Skip to main content

Sindhi - The Book of Daniel

Page 1

‫ڊينئل‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫‪1‬يهوداه جي بادشاهه يهوياقيم جي حڪومت جي ٽئين سال ۾ بابل جي بادشاهه نبوچدنضر يروشلم ۾ آيو ۽ ان کي گهيرو ڪيو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ خداوند يهوديہ جي بادشاه يهوياقيم کي سندس هٿ ۾ ڏنو‪ ،‬۽ خدا جي گهر جي برتنن مان ڪجهہ ‪:‬جيڪي هو شنار جي ملڪ ۾ پنهنجي‬ ‫خدا جي گهر ڏانهن کڻي ويو؛ ۽ هو برتنن کي پنهنجي خدا جي خزاني ۾ آڻيندو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ بادشاهہ پنهنجن خواجه سرائن جي سردار اشپناز کي چيو تہ هو بني اسرائيل مان ڪجهہ‪ ،‬بادشاه جي اولد مان ۽ سردارن کي وٺي‬ ‫اچي‪.‬‬ ‫‪4‬اهڙا ٻار جن ۾ ڪو به عيب نه هو‪ ،‬پر اهي خوبصورت هئا‪ ،‬۽ هر قسم جي حڪمت ۾ ماهر هئا‪ ،‬۽ علم ۽ سمجه ۾ ماهر هئا‪ ،‬۽ اهڙا‬ ‫جيڪي بادشاهه جي محل ۾ بيهڻ جي الحيت رکن ها‪ ،‬۽ جن کي اهي ڪلدين جي علم ۽ ٻولي سيکارين ها‪.‬‬ ‫‪5‬۽ بادشاه انهن کي بادشاه جي کاڌي مان ۽ شراب مان روزانو کاڌو مقرر ڪيو جيڪو هو پيئندو هو ‪:‬انهن کي ٽن سالن تائين پاليو‪ ،‬ته‬ ‫جيئن ان جي آخر ۾ اهي بادشاه جي اڳيان بيهي سگهن‪.‬‬ ‫‪6‬هاڻي انهن ۾ يهوداه جي اولد مان دانيال‪ ،‬حنانياه‪ ،‬مشائيل ۽ عزريا هئا‪:‬‬ ‫‪7‬جن کي خواجه سرا جي سردار نال ڏنا ‪:‬ڇاڪاڻ ته هن دانيال کي بيلطشضر جو نالو ڏنو‪ ،‬۽ حننياه کي شدرچ جو نالو ڏنو‪ ،‬۽ ميشائيل کي‬ ‫ميشڪ جو نالو ڏنو‪ ،‬۽ عزرياه کي عبدنجو جو نالو ڏنو‪.‬‬ ‫‪8‬پر دانيال پنهنجي دل ۾ ارادو ڪيو ته هو پاڻ کي بادشاهه جي کاڌي جي حصي سان ۽ نه ئي ان شراب سان جيڪو هو پيئندو هو‪ ،‬پليت‬ ‫نه ڪندو ‪:‬تنهن ڪري هن خواجه سرا جي سردار کان درخواست ڪئي ته هو پاڻ کي پليت نه ڪري‪.‬‬ ‫‪9‬هاڻي خدا دانيال کي خواجه سرا جي سردار جي مهرباني ۽ پيار ۾ آندو هو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ خواجه سرائن جي سردار دانيال کي چيو تہ ”مون کي پنهنجي مالڪ بادشاهہ کان ڊپ آهي‪ ،‬جنهن اوهان جي کاڌي ۽ پيئڻ جو حڪم‬ ‫پوِ ڇا اوهين مون کي بادشاهہ جي آڏو پنهنجو‬ ‫ڏنو آهي‪ ،‬ڇو تہ هو اوهان جا منهن اوهان جي نسل جي ٻارن کان وڌيڪ بدتر ڇو ڏسندو؟ ء‬ ‫سر خطري ۾ وجهو ٿا؟“‬ ‫‪11‬پوِ دانيال ميلزار کي چيو‪ ،‬جنهن کي خواجه سرا جي سردار دانيال‪ ،‬حنانياه‪ ،‬مشائيل ۽ عزرياه تي مقرر ڪيو هو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ پاڻي ڏيو‪.‬‬ ‫لِ ساڳ ۽ پيئڻ ء‬ ‫‪12‬آ ءِ توکي عرض ٿو ڪريان ته‪ ،‬ڏهه ڏينهن تائين پنهنجن ٻانهن کي آزمايو؛ ۽ اسان کي کائڻ ء‬ ‫‪13‬پوِ اسان جا چهرا ۽ انهن ٻارن جا چهرا جيڪي بادشاهه جي ماني کائيندا آهن‪ ،‬توهان جي اڳيان ڏٺا وڃن ‪:‬۽ جيئن توهان ڏسو ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫پنهنجن نوڪرن سان سلوڪ ڪريو‪.‬‬ ‫‪14‬تنهنڪري هن انهن سان هن معاملي ۾ رضامندي ڪئي‪ ،‬۽ ڏه ڏينهن تائين انهن کي آزمايو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ ڏهن ڏينهن جي آخر ۾ انهن جا چهرا انهن سڀني ٻارن کان وڌيڪ سهڻا ۽ ٿلها نظر آيا جيڪي بادشاهه جي ماني کائيندا هئا‪.‬‬ ‫‪16‬اهڙي ءِ طرح ميلزار انهن جي گوشت ۽ شراب جو حصو جيڪو انهن کي پيئڻ گهرجي‪ ،‬واپس ڪري ڇڏيو ۽ انهن کي ساگ ڏنو‪.‬‬ ‫‪17‬انهن چئن ٻارن جي حوالي سان‪ ،‬خدا انهن کي هر سکيا ۽ حڪمت ۾ علم ۽ مهارت ڏني ‪:‬۽ دانيال کي سڀني خوابن ۽ خوابن ۾ سمجه‬ ‫هئي‪.‬‬ ‫‪18‬هاڻي جڏهن بادشاهه چيو هو ته هو انهن کي اندر آڻي‪ ،‬تڏهن خواجه سرا انهن کي نبوچدنضر جي اڳيان کڻي آيو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ بادشاه انهن سان ڳالهايو؛ ۽ انهن سڀني مان دانيال‪ ،‬حنانياه‪ ،‬مشائيل ۽ عزرياه جهڙو ڪو به نه مليو ‪:‬تنهنڪري اهي بادشاه جي اڳيان‬ ‫بيٺا رهيا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ دانائي ۽ سمجه جي سڀني معاملن ۾‪ ،‬جيڪي بادشاه انهن کان پڇيا‪ ،‬انهن کي انهن سڀني جادوگرن ۽ نجومي کان ڏه ڀيرا بهتر ڏٺا‬ ‫جيڪي سندس سڄي سلطنت ۾ هئا‪.‬‬ ‫‪21‬۽ دانيال بادشاهه سائرس جي پهرين سال تائين رهيو‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬۽ نبوچدنضر جي حڪومت جي ٻئي سال ۾ نبوچدنضر خواب ڏٺا‪ ،‬جن سان سندس روح پريشان ٿيو‪ ،‬۽ سندس ننڊ ڀڄي وئي‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ بادشاهہ جادوگرن‪ ،‬نجومين‪ ،‬جادوگرن ۽ ڪلدين کي سڏڻ جو حڪم ڏنو‪ ،‬ته جيئن بادشاهہ کي سندس خواب ٻڌايان ‪.‬تنهنڪري اهي‬ ‫ء‬ ‫آيا ۽ بادشاهہ جي اڳيان بيٺا رهيا‪.‬‬ ‫لِ پريشان ٿيو آهي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ بادشاه انهن کي چيو تہ مون هڪ خواب ڏٺو آهي‪ ،‬۽ منهنجو روح خواب کي سمجهڻ ء‬ ‫ٻڌاِ‪ ،‬۽ اسين تعبير ٻڌائينداسين‪.‬‬ ‫‪4‬پوِ ڪلدين بادشاهه کي شامي ٻولي ءِ ۾ چيو ته‪ ،‬اي بادشاهه‪ ،‬هميشه جيئرو رهو ‪:‬پنهنجن ٻانهن کي خواب ء‬ ‫ء‬ ‫‪5‬بادشاهہ ڪلدين کي جواب ڏنو تہ‪ ،‬ڳالهہ مون کان هلي وئي آهي‪ ،‬جيڪڏهن اوهين مون کي خواب ۽ ان جي تعبير نہ ٻڌائيندؤ تہ اوهان‬ ‫کي ٽڪرا ٽڪرا ڪيو ويندو‪ ،‬۽ اوهان جا گهر گندگي جو ڍير بڻايا ويندا‪.‬‬ ‫‪6‬پر جيڪڏهن توهان خواب ۽ ان جي تعبير ٻڌائيندؤ ته مون کان توهان کي تحفا‪ ،‬انعام ۽ وڏي عزت ملندي ‪.‬تنهن ڪري مون کي خواب ۽‬ ‫ان جي تعبير ڏيکاريو‪.‬‬ ‫‪7‬انهن وري جواب ڏنو ۽ چيو تہ بادشاهہ پنهنجن نوڪرن کي خواب ٻڌائي‪ ،‬۽ اسين ان جي تعبير ٻڌائينداسين‪.‬‬ ‫‪8‬بادشاهہ جواب ڏنو تہ‪ ،‬مون کي پڪ آهي تہ اوهين وقت ڪڍندؤ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اوهين ڏسو ٿا تہ ڳالهہ مون کان هلي وئي آهي‪.‬‬


‫ڊينئل‬

‫لِ ارف هڪ حڪم آهي ‪:‬ڇو ته توهان ڪوڙ ۽ بگاڙيل ڳالهيون تيار ڪيون‬ ‫‪9‬پر جيڪڏهن توهان مون کي خواب نه ٻڌايو‪ ،‬ته توهان ء‬ ‫آهن ته جيئن منهنجي اڳيان ڳالهايو‪ ،‬جيستائين وقت بدلجي نه وڃي ‪.‬تنهن ڪري مون کي خواب ٻڌايو‪ ،‬۽ مان ڄاڻندس ته توهان مون کي ان‬ ‫جي تعبير ٻڌائي سگهو ٿا‪.‬‬ ‫‪10‬ڪلدين بادشاهه جي اڳيان جواب ڏنو‪ ،‬۽ چيو ته‪ ،‬زمين تي ڪو به اهڙو ماڻهو ناهي جيڪو بادشاهه جي ڳالهه ٻڌائي سگهي‪ ،‬تنهن‬ ‫ڪري ڪو به بادشاهه‪ ،‬حاڪم يا حاڪم ناهي‪ ،‬جنهن ڪنهن به جادوگر‪ ،‬نجومي يا ڪلدين کان اهڙيون ڳالهيون پڇيون هجن‪.‬‬ ‫سواِ ديوتائن‬ ‫شيِ آهي جيڪا بادشاهه گهري ٿو‪ ،‬۽ ٻيو ڪو به ناهي جيڪو بادشاهه جي اڳيان اهو ڏيکاري سگهي‪،‬‬ ‫‪11‬۽ اها هڪ نادر‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫جي‪ ،‬جن جي رهائش انسان سان ناهي‪.‬‬ ‫‪12‬انهي ءِ ڪري بادشاهه غضبناڪ ۽ سخت غضبناڪ ٿيو‪ ،‬۽ بابل جي سڀني دانشورن کي مارڻ جو حڪم ڏنائين‪.‬‬ ‫‪13‬۽ اهو حڪم جاري ٿيو ته عقلمند ماڻهو قتل ڪيا وڃن؛ ۽ انهن دانيال ۽ سندس ساٿين کي قتل ڪرڻ جي ڳول ڪئي‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪14‬پوِ دانيال بادشاهه جي محافظن جي سردار اريوڪ کي الح ۽ حڪمت سان جواب ڏنو‪ ،‬جيڪو بابل جي دانشورن کي مارڻ ء‬ ‫ء‬ ‫نڪتو هو‪:‬‬ ‫“پوِ اريوڪ دانيال کي اها ڳالهه ٻڌائي‪.‬‬ ‫‪15‬هن بادشاهه جي سپه سالر اريوڪ کي جواب ڏنو‪” ،‬بادشاهه جو حڪم ايترو جلدي ڇو آهي؟‬ ‫ء‬ ‫‪16‬پوِ دانيال اندر ويو‪ ،‬۽ بادشاهه کان عرض ڪيو ته هو کيس وقت ڏئي‪ ،‬۽ هو بادشاهه کي تعبير ٻڌائي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬پوِ دانيال پنهنجي گهر ويو‪ ،‬۽ اهو ڳالهہ حنانياه‪ ،‬مشائيل ۽ عزرياه‪ ،‬پنهنجن ساٿين کي ٻڌائي‪:‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬تہ اهي آسمان جي خدا کان هن راز بابت رحم جي درخواست ڪن؛ تہ جيئن دانيال ۽ سندس ساٿي بابل جي باقي دانشورن سان گڏ ناس‬ ‫نہ ٿين‪.‬‬ ‫پوِ دانيال آسمان جي خدا جي واکاڻ ڪئي‪.‬‬ ‫‪19‬پوِ رات جي خواب ۾ دانيال تي راز ظاهر ٿيو‪ ،‬ء‬ ‫ء‬ ‫لِ برڪت وارو هجي ‪:‬ڇاڪاڻ ته حڪمت ۽ طاقت سندس آهي‪:‬‬ ‫‪20‬دانيال جواب ڏنو ۽ چيو تہ خدا جو نالو هميشه ء‬ ‫‪21‬۽ هو وقت ۽ موسمون بدلئي ٿو ‪:‬هو بادشاهن کي هٽائي ٿو ۽ بادشاهن کي مقرر ڪري ٿو ‪:‬هو عقلمندن کي حڪمت ڏئي ٿو ۽ سمجه‬ ‫وارن کي علم ڏئي ٿو‪:‬‬ ‫‪22‬هو ڳڳجهيون ۽ ڳڳجهيون ڳالهيون ظاهر ڪري ٿو ‪:‬هو ڄاڻي ٿو ته اوندهه ۾ ڇا آهي‪ ،‬۽ روشني هن سان گڏ رهي ٿي‪.‬‬ ‫‪23‬اي منهنجي ابن ڏاڏن جا خدا‪ ،‬مان تنهنجو شڪرگذار آهيان ۽ تنهنجي تعريف ڪريان ٿو‪ ،‬جنهن مون کي دانائي ۽ طاقت ڏني آهي‪ ،‬۽‬ ‫هاڻي تو مون کي اهو ٻڌايو آهي جيڪو اسان تو کان چاهيو هو ‪:‬ڇاڪاڻ ته تو هاڻي اسان کي بادشاهه جو معاملو ٻڌايو آهي‪.‬‬ ‫لِ مقرر ڪيو هو ‪:‬هن وڃي کيس چيو تہ ”بابل‬ ‫‪24‬تنهنڪري دانيال اريوڪ وٽ ويو‪ ،‬جنهن کي بادشاهہ بابل جي دانشورن کي مارڻ ء‬ ‫جي دانشورن کي نہ ماريو‪ ،‬مون کي بادشاهہ جي اڳيان آڻيو‪ ،‬۽ مان بادشاهہ کي تعبير ٻڌائيندس‪.‬‬ ‫‪25‬پوِ اريوڪ دانيال کي تڪڙ ۾ بادشاهه جي اڳيان آندو‪ ،‬۽ هن کي چيو ته‪ ،‬مون کي يهوداه جي قيدين مان هڪ ماڻهو مليو آهي‪ ،‬جيڪو‬ ‫ء‬ ‫بادشاهه کي تعبير ٻڌائيندو‪.‬‬ ‫‪26‬بادشاهہ دانيال کي‪ ،‬جنهن جو نالو بيلطشضر هو‪ ،‬جواب ڏنو تہ ڇا تون مون کي اهو خواب ۽ ان جي تعبير ٻڌائي سگهين ٿو جيڪو‬ ‫مون ڏٺو آهي؟‬ ‫‪27‬دانيال بادشاهه جي حضور ۾ جواب ڏنو‪ ،‬۽ چيو ته‪" ،‬اهو راز جيڪو بادشاهه گهريو آهي‪ ،‬اهو عقلمند‪ ،‬نجومي‪ ،‬جادوگر‪ ،‬ڪافر‪،‬‬ ‫بادشاهه کي نه ٿا ٻڌائي سگهن‪.‬‬ ‫‪28‬پر آسمان ۾ هڪڙو خدا آهي جيڪو راز ظاهر ڪري ٿو‪ ،‬۽ بادشاه نبوچنازسر کي ٻڌائي ٿو ته آخري ڏينهن ۾ ڇا ٿيندو ‪.‬تنهنجو خواب‪،‬‬ ‫۽ تنهنجي بستري تي تنهنجي مٿي جا رويا‪ ،‬هي آهن؛‬ ‫‪29‬اي بادشاهه‪ ،‬توهان جي باري ۾‪ ،‬توهان جي بستري تي توهان جا خيال ذهن ۾ آيا ته اڳتي ڇا ٿيڻ گهرجي ‪:‬۽ جيڪو راز ظاهر ڪري‬ ‫ٿو اهو توهان کي ٻڌائي ٿو ته ڇا ٿيڻ وارو آهي‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬هي راز مون تي ڪنهن به اهڙي حڪمت جي ڪري ظاهر نه ڪيو ويو آهي جيڪا مون وٽ ڪنهن به زنده کان‬ ‫‪30‬پر منهنجي ء‬ ‫وڌيڪ آهي‪ ،‬پر انهن جي خاطر جيڪي بادشاهه کي تعبير ٻڌائين‪ ،‬۽ ته جيئن توهان پنهنجي دل جا خيال ڄاڻو‪.‬‬ ‫‪31‬اي بادشاهه‪ ،‬توهان ڏٺو‪ ،‬۽ هڪ وڏو مجسمو ڏٺو ‪.‬هي عظيم مجسمو‪ ،‬جنهن جي چمڪ شاندار هئي‪ ،‬توهان جي سامهون بيٺو هو؛ ۽ ان‬ ‫جي شڪل خوفناڪ هئي‪.‬‬ ‫‪32‬هن بت جو مٿو خالص سون جو هو‪ ،‬سندس ڇاتي ۽ هٿ چاندي ءِ جا‪ ،‬سندس پيٽ ۽ رانون پيتل جون هيون‪،‬‬ ‫‪33‬سندس ٽنگون لوه جون‪ ،‬سندس پير ڪجه لوه جا ۽ ڪجه مٽي ءِ جا هئا‪.‬‬ ‫سواِ ڪٽيو ويو‪ ،‬جيڪو بت جي پيرن تي لڳو جيڪي لوهه ۽ مٽي ءِ جا هئا‪ ،‬۽ انهن کي‬ ‫‪34‬تون ڏسندي رهين‪ ،‬تان جو هڪ پٿر هٿن کان‬ ‫ء‬ ‫ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪35‬پوِ لوه‪ ،‬مٽي‪ ،‬پيتل‪ ،‬چاندي ۽ سون ٽڪرا ٽڪرا ٿي ويا‪ ،‬۽ اونهاري جي ڳهڻ جي ٻوٽي وانگر ٿي ويا؛ ۽ وا ڳِ انهن کي اهڙو کڻي ويو‬ ‫ء‬ ‫جاِ نه ملي ‪:‬۽ اهو پٿر جيڪو بت کي ماريو هو‪ ،‬هڪ وڏو جبل بڻجي ويو‪ ،‬۽ سڄي زمين کي ڀريو‪.‬‬ ‫به‬ ‫ڪا‬ ‫انهن‬ ‫جو‬ ‫لِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪36‬هي خواب آهي؛ ۽ اسين بادشاهه جي اڳيان ان جي تعبير ٻڌائينداسين‪.‬‬ ‫‪37‬اي بادشاهه‪ ،‬تون بادشاهن جو بادشاهه آهين ‪:‬ڇاڪاڻ ته آسمان جي خدا توکي بادشاهي‪ ،‬طاقت‪ ،‬طاقت ۽ شان ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪38‬۽ جتي به انسان جا ٻار رهن ٿا‪ ،‬جهنگلي جانور ۽ آسمان جا پکي‪ ،‬هن توهان جي هٿ ۾ ڏنا آهن‪ ،‬۽ توهان کي انهن سڀني تي حاڪم‬ ‫بڻايو آهي ‪.‬توهان هي سون جو مٿو آهيو‪.‬‬ ‫پوِ هڪ ٻي بادشاهي قائم ٿيندي جيڪا توهان کان گهٽ هوندي‪ ،‬۽ هڪ ٽين ٽامي جي بادشاهت‪ ،‬جيڪا سڄي زمين تي‬ ‫‪39‬۽ توهان کان ء‬ ‫حڪومت ڪندي‪.‬‬ ‫‪40‬۽ چوٿين بادشاهت لوهه وانگر مضبوط هوندي ‪:‬ڇاڪاڻ ته لوهه ٽڪرا ٽڪرا ڪري ٿو ۽ سڀني شين کي قابو ڪري ٿو ‪:‬۽ جيئن لوهه‬ ‫انهن سڀني کي ٽوڙي ٿو‪ ،‬اهو ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيندو ۽ چيڀاٽندو‪.‬‬


‫ڊينئل‬

‫‪41‬۽ جيئن تو ڏٺو تہ پير ۽ آڱريون ڪجهه ڪنڀر جي مٽي ءِ جون ۽ ڪجهه لوهه جون هيون‪ ،‬تيئن بادشاهت ورهائجي ويندي؛ پر ان ۾‬ ‫لوهه جي طاقت هوندي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ تو ڏٺو تہ لوهه مٽي ءِ سان مليل هو‪.‬‬ ‫‪42‬۽ جيئن پيرن جون آڱريون ڪجهه لوهه جون ۽ ڪجهه مٽي ءِ جون هيون‪ ،‬تيئن بادشاهت ڪجهه مضبوط ۽ ڪجهه ٽٽل هوندي‪.‬‬ ‫‪43‬۽ جيئن تو لوه کي مٽي ءِ سان مليو ڏٺو‪ ،‬تيئن اهي ماڻهن جي نسل سان گڏجي ويندا ‪:‬پر اهي هڪ ٻئي سان نه جڙيل رهندا‪ ،‬جيئن لوه‬ ‫مٽي ءِ سان نہ ملندو آهي‪.‬‬ ‫‪44‬۽ انهن بادشاهن جي ڏينهن ۾ آسمان جو خدا هڪ بادشاهي قائم ڪندو‪ ،‬جيڪا ڪڏهن به تباهه نه ٿيندي ‪:‬۽ بادشاهي ٻين ماڻهن جي‬ ‫حوالي نه ڪئي ويندي‪ ،‬پر اها ٽڪرا ٽڪرا ڪندي ۽ انهن سڀني بادشاهتن کي ساڙي ڇڏيندي‪ ،‬۽ اها هميشه قائم رهندي‪.‬‬ ‫سواِ جبل مان ڪٽيو ويو هو‪ ،‬۽ اهو لوهه‪ ،‬پيتل‪ ،‬مٽي‪ ،‬چاندي ۽ سون کي ٽڪر ٽڪر ڪري‬ ‫‪45‬ڇاڪاڻ ته توهان ڏٺو ته پٿر هٿن کان‬ ‫ء‬ ‫ڇڏيو هو‪ ،‬عظيم خدا بادشاهه کي ٻڌايو آهي ته اڳتي ڇا ٿيندو ‪:‬۽ خواب يقيني آهي‪ ،‬۽ ان جي تعبير يقيني آهي‪.‬‬ ‫خوشبوِ پيش‬ ‫‪46‬پوِ بادشاه نبوچدنضر پنهنجي منهن تي ڪري پيو‪ ،‬۽ دانيال کي سجدو ڪيو‪ ،‬۽ حڪم ڏنو ته انهن کي کيس نذرانو ۽‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڪرڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪47‬بادشاه دانيال کي جواب ڏنو‪ ،‬۽ چيو تہ‪ ،‬سچ پچ اهو آهي تہ اوهان جو خدا ديوتائن جو خدا‪ ،‬بادشاهن جو خداوند ۽ رازن جو ظاهر‬ ‫ڪندڙ آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اوهين هن راز کي ظاهر ڪري سگهو ٿا‪.‬‬ ‫‪48‬پوِ بادشاهه دانيال کي وڏو ماڻهو بڻايو‪ ،‬۽ کيس ڪيترائي وڏا تحفا ڏنا‪ ،‬۽ کيس بابل جي سڄي اوبي جو حاڪم ۽ بابل جي سڀني‬ ‫ء‬ ‫دانشورن تي حاڪمن جو سردار بڻايو‪.‬‬ ‫‪49‬پوِ دانيال بادشاهه کان درخواست ڪئي‪ ،‬۽ هن شدرچ‪ ،‬ميشڪ ۽ عبدنجو کي بابل اوبي جي معاملن تي مقرر ڪيو ‪:‬پر دانيال‬ ‫ء‬ ‫بادشاهه جي دروازي تي ويٺو هو‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬نبوچدنضر بادشاهه سون جي هڪ مورتي ٺاهي‪ ،‬جنهن جي اوچائي سٺ هٿ ۽ ويڪر ڇهه هٿ هئي ‪:‬هن ان کي بابل جي اوبي ۾‬ ‫دورا جي ميدان ۾ نصب ڪيو‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ نبوچدنضر بادشاهہ شهزادن‪ ،‬گورنرن‪ ،‬سردارن‪ ،‬ججن‪ ،‬خزانچين‪ ،‬الحڪارن‪ ،‬شريفن ۽ اوبن جي سڀني حاڪمن کي گڏ ڪرڻ‬ ‫ء‬ ‫لِ موڪليو‪ ،‬ته جيئن ان مجسمي جي وقف تي اچن جيڪا نبوچدنضر بادشاهہ قائم ڪئي هئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ گڏ ٿيا جيڪو‬ ‫وقف‬ ‫جي‬ ‫بت‬ ‫ان‬ ‫حاڪم‪،‬‬ ‫سڀ‬ ‫جا‬ ‫اوبن‬ ‫۽‬ ‫شريف‪،‬‬ ‫الحڪار‪،‬‬ ‫خزانچي‪،‬‬ ‫جج‪،‬‬ ‫ڪمانڊر‪،‬‬ ‫۽‬ ‫گورنر‪،‬‬ ‫شهزادا‪،‬‬ ‫‪3‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫نبوچدنضر بادشاهه قائم ڪيو هو؛ ۽ اهي ان بت جي اڳيان بيٺا هئا جيڪو نبوچدنضر قائم ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪4‬پوِ هڪ منادي ڪندڙ وڏي آواز سان چيو تہ ”اي قومون‪ ،‬قومون ۽ ٻوليون لکو‪ ،‬اوهان کي حڪم ڏنو ويو آهي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬تہ جنهن وقت اوهين قرنطني‪ ،‬بانسري‪ ،‬بربط‪ ،‬ٽاڪ بٽ‪ ،‬ءستار‪ ،‬دڳلسيمر ۽ هر قسم جي موسيقي ءِ جو آواز ٻڌو‪ ،‬تڏهن اوهين جهڪي‬ ‫ڪري اڳن سون جي بت کي سجدو ڪريو جيڪو نبوچدنضر بادشاهہ قائم ڪيو آهي‪.‬‬ ‫ڳ‬ ‫‪6‬۽ جيڪو بہ هيٺ ڪري سجدو نہ ڪندو‪ ،‬تنهن کي انهي ءِ ئي گهڙي ءِ ۾ ٻرندڙ باهه جي کڙي ۾ اڇليو ويندو‪.‬‬ ‫‪7‬تنهن ڪري‪ ،‬جڏهن سڀني ماڻهن قرنطني‪ ،‬بانسري‪ ،‬بربط‪ ،‬ٽاڪ بانسري‪ ،‬سطور ۽ هر قسم جي موسيقي جو آواز ٻڌو‪ ،‬تڏهن سڀ ماڻهو‪،‬‬ ‫قومون ۽ ٻوليون ڪندڙ‪ ،‬هيٺ ڪري ان سون جي بت کي سجدو ڪرڻ لڳا جيڪا نبوچدنضر بادشاهه قائم ڪئي هئي‪.‬‬ ‫‪8‬تنهنڪري انهي ءِ وقت ڪجه ڪلدي ماڻهو ويجهو آيا ۽ يهودين تي الزام لڳايا‪.‬‬ ‫‪9‬انهن ڳالهايو ۽ بادشاه نبوچدنضر کي چيو تہ اي بادشاهہ‪ ،‬هميشہ جيئرو رهو‪.‬‬ ‫‪10‬اي بادشاهه‪ ،‬توهان هڪ حڪم ڏنو آهي ته جيڪو به ماڻهو قرنطني‪ ،‬بانسري‪ ،‬بربط‪ ،‬ٽاڪ بٽ‪ ،‬سلور‪ ،‬سرود ۽ هر قسم جي موسيقي‬ ‫جو آواز ٻڌندو‪ ،‬اهو هيٺ لهي ڪري سون جي بت کي سجدو ڪندو‪:‬‬ ‫‪11‬۽ جيڪو هيٺ لهي عبادت نه ڪندو‪ ،‬ان کي ٻرندڙ باهه جي تنور ۾ اڇليو ويندو‪.‬‬ ‫‪12‬ڪجه يهودي آهن جن کي توهان بابل اوبي جي معاملن تي مقرر ڪيو آهي‪ ،‬شدرڪ‪ ،‬ميشڪ ۽ عبدنجو؛ اهي ماڻهو‪ ،‬اي بادشاهه‪،‬‬ ‫توهان جي پرواهه نه ڪئي آهي ‪:‬اهي توهان جي ديوتائن جي عبادت نٿا ڪن ۽ نه ئي سون جي بت جي عبادت ڪن ٿا جيڪا توهان قائم‬ ‫ڪئي آهي‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ انهن انهن ماڻهن کي بادشاه جي‬ ‫‪13‬پوِ نبوچناز نضر پنهنجي غضب ۽ غضب ۾ شدرڪ‪ ،‬ميشڪ ۽ عبدنجو کي آڻڻ جو حڪم ڏنو‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫اڳيان آندو‪.‬‬ ‫‪14‬نبوچدنضر ڳالهايو ۽ انهن کي چيو‪ ،‬ڇا اهو سچ آهي‪ ،‬اي شدرچ‪ ،‬ميشڪ ۽ عبدنجو‪ ،‬ڇا توهان منهنجي ديوتائن جي عبادت نٿا ڪريو ۽‬ ‫نه ئي سون جي بت جي پوڄا ڪريو ٿا جيڪو مون قائم ڪيو آهي؟‬ ‫‪15‬هاڻي جيڪڏهن توهان تيار آهيو ته جنهن وقت توهان قرنطني‪ ،‬بانسري‪ ،‬بربط‪ ،‬ٽاڪ بٽ‪ ،‬سالر‪ ،‬۽ سرود ۽ هر قسم جي موسيقي جو‬ ‫آواز ٻڌو‪ ،‬ته توهان هيٺ ڪري ان بت جي پوڄا ڪريو جيڪو مون ٺاهيو آهي؛ خير؛ پر جيڪڏهن توهان پوڄا نه ڪندا‪ ،‬ته توهان کي‬ ‫ساڳئي وقت ٻرندڙ باهه جي ڀٽي ۾ اڇليو ويندو؛ ۽ اهو ڪير خدا آهي جيڪو توهان کي منهنجي هٿن کان بچائيندو؟‬ ‫‪16‬شدرچ‪ ،‬ميشڪ ۽ عابدنگو جواب ڏنو ۽ بادشاهه کي چيو ته‪ ،‬اي نبوچدنضر‪ ،‬اسان کي هن معاملي ۾ توهان کي جواب ڏيڻ جي‬ ‫ضرورت ناهي‪.‬‬ ‫‪17‬جيڪڏهن ائين آهي ته‪ ،‬اسان جو خدا جنهن جي اسين عبادت ڪريون ٿا‪ ،‬اهو اسان کي ٻرندڙ باهه مان بچائڻ جي قابل آهي‪ ،‬۽ هو اسان‬ ‫کي توهان جي هٿ مان بچائيندو‪ ،‬اي بادشاهه‪.‬‬ ‫پوِ اي بادشاهه‪ ،‬توهان کي خبر هجي ته اسين توهان جي ديوتائن جي عبادت نه ڪنداسين ۽ نه ئي ان سون جي‬ ‫‪18‬پر جيڪڏهن نه‪ ،‬ته ء‬ ‫بت جي پوڄا ڪنداسين جيڪا توهان قائم ڪئي آهي‪.‬‬


‫ڊينئل‬

‫‪19‬پوِ نبوچدنضر غضب سان ڀريل هو‪ ،‬۽ سندس چهرو شدرچ‪ ،‬ميشڪ ۽ عبدنجو جي خلف بدلجي ويو ‪:‬تنهن ڪري هن ڳالهايو‪ ،‬۽‬ ‫ء‬ ‫حڪم ڏنو ته اهي فرنس کي ان کان ست ڀيرا وڌيڪ گرم ڪن جيڪو ان کي گرم ڪرڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪20‬۽ هن پنهنجي فوج ۾ سڀ کان طاقتور ماڻهن کي حڪم ڏنو ته شدرچ‪ ،‬ميشڪ ۽ عبدنجو کي ٻڌي ٻرندڙ باهه جي ڀٽي ۾ اڇلئي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪21‬پوِ انهن ماڻهن کي پنهنجن ڪوٽن‪ ،‬ڪپڙن‪ ،‬ٽوپين ۽ ٻين ڪپڙن ۾ ٻڌي ٻرندڙ باهه جي ڳکڙڪي ۾ اڇليو ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬تنهن ڪري ڇاڪاڻ ته بادشاهه جو حڪم تمام ضروري هو‪ ،‬۽ تنور تمام گهڻو گرم هو‪ ،‬باهه جي شعلن انهن ماڻهن کي ماري ڇڏيو‬ ‫جيڪي شدرچ‪ ،‬ميشڪ ۽ عبدنجو کي کڻي ويا‪.‬‬ ‫‪23‬۽ اهي ٽي ماڻهو‪ ،‬شدرڪ‪ ،‬ميشڪ ۽ عبدنجو‪ ،‬ٻرندڙ باهه جي ڳکوري ۾ ٻڌل ڪري پيا‪.‬‬ ‫‪24‬پوِ نبوچدنضر بادشاهه حيران ٿي ويو‪ ،‬۽ تڪڙ ۾ اٿيو‪ ،‬۽ پنهنجي الحڪارن کي چيو‪" ،‬ڇا اسان ٽن ماڻهن کي باهه جي وچ ۾ نه‬ ‫ء‬ ‫ڇڏيو هو؟ "انهن جواب ڏنو ۽ بادشاهه کي چيو‪" ،‬سچ‪ ،‬اي بادشاهه"‪.‬‬ ‫‪25‬هن جواب ڏنو تہ ”ڏسو‪ ،‬مون کي چار ماڻهو باهه ۾ کليل نظر اچن ٿا‪ ،‬۽ انهن کي ڪو به نقصان نه پهتو آهي؛ ۽ چوٿين جي اورت‬ ‫خدا جي فرزند جهڙي آهي“‪.‬‬ ‫اعلي خدا جا ٻانها‪،‬‬ ‫‪26‬پوِ نبوچناززار ٻرندڙ باهه جي ڀڳٽي جي وات جي ويجهو آيو‪ ،‬۽ چيو‪” ،‬شدرڪ‪ ،‬ميشڪ ۽ عبدنجو‪ ،‬اي سڀ کان‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫“‪.‬پوِ شدرڪ‪ ،‬ميشڪ ۽ عبدنجو‪ ،‬باهه جي وچ مان نڪري آيا‪.‬‬ ‫ٻاهر اچو ۽ هتي اچو‬ ‫ء‬ ‫‪27‬۽ شهزادا‪ ،‬گورنر‪ ،‬۽ ڪمانڊر‪ ،‬۽ بادشاهه جا الحڪار‪ ،‬گڏ ٿيا‪ ،‬انهن ماڻهن کي ڏٺو‪ ،‬جن جي جسمن تي باهه جو ڪو به اثر نه هو‪،‬‬ ‫بوِ آئي هئي‪.‬‬ ‫نه ئي انهن جي مٿي جو هڪ وار به سڙي ويو هو‪ ،‬نه ئي انهن جا ڪپڙا بدليا هئا‪ ،‬۽ نه ئي انهن مان باهه جي ء‬ ‫‪28‬پوِ نبوچدنضر چيو‪ ،‬۽ چيو تہ شدرچ‪ ،‬ميشڪ ۽ عبدنجو جو خدا ساراهہ وارو آهي‪ ،‬جنهن پنهنجو ملئڪ موڪليو آهي‪ ،‬۽ پنهنجن‬ ‫ء‬ ‫ٻانهن کي بچايو آهي‪ ،‬جن مٿس ڀروسو ڪيو آهي‪ ،‬۽ بادشاهہ جي ڪلم کي بدليو آهي‪ ،‬۽ پنهنجا جسم قربان ڪيا آهن‪ ،‬تہ جيئن اهي‬ ‫کانسواِ ڪنهن بہ خدا جي عبادت يا عبادت نہ ڪن‪.‬‬ ‫پنهنجي خدا‬ ‫ء‬ ‫‪29‬تنهن ڪري مان هڪ فرمان جاري ڪريان ٿو‪ ،‬ته هر قوم‪ ،‬قوم ۽ ٻولي‪ ،‬جيڪي شدرچ‪ ،‬ميشڪ ۽ عبدنجو جي خدا جي خلف ڪا به‬ ‫خراب ڳالهه ڳالهائيندا‪ ،‬انهن کي ٽڪرا ٽڪرا ڪيو ويندو‪ ،‬۽ انهن جا گهر گندگي جو ڍير بڻايا ويندا ‪:‬ڇاڪاڻ ته ٻيو ڪو به خدا ناهي‬ ‫پوِ بچائي سگهي‪.‬‬ ‫جيڪو هن قسم کان ء‬ ‫‪30‬پوِ بادشاهہ شدرڪ‪ ،‬ميشڪ ۽ عبدنجو کي بابل جي اوبي ۾ ترقي ڏني‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬نبوچناززار بادشاهه‪ ،‬سڀني ماڻهن‪ ،‬قومن ۽ ٻولين وارن کي‪ ،‬جيڪي سڄي زمين ۾ رهن ٿا؛ توهان کي گهڻي کان گهڻي سلمتي هجي‪.‬‬ ‫تعالي مون سان ڪيا آهن‪.‬‬ ‫‪2‬مون اهو سٺو سمجهيو ته اهي نشانيون ۽ عجائبات ڏيکاريان جيڪي خدا‬ ‫ي‬ ‫‪3‬سندس نشانيون ڪيتريون وڏيون آهن !۽ سندس عجائب ڪيترا طاقتور آهن !سندس بادشاهي هڪ دائمي بادشاهي آهي‪ ،‬۽ سندس‬ ‫بادشاهي نسل در نسل آهي‪.‬‬ ‫‪4‬آ ءِ نبوچنازسر پنهنجي گهر ۾ آرام سان هوس‪ ،‬۽ پنهنجي محل ۾ خوشحال هوس‪:‬‬ ‫‪5‬مون هڪ خواب ڏٺو‪ ،‬جنهن مون کي ڊڄاريو‪ ،‬۽ منهنجي بستري تي خيال ۽ منهنجي ذهن جي رويا مون کي پريشان ڪيو‪.‬‬ ‫‪6‬تنهنڪري مون حڪم ڏنو تہ بابل جي سڀني دانشورن کي پنهنجي اڳيان آڻيو‪ ،‬تہ جيئن اهي مون کي خواب جي تعبير ٻڌائين‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ جادوگر‪ ،‬نجومي‪ ،‬ڪلدي ۽ ڪافر اندر آيا ‪:‬۽ مون انهن کي خواب ٻڌايو؛ پر انهن مون کي ان جي تعبير نه ٻڌائي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬پر آخر ۾ دانيال منهنجي اڳيان آيو‪ ،‬جنهن جو نالو بيلٽشضر هو‪ ،‬منهنجي ديوتا جي نالي جي مطابق‪ ،‬۽ جنهن ۾ پاڪ ديوتائن جو روح‬ ‫آهي ‪:‬۽ مون هن جي اڳيان خواب ٻڌايو‪ ،‬چيو ته‪،‬‬ ‫‪9‬اي جادوگرن جي مالڪ بيلطشضر‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مون کي خبر آهي ته پاڪ ديوتائن جو روح تو ۾ آهي‪ ،‬۽ ڪو به راز توکي پريشان نٿو‬ ‫ٻڌاِ‪.‬‬ ‫ٻڌاِ جيڪي مون ڏٺا آهن‪ ،‬۽ ان جي تعبير ء‬ ‫ڪري‪ ،‬مون کي منهنجي خواب جا خواب ء‬ ‫‪10‬منهنجي بستري ۾ منهنجي ذهن جا رويا اهڙا هئا؛ مون ڏٺو‪ ،‬۽ زمين جي وچ ۾ هڪ وڻ ڏٺو‪ ،‬۽ ان جي اوچائي تمام گهڻي هئي‪.‬‬ ‫‪11‬وڻ وڌيو‪ ،‬۽ مضبوط ٿيو‪ ،‬۽ ان جي اوچائي آسمان تائين پهچي وئي‪ ،‬۽ ان جو نظارو سڄي زمين جي ڇيڙي تائين هو‪:‬‬ ‫ڇانو ڪندا هئا‪ ،‬۽ آسمان جا پکي‬ ‫لِ کاڌو هو ‪:‬جهنگلي جانور ان جي هيٺان‬ ‫‪12‬ان جا پن سهڻا هئا‪ ،‬۽ ان جو ميوو گهڻو هو‪ ،‬۽ ان ۾ سڀني ء‬ ‫ء‬ ‫ان جي ٽارين ۾ رهندا هئا‪ ،‬۽ سڀ گوشت ان مان کارايا ويندا هئا‪.‬‬ ‫‪13‬مون پنهنجي بستري تي پنهنجي سر جي خوابن ۾ ڏٺو‪ ،‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬هڪڙو نگهبان ۽ هڪڙو پاڪ آسمان مان هيٺ لٿو‪.‬‬ ‫‪14‬هن وڏي آواز سان رڙ ڪئي ۽ چيو ته‪ ،‬وڻ کي ڪٽيو‪ ،‬ان جون ٽاريون ڪٽيو‪ ،‬ان جا پن ڇنڊيو‪ ،‬۽ ان جو ميوو ڇڙي ڇڏيو ‪:‬جانور ان‬ ‫جي هيٺان کان ۽ پکين کي ان جي ٽاريون تان هٽائي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪15‬پر ان جي پاڙن جي ٿڙ کي زمين ۾ ڇڏي ڏيو‪ ،‬جيتوڻيڪ لوه ۽ پيتل جي زنجير سان‪ ،‬ميدان جي نرم گاهه ۾؛ ۽ ان کي آسمان جي شبنم‬ ‫سان ترڻ ڏيو‪ ،‬۽ ان جو حصو زمين جي گاهه ۾ جانورن سان گڏ هجي‪:‬‬ ‫‪16‬سندس دل انسان کان بدلجي وڃي‪ ،‬۽ کيس جانور جو دل ڏنو وڃي‪ ،‬۽ سندس مٿان ست دور گذري وڃن‪.‬‬ ‫لِ ته جيئرا ڄاڻن ته سڀ‬ ‫‪17‬هي معاملو نگرانن جي حڪم سان آهي‪ ،‬۽ پاڪ ماڻهن جي ڪلم سان مطالبو ڪيو ويو آهي ‪:‬انهي مقصد ء‬ ‫اعلي انسانن جي بادشاهت ۾ حڪومت ڪري ٿو‪ ،‬۽ اهو جنهن کي چاهي ٿو ڏئي ٿو‪ ،‬۽ ان تي انسانن جي سڀ کان گهٽ کي مقرر‬ ‫کان‬ ‫ي‬ ‫ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪18‬هي خواب مون بادشاهه نبوچدنضر ڏٺو آهي ‪.‬هاڻي تون‪ ،‬اي بيلطشضر‪ ،‬ان جي تعبير بيان ڪر‪ ،‬ڇاڪاڻ ته منهنجي بادشاهي جا سڀئي‬ ‫عقلمند ماڻهو مون کي تعبير ٻڌائڻ جي قابل نه آهن‪ ،‬پر تون ڪري سگهين ٿو؛ ڇاڪاڻ ته پاڪ ديوتائن جو روح تو ۾ آهي‪.‬‬


‫ڊينئل‬

‫لِ حيران ٿي ويو‪ ،‬۽ سندس خيالن کيس پريشان ڪيو ‪.‬بادشاهه ڳالهايو‪ ،‬۽‬ ‫‪19‬پوِ دانيال‪ ،‬جنهن جو نالو بيلطشضر هو‪ ،‬هڪ ڪلڪ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ هجي‬ ‫چيو‪ ،‬بيلطشضر‪ ،‬خواب يا ان جي تعبير توهان کي پريشان نه ڪري ‪.‬بيلطشضر جواب ڏنو ۽ چيو‪ ،‬منهنجا مالڪ‪ ،‬خواب انهن ء‬ ‫لِ هجي‪.‬‬ ‫جيڪي توهان کان نفرت ڪن ٿا‪ ،‬۽ ان جي تعبير توهان جي دشمنن ء‬ ‫‪20‬اهو وڻ جيڪو تو ڏٺو‪ ،‬جيڪو وڌيو ۽ مضبوط هو‪ ،‬جنهن جي اوچائي آسمان تائين پهتي‪ ،‬۽ ان جو نظارو سڄي زمين تائين هو‪.‬‬ ‫لِ کاڌو هو؛ جنهن جي هيٺان جهنگلي جانور رهندا هئا‪ ،‬۽ جنهن جي ٽارين تي‬ ‫‪21‬جنهن جا پن سهڻا هئا‪ ،‬۽ ميوو گهڻو هو‪ ،‬۽ ان ۾ سڀني ء‬ ‫آسمان جا پکي رهندا هئا‪.‬‬ ‫‪22‬اي بادشاهه‪ ،‬تون ئي آهين جيڪو وڏو ٿيو ۽ مضبوط ٿيو ‪:‬ڇو ته تنهنجي عظمت وڌي وئي آهي‪ ،‬۽ آسمان تائين پهچي ٿي‪ ،‬۽ تنهنجي‬ ‫بادشاهي زمين جي ڇيڙي تائين‪.‬‬ ‫‪23‬۽ جڏهن ته بادشاهه هڪ نگهبان ۽ هڪ پاڪ کي آسمان مان لهندي ڏٺو‪ ،‬۽ چيو ته‪ ،‬وڻ کي ڪٽيو‪ ،‬۽ ان کي تباهه ڪريو؛ پر ان جي‬ ‫پاڙن جي ٿڙ کي زمين ۾ ڇڏي ڏيو‪ ،‬جيتوڻيڪ لوهه ۽ پيتل جي پٽي سان‪ ،‬ميدان جي نرم گاهه ۾؛ ۽ ان کي آسمان جي شبنم سان ڌوئي ڇڏيو‪،‬‬ ‫۽ ان جو حصو ميدان جي جانورن سان گڏ هجي‪ ،‬جيستائين ست ڀيرا هن تي گذري نه وڃن؛‬ ‫اعلي جو فرمان آهي‪ ،‬جيڪو منهنجي مالڪ بادشاهه تي نازل ٿيو آهي‪:‬‬ ‫‪24‬اي بادشاهه‪ ،‬هي تعبير آهي‪ ،‬۽ هي سڀ کان‬ ‫ي‬ ‫‪25‬تہ اهي توکي ماڻهن کان پري ڪندا‪ ،‬۽ تنهنجو رهڻ ميدان جي جانورن سان ٿيندو‪ ،‬۽ اهي توکي ڍڳن وانگر گاهه کائيندا‪ ،‬۽ توکي آسمان‬ ‫اعلي ماڻهن جي بادشاهت ۾‬ ‫جي شبنم سان ٻوڙيندا‪ ،‬۽ ست ڀيرا تو تي گذري ويندا‪ ،‬جيستائين توکي خبر نہ پوي تہ سڀ کان وڌيڪ‬ ‫ي‬ ‫حڪومت ڪري ٿو‪ ،‬۽ جنهن کي گهري ٿو تنهن کي ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫لِ يقيني هوندي‪ ،‬جڏهن توهان کي‬ ‫‪26‬۽ جڏهن ته انهن حڪم ڏنو هو ته وڻ جي پاڙن جي ٿڙ کي ڇڏي ڏيو‪ ،‬توهان جي بادشاهي توهان ء‬ ‫خبر پوندي ته آسمان حڪومت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪27‬تنهن ڪري‪ ،‬اي بادشاهه‪ ،‬منهنجي الح توهان کي قبول ٿئي‪ ،‬۽ پنهنجا گناهه نيڪي ءِ سان ۽ پنهنجا گناهه غريبن تي رحم ڪندي‬ ‫ٽوڙي ڇڏ‪ ،‬جيڪڏهن اهو توهان جي سڪون جي ڊگهي ٿيڻ جو سبب بڻجي سگهي ٿو‪.‬‬ ‫‪28‬هي سڀ ڪجهه نبوچدنضر بادشاهه تي آيو‪.‬‬ ‫‪29‬ٻارهن مهينن جي آخر ۾ هو بابل جي بادشاهت جي محل ۾ گهمڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪30‬بادشاهہ ڳالهايو ۽ چيو تہ ”ڇا هي وڏو بابل نہ آهي‪ ،‬جيڪو مون پنهنجي طاقت جي طاقت سان ۽ پنهنجي شان و شوڪت جي عزت‬ ‫لِ ٺاهيو آهي؟‬ ‫لِ بادشاهت جي گهر ء‬ ‫ء‬ ‫‪31‬جڏهن اهو لفظ بادشاهه جي وات ۾ هو‪ ،‬ته آسمان مان هڪ آواز آيو‪ ،‬جنهن چيو ته‪ ،‬اي بادشاهه نبوچنازسر‪ ،‬تو کي چيو ويو آهي ته ‪:‬‬ ‫بادشاهي تو کان هلي وئي آهي‪.‬‬ ‫‪32‬۽ اهي توکي ماڻهن کان پري ڪندا‪ ،‬۽ تنهنجو رهڻ جهنگلي جانورن سان ٿيندو ‪:‬اهي توکي ڍڳن وانگر گاهه کائيندا‪ ،‬۽ ست ڀيرا تو تي‬ ‫اعلي انسانن جي بادشاهت ۾ حڪومت ڪري ٿو‪ ،‬۽ جنهن کي چاهي ٿو ان کي ڏئي‬ ‫گذري ويندا‪ ،‬جيستائين توکي خبر نه پوي ته سڀ کان‬ ‫ي‬ ‫ٿو‪.‬‬ ‫‪33‬ساڳئي وقت نبوچدنضر تي اهو ڪم پورو ٿيو ‪:‬۽ هو ماڻهن کان ڀڄي ويو‪ ،‬۽ ڳئون وانگر گاهه کائيندو هو‪ ،‬۽ سندس جسم آسمان جي‬ ‫شبنم سان ڀريل هو‪ ،‬جيستائين سندس وار عقاب جي پنن وانگر ۽ سندس ناخن پکين جي پنن وانگر وڌي ويا‪.‬‬ ‫‪34‬۽ ڏينهن جي آخر ۾‪ ،‬مون نبوچدنضر پنهنجون اکيون آسمان ڏانهن کنيون‪ ،‬۽ منهنجي سمجهه مون ڏانهن موٽي آئي‪ ،‬۽ مون سڀ کان‬ ‫لِ جيئرو آهي‪ ،‬جنهن جي بادشاهي هڪ دائمي بادشاهي آهي‪ ،‬۽‬ ‫اعلي کي ساراهيو‪ ،‬۽ مون ان جي تعريف ۽ عزت ڪئي جيڪو هميشه ء‬ ‫ي‬ ‫سندس بادشاهي نسل در نسل آهي‪:‬‬ ‫‪35‬۽ زمين جا سڀ رهواسي ڪجهه به نه سمجهيا وڃن ٿا ‪:‬۽ هو آسمان جي فوج ۾ ۽ زمين جي رهاڪن ۾ پنهنجي مرضي مطابق ڪم‬ ‫ڪري ٿو ‪:‬۽ ڪو به سندس هٿ کي روڪي نٿو سگهي‪ ،‬يا کيس چئي نٿو سگهي ته‪ ،‬تون ڇا ڪرين ٿو؟‬ ‫لِ‪ ،‬منهنجو اعزاز ۽ چمڪ مون ڏانهن موٽي آئي؛ ۽‬ ‫‪36‬ساڳئي وقت منهنجو عقل مون ڏانهن موٽي آيو؛ ۽ منهنجي بادشاهي جي شان ء‬ ‫منهنجا الحڪار ۽ منهنجا سردار مون کي ڳوليندا هئا؛ ۽ مان پنهنجي بادشاهي ۾ قائم ٿيس‪ ،‬۽ مون ۾ شاندار شان و شوڪت شامل ڪئي‬ ‫وئي‪.‬‬ ‫‪37‬هاڻي مان نبوچناززار آسمان جي بادشاهه جي تعريف ۽ تعريف ۽ عزت ڪريان ٿو‪ ،‬جنهن جا سڀ ڪم سچا آهن‪ ،‬۽ سندس طريقا‬ ‫انصاف آهن ‪:‬۽ جيڪي غرور ۾ هلن ٿا انهن کي هو ذليل ڪرڻ جي قابل آهي‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫لِ هڪ وڏي دعوت ڪئي‪ ،‬۽ انهن هزار جي اڳيان شراب پيئي‪.‬‬ ‫‪1‬بيلشضر بادشاهه پنهنجن هڪ هزار اميرن ء‬ ‫ٿانو کڻي اچجن جيڪي سندس پي ڳِ نبوچدنضر يروشلم‬ ‫جا‬ ‫ِ‬ ‫چاندي‬ ‫۽‬ ‫سون‬ ‫ته‬ ‫ڏنو‬ ‫حڪم‬ ‫هن‬ ‫‪2‬جڏهن بيلشضر شراب چکي رهيو هو‪ ،‬تڏهن‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫جي مندر مان ڪڍيا هئا؛ ته جيئن بادشاهه‪ ،‬سندس شهزادا‪ ،‬سندس زالون ۽ سندس ڌيئرون ان ۾ پيئن‪.‬‬ ‫‪3‬پوِ اهي سون جا ٿانو کڻي آيا جيڪي يروشلم ۾ خدا جي گهر جي مندر مان ڪڍيا ويا هئا؛ ۽ بادشاهہ‪ ،‬سندس سردار‪ ،‬سندس زالون ۽‬ ‫ء‬ ‫سندس ڌيئرون انهن ۾ پيئنديون هيون‪.‬‬ ‫‪4‬انهن شراب پيتي‪ ،‬۽ سون‪ ،‬چاندي‪ ،‬پيتل‪ ،‬لوه‪ ،‬ڪاٺ ۽ پٿر جي ديوتائن جي ساراهہ ڪئي‪.‬‬ ‫‪5‬ساڳئي وقت هڪ ماڻهو ءِ جي هٿ جون آڱريون نڪتيون‪ ،‬۽ بادشاهه جي محل جي ڀت جي پلستر تي شمعدان جي سامهون لکيو ‪:‬۽‬ ‫بادشاهه هٿ جو اهو حصو ڏٺو جيڪو لکي رهيو هو‪.‬‬ ‫‪6‬پوِ بادشاهه جو چهرو بدلجي ويو‪ ،‬۽ سندس خيال کيس پريشان ڪرڻ لڳا‪ ،‬ايتري قدر جو سندس ڪمر جا ڳنڍ ڇڄي ويا‪ ،‬۽ سندس گوڏا‬ ‫ء‬ ‫هڪ ٻئي سان ٽڪرائجي ويا‪.‬‬


‫ڊينئل‬

‫‪7‬بادشاهه وڏي آواز سان رڙ ڪئي ته نجومي‪ ،‬ڪلدي ۽ ڪافرن کي اندر آڻيو ‪.‬۽ بادشاهه ڳالهايو ۽ بابل جي عقلمندن کي چيو تہ جيڪو بہ‬ ‫هي لکت پڙهندو ۽ مون کي ان جي تعبير ٻڌائيندو‪ ،‬ان کي قرمزي رنگ جا ڪپڙا پارايا ويندا‪ ،‬۽ ان جي ڳچي ءِ ۾ سون جو زنجير هوندو‪ ،‬۽‬ ‫اهو بادشاهت ۾ ٽيون حاڪم هوندو‪.‬‬ ‫‪8‬پوِ بادشاهه جا سڀ عقلمند ماڻهو اندر آيا ‪:‬پر اهي لکت پڙهي نه سگهيا ۽ نه ئي بادشاهه کي ان جي تعبير ٻڌائي سگهيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪9‬پوِ بيلشضر بادشاهه تمام گهڻو پريشان ٿيو‪ ،‬۽ سندس چهرو بدلجي ويو‪ ،‬۽ سندس امير حيران ٿي ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ جيئرو‬ ‫‪10‬هاڻي راڻي‪ ،‬بادشاهه ۽ سندس اميرن جي ڳالهين جي ڪري‪ ،‬ضيافت جي گهر ۾ آئي ‪:‬۽ راڻي چيو ته‪ ،‬اي بادشاهه‪ ،‬هميشه ء‬ ‫رهو ‪:‬پنهنجا خيال توهان کي پريشان نه ڪن‪ ،‬۽ نه ئي توهان جو چهرو بدلجي وڃي‪.‬‬ ‫‪11‬اوهان جي بادشاهت ۾ هڪڙو ماڻهو آهي‪ ،‬جنهن ۾ پاڪ ديوتائن جو روح آهي؛ ۽ اوهان جي پي ڳِ جي ڏينهن ۾ روشني‪ ،‬سمجه ۽ دانائي‪،‬‬ ‫ديوتائن جي دانائي وانگر‪ ،‬اڳن ۾ ملي هئي؛ جنهن کي اوهان جي پي ڳِ‪ ،‬بادشاه نبوچدنضر‪ ،‬بادشاه‪ ،‬مان چوان ٿو‪ ،‬اوهان جي پي ڳِ‪،‬‬ ‫جادوگرن‪ ،‬نجومين‪ ،‬ڪلدين ۽ جادوگرن جو مالڪ بڻايو‪.‬‬ ‫‪12‬ڇاڪاڻ ته هڪ بهترين روح‪ ،‬علم‪ ،‬۽ سمجه‪ ،‬خوابن جي تعبير‪ ،‬۽ سخت جملن جي اظهار‪ ،‬۽ شڪن کي دور ڪرڻ‪ ،‬ساڳئي دانيال ۾‬ ‫مليا‪ ،‬جنهن کي بادشاهه بيلطشضر نالو ڏنو هو ‪:‬هاڻي دانيال کي سڏيو وڃي‪ ،‬۽ هو تعبير ٻڌائيندو‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ دانيال کي بادشاه جي اڳيان آندو ويو ‪.‬۽ بادشاهہ دانيال سان ڳالهايو ۽ چيو تہ "ڇا تون اهو دانيال آهين‪ ،‬جيڪو يهوداه جي قيدين‬ ‫ء‬ ‫مان آهين‪ ،‬جن کي بادشاهہ منهنجي پي ڳِ يهوديہ مان ڪڍيو هو؟"‬ ‫‪14‬مون تو بابت ٻڌو آهي ته ديوتائن جو روح تو ۾ آهي‪ ،‬۽ روشني‪ ،‬سمجه ۽ شاندار حڪمت تو ۾ ملي ٿي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ هاڻي عقلمند ماڻهو‪ ،‬نجومي‪ ،‬منهنجي اڳيان آندا ويا آهن‪ ،‬ته جيئن اهي هي لکت پڙهن‪ ،‬۽ مون کي ان جي تعبير ٻڌائين‪ ،‬پر اهي ان‬ ‫شيِ جي تعبير نه ٻڌائي سگهيا‪:‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬۽ مون تو بابت ٻڌو آهي ته تون تعبيرون ڪري سگهين ٿو‪ ،‬۽ شڪ دور ڪري سگهين ٿو ‪:‬هاڻي جيڪڏهن تون لکت پڙهي سگهين‬ ‫ٿو‪ ،‬۽ مون کي ان جي تعبير ٻڌائي سگهين ٿو‪ ،‬ته توکي قرمزي رنگ جا ڪپڙا پهريل هوندا‪ ،‬۽ تنهنجي ڳچي ءِ ۾ سون جو زنجير هوندو‪ ،‬۽‬ ‫بادشاهت ۾ ٽيون حاڪم هوندو‪.‬‬ ‫‪17‬پوِ دانيال جواب ڏنو ۽ بادشاهه جي اڳيان چيو ته‪ ،‬پنهنجا تحفا پاڻ وٽ رکو‪ ،‬۽ پنهنجا انعام ٻئي کي ڏيو؛ پر مان بادشاهه کي لکت‬ ‫ء‬ ‫پڙهي ٻڌائيندس‪ ،‬۽ کيس تعبير ٻڌائيندس‪.‬‬ ‫اعلي خدا توهان جي پي ڳِ نبوچدنضر کي بادشاهي‪ ،‬شان‪ ،‬شان ۽ عزت ڏني‪:‬‬ ‫‪18‬اي بادشاهه‪ ،‬سڀ کان‬ ‫ي‬ ‫‪19‬۽ ان شان و شوڪت جي ڪري جيڪا هن کيس ڏني‪ ،‬سڀ ماڻهو‪ ،‬قومون ۽ ٻوليون سندس اڳيان ڊڄڻ ۽ ڊڄڻ لڳيون ‪:‬جنهن کي هو‬ ‫چاهيندو هو‪ ،‬ان کي ماريندو هو؛ ۽ جنهن کي چاهيندو هو‪ ،‬ان کي جيئرو رکندو هو؛ ۽ جنهن کي چاهيندو هو‪ ،‬ان کي قائم ڪندو هو؛ ۽‬ ‫جنهن کي چاهيندو هو‪ ،‬ان کي هيٺ ڪيرائيندو هو‪.‬‬ ‫‪20‬پر جڏهن سندس دل مغرور ٿي وئي‪ ،‬۽ سندس ذهن غرور ۾ سخت ٿي ويو‪ ،‬تڏهن کيس سندس بادشاهي تخت تان لٿو ويو‪ ،‬۽ انهن‬ ‫سندس شان کانئس کسي ورتو‪:‬‬ ‫‪21‬۽ هو انسانن جي پٽن کان پري ڪيو ويو؛ ۽ سندس دل جانورن وانگر ٿي وئي‪ ،‬۽ سندس رهائش جهنگلي گڏهن سان هئي ‪:‬اهي هن کي‬ ‫اعلي خدا انسانن جي‬ ‫ڍڳن وانگر گاهه کارائيندا هئا‪ ،‬۽ سندس جسم آسمان جي شبنم سان ڀريل هو؛ جيستائين هن کي خبر نه پئي ته سڀ کان‬ ‫ي‬ ‫بادشاهت ۾ حڪومت ڪري ٿو‪ ،‬۽ هو جنهن کي چاهي ٿو ان تي مقرر ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪22‬۽ تون سندس پٽ‪ ،‬اي بيلشضر‪ ،‬پنهنجي دل کي عاجز نه ڪيو آهي‪ ،‬جيتوڻيڪ تون اهو سڀ ڪجهه ڄاڻين ٿو‪.‬‬ ‫‪23‬پر تو پاڻ کي آسمان جي خداوند جي خلف بلند ڪيو آهي؛ ۽ انهن سندس گهر جا برتن تنهنجي اڳيان آندا آهن‪ ،‬۽ تو ۽ تنهنجا سردار‪،‬‬ ‫تنهنجون زالون ۽ تنهنجون ڌيئرون‪ ،‬انهن ۾ شراب پيتي آهي؛ ۽ تو چاندي‪ ،‬سون‪ ،‬پيتل‪ ،‬لوهه‪ ،‬ڪاٺ ۽ پٿر جي ديوتائن جي تعريف ڪئي‬ ‫آهي‪ ،‬جيڪي نه ٿا ڏسن‪ ،‬نه ٻڌن ۽ نه ڄاڻن ‪.‬۽ خدا جنهن جي هٿ ۾ تنهنجو ساهه آهي‪ ،‬۽ جنهن جا سڀ طريقا آهن‪ ،‬تنهن جي تو تعريف نه‬ ‫ڪئي آهي‪:‬‬ ‫‪24‬پوِ سندس هٿ جو حصو موڪليو ويو؛ ۽ هي لکت لکي وئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬۽ هي اهو لکت آهي جيڪا لکيل هئي‪ ،‬مين‪ ،‬مين‪ ،‬تڪيل‪ ،‬اپارسين‪.‬‬ ‫‪26‬هن ڳالهه جي تعبير هي آهي ‪:‬مين؛ خدا توهان جي بادشاهي کي ڳڻيو آهي‪ ،‬۽ ان کي پورو ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪27‬تڪيل؛ توهان کي ترازو ۾ تولو ويو آهي‪ ،‬۽ توهان گهٽ ڏٺا ويا آهيو‪.‬‬ ‫‪28‬پيرس؛ توهان جي بادشاهي ورهايل آهي‪ ،‬۽ ميدي ۽ فارسين کي ڏني وئي آهي‪.‬‬ ‫‪29‬پوِ بيلشضر حڪم ڏنو‪ ،‬۽ انهن دانيال کي ڳاڙهي رنگ جا ڪپڙا پهرايا‪ ،‬۽ سندس ڳچي ءِ ۾ سون جو زنجير لڳايو‪ ،‬۽ سندس باري ۾‬ ‫ء‬ ‫اعلن ڪيو ته هو بادشاهت ۾ ٽيون حاڪم هوندو‪.‬‬ ‫‪30‬انهي ءِ رات ڪلدين جي بادشاهه بيلشضر کي قتل ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪31‬۽ دارا مادين‪ ،‬اٽڪل ٻاهٺ سالن جي عمر ۾‪ ،‬بادشاهت تي قبضو ڪيو‪.‬‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫‪1‬دارا کي خوشي ٿي ته بادشاهت تي هڪ سؤ ويهه شهزادا مقرر ڪري‪ ،‬جيڪي سڄي بادشاهت تي هجن‪.‬‬ ‫‪2‬۽ انهن ٽنهي ادرن تي؛ جن مان دانيال پهريون هو ‪:‬ته جيئن شهزادا انهن کي حساب ڏين‪ ،‬۽ بادشاهه کي ڪو به نقصان نه ٿئي‪.‬‬ ‫‪3‬پوِ هن دانيال کي ادرن ۽ شهزادن کان وڌيڪ ترجيح ڏني وئي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن ۾ هڪ بهترين روح هو؛ ۽ بادشاهه سوچيو ته هن کي‬ ‫ء‬ ‫سڄي سلطنت تي مقرر ڪري‪.‬‬ ‫‪4‬پوِ ادرن ۽ شهزادن بادشاهت جي حوالي سان دانيال جي خلف ڪو موقعو ڳولڻ جي ڪوشش ڪئي؛ پر انهن کي ڪو به موقعو يا‬ ‫ء‬ ‫غلطي نه ملي سگهي؛ ڇاڪاڻ ته هو وفادار هو‪ ،‬نه ئي هن ۾ ڪا غلطي يا غلطي ملي‪.‬‬


‫ڊينئل‬

‫سواِ انهي ءِ جي تہ اسين سندس خدا جي شريعت جي‬ ‫‪5‬پوِ انهن ماڻهن چيو تہ‪ ،‬اسين هن دانيال جي خلف ڪو بہ سبب نہ ڳولينداسين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫باري ۾ سندس خلف ڪجهہ ڳوليون‪.‬‬ ‫‪6‬پوِ اهي ادر ۽ شهزادا بادشاهه وٽ گڏ ٿيا‪ ،‬۽ هن کي چيو ته‪ ،‬بادشاهه دارا‪ ،‬هميشه جيئرو رهو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬بادشاهت جي سڀني ادرن‪ ،‬گورنرن‪ ،‬شهزادن‪ ،‬الحڪارن ۽ سردارن گڏجي الح ڪئي آهي ته هڪ شاهي قانون قائم ڪيو وڃي‬ ‫سواِ توهان جي‪،‬‬ ‫۽ هڪ مضبوط فرمان جاري ڪيو وڃي ته جيڪو به ٽيهن ڏينهن تائين ڪنهن به خدا يا انسان کان درخواست ڪندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫اي بادشاهه‪ ،‬ان کي شينهن جي منڊي ۾ اڇليو ويندو‪.‬‬ ‫‪8‬هاڻي‪ ،‬اي بادشاهه‪ ،‬فرمان قائم ڪر‪ ،‬۽ لکت تي احيح ڪر‪ ،‬ته جيئن اهو تبديل نه ٿئي‪ ،‬ميدي ۽ فارس جي قانون جي مطابق‪ ،‬جيڪو‬ ‫تبديل نٿو ٿئي‪.‬‬ ‫‪9‬تنهن ڪري بادشاهه دارا لکت ۽ فرمان تي احيح ڪئي‪.‬‬ ‫‪10‬هاڻي جڏهن دانيال کي خبر پئي ته لکت تي احيح ڪئي وئي آهي‪ ،‬تڏهن هو پنهنجي گهر ۾ ويو؛ ۽ سندس دريون يروشلم ڏانهن سندس‬ ‫ڪمري ۾ کليل هيون‪ ،‬هو ڏينهن ۾ ٽي ڀيرا گوڏن ڀر ڪري دعا گهري‪ ،‬۽ پنهنجي خدا جي اڳيان شڪرگذاري ڪئي‪ ،‬جيئن هو اڳ ڪندو‬ ‫هو‪.‬‬ ‫‪11‬پوِ اهي ماڻهو گڏ ٿيا‪ ،‬۽ ڏٺائين ته دانيال پنهنجي خدا جي اڳيان دعا ۽ منٿ ڪري رهيو آهي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬پوِ اهي ويجهو آيا ۽ بادشاهه جي اڳيان بادشاهه جي فرمان بابت ڳالهائڻ لڳا؛ ڇا توهان اهڙو فرمان تي احيح نه ڪئي آهي ته‬ ‫ء‬ ‫سواِ توهان جي‪ ،‬اي بادشاهه‪ ،‬ان کي شينهن جي منڊي ۾‬ ‫جيڪو به ماڻهو ٽيهن ڏينهن اندر ڪنهن به خدا يا انسان کان درخواست ڪندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫اڇليو ويندو؟ بادشاهه جواب ڏنو ۽ چيو ته‪ ،‬ڳالهه سچي آهي‪ ،‬ميدي ۽ فارس جي قانون موجب‪ ،‬جيڪا تبديل نه ٿيندي آهي‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ انهن جواب ڏنو ۽ بادشاهہ جي اڳيان چيو تہ‪ ،‬دانيال‪ ،‬جيڪو يهوداه جي قيدين مان آهي‪ ،‬تنهنجو خيال نہ ٿو رکي‪ ،‬اي بادشاهہ‪ ،‬۽ نہ‬ ‫ء‬ ‫ئي انهي ءِ فرمان جو جنهن تي تو دستخط ڪيا آهن‪ ،‬پر ڏينهن ۾ ٽي دفعا پنهنجي درخواست ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪14‬پوِ بادشاهہ‪ ،‬جڏهن اهي ڳالهيون ٻڌيون‪ ،‬تڏهن پاڻ تي سخت ناراض ٿيو‪ ،‬۽ پنهنجي دل دانيال تي رکيائين تہ کيس بچائي ‪:‬۽ سج لهڻ‬ ‫ء‬ ‫لِ محنت ڪندو رهيو‪.‬‬ ‫تائين کيس بچائڻ ء‬ ‫‪15‬پوِ اهي ماڻهو بادشاهه وٽ گڏ ٿيا ۽ بادشاهه کي چيائون ته‪ ،‬اي بادشاهه‪ ،‬ڄاڻو ته ميدي ۽ فارسين جو قانون آهي ته ڪو به فرمان يا‬ ‫ء‬ ‫قانون جيڪو بادشاهه قائم ڪري ٿو‪ ،‬تبديل نه ٿي سگهي‪.‬‬ ‫‪16‬پوِ بادشاهہ حڪم ڏنو‪ ،‬۽ اهي دانيال کي وٺي آيا‪ ،‬۽ کيس شينهن جي منڊي ۾ اڇلئي ڇڏيو ‪.‬هاڻي بادشاهہ دانيال سان ڳالهايو ۽ چيو تہ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫تنهنجو خدا جنهن جي تون هميشه عبادت ڪندو آهين‪ ،‬اهو توکي بچائيندو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ هڪ پٿر آندو ويو‪ ،‬۽ ان کي کڏ جي ڳمنهن تي رکيو ويو؛ ۽ بادشاهه ان کي پنهنجي ڳمهر سان ۽ پنهنجن اميرن جي ڳمهر سان ڳمهر‬ ‫لڳايو؛ ته جيئن دانيال بابت مقصد تبديل نه ٿئي‪.‬‬ ‫‪18‬پوِ بادشاهه پنهنجي محل ڏانهن ويو‪ ،‬۽ رات روزو رکي گذاري ‪:‬نه ئي موسيقي جا ساز سندس اڳيان آندا ويا ‪:‬۽ سندس ننڊ هلي وئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬پوِ بادشاهه ابح جو سوير اٿيو‪ ،‬۽ جلدي ۾ شينهن جي منڊي ڏانهن ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪20‬۽ جڏهن هو غار وٽ پهتو‪ ،‬تڏهن هن دانيال کي ماتمي آواز سان رڙ ڪئي ‪:‬۽ بادشاهه دانيال سان ڳالهايو ۽ چيو‪ ،‬اي دانيال‪ ،‬جيئري خدا‬ ‫جي ٻانهي‪ ،‬ڇا تنهنجو خدا‪ ،‬جنهن جي تون مسلسل خدمت ڪرين ٿو‪ ،‬ڇا اهو توکي شينهن کان بچائڻ جي قابل آهي؟‬ ‫‪21‬پوِ دانيال بادشاهه کي چيو ته‪ ،‬اي بادشاهه‪ ،‬هميشه جيئرو رهو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬منهنجي خدا پنهنجو ملئڪ موڪليو آهي‪ ،‬۽ شينهن جا وات بند ڪري ڇڏيا آهن‪ ،‬ته جيئن انهن مون کي ڪو به نقصان نه پهچايو‬ ‫هجي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن جي اڳيان مون ۾ بي گناهي ملي هئي؛ ۽ اي بادشاهه‪ ،‬توهان جي اڳيان به مون ڪو به نقصان نه ڪيو آهي‪.‬‬ ‫لِ تمام گهڻو خوش ٿيو‪ ،‬۽ حڪم ڏنو ته اهي دانيال کي گدي مان ٻاهر ڪڍن ‪.‬تنهن ڪري دانيال کي گدي مان ٻاهر‬ ‫‪23‬پوِ بادشاهه هن ء‬ ‫ء‬ ‫ڪڍيو ويو‪ ،‬۽ هن تي ڪو به زخم نه مليو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن پنهنجي خدا تي ايمان آندو هو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ بادشاهه حڪم ڏنو‪ ،‬۽ اهي انهن ماڻهن کي وٺي آيا جن دانيال تي الزام لڳايو هو‪ ،‬۽ انهن کي‪ ،‬انهن جي ٻارن کي‪ ،‬۽ انهن جي زالن‬ ‫کي‪ ،‬شينهن جي منڊي ۾ اڇلئي ڇڏيو؛ ۽ شينهن انهن تي غالب ٿي ويا‪ ،‬۽ انهن جي سڀني هڏين کي ٽڪر ٽڪر ڪري ڇڏيو يا ڪڏهن به‬ ‫اهي منڊي جي تري ۾ آيا‪.‬‬ ‫‪25‬پوِ دارا بادشاهه سڀني ماڻهن‪ ،‬قومن ۽ ٻولين وارن کي لکيو‪ ،‬جيڪي سڄي زمين تي رهن ٿا؛ توهان کي سلمتي ملي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬مان هڪ فرمان جاري ڪريان ٿو‪ ،‬ته منهنجي بادشاهت جي هر حڪومت ۾ ماڻهو دانيال جي خدا جي اڳيان ڊڄن ۽ ڊڄن ‪:‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫لِ قائم آهي‪ ،‬۽ سندس بادشاهت اهڙي آهي جيڪا تباهه نه ٿيندي‪ ،‬۽ سندس بادشاهي آخر تائين هوندي‪.‬‬ ‫هو زنده خدا آهي‪ ،‬۽ هميشه ء‬ ‫‪27‬هو بچائيندو ۽ بچائيندو آهي‪ ،‬۽ هو آسمان ۽ زمين ۾ نشانيون ۽ عجائبات ڪندو آهي‪ ،‬جنهن دانيال کي شينهن جي طاقت کان بچايو آهي‪.‬‬ ‫‪28‬تنهنڪري هي دانيال دارا جي دور حڪومت ۾ ۽ فارسي سائرس جي دور حڪومت ۾ ڪامياب ٿيو‪.‬‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫‪:‬پوِ هن خواب لکيو‪ ،‬۽‬ ‫‪1‬بابل جي بادشاهه بيلشضر جي پهرين سال ۾‪ ،‬دانيال پنهنجي بستري تي هڪ خواب ۽ سندس مٿي جا رويا ڏٺا‬ ‫ء‬ ‫معاملن جو خلاو ٻڌايو‪.‬‬ ‫‪2‬دانيال ڳالهايو ۽ چيو‪ ،‬مون رات جو پنهنجي خواب ۾ ڏٺو‪ ،‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬آسمان جون چار هوائون وڏي سمنڊ تي وڙهنديون هيون‪.‬‬ ‫‪3‬۽ چار وڏا جانور سمنڊ مان نڪتا‪ ،‬جيڪي هڪ ٻئي کان مختلف هئا‪.‬‬ ‫‪4‬پهريون شينهن جهڙو هو‪ ،‬۽ ان جا پر عقاب جهڙا هئا ‪:‬مون ڏٺو جيستائين ان جا پر ڪڍيا ويا‪ ،‬۽ اهو زمين تان مٿي کنيو ويو‪ ،‬۽ انسان‬ ‫وانگر پيرن تي بيٺو‪ ،‬۽ ان کي انسان جو دل ڏنو ويو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ڏسو‪ ،‬ٻيو جانور‪ ،‬رڇ وانگر‪ ،‬۽ هڪ پاسي کان مٿي کڄي ويو‪ ،‬۽ ان جي وات ۾ ان جي ڏندن جي وچ ۾ ٽي پاسريون هيون ‪:‬۽ انهن ان‬ ‫کي چيو ته‪ ،‬اٿ‪ ،‬گهڻو گوشت کا ڳِ‪.‬‬


‫ڊينئل‬

‫پوِ مون ڏٺو‪ ،‬۽ اتي هڪ ٻيو جانور نظر آيو‪ ،‬جيڪو چيتي وانگر هو‪ ،‬جنهن جي پٺي ءِ تي پکي جا چار پر هئا؛ ان جانور کي به‬ ‫‪6‬ان کان ء‬ ‫چار مٿا هئا؛ ۽ ان کي حڪومت ڏني وئي‪.‬‬ ‫پوِ مون رات جي خواب ۾ ڏٺو‪ ،‬۽ مون کي چوٿون جانور نظر آيو‪ ،‬جيڪو خوفناڪ ۽ خوفناڪ هو‪ ،‬۽ ان جا وڏا لوهه جا ڏند‬ ‫‪7‬ان کان ء‬ ‫هئا ‪:‬اهو نگليندو هو ۽ ٽڪر ٽڪر ڪندو هو‪ ،‬۽ باقي بچيل شين کي پيرن سان لتاڙيندو هو ‪:‬۽ اهو سڀني جانورن کان مختلف هو جيڪي ان‬ ‫کان اڳ هئا؛ ۽ ان جا ڏهه سڱ هئا‪.‬‬ ‫‪8‬مون سڱن تي غور ڪيو‪ ،‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬انهن مان هڪ ٻيو ننڍڙو سڱ نڪتو‪ ،‬جنهن جي اڳيان پهرين سڱن مان ٽي پاڙون کڻي ويا هئا ‪:‬۽‪،‬‬ ‫ڏسو‪ ،‬هن سڱ ۾ انسان جي اکين وانگر اکيون هيون‪ ،‬۽ هڪ وات وڏيون ڳالهيون ڪري رهيو هو‪.‬‬ ‫‪9‬مون ڏٺو جيستائين تخت ڪيرايا ويا‪ ،‬۽ قديم زماني جو ماڻهو ويٺو‪ ،‬جنهن جو لباس برف وانگر اڇو هو‪ ،‬۽ سندس مٿي جا وار خالص انڳ‬ ‫وانگر هئا ‪:‬سندس تخت باهه جي شعلي وانگر هو‪ ،‬۽ سندس ڦيٿا ٻرندڙ باهه وانگر هئا‪.‬‬ ‫‪10‬سندس اڳيان هڪ باهه جو وهڪرو نڪري آيو ۽ ٻاهر نڪتو ‪:‬هزارين ماڻهو سندس خدمت ڪندا هئا‪ ،‬۽ ڏهه هزار ڀيرا ڏهه هزار‬ ‫سندس اڳيان بيٺا هئا ‪:‬فيصلو مقرر ڪيو ويو‪ ،‬۽ ڪتاب کوليا ويا‪.‬‬ ‫‪11‬پوِ مون ڏٺو ته اڳن ءسنگ جي وڏين ڳالهين جي آواز جي ڪري ‪:‬مون ڏٺو جيستائين اهو جانور ماريو ويو‪ ،‬۽ سندس جسم تباهه ڪيو‬ ‫ء‬ ‫ويو‪ ،‬۽ ٻرندڙ باهه ۾ ڏنو ويو‪.‬‬ ‫‪12‬باقي جانورن کان‪ ،‬انهن جو اقتدار کسيو ويو ‪:‬پر انهن جي زندگي هڪ موسم ۽ وقت تائين ڊگهي ڪئي وئي‪.‬‬ ‫‪13‬مون رات جي خوابن ۾ ڏٺو‪ ،‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬هڪڙو ماڻهو ابن آدم وانگر آسمان جي ڪڪرن سان گڏ آيو‪ ،‬۽ قديم زماني وٽ آيو‪ ،‬۽ انهن کيس‬ ‫سندس اڳيان ويجهو آندو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ کيس بادشاهي‪ ،‬شان ۽ بادشاهي ڏني وئي‪ ،‬ته جيئن سڀ ماڻهو‪ ،‬قومون ۽ ٻوليون سندس خدمت ڪن ‪:‬سندس بادشاهي هڪ دائمي‬ ‫بادشاهي آهي‪ ،‬جيڪا ڪڏهن به ختم نه ٿيندي‪ ،‬۽ سندس بادشاهي اها جيڪا تباهه نه ٿيندي‪.‬‬ ‫‪15‬آ ءِ دانيال‪ ،‬منهنجي جسم جي وچ ۾ منهنجي روح ۾ غمگين هوس‪ ،‬۽ منهنجي ذهن جي رويا مون کي پريشان ڪيو‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ هن مون کي ٻڌايو ۽ مون کي انهن شين‬ ‫‪16‬مان اتي بيٺل ماڻهن مان هڪ وٽ ويس ۽ کانئس انهن سڀني ڳالهين جي حقيقت پڇيائين‬ ‫ء‬ ‫جي تعبير ٻڌائي‪.‬‬ ‫‪17‬اهي وڏا جانور‪ ،‬جيڪي چار آهن‪ ،‬چار بادشاهتون آهن‪ ،‬جيڪي زمين مان نڪرندا‪.‬‬ ‫لِ بادشاهت جا مالڪ هوندا‪.‬‬ ‫‪18‬پر سڀ کان‬ ‫اعلي جا بزرگ بادشاهت وٺندا‪ ،‬۽ هميشه ء‬ ‫لِ‪ ،‬ايستائين جو هميشه ء‬ ‫ي‬ ‫‪19‬پوِ مان چوٿين جانور جي حقيقت کي ڄاڻان ها‪ ،‬جيڪو ٻين سڀني کان مختلف هو‪ ،‬تمام گهڻو خوفناڪ‪ ،‬جنهن جا ڏند لوهه جا هئا‪ ،‬۽‬ ‫ء‬ ‫سندس ناخن پيتل جا؛ جيڪو نگليندو هو‪ ،‬ٽڪر ٽڪر ڪندو هو‪ ،‬۽ باقي کي پنهنجن پيرن سان لتاڙيندو هو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ڏهه سڱ جيڪي سندس مٿي ۾ هئا‪ ،‬۽ ٻئي جي جيڪا نڪتي هئي‪ ،‬۽ جنهن جي اڳيان ٽي ڪري پيا؛ انهي سڱ جي به‪ ،‬جنهن جون‬ ‫اکيون هيون‪ ،‬۽ هڪ وات جيڪو وڏيون ڳالهيون ڪري رهيو هو‪ ،‬۽ جنهن جو ڏيک پنهنجن ساٿين کان وڌيڪ تکو هو‪.‬‬ ‫‪21‬مون ڏٺو‪ ،‬۽ ساڳئي سينگ بزرگن سان جنگ ڪئي‪ ،‬۽ انهن تي غالب آيو؛‬ ‫اعلي جي بزرگن کي فيصلو ڏنو ويو؛ ۽ اهو وقت آيو جڏهن بزرگن کي بادشاهت ملي‪.‬‬ ‫‪22‬جيستائين قديم زماني جو ماڻهو آيو‪ ،‬۽ سڀ کان‬ ‫ي‬ ‫‪23‬هن چيو ته‪ ،‬چوٿون جانور زمين تي چوٿين بادشاهت هوندو‪ ،‬جيڪا سڀني بادشاهتن کان مختلف هوندي‪ ،‬۽ سڄي زمين کي نگل ويندي‪،‬‬ ‫۽ ان کي لتاڙيندي ۽ ٽڪر ٽڪر ڪندي‪.‬‬ ‫پوِ ٻيو نڪرندو؛ ۽ هو اڳين کان مختلف هوندو‪ ،‬۽ هو‬ ‫‪24‬۽ ڏهه سڱ هن بادشاهت مان ڏهه بادشاهه نڪرندا جيڪي نڪرندا ‪:‬۽ انهن کان ء‬ ‫ٽن بادشاهن کي شڪست ڏيندو‪.‬‬ ‫اعلي جي بزرگن کي ٿڪائيندو‪ ،‬۽ وقت ۽ قانون کي تبديل ڪرڻ جو‬ ‫کان‬ ‫سڀ‬ ‫۽‬ ‫ڪندو‪،‬‬ ‫ڳالهيون‬ ‫وڏيون‬ ‫خلف‬ ‫اعلي جي‬ ‫‪25‬۽ هو سڀ کان‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫سوچيندو ‪:‬۽ اهي هڪ وقت ۽ وقت ۽ وقت جي ورهاست تائين سندس هٿ ۾ ڏنا ويندا‪.‬‬ ‫‪26‬پر فيصلو ٿيندو‪ ،‬۽ اهي سندس بادشاهي کسي وٺندا‪ ،‬ته جيئن ان کي ختم ڪري ۽ ختم ڪري ڇڏين‪.‬‬ ‫اعلي جي بزرگن جي ماڻهن کي ڏني ويندي‪ ،‬جن جي‬ ‫‪27‬۽ بادشاهت ۽ بادشاهت‪ ،‬۽ سڄي آسمان هيٺان بادشاهت جي عظمت‪ ،‬سڀ کان‬ ‫ي‬ ‫بادشاهت هڪ دائمي بادشاهت آهي‪ ،‬۽ سڀئي بادشاهتون سندس خدمت ڪنديون ۽ سندس فرمانبرداري ڪنديون‪.‬‬ ‫‪28‬هتي معاملي جي پڄاڻي آهي ‪.‬مون دانيال جي حوالي سان‪ ،‬منهنجي سوچ مون کي تمام گهڻو پريشان ڪيو‪ ،‬۽ منهنجو چهرو مون ۾‬ ‫بدلجي ويو ‪:‬پر مون معاملو پنهنجي دل ۾ رکيو‪.‬‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫پوِ جيڪو پهرين مون کي‬ ‫‪1‬بيلشضر بادشاهه جي حڪومت جي ٽئين سال ۾ مون کي هڪ رويا نظر آئي‪ ،‬مون کي دانيال به‪ ،‬ان کان ء‬ ‫نظر آيو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ مون هڪ رويا ۾ ڏٺو؛ ۽ اهو ٿيو‪ ،‬جڏهن مون ڏٺو‪ ،‬ته مان شوشان ۾ محل ۾ هوس‪ ،‬جيڪو ايلم اوبي ۾ آهي؛ ۽ مون هڪ رويا ۾‬ ‫ڏٺو‪ ،‬۽ مان اولئي ندي ءِ جي ڪناري تي هوس‪.‬‬ ‫‪3‬پوِ مون اکيون مٿي ڪيون ۽ ڏٺم‪ ،‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬دريا ءِ جي ڪناري تي هڪ رڍ بيٺو هو جنهن جا ٻه سڱ هئا ‪:‬۽ ٻئي سڱ وڏا هئا؛ پر هڪ‬ ‫ء‬ ‫پوِ نڪتو‪.‬‬ ‫ٻئي کان مٿي هو‪ ،‬۽ مٿي وارو سڀ کان ء‬ ‫‪4‬مون ڏٺو ته گهيٽي اولهه‪ ،‬اتر ۽ ڏکڻ طرف ڌڪ هڻي رهي هئي؛ ايتري قدر جو ڪو به جانور سندس اڳيان بيهي نه سگهيو‪ ،‬۽ نه ئي‬ ‫ڪو سندس هٿ کان بچائي سگهيو؛ پر هن پنهنجي مرضي مطابق ڪيو‪ ،‬۽ وڏو ٿيو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ جيئن مان سوچي رهيو هوس‪ ،‬ته ڏسو‪ ،‬هڪ ٻڪر اولهه کان سڄي زمين جي مٿاڇري تي آيو‪ ،‬۽ زمين کي نه ڇهيو ‪:‬۽ ٻڪري ءِ جي‬ ‫اکين جي وچ ۾ هڪ قابل ذڪر سڱ هو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ هو ٻہ سڱ واري رڍ وٽ آيو‪ ،‬جنهن کي مون دريا ءِ جي ڪناري تي بيٺو ڏٺو هو‪ ،‬۽ پنهنجي طاقت جي غضب ۾ ان ڏانهن ڊوڙيو‪.‬‬


‫ڊينئل‬

‫‪7‬۽ مون ڏٺو تہ هو گهيٽي جي ويجهو آيو‪ ،‬۽ هو ان تي ڪاوڙ ۾ اچي ويو‪ ،‬۽ گهيٽي کي ماريو‪ ،‬۽ ان جا ٻه سڱ ڀڃي ڇڏيا ‪:‬۽ گهيٽي ۾‬ ‫سندس اڳيان بيهڻ جي طاقت نه هئي‪ ،‬پر هن ان کي زمين تي ڪيرايو‪ ،‬۽ ان تي لت هڻي ڇڏيو ‪:‬۽ ڪو به نه هو جيڪو گهيٽي کي سندس‬ ‫هٿ مان بچائي سگهيو‪.‬‬ ‫‪8‬تنهن ڪري ٻڪر تمام وڏو ٿي ويو ‪:‬۽ جڏهن هو مضبوط ٿيو‪ ،‬ته وڏو سينگ ڀڄي ويو؛ ۽ ڇاڪاڻ ته اهو آسمان جي چئني هوائن ڏانهن‬ ‫چار نمايان سينگ اڀريا‪.‬‬ ‫‪9‬۽ انهن مان هڪ مان هڪ ننڍڙو سڱ نڪتو‪ ،‬جيڪو ڏکڻ‪ ،‬اوڀر ۽ خوشگوار ملڪ ڏانهن تمام گهڻو وڏو ٿيو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ اهو وڏو ٿيو‪ ،‬آسمان جي لشڪر تائين؛ ۽ ان ڪجهه لشڪر ۽ تارن کي زمين تي ڪيرائي ڇڏيو‪ ،‬۽ انهن تي لتاڙيو‪.‬‬ ‫جاِ کي ڪيرايو‬ ‫‪11‬ها‪ ،‬هن پاڻ کي لشڪر جي شهزادي تائين به بلند ڪيو‪ ،‬۽ هن جي طرفان روزاني قرباني کسي وئي‪ ،‬۽ سندس مقدس ء‬ ‫ويو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ گناهه جي ڪري روزاني قرباني جي خلف هڪ لشڪر ڏنو ويو‪ ،‬۽ ان سچ کي زمين تي ڪيرائي ڇڏيو؛ ۽ اهو عمل ڪيو‪ ،‬۽‬ ‫ڪامياب ٿيو‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ مون هڪ بزرگ کي ڳالهائيندي ٻڌو‪ ،‬۽ ٻئي بزرگ ان بزرگ کي چيو جيڪو ڳالهائي رهيو هو‪” ،‬روزاني قرباني ۽ بربادي جي‬ ‫ء‬ ‫جاِ ۽ لشڪر ٻنهي کي پيرن هيٺان لتاڙيو وڃي؟“‬ ‫ڏوه بابت رويا ڪيترو وقت تائين رهندي‪ ،‬ته جيئن مقدس ء‬ ‫جاِ پاڪ ڪئي ويندي‪.‬‬ ‫پوِ مقدس ء‬ ‫‪14‬۽ هن مون کي چيو ته‪ ،‬ٻه هزار ٽي سؤ ڏينهن تائين؛ ء‬ ‫معني ڳولي رهيو هوس‪ ،‬تڏهن‪ ،‬ڏسو‪ ،‬منهنجي سامهون هڪ ماڻهو ءِ جي‬ ‫‪15‬۽ اهو ٿيو‪ ،‬جڏهن مون‪ ،‬مان دانيال‪ ،‬رويا ڏٺي‪ ،‬۽ ان جي‬ ‫ي‬ ‫اورت ۾ بيٺو هو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ مون اڳولئي ندي ءِ جي ڪنارن جي وچ ۾ هڪ ماڻهو ءِ جو آواز ٻڌو‪ ،‬جنهن سڏ ڪري چيو‪” ،‬اي جبرائيل‪ ،‬هن ماڻهو ءِ کي رويا‬ ‫سمجهاِ“‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬پوِ هو اتي ويجهو آيو جتي مان بيٺو هوس ‪:‬۽ جڏهن هو آيو‪ ،‬ته مان ڊڄي ويس‪ ،‬۽ منهن ڀر ڪري پيس ‪:‬پر هن مون کي چيو ته‪ ،‬اي‬ ‫ء‬ ‫انسان جا پٽ‪ ،‬سمجه‪ ،‬ڇاڪاڻ ته آخر جي وقت تي رويا هوندي‪.‬‬ ‫‪18‬هاڻي جڏهن هو مون سان ڳالهائي رهيو هو‪ ،‬ته مان زمين تي منهن ڀر گهري ننڊ ۾ هوس ‪:‬پر هن مون کي هٿ لڳايو ۽ مون کي سڌو‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ هن چيو ته‪ ،‬ڏسو‪ ،‬مان توهان کي ٻڌائيندس ته غضب جي آخري پڇاڙي ۾ ڇا ٿيندو ‪:‬ڇاڪاڻ ته مقرر ڪيل وقت تي پڄاڻي ٿيندي‪.‬‬ ‫‪20‬جيڪو گهيٽو تو ڏٺو‪ ،‬ان جا ٻہ سڱ هئا‪ ،‬اهي مادي ۽ فارس جا بادشاهه آهن‪.‬‬ ‫‪21‬۽ ڪٺور ٻڪر يونان جو بادشاهه آهي ‪:‬۽ سندس اکين جي وچ ۾ وڏو سڱ پهريون بادشاهه آهي‪.‬‬ ‫لِ اٿيا‪ ،‬چار بادشاهتون قوم مان نڪرنديون‪ ،‬پر سندس طاقت ۾ نه هونديون‪.‬‬ ‫‪22‬هاڻي جڏهن اهو ٽٽي پيو‪ ،‬جڏهن ته چار ان جي ء‬ ‫‪23‬۽ انهن جي بادشاهت جي آخري وقت ۾‪ ،‬جڏهن ڏوهاري مڪمل طور تي پهچي ويندا‪ ،‬هڪ سخت چهري وارو بادشاهه‪ ،‬۽ اونداهي‬ ‫جملن کي سمجهڻ وارو‪ ،‬اڳٿي پوندو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ سندس طاقت طاقتور هوندي‪ ،‬پر پنهنجي طاقت سان نه ‪:‬۽ هو شاندار طور تي تباهه ڪندو‪ ،‬۽ ڪامياب ٿيندو‪ ،‬۽ عمل ڪندو‪ ،‬۽‬ ‫طاقتور ۽ پاڪ ماڻهن کي تباهه ڪندو‪.‬‬ ‫‪25‬۽ پنهنجي حڪمت عملي سان هو پنهنجي هٿ ۾ چالڪي ءِ کي ڪامياب ڪندو؛ ۽ هو پنهنجي دل ۾ پاڻ کي وڏو ڪندو‪ ،‬۽ امن سان‬ ‫سواِ ڀڄي ويندو‪.‬‬ ‫گهڻن کي ناس ڪندو؛ هو شهزادن جي شهزادي جي خلف به اٿي بيهندو؛ پر هو هٿ کان‬ ‫ء‬ ‫‪26‬۽ شام ۽ ابح جو رويا جيڪو ٻڌايو ويو هو سچو آهي ‪:‬تنهن ڪري تون رويا کي بند ڪر؛ ڇاڪاڻ ته اهو ڪيترن ئي ڏينهن تائين‬ ‫رهندو‪.‬‬ ‫پوِ مان اٿيس‪ ،‬۽ بادشاهه جو ڪم ڪيو؛ ۽ مان رويا تي حيران ٿيس‪ ،‬پر‬ ‫‪27‬۽ مان دانيال بيهوش ٿي ويس‪ ،‬۽ ڪجهه ڏينهن بيمار رهيس؛ ء‬ ‫ڪو به ان کي سمجهي نه سگهيو‪.‬‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫‪1‬دارا جي پهرين سال ۾‪ ،‬اخسويرس جو پٽ‪ ،‬جيڪو ميديس جي نسل مان هو‪ ،‬جنهن کي ڪلدين جي ملڪ تي بادشاهه بڻايو ويو هو؛‬ ‫‪2‬سندس حڪومت جي پهرين سال ۾‪ ،‬مون دانيال ڪتابن مان انهن سالن جو تعداد سمجهيو‪ ،‬جن بابت خداوند جو ڪلم يرمياه نبي ءِ تي‬ ‫نازل ٿيو‪ ،‬ته هو يروشلم جي بربادي ءِ ۾ ستر سال پورا ڪندو‪.‬‬ ‫لِ‪:‬‬ ‫ڳولهڻ‬ ‫سان‬ ‫راه‬ ‫۽‬ ‫ٽاٽ‬ ‫روزي‪،‬‬ ‫سان‪،‬‬ ‫‪3‬۽ مون پنهنجو منهن خداوند خدا ڏانهن ڪيو‪ ،‬دعا ۽ منٿن‬ ‫ء‬ ‫‪4‬۽ مون پنهنجي خداوند خدا کان دعا گهري‪ ،‬۽ پنهنجو اقرار ڪيو‪ ،‬۽ چيو تہ‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬عظيم ۽ خوفناڪ خدا‪ ،‬جيڪي کيس پيار ڪن‬ ‫ٿا ۽ جيڪي سندس حڪمن تي عمل ڪن ٿا تن سان عهد ۽ رحم رکين ٿو‪.‬‬ ‫‪5‬اسان گناهه ڪيو آهي‪ ،‬۽ اسان بي انصافي ڪئي آهي‪ ،‬۽ اسان بڇڙا ڪم ڪيا آهن‪ ،‬۽ اسان بغاوت ڪئي آهي‪ ،‬جيتوڻيڪ اسان توهان‬ ‫جي حڪمن ۽ توهان جي فيصلن کان پري ٿي ويا آهيون‪:‬‬ ‫‪6‬۽ نه ئي اسان توهان جي ٻانهن نبين جي ڳالهه ٻڌي آهي‪ ،‬جن توهان جي نالي تي اسان جي بادشاهن‪ ،‬اسان جي شهزادن‪ ،‬اسان جي ابن‬ ‫ڏاڏن ۽ ملڪ جي سڀني ماڻهن سان ڳالهايو‪.‬‬ ‫‪7‬اي خداوند‪ ،‬اداقت تنهنجي آهي‪ ،‬پر اسان جي منهن جي شرمندگي‪ ،‬جيئن اڄ آهي؛ يهوداه جي ماڻهن ۽ يروشلم جي رهواسين ۽ سڀني‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪي ويجهو آهن ۽ جيڪي پري آهن‪ ،‬انهن سڀني ملڪن ۾ جتي تو انهن کي ڌڪي ڇڏيو آهي‪ ،‬انهن جي گناهن جي ڪري‬ ‫اسرائيلين ء‬ ‫جيڪي انهن تنهنجي خلف ڪيا آهن‪.‬‬ ‫‪8‬اي خداوند‪ ،‬اسان جي منهن جي شرمندگي اسان جي بادشاهن‪ ،‬اسان جي شهزادن ۽ اسان جي ابن ڏاڏن جي آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اسان توهان‬ ‫جي خلف گناهه ڪيو آهي‪.‬‬


‫ڊينئل‬

‫‪9‬اسان جي خداوند خدا تي رحم ۽ بخشش آهي‪ ،‬جيتوڻيڪ اسان سندس خلف بغاوت ڪئي آهي‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪي هن پنهنجي ٻانهن نبين جي‬ ‫‪10‬۽ نه ئي اسان خداوند پنهنجي خدا جي آواز جي فرمانبرداري ڪئي آهي‪ ،‬سندس قانونن تي هلڻ ء‬ ‫وسيلي اسان جي اڳيان رکيا هئا‪.‬‬ ‫‪11‬ها‪ ،‬سڀ بني اسرائيل تنهنجي شريعت جي ڀڃڪڙي ڪئي آهي‪ ،‬ايستائين جو هليا ويا آهن‪ ،‬ته جيئن اهي تنهنجي آواز جي فرمانبرداري‬ ‫موسي جي شريعت ۾ لکيل آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اسان سندس‬ ‫نه ڪن؛ تنهن ڪري اسان تي لعنت نازل ٿي آهي‪ ،‬۽ قسم جيڪو خدا جي ٻانهي‬ ‫ي‬ ‫خلف گناهه ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪12‬۽ هن پنهنجي لفظن جي تصديق ڪئي آهي‪ ،‬جيڪي هن اسان جي خلف ۽ اسان جي ججن جي خلف چيو هو‪ ،‬جيڪي اسان تي فيصلو‬ ‫ڪندا هئا‪ ،‬اسان تي هڪ وڏي برائي آڻيندي ‪:‬ڇاڪاڻ ته سڄي آسمان هيٺ اهڙو ڪجهه نه ٿيو آهي جيئن يروشلم تي ڪيو ويو آهي‪.‬‬ ‫موسي جي شريعت ۾ لکيل آهي‪ ،‬هي سڀ برائي اسان تي آئي آهي ‪:‬پر اسان پنهنجي خدا خداوند جي اڳيان دعا نه گهري‪ ،‬ته جيئن‬ ‫‪13‬جيئن‬ ‫ي‬ ‫اسين پنهنجي گناهن کان ڦري وڃون ۽ تنهنجي سچائي کي سمجهون‪.‬‬ ‫‪14‬تنهن ڪري خداوند برائي تي نظر رکي‪ ،‬۽ ان کي اسان تي آندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته خداوند اسان جو خدا پنهنجي سڀني ڪمن ۾ جيڪو هو‬ ‫ڪري ٿو‪ ،‬انصاف ڪندڙ آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اسان سندس آواز جي فرمانبرداري نه ڪئي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ هاڻي‪ ،‬اي خداوند اسان جا خدا‪ ،‬جيڪو تو پنهنجي قوم کي مصر جي ملڪ مان زبردست هٿ سان ڪڍيو آهي‪ ،‬۽ تو توهان کي اڄ‬ ‫جي ڏينهن وانگر شهرت ڏني آهي؛ اسان گناهه ڪيو آهي‪ ،‬اسان بڇڙا ڪم ڪيا آهن‪.‬‬ ‫‪16‬اي خداوند‪ ،‬تنهنجي سڄي نيڪي جي مطابق‪ ،‬مان تو کي عرض ٿو ڪريان ته‪ ،‬تنهنجو غضب ۽ غضب تنهنجي شهر يروشلم‪ ،‬تنهنجي‬ ‫پاڪ جبل تان هٽائي ڇڏ‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اسان جي گناهن ۽ اسان جي ابن ڏاڏن جي گناهن جي ڪري‪ ،‬يروشلم ۽ تنهنجا ماڻهو اسان جي‬ ‫لِ ملمت جو سبب بڻيا آهن‪.‬‬ ‫چوڌاري رهندڙ سڀني ء‬ ‫جاِ تي چمڪايو جيڪو‬ ‫‪17‬تنهنڪري هاڻي‪ ،‬اي اسان جا خدا‪ ،‬پنهنجي ٻانهي جي دعا ۽ سندس منٿون ٻڌو‪ ،‬۽ پنهنجو منهن پنهنجي پاڪ ء‬ ‫ويران آهي‪ ،‬خداوند جي خاطر‪.‬‬ ‫جهڪاِ ۽ ٻڌ؛ اکيون کوليو‪ ،‬۽ اسان جي بربادي ۽ شهر کي ڏسو جيڪو توهان جي نالي سان سڏيو ويندو‬ ‫‪18‬اي منهنجا خدا‪ ،‬پنهنجو ڪن‬ ‫ء‬ ‫لِ دعائون پيش ڪريون ٿا‪.‬‬ ‫لِ نه پر توهان جي وڏين رحمتن ء‬ ‫آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اسين توهان جي اڳيان پنهنجين نيڪين ء‬ ‫‪19‬اي خداوند‪ ،‬ٻڌو؛ اي خداوند‪ ،‬معاف ڪريو؛ اي خداوند‪ ،‬ٻڌو ۽ ڪريو؛ دير نه ڪريو‪ ،‬پنهنجي خاطر‪ ،‬اي منهنجا خدا ‪:‬ڇاڪاڻ ته توهان‬ ‫جو شهر ۽ توهان جا ماڻهو توهان جي نالي سان سڏيا وڃن ٿا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ جڏهن مان ڳالهائي رهيو هوس‪ ،‬دعا ڪري رهيو هوس‪ ،‬۽ پنهنجي گناهه ۽ پنهنجي قوم بني اسرائيل جي گناهه جو اقرار ڪري‬ ‫لِ پنهنجي خدا جي اڳيان پنهنجي دعا پيش ڪري رهيو هوس؛‬ ‫رهيو هوس‪ ،‬۽ پنهنجي خدا جي پاڪ جبل ء‬ ‫‪21‬ها‪ ،‬جڏهن مان دعا ۾ ڳالهائي رهيو هوس‪ ،‬تڏهن اهو ماڻهو جبرائيل‪ ،‬جنهن کي مون شروعات ۾ خواب ۾ ڏٺو هو‪ ،‬تيزي ءِ سان اڏامي‬ ‫رهيو هو‪ ،‬شام جي قرباني جي وقت مون کي ڇهيو‪.‬‬ ‫لِ آيو آهيان‪.‬‬ ‫‪22‬۽ هن مون کي خبر ڏني‪ ،‬۽ مون سان ڳالهايو‪ ،‬۽ چيو ته‪ ،‬اي دانيال‪ ،‬مان هاڻي توکي مهارت ۽ سمجهه ڏيڻ ء‬ ‫لِ آيو آهيان؛ ڇاڪاڻ ته توهان تمام گهڻو پيارا آهيو ‪:‬‬ ‫‪23‬جڏهن توهان جي دعا جي شروعات ٿي ته حڪم آيو‪ ،‬۽ مان توهان کي ڏيکارڻ ء‬ ‫تنهن ڪري معاملي کي سمجهو‪ ،‬۽ رويا تي غور ڪريو‪.‬‬ ‫‪24‬ستر هفتا تنهنجي ماڻهن ۽ تنهنجي پاڪ شهر تي مقرر ڪيا ويا آهن‪ ،‬ته جيئن گناهن کي ختم ڪيو وڃي‪ ،‬گناهن کي ختم ڪيو وڃي‪ ،‬۽‬ ‫بدڪاري جي الح ڪرائي وڃي‪ ،‬۽ دائمي اداقت آڻجي‪ ،‬۽ رويا ۽ نبوت کي مهر ڪيو وڃي‪ ،‬۽ سڀ کان پاڪ کي مسح ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪25‬تنهن ڪري ڄاڻو ۽ سمجهو ته يروشلم جي بحالي ۽ تعمير جي حڪم جي نڪرڻ کان وٺي مسيح شهزادي تائين ست هفتا ۽ ٻاهٺ هفتا‬ ‫هوندا ‪:‬گهٽي ٻيهر ٺاهي ويندي‪ ،‬۽ ڀت‪ ،‬جيتوڻيڪ ڏکئي وقت ۾‪.‬‬ ‫جاِ کي تباهه ڪندا؛ ۽ ان جو‬ ‫لِ نه ‪:‬۽ ايندڙ شهزادي جا ماڻهو شهر ۽ مقدس ء‬ ‫پوِ مسيح کي ڪٽيو ويندو‪ ،‬پر پاڻ ء‬ ‫‪26‬۽ ٻاهٺ هفتن کان ء‬ ‫انجام ٻوڏ سان ٿيندو‪ ،‬۽ جنگ جي آخر تائين تباهيون طئي ٿيل آهن‪.‬‬ ‫لِ عهد کي قائم ڪندو ‪:‬۽ هفتي جي وچ ۾ هو قرباني ۽ نذرانو بند ڪندو‪ ،‬۽ نفرت انگيز شين جي‬ ‫‪27‬۽ هو ڪيترن ئي سان هڪ هفتي ء‬ ‫لِ هو ان کي ويران ڪندو‪ ،‬ايستائين جو ختم ٿئي‪ ،‬۽ اهو طئي ٿيل ويران تي وهايو ويندو‪.‬‬ ‫پکڙجڻ ء‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫‪1‬فارس جي بادشاهه سائرس جي ٽئين سال ۾‪ ،‬دانيال تي هڪ ڳالهه ظاهر ٿي‪ ،‬جنهن جو نالو بيلٽشضر هو؛ ۽ ڳالهه سچي هئي‪ ،‬پر مقرر‬ ‫ڪيل وقت ڊگهو هو ‪:‬۽ هن ڳالهه سمجهي ورتي‪ ،‬۽ رويا کي سمجهي ورتو‪.‬‬ ‫‪2‬انهن ڏينهن ۾‪ ،‬مان دانيال ٽي پورا هفتا سوڳ ڪري رهيو هوس‪.‬‬ ‫‪3‬مون نه ته سٺي ماني کاڌي‪ ،‬نه گوشت ۽ نه شراب منهنجي وات ۾ آيو‪ ،‬۽ نه ئي مون پاڻ تي تيل لڳايو‪ ،‬جيستائين ٽي هفتا پورا نه ٿيا‪.‬‬ ‫ءڪل آهي؛‬ ‫‪4‬۽ پهرين مهيني جي چوويهين تاريخ تي‪ ،‬جڏهن مان وڏي دريا ءِ جي ڪناري تي هوس‪ ،‬جيڪو ءهد ء‬ ‫‪5‬پوِ مون اکيون مٿي ڪري ڏٺم‪ ،‬۽ ڏٺم ته هڪ ماڻهو ڪپڙي ۾ ململ پائي رهيو هو‪ ،‬جنهن جي ڪمر تي اوفاز جي خالص سون جا‬ ‫ء‬ ‫ڪپڙا ٻڌل هئا‪.‬‬ ‫‪6‬سندس جسم به بيرل وانگر هو‪ ،‬۽ سندس چهرو بجلي ءِ وانگر هو‪ ،‬۽ سندس اکيون باهه جي ڏيئن وانگر هيون‪ ،‬۽ سندس هٿ ۽ پير پالش‬ ‫ٿيل پيتل وانگر رنگ ۾ هئا‪ ،‬۽ سندس لفظن جو آواز ميڙ جي آواز جهڙو هو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ مون دانيال اڪيلو ئي اهو رويا ڏٺو ‪:‬ڇاڪاڻ ته جيڪي ماڻهو مون سان گڏ هئا انهن اهو رويا نه ڏٺو؛ پر انهن تي هڪ وڏو ڌماڪو‬ ‫لِ ڀڄي ويا‪.‬‬ ‫ٿيو‪ ،‬ايتري قدر جو اهي پاڻ کي لڪائڻ ء‬ ‫‪8‬تنهنڪري مان اڪيلو رهيس‪ ،‬۽ هي وڏو رويا ڏٺم‪ ،‬۽ مون ۾ ڪا طاقت نه رهي ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ منهنجو حسن مون ۾ خرابي ۾ تبديل ٿي‬ ‫ويو‪ ،‬۽ مون ۾ ڪا طاقت نه رهي‪.‬‬


‫ڊينئل‬

‫‪9‬پر مون سندس لفظن جو آواز ٻڌو ‪:‬۽ جڏهن مون سندس لفظن جو آواز ٻڌو‪ ،‬تڏهن مان پنهنجي منهن تي گهري ننڊ ۾ هوس‪ ،‬۽ منهنجو‬ ‫منهن زمين ڏانهن هو‪.‬‬ ‫‪10‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬هڪ هٿ مون کي ڳڇهيو‪ ،‬جنهن مون کي گوڏن ڀر ۽ هٿن جي کجين تي ويهاريو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ هن مون کي چيو ته‪ ،‬اي دانيال‪ ،‬تمام گهڻو پيارو ماڻهو‪ ،‬جيڪي مان تو سان ڳالهائي رهيو آهيان انهن کي سمجهو ۽ سڌو بيٺو ‪:‬ڇو ته‬ ‫هاڻي مون کي تو ڏانهن موڪليو ويو آهي ‪.‬۽ جڏهن هن مون کي هي لفظ چيو‪ ،‬ته مان ٿڙڪندي بيٺو هوس‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ هن مون کي چيو تہ ”ڊڄ نه‪ ،‬دانيال‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ پهرين ڏينهن کان جڏهن تو پنهنجو دل سمجهڻ ۽ پنهنجي خدا جي اڳيان پاڻ کي‬ ‫ء‬ ‫لِ آيو آهيان‪.‬‬ ‫لِ لڳايو هو‪ ،‬تنهنجا لفظ ٻڌا ويا هئا‪ ،‬۽ مان تنهنجي لفظن ء‬ ‫پاڪ ڪرڻ ء‬ ‫‪13‬پر فارس جي بادشاهت جي شهزادي مون کي ايڪويهه ڏينهن تائين برداشت ڪيو ‪:‬پر‪ ،‬ڏسو‪ ،‬ميڪائيل‪ ،‬مکيه شهزادن مان هڪ‪،‬‬ ‫لِ آيو؛ ۽ مان اتي فارس جي بادشاهن سان گڏ رهيس‪.‬‬ ‫منهنجي مدد ڪرڻ ء‬ ‫لِ‬ ‫لِ آيو آهيان ته آخري ڏينهن ۾ تنهنجي ماڻهن سان ڇا ٿيندو ‪:‬ڇاڪاڻ ته اهو رويا اڃا تائين ڪيترن ئي ڏينهن ء‬ ‫‪14‬هاڻي مان توکي ٻڌائڻ ء‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ جڏهن هن مون سان اهڙيون ڳالهيون ڪيون‪ ،‬ته مون پنهنجو منهن زمين ڏانهن ڪيو‪ ،‬۽ مان گونگو ٿي ويس‪.‬‬ ‫‪:‬پوِ مون پنهنجو وات کوليو‪ ،‬۽ ڳالهايو‪ ،‬۽ جيڪو منهنجي‬ ‫‪16‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬هڪ ماڻهو ءِ جي پٽن جي اورت وانگر منهنجي چپن کي ڇهيو‬ ‫ء‬ ‫سامهون بيٺو هو ان کي چيو‪ ،‬اي منهنجا مالڪ‪ ،‬رويا جي ڪري منهنجا ڏک مون تي چڙهي ويا آهن‪ ،‬۽ مون ۾ ڪا طاقت نه رهي آهي‪.‬‬ ‫‪17‬پر منهنجي مالڪ جو نوڪر هن مالڪ سان ڪيئن ڳالهائي سگهي ٿو؟ ڇاڪاڻ ته مون ۾ هڪدم طاقت نه رهي ۽ نه ئي مون ۾ ساهه‬ ‫بچيو آهي‪.‬‬ ‫‪18‬پوِ وري آيو ۽ مون کي هڪ ماڻهو ءِ جهڙو هٿ لتو‪ ،‬۽ مون کي طاقت ڏني‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬۽ چيو تہ‪ ،‬اي تمام پيارا ماڻهو‪ ،‬ڊڄو نہ ‪:‬توکي سلمتي هجي‪ ،‬مضبوط ره‪ ،‬هائو‪ ،‬مضبوط ره ‪.‬۽ جڏهن هن مون سان ڳالهايو تہ مون‬ ‫کي طاقت ملي‪ ،‬۽ مون چيو تہ‪ ،‬منهنجا مالڪ ڳالهائڻ ڏيو؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ تو مون کي طاقت ڏني آهي‪.‬‬ ‫لِ موٽي ايندس ‪:‬۽ جڏهن‬ ‫‪20‬پوِ هن چيو تہ ”ڇا توکي خبر آهي تہ مان تو وٽ ڇو آيو آهيان؟ ۽ هاڻي مان فارس جي شهزادي سان وڙهڻ ء‬ ‫ء‬ ‫مان ٻاهر نڪرندس تہ ڏس‪ ،‬يونان جو شهزادو ايندو“‪.‬‬ ‫‪21‬پر مان توکي اهو ڏيکاريندس جيڪو سچائي ءِ جي ڪتاب ۾ لکيل آهي ‪:‬۽ ڪو به اهڙو ناهي جيڪو مون سان انهن شين ۾ هٿ رکي‪،‬‬ ‫سواِ ميڪائيل جي جيڪو توهان جو شهزادو آهي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫لِ بيٺو هوس‪.‬‬ ‫‪1‬۽ مان دارا مادي جي پهرين سال ۾‪ ،‬پڻ‪ ،‬کيس مضبوط ڪرڻ ۽ مضبوط ڪرڻ ء‬ ‫‪2‬۽ هاڻي مان توکي سچائي ڏيکاريندس ‪.‬ڏسو‪ ،‬فارس ۾ ٽي بادشاهه اڃا به اٿيا ويندا؛ ۽ چوٿون انهن سڀني کان گهڻو امير هوندو ‪:‬۽ پنهنجي‬ ‫دولت ذريعي پنهنجي طاقت سان سڀني کي يونان جي سلطنت جي خلف ڀڙڪائيندو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ هڪ طاقتور بادشاهه اڳٿي پوندو‪ ،‬جيڪو وڏي بادشاهت سان حڪومت ڪندو‪ ،‬۽ پنهنجي مرضي مطابق ڪندو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ جڏهن هو اڳٿي بيهندو‪ ،‬ته سندس بادشاهي ٽٽي پوندي‪ ،‬۽ آسمان جي چئن هوائن ڏانهن ورهائجي ويندي؛ ۽ نه سندس نسل کي‪ ،‬۽ نه ئي‬ ‫لِ به‪.‬‬ ‫سندس بادشاهي جي مطابق جيڪا هن حڪمراني ڪئي هئي ‪:‬ڇاڪاڻ ته سندس بادشاهي کٽي ويندي‪ ،‬انهن کان‬ ‫سواِ ٻين ء‬ ‫ء‬ ‫‪5‬۽ ڏکڻ جو بادشاهه طاقتور ٿيندو‪ ،‬۽ سندس شهزادن مان هڪ؛ ۽ هو ان کان مٿي طاقتور هوندو‪ ،‬۽ حڪومت ڪندو؛ سندس حڪومت‬ ‫هڪ وڏي حڪومت هوندي‪.‬‬ ‫لِ ايندي ‪:‬پر‬ ‫‪6‬۽ سالن جي آخر ۾ اهي پاڻ ۾ شامل ٿيندا؛ ڇاڪاڻ ته ڏکڻ جي بادشاهه جي ڌي ءِ اتر جي بادشاهه وٽ هڪ معاهدو ڪرڻ ء‬ ‫هو ءِ بازو جي طاقت برقرار نه رکندي؛ نه هو بيٺو رهندو‪ ،‬۽ نه ئي سندس بازو ‪:‬پر هو ءِ ڇڏي ويندي‪ ،‬۽ اهي جيڪي هن کي آڻيندا هئا‪ ،‬۽‬ ‫اهو جيڪو هن کي پيدا ڪيو‪ ،‬۽ اهو جيڪو هن کي هن وقت ۾ مضبوط ڪيو‪.‬‬ ‫‪7‬پر سندس پاڙن جي هڪ شاخ مان هڪ سندس ملڪيت ۾ بيٺو هوندو‪ ،‬جيڪو فوج سان ايندو‪ ،‬۽ اتر جي بادشاهه جي قلعي ۾ داخل‬ ‫ٿيندو‪ ،‬۽ انهن سان ڊيل ڪندو‪ ،‬۽ غالب ايندو‪:‬‬ ‫‪8‬۽ قيدين کي مصر ۾ سندن ديوتائن‪ ،‬سندن سردارن ۽ چاندي ءِ ۽ سون جي قيمتي ٿانون سان گڏ کڻي ويندا؛ ۽ هو اتر جي بادشاهه کان‬ ‫وڌيڪ سال رهندو‪.‬‬ ‫‪9‬تنهنڪري ڏکڻ جو بادشاهه پنهنجي بادشاهت ۾ ايندو‪ ،‬۽ پنهنجي ملڪ ۾ موٽي ويندو‪.‬‬ ‫‪:‬پوِ هو موٽي ايندو‪ ،‬۽‬ ‫‪10‬پر سندس پٽ اڳڀا ٿيندا‪ ،‬۽ وڏين فوجن جو ميڙ گڏ ڪندا ‪:‬۽ هڪ ضرور ايندو‪ ،‬۽ ڦاٽي پوندو‪ ،‬۽ اتان گذري ويندو‬ ‫ء‬ ‫اڳڀا ٿي ويندو‪ ،‬ايتري قدر جو پنهنجي قلعي ڏانهن‪.‬‬ ‫‪11‬۽ ڏکڻ جو بادشاهه ڪاوڙ ۾ ڦاٿل هوندو‪ ،‬۽ ٻاهر نڪرندو ۽ ان سان وڙهندو‪ ،‬يعني اتر جي بادشاهه سان ‪:‬۽ هو هڪ وڏو لشڪر تيار‬ ‫ڪندو؛ پر لشڪر سندس هٿ ۾ ڏنو ويندو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ جڏهن هو ميڙ کي کڻي ويندو‪ ،‬تڏهن سندس دل مغرور ٿيندي؛ ۽ هو ڪيترن ئي ڏهه هزارن کي ڪيرائي ڇڏيندو‪ ،‬پر ان سان هو‬ ‫مضبوط نه ٿيندو‪.‬‬ ‫پوِ ضرور وڏي لشڪر ۽ گهڻي دولت‬ ‫‪13‬ڇو ته اتر جو بادشاهه موٽي ايندو‪ ،‬۽ اڳئين کان وڌيڪ لشڪر تيار ڪندو‪ ،‬۽ ڪجهه سالن کان ء‬ ‫سان گڏ ايندو‪.‬‬ ‫لِ پاڻ کي بلند‬ ‫‪14‬۽ انهن وقتن ۾ ڪيترائي ڏکڻ جي بادشاهه جي خلف اٿي بيٺا ٿيندا ‪:‬۽ توهان جي قوم جا ڌاڙيل به رويا کي سچو ڪرڻ ء‬ ‫ڪندا؛ پر اهي ڪري پوندا‪.‬‬ ‫‪15‬تنهنڪري اتر جو بادشاه ايندو‪ ،‬۽ دڙو اڏيندو‪ ،‬۽ سڀ کان وڌيڪ مضبوط شهرن تي قبضو ڪندو ‪:‬۽ ڏکڻ جا هٿيار نه برداشت ڪندا‪،‬‬ ‫نه ئي سندس چونڊيل ماڻهو‪ ،‬۽ نه ئي انهن ۾ برداشت ڪرڻ جي ڪا طاقت هوندي‪.‬‬


‫ڊينئل‬

‫‪16‬پر جيڪو سندس خلف ايندو‪ ،‬سو پنهنجي مرضي ءِ مطابق ڪندو‪ ،‬۽ ڪو به سندس اڳيان نه بيهندو ‪:‬۽ هو شاندار ملڪ ۾ بيٺو رهندو‪،‬‬ ‫جيڪو سندس هٿ سان ناس ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫لِ پنهنجو چهرو طئي ڪندو‪ ،‬۽ ساڻس گڏ نيڪ ماڻهو به؛ هو ائين ڪندو ‪:‬۽ هو‬ ‫ٿيڻ‬ ‫داخل‬ ‫سان‬ ‫طاقت‬ ‫‪17‬۽ هو پنهنجي سڄي بادشاهت جي‬ ‫ء‬ ‫لِ هوندي‪.‬‬ ‫کيس عورتن جي ڌي ءِ ڏيندو‪ ،‬ان کي خراب ڪندي ‪:‬پر هو ءِ سندس پاسي نه بيٺي هوندي‪ ،‬۽ نه ئي سندس ء‬ ‫لِ هڪ شهزادو سندس طرفان پيش ڪيل‬ ‫پوِ هو پنهنجو ڳمنهن ٻيٽن ڏانهن ڦيرائيندو‪ ،‬۽ ڪيترن کي وٺي ويندو ‪:‬پر پنهنجي ء‬ ‫‪18‬ان کان ء‬ ‫سواِ هو ان کي مٿس آڻيندو‪.‬‬ ‫ملمت کي ختم ڪندو؛ پنهنجي ملمت کان‬ ‫ء‬ ‫‪19‬پوِ هو پنهنجو منهن پنهنجي ملڪ جي قلعي ڏانهن ڪندو ‪:‬پر هو ٺوڪر کائيندو ۽ ڪري پوندو‪ ،‬۽ نه ملندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڳ‬ ‫‪20‬پوِ سندس جاگير ۾ بادشاهت جي شان ۾ ٽيڪس وڌائڻ وارو اڀرندو ‪:‬پر ٿورن ڏينهن ۾ هو تباهه ٿي ويندو‪ ،‬نه غضب ۾‪ ،‬نه جنگ ۾‪.‬‬ ‫ء‬ ‫جاِ تي هڪ بدڪار ماڻهو اڳڀرندو‪ ،‬جنهن کي بادشاهت جو اعزاز نه ڏيندا ‪:‬پر هو امن سان ايندو‪ ،‬۽ خوشامد سان بادشاهت‬ ‫‪21‬۽ سندس ء‬ ‫حاال ڪندو‪.‬‬ ‫‪22‬۽ ٻوڏ جي هٿن سان اهي سندس اڳيان ٻڏي ويندا‪ ،‬۽ ڀڄي ويندا؛ ها‪ ،‬عهد جو شهزادو پڻ‪.‬‬ ‫پوِ هو ٺڳي ءِ سان ڪم ڪندو ‪:‬ڇاڪاڻ ته هو مٿي ايندو‪ ،‬۽ ٿوري قوم سان طاقتور ٿيندو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ ان سان عهد ڪرڻ کان ء‬ ‫‪24‬هو اوبي جي سڀ کان وڌيڪ مهانگن هنڌن تي به امن سان داخل ٿيندو؛ ۽ هو اهو ڪندو جيڪو سندس ابن ڏاڏن نه ڪيو آهي‪ ،‬۽ نه‬ ‫ئي سندس ابن ڏاڏن جي ابن ڏاڏن؛ هو انهن جي وچ ۾ شڪار‪ ،‬ڦرلٽ ۽ دولت پکيڙيندو ‪:‬ها‪ ،‬۽ هو مضبوط قلعن جي خلف پنهنجا منصوبا‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫اڳڪٿي ڪندو‪ ،‬جيتوڻيڪ هڪ وقت ء‬ ‫‪25‬۽ هو ڏکڻ جي بادشاهه جي خلف هڪ وڏي فوج سان پنهنجي طاقت ۽ همت کي اڀاريندو؛ ۽ ڏکڻ جو بادشاهه هڪ تمام وڏي ۽‬ ‫لِ تيار ڪيو ويندو؛ پر هو نه بيهندو ‪:‬ڇاڪاڻ ته اهي هن جي خلف سازشون ڪندا‪.‬‬ ‫طاقتور فوج سان جنگ ڪرڻ ء‬ ‫‪26‬ها‪ ،‬جيڪي سندس کاڌي جو حصو کائيندا آهن‪ ،‬اهي کيس تباهه ڪندا‪ ،‬۽ سندس لشڪر ٻڏي ويندو ‪:‬۽ ڪيترائي مارجي ويندا‪.‬‬ ‫لِ هونديون‪ ،‬۽ اهي هڪ ئي ميز تي ڪوڙ ڳالهائيندا؛ پر اهو ڪامياب نه ٿيندو ‪:‬‬ ‫‪27‬۽ انهن ٻنهي بادشاهن جون دليون شرارت ڪرڻ ء‬ ‫ڇاڪاڻ ته اڃا تائين انجام مقرر وقت تي هوندو‪.‬‬ ‫‪28‬پوِ هو وڏي دولت سان پنهنجي ملڪ ۾ موٽندو؛ ۽ سندس دل پاڪ عهد جي خلف هوندي؛ ۽ هو ڪارروايون ڪندو‪ ،‬۽ پنهنجي ملڪ‬ ‫ء‬ ‫ڏانهن موٽندو‪.‬‬ ‫‪29‬مقرر ڪيل وقت تي هو موٽي ويندو‪ ،‬۽ ڏکڻ ڏانهن ايندو؛ پر اهو اڳئين وانگر يا پوئين وانگر نه هوندو‪.‬‬ ‫‪30‬ڇالِ ⁠جو ءچتيم جا ٻيڙا سندس خلف ايندا؛ تنهنڪري هو غمگين ٿيندو‪ ،‬۽ موٽي ايندو‪ ،‬۽ پاڪ عهد جي خلف غضب ڪندو ‪:‬اهو‬ ‫ء‬ ‫ائين ڪندو؛ هو موٽي ايندو‪ ،‬۽ انهن سان سمجه رکندو جيڪي پاڪ عهد کي ڇڏي ڏيندا آهن‪.‬‬ ‫جاِ کي ناپاڪ ڪندا‪ ،‬۽ روزاني قرباني کي ختم ڪندا‪ ،‬۽ اهي نفرت انگيز‬ ‫‪31‬۽ هٿيار سندس طرف بيٺا هوندا‪ ،‬۽ اهي طاقت جي مقدس ء‬ ‫شيِ کي رکندا جيڪا برباد ڪري ٿي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪32‬۽ جيڪي عهد جي خلف بڇڙا ڪم ڪن ٿا‪ ،‬انهن کي هو خوشامد سان بگاڙيندو ‪:‬پر جيڪي ماڻهو پنهنجي خدا کي سڃاڻن ٿا‪ ،‬اهي‬ ‫مضبوط ٿيندا ۽ ڪارناما ڪندا‪.‬‬ ‫ڳ‬ ‫‪33‬۽ جيڪي ماڻهن ۾ سمجهدار آهن‪ ،‬اهي گهڻن کي هدايت ڪندا ‪:‬پر اهي تلوار سان‪ ،‬باهه سان‪ ،‬قيد سان‪ ،‬۽ لٽ مار سان‪ ،‬گهڻن ڏينهن‬ ‫تائين ڪرندا‪.‬‬ ‫‪34‬هاڻي جڏهن اهي ڪرندا‪ ،‬تڏهن ٿوري مدد سان انهن کي سهارو ڏنو ويندو ‪:‬پر گهڻا خوشامد سان انهن سان وڙهي پوندا‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬ايستائين جو آخر جي وقت تائين ‪:‬‬ ‫‪35‬۽ ڪجه سمجه وارا ڪري پوندا‪ ،‬انهن کي آزمائڻ‪ ،‬ااف ڪرڻ‪ ،‬۽ انهن کي اڇو ڪرڻ ء‬ ‫لِ آهي‪.‬‬ ‫ڇاڪاڻ ته اهو اڃا تائين مقرر ٿيل وقت ء‬ ‫‪36‬۽ بادشاهه پنهنجي مرضي مطابق ڪندو؛ ۽ هو پاڻ کي بلند ڪندو‪ ،‬۽ پاڻ کي هر ديوتا کان مٿي ڪندو‪ ،‬۽ ديوتائن جي ديوتا جي خلف‬ ‫عجيب ڳالهيون ڪندو‪ ،‬۽ غضب جي پوري ٿيڻ تائين ڪامياب ٿيندو ‪:‬ڇاڪاڻ ته جيڪو طئي ڪيو ويو آهي اهو ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪37‬هو نه پنهنجن ابن ڏاڏن جي خدا جو خيال ڪندو‪ ،‬نه عورتن جي خواهش جو‪ ،‬۽ نه ئي ڪنهن به خدا جو خيال ڪندو ‪:‬ڇاڪاڻ ته هو‬ ‫پاڻ کي سڀني کان مٿي بلند ڪندو‪.‬‬ ‫‪38‬پر هو پنهنجي جاگير ۾ قوتن جي خدا جي عزت ڪندو ‪:‬۽ هڪ اهڙي خدا جي عزت ڪندو جنهن کي سندس پي ڳِ ڏاڏا نه ڄاڻندا هئا‪،‬‬ ‫هو سون‪ ،‬چاندي‪ ،‬قيمتي پٿرن ۽ سٺين شين سان عزت ڪندو‪.‬‬ ‫‪39‬اهڙي طرح هو هڪ عجيب ديوتا سان مضبوط قلعن ۾ ڪندو‪ ،‬جنهن کي هو تسليم ڪندو ۽ شان سان وڌائيندو ‪:‬۽ هو انهن کي ڪيترن‬ ‫لِ ورهائيندو‪.‬‬ ‫تي حڪومت ڪندو‪ ،‬۽ زمين کي منافعي ء‬ ‫‪40‬۽ آخر جي وقت تي ڏکڻ جو بادشاهه هن تي حملو ڪندو ‪:‬۽ اتر جو بادشاهه ان جي خلف وا ڳِ وانگر ايندو‪ ،‬رتهن‪ ،‬گهوڙن ۽ گهڻن‬ ‫جهازن سان؛ ۽ هو ملڪن ۾ داخل ٿيندو‪ ،‬۽ ٻڏي ويندو ۽ پار ٿي ويندو‪.‬‬ ‫‪41‬هو شاندار ملڪ ۾ به داخل ٿيندو‪ ،‬۽ ڪيترائي ملڪ تباهه ٿيندا ‪:‬پر اهي سندس هٿ مان بچي ويندا‪ ،‬ادوم‪ ،‬موآب‪ ،‬۽ عمون جي اولد جا‬ ‫سردار‪.‬‬ ‫‪42‬هو ملڪن تي به پنهنجو هٿ وڌائيندو ‪:‬۽ مصر جو ملڪ به بچي نه سگهندو‪.‬‬ ‫‪43‬پر کيس سون ۽ چاندي ءِ جي خزانن ۽ مصر جي سڀني قيمتي شين تي اختيار هوندو ‪:‬۽ لبيا ۽ حبشي سندس قدمن تي هوندا‪.‬‬ ‫‪44‬پر اوڀر ۽ اتر کان خبرون کيس پريشان ڪنديون ‪:‬تنهن ڪري هو وڏي غضب سان نڪري ويندو ته ڪيترن کي تباهه ڪري‪ ،‬بلڪل‬ ‫ختم ڪري‪.‬‬ ‫‪45‬۽ هو پنهنجي محل جا خيما سمنڊ جي وچ ۾ شاندار پاڪ جبل تي لڳائيندو؛ پر هو پنهنجي پڄاڻي تي پهچندو‪ ،‬۽ ڪو به هن جي مدد نه‬ ‫ڪندو‪.‬‬


‫ڊينئل‬

‫باب ‪12‬‬ ‫لِ بيٺو آهي ‪:‬۽ مصيبت جو اهڙو وقت ايندو‪ ،‬جيئن ڪا قوم‬ ‫‪1‬۽ ان وقت مائيڪل اڳٿي بيهندو‪ ،‬وڏو شهزادو جيڪو تنهنجي قوم جي ٻارن ء‬ ‫پيدا ٿيڻ کان وٺي ان وقت تائين ڪڏهن به نه ٿيو هو ‪:‬۽ ان وقت تنهنجي قوم کي بچايو ويندو‪ ،‬هر ڪو جيڪو ڪتاب ۾ لکيل ملندو‪.‬‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬۽ ڪجه شرم ۽ دائمي حقارت ء‬ ‫‪2‬۽ گهڻا جيڪي زمين جي مٽي ءِ ۾ سمهيل آهن‪ ،‬سي جاڳندا‪ ،‬ڪجه دائمي زندگي ءِ ء‬ ‫لِ تارن‬ ‫‪3‬۽ جيڪي عقلمند آهن اهي آسمان جي روشني ءِ وانگر چمڪندا‪ ،‬۽ جيڪي گهڻن کي سچائي ءِ ڏانهن ڦيرائيندا آهن اهي هميشه ء‬ ‫وانگر‪.‬‬ ‫ڳ‬ ‫‪4‬پر تون‪ ،‬اي دانيال‪ ،‬لفظن کي بند ڪر‪ ،‬۽ ڪتاب کي ڳمهر هڻي ڇڏ‪ ،‬آخر جي وقت تائين ‪:‬گهڻا اءدهر ادهر ڊوڙندا‪ ،‬۽ علم وڌندو‪.‬‬ ‫‪5‬پوِ مون دانيال ڏٺو‪ ،‬۽ ڏٺائين ته ٻہ ٻيا بيٺا هئا‪ ،‬هڪ دريا ءِ جي هن ڪناري تي ۽ ٻيو دريا ءِ جي هن ڪناري تي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬۽ هڪڙي ماڻهو ءِ کي چيو جيڪو ڪپڙي ۾ ملبوس هو‪ ،‬جيڪو دريا ءِ جي پاڻي ءِ تي هو‪ ،‬ته انهن عجائبات جي پڄاڻي ءِ ۾ ڪيترو وقت‬ ‫لڳندو؟‬ ‫‪7‬۽ مون ٻڌو تہ اهو ماڻهو جيڪو ڪپڙي ۾ ملبوس هو‪ ،‬جيڪو دريا ءِ جي پاڻي ءِ تي هو‪ ،‬جڏهن هن پنهنجو ساڄو ۽ کاٻو هٿ آسمان ڏانهن‬ ‫لِ هوندو؛ ۽ جڏهن هو پاڪ ماڻهن جي طاقت کي‬ ‫مٿي ڪيو‪ ،‬۽ انهي ءِ جي قسم کنيو جيڪو هميشه رهندو تہ اهو هڪ وقت‪ ،‬زماني ۽ اڌ ء‬ ‫ڇڙوڇڙ ڪرڻ جو ڪم پورو ڪندو‪ ،‬تڏهن اهي سڀ شيون پوريون ٿينديون‪.‬‬ ‫‪:‬پوِ مون چيو‪ ،‬اي منهنجا رب‪ ،‬انهن شين جو انجام ڇا ٿيندو؟‬ ‫‪8‬۽ مون ٻڌو‪ ،‬پر مون کي سمجهه ۾ نه آيو‬ ‫ء‬ ‫‪9‬۽ هن چيو‪” ،‬ڊانيال‪ ،‬پنهنجي رستي تي وڃ‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي لفظ آخر جي وقت تائين بند ۽ ڳمهر لڳل آهن‪.‬‬ ‫‪10‬گهڻا پاڪ ڪيا ويندا‪ ،‬۽ سفيد ڪيا ويندا‪ ،‬۽ آزمايا ويندا؛ پر بدڪار بڇڙا ڪم ڪندا ‪:‬۽ بدڪارن مان ڪو به نه سمجهندو؛ پر عقلمند‬ ‫سمجهندا‪.‬‬ ‫ڳ‬ ‫شيِ قائم ڪئي ويندي‪ ،‬هڪ هزار ٻه سئو نوي ڏينهن‬ ‫‪11‬۽ جنهن وقت کان روزاني قرباني ختم ڪئي ويندي ۽ اجاڙ ڪندڙ نفرت انگيز‬ ‫ء‬ ‫ٿيندا‪.‬‬ ‫‪12‬برڪت وارو آهي اهو جيڪو انتظار ڪري ٿو ۽ هزار ٽي سئو پنجٽيهن ڏينهن تائين پهچي ٿو‪.‬‬ ‫‪:‬ڇالِ ⁠جو تون آرام ڪندين‪ ،‬۽ ڏينهن جي آخر ۾ پنهنجي حصي ۾ بيٺو رهندين‪.‬‬ ‫‪13‬پر تون پنهنجي رستي تي هليو وڃ جيستائين آخر ٿئي‬ ‫ء‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook