Issuu

‫خروج‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫‪1‬هاڻي اهي بني اسرائيلن جا اال آهن‪ ،‬جيڪي مصر ۾ آيا؛ هر هڪ مرد ۽ سندس گهر يعقوب سان گڏ آيا‪.‬‬ ‫‪ُ2‬وبين‪ ،‬شمعون‪ ،‬لوي ۽ يهودا‪،‬‬ ‫ر‬ ‫نامينن ‪،‬‬ ‫‪3‬امشناَنر‪ ،‬مِبوُرونن نو مبن م‬ ‫‪4‬دان‪ ،‬افتاُي‪ ،‬گاد ۽ آشر‪.‬‬ ‫‪5‬۽ يعقوب جي ڪرلهي مان اڪتل سڀ ستر ُوح هئا ‪:‬ڇاڪاڻ ته يوسف اڳ ۾ ئي مصر ۾ هو‪.‬‬ ‫‪6‬پوَ يوسف‪ ،‬سندس سڀ ڀائر ۽ ااهي نَ پيڙهه جا سڀ ماڻهو مري ويا‪.‬‬ ‫م‬ ‫‪7‬۽ بني اسرائيل ميوو ڏيندڙ ٿيا‪ ،‬۽ گهڻو وڌيا‪ ،‬۽ وڌادا ويا‪ ،‬۽ تمام گهڻو طاَتوُ ٿيا؛ ۽ ملڪ ااهن سان ڀرجي ويو‪.‬‬ ‫‪8‬پوَ مصر ۾ هڪڙو ائون بادشاهہ پيدا ٿيو‪ ،‬جيڪو يوسف کي اہ سڃاڻندو هو‪.‬‬ ‫م‬ ‫‪9‬۽ هن پنهنجي َوم کي چيو ته‪ ،‬ڏسو‪ ،‬بني اسرائيل جا ماڻهو اسان کان وڌيڪ ۽ طاَتوُ آهن‪:‬‬ ‫‪10‬اچو ته ااهن سان عقلمندي سان پيش اچون؛ متان اهي وڌن ۽ ائين ٿئي جو جڏهن ڪا جنگ ُڳي ته اهي اسان جي دشمنن سان شامل ٿي‬ ‫وڃن ۽ اسان سان وڙهن ۽ ااهن کي ملڪ مان ٻاهر ڪڍي ڇڏين‪.‬‬ ‫لَ خزااي جا‬ ‫‪11‬تنهن ڪري ااهن ااهن تي ڪم سنڀاُيندڙ مقرُ ڪيا ته جيئن ااهن کي ااهن جي باُ سان تڪليف ڏين ‪.‬۽ ااهن فرعون م‬ ‫شهر پتوم ۽ ُعمسس ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪12‬پر جيترو وڌيڪ ااهن کي تڪليف ڏاي‪ ،‬اوترو ئي اهي وڌادا ۽ وڌادا ويا ‪.‬۽ اهي بني اسرائيل جي ڪري غمگين ٿيا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ مصرين بني اسرائيلن کان سختي سان خدمت ڪرائي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ ااهن پنهنجي ِادگي کي سخت غلمي‪ ،‬گاُي‪ ،‬سرن ۽ ميدان ۾ هر َسم جي خدمت سان تلخ بڻائي ڇڏيو ‪:‬ااهن جي سڄي خدمت‪ ،‬جنهن‬ ‫۾ ااهن ااهن کي خدمت ڪرائي هئي‪ ،‬سختي سان هئي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ مصر جي بادشاهه عبرااي دائيون سان ڳاُهايو‪ ،‬جن مان هڪ جو ااُو شفرا ۽ ٻئي جو ااُو فوآ هو‪:‬‬ ‫پوَ توهان‬ ‫ته‬ ‫آهي‪،‬‬ ‫پٽ‬ ‫اهو‬ ‫جيڪڏهن‬ ‫‪16‬۽ هن چيو ته‪ ،‬جڏهن توهان عبرااي عوُتن کي دائي جو ڪم ڪندا‪ ،‬۽ ااهن کي اسٽول تي ڏسندا؛‬ ‫م‬ ‫پوَ اها جيئري ُهندي‪.‬‬ ‫ان کي ماُي ڇڏيندا؛ پر جيڪڏهن اهو ڌي نَ آهي‪ ،‬ته م‬ ‫‪17‬پر دائيون خدا کان ڊڄنديون هيون‪ ،‬۽ مصر جي بادشاهه جي حڪم مطابق اه ڪنديون هيون‪ ،‬پر مرد ٻاُن کي جيئرو ُکنديون هيون‪.‬‬ ‫‪18‬۽ مصر جي بادشاهه دائيون کي سڏيو ۽ ااهن کي چيو ته‪ ،‬توهان اهو ڪم ڇو ڪيو آهي‪ ،‬۽ مرد ٻاُن کي جيئرو ڇو بچايو آهي؟‬ ‫‪19‬۽ دائيون فرعون کي چيو تہ‪” ،‬ڇاڪاڻ تہ عبرااي عوُتون مصري عوُتن وااگر اہ آهن‪ ،‬ڇاڪاڻ تہ اهي ِاده آهن ۽ دائيون جي اچڻ‬ ‫کان اڳ ئي ٻاُ ڄڻينديون آهن“‪.‬‬ ‫‪20‬تنهن ڪري خدا دائيون سان سٺو سلوڪ ڪيو ‪:‬۽ ماڻهو وڌادا ويا‪ ،‬۽ تمام گهڻو طاَتوُ ٿيا‪.‬‬ ‫‪21‬۽ اهو ٿيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته دائيون خدا کان ڊڄنديون هيون‪ ،‬تنهن ڪري هن ااهن کي گهر ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪22‬۽ فرعون پنهنجي سڀني ماڻهن کي حڪم ڏاو تہ‪ ،‬جيڪو پٽ پيدا ٿئي سو دُيا نَ ۾ اڇليو ۽ جيڪو ڌي نَ پيدا ٿئي تنهن کي جيئرو بچايو‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬۽ اتي لوي جي گهراڻي جو هڪڙو ماڻهو ويو‪ ،‬۽ لوي جي هڪڙي ڌي نَ سان شادي ڪئي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ عوُت حاملہ ٿي‪ ،‬۽ هڪ پٽ ڄائي ‪:‬۽ جڏهن هن ڏٺو ته هو هڪ سٺو ٻاُ آهي‪ ،‬ته هن کيس ٽي مهينا ُڪائي ُکيو‪.‬‬ ‫لَ بلوُن جو هڪ صندوق کڻي ان تي ُچڪ ۽ ُال سان ُيپ ڪيو‪ ،‬۽‬ ‫‪3‬۽ جڏهن هو نَ کيس وڌيڪ ُڪائي اه سگهي‪ ،‬تڏهن هن سندس م‬ ‫ٻاُ کي ان ۾ وجهي ڇڏيو؛ ۽ ان کي دُيا نَ جي ڪناُي تي جهنڊن ۾ ُکي ڇڏيو‪.‬‬ ‫لَ ته هن سان ڇا ٿيندو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ سندس ڀيڻ پري بيٺي ُهي‪ ،‬ڏسڻ م‬ ‫لَ ُٿي؛ ۽ سندس اوڪرياڻيون دُيا نَ جي ڪناُي سان هلنديون هيون؛ ۽ جڏهن هن جهنڊن‬ ‫‪5‬۽ فرعون جي ڌي نَ دُيا نَ تي غسل ڪرڻ م‬ ‫لَ موڪليو‪.‬‬ ‫جي وچ ۾ صندوق ڏٺو‪ ،‬تڏهن هن پنهنجي اوڪرياڻي نَ کي ان کي آڻڻ م‬ ‫‪6‬۽ جڏهن هن ان کي کوُيو‪ ،‬ته هن ٻاُ کي ڏٺو ‪:‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬ٻاُ ُوئي ُهيو هو ‪.‬۽ هن کي هن تي ُحم آيو ۽ چيائين ته‪ ،‬هي عبرااي ٻاُن‬ ‫مان هڪ آهي‪.‬‬ ‫لَ ٻاُ کي‬ ‫‪7‬پوَ سندس ڀيڻ فرعون جي ڌي نَ کي چيو تہ ”ڇا مان وڃي عبرااي عوُتن مان ڪنهن دائي کي سڏيان تہ جيئن هو نَ تنهنجي م‬ ‫م‬ ‫کير پياُي؟“‬ ‫‪8‬۽ فرعون جي ڌي نَ کيس چيو تہ ”وڃ “‪.‬۽ اوڪرياڻي وڃي ٻاُ جي ما رَ کي سڏي آئي‪.‬‬ ‫لَ ان کي کير پياُ‪ ،‬۽ مان توکي تنهنجي مزدوُي ڏيندس “‪.‬۽ عوُت‬ ‫‪9‬۽ فرعون جي ڌي نَ کيس چيو تہ ”هن ٻاُ کي کڻي وڃ ۽ منهنجي م‬ ‫ٻاُ کي کڻي ان کي کير پياُيو‪.‬‬ ‫َ‬ ‫ڌي‬ ‫موسي ُکيو ‪:‬۽ چيو ته‪ ،‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫ااُو‬ ‫جو‬ ‫ان‬ ‫هن‬ ‫‪.‬۽‬ ‫ٿيو‬ ‫پٽ‬ ‫جو‬ ‫ان‬ ‫هو‬ ‫۽‬ ‫آئي‪،‬‬ ‫کڻي‬ ‫وٽ‬ ‫جي‬ ‫فرعون‬ ‫کي‬ ‫‪10‬۽ ٻاُ وڏو ٿيو‪ ،‬۽ هو نَ ان‬ ‫ي‬ ‫ن‬ ‫مون ان کي پاڻي مان ڪڍيو هو‪.‬‬ ‫موسي وڏو ٿيو‪ ،‬تڏهن هو پنهنجن ڀائرن وٽ ويو ۽ ااهن جي باُن کي ڏٺو ‪:‬۽ هن هڪ مصري کي ڏٺو جيڪو‬ ‫‪11‬۽ ااهن ڏينهن ۾ جڏهن‬ ‫ي‬ ‫سندس ڀائرن مان هڪ عبرااي کي ماُي ُهيو هو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ هن هيڏااهن هوڏااهن ڏٺو‪ ،‬۽ جڏهن هن ڏٺو ته ڪو به ماڻهو اه هو‪ ،‬تڏهن هن مصري کي ماُي ڇڏيو ۽ کيس ُيتي نَ ۾ ُڪائي ڇڏيو‪.‬‬

‫خروج‬

‫‪13‬۽ جڏهن هو ٻئي ڏينهن ٻاهر اڪتو‪ ،‬ته ڏٺائين ته ٻہ عبرااي ماڻهو پاڻ ۾ جهڳڙو ڪري ُهيا هئا ‪:‬۽ هن ان شخص کي چيو جيڪو ظاُم‬ ‫هو‪ ،‬ته تون پنهنجي ساٿي کي ڇو ٿو ماُين؟‬ ‫‪14‬۽ هن چيو ته‪ ،‬ڪنهن توکي اسان تي حاڪم ۽ جج مقرُ ڪيو؟ ڇا تون مون کي به ماُڻ چاهين ٿو‪ ،‬جيئن تو مصري کي ماُيو هو؟‬ ‫موسي ڊڄي ويو ۽ چيو ته‪ ،‬يقينا ا هي ڳاُهه مشهوُ آهي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫موسي فرعون کان ڀڄي ويو ۽ مديان جي ملڪ ۾ ُهڻ‬ ‫پر‬ ‫ڪئي‪،‬‬ ‫ڪوشش‬ ‫جي‬ ‫ماُڻ‬ ‫کي‬ ‫موسي‬ ‫هن‬ ‫تڏهن‬ ‫ٻڌي‪،‬‬ ‫ڳاُه‬ ‫هي‬ ‫فرعون‬ ‫‪15‬جڏهن‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ُڳو ‪:‬۽ هڪڙي کوه جي ڀرسان ويٺو‪.‬‬ ‫لَ حوض‬ ‫‪16‬هاڻي مديان جي ڪاهن کي ست ڌيئرون هيون ‪:‬۽ اهي آيون ۽ پاڻي ڀرينديون هيون ۽ پنهنجي پي رَ جي ڌڻ کي پاڻي ڏيڻ م‬ ‫ڀرينديون هيون‪.‬‬ ‫موسي اٿيو ۽ ااهن جي مدد ڪئي‪ ،‬۽ ااهن جي ڌڻ کي پاڻي ڏاو‪.‬‬ ‫‪:‬پر‬ ‫ڇڏيو‬ ‫ڀڄائي‬ ‫ڌڪي‬ ‫کي‬ ‫ااهن‬ ‫۽‬ ‫‪17‬۽ ُيڍاُ آيا‬ ‫ي‬ ‫‪18‬۽ جڏهن اهي پنهنجي پي رَ ُعوئيل وٽ آيا‪ ،‬تڏهن هن چيو تہ اوهين اڄ ايترا جلد ڪيئن آيا آهيو؟‬ ‫لَ ڪافي پاڻي ڪڍيو ۽ ڌڻ کي پاڻي پياُيو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ چيائون تہ‪ ،‬هڪ مصري اسان کي ُڍن جي هٿ مان ڇڏايو‪ ،‬۽ اسان م‬ ‫‪20‬۽ هن پنهنجي ڌيئرن کي چيو‪" ،‬۽ هو ڪٿي آهي؟ توهان هن ماڻهو نَ کي ڇو ڇڏيو آهي؟ هن کي سڏ ڪريو ته جيئن هو مااي کائي"‪.‬‬ ‫موسي کي ڏاي‪.‬‬ ‫موسي ان ماڻهو نَ سان گڏ ُهڻ تي ُاضي ٿيو ‪:‬۽ هن پنهنجي ڌي نَ صفوُه‬ ‫‪21‬۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪22‬۽ کيس هڪ پٽ ڄائو‪ ،‬۽ هن ان جو ااُو گيرشوم ُکيو ‪:‬ڇاڪاڻ ته هن چيو ته‪ ،‬مان هڪ اجنبي ملڪ ۾ اجنبي ُهيو آهيان‪.‬‬ ‫‪23‬۽ وَت گذُڻ سان گڏ‪ ،‬مصر جو بادشاهه مري ويو ‪:‬۽ بني اسرائيل غلمي نَ جي ڪري آهون ڀريون‪ ،‬۽ ُوئيا‪ ،‬۽ غلمي نَ جي ڪري‬ ‫سندن فرياد خدا تائين پهتي‪.‬‬ ‫‪24‬۽ خدا ااهن جي ڪراهت ٻڌي‪ ،‬۽ خدا کي ابراهيم‪ ،‬اسحاق ۽ يعقوب سان ڪيل پنهنجي عهد کي ياد آيو‪.‬‬ ‫‪25‬۽ خدا بني اسرائيلن تي اظر ڪئي‪ ،‬۽ خدا ااهن تي اظر ڪئي‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫موسي پنهنجي سسر يترو جي ڌڻ کي سنڀاُيو‪ ،‬جيڪو مديان جو پادُي هو ‪:‬۽ هو ڌڻ کي ُيگستان جي پوئين پاسي وٺي ويو‪ ،‬۽ خدا‬ ‫‪1‬هاڻي‬ ‫ي‬ ‫جي جبل تي‪ ،‬يعني حوُب تائين آيو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ خداواد جو ملئڪ هڪ ٻوٽي مان باهه جي شعلي ۾ هن کي ظاهر ٿيو ‪.‬هن ڏٺو ته ٻوٽي باهه سان سڙي ُهي هئي پر ٻوٽي سڙي اه‬ ‫ُهي هئي‪.‬‬ ‫موسي چيو تہ‪” ،‬هاڻي مان پاسيرو ٿي هي شااداُ اظاُو ڏسندس تہ ڇو اہ ساڙيو ويو آهي“‪.‬‬ ‫‪3‬۽‬ ‫ي‬ ‫لَ‬ ‫موسي “‪.‬۽ هن‬ ‫‪،‬‬ ‫”موسي‬ ‫چيو‪،‬‬ ‫۽‬ ‫سڏيو‬ ‫کيس‬ ‫مان‬ ‫وچ‬ ‫جي‬ ‫ٻوٽي‬ ‫خدا‬ ‫تڏهن‬ ‫آهي‪،‬‬ ‫ُهيو‬ ‫ٿي‬ ‫پاسيرو‬ ‫ڏسڻ‬ ‫هو‬ ‫ته‬ ‫ڏٺو‬ ‫خداواد‬ ‫جڏهن‬ ‫‪4‬۽‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫چيو‪” ،‬آ ءَ هتي آهيان“‪.‬‬ ‫جاَ جتي تون بيٺو آهين اها پاڪ ِمين آهي‪.‬‬ ‫‪5‬۽ هن چيو ته‪ ،‬هتي ويجهو اه اچ‪ ،‬پنهنجي پيرن مان پنهنجا جوتا لهي ڇڏ‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اها م‬ ‫“‪.‬موسي پنهنجو منهن ُڪايو؛‬ ‫‪6‬وڌيڪ هن چيو ته‪” ،‬مان تنهنجي پي رَ جو خدا‪ ،‬ابراهيم جو خدا‪ ،‬اسحاق جو خدا ۽ يعقوب جو خدا آهيان‬ ‫ي‬ ‫ڇاڪاڻ ته هو خدا ڏااهن ڏسڻ کان ڊڄي ويو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ خداواد چيو تہ‪ ،‬مون پنهنجي َوم جي مصيبت ضروُ ڏٺي آهي جيڪي مصر ۾ آهن‪ ،‬۽ ااهن جي بدڪاُن جي ڪري ااهن جي فرياد‬ ‫ٻڌي آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ مون کي ااهن جي ڏکن جي خبر آهي‪.‬‬ ‫لَ هيٺ ُهي آيو آهيان‪ ،‬۽ ااهن کي ان ملڪ مان ڪڍي هڪ سٺي ۽ وڏي ملڪ ۾‪ ،‬کير ۽‬ ‫‪8‬۽ مان ااهن کي مصرين جي هٿ مان بچائڻ م‬ ‫جاَ تي وٺي آيس‪.‬‬ ‫ماکي جي وهڪري واُي ملڪ ۾‪ ،‬ڪنعااي‪ ،‬محتمي‪ ،‬اموُي‪ ،‬فرِي‪ ،‬حوي ۽ يبوسي جي م‬ ‫‪9‬تنهنڪري هاڻي‪ ،‬ڏسو‪ ،‬بني اسرائيلن جي فرياد مون تائين پهتي آهي ‪:‬۽ مون اهو ظلم پڻ ڏٺو آهي جيڪو مصري ااهن تي ظلم ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪10‬تنهنڪري هاڻي اچ‪ ،‬۽ مان توکي فرعون ڏااهن موڪليندس‪ ،‬تہ جيئن تون منهنجي َوم بني اسرائيل کي مصر مان ڪڍين‪.‬‬ ‫موسي خدا کي چيو تہ ”آ ءَ ڪير آهيان جو فرعون وٽ وڃان ۽ بني اسرائيل کي مصر مان ڪڍي آڻيان؟“‬ ‫‪11‬۽‬ ‫ي‬ ‫ا‬ ‫لَ هڪ اشااي هوادي تہ مون توکي موڪليو آهي ‪:‬جڏهن تون ماڻهن کي مصر‬ ‫‪12‬۽ هن چيو تہ ”يقينا مان توسان گڏ هوادس؛ ۽ هي تو م‬ ‫مان ڪڍيندين‪ ،‬تڏهن تون هن جبل تي خدا جي عبادت ڪندين“‪.‬‬ ‫موسي خدا کي چيو تہ ”ڏس‪ ،‬جڏهن مان بني اسرائيلن وٽ ايندس ۽ ااهن کي چوادس تہ توهان جي ابن ڏاڏن جي خدا مون کي توهان‬ ‫‪13‬۽‬ ‫ي‬ ‫ڏااهن موڪليو آهي‪ ،‬۽ اهي مون کي چوادا تہ سندس ااُو ڇا آهي؟ مان ااهن کي ڇا چوان؟“‬ ‫موسي کي چيو تہ‪” ،‬آ ءَ جيڪو آهيان سو آهيان “‪.‬۽ هن چيو تہ‪” ،‬تون بني اسرائيل کي ائين چئو تہ‪” ،‬آ ءَ آهيان “مون کي اوهان‬ ‫‪14‬۽ خدا‬ ‫ي‬ ‫ڏااهن موڪليو آهي“‪.‬‬ ‫موسي کي وڌيڪ چيو تہ‪ ،‬بني اسرائيل کي ائين چئو تہ خداواد اوهان جي ابن ڏاڏن جو خدا‪ ،‬ابراهيم جو خدا‪ ،‬اسحاق جو خدا ۽‬ ‫‪15‬۽ خدا‬ ‫ي‬ ‫لَ منهنجي يادگيري آهي‪.‬‬ ‫لَ آهي‪ ،‬۽ اهو سڀني اسلن م‬ ‫يعقوب جو خدا‪ ،‬مون کي اوهان ڏااهن موڪليو آهي ‪:‬هي منهنجو ااُو هميشہ م‬ ‫‪16‬وڃو‪ ،‬بني اسرائيل جي بزُگن کي گڏ ڪريو ۽ ااهن کي چئو تہ خداواد اوهان جي ابن ڏاڏن جو خدا‪ ،‬ابراهيم‪ ،‬اسحاق ۽ يعقوب جو خدا‪،‬‬ ‫مون کي ظاهر ٿيو ۽ چيائين تہ مون ضروُ اوهان جو دوُو ڪيو آهي ۽ مصر ۾ اوهان سان جيڪو ڪيو ويو آهي سو ڏٺو آهي‪.‬‬ ‫‪17‬۽ مون چيو آهي ته‪ ،‬مان توهان کي مصر جي مصيبت مان ڪڍي ڪنعااي‪ ،‬هٽين‪ ،‬اموُي‪ ،‬فرِي‪ ،‬حوي ۽ يبوسي جي ملڪ ۾ آڻيندس‪،‬‬ ‫جيڪو کير ۽ ماکي سان وهندو آهي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ اهي تنهنجي ڳاُهه ٻڌادا ‪:‬۽ تون ۽ بني اسرائيل جا بزُگ‪ ،‬مصر جي بادشاهه وٽ ويندا‪ ،‬۽ کيس چوادا ته عبرااين جو خدا اسان سان‬ ‫لَ‬ ‫مليو آهي ‪.‬۽ هاڻي اسان کي اجاِت ڏيون ٿا ته اسان کي ٽن ڏينهن جي سفر تي بيابان ۾ وڃڻ ڏيو ته جيئن اسين پنهنجي خدا خداواد م‬ ‫َربااي ڪريون‪.‬‬ ‫‪19‬۽ مون کي پڪ آهي ته مصر جو بادشاهه توهان کي وڃڻ اه ڏيندو‪ ،‬اه‪ ،‬ڪنهن طاَتوُ هٿ سان اه‪.‬‬

‫خروج‬

‫پوَ هو‬ ‫‪20‬۽ مان پنهنجو هٿ ڊگهائيندس‪ ،‬۽ مصر کي پنهنجي سڀني عجائبات سان ماُيندس جيڪي مان ان جي وچ ۾ ڪندس ‪:‬۽ ان کان م‬ ‫اوهان کي وڃڻ ڏيندو‪.‬‬ ‫‪21‬۽ مان هن َوم کي مصرين جي اظر ۾ فضل ڏيندس ‪:‬۽ اهو ٿيندو تہ جڏهن اوهين وڃو ٿا تہ خاُي اہ وڃو‪.‬‬ ‫‪22‬پر هر عوُت پنهنجي پاڙيسري نَ کان ۽ پنهنجي گهر ۾ ُهندڙ عوُت کان چاادي نَ جا ِيوُ‪ ،‬سون جا ِيوُ ۽ ڪپڙا گهرادي‪ ،‬۽ اوهين‬ ‫ااهن کي پنهنجن پٽن ۽ پنهنجين ڌيئرن تي پائيندا‪ ،‬۽ اوهين مصرين کي ُرٽ ڪندا‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫⁠تہ اهي چوادا تہ خداواد توهان‬

‫‪1‬موسي جواب ڏاو ۽ چيو تہ ”پر‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اهي مون تي يقين اه ڪندا ۽ اه ئي منهنجي آواِ ٻڌادا‪ ،‬ڇاڪاڻ‬ ‫ي‬ ‫تي ظاهر اه ٿيو آهي“‪.‬‬ ‫‪2‬۽ خداواد کيس چيو تہ ”تنهنجي هٿ ۾ ڇا آهي؟ “هن چيو تہ ”هڪ ُٺ“‪.‬‬ ‫موسي ان جي اڳيان ڀڄي‬ ‫‪3‬۽ هن چيو ته ان کي ِمين تي اڇلئي ڇڏيو ‪.‬۽ هن ان کي ِمين تي اڇلئي ڇڏيو‪ ،‬۽ اهو اااگ بڻجي ويو؛ ۽‬ ‫ي‬ ‫ويو‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ ”پنهنجو هٿ ٻاهر ڪڍ ۽ ان کي پڇ کان پڪڙي “‪.‬۽ هن پنهنجو هٿ ٻاهر ڪڍيو ۽ ان کي پڪڙيو تہ اهو‬ ‫خداواد‬ ‫‪4‬۽‬ ‫ي‬ ‫سندس هٿ ۾ ُٺ بڻجي ويو‪.‬‬ ‫‪5‬تہ جيئن اهي يقين ڪن تہ خداواد سندن ابن ڏاڏن جو خدا‪ ،‬ابراهيم جو خدا‪ ،‬اسحاق جو خدا ۽ يعقوب جو خدا‪ ،‬تو کي ظاهر ٿيو آهي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ خداواد کيس وڌيڪ چيو تہ ”هاڻي پنهنجو هٿ پنهنجي سيني ۾ وجهو “‪.‬۽ هن پنهنجو هٿ پنهنجي سيني ۾ وجهي ڇڏيو ۽ جڏهن اهو‬ ‫ڪڍيائين تہ سندس هٿ برف وااگر ڪوڙهہ جي مرض ۾ مبتل هو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ هن چيو ته‪” ،‬پنهنجو هٿ ٻيهر پنهنجي سيني ۾ وجهه “‪.‬۽ هن پنهنجو هٿ ٻيهر پنهنجي سيني ۾ وجهي ڇڏيو؛ ۽ ان کي پنهنجي سيني مان‬ ‫ڪڍيو‪ ،‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اهو ٻيهر سندس ٻئي گوشت وااگر ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ائين ٿيندو‪ ،‬جيڪڏهن اهي توهان تي يقين اه ڪندا‪ ،‬۽ اه ئي پهرين اشااي جي آواِ تي ٻڌادا‪ ،‬ته اهي پوئين اشااي جي آواِ تي يقين‬ ‫ڪندا‪.‬‬ ‫پوَ تون دُيا نَ جو پاڻي کڻي سڪل ِمين تي‬ ‫ته‬ ‫ٻڌادا‪،‬‬ ‫اه‬ ‫آواِ‬ ‫تنهنجي‬ ‫۽‬ ‫ڪندا‬ ‫اه‬ ‫يقين‬ ‫به‬ ‫تي‬ ‫اشااين‬ ‫ٻنهي‬ ‫ااهن‬ ‫اهي‬ ‫جيڪڏهن‬ ‫‪9‬۽‬ ‫م‬ ‫وهائيندين ‪:‬۽ جيڪو پاڻي تون دُيا نَ مان ڪڍادين اهو سڪل ِمين تي ُت ٿي ويندو‪.‬‬ ‫موسي خداواد کي چيو تہ اي منهنجا خداواد‪ ،‬مان فصيح اه آهيان‪ ،‬اه اڳ ۾‪ ،‬۽ اه جڏهن کان تو پنهنجي اوڪر سان ڳاُهايو آهي‪ ،‬پر‬ ‫‪10‬۽‬ ‫ي‬ ‫مان ڳاُهائڻ ۾ سست ۽ ِبان ۾ سست آهيان‪.‬‬ ‫‪11‬۽ خداواد کيس چيو تہ ”ڪنهن ماڻهو نَ جو وات ٺاهيو آهي؟ يا ڪير گواگو‪ ،‬ٻوڙو‪ ،‬ڏسندڙ يا ااڌو بڻائي ٿو؟ ڇا مان خداواد اہ آهيان؟“‬ ‫‪12‬تنهنڪري هاڻي وڃ‪ ،‬۽ مان تنهنجي وات سان هوادس‪ ،‬۽ توکي سيکاُيندس ته ڇا چوڻو آهي‪.‬‬ ‫‪13‬۽ هن چيو ته اي منهنجا پاُڻهاُ‪ ،‬مان تو کي عرض ٿو ڪريان ته جنهن کي تون موڪلين ان جي هٿ سان موڪليو‪.‬‬ ‫موسي تي ڀڙڪيو‪ ،‬۽ هن چيو‪" ،‬ڇا لوي َبيلي جو هاُون تنهنجو ڀا رَ اه آهي؟ مون کي خبر آهي ته هو سٺو‬ ‫‪14‬۽ خداواد جو غضب‬ ‫ي‬ ‫لَ اچي ُهيو آهي ‪:‬۽ جڏهن هو توکي ڏسندو‪ ،‬ته هو پنهنجي دل ۾ خوش ٿيندو"‪.‬‬ ‫ڳاُهائي سگهي ٿو ‪.‬۽ ڏسو‪ ،‬هو تو سان ملڻ م‬ ‫‪15‬۽ تون ان سان ڳاُهائيندين‪ ،‬۽ سندس وات ۾ ُفظ ڏيندين ‪:‬۽ مان توهان جي وات سان ۽ سندس وات سان گڏ هوادس‪ ،‬۽ توهان کي‬ ‫سيکاُيندس ته توهان کي ڇا ڪرڻو آهي‪.‬‬ ‫لَ خدا جي بدُان‬ ‫هن‬ ‫تون‬ ‫۽‬ ‫هوادو‪،‬‬ ‫بدُان‬ ‫جي‬ ‫وات‬ ‫لَ‬ ‫تنهنجي‬ ‫هو‬ ‫جيتوڻيڪ‬ ‫هوادو‪،‬‬ ‫هو‬ ‫‪:‬۽‬ ‫ٿيندو‬ ‫‪16‬۽ هو ماڻهن سان تنهنجو ترجمان‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫ٿيندين‪.‬‬ ‫‪17‬۽ تون هي ُٺ پنهنجي هٿ ۾ کڻ‪ ،‬جنهن سان تون معجزا ڪندين‪.‬‬ ‫سسري يترو ڏااهن موٽي آيو ۽ کيس چيو تہ ”مون کي اجاِت ڏيو تہ منهنجن ڀائرن ڏااهن جيڪي مصر ۾ آهن‬ ‫‪18‬پوَ‬ ‫م‬ ‫موسي پنهنجي ر‬ ‫ي‬ ‫موسي کي چيو تہ ”سلمتي نَ سان وڃ“‪.‬‬ ‫يترو‬ ‫“‪.‬۽‬ ‫اہ‬ ‫يا‬ ‫آهن‬ ‫جيئرا‬ ‫تائين‬ ‫اڃا‬ ‫اهي‬ ‫تہ‬ ‫ڏسان‬ ‫۽‬ ‫وڃان‬ ‫موٽي‬ ‫ي‬ ‫موسي کي چيو تہ ”وڃ‪ ،‬مصر ڏااهن موٽي وڃ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ جيڪي ماڻهو تنهنجي جان وٺڻ جي ڪوشش ڪري‬ ‫‪19‬۽ خداواد مديان ۾‬ ‫ي‬ ‫ُهيا هئا‪ ،‬اهي سڀ مري ويا آهن“‪.‬‬ ‫موسي خدا جي ُٺ پنهنجي هٿ ۾ کنئي‪.‬‬ ‫موسي پنهنجي ِال ۽ پنهنجن پٽن کي گڏه تي سواُ ڪيو‪ ،‬۽ مصر جي ملڪ ڏااهن موٽيو ‪:‬۽‬ ‫‪20‬۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫موسي کي چيو تہ جڏهن تون مصر ڏااهن موٽڻ واُو آهين‪ ،‬تڏهن ڏس تہ فرعون جي اڳيان اهي سڀ معجزا ڪر‪ ،‬جيڪي‬ ‫خداواد‬ ‫‪21‬۽‬ ‫ي‬ ‫مون تنهنجي هٿ ۾ ڏاا آهن ‪:‬پر مان سندس دل سخت ڪندس‪ ،‬جو هو ماڻهن کي وڃڻ اہ ڏيندو‪.‬‬ ‫‪22‬۽ تون فرعون کي چئو تہ خداواد فرمائي ٿو تہ اسرائيل منهنجو پٽ آهي‪ ،‬منهنجو پهرئين پٽ‪.‬‬ ‫‪23‬۽ مان توکي چوان ٿو تہ منهنجي پٽ کي ڇڏي ڏي تہ جيئن هو منهنجي عبادت ڪري ‪:‬۽ جيڪڏهن تون کيس وڃڻ کان ااڪاُ ڪندين‬ ‫تہ ڏس‪ ،‬مان تنهنجي پٽ کي‪ ،‬يعني تنهنجي پهرئين پٽ کي‪ ،‬ماُي ڇڏيندس‪.‬‬ ‫‪24‬۽ ُستي تي مسافرخااي ۾‪ ،‬خداواد هن کي مليو ۽ هن کي ماُڻ جي ڪوشش ڪئي‪.‬‬ ‫‪25‬پوَ صفوُا هڪ تيز پٿر کڻي پنهنجي پٽ جي چمڙي ڪٽي‪ ،‬۽ ان کي سندس پيرن تي اڇلئي‪ ،‬۽ چيو ته‪ ،‬يقينا ا تون منهنجو خواي‬ ‫م‬ ‫مڙس آهين‪.‬‬ ‫‪:‬پوَ هن چيو تہ‪ ،‬تون ختني جي ڪري خواي مڙس آهين‪.‬‬ ‫‪26‬تنهنڪري هن کيس ڇڏي ڏاو‬ ‫م‬ ‫موسي سان مليو ۽ کيس چمي ڏاائين‪.‬‬ ‫تي‬ ‫جبل‬ ‫جي‬ ‫خدا‬ ‫۽‬ ‫ويو‬ ‫“‪.‬هو‬ ‫وڃ‬ ‫۾‬ ‫بيابان‬ ‫ملڻ‬ ‫سان‬ ‫‪27‬۽ خداواد هاُون کي چيو تہ‬ ‫لَ‬ ‫موسي‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫موسي هاُون کي خداواد جا سڀ ُفظ ٻڌايا‪ ،‬جنهن کيس موڪليو هو‪ ،‬۽ اهي سڀ اشان جيڪي هن کيس حڪم ڏاا هئا‪.‬‬ ‫‪28‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي ۽ هاُون ويا ۽ بني اسرائيل جي سڀني بزُگن کي گڏ ڪيو‪.‬‬ ‫‪29‬پوَ‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫موسي کي ٻڌايون هيون‪ ،‬۽ ماڻهن جي سامهون معجزا ڪيا‪.‬‬ ‫‪30‬۽ هاُون اهي سڀ ڳاُهيون ٻڌايون جيڪي خداواد‬ ‫ي‬

‫خروج‬

‫‪31‬۽ ماڻهن ايمان آادو ‪:‬۽ جڏهن ااهن ٻڌو ته خداواد بني اسرائيلن تي اظر ڪئي آهي‪ ،‬۽ هن ااهن جي مصيبت تي اظر ڪئي آهي‪ ،‬تڏهن‬ ‫ااهن پنهنجا مٿا جهڪائي عبادت ڪئي‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫موسي ۽ هاُون اادُ ويا ۽ فرعون کي چيو تہ ”خداواد بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ منهنجي َوم کي وڃڻ ڏيو تہ جيئن اهي‬ ‫‪1‬پوَ‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫لَ عيد ڪن“‪.‬‬ ‫بيابان ۾ منهنجي م‬ ‫‪2‬۽ فرعون چيو تہ ”خداواد ڪير آهي جو مان سندس آواِ ٻڌي بني اسرائيل کي وڃڻ ڏيان؟ آ ءَ خداواد کي اہ ٿو سڃاڻان ۽ اہ ئي بني‬ ‫اسرائيل کي وڃڻ ڏيندس“‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ااهن چيو تہ‪ ،‬عبرااين جو خدا اسان سان مليو آهي‪ ،‬اسان کي اجاِت ڏيو تہ اسان کي ٽن ڏينهن جي سفر تي ُيگستان ۾ وڃون ۽‬ ‫لَ َربااي ڪريون‪ ،‬متان هو اسان تي وبا يا تلواُ سان ڪري پوي‪.‬‬ ‫خداواد اسان جي خدا جي م‬ ‫”موسي ۽ هاُون‪ ،‬اوهين ماڻهن کي سندن ڪمن کان ڇو ٿا ڇڏايو؟ پنهنجن باُن تي هلو“‪.‬‬ ‫‪4‬۽ مصر جي بادشاه ااهن کي چيو تہ‬ ‫ي‬ ‫‪5‬۽ فرعون چيو تہ‪ ،‬ڏسو‪ ،‬ملڪ جا ماڻهو هاڻي گهڻا آهن‪ ،‬۽ اوهين ااهن کي سندن باُ کان آُام ڏياُيندا آهيو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ فرعون ساڳئي ڏينهن ماڻهن جي ڪمداُن ۽ ااهن جي آفيسرن کي حڪم ڏاو ته‪،‬‬ ‫لَ ڀرنگا گڏ ڪريو‪.‬‬ ‫لَ ڀرنگا اہ ڏيندا‪ ،‬جيئن اڳي ڏيندا هئا ‪:‬ااهن کي وڃڻ ڏيو ۽ پاڻ م‬ ‫‪7‬اوهين هاڻي ماڻهن کي امٽ ٺاهڻ م‬ ‫‪8‬۽ جيڪي سرون اڳ ۾ ٺاهيندا هئا‪ ،‬اوتريون ئي توهان ااهن تي وجهو؛ ااهن مان ڪجهه به گهٽ اه ڪريو؛ ڇاڪاڻ ته اهي سست آهن؛‬ ‫لَ َربااي ڪرڻ ڏيو‪.‬‬ ‫تنهن ڪري اهي ُڙيون ڪري چون ٿا ته اسان کي پنهنجي خدا م‬ ‫‪9‬ماڻهن تي وڌيڪ ڪم ُکيو وڃي‪ ،‬تہ جيئن اهي ان ۾ محنت ڪن؛ ۽ ااهن کي بيڪاُ ڳاُهين تي ڌيان اہ ڏيڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪10‬پوَ ماڻهن جا ڪم سنڀاُيندڙ ۽ سندن آفيسر ٻاهر اڪري ماڻهن سان ڳاُهائڻ ُڳا‪ ،‬۽ چيائون ته‪” ،‬فرعون چوي ٿو ته مان توهان کي ٿرلهو‬ ‫م‬ ‫اه ڏيندس“‪.‬‬ ‫‪11‬وڃو‪ ،‬جتان رڳجهو رڳجهو رڳجهو آڻيو‪ ،‬پر توهان جي ڪم مان ڪجهه به گهٽ اه ٿيندو‪.‬‬ ‫رونَ گڏ ڪن‪.‬‬ ‫رونَ جي بدُان ڀ م‬ ‫‪12‬تنهنڪري ماڻهو سڄي مصر ۾ ٽڙي پکڙي ويا ته جيئن ڀ م‬ ‫‪13‬۽ ڪم ڪندڙن ااهن کي تڪڙ ۾ چيو‪ ،‬ته پنهنجا ڪم‪ ،‬پنهنجا ُوِااي ڪم پوُا ڪريو‪ ،‬جيئن جڏهن ڪڪڙ هوادو هو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ بني اسرائيل جي عملداُن کي‪ ،‬جن کي فرعون جي ڪمداُن مٿن مقرُ ڪيو هو‪ ،‬ماُيو ويو‪ ،‬۽ پڇيو ويو ته‪ ،‬توهان ڪاُهه ۽ اڄ‬ ‫سرون ٺاهڻ جو ڪم ڇو اه ڪيو آهي‪ ،‬جيئن اڳي ڪندا هئا؟‬ ‫‪15‬پوَ بني اسرائيل جا آفيسر آيا ۽ فرعون کي ُڙ ڪري چيائون تہ ”تون پنهنجن ٻااهن سان اهڙو سلوڪ ڇو ٿو ڪرين؟“‬ ‫م‬ ‫‪16‬اوهان جي ٻااهن کي ڪو به ٻوٽو اه ڏاو ويو آهي‪ ،‬۽ اهي اسان کي چون ٿا ته سرون ٺاهيو ‪:‬۽ ڏسو‪ ،‬اوهان جي ٻااهن کي ماُيو پيو‬ ‫وڃي؛ پر َصوُ اوهان جي پنهنجن ماڻهن جو آهي‪.‬‬ ‫‪17‬پر هن چيو تہ ”اوهين سست آهيو‪ ،‬اوهين سست آهيو ‪:‬تنهنڪري اوهين چئو ٿا تہ اسان کي وڃڻ ڏيو ۽ خداواد جي آڏو َربااي ڏيو“‪.‬‬ ‫‪18‬تنهنڪري هاڻي وڃو ۽ ڪم ڪريو؛ ڇو ته اوهان کي ڪو به پردو اه ڏاو ويندو‪ ،‬پر اوهين اينٽن جو تعداد ڏيندا‪.‬‬ ‫‪19‬۽ بني اسرائيل جي آفيسرن ڏٺو ته اهي خراب حاُت ۾ آهن‪ ،‬جڏهن اهو چيو ويو هو ته توهان پنهنجي ُوِااي ڪم جي سرن مان‬ ‫ڪجهه به گهٽ اه ڪريو‪.‬‬ ‫موسي ۽ هاُون سان مليا‪ ،‬جيڪي فرعون کان ٻاهر اڪرادي ُستي ۾ بيٺا هئا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ اهي‬ ‫ي‬ ‫‪21‬۽ ااهن ااهن کي چيو تہ ”خداواد اوهان تي اظر ڪري ۽ فيصلو ڪري‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اوهان اسان کي فرعون ۽ سندس اوڪرن جي‬ ‫لَ ااهن جي هٿ ۾ تلواُ ڏاي آهي“‪.‬‬ ‫اظر ۾ افرت جوڳو بڻايو آهي‪ ،‬۽ اسان کي ماُڻ م‬ ‫‪22‬پوَ‬ ‫موسي خداواد وٽ موٽي آيو ۽ چيو تہ ”خداواد‪ ،‬تو هن َوم سان ڇو اهڙو ظلم ڪيو آهي؟ تو مون کي ڇو موڪليو آهي؟“‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫لَ فرعون وٽ آيو آهيان‪ ،‬تڏهن کان هن هن َوم سان بڇڙائي ڪئي آهي؛ ۽ اه ئي تو‬ ‫‪23‬ڇاڪاڻ ته جڏهن کان مان تنهنجي ااُي ۾ ڳاُهائڻ م‬ ‫پنهنجي َوم کي ڪجهه به بچايو آهي‪.‬‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫⁠تہ هو پنهنجي ِوُ سان ااهن کي وڃڻ ڏيندو‬

‫موسي کي چيو تہ ”هاڻي تون ڏسندين تہ آ ءَ فرعون سان ڇا ڪندس ‪:‬ڇاڪاڻ‬ ‫‪1‬پوَ خداواد‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫۽ پنهنجي ِوُ سان ااهن کي پنهنجي ملڪ مان ڪڍي ڇڏيندو“‪.‬‬ ‫موسي سان ڳاُهايو ۽ کيس چيو تہ ”آ ءَ خداواد آهيان‪.‬‬ ‫‪2‬۽ خدا‬ ‫ي‬ ‫‪3‬۽ مون ابراهيم‪ ،‬اسحاق ۽ يعقوب کي َادُ مطلق خدا جي ااُي سان ظاهر ڪيو‪ ،‬پر مون کي پنهنجي ااُي سان‪ ،‬يهووا‪ ،‬ااهن تي اه سڃاتو‬ ‫ويو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ مون ااهن سان پنهنجو عهد پڻ َائم ڪيو آهي تہ ااهن کي ڪنعان جو ملڪ ڏيندس‪ ،‬جيڪو ااهن جي ِياُت جو ملڪ آهي‪ ،‬جتي اهي‬ ‫پرديسي هئا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ مون بني اسرائيل جي ڪنجهڻ پڻ ٻڌي آهي‪ ،‬جن کي مصري غلمي نَ ۾ ُکندا آهن؛ ۽ مون کي پنهنجو عهد ياد آيو آهي‪.‬‬ ‫‪6‬تنهنڪري بني اسرائيل کي چئو تہ آ ءَ خداواد آهيان‪ ،‬۽ آ ءَ اوهان کي مصرين جي باُ هيٺان ڪڍي ڇڏيندس‪ ،‬۽ اوهان کي ااهن جي‬ ‫غلمي نَ مان ڇڏائيندس‪ ،‬۽ آ ءَ اوهان کي ڊگهي هٿ سان ۽ وڏن فيصلن سان ڇوٽڪاُو ڏيندس‪.‬‬ ‫‪7‬۽ مان توهان کي پنهنجي َوم بڻائيندس‪ ،‬۽ مان توهان جو خدا ٿيندس ‪:‬۽ توهان کي خبر پوادي ته مان خداواد توهان جو خدا آهيان‪ ،‬جيڪو‬ ‫توهان کي مصرين جي باُ هيٺان کان ڪڍي ٿو‪.‬‬

‫خروج‬

‫‪8‬۽ مان اوهان کي ااهي نَ ملڪ ۾ آڻيندس جيڪو مون ابراهيم‪ ،‬اسحاق ۽ يعقوب کي ڏيڻ جو َسم کنيو هو؛ ۽ مان اهو اوهان کي ميراث‬ ‫طوُ ڏيندس ‪:‬مان خداواد آهيان‪.‬‬ ‫موسي جي ڳاُهه اه ٻڌي‪.‬‬ ‫ڪري‬ ‫جي‬ ‫َ‬ ‫غلمي‬ ‫ظاُم‬ ‫۽‬ ‫تڪليف‬ ‫جي‬ ‫ُوح‬ ‫ااهن‬ ‫پر‬ ‫چيو‪،‬‬ ‫ئي‬ ‫ائين‬ ‫موسي بني اسرائيلن سان‬ ‫‪9‬۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ن‬ ‫موسي سان ڳاُهايو تہ‪،‬‬ ‫‪10‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪11‬اادُ وڃو‪ ،‬مصر جي بادشاهه فرعون کي چئو ته هو بني اسرائيل کي پنهنجي ملڪ مان وڃڻ ڏئي‪.‬‬ ‫پوَ فرعون منهنجي ڳاُهه ڪيئن ٻڌادو‪ ،‬جيڪو اڻ‬ ‫‪12‬۽‬ ‫موسي خداواد جي اڳيان چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬بني اسرائيل منهنجي ڳاُهه اه ٻڌي آهي‪ ،‬م‬ ‫ي‬ ‫طهريل چپن واُو آهيان؟“‬ ‫موسي ۽ هاُون سان ڳاُهايو ۽ ااهن کي بني اسرائيل ۽ مصر جي بادشاهه فرعون کي حڪم ڏاو ته بني اسرائيل کي مصر‬ ‫‪13‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫جي ملڪ مان ٻاهر ڪڍن‪.‬‬ ‫‪14‬ااهن جي پي رَ ڏاڏن جي گهرن جا سرداُ هي آهن ‪:‬اسرائيل جي پهرئين پٽ ُوبن جا پٽ ‪:‬حنوڪ‪ ،‬فلو‪ ،‬حصرون ۽ ڪرمي ‪:‬اهي ُوبن‬ ‫جا خاادان آهن‪.‬‬ ‫ر‬ ‫‪15‬۽ شمعون جا پٽ ‪:‬جموئيل‪ ،‬يامين‪ ،‬اهد‪ ،‬ياڪين‪ ،‬صوحر ۽ شاؤل‪ ،‬جيڪو ڪنعااي عوُت جو پٽ هو ‪.‬اهي شمعون جا خاادان آهن‪.‬‬ ‫‪16‬۽ لوي جي پٽن جا اال ااهن جي اسلن مطابق هي آهن ‪:‬گيرشون‪ ،‬ڪهات ۽ مراُي ‪:‬۽ لوي جي عمر جا سال هڪ سؤ ستٽيهه سال‬ ‫هئا‪.‬‬ ‫‪17‬گيرشون جا پٽ ُبني ۽ شمعي‪ ،‬ااهن جي گهراڻن موجب‪.‬‬ ‫ع مزيئيل؛ ۽ َن نهت جي حياتي نَ جا سال هڪ سؤ ٽيٽيهه سال هئا‪.‬‬ ‫‪18‬۽ َن نهت جا پٽ ‪ :‬نع نم نرام‪ ،‬امضهاُ‪ ،‬حبرون ۽ ر‬ ‫‪19‬۽ مراُي جا پٽ محلي ۽ موشي ‪:‬اهي لوي جا خاادان ااهن جي اسلن موجب آهن‪.‬‬ ‫موسي پيدا ٿيا ‪:‬۽ عمرام جي عمر جا سال هڪ سؤ ستٽيهه‬ ‫‪20‬۽ عمرام پنهنجي پي رَ جي ڀيڻ يوڪبد سان شادي ڪئي‪ ،‬۽ ان مان هاُون ۽‬ ‫ي‬ ‫سال هئا‪.‬‬ ‫‪21‬۽ امضهاُ جا پٽ ‪َ:‬وُح‪ ،‬افج ۽ مِڪري‪.‬‬ ‫عزيئيل جا پٽ ‪:‬ميشائيل‪ ،‬اُصافان ۽ ِيتري‪.‬‬ ‫‪22‬۽ ر‬ ‫‪23‬فنَ ن رُونن نع نم‬ ‫ناداب جي ڌي نَ اُيشبا‪ ،‬ااشون جي ڀيڻ ‪.‬۽ هن کيس ااداب‪ ،‬ابيهو‪ ،‬العزُ ۽ ايتامر ڄايو‪.‬‬ ‫ن‬ ‫‪24‬۽ َوُح جا پٽ ‪:‬اسير‪ ،‬اُقااه ۽ ابياساف؛ اهي َوُحين جا خاادان آهن‪.‬‬ ‫‪25‬۽ هاُون جي پٽ امُيعزُ‪ ،‬فوطيئيل جي ڌي نَ مان هڪ سان شادي ڪئي؛ ۽ ان مان فينحاس پيدا ٿيو ‪.‬اهي لوي جي خااداان جي‬ ‫سرداُن مان آهن جيڪي ااهن جي خااداان مطابق هئا‪.‬‬ ‫موسي آهن‪ ،‬جن کي خداواد چيو ته بني اسرائيل کي ااهن جي ُشڪرن مطابق مصر جي ملڪ مان ڪڍي ڪڍو‪.‬‬ ‫‪26‬امهي هاُون ۽‬ ‫ي‬ ‫ر‬ ‫موسي ۽ هاُون آهن‪.‬‬ ‫هي‬ ‫ا‬ ‫مهي‬ ‫ا‬ ‫‪.‬‬ ‫آڻين‬ ‫ڪڍي‬ ‫مان‬ ‫مصر‬ ‫کي‬ ‫اسرائيل‬ ‫بني‬ ‫تہ‬ ‫ڳاُهايو‬ ‫سان‬ ‫فرعون‬ ‫بادشاهہ‬ ‫جي‬ ‫مصر‬ ‫جن‬ ‫‪27‬امهي ارهي آهن‬ ‫ي‬ ‫موسي سان ڳاُهايو‪،‬‬ ‫‪28‬۽ اهو ٿيو جڏهن خداواد مصر جي ملڪ ۾‬ ‫ي‬ ‫ٻڌاَ“‪.‬‬ ‫‪29‬تہ خداواد‬ ‫موسي سان چيو تہ‪” ،‬آ ءَ خداواد آهيان ‪:‬جيڪي آ ءَ توکي چوان ٿو سو سڀ مصر جي بادشاهه فرعون سان م‬ ‫ي‬ ‫موسي خداواد جي اڳيان چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬مون جا چپ اڻ طهريل آهن‪ ،‬۽ فرعون منهنجي ڪيئن ٻڌادو؟“‬ ‫‪30‬۽‬ ‫ي‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫لَ ديوتا بڻايو آهي ‪:‬۽ تنهنجو ڀا رَ هاُون تنهنجو ابي ٿيندو‪.‬‬ ‫‪1‬۽ خداواد‬ ‫موسي کي چيو تہ ”ڏس‪ ،‬مون توکي فرعون م‬ ‫ي‬ ‫ٻڌاَ‪ ،‬۽ تنهنجو ڀا رَ هاُون فرعون سان ڳاُهائيندو ته هو بني اسرائيل کي پنهنجي ملڪ‬ ‫‪2‬جيڪي حڪم مان توکي ڏيان ٿو‪ ،‬سو سڀ تون م‬ ‫مان ٻاهر موڪلي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ مان فرعون جي دل کي سخت ڪندس ۽ مصر جي ملڪ ۾ پنهنجا اشان ۽ عجائبات وڌائيندس‪.‬‬ ‫‪4‬پر فرعون اوهان جي اہ ٻڌادو‪ ،‬تہ جيئن آ ءَ پنهنجو هٿ مصر تي ُکيان ۽ پنهنجن ُشڪرن ۽ پنهنجي َوم بني اسرائيل کي وڏن فيصلن‬ ‫سان مصر جي ملڪ مان ڪڍي آڻيان‪.‬‬ ‫‪5‬۽ جڏهن مان مصر تي پنهنجو هٿ وڌائيندس ۽ بني اسرائيل کي ااهن مان ڪڍي ڇڏيندس ته مصري ڄاڻندا ته مان خداواد آهيان‪.‬‬ ‫موسي ۽ هاُون جيئن خداواد کين حڪم ڏاو هو‪ ،‬تيئن ئي ڪيو‪.‬‬ ‫‪6‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي اسي ساُن جو ۽ هاُون ٽياسي ساُن جو هو‪.‬‬ ‫ته‬ ‫ڳاُهايو‬ ‫سان‬ ‫فرعون‬ ‫ااهن‬ ‫جڏهن‬ ‫‪7‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي ۽ هاُون سان ڳاُهايو تہ‪،‬‬ ‫خداواد‬ ‫‪8‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪9‬جڏهن فرعون توهان کي چوي ته ڪو معجزو ڏيکاُيو‪ ،‬تڏهن توهان هاُون کي چئو ته پنهنجي ُٺ کڻي فرعون جي اڳيان اڇليو‪ ،‬ته اها‬ ‫اااگ ٿي ويندي‪.‬‬ ‫‪10‬پوَ‬ ‫موسي ۽ هاُون فرعون وٽ ويا‪ ،‬۽ جيئن خداواد حڪم ڏاو هو‪ ،‬تيئن ئي ڪيائون ‪:‬۽ هاُون پنهنجو ُٺ فرعون ۽ سندس اوڪرن‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫جي اڳيان اڇليو‪ ،‬۽ اهو اااگ بڻجي ويو‪.‬‬ ‫‪11‬پوَ فرعون به ڏاهن ۽ جادوگرن کي سڏيو ‪:‬هاڻي مصر جي جادوگرن به پنهنجن جادوگرن سان ساڳيو ڪم ڪيو‪.‬‬ ‫م‬ ‫‪12‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ااهن مان هر هڪ پنهنجو ُٺ هيٺ اڇليو تہ اهي اااگ ٿي ويا‪ ،‬پر هاُون جي ُٺ ااهن جي ُٺن کي اگلي وئي‪.‬‬ ‫‪13‬۽ فرعون جو دل سخت ڪيو‪ ،‬جو هن ااهن جي اه ٻڌي‪ ،‬جيئن خداواد چيو هو‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ فرعون جو دل سخت ٿي ويو آهي‪ ،‬هو ماڻهن کي وڃڻ ڏيڻ کان ااڪاُ ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪15‬صبح جو فرعون وٽ وڃ‪ ،‬ڏس‪ ،‬هو پاڻي نَ تي ويندو‪ ،‬۽ تون دُيا نَ جي ڪناُي تي سندس سامهون بيهج‪ ،‬۽ اها ُٺ جيڪا اااگ ٿي وئي‬ ‫هئي‪ ،‬پنهنجي هٿ ۾ کڻج‪.‬‬

‫خروج‬

‫‪16‬۽ تون کيس چئو تہ خداواد عبرااين جي خدا مون کي تو ڏااهن موڪليو آهي تہ منهنجي ماڻهن کي وڃڻ ڏي تہ جيئن اهي بيابان ۾‬ ‫منهنجي عبادت ڪن ‪.‬پر‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اڃا تائين تو اه ٻڌو آهي‪.‬‬ ‫‪17‬خداواد فرمائي ٿو تہ هن سان توکي خبر پوادي تہ مان خداواد آهيان ‪:‬ڏس‪ ،‬مان پنهنجي هٿ ۾ ُٺ سان دُيا نَ جي پاڻي نَ تي ماُيندس‪ ،‬۽‬ ‫اهي ُت ٿي ويندا‪.‬‬ ‫بدبوَ ايندي‪ ،‬۽ مصري دُيا نَ جو پاڻي پيئڻ کان افرت ڪندا‪.‬‬ ‫مان‬ ‫َ‬ ‫دُيا‬ ‫۽‬ ‫وينديون‬ ‫مري‬ ‫مڇيون‬ ‫‪18‬۽ دُيا نَ ۾‬ ‫م‬ ‫ن‬ ‫موسي کي چيو تہ ”هاُون کي چئو تہ پنهنجو ُٺ کڻي پنهنجو هٿ مصر جي پاڻي نَ تي‪ ،‬ااهن جي ادين تي‪ ،‬ااهن جي دُيائن‬ ‫‪19‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫تي‪ ،‬ااهن جي تل نَ تي ۽ ااهن جي سڀني تل نَ تي ڊگهو ڪر تہ جيئن اهي ُت ٿي وڃن ‪.‬۽ مصر جي سڄي ملڪ ۾ ڪاٺ جي ٿااون ۽ پٿر‬ ‫جي ٿااون ۾ ُت هجي“‪.‬‬ ‫موسي ۽ هاُون ائين ڪيو جيئن خداواد حڪم ڏاو هو؛ ۽ هن ُٺ کڻي فرعون ۽ سندس اوڪرن جي سامهون دُيا نَ جي پاڻي نَ تي‬ ‫‪20‬۽‬ ‫ي‬ ‫ماُ ڏاي‪ ،‬۽ دُيا نَ جو سڀ پاڻي ُت ٿي ويو‪.‬‬ ‫بدبوَ اچڻ ُڳي‪ ،‬۽ مصري دُيا نَ جو پاڻي پي اه سگهيا؛ ۽ مصر جي‬ ‫‪21‬۽ دُيا نَ ۾ جيڪي مڇيون هيون سي مري ويون؛ ۽ دُيا نَ مان‬ ‫م‬ ‫سڄي ملڪ ۾ ُت هو‪.‬‬ ‫‪22‬۽ مصر جي جادوگرن پنهنجن جادوگرن سان ائين ئي ڪيو ‪:‬۽ فرعون جو دل سخت ٿي ويو‪ ،‬۽ جيئن خداواد چيو هو‪ ،‬هن ااهن جي اہ‬ ‫ٻڌي‪.‬‬ ‫‪23‬۽ فرعون رمڙيو ۽ پنهنجي گهر ۾ هليو ويو‪ ،‬۽ هن به پنهنجو دل اه ُڳايو‪.‬‬ ‫لَ کوٽائي ڪئي؛ ڇاڪاڻ ته اهي دُيا نَ جو پاڻي اه پي سگهيا‪.‬‬ ‫‪24‬۽ سڀني مصرين دُيا نَ جي چوڌاُي پيئڻ جي پاڻي م‬ ‫‪25‬۽ ست ڏينهن پوُا ٿيا‪ ،‬جڏهن خداواد دُيا نَ کي ماُيو هو‪.‬‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫موسي کي چيو تہ فرعون وٽ وڃ ۽ کيس چئو تہ خداواد فرمائي ٿو تہ منهنجي َوم کي وڃڻ ڏي تہ جيئن اهي منهنجي عبادت‬ ‫‪1‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫ڪن‪.‬‬ ‫‪2‬۽ جيڪڏهن تون ااهن کي وڃڻ کان ااڪاُ ڪندين‪ ،‬ته ڏس‪ ،‬مان تنهنجي سڀني سرحدن کي ڏيڏُن سان ماُيندس‪.‬‬ ‫‪3‬۽ دُيا نَ گهڻو ڪري ڏيڏُ ڪڍادو‪ ،‬جيڪي مٿي ويندا ۽ تنهنجي گهر ۾‪ ،‬تنهنجي سمهڻ واُي ڪمري ۾‪ ،‬تنهنجي بستري تي‪ ،‬تنهنجي‬ ‫اوڪرن جي گهر ۾‪ ،‬تنهنجي ماڻهن تي‪ ،‬تنهنجي تنوُن ۾ ۽ تنهنجي گوادهڻ جي ٿااون ۾ ايندا‪.‬‬ ‫‪4‬۽ ڏيڏُ تو تي‪ ،‬تنهنجي َوم تي ۽ تنهنجي سڀني اوڪرن تي ايندا‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ ”هاُون کي چئو تہ پنهنجو هٿ پنهنجي ُٺ سان ادين‪ ،‬دُيائن ۽ تل نَ جي مٿان ڊگهو ڪر ۽ ڏيڏُ کي مصر‬ ‫‪5‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫جي ملڪ تي ٻاهر ڪڍ“‪.‬‬ ‫‪6‬۽ هاُون پنهنجو هٿ مصر جي پاڻي نَ جي مٿان ڊگهو ڪيو؛ ۽ ڏيڏُ اڪري آيا ۽ مصر جي ملڪ کي ڍڪي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ جادوگرن پنهنجن جادوگرن سان ائين ئي ڪيو ۽ مصر جي ملڪ تي ڏيڏُ ڪڍي آيا‪.‬‬ ‫موسي ۽ هاُون کي سڏائي چيو تہ خداواد کي دعا ڪريو تہ مون کان ۽ منهنجي َوم کان ڏيڏُ هٽائي ڇڏي‪ ،‬۽ آ ءَ ماڻهن کي‬ ‫‪8‬پوَ فرعون‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫وڃڻ ڏيندس تہ جيئن اهي خداواد جي آڏو َربااي ڪن‪.‬‬ ‫لَ اُتجا ڪندس تہ ڏيڏُ‬ ‫‪9‬۽‬ ‫موسي فرعون کي چيو تہ ”مون تي فخر ڪر‪ ،‬مان ڪڏهن تنهنجي م‬ ‫لَ ۽ تنهنجي َوم م‬ ‫لَ‪ ،‬تنهنجي اوڪرن م‬ ‫ي‬ ‫تو کان ۽ تنهنجي گهرن مان ختم ٿين تہ جيئن اهي ُڳو دُيا نَ ۾ ُهن؟“‬ ‫‪10‬۽ هن چيو‪" ،‬سڀاڻي "‪.‬۽ هن چيو‪" ،‬توهان جي چوڻ مطابق ٿئي‪ ،‬ته جيئن توهان کي خبر پوي ته خداواد اسان جي خدا جهڙو ڪو به‬ ‫ااهي"‪.‬‬ ‫‪11‬۽ ڏيڏُ تو کان‪ ،‬تنهنجي گهرن کان‪ ،‬تنهنجي اوڪرن کان ۽ تنهنجي ماڻهن کان هليا ويندا؛ اهي ُڳو دُيا نَ ۾ ُهندا‪.‬‬ ‫موسي خداواد کي ااهن ڏيڏُن جي ڪري دااهون ڪيون جيڪي هن فرعون تي آادا‬ ‫موسي ۽ هاُون فرعون کان ٻاهر اڪتا‪ ،‬۽‬ ‫‪12‬پوَ‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫هئا‪.‬‬ ‫موسي جي چوڻ مطابق ڪيو؛ ۽ گهرن‪ ،‬ڳوٺن ۽ ٻنين ۾ ڏيڏُ مري ويا‪.‬‬ ‫خداواد‬ ‫‪13‬۽‬ ‫ي‬ ‫بدبوَ ڪرڻ ُڳي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ ااهن ااهن کي ڍير تي گڏ ڪيو ‪:‬۽ ِمين‬ ‫م‬ ‫‪15‬پر جڏهن فرعون ڏٺو تہ آُام مليو آهي‪ ،‬تڏهن پنهنجو دل سخت ڪري ڇڏيو ۽ ااهن جي اہ ٻڌي؛ جيئن خداواد چيو هو‪.‬‬ ‫ونَ ٿي‬ ‫۾‬ ‫ملڪ‬ ‫موسي کي چيو تہ ”هاُون کي چئو تہ پنهنجو ُٺ کڻي ِمين جي مٽي نَ تي هڻ تہ جيئن مصر جي سڄي‬ ‫‪16‬۽ خداواد‬ ‫ج‬ ‫ر م‬ ‫ي‬ ‫وڃي“‪.‬‬ ‫۾‬ ‫جااوُن‬ ‫۽‬ ‫ماڻهن‬ ‫تہ‬ ‫ماُيو‪،‬‬ ‫کي‬ ‫َ‬ ‫مٽي‬ ‫جي‬ ‫ِمين‬ ‫۽‬ ‫ڪيو‬ ‫ڊگهو‬ ‫هٿ‬ ‫پنهنجو‬ ‫سان‬ ‫ُٺ‬ ‫پنهنجي‬ ‫هاُون‬ ‫ته‬ ‫ڇو‬ ‫ڪيو؛‬ ‫ئي‬ ‫ائين‬ ‫ااهن‬ ‫‪17‬۽‬ ‫وَ‬ ‫ج‬ ‫ر م‬ ‫ن‬ ‫وَ ٿي ويئي‪.‬‬ ‫ٿي ويئي؛ ِمين جي سڄي مٽي مصر جي سڄي ملڪ ۾ رج م‬ ‫‪18‬۽ جادوگرن پنهنجن جادو نَ سان ائين ڪيو تہ رجوئون ڪڍن‪ ،‬پر اهي پيدا اہ ڪري سگهيا ‪:‬تنهنڪري ماڻهن ۽ جااوُن تي رجوئون ٿي‬ ‫ويون‪.‬‬ ‫‪19‬تڏهن جادوگرن فرعون کي چيو تہ ”هي خدا جي آڱر آهي “‪.‬پر فرعون جو دل سخت ٿي ويو ۽ جيئن خداواد چيو هو تہ هن ااهن جي‬ ‫اہ ٻڌي‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ صبح جو سوير ارٿ ۽ فرعون جي اڳيان بيٺو‪ ،‬ڏسو تہ هو پاڻي نَ تي اچي ٿو‪ ،‬۽ کيس چئو تہ خداواد فرمائي‬ ‫خداواد‬ ‫‪20‬۽‬ ‫ي‬ ‫ٿو تہ منهنجي َوم کي وڃڻ ڏي تہ جيئن اهي منهنجي عبادت ڪن‪.‬‬ ‫‪21‬ٻي صوُت ۾‪ ،‬جيڪڏهن تون منهنجي ماڻهن کي وڃڻ اه ڏيندين‪ ،‬ته ڏس‪ ،‬مان تو تي‪ ،‬تنهنجي اوڪرن تي‪ ،‬تنهنجي ماڻهن تي ۽ تنهنجي‬ ‫گهرن ۾ مکين جا هجوم موڪليندس ‪:‬۽ مصرين جا گهر ۽ ِمين جنهن تي اهي آهن‪ ،‬مکين جي هجوم سان ڀريل هوادي‪.‬‬

‫خروج‬

‫‪22‬۽ مان ان ڏينهن گوشن جي ِمين کي‪ ،‬جنهن ۾ منهنجا ماڻهو ُهن ٿا‪ ،‬اُڳ ڪندس ته اتي مکين جو ڪو به هجوم اه هوادو‪ ،‬ته جيئن‬ ‫توهان کي خبر پوي ته مان ِمين جي وچ ۾ خداواد آهيان‪.‬‬ ‫‪23‬۽ مان پنهنجي َوم ۽ تنهنجي َوم ۾ فرق ڪندس ‪:‬سڀاڻي هي اشان ٿيندو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ خداواد ائين ڪيو؛ ۽ مکين جو هڪ وڏو هجوم فرعون جي گهر ۾‪ ،‬سندس اوڪرن جي گهرن ۾‪ ،‬۽ سڄي مصر ۾ آيو ‪:‬مکين جي‬ ‫هجوم جي ڪري ملڪ خراب ٿي ويو‪.‬‬ ‫لَ َربااي ڪريو“‪.‬‬ ‫‪25‬پوَ فرعون‬ ‫موسي ۽ هاُون کي سڏائي چيو تہ ”وڃو ۽ ملڪ ۾ پنهنجي خدا م‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫شيَ َربان ڪنداسين ‪.‬‬ ‫‪26‬موسي چيو تہ ”ائين ڪرڻ مناسب اہ آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اسين خداواد پنهنجي خدا کي مصرين جي افرت واُي‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫شيَ َربان ڪنداسين ۽ اهي اسان کي سنگساُ اہ ڪندا؟“‬ ‫ڏسو‪ ،‬اسين ااهن جي اکين اڳيان مصرين جي افرت واُي‬ ‫م‬ ‫‪27‬اسين ٽن ڏينهن جي سفر تي بيابان ۾ وينداسين ۽ خداواد پنهنجي خدا کي َربااي پيش ڪنداسين‪ ،‬جيئن هو اسان کي حڪم ڏيندو‪.‬‬ ‫لَ بيابان ۾ َربااي ڪريو‪ ،‬پر اوهين گهڻو پري اہ وڃو‪،‬‬ ‫‪28‬فرعون چيو تہ ”آ ءَ اوهان کي ڇڏي ڏيندس تہ اوهين پنهنجي خداواد خدا م‬ ‫لَ دعا ڪريو“‪.‬‬ ‫منهنجي م‬ ‫موسي چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬مان توهان کان ٻاهر وڃي ُهيو آهيان ۽ خداواد کي عرض ڪندس تہ سڀاڻي فرعون‪ ،‬سندس اوڪرن ۽ سندس‬ ‫‪29‬۽‬ ‫ي‬ ‫لَ وڃڻ کان ُوڪڻ ۾ ٺڳي اه ڪرڻ‬ ‫ماڻهن کان مکين جا جهنڊا هٽائي وڃن‪ ،‬پر فرعون کي وُي ماڻهن کي خداواد جي آڏو َربااي ڪرڻ م‬ ‫گهرجي“‪.‬‬ ‫موسي فرعون کان ٻاهر اڪتو ۽ خداواد کان دعا گهري‪.‬‬ ‫‪30‬پوَ‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫موسي جي چوڻ مطابق ڪيو؛ ۽ فرعون‪ ،‬سندس اوڪرن ۽ سندس َوم کان مکين جا جهنڊا هٽائي ڇڏيا؛ هڪ به اه بچيو‪.‬‬ ‫خداواد‬ ‫‪31‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪32‬۽ فرعون هن ڀيري به پنهنجو دل سخت ڪري ڇڏيو‪ ،‬۽ ماڻهن کي وڃڻ اه ڏاو‪.‬‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫موسي کي چيو تہ ”فرعون وٽ وڃ ۽ کيس چئو تہ خداواد عبرااين جو خدا فرمائي ٿو تہ منهنجي َوم کي وڃڻ ڏي تہ جيئن‬ ‫‪1‬پوَ خداواد‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫اهي منهنجي عبادت ڪن‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالَ ⁠جو جيڪڏهن اوهين ااهن کي ڇڏڻ کان ااڪاُ ڪندا‪ ،‬۽ ااهن کي ُوڪي ُکندا‪،‬‬ ‫م‬ ‫‪3‬ڏسو‪ ،‬خداواد جو هٿ توهان جي ڍوُن تي آهي جيڪي ميدان ۾ آهن‪ ،‬يعني گهوڙن تي‪ ،‬گڏهن تي‪ ،‬ارٺن تي‪ ،‬ڍڳن تي ۽ ُڍن تي ‪:‬هڪ تمام‬ ‫سخت وبا ايندي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ خداواد اسرائيل جي ۽ مصر جي چوپائي مال ۾ فرق ڪندو ‪:‬۽ اسرائيل جي سڀني جااوُن مان ڪو به اه مرادو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ خداواد هڪ مقرُ ڪيل وَت مقرُ ڪيو ۽ چيو تہ سڀاڻي خداواد ملڪ ۾ هي ڪم ڪندو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ خداواد ٻئي ڏينهن اهو ڪم ڪيو‪ ،‬۽ مصر جا سڀ ڍوُ مري ويا ‪:‬پر بني اسرائيلن جي ڍوُن مان هڪ به اه مريو‪.‬‬ ‫‪7‬پوَ فرعون موڪليو ۽ ڏٺائين تہ بني اسرائيلن جي ڍوُن مان ڪوبہ مئل اہ هو‪ ،‬پر فرعون جو دل سخت ٿي ويو‪ ،‬۽ هن ماڻهن کي وڃڻ‬ ‫م‬ ‫اه ڏاو‪.‬‬ ‫موسي‬ ‫موسي فرعون جي اظر ۾ آسمان ڏااهن مڇڙڪائي‪.‬‬ ‫۽‬ ‫وڃو‬ ‫کڻي‬ ‫ڀري‬ ‫ٺ‬ ‫م‬ ‫جا‬ ‫ُاه‬ ‫مان‬ ‫رٽي‬ ‫ڀ‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫کي‬ ‫هاُون‬ ‫۽‬ ‫خداواد‬ ‫‪8‬۽‬ ‫ر‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪9‬۽ اها سڄي مصر ۾ انڍڙي مٽي ٿي پوادي ۽ مصر جي سڄي ملڪ ۾ ماڻهن ۽ جااوُن تي ڦڦڙن سان گڏ ڦڦڙن وااگر اڪرادي‪.‬‬ ‫موسي ان کي آسمان ڏااهن ڇڙڪايو‪ ،‬۽ اهو ماڻهن ۽ جااوُن تي ڦڦڙن سان گڏ ڦوٽا‬ ‫‪10‬پوَ ااهن ڀرٽي مان ُاه کڻي فرعون جي اڳيان بيٺا‪ ،‬۽‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫بڻجي ويو‪.‬‬ ‫موسي جي اڳيان بيهي اه سگهيا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته جادوگرن ۽ سڀني مصرين تي ڦوڙا هئا‪.‬‬ ‫‪11‬۽ جادوگر ڦوڙن جي ڪري‬ ‫ي‬ ‫موسي سان چيو هو‪.‬‬ ‫خداواد‬ ‫جيئن‬ ‫ٻڌي‪،‬‬ ‫اه‬ ‫جي‬ ‫ااهن‬ ‫هن‬ ‫۽‬ ‫ڪيو‪،‬‬ ‫سخت‬ ‫کي‬ ‫‪12‬۽ خداواد فرعون جي دل‬ ‫ي‬ ‫ر‬ ‫موسي کي چيو تہ صبح جو سوير اٿ ۽ فرعون جي اڳيان بيٺو ۽ کيس چئو تہ خداواد عبرااين جو خدا فرمائي ٿو تہ منهنجي‬ ‫‪13‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫َوم کي وڃڻ ڏي تہ جيئن اهي منهنجي عبادت ڪن‪.‬‬ ‫‪14‬ڇالَ ⁠جو آ ءَ هن وَت پنهنجون سڀ آفتون تنهنجي دل تي‪ ،‬تنهنجي اوڪرن تي ۽ تنهنجي َوم تي موڪليندس‪ ،‬تہ جيئن توکي خبر پوي‬ ‫م‬ ‫تہ سڄي ِمين ۾ مون جهڙو ڪوبہ ڪواهي‪.‬‬ ‫‪15‬هاڻي مان پنهنجو هٿ ڊگهيرائيندس ته توکي ۽ تنهنجي َوم کي وبا سان ماُيندس‪ ،‬۽ تون ِمين تان ڪٽجي ويندين‪.‬‬ ‫لَ اٿاُيو آهي ته جيئن توکي پنهنجي طاَت ڏيکاُيان؛ ۽ منهنجو ااُو سڄي ِمين ۾ مشهوُ ٿئي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ حقيقت ۾ مون توکي ااهي نَ م‬ ‫‪17‬ڇا تون اڃا تائين منهنجي ماڻهن جي خلف پاڻ کي بلند ڪري ُهيو آهين‪ ،‬جو ااهن کي وڃڻ اه ڏيندين؟‬ ‫‪18‬ڏسو‪ ،‬سڀاڻي هن وَت تي آئون اهڙو سخت ڳڙو وسائيندس جيڪو مصر جي بنياد کان وٺي اڄ تائين اه وسايو ويو آهي‪.‬‬ ‫‪19‬تنهنڪري هاڻي موڪل ۽ پنهنجا ڍوُ ۽ جيڪي اوهان وٽ ٻني نَ ۾ آهي سو سڀ گڏ ڪر‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هر ماڻهو ۽ جااوُ جيڪو ٻني نَ‬ ‫۾ ملندو ۽ گهر اه آادو ويندو‪ ،‬ااهن تي ڳڙا وسندا ۽ اهي مري ويندا‪.‬‬ ‫‪20‬فرعون جي اوڪرن مان جيڪو خداواد جي ڪلم کان ڊڄندو هو‪ ،‬تنهن پنهنجن اوڪرن ۽ ڍوُن کي گهرن ۾ ڀڄائي آادو‪:‬‬ ‫‪21‬۽ جيڪو خداواد جي ڪلم تي ڌيان اه ڏاو‪ ،‬تنهن پنهنجا اوڪر ۽ ڍوُ ميدان ۾ ڇڏي ڏاا‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ پنهنجو هٿ آسمان ڏااهن ڊگهو ڪر تہ جيئن مصر جي سڄي ملڪ ۾ ماڻهن‪ ،‬جااوُن ۽ ٻني نَ جي هر ٻوٽي‬ ‫‪22‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫تي ڳڙا وسن‪.‬‬ ‫موسي پنهنجو ُٺ آسمان ڏااهن وڌايو ‪:‬۽ خداواد گجگوڙ ۽ ڳڙا موڪليا‪ ،‬۽ باهه ِمين تي ويران ٿي؛ ۽ خداواد مصر جي ملڪ تي‬ ‫‪23‬۽‬ ‫ي‬ ‫ڳڙا وسايا‪.‬‬ ‫‪24‬پوَ ڳڙا پيا ۽ ڳڙن سان گڏ باهه به هئي‪ ،‬ايتري َدُ جو مصر جي سڄي ملڪ ۾ ڪڏهن به اهڙو اه ٿيو هو جڏهن کان اهو هڪ َوم‬ ‫م‬ ‫بڻيو هو‪.‬‬

‫خروج‬

‫‪25‬۽ مصر جي سڄي ملڪ ۾ ڳڙن سڀني کي ماُيو‪ ،‬جيڪي ميدان ۾ هئا‪ ،‬ااسان ۽ جااوُ ٻنهي کي؛ ۽ ڳڙن ميدان جي هر ٻوٽي کي ماُيو‪،‬‬ ‫۽ ميدان جي هر وڻ کي ڀڃي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪ُ26‬ڳو گوشن جي علئقي ۾‪ ،‬جتي بني اسرائيل هئا‪ ،‬ڳڙا اه پيا‪.‬‬ ‫موسي ۽ هاُون کي سڏائي چيو تہ ”مون هن ڀيري گناهہ ڪيو آهي ‪:‬خداواد سچو آهي‪ ،‬۽ مان ۽ منهنجا ماڻهو بڇڙا‬ ‫‪27‬پوَ فرعون‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫آهيون“‪.‬‬ ‫‪28‬خداواد کان دعا گهرو (ڇاڪاڻ ته اهو ڪافي آهي )ته وڌيڪ تيز گجگوڙ ۽ ڳڙا اه هجن؛ ۽ مان توهان کي ڇڏي ڏيندس‪ ،‬۽ توهان‬ ‫وڌيڪ اه ُهندا‪.‬‬ ‫موسي کيس چيو تہ جيئن ئي آ ءَ شهر مان اڪرادس‪ ،‬تڏهن ئي خداواد جي اڳيان پنهنجا هٿ ڊگهيندس؛ ۽ گجگوڙ بند ٿي ويندي‪ ،‬۽ اہ‬ ‫‪29‬۽‬ ‫ي‬ ‫وُي ڳڙا وسيندا‪ ،‬تہ جيئن توکي خبر پوي تہ ِمين خداواد جي آهي‪.‬‬ ‫لَ‪ ،‬مون کي خبر آهي ته توهان اڃا تائين خداواد خدا کان اه ڊڄندا‪.‬‬ ‫‪30‬پر توهان ۽ توهان جي اوڪرن م‬ ‫‪31‬۽ سڻ ۽ نج نو کي اقصان پهتو ‪:‬ڇاڪاڻ ته نج نو سنگ ۾ هئا ۽ سڻ ۾ گل هئا‪.‬‬ ‫‪32‬پر ڪڻڪ ۽ ُڻ اه ماُيا ويا ‪:‬ڇاڪاڻ ته اهي اڃا وڏا اه ٿيا هئا‪.‬‬ ‫‪33‬موسي فرعون کان شهر مان ٻاهر اڪتو ۽ خداواد ڏااهن پنهنجا هٿ وڌائين ‪:‬۽ گجگوڙ ۽ ڳڙا بند ٿي ويا‪ ،‬۽ ِمين تي مينهن اه وسايو‬ ‫ي‬ ‫ويو‪.‬‬ ‫‪34‬۽ جڏهن فرعون ڏٺو ته مينهن‪ ،‬ڳڙا ۽ گجگوڙ بند ٿي ويا آهن‪ ،‬تڏهن هن وڌيڪ گناهه ڪيو‪ ،‬۽ هن ۽ سندس اوڪرن پنهنجو دل سخت‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫موسي جي ذُيعي چيو هو‪.‬‬ ‫‪35‬پر فرعون جو دل سخت ٿي ويو‪ ،‬۽ بني اسرائيل کي وڃڻ اه ڏاائين‪ ،‬جيئن خداواد‬ ‫ي‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫موسي کي چيو تہ فرعون وٽ وڃ‪ ،‬ڇاڪاڻ‬ ‫‪1‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫پنهنجا اهي اشان سندس اڳيان ڏيکاُيان‪.‬‬ ‫‪2‬۽ تہ جيئن اوهين پنهنجي پٽ ۽ پنهنجي پوٽي جي ڪنن ۾ ٻڌائي سگهو تہ مون مصر ۾ ڪهڙا ڪم ڪيا آهن ۽ منهنجا اشان جيڪي مون‬ ‫ااهن ۾ ڪيا آهن‪ ،‬تہ جيئن اوهين ڄاڻو تہ آ ءَ خداواد آهيان‪.‬‬ ‫موسي ۽ هاُون فرعون وٽ ويا ۽ کيس چيائون تہ ”عبرااين جو خداواد خدا فرمائي ٿو تہ تون ڪيترو وَت تائين منهنجي اڳيان پاڻ‬ ‫‪3‬پوَ‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫کي عاجز ڪرڻ کان ااڪاُ ڪندين؟ منهنجي ماڻهن کي وڃڻ ڏي تہ جيئن اهي منهنجي عبادت ڪن“‪.‬‬ ‫‪4‬ٻي صوُت ۾‪ ،‬جيڪڏهن تون منهنجي ماڻهن کي وڃڻ کان ااڪاُ ڪندين‪ ،‬ته ڏس‪ ،‬سڀاڻي مان تنهنجي ڪناُي تي ماڪڙ آڻيندس‪.‬‬ ‫‪5‬۽ اهي ِمين جي مٿاڇري کي ڍڪيندا‪ ،‬ايتري َدُ جو ڪو به ِمين کي ڏسي اه سگهندو ‪:‬۽ اهي بچيل شيون کائي ويندا‪ ،‬جيڪي ڳڙي‬ ‫لَ ميدان مان ارڀرادو آهي‪.‬‬ ‫کان بچيل آهن‪ ،‬۽ هر وڻ کائي ويندا جيڪو توهان م‬ ‫‪6‬۽ اهي توهان جا گهر‪ ،‬توهان جي سڀني اوڪرن جا گهر ۽ سڀني مصرين جا گهر ڀري ڇڏيندا؛ جيڪي اه توهان جي ابن ڏاڏن‪ ،‬۽ اه‬ ‫توهان جي ابن ڏاڏن جي ابن ڏاڏن‪ ،‬جڏهن کان اهي ِمين تي هئا‪ ،‬اڄ ڏينهن تائين ڏٺا آهن ‪.‬۽ هو پاڻ کي ڦري ويو ۽ فرعون کان ٻاهر هليو‬ ‫ويو‪.‬‬ ‫لَ ڦندي ُهندو؟ ماڻهن کي وڃڻ ڏيو تہ جيئن اهي خداواد‬ ‫‪7‬۽ فرعون جي اوڪرن کيس چيو تہ ”هي ماڻهو ڪيترو وَت تائين اسان م‬ ‫پنهنجي خدا جي عبادت ڪن ‪.‬ڇا توکي اڃا تائين خبر ااهي تہ مصر تباه ٿي ويو آهي؟“‬ ‫موسي ۽ هاُون کي فرعون وٽ واپس آادو ويو‪ ،‬۽ هن ااهن کي چيو ته وڃو ۽ پنهنجي خدا جي عبادت ڪريو‪ ،‬پر اهي ڪير آهن‬ ‫‪8‬۽‬ ‫ي‬ ‫جيڪي ويندا؟‬ ‫موسي چيو تہ اسين پنهنجن جواان ۽ پوڙهن سان گڏ‪ ،‬پنهنجن پٽن ۽ ڌيئرن سان گڏ‪ ،‬پنهنجن ٻڪرين ۽ پنهنجين ڍوُن سان گڏ وينداسين‪،‬‬ ‫‪9‬۽‬ ‫ي‬ ‫لَ عيد ڪرڻي آهي‪.‬‬ ‫ڇاڪاڻ ⁠تہ اسان کي خداواد جي م‬ ‫‪10‬۽ هن ااهن کي چيو ته‪ ،‬جيئن مان توهان کي ۽ توهان جي ٻاُن کي وڃڻ ڏيان‪ ،‬تيئن خداواد توهان سان گڏ هجي ‪.‬ڏسو‪ ،‬ڇو ته برائي‬ ‫توهان جي اڳيان آهي‪.‬‬ ‫‪11‬ائين اه آهي ‪:‬هاڻي توهان جيڪي مرد آهيو‪ ،‬وڃو ۽ خداواد جي عبادت ڪريو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهو توهان چاهيو هو ‪.‬۽ ااهن کي فرعون‬ ‫جي حضوُ مان ڪڍيو ويو‪.‬‬ ‫لَ پنهنجو هٿ مصر جي ملڪ تي ڊگهو ڪر تہ جيئن اهي مصر جي ملڪ تي چڙهي اچن‬ ‫جي‬ ‫”مڪڙن‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫موسي کي‬ ‫‪12‬۽ خداواد‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫۽ ِمين جي هر ٻوٽي کي کائي وڃن‪ ،‬ايتري َدُ جو جيڪا ڳڙي کان بچي آهي“‪.‬‬ ‫موسي پنهنجي ُٺ مصر جي ملڪ تي وڌائي‪ ،‬۽ خداواد سڄو ڏينهن ۽ سڄي ُات ملڪ تي اوڀر واُو وا رَ وهايو؛ ۽ جڏهن صبح ٿيو‪،‬‬ ‫‪13‬۽‬ ‫ي‬ ‫اوڀر واُو وا رَ مڪڙ کڻي آيو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ ٽمڪڙا سڄي مصر جي ملڪ تي چڙهي ويا‪ ،‬۽ مصر جي سڀني حدن ۾ ويٺا ‪:‬اهي تمام ڏکوئيندڙ هئا؛ ااهن کان اڳ اه اهڙا ٽمڪڙا هئا‬ ‫پوَ اهڙا هوادا‪.‬‬ ‫۽ اه ئي ااهن کان م‬ ‫‪15‬ڇاڪاڻ ته ااهن سڄي ِمين جي مٿاڇري کي ڍڪي ڇڏيو‪ ،‬جنهن ڪري ِمين اواداهي ٿي وئي؛ ۽ ااهن ِمين جي هر ٻوٽي ۽ وڻن جا‬ ‫شيَ اه ُهي‪.‬‬ ‫سڀ ميوا کائي ڇڏيا جيڪي ڳڙن کان بچيا هئا ‪:‬۽ مصر جي سڄي ملڪ ۾ وڻن ۾ يا ميدان جي ٻوٽي ۾ ڪا به سائي‬ ‫م‬ ‫موسي ۽ هاُون کي سڏايو‪ ،‬۽ چيو تہ ”مون خداواد اوهان جي خدا ۽ اوهان جي خلف گناهہ ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪16‬پوَ فرعون تڪڙ ۾‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫‪17‬تنهنڪري هاڻي‪ ،‬مان توکان دُخواست ٿو ڪريان‪ ،‬منهنجو گناهہ ُڳو هن ڀيري معاف ڪر‪ ،‬۽ خداواد پنهنجي خدا کي دعا ڪر تہ هو‬ ‫مون کان ُڳو هي موت دوُ ڪري‪.‬‬ ‫‪18‬۽ هو فرعون کان ٻاهر ويو ۽ خداواد کان دعا گهري‪.‬‬ ‫⁠تہ مون سندس دل ۽ سندس اوڪرن جي دل کي سخت ڪيو آهي تہ جيئن آ ءَ‬

‫خروج‬

‫‪19‬۽ خداواد هڪ ِوُداُ اوُهه واُو وا رَ ڦيرايو‪ ،‬جيڪو ٽڪڙين کي کڻي ويو ۽ ااهن کي ڳاڙهن سمنڊ ۾ اڇلئي ڇڏيو؛ مصر جي سڀني‬ ‫حدن ۾ هڪ به ٽڪڙ اه ُهي‪.‬‬ ‫‪20‬پر خداواد فرعون جي دل کي سخت ڪيو‪ ،‬جو هن بني اسرائيل کي وڃڻ اه ڏاو‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ پنهنجو هٿ آسمان ڏااهن ڊگهو ڪر تہ جيئن مصر جي ملڪ تي اواداهي ڇاائجي وڃي‪ ،‬ايتري َدُ جو‬ ‫‪21‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫اواداهي جيڪا محسوس ڪري سگهجي‪.‬‬ ‫موسي پنهنجو هٿ آسمان ڏااهن وڌايو؛ ۽ مصر جي سڄي ملڪ ۾ ٽي ڏينهن گهاٽي اواداهي ڇاائجي وئي‪.‬‬ ‫‪22‬۽‬ ‫ي‬ ‫جاَ تان اٿيو ‪:‬پر سڀني بني اسرائيلن جي گهرن ۾ ُوشني هئي‪.‬‬ ‫‪23‬ااهن هڪ ٻئي کي اه ڏٺو‪ ،‬۽ اه ئي ٽن ڏينهن تائين ڪو پنهنجي م‬ ‫موسي کي سڏ ڪري چيو تہ ”وڃو ۽ خداواد جي عبادت ڪريو؛ ُڳو پنهنجا ٻچا ۽ ڍڳا ُهو ‪.‬پنهنجا ٻاُ بہ پاڻ سان گڏ هلو“‪.‬‬ ‫‪24‬۽ فرعون‬ ‫ي‬ ‫موسي چيو تہ ”اوهان کي اسان کي َرباايون ۽ ساڙڻ واُيون َرباايون پڻ ڏيڻ گهرجن تہ جيئن اسين پنهنجي خداواد خدا جي آڏو‬ ‫‪25‬۽‬ ‫ي‬ ‫َربااي ڪريون“‪.‬‬ ‫لَ کڻڻو‬ ‫‪26‬اسان جا ڍوُ به اسان سان گڏ ويندا‪ ،‬هڪ به رکر اه ڇڏيو ويندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اسان کي ااهن مان خداواد پنهنجي خدا جي عبادت م‬ ‫پوادو؛ ۽ اسان کي خبر ااهي ته اسان کي خداواد جي عبادت ڇا سان ڪرڻ گهرجي‪ ،‬جيستائين اسان اتي اه پهچون‪.‬‬ ‫‪27‬پر خداواد فرعون جي دل کي سخت ڪيو‪ ،‬۽ هن ااهن کي وڃڻ اه ڏاو‪.‬‬ ‫‪28‬فرعون کيس چيو تہ ”مون کان پري ٿي وڃ‪ ،‬خبرداُ ُه‪ ،‬وُي منهنجو منهن اہ ڏس‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ جنهن ڏينهن تون منهنجو منهن‬ ‫ڏسندين‪ ،‬تنهن ڏينهن تون مرادين“‪.‬‬ ‫‪29‬موسي چيو تہ ”تو سٺو چيو آهي‪ ،‬مان وُي ڪڏهن به تنهنجو منهن اه ڏسندس“‪.‬‬ ‫ي‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫پوَ هو توهان کي هتان وڃڻ ڏيندو ‪:‬جڏهن هو توهان‬ ‫‪1‬۽ خداواد‬ ‫موسي کي چيو تہ ”آ ءَ فرعون ۽ مصر تي هڪ آفت اڃا آڻيندس؛ ان کان م‬ ‫ي‬ ‫کي وڃڻ ڏيندو‪ ،‬ته ضروُ توهان کي هتان بلڪل ٻاهر ڪڍادو‪.‬‬ ‫‪2‬هاڻي ماڻهن جي ڪنن ۾ چئو ته هر مرد پنهنجي پاڙيسري کان ۽ هر عوُت پنهنجي پاڙيسري کان چاادي جا ِيوُ ۽ سون جا ِيوُ‬ ‫گهري‪.‬‬ ‫موسي مصر جي ملڪ ۾‪ ،‬فرعون جي اوڪرن جي اظر ۾ ۽ ماڻهن‬ ‫‪3‬۽ خداواد مصرين جي اظر ۾ ماڻهن کي فضل ڏاو ‪.‬وڌيڪ اهو ته‬ ‫ي‬ ‫جي اظر ۾ تمام وڏو ماڻهو هو‪.‬‬ ‫موسي چيو تہ خداواد فرمائي ٿو تہ آڌي ُات ڌاُي مان مصر جي وچ ۾ ويندس‪.‬‬ ‫‪4‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪5‬۽ مصر جي ملڪ ۾ سڀ پهريون ڄاول ٻاُ مري ويندا‪ ،‬فرعون جي پهرين ڄاول ٻاُ کان وٺي جيڪو پنهنجي تخت تي ويٺو آهي‪ ،‬ايتري‬ ‫تائين جو ان ٻااهي جي پهرين ڄاول ٻاُ تائين جيڪا چڪي پيهندي آهي؛ ۽ جااوُن جا سڀ پهريون ڄاول ٻاُ‪.‬‬ ‫‪6‬۽ سڄي مصر ۾ اهڙو وڏو ماتم ٿيندو جيئن اڳ ڪڏهن به اه ٿيو هو ۽ اه وُي ڪڏهن ٿيندو‪.‬‬ ‫‪7‬پر بني اسرائيلن مان ڪنهن به ماڻهو نَ يا جااوُ جي خلف ڪو ڪتو ِبان اه هلئيندو‪ ،‬ته جيئن توهان کي خبر پوي ته خداواد مصرين‬ ‫۽ بني اسرائيلين جي وچ ۾ ڪيئن فرق ڪندو آهي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ اهي سڀ تنهنجا اوڪر مون وٽ ُهي ايندا ۽ مون کي سجدو ڪندا ۽ چوادا ته تون ۽ سڀ ماڻهو جيڪي تنهنجي پٺيان اچن ٿا‪ ،‬ٻاهر‬ ‫پوَ مان ٻاهر ويندس ‪.‬۽ هو وڏي غصي ۾ فرعون کان ٻاهر هليو ويو‪.‬‬ ‫اڪر‪ ،‬۽ ان کان م‬ ‫موسي کي چيو تہ ”فرعون تنهنجي اہ ٻڌادو‪ ،‬تہ جيئن منهنجا معجزا مصر جي ملڪ ۾ وڌن“‪.‬‬ ‫‪9‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫موسي ۽ هاُون فرعون جي اڳيان اهي سڀ معجزا ڪيا ‪:‬۽ خداواد فرعون جي دل کي سخت ڪيو‪ ،‬جو هو بني اسرائيل کي پنهنجي‬ ‫‪10‬۽‬ ‫ي‬ ‫ملڪ مان وڃڻ اه ڏيندو هو‪.‬‬ ‫باب ‪12‬‬ ‫موسي ۽ هاُون سان ڳاُهايو‪ ،‬چيو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداواد مصر جي ملڪ ۾‬ ‫ي‬ ‫لَ سال جو پهريون مهينو هوادو‪.‬‬ ‫لَ مهينن جو آغاِ هوادو ‪:‬اهو توهان م‬ ‫‪2‬هي مهينو توهان م‬ ‫‪3‬اوهين بني اسرائيل جي سڀني جماعت کي چئو تہ‪ ،‬هن مهيني جي ڏهين ڏينهن تي هر هڪ ماڻهو پنهنجي پي رَ جي گهر جي مطابق‪ ،‬گهر‬ ‫لَ هڪ گهيٽو کڻندو‪.‬‬ ‫م‬ ‫پوَ هو ۽ سندس پاڙيسري جيڪي سندس گهر ۾ آهن‪ ،‬ااهن جي تعداد مطابق ان کي کڻن؛‬ ‫لَ گهٽ هجي‪ ،‬ته م‬ ‫‪4‬۽ جيڪڏهن گهر ۾ گهيٽي م‬ ‫لَ پنهنجو حساب ڪري‪.‬‬ ‫هر هڪ ماڻهو پنهنجي کائڻ جي مقداُ مطابق گهيٽي م‬ ‫‪5‬اوهان جو گهيٽو بي عيب ۽ پهرين سال جو ار هجي ‪.‬اوهان ان کي ُڍن يا ٻڪرين مان ڪڍو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ اوهين ان کي ساڳئي مهيني جي چوڏهين تاُيخ تائين ُکو ‪:‬۽ بني اسرائيل جي سڄي جماعت شام جو ان کي ڪٺو ڪندي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ اهي ُت کڻي ااهن گهرن جي ٻنهي پاسن جي چوڪن ۽ مٿين دُواِن جي چوڪن تي ُڳائين‪ ،‬جتي اهي ان کي کائيندا‪.‬‬ ‫‪8‬۽ اهي ااهي نَ ُات جو گوشت کائيندا‪ ،‬باه ۾ ڀرواهندا‪ ،‬۽ بيخميري مااي؛ ۽ ڪڙين ڀاڄين سان گڏ کائيندا‪.‬‬ ‫‪9‬ان مان ڪچو اه کائو ۽ اه ئي پاڻي نَ سان ارباُيو‪ ،‬پر باهه سان پچايو‪ ،‬ان جو مٿو ٽنگن ۽ ان جي اادُواي حصي سميت‪.‬‬ ‫‪10‬۽ اوهين صبح تائين ڪجه به باَي اه ُکو؛ ۽ جيڪو صبح تائين بچيو سو باه ۾ ساڙيو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ اوهين اهو هن طرح کائو؛ پنهنجا ڪمر ٻڌل‪ ،‬پنهنجا جوتا پيرن ۾‪ ،‬۽ پنهنجو ُٺ هٿ ۾؛ ۽ اوهين ان کي جلدي ۾ کائو‪ ،‬اهو خداواد جو‬ ‫عيد فصح آهي‪.‬‬

‫خروج‬

‫‪12‬ڇالَ ⁠جو آ ءَ اڄ ُات مصر جي ملڪ مان ُنگهندس‪ ،‬۽ مصر جي ملڪ ۾ سڀني پهرين ڄاول ٻاُن کي‪ ،‬ااسان ۽ جااوُ کي ماُيندس؛‬ ‫م‬ ‫۽ مصر جي سڀني ديوتائن جي خلف سزا ڏيندس ‪:‬مان خداواد آهيان‪.‬‬ ‫لَ ااهن گهرن تي هڪ اشان هوادو جتي اوهين هجو ‪.‬۽ جڏهن آ ءَ ُت ڏسندس‪ ،‬تڏهن اوهان کي ڇڏي گذُادس‪ ،‬۽ جڏهن‬ ‫‪13‬۽ ُت اوهان م‬ ‫آ ءَ مصر جي ملڪ کي ماُيندس‪ ،‬تڏهن اوهان تي وبا اہ ايندي جيڪا اوهان کي تباه ڪري‪.‬‬ ‫لَ هڪ‬ ‫هميشه‬ ‫کي‬ ‫ان‬ ‫توهان‬ ‫ملهائيندا؛‬ ‫عيد‬ ‫لَ‬ ‫م‬ ‫لَ يادگاُ هوادو؛ ۽ توهان ان کي پنهنجي اسلن تائين خداواد جي م‬ ‫‪14‬۽ هي ڏينهن توهان م‬ ‫ُسم جي عيد ملهائيندا‪.‬‬ ‫‪15‬ست ڏينهن تائين بي خميري مااي کائو؛ پهرين ڏينهن تي ئي پنهنجن گهرن مان خمير ڪڍي ڇڏيو ‪:‬ڇاڪاڻ ته جيڪو به پهرين ڏينهن‬ ‫کان ستين ڏينهن تائين خميري مااي کائيندو‪ ،‬اهو شخص بني اسرائيل مان ڪٽيو ويندو‪.‬‬ ‫لَ هڪ پاڪ گڏجاڻي ٿيندي؛ ااهن ۾ ڪوبہ ڪم اہ ڪيو‬ ‫‪16‬۽ پهرين ڏينهن تي هڪ پاڪ گڏجاڻي ٿيندي‪ ،‬۽ ستين ڏينهن تي اوهان م‬ ‫سواَ ااهي نَ جي جيڪو هر ماڻهو نَ کي کائڻ گهرجي‪ ،‬اهو ُڳو اوهان کان ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫وڃي‪،‬‬ ‫م‬ ‫‪17‬۽ اوهين بيخميري مااي نَ جي عيد ملهائيندا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن ئي ڏينهن تي مون اوهان جي ُشڪر کي مصر جي ملڪ مان ڪڍيو‬ ‫لَ هڪ َاعدي سان ملهائيندا‪.‬‬ ‫آهي‪ ،‬تنهنڪري اوهين هن ڏينهن کي پنهنجي اسلن ۾ هميشه م‬ ‫‪18‬پهرين مهيني ۾‪ ،‬مهيني جي چوڏهين ڏينهن شام جو‪ ،‬توهان بيخميري مااي کائيندا‪ ،‬مهيني جي ايڪويهين ڏينهن شام تائين‪.‬‬ ‫شيَ کائيندو‪ ،‬اهو شخص بني اسرائيل جي‬ ‫‪19‬ستن ڏينهن تائين اوهان جي گهرن ۾ ڪو به خمير اه ملندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ جيڪو بہ خميري‬ ‫م‬ ‫ڇالَ ⁠جو اهو پرديسي هجي يا ملڪ ۾ پيدا ٿيل‪.‬‬ ‫جماعت مان ڪڍيو ويندو‪،‬‬ ‫م‬ ‫‪20‬اوهين ڪجهہ بہ خميري اہ کائو‪ ،‬پنهنجي سڀني ُهائشن ۾ بي خميري مااي کائو‪.‬‬ ‫موسي بني اسرائيل جي سڀني بزُگن کي سڏايو ۽ ااهن کي چيو ته‪ ،‬پنهنجي خاادان جي مطابق هڪ هڪ گهوڙو ڪڍو ۽ فسح‬ ‫‪21‬پوَ‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫جي َربااي ڪجو‪.‬‬ ‫ٿااو ۾ ُکيل ُت سان سينه جي چوٽي ۽ ٻنهي چوڪن تي ُڳايو‪ ،‬۽ اوهان مان‬ ‫ٿااو ۾ ُکيل ُت ۾ ٻوڙيو ۽ ن‬ ‫‪22‬۽ اوهين ِوفا جو رگچو کڻي ن‬ ‫ڪو به صبح تائين پنهنجي گهر جي دُواِي کان ٻاهر اه اڪرادو‪.‬‬ ‫لَ اتان ُنگهندو؛ ۽ جڏهن هو دُ جي چوٽي نَ ۽ ٻنهي پاسن جي چوڪن تي ُت ڏسندو‪ ،‬تڏهن‬ ‫‪23‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداواد مصرين کي ماُڻ م‬ ‫لَ اادُ اچڻ اه ڏيندو‪.‬‬ ‫خداواد دُواِي تان ُنگهندو‪ ،‬۽ تباه ڪندڙ کي اوهان جي گهرن ۾ اوهان کي ماُڻ م‬ ‫لَ‪.‬‬ ‫لَ هميشه م‬ ‫‪24‬۽ اوهين هن ڳاُهہ تي عمل ڪندا‪ ،‬هڪ دستوُ جي طوُ تي اوهان ۽ اوهان جي اولد م‬ ‫‪25‬۽ جڏهن اوهين ااهي نَ ملڪ ۾ پهچندؤ جيڪو خداواد اوهان کي ڏيندو‪ ،‬جيئن سندس واعدو آهي‪ ،‬تڏهن اوهين هن عبادت کي پوُو‬ ‫ڪجو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ اهو ٿيندو‪ ،‬جڏهن توهان جا ٻاُ توهان کان پڇندا ته توهان جي هن عبادت جو مطلب ڇا آهي؟‬ ‫‪27‬تہ اوهين چئو تہ ’اهو خداواد جي عيد فصح جي َربااي آهي‪ ،‬جيڪو مصر ۾ بني اسرائيل جي گهرن مٿان گذُيو‪ ،‬جڏهن هن مصرين‬ ‫کي ماُيو ۽ اسان جا گهر بچائي وُتا ‘‪.‬۽ ماڻهن مٿو جهڪائي عبادت ڪئي‪.‬‬ ‫موسي ۽ هاُون کي حڪم ڏاو هو‪ ،‬تيئن ئي ااهن ڪيو‪.‬‬ ‫‪28‬۽ بني اسرائيل هليا ويا ۽ جيئن خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪29‬۽ ائين ٿيو تہ اڌ ُات جو خداواد مصر جي ملڪ ۾ سڀني پهرين ڄاول ٻاُن کي ماُي ڇڏيو‪ ،‬فرعون جي پهرين ڄاول ٻاُ کان وٺي‬ ‫جيڪو تخت تي ويٺو هو‪َ ،‬يدخااي ۾ َيد ٿيل َيدي جي پهرين ٻاُ تائين؛ ۽ ڍوُن جا سڀ پهرين ٻاُ‪.‬‬ ‫‪30‬۽ فرعون ُات جو اٿيو‪ ،‬هو‪ ،‬سندس سڀ اوڪر ۽ سڀ مصري؛ ۽ مصر ۾ وڏو واڪا ٿيو؛ ڇاڪاڻ ته ڪو به اهڙو گهر اه هو جتي‬ ‫ڪو به مري اه ويو هجي‪.‬‬ ‫موسي ۽ هاُون کي سڏيو ۽ چيو ته اٿيو ۽ منهنجي َوم مان اڪري وڃو‪ ،‬توهان ۽ بني اسرائيل ٻئي؛ ۽ وڃو ۽ خداواد‬ ‫‪31‬۽ هن ُات جو‬ ‫ي‬ ‫جي عبادت ڪريو‪ ،‬جيئن توهان چيو آهي‪.‬‬ ‫‪32‬۽ پنهنجا ٻڪريون ۽ ڌڻ بہ کڻي وڃو‪ ،‬جيئن اوهان چيو آهي‪ ،‬۽ هليا وڃو؛ ۽ مون کي بہ برڪت ڏيو‪.‬‬ ‫‪33‬۽ مصري ماڻهن کي تاڪيد ڪئي ته اهي جلدي ۾ ملڪ مان ٻاهر ڪڍن‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ااهن چيو ته اسين سڀ مري وينداسين‪.‬‬ ‫‪34‬۽ ماڻهن پنهنجو اٽو خميري ٿيڻ کان اڳ ئي کڻي وُتو‪ ،‬۽ ااهن جا گاهه پنهنجن ڪپڙن ۾ ٻڌي پنهنجي ڪلهن تي ُکيا‪.‬‬ ‫موسي جي چوڻ مطابق ڪيو؛ ۽ ااهن مصرين کان چاادي جا ِيوُ‪ ،‬سون جا ِيوُ ۽ ڪپڙا َرض وُتا‪.‬‬ ‫‪35‬۽ بني اسرائيل‬ ‫ي‬ ‫‪36‬۽ خداواد مصرين جي اظر ۾ ماڻهن تي مهربااي ڪئي‪ ،‬۽ جيڪي ڪجهه گهريو هو سو ااهن کي ڏاو ‪.‬۽ ااهن مصرين کي ُرٽيو‪.‬‬ ‫سواَ تقريبا ا ڇهه ُک مرد پيادل هئا‪.‬‬ ‫سڪوت تائين پيادل سفر ڪيو‪ ،‬ٻاُن کان‬ ‫م‬ ‫‪37‬۽ بني اسرائيل ُعمسيس کان ر‬ ‫‪38‬۽ ااهن سان گڏ هڪ مخلوط ميڙ به هليو؛ ۽ ڌڻ ۽ ڌڻ‪ ،‬ايتري َدُ جو گهڻا ڍوُ به هئا‪.‬‬ ‫‪39‬۽ ااهن مصر مان ڪڍيل اٽي مان بيخميري ماايون پچايون‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهو خميري اه هو؛ ڇاڪاڻ ته ااهن کي مصر مان ڪڍيو ويو‬ ‫لَ ڪا کاڌي تياُ ڪئي هئي‪.‬‬ ‫هو‪ ،‬۽ دير اه ڪري سگهيا‪ ،‬۽ اه ئي ااهن پاڻ م‬ ‫‪40‬هاڻي بني اسرائيل‪ ،‬جيڪي مصر ۾ ُهيا‪ ،‬ااهن جي ُهائش چاُ سو ٽيهه سال هئي‪.‬‬ ‫‪41‬۽ چاُ سؤ ٽيهن ساُن جي آخر ۾‪ ،‬ساڳئي ڏينهن تي‪ ،‬اهو ٿيو ته خداواد جا سڀئي ُشڪر مصر جي ملڪ مان اڪري ويا‪.‬‬ ‫لَ گهڻي ياد ُکڻ جهڙي آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن ااهن کي مصر جي ملڪ مان ڪڍيو ‪.‬امها ُات خداواد جي سڄي بني‬ ‫‪42‬امها ُات خداواد م‬ ‫لَ اسل دُ اسل ياد ُکڻ جهڙي آهي‪.‬‬ ‫اسرائيل م‬ ‫موسي ۽ هاُون کي چيو تہ ”هي فسح جو دستوُ آهي ‪:‬ڪو به اجنبي ان کي اه کائي‪.‬‬ ‫خداواد‬ ‫‪43‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪44‬پر هر ڪنهن جو غلم جيڪو پئسن سان خريد ڪيو ويو هجي‪ ،‬جڏهن توهان ان جو طهر ڪرايو‪ ،‬تڏهن اهو ان مان کائي سگهي ٿو‪.‬‬ ‫‪45‬ڪو به پرديسي ۽ مزدوُ ان مان اه کائي‪.‬‬ ‫‪46‬هڪ ئي گهر ۾ اهو کائي سگهجي ٿو؛ توهان گوشت مان ڪجهه به گهر کان ٻاهر اه کڻي وڃو ۽ اه ئي ان جي ڪا هڏي ڀڃو‪.‬‬ ‫‪47‬بني اسرائيل جي سڄي جماعت ان کي ملهائيندي‪.‬‬

‫خروج‬

‫پوَ‬ ‫لَ عيد فصح ڪري‪ ،‬ته سندس سڀني مردن جو طهر ڪرايو وڃي‪ ،‬۽ م‬ ‫‪48‬۽ جڏهن ڪو ڌاُيو ماڻهو توهان سان گڏ ُهي ۽ خداواد جي م‬ ‫هو ويجهو اچي ان کي ملهائي؛ ۽ هو ملڪ ۾ پيدا ٿيندڙ وااگر هوادو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ڪو به غير طهريل ماڻهو ان مان اه کائيندو‪.‬‬ ‫لَ جيڪو توهان ۾ ُهي ٿو‪.‬‬ ‫لَ جيڪو گهر ۾ پيدا ٿيو آهي ۽ ان پرديسي م‬ ‫‪49‬هڪ ئي َااون هوادو ان م‬ ‫موسي ۽ هاُون کي حڪم ڏاو هو‪ ،‬تيئن ئي ااهن ڪيو‪.‬‬ ‫‪50‬سڀني بني اسرائيلن ائين ڪيو؛ جيئن خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪51‬۽ ساڳئي ڏينهن اهو ٿيو ته خداواد بني اسرائيل کي سندن ُشڪرن سان مصر جي ملڪ مان ڪڍيو‪.‬‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫موسي سان ڳاُهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫لَ پاڪ ڪريو‪.‬‬ ‫‪2‬سڀني پهرئين ڄاول کي‪ ،‬جيڪو به بني اسرائيل جي پيٽ ۾ پيدا ٿئي ٿو‪ ،‬ااسان ۽ جااوُ ٻنهي کي منهنجي م‬ ‫موسي ماڻهن کي چيو تہ‪” ،‬هي ڏينهن ياد ُکو‪ ،‬جنهن ۾ توهان مصر مان غلمي نَ جي گهر مان اڪتا هئا؛ ڇاڪاڻ ته خداواد پنهنجي‬ ‫‪3‬۽‬ ‫ي‬ ‫جاَ مان ڪڍيو آهي ‪:‬ڪو به خميري مااي اه کائي ويندي‪.‬‬ ‫هٿ جي طاَت سان توهان کي هن م‬ ‫‪4‬اوهين اڄ ابيب مهيني ۾ اڪتا آهيو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ جڏهن خداواد توهان کي ڪنعااي‪ ،‬حتين‪ ،‬اموُي‪ ،‬حوي ۽ يبوسي جي ملڪ ۾ آڻيندو‪ ،‬جيڪو هن توهان جي ابن ڏاڏن سان َسم کنيو‬ ‫هو ته توهان کي ڏيندو‪ ،‬هڪ ملڪ جيڪو کير ۽ ماکي سان وهندو آهي‪ ،‬ته توهان هن مهيني ۾ هي عبادت ڪندا‪.‬‬ ‫لَ عيد ڪريو‪.‬‬ ‫‪6‬ست ڏينهن تائين بيخميري مااي کائو‪ ،‬۽ ستين ڏينهن تي خداواد جي م‬ ‫‪7‬ست ڏينهن تائين بي خميري مااي کائي ويندي؛ ۽ توهان سان گڏ ڪو به خميري مااي اه ڏٺي ويندي‪ ،‬۽ اه ئي توهان جي سڀني علئقن ۾‬ ‫توهان سان گڏ ڪو به خمير اظر ايندو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ان ڏينهن تون پنهنجي پٽ کي ٻڌائيندين ته هي ان جي ڪري ڪيو ويو آهي جيڪو خداواد مون سان ڪيو جڏهن مان مصر مان‬ ‫اڪرادو هوس‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اهو توهان جي هٿ تي هڪ اشان ۽ توهان جي اکين جي وچ ۾ هڪ يادگاُ هوادو‪ ،‬ته جيئن خداواد جو َااون توهان جي وات ۾ هجي‪،‬‬ ‫ڇاڪاڻ ته خداواد توهان کي مضبوط هٿ سان مصر مان ڪڍيو آهي‪.‬‬ ‫‪10‬تنهن ڪري توهان هن ُسم کي سال بہ سال ان جي موسم ۾ ُکو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ اهو ٿيندو جڏهن خداواد توهان کي ڪنعااي ماڻهن جي ملڪ ۾ آڻيندو‪ ،‬جيئن هن توهان ۽ توهان جي ابن ڏاڏن سان َسم کنيو هو ۽ اهو‬ ‫توهان کي ڏيندو‪،‬‬ ‫لَ مخصوص ڪر جيڪي پيٽ کي کوُيندا آهن ۽ هر پهريون ٻاُ جيڪو تو وٽ آهي‪ ،‬سڀ ار خداواد جا هوادا‪.‬‬ ‫‪12‬تہ تون خداواد م‬ ‫‪13‬۽ گڏه جي هر پهرين ڄاول کي هڪ گهيٽي سان ڇڏائڻ گهرجي؛ ۽ جيڪڏهن اوهين ان کي اہ ڇڏائيندا تہ سندس ڳچي ڀڃي ڇڏيو ‪.‬۽‬ ‫اوهان جي ٻاُن مان سڀ پهرين ڄاول کي ڇڏائڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ ايندڙ وَت ۾ جڏهن توهان جو پٽ توهان کان پڇي ته هي ڇا آهي؟ ته توهان ان کي چئو ته خداواد اسان کي پنهنجي طاَت سان مصر‬ ‫مان‪ ،‬غلمي جي گهر مان ڪڍيو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ جڏهن فرعون اسان کي وڃڻ ڏيڻ کان ااڪاُ ڪيو‪ ،‬تڏهن خداواد مصر جي ملڪ ۾ سڀني پهلواان کي ماُي ڇڏيو‪ ،‬ااسان جو پهلوان‬ ‫۽ جااوُ جو پهلوان ٻنهي کي ‪.‬تنهن ڪري مان خداواد کي سڀني ار ٻاُن جي َربااي پيش ڪريان ٿو جيڪي ما رَ جي پيٽ کي کوُيندا آهن ‪.‬‬ ‫پر مان پنهنجن سڀني پهلواان کي ڇڏائي وٺان ٿو‪.‬‬ ‫لَ هوادو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته خداواد اسان کي پنهنجي هٿ جي‬ ‫چمڙن‬ ‫۾‬ ‫وچ‬ ‫جي‬ ‫اکين‬ ‫جي‬ ‫توهان‬ ‫‪16‬۽ اهو توهان جي هٿ تي هڪ اشان ۽‬ ‫م‬ ‫طاَت سان مصر مان ڪڍيو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ اهو ٿيو‪ ،‬جڏهن فرعون ماڻهن کي وڃڻ ڏاو‪ ،‬ته خدا ااهن کي فلستين جي ملڪ جي ُستي اه وٺي ويو‪ ،‬جيتوڻيڪ اهو ويجهو هو؛‬ ‫ڇاڪاڻ ته خدا چيو ته‪ ،‬شايد ماڻهو جنگ ڏسي توبه ڪن‪ ،‬۽ اهي مصر ڏااهن موٽي وڃن‪.‬‬ ‫‪18‬پر خدا ماڻهن کي ڳاڙهي سمنڊ جي بيابان جي ُستي تي وٺي ويو ‪:‬۽ بني اسرائيل مصر جي ملڪ مان هٿياُ بند ٿي مٿي ويا‪.‬‬ ‫موسي يوسف جون هڏيون پاڻ سان کڻي ويو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن بني اسرائيلن سان َسم کڻي چيو هو ته‪ ،‬خدا ضروُ توهان جي ِياُت‬ ‫‪19‬۽‬ ‫ي‬ ‫ڪندو؛ ۽ توهان منهنجيون هڏيون پاڻ سان گڏ کڻي هلندؤ‪.‬‬ ‫سڪوت کان پنهنجو سفر شروع ڪيو ۽ بيابان جي ڪناُي تي ايٿام ۾ خيمو ُڳايو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ااهن ر‬ ‫‪21‬۽ خداواد ڏينهن جو ڪڪر جي ٿنڀ ۾ ااهن جي اڳيان هليو ته جيئن ااهن کي ُستو ڏيکاُي سگهي؛ ۽ ُات جو باهه جي ٿنڀ ۾‪ ،‬ااهن‬ ‫کي ُوشني ڏئي‪ ،‬ته جيئن ڏينهن ۽ ُات هلن‪.‬‬ ‫‪22‬هن ماڻهن جي اڳيان ڏينهن جو ڪڪر جو ٿنڀو ۽ ُات جو باهه جو ٿنڀو اه هٽايو‪.‬‬ ‫باب ‪14‬‬ ‫موسي سان ڳاُهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪2‬بني اسرائيلن کي چئو تہ اهي رمڙي وڃن ۽ فميهخيروت جي اڳيان‪ ،‬ممگدول ۽ سمنڊ جي وچ ۾‪ ،‬بعل صفون جي سامهون خيمو هڻن ‪.‬اوهين‬ ‫ان جي اڳيان سمنڊ جي ڪناُي تي خيمو هڻندا‪.‬‬ ‫‪3‬ڇاڪاڻ ⁠تہ فرعون بني اسرائيلن بابت چوادو تہ اهي ملڪ ۾ ڦاٿل آهن‪ ،‬بيابان ااهن کي اادُ بند ڪري ڇڏيو آهي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ مان فرعون جي دل کي سخت ڪندس‪ ،‬تہ جيئن هو ااهن جي پٺيان پوي ‪.‬۽ مان فرعون ۽ سندس سڄي ُشڪر تي عزت واُو ٿيندس‪،‬‬ ‫تہ جيئن مصري ڄاڻن تہ مان خداواد آهيان ‪.‬۽ ااهن ائين ئي ڪيو‪.‬‬

‫خروج‬

‫‪5‬۽ مصر جي بادشاهه کي ٻڌايو ويو ته ماڻهو ڀڄي ويا آهن ‪:‬۽ فرعون ۽ سندس اوڪرن جو دل ماڻهن جي خلف ٿي ويو‪ ،‬۽ ااهن چيو ته‬ ‫اسان اهو ڇو ڪيو آهي‪ ،‬جو اسان اسرائيل کي پنهنجي خدمت ڪرڻ کان ڇڏايو آهي؟‬ ‫‪6‬۽ هن پنهنجو ُته تياُ ڪيو‪ ،‬۽ پنهنجن ماڻهن کي پاڻ سان گڏ وٺي ويو‪:‬‬ ‫‪7‬۽ هن ڇهه سؤ چواڊيل ُٿون ۽ مصر جا سڀ ُٿ ۽ ااهن مان هر هڪ تي سرداُ کنيا‪.‬‬ ‫‪8‬۽ خداواد مصر جي بادشاهه فرعون جي دل کي سخت ڪيو‪ ،‬۽ هن بني اسرائيل جي پٺيان پيڇو ڪيو ‪:‬۽ بني اسرائيل وڏائي سان اڪتا‪.‬‬ ‫‪9‬پر مصري ااهن جو پيڇو ڪيو‪ ،‬فرعون جا سڀ گهوڙا‪ُ ،‬ت‪ ،‬سندس سواُ ۽ سندس فوج‪ ،‬۽ ااهن کي سمنڊ جي ڪناُي تي‪ ،‬فمهخيروت‬ ‫جي ڀرسان‪ ،‬بعل صفون جي اڳيان خيمه ِن ڪندي پڪڙيو‪.‬‬ ‫‪10‬جڏهن فرعون ويجهو آيو‪ ،‬تڏهن بني اسرائيل اکيون کڻي ڏٺو‪ ،‬۽ ڏٺائون ته مصري ااهن جي پٺيان اچي ُهيا آهن؛ ۽ اهي تمام ڊڄي ويا‪ ،‬۽‬ ‫بني اسرائيل خداواد کي سڏيائون‪.‬‬ ‫لَ کڻي آيو آهين؟ تو اسان سان اهڙو‬ ‫‪11‬۽ ااهن‬ ‫موسي کي چيو ته‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مصر ۾ َبرون اه هيون‪ ،‬ڇا تو اسان کي بيابان ۾ مرڻ م‬ ‫ي‬ ‫سلوڪ ڇو ڪيو آهي ته اسان کي مصر مان ڪڍيو؟‬ ‫‪12‬ڇا هي اهو ُفظ اه هو جيڪو اسان توکي مصر ۾ چيو هو ته‪ ،‬اسان کي اڪيلو ڇڏي ڏيو ته اسين مصرين جي خدمت ڪريون؟ ڇاڪاڻ‬ ‫لَ مصرين جي خدمت ڪرڻ بهتر هو‪ ،‬ان کان ته اسين بيابان ۾ مرون‪.‬‬ ‫ته اسان م‬ ‫موسي ماڻهن کي چيو تہ ”ڊڄو اہ‪ ،‬بيٺا ُهو ۽ خداواد جي اجات ڏسو‪ ،‬جيڪا هو اڄ توهان کي ڏيکاُيندو ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ جن مصرين‬ ‫‪13‬۽‬ ‫ي‬ ‫کي توهان اڄ ڏٺو آهي‪ ،‬ااهن کي ٻيهر ڪڏهن به اه ڏسندا“‪.‬‬ ‫لَ وڙهندو‪ ،‬۽ اوهين خاموش ُهندؤ‪.‬‬ ‫‪14‬خداواد اوهان م‬ ‫موسي کي چيو تہ ”تون مون کي ڇو ٿو سڏين؟ بني اسرائيل کي چئو تہ اڳتي وڌن‪.‬‬ ‫‪15‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪16‬پر تون پنهنجو ُٺ مٿي ڪر‪ ،‬پنهنجو هٿ سمنڊ جي مٿان ڊگهو ڪر‪ ،‬۽ ان کي وُهائي ڇڏ‪ ،‬۽ بني اسرائيل سمنڊ جي وچ ۾ سڪل ِمين‬ ‫تي هلندا‪.‬‬ ‫‪17‬۽ ڏسو‪ ،‬مان مصرين جي دُين کي سخت ڪندس‪ ،‬۽ اهي ااهن جي پٺيان پوادا ‪:‬۽ مان فرعون‪ ،‬سندس سڀني ُشڪر‪ ،‬سندس ُتهن ۽‬ ‫سندس گهوڙن تي عزت حاصل ڪندس‪.‬‬ ‫‪18‬۽ جڏهن مان فرعون‪ ،‬سندس ُتهن ۽ گهوڙن تي عزت حاصل ڪندس ته مصري ڄاڻندا ته مان خداواد آهيان‪.‬‬ ‫‪19‬۽ خدا جو ملئڪ‪ ،‬جيڪو بني اسرائيل جي ُشڪر جي اڳيان هو‪ ،‬هٽي ويو ۽ ااهن جي پٺيان هليو ويو؛ ۽ ڪڪر جو ستون ااهن جي‬ ‫سامهون کان هٽي ويو ۽ ااهن جي پويان بيٺو‪.‬‬ ‫لَ ڪڪر ۽ اواداهو هو‪ ،‬پر اهو ُات جو ااهن کي‬ ‫ااهن‬ ‫اهو‬ ‫۽‬ ‫آيو؛‬ ‫۾‬ ‫وچ‬ ‫جي‬ ‫ُشڪر‬ ‫جي‬ ‫اسرائيل‬ ‫‪20‬۽ اهو مصرين جي ُشڪر ۽ بني‬ ‫م‬ ‫ُوشني ڏيندو هو ‪:‬تنهن ڪري هڪ سڄي ُات ٻئي جي ويجهو اه آيو‪.‬‬ ‫موسي پنهنجو هٿ سمنڊ جي مٿان ڊگهو ڪيو؛ ۽ خداواد سڄي ُات تيز اوڀر واُي وا رَ سان سمنڊ کي پوئتي هٽايو‪ ،‬۽ سمنڊ کي‬ ‫‪21‬۽‬ ‫ي‬ ‫سڪي ڇڏيو‪ ،‬۽ پاڻي وُهائجي ويو‪.‬‬ ‫‪22‬۽ بني اسرائيل سڪل ِمين تي سمنڊ جي وچ ۾ ويا ‪:‬۽ پاڻي سندن ساڄي ۽ کاٻي پاسي ڀت وااگر هو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ مصري پٺيان ُڳا ۽ ااهن جي پٺيان سمنڊ جي وچ ۾ ويا‪ ،‬سڀ فرعون جا گهوڙا‪ ،‬سندس ُتهي ۽ گهوڙي سواُ‪.‬‬ ‫‪24‬۽ ائين ٿيو تہ صبح جو خداواد باهه ۽ ڪڪر جي ٿنڀ مان مصرين جي ُشڪر ڏااهن ڏٺو ۽ مصرين جي ُشڪر کي پريشان ڪيو‪،‬‬ ‫‪25‬۽ سندن ُتهن جا ڦيٿا لهي ڇڏيا‪ ،‬جنهن ڪري ااهن کي سخت هلئڻو پيو‪ ،‬ايتري َدُ جو مصري چيائون تہ ”اچو تہ اسين بني اسرائيل‬ ‫لَ مصرين سان وڙهي ٿو“‪.‬‬ ‫کان ڀڄي وڃون‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداواد ااهن م‬ ‫موسي کي چيو تہ پنهنجو هٿ سمنڊ جي مٿان ڊگهو ڪر تہ جيئن پاڻي مصرين‪ ،‬سندن ُتهن ۽ گهوڙن تي وُي اچي‪.‬‬ ‫‪26‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫موسي پنهنجو هٿ سمنڊ جي مٿان ڊگهو ڪيو‪ ،‬۽ صبح ٿيڻ تي سمنڊ پنهنجي طاَت ڏااهن موٽي آيو؛ ۽ مصري ان جي خلف ڀڄي‬ ‫‪27‬۽‬ ‫ي‬ ‫ويا؛ ۽ خداواد مصرين کي سمنڊ جي وچ ۾ اواڌو ڪيو‪.‬‬ ‫‪28‬۽ پاڻي موٽي آيو‪ ،‬۽ ُتهن‪ ،‬گهوڙن ۽ فرعون جي سڄي ُشڪر کي ڍڪي ڇڏيو جيڪو ااهن جي پٺيان سمنڊ ۾ آيو هو؛ ااهن مان هڪڙو‬ ‫به اه بچيو‪.‬‬ ‫‪29‬پر بني اسرائيل سمنڊ جي وچ ۾ سڪل ِمين تي هليا ويا؛ ۽ پاڻي سندن ساڄي ۽ کاٻي پاسي ڀت وااگر هو‪.‬‬ ‫‪30‬اهڙي نَ طرح خداواد ااهي نَ ڏينهن اسرائيل کي مصرين جي هٿ کان بچايو؛ ۽ اسرائيلين مصرين کي سمنڊ جي ڪناُي تي مئل ڏٺو‪.‬‬ ‫موسي تي‬ ‫‪31‬۽ بني اسرائيل اهو وڏو ڪم ڏٺو جيڪو خداواد مصرين تي ڪيو ‪:‬۽ ماڻهو خداواد کان ڊڄڻ ُڳا ۽ خداواد ۽ سندس ٻااهي‬ ‫ي‬ ‫ايمان آادو‪.‬‬ ‫باب ‪15‬‬ ‫‪1‬پوَ‬ ‫لَ گيت ڳائيندس‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن شااداُ طوُ تي فتح‬ ‫لَ هي گيت ڳايو‪ ،‬۽ چيائون ته‪” ،‬مان خداواد م‬ ‫موسي ۽ بني اسرائيل خداواد م‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫حاصل ڪئي آهي ‪:‬هن گهوڙي ۽ سندس سواُ کي سمنڊ ۾ اڇلئي ڇڏيو آهي‪.‬‬ ‫لَ هڪ ُهائش تياُ ڪندس؛‬ ‫‪2‬خداواد منهنجي طاَت ۽ گيت آهي‪ ،‬۽ هو منهنجو اجات ڏيندڙ ٿيو آهي ‪:‬هو منهنجو خدا آهي‪ ،‬۽ مان هن م‬ ‫منهنجي پي رَ جو خدا‪ ،‬۽ مان هن کي بلند ڪندس‪.‬‬ ‫‪3‬خداواد جنگجو آهي ‪:‬خداواد سندس ااُو آهي‪.‬‬ ‫‪4‬فرعون جا ُت ۽ سندس ُشڪر سمنڊ ۾ اڇلئي ڇڏيا آهن ‪:‬سندس چواڊيل سرداُ به ڳاڙهي سمنڊ ۾ ٻڏي ويا آهن‪.‬‬ ‫‪ 5‬رڳهر ااهن کي ڍڪي ڇڏيو آهي ‪:‬اهي پٿر وااگر تري ۾ ٻڏي ويا‪.‬‬ ‫‪6‬اي خداواد‪ ،‬تنهنجو ساڄو هٿ َدُت ۾ شااداُ ٿيو آهي ‪:‬اي خداواد‪ ،‬تنهنجو ساڄو هٿ دشمن کي ٽڪر ٽڪر ڪري ڇڏيو آهي‪.‬‬

‫خروج‬

‫‪7‬۽ پنهنجي شان و شوڪت جي عظمت سان تو ااهن کي ڪيرايو آهي جيڪي تنهنجي خلف اٿيا هئا ‪:‬تو پنهنجو غضب موڪليو‪ ،‬جيڪو‬ ‫ااهن کي ٿرڙ وااگر ساڙي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ تنهنجي اڪ جي ڦوڪ سان پاڻي گڏ ٿي ويو‪ ،‬دُيا نَ ڍير وااگر سڌو ٿي بيٺا‪ ،‬۽ ڳوڙها سمنڊ جي وچ ۾ ڄمي ويا‪.‬‬ ‫‪9‬دشمن چيو تہ‪ ،‬مان پٺيان پوادس‪ ،‬مان پڪڙيندس‪ ،‬مان ُرٽ جو مال وُهائيندس؛ منهنجي خواهش ااهن تي پوُي ٿيندي؛ مان پنهنجي تلواُ‬ ‫ڪڍادس‪ ،‬منهنجو هٿ ااهن کي تباهه ڪندو‪.‬‬ ‫‪10‬تو پنهنجي وا رَ سان ڦوڪيو‪ ،‬سمنڊ ااهن کي ڍڪي ڇڏيو ‪:‬اهي سيهي وااگر ِوُداُ پاڻي نَ ۾ ٻڏي ويا‪.‬‬ ‫‪11‬اي خداواد‪ ،‬ديوتائن ۾ ڪير تو جهڙو آهي؟ ڪير تو جهڙو آهي‪ ،‬پاڪائي ۾ شااداُ‪ ،‬تعريف ۾ خوفناڪ‪ ،‬عجيب ڪم ڪندڙ؟‬ ‫‪12‬تو پنهنجو ساڄو هٿ ڊگهي ڪيو‪ِ ،‬مين ااهن کي اگلي وئي‪.‬‬ ‫‪13‬تو پنهنجي ُحمت سان ااهن ماڻهن کي ڪڍيو آهي جن کي تو ڇوٽڪاُو ڏاو آهي ‪:‬تو پنهنجي طاَت سان ااهن کي پنهنجي پاڪ گهر‬ ‫ڏااهن هدايت ڪئي آهي‪.‬‬ ‫‪14‬ماڻهو ٻڌادا ۽ ڊڄندا ‪:‬فلسطين جي ُهاڪن تي غم ڇاائجي ويندو‪.‬‬ ‫‪15‬پوَ ادوم جا سرداُ حيران ٿي ويندا‪ ،‬موآب جا طاَتوُ ماڻهو ڏڪندي ااهن کي پڪڙيندا‪ ،‬ڪنعان جا سڀ باشندا ڳري ويندا‪.‬‬ ‫م‬ ‫‪16‬خوف ۽ خوف ااهن تي ڇاائجي ويندو؛ تنهنجي هٿ جي عظمت سان اهي پٿر وااگر بيٺا ُهندا‪ ،‬جيستائين تنهنجا ماڻهو ُنگهي اه وڃن‪،‬‬ ‫اي خداواد‪ ،‬جيستائين اهي ماڻهو ُنگهي اه وڃن‪ ،‬جن کي تو خريد ڪيو آهي‪.‬‬ ‫لَ‬ ‫جاَ تي‪ ،‬اي خداواد‪ ،‬جيڪو تو پنهنجي ُهڻ م‬ ‫‪17‬تون ااهن کي اادُ آڻيندين ۽ ااهن کي پنهنجي ميراث جي جبل تي پوکيندين‪ ،‬ااهي نَ م‬ ‫جاَ ۾‪ ،‬اي خداواد‪ ،‬جيڪو تنهنجي هٿن َائم ڪيو آهي‪.‬‬ ‫بڻايو آهي‪ ،‬ااهي نَ مقدس م‬ ‫لَ بادشاهي ڪندو‪.‬‬ ‫‪18‬خداواد هميشه م‬ ‫‪19‬ڇاڪاڻ ⁠تہ فرعون جو گهوڙو سندس ُتهن ۽ گهوڙي سواُن سان گڏ سمنڊ ۾ گهڙي ويو‪ ،‬۽ خداواد سمنڊ جو پاڻي ااهن تي وُي‬ ‫آادو؛ پر بني اسرائيل سمنڊ جي وچ ۾ سڪل ِمين تي هليا ويا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ مريم‪ ،‬جيڪو هاُون جي ڀيڻ هئي‪ ،‬ابياڻي هئي‪ ،‬پنهنجي هٿ ۾ دف کنيو؛ ۽ سڀ عوُتون دف وڄائيندي ۽ ااچ ڪندي سندس پٺيان‬ ‫اڪتيون‪.‬‬ ‫‪21‬مريم ااهن کي جواب ڏاو تہ‪” ،‬خداواد جي ساُاهه ڪريو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن شااداُ فتح حاصل ڪئي آهي؛ هن گهوڙي ۽ سندس سواُ‬ ‫کي سمنڊ ۾ اڇلئي ڇڏيو آهي“‪.‬‬ ‫‪22‬پوَ‬ ‫موسي بني اسرائيل کي ڳاڙهي سمنڊ مان ڪڍيو‪ ،‬۽ اهي شوُ جي بيابان ۾ ويا؛ ۽ اهي ٽي ڏينهن بيابان ۾ گهميا‪ ،‬۽ پاڻي اه مليو‪.‬‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫‪23‬۽ جڏهن اهي ماُه ۾ پهتا‪ ،‬ته اهي ماُه جو پاڻي اه پي سگهيا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي ڪڙا هئا ‪:‬تنهن ڪري ان جو ااُو ماُه ُکيو ويو‪.‬‬ ‫موسي تي ڪررڪيا ۽ چيائون تہ ”اسين ڇا پيئون؟“‬ ‫‪24‬۽ ماڻهو‬ ‫ي‬ ‫لَ‬ ‫‪25‬۽ هن خداواد کي پڪاُيو؛ ۽ خداواد کيس هڪ وڻ ڏيکاُيو‪ ،‬جيڪو جڏهن هن پاڻي نَ ۾ اڇليو ته پاڻي مٺو ٿي ويو ‪:‬اتي هن ااهن م‬ ‫هڪ َااون ۽ هڪ حڪم مقرُ ڪيو‪ ،‬۽ اتي هن ااهن کي آِمايو‪،‬‬ ‫‪26‬۽ چيو تہ ”جيڪڏهن تون دل سان خداواد پنهنجي خدا جي آواِ کي ٻڌادين ۽ اهو ڪندين جيڪو سندس اظر ۾ صحيح آهي‪ ،‬۽ سندس‬ ‫پوَ مان ااهن بيماُين مان ڪا به توهان تي اه آڻيندس‪ ،‬جيڪي مون‬ ‫حڪمن تي ڌيان ڏيندين ۽ سندس سڀني َااوان تي عمل ڪندين‪ ،‬ته م‬ ‫مصرين تي آاديون آهن‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مان خداواد آهيان جيڪو توهان کي شفا ڏيندو آهيان“‪.‬‬ ‫‪27‬۽ اهي ايليم ۾ آيا‪ ،‬جتي پاڻي نَ جا ٻاُهن کوهہ ۽ ستر کجي نَ جا وڻ هئا ‪:‬۽ ااهن اتي پاڻي نَ جي ڪناُي تي خيما هنيا‪.‬‬ ‫باب ‪16‬‬ ‫‪1‬۽ ااهن ايليم کان پنهنجو سفر ڪيو‪ ،‬۽ بني اسرائيل جي سڄي جماعت سين جي بيابان ۾ آئي‪ ،‬جيڪو ايليم ۽ سينا جي وچ ۾ آهي‪ ،‬مصر‬ ‫پوَ ٻئي مهيني جي پندُهين تاُيخ تي‪.‬‬ ‫جي ملڪ مان اڪرڻ کان م‬ ‫موسي ۽ هاُون جي خلف ڪررڪي پئي‪:‬‬ ‫۾‬ ‫بيابان‬ ‫جماعت‬ ‫‪2‬۽ بني اسرائيل جي سڄي‬ ‫ي‬ ‫‪3‬۽ بني اسرائيل ااهن کي چيو ته‪” ،‬ڪاش اسان کي خداواد جي هٿان مصر جي ملڪ ۾ ماُي ڇڏيون ها‪ ،‬جڏهن اسين گوشت جي ٿااون‬ ‫لَ هن بيابان ۾ ڪڍيو‬ ‫وٽ ويٺا هئاسين ۽ پيٽ ڀر مااي کائيندا هئاسين؛ ڇاڪاڻ ته توهان اسان کي هن سڄي جماعت کي بک سان ماُڻ م‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫لَ آسمان مان مااي وسائيندس؛ ۽ ماڻهو هر ُوِ ٻاهر اڪرادا ۽ هڪ خاص مقداُ ۾‬ ‫خداواد‬ ‫‪4‬پوَ‬ ‫موسي کي چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬مان اوهان م‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫گڏ ڪندا‪ ،‬تہ جيئن مان ااهن کي آِمائي سگهان تہ اهي منهنجي شريعت تي هلندا يا اہ‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ائين ٿيندو‪ ،‬ته ڇهين ڏينهن تي اهي اهو تياُ ڪندا جيڪو اهي آڻيندا؛ ۽ اهو ُوِااو گڏ ڪرڻ کان ٻيڻو هوادو‪.‬‬ ‫موسي ۽ هاُون سڀني بني اسرائيلن کي چيو تہ شام جو اوهان کي خبر پوادي تہ خداواد اوهان کي مصر جي ملڪ مان ڪڍيو آهي‪.‬‬ ‫‪6‬۽‬ ‫ي‬ ‫پوَ اوهين خداواد جو جلل ڏسندا؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ هو اوهان جون خداواد جي خلف شڪايتون ٻڌي ٿو ‪:‬۽ اسين ڇا آهيون جو‬ ‫‪7‬۽ صبح جو‪ ،‬م‬ ‫اوهين اسان جي خلف شڪايت ڪريو ٿا؟‬ ‫ڇالَ ⁠جو‬ ‫لَ ڏيندو ۽ صبح جو پيٽ ڀرجي مااي؛‬ ‫‪8‬۽‬ ‫م‬ ‫موسي چيو تہ‪” ،‬هي اهو ٿيندو‪ ،‬جڏهن خداواد اوهان کي شام جو گوشت کائڻ م‬ ‫ي‬ ‫خداواد اوهان جون شڪايتون ٻڌي ٿو جيڪي اوهين سندس خلف شڪايت ڪري ُهيا آهيو ‪.‬۽ اسين ڇا آهيون؟ اوهان جون شڪايتون‬ ‫اسان جي خلف اہ پر خداواد جي خلف آهن“‪.‬‬ ‫موسي هاُون کي چيو تہ بني اسرائيل جي سڄي جماعت کي چئو تہ خداواد جي اڳيان ويجهو اچو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن توهان جي‬ ‫‪9‬۽‬ ‫ي‬ ‫ڪررڪڻ ٻڌي آهي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن هاُون بني اسرائيل جي سڄي جماعت سان ڳاُهائي ُهيو هو‪ ،‬ته ااهن بيابان ڏااهن ڏٺو‪ ،‬۽ ڏسو‪ ،‬خداواد جو جلل‬ ‫ڪڪر ۾ ظاهر ٿيو‪.‬‬

‫خروج‬

‫موسي سان ڳاُهايو تہ‪،‬‬ ‫‪11‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪12‬مون بني اسرائيلن جون ڪررڪون ٻڌيون آهن‪ ،‬ااهن کي چئو تہ شام جو توهان گوشت کائيندا ۽ صبح جو مااي سان ڍ رَ ڪندا‪ ،‬۽ توهان‬ ‫کي خبر پوادي تہ مان خداواد توهان جو خدا آهيان‪.‬‬ ‫‪13‬۽ ائين ٿيو ته شام جو ٻٽيرا مٿي آيا ۽ ڪئمپ کي ڍڪي ڇڏيو ‪:‬۽ صبح جو ُشڪر جي چوڌاُي شبنم پئي‪.‬‬ ‫ڇااو‬ ‫جي‬ ‫ٿڌ‬ ‫جيڪا‬ ‫هئي‪،‬‬ ‫پيل‬ ‫تي‬ ‫شيَ ِمين‬ ‫‪14‬۽ جڏهن وس جيڪا ُهي ُهي هئي‪ ،‬تڏهن ڏسو‪ ،‬بيابان جي منهن تي هڪ انڍڙي گول‬ ‫م‬ ‫ن‬ ‫وااگر انڍڙي هئي‪.‬‬ ‫‪15‬جڏهن بني اسرائيلن اهو ڏٺو‪ ،‬تڏهن هڪ ٻئي کي چوڻ ُڳا تہ ”هي من آهي “‪.‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ااهن کي خبر اہ هئي تہ اهو ڇا‬ ‫لَ ڏاي آهي“‪.‬‬ ‫آهي‬ ‫“‪.‬موسي ااهن کي چيو تہ ”هي اها مااي آهي جيڪا خداواد توهان کي کائڻ م‬ ‫ي‬ ‫عمر‪ ،‬پنهنجي‬ ‫لَ هڪ ر‬ ‫‪16‬خداواد جو حڪم هي آهي ته هر هڪ ماڻهو پنهنجي کائڻ جي مقداُ مطابق ان مان گڏ ڪري‪ ،‬هر هڪ ماڻهو م‬ ‫لَ گڏ ڪري‪.‬‬ ‫ماڻهن جي تعداد مطابق؛ هر هڪ ماڻهو پنهنجي خيمن ۾ ُهندڙن م‬ ‫‪17‬۽ بني اسرائيل ائين ڪيو‪ ،‬۽ گڏ ڪيو‪ ،‬ڪجهه وڌيڪ‪ ،‬ڪجهه گهٽ‪.‬‬ ‫‪18‬۽ جڏهن ااهن اهو هڪ اومر سان ماپيو‪ ،‬جنهن گهڻو گڏ ڪيو‪ ،‬ان وٽ ڪجهه به وڌيڪ اه ُهيو‪ ،‬۽ جنهن ٿوُو گڏ ڪيو‪ ،‬ان وٽ‬ ‫ڪجهه به گهٽ اه ٿيو ‪.‬ااهن هر هڪ پنهنجي کائڻ جي مقداُ مطابق گڏ ڪيو‪.‬‬ ‫موسي چيو تہ‪ ،‬ڪو بہ صبح تائين ان مان ڪجهہ اہ ڇڏي‪.‬‬ ‫‪19‬۽‬ ‫ي‬ ‫بدبوَ آئي ‪:‬۽‬ ‫موسي جي اہ ٻڌي‪ ،‬پر ااهن مان ڪجهہ صبح تائين ان مان ڪجهہ ڇڏي ڏاو‪ ،‬۽ ان ۾ ڪيڙا پيدا ٿيا ۽‬ ‫‪20‬تڏهن بہ ااهن‬ ‫موسي‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ااهن تي ڪاوڙجي پيو‪.‬‬ ‫‪21‬۽ اهي هر صبح جو گڏ ڪندا هئا‪ ،‬هر هڪ ماڻهو پنهنجي کائڻ جي مطابق ‪:‬۽ جڏهن سج گرم ٿيندو هو‪ ،‬اهو ڳري ويندو هو‪.‬‬ ‫موسي کي ٻڌايو‪.‬‬ ‫لَ ٻه اومر ‪:‬۽ جماعت جا سڀ اڳواڻ آيا ۽‬ ‫‪22‬۽ ائين ٿيو ته ڇهين ڏينهن تي ااهن ٻيڻو مااي گڏ ڪئي‪ ،‬هڪ ماڻهو نَ م‬ ‫ي‬ ‫لَ پاڪ سبت جو آُام آهي ‪:‬جيڪو اڄ پچائڻو‬ ‫‪23‬۽ هن ااهن کي چيو تہ ”هي اهو آهي جيڪو خداواد فرمايو آهي تہ سڀاڻي خداواد جي م‬ ‫لَ محفوظ ڪريو‪.‬‬ ‫آهي سو پچايو ۽ جيڪو پچائڻو آهي سو پچايو؛ ۽ جيڪو بچيو آهي سو صبح تائين پاڻ م‬ ‫بدبوَ اه آئي‪ ،‬۽ اه ئي ان ۾ ڪيڙا هئا‪.‬‬ ‫موسي چيو هو ‪:‬۽ ان مان‬ ‫‪24‬۽ ااهن ان کي صبح تائين ُکي ڇڏيو‪ ،‬جيئن‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫موسي چيو تہ اڄ اهو کائو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اڄ خداواد جي عبادت جو ڏينهن آهي ‪:‬اڄ اوهين ان کي ميدان ۾ اہ ُهندؤ‪.‬‬ ‫‪25‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪26‬ڇه ڏينهن اوهين ان کي گڏ ڪريو؛ پر ستين ڏينهن تي‪ ،‬جيڪو سبت آهي‪ ،‬ان ۾ ڪجه به اه هوادو‪.‬‬ ‫لَ ٻاهر ويا‪ ،‬پر ااهن کي ڪجهه به اه مليو‪.‬‬ ‫‪27‬۽ اهو ٿيو ته ستين ڏينهن تي ڪجهه ماڻهو گڏ ڪرڻ م‬ ‫موسي کي چيو تہ ”اوهين ڪيستائين منهنجي حڪمن ۽ منهنجي َااوان تي عمل ڪرڻ کان ااڪاُ ڪندا؟‬ ‫‪28‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪29‬ڏسو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداواد اوهان کي سبت ڏاو آهي‪ ،‬تنهنڪري ڇهين ڏينهن تي اوهان کي ٻن ڏينهن جو کاڌو ڏيندو؛ اوهان مان هر‬ ‫جاَ کان ٻاهر اہ اڪرو‪.‬‬ ‫جاَ تي ُهو‪ ،‬۽ ستين ڏينهن تي ڪوبہ پنهنجي م‬ ‫هڪ پنهنجي م‬ ‫‪30‬تنهنڪري ماڻهن ستين ڏينهن آُام ڪيو‪.‬‬ ‫‪31‬۽ بني اسرائيل ان جو ااُو نمن ُکيو ‪:‬۽ اهو دهنيا جي ٻج وااگر اڇو هو؛ ۽ ان جو ذائقو ماکي سان ٺهيل بيف وااگر هو‪.‬‬ ‫لَ ُکي ڇڏجي‪ ،‬تہ‬ ‫‪32‬۽‬ ‫موسي چيو تہ ”هي اهو آهي جيڪو خداواد حڪم ڏاو آهي تہ ان مان هڪ عمر ڀريو تہ جيئن پنهنجي اسلن م‬ ‫ي‬ ‫جيئن اهي اهو مااي ڏسن جيڪا مون اوهان کي بيابان ۾ کاُائي هئي‪ ،‬جڏهن مون اوهان کي مصر جي ملڪ مان ڪڍيو هو“‪.‬‬ ‫لَ محفوظ ُهي“‪.‬‬ ‫‪33‬۽‬ ‫موسي هاُون کي چيو تہ ”هڪ ٿااو کڻي ارن ۾ هڪ عمر نمن ڀري خداواد جي اڳيان ُک تہ جيئن تنهنجي اسلن م‬ ‫ي‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪ ،‬تيئن هاُون ان کي شاهدي جي صندوق جي اڳيان ُکي ڇڏيو‪ ،‬ته جيئن ُکيو وڃي‪.‬‬ ‫خداواد‬ ‫‪34‬جيئن‬ ‫ي‬ ‫‪35‬۽ بني اسرائيل چاُيه ساُن تائين نمن کائيندا ُهيا‪ ،‬جيستائين اهي آباد ملڪ ۾ اه آيا؛ ااهن نمن کائيندا ُهيا‪ ،‬جيستائين اهي ڪنعان جي‬ ‫ملڪ جي حدن ۾ اه آيا‪.‬‬ ‫‪36‬هاڻي هڪ اومر هڪ ايفا جو ڏهون حصو آهي‪.‬‬ ‫باب ‪17‬‬ ‫پوَ‪ ،‬سفر ڪيو‪ ،‬۽ ُفيديم ۾ خيمه‬ ‫‪1‬۽ بني اسرائيل جي سڄي جماعت سين جي بيابان مان‪ ،‬خداواد جي حڪم موجب‪ ،‬پنهنجي سفر کان م‬ ‫لَ پاڻي اه هو‪.‬‬ ‫لَ پيئڻ م‬ ‫هنيو ‪:‬۽ ماڻهن م‬ ‫“‪.‬موسي ااهن کي چيو ته‪” ،‬اوهين مون سان‬ ‫پيئون‬ ‫اسين‬ ‫ته‬ ‫ڏيو‬ ‫پاڻي‬ ‫کي‬ ‫”اسان‬ ‫ته‪،‬‬ ‫چيو‬ ‫۽‬ ‫ڪيو‬ ‫جهڳڙو‬ ‫سان‬ ‫ماڻهن‬ ‫‪2‬تنهن ڪري‬ ‫موسي‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ڇو جهڳڙو ڪريو ٿا؟ اوهين خداواد کي ڇو آِمايو ٿا؟“‬ ‫موسي جي خلف ڪررڪي ُهيا هئا ۽ چوڻ ُڳا ته‪” ،‬تون اسان کي مصر مان ڇو ڪڍي آيو‬ ‫لَ اڃايل هئا؛ ۽ ماڻهو‬ ‫‪3‬۽ اتي ماڻهو پاڻي نَ م‬ ‫ي‬ ‫آهين‪ ،‬ته جيئن اسان کي‪ ،‬اسان جي ٻاُن کي ۽ اسان جي ڍوُن کي ارڃ سان ماُين؟“‬ ‫لَ تياُ آهن“‪.‬‬ ‫‪4‬۽‬ ‫موسي خداواد کي پڪاُي چيو تہ ”آ ءَ هنن ماڻهن سان ڇا ڪريان؟ اهي مون کي پٿر هڻڻ م‬ ‫ي‬ ‫موسي کي چيو تہ ”ماڻهن جي اڳيان هليو وڃ ۽ بني اسرائيل جي بزُگن مان ڪن کي پاڻ سان گڏ وٺي وڃ؛ ۽ پنهنجي ُٺ کي‬ ‫خداواد‬ ‫‪5‬۽‬ ‫ي‬ ‫هٿ ۾ کڻي وڃ‪ ،‬جيڪا تو دُيا نَ تي هڻي هئي‪.‬‬ ‫‪6‬ڏس‪ ،‬مان اتي حوُب ۾ پٿر تي تنهنجي اڳيان بيٺو ُهندس؛ ۽ تون پٿر کي ڌڪ هڻندين‪ ،‬۽ ان مان پاڻي اڪرادو‪ ،‬ته جيئن ماڻهو پي‬ ‫موسي بني اسرائيل جي بزُگن جي اظر ۾ ائين ڪيو‪.‬‬ ‫سگهن ‪.‬۽‬ ‫ي‬ ‫جاَ جو ااُو مسسه ۽ مريبه ُکيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته بني اسرائيل جي جهڳڙي هئي ۽ ااهن خداواد کي آِمايو هو ۽ چيو هو ته‪” ،‬ڇا‬ ‫‪7‬۽ هن ااهي نَ م‬ ‫خداواد اسان جي وچ ۾ آهي يا اه؟“‬ ‫‪8‬پوَ عماُيق آيا‪ ،‬۽ ُفيديم ۾ بني اسرائيل سان وڙهيا‪.‬‬ ‫م‬

‫خروج‬

‫لَ ماڻهو چواڊيو ۽ اڪري عماُيق سان وڙهو‪ ،‬سڀاڻي مان ٽڪري نَ جي چوٽي نَ تي خدا جي ُٺ هٿ ۾‬ ‫‪9‬۽‬ ‫موسي يشوع کي چيو تہ اسان م‬ ‫ي‬ ‫کڻي بيهندس‪.‬‬ ‫موسي‪ ،‬هاُون ۽ حوُ ٽڪري نَ جي چوٽي نَ تي‬ ‫موسي کيس چيو هو‪ ،‬۽ عماُيق سان وڙهندو ُهيو ‪:‬۽‬ ‫‪10‬پوَ يشوع ائين ڪيو جيئن‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫چڙهي ويا‪.‬‬ ‫موسي پنهنجو هٿ مٿي ڪندو هو‪ ،‬ته اسرائيل غاُب ٿيندو هو ‪:‬۽ جڏهن هو پنهنجو هٿ هيٺ ڪندو هو‪ ،‬ته عماُيق‬ ‫‪11‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن‬ ‫ي‬ ‫غاُب ٿيندو هو‪.‬‬ ‫موسي جا هٿ ڳرا هئا؛ ۽ ااهن هڪ پٿر کڻي سندس هيٺان ُکيو‪ ،‬۽ هو ان تي ويٺو؛ ۽ هاُون ۽ حوُ سندس هٿ مٿي ڪيا‪ ،‬هڪ‬ ‫‪12‬پر‬ ‫ي‬ ‫هڪ پاسي کان ۽ ٻيو ٻئي پاسي کان؛ ۽ سندس هٿ سج ُهڻ تائين مضبوط ُهيا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ يشوع عماُيق ۽ سندس ماڻهن کي تلواُ جي ڌڙ سان شڪست ڏاي‪.‬‬ ‫لَ ڪتاب ۾ ُک ۽ يشوع جي ڪنن ۾ پڙه‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ آ ءَ عماُيق جي يادگيري کي‬ ‫‪14‬۽ خداواد‬ ‫موسي کي چيو تہ ”هن کي يادگيري نَ م‬ ‫ي‬ ‫آسمان هيٺان بلڪل ختم ڪندس“‪.‬‬ ‫موسي هڪ َربااگاهه ٺاهي ۽ ان جو ااُو يهووا اسي ُکيو‪:‬‬ ‫‪15‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪16‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن چيو تہ‪” ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداواد َسم کنيو آهي تہ خداواد عماُيق سان اسل دُ اسل جنگ ڪندو“‪.‬‬ ‫باب ‪18‬‬ ‫لَ ڇا ڪيو هو‪ ،‬۽ خداواد بني اسرائيل کي‬ ‫موسي جي سسر يٿرو‪ ،‬مديان جي پادُي‪ ،‬ٻڌو ته خدا‬ ‫‪1‬جڏهن‬ ‫موسي ۽ سندس َوم بني اسرائيل م‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫مصر مان ڪڍيو هو؛‬ ‫‪2‬پوَ‬ ‫موسي واپس موڪلي ڇڏي هئي‪ ،‬کڻي ويو‪،‬‬ ‫موسي جي ِال صفوُه کي‪ ،‬جيڪا‬ ‫سسري يترو‪،‬‬ ‫م‬ ‫موسي جي ر‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪3‬۽ سندس ٻہ پٽ؛ جن مان هڪ جو ااُو گيرشوم هو؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ هن چيو تہ‪” ،‬آ ءَ هڪ اجنبي ملڪ ۾ پرديسي ُهيو آهيان‪.‬‬ ‫‪4‬۽ ٻئي جو ااُو اُيعزُ هو؛ ڇاڪاڻ ته منهنجي پي رَ جو خدا‪ ،‬هن چيو‪ ،‬منهنجو مددگاُ هو‪ ،‬۽ مون کي فرعون جي تلواُ کان بچايو‪:‬‬ ‫موسي وٽ آيو‪ ،‬جتي هن خدا جي جبل تي خيمو ُڳايو هو‪.‬‬ ‫سسرو يٿرو پنهنجي پٽن ۽ پنهنجي ِال سان گڏ بيابان ۾‬ ‫‪5‬۽‬ ‫موسي جو ر‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫سسرو يترو‪ ،‬تنهنجي ِال ۽ سندس ٻہ پٽ ساڻس گڏ‪ ،‬تو وٽ آيو آهيان“‪.‬‬ ‫تنهنجو‬ ‫َ‬ ‫”آ‬ ‫تہ‬ ‫چيائين‬ ‫کي‬ ‫‪6‬۽‬ ‫موسي‬ ‫ر‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لَ ٻاهر اڪتو‪ ،‬۽ سجدو ڪيو‪ ،‬۽ کيس چمي ڏاي؛ ۽ هڪ ٻئي کان خيريت پڇيائون؛ ۽ خيمي ۾ آيا‪.‬‬ ‫‪7‬۽‬ ‫سسري سان ملڻ م‬ ‫موسي پنهنجي ر‬ ‫ي‬ ‫موسي پنهنجي سسر کي اهو سڀ ڪجه ٻڌايو جيڪو خداواد بني اسرائيل جي خاطر فرعون ۽ مصرين سان ڪيو هو‪ ،‬۽ اهو سڀ ڏک‬ ‫‪8‬۽‬ ‫ي‬ ‫جيڪو ُستي ۾ ااهن تي آيو هو‪ ،‬۽ ڪيئن خداواد ااهن کي بچايو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ يٿرو ااهن سڀني چڱاين جي ڪري خوش ٿيو جيڪي خداواد بني اسرائيل سان ڪيون هيون‪ ،‬جن کي هن مصرين جي هٿ مان ڇڏايو‬ ‫هو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ يٿرو چيو تہ ”خداواد جي ساُاهہ ٿئي‪ ،‬جنهن اوهان کي مصرين جي هٿ کان ۽ فرعون جي هٿ کان ڇڏايو آهي‪ ،‬جنهن ماڻهن کي‬ ‫مصرين جي هٿ کان ڇڏايو آهي“‪.‬‬ ‫شيَ ۾ اهي فخر سان پيش ايندا هئا‪ ،‬ان ۾ هو ااهن کان‬ ‫‪11‬هاڻي مون کي خبر آهي ته خداواد سڀني ديوتائن کان وڏو آهي ‪:‬ڇاڪاڻ ته جنهن‬ ‫م‬ ‫مٿي هو‪.‬‬ ‫سسري‬ ‫بزُگ‪،‬‬ ‫سڀ‬ ‫جا‬ ‫اسرائيل‬ ‫بني‬ ‫۽‬ ‫هاُون‬ ‫‪:‬۽‬ ‫آيو‬ ‫کڻي‬ ‫َرباايون‬ ‫۽‬ ‫َربااي‬ ‫واُي‬ ‫ساڙڻ‬ ‫خدا‬ ‫يترو‬ ‫سري‬ ‫س‬ ‫جي‬ ‫‪12‬۽‬ ‫لَ‬ ‫موسي‬ ‫م‬ ‫موسي جي ر‬ ‫ر‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫سان گڏ خدا جي اڳيان مااي کائڻ آيا‪.‬‬ ‫موسي سان گڏ بيٺا ُهيا‪.‬‬ ‫لَ ويٺو ۽ ماڻهو صبح کان شام تائين‬ ‫‪13‬ٻئي ڏينهن تي‬ ‫موسي ماڻهن جو فيصلو ڪرڻ م‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫موسي‬ ‫سسري اهو سڀ ڪجهه ڏٺو جيڪو هن ماڻهن سان ڪيو‪ ،‬تڏهن هن چيو ته‪” ،‬هي ڇا آهي جيڪو تون ماڻهن سان‬ ‫جي‬ ‫‪14‬۽ جڏهن‬ ‫ر‬ ‫ي‬ ‫ڪري ُهيو آهين؟ تون اڪيلو ڇو ويٺو آهين ۽ سڀ ماڻهو صبح کان شام تائين تنهنجي ڀرسان بيٺا آهن؟“‬ ‫لَ اچن ٿا‪.‬‬ ‫‪15‬۽‬ ‫موسي پنهنجي سسر کي چيو تہ‪” ،‬ڇاڪاڻ تہ ماڻهو مون وٽ خدا کان پڇڻ م‬ ‫ي‬ ‫‪16‬جڏهن ااهن کي ڪو معاملو هوادو آهي‪ ،‬اهي مون وٽ ايندا آهن؛ ۽ مان هڪ ٻئي جي وچ ۾ فيصلو ڪندو آهيان‪ ،‬۽ مان ااهن کي خدا‬ ‫جي َااوان ۽ سندس َااوان کان آگاهه ڪندو آهيان‪.‬‬ ‫سسري کيس چيو تہ‪” ،‬جيڪو ڪم تون ڪرين ٿو سو سٺو اہ آهي“‪.‬‬ ‫‪17‬۽‬ ‫موسي جي ر‬ ‫ي‬ ‫لَ تمام ڳرو آهي؛ تون پاڻ ان کي ڪري‬ ‫‪18‬تون ضروُ ٿڪجي پوادو‪ ،‬تون ۽ هي ماڻهو جيڪي تو سان گڏ آهن ‪:‬ڇاڪاڻ ته هي ڪم تو م‬ ‫اه سگهندين‪.‬‬ ‫لَ خدا جي طرف ُهه‪ ،‬ته جيئن تون خدا‬ ‫‪19‬هاڻي منهنجي ڳاُهه ٻڌ‪ ،‬مان توکي صلح ڏيندس‪ ،‬۽ خدا توسان گڏ هوادو ‪:‬تون ماڻهن جي م‬ ‫جي آڏو ڪيس کڻي سگهين‪.‬‬ ‫‪20‬۽ تون ااهن کي َاعدا ۽ َااون سيکاُين‪ ،‬۽ ااهن کي اهو ُستو ڏيکاُين جنهن ۾ ااهن کي هلڻ گهرجي‪ ،‬۽ اهو ڪم جيڪو ااهن کي‬ ‫ڪرڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪21‬وڌيڪ‪ ،‬تون سڀني ماڻهن مان َابل ماڻهو پيدا ڪر‪ ،‬جيڪي خدا کان ڊڄن‪ ،‬سچا ماڻهو‪ ،‬لُچ کان افرت ڪن؛ ۽ ااهن تي اهڙن کي مقرُ‬ ‫ڪر‪ ،‬جيڪي هزاُين جا حاڪم‪ ،‬۽ سئو جا حاڪم‪ ،‬پنجاهه جا حاڪم‪ ،‬۽ ڏهه جا حاڪم هجن‪:‬‬ ‫‪22‬۽ اهي هر وَت ماڻهن جو فيصلو ڪن ‪:‬۽ اهو ٿيندو‪ ،‬ته هر وڏو معاملو اهي تو وٽ آڻيندا‪ ،‬پر هر انڍو معاملو اهي فيصلو ڪندا ‪:‬ااهي‬ ‫لَ آسان ٿيندو‪ ،‬۽ اهي توهان سان گڏ باُ کڻندا‪.‬‬ ‫ڪري اهو توهان م‬ ‫پوَ تون برداشت ڪري سگهندين‪ ،‬۽ هي سڀ ماڻهو به سلمتي نَ سان‬ ‫‪23‬جيڪڏهن تون هي ڪم ڪندين‪ ،‬۽ خدا توکي حڪم ڏيندو‪ ،‬ته م‬ ‫جاَ تي ويندا‪.‬‬ ‫پنهنجي م‬ ‫موسي پنهنجي سسر جي ڳاُه مڃي ۽ جيڪي هن چيو هو سو سڀ ڪيو‪.‬‬ ‫‪24‬پوَ‬ ‫م‬ ‫ي‬

‫خروج‬

‫موسي سڀني بني اسرائيل مان َابل ماڻهو چواڊيا‪ ،‬۽ ااهن کي ماڻهن تي سرداُ مقرُ ڪيو‪ ،‬هزاُين جا حاڪم‪ ،‬سئو جا حاڪم‪،‬‬ ‫‪25‬۽‬ ‫ي‬ ‫پنجاهه جا حاڪم‪ ،‬۽ ڏهن جا حاڪم‪.‬‬ ‫موسي وٽ آڻيندا هئا‪ ،‬پر هر انڍي معاملي جو پاڻ فيصلو ڪندا هئا‪.‬‬ ‫‪26‬۽ اهي هر وَت ماڻهن جو فيصلو ڪندا هئا ‪:‬اهي سخت دعوائون‬ ‫ي‬ ‫سسري کي موڪل ڏاي ۽ هو پنهنجي ملڪ ڏااهن هليو ويو‪.‬‬ ‫‪27‬پوَ‬ ‫م‬ ‫موسي پنهنجي ر‬ ‫ي‬ ‫باب ‪19‬‬ ‫‪1‬ٽئين مهيني ۾‪ ،‬جڏهن بني اسرائيل مصر جي ملڪ مان اڪتا هئا‪ ،‬ساڳئي ڏينهن اهي سينا جي بيابان ۾ پهتا‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالَ ⁠جو اهي ُفيديم کان ُوااا ٿيا هئا‪ ،‬۽ سينا جي بيابان ۾ آيا هئا‪ ،‬۽ بيابان ۾ خيما ُڳا هئا؛ ۽ بني اسرائيل اتي جبل جي اڳيان خيما‬ ‫م‬ ‫هنيا‪.‬‬ ‫موسي خدا وٽ مٿي ويو‪ ،‬۽ خداواد جبل مان کيس سڏ ڪري چيو تہ ”يعقوب جي گهراڻي کي ۽ بني اسرائيل کي ائين چئو تہ تون ااهن‬ ‫‪3‬۽‬ ‫ي‬ ‫ٻڌاَ‪.‬‬ ‫ٻڌاَ تہ تون ااهن کي م‬ ‫کي م‬ ‫‪4‬اوهان ڏٺو آهي تہ مون مصرين سان ڇا ڪيو‪ ،‬۽ ڪيئن مون اوهان کي عقاب جي پرن تي کڻي پاڻ وٽ آادو‪.‬‬ ‫پوَ توهان سڀني ماڻهن کان‬ ‫‪5‬تنهن ڪري‪ ،‬جيڪڏهن توهان واَعي منهنجي آواِ جي فرماابرداُي ڪندا ۽ منهنجي عهد تي عمل ڪندا‪ ،‬ته م‬ ‫لَ هڪ خاص خزااو هوادا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته سڄي ِمين منهنجي آهي‪:‬‬ ‫مٿي منهنجي م‬ ‫ٻڌاَ‪.‬‬ ‫لَ ڪاهنن جي بادشاهت ۽ هڪ پاڪ َوم هوادؤ ‪.‬اهي ڳاُهيون آهن جيڪي تون بني اسرائيلن کي م‬ ‫‪6‬۽ اوهين منهنجي م‬ ‫موسي آيو ۽ َوم جي بزُگن کي سڏايو‪ ،‬۽ اهي سڀ ڳاُهيون ااهن جي سامهون ُکيائين جيڪي خداواد کيس حڪم ڏايون هيون‪.‬‬ ‫‪7‬پوَ‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫موسي ماڻهن جا ُفظ خداواد ڏااهن‬ ‫"‪.‬۽‬ ‫ڪنداسين‬ ‫اسين‬ ‫سڀ‬ ‫سو‬ ‫آهي‬ ‫چيو‬ ‫خداواد‬ ‫"جيڪي‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫۽‬ ‫ڏاو‪،‬‬ ‫جواب‬ ‫گڏجي‬ ‫ماڻهن‬ ‫سڀني‬ ‫‪8‬۽‬ ‫ي‬ ‫موٽايا‪.‬‬ ‫لَ تو تي‬ ‫خداواد‬ ‫‪9‬۽‬ ‫موسي کي چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬آ ءَ تو وٽ گهاٽي ڪڪر ۾ آيس تہ جيئن ماڻهو ٻڌن جڏهن مان توسان ڳاُهائيندس ۽ هميشه م‬ ‫ي‬ ‫موسي ماڻهن جون ڳاُهيون خداواد کي ٻڌايون‪.‬‬ ‫ايمان آڻين “‪.‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي کي چيو تہ ”ماڻهن وٽ وڃ ۽ اڄ ۽ سڀاڻي ااهن کي پاڪ ڪر‪ ،‬۽ اهي پنهنجا ڪپڙا ڌوئن‪،‬‬ ‫‪10‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫لَ تياُ ُهو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ٽئين ڏينهن تي خداواد سڀني ماڻهن جي اظر ۾ سينا جبل تي ُهندو‪.‬‬ ‫ڏينهن‬ ‫‪11‬۽ ٽئين‬ ‫م‬ ‫‪12‬۽ تون ماڻهن جي چوڌاُي حدون مقرُ ڪر‪ ،‬۽ چئو تہ خبرداُ ُهو تہ جبل تي اہ چڙهو ۽ اہ ئي ان جي حد کي ڇهو ‪.‬جيڪو بہ جبل‬ ‫کي ڇهي ٿو سو ضروُ ماُيو ويندو‪.‬‬ ‫‪13‬ڪو به هٿ ان کي اه رڇهندو‪ ،‬پر ان کي ضروُ سنگساُ ڪيو ويندو‪ ،‬يا گوُي هنئي ويندي؛ ڇا اهو جااوُ هجي يا ااسان‪ ،‬اهو جيئرو‬ ‫اه ُهندو ‪:‬جڏهن توتاُي ڊگهي ٿيندي‪ ،‬اهي جبل تي ايندا‪.‬‬ ‫موسي جبل تان ُٿو ۽ ماڻهن ڏااهن ُٿو‪ ،‬۽ ماڻهن کي پاڪ ڪيائين؛ ۽ ااهن پنهنجا ڪپڙا ڌوتا‪.‬‬ ‫‪14‬پوَ‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫لَ تياُ ُهو ‪:‬پنهنجين ِاُن تي اه وڃو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ هن ماڻهن کي چيو ته‪ ،‬ٽئين ڏينهن م‬ ‫‪16‬۽ ٽئين ڏينهن صبح جو ائين ٿيو ته گجگوڙ ۽ بجليون ٿيون‪ ،‬۽ جبل تي هڪ ٿلهو ڪڪر هو‪ ،‬۽ توتاُي جو آواِ تمام گهڻو بلند هو؛‬ ‫ايتري َدُ جو ڪئمپ ۾ سڀ ماڻهو ڏڪڻ ُڳا‪.‬‬ ‫موسي ماڻهن کي خيمي مان ٻاهر ڪڍيو ته جيئن خدا سان ملَات ڪن؛ ۽ اهي جبل جي هيٺئين حصي ۾ بيٺا ُهيا‪.‬‬ ‫‪17‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪18‬۽ سينا جبل سڄو دواهي تي هو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداواد باه ۾ ان تي ُٿو ‪:‬۽ ان جو دواهين ڀٽي جي دواهي وااگر مٿي ارڀريو‪ ،‬۽ سڄو جبل‬ ‫تمام گهڻو ڌراجڻ ُڳو‪.‬‬ ‫موسي ڳاُهايو‪ ،‬۽ خدا کيس آواِ سان جواب ڏاو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ جڏهن توتاُي جو آواِ ڊگهو ٿيندو ويو‪ ،‬۽ وڌيڪ ۽ وڌيڪ بلند ٿيندو ويو‪ ،‬تڏهن‬ ‫ي‬ ‫َ‬ ‫چوٽي‬ ‫موسي مٿي چڙهي ويو‪.‬‬ ‫۽‬ ‫سڏيو؛‬ ‫تي‬ ‫موسي کي جبل جي‬ ‫‪20‬۽ خداواد سينا جبل تي‪ ،‬جبل جي چوٽي نَ تي ُٿو ‪:‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ن‬ ‫لَ گهڙي گهڙي اہ وڃن‪ ،‬۽ ااهن مان‬ ‫‪21‬۽ خداواد‬ ‫موسي کي چيو تہ هيٺ ُهي وڃ‪ ،‬ماڻهن کي چتا رَ ڪر تہ متان اهي خداواد کي ڏسڻ م‬ ‫ي‬ ‫گهڻا مري وڃن‪.‬‬ ‫‪22‬۽ جيڪي ڪاهن خداواد جي ويجهو اچن ٿا‪ ،‬سي بہ پاڻ کي پاڪ ڪن‪ ،‬متان خداواد ااهن تي حملو ڪري‪.‬‬ ‫موسي خداواد کي چيو تہ‪ ،‬ماڻهو سينا جبل تي مٿي اہ ٿا اچي سگهن‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ تو اسان کي حڪم ڏاو هو تہ‪ ،‬جبل جي چوڌاُي‬ ‫‪23‬۽‬ ‫ي‬ ‫حدون مقرُ ڪريو ۽ ان کي پاڪ ڪريو‪.‬‬ ‫‪24‬خداواد کيس چيو تہ ”هل‪ ،‬هيٺ ُهي وڃ‪ ،‬۽ تون ۽ هاُون پاڻ سان گڏ مٿي اچ‪ ،‬پر ڪاهنن ۽ ماڻهن کي خداواد وٽ مٿي اچڻ اہ ڏيو‪،‬‬ ‫متان هو ااهن تي حملو ڪري“‪.‬‬ ‫موسي ماڻهن ڏااهن ُهي ويو ۽ ااهن سان ڳاُهايو‪.‬‬ ‫‪25‬پوَ‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫باب ‪20‬‬ ‫‪1‬۽ خدا اهي سڀ ڳاُهيون چيو‪ ،‬چيو‪:‬‬ ‫‪2‬آ ءَ خداواد تنهنجو خدا آهيان‪ ،‬جيڪو توکي مصر جي ملڪ مان‪ ،‬غلمي نَ جي گهر مان ڪڍي آيو آهيان‪.‬‬ ‫‪3‬مون کان اڳ اوهان کي ٻيو ڪو به معبود اه هجڻ گهرجي‪.‬‬ ‫بڻاَ جيڪا مٿي آسمان ۾ آهي‪ ،‬يا جيڪا هيٺ ِمين ۾‬ ‫لَ ڪا به تراشيل تصوير اه ٺاه‪ ،‬يا ڪنهن به‬ ‫شيَ جي صوُت اه م‬ ‫م‬ ‫‪4‬تون پنهنجي م‬ ‫آهي‪ ،‬يا جيڪا ِمين هيٺ پاڻي ۾ آهي‪.‬‬ ‫‪5‬تون ااهن کي سجدو اه ڪر ۽ اڪي ااهن جي عبادت ڪر‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ آ ءَ خداواد تنهنجو خدا غيرتمند خدا آهيان‪ ،‬جيڪي مون کان‬ ‫افرت ڪن ٿا‪ ،‬تن جي ٽئين ۽ چوٿين اسل تائين پي رَ ڏاڏن جي گناهہ جو بدُو ٻاُن تي ڏيندس‪.‬‬

‫خروج‬

‫‪6‬۽ ااهن هزاُين تي ُحم ڪريان ٿو جيڪي مون سان پياُ ڪن ٿا ۽ منهنجا حڪم مڃين ٿا‪.‬‬ ‫‪7‬تون خداواد پنهنجي خدا جو ااُو اجايو اہ وٺ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ جيڪو سندس ااُو اجايو ٿو وٺي‪ ،‬خداواد ان کي بي ڏوهي اہ ٺهرائيندو‪.‬‬ ‫لَ‪.‬‬ ‫‪8‬سبت جي ڏينهن کي ياد ُکو‪ ،‬ااهي نَ کي پاڪ ُکڻ م‬ ‫‪9‬ڇه ڏينهن محنت ڪر ۽ پنهنجو سڀ ڪم ڪر‪.‬‬ ‫‪10‬پر ستين ڏينهن خداواد تنهنجي خدا جو سبت آهي ‪:‬ان ۾ تون ڪو به ڪم اه ڪندين‪ ،‬اه ته تون‪ ،‬اه تنهنجو پٽ‪ ،‬اه تنهنجي ڌي نَ‪ ،‬اه‬ ‫تنهنجو اوڪر‪ ،‬اه تنهنجي ٻااهي‪ ،‬اه تنهنجو ڍوُ‪ ،‬اه تنهنجو پرديسي جيڪو تنهنجي دُواِن اادُ آهي‪.‬‬ ‫‪11‬ڇالَ ⁠جو خداواد ڇهن ڏينهن ۾ آسمان ۽ ِمين‪ ،‬سمنڊ ۽ جيڪي ڪجه ااهن ۾ آهي سو بڻايو ۽ ستين ڏينهن آُام ڪيو ‪:‬تنهنڪري‬ ‫م‬ ‫خداواد سبت جي ڏينهن کي برڪت ڏاي ۽ ان کي پاڪ ڪيو‪.‬‬ ‫‪12‬پنهنجي پي رَ ۽ ما رَ جي عزت ڪر‪ ،‬تہ جيئن تنهنجا ڏينهن ااهي نَ ملڪ ۾ ڊگها ٿين جيڪو خداواد تنهنجو خدا توکي ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪13‬تون َتل اه ڪر‪.‬‬ ‫‪ِ14‬اا اه ڪر‪.‬‬ ‫‪15‬چوُي اه ڪر‪.‬‬ ‫‪16‬تون پنهنجي پاڙيسري جي خلف ڪوڙي شاهدي اه ڏي‪.‬‬ ‫‪17‬تون پنهنجي پاڙيسري جي گهر جو لُچ اه ڪر‪ ،‬اه پنهنجي پاڙيسري جي ِال جو‪ ،‬اه سندس اوڪر جو‪ ،‬اه سندس ٻااهي جو‪ ،‬اه‬ ‫شيَ جو جيڪو تنهنجي پاڙيسري جو هجي‪.‬‬ ‫سندس ڳئون جو‪ ،‬اه سندس گڏهه جو‪ ،‬۽ اه ئي ڪنهن اهڙي‬ ‫م‬ ‫‪18‬۽ سڀني ماڻهن گجگوڙ‪ ،‬بجلي‪ ،‬توتاُي جو آواِ ۽ جبل مان دواهيون اڪراديون ڏٺيون ‪:‬۽ جڏهن ماڻهن اهو ڏٺو‪ ،‬تڏهن اهي ڊڄي ويا ۽‬ ‫پري بيٺا ُهيا‪.‬‬ ‫ڳاُهاَ‪ ،‬۽ اسين ٻڌاداسين ‪:‬پر خدا کي اسان سان اہ ڳاُهائڻ ڏيو‪ ،‬متان اسين مري وڃون“‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ ”اسان سان‬ ‫‪19‬۽ ااهن‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫لَ آيو آهي‪ ،‬۽ سندس خوف اوهان جي منهن ۾ هجي تہ جيئن‬ ‫‪20‬۽‬ ‫موسي ماڻهن کي چيو تہ ڊڄو اہ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خدا اوهان کي آِمائڻ م‬ ‫ي‬ ‫اوهين گناهہ اہ ڪريو‪.‬‬ ‫موسي ان اواداهي جي ويجهو آيو جتي خدا هو‪.‬‬ ‫‪21‬۽ ماڻهو پري بيٺا ُهيا‪ ،‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي کي چيو تہ ”تون بني اسرائيلن کي ائين چئو تہ اوهان ڏٺو آهي تہ مون اوهان سان آسمان مان ڳاُهايو آهي‪.‬‬ ‫‪22‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫لَ ٺاهجو‪.‬‬ ‫پاڻ‬ ‫ديوتا‬ ‫جا‬ ‫سون‬ ‫اڪي‬ ‫۽‬ ‫ٺاهجو‪،‬‬ ‫اہ‬ ‫ديوتا‬ ‫جا‬ ‫َ‬ ‫چاادي‬ ‫گڏ‬ ‫سان‬ ‫مون‬ ‫‪23‬اوهين‬ ‫م‬ ‫ن‬ ‫لَ مٽي نَ جي هڪ َربااگاهه ٺاهيندين‪ ،‬۽ ان تي پنهنجون ساڙڻ واُيون َرباايون ۽ پنهنجون سلمتي جون َرباايون‪،‬‬ ‫‪24‬تون مون م‬ ‫پنهنجون ُڍون ۽ ڍڳا َربان ڪندين ‪:‬جتي به مان پنهنجو ااُو ياد ڪندس‪ ،‬مان تو وٽ ايندس‪ ،‬۽ توکي برڪت ڏيندس‪.‬‬ ‫لَ پٿر جي َربااگاهه ٺاهيندين‪ ،‬ته ان کي ڪٽيل پٿر مان اه ٺاهيندين‪ ،‬ڇاڪاڻ ته جيڪڏهن تون ان تي پنهنجو‬ ‫‪25‬۽ جيڪڏهن تون مون م‬ ‫اوِاُ کڻندين ته ان کي پليت ڪندين‪.‬‬ ‫‪26‬۽ اه ئي منهنجي َربااگاهه ڏااهن ڏاڪڻين سان چڙهجو‪ ،‬متان توهان جي انگي ان تي ظاهر اه ٿئي‪.‬‬ ‫باب ‪21‬‬ ‫‪1‬هاڻي اهي فيصل آهن جيڪي تون ااهن جي اڳيان پيش ڪندين‪.‬‬ ‫‪2‬جيڪڏهن توهان ڪو عبرااي اوڪر خريد ڪيو‪ ،‬ته هو ڇهه سال خدمت ڪندو ‪:‬۽ ستين سال ۾ هو مفت ۾ آِاد ٿيندو‪.‬‬ ‫‪3‬جيڪڏهن هو اڪيلو اادُ آيو آهي ته هو اڪيلو ٻاهر اڪري ويندو؛ جيڪڏهن هو شادي شده آهي ته سندس ِال به ساڻس گڏ ويندي‪.‬‬ ‫‪4‬جيڪڏهن سندس ماُڪ کيس ِال ڏاي هجي ۽ ان مان پٽ يا ڌيئرون پيدا ٿين ته اها ِال ۽ سندس ٻاُ سندس ماُڪ جا هوادا ۽ هو اڪيلو‬ ‫هليو ويندو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ جيڪڏهن اوڪر صاف صاف چوي ته‪ ،‬مان پنهنجي ماُڪ‪ ،‬پنهنجي ِال ۽ پنهنجن ٻاُن سان پياُ ڪريان ٿو‪ ،‬مان آِاد اه ٿيندس‪.‬‬ ‫‪6‬پوَ سندس ماُڪ کيس َاضين وٽ آڻيندو؛ هو کيس دُواِي تي يا دُواِي جي چوڪ تي به آڻيندو؛ ۽ سندس ماُڪ سندس ڪن ۾ آُي‬ ‫م‬ ‫لَ سندس خدمت ڪندو‪.‬‬ ‫سان سوُاخ ڪندو؛ ۽ هو هميشه م‬ ‫پوَ هو نَ مردن وااگر ٻاهر اه اڪرادي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي ڌي نَ کي ٻااهي ڪري وڪڻي‪ ،‬ته م‬ ‫پوَ هو هن کي ڇڏائي ڇڏيندو ‪:‬هن کي ڪنهن‬ ‫‪8‬جيڪڏهن هو نَ پنهنجي ماُڪ کي خوش اه ڪري‪ ،‬جنهن هن کي پاڻ سان امڱايو آهي‪ ،‬ته م‬ ‫اجنبي َوم کي وڪڻڻ جو ڪو به اختياُ اه هوادو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن هن سان ٺڳي ڪئي آهي‪.‬‬ ‫پوَ هو ان سان ڌيئرن واُي سلوڪ سان پيش ايندو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ جيڪڏهن هن پنهنجي پٽ سان سندس منڱڻي ڪئي آهي‪ ،‬ته م‬ ‫پوَ هن جي کاڌي‪ ،‬ڪپڙن ۽ شادي جي فرض ۾ گهٽتائي اه ڪندو‪.‬‬ ‫‪10‬جيڪڏهن هو ٻي ِال سان شادي ڪري ٿو ته م‬ ‫پوَ هو نَ بغير پئسن جي آِاد ٿي ويندي‪.‬‬ ‫ته‬ ‫‪11‬۽ جيڪڏهن هو هن سان اهي ٽي ڪم اه ڪري‬ ‫م‬ ‫‪12‬جيڪو ڪنهن ماڻهو نَ کي اهڙو ماُيندو جو هو مري ويندو‪ ،‬تنهن کي ضروُ ماُيو ويندو‪.‬‬ ‫جاَ مقرُ ڪندس جتي‬ ‫لَ هڪ اهڙي م‬ ‫پوَ مان توهان م‬ ‫‪13‬۽ جيڪڏهن ڪو ماڻهو تاڙ ۾ اه ويٺو هجي پر خدا کيس سندس هٿ ۾ ڏئي‪ ،‬ته م‬ ‫هو ڀڄي ويندو‪.‬‬ ‫پوَ توهان ان کي منهنجي َربااگاهه‬ ‫‪14‬پر جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي پاڙيسري تي فخر سان اچي‪ ،‬ته ان کي ٺڳي نَ سان َتل ڪري‪ ،‬ته م‬ ‫کان وٺي وڃو‪ ،‬ته جيئن هو مري وڃي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ جيڪو پنهنجي پي رَ يا ما رَ کي ماُيندو‪ ،‬تنهن کي ضروُ ماُيو ويندو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ جيڪو ڪنهن ماڻهو نَ کي چوُي ڪري ۽ ان کي وڪڻي‪ ،‬يا جيڪڏهن اهو سندس هٿ ۾ ملي وڃي‪ ،‬ته ان کي ضروُ موت جي سزا‬ ‫ڏاي ويندي‪.‬‬ ‫‪17‬۽ جيڪو پنهنجي پي رَ يا ما رَ کي ُعنت ڪري‪ ،‬تنهن کي ضروُ موت جي سزا ڏاي ويندي‪.‬‬

‫خروج‬

‫‪18‬۽ جيڪڏهن ماڻهو پاڻ ۾ وڙهن ۽ هڪ ٻئي کي پٿر يا رمٺي سان ماُي ۽ هو مري اه وڃي پر پنهنجي بستري تي سمهي ُهي‪.‬‬ ‫پوَ جنهن کيس ماُيو آهي اهو بي گناهه هوادو ‪:‬صرف هو پنهنجي وَت‬ ‫‪19‬جيڪڏهن هو وُي اٿي ۽ پنهنجي ُٺ تي ٻاهر هليو وڃي‪ ،‬ته م‬ ‫جي اقصان جو معاوضو ڏيندو‪ ،‬۽ کيس مڪمل طوُ تي شفا ڏيندو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي اوڪر يا ٻااهي نَ کي ُٺ سان ماُي ۽ هو سندس هٿ هيٺ مري وڃي ته ان کي ضروُ سزا ڏاي‬ ‫ويندي‪.‬‬ ‫‪21‬پر جيڪڏهن هو هڪ يا ٻه ڏينهن ُهي ٿو ته کيس سزا اه ڏاي ويندي ‪:‬ڇاڪاڻ ته هو سندس پئسا آهي‪.‬‬ ‫پوَ به ڪو اقصان اه ٿئي‪ ،‬ته‬ ‫‪22‬جيڪڏهن ماڻهو جهڳڙو ڪن ۽ ڪنهن حاملہ عوُت کي ايذا رَ پهچائين‪ ،‬۽ سندس حمل ضايع ٿي وڃي ۽ م‬ ‫پوَ کيس ضروُ سزا ڏاي ويندي‪ ،‬جيئن عوُت جو مڙس مٿس اُزام ُڳائيندو؛ ۽ هو ججن جي فيصلي مطابق ادا ڪندو‪.‬‬ ‫م‬ ‫پوَ تون جان جي بدُي جان ڏيندين‪.‬‬ ‫‪23‬۽ جيڪڏهن ڪا مصيبت اچي ته م‬ ‫‪24‬اک جي بدُي اک‪ ،‬ڏاد جي بدُي ڏاد‪ ،‬هٿ جي بدُي هٿ‪ ،‬پير جي بدُي پير‪،‬‬ ‫‪25‬ساڙڻ جي بدُي ساڙڻ‪ِ ،‬خم جي بدُي ِخم‪ ،‬ڪٽ جي بدُي پٽي‪.‬‬ ‫پوَ کيس اک جي خاطر آِاد ڪري ڇڏڻ‬ ‫‪26‬۽ جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي غلم يا ٻااهي نَ جي اک تي ڌڪ هڻي ته اها ختم ٿي وڃي‪ ،‬ته م‬ ‫گهرجي‪.‬‬ ‫پوَ کيس ڏاد جي بدُي ۾ آِاد ڪري ڇڏڻ گهرجي‪.‬‬ ‫ته‬ ‫ڇڏي‬ ‫ڪڍي‬ ‫ڏاد‬ ‫جو‬ ‫يا‬ ‫غلم‬ ‫پنهنجي‬ ‫ماڻهو‬ ‫ڪو‬ ‫جيڪڏهن‬ ‫‪27‬۽‬ ‫َ‬ ‫ٻااهي‬ ‫م‬ ‫ن‬ ‫پوَ ڍڳو ضروُ سنگساُ ڪيو وڃي ۽ سندس‬ ‫‪28‬جيڪڏهن ڪو ڍڳو ڪنهن مرد يا عوُت کي اهڙو ماُي ڇڏي جو اهي مري وڃن ته م‬ ‫گوشت اه کائي وڃي؛ پر ڍڳي جو ماُڪ بي ڏوهي ُهندو‪.‬‬ ‫‪29‬پر جيڪڏهن ڍڳي اڳ ۾ پنهنجي سڱ سان ڌڪ هڻڻ جو عادي هو‪ ،‬۽ ان جي ماُڪ کي شاهدي ڏاي وئي هجي‪ ،‬۽ هن ان کي اادُ اه‬ ‫ُکيو هجي‪ ،‬پر اهو ته هن ڪنهن مرد يا عوُت کي ماُيو آهي‪ ،‬ته ڍڳي کي سنگساُ ڪيو وڃي‪ ،‬۽ ان جي ماُڪ کي به ماُيو وڃي‪.‬‬ ‫لَ جيڪو ڪجهه مقرُ ڪيو ويو آهي اهو ڏئي‪.‬‬ ‫پوَ هو پنهنجي جان جي فديه م‬ ‫‪30‬جيڪڏهن ان تي ڪجهه پئسا مقرُ ڪيا وڃن‪ ،‬ته م‬ ‫‪31‬ڇا هن پٽ کي مس رر ماُيو آهي يا ڌي نَ کي مس رر ماُيو آهي‪ ،‬ااهي نَ فيصلي موجب ان سان ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪32‬جيڪڏهن ڍڳو ڪنهن غلم يا ٻااهي نَ کي ڌڪ هڻي ته هو ااهن جي ماُڪ کي ٽيهه مثقال چاادي نَ جا سڪا ڏئي ۽ ڍڳو سنگساُ ڪيو‬ ‫وڃي‪.‬‬ ‫‪33‬۽ جيڪڏهن ڪو ماڻهو کڏ کوُي‪ ،‬يا کڏ کوٽي ۽ ان کي اه ڍڪي‪ ،‬۽ ڪو ڍڳو يا ڍڳو ان ۾ ڪري پوي‪،‬‬ ‫‪34‬کڏ جو ماُڪ ان جو معاوضو ڏئي ۽ ااهن جي ماُڪ کي پئسا ڏئي؛ ۽ مئل جااوُ ان جو هوادو‪.‬‬ ‫‪35‬۽ جيڪڏهن ڪنهن ماڻهو نَ جو ڍڳو ٻئي ماڻهو نَ جي ڍڳي کي ايذائي ٿو ۽ هو مري وڃي ٿو‪ ،‬ته اهي جيئرو ڍڳو وڪڻي ان جا پئسا‬ ‫وُهائي وٺن؛ ۽ مئل ڍڳو به وُهائي وٺن‪.‬‬ ‫پوَ هو ضروُ ڍڳي جي بدُي ڍڳو‬ ‫‪36‬يا جيڪڏهن اهو معلوم ٿئي ته ڍڳو اڳ ۾ ڌڪيندو هو‪ ،‬۽ سندس ماُڪ ان کي اادُ اه ُکيو هو‪ ،‬ته م‬ ‫ڏيندو؛ ۽ مئل سندس پنهنجو هوادو‪.‬‬ ‫باب ‪22‬‬ ‫‪1‬جيڪڏهن ڪو ماڻهو ڍڳي يا ُڍ چوُي ڪري ۽ ان کي ذبح ڪري يا وڪڻي ته ان کي هڪ ڍڳي جي بدُي پنج ڍڳي ۽ هڪ ُڍ جي‬ ‫بدُي چاُ ُڍون ڏيڻيون پواديون‪.‬‬ ‫‪2‬جيڪڏهن ڪو چوُ چوُي ڪندي ملي وڃي ۽ کيس اهڙي ماُ ملي جو هو مري وڃي‪ ،‬ته ان جو ڪو به خون اه ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪3‬جيڪڏهن سج اڀري ٿو ته ان جو خون ڪيو ويندو؛ ڇاڪاڻ ته هن کي پوُو معاوضو ڏيڻ گهرجي؛ جيڪڏهن هن وٽ ڪجهه به اه‬ ‫پوَ هن کي چوُي جي بدُي ۾ وڪرو ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫آهي‪ ،‬ته م‬ ‫پوَ اها ڳئون هجي‪ ،‬گڏهه هجي يا ُڍ‪ ،‬ته کيس ٻيڻو واپس ڪرڻو پوادو‪.‬‬ ‫‪4‬جيڪڏهن چوُي ڪيل‬ ‫شيَ سندس هٿ ۾ جيئري ملي وڃي‪ ،‬م‬ ‫م‬ ‫‪5‬جيڪڏهن ڪو ماڻهو ڪنهن ِمين يا ااگوُن جي باغ کي کائي ٿو‪ ،‬۽ پنهنجي جااوُ کي ان ۾ وجهي ٿو‪ ،‬۽ ٻئي ماڻهو جي ميدان ۾ چري‬ ‫پوَ هو پنهنجي ِمين جي بهترين پيداواُ مان ۽ پنهنجي ااگوُن جي بهترين فصل مان معاوضو ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫ٿو‪ ،‬ته م‬ ‫پوَ باهه ٻاُڻ واُو ضروُ‬ ‫‪6‬جيڪڏهن باهه ڀڙڪي ۽ ڪنڊن ۾ پکڙجي‪ ،‬۽ اااج جا ڍير‪ ،‬يا بيٺل اااج‪ ،‬يا ميدان‪ ،‬ان سان سڙي وڃن‪ ،‬ته م‬ ‫معاوضو ڏيندو‪.‬‬ ‫لَ ڏئي ٿو ۽ اهو ان جي گهر مان چوُي ٿي وڃي ٿو‪ ،‬جيڪڏهن چوُ‬ ‫‪7‬جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي پاڙيسري کي پئسا يا سامان ُکڻ م‬ ‫ملي وڃي ته ان کي ٻيڻو ڏيڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪8‬جيڪڏهن چوُ اه ملي ته گهر جي ماُڪ کي ججن جي اڳيان آادو ويندو ته جيئن ڏسي سگهجي ته هن پنهنجي پاڙيسري جي سامان تي‬ ‫هٿ ُڳايو آهي يا اه‪.‬‬ ‫لَ هجي‪ ،‬جنهن کي ڪو ٻيو چئلينج ڪري‬ ‫لَ‪ ،‬ڇا اهو ڳئون‪ ،‬گڏهه‪ُ ،‬ڍ‪ ،‬ڪپڙا‪ ،‬يا ڪنهن به َسم جي گم ٿيل‬ ‫شيَ م‬ ‫م‬ ‫‪9‬هر َسم جي ڏوهه م‬ ‫ته اهو سندس آهي‪ ،‬ٻنهي ڌُين جو ڪيس ججن جي سامهون ايندو؛ ۽ جنهن کي جج ڏوهي َراُ ڏيندا‪ ،‬اهو پنهنجي پاڙيسري کي ٻيڻو ادا‬ ‫ڪندو‪.‬‬ ‫لَ ڏئي ۽ اهو مري وڃي‪ ،‬يا ِخمي ٿئي‪ ،‬يا ڀڄي‬ ‫‪10‬جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي پاڙيسري کي گڏهه‪ ،‬ڍڳو‪ُ ،‬ڍ‪ ،‬يا ڪو ٻيو جااوُ ُکڻ م‬ ‫وڃي ۽ ڪو به ان کي اه ڏسي‪:‬‬ ‫‪11‬پوَ ٻنهي جي وچ ۾ خداواد جو َسم کڻجي ته هن پنهنجي پاڙيسري جي مال تي هٿ اه وڌو آهي؛ ۽ ان جو ماُڪ ان کي َبول ڪندو‪،‬‬ ‫م‬ ‫پر هو ان جو عوض اه ڏيندو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ جيڪڏهن اهو ان کان چوُي ٿي وڃي ته هو ان جي ماُڪ کي معاوضو ڏئي‪.‬‬ ‫پوَ هو ان کي شاهدي طوُ پيش ڪري‪ ،‬۽ جيڪو ڦاڙيو ويو آهي ان جو معاوضو اه ڏيندو‪.‬‬ ‫‪13‬جيڪڏهن اهو ڦاڙيو وڃي ته م‬

‫خروج‬

‫شيَ َرض وٺي ۽ اهو ِخمي ٿئي يا مري وڃي ۽ ان جو ماُڪ ان سان گڏ اه‬ ‫‪14‬۽ جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي پاڙيسري کان ڪا‬ ‫م‬ ‫پوَ هو ضروُ ان جو معاوضو ڏئي‪.‬‬ ‫هجي‪ ،‬ته م‬ ‫شيَ آهي‪ ،‬ته اها سندس‬ ‫واُي‬ ‫ڀاڙي‬ ‫ڪا‬ ‫اهو‬ ‫‪:‬جيڪڏهن‬ ‫ڏيندو‬ ‫اه‬ ‫معاوضو‬ ‫کي‬ ‫ان‬ ‫هو‬ ‫ته‬ ‫هجي‪،‬‬ ‫گڏ‬ ‫سان‬ ‫ان‬ ‫ماُڪ‬ ‫جو‬ ‫ان‬ ‫جيڪڏهن‬ ‫‪15‬پر‬ ‫م‬ ‫لَ آئي هئي‪.‬‬ ‫مزدوُي م‬ ‫پوَ هو ضروُ‬ ‫ته‬ ‫ڪري‪،‬‬ ‫مباشرت‬ ‫سان‬ ‫ان‬ ‫۽‬ ‫هجي‬ ‫اه‬ ‫منگيتر‬ ‫جي‬ ‫جنهن‬ ‫لُچائي‬ ‫کي‬ ‫َ‬ ‫ڇوڪري‬ ‫اهڙي‬ ‫ڪنهن‬ ‫ماڻهو‬ ‫ڪو‬ ‫جيڪڏهن‬ ‫‪16‬۽‬ ‫م‬ ‫ن‬ ‫ان کي پنهنجي ِال طوُ عطيو ڪندو‪.‬‬ ‫پوَ کيس ڪنواُين جي مهر مطابق پئسا ڏيڻا پوادا‪.‬‬ ‫‪17‬جيڪڏهن سندس پي رَ کيس ڏيڻ کان بلڪل ااڪاُ ڪري‪ ،‬ته م‬ ‫‪18‬تون ڪنهن به جادوگر کي جيئرو اه ُهڻ ڏيندين‪.‬‬ ‫‪19‬جيڪو بہ ڪنهن جااوُ سان صحبت ڪري ٿو‪ ،‬ان کي ضروُ ماُيو ويندو‪.‬‬ ‫سواَ خداواد جي‪ ،‬اهو بلڪل تباهه ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪20‬جيڪو به ڪنهن ٻئي ديوتا کي َربااي ڏئي ٿو‪،‬‬ ‫م‬ ‫‪21‬ڪنهن به اجنبي کي اه تڪليف ڏيو ۽ اه ئي ان تي ظلم ڪريو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته توهان مصر جي ملڪ ۾ پرديسي هئا‪.‬‬ ‫‪22‬اوهين ڪنهن بہ بيواهہ يا يتيم ٻاُ کي تڪليف اہ ڏيو‪.‬‬ ‫‪23‬جيڪڏهن تون ااهن کي ڪنهن به طرح سان تڪليف ڏيندين‪ ،‬۽ اهي مون کي پڪاُيندا‪ ،‬ته مان ضروُ ااهن جي فرياد ٻڌادس‪.‬‬ ‫‪24‬۽ منهنجو غضب گرم ٿيندو‪ ،‬۽ مان توهان کي تلواُ سان ماُي ڇڏيندس؛ ۽ توهان جون ِاُون بيوه ۽ توهان جا ٻاُ يتيم ٿي ويندا‪.‬‬ ‫‪25‬جيڪڏهن تون منهنجي ڪنهن به ماڻهو کي پئسا َرض ڏئين جيڪو تنهنجي ڀرسان غريب هجي‪ ،‬ته ان سان سود وٺندڙ وااگر اه هل‪ ،‬۽‬ ‫اه ئي ان تي سود وٺ‪.‬‬ ‫‪26‬جيڪڏهن تون پنهنجي پاڙيسري نَ جا ڪپڙا گروي ُکين ٿو‪ ،‬تہ سج ُهڻ کان اڳ ااهن کي واپس ڪري ڇڏ‪.‬‬ ‫لَ سندس ُباس آهي ‪:‬هو ڪٿي سمهندو؟ ۽ اهو ٿيندو‪ ،‬جڏهن هو مون کي‬ ‫‪27‬ڇاڪاڻ ته اهو صرف سندس ڍڪ آهي‪ ،‬اهو سندس چمڙي م‬ ‫سڏيندو‪ ،‬ته مان ٻڌادس؛ ڇاڪاڻ ته مان مهربان آهيان‪.‬‬ ‫‪28‬تون ديوتائن کي گاُيون اه ڏي‪ ،‬۽ اڪي پنهنجي َوم جي سرداُ کي ُعنت ڪر‪.‬‬ ‫‪29‬پنهنجي پڪل ميون ۽ پنهنجي شراب جو پهريون حصو پيش ڪرڻ ۾ دير اه ڪر ‪:‬پنهنجن پٽن مان پهريون مون کي ڏي‪.‬‬ ‫‪30‬۽ ساڳي نَ طرح اوهين پنهنجن ڍڳن ۽ ُڍن سان بہ ڪندا ‪:‬ست ڏينهن اهو سندس ما رَ سان ُهندو‪ ،‬اٺين ڏينهن تي اهو مون کي ڏيندا‪.‬‬ ‫لَ پاڪ ماڻهو هوادؤ ‪:‬۽ اڪي اوهين ڪو گوشت کائو جيڪو جهنگ ۾ جااوُن ڦاڙيو هجي‪ ،‬پر اهو ڪتن کي‬ ‫‪31‬۽ اوهين منهنجي م‬ ‫اڇلئي ڇڏيو‪.‬‬ ‫باب ‪23‬‬ ‫‪1‬ڪوڙي خبر اه کڻ‪ ،‬بدڪاُ سان هٿ اه مليو ته جيئن بي ااصاف شاهد ٿئي‪.‬‬ ‫لَ‬ ‫ڳاُهاَ‪.‬‬ ‫م‬ ‫لَ فيصلي کي ٽوڙڻ م‬ ‫لَ گهڻن جي پٺيان اه هل‪ ،‬۽ اڪي گهڻن جي پٺيان هلڻ م‬ ‫‪2‬تون بڇڙائي ڪرڻ م‬ ‫‪3‬۽ اڪي ڪنهن غريب ماڻهو نَ جي معاملي ۾ سندس طرفداُي ڪر‪.‬‬ ‫‪4‬جيڪڏهن اوهين پنهنجي دشمن جي ڍڳي يا گڏه کي گمراهہ ٿيندي ڏسو‪ ،‬تہ ضروُ ان کي ان ڏااهن موٽائي آڻيو‪.‬‬ ‫‪5‬جيڪڏهن تون پنهنجي دشمن جي گڏهه کي باُ هيٺان ُيٽيل ڏسين ۽ ان جي مدد ڪرڻ کان ااڪاُ ڪرين‪ ،‬ته ضروُ ان جي مدد‬ ‫ڪندين‪.‬‬ ‫‪6‬پنهنجي غريب جي معاملي ۾ سندس ااصاف کي خراب اه ڪر‪.‬‬ ‫‪7‬ڪوڙي ڳاُهه کان پري ُهو؛ ۽ بيگناهه ۽ ايڪ ماڻهو َتل اه ڪريو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مان بدڪاُ کي جائز اه سمجهندس‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ڪا به تحفو اه کڻ‪ ،‬ڇاڪاڻ ته تحفو عقلمند کي ااڌو ڪري ٿو ۽ ايڪن جي ڳاُهين کي بگاڙي ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ تون ڪنهن اجنبي تي ظلم اه ڪر‪ ،‬ڇو ته تون ڪنهن اجنبي جي دل کي ڄاڻين ٿو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته تون مصر جي ملڪ ۾ اجنبي هئين‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ڇه سال تون پنهنجي ِمين ۾ پوکيندين ۽ ان جو ميوو گڏ ڪندين‪.‬‬ ‫‪11‬پر ستين سال ان کي آُام ۽ سڪون ڏيو‪ ،‬ته جيئن توهان جي َوم جا غريب کائي سگهن ۽ جيڪو ڇڏين اهو جهنگلي جااوُ کائي‬ ‫سگهن ‪.‬ساڳي طرح توهان پنهنجي ااگوُن جي باغ ۽ پنهنجي ِيتون جي باغ سان به سلوڪ ڪريو‪.‬‬ ‫‪12‬ڇه ڏينهن پنهنجو ڪم ڪر‪ ،‬۽ ستين ڏينهن آُام ڪر ‪:‬تہ جيئن تنهنجو ڍڳو ۽ گڏه آُام ڪن‪ ،‬۽ تنهنجي ٻااهي جو پٽ ۽ اجنبي‪ ،‬تاِگي‬ ‫حاصل ڪن‪.‬‬ ‫‪13‬۽ جيڪي ڪجهہ مون اوهان کي چيو آهي‪ ،‬تنهن ۾ محتاط ُهو ‪:‬۽ ٻين ديوتائن جي ااُي جو ذڪر اہ ڪريو‪ ،‬۽ اڪي اهو اوهان جي‬ ‫وات مان ٻڌو وڃي‪.‬‬ ‫لَ عيد ڪر‪.‬‬ ‫منهنجي‬ ‫تون‬ ‫‪14‬سال ۾ ٽي ڀيرا‬ ‫م‬ ‫‪15‬اوهين بيخميري مااي نَ جي عيد ملهائيندا( ‪:‬جيئن مون اوهان کي حڪم ڏاو آهي‪ ،‬ابيب مهيني جي مقرُ وَت تي ست ڏينهن بيخميري‬ ‫مااي کائيندا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ااهي نَ مهيني ۾ اوهين مصر مان اڪتا هئا؛ ۽ ڪوبہ منهنجي اڳيان خاُي ظاهر اه ٿيندو)‪.‬‬ ‫‪16‬۽ فصل جي عيد‪ ،‬يعني توهان جي محنت جو پهريون ميوو‪ ،‬جيڪو توهان ٻني نَ ۾ پوکيو آهي؛ ۽ گڏ ڪرڻ جي عيد‪ ،‬جيڪا سال جي‬ ‫آخر ۾ ٿيندي آهي‪ ،‬جڏهن توهان ٻني نَ مان پنهنجي محنت کي گڏ ڪيو هوادو‪.‬‬ ‫‪17‬سال ۾ ٽي ڀيرا اوهان جا سڀ مرد خداواد خدا جي اڳيان حاضر ٿين‪.‬‬ ‫‪18‬تون منهنجي َربااي جو ُت خميري مااي نَ سان گڏ اه پيش ڪر‪ ،‬۽ اه ئي منهنجي َربااي جي چربی صبح تائين ُهي‪.‬‬ ‫پچاَ‪.‬‬ ‫‪19‬پنهنجي ِمين جي پهرين ميوي جو پهريون حصو خداواد پنهنجي خدا جي گهر ۾ آڻيندؤ ‪.‬تون ٻڪري کي سندس ما رَ جي کير ۾ اه‬ ‫م‬ ‫جاَ تي وٺي وڃي‬ ‫‪20‬ڏسو‪ ،‬مان هڪ ملئڪ توهان جي اڳيان موڪليان ٿو‪ ،‬ته جيئن توهان جي ُستي ۾ حفاظت ڪري ۽ توهان کي ان م‬ ‫جيڪا مون تياُ ڪئي آهي‪.‬‬

‫خروج‬

‫‪21‬هن کان خبرداُ ُهو‪ ،‬۽ هن جي آواِ تي عمل ڪريو‪ ،‬هن کي ااُاض اه ڪريو؛ ڇاڪاڻ ته هو توهان جي گناهن کي معاف اه‬ ‫ڪندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته منهنجو ااُو هن ۾ آهي‪.‬‬ ‫پوَ مان تنهنجي دشمنن جو‬ ‫ته‬ ‫ڪندين‪،‬‬ ‫سو‬ ‫ٿو‬ ‫چوان‬ ‫مان‬ ‫جيڪي‬ ‫۽‬ ‫ڪندين‬ ‫فرماابرداُي‬ ‫جي‬ ‫‪22‬پر جيڪڏهن تون واَعي سندس آواِ‬ ‫م‬ ‫دشمن ۽ تنهنجي دشمنن جو دشمن ٿيندس‪.‬‬ ‫‪23‬ڇالَ ⁠جو منهنجو ملئڪ اوهان جي اڳيان هلندو ۽ اوهان کي اموُين‪ ،‬حتين‪ ،‬فرِي‪ ،‬ڪنعااي‪ ،‬حوي ۽ يبوسين وٽ وٺي ويندو ‪:‬۽ آ ءَ‬ ‫م‬ ‫ااهن کي ااس ڪندس‪.‬‬ ‫‪24‬اوهين ااهن جي معبودن کي سجدو اہ ڪريو‪ ،‬اڪي ااهن جي عبادت ڪريو‪ ،‬۽ اڪي ااهن جي ڪمن موجب ڪم ڪريو‪ ،‬پر ااهن کي‬ ‫بلڪل ڊاهيو ۽ ااهن جي بتن کي بلڪل ٽوڙي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪25‬۽ اوهين خداواد پنهنجي خدا جي عبادت ڪريو‪ ،‬۽ اهو اوهان جي مااي ۽ اوهان جي پاڻي تي برڪت ڏيندو؛ ۽ مان اوهان جي وچ مان‬ ‫بيماُي کي دوُ ڪندس‪.‬‬ ‫‪26‬تنهنجي ملڪ ۾ ڪو به ٻاُ اه ٻاُ ڪندو ۽ اه ئي بااجه ٿيندو ‪:‬مان تنهنجي ڏينهن جو تعداد پوُو ڪندس‪.‬‬ ‫‪27‬مان پنهنجو خوف تنهنجي اڳيان موڪليندس‪ ،‬۽ ااهن سڀني ماڻهن کي ااس ڪندس جن وٽ تون ايندين‪ ،‬۽ تنهنجي سڀني دشمنن کي‬ ‫تنهنجي طرف پٺيون ڦيرائيندس‪.‬‬ ‫‪28‬۽ مان توهان جي اڳيان ڀوائر موڪليندس‪ ،‬جيڪي توهان جي اڳيان حوي‪ ،‬ڪنعااي ۽ هٽي کي ڌڪي ڇڏيندا‪.‬‬ ‫‪29‬آ ءَ هڪ سال ۾ ااهن کي تنهنجي اڳيان ڪڍي اه ڇڏيندس‪ ،‬متان ِمين ويران ٿي وڃي ۽ جهنگلي جااوُ تنهنجي خلف وڌن‪.‬‬ ‫‪30‬آ ءَ ٿوُو ٿوُو ڪري ااهن کي تنهنجي اڳيان ڪڍي ڇڏيندس‪ ،‬جيستائين تون وڌي اه وڃين ۽ ملڪ جا واُث اه ٿئين‪.‬‬ ‫‪31‬۽ مان توهان جون حدون ڳاڙهي سمنڊ کان فلستين جي سمنڊ تائين ۽ ُيگستان کان دُيا نَ تائين مقرُ ڪندس‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مان ملڪ جي‬ ‫ُهاڪن کي توهان جي هٿ ۾ ڏيندس؛ ۽ توهان ااهن کي پنهنجي اڳيان ڌڪي ڇڏيندا‪.‬‬ ‫‪32‬تون ااهن سان يا ااهن جي ديوتائن سان ڪوبہ عهد اہ ڪر‪.‬‬ ‫‪33‬اهي توهان جي ملڪ ۾ اه ُهندا‪ ،‬متان اهي توهان کي منهنجي خلف گناهه ڪرائين ‪:‬ڇاڪاڻ ته جيڪڏهن توهان ااهن جي ديوتائن‬ ‫لَ ڦندي هوادو‪.‬‬ ‫جي عبادت ڪندا‪ ،‬ته اهو ضروُ توهان م‬ ‫باب ‪24‬‬ ‫موسي کي چيو تہ ”تون‪ ،‬هاُون‪ ،‬ااداب‪ ،‬ابيهو ۽ بني اسرائيل جا ستر بزُگ خداواد وٽ مٿي اچو ۽ پري کان عبادت ڪريو‪.‬‬ ‫‪1‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي اڪيلو خداواد جي ويجهو ايندو‪ ،‬پر اهي ويجهو اه ايندا‪ ،‬۽ اه ئي ماڻهو ساڻس گڏ مٿي ويندا‪.‬‬ ‫‪2‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي آيو ۽ ماڻهن کي خداواد جون سڀ ڳاُهيون ۽ سڀ فيصل ٻڌايائين ‪:‬۽ سڀني ماڻهن هڪ آواِ سان جواب ڏاو‪ ،‬۽ چيو ته‪" ،‬اسان‬ ‫‪3‬۽‬ ‫ي‬ ‫سڀ ڳاُهيون ڪنداسين جيڪي خداواد چيو آهي"‪.‬‬ ‫موسي خداواد جا سڀ ُفظ ُکيا‪ ،‬۽ صبح جو سوير اٿيو‪ ،‬ٽڪري نَ جي هيٺان هڪ َربااگاهه ۽ بني اسرائيل جي ٻاُهن َبيلن جي‬ ‫‪4‬۽‬ ‫ي‬ ‫مطابق ٻاُهن ٿنڀا ٺاهيائين‪.‬‬ ‫لَ ساڙڻ جون َرباايون ۽ گابن جون سلمتي جون َرباايون پيش ڪيون‪.‬‬ ‫‪5‬پوَ هن بني اسرائيل مان ڪجه جوان موڪليا‪ ،‬جن خداواد م‬ ‫م‬ ‫ٿااون ۾ ُکيو ۽ اڌ ُت َربان گاهه تي ڇٽڪاُيو‪.‬‬ ‫‪6‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي ُت جو اڌ کڻي ن‬ ‫‪7‬۽ هن عهد جو ڪتاب وُتو‪ ،‬۽ ماڻهن جي ٻڌڻ ۾ پڙهيو ‪:‬۽ ااهن چيو ته‪" ،‬جيڪي خداواد چيو آهي سو سڀ اسين ڪنداسين ۽ فرماابرداُ‬ ‫هواداسين"‪.‬‬ ‫موسي ُت کڻي ماڻهن تي ڇٽڪاُيو ۽ چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬هي ان عهد جو ُت آهي جيڪو خداواد توهان سان ااهن سڀني ڳاُهين بابت‬ ‫‪8‬پوَ‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫ڪيو آهي‪.‬‬ ‫موسي‪ ،‬هاُون‪ ،‬ااداب‪ ،‬ابيهو ۽ بني اسرائيل جا ستر بزُگ مٿي ويا‪.‬‬ ‫‪9‬پوَ‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫‪10‬۽ ااهن بني اسرائيل جي خدا کي ڏٺو ‪:‬۽ سندس پيرن هيٺان ايلم پٿر جي ٺهيل ڪم وااگر هو‪ ،‬۽ سندس صفائي ۾ آسمان جو جسم هو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ بني اسرائيل جي سرداُن تي هن پنهنجو هٿ اه وڌو ‪:‬۽ ااهن خدا کي ڏٺو‪ ،‬۽ کاڌو پيتو‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ ”مون وٽ جبل تي چڙه ۽ اتي ُهہ‪ ،‬۽ آ ءَ توکي پٿر جون تختيون ۽ شريعت ۽ حڪم ڏيندس جيڪي مون‬ ‫‪12‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫ُکيا آهن‪ ،‬تہ جيئن تون ااهن کي سيکاُين“‪.‬‬ ‫موسي خدا جي جبل تي چڙهي ويا‪.‬‬ ‫‪:‬۽‬ ‫موسي ۽ سندس مددگاُ يشوع اٿيا‬ ‫‪13‬پوَ‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫لَ ترسو‪ ،‬جيستائين اسين توهان وٽ ٻيهر اه اچون ‪.‬۽ ڏسو‪ ،‬هاُون ۽ حوُ توهان سان گڏ آهن ‪.‬‬ ‫اسان‬ ‫هتي‬ ‫ته‪،‬‬ ‫چيو‬ ‫کي‬ ‫بزُگن‬ ‫هن‬ ‫‪14‬۽‬ ‫م‬ ‫جيڪڏهن ڪنهن کي ڪو ڪم هجي ته ان کي ااهن وٽ اچڻ ڏيو‪.‬‬ ‫موسي جبل تي چڙهيو‪ ،‬۽ ڪڪر جبل کي ڍڪيو‪.‬‬ ‫‪15‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي کي‬ ‫‪16‬۽ خداواد جو جلل سينا جبل تي ُهيو‪ ،‬۽ ڪڪر ڇهن ڏينهن تائين ان کي ڍڪيو ‪:‬۽ ستين ڏينهن تي هن ڪڪر جي وچ مان‬ ‫ي‬ ‫سڏيو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ بني اسرائيل جي اظر ۾ خداواد جي جلل جو اظاُو جبل جي چوٽي نَ تي ساڙيندڙ باهه وااگر هو‪.‬‬ ‫موسي چاُيه ڏينهن ۽ چاُيه ُاتيون جبل تي ُهيو‪.‬‬ ‫موسي ڪڪر جي وچ ۾ ويو‪ ،‬۽ جبل تي چڙهي ويو ‪:‬۽‬ ‫‪18‬۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫باب ‪25‬‬ ‫موسي سان ڳاُهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫لَ اذُااو آڻين ‪:‬جيڪو بہ دل سان خوشي نَ سان ڏئي ٿو‪ ،‬تنهن کان اوهين منهنجو اذُااو َبول ڪريو‪.‬‬ ‫مون‬ ‫تہ‬ ‫چئو‬ ‫کي‬ ‫اسرائيلن‬ ‫‪2‬بني‬ ‫م‬

‫خروج‬

‫‪3‬۽ هي اهو اذُااو آهي جيڪو توهان ااهن کان کڻندؤ ‪:‬سون‪ ،‬چاادي ۽ ٽامي‪،‬‬ ‫‪4‬۽ ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬۽ َرمزي ُاگ جو ڪپڙو‪ ،‬۽ عمدو ڪپڙو‪ ،‬۽ ٻڪرين جا واُ‪،‬‬ ‫‪5‬۽ ُڍن جون ڳاڙهي ُاگيل کلون‪ ،‬۽ بيجر جون کلون‪ ،‬۽ مش مٽم ڪاٺ‪،‬‬ ‫لَ‪،‬‬ ‫لَ مصاُحا‪ ،‬۽ مٺي ُوبان م‬ ‫لَ تيل‪ ،‬مسح ڪرڻ جي تيل م‬ ‫‪ُ6‬وشني نَ م‬ ‫لَ پٿر‪.‬‬ ‫ُڳائڻ‬ ‫۾‬ ‫بند‬ ‫سينه‬ ‫۽‬ ‫ايفود‬ ‫۽‬ ‫پٿر‬ ‫سليمااي‬ ‫م‬ ‫‪ 7‬ر‬ ‫جاَ ٺاهين ته جيئن مان ااهن ۾ ُهي سگهان‪.‬‬ ‫لَ هڪ مقدس م‬ ‫‪8‬۽ اهي مون م‬ ‫‪9‬جيڪي مان توکي ڏيکاُيان ٿو‪ ،‬تن مطابق‪ ،‬خيمه جي امواي ۽ ان جي سڀني ساماان جي امواي مطابق‪ ،‬اوهين ان کي ٺاهجو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ اهي شيٽم ڪاٺ جو هڪڙو صندوق ٺاهيندا‪ ،‬جنهن جي ڊيگهه ٻہ هٿ ۽ اڌ هٿ‪ ،‬ويڪر ڏيڍ هٿ ۽ اوچائي ڏيڍ هٿ هجي‪.‬‬ ‫ڍڪجانَ‪ ،‬۽ ان جي چوڌاُي سون جو تاج ٺاهيندين‪.‬‬ ‫ڍڪجانَ‪ ،‬اادُان ۽ ٻاهران ان کي‬ ‫‪11‬۽ تون ان کي خاُص سون سان‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫لَ سون جا چاُ ڪڙا ٺاهيو ۽ ااهن کي ان جي چئني ڪنڊن ۾ ُڳايو؛ ٻہ ڪڙا ان جي هڪڙي پاسي ۽ ٻہ ڪڙا ٻئي پاسي‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ان م‬ ‫‪13‬۽ تون شيٽم ڪاٺ جون ُٺيون ٺاهي ااهن کي سون سان مڙهي ڇڏ‪.‬‬ ‫وجهجانَ ته جيئن صندوق ااهن سان کڻي سگهجي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ تون ااهن ُٺين کي صندوق جي پاسن جي ڪڙن ۾‬ ‫م‬ ‫‪15‬اهي ُٺيون صندوق جي ڪڙن ۾ هواديون‪ ،‬۽ ااهن کي ان مان اه ڪڍيو ويندو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ تون اهو شاهدي صندوق ۾ ُکج جيڪا مان توکي ڏيندس‪.‬‬ ‫ٺاهجانَ ‪.‬ان جي ڊيگهه ٻه هٿ ۽ اڌ هٿ ۽ ويڪر ڏيڍ هٿ هجي‪.‬‬ ‫‪17‬۽ تون خاُص سون جو هڪ ڪفاُو ڍڪ‬ ‫م‬ ‫‪18‬۽ تون ٻہ ڪروبي سون جا ٺاهہ ۽ ااهن کي مڇپيل ڪم سان ٺاهين‪ ،‬۽ ااهن کي ڪفاُي جي ڍڪ جي ٻنهي ڇيڙن تي ُکين‪.‬‬ ‫‪19‬۽ هڪ ڪروب هڪ ڇيڙي تي ٺاهيو ۽ ٻيو ڪروب ٻئي ڇيڙي تي ‪:‬توهان ڪروبين کي ان جي ٻنهي ڇيڙن تي ٺاهيو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ڪروبي پنهنجا پر مٿي پکيڙيندا‪ ،‬پنهنجن پرن سان ُحم جي ڍڪ کي ڍڪيندا‪ ،‬۽ ااهن جا منهن هڪ ٻئي ڏااهن ڏسندا؛ ڪروبي جا‬ ‫منهن ُحم جي ڍڪ ڏااهن هوادا‪.‬‬ ‫ُکجانَ جيڪا مان توکي ڏيندس‪.‬‬ ‫ُکجانَ؛ ۽ صندوق ۾ اها شاهدي‬ ‫‪21‬۽ تون صندوق جي مٿان ڪرم جو ڍڪ‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫‪22‬۽ اتي مان توسان ملندس‪ ،‬۽ توسان ڪفاُي جي مٿان کان‪ ،‬ٻن ڪروبين جي وچ مان جيڪي شاهدي جي صندوق تي آهن‪ ،‬ااهن سڀني‬ ‫شين بابت ڳاُهائيندس جيڪي مان توکي بني اسرائيلن کي حڪم ڏيندس‪.‬‬ ‫ٺاهجانَ‪ ،‬ان جي ڊيگهه ٻه هٿ‪ ،‬ويڪر هڪ هٿ ۽ اوچائي ڏيڍ هٿ هجي‪.‬‬ ‫‪23‬۽ تون شيٽم ڪاٺ جو هڪ ميز‬ ‫م‬ ‫مڙهجانَ‪ ،‬۽ ان جي چوڌاُي سون جو تاج ٺاهيندين‪.‬‬ ‫‪24‬۽ تون ان کي خاُص سون سان‬ ‫م‬ ‫‪25‬۽ تون ان جي چوڌاُي هڪ هٿ ويڪرو ڪناُو ٺاهين‪ ،‬۽ تون ان جي چوڌاُي سون جو تاج ٺاهين‪.‬‬ ‫لَ سون جا چاُ ڪڙا ٺاهيو ۽ ڪڙا ان جي چئني ڪنڊن ۾ وجهو جيڪي ان جي چئني پيرن تي آهن‪.‬‬ ‫‪26‬۽ ان م‬ ‫لَ ُٺيون ُڳائي سگهجن‪.‬‬ ‫‪27‬اهي ڪڙا ڪنڊ جي سامهون هجن ته جيئن ميز کي کڻڻ م‬ ‫‪28‬۽ تون شيٽم ڪاٺ جون ُٺيون ٺاهي ااهن کي سون سان مڙهي ڇڏ ته جيئن ميز ااهن سان کڻي سگهجي‪.‬‬ ‫لَ هجن ‪.‬تون اهي خاُص سون مان ٺاهيندين‪.‬‬ ‫ٿااو‪ ،‬چمچا‪ ،‬ڍڪ ۽ پيال ٺاهيندين جيڪي پاڻي نَ سان ڍڪڻ م‬ ‫‪29‬۽ تون ارن جا ن‬ ‫ُکجانَ‪.‬‬ ‫‪30‬۽ تون ميز تي هميشه منهنجي اڳيان اذُااي جي مااي‬ ‫م‬ ‫‪31‬۽ تون خاُص سون جو هڪ شمعدان ٺاه ‪.‬شمعدان کي ڇٽيل ڪم مان ٺاهيو وڃي ‪.‬ان جي ڇنڊي‪ ،‬ٽاُيون‪ ،‬پيال‪ ،‬گوُيون ۽ گل‪ ،‬سڀ ان‬ ‫مان ٺهيل هجن‪.‬‬ ‫‪32‬۽ ڇه ٽاُيون ان جي پاسن کان اڪراديون ‪:‬ٽي ٽاُيون شمعدان جون هڪ پاسي کان ۽ ٽي ٽاُيون ٻئي پاسي کان‪.‬‬ ‫‪33‬ٽي پيال بادام جي شڪل جهڙا هجن‪ ،‬هڪ ٽاُي ۾ هڪ ڪڙڪي ۽ هڪ گل هجي؛ ۽ ٽي پيال ٻئي ٽاُي ۾ بادام جي شڪل جهڙا‬ ‫هجن‪ ،‬هڪ ڪڙڪي ۽ هڪ گل هجي؛ اهڙي طرح ڇهن ٽاُيون ۾ جيڪي شمعدان مان اڪراديون آهن‪.‬‬ ‫‪34‬۽ شمعدان ۾ چاُ پيال بادام جي شڪل جهڙا هوادا‪ ،‬ااهن جي ڪرنڊن ۽ گلن سان‪.‬‬ ‫‪35‬۽ شمعدان مان اڪرادڙ ڇهن ٽاُيون جي مطابق‪ ،‬هڪ ئي ٻن ٽاُيون هيٺان هڪ ڪڙڪي ۽ هڪ ئي ٻن ٽاُيون هيٺان هڪ‬ ‫ڪڙڪي ۽ هڪ ئي ٻن ٽاُيون هيٺان هڪ ڪڙڪي هجن‪.‬‬ ‫‪36‬ااهن جا گوڏا ۽ ٽاُيون هڪ ئي ٽڪري مان هجن ‪.‬اهو سڀ هڪ ٽڪري خاُص سون مان ٺهيل هجن‪.‬‬ ‫لَ ست ڏيئا ٺاهيندين ‪:‬۽ اهي ڏيئا ارن کي ُوشن ڪندين تہ جيئن ارن جي سامهون ُوشني ٿئي‪.‬‬ ‫‪37‬۽ تون ارن م‬ ‫ر‬ ‫ٿااو خاُص سون جا هجن‪.‬‬ ‫‪38‬۽ ارن جا چمٽا ۽ ان جا ن‬ ‫‪39‬هو ااهن سڀني ساماان سميت هڪ ٽااٽل خاُص سون مان ٺاهيندو‪.‬‬ ‫‪40‬۽ ڏس تہ تون ااهن کي ااهن جي امواي مطابق ٺاهين‪ ،‬جيڪو توکي جبل تي ڏيکاُيو ويو هو‪.‬‬ ‫باب ‪26‬‬ ‫‪1‬وڌيڪ‪ ،‬تون خيمو ٺاهندي ڏه پردا عمدي ڳريل ڪپڙي‪ ،‬ايري‪ ،‬واڱڻائي ۽ ڳاڙهي ُاگ جي ڪپڙن سان ٺاهيندين ‪.‬ااهن کي ڪاُيگر‬ ‫ڪم جي ڪروبين سان ٺاهيندين‪.‬‬ ‫‪2‬هر هڪ پردي جي ڊيگهه اٺاويه هٿ ۽ ويڪر چاُ هٿ هجي ۽ هر هڪ پردي جي ماپ هڪ جهڙي هجي‪.‬‬ ‫‪3‬پنج پردا هڪ ٻئي سان ڳنڍيل هوادا ۽ ٻيا پنج پردا هڪ ٻئي سان ڳنڍيل هوادا‪.‬‬ ‫‪4‬۽ تون هڪڙي پردي جي ڪنڊ تي ايرو ُاگ جا ڦڙا ٺاهيندين‪ ،‬۽ ساڳي نَ طرح ٻئي پردي جي ڪنڊ تي‪ ،‬ٻئي جي ڳنڍڻ ۾ به ٺاهيندين‪.‬‬ ‫‪5‬پچاس ڦوڪون هڪڙي پردي ۾ ٺاهيو ۽ پنجاهه ڦوڪون ٻئي پردي جي ڪنڊ ۾ ٺاهيو جيڪو ٻئي جي ڳنڍ ۾ آهي ته جيئن اهي ڦوڪون‬ ‫هڪ ٻئي کي جهلي سگهن‪.‬‬ ‫‪6‬۽ تون پنجاهه سون جون ڳنڍون ٺاهين ۽ پردا ااهن ڳنڍن سان ملئي ڇڏ‪ ،‬تہ اهو هڪ خيمو ٿيندو‪.‬‬

‫خروج‬

‫لَ ٻڪرين جي واُن جا پردا ٺاهين ‪:‬ياُهن پردا ٺاهين‪.‬‬ ‫‪7‬۽ تون خيمي جي ڍڪڻ م‬ ‫‪8‬هر هڪ پردي جي ڊيگهه ٽيه هٿ ۽ ويڪر چاُ هٿ هجي ‪:‬۽ ياُهن پردا سڀ هڪ ماپ جا هجن‪.‬‬ ‫‪9‬۽ پنج پردا اُڳ اُڳ جوڙيو ۽ ڇهه پردا اُڳ اُڳ‪ ،‬۽ ڇهين پردي کي خيمي جي اڳيان ٻيڻو ڪريو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ تون پهرين پردي جي ڪناُي تي پنجاهه ڦوڪون ٺاهين جيڪو گڏ ڪرڻ ۾ سڀ کان ٻاهر آهي ۽ پنجاهه ڦوڪون ٻئي پردي جي‬ ‫ڪناُي تي ٺاهين جيڪو گڏ ڪرڻ ۾ آهي‪.‬‬ ‫‪11‬۽ تون پيتل جون پنجاهه ڳنڍون ٺاهين ۽ ڳنڍن کي ڦاڙين ۾ وجه ۽ خيمو کي پاڻ ۾ جوڙين ته جيئن اهو هڪ ٿي وڃي‪.‬‬ ‫‪12‬۽ خيمي جي پردن جو باَي بچيل حصو‪ ،‬يعني اڌ پردو جيڪو باَي ُهي ٿو‪ ،‬اهو خيمي جي پوئين پاسي تي ُٽڪندو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ خيمي جي پردن جي ڊيگهه مان جيڪو باَي ُهي ٿو‪ ،‬ان جي هڪ پاسي هڪ هٿ ۽ ٻئي پاسي هڪ هٿ‪ ،‬اهو خيمي جي ٻنهي‬ ‫پاسن تي هن پاسي ۽ هن پاسي ُٽڪيل ُهندو‪ ،‬ته جيئن ان کي ڍڪي سگهجي‪.‬‬ ‫لَ ُڍن جي چمڙين جو ڍڪ ٺاهين جيڪو ڳاڙهي ُاگ سان ُاگيل هجي ۽ ان جي مٿان بيضن جي چمڙين جو ڍڪ‬ ‫‪14‬۽ تون خيمي م‬ ‫ٺاهين‪.‬‬ ‫ٺاهجانَ‪.‬‬ ‫لَ شيٽم ڪاٺ جا بيٺل تختا‬ ‫م‬ ‫‪15‬۽ تون خيمي م‬ ‫‪16‬هر تختي جي ڊيگهه ڏهه هٿ ۽ ويڪر ڏيڍ هٿ هوادي‪.‬‬ ‫لَ ٺاهيندين‪.‬‬ ‫‪17‬هر هڪ تختي ۾ ٻہ چوڙيون هجن ۽ هڪ ٻئي جي سامهون ُکيل هجن ‪.‬اهڙي طرح تون خيمي جي سڀني تختن م‬ ‫ٺاهجانَ‪ ،‬ڏکڻ پاسي ڏکڻ طرف ويه تختا‪.‬‬ ‫لَ تختا‬ ‫م‬ ‫‪18‬۽ تون خيمي م‬ ‫لَ ۽ ٻئي تختي جي‬ ‫‪19‬۽ تون ويهن تختن جي هيٺان چاادي نَ جا چاُيهه ڇيڙا ٺاهيندين ‪:‬هڪ تختي جي هيٺان ٻه ڇيڙا ان جي ٻن ڇيڙن م‬ ‫لَ‪.‬‬ ‫هيٺان ٻه ڇيڙا ان جي ٻن ڇيڙن م‬ ‫لَ ويه بوُڊ هوادا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ خيمي جي ٻئي پاسي اتر پاسي م‬ ‫‪21‬۽ ااهن جا چاُيهہ اچوڙ چاادي نَ جا هئا‪ ،‬هڪ تختي هيٺان ٻہ اچوڙ ۽ ٻئي تختي هيٺان ٻہ اچوڙ‪.‬‬ ‫لَ ڇه تختا ٺاهيو‪.‬‬ ‫‪22‬۽ خيمي جي اوُهه پاسي واُن پاسن م‬ ‫لَ ٻنهي پاسن تي ٻہ تختا ٺاهيو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ خيمي جي ڪنڊن م‬ ‫لَ ائين هوادو؛ اهي‬ ‫‪24‬۽ اهي هيٺان هڪٻئي سان ڳنڍيل هجن‪ ،‬۽ اهي ان جي مٿي کان هڪ ڪنگڻ تائين هڪٻئي سان ڳنڍيل هجن ‪:‬ٻنهي م‬ ‫لَ هوادا‪.‬‬ ‫ٻنهي ڪنڊن م‬ ‫‪25‬۽ ارهي اٺ تختا ۽ ااهن جا رچڪا چاادي نَ جا هوادا‪ ،‬يعني سوُهن رچڪا هڪ تختي هيٺان ٻہ رچڪا ۽ ٻئي تختي هيٺان ٻہ رچڪا‪.‬‬ ‫لَ پنج‪،‬‬ ‫‪26‬۽ تون شيٽم ڪاٺ جا سڙهه ٺاهيندين‪ ،‬خيمي جي هڪ پاسي جي تختن م‬ ‫لَ‪.‬‬ ‫لَ پنج سڙڪون‪ ،‬اوُهه پاسي جي ٻنهي پاسن م‬ ‫لَ پنج سڙڪون ۽ خيمي جي ٻئي پاسي جي تختن م‬ ‫‪27‬۽ خيمي جي ٻئي پاسي جي تختن م‬ ‫‪28‬۽ وچ واُو باُ تختن جي وچ ۾ هڪ ڇيڙي کان ٻئي ڇيڙي تائين پهچندو‪.‬‬ ‫مڙهجانَ‪.‬‬ ‫ٺاهيجانَ ‪:‬۽ سڙڪن کي سون سان‬ ‫لَ سون جا ڪڙا‬ ‫‪29‬۽ تون تختن کي سون سان‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫مڙهجانَ‪ ،‬۽ سڙڪن جي جڳهن م‬ ‫‪30‬۽ تون خيمه کي ان امواي سان ٺاهيندين جيڪو توکي جبل تي ڏيکاُيو ويو هو‪.‬‬ ‫‪31‬۽ تون ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬۽ َرمزي ُاگ ۽ عمدو ڳريل ڪپڙي جو هڪ پردو ٺاهين‪ ،‬جنهن ۾ ڪروبين جي خاڪي ڪاُيگري هجي‪.‬‬ ‫ُٽڪاَ جيڪي سون سان مڙهيل هجن ‪.‬ااهن جا ڪرنڊا سون جا هجن ۽ چاادي نَ جي چئني‬ ‫‪32‬۽ تون ان کي شيٽم ڪاٺ جي چئن ٿنڀن تي‬ ‫م‬ ‫چوٽين تي هجن‪.‬‬ ‫جاَ ۽ سڀ کان‬ ‫‪33‬۽ پردو کي ڪڙين هيٺان‬ ‫م‬ ‫لَ پاڪ م‬ ‫ُٽڪاَ‪ ،‬ته جيئن تون اتي پردي جي اادُ شاهدي جي صندوق آڻين ‪:‬۽ پردو توهان م‬ ‫جاَ جي وچ ۾ وُهائيندو‪.‬‬ ‫پاڪ م‬ ‫ُکجانَ‪.‬‬ ‫جاَ ۾ شاهدي جي صندوق تي ڪفاُو‬ ‫م‬ ‫‪34‬۽ تون پاڪ ترين م‬ ‫ُکجانَ‪.‬‬ ‫ُکجانَ‪ ،‬۽ ميز کي اتر پاسي‬ ‫ُکجانَ‪ ،‬۽ شمعدان کي ميز جي سامهون خيمي جي ڏکڻ پاسي‬ ‫‪35‬۽ ميز کي پردي کان ٻاهر‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫ٺاهجانَ‪ ،‬۽ ان تي ڀرت جو ڪم ڪيل هجي‪.‬‬ ‫لَ ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪َ ،‬رمزي ۽ عمدو ڳريل سوت جو پردو‬ ‫م‬ ‫‪36‬۽ تون خيمي جي دُواِي م‬ ‫لَ پيتل جا پنج چوڪا‬ ‫لَ پنج ٿنڀا شيٽم ڪاٺ جا ٺاهيو ۽ ااهن کي سون سان مڙيو‪ ،‬۽ ااهن جا ڪرنڊا سون جا هجن ‪:‬۽ ااهن م‬ ‫‪37‬۽ پردي م‬ ‫ٺاهيو‪.‬‬ ‫باب ‪27‬‬ ‫ٺاهجانَ‪ ،‬جيڪا پنج هٿ ڊگهي ۽ پنج هٿ ويڪري هجي؛ َربااگاهه چوُس هجي ۽ ان جي‬ ‫‪1‬۽ تون شيٽم ڪاٺ جي هڪ َربااگاهه‬ ‫م‬ ‫اوچائي ٽي هٿ هجي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ تون ان جي چئني ڪنڊن تي سڱ ٺاهيندين ‪:‬ان جا سڱ ساڳئي مان هجن ‪:‬۽ تون ان کي ٽامي سان مڙيندين‪.‬‬ ‫ٺاهجانَ‪.‬‬ ‫ٿااو‪ ،‬ڪرنڊيون ۽ آتشدانن ٺاهيندين ٺاهيندين ‪:‬ااهن جا سڀ برتن پيتل جا‬ ‫م‬ ‫‪3‬۽ تون سندس ُاه کڻڻ م‬ ‫ٿااو‪ ،‬بيلچا‪ ،‬ن‬ ‫لَ ن‬ ‫لَ ٽامي جي ڄاُي جو هڪ جال ٺاهيو ۽ ان ڄاُي تي چئني ڪنڊن ۾ ٽامي جا چاُ ڪڙا ٺاهيو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ ان م‬ ‫ُکجانَ ته جيئن اهو ڄاُ َربان گاهه جي وچ تائين پهچي‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ان کي َربان گاهه جي چوگرد هيٺان‬ ‫م‬ ‫مڙهجانَ‪.‬‬ ‫لَ شيٽم ڪاٺ جون ُٺيون ٺاهين ۽ ااهن کي پيتل سان‬ ‫م‬ ‫‪6‬۽ تون َربان ⁠گاهہ م‬ ‫‪7‬۽ اهي ُٺيون ڪڙن ۾ وجهجن ۽ اهي ُٺيون َربان گاهه جي ٻنهي پاسن تي هجن ته جيئن ان کي کڻي سگهجي‪.‬‬ ‫‪8‬تون ان کي تختن سان خاُي ڪر‪ ،‬جيئن توکي جبل تي ڏيکاُيو ويو هو‪ ،‬تيئن ئي اهي ان کي ٺاهيندا‪.‬‬ ‫لَ سؤ هٿ‬ ‫‪9‬۽ تون خيمي جو صحن‬ ‫لَ ڏکڻ پاسي تي عمدي ڳريل ڪپڙي جا پردا هوادا‪ ،‬هڪڙي پاسي م‬ ‫لَ صحن م‬ ‫ٺاهجانَ ‪:‬ڏکڻ پاسي م‬ ‫م‬ ‫ڊگها‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ارن جا ويه ٿنڀا ۽ ااهن جا ويهہ رچوڻا پيتل جا هجن ۽ ٿنڀن جا ڪرنڊا ۽ سندن ڪڙيون چاادي نَ جون هجن‪.‬‬

‫خروج‬

‫لَ به سؤ هٿ ڊگها پردا هجن ۽ سندس ويه ٿنڀا ۽ ااهن جا ويه چوٽيا پيتل جا ۽ ٿنڀن جا ڪرنڊا ۽ ااهن جا‬ ‫‪11‬۽ ساڳي نَ طرح اتر واُي پاسي م‬ ‫پٽيون چاادي نَ جا هجن‪.‬‬ ‫لَ اوُهه پاسي پنجاهه هٿ جا پردا هجن‪ ،‬ااهن جا ڏهه ٿنڀا ۽ ڏهه چوڪا هجن‪.‬‬ ‫ويڪرائي‬ ‫‪12‬۽ اڱڻ جي‬ ‫م‬ ‫‪13‬۽ اوڀر واُي پاسي واُي صحن جي ويڪر پنجاهه هٿ هوادي‪.‬‬ ‫‪14‬دُواِي جي هڪڙي پاسي جا پردا پندُهن هٿ ويڪرا هجن‪ ،‬ٽي ٿنڀا ۽ ٽي چوڪا‪.‬‬ ‫‪15‬۽ ٻئي پاسي پندُهن هٿ ويڪرا پردا هجن‪ ،‬ٽي ٿنڀا ۽ ٽي چوڪا‪.‬‬ ‫لَ ويه هٿن جو پردو هجي جيڪو ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪َ ،‬رمزي ۽ عمدو ڳريل ڪپڙي جو هجي ۽ ان تي سهڻي ڪم‬ ‫‪16‬۽ صحن جي دُواِي م‬ ‫ٿيل هجي ‪.‬ااهن جا ٿنڀا چاُ ۽ ااهن جا چوڪا چاُ هجن‪.‬‬ ‫‪17‬صحن جي چوڌاُي سڀ ٿنڀا چاادي نَ سان جڙيل هجن‪ ،‬ااهن جا ڪرنڊا چاادي نَ جا ۽ ااهن جا رچلها پيتل جا هجن‪.‬‬ ‫‪18‬صحن جي ڊيگهه هڪ سؤ هٿ ۽ ويڪر هر هنڌ پنجاهه هٿ ۽ اوچائي پنج هٿ عمدي ڪتريل ڪپڙي جي ۽ ااهن جا بنياد پيتل جا‬ ‫هجن‪.‬‬ ‫لَ سڀ سامان‪ ،‬سڀ ميخون ۽ صحن جا سڀ ميخون ٽامي جا هجن‪.‬‬ ‫‪19‬مقدس خيمي جي سڀني ڪمن م‬ ‫لَ خاُص ِيتون جو تيل آڻين‪ ،‬ته جيئن ڏيئو هميشه ٻرادو ُهي‪.‬‬ ‫‪20‬۽ تون بني اسرائيلن کي حڪم ڪر تہ اهي تو وٽ ُوشني نَ م‬ ‫‪21‬اجتماع جي خيمي ۾ پردي کان ٻاهر‪ ،‬جيڪو شاهدي جي اڳيان آهي‪ ،‬هاُون ۽ سندس پٽ شام کان صبح تائين خداواد جي اڳيان ان کي‬ ‫لَ هڪ َااون هوادو‪.‬‬ ‫لَ هميشه م‬ ‫ترتيب ڏين ‪.‬اهو بني اسرائيل جي طرفان ااهن جي اسلن م‬ ‫باب ‪28‬‬ ‫‪1‬۽ بني اسرائيل مان پنهنجي ڀا رَ هاُون ۽ سندس پٽن کي پاڻ وٽ وٺي اچ تہ جيئن هو ڪاهن جي حيثيت ۾ منهنجي خدمت ڪري‪ ،‬يعني‬ ‫هاُون‪ ،‬ااداب‪ ،‬ابيهو‪ ،‬امُيعزُ ۽ امتماُ‪ ،‬جيڪي سندس پٽ آهن‪.‬‬ ‫لَ پاڪ ڪپڙا ٺاهہ‪.‬‬ ‫لَ شان ۽ شوڪت م‬ ‫‪2‬۽ تون پنهنجي ڀا رَ هاُون م‬ ‫ڳاُهاَ‪ ،‬جن کي مون دااائي جي ُوح سان ڀريو آهي‪ ،‬ته اهي هاُون جا ڪپڙا ٺاهين ته جيئن هن کي پاڪ‬ ‫‪3‬۽ تون سڀني عقلمندن سان‬ ‫م‬ ‫ڪري‪ ،‬ته جيئن هو ڪاهن جي عهدي تي منهنجي خدمت ڪري سگهي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ اهي ڪپڙا آهن جيڪي اهي ٺاهيندا ‪:‬هڪ سينه بند‪ ،‬هڪ ايفوڊ‪ ،‬هڪ چوغو‪ ،‬هڪ سينگاُيل ڪوٽ‪ ،‬هڪ عمامو ۽ هڪ ڪمربند؛‬ ‫لَ پاڪ ُباس ٺاهيندا‪ ،‬ته جيئن هو ڪاهن جي حيثيت ۾ منهنجي خدمت ڪري سگهي‪.‬‬ ‫۽ اهي توهان جي ڀا رَ هاُون ۽ سندس پٽن م‬ ‫‪5‬۽ اهي سون‪ ،‬ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬۽ َرمزي ُاگ ۽ عمدو ڪپڙو کڻندا‪.‬‬ ‫‪6‬۽ اهي ايفود سون‪ ،‬ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪َ ،‬رمزي ۽ عمدو ڳريل ڪپڙي مان ٺاهيندا‪ ،‬۽ ااهن ۾ ماهر ڪاُيگري هوادي‪.‬‬ ‫‪7‬ارن جا ٻہ ڪلها ٻئي ڪناُن تي ڳنڍيل هجن‪ ،‬۽ اهڙي نَ طرح اهو پاڻ ۾ ڳنڍيل هجي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ايفود جو خوبصوُت پٽو‪ ،‬جيڪو ان تي آهي‪ ،‬ان جي ڪم جي مطابق ساڳئي مان هوادو؛ سون‪ ،‬ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬۽ َرمزي ُاگ ۽‬ ‫عمدو ڳنڍيل سوڻ مان‪.‬‬ ‫سليمااي پٿر کڻ ۽ ااهن تي بني اسرائيلن جا اال ُک‪.‬‬ ‫‪9‬۽ تون ٻہ ر‬ ‫‪10‬ااهن جا ڇهه اال هڪ پٿر تي ۽ باَي ڇهه اال ٻئي پٿر تي‪ ،‬ااهن جي پيدائش جي حساب سان‪.‬‬ ‫‪11‬پٿر ۾ ڪااڪري جي ڪم سان‪ ،‬جيئن رمهر جي ڪااڪري ۾ ڪااڪري ٿيندي آهي‪ ،‬تون ٻنهي پٿرن تي بني اسرائيلن جا اال‬ ‫ارڪريندين ‪.‬تون ااهن کي سون جي خاان ۾ جڙيل ڪر‪.‬‬ ‫ُکجانَ تہ جيئن بني اسرائيل جي يادگيري نَ جا پٿر ٿين ۽ هاُون خداواد جي اڳيان ااهن جا اال‬ ‫‪12‬۽ تون ٻہ پٿر ايفود جي ڪلهن تي‬ ‫م‬ ‫لَ کڻندو‪.‬‬ ‫پنهنجي ٻنهي ڪلهن تي يادگيري نَ م‬ ‫ٺاهجانَ‪.‬‬ ‫‪13‬۽ تون سون جا اوڀڙ‬ ‫م‬ ‫‪14‬۽ ٻہ خاُص سون جون ِاجيرون ڇيڙن تي ڳنڍجيل ڪم جون ٺاهيو ۽ ڳنڍجيل ِاجيرن کي ڪنڊن سان ُڳايو‪.‬‬ ‫ٺاهجانَ؛ تون سون‪ ،‬ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬۽‬ ‫ٺاهجانَ؛ تون ايفود جي ڪم وااگر ان کي‬ ‫‪15‬۽ تون ااصاف جو سينوبند ڪاُيگر ڪم سان‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫ٺاهجانَ‪.‬‬ ‫َرمزي ُاگ ۽ عمدو ڳريل ڪپڙي مان‬ ‫م‬ ‫‪16‬ان کي ٻيڻو ڪيو وڃي‪ ،‬هڪ ويڪر ان جي ڊيگهه ۽ هڪ ويڪر ان جي ويڪر هوادي‪.‬‬ ‫ٺهراَ‪ ،‬يعني پٿرن جون چاُ َطاُون ‪:‬پهرين َطاُ ۾ ساُديس‪ ،‬هڪ پکهراج ۽ هڪ ِابوُ هوادو ‪.‬اها‬ ‫‪17‬۽ تون ان ۾ پٿرن جا جوڙا‬ ‫م‬ ‫پهرين َطاُ هوادي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ٻي َطاُ ۾ ِمرد‪ ،‬ايلم ۽ هيرا هوادا‪.‬‬ ‫‪19‬۽ ٽئين َطاُ ۾ هڪ عقيق‪ ،‬هڪ عقيق ۽ هڪ ياَوت هوادو‪.‬‬ ‫ڪ ن‬ ‫ٽ ۾ جڙيل هجن‪.‬‬ ‫‪20‬۽ چوٿين َطاُ ۾ هڪ فيروِ‪ ،‬هڪ سليمااي ۽ هڪ ِبرجد هجي ‪:‬اهي سون ۾ ااهن جي ن‬ ‫‪21‬۽ اهي پٿر بني اسرائيل جي ااُن سان گڏ هجن‪ ،‬ٻاُهن‪ ،‬ااهن جي ااُن مطابق‪ ،‬جيئن مهر جي اقش اگاُي هجي؛ هر هڪ تي سندس‬ ‫ااُو ٻاُهن َبيلن جي مطابق هجي‪.‬‬ ‫ٺاهجانَ‪.‬‬ ‫‪22‬۽ تون سينه بند تي ڳنڍيل ڪم جي ڇيڙن تي خاُص سون جون ِاجيرون‬ ‫م‬ ‫‪23‬۽ تون ڇاتي تي سون جا ٻہ ڪڙا ٺاهيندين ۽ ٻئي ڪڙا ڇاتي جي ٻنهي ڇيڙن تي ُڳائيندين‪.‬‬ ‫‪24‬۽ تون ٻہ ڳنڍيل سون جون ِاجيرون ٻنهي ڪنگڻن ۾ وجهو جيڪي سينه بند جي ڇيڙن تي آهن‪.‬‬ ‫‪25‬۽ ٻنهي ڳنڍيل ِاجيرن جا ٻئي ڇيڙا ٻنهي خاان ۾ ٻڌو ۽ ااهن کي ايفود جي ڪلهن جي ڪڙين تي ان جي اڳيان ُکو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ ٻہ سون جا ڪڙا ٺاهيو ۽ ااهن کي سينه بند جي ٻنهي ڇيڙن تي ان جي ڪناُي تي ُڳايو‪ ،‬جيڪو ايفود جي پاسي ۾ اادُ آهي‪.‬‬

‫خروج‬

‫‪27‬۽ ٻہ ٻيا سون جا ڪڙا ٺاهيو ۽ ااهن کي ايفود جي ٻنهي پاسن تي هيٺان‪ ،‬ان جي اڳيان‪ ،‬ٻئي ڳنڍڻ جي سامهون‪ ،‬ايفود جي خوبصوُت‬ ‫کمربند جي مٿان ُڳايو‪.‬‬ ‫سٽ سان ڳنڍيندا ته جيئن اهو ايفود جي خوبصوُت کمربند جي مٿان‬ ‫ايلي‬ ‫سان‬ ‫ڪڙن‬ ‫جي‬ ‫ايفود‬ ‫سان‬ ‫ڪڙن‬ ‫جي‬ ‫ان‬ ‫‪28‬۽ اهي سينه بند کي‬ ‫ر‬ ‫هجي ۽ سينه بند ايفود کان اه ڇڪي‪.‬‬ ‫جاَ ۾ داخل ٿيندو ته هو بني اسرائيل جي پٽن جا اال پنهنجي دل تي ااصاف جي سينه بند تي کڻندو‪ ،‬خداواد جي‬ ‫‪29‬۽ جڏهن هاُون پاڪ م‬ ‫لَ‪.‬‬ ‫اڳيان هميشه يادگيري م‬ ‫‪30‬۽ تون عداُت جي سينه بند ۾ اروُيم ۽ تميم ُکج؛ ۽ جڏهن هاُون خداواد جي اڳيان ويندو ته اهي سندس دل تي هوادا؛ ۽ هاُون بني‬ ‫اسرائيل جي فيصلي کي خداواد جي اڳيان هميشه پنهنجي دل تي کڻندو‪.‬‬ ‫‪31‬۽ تون ايفود جو چوغو سڄو ايرو ُاگ جو ٺاهہ‪.‬‬ ‫‪32‬۽ ان جي چوٽي نَ تي‪ ،‬ان جي وچ ۾‪ ،‬هڪ سوُاخ هوادو ‪:‬ان جي سوُاخ جي چوڌاُي ڪپڙي جي سوُاخ وااگر اڻيل ڪم جو بند‬ ‫هوادو ته جيئن اهو ڦاٽ اه وڃي‪.‬‬ ‫ڇااو جي چوڌاُي؛ ۽ ااهن جي وچ ۾ سون جون گهنٽيون‬ ‫ڇااو جي هيٺان ايرو‪ ،‬واڱڻائي ۽ َرمزي ُاگ جا اااُ ٺاهيو‪ ،‬ان جي‬ ‫‪33‬۽ ان جي‬ ‫ن‬ ‫ن‬ ‫ُڳايون‪.‬‬ ‫‪34‬چوغي جي چوٽي نَ جي چوڌاُي سون جي گهنٽي ۽ اااُ‪ ،‬هڪ سون جي گهنٽي ۽ هڪ اااُ‪.‬‬ ‫جاَ ۾ داخل ٿيندو ۽ جڏهن هو ٻاهر اڪرادو ته‬ ‫لَ اهو پائڻو پوادو ‪:‬۽ جڏهن هو خداواد جي اڳيان مقدس م‬ ‫‪35‬۽ هاُون کي خدمت ڪرڻ م‬ ‫سندس آواِ ٻڌڻ ۾ ايندو‪ ،‬ته جيئن هو مري اه وڃي‪.‬‬ ‫لَ پاڪائي‪.‬‬ ‫‪36‬۽ تون خاُص سون جو هڪ تختو ٺاهيندين ۽ ان تي مهر جي اقش وااگر ُکندين‪ ،‬خداواد جي م‬ ‫سٽ تي ٻڌل ُک ته جيئن اهو پڳ تي ُهي؛ اهو پڳ جي اڳيان هوادو‪.‬‬ ‫‪37‬۽ تون ان کي ايلي ر‬ ‫‪38‬۽ اهو هاُون جي پيشااي نَ تي هوادو ته جيئن هاُون ااهن پاڪ شين جي گناهه کي برداشت ڪري جيڪي بني اسرائيل پنهنجن سڀني‬ ‫پاڪ تحفن ۾ پاڪ ڪندا؛ ۽ اهو هميشه سندس پيشااي نَ تي هوادو ته جيئن اهي خداواد جي اڳيان َبول ٿين‪.‬‬ ‫ٺاهيجانَ‪.‬‬ ‫ٺاهجانَ‪ ،‬۽ ڪمربند مسٽنڻ جو‬ ‫ٺاهجانَ‪ ،‬۽ تون عمدي ڪپڙي مان ڪپڙو‬ ‫‪39‬۽ تون عمدي ڪپڙي مان ڪوٽ‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫لَ‪.‬‬ ‫لَ ڪوٽ ۽ ڪمربند ۽ ٽوپيون‬ ‫م‬ ‫ٺاهجانَ‪ ،‬ااهن جي شان ۽ شوڪت م‬ ‫‪40‬۽ هاُون جي پٽن م‬ ‫‪41‬۽ تون اهي پنهنجي ڀا رَ هاُون ۽ ان سان گڏ سندس پٽن کي پائڻ‪ ،‬۽ ااهن کي مسح ڪر ۽ ااهن کي پاڪ ڪر‪ ،‬ته جيئن اهي ڪاهن جي‬ ‫حيثيت ۾ منهنجي خدمت ڪن‪.‬‬ ‫لَ سڻڀ جون چوٽيون ٺاهيو؛ اهي ڪمر کان وٺي ُاان تائين پهچن‪.‬‬ ‫ڍڪڻ‬ ‫کي‬ ‫انگن‬ ‫جي‬ ‫ااهن‬ ‫ڍڪڻ‬ ‫‪42‬۽ تون ااهن جي انگن کي‬ ‫لَ‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫لَ َربااگاهه جي ويجهو اچن ته اهي پائڻ‬ ‫جاَ ۾ خدمت ڪرڻ م‬ ‫‪43‬۽ جڏهن هاُون ۽ سندس پٽ ملَات جي خيمي ۾ داخل ٿين يا پاڪ م‬ ‫لَ هڪ َااون هوادو‪.‬‬ ‫لَ هميشه م‬ ‫گهرجن‪ ،‬ته جيئن اهي گناهه برداشت اه ڪن ۽ مرن ‪.‬اهو سندس ۽ سندس اولد م‬ ‫باب ‪29‬‬ ‫لَ ڪاهن جي عهدي تي خدمت ڪرين ‪:‬‬ ‫‪1‬۽ هي اهو ڪم آهي جيڪو تون ااهن سان ڪندين ته جيئن ااهن کي پاڪ ڪرين ۽ منهنجي م‬ ‫هڪ جوان ٻڪرو ۽ ٻه ُڍون بي عيب وٺ‪،‬‬ ‫‪2‬۽ بيخميري مااي ۽ بيخميري ڪيڪون جيڪي تيل سان مليل هجن‪ ،‬۽ بيخميري ٻڪريون جيڪي تيل سان رچنيل هجن‪ ،‬اهي ڪڻڪ جي‬ ‫اٽي مان ٺاهيو‪.‬‬ ‫وجهجانَ‪ ،‬۽ ااهن کي ٽوڪري ۾ آڻيندين‪ ،‬گڏوگڏ ڍڳي ۽ ٻن ُڍن سان‪.‬‬ ‫‪3‬۽ تون ااهن کي هڪ ٽوڪري ۾‬ ‫م‬ ‫‪4‬۽ هاُون ۽ سندس پٽن کي اجتماع جي خيمي جي دُواِي تي آڻيو ۽ ااهن کي پاڻي نَ سان غسل ڪرايو‪.‬‬ ‫ڍڪاَ‪.‬‬ ‫ڍڪاَ‪ ،‬۽ ايفود جي خوبصوُت کمربند سان سندس کمر‬ ‫‪5‬۽ تون ڪپڙا کڻي هاُون کي چوغو‪ ،‬ايفود جو چوغو‪ ،‬ايفود ۽ سينه بند‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫ُکجانَ‪.‬‬ ‫ُکجانَ ۽ عمامو تي پاڪ تاج‬ ‫‪6‬۽ سندس مٿي تي عمامو‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫‪7‬پوَ مسح ڪرڻ جو تيل کڻي سندس مٿي تي هاُ ۽ کيس مسح ڪر‪.‬‬ ‫م‬ ‫‪8‬۽ تون سندس پٽن کي آڻين ۽ ااهن کي ڪوٽ پاُائين‪.‬‬ ‫لَ دائمي َااون طوُ‬ ‫‪9‬۽ تون هاُون ۽ سندس پٽن کي ڪمربندن سان ڍڪيندين ۽ ااهن تي توُي ٻڌُندين ‪:‬۽ ڪاهني جو عهدو ااهن م‬ ‫ُهندو ‪:‬۽ تون هاُون ۽ سندس پٽن کي پاڪ ڪندين‪.‬‬ ‫‪10‬۽ تون هڪ ٻڪري کي اجتماع جي خيمي جي اڳيان آڻين‪ ،‬۽ هاُون ۽ سندس پٽ پنهنجا هٿ ٻڪري جي مٿي تي ُکندا‪.‬‬ ‫رهجانَ‪.‬‬ ‫‪11‬۽ تون خيمي جي دُواِي تي خداواد جي اڳيان ڍڳي کي ڪ‬ ‫م‬ ‫‪12‬۽ تون ٻن مٻي جو ڪجهه ُت کڻي پنهنجي آڱر سان َربان گاهه جي مسنگهن تي ُڳائي ڇڏ‪ ،‬۽ سڄو ُت َربان گاهه جي تري ۾ وجهہ‪.‬‬ ‫‪13‬۽ تون سڀ چربی جيڪا اادُين کي ڍڪي ٿي‪ ،‬جگر جي مٿان واُو حصو‪ ،‬ٻئي گردا ۽ ااهن تي موجود چربی کڻي َربان گاه تي ساڙي‬ ‫ڇڏ‪.‬‬ ‫ر‬ ‫‪14‬پر ٻنڇي نَ جو گوشت‪ ،‬سندس چمڙو ۽ سندس نڇٽ‪ ،‬خيمي کان ٻاهر باهہ ۾ ساڙي ڇڏجو ‪.‬امهو گناهہ جي َربااي آهي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ تون هڪڙو گهيٽو وٺ‪ ،‬۽ هاُون ۽ سندس پٽ پنهنجا هٿ گهيٽي جي مٿي تي ُکندا‪.‬‬ ‫‪16‬۽ تون گهيٽي کي ڪرهندين‪ ،‬۽ ان جو ُت کڻي َربان گاه جي چوڌاُي ڇٽڪاُيندين‪.‬‬ ‫‪17‬۽ تون گهيٽي کي ٽڪر ٽڪر ڪري ڪٽيندين‪ ،‬سندس اادُيون ۽ ٽنگون ڌوئيندين‪ ،‬۽ ااهن کي سندس ٽڪرن ۽ مٿي سان ُڳايون‪.‬‬ ‫لَ باهہ جي‬ ‫لَ ساڙڻ واُي َربااي آهي ‪.‬اها‬ ‫خوشبوَ آهي‪ ،‬خداواد م‬ ‫م‬ ‫‪18‬۽ تون سڄي گهيٽي کي َربااگاهہ تي ساڙي ڇڏ ‪.‬اهو خداواد م‬ ‫َربااي‪.‬‬ ‫‪19‬پوَ تون ٻيو گهيٽو وٺ‪ ،‬۽ هاُون ۽ سندس پٽ پنهنجا هٿ گهيٽي جي مٿي تي ُکندا‪.‬‬ ‫م‬

‫خروج‬

‫‪20‬پوَ تون گهيٽي کي ڪرهندي ڪر ۽ سندس ُت مان ڪجهہ کڻي هاُون جي ساڄي ڪن جي ڇيڙي تي ۽ سندس پٽن جي ساڄي ڪن‬ ‫م‬ ‫جي ڇيڙي تي‪ ،‬سندن ساڄي هٿ جي آڱوٺي تي ۽ سندن ساڄي پير جي آڱوٺي تي ُڳائي ڇڏ‪ ،‬۽ ُت َربان گاه جي چوڌاُي ڇٽڪاُي ڇڏ‪.‬‬ ‫‪21‬۽ تون َربان گاه تي ُت ۽ مسح ڪرڻ واُي تيل مان ڪجهه کڻي هاُون ۽ سندس ڪپڙن تي‪ ،‬سندس پٽن تي ۽ سندس پٽن جي ڪپڙن‬ ‫ڇڙڪاَ‪ ،‬۽ هو ۽ سندس ڪپڙا‪ ،‬سندس پٽ ۽ سندس پٽن جا ڪپڙا ساڻس گڏ پاڪ ڪيا ويندا‪.‬‬ ‫تي‬ ‫م‬ ‫‪22‬۽ تون گهيٽي مان چربی ۽ ڌڙ‪ ،‬۽ اهو چربی جيڪو اادُين کي ڍڪي ٿو‪ ،‬۽ جگر جي مٿان واُو حصو‪ ،‬۽ ٻئي گردا‪ ،‬۽ اهو چربی‬ ‫جيڪا ااهن تي آهي‪ ،‬۽ ساڄي ڪلهي وٺ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهو پاڪائي جو گهيٽو آهي‪.‬‬ ‫‪23‬۽ هڪ مااي‪ ،‬هڪ تيل سان ڀريل مااي نَ جو ڪيڪ ۽ هڪ مپ ر‬ ‫ٽ‪ ،‬بيخميري مااي نَ جي ٽوڪري مان جيڪا خداواد جي اڳيان آهي‪،‬‬ ‫ڪڍو‪.‬‬ ‫جهلَ‪.‬‬ ‫‪24‬۽ تون اهي سڀ هاُون ۽ سندس پٽن جي هٿن ۾ ڏيکاُ ۽ ااهن کي خداواد جي اڳيان جهلڻ واُي اذُااي طوُ‬ ‫م‬ ‫لَ ‪.‬اها خداواد‬ ‫لَ‪ ،‬خداواد جي اڳيان‬ ‫خوشبوَ م‬ ‫م‬ ‫‪25‬پوَ تون ااهن کي ااهن جي هٿن مان وٺي َربان گاهه تي ساڙي ڇڏ‪ ،‬ساڙڻ واُي َربااي م‬ ‫م‬ ‫لَ باهه جي َربااي آهي‪.‬‬ ‫م‬ ‫جهلَ‪ ،‬۽ اهو تنهنجو‬ ‫‪26‬۽ تون هاُون جي مقرُ ڪيل گهيٽي جي ڇاتي کي کڻي خداواد جي اڳيان موج ۾ وجهڻ واُي اذُااي طوُ تي‬ ‫م‬ ‫حصو هوادو‪.‬‬ ‫لَ موج جي اذُ جي سيني ۽ مٿي کنيل ڪلهي کي پاڪ ڪر‪.‬‬ ‫جي‬ ‫تقديس‬ ‫جي‬ ‫پٽن‬ ‫سندس‬ ‫۽‬ ‫هاُون‬ ‫‪27‬۽ تون‬ ‫م‬ ‫لَ بني اسرائيل کان‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهو هڪ کڻڻ جو اذُااو آهي؛ ۽ اهو بني اسرائيل‬ ‫‪28‬۽ اهو هاُون ۽ سندس پٽن جو هوادو‪ ،‬هڪ هميشه م‬ ‫لَ آهي‪.‬‬ ‫کان ااهن جي سلمتي جي َربااي مان هڪ کڻڻ جو اذُااو هوادو‪ ،‬اهو ااهن جو کڻڻ جو اذُااو خداواد م‬ ‫لَ هوادا‪ ،‬جيڪي ااهن ۾ مسح ڪيا ويندا ۽ ااهن ۾ پاڪ ڪيا ويندا‪.‬‬ ‫‪29‬۽ هاُون جا پاڪ ُباس سندس پوٽن م‬ ‫لَ اجتماع جي‬ ‫جاَ ۾ خدمت ڪرڻ م‬ ‫جاَ تي ڪاهن ٿئي ٿو‪ ،‬سو ست ڏينهن تائين اهي ڪپڙا پائي‪ ،‬جڏهن هو پاڪ م‬ ‫‪30‬۽ جيڪو پٽ سندس م‬ ‫خيمي ۾ ايندو‪.‬‬ ‫جاَ ۾ پچائيندين‪.‬‬ ‫‪31‬۽ تون تقديس جي گهيٽي کي کڻي ان جو گوشت پاڪ م‬ ‫‪32‬۽ هاُون ۽ سندس پٽ گڏجاڻي جي خيمي جي دُواِي تي گهيٽي جو گوشت ۽ ٽوڪري ۾ ُکيل مااي کائيندا‪.‬‬ ‫لَ ڪفاُو ڏاو ويو هو ‪:‬پر ڪو به اجنبي ااهن کي اه کائيندو‪،‬‬ ‫‪33‬۽ اهي اهي شيون کائيندا جن سان ااهن کي پاڪ ڪرڻ ۽ پاڪ ڪرڻ م‬ ‫ڇاڪاڻ ته اهي پاڪ آهن‪.‬‬ ‫شيَ کي باهه ۾ ساڙي ڇڏجو ‪.‬اهو اه‬ ‫پوَ باَي بچيل‬ ‫م‬ ‫‪34‬۽ جيڪڏهن اذُ جي اذُ جي گوشت يا مااي مان ڪجهه صبح تائين بچي وڃي ته م‬ ‫کائو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهو پاڪ آهي‪.‬‬ ‫‪35‬۽ تون هاُون ۽ سندس پٽن سان ائين ئي ڪر‪ ،‬جيئن مون توکي حڪم ڏاو آهي ‪:‬ست ڏينهن تائين ااهن کي پاڪ ڪر‪.‬‬ ‫لَ هڪ ڍڳو َربان ڪندين ‪:‬۽ جڏهن تون َربان گاهه جو ڪفاُو ڪرين ته ان کي‬ ‫لَ گناهه جي َربااي م‬ ‫‪36‬۽ تون هر ُوِ ڪفاُي م‬ ‫صاف ڪندين ۽ ان کي مسح ڪندين ته جيئن ان کي پاڪ ڪرين‪.‬‬ ‫‪37‬ست ڏينهن تائين َربان گاهه جو ڪفاُو ڪر ۽ ان کي پاڪ ڪر‪ ،‬۽ اها َربان گاهه تمام پاڪ ٿيندي ‪:‬جيڪو به َربان گاهه کي ڇهي‬ ‫ٿو اهو پاڪ ٿيندو‪.‬‬ ‫‪38‬هاڻي تون اهو آهي جيڪو َربان گاهه تي پيش ڪندين‪ ،‬هر ُوِ ٻه هڪ سال جا ٻہ ٻچا مسلسل‪.‬‬ ‫‪39‬هڪڙو گهيٽو صبح جو َربان ڪر ۽ ٻيو گهيٽو شام جو َربان ڪر‪.‬‬ ‫لَ‬ ‫‪40‬۽ هڪڙي گهيٽي سان ڏهين حصي جو اٽو‪ ،‬جنهن ۾ هڪ هيمن جي چوٿين حصي جو ڇٽيل تيل مليو ويو هجي؛ ۽ پيئڻ جي اذُااي م‬ ‫هڪ ه مين جي چوٿين حصي جو شراب‪.‬‬ ‫لَ‬ ‫‪41‬۽ ٻئي گهيٽي کي شام جو َربان ڪر‪ ،‬۽ ان سان صبح جي ميوي جي َربااي ۽ پيئڻ جي َربااي وااگر پيش ڪر‪ ،‬اهو خداواد م‬ ‫خوشبوَ ۽ باهہ جي َربااي آهي‪.‬‬ ‫خوشگواُ‬ ‫م‬ ‫‪42‬هي توهان جي اسل دُ اسل خيمه اجتماع جي دُواِي تي خداواد جي اڳيان مسلسل ساڙڻ واُي َربااي هوادي ‪:‬جتي مان توهان سان‬ ‫ملندس ۽ توهان سان ڳاُهائيندس‪.‬‬ ‫‪43‬۽ اتي مان بني اسرائيل سان ملندس‪ ،‬۽ خيمه منهنجي جلل سان پاڪ ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪44‬۽ مان خيمه اجتماع ۽ َربان گاه کي پاڪ ڪندس ‪:‬مان هاُون ۽ سندس پٽن کي به پاڪ ڪندس ته جيئن اهي ڪاهن جي حيثيت ۾‬ ‫منهنجي خدمت ڪن‪.‬‬ ‫‪45‬۽ مان بني اسرائيل جي وچ ۾ ُهندس ۽ ااهن جو خدا هوادس‪.‬‬ ‫‪46‬۽ اهي ڄاڻندا ته آئون خداواد ااهن جو خدا آهيان‪ ،‬جيڪو ااهن کي مصر جي ملڪ مان ڪڍي آيو آهيان ته جيئن مان ااهن ۾ ُهي‬ ‫سگهان ‪.‬مان خداواد ااهن جو خدا آهيان‪.‬‬ ‫باب ‪30‬‬ ‫ٺاهجانَ‪.‬‬ ‫بڻاَ ‪:‬تون مشٽمم ڪاٺ مان‬ ‫م‬ ‫لَ هڪ َربااگاهه م‬ ‫‪1‬۽ تون ُوبان ساڙڻ م‬ ‫‪2‬ارن جي ڊيگهه هڪ هٿ ۽ ويڪر هڪ هٿ‪ ،‬چوُس ۽ اوچائي ٻه هٿ هوادي ‪.‬ارن جا سڱ هڪ ئي ٽڪري جا هوادا‪.‬‬ ‫ٺاهجانَ‪.‬‬ ‫مڙهجانَ‪ ،‬ان جي چوٽي‪ ،‬ان جي چوڌاُي پاسا ۽ ان جا سڱ؛ ۽ ان جي چوڌاُي سون جو تاج‬ ‫‪3‬۽ تون ان کي خاُص سون سان‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫لَ ُٺين جي جڳهن‬ ‫‪4‬۽ ان جي تاج جي هيٺان‪ ،‬ان جي ٻنهي ڪنڊن تي‪ ،‬ان جي ٻنهي پاسن تي سون جا ٻہ ڪنگڻ ٺاهيو؛ اهي ان کي کڻڻ م‬ ‫لَ هوادا‪.‬‬ ‫م‬ ‫‪5‬۽ تون شيٽم ڪاٺ جون ُٺيون ٺاهين ۽ ااهن کي سون سان مڙهين‪.‬‬

‫خروج‬

‫ُکجانَ جيڪو شاهدي جي صندوق جي ڀرسان آهي‪ ،‬يعني ُحم جي ڍڪ جي اڳيان جيڪو شاهدي جي‬ ‫‪6‬۽ تون ان کي پردي جي اڳيان‬ ‫م‬ ‫مٿان آهي‪ ،‬جتي مان تو سان ملندس‪.‬‬ ‫‪7‬۽ هاُون هر صبح جو ان تي خوشبوداُ ُوبان ٻاُيندو ‪:‬جڏهن هو ڏيئا تياُ ڪندو‪ ،‬تڏهن هو ان تي ُوبان ٻاُيندو‪.‬‬ ‫لَ بخوُ‬ ‫‪8‬۽ جڏهن هاُون شام جو ڏيئا ٻاُيندو‪ ،‬تڏهن هو ان تي بخوُ ساڙيندو‪ ،‬جيڪو اوهان جي اسلن تائين خداواد جي اڳيان هميشه م‬ ‫ُهندو‪.‬‬ ‫‪9‬اوهين ان تي ڪا به عجيب بخوُ‪ ،‬اه ساڙڻ واُي َربااي‪ ،‬اه ميوي جي اذُااو‪ ،‬۽ اه ئي ان تي پيئڻ جي اذُااو وجهو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ هاُون سال ۾ هڪ ڀيرو ان جي مسڱن تي ڪفاُو ڏئي‪ ،‬ڪفاُي جي گناهه جي َربااي جي ُت سان ‪:‬هو سال ۾ هڪ ڀيرو ان تي‬ ‫لَ تمام گهڻو پاڪ آهي‪.‬‬ ‫توهان جي اسلن تائين ڪفاُو ڏئي ‪.‬اهو خداواد م‬ ‫موسي سان ڳاُهايو تہ‪،‬‬ ‫‪11‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪12‬جڏهن تون بني اسرائيلن جو تعداد ااهن جي تعداد مطابق وٺندين‪ ،‬تڏهن جڏهن تون ااهن کي ڳڻيندين‪ ،‬تڏهن هر هڪ ماڻهو نَ کي پنهنجي‬ ‫جان جي بدُي ۾ خداواد کي فديو ڏيندو‪ ،‬تہ جيئن جڏهن تون ااهن کي ڳڻيندين‪ ،‬تڏهن ااهن ۾ ڪا آفت اہ اچي‪.‬‬ ‫جاَ جي شيڪل مطابق اڌ شيڪل ڏيڻو پوادو( ‪.‬هڪ شيڪل ويهه گيرا آهي )اڌ‬ ‫‪13‬جيڪو به ڳڻپيل ماڻهن مان گذُادو‪ ،‬اهو ااهن کي مقدس م‬ ‫شيڪل خداواد جو اذُااو هوادو‪.‬‬ ‫‪14‬جيڪو بہ ڳڻپ ڪيل ماڻهن مان گذُادو‪ ،‬ويهن ساُن جو يا ان کان مٿي جو‪ ،‬اهو خداواد کي اذُااو ڏيندو‪.‬‬ ‫لَ اذُااو ڏين ته امير ماڻهو وڌيڪ اه ڏين ۽ غريب ماڻهو اڌ شيڪل کان گهٽ اه‬ ‫‪15‬جڏهن اهي خداواد کي توهان جي جاان جي ڪفاُي م‬ ‫ڏين‪.‬‬ ‫لَ خداواد جي اڳيان‬ ‫لَ مقرُ ڪر‪ ،‬ته جيئن اهو بني اسرائيل م‬ ‫‪16‬۽ تون بني اسرائيل کان ڪفاُي جي َُم کڻي خيمه اجتماع جي خدمت م‬ ‫لَ ڪفاُو ٿئي‪.‬‬ ‫هڪ يادگاُ هجي‪ ،‬ته جيئن توهان جي جاان م‬ ‫موسي سان ڳاُهايو تہ‪،‬‬ ‫‪17‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫لَ پيتل جو هڪ حوض ۽ ان جي پٺي پيتل مان ٺاهيندين ‪:‬۽ ان کي اجتماع جي خيمي ۽ َربان گاه جي وچ ۾ ُکج ۽ ان ۾‬ ‫‪18‬۽ تون ڌوئجڻ م‬ ‫پاڻي وجهج‪.‬‬ ‫‪19‬ڇالَ ⁠جو هاُون ۽ سندس پٽ پنهنجا هٿ پير ااهي نَ سان ڌوئن‪.‬‬ ‫م‬ ‫‪20‬جڏهن اهي خيمي جي اجتماع ۾ گهڙن‪ ،‬تڏهن ااهن کي پاڻي نَ سان ڌوئڻ گهرجي تہ جيئن مري اہ وڃن؛ يا جڏهن اهي َربان ⁠گاهہ جي‬ ‫ويجهو اچن تہ جيئن خدمت ڪن ۽ خداواد جي آڏو باهہ جي َربااي ساڙين‪.‬‬ ‫لَ ااهن‬ ‫اولد‬ ‫سندس‬ ‫۽‬ ‫هن‬ ‫هوادو‪،‬‬ ‫َااون‬ ‫هڪ‬ ‫هميشه‬ ‫لَ‬ ‫لَ‬ ‫لَ‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫‪21‬پوَ اهي پنهنجا هٿ ۽ پير ڌوئن ته جيئن اهي مرن اه ‪:‬۽ اهو ااهن م‬ ‫م‬ ‫جي اسلن تائين‪.‬‬ ‫موسي سان ڳاُهايو تہ‪،‬‬ ‫‪22‬وڌيڪ خداواد‬ ‫ي‬ ‫لَ مکيه مصاُحا به کڻي وڃ‪ ،‬پنج سؤ شيڪل خاُص رمر‪ ،‬۽ اڌ جيترو مٺو داُچيني‪ ،‬يعني ٻه سؤ پنجاهه شيڪل‪ ،‬۽ مٺو‬ ‫‪23‬تون پاڻ م‬ ‫ڪلمس ٻه سؤ پنجاهه شيڪل‪،‬‬ ‫جاَ جي شيڪل جي حساب سان پنج سو شيڪل ڪيسيا ۽ هڪ هين ِيتون جو تيل‪:‬‬ ‫‪24‬۽ مقدس م‬ ‫‪25‬۽ تون ان کي پاڪ عطر جو تيل ٺاهيندين‪ ،‬جيڪو دوا ساِ جي فن جي مطابق هڪ عطر جو مرکب هوادو ‪.‬اهو پاڪ مسح ڪرڻ‬ ‫واُو تيل هوادو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ ان سان تون اجتماع جي خيمي ۽ شاهدي جي صندوق کي مسح ڪر‪،‬‬ ‫‪27‬۽ ميز ۽ ان جا سڀ سامان‪ ،‬۽ شمعدان ۽ ان جا سامان‪ ،‬۽ ُوبان جي َربااگاهه‪،‬‬ ‫‪28‬۽ ساڙڻ جي َربااي جي َربااگاهه‪ ،‬ان جا سڀ سامان‪ ،‬حوض ۽ ان جو پايو‪.‬‬ ‫‪29‬۽ تون ااهن کي پاڪ ڪر تہ جيئن اهي تمام پاڪ ٿين ‪:‬جيڪو ڪجه ااهن کي ڇهي ٿو سو پاڪ ٿيندو‪.‬‬ ‫‪30‬۽ تون هاُون ۽ سندس پٽن کي مسح ڪر ۽ کين پاڪ ڪر ته جيئن اهي ڪاهن جي حيثيت ۾ منهنجي خدمت ڪن‪.‬‬ ‫لَ پاڪ مسح ڪرڻ جو تيل هوادو‪.‬‬ ‫‪31‬۽ تون بني اسرائيلن کي چئو تہ هي اوهان جي اسلن تائين مون م‬ ‫لَ پاڪ‬ ‫‪32‬ااسان جي گوشت تي اهو اه هاُيو وڃي‪ ،‬۽ اه ئي ان جي بناوت وااگر ٻيو ڪو به ٺاهيو‪ ،‬اهو پاڪ آهي‪ ،‬۽ اهو اوهان م‬ ‫هوادو‪.‬‬ ‫‪33‬جيڪو بہ ان جهڙو ڪجهہ ٺاهيندو‪ ،‬يا ان مان ڪجهہ ڪنهن اجنبي تي ُڳائيندو‪ ،‬سو بہ پنهنجي َوم مان ڪٽيو ويندو‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ ”تون پاڻ سان مٺا مصاُحا‪ ،‬اسطڪٽ‪ ،‬اوايچا ۽ گلباام کڻ؛ اهي مٺا مصاُحا خاُص ُوبان سان گڏ کڻ ‪.‬هر‬ ‫‪34‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫هڪ جو وِن هڪ جيترو هوادو‪.‬‬ ‫خوشبوَ ٺاهيندين‪ ،‬دوا ساِ جي فن جي مطابق هڪ ميلپ‪ ،‬گڏجي ٺهيل‪ ،‬خاُص ۽ پاڪ‪:‬‬ ‫‪35‬۽ تون ان کي‬ ‫م‬ ‫‪36‬۽ تون ان مان ڪجه تمام انڍڙو ڪري پيس ۽ ان کي اجتماع جي خيمي ۾ شاهدي جي اڳيان ُک‪ ،‬جتي مان تو سان ملندس ‪.‬اهو توهان‬ ‫لَ تمام گهڻو پاڪ هوادو‪.‬‬ ‫م‬ ‫لَ پاڪ هوادو‪.‬‬ ‫لَ ان جي بناوت مطابق اه‬ ‫م‬ ‫لَ خداواد م‬ ‫ٺاهجانَ‪ ،‬اهو تو م‬ ‫‪37‬۽ جيڪو عطر تون ٺاهيندين‪ ،‬سو پاڻ م‬ ‫شيَ ٺاهيندو‪ ،‬سو پنهنجي َوم مان ڪٽيو ويندو‪.‬‬ ‫لَ اهڙي‬ ‫‪38‬جيڪو بہ‬ ‫م‬ ‫خوشبوَ ڏيڻ م‬ ‫م‬ ‫باب ‪31‬‬ ‫موسي سان ڳاُهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪2‬ڏسو‪ ،‬مون يهوداه جي َبيلي مان بضلي ايل کي سڏيو آهي‪ ،‬جيڪو اوُي جو پٽ ۽ حوُ جو پٽ آهي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ مون کيس خدا جي ُوح سان‪ ،‬حڪمت‪ ،‬سمجه‪ ،‬علم ۽ هر َسم جي ڪاُيگري سان ڀريو آهي‪،‬‬

‫خروج‬

‫لَ‪،‬‬ ‫لَ‪ ،‬سون‪ ،‬چاادي ۽ پيتل ۾ ڪم ڪرڻ م‬ ‫‪4‬هوشياُ ڪم ٺاهڻ م‬ ‫لَ‪.‬‬ ‫‪5‬۽ پٿرن کي ڪٽڻ‪ ،‬ااهن کي ُڳائڻ‪ ،‬۽ ڪاٺ کي تراشڻ ۾‪ ،‬هر َسم جي ڪاُيگري ۾ ڪم ڪرڻ م‬ ‫‪6‬۽ ڏسو‪ ،‬مون دان جي َبيلي مان اخيسامڪ جو پٽ احوُياب کي ساڻس گڏ ڏاو آهي ‪:‬۽ سڀني عقلمندن جي دُين ۾ مون حڪمت ُکي آهي‪،‬‬ ‫ته جيئن اهي سڀ ڪجهه ٺاهين جيڪو مون توهان کي حڪم ڏاو آهي‪.‬‬ ‫‪7‬اجتماع جو خيمو‪ ،‬شاهدي جو صندوق‪ ،‬۽ ان تي ُکيل ڪفاُو‪ ،‬۽ خيمي جو سڀ سامان‪،‬‬ ‫‪8‬۽ ميز ۽ ان جو فرايچر‪ ،‬۽ خاُص شمعدان ان جو سڀ فرايچر‪ ،‬۽ ُوبان جي َربااگاهه‪،‬‬ ‫‪9‬۽ ساڙڻ جي َربااي جي َربااگاهه‪ ،‬ان جو سڀ سامان‪ ،‬حوض ۽ ان جو پايو‪،‬‬ ‫لَ پاڪ ُباس ۽ سندس پٽن جا ڪپڙا‪ ،‬جيڪي ڪاهن جي حيثيت ۾ خدمت ڪن‪،‬‬ ‫‪10‬۽ خدمت جا ڪپڙا‪ ،‬هاُون ڪاهن م‬ ‫خوشبوَ ‪:‬اهي سڀ ڪجهه جيئن مون توکي حڪم ڏاو آهي‪ ،‬تيئن ڪندا‪.‬‬ ‫لَ مسح ڪرڻ جو تيل ۽‬ ‫م‬ ‫جاَ م‬ ‫‪11‬۽ پاڪ م‬ ‫موسي سان ڳاُهايو تہ‪،‬‬ ‫‪12‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪13‬۽ بني اسرائيلن کي چئو تہ بيشڪ منهنجا سبت اوهان کي ضروُ ملحوظ ُکڻ گهرجن‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهو اوهان جي اسلن تائين‬ ‫منهنجي ۽ اوهان جي وچ ۾ هڪ اشااي آهي‪ ،‬تہ جيئن اوهين ڄاڻو تہ آ ءَ خداواد آهيان جيڪو اوهان کي پاڪ ڪري ٿو‪.‬‬ ‫لَ پاڪ آهي ‪:‬جيڪو بہ ان کي ااپاڪ ڪري ٿو‪ ،‬سو ضروُ‬ ‫‪14‬تنهنڪري اوهين سبت کي ملحوظ ُکجو؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ اهو اوهان م‬ ‫ماُيو ويندو ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ جيڪو بہ ان ۾ ڪو ڪم ڪندو‪ ،‬اهو ُوح پنهنجي َوم مان ڪڍيو ويندو‪.‬‬ ‫لَ پاڪ آهي ‪:‬جيڪو بہ سبت جي ڏينهن ۾ ڪو‬ ‫‪15‬ڇه ڏينهن ڪم ڪري سگهجي ٿو؛ پر ستين ڏينهن آُام جو سبت آهي‪ ،‬جيڪو خداواد م‬ ‫ڪم ڪندو‪ ،‬تنهن کي ضروُ ماُيو ويندو‪.‬‬ ‫‪16‬تنهن ڪري بني اسرائيل سبت کي ياد ُکندا‪ ،‬۽ پنهنجي اسل دُ اسل هڪ دائمي عهد جي طوُ تي سبت کي ياد ُکندا‪.‬‬ ‫‪:‬ڇالَ ⁠جو خداواد ڇهن ڏينهن ۾ آسمان ۽ ِمين ٺاهيو‪ ،‬۽ ستين‬ ‫لَ هڪ اشااي آهي‬ ‫م‬ ‫‪17‬اهو منهنجي ۽ بني اسرائيل جي وچ ۾ هميشه م‬ ‫ڏينهن آُام ڪيو ۽ تاِگي حاصل ڪئي‪.‬‬ ‫موسي سان سينا جبل تي ڳاُهه ٻوُهه ختم ڪئي ته هن کيس شاهدي جون ٻہ تختيون‪ ،‬پٿر جون تختيون ڏايون‪ ،‬جيڪي خدا‬ ‫‪18‬۽ جڏهن هن‬ ‫ي‬ ‫جي آڱر سان ُکيل هيون‪.‬‬ ‫باب ‪32‬‬ ‫لَ ديوتا‬ ‫‪1‬جڏهن ماڻهن ڏٺو ته‬ ‫موسي جبل تان ُهڻ ۾ دير ڪري ُهيو آهي‪ ،‬تڏهن ماڻهو هاُون وٽ گڏ ٿيا ۽ کيس چيائون ته‪” ،‬ارٿ‪ ،‬اسان م‬ ‫ي‬ ‫موسي‪ ،‬جيڪو اسان کي مصر جي ملڪ مان ڪڍي آيو‪ ،‬اسان کي خبر ااهي ته هن سان‬ ‫ٺاه‪ ،‬جيڪي اسان جي اڳيان هلن‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هي‬ ‫ي‬ ‫ڇا ٿيو آهي“‪.‬‬ ‫ڪنڊيون آهن‪ ،‬اهي ڪڍي مون وٽ آڻيو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ هاُون ااهن کي چيو تہ‪ ،‬پنهنجين ِاُن‪ ،‬پٽن ۽ ڌيئرن جي ڪنن ۾ جيڪي سون جون ن‬ ‫ڪنڊيون ڦاڙي هاُون وٽ آاديون‪.‬‬ ‫‪3‬۽ سڀني ماڻهن پنهنجن ڪنن ۾ سون جون ن‬ ‫‪4‬۽ هن ااهن کي ااهن جي هٿان وُتو‪ ،‬۽ ان کي هڪ ڪٽڻ واُي اوِاُ سان ٺاهيو‪ ،‬جڏهن هن ان کي پگهريل گابي ٺاهيو ‪:‬۽ ااهن چيو ته‪،‬‬ ‫اي اسرائيل‪ ،‬هي توهان جا ديوتا آهن‪ ،‬جيڪي توهان کي مصر جي ملڪ مان ڪڍي آيا‪.‬‬ ‫لَ عيد آهي‪.‬‬ ‫‪5‬جڏهن هاُون اهو ڏٺو‪ ،‬تڏهن هن ان جي اڳيان هڪ َربااگاهه ٺاهي؛ ۽ هاُون اعلن ڪيو ۽ چيو ته سڀاڻي خداواد جي م‬ ‫لَ ويٺا‪ ،‬۽‬ ‫‪6‬۽ ٻئي ڏينهن صبح جو سوير ارٿيا‪ ،‬۽ ساڙڻ جون َرباايون پيش ڪيون‪ ،‬۽ سلمتي نَ جون َرباايون آاديون؛ ۽ ماڻهو کائڻ پيئڻ م‬ ‫لَ ارٿيا‪.‬‬ ‫ُااد ڪرڻ م‬ ‫موسي کي چيو تہ ”وڃ‪ ،‬هيٺ ُهي وڃ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ تنهنجي َوم‪ ،‬جن کي تو مصر جي ملڪ مان ڪڍيو هو‪ ،‬پاڻ کي بگاڙيو‬ ‫‪7‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫لَ هڪ پگهريل گابي ٺاهي آهي‪ ،‬۽ ان‬ ‫‪8‬اهي جلدي ااهي نَ ُستي کان ڦري ويا آهن جنهن جو مون ااهن کي حڪم ڏاو هو ‪:‬ااهن پنهنجي م‬ ‫جي پوڄا ڪئي آهي‪ ،‬۽ ان جي اڳيان َربااي ڪئي آهي‪ ،‬۽ چيو آهي ته‪ ،‬اي بني اسرائيل‪ ،‬هي توهان جا ديوتا آهن‪ ،‬جيڪي توهان کي مصر‬ ‫جي ملڪ مان ڪڍي آيا آهن‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ ”مون هن َوم کي ڏٺو آهي‪ ،‬۽ ڏسو‪ ،‬اها هڪ سخت گردن واُي َوم آهي‪.‬‬ ‫‪9‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪10‬تنهنڪري هاڻي مون کي اڪيلو ڇڏي ڏيو‪ ،‬تہ جيئن منهنجو غضب ااهن تي گرم ٿئي‪ ،‬۽ مان ااهن کي ااس ڪريان ‪:‬۽ مان توکي هڪ‬ ‫وڏي َوم بڻائيندس‪.‬‬ ‫موسي خداواد پنهنجي خدا کي عرض ڪيو‪ ،‬۽ چيو تہ ”اي خداواد‪ ،‬تنهنجو غضب پنهنجي َوم تي ڇو ڀڙڪي ٿو‪ ،‬جن کي تو وڏي‬ ‫‪11‬۽‬ ‫ي‬ ‫طاَت ۽ ِوُ سان مصر جي ملڪ مان ڪڍيو آهي؟‬ ‫لَ ٻاهر ڪڍيو هو‪ ،‬ته جيئن ااهن کي جبلن ۾ َتل ڪري‪ ،‬۽ ااهن کي ِمين‬ ‫برائي‬ ‫کي‬ ‫‪12‬ڇو ته مصري ڇو ڳاُهائين ۽ چون ته‪ ،‬هن ااهن‬ ‫م‬ ‫جي مٿاڇري تان ختم ڪري ڇڏين؟ پنهنجي سخت غضب کان منهن موڙ‪ ،‬۽ پنهنجي ماڻهن جي خلف هن برائي کان توبه ڪر‪.‬‬ ‫‪13‬ياد ڪر ابراهيم‪ ،‬اسحاق ۽ اسرائيل‪ ،‬پنهنجن ٻااهن‪ ،‬جن سان تو پاڻ َسم کنيو هو ۽ ااهن کي چيو هو تہ‪ ،‬مان اوهان جي اولد کي آسمان‬ ‫لَ واُث‬ ‫جي تاُن وااگر وڌائيندس‪ ،‬۽ هي سڄو ملڪ جنهن جو مون ذڪر ڪيو آهي‪ ،‬تنهنجي اولد کي ڏيندس‪ ،‬۽ اهي ان کي هميشہ م‬ ‫ٿيندا‪.‬‬ ‫‪14‬۽ خداواد پنهنجي َوم سان برائي ڪرڻ جو اُادو ڪيو هو ان کان توبه ڪئي‪.‬‬ ‫موسي رمڙيو ۽ جبل تان هيٺ ُٿو‪ ،‬۽ شاهدي جون ٻہ تختيون سندس هٿ ۾ هيون ‪:‬اهي تختيون ٻنهي پاسن تي ُکيل هيون؛ هڪ‬ ‫‪15‬پوَ‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫پاسي ۽ ٻئي پاسي ُکيل هيون‪.‬‬ ‫‪16‬۽ اهي تختيون خدا جي ڪم جون هيون‪ ،‬۽ ُکڻ خدا جي ُکڻي هئي‪ ،‬جيڪا تختين تي ارڪريل هئي‪.‬‬ ‫موسي کي چيو ته‪” ،‬ڇاتي ۾ جنگ جو شوُ آهي‪.‬‬ ‫‪17‬۽ جڏهن يشوع ماڻهن جو شوُ ٻڌو جيئن اهي ُڙيون ڪري ُهيا هئا‪ ،‬تڏهن هن‬ ‫ي‬

‫خروج‬

‫لَ ُڙيون‬ ‫لَ ُڙيون ڪن ٿا‪ ،‬۽ اه ئي ااهن جو آواِ آهي جيڪي شڪست کائڻ م‬ ‫‪18‬۽ هن چيو ته‪ ،‬اهو ااهن جو آواِ ااهي جيڪي فتح م‬ ‫ڪن ٿا ‪:‬پر مان ااهن جو آواِ ٻڌان ٿو جيڪي ڳائيندا آهن‪.‬‬ ‫موسي جو غضب تيز ٿي ويو‪ ،‬۽ هن پنهنجن هٿن مان تختيون اڇلئي‬ ‫‪:‬۽‬ ‫ڏٺو‬ ‫ااچ‬ ‫۽‬ ‫‪19‬۽ جيئن ئي هو ڪئمپ جي ويجهو پهتو‪ ،‬ته هن گابي‬ ‫ي‬ ‫ڇڏيون ۽ ااهن کي جبل جي هيٺان ڀڃي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪20‬پوَ هن اهو گابو وُتو جيڪو ااهن ٺاهيو هو‪ ،‬۽ ان کي باهه ۾ ساڙيو‪ ،‬۽ ان کي پيس ڪري پائوڊُ ڪيو‪ ،‬۽ ان کي پاڻي تي ڇڪيو‪ ،‬۽‬ ‫م‬ ‫بني اسرائيلن کي ان مان پياُيو‪.‬‬ ‫موسي هاُون کي چيو تہ ”هنن ماڻهن تو سان ڇا ڪيو جو تو ااهن تي اهڙو وڏو گناهہ آادو آهي؟“‬ ‫‪21‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪22‬۽ هاُون چيو تہ ”منهنجي ماُڪ جو غضب اہ ڀڙڪي‪ ،‬تون ماڻهن کي ڄاڻين ٿو تہ اهي شراُت تي َائم آهن“‪.‬‬ ‫موسي‪ ،‬جيڪو اسان کي مصر‬ ‫لَ ديوتا ٺاهہ‪ ،‬جيڪي اسان جي اڳيان هلن‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هي‬ ‫‪23‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ااهن مون کي چيو تہ اسان م‬ ‫ي‬ ‫جي ملڪ مان ڪڍي آيو‪ ،‬اسان کي خبر ااهي تہ ان جو ڇا ٿيو‪.‬‬ ‫‪:‬پوَ مون ان کي باهه ۾ اڇليو‪ ،‬۽ هي‬ ‫‪24‬۽ مون ااهن کي چيو‪' ،‬جنهن وٽ سون آهي‪ ،‬اهو ڀڃي ڇڏين '‪.‬تنهن ڪري ااهن مون کي ڏاو‬ ‫م‬ ‫گابي ٻاهر اڪتو'‪.‬‬ ‫لَ انگا ڪيو هو)‪:‬‬ ‫‪25‬۽ جڏهن‬ ‫موسي ڏٺو ته ماڻهو انگا هئا؛ (ڇاڪاڻ ته هاُون ااهن کي پنهنجن دشمنن جي وچ ۾ شرمساُ ڪرڻ م‬ ‫ي‬ ‫موسي خيمي جي دُواِي تي بيٺو ۽ چيو تہ ”جيڪو خداواد جي طرف آهي‪ ،‬سو مون وٽ اچي “‪.‬۽ لوي جا سڀ پٽ سندس‬ ‫‪26‬پوَ‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫ڀرسان گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫‪27‬۽ هن ااهن کي چيو تہ ”خداواد بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ هر هڪ ماڻهو پنهنجي تلواُ پنهنجي پاسي ۾ ُکي ۽ ڪئمپ جي‬ ‫دُواِي کان دُواِي تائين اادُ ۽ ٻاهر وڃي‪ ،‬۽ هر هڪ پنهنجي ڀا رَ‪ ،‬هر هڪ پنهنجي ساٿي ۽ هر هڪ پنهنجي پاڙيسري کي ماُي‪.‬‬ ‫ڪريا ويا‪.‬‬ ‫‪28‬۽ لوي جي اولد‬ ‫موسي جي چوڻ مطابق ڪيو ‪:‬۽ ان ڏينهن ماڻهن مان اٽڪل ٽي هزاُ ماڻهو م‬ ‫ي‬ ‫لَ‪ ،‬ته جيئن هو اڄ توهان کي‬ ‫‪29‬ڇاڪاڻ ⁠تہ‬ ‫موسي چيو هو تہ‪ ،‬اڄ پاڻ کي خداواد جي م‬ ‫لَ وَف ڪريو‪ ،‬هر ڪو پنهنجي پٽ ۽ ڀا رَ جي م‬ ‫ي‬ ‫برڪت ڏئي‪.‬‬ ‫موسي ماڻهن کي چيو تہ ”اوهان وڏو گناهہ ڪيو آهي‪ ،‬۽ هاڻي آ ءَ خداواد وٽ مٿي ويندس‪ ،‬شايد آ ءَ اوهان جي گناهہ جو‬ ‫‪30‬ٻئي ڏينهن‬ ‫ي‬ ‫ڪفاُو ڏيان“‪.‬‬ ‫لَ سون جا ديوتا ٺاهيا آهن“‪.‬‬ ‫‪31‬پوَ‬ ‫موسي خداواد وٽ موٽي آيو ۽ چيو تہ ”اوه‪ ،‬هنن ماڻهن وڏو گناهہ ڪيو آهي ۽ پاڻ م‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫پوَ مون کي پنهنجي ڪتاب مان ڪڍي ڇڏ جيڪو تو‬ ‫‪32‬پر هاڻي‪ ،‬جيڪڏهن تون ااهن جو گناهه معاف ڪرين ٿو ‪-‬۽ جيڪڏهن اه‪ ،‬ته م‬ ‫ُکيو آهي‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ‪ ،‬جيڪو بہ منهنجي خلف گناهہ ڪندو‪ ،‬مان ان کي پنهنجي ڪتاب مان ڪڍي ڇڏيندس‪.‬‬ ‫‪33‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫جاَ ڏااهن وٺي وڃ جنهن بابت مون تو سان ڳاُهايو آهي ‪.‬ڏس‪ ،‬منهنجو ملئڪ تنهنجي اڳيان‬ ‫‪34‬تنهنڪري هاڻي وڃ‪ ،‬ماڻهن کي ااهي نَ م‬ ‫هلندو‪ ،‬پر جنهن ڏينهن مان جواب ڏيندس‪ ،‬مان ااهن جي گناهن جو بدُو ااهن کان وٺندس‪.‬‬ ‫‪35‬۽ خداواد ماڻهن تي مصيبت ااِل ڪئي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ااهن هاُون جي ٺاهيل گابي کي ٺاهيو هو‪.‬‬ ‫باب ‪33‬‬ ‫موسي کي چيو تہ ”تون ۽ اهي ماڻهو جن کي تون مصر جي ملڪ مان ڪڍي آيو آهين‪ ،‬اتان هليا وڃو ۽ ااهي نَ ملڪ ڏااهن‬ ‫‪1‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫وڃو جنهن جو مون ابراهيم‪ ،‬اسحاق ۽ يعقوب سان َسم کنيو هو تہ مان اهو توهان جي اولد کي ڏيندس‪.‬‬ ‫‪2‬۽ مان توهان جي اڳيان هڪ ملئڪ موڪليندس؛ ۽ مان ڪنعااي‪ ،‬اموُي‪ ،‬هٽي‪ ،‬فرِي‪ ،‬حوي ۽ يبوسي کي ڌڪي ڇڏيندس‪.‬‬ ‫‪3‬اهڙي ملڪ ڏااهن وڃو جتي کير ۽ ماکي وهندي آهي‪ ،‬ڇو ته مان توهان جي وچ ۾ مٿي اه ويندس‪ ،‬ڇاڪاڻ ته توهان هڪ ضدي َوم‬ ‫آهيو‪ ،‬متان مان توهان کي ُستي ۾ ختم ڪري ڇڏيان‪.‬‬ ‫‪4‬۽ جڏهن ماڻهن اهي بڇڙيون خبرون ٻڌيون‪ ،‬تڏهن اهي ماتم ڪرڻ ُڳا ‪:‬۽ ڪنهن به ماڻهو پنهنجا ِيوُ هن تي اه ُکيا‪.‬‬ ‫موسي کي چيو هو تہ بني اسرائيل کي چئو تہ اوهين سخت گردن واُا ماڻهو آهيو ‪:‬آ ءَ هڪ پل ۾ اوهان جي وچ ۾‬ ‫‪5‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداواد‬ ‫ي‬ ‫اچي اوهان کي ااس ڪندس ‪.‬تنهنڪري هاڻي پنهنجا ِيوُ لهي ڇڏيو تہ جيئن مون کي خبر پوي تہ اوهان سان ڇا ڪجي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ بني اسرائيل حوُب جبل وٽ پنهنجا ِيوُ لهي ڇڏيا‪.‬‬ ‫موسي خيمو کڻي خيمي کان ٻاهر‪ ،‬خيمي کان پري ُنگهي ويو‪ ،‬۽ ان کي "اجتماع جو خيمو "سڏيو ‪.‬۽ اهو ٿيو ته جيڪو به خداواد‬ ‫‪7‬پوَ‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫جي ڳول ڪندو هو اهو خيمي جي خيمي ڏااهن ويندو هو جيڪو خيمي کان ٻاهر هو‪.‬‬ ‫موسي خيمي ڏااهن ٻاهر ويندو هو‪ ،‬ته سڀ ماڻهو اٿي بيٺا هئا‪ ،‬۽ هر هڪ پنهنجي خيمي جي دُواِي تي بيٺا هئا‪ ،‬۽‬ ‫‪8‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن‬ ‫ي‬ ‫موسي جي پٺيان ڏسندا هئا‪ ،‬جيستائين هو خيمي ۾ اه ويو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫موسي سان‬ ‫موسي خيمي ۾ داخل ٿيو‪ ،‬ته ڪڪر جو ستون هيٺ ُهي آيو‪ ،‬۽ خيمي جي دُواِي تي بيٺو‪ ،‬۽ خداواد‬ ‫‪9‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ڳاُهايو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ سڀني ماڻهن ڪڪر جو ٿنڀو خيمي جي دُواِي تي بيٺل ڏٺو ‪:‬۽ سڀ ماڻهو اٿيا ۽ سجدو ڪيو‪ ،‬هر هڪ پنهنجي خيمي جي دُواِي‬ ‫۾‪.‬‬ ‫موسي سان ُوبرو ڳاُهائيندو هو‪ ،‬جيئن ڪو ماڻهو پنهنجي دوست سان ڳاُهائيندو آهي ‪.‬۽ هو وُي خيمي ۾ موٽيو‪ ،‬پر سندس‬ ‫‪11‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫خادم يشوع‪ ،‬اون جو پٽ‪ ،‬هڪ جوان‪ ،‬خيمي مان ٻاهر اه اڪتو‪.‬‬ ‫موسي خداواد کي چيو تہ ”ڏس‪ ،‬تون مون کي چوين ٿو تہ هن َوم کي کڻي اچ‪ ،‬۽ تو مون کي اہ ٻڌايو تہ تون مون سان گڏ ڪنهن کي‬ ‫‪12‬۽‬ ‫ي‬ ‫موڪليندين ‪.‬پر تو چيو تہ ”آ ءَ توکي ااُي سان سڃاڻان ٿو‪ ،‬۽ تو تي منهنجي اظر ۾ فضل پڻ آهي“‪.‬‬

‫خروج‬

‫‪13‬تنهن ڪري‪ ،‬مان تو کي عرض ٿو ڪريان ته جيڪڏهن مون تي تنهنجي مهربااي آهي‪ ،‬ته هاڻي مون کي پنهنجو ُستو ڏيکاُيو ته‬ ‫جيئن مان توکي سڃاڻان‪ ،‬ته جيئن مان تنهنجي مهربااي حاصل ڪريان ‪:‬۽ غوُ ڪريو ته هي َوم تنهنجي َوم آهي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ هن چيو ته‪ ،‬منهنجي موجودگي توهان سان گڏ ويندي‪ ،‬۽ مان توهان کي آُام ڏيندس‪.‬‬ ‫‪15‬۽ هن کيس چيو ته‪ ،‬جيڪڏهن توهان جي موجودگي مون سان گڏ اه وڃي‪ ،‬ته اسان کي هتان مٿي اه کڻي وڃ‪.‬‬ ‫‪16‬ڇو ته هتي ڪيئن معلوم ٿيندو ته مون ۽ توهان جي ماڻهن تي توهان جي اظر ۾ مهربااي آهي؟ ڇا اهو ان ۾ ااهي ته توهان اسان سان گڏ‬ ‫هلو؟ تنهن ڪري اسين‪ ،‬مان ۽ توهان جي ماڻهن‪ِ ،‬مين جي سڀني ماڻهن کان اُڳ ٿي وينداسين‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو تو تي منهنجي فضل آهي ۽ آ ءَ توکي ااُي سان‬ ‫موسي کي چيو تہ ”جيڪو تو چيو آهي سو مان به ڪندس‪،‬‬ ‫‪17‬۽ خداواد‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫سڃاڻان ٿو“‪.‬‬ ‫‪18‬۽ هن چيو ته‪ ،‬مان توکي عرض ٿو ڪريان ته مون کي پنهنجو شان ڏيکاُي‪.‬‬ ‫‪19‬۽ هن چيو ته‪ ،‬مان پنهنجي سڄي ايڪي تنهنجي اڳيان هلئيندس‪ ،‬۽ تنهنجي اڳيان خداواد جو ااُو ٻڌائيندس؛ ۽ جنهن تي ُحم ڪرڻ‬ ‫چاهيان ٿو ان تي ُحم ڪندس‪ ،‬۽ جنهن تي ُحم ڪرڻ چاهيان ٿو ان تي ُحم ڪندس‪.‬‬ ‫‪20‬۽ هن چيو ته‪ ،‬تون منهنجو منهن اه ڏسي سگهندين‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ڪو به ماڻهو مون کي ڏسي اه سگهندو ۽ جيئرو اه ُهندو‪.‬‬ ‫جاَ آهي‪ ،‬۽ تون هڪ پٿر تي بيهندين‪.‬‬ ‫‪21‬۽ خداواد چيو تہ‪” ،‬ڏس‪ ،‬منهنجي ڀرسان هڪ م‬ ‫‪22‬۽ ائين ٿيندو‪ ،‬جڏهن منهنجو شان اتان ُنگهندو‪ ،‬ته مان توکي پٿر جي هڪ ڦاٽ ۾ وجهي ڇڏيندس‪ ،‬۽ جڏهن مان ُنگهندس ته توکي‬ ‫پنهنجي هٿ سان ڍڪي ڇڏيندس‪:‬‬ ‫‪23‬۽ مان پنهنجو هٿ پري ڪندس‪ ،‬۽ تون منهنجو پٺو ڏسندين ‪:‬پر منهنجو منهن اظر اه ايندو‪.‬‬ ‫باب ‪34‬‬ ‫موسي کي چيو تہ‪ ،‬پهرين وااگر پٿر جون ٻہ تختيون ٺاهيو ‪:‬۽ مان ااهن تختين تي اهي ُفظ ُکندس جيڪي پهرين تختين تي هئا‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫جن کي تو ڀڃي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ صبح جو تياُ ٿي رَ‪ ،‬۽ صبح جو سينا جبل تي چڙه‪ ،‬۽ اتي جبل جي چوٽي نَ تي مون وٽ حاضر ٿي رَ‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ڪو به ماڻهو تو سان گڏ مٿي اه ايندو‪ ،‬۽ اه ئي سڄي جبل تي ڪو ماڻهو اظر ايندو‪ ،‬۽ اه ئي ڌڻ ۽ ڌڻ جبل جي اڳيان چرادا‪.‬‬ ‫موسي صبح جو سوير اٿيو ۽ جيئن خداواد کيس حڪم ڏاو هو‪ ،‬سينا جبل تي‬ ‫موسي پهرين وااگر ٻہ پٿر جون تختيون ٺاهيون؛ ۽‬ ‫‪4‬۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫چڙهيو ۽ پنهنجي هٿ ۾ پٿر جون ٻہ تختيون کنيون‪.‬‬ ‫‪5‬۽ خداواد ڪڪر ۾ ُٿو‪ ،‬۽ اتي هن سان گڏ بيٺو‪ ،‬۽ خداواد جي ااُي جو اعلن ڪيائين‪.‬‬ ‫‪6‬۽ خداواد سندس اڳيان گذُيو‪ ،‬۽ اعلن ڪيو تہ خداواد‪ ،‬خداواد خدا‪ُ ،‬حمدل ۽ مهربان‪ ،‬صبر ڪندڙ‪ ،‬ايڪي ۽ سچائي ۾ ڀرپوُ‪،‬‬ ‫لَ ُحم ُکڻ‪ ،‬بدڪاُي‪ ،‬خطا ۽ گناهه معاف ڪرڻ‪ ،‬۽ اهو ڪنهن به طرح مجرم کي معاف اه ڪندو؛ پي رَ ڏاڏن جي‬ ‫‪7‬هزاُين ماڻهن م‬ ‫گناهن جي سزا ٻاُن تي ۽ پوٽن جي اولد تي‪ ،‬ٽئين ۽ چوٿين اسل تائين ڏيندو‪.‬‬ ‫موسي تڪڙ ڪئي‪ ،‬۽ پنهنجو مٿو ِمين ڏااهن جهڪائي سجدو ڪيو‪.‬‬ ‫‪8‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪9‬۽ هن چيو‪ ،‬جيڪڏهن هاڻي مون کي تنهنجي اظر ۾ فضل مليو آهي‪ ،‬اي خداواد‪ ،‬منهنجي خداواد‪ ،‬مان توهان کي دعا ٿو ڪريان ته اسان‬ ‫جي وچ ۾ هليو وڃي؛ ڇاڪاڻ ته اهو هڪ سخت گردن واُو ماڻهو آهي؛ ۽ اسان جي گناهه ۽ اسان جي گناهه کي معاف ڪر‪ ،‬۽ اسان کي‬ ‫لَ وٺي وڃ‪.‬‬ ‫پنهنجي ميراث م‬ ‫‪10‬۽ هن چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬مان هڪ عهد ڪريان ٿو ‪:‬مان توهان جي سڀني ماڻهن جي اڳيان اهڙا معجزا ڪندس جيڪي سڄي ِمين ۾ يا‬ ‫ڪنهن به َوم ۾ اه ڪيا ويا آهن ‪:‬۽ اهي سڀ ماڻهو جن ۾ توهان آهيو‪ ،‬خداواد جو ڪم ڏسندا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهو هڪ خوفناڪ ڪم آهي‬ ‫جيڪو مان توهان سان ڪندس‪.‬‬ ‫‪11‬اڄ جيڪو حڪم مان توکي ڏيان ٿو‪ ،‬ان تي عمل ڪر ‪:‬ڏس‪ ،‬مان تنهنجي اڳيان اموُي‪ ،‬ڪنعااي‪ ،‬هٽي‪ ،‬فرِي‪ ،‬حوي ۽ يبوسي کي‬ ‫ڌڪي ڇڏيندس‪.‬‬ ‫‪12‬پاڻ کان خبرداُ ُهو‪ ،‬متان تون ان ملڪ جي ُهواسين سان ڪو عهد ڪر جتي تون وڃي ُهيو آهين‪ ،‬متان اهو تنهنجي وچ ۾ ڦندي‬ ‫وااگر هجي‪.‬‬ ‫‪13‬پر اوهين ااهن جي َربااگاهن کي ااس ڪندا‪ ،‬ااهن جي بتن کي ڀڃندا‪ ،‬۽ ااهن جي آسوُن کي ڪٽي ڇڏيندا‪.‬‬ ‫‪14‬ڇالَ ⁠جو اوهين ٻئي ڪنهن بہ معبود جي عبادت اہ ڪريو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداواد‪ ،‬جنهن جو ااُو غيرتمند آهي‪ ،‬هڪ غيرتمند خدا‬ ‫م‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫‪15‬متان تون ملڪ جي ُهاڪن سان ڪو عهد ڪرين‪ ،‬۽ اهي پنهنجن ديوتائن جي پٺيان ِاا ڪن ۽ پنهنجن ديوتائن کي َربااي ڏين‪ ،‬۽‬ ‫ڪو توکي سڏي‪ ،‬۽ تون سندس َربااي مان کائين‪.‬‬ ‫‪16‬۽ اوهين ااهن جون ڌيئرون پنهنجن پٽن سان شادي ڪندا‪ ،‬۽ ااهن جون ڌيئرون پنهنجن بتن جي پٺيان ِاا ڪنديون‪ ،‬۽ اوهان جي پٽن کي‬ ‫پنهنجن بتن جي پٺيان ِاا ڪنديون‪.‬‬ ‫لَ ڪو به پگهريل ديوتا اه ٺاه‪.‬‬ ‫‪17‬تون پاڻ م‬ ‫ملهاَ ‪.‬جيئن مون توکي حڪم ڏاو آهي‪ ،‬ابيب مهيني جي وَت ۾ ست ڏينهن بيخميري مااي کا رَ‪ ،‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫‪18‬بيخميري مااي نَ جي عيد‬ ‫م‬ ‫ابيب مهيني ۾ تون مصر مان اڪري آيو هئين‪.‬‬ ‫‪19‬جيڪو به پيٽ کوُي ٿو اهو منهنجو آهي؛ ۽ توهان جي ڍوُن مان هر پهريون ٻاُ‪ ،‬چاهي ڍڳو هجي يا ُڍ‪ ،‬اهو ار آهي‪.‬‬ ‫‪20‬پر گڏه جو پهريون ٻاُ هڪ گهيٽي سان ڇڏائي ڇڏ ‪.‬۽ جيڪڏهن تون ان کي اہ ڇڏائين تہ سندس ڳچي ڀڃي ڇڏ ‪.‬پنهنجن سڀني پٽن مان‬ ‫پهريون ٻاُ ڇڏائي ڇڏ ‪.‬۽ ڪو بہ منهنجي اڳيان خاُي هٿ اہ اچي‪.‬‬ ‫‪21‬ڇه ڏينهن ڪم ڪر‪ ،‬پر ستين ڏينهن آُام ڪر ‪:‬پوک جي وَت ۽ فصل جي فصل ۾ آُام ڪر‪.‬‬

‫خروج‬

‫‪22‬۽ اوهين هفتن جي عيد‪ ،‬ڪڻڪ جي فصل جي پهرين ميوي جي عيد ۽ سال جي آخر ۾ گڏ ڪرڻ جي عيد ملهائيندا‪.‬‬ ‫‪23‬سال ۾ ٽي ڀيرا اوهان جا سڀ مرد خداواد‪ ،‬اسرائيل جي خدا جي اڳيان حاضر ٿين‪.‬‬ ‫‪24‬ڇالَ ⁠جو آ ءَ اوهان جي اڳيان َومن کي ڪڍي ڇڏيندس ۽ اوهان جون حدون وڌائيندس ‪:‬۽ جڏهن اوهين سال ۾ ٽي ڀيرا خداواد پنهنجي‬ ‫م‬ ‫لَ ويندا تہ ڪوبہ ماڻهو اوهان جي ملڪ جي خواهش اہ ڪندو‪.‬‬ ‫خدا جي سامهون حاضر ٿيڻ م‬ ‫‪25‬تون منهنجي َربااي نَ جو ُت خميري سان گڏ اه چاڙهه‪ ،‬۽ اه ئي عيد فصح جي َربااي صبح تائين ڇڏي ڏجي‪.‬‬ ‫پچاَ‪.‬‬ ‫‪26‬پنهنجي ِمين جي پهرين ميوي جو پهريون حصو خداواد پنهنجي خدا جي گهر ۾ آڻيو ‪.‬تون ٻڪري کي سندس ما رَ جي کير ۾ اه‬ ‫م‬ ‫معني موجب مون تو سان ۽ بني اسرائيل سان هڪ عهد‬ ‫ڇالَ ⁠جو ااهن ڳاُهين جي‬ ‫موسي کي چيو تہ ”هي ڳاُهيون ُک‪،‬‬ ‫‪27‬۽ خداواد‬ ‫م‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ڪيو آهي“‪.‬‬ ‫‪28‬۽ هو اتي خداواد سان گڏ چاُيهه ڏينهن ۽ چاُيهه ُاتيون ُهيو؛ هن اه مااي کاڌي ۽ اه پاڻي پيتو ‪.‬۽ هن تختين تي عهد جا ُفظ‪ ،‬ڏهه‬ ‫حڪم ُکيا‪.‬‬ ‫موسي پنهنجي هٿ ۾ شاهدي جون ٻہ تختيون کڻي‪ ،‬جبل تان ُهي آيو‪ ،‬تڏهن‬ ‫جڏهن‬ ‫آيو‪،‬‬ ‫ُهي‬ ‫هيٺ‬ ‫تان‬ ‫سينا‬ ‫جبل‬ ‫موسي‬ ‫جڏهن‬ ‫ٿيو‪،‬‬ ‫‪29‬۽ ائين‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫موسي کي خبر اه هئي ته جڏهن هو ساڻس ڳاُهائي ُهيو هو ته سندس چهرو چمڪي ُهيو هو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫موسي کي ڏٺو‪ ،‬ته سندس چهري جي چمڙي چمڪي ُهي هئي؛ ۽ اهي سندس ويجهو اچڻ کان‬ ‫اسرائيلن‬ ‫بني‬ ‫سڀني‬ ‫۽‬ ‫هاُون‬ ‫جڏهن‬ ‫‪30‬۽‬ ‫ي‬ ‫ڊڄڻ ُڳا‪.‬‬ ‫موسي ااهن سان ڳاُهايو‪.‬‬ ‫موسي ااهن کي سڏيو؛ ۽ هاُون ۽ جماعت جا سڀ اڳواڻ هن وٽ موٽي آيا ‪:‬۽‬ ‫‪31‬۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪32‬پوَ سڀ بني اسرائيل ويجها آيا ۽ هن ااهن کي اهو سڀ حڪم ڏاو جيڪو خداواد هن سان سينا جبل تي ڳاُهايو هو‪.‬‬ ‫م‬ ‫موسي ااهن سان ڳاُهائي چڪو‪ ،‬هن پنهنجي چهري تي پردو وڌو‪.‬‬ ‫‪33‬۽ جيستائين‬ ‫ي‬ ‫لَ اڳيان ويندو هو‪ ،‬تڏهن پردو لهيندو هو‪ ،‬جيستائين هو ٻاهر اہ ايندو هو ‪.‬۽ هو ٻاهر اچي بني‬ ‫‪34‬پر جڏهن‬ ‫موسي خداواد سان ڳاُهائڻ م‬ ‫ي‬ ‫اسرائيل کي اهو ٻڌائيندو هو جيڪو کيس حڪم ڏاو ويو هو‪.‬‬ ‫موسي ٻيهر پنهنجي چهري تي پردو‬ ‫‪:‬۽‬ ‫هئي‬ ‫ُهي‬ ‫چمڪي‬ ‫چمڙي‬ ‫جي‬ ‫چهري‬ ‫موسي جي‬ ‫موسي جو چهرو ڏٺو‪ ،‬ته‬ ‫‪35‬۽ بني اسرائيل‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫لَ اادُ اه ويو‪.‬‬ ‫ُکيو‪ ،‬جيستائين هو ساڻس ڳاُهائڻ م‬ ‫باب ‪35‬‬ ‫موسي بني اسرائيل جي سڀني جماعت کي گڏ ڪيو ۽ ااهن کي چيو ته‪ ،‬اهي اهي ڳاُهيون آهن جيڪي خداواد حڪم ڏاو آهي ته توهان‬ ‫‪1‬۽‬ ‫ي‬ ‫ااهن تي عمل ڪريو‪.‬‬ ‫لَ آُام جو سبت ‪:‬جيڪو بہ ان ۾ ڪم ڪندو‪ ،‬سو‬ ‫لَ پاڪ ڏينهن هوادو‪ ،‬خداواد جي م‬ ‫‪2‬ڇه ڏينهن ڪم ڪيو وڃي‪ ،‬پر ستين ڏينهن اوهان م‬ ‫ماُيو ويندو‪.‬‬ ‫‪3‬اوهين سبت جي ڏينهن پنهنجن ُهائشگاهن ۾ باهہ اہ ٻاُيو‪.‬‬ ‫موسي بني اسرائيل جي سڄي جماعت کي چيو تہ ”هي اهو آهي جيڪو خداواد حڪم ڏاو آهي تہ‪:‬‬ ‫‪4‬۽‬ ‫ي‬ ‫لَ اذُااو وٺو ‪:‬جيڪو بہ دل سان ُاضي آهي‪ ،‬سو اهو خداواد جي اذُااي طوُ کڻي اچي ‪:‬سون‪ ،‬چاادي ۽ ٽامي‪،‬‬ ‫‪5‬اوهين پاڻ مان خداواد م‬ ‫‪6‬۽ ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬۽ َرمزي ُاگ جو ڪپڙو‪ ،‬۽ عمدو ڪپڙو‪ ،‬۽ ٻڪرين جا واُ‪،‬‬ ‫‪7‬۽ گهيٽن جون ڳاڙهي ُاگيل کلون‪ ،‬۽ بيجر جون کلون‪ ،‬۽ مشٽمم ڪاٺ‪،‬‬ ‫لَ مصاُحا‪،‬‬ ‫لَ تيل‪ ،‬مسح ڪرڻ جي تيل ۽ خوشبوداُ ُوبان م‬ ‫‪8‬۽ ُوشني م‬ ‫لَ جڙڻ واُا پٿر‪.‬‬ ‫سليمااي پٿر ۽ ايفود ۽ سينه بند م‬ ‫‪9‬۽ ر‬ ‫‪10‬۽ اوهان مان هر ڪو سمجهداُ اچي ۽ اهو سڀ ڪجهہ ٺاهي جيڪو خداواد حڪم ڏاو آهي‪.‬‬ ‫‪11‬مقدس خيمو‪ ،‬ان جو خيمو‪ ،‬۽ ان جو ڍڪ‪ ،‬ان جون ڪڙيون‪ ،‬ان جا تختا‪ ،‬ان جا سڙها‪ ،‬ان جا ٿنڀا ۽ ان جا پاڙا‪،‬‬ ‫‪12‬صندوق‪ ،‬ان جون ُٺيون‪ ،‬ڪفاُي جو ڍڪ ۽ پردو‪،‬‬ ‫‪13‬ميز‪ ،‬ان جون ُٺيون‪ ،‬۽ ان جا سڀ برتن‪ ،‬۽ اذُااي جي مااي‪،‬‬ ‫لَ تيل‪،‬‬ ‫لَ شمعدان‪ ،‬۽ سندس فرايچر‪ ،‬۽ سندس ڏيئا‪ ،‬۽ ُوشني نَ م‬ ‫‪14‬۽ ُوشني نَ م‬ ‫لَ پردو‪،‬‬ ‫خوشبوَ جي َربااگاهه‪ ،‬ان جون ُٺيون‪ ،‬مسح ڪرڻ جو تيل‪،‬‬ ‫‪15‬۽‬ ‫خوشبوَ‪ ،‬۽ خيمي جي دُواِي جي دُواِي م‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫‪16‬ساڙڻ جي َربااي جي َربااگاهه‪ ،‬ان جي ٽامي جي ڇنڀڻ‪ ،‬ان جون ُٺيون ۽ ان جا سڀ سامان‪ ،‬حوض ۽ ان جو پايو‪،‬‬ ‫‪17‬صحن جا پردا‪ ،‬ارن جا ٿنڀا‪ ،‬۽ سندن چوٽيون‪ ،‬۽ صحن جي دُواِي جو پردو‪،‬‬ ‫‪18‬خيمي جي ميخن‪ ،‬صحن جي ميخن ۽ ااهن جا ُسا‪،‬‬ ‫لَ پاڪ ُباس‪ ،‬۽ سندس پٽن جا ڪپڙا‪ ،‬جيڪي ڪاهن جي حيثيت ۾‬ ‫ڪاهن‬ ‫هاُون‬ ‫لَ سينگاُ جا ڪپڙا‪،‬‬ ‫م‬ ‫جاَ ۾ خدمت ڪرڻ م‬ ‫‪19‬پاڪ م‬ ‫خدمت ڪن‪.‬‬ ‫موسي جي حضوُ مان هلي وئي‪.‬‬ ‫جماعت‬ ‫سڄي‬ ‫جي‬ ‫اسرائيل‬ ‫‪20‬۽ بني‬ ‫ي‬ ‫ر‬ ‫‪21‬۽ اهي آيا‪ ،‬هر هڪ جنهن جي دل کيس اڀاُيو‪ ،‬۽ هر هڪ جنهن کي سندس ُوح ُاضي ڪيو‪ ،‬۽ اهي خداواد جو اذُااو گڏ ڪرڻ‬ ‫لَ کڻي آيا‪.‬‬ ‫لَ ۽ پاڪ ڪپڙن م‬ ‫لَ‪ ،‬ان جي سڀني عبادتن م‬ ‫جي خيمي جي ڪم م‬ ‫‪22‬۽ اهي آيا‪ ،‬مرد ۽ عوُتون‪ ،‬جيڪي دل سان چاهيندا هئا‪ ،‬۽ ڪنگڻ‪ ،‬ڪنن جا ڪن‪ ،‬ااگوٺيون ۽ تختيون‪ ،‬سڀ سون جا ِيوُ کڻي آيا ‪:‬۽‬ ‫هر هڪ مرد جيڪو آڇيو هو‪ ،‬اهو خداواد کي سون جو اذُااو پيش ڪيو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ هر ڪو ماڻهو‪ ،‬جنهن وٽ ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪َ ،‬رمزي ُاگ جو ڪپڙو‪ ،‬افيس ڪپڙو‪ ،‬ٻڪرين جا واُ‪ُ ،‬ڍن جون ڳاڙها کلون ۽ بيجر‬ ‫جون کلون هيون‪ ،‬اهي کڻي آيا‪.‬‬

‫خروج‬

‫‪24‬جيڪو بہ چاادي ۽ ٽامي جو اذُااو پيش ڪندو هو‪ ،‬اهو خداواد جو اذُااو کڻي ايندو هو ‪:‬۽ جيڪو بہ ماڻهو خدمت جي ڪنهن به ڪم‬ ‫لَ مشٽمم ڪاٺ ڳوُيندو هو‪ ،‬اهو کڻي ايندو هو‪.‬‬ ‫م‬ ‫‪25‬۽ سڀيئي عوُتون جيڪي سمجهداُ دل هيون‪ ،‬پنهنجن هٿن سان ڪتيون ۽ جيڪي ارتايون هيون‪ ،‬اهي ايري‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬۽ ڳاڙهي ُاگ‬ ‫جي ۽ افيس ڪپڙي مان آاديون‪.‬‬ ‫‪26‬۽ اهي سڀ عوُتون جن جي دل ڏاهپ ۾ ارڀاُيو‪ ،‬اهي ٻڪرين جا واُ ڪتينديون هيون‪.‬‬ ‫سليمااي پٿر ۽ پٿر کڻي آيا‪.‬‬ ‫‪27‬۽ حاڪمن عقيق ۽ سينه بند م‬ ‫لَ ر‬ ‫لَ‪.‬‬ ‫لَ مصاُحو ۽ تيل‪ ،‬مسح ڪرڻ جي تيل ۽ مٺي ُوبان م‬ ‫‪28‬۽ ُوشني نَ م‬ ‫لَ‬ ‫لَ ُضامندي سان اذُااو آادو‪ ،‬هر مرد ۽ عوُت‪ ،‬جن جي دل ااهن کي ُاضي ڪيو ته اهي هر َسم جي ڪم م‬ ‫‪29‬بني اسرائيل خداواد م‬ ‫موسي جي هٿ سان ڪرڻ جو حڪم ڏاو هو‪.‬‬ ‫آڻين‪ ،‬جيڪو خداواد‬ ‫ي‬ ‫ر‬ ‫موسي بني اسرائيل کي چيو تہ ڏسو‪ ،‬خداواد يهوداه جي َبيلي مان بضلي ايل کي سڏيو آهي‪ ،‬جيڪو اوُي جو پٽ ۽ حوُ جو پٽ هو‪.‬‬ ‫‪30‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪31‬۽ هن کيس خدا جي ُوح سان‪ ،‬حڪمت‪ ،‬سمجه‪ ،‬علم ۽ هر َسم جي ڪاُيگري سان ڀريو آهي‪.‬‬ ‫لَ‪،‬‬ ‫لَ‪ ،‬سون‪ ،‬چاادي ۽ پيتل ۾ ڪم ڪرڻ م‬ ‫‪32‬۽ عجيب ڪم ٺاهڻ م‬ ‫‪33‬۽ پٿرن کي ڪٽڻ ۾‪ ،‬ااهن کي ُڳائڻ ۾‪ ،‬۽ ڪاٺ جي تراش خراش ۾‪ ،‬ڪنهن به َسم جو ماهر ڪم ڪرڻ ۾‪.‬‬ ‫‪34‬۽ هن سندس دل ۾ اهو ُکيو آهي ته هو ۽ اهو ۽ اهوُياب‪ ،‬جيڪو دان جي َبيلي جو اخيسامڪ جو پٽ آهي‪ ،‬سيکاُي‪.‬‬ ‫‪35‬هن ااهن کي دااائي سان ڀريو آهي ته جيئن هر َسم جو ڪم ڪري سگهن‪ ،‬اقاش‪ ،‬ڪاُيگر‪ ،‬ڪاُيگر‪ ،‬۽ ڪڙڪائي ڪندڙ‪ ،‬ايرو‪،‬‬ ‫جامني‪ ،‬ڳاڙهي‪ ،‬۽ افيس ڪپڙي ۾‪ ،‬۽ ڪاُيگر‪ ،‬جيتوڻيڪ ڪو به ڪم ڪندڙ‪ ،‬۽ جيڪي ڪاُيگر ڪم ٺاهين ٿا‪.‬‬ ‫باب ‪36‬‬ ‫‪1‬پوَ بضلي ايل ۽ احوُياب ۽ هر هڪ عقلمند ماڻهو‪ ،‬جن ۾ خداواد حڪمت ۽ سمجه ڏاي هئي‪ ،‬ڪم ڪيو ته جيئن اهي ڄاڻي سگهن ته‬ ‫م‬ ‫لَ هر َسم جو ڪم ڪيئن ڪجي‪ ،‬جيئن خداواد حڪم ڏاو هو‪.‬‬ ‫جاَ جي خدمت م‬ ‫مقدس م‬ ‫موسي بضليل ۽ ارهوُياب کي سڏيو‪ ،‬۽ هر هڪ عقلمند ماڻهو‪ ،‬جنهن جي دل ۾ خداواد حڪمت ُکي هئي‪ ،‬هر هڪ جنهن جي دل هن‬ ‫‪2‬۽‬ ‫ي‬ ‫لَ ارڀاُيو‪:‬‬ ‫ڪرڻ‬ ‫ڪم‬ ‫کي‬ ‫م‬ ‫لَ آڻيا هئا‪ ،‬ااهي سان گڏ ان کي‬ ‫‪3‬۽ ااهن‬ ‫جاَ جي خدمت جي ڪم م‬ ‫موسي کان اهي سڀ اذُااا حاصل ڪيا‪ ،‬جيڪي بني اسرائيل مقدس م‬ ‫ي‬ ‫لَ ‪.‬۽ اهي هر صبح جو کيس مفت اذُااا آڻيندا هئا‪.‬‬ ‫ٺاهڻ م‬ ‫جاَ جو سڀ ڪم ڪندا هئا‪ ،‬هر هڪ پنهنجي ڪم کان موٽي آيا جيڪو ااهن ٺاهيو هو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ سڀئي عقلمند ماڻهو‪ ،‬جيڪي مقدس م‬ ‫لَ جيڪو خداواد ڪرڻ جو حڪم ڏاو آهي‪ ،‬ضروُت کان گهڻو وڌيڪ آڻيندا‬ ‫‪5‬۽ ااهن‬ ‫موسي کي چيو تہ ”ماڻهو ااهي نَ ڪم جي خدمت م‬ ‫ي‬ ‫آهن“‪.‬‬ ‫لَ وڌيڪ ڪم اہ‬ ‫‪6‬۽‬ ‫جاَ جي اذُااي م‬ ‫موسي حڪم ڏاو‪ ،‬۽ ااهن سڄي خيمي ۾ اعلن ڪيو‪ ،‬تہ ”ڪوبہ مرد يا عوُت مقدس م‬ ‫ي‬ ‫ڪري “‪.‬تنهنڪري ماڻهن کي آڻڻ کان ُوڪيو ويو‪.‬‬ ‫لَ ڪافي هو‪ ،‬۽ تمام گهڻو‪.‬‬ ‫‪7‬ڇاڪاڻ ته ااهن وٽ جيڪو سامان هو اهو سڄي ڪم م‬ ‫‪8‬۽ ااهن مان هر هڪ سمجهداُ ماڻهو‪ ،‬جيڪي خيمي جو ڪم ڪندا هئا‪ ،‬تن ڏهہ پردا عمدي ڳريل ڪپڙي ۽ ايري‪ ،‬واڱڻائي ۽ َرمزي‬ ‫ُاگ جا ٺاهيا‪ ،‬۽ ااهن تي ڪاُيگري نَ جي ڪم جا ڪروبي ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪9‬هڪ پردي جي ڊيگهه اٺاويهہ هٿ ۽ ويڪر چاُ هٿ هئي ‪:‬سڀ پردا هڪ ماپ جا هئا‪.‬‬ ‫‪10‬۽ هن پنج پردا هڪ ٻئي سان جوڙيا ‪:‬۽ ٻيا پنج پردا هڪ ٻئي سان جوڙيا‪.‬‬ ‫‪11‬۽ ااهن هڪڙي پردي جي ڪنڊ تي ايرو ُاگ جا ڦڙا ٺاهيا جيڪي هڪڙي پردي جي ڪنڊ کان ملئي ويا هئا؛ ساڳي نَ طرح هن ٻئي‬ ‫پردي جي آخر ۾ ٻئي جي ملئي ۾ ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪12‬هن هڪ پردي ۾ پنجاهه ڦوڪڙا ٺاهيا ۽ ٻئي پردي جي ڪنڊ ۾ پنجاهه ڦوڪڙا ٺاهيا جيڪو ٻئي جي ڳنڍڻ ۾ هو ‪:‬اهي ڦوڪڙا هڪ‬ ‫پردي کي ٻئي سان ڳنڍيندا هئا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ هن سون جا پنجاهه ڳنڍا ٺاهيا‪ ،‬۽ پردا هڪ ٻئي سان ڳنڍن سان جوڙيا ‪:‬اهڙي طرح هڪ خيمو بڻجي ويو‪.‬‬ ‫لَ ٻڪرين جي واُن جا پردا ٺاهيا ‪:‬ياُهن پردا ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪14‬۽ خيمي جي مٿان خيمي م‬ ‫‪15‬هڪ پردي جي ڊيگهه ٽيهه هٿ ۽ ويڪر چاُ هٿ هئي ‪:‬ياُهن پردا هڪ ماپ جا هئا‪.‬‬ ‫‪16‬۽ هن پنج پردا اُڳ اُڳ جوڙيا‪ ،‬۽ ڇهه پردا اُڳ اُڳ‪.‬‬ ‫‪17‬۽ ااهن ملئڻ واُي پردي جي ڪناُي تي پنجاه ڦوڪڙا ٺاهيا ۽ ٻئي ملئڻ واُي پردي جي ڪناُي تي پنجاه ڦوڪڙا ٺاهيا‪.‬‬ ‫لَ پيتل جا پنجاهه ُنگها ٺاهيا ته جيئن اهو هڪ ٿي وڃي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ هن خيمي کي پاڻ ۾ ڳنڍڻ م‬ ‫لَ ڳاڙهي ُاگ جي چمڙين جو هڪ ڍڪ ٺاهيو‪ ،‬۽ ان جي مٿان بيجر جي چمڙين جو هڪ ڍڪ ٺاهيو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ هن خيمي م‬ ‫لَ مشتمم ڪاٺ جا بيٺا تختا ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ هن خيمي م‬ ‫‪21‬هڪ تختي جي ڊيگهه ڏهه هٿ ۽ ويڪر ڏيڍ هٿ هئي‪.‬‬ ‫لَ ٺاهيون‪.‬‬ ‫‪22‬هر تختي ۾ ٻہ چوڙيون هيون‪ ،‬هڪ ٻئي کان هڪجهڙيون فاصلي تي ‪:‬اهڙي طرح هن خيمه جي سڀني تختن م‬ ‫لَ ويه تختا‪.‬‬ ‫لَ تختا ٺاهيا‪ ،‬ڏکڻ پاسي م‬ ‫‪23‬۽ ااهن خيمي م‬ ‫لَ ٻہ اچوڙ‪.‬‬ ‫لَ هڪ تختي هيٺان ٻہ اچوڙ ۽ ٻن تختن م‬ ‫‪24‬۽ ااهن ويهن تختن جي هيٺان چاادي نَ جا چاُيه اچوڙ ٺاهيا ‪:‬ٻن تختن م‬ ‫لَ‪ ،‬جيڪو اتر ڪنڊ ڏااهن آهي‪ ،‬ويه بوُڊ ٺاهيا‪،‬‬ ‫‪25‬۽ خيمي جي ٻئي پاسي م‬ ‫‪26‬۽ ااهن جا چاُيهہ اچوڙ چاادي نَ جا هئا‪ ،‬هڪ تختي هيٺان ٻہ اچوڙ ۽ ٻئي تختي هيٺان ٻہ اچوڙ‪.‬‬ ‫لَ ڇه تختا ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪27‬۽ خيمي جي اوُهه پاسي جي پاسن م‬

‫خروج‬

‫لَ ٻنهي پاسن تي ٻہ تختا ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪28‬۽ خيمي جي ڪنڊن م‬ ‫‪29‬۽ اهي هيٺان ڳنڍيل هئا‪ ،‬۽ ان جي مٿي تي هڪ ڪنگڻ سان ڳنڍيل هئا ‪:‬هن ٻنهي ڪنڊن ۾ ٻنهي سان ائين ڪيو‪.‬‬ ‫‪30‬۽ اٺ تختا هئا؛ ۽ ااهن جا ڇيڙا چاادي نَ جا سوُهن ڇيڙا هئا‪ ،‬هر تختي جي هيٺان ٻہ ڇيڙا هئا‪.‬‬ ‫لَ پنج‪،‬‬ ‫‪31‬۽ ااهن مشٽمم ڪاٺ جا مس نر ٺاهيا‪ ،‬خيمي جي هڪڙي پاسي جي تختن م‬ ‫لَ پنج سڙڪون‪.‬‬ ‫تختن‬ ‫لَ پنج سڙڪون ۽ اوُهه پاسي جي‬ ‫م‬ ‫‪32‬۽ خيمي جي ٻئي پاسي جي تختن م‬ ‫‪33‬۽ هن وچ واُو باُ ٺاهيو جيڪو تختن مان هڪ ڇيڙي کان ٻئي ڇيڙي تائين اڪري‪.‬‬ ‫جاَ هجن‪ ،‬۽ باُن کي سون سان ڍڪيو‪.‬‬ ‫لَ م‬ ‫‪34‬۽ هن تختن کي سون سان ڍڪيو‪ ،‬۽ ااهن جا ڪڙا سون جا ٺاهيا ته جيئن باُن م‬ ‫‪35‬۽ هن ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬۽ َرمزي ُاگ ۽ عمدو ڳريل ڪپڙي جو پردو ٺاهيو ‪:‬ان کي ڪروبين سان ڪاُيگري نَ جي ڪم سان ٺاهيو‪.‬‬ ‫لَ چاادي نَ جا چاُ رچوڻا‬ ‫لَ مشتمم ڪاٺ جا چاُ ٿنڀا ٺاهيا ۽ ااهن کي سون سان مڙيو ‪:‬ااهن جا ڪرنڊا سون جا هئا؛ ۽ ااهن م‬ ‫‪36‬۽ ارن م‬ ‫ٺاهيائين‪.‬‬ ‫لَ ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪َ ،‬رمزي ۽ عمدو ڳريل سوت مان هڪ پردو ٺاهيو‪ ،‬جيڪو سهڻي ڪم جو هو‪.‬‬ ‫‪37‬۽ هن خيمي جي دُواِي م‬ ‫‪38‬۽ ان جا پنج ٿنڀا ااهن جي ڪرنڊن سان گڏ ‪:‬۽ ااهن جي رمنهن ۽ ااهن جي پٽين کي سون سان ڍڪيو ‪:‬پر ااهن جا پنج رچلها پيتل جا هئا‪.‬‬ ‫باب ‪37‬‬ ‫‪1‬۽ بضلي ايل مش مطم ڪاٺ جو صندوق ٺاهيو ‪:‬ان جي ڊيگهه ٻه هٿ ۽ اڌ هٿ‪ ،‬ويڪر ڏيڍ هٿ ۽ اوچائي ڏيڍ هٿ هئي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ ان کي اادُ ۽ ٻاهر خاُص سون سان ڍڪيو‪ ،‬۽ ان جي چوڌاُي سون جو تاج ٺاهيو‪.‬‬ ‫لَ هئا ‪:‬ٻہ ڪڙا ان جي هڪڙي پاسي ۽ ٻہ ڪڙا ٻئي پاسي‪.‬‬ ‫لَ سون جا چاُ ڪڙا ٺاهيا‪ ،‬جيڪي ان جي چئني ڪنڊن تي ُڳائڻ م‬ ‫‪3‬۽ ان م‬ ‫‪4‬۽ هن شيٽم ڪاٺ جون ُٺيون ٺاهيون ۽ ااهن کي سون سان مڙهيو‪.‬‬ ‫لَ ُٺيون صندوق جي پاسن جي ڪڙن ۾ وجهيون‪.‬‬ ‫‪5‬۽ هن صندوق کي کڻڻ م‬ ‫‪6‬۽ هن پاڪ سون مان ڪفاُو ٺاهيو ‪:‬ان جي ڊيگهه ٻہ هٿ ۽ ويڪر ڏيڍ هٿ هئي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ ٻہ ڪروبي سون جا ٺاهيا‪ ،‬جيڪي هڪ ٽڪري مان ڪٽيل هئا‪ ،‬ااهن کي ڪفاُي جي ڍڪ جي ٻنهي ڇيڙن تي ٺاهيو‪.‬‬ ‫‪8‬هڪ ڪروب هن پاسي جي ڇيڙي تي ۽ ٻيو ڪروب ٻئي پاسي جي ااهي نَ پاسي ‪:‬هن ڪفاُي جي ڍڪ مان ٻنهي ڇيڙن تي ڪروبي‬ ‫ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪9‬۽ ڪروبين پنهنجا پر مٿي پکيڙي ڇڏيا‪ ،‬۽ پنهنجن پرن سان ُحم جي ڍڪ تي ڍڪيل هئا‪ ،‬۽ ااهن جا منهن هڪ ٻئي ڏااهن هئا؛‬ ‫ڪروبين جا منهن ُحم جي ڍڪ ڏااهن هئا‪.‬‬ ‫‪10‬۽ هن شيٽم ڪاٺ جو ميز ٺاهيو ‪:‬ان جي ڊيگهه ٻه هٿ‪ ،‬ويڪر هڪ هٿ ۽ اوچائي ڏيڍ هٿ هئي‪.‬‬ ‫‪11‬۽ ان کي خاُص سون سان ڍڪيو‪ ،‬۽ ان جي چوڌاُي سون جو تاج ٺاهيو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ان جي چوڌاُي هڪ هٿ ويڪرو ڪنڊ ٺاهيو؛ ۽ ان جي چوڌاُي سون جو تاج ٺاهيو‪.‬‬ ‫لَ سون جا چاُ ڪڙا ٺاهيا‪ ،‬۽ ڪڙا ان جي چئني ڪنڊن تي ُڳايا جيڪي چئني پيرن ۾ هئا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ ان م‬ ‫لَ ُٺين جون جايون‪.‬‬ ‫‪14‬ڪڙا ڪنڊ جي سامهون هئا‪ ،‬يعني ميز کڻڻ م‬ ‫لَ شيٽم ڪاٺ جا ُٺيون ٺاهيون ۽ ااهن کي سون سان مڙهيو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ هن ميز کڻڻ م‬ ‫ٿااو‪ ،‬چمچا‪ ،‬پيال ۽ اذُااو ڍڪڻ جا ڍڪ‪ ،‬خاُص سون جا ٺاهيا‪.‬‬ ‫ٿااو‪،‬‬ ‫ُکيل‬ ‫‪16‬۽ هن ميز تي‬ ‫ن‬ ‫‪17‬۽ هن شمعدان خاُص سون مان ٺاهيو ‪:‬هن ڇٽيل ڪم مان شمعدان ٺاهيو؛ ان جو ڇڙو‪ ،‬ان جي ٽاُي‪ ،‬ان جا پيال‪ ،‬ان جا ڳوڙها ۽ ان جا‬ ‫گل‪ ،‬ساڳئي مان هئا‪:‬‬ ‫‪18‬۽ ڇهه ٽاُيون ان جي پاسن کان اڪراديون هيون ‪:‬شمعدان جون ٽي ٽاُيون ان جي هڪ پاسي کان ۽ ٽي ٽاُيون ان جي ٻئي پاسي‬ ‫کان‪.‬‬ ‫‪19‬هڪ ٽاُي ۾ بادام جي امواي جا ٽي پيال‪ ،‬هڪ ڪڙه ۽ هڪ گل؛ ۽ ٻي ٽاُي ۾ بادام جي امواي جا ٽي پيال‪ ،‬هڪ ڪڙه ۽ هڪ گل؛‬ ‫اهڙي طرح ڇهن ٽاُيون جيڪي شمعدان مان اڪراديون آهن‪.‬‬ ‫‪20‬۽ شمعدان ۾ چاُ پيال بادام جي شڪل جهڙا هئا‪ ،‬ان جا گول ۽ ان جا گل‪:‬‬ ‫‪21‬۽ هڪ ئي ٽاُي جي ٻن ٽاُين هيٺان هڪ ڪڙڪي‪ ،‬۽ هڪ ئي ٽاُي جي ٻن ٽاُين هيٺان هڪ ڪڙڪي‪ ،‬۽ هڪ ئي ٽاُي جي ٻن‬ ‫ٽاُين هيٺان هڪ ڪڙڪي‪ ،‬ااهن ڇهن ٽاُين جي مطابق جيڪي ان مان اڪراديون هيون‪.‬‬ ‫شيَ جون هيون ‪:‬اهو سڀ خاُص سون جو هڪ ٽڪرو ٿيل ڪم هو‪.‬‬ ‫‪22‬ااهن جا گوڏا ۽ ٽاُيون هڪ ئي‬ ‫م‬ ‫ر‬ ‫ٿااو خاُص سون جا ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪23‬۽ هن پنهنجا ست ڏيئا‪ ،‬۽ پنهنجا گلگام ۽ ن‬ ‫‪24‬هن اهو ۽ ان جا سڀ سامان هڪ ٽاُٽ خاُص سون مان ٺاهيو‪.‬‬ ‫‪25‬۽ هن بخوُ جي َربااگاهه کي شيٽم ڪاٺ مان ٺاهيو ‪:‬ان جي ڊيگهه هڪ هٿ ۽ ويڪر هڪ هٿ هئي؛ اهو چوُس هو؛ ۽ ان جي‬ ‫اوچائي ٻه هٿ هئي؛ ان جا سڱ ساڳئي مان هئا‪.‬‬ ‫‪26‬۽ ان کي خاُص سون سان ڍڪيو‪ ،‬ان جي چوٽي‪ ،‬ان جي چوڌاُي پاسا‪ ،‬۽ ان جي سڱ؛ ۽ ان جي چوڌاُي سون جو تاج ٺاهيو‪.‬‬ ‫لَ ُٺين جا‬ ‫لَ سون جا ٻہ ڪڙا ان جي تاج جي هيٺان‪ ،‬ان جي ٻنهي ڪنڊن تي‪ ،‬ان جي ٻنهي پاسن تي ٺاهيا‪ ،‬تہ جيئن ان کي کڻڻ م‬ ‫‪27‬۽ ان م‬ ‫هنڌ هجن‪.‬‬ ‫‪28‬۽ هن شيٽم ڪاٺ مان ُٺيون ٺاهيون ۽ ااهن کي سون سان مڙهيو‪.‬‬ ‫‪29‬۽ هن پاڪ مسح ڪرڻ جو تيل ۽ مٺي مصاُحن جو خاُص ُوبان ٺاهيو‪ ،‬جيئن عطر ساِ جي ڪم مطابق‪.‬‬

‫خروج‬

‫باب ‪38‬‬ ‫⁠گاهہ شيٽم ڪاٺ مان ٺاهي‪ ،‬جنهن جي ڊيگهه پنج هٿ ۽ ويڪر پنج هٿ هئي‪ ،‬اهو چوُس هو‪ ،‬۽‬

‫‪1‬۽ هن ساڙڻ جي َربااي نَ جي َربان‬ ‫ان جي اوچائي ٽي هٿ هئي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ ان جي چئني ڪنڊن تي سڱ ٺاهيا؛ ان جا سڱ هڪجهڙائي جا هئا ‪:‬۽ ان کي ٽامي سان ڍڪيو‪.‬‬ ‫ٿااو‪ ،‬ڪرنڊيون ۽ آتشدان ٺاهيا ‪:‬ان جا سڀ سامان پيتل جا ٺاهيا‪.‬‬ ‫ٿااو‪ ،‬بيلچا‪ ،‬ن‬ ‫‪3‬۽ هن َربان گاهه جا سڀ سامان‪ ،‬ن‬ ‫لَ ٽامي جو هڪ ڄاُ ٺاهيو جيڪو ان جي چوگرد جي هيٺان ان جي وچ تائين هو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ هن َربان ⁠گاهہ م‬ ‫ن‬ ‫‪5‬۽ هن پيتل جي نڇ ن‬ ‫جاَ هرجي‪.‬‬ ‫لَ م‬ ‫لَ چاُ ڪڙا ٺاهيا‪ ،‬ته جيئن ُنڊن م‬ ‫ٽ جي چئني ڇيڙن م‬ ‫‪6‬۽ هن شيٽم ڪاٺ مان ُٺيون ٺاهيون ۽ ااهن کي پيتل سان مڙهيو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ هن َربان ⁠گاهہ جي ڪناُن تي ڪڙن ۾ ُٺيون وجهي ڇڏيون تہ جيئن ان کي کڻي سگهجي؛ هن َربان ⁠گاهہ کي تختن سان خاُي‬ ‫بڻايو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ هن پيتل جو حوض ۽ ان جو بنياد پيتل مان ٺاهيو‪ ،‬اهو ااهن عوُتن جي عينڪن مان هو جيڪي خيمي جي دُواِي تي گڏ ٿينديون‬ ‫هيون‪.‬‬ ‫‪9‬۽ هن صحن ٺاهيو ‪:‬ڏکڻ پاسي ڏکڻ طرف صحن جا پردا عمدي ڳريل ڪپڙي جا هئا‪ ،‬هڪ سؤ هٿ ويڪرا‪.‬‬ ‫‪10‬ااهن جا ٿنڀا ويه هئا ۽ ااهن جا ويه پٽا ٽامي جا هئا‪ ،‬ٿنڀن جا ڪرنڊا ۽ سندن پٽيون چاادي نَ جون هيون‪.‬‬ ‫لَ پردا هڪ سؤ هٿ هئا‪ ،‬ااهن جا ٿنڀا ويهه هئا ۽ ااهن جا چوڪا ويهه پيتل جا هئا‪ ،‬ٿنڀن جا ڪرنڊا ۽ ااهن جا‬ ‫‪11‬۽ اتر واُي پاسي م‬ ‫ڪنگڻ چاادي نَ جا هئا‪.‬‬ ‫لَ پنجاهه هٿ ڊگها پردا هئا‪ ،‬ااهن جا ڏهه ٿنڀا ۽ ڏهه رچواڊا‪ ،‬ٿنڀن جا ڪرنڊا ۽ ااهن جون پٽيون چاادي نَ جون هيون‪.‬‬ ‫‪12‬۽ اوُهه پاسي م‬ ‫لَ اوڀر طرف پنجاهه هٿ‪.‬‬ ‫‪13‬۽ اوڀر واُي پاسي م‬ ‫‪14‬دُواِي جي هڪڙي پاسي جا پردا پندُهن هٿ ويڪرا هئا‪ ،‬ٽي ٿنڀا ۽ ٽي چوڪا هئا‪.‬‬ ‫لَ‪ ،‬هن پاسي ۽ هن پاسي‪ ،‬پندُهن هٿن جا پردا هئا‪ ،‬ااهن جا ٽي ٿنڀا ۽ ٽي چوڪا هئا‪.‬‬ ‫‪15‬۽ صحن جي دُواِي جي ٻئي پاسي م‬ ‫‪16‬صحن جي چوڌاُي سڀ پردا ٺيڪ ڳڻيل ڪپڙي جا هئا‪.‬‬ ‫ڪنڊا چاادي نَ جا هئا‪ ،‬۽ ااهن جي رمنهنن جو مٿا چاادي نَ سان مڙيل هو‪ ،‬۽‬ ‫‪17‬۽ ٿنڀن جا چوڪا پيتل جا هئا‪ ،‬ٿنڀن جا ڪرنڊا ۽ ااهن جا ن‬ ‫صحن جا سڀ ٿنڀا چاادي نَ سان جڙيل هئا‪.‬‬ ‫لَ پردو ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬۽ َرمزي ُاگ ۽ عمدو ڳريل ڪپڙي جو سوئي جو ڪم ٿيل هو ‪:‬۽ ويه هٿ ڊگهو ۽‬ ‫‪18‬۽ صحن جي دُواِي م‬ ‫ويڪر ۾ پنج هٿ اوچائي هئي‪ ،‬جيڪا صحن جي پردن جي برابر هئي‪.‬‬ ‫‪19‬۽ ااهن جا ٿنڀ چاُ هئا‪ ،‬۽ ااهن جا چوڪا چاُ پيتل جا هئا‪ ،‬ااهن جا ڪرنڊا چاادي نَ جا هئا‪ ،‬۽ ااهن جي رمهرن ۽ پٽين تي چاادي نَ جو‬ ‫مڙه هو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ خيمي ۽ صحن جي چوڌاُي سڀ ميخون پيتل جون هيون‪.‬‬ ‫لَ هاُون ڪاهن جي پٽ‬ ‫‪21‬هي خيمه جو مجموعو آهي‪ ،‬يعني شاهدي جي خيمه جو‪ ،‬جيئن‬ ‫موسي جي حڪم موجب‪ ،‬لوين جي خدمت م‬ ‫ي‬ ‫امتماُ جي هٿان ڳڻيو ويو هو‪.‬‬ ‫ر‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪.‬‬ ‫‪22‬۽ يهوداه جي َبيلي مان بضليئيل‪ ،‬اوُي جي پٽ‪ ،‬رحوُ جي پٽ‪ ،‬سڀ ڪجهہ ٺاهيو جيڪو خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪23‬۽ ان سان گڏ دان جي َبيلي مان اخيسامڪ جو پٽ احوُياب هو‪ ،‬جيڪو اقاش ۽ ماهر ڪاُيگر هو‪ ،‬۽ ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪َ ،‬رمزي ۽ افيس‬ ‫ڪپڙي تي ڪنگائي ڪندو هو‪.‬‬ ‫جاَ جي شيڪل جي حساب سان ااتيس‬ ‫جاَ جي سڄي ڪم ۾ جيڪو سون استعمال ڪيو ويو‪ ،‬سو به اذُااي جو سون‪ ،‬مقدس م‬ ‫‪24‬پاڪ م‬ ‫تول ۽ ست سئو ٽيهه شيڪل هو‪.‬‬ ‫‪25‬۽ جماعت جي ڳڻپيل ماڻهن جي چاادي هڪ سؤ توُن ۽ هڪ هزاُ ست سؤ پندُهن مثقال مقدس جي مثقال موجب هئي‪.‬‬ ‫لَ ويو‪ ،‬ويهن ساُن ۽ ان‬ ‫لَ جيڪو ڳڻپ م‬ ‫جاَ جي مشڪل موجب‪ ،‬هر هڪ م‬ ‫لَ هڪ مبڪاح‪ ،‬يعني اڌ مشڪل‪ ،‬مقدس م‬ ‫‪26‬هر هڪ ماڻهو م‬ ‫کان مٿي جي عمر جو‪ ،‬ڇهه ُک ٽي هزاُ پنج سئو پنجاهه مردن مان‪.‬‬ ‫لَ هڪ تملن‪.‬‬ ‫جاَ جا پايا ۽ پردي جا پايا ڊاٺا ويا‪ ،‬يعني سؤ تملن جا هڪ سؤ پايا‪ ،‬هر پايي م‬ ‫‪27‬۽ سؤ تملن چاادي نَ مان مقدس م‬ ‫لَ ڪرنڊا ٺاهيا‪ ،‬ااهن جي رمنهن کي ڍڪيو ۽ ااهن کي ڀتيون ُڳايون‪.‬‬ ‫‪28‬۽ هزاُ ست سؤ پنجهتر مثقال مان ٿنڀن م‬ ‫‪29‬۽ اذُااي جو ٽامي ستر ٽااڪا ۽ ٻہ هزاُ چاُ سئو شيڪل هو‪.‬‬ ‫لَ ٽامي جي ڇنڀي‪ ،‬۽ َربان گاهه جا سڀ سامان‪،‬‬ ‫‪30‬۽ ان سان گڏ خيمي جي دُواِي جا ستون‪ ،‬ٽامي جي َربان گاهه‪ ،‬۽ ان م‬ ‫‪31‬۽ صحن جي چوڌاُي ڪنڊن جا ڪنڊا‪ ،‬صحن جي دُواِي جا ڪنڊا‪ ،‬۽ خيمي جي سڀني ميخن ۽ صحن جي چوڌاُي سڀني ميخن‪.‬‬ ‫باب ‪39‬‬ ‫لَ پاڪ ڪپڙا ٺاهيا‪ ،‬جيئن‬ ‫لَ خدمت جا ڪپڙا ٺاهيا‪ ،‬۽ هاُون م‬ ‫جاَ ۾ خدمت ڪرڻ م‬ ‫‪1‬۽ ايرو‪ ،‬واڱڻائي ۽ َرمزي ُاگ مان‪ ،‬پاڪ م‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪.‬‬ ‫خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪2‬۽ هن سون‪ ،‬ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬۽ َرمزي ُاگ ۽ عمدو ڳريل ڪپڙي مان ايفود ٺاهيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ااهن سون کي پتلي پليٽن ۾ ڪٽيو‪ ،‬۽ ان کي تاُن ۾ ڪٽيو‪ ،‬ته جيئن ان کي ايرو‪ ،‬جامني‪ ،‬۽ َرمزي ُاگ ۾‪ ،‬۽ افيس ڪپڙي ۾‪ ،‬مهاُت‬ ‫سان ڪم ڪري سگهجي‪.‬‬ ‫لَ ڪلهن جا ٽڪرا ٺاهيا تہ جيئن ان کي پاڻ ۾ ڳنڍين ‪:‬ٻنهي ڪناُن سان ان کي پاڻ ۾ ڳنڍيو ويو‪.‬‬ ‫‪4‬ااهن ان م‬

‫خروج‬

‫‪5‬۽ سندس ايفود جو عجيب ڪمربند‪ ،‬جيڪو ان تي هو‪ ،‬اهو به ان جي ڪم موجب ساڳئي مان هو؛ سون‪ ،‬ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬۽ َرمزي ُاگ‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪.‬‬ ‫۽ عمدو ڳنڍيل سواا‪ ،‬جيئن خداواد‬ ‫ي‬ ‫سليمااي پٿر ٺاهيا جيڪي سون جي خاان ۾ جڙيل هئا‪ ،‬جيئن اشااين تي ارڪريل آهن‪ ،‬بني اسرائيل جي ٻاُن جا اال ارڪريل هئا‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ااهن ر‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪.‬‬ ‫لَ پٿر ٿين‪ ،‬جيئن خداواد‬ ‫‪7‬۽ ااهن کي ايفود جي ڪلهن تي ُکيو تہ جيئن اهي بني اسرائيل جي يادگيري نَ م‬ ‫ي‬ ‫‪8‬۽ هن ايفود جي ڪم وااگر ڪاُيگري نَ جي ڪم جو سينه بند ٺاهيو؛ سون‪ ،‬ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬۽ َرمزي ُاگ ۽ عمدو ڳريل سوت مان‪.‬‬ ‫‪9‬اهو چاُ چوُس هو؛ ااهن سينه جي پليٽ کي ٻيڻو ڪيو ‪:‬ان جي ڊيگهه هڪ ويڪر هئي ۽ ان جي ويڪر هڪ ويڪر هئي‪ ،‬جيڪا‬ ‫ٻيڻي هئي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ااهن ان ۾ پٿرن جون چاُ َطاُون ُڳايون ‪:‬پهرين َطاُ ۾ هڪ ساُديس‪ ،‬هڪ پکهراج ۽ هڪ ِابوُ هو ‪:‬اها پهرين َطاُ هئي‪.‬‬ ‫‪11‬۽ ٻي َطاُ ۾‪ ،‬هڪ ِمرد‪ ،‬هڪ ايلم‪ ،‬۽ هڪ هيرو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ٽئين َطاُ ۾‪ ،‬هڪ عقيق‪ ،‬هڪ عقيق ۽ هڪ ياَوت‪.‬‬ ‫‪13‬۽ چوٿين َطاُ ۾‪ ،‬هڪ بيرل‪ ،‬هڪ سليمااي ۽ هڪ ِبرجد ‪:‬اهي سون جي خاان ۾ جڙيل هئا‪.‬‬ ‫‪14‬۽ اهي پٿر بني اسرائيل جي ااُن مطابق هئا‪ ،‬ٻاُهن‪ ،‬ااهن جي ااُن مطابق‪ ،‬مهر جي اقش وااگر‪ ،‬هر هڪ تي سندس ااُو‪ ،‬ٻاُهن َبيلن‬ ‫جي مطابق هو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ ااهن سينه بند جي ڇيڙن تي خاُص سون جون ڳنڍيل ِاجيرون ٺاهيون‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ااهن سون جا ٻہ اوادهه ۽ ٻہ سون جا ڪڙا ٺاهيا ۽ اهي ٻئي ڪڙا سينه بند جي ٻنهي ڇيڙن ۾ ُڳايا‪.‬‬ ‫‪17‬۽ ااهن ٻہ ڳنڍيل سون جون ِاجيرون سينه بند جي ڇيڙن تي ٻنهي ڪڙن ۾ ُڳايون‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ٻنهي ڳنڍيل ِاجيرن جا ٻئي ڇيڙا ٻنهي خاان ۾ ٻڌي ڇڏيا ۽ ااهن کي ايفود جي ڪلهن جي ڪڙين تي ان جي اڳيان ُکيو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ ااهن سون جا ٻہ ڪڙا ٺاهيا ۽ ااهن کي سينه بند جي ٻنهي ڇيڙن تي‪ ،‬ان جي ڪناُي تي‪ ،‬جيڪو ايفود جي اادُئين پاسي هو‪ُ ،‬ڳايو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ااهن ٻہ ٻيا سون جا ڪنگڻ ٺاهيا ۽ ااهن کي ايفود جي ٻنهي پاسن تي هيٺان‪ ،‬ان جي اڳيان‪ ،‬ٻئي جوڙي جي سامهون‪ ،‬ايفود جي‬ ‫دُچسپ کمربند جي مٿان ُڳايو‪.‬‬ ‫سٽ سان ڳنڍيو‪ ،‬ااهي ڪري ته اهو ايفود جي خوبصوُت ڪمربند‬ ‫‪21‬۽ ااهن سينه بند کي سندس ڪنگڻ سان ايفود جي ڪنگڻ سان ايلي ر‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪.‬‬ ‫جي مٿان هجي ۽ سينه بند ايفود کان اه رکلي؛ جيئن خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪22‬۽ هن ايفود جو چوغو سڄو ايرو ُاگ جو اڻيل ڪم مان ٺاهيو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ چوغي جي وچ ۾ هڪ سوُاخ هو‪ ،‬جيڪو چادُ جي سوُاخ وااگر هو‪ ،‬سوُاخ جي چوڌاُي هڪ پٽي هئي ته جيئن اهو ڦاٽ اه‬ ‫وڃي‪.‬‬ ‫‪24‬۽ ااهن چوغي جي ڪناُن تي ايرو‪ ،‬واڱڻائي‪َ ،‬رمزي ۽ ڦاٽل ڪپڙي جا اااُ ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪25‬۽ ااهن خاُص سون جا گهنٽيون ٺاهيون‪ ،‬۽ ااهن گهنٽين کي اااُ جي وچ ۾ چوغي جي پٺي تي ُڳايو‪ ،‬چوڌاُي اااُ جي وچ ۾‪.‬‬ ‫لَ چادُ جي ڪناُي جي چوڌاُي هڪ گهنٽي ۽ هڪ اااُ‪ ،‬هڪ گهنٽي ۽‬ ‫‪26‬جيئن خداواد‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪ ،‬تيئن خدمت ڪرڻ م‬ ‫ي‬ ‫هڪ اااُ‪.‬‬ ‫لَ عمدي ڪپڙي جا ڪپڙا ٺاهيا‪،‬‬ ‫‪27‬۽ ااهن هاُون ۽ سندس پٽن م‬ ‫‪28‬۽ افيس ڪپڙي جو هڪ عجائب گهر‪ ،‬افيس ڪپڙي جا افيس ٽوپيون‪ ،‬۽ افيس ڪپڙي جا افيس چوٽيون‪،‬‬ ‫سئي نَ جو ڪم هو‪ ،‬جيئن خداواد‬ ‫‪29‬۽ هڪ ڪمربند ٺاهيو جيڪو عمدو ن‬ ‫ڪٽيل سوٽي‪ ،‬ايرو‪ ،‬واڱڻائي ۽ َرمزي ُاگ جو هو‪ ،‬جيڪو ر‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪30‬۽ ااهن پاڪ تاج جي پليٽ خاُص سون مان ٺاهي‪ ،‬۽ ان تي هڪڙي ُکت ُکي‪ ،‬جيئن رمهر جي اقش اگاُي‪ ،‬خداواد جي پاڪائي‪.‬‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪.‬‬ ‫سٽ ٻڌو تہ جيئن اهو پڳ جي مٿان مٿي تي ٻڌل هجي‪ ،‬جيئن خداواد‬ ‫‪31‬۽ ااهن ان کي ايرو ر‬ ‫ي‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪،‬‬ ‫خداواد‬ ‫جيڪو‬ ‫ڪيو‬ ‫ڪجهه‬ ‫سڀ‬ ‫اهو‬ ‫اسرائيلن‬ ‫بني‬ ‫‪:‬۽‬ ‫ٿيو‬ ‫پوُو‬ ‫ڪم‬ ‫سڀ‬ ‫جو‬ ‫اجتماع‬ ‫جي‬ ‫‪32‬اهڙي نَ طرح خيمي‬ ‫ي‬ ‫۽ ااهن ائين ئي ڪيو‪.‬‬ ‫موسي وٽ خيمو کڻي آيا‪ ،‬يعني خيمو‪ ،‬۽ ان جو سڀ سامان‪ ،‬ان جون ڪڙيون‪ ،‬ان جا تختا‪ ،‬ان جا سڱ‪ ،‬ان جا ٿنڀا ۽ ان جا پاڙا‪،‬‬ ‫‪33‬۽ اهي‬ ‫ي‬ ‫‪34‬۽ ڳاڙهي ُاگ ڪيل ُڍن جي چمڙن جو ڍڪ‪ ،‬۽ بيضن جي چمڙن جو ڍڪ‪ ،‬۽ پردو‪،‬‬ ‫‪35‬شاهدي جو صندوق‪ ،‬ان جون ُٺيون‪ ،‬۽ ُحم جو سرپوش‪،‬‬ ‫‪36‬ميز‪ ،‬ان جا سڀ سامان‪ ،‬۽ اذُااي جي مااي‪،‬‬ ‫لَ تيل‪،‬‬ ‫لَ ڏيئن سان‪ ،‬۽ ان جا سڀ سامان‪ ،‬۽ ُوشني نَ م‬ ‫‪37‬خاُص شمعدان‪ ،‬ان جي ڏيئن سان‪ ،‬يعني ترتيب ڏيڻ م‬ ‫لَ پردو‪،‬‬ ‫‪38‬۽ سون جي َربااگاهه‪ ،‬مسح ڪرڻ جو تيل‪ ،‬خوشبوداُ ُوبان‪ ،‬۽ خيمي جي دُواِي م‬ ‫‪39‬ٽامي جي َربااگاهه‪ ،‬ان جي پيتل جي گزيري‪ ،‬ان جون ُٺيون ۽ ان جا سڀ سامان‪ ،‬حوض ۽ ان جو پايو‪،‬‬ ‫خيمي‬ ‫جي‬ ‫اجتماع‬ ‫۽‬ ‫ميخون‪،‬‬ ‫‪40‬صحن جا پردا‪ ،‬ارن جا ٿنڀا‪ ،‬۽ ارن جا رکنڊا‪ ،‬۽ صحن جي دُواِي جو پردو‪ ،‬ارن جون ُسيون‪ ،‬۽ ارن جون‬ ‫لَ‬ ‫م‬ ‫خيمي جي خدمت جا سڀ سامان‪،‬‬ ‫لَ پاڪ ڪپڙا ۽ سندس پٽن جا ڪپڙا‪ ،‬جيڪي ڪاهن جي حيثيت ۾‬ ‫لَ صاف سٿرا ڪپڙا‪ ،‬هاُون ڪاهن م‬ ‫جاَ ۾ خدمت ڪرڻ م‬ ‫‪41‬پاڪ م‬ ‫خدمت ڪن‪.‬‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪ ،‬تيئن بني اسرائيل سڀ ڪم ڪيو‪.‬‬ ‫خداواد‬ ‫‪42‬جيئن‬ ‫ي‬ ‫موسي ااهن کي‬ ‫موسي سڀني ڪمن تي اظر ڪئي‪ ،‬۽ ڏسو ته ااهن اهو ڪيو هو جيئن خداواد حڪم ڏاو هو‪ ،‬۽ ااهن اهو ڪيو هو ‪:‬۽‬ ‫‪43‬۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫برڪت ڏاي‪.‬‬

‫خروج‬

‫باب ‪40‬‬ ‫موسي سان ڳاُهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪2‬پهرين مهيني جي پهرين ڏينهن تي تون اجتماع جي خيمي جو خيمو َائم ڪر‪.‬‬ ‫ڍڪجانَ‪.‬‬ ‫ُکجانَ ۽ صندوق کي پردي سان‬ ‫‪3‬۽ تون ان ۾ شاهدي جي صندوق‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫‪4‬۽ تون ميز اادُ آڻيندين ۽ جيڪي شيون ان تي ُکڻيون آهن ااهن کي ترتيب ڏيندين؛ ۽ تون شمعدان اادُ آڻيندين ۽ ان جا ڏيئا ُوشن‬ ‫ڪندين‪.‬‬ ‫ڇڏجانَ‪.‬‬ ‫ُکجانَ‪ ،‬۽ خيمي جي دُواِي تي پردو ُڳائي‬ ‫‪5‬۽ تون سون جي َربااگاهہ کي شاهدي جي صندوق جي اڳيان‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫ُکجانَ‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ساڙڻ جي َربااي جي َربااگاهه کي خيمي جي خيمي جي دُواِي جي اڳيان‬ ‫م‬ ‫وجهجانَ‪.‬‬ ‫ُکجانَ‪ ،‬۽ ان ۾ پاڻي‬ ‫‪7‬۽ تون حوض کي اجتماع جي خيمي ۽ َربان گاه جي وچ ۾‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫ُٽڪاَ‪.‬‬ ‫ٺهراَ ۽ صحن جي دُواِي تي پردو‬ ‫‪8‬۽ تون چوگرد صحن کي‬ ‫م‬ ‫م‬ ‫‪9‬۽ تون مسح ڪرڻ جو تيل کڻي خيمه ۽ ان ۾ موجود سڀني شين کي مسح ڪر ۽ ان کي ۽ ان جي سڀني سامان کي پاڪ ڪر‪ ،‬۽ اهو‬ ‫پاڪ ٿيندو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ تون ساڙڻ واُي َربااگاهه ۽ ان جي سڀني ساماان کي تيل سان مسح ڪر ۽ َربااگاهه کي پاڪ ڪر ‪:‬۽ اها هڪ تمام پاڪ‬ ‫َربااگاهه ٿيندي‪.‬‬ ‫ملئجانَ ۽ ان کي پاڪ ڪر‪.‬‬ ‫‪11‬۽ تون حوض ۽ ان جي پاڙي کي تيل سان‬ ‫م‬ ‫‪12‬۽ هاُون ۽ سندس پٽن کي خيمي جي دُواِي تي آڻيو ۽ ااهن کي پاڻي نَ سان غسل ڪر‪.‬‬ ‫‪13‬۽ تون هاُون کي پاڪ ڪپڙا پاُائيندين‪ ،‬۽ ان کي مسح ڪندي پاڪ ڪندين‪ ،‬ته جيئن هو ڪاهن جي حيثيت ۾ منهنجي خدمت ڪري‬ ‫سگهي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ تون سندس پٽن کي آڻين ۽ ااهن کي ڪوٽ پاُائين‪.‬‬ ‫‪15‬۽ تون ااهن کي مسح ڪر‪ ،‬جيئن تو ااهن جي پي رَ کي مسح ڪيو هو‪ ،‬تہ جيئن اهي ڪاهن جي حيثيت ۾ منهنجي خدمت ڪن ‪:‬‬ ‫ڇاڪاڻ ⁠تہ ااهن جو مسح ضروُ ااهن جي اسلن تائين دائمي ڪاهني ُهندو‪.‬‬ ‫‪16‬موسي ائين ئي ڪيو ‪:‬جيئن خداواد کيس حڪم ڏاو هو‪ ،‬تيئن ئي هن ڪيو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪17‬۽ ٻئي سال جي پهرين مهيني ۾‪ ،‬مهيني جي پهرين ڏينهن تي‪ ،‬خيمو کوُيو ويو‪.‬‬ ‫موسي خيمو کنيو‪ ،‬ان جا پايا مضبوط ڪيا‪ ،‬ان جا تختا ُڳايا‪ ،‬ان ۾ سڙها ُڳايا‪ ،‬۽ ان جا ٿنڀا ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪18‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ هن خيمي کي خيمي جي مٿان وڇايو‪ ،‬۽ خيمي جو پردو ان جي مٿان ُکيو‪ ،‬جيئن خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪20‬۽ هن شاهدي کڻي صندوق ۾ ُکي‪ ،‬۽ ُٺيون صندوق تي ُکيون‪ ،‬۽ مٿي صندوق تي سرپوش ُکيو‪:‬‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪ ،‬تيئن هن صندوق کي خيمي ۾ آادو‪ ،‬۽ پردو کنيو ۽ شاهدي جي صندوق کي ڍڪيو‪.‬‬ ‫‪21‬۽ جيئن خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪22‬۽ هن ميز کي اجتماع جي خيمي ۾‪ ،‬خيمي جي اتر پاسي تي‪ ،‬پردي کان ٻاهر ُکيو‪.‬‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ خداواد جي اڳيان ان تي مااي ترتيب سان ُکي‪ ،‬جيئن خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪24‬۽ هن شمعدان کي اجتماع جي خيمي ۾‪ ،‬ميز جي سامهون‪ ،‬خيمي جي ڏکڻ پاسي تي ُکيو‪.‬‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪ ،‬هن خداواد جي اڳيان ڏيئا ُوشن ڪيا‪.‬‬ ‫‪25‬۽ جيئن خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪26‬۽ هن سواهري َربااگاهه اجتماع جي خيمي ۾ پردي جي اڳيان ُکي‪:‬‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪ ،‬تيئن ئي هن ان تي خوشبوداُ ُوبان ساڙيو‪.‬‬ ‫‪27‬۽ جيئن خداواد‬ ‫ي‬ ‫‪28‬۽ هن خيمي جي دُواِي تي پردو ُڳايو‪.‬‬ ‫‪29‬۽ هن ساڙڻ جي َربااگاهه کي خيمي جي خيمي جي دُواِي تي ُکيو ۽ ان تي ساڙڻ جي َربااي ۽ ميوي جي َربااي پيش ڪئي‪،‬‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو هو‪.‬‬ ‫جيئن خداواد‬ ‫ي‬ ‫لَ پاڻي ُکيو‪.‬‬ ‫‪30‬۽ هن اجتماع جي خيمي ۽ َربان گاه جي وچ ۾ حوض ُکيو‪ ،‬۽ ان ۾ ڌوئڻ م‬ ‫موسي‪ ،‬هاُون ۽ سندس پٽن پنهنجا هٿ پير ان ۾ ڌوتا‪.‬‬ ‫‪31‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي کي حڪم ڏاو‬ ‫خداواد‬ ‫جيئن‬ ‫هئا؛‬ ‫ويندا‬ ‫ڌوتا‬ ‫تڏهن‬ ‫هئا‪،‬‬ ‫ايندا‬ ‫ويجهو‬ ‫جي‬ ‫⁠گاهہ‬ ‫َربان‬ ‫جڏهن‬ ‫۽‬ ‫هئا‬ ‫گهڙادا‬ ‫۾‬ ‫خيمي‬ ‫اهي‬ ‫بہ‬ ‫‪32‬جڏهن‬ ‫ي‬ ‫هو‪.‬‬ ‫موسي ڪم پوُو‬ ‫ڪري‬ ‫‪.‬تنهن‬ ‫ُڳايو‬ ‫پردو‬ ‫تي‬ ‫دُواِي‬ ‫جي‬ ‫صحن‬ ‫۽‬ ‫اڏايو‪،‬‬ ‫کي‬ ‫صحن‬ ‫چوڌاُي‬ ‫جي‬ ‫گاه‬ ‫َربان‬ ‫۽‬ ‫خيمي‬ ‫مقدس‬ ‫‪33‬۽‬ ‫موسي‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫‪34‬پوَ ڪڪر اجتماع جي خيمي کي ڍڪيو‪ ،‬۽ خداواد جي جلل خيمي کي ڀرجي ويو‪.‬‬ ‫م‬ ‫موسي اجتماع جي خيمي ۾ داخل اه ٿي سگهيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ڪڪر ان تي بيٺو هو ۽ خداواد جي جلل خيمي کي ڀريو هو‪.‬‬ ‫‪35‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪36‬۽ جڏهن ڪڪر خيمي جي مٿان کان مٿي کڄي ويندو هو‪ ،‬تڏهن بني اسرائيل پنهنجي سڀني سفرن ۾ اڳتي وڌادا هئا‪.‬‬ ‫پوَ اهي ان ڏينهن تائين سفر اه ڪندا هئا جيستائين اهو مٿي اه کنيو ويو‪.‬‬ ‫‪37‬پر جيڪڏهن ڪڪر مٿي اه کنيو ويو‪ ،‬ته م‬ ‫‪38‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداواد جو ڪڪر ڏينهن جو مقدس خيمي تي هوادو هو ۽ ُات جو ان تي باهه هوادي هئي‪ ،‬اهو سڀ اسرائيلي گهراڻي‬ ‫جي اظر ۾‪ ،‬ااهن جي سڀني سفرن ۾ هو‪.‬‬