڀريل آهي ،اها چرٻي سان ۽ ٻڪرين ۽ ٻڪرين جي رت سان ،۽ رڍن جي گردن جي چربی سان ڀريل آهي : ڇاڪاڻ ته اداوند کي بصره ۾ قرباني ۽ ادوم جي ملڪ ۾ وڏو قتل ُام ڪرڻو آهي. 7۽ انهن سان گڏ جهنگلي ٻڪريون ۽ ڍڳا ڍڳن سان گڏ لهندا؛ ۽ انهن جي زمين رت سان ڀريل هوندي ،۽ انهن جي مٽي ٿلهي سان ٿلهي ٿيندي. 8ڇالَ جو اهو اداوند جي انتقام جو ڏينهن آهي ،۽ صيئون جي تڪرار جي بدلي جو سال آهي. ء 9۽ اعن جون واهيون رال ۾ تبديل ٿينديون ،۽ اعن جي مٽي گندهڪ ۾ ،۽ اعن جي زمين ٻرندڙ رال ۾ تبديل ٿيندي.
يسعياه
لَ نه لَ مٿي ويندو :نسل در نسل اهو ويران رهندو ،ڪو به ان مان هميشه ء 10اهو رات ۽ ڏينهن نه وسندو ،ان جو دونهون هميشه ء گذرندو. 11پر ڪڪڙ ۽ ڪڪڙ ان تي قبضو ڪندا؛ الو ۽ ڪانو به ان ۾ رهندا :۽ هو ان تي بي آرامي جي رسي ۽ االي پن جي پٿر کي ڊگهو ڪندو. 12اهي ان جي اميرن کي بادشاهت ۾ سڏيندا ،پر ڪو به اتي نه هوندو ،۽ ان جا سڀئي شهزادا ڪجهه به نه هوندا. لَ صحن هوندو. 13۽ سندس محلن ۾ ڪنڊا اعڀرندا ،۽ سندس قلعن ۾ ٻوٽا ۽ ڪانڊيرا :۽ اهو ناگون جو مسڪن ۽ الو ء 14ريگستان جا جهنگلي جانور به ٻيٽ جي جهنگلي جانورن سان ملندا ،۽ طنز ڪندڙ پنهنجي ساٿي کي رڙ ڪندو؛ رڙيون ڪندڙ الو به جاَ ڳوليندو. لَ آرام جي ء اتي آرام ڪندو ،۽ پاڻ ء ڇانو هيٺ گڏ ڪندو :اتي گده به گڏ ٿيندا ،هر هڪ پنهنجي ساٿي سان گڏ. پنهنجي ۽ ٻاريندو، ۽ ٺاهيندو، آکيرو 15اتي وڏو الو پنهنجو ء 16اداوند جي ڪتاب مان ڳول ڪريو ۽ پڙهو :انهن مان ڪو به ناڪام نه ٿيندو ،ڪو به پنهنجي ساٿي کي نه گهرندو ،ڇاڪاڻ تہ منهنجي وات حڪم ڏنو آهي ،۽ سندس روح انهن کي گڏ ڪيو آهي. لَ رکندا ،نسل در لَ قرُه اندازي ڪئي آهي ،۽ سندس هٿ ان کي انهن ۾ لڪير سان ورهايو آهي :اهي ان کي هميشه ء 17۽ هن انهن ء نسل اهي ان ۾ رهندا. باب 35 لَ اوش ٿيندا؛ ۽ ريگستان اوش ٿيندو ،۽ گلب وانگر ڦٽندو. جاَ انهن ء 1بيابان ۽ ويران ء 2اهو گهڻو ڪري ڦعلندو ،۽ اوشي ۽ ڳائڻ سان اوش ٿيندو :لبنان جو شان ان کي ڏنو ويندو ،ڪرمل ۽ شارون جو شان ،اهي اداوند جو شان ۽ اسان جي ادا جو شان ڏسندا. 3ڪمزور هٿن کي مضبوط ڪريو ،۽ ڪمزور گوڏن کي مضبوط ڪريو. 4ڊڄندڙ دل وارن کي چئو تہ مضبوط ٿيو ،ڊڄو نہ :ڏسو ،اوهان جو ادا انتقام سان ايندو ،ادا به بدلو وٺي؛ هو ايندو ۽ اوهان کي بچائيندو. 5پوَ انڌن جون اکيون عکلي وينديون ،۽ ٻوڙن جا ڪن عکلي ويندا. ء 6پوَ منڊو هرڻ وانگر ٽپو ڏيندو ،۽ گونگي جي زبان گيت ڳائيندي ،ڇاڪاڻ ته بيابان ۾ پاڻي ۽ ريگستان ۾ نديون وهنديون. ء 7۽ سڪل زمين تل عَ بڻجي ويندي ،۽ اعڃايل زمين پاڻي ءَ جا چشما :ءڊگن جي رهائش ۾ ،جتي هر هڪ ليٽندو آهي ،گاهه هوندو جنهن ۾ سرن ۽ رڇ هوندا. لَ هوندو : 8۽ اتي هڪ شاهراهه هوندي ،۽ هڪ رستو ،۽ ان کي پاڪائي جو رستو سڏيو ويندو؛ ناپاڪ ان تي نه لنگهندو؛ پر اهو انهن ء مسافر ،جيتوڻيڪ بيوقوف ،ان ۾ گمراه نه ٿيندا. 9اتي ڪو به شينهن نه هوندو ،۽ نه ئي ڪو به وحشي جانور ان تي چڙهي سگهندو ،۽ نه ئي اتي ملندو؛ پر نجات يافته اتي گهمندا. 10۽ اداوند جا فديه ڏنل موٽندا ،۽ صيئون ڏانهن گيتن ۽ انهن جي سرن تي دائمي اوشي سان ايندا :اهي اوشي ۽ مسرت حاصل ڪندا ،۽ غم ۽ آهون ڀڄي وينديون. باب 36 1پوَ حزقياه بادشاهه جي چوڏهين سال ۾ اهو ٿيو ته اشوريه جو بادشاهه سيناايريب يهوداه جي سڀني مضبوط شهرن تي چڙهائي ڪئي ۽ ء انهن کي قبضو ڪيو. 2۽ اسور جي بادشاه ربشاقي کي لڪيش کان يروشلم ۾ حزقياه بادشاهہ ڏانهن وڏي لشڪر سان موڪليو .۽ هو مٽياري جي ميدان جي رستي تي مٿئين تل ءَ جي نالي جي ڀرسان بيٺو هو. 3پوَ الياقيم ،القيا جو پٽ ،جيڪو گهر جو عمنتظم هو ،۽ شبنا منشي ۽ يوآ ،آسف جو پٽ ،عمديت لکندڙ ،وٽس آيا. ء 4۽ ربشاڪيه انهن کي چيو تہ هاڻي حزقياه کي چئو تہُ ،ظيم بادشاهه ،اشوريہ جو بادشاهه چوي ٿو تہ ،هي ڪهڙي اُتماد آهي جنهن تي تون ڀروسو ڪرين ٿو؟ لَ صلح ۽ طاقت آهي :هاڻي تون ڪنهن تي ڀروسو ڪرين 5ڇا تون چوين ٿو( ،پر اهي صرف بيڪار ڳالهيون آهن )مون وٽ جنگ ء ٿو ،جو تون منهنجي الف بغاوت ڪرين ٿو؟ 6ڏس ،تون مصر تي هن ٽٽل لٺ جي لٺ تي ڀروسو ڪرين ٿو؛ جيڪڏهن ڪو ماڻهو ان تي ٽيڪ ڏئي ٿو ،ته اهو سندس هٿ ۾ وڃي ان لَ اهڙو ئي آهي جيڪي ان تي ڀروسو ڪن ٿا. کي چيڀاٽيندو :مصر جو بادشاهه فرُون انهن سڀني ء 7پر جيڪڏهن تون مون کي چوين ته اسان اداوند پنهنجي ادا تي ڀروسو ڪريون ٿا ،ڇا اهو اهو ناهي ،جنهن جا بلند مقام ۽ قربان گاهون حزقياه ڊاهي ڇڏيون آهن ،۽ يهوداه ۽ يروشلم کي چيو آهي ته توهان هن قربان گاه جي اڳيان ُبادت ڪندا؟ 8تنهنڪري هاڻي ،منهنجا مالڪ ،اسور جي بادشاهہ سان شرط ڪر ،۽ جيڪڏهن تون پنهنجي طرفان انهن تي سوار مقرر ڪري سگهين ٿو تہ مان توکي ٻہ هزار گهوڙا ڏيندس. لَ مصر تي ڀروسو ڪندين؟ 9پوَ تون ڪيئن منهنجي آقا جي ننڍن نوڪرن مان هڪ سردار جو منهن ڦيرائيندين ،۽ رتهن ۽ گهوڙن ء ء لَ آيو آهيان؟ اداوند مون کي چيو ته ،هن ملڪ تي چڙهائي ڪر ۽ ان 10۽ ڇا هاڻي مان اداوند کان سواَ هن ملڪ کي تباهه ڪرڻ ء ء کي تباهه ڪر. 11پوَ الياقيم ،شبنا ۽ يوآح ربشاڪيه کي چيو تہ” ،مهرباني ڪري پنهنجن ٻانهن سان شامي ٻولي ءَ ۾ ڳالهايو؛ ڇاڪاڻ تہ اسين اهو ء سمجهون ٿا :۽ اسان سان يهودين جي ٻولي ءَ ۾ ،انهن ماڻهن جي ڪنن ۾ نہ ڳالهايو جيڪي ڀت تي آهن.
يسعياه
لَ موڪليو آهي؟ ڇا هن مون 12پر ربشاڪي چيو تہ ،ڇا منهنجي مالڪ مون کي توهان جي مالڪ ۽ توهان ڏانهن اهي ڳالهيون ٻڌائڻ ء کي انهن ماڻهن ڏانهن نه موڪليو آهي جيڪي ڀت تي ويٺا آهن ،ته اهي توهان سان گڏ پنهنجو گند کائي ۽ پنهنجو پيشاب پيئن؟ 13پوَ ربشاڪي بيٺو ،۽ يهودين جي ٻولي ۾ وڏي آواز سان رڙ ڪئي ،۽ چيو ته” ،وڏي بادشاهه ،اسور جي بادشاهه جا لفظ ٻڌو. ء 14بادشاهه ائين چوي ٿو ته ،حزقياه کي توهان کي ٺڳي نه ڏيو ،ڇاڪاڻ ته هو توهان کي بچائي نه سگهندو. لَ مجبور ڪري ،چوي تہ اداوند ضرور اسان کي بچائيندو :هي شهر اسور جي 15۽ نه ئي حزقياه اوهان کي اداوند تي ڀروسو ڪرڻ ء بادشاهہ جي هٿ ۾ نہ ڏنو ويندو. 16حزقياه جي ڳالهه نه ٻڌو ،ڇاڪاڻ ته اسور جو بادشاهه چوي ٿو ته ،مون سان سوغات سان معاهدو ڪريو ،۽ مون وٽ ٻاهر اچو :۽ توهان مان هر هڪ پنهنجي انگورن جي انگورن ۽ انجير جي وڻ مان کائو ،۽ توهان مان هر هڪ پنهنجي پنهنجي حوض جو پاڻي پيئو. 17جيستائين آ ءَ اچي اوهان کي اوهان جي پنهنجي ملڪ جهڙي ملڪ ۾ نه وٺي وڃان ،جيڪو اناج ۽ شراب جو ملڪ ،ماني ۽ انگورن جي باغن جو ملڪ آهي. 18ابردار ،متان حزقياه اوهان کي گمراه ڪري ،چوي تہ اداوند اسان کي بچائيندو .ڇا قومن جي ديوتائن مان ڪنهن بہ پنهنجي ملڪ کي اسور جي بادشاهہ جي هٿ کان بچايو آهي؟ 19ڪٿي آهن حمات ۽ ارفاد جا ديوتا؟ ڪٿي آهن سفاروائم جا ديوتا؟ ۽ ڇا انهن سامريہ کي منهنجي هٿ کان بچايو آهي؟ 20انهن سڀني ملڪن جي ديوتائن مان ڪير آهن جن پنهنجي زمين کي منهنجي هٿ کان بچايو آهي ته جيئن اداوند يروشلم کي منهنجي هٿ کان بچائي؟ 21پر اهي ااموش رهيا ،۽ کيس هڪ لفظ به جواب نه ڏنو :ڇاڪاڻ ته بادشاهه جو حڪم هو ته ،کيس جواب نه ڏيو. 22پوَ الياقيم ،جيڪو هلڪيا جو پٽ هو ،جيڪو گهر جو انچارج هو ،شبنا منشي ۽ يوآ ،جيڪو آسف جو پٽ هو ،جيڪو لکندڙ هو، ء پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي حزقياه وٽ آيا ۽ کيس ربشاڪي جا لفظ ٻڌايا. باب 37 1۽ اهو ٿيو ،جڏهن بادشاهه حزقياه اهو ٻڌو ،تڏهن هن پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيا ،۽ پاڻ کي ٽاٽ سان ڍڪيو ،۽ اداوند جي گهر ۾ ويو. 2۽ هن گهر جي مالڪ الياقيم ،شبنا ،منشي ۽ ڪاهنن جي بزرگن کي ٽاٽ ڍڪي آموز جي پٽ يسعياه نبي ڏانهن موڪليو. 3۽ انهن کيس چيو تہ ،حزقياه چوي ٿو تہ ،هي ڏينهن مصيبت ،ملمت ۽ توهين جو ڏينهن آهي ،ڇاڪاڻ تہ ٻار ڄمڻ تي آهن ،۽ پيدا ڪرڻ جي طاقت نہ آهي. لَ موڪليو آهي ،۽ 4شايد اداوند تنهنجو ادا ربشاقي جا لفظ ٻڌي ،جنهن کي سندس آقا اسور جي بادشاهه زنده ادا کي ملمت ڪرڻ ء لَ دُا گهر. انهن لفظن کي ملمت ڪندو جيڪي اداوند تنهنجي ادا ٻڌا آهن .تنهن ڪري باقي بچيل ماڻهن ء 5تنهنڪري حزقياه بادشاهہ جا نوڪر يسعياه وٽ آيا. 6۽ يسعياه انهن کي چيو تہ ”اوهين پنهنجي آقا کي چئو تہ اداوند فرمائي ٿو تہ انهن ڳالهين کان نہ ڊڄو جيڪي تو ٻڌيون آهن ،جن سان اسور جي بادشاهہ جي نوڪرن مون تي ڪفر بڪيو آهي“. 7ڏسو ،مان هن تي هڪ ڦوڪ موڪليندس ،۽ هو هڪ افواهه ٻڌي پنهنجي ملڪ ڏانهن موٽندو؛ ۽ مان هن کي پنهنجي ملڪ ۾ تلوار سان ماري ڇڏيندس. 8تنهنڪري ربشاقي موٽي آيو ،۽ اسور جي بادشاه کي لبناه جي الف جنگ ڪندي ڏٺو :ڇاڪاڻ تہ هن ٻڌو هو تہ هو لڪيش کان روانو ٿي ويو آهي. لَ نڪتو آهي .۽ جڏهن هن اهو ٻڌو ،تڏهن هن حزقياه ڏانهن 9۽ هن ايٿوپيا جي بادشاهه ترهڪہ بابت ٻڌو ته هو توهان سان جنگ ڪرڻ ء قاصد موڪليا ،۽ چيائون ته: 10اوهين يهوداه جي بادشاهہ حزقياه کي اهڙي ءَ طرح چئو تہ ،اوهان جو ادا ،جنهن تي اوهين ڀروسو ڪريو ٿا ،اوهان کي ٺڳي نہ ڏئي، ۽ چئو تہ يروشلم کي اسور جي بادشاهہ جي هٿ ۾ نہ ڏنو ويندو. 11ڏس ،تو ٻڌو آهي ته اسور جي بادشاهن سڀني ملڪن سان ڇا ڪيو آهي ،انهن کي بلڪل تباهه ڪري ڇڏيو آهي؛ ۽ ڇا تون بچي ويندين؟ 12ڇا قومن جي ديوتائن انهن کي بچايو آهي جن کي منهنجي ابن ڏاڏن تباهه ڪيو آهي ،جهڙوڪ گوزان ،هاران ،رصف ،۽ ُدن جا ٻار جيڪي تلسار ۾ هئا؟ 13ڪٿي آهن حمات جو بادشاهه ،۽ ارفاد جو بادشاهه ،۽ سفاروائم شهر ،هينا ۽ ُواهه جو بادشاهه؟ 14۽ حزقياه قاصدن جي هٿ مان اط ورتو ۽ ان کي پڙهيو :۽ حزقياه اداوند جي گهر ڏانهن ويو ،۽ ان کي اداوند جي اڳيان پکيڙي ڇڏيو. 15۽ حزقياه اداوند کان دُا گهري ،چيو تہ، 16اي لشڪرن جا اداوند ،بني اسرائيل جا ادا ،جيڪو ڪروبين جي وچ ۾ ويٺو آهين ،تون ئي ادا آهين ،زمين جي سڀني بادشاهتن جو، تون ئي آسمان ۽ زمين کي ٺاهيو آهي. 17اي اداوند ،پنهنجو ڪن لئي ٻڌو ،۽ ٻڌو؛ اي اداوند ،پنهنجون اکيون کوليو ۽ ڏسو :۽ سنحرب جون سڀ ڳالهيون ٻڌو ،جيڪي جيئري لَ موڪليون آهن. ادا جي ملمت ڪرڻ ء 18اي اداوند ،سچ پچ ته اسور جي بادشاهن سڀني قومن ۽ انهن جي ملڪن کي برباد ڪيو آهي. 19۽ انهن جي معبودن کي باه ۾ اڇلئي ڇڏيو آهي :ڇاڪاڻ تہ اهي معبود نہ هئا ،پر ماڻهن جي هٿن جو ڪم ،ڪاٺ ۽ پٿر هئا . تنهنڪري انهن انهن کي ناس ڪري ڇڏيو آهي.
يسعياه
بچاَ ،تہ جيئن زمين جون سڀ بادشاهتون ڄاڻن تہ تون ئي اداوند 20تنهنڪري هاڻي ،اي اداوند اسان جا ادا ،اسان کي سندس هٿ کان ء آهين ،رڳو تون ئي. 21پوَ آموز جي پٽ يسعياه حزقياه ڏانهن موڪليو ،ته ”اداوند اسرائيل جو ادا ائين فرمائي ٿو ،جڏهن ته تو مون کان اسور جي بادشاهه ء سينحريب جي الف دُا گهري آهي: 22هي اهو ڪلم آهي جيڪو اداوند هن بابت فرمايو آهي تہ صيئون جي ڪنواري ڌي ءَ تو کي حقير سمجهي ۽ تو تي ٺٺوليون ڪري؛ يروشلم جي ڌي ءَ تو تي پنهنجو مٿو هليو آهي. 23تو ڪنهن کي ملمت ڪئي ۽ ڪفر ڪيو؟ ۽ ڪنهن جي الف تو پنهنجو آواز بلند ڪيو ۽ پنهنجون اکيون مٿي ڪيون؟ اسرائيل جي پاڪ ذات جي الف به. 24تو پنهنجن ٻانهن جي وسيلي اداوند جي بي ُزتي ڪئي آهي ،۽ چيو آهي تہ” ،آ ءَ پنهنجن رتهن جي گهڻائي ءَ سان جبلن جي اوچائي تي ،لبنان جي ڪنارن تائين آيو آهيان؛ ۽ مان ان جا ڊگها ديوار ۽ ان جا چڱا صنوبر جا وڻ ڪٽي ڇڏيندس :۽ مان سندس سرحد جي اوچائي ۽ سندس ڪرمل جي ٻيلي ۾ داال ٿيندس. 25مون کوٽيو آهي ۽ پاڻي پيتو آهي؛ ۽ پنهنجن پيرن جي تلئن سان مون گهيريل هنڌن جون سڀ دريائون سڪائي ڇڏيون آهن. 26ڇا تو گهڻو وقت اڳ نه ٻڌو هو ته مون اهو ڪيئن ڪيو آهي؛ ۽ قديم زماني کان ،ته مون ان کي ٺاهيو آهي؟ هاڻي مون اهو ڪيو آهي، ته جيئن تون قلعي وارن شهرن کي برباد ڪري تباهه ڪري ڇڏين. 27تنهن ڪري انهن جا رهواسي ڪمزور هئا ،اهي مايوس ۽ پريشان هئا :اهي ميدان جي گاهه ۽ سائي ٻوٽي وانگر هئا ،گهرن جي ڇتين تي گاهه وانگر ،۽ اناج وانگر جيڪي وڌڻ کان اڳ سڪي ويندا آهن. جاَ ،تنهنجو نڪرڻ ۽ تنهنجو اندر اچڻ ،۽ منهنجي الف تنهنجو غضب ابر آهي. 28پر مون کي تنهنجي رهڻ جي ء 29ڇاڪاڻ ته تنهنجي منهنجي الف ڪاوڙ ۽ تنهنجي گڙٻڙ منهنجي ڪنن تائين پهتي آهي ،تنهن ڪري مان تنهنجي نڪ ۾ پنهنجو ڪعنڊو ۽ تنهنجي چپن ۾ پنهنجو لگام وجهندس ،۽ توکي انهي ءَ رستي تي موٽائي ڇڏيندس جنهن رستي کان تون آيو آهين. لَ هڪ نشاني هوندي ته هن سال توهان اهو کائيندا جيڪو پاڻمرادو اعڀري ٿو؛ ۽ ٻئي سال اهو جيڪو ان مان اعڀري ٿو :۽ 30۽ هي توهان ء ٽئين سال توهان پوکيو ۽ لڻو ،۽ انگورن جا باغ لڳايو ۽ انهن جو ميوو کائو. 31۽ يهوداه جي گهراڻي مان بچيل بچيل وري هيٺئين طرف پاڙون هڻندا ۽ مٿي ميوو ڏيندا. 32ڇالَ جو يروشلم مان ڪجهہ بچيل نڪرندا ،۽ اهي جيڪي صيئون جبل مان بچي نڪرندا :لشڪرن جي اداوند جي جوش هي ڪم ء ڪندو. 33تنهن ڪري اداوند اسور جي بادشاهه بابت چوي ٿو ته هو هن شهر ۾ نه ايندو ،نه ئي اتي تير هلئيندو ،نه ئي ڍال کڻي ان جي سامهون ايندو ،۽ نه ئي ان جي الف ڪاهه ڪندو. 34جنهن رستي سان هو آيو ،ساڳئي رستي سان موٽي ويندو ،۽ هن شهر ۾ نه ايندو ،اداوند فرمائي ٿو. لَ ان جو دفاع ڪندس. 35ڇالَ جو آ ءَ پنهنجي ااطر ۽ پنهنجي ٻانهي دائود جي ااطر هن شهر کي بچائڻ ء ء 36پوَ اداوند جو ملئڪ نڪري ويو ۽ اشورين جي لشڪر ۾ هڪ لک پنجاسي هزار ماڻهو ماري ڇڏيا :۽ جڏهن اهي صبح جو سوير ء اٿيا ته ڏٺائون ته اهي سڀ مئل هئا. 37تنهنڪري اسور جو بادشاهہ سيناايريب روانو ٿيو ،۽ موٽي آيو ،۽ نينوه ۾ رهيو. 38۽ ائين ٿيو ،جڏهن هو پنهنجي ديوتا نسروخ جي گهر ۾ ُبادت ڪري رهيو هو ،ته سندس پٽن ادرملڪ ۽ شريزر کيس تلوار سان ماري جاَ تي بادشاهي ڪئي. ڇڏيو؛ ۽ اهي ارمينيا جي ملڪ ۾ ڀڄي ويا :۽ سندس پٽ اسرحدون سندس ء باب 38 1انهن ڏينهن ۾ حزقياه بيمار ٿي مرڻ واري حالت ۾ هو .۽ آموص جو پٽ يسعياه نبي هن وٽ آيو ۽ کيس چيو ته ،اداوند فرمائي ٿو ته پنهنجي گهر کي ترتيب ڏيو ،ڇاڪاڻ ته تون مرندين ۽ جيئرو نه رهندين. 2پوَ حزقياه پنهنجو منهن ڀت ڏانهن ڦيرايو ۽ اداوند کان دُا گهري تہ، ء 3۽ چيو تہ ”اي اداوند ،هاڻي ياد ڪر تہ ڪيئن مون تنهنجي اڳيان سچائي ءَ ۽ پوري دل سان هليو آهي ۽ جيڪو تنهنجي نظر ۾ سٺو آهي اهو ڪيو آهي “.۽ حزقياه سخت روئي پيو. 4پوَ اداوند جو ڪلم يسعياه تي نازل ٿيو ،تہ ء 5وڃو ۽ حزقياه کي چئو تہ اداوند ،تنهنجي پي عَ دائود جو ادا ،ائين فرمائي ٿو تہ مون تنهنجي دُا ٻڌي آهي ،مون تنهنجا ڳوڙها ڏٺا آهن : ڏس ،مان تنهنجي ُمر ۾ پندرهن سال وڌائيندس. 6۽ مان توکي ۽ هن شهر کي اسور جي بادشاهه جي هٿ مان بچائيندس :۽ مان هن شهر جو دفاع ڪندس. لَ هڪ نشاني هوندي ،ته اداوند اهو ڪم ڪندو جيڪو هن چيو آهي. 7۽ هي اداوند جي طرفان توهان ء 8ڏسو ،مان درجن جي پاڇي کي ٻيهر آڻيندس ،جيڪو آحز جي سج جي ڊائل ۾ لهي ويو آهي ،ڏهه درجا پوئتي .تنهن ڪري سج ڏهه درجا پوئتي موٽيو ،جنهن درجا سان اهو لهي ويو هو. 9يهوداه جي بادشاهه حزقياه جو لکيل ،جڏهن هو بيمار هو ،۽ پنهنجي بيماري مان صحتياب ٿيو: 10مون پنهنجي ُمر جي ااتمي ۾ چيو هو ته ،مان قبر جي دروازن ڏانهن ويندس :مان پنهنجي سالن جي باقيات کان محروم آهيان. 11مون چيو تہ ،مان اداوند کي ،يعني اداوند کي ،جيئرن جي ملڪ ۾ نہ ڏسندس :مان دنيا جي رهاڪن سان گڏ انسان کي وري نہ ڏسندس. 12منهنجي ُمر هلي وئي آهي ،۽ مون کان ريڍار جي ايمي وانگر هٽايو ويو آهي :مون پنهنجي زندگي کي ڪاريگر وانگر ڪٽي ڇڏيو آهي :هو مون کي سخت بيماري سان ڪٽي ڇڏيندو :ڏينهن کان رات تائين تون مون کي اتم ڪندين.
يسعياه
13مون صبح تائين سوچيو ته جيئن شينهن منهنجون سڀ هڏيون ڀڃي ڇڏيندو :ڏينهن کان رات تائين تون مون کي اتم ڪندين. 14جيئن ڪرين يا ابل ،تيئن مون ڳالهايو :مون ڪبوتر وانگر ماتم ڪيو :منهنجون اکيون مٿي ڏسڻ سان ٿڪجي پيون :اي اداوند ،مان لَ ذميواري کڻ. مظلوم آهيان؛ منهنجي ء 15مان ڇا چوان؟ هن مون سان ڳالهايو آهي ،۽ پاڻ اهو ڪيو آهي :مان پنهنجي روح جي تلخي ۾ پنهنجا سڀئي سال نرمي ءَ سان گذاريندس. 16اي اداوند ،انهن شين سان ماڻهو جيئرا رهن ٿا ،۽ انهن سڀني شين ۾ منهنجي روح جي زندگي آهي :تنهن ڪري تون مون کي بحال ڪندين ،۽ مون کي جيئرو ڪندين. لَ تمام گهڻي تلخي هئي :پر تو منهنجي روح سان پيار ڪري ان کي فساد جي کڏ کان بچايو آهي :ڇاڪاڻ ته تو 17ڏس ،مون کي امن ء منهنجا سڀ گناهه پنهنجي پٺي پٺيان اڇلئي ڇڏيا آهن. 18ڇالَ جو قبر تنهنجي تعريف نٿي ڪري سگهي ،موت تنهنجي تعريف نٿي ڪري سگهي :جيڪي کڏ ۾ لهي وڃن ٿا ،سي تنهنجي ء سچائي ءَ جي اميد نٿا رکي سگهن. 19جيئرو ،جيئرو ،هو تنهنجي تعريف ڪندو ،جيئن مان اڄ ڪريان ٿو :پي عَ ٻارن کي تنهنجي سچائي ٻڌائيندو. لَ تيار هو :تنهن ڪري اسين پنهنجي زندگي جي سڀني ڏينهن تائين اداوند جي گهر ۾ تارن واري سازن تي 20اداوند مون کي بچائڻ ء پنهنجا گيت ڳائينداسين. 21ڇاڪاڻ تہ يسعياه چيو هو تہ” ،انجيرن جو ٽڪرو کڻي ڦڦڙي تي لڳايو ،تہ هو چڱو ڀلو ٿيندو“. 22حزقياه پڻ چيو هو ته ،ڪهڙي نشاني آهي ته مان اداوند جي گهر ڏانهن ويندس؟ باب 39 تہ هن ٻڌو هو تہ هو بيمار هو ۽
1انهي ءَ وقت بابل جي بادشاهہ بلدان جي پٽ ميرودچبلدان حزقياه ڏانهن اط ۽ تحفا موڪليا ،ڇاڪاڻ صحتياب ٿي ويو. 2۽ حزقياه انهن کان اوش ٿيو ،۽ انهن کي پنهنجي قيمتي شين جو گهر ڏيکاريو ،چاندي ،سون ،مصالحا ،قيمتي ُطر ،پنهنجي هٿيارن جو سڄو گهر ،۽ اهو سڀ ڪجه جيڪو سندس ازانن ۾ مليو :سندس گهر ۾ ۽ سندس سڄي سلطنت ۾ ڪجه به نه هو ،جيڪو حزقياه انهن کي نه ڏيکاريو. 3پوَ يسعياه نبي حزقياه بادشاهه وٽ آيو ۽ کيس چيو تہ ”انهن ماڻهن ڇا چيو؟ ۽ اهي ڪٿان تو وٽ آيا آهن؟ “حزقياه چيو تہ ”اهي هڪ ء پري ملڪ کان ،بابل کان ،مون وٽ آيا آهن“. 4پوَ هن چيو تہ ”انهن تنهنجي گهر ۾ ڇا ڏٺو آهي؟ “حزقياه جواب ڏنو تہ ”منهنجي گهر ۾ جيڪو ڪجهه آهي ،اهو سڀ ڪجهه انهن ڏٺو ء آهي :منهنجي ازانن ۾ ڪجهه به اهڙو ناهي جيڪو مون انهن کي نه ڏيکاريو هجي“. 5پوَ يسعياه حزقياه کي چيو تہ ”سڀني جي اداوند جو ڪلم ٻڌو: ء 6ڏس ،اهي ڏينهن اچن ٿا جڏهن سڀ ڪجهه جيڪو تنهنجي گهر ۾ آهي ،۽ جيڪو تنهنجي ابن ڏاڏن اڄ تائين گڏ ڪيو آهي ،بابل ڏانهن کڻي ويندا :ڪجهه به نه بچيو ويندو ،اداوند فرمائي ٿو. 7۽ تنهنجا پٽ جيڪي تو مان نڪرندا ۽ جيڪي تو کي پيدا ٿيندا ،تن کي اهي کڻي ويندا ،۽ اهي بابل جي بادشاهہ جي محل ۾ اوجا ٿيندا. ”ڇالَ جو منهنجي ڏينهن ۾ امن 8تڏهن حزقياه يسعياه کي چيو تہ ”اداوند جو ڪلم سٺو آهي جيڪو تو ٻڌايو آهي “.هن وڌيڪ چيو تہ ء ۽ سچائي هوندي“. باب 40 1توهان جو ادا فرمائي ٿو ته ،منهنجي قوم کي تسلي ڏيو ،تسلي ڏيو. 2اوهين يروشلم سان آرام سان ڳالهايو ،۽ کيس رڙ ڪريو ،تہ سندس جنگ پوري ٿي ،تہ سندس گناهہ معاف ٿي ويو آهي :ڇاڪاڻ هن کي اداوند جي هٿ کان پنهنجن سڀني گناهن جي ٻيڻي سزا ملي آهي. لَ هڪ شاهراه سڌو ڪريو. 3ان جو آواز جيڪو بيابان ۾ پڪاري ٿو ،اداوند جو رستو تيار ڪريو ،ريگستان ۾ اسان جي ادا ء 4هر هڪ وادي بلند ڪئي ويندي ،۽ هر جبل ۽ ٽڪري گهٽ ڪئي ويندي :۽ ٽيڙهيون سڌيون ڪيون وينديون ،۽ اونهيون جڳهون صاف ڪيون وينديون. 5۽ اداوند جو جلل ظاهر ٿيندو ،۽ سڀ ماڻهو گڏجي ان کي ڏسندا ،ڇاڪاڻ تہ اداوند جي وات اهو چيو آهي. 6آواز چيو” ،رو “.۽ هن چيو” ،مان ڇا روئان؟ سڀ انسان گاهه آهن ،۽ انهن جي سڀ اوبي ميدان جي گل وانگر آهي. 7گاهه سڪي ويندو آهي ،گل مرجهائجي ويندو آهي :ڇاڪاڻ ته اداوند جو روح ان تي ڦوڪيندو آهي :يقينا ا ماڻهو گاهه آهن. لَ قائم رهندو. 8گاهه سڪي ويندو آهي ،گل مرجهائجي ويندو آهي :پر اسان جي ادا جو ڪلم هميشه ء 9اي صييون ،جيڪا اوشخبري ٻڌائي ٿي ،تون بلند جبل تي چڙهه؛ اي يروشلم ،جيڪا اوشخبري ٻڌائي ٿي ،پنهنجي آواز کي طاقت سان بلند ڪر؛ بلند ڪر ،ڊڄ نه؛ يهوداه جي شهرن کي چئو ،ڏسو توهان جو ادا! لَ حڪومت ڪندو :ڏسو ،سندس اجر هن سان گڏ آهي ،۽ سندس ڪم هن 10ڏسو ،اداوند ادا مضبوط هٿ سان ايندو ،۽ سندس هٿ هن ء جي اڳيان آهي. 11هو پنهنجي ڌڻ کي ريڍار وانگر چرائيندو :هو پنهنجي ٻانهن سان ٻڪرين کي گڏ ڪندو ،۽ انهن کي پنهنجي سيني ۾ کڻندو ،۽ نرمي ءَ سان انهن کي هلئيندو جيڪي ٻچن سان گڏ آهن. 12ڪنهن پنهنجي هٿ جي کولي سان پاڻي ماپيو آهي ،۽ آسمان کي ويهہ سان ماپيو آهي ،۽ زمين جي مٽي کي ماپ ۾ سمجهيو آهي ،۽ جبلن کي ترازو ۾ ۽ ٽڪرين کي ترازو ۾ وزن ڪيو آهي؟ تہ
يسعياه
13ڪنهن اداوند جي روح جي هدايت ڪئي آهي ،يا سندس صلحڪار ٿي کيس سيکاريو آهي؟ 14ڪنهن سان صلح ڪيائين ،۽ ڪنهن کيس هدايت ڏني ،۽ کيس انصاف جي رستي ۾ سيکاريو ،۽ کيس ُلم سيکاريو ،۽ کيس سمجه جو رستو ڏيکاريو؟ شيَ وانگر 15ڏسو ،قومون بالٽي جي هڪ ڦڙي وانگر آهن ،۽ ترازو جي ننڍڙي مٽي وانگر ڳڻيا ويا آهن :ڏسو ،هو ٻيٽن کي تمام ننڍڙي ء کڻي ٿو. لَ ڪافي آهن. لَ ڪافي ناهي ،۽ نه ئي ان جا جانور ساڙڻ جي قرباني ء 16۽ لبنان ساڙڻ ء 17سڀ قومون سندس اڳيان ڪجه به نه آهن؛ ۽ اهي سندس نظر ۾ ڪجه به نه ۽ بيڪار سمجهيا وڃن ٿا. 18پوَ اوهين ادا کي ڪنهن سان ڀيٽيندؤ؟ يا ڪهڙي مثال سان سندس ڀيٽ ڪندؤ؟ ء 19ڪاريگر ڪا مورت ڳاري ٿو ،۽ سونار ان کي سون سان مڙهي ٿو ،۽ چاندي ءَ جي زنجيرن کي ٺاهي ٿو. لَ 20جيڪو ايترو غريب آهي جو ان وٽ ڪا به قرباني ناهي ،اهو اهڙو وڻ چونڊيندو آهي جيڪو سڙي نه سگهندو آهي؛ هو پنهنجي ء هڪ ماهر ڪاريگر ڳوليندو آهي ته هڪ اهڙي مورتي تيار ڪري جيڪا نه هلي. 21ڇا اوهان کي ابر ناهي؟ ڇا اوهان کي ابر ناهي؟ ڇا اوهان کي شروُات کان ٻڌايو ويو نه آهي؟ ڇا اوهان کي زمين جي بنياد کان سمجه ۾ نه آيو؟ 22اهو اهو آهي جيڪو زمين جي دائري تي ويٺو آهي ،۽ ان جا رهاڪو ءٽڊن وانگر آهن؛ جيڪو آسمان کي پردي وانگر پکيڙي ٿو ،۽ لَ ايمي وانگر پکيڙي ٿو: انهن کي رهڻ ء 23جيڪو سردارن کي بيڪار ڪري ٿو ،هو زمين جي ججن کي باطل بڻائي ٿو. 24ها ،اهي پوکيا نه ويندا؛ ها ،اهي پوکيا نه ويندا :ها ،انهن جو ٿڙ زمين ۾ پاڙ نه هڻندو :۽ هو انهن تي ڦوڪ ڏيندو ،۽ اهي سڪي ويندا، ۽ طوفان انهن کي ٿلهي وانگر اعڇلي ڇڏيندو. 25پوَ اوهين مون کي ڪنهن سان تشبيه ڏيندا ،يا مان ان جي برابر هوندس؟ پاڪ ذات فرمائي ٿي. ء 26پنهنجون اکيون مٿي ڪريو ،۽ ڏسو تہ انهن شين کي ڪنهن پيدا ڪيو آهي ،جيڪو انهن جي لشڪر کي تعداد سان ڪڍي ٿو :هو انهن سڀني کي پنهنجي طاقت جي ُظمت سان نالن سان سڏي ٿو ،ڇاڪاڻ تہ هو طاقت ۾ مضبوط آهي؛ ڪو به ناڪام نه ٿيندو. 27اي يعقوب ،تون ڇو ٿو چوين ،۽ اي اسرائيل ،تون ڇو ٿو چوين تہ منهنجو رستو اداوند کان لڪيل آهي ،۽ منهنجو فيصلو منهنجي ادا کان لنگهي ويو آهي؟ 28ڇا تو کي ابر ناهي؟ ڇا تو نه ٻڌو آهي ته دائمي ادا ،اداوند ،زمين جي ڇيڙن جو االق ،ٿڪجي نٿو ۽ ٿڪجي نٿو؟ سندس سمجه جي ڪا به ڳول ناهي. 29هو ڪمزورن کي طاقت ڏئي ٿو؛ ۽ جن وٽ طاقت ناهي انهن کي طاقت وڌائي ٿو. 30نوجوان به ٿڪجي پوندا ۽ ٿڪجي پوندا ،۽ نوجوان بلڪل ڪري پوندا: 31پر جيڪي اداوند جو انتظار ڪن ٿا ،اهي پنهنجي طاقت کي نئون ڪندا؛ اهي ُقاب وانگر پرن سان مٿي چڙهندا؛ اهي ڊوڙندا ۽ ٿڪجي نه پوندا؛ ۽ اهي هلندا ۽ ٿڪل نه ٿيندا. باب 41 پوَ انهن کي ڳالهائڻ 1اي ٻيٽو ،منهنجي اڳيان ااموش رهو؛ ۽ ماڻهن کي پنهنجي طاقت کي تازو ڪرڻ ڏيو :انهن کي ويجهو اچڻ ڏيو؛ ء لَ ويجهو اچون. ڏيو :اچو ته گڏجي فيصلي ء 2جنهن اوڀر کان نيڪ ماڻهو ءَ کي اٿاريو ،کيس پنهنجي پيرن تي سڏيو ،قومن کي سندس اڳيان ڏنو ،۽ کيس بادشاهن تي حڪومت ڪئي؟ هن انهن کي پنهنجي تلوار جي حوالي ڪيو ،۽ پنهنجي ڪمان جي حوالي ڪيو جيئن هلندڙ ٿعڙ. 3هو انهن جو پيڇو ڪيو ،۽ سلمتي ءَ سان گذري ويو؛ جيتوڻيڪ ان رستي تي جيڪو هو پنهنجن پيرن سان نه ويو هو. 4ڪنهن اهو ڪيو ۽ ڪيو آهي ،شروُات کان نسلن کي سڏي رهيو آهي؟ مان اداوند ،پهريون ۽ آاري سان گڏ؛ مان اهو آهيان. 5ٻيٽن اهو ڏٺو ،۽ ڊڄي ويا؛ زمين جا ڇيڙا ڊڄي ويا ،ويجهو آيا ،۽ آيا. 6انهن مان هر هڪ پنهنجي پاڙيسري جي مدد ڪئي؛ ۽ هر هڪ پنهنجي ڀا عَ کي چيو ته ،همت ڪر. لَ 7پوَ ڪاريگر سونار کي همت ڏني ،۽ جيڪو هٿوڙي سان هموار ڪري ٿو ،ان کي جيڪو نيل کي ماري ٿو ،چيو ته ،اهو سوڊرنگ ء ء تيار آهي :۽ هن ان کي ميخن سان مضبوط ڪيو ته جيئن اهو نه هلي. 8پر تون ،اي اسرائيل ،منهنجو ٻانهو آهين ،يعقوب ،جنهن کي مون چونڊيو آهي ،منهنجي دوست ابراهيم جو اولد. 9تون جنهن کي مون زمين جي ڇيڙن کان کنيو آهي ،۽ ان جي سردارن مان توکي سڏيو آهي ،۽ توکي چيو آهي ته ،تون منهنجو اادم آهين؛ مون توکي چونڊيو آهي ،۽ توکي رد نه ڪيو آهي. 10ڊڄ نه ،ڇو ته مان توسان گڏ آهيان ،پريشان نه ٿيو ،ڇو ته مان تنهنجو ادا آهيان :مان توکي مضبوط ڪندس؛ ها ،مان تنهنجي مدد ڪندس؛ ها ،مان توکي پنهنجي صداقت جي ساڄي هٿ سان سنڀاليندس. 11ڏس ،جيڪي تو تي ڪاوڙيل هئا ،اهي سڀ شرمسار ۽ شرمسار ٿيندا :اهي ڪجهه به نه هوندا؛ ۽ جيڪي تو سان جهڳڙو ڪن ٿا ،اهي ناس ٿي ويندا. 12تون انهن کي ڳوليندين ،پر انهن کي نه ملندين ،جيڪي تو سان وڙهيا هئا :جيڪي تو سان وڙهن ٿا ،اهي ڪجه به نه ۽ ڪجه به نه هوندا. 13ڇالَ جو آ ءَ اداوند تنهنجو ادا تنهنجو ساڄو هٿ پڪڙيندس ،۽ توکي چوندس تہ ڊڄ نہ ،آ ءَ تنهنجي مدد ڪندس. ء 14اي ڪيڙا يعقوب ،۽ اي اسرائيل جا ماڻهو ،ڊڄو نه ،مان توهان جي مدد ڪندس ،اداوند فرمائي ٿو ،۽ توهان جو نجات ڏيندڙ ،اسرائيل جو پاڪ ذات.
يسعياه
15ڏس ،مان توکي ڏندن وارو هڪ نئون تيز ڪڙهڻ وارو اوزار بڻائيندس :تون جبلن کي ڪڙهندين ۽ انهن کي ننڍا ننڍا ڪندين ،۽ ٽڪرين کي ڀعون وانگر ڪندين. 16تون انهن کي ڌوڙ ڪندين ،۽ وا عَ انهن کي کڻي ويندو ،۽ وا عَ انهن کي ڇڙوڇڙ ڪري ڇڏيندو :۽ تون اداوند ۾ اوش ٿيندين ،۽ بني اسرائيل جي پاڪ ذات ۾ فخر ڪندين. 17جڏهن غريب ۽ محتاج پاڻي ڳوليندا آهن ،۽ ڪو به نه هوندو آهي ،۽ انهن جي زبان اڃ جي ڪري ٿڪجي پوندي آهي ،تڏهن مان اداوند انهن کي ٻڌندس ،مان اسرائيل جو ادا انهن کي نه ڇڏيندس. 18مان اوچي هنڌن تي نديون ۽ وادين جي وچ ۾ چشما کوليندس :مان بيابان کي پاڻي جو تل عَ ۽ اشڪ زمين کي پاڻي جا چشما بڻائيندس. 19آ ءَ بيابان ۾ ديودار ،شيطا ،ميرٽل ۽ تيل جا وڻ پوکيندس؛ آ ءَ بيابان ۾ صنوبر ،صنوبر ۽ صندوق جا وڻ گڏ لڳائيندس. 20تہ جيئن اهي ڏسن ،ڄاڻن ،۽ غور ڪن ،۽ گڏجي سمجهن تہ اداوند جي هٿ هي ڪيو آهي ،۽ بني اسرائيل جي پاڪ ذات ان کي پيدا ڪيو آهي. 21اداوند فرمائي ٿو تہ پنهنجو دليل پيش ڪريو ،يعقوب جو بادشاهہ فرمائي ٿو تہ پنهنجا مضبوط دليل پيش ڪريو. 22انهن کي ٻاهر ڪڍو ،۽ اسان کي ڏيکاريو ته ڇا ٿيندو :انهن کي اڳين شين کي ڏيکارڻ ڏيو ،اهي ڇا آهن ،ته جيئن اسين انهن تي غور ڪريون ،۽ انهن جي آاري انجام کي ڄاڻون؛ يا اسان کي ايندڙ شين جو اُلن ڪريون. 23ايندڙ شيون ڏيکاريو ،ته جيئن اسان ڄاڻون ته توهان ديوتا آهيو :ها ،چڱائي ڪريو ،يا بڇڙائي ڪريو ،ته جيئن اسين ڊڄي وڃون ۽ گڏجي ان کي ڏسون. 24ڏسو ،اوهين ڪجه به نه آهيو ،۽ اوهان جو ڪم ڪجه به نه آهي :اهو نفرت انگيز آهي جيڪو اوهان کي چونڊيندو آهي. 25مون اتر کان هڪ کي اٿاريو آهي ،۽ هو ايندو :سج جي اڀرڻ کان هو منهنجو نالو وٺندو :۽ هو شهزادن تي ائين ايندو جيئن گاري تي، ۽ جيئن ڪنوار مٽي ءَ کي لتاڙيندو آهي. 26ڪنهن شروُات کان اُلن ڪيو آهي ته جيئن اسين ڄاڻون؟ ۽ اڳ ۾ ،ته جيئن اسين چئون ته هو سچو آهي؟ ها ،ڪو به ظاهر ڪندڙ ناهي ،ها ،ڪو به اُلن ڪندڙ ناهي ،ها ،ڪو به توهان جي ڳالهين کي ٻڌي ٿو. 27پهريون صيئون کي چوندو تہ” ،ڏسو ،انهن کي ڏسو :۽ مان يروشلم کي هڪڙو ماڻهو ڏيندس جيڪو اوشخبري آڻيندو“. 28ڇاڪاڻ ته مون ڏٺو ،۽ ڪو به ماڻهو نه هو؛ انهن ۾ به ،۽ ڪو به صلحڪار نه هو ،جڏهن مان انهن کان پڇان ،ته هڪ لفظ به جواب ڏئي سگهي. 29ڏسو ،اهي سڀ بيڪار آهن؛ انهن جا ڪم ڪجهه به نه آهن :انهن جون پگهريل تصويرون هوا ۽ مونجهارو آهن. باب 42 1ڏسو ،منهنجو ٻانهو ،جنهن کي مان سنڀاليان ٿو؛ منهنجو چونڊيل ،جنهن ۾ منهنجو روح اوش آهي؛ مون پنهنجو روح هن تي رکيو آهي : هو غير قومن کي انصاف ڏيندو. 2هو نه رڙ ڪندو ،نه ئي بلند ڪندو ،۽ نه ئي گهٽي ۾ پنهنجو آواز ٻڌائيندو. 3هو ڪو به ڪچو ڪينو نه ڀڃندو ،۽ نه ئي ٽمندڙ سڻڀ کي وسائيندو :هو سچائي ءَ سان انصاف ڪندو. 4هو ناڪام نه ٿيندو ۽ نه مايوس ٿيندو ،جيستائين هو زمين ۾ انصاف قائم نه ڪري :۽ ٻيٽ سندس قانون جو انتظار ڪندا. 5ادا اداوند فرمائي ٿو ،جيڪو آسمانن کي پيدا ڪيو ۽ انهن کي پکيڙيو؛ جيڪو زمين کي پکيڙيو ۽ جيڪو ان مان نڪرندو آهي؛ جيڪو ان تي ماڻهن کي ساهه ڏئي ٿو ۽ جيڪو ان ۾ هلندو آهي انهن کي روح ڏئي ٿو: لَ ،غير قومن 6مون اداوند توکي سچائي ءَ سان سڏيو آهي ،۽ مان تنهنجو هٿ پڪڙيندس ،۽ توکي سنڀاليندس ،۽ توکي ماڻهن جي ُهد ء لَ ڏيندس. جي روشني ء لَ. لَ ،قيدين کي قيد مان ڪڍڻ ء 7انڌن جون اکيون کولڻ ء لَ ،۽ جيڪي اونداهي ۾ ويٺا آهن انهن کي قيد ااني مان ڪڍڻ ء 8آ ءَ اداوند آهيان :اهو منهنجو نالو آهي :۽ مان پنهنجو شان ٻئي کي نہ ڏيندس ،۽ نڪي پنهنجي ساراهہ ٺهيل بتن کي ڏيندس. 9ڏسو ،اڳيون شيون ٿي چڪيون آهن ،۽ مان نيون شيون بيان ڪريان ٿو :انهن جي ظاهر ٿيڻ کان اڳ مان توهان کي انهن بابت ٻڌايان ٿو. لَ هڪ نئون گيت ڳايو ،۽ زمين جي ڇيڙي کان سندس ساراهه ڪريو ،اي سمنڊ ڏانهن ويندڙ ۽ جيڪي ان ۾ آهي ،ٻيٽ ۽ ان 10اداوند ء جا رهواسي. 11بيابان ۽ ان جا شهر پنهنجو آواز بلند ڪن ،اهي ڳوٺ جيڪي قيدار آباد ڪن ٿا :پٿر جا رهواسي گيت ڳائين ،اهي جبلن جي چوٽي ءَ تان نعرو هڻن. 12اهي اداوند جي واکاڻ ڪن ،۽ ٻيٽن ۾ سندس تعريف جو اُلن ڪن. 13اداوند هڪ طاقتور وانگر نڪرندو ،هو جنگي مرد وانگر حسد پيدا ڪندو :هو رڙ ڪندو ،ها ،گرجندو؛ هو پنهنجن دشمنن تي غالب ايندو. 14مون گهڻي وقت کان ااموشي ااتيار ڪئي آهي؛ مان ااموش آهيان ،۽ پاڻ کي روڪيو آهي :هاڻي مان پيٽ ۾ سور واري ُورت وانگر روئندس؛ مان هڪ ئي وقت تباهه ۽ نگل ويندس. 15آ ءَ جبلن ۽ ٽڪرين کي ويران ڪندس ،۽ سندن سڀ ٻوٽا سڪائي ڇڏيندس؛ ۽ دريائن کي ٻيٽ بڻائي ڇڏيندس ،۽ تل ءَ کي سڪائي ڇڏيندس. 16۽ مان انڌن کي اهڙي رستي تي آڻيندس جيڪو انهن کي ابر نه هئي؛ مان انهن کي اهڙن رستن تي هلئيندس جيڪي انهن کي ابر نه هئي :مان انهن جي اڳيان اونداهي کي روشني ۽ ٽيڙهن شين کي سڌو ڪندس .اهي شيون مان انهن سان ڪندس ،۽ انهن کي نه ڇڏيندس. 17اهي پوئتي هٽيا ويندا ،اهي تمام گهڻو شرمسار ٿيندا ،جيڪي تراشيل بتن تي ڀروسو ڪن ٿا ،جيڪي پگهريل بتن کي چون ٿا ،ته توهان اسان جا معبود آهيو.
يسعياه
18اي ٻوڙا ٻڌو ،۽ اي انڌا ڏسو ،تہ جيئن ڏسو. سواَ ٻيو ڪير انڌو آهي؟ يا منهنجي قاصد وانگر ٻوڙو ،جيڪو مون موڪليو آهي؟ ڪير انڌو آهي جيڪو ڪامل 19منهنجي اادم کان ء آهي ،۽ اداوند جي اادم وانگر ٻيو ڪير انڌو آهي؟ 20گهڻيون شيون ڏسي ٿو ،پر تون ڌيان نٿو ڏئين؛ ڪن کولي ٿو ،پر هو ٻڌي ٿو نه. 21اداوند پنهنجي صداقت جي ڪري اوش آهي؛ هو شريعت کي وڏو ڪندو ،۽ ان کي ُزت وارو بڻائيندو. 22پر هي هڪ اهڙو ماڻهو آهي جيڪو لعٽيو ويو ۽ لعٽيو ويو آهي؛ اهي سڀ کڏن ۾ ڦاسي پيا آهن ،۽ اهي قيد اانن ۾ لڪيل آهن :اهي لعٽ لَ آهي ،۽ ڪو به نٿو چوي ته ،واپس ڪريو. لَ آهن ،۽ ڪو به بچائيندڙ ناهي؛ لعٽ ء ء لَ ٻڌندو؟ 23اوهان مان ڪير هن تي ڪن ڏيندو؟ ڪير ٻڌندو ۽ ايندڙ وقت ء 24ڪنهن يعقوب کي لعٽ ۾ ڏنو ،۽ اسرائيل کي لعٽيرن جي حوالي ڪيو؟ ڇا اداوند نه هو ،جنهن جي الف اسان گناهه ڪيو آهي؟ ڇاڪاڻ ته اهي سندس طريقن تي نه هلندا هئا ،۽ نه ئي سندس شريعت جا فرمانبردار هئا. 25تنهنڪري هن پنهنجي غضب جي غضب ۽ جنگ جي طاقت مٿس وهايو آهي :۽ ان کيس چوڌاري باهہ لڳائي ڇڏي آهي ،پر هن کي ابر نہ هئي؛ ۽ ان کيس ساڙي ڇڏيو ،پر هن دل تي نہ رکيو. باب 43 1پر هاڻي اداوند ،جنهن توکي پيدا ڪيو ،اي يعقوب ،۽ جنهن توکي ٺاهيو ،اي اسرائيل ،چوي ٿو ته ،ڊڄ نه ،ڇاڪاڻ ته مون توکي ڇوٽڪارو ڏنو آهي ،مون توکي تنهنجي نالي سان سڏيو آهي .تون منهنجو آهين. 2جڏهن تون پاڻي ءَ مان لنگهندين ،مان توسان گڏ هوندس؛ ۽ دريائن مان ،اهي توکي ٻوڙي نه سگهندا؛ جڏهن تون باهه مان لنگهندين ،ته تون نه سڙي ويندين؛ ۽ نه ئي باهه تو تي ٻرندي. لَ 3ڇالَ جو آ ءَ اداوند تنهنجو ادا آهيان ،بني اسرائيل جو پاڪ ،تنهنجو ڇوٽڪارو ڏيندڙ :مون تنهنجي فديي ۾ مصر ڏنو ،تنهنجي ء ء ايٿوپيا ۽ سبا ڏنا. 4جيئن تہ تون منهنجي نظر ۾ قيمتي هئين ،تنهن ڪري تون ُزت وارو آهين ،۽ مون تو سان پيار ڪيو آهي :تنهن ڪري مان تنهنجي بدلي ۾ ماڻهو ۽ تنهنجي جان جي بدلي ۾ ماڻهو ڏيندس. 5ڊڄ نه ،ڇو ته مان توسان گڏ آهيان :مان تنهنجي اولد کي اوڀر کان آڻيندس ،۽ توکي اولهه کان گڏ ڪندس. 6مان اتر کي چوندس ،ڇڏي ڏيو؛ ۽ ڏکڻ کي چوندس ،پوئتي نه هٽو :منهنجا پٽ پري کان ۽ منهنجي ڌيئرن کي زمين جي ڇيڙن کان آڻجو؛ لَ پيدا ڪيو آهي ،مون هن کي ٺاهيو آهي؛ ها، 7۽ هر ڪو جيڪو منهنجي نالي سان سڏيو وڃي ٿو :ڇاڪاڻ ته مون هن کي پنهنجي شان ء مون هن کي ٺاهيو آهي. 8انڌن کي ڪڍو جن جون اکيون آهن ۽ ٻوڙن کي ڪڍو جن جا ڪن آهن. 9سڀ قومون گڏ ٿين ،۽ قومون گڏ ٿين :انهن مان ڪير اهو بيان ڪري سگهي ٿو ،۽ اسان کي اڳيون شيون ڏيکاري سگهي ٿو؟ انهن کي پنهنجا شاهد آڻڻ گهرجن ،ته جيئن اهي صحيح ثابت ٿين :يا انهن کي ٻڌڻ گهرجي ۽ چوڻ گهرجي ته ،اهو سچ آهي. 10اوهين منهنجا شاهد آهيو ،اداوند فرمائي ٿو ،۽ منهنجو ٻانهو جنهن کي مون چونڊيو آهي ،تہ جيئن اوهين ڄاڻو ۽ مون تي ايمان آڻيو ،۽ پوَ ڪو ٿيندو. سمجهو تہ آ ءَ اهو آهيان :مون کان اڳ ڪوبہ ادا نہ ٺهيو هو ،نہ ئي مون کان ء سواَ ڪو به بچائيندڙ نه آهي. 11آ ءَ ،آ ءَ ئي اداوند آهيان؛ ۽ مون کان ء 12مون اُلن ڪيو آهي ،۽ بچايو آهي ،۽ مون ظاهر ڪيو آهي ،جڏهن توهان ۾ ڪو به ُجيب ادا نه هو :تنهن ڪري توهان منهنجا شاهد آهيو ،اداوند فرمائي ٿو ،ته مان ادا آهيان. 13ها ،ڏينهن کان اڳ مان هو آهيان؛ ۽ ڪو به منهنجي هٿ کان بچائي نٿو سگهي :مان ڪم ڪندس ،۽ ڪير ان کي ڇڏي ڏيندو؟ 14اداوند ،اوهان جو ڇوٽڪارو ڏيندڙ ،بني اسرائيل جو پاڪ ،فرمائي ٿو تہ اوهان جي ااطر مون بابل ڏانهن موڪليا آهن ،۽ انهن جي سڀني سردارن ۽ ڪلدين کي ،جن جي رڙ ٻيڙين ۾ آهي ،هيٺ لٿو آهي. 15آ ءَ اداوند ،اوهان جو پاڪ آهيان ،اسرائيل جو االق ،اوهان جو بادشاه آهيان. 16اداوند فرمائي ٿو ،جيڪو سمنڊ ۾ رستو ۽ زبردست پاڻي ءَ ۾ رستو ٺاهي ٿو. 17جيڪو رت ۽ گهوڙي ،فوج ۽ طاقت کي ٻاهر ڪڍندو آهي؛ اهي گڏجي ليٽندا ،اهي نه اٿندا :اهي ناس ٿي ويا آهن ،اهي ٽو وانگر وسامي ويا آهن. 18اڳين شين کي ياد نه ڪريو ،۽ نه ئي پراڻين شين تي غور ڪريو. 19ڏسو ،مان هڪ نئون ڪم ڪندس؛ هاڻي اهو نڪرندو؛ ڇا توهان ان کي نه ڄاڻندا؟ مان بيابان ۾ به رستو ٺاهيندس ،۽ ريگستان ۾ نديون. ع 20جهنگلي جانور ،ءڊگء ۽ الو منهنجي ُزت ڪندا :ڇاڪاڻ ته مان ريگستان ۾ پاڻي ۽ ريگستان ۾ نديون ڏيان ٿو ،ته جيئن منهنجي ماڻهن، منهنجي چونڊيلن کي پاڻي ڏئي سگهان. لَ ٺاهيو آهي؛ اهي منهنجي ساراهه جو اظهار ڪندا. 21مون هن قوم کي پنهنجي ء 22پر اي يعقوب ،تو مون کي نه سڏيو آهي؛ پر اي اسرائيل ،تون مون کان بيزار ٿي چڪو آهين. 23تو مون کي پنهنجين ساڙڻ وارين قربانين جا ڍڳا نه آندا آهن ،۽ نه ئي پنهنجين قربانين سان مون کي ُزت ڏني آهي .مون توکي قرباني ءَ سان ادمت ڪرڻ تي مجبور نه ڪيو آهي ،۽ نه ئي توکي بخور سان ٿڪايو آهي. لَ پئسن سان ڪو به مٺو ڪمند نه اريد ڪيو آهي ،۽ نه ئي مون کي پنهنجي قربانين جي چربی سان ڀريو آهي ،پر تو مون 24تو مون ء کي پنهنجن گناهن سان غلم بڻايو آهي ،تو مون کي پنهنجن گناهن سان ٿڪايو آهي. 25آ ءَ ،پاڻ ،اهو آهيان جيڪو پنهنجي ااطر اوهان جا گناهہ ميٽيندو آهيان ،۽ اوهان جا گناهہ ياد نہ ڪندس.
يسعياه
26مون کي ياد ڏياريو :اچو ته گڏجي دليل ڏيون :تون اُلن ڪر ،ته جيئن تون سچو ثابت ٿئين. 27اوهان جي پهرين پي عَ گناهہ ڪيو آهي ،۽ اوهان جي استادن منهنجي الف گناهہ ڪئي آهي. جاَ جي سردارن کي بي حرمت ڪيو آهي ،۽ يعقوب کي لعنت ۽ اسرائيل کي ملمت جو نشانو بڻايو آهي. 28تنهنڪري مون مقدس ء باب 44 1پر هاڻي ٻڌو ،اي يعقوب منهنجو ٻانهو؛ ۽ اسرائيل ،جنهن کي مون چونڊيو آهي: 2اداوند جيڪو توکي پيدا ڪيو ۽ توکي پيٽ مان ٺاهيو ،جيڪو تنهنجي مدد ڪندو ،اهو چوي ٿو ته :اي يعقوب ،منهنجي ٻانهي ،ڊڄ نه ،۽ تون ،يسورون ،جنهن کي مون چونڊيو آهي. 3ڇالَ جو آ ءَ اعڃايل تي پاڻي وهائيندس ،۽ سڪل زمين تي دريا ءَ وهائيندس :آ ءَ پنهنجو روح تنهنجي اولد تي ۽ پنهنجون نعمتون تنهنجي ء اولد تي وهائيندس. 4۽ اهي گاهه جي وچ ۾ ،پاڻي ءَ جي وهڪرن جي ڪناري تي ولو وانگر اڀرندا. 5ڪو چوندو تہ ”آ ءَ اداوند جو آهيان “.۽ ڪو پاڻ کي يعقوب جي نالي سان سڏيندو ،۽ ڪو پنهنجي هٿ سان اداوند جي نالي سان پاڻ کي سڏيندو ،۽ پاڻ کي اسرائيل جي نالي سان سڏيندو. 6اداوند اسرائيل جو بادشاهه ۽ سندس نجات ڏيندڙ ،لشڪرن جو اداوند فرمائي ٿو ته ،مان اول آهيان ۽ مان آاري آهيان ،۽ مون کان سواَ ڪو به ادا ناهي. ء لَ ترتيب ڏيندو ،جڏهن کان مون قديم ماڻهن کي مقرر ڪيو 7۽ ڪير ،جيئن مون کي سڏيندو ،۽ ان کي بيان ڪندو ،۽ ان کي منهنجي ء آهي؟ ۽ جيڪي شيون اچي رهيون آهن ،۽ اينديون ،اهي انهن کي ٻڌائين. سواَ ڪو 8ڊڄو نه ،۽ نه ڊڄو :ڇا مون ان وقت کان توهان کي نه ٻڌايو هو ۽ اُلن ڪيو آهي؟ توهان منهنجا شاهد پڻ آهيو .ڇا مون کان ء ادا آهي؟ ها ،ڪو به ادا ناهي؛ مان ڪنهن کي به نٿو ڄاڻان. 9جيڪي ڪا مورت ٺاهيندا آهن سي سڀ بيڪار آهن ،۽ انهن جون لذيذ شيون ڪجهہ بہ فائدو نہ ڏينديون ،۽ اهي پنهنجا شاهد آهن ،اهي نہ ڏسندا آهن ۽ نہ ڄاڻندا آهن ،تہ جيئن اهي شرمسار ٿين. 10ڪنهن اهڙو ديوتا ٺاهيو آهي ،يا اهڙي ڪا مورت ٺاهي آهي جيڪا ڪنهن ڪم جي نه هجي؟ 11ڏسو ،سندس سڀ ساٿي شرمسار ٿيندا :۽ ڪم ڪندڙ ،اهي انسانن مان آهن :انهن سڀني کي گڏ ڪيو وڃي ،انهن کي اٿڻ ڏيو؛ پر اهي ڊڄندا ،۽ اهي گڏجي شرمسار ٿيندا. 12چمٽا سان ڪاريگر ڪوئلن ۾ ڪم ڪري ٿو ،۽ ان کي هٿوڙن سان ٺاهي ٿو ،۽ ان کي پنهنجي هٿن جي طاقت سان ٺاهي ٿو :هائو ،هو بکيو آهي ،۽ سندس طاقت گهٽجي ٿي :هو پاڻي نٿو پيئي ،۽ ٿڪجي پوي ٿو. سر سان مارڪيٽ ڪري ٿو؛ هو ان کي جهازن سان ٺهڪائي ٿو ،۽ هو ان کي 13ڪاريگر پنهنجو راڄ ڊگهو ڪري ٿو؛ هو ان کي هڪ ع قطب نما سان مارڪيٽ ڪري ٿو ،۽ ان کي هڪ ماڻهو ءَ جي شڪل مطابق ٺاهي ٿو ،هڪ ماڻهو ءَ جي اوبصورتي مطابق؛ ته جيئن اهو گهر ۾ رهي. لَ مضبوط ڪري ٿو :هو راه پوکي لَ ديوار ڪٽي ٿو ،۽ صنوبر ۽ بلوط کي کڻي ٿو ،جن کي هو ٻيلي جي وڻن ۾ پنهنجي ء 14هو پنهنجي ء ٿو ،۽ مينهن ان کي کارائي ٿو. لَ هوندو :ڇاڪاڻ ته هو ان مان کڻندو ۽ پاڻ کي گرم ڪندو؛ ها ،هو ان کي ساڙيندو ۽ ماني پچائيندو؛ ها، لَ ساڙڻ ء 15پوَ اهو انسان ء ء هو هڪ ديوتا ٺاهيندو ۽ ان جي پوڄا ڪندو؛ هو ان کي هڪ تراشيل مورت ٺاهيندو ۽ ان تي ڪري پوندو. 16هو ان جو هڪ حصو باهه ۾ ساڙي ٿو؛ ان جي هڪ حصي سان هو گوشت کائي ٿو؛ هو پچائي ٿو ،۽ مطمئن ٿئي ٿو :ها ،هو پاڻ کي گرم ڪري ٿو ،۽ چوي ٿو ،آه ،مان گرم آهيان ،مون باهه ڏٺي آهي: 17۽ ان جي باقي حصي مان هو هڪ ديوتا ،يعني پنهنجي تراشيل مورت ٺاهيندو آهي :هو ان تي ڪري ٿو ،ان کي سجدو ڪري ٿو ،۽ ان کان دُا گهري ٿو ،۽ چوي ٿو ته ،مون کي ڇڏايو ،ڇو ته تون منهنجو ديوتا آهين. 18انهن کي ابر ڪانهي ۽ نہ سمجهيو اٿن ،ڇاڪاڻ تہ هن انهن جون اکيون بند ڪري ڇڏيون آهن تہ جيئن اهي ڏسي نہ سگهن ،۽ سندن دليون بند ڪري ڇڏيون آهن تہ جيئن اهي سمجه نہ سگهن. 19۽ ڪو به پنهنجي دل ۾ غور نٿو ڪري ،نه ئي ڪو ُلم ۽ نه ئي سمجهه آهي جو چوي ته مون ان جو ڪجهه حصو باهه ۾ ساڙيو آهي؛ ها ،مون ان جي ڪوئلن تي ماني پچائي آهي؛ مون گوشت ڀعونيو آهي ،۽ ان کي کائي ڇڏيو آهي :۽ ڇا مان ان جي باقيات کي نفرت جوڳو بڻائيندس؟ ڇا مان ڪنهن وڻ جي ٿڙ تي ڪري پوندس؟ 20هو ااڪ کائي ٿو :هڪ ٺڳيل دل هن کي گمراه ڪيو آهي ،جو هو پنهنجي جان بچائي نه ٿو سگهي ،۽ نه چئي سگهي ٿو ته ،ڇا منهنجي ساڄي هٿ ۾ ڪوڙ ناهي؟ 21اي يعقوب ۽ اسرائيل ،انهن کي ياد رکو؛ ڇو ته تون منهنجو اادم آهين :مون توکي ٺاهيو آهي؛ تون منهنجو اادم آهين :اي اسرائيل، مون توکي نه وساريو. 22مون توهان جا گناهه ڪڪر وانگر ۽ توهان جا گناهه ڪڪر وانگر مٽائي ڇڏيا آهن .مون ڏانهن موٽي اچو ،ڇاڪاڻ ته مون توهان کي ڇوٽڪارو ڏنو آهي. 23اي آسمانو ،ڳايو ،ڇاڪاڻ ته اداوند اهو ڪيو آهي :اي زمين جي هيٺئين حصن ،نعرو لڳايو :اي جبل ،اي ٻيلو ،۽ ان ۾ موجود هر وڻ، لَ زور ڀريو :ڇاڪاڻ ته اداوند يعقوب کي ڇوٽڪارو ڏنو آهي ،۽ اسرائيل ۾ پاڻ کي جلل ڏنو آهي. گيت ڳائڻ ء 24اداوند ،تنهنجو نجات ڏيندڙ ،۽ جنهن توکي پيٽ مان ٺاهيو ،اهو چوي ٿو ،مان اداوند آهيان جيڪو سڀ ڪجهه ٺاهيندو آهيان؛ جيڪو اڪيلو آسمان کي پکيڙيندو آهيان؛ جيڪو پاڻ زمين کي پکيڙيندو آهيان؛
يسعياه
25جيڪو ڪوڙن جي نشانين کي ناڪام بڻائي ٿو ،۽ فال ڪڍندڙن کي ديوانو بڻائي ٿو؛ جيڪو ُقلمندن کي پوئتي هٽائي ٿو ،۽ انهن جي ُلم کي بيوقوفي بڻائي ٿو. 26جيڪو پنهنجي اادم جي ڪلم جي تصديق ڪري ٿو ،۽ پنهنجي رسولن جي صلح تي ُمل ڪري ٿو؛ جيڪو يروشلم کي چوي ٿو، توهان آباد ڪيا ويندا؛ ۽ يهوداه جي شهرن کي ،توهان کي تعمير ڪيو ويندو ،۽ مان ان جي اراب ٿيل جڳهن کي بلند ڪندس. سڪي وڃ ،۽ مان تنهنجا دريا ءَ سڪائي ڇڏيندس. 27جيڪو عڳڙهين کي چوي ٿو ،ع 28جيڪو سائرس بابت چوي ٿو ،هو منهنجو چرواه آهي ،۽ منهنجي سڀني اواهشن کي پورو ڪندو :يروشلم کي به چوي ٿو ،ته تون تعمير ٿيندين؛ ۽ مندر کي ،تنهنجو بنياد رکيو ويندو. باب 45 1اداوند پنهنجي مسح ڪيل ،سائرس کي ،هن ڪري چوي ٿو ،جنهن جو ساڄو هٿ مون جهليو آهي ،تہ جيئن قومن کي سندس اڳيان زير ڪريان؛ ۽ مان بادشاهن جا ڪمر کولي ڇڏيندس ،تہ جيئن سندس اڳيان ٻہ ڦاٽل دروازا کولي ڇڏيان؛ ۽ دروازا بند نہ ڪيا ويندا. 2مان توهان جي اڳيان ويندس ،۽ ٽيڙهيون جڳهون سڌو ڪندس :مان پيتل جا دروازا ٽڪرا ٽڪرا ڪندس ،۽ لوه جا سڙه ڪٽي ڇڏيندس. 3۽ مان توکي اونداهين جا ازانا ۽ ڳجهن جاين جا لڪل مال ڏيندس ،تہ جيئن تون ڄاڻين تہ آ ءَ ،اداوند ،جيڪو توکي تنهنجي نالي سان سڏي ٿو ،بني اسرائيل جو ادا آهيان. 4منهنجي ٻانهي يعقوب جي ااطر ۽ منهنجي چونڊيل اسرائيل جي ااطر ،مون توکي تنهنجي نالي سان سڏيو آهي :مون توکي لقب ڏنو آهي ،جيتوڻيڪ تون مون کي نه سڃاتو آهين. سواَ ڪو به ادا ناهي :مون توکي ڪپڙو ڏنو ،جيتوڻيڪ تون مون کي نه سڃاتو آهين: 5مان اداوند آهيان ،۽ ٻيو ڪو به ناهي ،مون کان ء سواَ ٻيو ڪو بہ ناهي ،مان اداوند آهيان ،۽ ٻيو ڪو بہ ناهي. 6تہ جيئن سج اڀرڻ کان وٺي ۽ اولهه کان اهي ڄاڻن تہ مون کان ء 7مان روشني ٺاهيان ٿو ،۽ اونداهي پيدا ڪريان ٿو :مان امن پيدا ڪريان ٿو ،۽ برائي پيدا ڪريان ٿو :مان اداوند اهي سڀ شيون ڪريان ٿو. 8اي آسمانو ،مٿي کان هيٺ لهو ،۽ آسمان صداقت وسائي ڇڏين :زمين عکلي پوي ،۽ اهي نجات پيدا ڪن ،۽ صداقت گڏجي اعڀري؛ مون اداوند ان کي پيدا ڪيو آهي. 9افسوس آهي انهي ءَ تي جيڪو پنهنجي االق سان جهڳڙو ڪري ٿو !ٺڪر کي زمين جي ٺڪرن سان جهڳڙو ڪرڻ ڏيو .ڇا مٽي ان کي چوندي جيڪو ان کي ٺاهيندو آهي ،تون ڇا ٿو ٺاهين؟ يا توهان جو ڪم ،هن کي هٿ ناهن؟ 10افسوس آهي انهي ءَ تي جيڪو پنهنجي پي عَ کي چوي ته تون ڇا پيدا ڪيو آهين؟ يا ُورت کي چوي ته تو ڇا پيدا ڪيو آهي؟ 11اداوند ،اسرائيل جو پاڪ ۽ سندس االق ،فرمائي ٿو ته ،منهنجي پٽن جي باري ۾ ايندڙ شين بابت مون کان پڇو ،۽ منهنجي هٿن جي ڪم بابت مون کي حڪم ڏيو. 12مون زمين ٺاهي آهي ،۽ ان تي انسان کي پيدا ڪيو آهي :مون ،پنهنجن هٿن ،آسمان کي پکيڙيو آهي ،۽ انهن جي سڀني لشڪر کي مون حڪم ڏنو آهي. 13مون کيس صداقت ۾ اٿاريو آهي ،۽ مان سندس سڀني رستن کي سڌو ڪندس :هو منهنجو شهر ٺاهيندو ،۽ هو منهنجي قيدين کي آزاد لَ ،لشڪر جو اداوند فرمائي ٿو. ڪندو ،نه قيمت ۽ نه انعام ء 14اداوند فرمائي ٿو تہ ،مصر جو ڪم ،ايٿوپيا جو واپار ۽ صابين جا قدآور ماڻهو ،تو وٽ ايندا ،۽ اهي تنهنجا هوندا :اهي تنهنجي پٺيان ايندا؛ اهي زنجيرن ۾ ايندا ،۽ اهي تو وٽ ڪري پوندا ،اهي تو کي دُا ڪندا ،چوندا تہ ،يقينا ا ادا تو ۾ آهي؛ ۽ ٻيو ڪو بہ ناهي ،ڪو بہ ادا ناهي. 15بيشڪ تون اهڙو ادا آهين جيڪو پاڻ کي لڪائي ٿو ،اي اسرائيل جا ادا ،نجات ڏيندڙ. 16اهي سڀ شرمسار ٿيندا ،۽ شرمسار پڻ ٿيندا :اهي گڏجي شرمسار ٿيندا جيڪي بت ٺاهيندڙ آهن. 17پر اسرائيل اداوند ۾ دائمي نجات سان بچايو ويندو :توهان دنيا ۾ ڪڏهن به شرمنده يا شرمنده نه ٿيندا. 18ڇالَ جو اداوند جيڪو آسمان پيدا ڪيو ،اهو پاڻ چوي ٿو تہ ادا جنهن زمين کي بڻايو ۽ ان کي بڻايو ،ان کي قائم ڪيو آهي ،ان کي ء لَ بڻايو :مان اداوند آهيان ،۽ ٻيو ڪو بہ نہ آهي. بيڪار نہ بڻايو ،ان کي آباد ٿيڻ ء جاَ ۾ نه ڳالهايو آهي :مون يعقوب جي اولد کي نه چيو هو ته ،مون کي اجايو ڳوليو :مان اداوند 19مون ڳجهي طرح ،زمين جي اونداهي ء آهيان ،مان سچ ڳالهائيندو آهيان ،مان اهي ڳالهيون بيان ڪندو آهيان جيڪي صحيح آهن. 20گڏ ٿيو ۽ اچو؛ گڏجي ويجهو ٿيو ،اوهين جيڪي قومن مان بچيل آهيو :انهن کي ڪا به ڄاڻ ناهي جيڪي پنهنجي ٺهيل بت جي ڪاٺي کي قائم ڪن ٿا ،۽ اهڙي ديوتا کان دُا گهرن ٿا جيڪو بچائي نٿو سگهي. 21اوهين ٻڌايو ،۽ انهن کي ويجهو آڻيو؛ هائو ،انهن کي گڏجي صلح ڪرڻ گهرجي :قديم زماني کان ڪنهن اهو اُلن ڪيو آهي؟ انهي ءَ سواَ ٻيو ڪو ادا ڪونهي؛ هڪڙو ُادل ادا ۽ نجات ڏيندڙ؛ مون کان وقت کان ڪنهن ٻڌايو آهي؟ ڇا مان اداوند نه آهيان؟ ۽ مون کان ء سواَ ڪو به نه آهي. ء 22مون ڏانهن ڏسو ،۽ بچايو ،زمين جي سڀني ڇيڙن وارا ،ڇو ته مان ادا آهيان ،۽ ٻيو ڪو به ناهي. 23مون پاڻ جو قسم کنيو آهي ،منهنجي وات مان سچائي ءَ جو لفظ نڪتو آهي ،۽ واپس نه ٿيندو ،ته هر ڪو منهنجي اڳيان جهڪيندو ،هر ڪو زبان قسم کڻندي. 24يقيناا ،ڪو چوندو ته ،اداوند ۾ مون وٽ صداقت ۽ طاقت آهي :ماڻهو به هن وٽ ايندا؛ ۽ سڀ جيڪي هن جي الف ڪاوڙيل آهن، شرمسار ٿيندا. 25اداوند ۾ بني اسرائيل جو سڀ اولد راستباز ٺهندو ،۽ فخر ڪندو.
يسعياه
باب 46 لَ بار آهن. 1بيل سجدو ڪري ٿو ،نبو جهڪي ٿو ،انهن جا بت جانورن ۽ ڍورن تي هئا :توهان جا گاڏيون ڳرا بار هئا؛ اهي ٿڪل جانور ء 2اهي جهڪي پون ٿا ،گڏجي جهڪن ٿا؛ اهي بار نه پهچائي سگهيا ،پر پاڻ قيد ۾ هليا ويا آهن. 3اي يعقوب جي گهراڻي ،۽ بني اسرائيل جي گهراڻي جا سڀ بچيل ماڻهو ،جيڪي مون پيٽ مان کنيا آهن ،۽ پيٽ مان کنيا ويا آهن، منهنجي ڳالهه ٻڌو: 4۽ مان توهان جي پوڙهائپ تائين به هو آهيان؛ ۽ توهان جي وارن جي وارن تائين به مان توهان کي کڻندس :مون ٺاهيو آهي ،۽ مان کڻندس؛ مان به کڻندس ،۽ توهان کي بچائيندس. 5اوهين مون کي ڪنهن سان تشبيه ڏيندا ،۽ مون کي ڪنهن جي برابر ڪندا ،۽ مون سان ڀيٽ ڪندا ،تہ جيئن اسين هڪ جهڙا ٿيون؟ 6اهي ٿيلهي مان سون ڪڍن ٿا ،۽ چاندي کي ترازو ۾ تولين ٿا ،۽ سونار کي نوڪري تي رکن ٿا؛ ۽ هو ان کي ديوتا بڻائي ٿو :اهي هيٺ لهن ٿا ،ها ،اهي پوڄا ڪن ٿا. جاَ تان نه جاَ تي رکندا آهن ،۽ هو بيٺو آهي؛ هو پنهنجي ء 7اهي هن کي ڪلهي تي کڻندا آهن ،اهي هن کي کڻندا آهن ،۽ هن کي پنهنجي ء هٽندو :ها ،ڪو هن کي سڏيندو ،پر هو جواب نه ڏئي سگهندو ،۽ نه ئي هن کي پنهنجي مصيبت کان بچائي سگهندو. 8هي ياد رکو ،۽ پاڻ کي مرد ڏيکاريو :اي گنهگارو ،ان کي ٻيهر ياد ڪريو. 9پراڻين شين کي ياد ڪريو :ڇاڪاڻ ته مان ادا آهيان ،۽ ٻيو ڪو به ناهي؛ مان ادا آهيان ،۽ مون جهڙو ڪو به ناهي، 10شروُات کان آار تائين ۽ قديم زماني کان جيڪي اڃا تائين نه ٿيا آهن ،انهن کي بيان ڪندي ،چوي ٿو ته ،منهنجو مشورو قائم رهندو، ۽ مان پنهنجي مرضي پوري ڪندس: 11اوڀر کان هڪ وحشي پکي ءَ کي سڏيندي ،اهو ماڻهو جيڪو منهنجي صلح تي ُمل ڪري ٿو ،هڪ ڏورانهين ملڪ کان :ها ،مون اهو ڳالهايو آهي ،مان ان کي پورو به ڪندس؛ مون ان جو ارادو ڪيو آهي ،مان اهو به ڪندس. 12اي سخت دل ،جيڪي سچائي ءَ کان پري آهيو ،منهنجي ڳالهه ٻڌو. لَ اسرائيل 13مان پنهنجي صداقت کي ويجهو آڻيندس؛ اهو پري نه هوندو ،۽ منهنجي نجات دير نه ڪندي :۽ مان صيئون ۾ پنهنجي شان ء لَ نجات رکندس. ء باب 47 1اي بابل جي ڪنواري ڌي ءَ ،هيٺ لهي اچ ۽ مٽي ءَ ۾ ويهه ،زمين تي ويهه :ڪو به تخت ناهي ،اي ڪلدين جي ڌي ءَ ،ڇو ته هاڻي توکي نرم ۽ نازڪ نه سڏيو ويندو. 2چڪي کڻو ۽ ماني پيس ،پنهنجا ڪعنڊ کول ،ٽنگ کي ننگا ڪر ،ران کي کوليو ،دريائن کي پار ڪريو. 3تنهنجي ننگي بي پردي ٿيندي ،هائو ،تنهنجي شرم نظر ايندي :مان بدلو وٺندس ،۽ مان توسان مرد وانگر نه ملندس. لَ ،لشڪر جو اداوند سندس نالو آهي ،اسرائيل جو پاڪ ذات. 4اسان جي ڇوٽڪاري ڏيندڙ جي ء 5اي ڪلدين جي ڌي ءَ ،ااموش ٿي ويهه ،۽ اونداهي ءَ ۾ هلي وڃ ،ڇاڪاڻ ته هاڻي توکي بادشاهتن جي ُورت نه سڏيو ويندو. 6مون کي پنهنجي قوم تي ڪاوڙ هئي ،مون پنهنجي ميراث کي ناپاڪ ڪيو آهي ،۽ انهن کي توهان جي هٿ ۾ ڏنو آهي :توهان انهن تي رحم نه ڪيو آهي؛ توهان قديم ماڻهن تي پنهنجو جوا تمام گهڻو ڳرو رکيو آهي. لَ ُورت رهندس :تنهنڪري تو اهي ڳالهيون پنهنجي دل ۾ نہ رکيون ،۽ نڪي ان جي پڇاڙي ءَ کي ياد ڪيو. 7۽ تو چيو تہ ،مان هميشہ ء 8تنهنڪري هاڻي هي ٻڌو ،تون جيڪا ُيش ُشرت ۾ مبتل آهين ،جيڪا بي پرواه رهندي آهين ،جيڪا پنهنجي دل ۾ چوندي آهين ،مان سواَ ٻيو ڪو به نه آهيان ،مان بيواه ٿي نه ويهندس ،۽ نڪي مون کي ٻارن جي نقصان جي ابر پوندي. آهيان ،۽ مون کان ء 9پر اهي ٻئي شيون هڪ ئي ڏينهن ۾ هڪ ئي پل ۾ تو تي اينديون ،ٻارن جو نقصان ۽ راڻي ٿيڻ :اهي تنهنجي جادوگري جي ڪثرت ۽ تنهنجي جادوگري جي وڏي ڪثرت جي ڪري پنهنجي مڪملت ۾ تو تي اينديون. 10ڇالَ جو تو پنهنجي بڇڙائي ءَ تي ڀروسو ڪيو آهي :تو چيو آهي تہ ڪو بہ مون کي نہ ٿو ڏسي .تنهنجي دانائي ۽ تنهنجي ڄاڻ توکي ء سواَ ٻيو ڪو بہ ڪونہ. گمراهہ ڪيو آهي؛ ۽ تو پنهنجي دل ۾ چيو آهي تہ آ ءَ آهيان ،۽ مون کان ء 11تنهنڪري تو تي مصيبت ايندي؛ توکي ابر نہ پوندي تہ اها ڪٿان ايندي :۽ تو تي مصيبت ايندي؛ تون ان کي ٽاري نہ سگهندين :۽ تو تي اوچتو تباهي ايندي ،جنهن جي توکي ابر نہ پوندي. 12هاڻي پنهنجي جادوگري ۽ پنهنجي جادوگري جي ڪثرت سان بيٺو رهو ،جن ۾ توهان پنهنجي جواني ءَ کان محنت ڪئي آهي؛ جيڪڏهن ائين آهي ته توهان فائدو حاصل ڪري سگهو ٿا ،جيڪڏهن ائين آهي ته توهان غالب ٿي سگهو ٿا. 13تون پنهنجن صلحن جي ڪثرت ۾ ٿڪجي پيو آهين .هاڻي نجومي ،ستارا ڏسندڙ ،مهيني جي اڳڪٿي ڪندڙ ،اٿي بيٺا آهن ،۽ توکي انهن شين کان بچائين ٿا جيڪي تو تي اينديون. 14ڏسو ،اهي ٿعلهي وانگر هوندا؛ باهه انهن کي ساڙيندي؛ اهي پاڻ کي باهه جي طاقت کان بچائي نه سگهندا :نه ڪو ڪوئلو هوندو جنهن لَ باهه هوندي. کي گرم ڪيو وڃي ،۽ نه ئي ان جي اڳيان بيهڻ ء 15اهي به تو سان اهڙا ئي ٿيندا جن سان تو محنت ڪئي آهي ،يعني تنهنجا سوداگر ،تنهنجي جواني ءَ کان :اهي هر هڪ پنهنجي پنهنجي جاَ تي ڀڄندا ويندا ،ڪو به توکي بچائي نه سگهندو. ء
يسعياه
باب 48 1اي يعقوب جا گهراڻا ،هي ٻڌو ،جيڪي اسرائيل جي نالي سان سڏيا وڃن ٿا ،۽ يهوداه جي پاڻي ءَ مان نڪتا آهيو ،جيڪي اداوند جي نالي جو قسم کڻن ٿا ،۽ اسرائيل جي ادا جو ذڪر ڪن ٿا ،پر سچائي سان نه ،۽ نه ئي صداقت سان. 2ڇالَ جو اهي پاڻ کي پاڪ شهر جا ماڻهو سڏين ٿا ،۽ بني اسرائيل جي ادا تي ڀروسو ڪن ٿا ،لشڪرن جو اداوند سندس نالو آهي. ء 3مون شروُات کان اڳين شين کي بيان ڪيو آهي؛ ۽ اهي منهنجي وات مان نڪتا ،۽ مون انهن کي ظاهر ڪيو؛ مون انهن کي اوچتو ڪيو ،۽ اهي ٿي پيا. 4ڇاڪاڻ تہ مون کي ابر هئي تہ تون ضدي آهين ،۽ تنهنجي ڳچي لوه جي ءس ءر آهي ،۽ تنهنجي پيشاني ٽامي جي آهي. 5مون شروُات کان ئي توکي اهو ٻڌايو آهي؛ ان کان اڳ جو اهو ٿئي ،مون توکي اهو ٻڌايو هو :متان تون چوين ته منهنجي بت اهي ڪيا آهن ،۽ منهنجي تراشيل بت ۽ منهنجي پگهريل بت انهن کي حڪم ڏنو آهي. 6تو ٻڌو آهي ،هي سڀ ڪجهه ڏٺو آهي؛ ۽ ڇا تون ان جو اُلن نه ڪندين؟ مون توکي هن وقت کان نيون شيون ڏيکاريون آهن ،حتي ڳجهيون شيون ،۽ تون انهن کي نه ڄاڻين. 7اهي هاڻي پيدا ڪيا ويا آهن ،۽ شروُات کان نه ،ان ڏينهن کان به اڳ جڏهن توهان انهن کي نه ٻڌو هو ،متان توهان چئو ته ،ڏسو ،مون انهن کي سڃاتو هو. 8ها ،تو نه ٻڌو؛ ها ،تو نه ڄاتو؛ ها ،ان وقت کان وٺي تنهنجو ڪن نه کوليو ويو هو :ڇاڪاڻ ته مون کي ابر هئي ته تون تمام گهڻو دغابازي ڪندين ،۽ پيٽ کان ئي تو کي فاسق سڏيو ويندو هو. لَ مان تنهنجي ااطر روڪيندس ،تہ جيئن توکي ڪٽي نہ 9پنهنجي نالي جي ااطر مان پنهنجو غضب ملتوي ڪندس ،۽ پنهنجي ساراهہ ء ڇڏيان. 10ڏس ،مون توکي صاف ڪيو آهي ،پر چاندي ءَ سان نه؛ مون توکي مصيبت جي ڀٽي ۾ چونڊيو آهي. 11مان پنهنجي ااطر ،پنهنجي ااطر ،اهو ڪندس :ڇو ته منهنجو نالو ڪيئن پليت ٿيندو؟ ۽ مان پنهنجو شان ٻئي کي نه ڏيندس. 12اي يعقوب ۽ اسرائيل ،منهنجي سڏ کي ٻڌو؛ مان اهو آهيان؛ مان پهريون آهيان ،مان آاري پڻ آهيان. 13منهنجي هٿ زمين جو بنياد به رکيو آهي ،۽ منهنجي ساڄي هٿ آسمان کي پکيڙيو آهي :جڏهن مان انهن کي سڏيان ٿو ،اهي گڏجي بيٺا آهن. 14اوهين سڀ گڏ ٿيو ۽ ٻڌو .انهن مان ڪنهن هي ڳالهيون بيان ڪيون آهن؟ اداوند کيس پيار ڪيو آهي :هو بابل تي پنهنجي مرضي پوري ڪندو ،۽ سندس هٿ ڪلدين تي هوندو. 15مون ،پاڻ ،ڳالهايو آهي؛ ها ،مون کيس سڏيو آهي :مون کيس آندو آهي ،۽ هو پنهنجو رستو اوشحال ڪندو. 16منهنجي ويجهو اچو ،هي ٻڌو؛ مون شروُات کان ڳجهي طرح نه ڳالهايو آهي؛ جڏهن کان اهو هو ،مان اتي آهيان :۽ هاڻي اداوند ادا، ۽ سندس روح ،مون کي موڪليو آهي. 17اداوند ،تنهنجو ڇوٽڪارو ڏيندڙ ،اسرائيل جو پاڪ ذات ،ائين فرمائي ٿو ته ،مان اداوند تنهنجو ادا آهيان ،جيڪو توکي نفعو ڏيڻ سيکاري ٿو ،جيڪو توکي ان رستي تي هلئي ٿو جنهن تي توکي هلڻ گهرجي. !پوَ تنهنجي سلمتي درياهه وانگر هجي ها ،۽ تنهنجي صداقت سمنڊ جي لهرن وانگر 18ڪاش تون منهنجي حڪمن تي ڌيان ڏئين ها ء هجي ها. 19۽ تنهنجو اولد ريتي وانگر هجي ها ،۽ تنهنجي آنڊن جو اولد ان جي بجري وانگر هجي ها؛ سندس نالو منهنجي اڳيان نه ڪٽيو وڃي ها ۽ نه ئي تباهه ڪيو وڃي ها. 20بابل مان نڪري وڃو ،ڪلدين کان ڀڄو ،ڳائڻ جي آواز سان اُلن ڪريو ،هي چئو ،زمين جي ڇيڙي تائين ان کي چئو؛ چئو ته اداوند پنهنجي ٻانهي يعقوب کي ڇوٽڪارو ڏنو آهي. لَ پٿر مان پاڻي وهايو :هن پٿر کي به چيريو ،۽ پاڻي 21۽ جڏهن هو انهن کي ريگستانن مان وٺي ويو ته اهي اڃايل نه رهيا :هن انهن ء ٻاهر نڪري آيو. لَ ڪابہ امن نہ آهي. 22اداوند فرمائي ٿو تہ بدڪارن ء باب 49 1اي ٻيٽو ،منهنجي ڳالهه ٻڌو؛ ۽ اي پري جا ماڻهو ،ڌيان ڏيو؛ اداوند مون کي پيٽ مان سڏيو آهي؛ منهنجي ما عَ جي پيٽ مان هن منهنجو نالو ياد ڪيو آهي. 2۽ هن منهنجي وات کي تيز تلوار وانگر بڻايو آهي؛ هن مون کي پنهنجي هٿ جي پاڇي ۾ لڪايو آهي ،۽ مون کي پالش ٿيل تاڻي بڻايو آهي؛ هن مون کي پنهنجي ترکش ۾ لڪايو آهي. 3۽ مون کي چيو تہ ،اي اسرائيل ،تون منهنجو اادم آهين ،جنهن ۾ مان جللي ٿيندس. 4پوَ مون چيو تہ مون بيڪار محنت ڪئي آهي ،مون پنهنجي طاقت بيڪار ۽ بيڪار ارچ ڪئي آهي ،پر يقينا ا منهنجو فيصلو اداوند ء وٽ آهي ،۽ منهنجو ڪم منهنجي ادا وٽ آهي. لَ ٺاهيو ،ته جيئن يعقوب کي ٻيهر ساڻس گڏ ڪريان ،جيتوڻيڪ 5۽ هاڻي ،اداوند فرمائي ٿو ،جنهن مون کي پيٽ مان پنهنجو اادم ٿيڻ ء اسرائيل گڏ نه ڪيو وڃي ،تڏهن به مان اداوند جي نظر ۾ شاندار هوندس ،۽ منهنجو ادا منهنجي طاقت هوندو. لَ 6۽ هن چيو ته ،اها هڪ هلڪي ڳالهه آهي ته تون يعقوب جي قبيلن کي اٿارڻ ۽ بني اسرائيل جي محفوظ ڪيل ماڻهن کي بحال ڪرڻ ء لَ روشني طور پڻ ڏيندس ،ته جيئن تون زمين جي پڇاڙي ءَ تائين منهنجو نجات ڏيندڙ هجين. منهنجو اادم هجين :مان توکي غير قومن ء
يسعياه
7اداوند ،اسرائيل جو نجات ڏيندڙ ۽ سندس پاڪ ذات ،انهي ءَ کي جنهن کي ماڻهو حقير سمجهن ٿا ،انهي ءَ کي جنهن کي قوم نفرت ڪري ٿي ،حاڪمن جي نوڪر کي ،فرمائي ٿو ته ،بادشاهه ڏسندا ۽ اعٿندا ،شهزادا به ُبادت ڪندا ،اداوند جي ڪري جيڪو وفادار آهي ،۽ اسرائيل جو پاڪ ذات ،۽ هو توکي چونڊيندو. 8اداوند فرمائي ٿو تہ ،قبوليت واري وقت ۾ مون توکي ٻڌو آهي ،۽ نجات جي ڏينهن ۾ مون توکي مدد ڪئي آهي :۽ مان توکي بچائيندس، لَ ڏيندس ،ته جيئن تون زمين کي قائم ڪرين ،۽ برباد ٿيل ورثي جا وارث بڻجين. ۽ توکي ماڻهن جي ُهد ء 9تہ جيئن تون قيدين کي چئي سگهين تہ ”ٻاهر نڪري وڃو“ ،۽ جيڪي اونداهي ءَ ۾ آهن تن کي چئو تہ ”پاڻ کي ڏيکاريو “.اهي رستن تي چرندا ،۽ سندن چراگاهون سڀني بلند هنڌن تي هونديون. 10اهي نه بکيا هوندا ۽ نه اڃ؛ نه گرمي ۽ نه سج انهن کي ماريندو :ڇاڪاڻ ته جيڪو انهن تي رحم ڪندو ،اهو انهن کي هلئيندو ،پاڻي جي چشمن جي ڪناري تي به انهن کي رهنمائي ڪندو. 11۽ مان پنهنجن سڀني جبلن کي رستو بڻائيندس ،۽ منهنجا رستا بلند ڪيا ويندا. 12ڏسو ،اهي پري کان ايندا ،۽ ڏسو ،اهي اتر ۽ اولهه کان ايندا ،۽ اهي سنيم جي ملڪ کان ايندا. لَ زور ڀريو :ڇاڪاڻ ته اداوند پنهنجي قوم کي تسلي ڏني آهي، 13اي آسمانو ،گيت ڳايو؛ ۽ اي زمين ،اوش ٿيو؛ ۽ اي جبلو ،گيت ڳائڻ ء ۽ پنهنجي مصيبت ۾ مبتل ماڻهن تي رحم ڪندو. 14پر صييون چيو تہ ،اداوند مون کي ڇڏي ڏنو آهي ،۽ منهنجو اداوند مون کي وساري ڇڏيو آهي. 15ڇا ڪا ُورت پنهنجي کير پياريندڙ ٻار کي وساري سگهي ٿي ،جو هو ءَ پنهنجي پيٽ جي پٽ تي رحم نه ڪري؟ ها ،اهي وساري سگهن ٿا ،پر مان توکي نه وساريندس. ع 16ڏس ،مون توکي پنهنجي هٿن جي کجين تي اڪريو آهي؛ تنهنجون ڀتيون هميشه منهنجي اڳيان آهن. 17اوهان جا ٻار تڪڙ ڪندا؛ اوهان جا تباه ڪندڙ ۽ اوهان کي برباد ڪندڙ اوهان مان نڪرندا. 18پنهنجيون اکيون چوڌاري کڻ ۽ ڏس :اهي سڀ گڏ ٿين ٿا ۽ تو وٽ اچن ٿا .اداوند فرمائي ٿو تہ مون کي جيئرو قسم آهي تہ تون ضرور انهن سڀني کي پاڻ سان سينگار وانگر ڍڪيندين ۽ انهن کي پاڻ تي ٻڌل ڪندين ،جيئن ڪنوار ڪندي آهي. 19ڇالَ جو تنهنجو برباد ۽ ويران هنڌ ،۽ تنهنجي تباهي ءَ جو ملڪ ،هاڻي رهاڪن جي ڪري تمام تنگ ٿي ويندو ،۽ جن توکي نگليو ء هو ،سي پري هوندا. لَ تمام تنگ آهي ،مون جاَ منهنجي ء 20جيڪي ٻار توکي ٿيندا ،جڏهن تون ٻئي کي وڃائيندين ،اهي وري تنهنجي ڪنن ۾ چوندا ته ،هي ء جاَ ڏيو ته جيئن مان رهي سگهان. کي ء 21پوَ تون پنهنجي دل ۾ چوندين ته ،مون کي ڪنهن پيدا ڪيو آهي ،جڏهن ته مون پنهنجا ٻار وڃائي ڇڏيا آهن ،۽ ويران آهيان ،قيدي ء آهيان ،۽ هيڏانهن هوڏانهن گهمي رهيو آهيان؟ ۽ ڪنهن انهن کي پاليو آهي؟ ڏسو ،مان اڪيلو رهجي ويو هوس؛ اهي ،ڪٿي هئا؟ 22اداوند ادا فرمائي ٿو تہ ،ڏسو ،مان پنهنجو هٿ غير قومن ڏانهن مٿي ڪندس ۽ پنهنجو جهنڊو ماڻهن ڏانهن بلند ڪندس :۽ اهي اوهان جي پٽن کي پنهنجن هٿن ۾ کڻندا ،۽ اوهان جي ڌيئرن کي پنهنجي ڪلهن تي کڻندا. 23۽ بادشاهن توهان جا نان عَ پي عَ ۽ انهن جون راڻيون توهان جون نان عَ مائرون هونديون :اهي توهان کي زمين ڏانهن منهن ڪري سجدو ڪندا ،۽ توهان جي پيرن جي مٽي چاٽندا؛ ۽ توهان کي ابر پوندي ته مان اداوند آهيان ،ڇاڪاڻ ته اهي شرمسار نه ٿيندا جيڪي منهنجي انتظار ۾ آهن. 24ڇا طاقتور کان شڪار ورتو ويندو ،يا قانوني قيدي کي آزاد ڪيو ويندو؟ 25پر اداوند فرمائي ٿو تہ ،طاقتورن جا قيدي بہ کسيا ويندا ،۽ اوفناڪن جو شڪار بچايو ويندو ،ڇاڪاڻ تہ مان ان سان مقابلو ڪندس جيڪو توسان مقابلو ڪندو ،۽ مان تنهنجي ٻارن کي بچائيندس. 26۽ مان انهن کي کارائيندس جيڪي تو تي ظلم ڪن ٿا؛ ۽ اهي پنهنجي رت سان مست ٿي ويندا ،جيئن مٺي شراب سان :۽ سڀ ماڻهو ڄاڻندا ته مان اداوند تنهنجو ڇوٽڪارو ڏيندڙ ۽ تنهنجو ڇوٽڪارو ڏيندڙ آهيان ،يعقوب جو طاقتور. باب 50 1اداوند فرمائي ٿو تہ ،ڪٿي آهي توهان جي ما عَ جي طلق جو بل ،جنهن کي مون ڇڏيو آهي؟ يا منهنجي قرضدارن مان ڪهڙو آهي جنهن کي مون توهان کي وڪرو ڪيو آهي؟ ڏسو ،توهان پنهنجي گناهن جي ڪري پاڻ کي وڪرو ڪيو آهي ،۽ توهان جي گناهن جي ڪري توهان جي ما عَ کي ڇڏيو ويو آهي. 2پوَ ،جڏهن مان آيس ،ته ڪو به ماڻهو ڇو نه هو؟ جڏهن مون سڏ ڪيو ،ته ڪو به جواب ڏيڻ وارو نه هو؟ ڇا منهنجو هٿ بلڪل ننڍو ء آهي ،جو اهو ڇوٽڪارو نه ڏئي سگهي؟ يا مون کي بچائڻ جي ڪا طاقت ناهي؟ ڏسو ،منهنجي ڊاهڻ تي مان سمنڊ کي سڪائي ڇڏيان ٿو، بدبوَ ڪري ٿي ،ڇاڪاڻ ته پاڻي نه آهي ،۽ اڃ سان مري وڃي ٿي. مان دريائن کي بيابان بڻائي ڇڏيان ٿو :انهن جي مڇي ء 3آ ءَ آسمان کي ڪارا ڪپڙا پائيندس ،۽ ٽاٽ انهن تي ڍڪيندس. 4اداوند ادا مون کي سکيل جي زبان ڏني آهي ،ته جيئن مان ڄاڻان ته ٿڪل ماڻهو ءَ کي وقت تي لفظ ڪيئن ٻڌايان :هو صبح جو سوير لَ جاڳائيندو آهي. جاڳائيندو آهي ،هو منهنجي ڪنن کي سکيل وانگر ٻڌڻ ء 5اداوند ادا منهنجو ڪن کوليو آهي ،۽ مان بغاوت نه ڪئي آهيان ،۽ نه پوئتي هٽي ويس. 6مون پنهنجي پٺي مارندڙن کي ڏني ،۽ پنهنجا ڳل انهن کي ڏنا جيڪي وار ڇڪيندا هئا :مون پنهنجو منهن شرم ۽ ٿڪ کان نه لڪايو. 7ڇالَ جو اداوند ادا منهنجي مدد ڪندو ،تنهنڪري مون کي شرم نہ ايندي ،تنهنڪري مون پنهنجو منهن چقمق وانگر قائم ڪيو آهي، ء ۽ مون کي ابر آهي تہ مون کي شرم نہ ايندي. 8اهو ويجهو آهي جيڪو مون کي صحيح ثابت ڪري ٿو .ڪير مون سان مقابلو ڪندو؟ اچو ته گڏجي بيٺا رهون :ڪير منهنجو مخالف آهي؟ کيس منهنجي ويجهو اچڻ ڏيو.
يسعياه
9ڏسو ،اداوند ادا منهنجي مدد ڪندو؛ ڪير آهي جيڪو مون کي مجرم بڻائيندو؟ ڏسو ،اهي سڀ ڪپڙا وانگر پراڻا ٿي ويندا؛ ڪينئان انهن کي کائي ويندو. 10اوهان مان ڪير اداوند کان ڊڄي ٿو ،جيڪو پنهنجي ٻانهي جي آواز کي مڃي ٿو ،جيڪو اونداهين ۾ گهمي ٿو ۽ ان کي ڪا روشني ڪونهي؟ اهو اداوند جي نالي تي ڀروسو ڪري ،۽ پنهنجي ادا تي ڀروسو ڪري. 11ڏسو ،اوهين سڀ جيڪي باه ٻاريندا آهيو ،جيڪي پاڻ کي چنگارين سان گهيرو ڪندا آهيو :پنهنجي باه جي روشني ءَ ۾ ۽ انهن چنگارين ۾ گهمو جيڪي اوهان ٻاريون آهن .هي اوهان کي منهنجي هٿ مان ملندو؛ اوهين غم ۾ ليٽندا. باب 51 1منهنجي ڳالهه ٻڌو ،اوهين جيڪي سچائي ءَ جي پيروي ڪندڙ آهيو ،اوهين جيڪي اداوند کي ڳوليندا آهيو :انهي ءَ پٿر ڏانهن ڏسو جتان توهان کي ڪٽيو ويو آهي ،۽ انهي ءَ کڏ جي سوراخ ڏانهن جتي توهان کي کوٽيو ويو آهي. 2پنهنجي پي عَ ابراهيم ڏانهن ۽ ساره ڏانهن ڏسو جنهن اوهان کي جنم ڏنو :ڇو ته مون کيس اڪيلو سڏيو ،۽ کيس برڪت ڏني ،۽ کيس وڌايو. 3ڇالَ جو اداوند صيئون کي تسلي ڏيندو :هو سندس سڀني برباد جڳهن کي تسلي ڏيندو؛ ۽ هو سندس بيابان کي ُدن وانگر ۽ سندس ء بيابان کي اداوند جي باغ وانگر ڪندو؛ ان ۾ اوشي ۽ مسرت ملندي ،شڪرگذاري ۽ راڳ جو آواز. 4اي منهنجي قوم ،منهنجي ڳالهه ٻڌو؛ ۽ اي منهنجي قوم ،مون تي ڌيان ڏيو :ڇاڪاڻ ته مون کان هڪ قانون نڪرندو ،۽ مان پنهنجي لَ آرام ڪندس. فيصلي کي ماڻهن جي روشني ء 5منهنجي صداقت ويجهو آهي؛ منهنجي نجات نڪري چڪي آهي ،۽ منهنجا هٿ ماڻهن جو فيصلو ڪندا؛ ٻيٽ منهنجي انتظار ۾ هوندا ،۽ اهي منهنجي هٿ تي ڀروسو ڪندا. 6آسمان ڏانهن اکيون مٿي ڪريو ،۽ هيٺان زمين تي نظر وجهو :ڇاڪاڻ ته آسمان دونهي وانگر غائب ٿي ويندا ،۽ زمين ڪپڙي وانگر لَ هوندي ،۽ منهنجي صداقت اتم نه پراڻي ٿي ويندي ،۽ جيڪي ان ۾ رهن ٿا اهي ساڳي ءَ طرح مري ويندا :پر منهنجي نجات هميشه ء ٿيندي. 7اي سچائي ءَ جا ڄاڻو ،منهنجي ڳالهه ٻڌو ،اهي ماڻهو جن جي دل ۾ منهنجو قانون آهي؛ ماڻهن جي ملمت کان نه ڊڄو ،۽ نه ئي انهن جي بي ُزتي کان ڊڄو. ع لَ رهندي، هميشه صداقت منهنجي :پر ويندو کائي وانگر ن ا کي انهن ڪيڙو ۽ ويندو، کائي وانگر ڪپڙي کي انهن ڪينئان 8ڇاڪاڻ ته ء ۽ منهنجي نجات نسل در نسل رهندي. 9جاڳو ،جاڳو ،طاقت پائي ،اي اداوند جا ٻانها؛ جاڳو ،جيئن قديم زماني ۾ ،پراڻي زماني جي نسلن ۾ .ڇا تون اهو نه آهين جنهن راحب کي ڪٽيو ۽ ازلي کي زامي ڪيو؟ لَ پار 10ڇا تون اهو نہ آهين جنهن سمنڊ کي اشڪ ڪيو آهي ،وڏي اونهائي جي پاڻي ءَ کي؛ جنهن سمنڊ جي کوٽائي کي نجات ڏيندڙن ء ڪرڻ جو رستو بڻايو آهي؟ 11تنهن ڪري اداوند جا نجات يافته موٽي ايندا ،۽ صيئون ڏانهن ڳائڻ سان ايندا؛ ۽ دائمي اوشي انهن جي مٿي تي هوندي :اهي اوشي ۽ مسرت حاصل ڪندا؛ ۽ غم ۽ ماتم ڀڄي ويندا. 12آ ءَ ،پاڻ ،اهو آهيان جيڪو اوهان کي تسلي ڏيان ٿو .تون ڪير آهين جو اوهين انهي ءَ ماڻهو ءَ کان ڊڄو جيڪو مرندو ،۽ انهي ءَ انسان جي پٽ کان جيڪو گاهه وانگر ڪيو ويندو؟ 13۽ اداوند کي وساريو جيڪو توهان جو االق آهي ،جنهن آسمان کي پکيڙيو آهي ،۽ زمين جي بنياد رکيا آهن؛ ۽ توهان ظالم جي لَ تيار هجي؟ ۽ ظالم جو غضب ڪٿي آهي؟ غضب کان هر روز مسلسل ڊڄندا آهيو ،جيئن ته هو تباهه ڪرڻ ء 14قيدي جلوطني جلدي ڪري ٿو ته کيس آزاد ڪيو وڃي ،۽ هو کڏ ۾ نه مرڻ گهرجي ،۽ نه ئي سندس ماني گهٽجي وڃي. 15پر مان اداوند تنهنجو ادا آهيان ،جنهن سمنڊ کي ڦاڙيو ،جنهن جون لهرون گوڙ ڪن ٿيون :لشڪرن جو اداوند سندس نالو آهي. ڇانو ۾ ڍڪيو آهي ،تہ جيئن آسمان کي لڳائيان ،۽ زمين جون 16۽ مون پنهنجا لفظ تنهنجي وات ۾ رکيا آهن ،۽ مون توکي پنهنجي هٿ جي ء بنيادون رکان ،۽ صيئون کي چوان تہ تون منهنجا ماڻهو آهين. 17جاڳ ،جاڳ ،اعٿي بيه ،اي يروشلم ،جيڪو تو اداوند جي هٿان سندس غضب جو پيالو پيتو آهي؛ تو ڏڪڻي جي پيالي جا ٽڪرا پيتا آهن ،۽ انهن کي نچوڙي ڇڏيو آهي. 18انهن سڀني پٽن مان ڪو به سندس رهنمائي ڪرڻ وارو ناهي ،۽ نه ئي ڪو به اهڙو آهي جيڪو انهن سڀني پٽن جي هٿان کيس وٺي جن کي هن پاليو آهي. 19اهي ٻئي ڳالهيون تو تي آيون آهن؛ ڪير تو تي افسوس ڪندو؟ بربادي ،تباهي ،۽ ڏڪار ،۽ تلوار :مان ڪنهن جي ذريعي توکي تسلي ڏيان؟ 20اوهان جا پٽ بيهوش ٿي ويا آهن ،اهي سڀني گهٽين جي چوٽين تي پيا آهن ،جهڙوڪ جهنگلي ڍڳي ڄار ۾ :اهي اداوند جي غضب سان ڀريل آهن ،تنهنجي ادا جي ملمت سان. 21تنهن ڪري هاڻي هي ٻڌ ،تون ڏکايل ۽ مست آهين ،پر شراب سان نه: 22تنهنجو اداوند ،اداوند ،۽ تنهنجو ادا جيڪو پنهنجي قوم جي حق ۾ دليل ڏئي ٿو ،ائين فرمائي ٿو” ،ڏس ،مون تنهنجي هٿ مان ٿرٿلي جو پيالو ،منهنجي غضب جي پيالي جا ٽڪرا ڪڍيا آهن .تون ان کي ٻيهر نه پيئندين. 23پر مان ان کي انهن جي هٿ ۾ ڏيندس جيڪي توکي تڪليف ڏين ٿا؛ جن تنهنجي روح کي چيو آهي ته ،جهڪيو ،ته جيئن اسين پار ٿي لَ رکيو آهي جيڪي پار ٿي ويا. وڃون :۽ تو پنهنجو جسم زمين ۽ گهٽي وانگر انهن ء
يسعياه
باب 52 1جاڳي پئو ،جاڳي پئو؛ اي صيئون ،پنهنجي طاقت ڍڪي ڇڏ؛ اي يروشلم ،پاڪ شهر ،پنهنجا اوبصورت ڪپڙا ڍڪي ڇڏ ،ڇو ته هاڻي پوَ ڪو به غير طهريل ۽ ناپاڪ تو ۾ نه ايندو. کان ء 2اي يروشلم ،پاڻ کي مٽي ءَ کان عڇٽي ڇڏ ،اعٿي ويه ،۽ پنهنجي ڳچي ءَ جا بند لهي ڇڏ ،اي قيد ٿيل صييون جي ڌي ءَ. سواَ ڇڏايو ويندو. 3ڇالَ جو اداوند فرمائي ٿو تہ اوهان پاڻ کي مفت ۾ وڪرو ڪيو آهي ،۽ اوهان کي پئسن کان ء ء لَ لهي وئي هئي؛ ۽ اسوري انهن تي بي سبب ظلم ڪيو. 4ڇالَ جو اداوند ادا فرمائي ٿو تہ منهنجي قوم اڳي مصر ۾ رهڻ ء ء 5تنهنڪري ،اداوند فرمائي ٿو تہ هاڻي مون وٽ ڇا آهي جو منهنجي قوم کي مفت ۾ کنيو وڃي ٿو؟ جيڪي انهن تي حڪومت ڪن ٿا، اهي انهن کي رڙيون ڪن ٿا ،اداوند فرمائي ٿو ،۽ منهنجي نالي جي مسلسل هر روز توهين ڪئي وڃي ٿي. 6تنهنڪري منهنجا ماڻهو منهنجو نالو ڄاڻندا :تنهنڪري اهي ان ڏينهن ڄاڻندا ته مان اهو آهيان جيڪو ڳالهائي رهيو آهيان :ڏسو ،اهو مان آهيان. 7جبلن تي ڪيترا سهڻا آهن ان جا پير جيڪو اوشخبري آڻيندو آهي ،جيڪو امن شايع ڪندو آهي؛ جيڪو نيڪي جي اوشخبري آڻيندو آهي ،جيڪو نجات شايع ڪندو آهي؛ جيڪو صيون کي چوي ٿو ،تنهنجو ادا راڄ ڪري ٿو! 8اوهان جا چوڪيدار آواز بلند ڪندا؛ گڏجي آواز سان گيت ڳائيندا :ڇاڪاڻ تہ اهي اکين سان ڏسندا ،جڏهن اداوند صيئون کي واپس آڻيندو. 9اوشي ءَ ۾ ڦاٿو ،گڏجي گيت ڳايو ،اي يروشلم جا برباد هنڌ ،ڇاڪاڻ ته اداوند پنهنجي قوم کي تسلي ڏني آهي ،هن يروشلم کي ڇوٽڪارو ڏنو آهي. 10اداوند پنهنجو پاڪ هٿ سڀني قومن جي نظر ۾ ظاهر ڪيو آهي؛ ۽ زمين جا سڀ ڇيڙا اسان جي ادا جي نجات کي ڏسندا. شيَ کي هٿ نه لڳايو؛ اوهين ان جي وچ مان نڪري وڃو؛ اوهين 11اوهين وڃو ،اوهين وڃو ،اتان نڪري وڃو ،ڪنهن به ناپاڪ ء پاڪ ٿيو ،جيڪي اداوند جا برتن کڻو ٿا. 12ڇو ته اوهين تڪڙ ۾ نہ نڪرندؤ ۽ نہ ڀڄي نڪرندؤ ،ڇاڪاڻ تہ اداوند اوهان جي اڳيان هلندو ،۽ بني اسرائيل جو ادا اوهان جي پٺيان اجر هوندو. 13ڏسو ،منهنجو اادم هوشياري سان ڪم ڪندو ،هو بلند ۽ سرفراز ٿيندو ،۽ تمام گهڻو بلند ٿيندو. 14جيترا ماڻهو تو تي حيران ٿيا هئا ،سندس چهرو ڪنهن به ماڻهو ءَ کان وڌيڪ اراب هو ،۽ سندس شڪل انسانن کان وڌيڪ اراب هئي: 15تنهنڪري هو ڪيترين ئي قومن تي ڇانئجي ويندو؛ بادشاهہ سندس وات بند ڪندا ،ڇاڪاڻ تہ جيڪي انهن کي نہ ٻڌايو ويو هو سو اهي ڏسندا؛ ۽ جيڪي انهن نہ ٻڌو هو سو اهي غور ڪندا. باب 53 1اسان جي ابر تي ڪنهن يقين ڪيو آهي؟ ۽ ڪنهن تي اداوند جو هٿ ظاهر ٿيو آهي؟ 2ڇاڪاڻ ته هو سندس اڳيان هڪ نرم ٻوٽي وانگر ۽ سڪل زمين مان نڪرندڙ پاڙ وانگر وڌندو :هن جي ڪا به شڪل يا اوبصورتي ناهي؛ ۽ جڏهن اسين هن کي ڏسندا سين ،ته ڪا به اوبصورتي ناهي جيڪا اسان هن جي اواهش ڪريون. 3هو ماڻهن کان حقير ۽ رد ٿيل آهي؛ هڪ غمگين ماڻهو ،۽ غم سان واقف :۽ اسان پنهنجا منهن هن کان لڪائي ڇڏيا؛ هو حقير سمجهيو ويو ،۽ اسان هن جو قدر نه ڪيو. 4بيشڪ هن اسان جا غم برداشت ڪيا آهن ،۽ اسان جا غم برداشت ڪيا آهن :تڏهن به اسان هن کي ادا جو ماريل ،ماريل ۽ مصيبت ۾ مبتل سمجهيو. 5پر هو اسان جي گناهن جي ڪري زامي ٿيو ،اسان جي گناهن جي ڪري زامي ٿيو :اسان جي سلمتي ءَ جو ُذاب هن تي آيو؛ ۽ سندس زامن سان اسان کي شفا ملي. 6اسين سڀ رڍن وانگر ڀٽڪي ويا آهيون؛ اسان هر هڪ پنهنجي رستي ڏانهن موٽيو آهي؛ ۽ اداوند اسان سڀني جي گناهه هن تي رکيو آهي. لَ هڪ گهيٽي وانگر آندو ويو ،۽ 7هن تي ظلم ڪيو ويو ،۽ هن کي تڪليف ڏني وئي ،پر هن پنهنجو وات نه کوليو :هن کي ذبح ڪرڻ ء جيئن رڍ پنهنجي ڪترڻ وارن جي اڳيان گونگو آهي ،تنهن ڪري هو پنهنجو وات نه ٿو کولي. 8کيس قيد ۽ فيصلي مان ڪڍيو ويو :۽ ڪير سندس نسل جو ذڪر ڪندو؟ ڇاڪاڻ ته هو جيئرن جي ملڪ مان ڪٽيو ويو هو :منهنجي قوم جي گناهن جي ڪري هن کي مار ڏني وئي هئي. 9۽ هن پنهنجي قبر بدڪارن سان گڏ ٺاهي ،۽ پنهنجي موت ۾ اميرن سان گڏ؛ ڇاڪاڻ ته هن ڪو به ظلم نه ڪيو هو ،۽ نه ئي سندس وات ۾ ڪو ٺڳي هئي. 10پر اداوند کي مرضي هئي ته کيس ڪعٽي؛ هن کيس غمگين ڪيو آهي :جڏهن تون سندس روح کي گناهه جي قرباني ڏيندين ،ته هو پنهنجي اولد کي ڏسندو ،هو پنهنجا ڏينهن ڊگها ڪندو ،۽ اداوند جي رضا سندس هٿ ۾ ڪامياب ٿيندي. 11هو پنهنجي روح جي تڪليف ڏسندو ،۽ مطمئن ٿيندو :پنهنجي ُلم سان منهنجو نيڪ ٻانهو ڪيترن ئي کي راستباز بڻائيندو؛ ڇاڪاڻ ته هو انهن جي گناهن کي کڻندو. ع 12تنهن ڪري مان هن کي وڏين سان گڏ هڪ حصو ورهائيندس ،۽ هو طاقتورن سان گڏ لٽ ورهائيندو؛ ڇاڪاڻ ته هن پنهنجي جان لَ شفاُت ڪئي. لَ وجهائي ڇڏي آهي :۽ هو ڏوهارين سان گڏ شمار ڪيو ويو؛ ۽ هن ڪيترن ئي جا گناهه کنيا ،۽ ڏوهارين ء موت ء
يسعياه
باب 54 ڳاَ ،تون جيڪا ٻار پيدا نه ڪيو؛ ڳائڻ شروع ڪر ،۽ زور سان رو ،تون جيڪا ٻار پيدا نه ڪيو ،ڇو ته ويران زال جي 1اي بانجه ،ء اولد شادي شده زال جي اولد کان وڌيڪ آهي ،اداوند فرمائي ٿو. جاَ کي وڌايو ،۽ انهن کي پنهنجي رهائش جي پردن کي ڊگهو ڪرڻ ڏيو :نه بخشيو ،پنهنجا تار ڊگها ڪريو ،۽ پنهنجا 2پنهنجي ايمي جي ء داغ مضبوط ڪريو. 3ڇالَ جو تون ساڄي ۽ کاٻي پاسي ڦءرندين ،۽ تنهنجو اولد غير قومن جا وارث ٿيندو ،۽ ويران شهرن کي آباد ڪندو. ء 4ڊڄ نه ،ڇو ته تون شرمسار نه ٿيندين ،۽ نه ئي شرمسار ٿيندين ،ڇو ته تون شرمسار نه ٿيندين ،ڇاڪاڻ ته تون پنهنجي جواني ءَ جي شرم کي وساري ڇڏيندين ،۽ پنهنجي بيواهه ٿيڻ جي ملمت کي ٻيهر ياد نه ڪندين. 5ڇالَ جو تنهنجو االق تنهنجو مڙس آهي؛ لشڪرن جو اداوند سندس نالو آهي؛ ۽ تنهنجو ڇوٽڪارو ڏيندڙ اسرائيل جو پاڪ آهي؛ ء کيس سڄي زمين جو ادا سڏيو ويندو. 6ڇالَ جو اداوند توکي هڪ ڇڏيل ۽ روح ۾ غمگين ُورت ۽ جواني ءَ جي زال وانگر سڏيو آهي ،جڏهن تو کي رد ڪيو ويو هو، ء تنهنجو ادا فرمائي ٿو. لَ مون توکي ڇڏيو آهي ،پر وڏي رحم سان توکي گڏ ڪندس. 7ٿوري وقت ء لَ توکان منهن لڪايو؛ پر دائمي رحم سان مان تو تي رحم ڪندس ،اداوند تنهنجو نجات ڏيندڙ چوي 8ٿوري غضب ۾ مون هڪ لمحي ء ٿو. لَ نوح جي پاڻي ءَ وانگر آهي :جيئن مون قسم کنيو آهي تہ نوح جو پاڻي وري زمين تي نہ ويندو ،تيئن مون قسم 9ڇالَ جو هي مون ء ء کنيو آهي تہ آ ءَ تو تي غضب نہ ڪندس ۽ نہ توکي ملمت ڪندس. 10ڇالَ جو جبل هليا ويندا ۽ ٽڪريون هليون وينديون؛ پر منهنجي رحمت توکان نه هلندي ،۽ نہ ئي منهنجي سلمتي ءَ جو ُهد ٽٽندو، ء اداوند چوي ٿو جيڪو تو تي رحم ڪري ٿو. 11اي ڏکايل ،طوفان سان اعڇليل ،۽ تسلي نه مليل ،ڏس ،مان تنهنجا پٿر سهڻن رنگن سان لڳائيندس ،۽ تنهنجو بنياد نيلم سان رکندس. 12۽ مان توهان جون دريون ُقيق جون ،توهان جا دروازا ڪاربونڪلن جا ،۽ توهان جون سڀ سرحدون اوبصورت پٿرن جون ٺاهيندس. 13۽ اوهان جا سڀئي ٻار اداوند کان سيکاريا ويندا؛ ۽ اوهان جي ٻارن جو امن وڏو هوندو. 14تون انصاف ۾ قائم ٿيندين :تون ظلم کان پري رهندين؛ ڇو ته تون نه ڊڄندين؛ ۽ اوف کان؛ ڇاڪاڻ ته اهو تنهنجي ويجهو نه ايندو. 15ڏس ،اهي ضرور گڏ ٿيندا ،پر منهنجي طرفان نه :جيڪو به توهان جي الف گڏ ٿيندو اهو توهان جي ااطر ڪري پوندو. لَ هڪ اوزار ڪڍي ٿو؛ ۽ مون 16ڏسو ،مون لوهار پيدا ڪيو آهي جيڪو باهه ۾ ڪوئلي کي ڦوڪيندو آهي ،۽ جيڪو پنهنجي ڪم ء لَ پيدا ڪيو آهي. برباد ڪندڙ کي تباهه ڪرڻ ء 17ڪو به هٿيار جيڪو توهان جي الف ٺهيل آهي ڪامياب نه ٿيندو؛ ۽ هر زبان جيڪا توهان جي الف فيصلي ۾ اٿي ٿي ،توهان ان کي مجرم سمجهندؤ .هي اداوند جي ٻانهن جو ورثو آهي ،۽ انهن جي صداقت مون کان آهي ،اداوند فرمائي ٿو. باب 55 1او ،هر ڪو جيڪو اڃايل آهي ،پاڻي ڏانهن اچو ،۽ جنهن وٽ پئسا نه آهن؛ اچو ،اريد ڪريو ،۽ کائو؛ ها ،اچو ،بغير پئسن ۽ قيمت جي شراب ۽ کير اريد ڪريو. شيَ تي جيڪا مطمئن نه ٿي ڪري؟ شيَ تي پئسا ڇو ارچ ڪندا آهيو جيڪا ماني ناهي؟ ۽ توهان جي محنت ان 2پوَ توهان ان ء ء ء منهنجي ڳالهه غور سان ٻڌو ،۽ جيڪو سٺو آهي اهو کائو ،۽ توهان جي روح کي ٿلهي ۾ اوش ٿيڻ ڏيو. 3پنهنجو ڪن جهڪايو ،۽ مون وٽ اچو :ٻڌو ،۽ اوهان جو روح جيئرو رهندو؛ ۽ مان اوهان سان هڪ دائمي ُهد ڪندس ،جيتوڻيڪ دائود جي پڪي رحمتن سان. لَ اڳواڻ ۽ ڪمانڊر مقرر ڪيو آهي. لَ شاهد ،ماڻهن ء 4ڏسو ،مون کيس ماڻهن ء 5ڏس ،تون هڪ اهڙي قوم کي سڏيندين جنهن کي تون نه ڄاڻين ٿو ،۽ اهي قومون جيڪي توکي نه ٿيون سڃاڻين ،اهي تنهنجي ادا جي ڪري ۽ اسرائيل جي پاڪ ذات جي ڪري تو ڏانهن ڊوڙنديون ،ڇاڪاڻ ته هن توکي جلل ڏنو آهي. 6اداوند کي ڳوليو جيستائين هو ملي سگهي ،کيس سڏيو جيستائين هو ويجهو آهي: 7بدڪار پنهنجي واٽ کي ڇڏي ڏئي ،۽ بدڪار پنهنجا ايال ڇڏي ڏئي :۽ اداوند ڏانهن موٽي اچي ،۽ هو مٿس رحم ڪندو؛ ۽ اسان جي ادا ڏانهن ،ڇاڪاڻ تہ هو گهڻو ڪري معاف ڪندو. 8ڇالَ جو منهنجا ايال اوهان جا ايال نہ آهن ،۽ نڪي اوهان جا طريقا منهنجا طريقا آهن ،اداوند فرمائي ٿو. ء 9ڇالَ جو جيئن آسمان زمين کان مٿي آهن ،تيئن منهنجا طريقا اوهان جي طريقن کان ۽ منهنجا ايال اوهان جي ايالن کان بلند آهن. ء 10ڇاڪاڻ ته جيئن مينهن وسندو آهي ۽ برف آسمان مان پوندي آهي ۽ واپس اتان نه ويندي آهي ،پر زمين کي پاڻي ڏيندي آهي ۽ ان کي اعڀاريندي ۽ ڦعلندي آهي ،ته جيئن پوکيندڙ کي ٻج ۽ کائڻ واري کي ماني ڏئي. 11اهڙي ءَ طرح منهنجو ڪلم به هوندو جيڪو منهنجي وات مان نڪرندو آهي :اهو مون ڏانهن بيڪار نه موٽندو ،پر اهو پورو ڪندو جيڪو مان چاهيان ٿو ،۽ اهو ان ڪم ۾ ڪامياب ٿيندو جنهن ڏانهن مون ان کي موڪليو آهي. لَ نڪرنديون ،۽ 12ڇالَ جو اوهين اوشي ءَ سان نڪرندؤ ،۽ سلمتي ءَ سان اڳتي وڌندؤ :جبل ۽ ٽڪريون اوهان جي اڳيان گيت ڳائڻ ء ء ميدان جا سڀ وڻ تاڙيون وڄائيندا.
يسعياه
لَ هڪ نالو هوندو ،هڪ دائمي 13ڪنڊي جي بدران صنوبر جو وڻ اعڀرندو ،۽ ڪنڊي جي بدران عمهندي جو وڻ اعڀرندو :۽ اهو اداوند ء لَ جيڪو ڪٽيو نه ويندو. نشان ء باب 56 تہ منهنجو ڇوٽڪارو ويجهو آهي ،۽ منهنجي صداقت ظاهر ٿيڻ
1اداوند فرمائي ٿو تہ انصاف تي قائم رهو ۽ انصاف ڪريو ،ڇاڪاڻ واري آهي. 2برڪت وارو آهي اهو ماڻهو جيڪو هي ڪري ٿو ،۽ اهو انسان جو پٽ جيڪو ان کي پڪڙي ٿو ،جيڪو سبت جي ڏينهن کي ان کي آلوده ڪرڻ کان بچائي ٿو ،۽ پنهنجي هٿ کي ڪنهن به برائي ڪرڻ کان روڪي ٿو. 3۽ نه ئي ڪنهن اجنبي جو پٽ ،جيڪو پاڻ کي اداوند سان شامل ڪيو آهي ،اهو چوڻ گهرجي ته اداوند مون کي پنهنجي قوم کان بلڪل الڳ ڪري ڇڏيو آهي ،۽ نه ئي ڪو اواجه اهو چوڻ گهرجي ته ڏسو ،مان هڪ سڪل وڻ آهيان. 4ڇالَ جو اداوند انهن اوجائن کي چوي ٿو جيڪي منهنجا سبت رکن ٿا ،۽ جيڪي شيون مون کي وڻن ٿيون ،۽ منهنجو ُهد پڪڙين ء ٿا. جاَ ۽ نالو ڏيندس جيڪو پٽن ۽ ڌيئرن کان بهتر هوندو :مان انهن کي هڪ دائمي هڪ اندر ڀتين پنهنجي ۽ ۾ گهر پنهنجي کي انهن 5مان ء نالو ڏيندس ،جيڪو ڪٽيل نه هوندو. لَ ،سندس اادم لَ ،۽ اداوند جي نالي سان پيار ڪرڻ ء 6۽ پرديسي جا ٻار ،جيڪي پاڻ کي اداوند سان ڳنڍين ٿا ،سندس ادمت ڪرڻ ء لَ ،هر ڪو جيڪو سبت کي ناپاڪ ڪرڻ کان بچائي ٿو ،۽ منهنجي ُهد کي مضبوطي ءَ سان جهلي ٿو. ٿيڻ ء 7مان انهن کي به پنهنجي پاڪ جبل تي آڻيندس ،۽ انهن کي پنهنجي دُا جي گهر ۾ اوش ڪندس :انهن جون ساڙڻ واريون قربانيون ۽ لَ دُا جو گهر سڏيو ويندو. قربانيون منهنجي قربان گاه تي قبول ڪيون وينديون؛ ڇاڪاڻ ته منهنجو گهر سڀني ماڻهن ء سواَ جيڪي 8اداوند ادا جيڪو بني اسرائيل جي جلوطنن کي گڏ ڪري ٿو ،چوي ٿو ته ،مان ٻين کي به هن سان گڏ ڪندس ،انهن کان ء هن سان گڏ ڪيا ويا آهن. لَ اچو ،هائو ،اوهين سڀ جهنگلي جانورو. 9اوهين سڀ جهنگلي جانورو ،کائڻ ء 10سندس چوڪيدار انڌا آهن :اهي سڀ جاهل آهن ،اهي سڀ گونگا ڪتا آهن ،اهي ڀونڪ نٿا سگهن؛ سمهڻ وارا ،ليٽي پوندا ،ننڊ ڪرڻ پسند ڪندا آهن. 11ها ،اهي للچي ڪتا آهن جيڪي ڪڏهن به مطمئن نه ٿي سگهن ،۽ اهي ريڍار آهن جيڪي سمجهي نٿا سگهن :اهي سڀ پنهنجي لَ ،پنهنجي حصي کان. پنهنجي رستي ڏانهن ڏسن ٿا ،هر هڪ پنهنجي فائدي ء 12اچو ،اهي چون ٿا ،مان شراب آڻيندس ،۽ پاڻ کي سخت شراب سان ڀرينداسين؛ ۽ سڀاڻي اڄ وانگر هوندو ،۽ تمام گهڻو وڌيڪ. باب 57 1نيڪ ماڻهو ناس ٿئي ٿو ،۽ ڪو به ان کي دل تي نٿو رکي :۽ رحمدل ماڻهو کنيا وڃن ٿا ،ڪو به اهو نه ٿو سوچي ته نيڪ ماڻهو ايندڙ برائي کان کنيو وڃي ٿو. 2هو امن ۾ داال ٿيندو :اهي پنهنجن بسترن ۾ آرام ڪندا ،هر هڪ پنهنجي سڌي رستي تي هلندو. 3پر اي جادوگرني ءَ جا پٽو ،زناڪار ۽ ڪسبياڻي ءَ جو اولد ،هتي ويجهو اچو. 4اوهين ڪنهن تي ٺٺوليون ٿا ڪريو؟ ڪنهن تي وات ڊگهو ڪريو ٿا ۽ زبان ڪڍو ٿا؟ ڇا اوهين گناهہ جا ٻار نہ آهيو ،ڪوڙ جو اولد نہ آهيو؟ 5ڇا توهان هر سائي وڻ هيٺان بتن سان پاڻ کي ساڙي رهيا آهيو ،۽ وادين ۾ پٿرن جي ٽڪرين هيٺان ٻارن کي ماري رهيا آهيو؟ 6ندي ءَ جي هموار پٿرن ۾ تنهنجو حصو آهي؛ اهي ،اهي تنهنجو حصو آهن :تو انهن تي به پيئڻ جي نذرانو وجهيو آهي ،تو اناج جي نذرانو پيش ڪيو آهي .ڇا مون کي انهن ۾ تسلي ملڻ گهرجي؟ لَ مٿي ويو آهين. 7هڪ بلند ۽ بلند جبل تي تو پنهنجو بسترو وڇايو آهي :اتي به تون قرباني پيش ڪرڻ ء سواَ ٻئي ڏانهن ظاهر ڪيو آهي ،۽ 8دروازن ۽ چوڪن جي پويان به تو پنهنجو يادگار قائم ڪيو آهي :ڇاڪاڻ ته تو پاڻ کي مون کان ء مٿي چڙهيو آهي؛ تو پنهنجو بسترو وڌايو آهي ،۽ انهن سان ُهد ڪيو آهي؛ جتي تو ڏٺو هو اتي تو انهن جي بستري کي پسند ڪيو آهي. 9۽ تون ُطر کڻي بادشاهه وٽ وئين ،۽ پنهنجون اوشبوئون وڌائين ،۽ پنهنجا قاصد پري پري موڪلين ،۽ پاڻ کي دوزخ تائين به اوار ڪيو. 10تون پنهنجي رستي جي ُظمت ۾ ٿڪجي پيو آهين؛ پر تو نہ چيو تہ ڪا اميد نہ آهي :تو پنهنجي هٿ جي زندگي ڳولي لڌي آهي، تنهنڪري تون غمگين نہ ٿيو. 11۽ تون ڪنهن کان ڊڄين يا ڊڄين ،جو تو ڪوڙ ڳالهايو ،۽ مون کي ياد نه ڪيو ،۽ نه ئي ان کي پنهنجي دل ۾ رکيو؟ ڇا مون اڳئين زماني کان ااموش نه رهيو آهيان ،۽ تون مون کان نه ڊڄين ٿو؟ 12آ ءَ تنهنجي صداقت ۽ تنهنجي ڪمن کي بيان ڪندس ،ڇاڪاڻ تہ اهي توکي ڪوبہ فائدو نہ ڏيندا. 13جڏهن تون رڙيون ڪندين ،ته تنهنجا لشڪر توکي بچائين؛ پر هوا انهن سڀني کي کڻي ويندي؛ باطل انهن کي کڻي ويندو :پر جيڪو مون تي ڀروسو ڪندو اهو زمين جو وارث ٿيندو ،۽ منهنجي پاڪ جبل جو وارث ٿيندو. 14۽ چوندو ،مٿي اڇليو ،رستو تيار ڪريو ،منهنجي ماڻهن جي رستي تان ٿاٻڙندڙ رڪاوٽ هٽايو. جاَ تي رهندو لَ رهندو آهي ،جنهن جو نالو پاڪ آهي ،چوي ٿو ته مان بلند ۽ پاڪ ء 15ڇاڪاڻ ته اهو بلند ۽ بلند آهي جيڪو هميشه ء آهيان ،ان سان گڏ جيڪو پشيمان ۽ ُاجز روح جو آهي ،ته جيئن ُاجز جي روح کي بحال ڪريان ،۽ پشيمان جي دل کي بحال ڪريان.
يسعياه
جو روح منهنجي اڳيان ۽ انهن جانن جي
:ڇالَ 16ڇالَ جو آ ءَ هميشہ تائين نہ تڪرار ڪندس ،۽ نہ ئي هميشہ ڪاوڙ ۾ رهندس ء ء اڳيان جيڪي مون ٺاهيا آهن ،ڪمزور ٿي ويندا. 17سندس للچ جي گناهه جي ڪري مون ڪاوڙ ڪئي ،۽ کيس ماريو :مون پاڻ کي لڪايو ،۽ ڪاوڙجي پيو ،۽ هو پنهنجي دل جي رستي تي غلط طرف هليو ويو. 18مون سندس طريقا ڏٺا آهن ،۽ کيس شفا ڏيندس :مان کيس به رهنمائي ڪندس ،۽ کيس ۽ سندس غمگينن کي تسلي ڏيندس. لَ جيڪو ويجهو آهي ،اداوند فرمائي ٿو؛ ۽ مان ان لَ جيڪو پري آهي ،۽ ان ء 19مان چپن جو ميوو پيدا ڪريان ٿو :سلم ،سلمتي ان ء کي شفا ڏيندس. ع ع 20پر بڇڙا ماڻهو اڇلندڙ سمنڊ وانگر آهن ،جڏهن اهو آرام نٿو ڪري سگهي ،جنهن جو پاڻي مٽي ۽ مٽي اڇلي ٿو. لَ ڪا به امن ناهي. 21منهنجو ادا چوي ٿو ته ،بدڪارن ء باب 58 1زور سان رڙ ڪر ،نه ڊڄ ،پنهنجي آواز کي توتاري وانگر بلند ڪر ،۽ منهنجي قوم کي سندن ڏوهہ ۽ يعقوب جي گهراڻي کي سندن گناهہ ڏيکاريو. 2پر اهي روزانو مون کي ڳوليندا آهن ،۽ منهنجي طريقن کي ڄاڻڻ ۾ اوش ٿيندا آهن ،هڪ اهڙي قوم وانگر جنهن نيڪي ڪئي ،۽ پنهنجي ادا جي حڪم کي نه ڇڏيو :اهي مون کان انصاف جا حڪم پڇن ٿا؛ اهي ادا جي ويجهو اچڻ ۾ اوش ٿين ٿا. 3اهي چون ٿا ته اسان ڇو روزا رکيا آهن ۽ تون ڏسين ٿو؟ اسان پنهنجي جان کي ڇو تڪليف ڏني آهي ۽ تون ڪو به ُلم نٿو وٺين؟ ڏسو، پنهنجي روزي جي ڏينهن ۾ توهان اوشي حاصل ڪندا آهيو ۽ پنهنجي سڀني محنتن کان ڪم وٺندا آهيو. لَ تہ لَ :اوهين اڄ وانگر روزو نہ رکندؤ ،انهي ءَ ء لَ روزو رکو ٿا ،۽ بڇڙائي ءَ جي عمٺي سان مارڻ ء 4ڏسو ،اوهين جهڳڙي ۽ تڪرار ء اوهان جو آواز مٿي ٻڌو وڃي. 5ڇا اهو اهڙو روزو آهي جيڪو مون چونڊيو آهي؟ هڪ ڏينهن جيڪو ماڻهو پنهنجي جان کي تڪليف ڏئي؟ ڇا اهو پنهنجو مٿو ڍڳي وانگر جهڪائڻ ۽ پنهنجي هيٺان ٽاٽ ۽ راه وڇائڻ آهي؟ ڇا تون هن کي روزو سڏيندين ،۽ اداوند کي قبول پوندڙ ڏينهن؟ هر ۽ ڪرڻ، 6ڇا هي اهو روزو ناهي جيڪو مون چونڊيو آهي؟ بڇڙائي جا زنجيرون کولڻ ،ڳرا بار کولڻ ،۽ مظلومن کي آزاد جوَ ء لَ؟ ٽوڙڻ ء 7ڇا اهو نه آهي ته توهان پنهنجي ماني بکايلن کي ڏيو ،۽ غريبن کي جيڪي ٻاهر ڪڍيا ويا آهن پنهنجي گهر ۾ آڻيو؟ جڏهن توهان ننگا ڏسندا آهيو ،ته ان کي ڍڪيو؛ ۽ توهان پاڻ کي پنهنجي جسم کان نه لڪايو؟ 8پوَ تنهنجو نور صبح وانگر چمڪندو ،۽ تنهنجي صحت تيزي سان اڀرندي :۽ تنهنجي صداقت تنهنجي اڳيان هلندي ،اداوند جو جلل ء تنهنجي پٺيان اجر هوندو. 9پوَ تون سڏيندين ،۽ اداوند جواب ڏيندو؛ تون رڙ ڪندين ،۽ هو چوندو ،مان هتي آهيان .جيڪڏهن تون پنهنجي وچ مان جوا ،آڱر جي ء ٻاهر ڪڍڻ ،۽ بيوقوفي ڳالهائڻ کي پري ڪري ڇڏيندين؛ پوَ تنهنجو نور اوندهه ۾ اڀرندو ،۽ تنهنجو لَ ڪڍين ٿو ،۽ ڏکايل جان کي مطمئن ڪرين ٿو ،تہ ء 10۽ جيڪڏهن تون پنهنجي جان بکايلن ء اوندهه منجهند وانگر ٿيندو: 11۽ اداوند توهان جي رهنمائي ڪندو ،۽ اشڪي ءَ ۾ توهان جي روح کي مطمئن ڪندو ،۽ توهان جي هڏن کي موٽو ڪندو :۽ توهان هڪ سيراب ٿيل باغ وانگر ۽ پاڻي ءَ جي چشمي وانگر هوندا ،جنهن جو پاڻي ڪڏهن به اتم نه ٿيندو. 12۽ جيڪي اوهان مان ٿيندا ،سي پراڻيون برباد جڳهيون ٺاهيندا :اوهين ڪيترن ئي نسلن جي بنيادن کي بلند ڪندا؛ ۽ اوهان کي سڏيو لَ رستا بحال ڪندڙ". ويندو" ،ڀڃ جو مرمت ڪندڙ ،رهڻ ء 13جيڪڏهن تون پنهنجي پير کي سبت جي ڏينهن کان روڪين ،منهنجي پاڪ ڏينهن تي پنهنجي مرضي ڪرڻ کان روڪين؛ ۽ سبت کي اوشي سڏين ،اداوند جو پاڪُ ،زت وارو؛ ۽ سندس ُزت ڪندين ،نه ته پنهنجا طريقا ڪندين ،نه پنهنجي مرضي ڳوليندين ،۽ نه ئي پنهنجا لفظ ڳالهائيندين: 14پوَ تون اداوند ۾ اوش ٿيندين؛ ۽ مان توکي زمين جي بلندين تي سوار ڪندس ،۽ توکي تنهنجي پي عَ يعقوب جي ميراث سان ء کارائيندس ،ڇاڪاڻ ته اداوند جي وات اهو چيو آهي. باب 59 1ڏسو ،اداوند جو هٿ ننڍو نه آهي جو بچائي نه سگهي ،۽ سندس ڪن ڳرو نه آهي جو ٻڌي نه سگهي. 2پر اوهان جي گناهن اوهان ۽ اوهان جي ادا جي وچ ۾ جدائي پيدا ڪري ڇڏي آهي ،۽ اوهان جي گناهن سندس منهن اوهان کان لڪائي ڇڏيو آهي ،تنهنڪري هو نہ ٻڌندو. 3ڇالَ جو اوهان جا هٿ رت سان آلوده آهن ،۽ اوهان جون آڱريون بڇڙائي ءَ سان ،اوهان جي چپن ڪوڙ ڳالهايو آهي ،اوهان جي زبان ء بڇڙائي بڪي آهي. لَ التجا ڪري ٿو :اهي باطل تي ڀروسو ڪن ٿا ،۽ ڪوڙ ڳالهائين ٿا؛ اهي شرارت کي لَ نه ٿو سڏي ،۽ نه ڪو سچ ء 4ڪو به انصاف ء جنم ڏين ٿا ،۽ بدڪاري کي جنم ڏين ٿا. 5اهي ڪوڪ جا آنا ڪڍن ٿا ۽ مکڙي جو ڄار اعڻين ٿا :جيڪو انهن جا آنا کائيندو آهي سو مري ويندو آهي ،۽ جيڪو ڪٽيو ويندو آهي سو نانگ بڻجي ويندو آهي.
يسعياه
6انهن جا ڄار ڪپڙا نہ بڻجندا ،۽ نڪي اهي پنهنجن ڪمن سان پاڻ کي ڍڪيندا :انهن جا ڪم بڇڙائي ءَ جا ڪم آهن ،۽ تشدد جو ڪم انهن جي هٿن ۾ آهي. لَ تڪڙ ڪن ٿا :انهن جا ايال بڇڙائي جا ايال آهن؛ بربادي ۽ تباهي ڪرڻ اون بيگناه اهي ۽ ٿا، ڊوڙن ڏانهن برائي 7انهن جا پير ء انهن جي رستن ۾ آهي. لَ ٽيڙها رستا ٺاهيا آهن :جيڪو به ان ۾ هلندو پنهنجي :انهن ناهي انصاف به ڪو ۾ هلڻ جي انهن ۽ ڄاڻن؛ نٿا کي 8اهي امن جي رستي ء اهو امن کي نه سڃاڻندو. 9تنهنڪري انصاف اسان کان پري آهي ،۽ نڪي انصاف اسان کي پهچندو :اسين روشني ءَ جو انتظار ڪريون ٿا ،پر اونداهي ڏسون ٿا؛ روشني ءَ جو ،پر اسين اونداهي ۾ گهمون ٿا. 10اسين انڌن وانگر ڀت کي ٽوڙيندا آهيون ،۽ اسين ائين ٽوڙيندا آهيون جيئن اسان جون اکيون نه هجن :اسين ڏينهن جو رات وانگر ٺوڪر کائيندا آهيون؛ اسين مئلن وانگر ويران هنڌن تي آهيون. 11اسين سڀ رڇن وانگر رڙيون ڪريون ٿا ،۽ ڪبوترن وانگر سخت ماتم ڪريون ٿا :اسين انصاف جي اميد رکون ٿا ،پر ڪو به ناهي؛ نجات جي ،پر اهو اسان کان پري آهي. ڇالَ جو اسان جا گناهہ 12ڇالَ جو اسان جا گناهہ اوهان جي اڳيان گهڻا آهن ،۽ اسان جا گناهہ اسان جي الف شاهدي ڏين ٿا، ء ء اسان سان گڏ آهن؛ ۽ اسان جي گناهن جي باري ۾ ،اسين انهن کي ڄاڻون ٿا. 13اسان اداوند جي الف نافرماني ۽ ڪوڙ ڳالهائڻ ۾ ،۽ اسان جي ادا کان پري ٿيڻ ۾ ،ظلم ۽ بغاوت جي ڳاله ڪرڻ ۾ ،۽ دل مان ڪوڙ جون ڳالهيون سوچڻ ۽ چوڻ ۾. 14۽ انصاف پوئتي هٽي ويو آهي ،۽ انصاف پري بيٺو آهي :ڇاڪاڻ ته سچ گهٽي ۾ ڪري پيو آهي ،۽ انصاف اندر داال نه ٿي سگهي. 15ها ،سچ ناڪام ٿئي ٿو؛ ۽ جيڪو برائي کان پري ٿئي ٿو اهو پاڻ کي شڪار بڻائي ٿو :۽ اداوند اهو ڏٺو ،۽ اهو هن کي ناراض ڪيو ته ڪو به انصاف نه هو. 16۽ هن ڏٺو ته ڪو به ماڻهو نه هو ،۽ حيران ٿيو ته ڪو به شفاُت ڪندڙ نه هو :تنهن ڪري سندس هٿ هن کي نجات ڏني؛ ۽ سندس صداقت ،هن کي سنڀاليو. ڇانو وانگر ڍڪيو ،۽ پنهنجي مٿي تي ڇوٽڪاري جو ٽوپ رکيو؛ ۽ لباس جي بدران انتقام جا ڪپڙا پائي، کي صداقت 17ڇالَ جو هن ء ء ۽ جوش سان چادر وانگر ڍڪيل هو. 18هو انهن جي ڪمن جي مطابق بدلو ڏيندو ،پنهنجن مخالفن تي غضب ،پنهنجن دشمنن تي بدلو؛ هو ٻيٽن تي بدلو ڏيندو. 19تنهنڪري اهي اولهه کان اداوند جي نالي کان ڊڄندا ۽ سج جي اڀرڻ کان سندس جلل کان ڊڄندا .جڏهن دشمن سيلب وانگر ايندو، تڏهن اداوند جو روح سندس الف جهنڊو بلند ڪندو. 20۽ نجات ڏيندڙ صيئون ڏانهن ايندو ،۽ انهن ڏانهن جيڪي يعقوب ۾ گناهه کان ڦري ويندا آهن ،اداوند فرمائي ٿو. 21اداوند فرمائي ٿو تہ ،منهنجو انهن سان هي ُهد آهي تہ منهنجو روح جيڪو تو تي آهي ۽ منهنجا لفظ جيڪي مون تنهنجي وات ۾ لَ تنهنجي وات مان نڪرندا نہ ،نہ تنهنجي اولد جي وات مان نڪرندا ،نہ وري تنهنجي وجهي ڇڏيا آهن ،اهي هاڻي کان وٺي هميشه ء اولد جي اولد جي وات مان ،نہ وري ڪڏهن تائين ،اداوند فرمائي ٿو. باب 60 1اعٿ ،چمڪ ،ڇو ته تنهنجو نور آيو آهي ،۽ اداوند جو جلل تو تي اڀريو آهي. 2ڇالَ جو ڏسو ،اونداهي زمين کي ڍڪيندي ،۽ گهڻ-اونداهي ماڻهن کي ،پر اداوند تو تي ظاهر ٿيندو ،۽ سندس شان تو تي نظر ايندو. ء 3۽ غير قومون تنهنجي روشني ڏانهن اينديون ،۽ بادشاهتون تنهنجي اڀرڻ جي چمڪ ڏانهن اينديون. 4پنهنجيون اکيون چوڌاري مٿي ڪر ،۽ ڏس :اهي سڀ گڏ ٿين ٿا ،اهي تو وٽ اچن ٿا :اوهان جا پٽ پري کان ايندا ،۽ اوهان جون ڌيئرون اوهان جي پاسي ۾ پاليون وينديون. 5پوَ تون ڏسندين ،۽ گڏجي وهندين ،۽ تنهنجي دل ڊڄندي ،۽ وڌي ويندي؛ ڇاڪاڻ ته سمنڊ جي گهڻائي تو ڏانهن تبديل ٿيندي ،غير قومن ء جون فوجون تو ڏانهن اينديون. 6اعٺن جو ميڙ توکي ڍڪيندو ،مديان ۽ ايفا جا گهوڙا؛ اهي سڀ سبا کان ايندا :اهي سون ۽ لوبان آڻيندا؛ ۽ اهي اداوند جي تعريف بيان ڪندا. 7قيدار جا سڀ ڌڻ تو وٽ گڏ ڪيا ويندا ،نبايوت جا ڌڻ تنهنجي ادمت ڪندا :اهي منهنجي قربانگاهه تي قبوليت سان مٿي ايندا ،۽ مان پنهنجي شان جي گهر کي جلل ڏيندس. 8هي ڪير آهن جيڪي ڪڪر وانگر اڏامي رهيا آهن ،۽ ڪبوتر وانگر پنهنجي درين ڏانهن؟ 9يقينا ا ٻيٽ منهنجي انتظار ۾ هوندا ،۽ ترشيش جا جهاز پهريان ،ته جيئن توهان جي پٽن کي پري کان ،انهن جي چاندي ۽ سون سان گڏ، اداوند توهان جي ادا جي نالي ۽ اسرائيل جي پاڪ ذات جي نالي تي ،ڇاڪاڻ ته هن توهان کي جلل ڏنو آهي. 10۽ اجنبي جا پٽ توهان جون ڀتيون ٺاهيندا ،۽ انهن جا بادشاهه توهان جي ادمت ڪندا ،ڇاڪاڻ ته مون پنهنجي غضب ۾ توهان کي ماريو ،پر منهنجي احسان ۾ مون توهان تي رحم ڪيو آهي. 11تنهن ڪري توهان جا دروازا هميشه کليل رهندا؛ اهي ڏينهن ۽ رات بند نه ٿيندا؛ ته جيئن ماڻهو توهان وٽ غير قومن جي فوج آڻين ،۽ انهن جا بادشاهه آندا وڃن. 12ڇاڪاڻ ته جيڪا قوم ۽ بادشاهت توهان جي ادمت نه ڪندي ،اها برباد ٿيندي؛ ها ،اهي قومون بلڪل برباد ٿينديون. لَ؛ ۽ جاَ کي سينگار ڏيڻ ء 13لبنان جو شان و شوڪت تو وٽ ايندو ،صنوبر جو وڻ ،صنوبر جو وڻ ،۽ صندوق گڏجي ،منهنجي مقدس ء جاَ کي شاندار بڻائيندس. مان پنهنجي پيرن جي ء
يسعياه
14۽ جن توکي ايذايو انهن جا پٽ تو وٽ جهڪي ايندا؛ ۽ جيڪي توکي حقير سمجهندا هئا اهي سڀ تنهنجي پيرن جي تري تي سجدو ڪندا؛ ۽ اهي توکي سڏيندا" ،اداوند جو شهر ،اسرائيل جي پاڪ ذات جو صهيون". 15جڏهن ته توکي ڇڏي ڏنو ويو ۽ نفرت ڪئي وئي ،ايتري قدر جو ڪو به تنهنجي ذريعي نه گذريو ،مان توکي هڪ دائمي ُظمت، ڪيترن ئي نسلن جي اوشي بڻائيندس. 16تون غير قومن جو کير به چوسيندين ،۽ بادشاهن جي سيني کي چوسيندين :۽ توکي ابر پوندي ته مان اداوند تنهنجو نجات ڏيندڙ ۽ تنهنجو نجات ڏيندڙ آهيان ،يعقوب جو طاقتور. 17مان پيتل جي بدلي ۾ سون آڻيندس ،۽ لوه جي بدلي ۾ چاندي ،۽ ڪاٺ جي بدلي ۾ ٽامي ،۽ پٿر جي بدلي ۾ لوه آڻيندس :مان تنهنجي آفيسرن کي امن ۽ تنهنجي تڪليف ڏيندڙن کي صداقت ڏيندس. 18تنهنجي ملڪ ۾ وري ڪڏهن به تشدد نه ٻڌو ويندو ،تنهنجي حدن اندر بربادي ۽ تباهي نه؛ پر تون پنهنجن ڀتين کي نجات ۽ پنهنجن دروازن کي تعريف سڏيندين. لَ دائمي روشني ۽ لَ توکي روشني ڏيندو ،پر اداوند تنهنجي ء 19سج هاڻي ڏينهن جو تنهنجي روشني نه هوندو؛ ۽ نه ئي چنڊ روشني ءَ ء تنهنجو ادا تنهنجو جلل هوندو. 20تنهنجو سج وري نه لهندو ،۽ نه ئي تنهنجو چنڊ پاڻ کي هٽائيندو ،ڇاڪاڻ ته اداوند تنهنجو دائمي روشني هوندو ،۽ تنهنجي ماتم جا ڏينهن اتم ٿي ويندا. لَ زمين جا وارث ٿيندا ،منهنجي پوک جي شاخ ،منهنجي هٿن جو ڪم ،تہ جيئن 21اوهان جا سڀ ماڻهو پڻ صالح هوندا :اهي سدائين ء مون کي جلل ملي. 22هڪ ننڍڙو هڪ هزار ٿيندو ،۽ هڪ ننڍڙو هڪ طاقتور قوم :مان ،اداوند ،پنهنجي وقت ۾ ان کي تيز ڪندس. باب 61 1اداوند ادا جو روح مون تي آهي؛ ڇاڪاڻ ته اداوند مون کي مسح ڪيو آهي ته جيئن حليم کي اوشخبري ٻڌايان؛ هن مون کي موڪليو آهي ته ٽٽل دل وارن کي پٽيان ،قيدين کي آزادي ۽ قيد اانن کي کولڻ جو اُلن ڪريان. 2تہ جيئن اداوند جي مقبوليت واري سال جو ۽ اسان جي ادا جي انتقام جي ڏينهن جو اُلن ڪريان ،۽ سڀني غمگين کي تسلي ڏيان. لَ ،انهن کي راه جي بدران سينگار ،ماتم جي بدران اوشي جو تيل ،ڏک جي روح جي بدران 3صيئون ۾ ماتم ڪندڙن کي مقرر ڪرڻ ء لَ؛ ته جيئن اهي صداقت جا وڻ ،اداوند جي پوک سڏجن ،ته جيئن هن جو جلل ظاهر ٿئي. تعريف جو لباس ڏيڻ ء 4۽ اهي پراڻيون برباديون تعمير ڪندا ،اهي اڳين ويرانين کي بلند ڪندا ،۽ اهي برباد شهرن جي مرمت ڪندا ،جيڪي ڪيترن ئي نسلن کان ويران هئا. 5۽ اجنبي بيٺا هوندا ۽ توهان جي ڌڻن کي چاريندا ،۽ ڌارين جا پٽ توهان جا هاري ۽ انگورن جي باغبان هوندا. 6پر اوهان کي اداوند جا پادري سڏيو ويندو :ماڻهو اوهان کي اسان جي ادا جا وزير سڏيندا :اوهين غير قومن جي دولت کائيندا ،۽ انهن جي شان ۾ فخر ڪندا. 7اوهان جي شرم جي ڪري اوهان کي ٻيڻو ملندو؛ ۽ بي ُزتي جي ڪري اهي پنهنجي حصي ۾ اوش ٿيندا :تنهنڪري پنهنجي ملڪ ۾ لَ دائمي اوشي هوندي. اهي ٻيڻو حاصل ڪندا :انهن ء لَ ڦرلٽ کان نفرت ڪيان ٿو؛ ۽ آ ءَ سچائي ءَ سان سندن ڪم 8ڇالَ جو آ ءَ اداوند انصاف کي پسند ٿو ڪريان ،۽ ساڙڻ جي قرباني ء ء ڪندس ،۽ انهن سان هڪ دائمي ُهد ڪندس. 9۽ انهن جو اولد غير قومن ۾ ۽ انهن جو اولد ماڻهن ۾ سڃاتو ويندو :جيڪي انهن کي ڏسن ٿا سي انهن کي تسليم ڪندا تہ اهي اهو اولد آهن جنهن کي اداوند برڪت ڏني آهي. 10آ ءَ اداوند ۾ تمام گهڻو اوش ٿيندس ،منهنجو روح منهنجي ادا ۾ اوش ٿيندو؛ ڇاڪاڻ ته هن مون کي نجات جي ڪپڙن سان ڍڪيو آهي ،هن مون کي صداقت جي پوشاڪ سان ڍڪيو آهي ،جيئن ڪو دلہن پاڻ کي زيورن سان سينگاريو آهي ،۽ جيئن ڪو دلہن پاڻ کي پنهنجن زيورن سان سينگاريو آهي. 11ڇالَ جو جيئن زمين پنهنجو ڪعٽو ڪڍي ٿي ،۽ جيئن باغ پنهنجي پوکيل شين کي اعگائي ٿو ،تيئن اداوند ادا سڀني قومن جي اڳيان ء ع صداقت ۽ تعريف کي اگائيندو. باب 62 1صيئون جي ااطر مان ااموش نه رهندس ،۽ يروشلم جي ااطر مان آرام نه ڪندس ،جيستائين ان جي صداقت روشني ءَ وانگر نڪرندي ،۽ ان جي نجات هڪ چراغ وانگر جيڪا جلندي آهي. 2۽ غير قومون تنهنجي صداقت ۽ سڀ بادشاهن تنهنجي شان کي ڏسنديون :۽ تون هڪ نئين نالي سان سڏبين ،جيڪو اداوند جو وات رکندو. 3۽ تون اداوند جي هٿ ۾ شان جو تاج ۽ پنهنجي ادا جي هٿ ۾ شاهي تاج هوندين. 4توکي هاڻي ”ترڪ ڪيل “نه سڏيو ويندو ،۽ نه ئي تنهنجي زمين کي ”ويران “سڏيو ويندو ،پر توکي ”حفزيبا “۽ تنهنجي زمين ”بؤله “سڏيو ويندو ،ڇاڪاڻ ته اداوند تو سان اوش آهي ،۽ تنهنجي زمين شادي شده هوندي. 5ڇالَ جو جيئن ڪو جوان ڪنواري سان شادي ڪندو آهي ،تيئن اوهان جا پٽ اوهان سان شادي ڪندا :۽ جيئن ڪنوار ڪنوار تي ء اوش ٿيندو آهي ،تيئن اوهان جو ادا اوهان تي اوش ٿيندو.
يسعياه
6اي يروشلم ،مون تنهنجي ڀتين تي چوڪيدار مقرر ڪيا آهن ،جيڪي ڏينهن ۽ رات ڪڏهن به ااموش نه رهندا :اوهين جيڪي اداوند جو ذڪر ڪندا آهيو ،ااموش نه رهو، 7۽ کيس آرام نه ڏيو ،جيستائين هو قائم نه ٿئي ،۽ جيستائين هو يروشلم کي زمين ۾ ساراهه جوڳو نه بڻائي. لَ نہ 8اداوند پنهنجي ساڄي هٿ ۽ پنهنجي طاقت جي هٿ جو قسم کنيو آهي تہ” ،يقينا ا آ ءَ وري تنهنجو اناج تنهنجي دشمنن کي کائڻ ء لَ تو محنت ڪئي آهي. ڏيندس ،۽ اجنبي جا پٽ تنهنجو شراب نہ پيئندا ،جنهن ء 9پر جن ان کي گڏ ڪيو آهي ،سي ان کي کائيندا ۽ اداوند جي تعريف ڪندا؛ ۽ جن ان کي گڏ ڪيو آهي ،سي منهنجي پاڪائي جي صحن ۾ ان کي پيئندا. لَ جهنڊو بلند ڪريو. 10اندر وڃو ،دروازن مان وڃو؛ ماڻهن جو رستو تيار ڪريو؛ اڏايو ،شاهراه کي اڏايو؛ پٿر گڏ ڪريو ،ماڻهن ء 11ڏسو ،اداوند دنيا جي پڇاڙي ءَ تائين اُلن ڪيو آهي ،صيون جي ڌي ءَ کي چئو ،ڏسو ،توهان جو نجات اچي رهيو آهي؛ ڏسو ،سندس اجر هن سان گڏ آهي ،۽ سندس ڪم هن جي اڳيان آهي. 12۽ اهي انهن کي سڏيندا ،پاڪ قوم ،اداوند جا ڇڏايل :۽ توهان کي سڏيو ويندو ،گهربل شهر ،هڪ نه ڇڏڻ وارو شهر. باب 63 1هي ڪير آهي جيڪو ادوم کان اچي رهيو آهي ،بصراه کان رنگين ڪپڙا پائي؟ هي جيڪو پنهنجي لباس ۾ شاندار آهي ،پنهنجي طاقت لَ طاقتور آهيان. جي ُظمت ۾ سفر ڪري رهيو آهي؟ مان جيڪو صداقت ۾ ڳالهائيندو آهيان ،بچائڻ ء 2تنهنجو لباس ڳاڙهو ڇو آهي ،۽ تنهنجا ڪپڙا انهي ءَ وانگر ڇو آهن جيڪو شراب جي حوض ۾ پيڙهي ٿو؟ 3مون اڪيلو ئي حوض ۾ رس لتاڙيو آهي؛ ۽ ماڻهن مان ڪو به مون سان گڏ نه هو؛ ڇاڪاڻ ته مان انهن کي پنهنجي غضب ۾ لتاڙيندس، ۽ پنهنجي غضب ۾ انهن کي لتاڙيندس؛ ۽ انهن جو رت منهنجي ڪپڙن تي ڇٽڪيو ويندو ،۽ مان پنهنجن سڀني ڪپڙن کي داغدار ڪندس. 4ڇالَ جو بدلو وٺڻ جو ڏينهن منهنجي دل ۾ آهي ،۽ منهنجي ڇوٽڪاري جو سال آيو آهي. ء 5۽ مون ڏٺو ،۽ ڪو به مدد ڪرڻ وارو نه هو؛ ۽ مون کي حيرت ٿي ته ڪو به سنڀالڻ وارو نه هو :تنهن ڪري منهنجي پنهنجي هٿ مون کي نجات ڏني؛ ۽ منهنجي غضب ،مون کي سنڀاليو. 6۽ مان پنهنجي غضب ۾ ماڻهن کي لتاڙيندس ،۽ پنهنجي غضب ۾ انهن کي نشي ۾ وجهي ڇڏيندس ،۽ انهن جي طاقت کي زمين تي لهي ڇڏيندس. 7آ ءَ اداوند جي رحمتن ۽ سندس ساراهن جو ذڪر ڪندس ،انهن سڀني جي مطابق جيڪي اداوند اسان تي ُطا ڪيا آهن ،۽ اسرائيل جي لَ وڏي نيڪي ،جيڪا هن انهن کي پنهنجي رحمتن ۽ پنهنجي رحمتن جي ڪثرت جي مطابق ُطا ڪئي آهي. گهراڻي ء 8ڇاڪاڻ تہ هن چيو تہ ،يقينا ا اهي منهنجا ماڻهو آهن ،ٻار جيڪي ڪوڙ نہ ڳالهائيندا :تنهنڪري هو انهن جو ڇوٽڪارو ڏيندڙ هو. 9انهن جي سڀني مصيبتن ۾ هن کي تڪليف پهتي ،۽ سندس حضور جي ملئڪ انهن کي بچايو :پنهنجي پيار ۽ رحم ۾ هن انهن کي ڇڏايو؛ ۽ انهن کي کنيو ،۽ انهن کي پراڻي زماني جي سڀني ڏينهن ۾ کنيو. 10پر انهن بغاوت ڪئي ،۽ سندس پاڪ روح کي تنگ ڪيو :تنهن ڪري هو انهن جو دشمن بڻجي ويو ،۽ انهن سان وڙهيو. موسي ۽ سندس قوم کي ياد ڪيو ،۽ چيو تہ ،ڪٿي آهي اهو جيڪو انهن کي پنهنجي ڌڻ جي ريڍار 11پوَ هن پراڻي زماني جا ڏينهن، ء ي سان گڏ سمنڊ مان ڪڍي آيو؟ ڪٿي آهي اهو جيڪو پنهنجو پاڪ روح هن جي اندر رکي ٿو؟ موسي جي ساڄي هٿ سان پنهنجي شاندار هٿ سان انهن جي اڳواڻي ڪئي ،انهن جي اڳيان پاڻي کي ورهائي ،پاڻ کي هڪ 12جيڪو ي لَ؟ بڻائڻ دائمي نالو ء 13جيڪو انهن کي اونهائي مان هلئي ،جيئن گهوڙو بيابان ۾ ،ته جيئن اهي ٺوڪر نه کائين؟ 14جيئن ڪو جانور وادي ۾ لهي ويندو آهي ،تيئن اداوند جي روح کيس آرام ڏنو :اهڙي طرح تو پنهنجي قوم جي اڳواڻي ڪئي ،ته جيئن پاڻ کي هڪ شاندار نالو بڻائين. 15آسمان مان هيٺ ڏسو ،۽ پنهنجي پاڪائي ۽ شان جي رهائشگاهه مان ڏسو :توهان جو جوش ۽ طاقت ڪٿي آهي ،توهان جي آنڊن جو آواز ۽ توهان جي رحمت جو مون ڏانهن؟ ڇا اهي روڪيا ويا آهن؟ 16بيشڪ تون اسان جو پي عَ آهين ،جيتوڻيڪ ابراهيم اسان کان بي ابر هجي ،۽ اسرائيل اسان کي نه سڃاڻي :تون ،اي اداوند ،اسان جو پي عَ آهين ،اسان جو نجات ڏيندڙ ،تنهنجو نالو ازل کان آهي. 17اي اداوند ،تو اسان کي پنهنجي طريقن کان ڇو گمراه ڪيو آهي ،۽ اسان جي دلين کي پنهنجي اوف کان ڇو سخت ڪيو آهي؟ پنهنجن ٻانهن جي ااطر ،پنهنجي ميراث جي قبيلن جي ااطر موٽي وڃ. جاَ کي لتاڙي ڇڏيو آهي. لَ قبضو ڪيو آهي :اسان جي دشمنن تنهنجي مقدس ء 18تنهنجي پاڪ ماڻهن ان تي ٿوري وقت ء 19اسين اوهان جا آهيون :اوهان ڪڏهن به انهن تي حڪومت نه ڪئي ،اهي اوهان جي نالي سان سڏبا نہ هئا. باب 64 1اي ڪاش تون آسمان کي ڦاڙين ۽ هيٺ لهي اچين ،۽ جبل تنهنجي حضور ۾ لڙڪن. 2جيئن جڏهن پگهلندڙ باهه ساڙيندي آهي ،باهه پاڻي کي اعباليندي آهي ،ته جيئن توهان جو نالو توهان جي مخالفن کي معلوم ٿئي ،ته جيئن قومون توهان جي حضور ۾ ڏڪي وڃن! 3جڏهن تو اهڙا اوفناڪ ڪم ڪيا جن جي اسان اميد نه ڪئي هئي ،تڏهن تون هيٺ لهي آئي ،جبل تنهنجي حضور ۾ لڙڪي پيا. سواَ ،جيڪو هن 4ڇالَ جو دنيا جي شروُات کان وٺي ماڻهن نہ ٻڌو آهي ،نہ ڪنن سان ڏٺو آهي ،نہ ئي اک ڏٺو آهي ،اي ادا ،توکان ء ء لَ تيار ڪيو آهي. ڪندڙ انتظار پنهنجي ء
يسعياه
5تون ان سان ملندو آهين جيڪو اوش ٿئي ٿو ۽ نيڪي ڪري ٿو ،جيڪي توکي تنهنجي طريقن ۾ ياد ڪن ٿا :ڏس ،تون غضب ۾ آهين؛ ڇاڪاڻ ته اسان گناهه ڪيو آهي :انهن ۾ تسلسل آهي ،۽ اسان بچي وينداسين. شيَ وانگر آهيون ،۽ اسان جون سڀ نيڪيون گندي ڪپڙي وانگر آهن؛ ۽ اسين سڀ پنن وانگر مرجهائي رهيا 6پر اسين سڀ ناپاڪ ء آهيون؛ ۽ اسان جون بدڪاريون ،هوا وانگر ،اسان کي کڻي ويون آهن. لَ پاڻ کي اعڀاري ،ڇاڪاڻ ته توهان اسان کان پنهنجو پڪڙڻ کي توهان 7۽ ڪو به اهڙو ناهي جيڪو توهان جي نالي تي سڏي ،جيڪو ء منهن لڪايو آهي ،۽ اسان جي گناهن جي ڪري اسان کي فنا ڪري ڇڏيو آهي. 8پر هاڻي ،اي اداوند ،تون اسان جو پي عَ آهين؛ اسين مٽي آهيون ۽ تون اسان جو ڪنڀر؛ ۽ اسين سڀ تنهنجي هٿ جي ڪم آهيون. لَ ياد رک :ڏسو ،ڏسو ،اسين توهان کي ُرض ڪريون ٿا ،اسين 9اي اداوند ،تمام گهڻو ڪاوڙجي نه ڪر ،۽ نه ئي گناهه کي هميشه ء سڀ توهان جا ماڻهو آهيون. 10اوهان جا پاڪ شهر بيابان آهن ،صييون بيابان آهي ،يروشلم ويران آهي. 11اسان جو پاڪ ۽ سهڻو گهر ،جتي اسان جا ابا ڏاڏا تنهنجي تعريف ڪندا هئا ،باهه سان سڙي ويو آهي :۽ اسان جون سڀ اوشگوار شيون برباد ٿي ويون آهن. 12اي اداوند ،ڇا تون انهن شين جي ڪري پاڻ کي روڪيندين؟ ڇا تون ااموش رهندين ۽ اسان کي تمام گهڻو ڏک ڏيندين؟ باب 65 1مون کي انهن کان ڳولهيو ويو آهي جيڪي مون کي نه ڳوليندا هئا؛ مون کي انهن کان مليو آهي جيڪي مون کي نه ڳوليندا هئا :مون چيو ،مون کي ڏسو ،مون کي ڏسو ،هڪ قوم کي جيڪا منهنجي نالي سان نه سڏي وئي هئي. 2مون سڄو ڏينهن پنهنجا هٿ هڪ باغي قوم ڏانهن وڌائي ڇڏيا آهن ،جيڪي پنهنجي ايالن جي پٺيان اهڙي رستي تي هلن ٿا جيڪو سٺو نه هو. 3هڪ اهڙي قوم جيڪا منهنجي سامهون مسلسل مون کي ڪاوڙ ڏياريندي آهي؛ جيڪي باغن ۾ قربانيون ڏيندا آهن ،۽ اينٽن جي قربانگاهن تي بخور ٻاريندا آهن؛ 4جيڪي قبرن ۾ رهن ٿا ۽ يادگارن ۾ ٽڪن ٿا ،جيڪي سوئرن جو گوشت کائيندا آهن ،۽ انهن جي ٿانون ۾ اراب شين جو شوربا آهي. 5جيڪي چون ٿا تہ” ،اڪيلو بيهہ ،منهنجي ويجهو نہ اچ ،ڇو تہ آ ءَ تو کان وڌيڪ پاڪ آهيان “.اهي منهنجي نڪ ۾ دونهيون آهن ،هڪ باه جيڪا سڄو ڏينهن ساڙيندي رهي ٿي. 6ڏسو ،منهنجي اڳيان لکيل آهي :مان ااموش نه رهندس ،پر بدلو ڏيندس ،ايستائين جو انهن جي سيني ۾ بدلو وجهندس، 7اداوند فرمائي ٿو تہ اوهان جا گناهہ ۽ اوهان جي ابن ڏاڏن جا گناهہ گڏجي ،جن جبلن تي بخور ساڙيا آهن ۽ ٽڪرين تي مون کي بدنام ڪيو آهي ،تنهنڪري آ ءَ انهن جي اڳئين ڪم کي سندن سيني ۾ ماپيندس. 8اداوند فرمائي ٿو تہ جيئن نئين شراب عگڇ ۾ ملي ٿي ۽ ڪو چوي ٿو تہ ان کي برباد نہ ڪريو ،ڇاڪاڻ تہ ان ۾ برڪت آهي ،تيئن ئي مان پنهنجن ٻانهن جي ااطر ڪندس تہ جيئن انهن سڀني کي برباد نہ ڪريان. 9۽ مان يعقوب مان هڪ نسل ۽ يهوداه مان پنهنجي جبلن جو وارث ڪڍندس :۽ منهنجا چونڊيل ان جا وارث ٿيندا ،۽ منهنجا نوڪر اتي رهندا. لَ جيڪي مون کي ڳوليندا آهن. جاَ هوندي ،منهنجي قوم ء 10۽ شارون رڍن جو وادي ءَ ٿيندو ،۽ ُڪور جي وادي رڍن جي ويهڻ جي ء لَ ميز تيار ڪندا 11پر اوهين اعهي آهيو جيڪي اداوند کي ڇڏي ڏنو ،جيڪي منهنجي پاڪ جبل کي وساري ڇڏيو ،جيڪي انهي ءَ ٽولي ء آهيو ،۽ انهي ءَ تعداد کي پيئڻ جي نذرانو پيش ڪندا آهيو. لَ جهڪندؤ :ڇاڪاڻ تہ جڏهن مون سڏ ڪيو ،اوهان 12تنهنڪري مان اوهان کي تلوار جي حوالي ڪندس ،۽ اوهين سڀ قتل ُام ء جواب نه ڏنو؛ جڏهن مون ڳالهايو ،اوهان نہ ٻڌو؛ پر منهنجي اکين اڳيان بڇڙا ڪم ڪيا ،۽ اهو چونڊيو جنهن ۾ مون کي اوشي نہ هئي. 13تنهن ڪري اداوند ادا فرمائي ٿو ته ،ڏسو ،منهنجا نوڪر کائيندا ،پر توهان بکيا رهندا .ڏسو ،منهنجا نوڪر پيئندا ،پر توهان اڃايل رهندا .ڏسو ،منهنجا نوڪر اوش ٿيندا ،پر توهان شرمسار ٿيندا. لَ روئندا. لَ رڙيون ڪندا ،۽ روح جي بيچيني ء لَ گيت ڳائيندا ،پر توهان دل جي غم ء 14ڏسو ،منهنجا ٻانها دل جي اوشي ءَ ء لَ ڇڏي ويندا ،ڇاڪاڻ تہ اداوند ادا اوهان کي ماريندو ،۽ پنهنجن ٻانهن کي ٻئي لَ لعنت ء 15۽ اوهين پنهنجو نالو منهنجي چونڊيلن ء نالي سان سڏيندو. 16تہ جيڪو زمين تي پاڻ کي برڪت ڏيندو سو سچائي ءَ جي ادا ۾ پاڻ کي برڪت ڏيندو؛ ۽ جيڪو زمين تي قسم کڻندو سو سچائي ءَ جي ادا ۾ قسم کڻندو؛ ڇاڪاڻ تہ اڳيون مصيبتون وسري ويون آهن ،۽ ڇاڪاڻ تہ اهي منهنجي نظرن کان لڪيل آهن. 17ڇو ته ،ڏسو ،مان نئون آسمان ۽ نئين زمين پيدا ڪريان ٿو :۽ اڳيون ياد نه ڪيو ويندو ،۽ نه ئي ذهن ۾ ايندو. لَ اوش رهو ۽ اوش رهو :ڇاڪاڻ ته ،ڏسو ،مان يروشلم کي اوشي ءَ جو سبب بڻائيندس، 18پر جيڪو مان پيدا ڪريان ٿو ان ۾ هميشه ء ۽ سندس ماڻهن کي اوشي جو سبب بڻائيندس. 19۽ مان يروشلم ۾ اوش ٿيندس ،۽ پنهنجي قوم ۾ اوشي ڪندس :۽ سندس اندر روئڻ جو آواز ۽ نڪي روئڻ جو آواز ٻڌڻ ۾ ايندو. پوَ ڪو به ڏينهن جو ٻار نه رهندو ،۽ نه ڪو پوڙهو ماڻهو جنهن پنهنجا ڏينهن پورا نه ڪيا هجن :ڇو ته ٻار سؤ سالن جي 20اتان کان ء ُمر ۾ مري ويندو؛ پر گنهگار سؤ سالن جي ُمر ۾ لعنت ڪئي ويندي. 21۽ اهي گهر ٺاهيندا ۽ انهن ۾ رهندا؛ ۽ اهي انگورن جا باغ لڳائيندا ۽ انهن جو ميوو کائيندا. 22اهي نه ٺاهيندا ۽ ٻيو رهندو؛ اهي نه پوکيندا ۽ ٻيو کائيندو :ڇاڪاڻ ته منهنجي ماڻهن جا ڏينهن وڻ جي ڏينهن وانگر آهن ،۽ منهنجا چونڊيل پنهنجي هٿن جي ڪم مان گهڻو وقت لطف اندوز ٿيندا.
يسعياه
لَ ٻار پيدا ڪندا ،ڇاڪاڻ ته اهي اداوند جي برڪت واري نسل آهن ،۽ انهن جو اولد 23اهي اجايو محنت نه ڪندا ،۽ نه ئي تڪليف ء انهن سان گڏ آهي. 24۽ اهو ٿيندو ،ته انهن جي سڏڻ کان اڳ ،مان جواب ڏيندس؛ ۽ جڏهن اهي اڃا ڳالهائي رهيا هوندا ،مان ٻڌندس. 25بگهڙ ۽ گهيٽو گڏجي کارائيندا ،۽ شينهن ڍڳي وانگر ڪک کائيندو :۽ مٽي نانگ جو کاڌو هوندي .اهي منهنجي سڄي پاڪ جبل ۾ نه نقصان پهچائيندا ۽ نه تباهه ڪندا ،اداوند فرمائي ٿو. باب 66 لَ 1اداوند فرمائي ٿو تہ آسمان منهنجو تخت آهي ،۽ زمين منهنجي پيرن جي صندلي آهي :ڪٿي آهي اهو گهر جيڪو توهان منهنجي ء جاَ؟ ٺاهيندا؟ ۽ ڪٿي آهي منهنجي آرام جي ء 2ڇاڪاڻ ته اهي سڀ شيون منهنجي هٿ ٺاهيون آهن ،۽ اهي سڀ شيون آهن ،اداوند فرمائي ٿو :پر مان هن ماڻهو ءَ ڏانهن ڏسندس ،ان ڏانهن به جيڪو غريب ۽ پشيمان روح وارو آهي ،۽ منهنجي ڪلم تي ڊڄي ٿو. 3جيڪو ڍڳي کي ماري ٿو ،اهو ائين آهي جيئن هن هڪ ماڻهو کي ماريو؛ جيڪو گهوڙي جي قرباني ڪري ٿو ،اهو ائين آهي جيئن هن ڪتي جي ڳچي ءَ کي ڪٽيو؛ جيڪو نذرانو پيش ڪري ٿو ،اهو ائين آهي جيئن هن سوئر جو رت پيش ڪيو؛ جيڪو بخور ساڙي ٿو ،اهو ائين آهي جيئن هن ڪنهن بت کي برڪت ڏني .ها ،انهن پنهنجا طريقا چونڊيا آهن ،۽ انهن جو روح پنهنجن نفرت انگيز ڪمن ۾ اوش ٿئي ٿو. 4مان پڻ انهن جي وهم کي چونڊيندس ،۽ انهن جي اوف کي انهن تي آڻيندس؛ ڇاڪاڻ ته جڏهن مون سڏ ڪيو ،ڪنهن به جواب نه ڏنو؛ جڏهن مون ڳالهايو ،انهن نه ٻڌو :پر انهن منهنجي اکين اڳيان بڇڙا ڪم ڪيا ،۽ اهو چونڊيو جنهن ۾ مون کي اوشي نه هئي. 5اوهين جيڪي سندس ڪلم کان ڊڄو ٿا ،اداوند جو ڪلم ٻڌو؛ اوهان جا ڀائر جيڪي اوهان کان نفرت ڪندا هئا ،جن اوهان کي منهنجي نالي جي ااطر ڪڍي ڇڏيو هو ،تن چيو تہ اداوند جو جلل ظاهر ٿئي ،پر هو اوهان جي اوشي ۾ ظاهر ٿيندو ،۽ اهي شرمسار ٿيندا. 6شهر مان شور جو آواز ،مندر مان آواز ،اداوند جو آواز جيڪو پنهنجن دشمنن کي بدلو ڏئي ٿو. 7پيٽ ڀرڻ کان اڳ ،هن ڄڻيو؛ سور ٿيڻ کان اڳ ،هن پٽ ڄڻيو. 8ڪنهن اهڙي ڳالهه ٻڌي آهي؟ ڪنهن اهڙيون ڳالهيون ڏٺيون آهن؟ ڇا زمين هڪ ڏينهن ۾ پيدا ٿيندي؟ يا ڪا قوم هڪدم پيدا ٿيندي؟ ڇاڪاڻ ته جيئن ئي صيون پيٽ ۾ پيئي ،تڏهن هن پنهنجا ٻار پيدا ڪيا. 9اداوند فرمائي ٿو تہ ڇا مان ٻار کي جنم ڏيندس ۽ جنم نه ڏيندس؟ ڇا مان ٻار کي جنم ڏيندس ۽ پيٽ کي بند ڪري ڇڏيندس؟ تنهنجو ادا فرمائي ٿو. لَ ماتم ڪندا 10اوهين يروشلم سان اوش ٿيو ،۽ ساڻس اوش ٿيو ،اوهين سڀ جيڪي کيس پيار ڪندا آهيو :اوهين سڀ جيڪي سندس ء آهيو ،ساڻس اوشي ۾ اوش ٿيو: 11تہ جيئن اوهين کير پياري سگهو ،۽ سندس تسلي جي ڇاتين سان مطمئن ٿيو ،تہ جيئن اوهين کير ڪڍو ،۽ سندس شان و شوڪت جي ڪثرت سان اوش ٿيو. :پوَ اوهين 12ڇاڪاڻ تہ اداوند فرمائي ٿو تہ ،ڏسو ،مان کيس دريا ءَ وانگر امن ڏيندس ،۽ قومن جو شان و شوڪت وهندڙ ندي وانگر ء کير پياريندؤ ،اوهان کي سندس پاسن تي کنيو ويندو ،۽ اوهان کي سندس گوڏن تي لٽڪايو ويندو. 13جيئن ڪو ماڻهو جنهن کي سندس ما عَ تسلي ڏئي ٿي ،تيئن مان توهان کي تسلي ڏيندس؛ ۽ توهان کي يروشلم ۾ تسلي ملندي. 14۽ جڏهن اوهين هي ڏسندا ،تڏهن اوهان جو دل اوش ٿيندو ،۽ اوهان جا هڏا ٻوٽي وانگر ڦٽندا :۽ اداوند جو هٿ سندس ٻانهن جي طرف ۽ سندس دشمنن جي طرف ظاهر ٿيندو. 15ڇالَ جو ڏسو ،اداوند باه سان ايندو ،۽ پنهنجن رتهن سان وا عَ وانگر ،تہ جيئن پنهنجو غضب غضب سان ،۽ پنهنجي ملمت باه جي ء شعلن سان ڪري. 16ڇالَ جو اداوند باه ۽ پنهنجي تلوار سان سڀني انسانن جو فيصلو ڪندو :۽ اداوند جا مقتول گهڻا ٿيندا. ء شيَ ۽ ڪوئو 17جيڪي پاڻ کي پاڪ ڪن ٿا ۽ پاڻ کي پاڪ ڪن ٿا باغن ۾ هڪ وڻ جي پٺيان ،وچ ۾ ،سوئر جو گوشت ،نفرت انگيز ء کائيندا آهن ،اهي گڏجي کائي ويندا ،اداوند فرمائي ٿو. 18ڇالَ جو آ ءَ انهن جا ڪم ۽ سندن ايال ڄاڻان ٿو :اهو ايندو تہ آ ءَ سڀني قومن ۽ ٻولين کي گڏ ڪندس؛ ۽ اهي ايندا ۽ منهنجو شان ء ڏسندا. ع 19۽ مان انهن جي وچ ۾ هڪ نشان قائم ڪندس ،۽ مان انهن مان بچيل ماڻهن کي قومن ڏانهن موڪليندس ،ترشيش ،پعل ۽ لد ڏانهن، جيڪي ڪمان هلئيندا آهن ،توبل ۽ ياوان ڏانهن ،پري ٻيٽن ڏانهن ،جن منهنجي شهرت نه ٻڌي آهي ،۽ نه ئي منهنجو شان ڏٺو آهي؛ ۽ اهي غير قومن ۾ منهنجي شان جو اُلن ڪندا. لَ نذراني طور تي گهوڙن ،رتهن ،لنگرن ،اچرن ۽ تيز رفتار جانورن 20۽ اهي توهان جي سڀني ڀائرن کي سڀني قومن مان اداوند جي ء تي منهنجي پاڪ جبل يروشلم ڏانهن آڻيندا ،اداوند فرمائي ٿو ،جيئن بني اسرائيل هڪ صاف ٿانو ۾ نذرانو اداوند جي گهر ۾ آڻيندا آهن. 21۽ مان انهن مان ڪاهن ۽ لوي طور به چونڊيندس ،اداوند فرمائي ٿو. 22ڇاڪاڻ ته جيئن نئون آسمان ۽ نئين زمين ،جيڪي مان ٺاهيندس ،منهنجي اڳيان قائم رهندا ،اداوند فرمائي ٿو ،تيئن توهان جو اولد ۽ توهان جو نالو قائم رهندو. لَ ايندا، 23۽ ائين ٿيندو ،ته هڪ نئين چنڊ کان ٻئي چنڊ تائين ،۽ هڪ سبت کان ٻئي سبت تائين ،سڀ انسان منهنجي اڳيان ُبادت ڪرڻ ء اداوند فرمائي ٿو.
يسعياه
24۽ اهي ٻاهر نڪرندا ۽ انهن ماڻهن جي لشن کي ڏسندا جن منهنجي الف بغاوت ڪئي آهي :ڇاڪاڻ ته انهن جو ڪيڙو نه مرندو ،۽ لَ نفرت جو سبب بڻجندا. نه ئي انهن جي باهه وسائي ويندي؛ ۽ اهي سڀني انسانن ء