Sindhi - The Book of Daniel

‫ڊينئل‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫‪1‬يهوداه جي بادشاهه يهوياقيم جي حڪومت جي ٽئين سال ۾ بابل جي بادشاهه نبوچدنضر يروشلم ۾ آيو ۽ ان کي گهيرو ڪيو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ خداوند يهوديہ جي بادشاه يهوياقيم کي سندس هٿ ۾ ڏنو‪ ،‬۽ خدا جي گهر جي برتنن مان ڪجهہ ‪:‬جيڪي هو شنار جي ملڪ ۾ پنهنجي‬ ‫خدا جي گهر ڏانهن کڻي ويو؛ ۽ هو برتنن کي پنهنجي خدا جي خزاني ۾ آڻيندو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ بادشاهہ پنهنجن خواجه سرائن جي سردار اشپناز کي چيو تہ هو بني اسرائيل مان ڪجهہ‪ ،‬بادشاه جي اولد مان ۽ سردارن کي وٺي‬ ‫اچي‪.‬‬ ‫‪4‬اهڙا ٻار جن ۾ ڪو به عيب نه هو‪ ،‬پر اهي خوبصورت هئا‪ ،‬۽ هر قسم جي حڪمت ۾ ماهر هئا‪ ،‬۽ علم ۽ سمجه ۾ ماهر هئا‪ ،‬۽ اهڙا‬ ‫جيڪي بادشاهه جي محل ۾ بيهڻ جي الحيت رکن ها‪ ،‬۽ جن کي اهي ڪلدين جي علم ۽ ٻولي سيکارين ها‪.‬‬ ‫‪5‬۽ بادشاه انهن کي بادشاه جي کاڌي مان ۽ شراب مان روزانو کاڌو مقرر ڪيو جيڪو هو پيئندو هو ‪:‬انهن کي ٽن سالن تائين پاليو‪ ،‬ته‬ ‫جيئن ان جي آخر ۾ اهي بادشاه جي اڳيان بيهي سگهن‪.‬‬ ‫‪6‬هاڻي انهن ۾ يهوداه جي اولد مان دانيال‪ ،‬حنانياه‪ ،‬مشائيل ۽ عزريا هئا‪:‬‬ ‫‪7‬جن کي خواجه سرا جي سردار نال ڏنا ‪:‬ڇاڪاڻ ته هن دانيال کي بيلطشضر جو نالو ڏنو‪ ،‬۽ حننياه کي شدرچ جو نالو ڏنو‪ ،‬۽ ميشائيل کي‬ ‫ميشڪ جو نالو ڏنو‪ ،‬۽ عزرياه کي عبدنجو جو نالو ڏنو‪.‬‬ ‫‪8‬پر دانيال پنهنجي دل ۾ ارادو ڪيو ته هو پاڻ کي بادشاهه جي کاڌي جي حصي سان ۽ نه ئي ان شراب سان جيڪو هو پيئندو هو‪ ،‬پليت‬ ‫نه ڪندو ‪:‬تنهن ڪري هن خواجه سرا جي سردار کان درخواست ڪئي ته هو پاڻ کي پليت نه ڪري‪.‬‬ ‫‪9‬هاڻي خدا دانيال کي خواجه سرا جي سردار جي مهرباني ۽ پيار ۾ آندو هو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ خواجه سرائن جي سردار دانيال کي چيو تہ ”مون کي پنهنجي مالڪ بادشاهہ کان ڊپ آهي‪ ،‬جنهن اوهان جي کاڌي ۽ پيئڻ جو حڪم‬ ‫پوِ ڇا اوهين مون کي بادشاهہ جي آڏو پنهنجو‬ ‫ڏنو آهي‪ ،‬ڇو تہ هو اوهان جا منهن اوهان جي نسل جي ٻارن کان وڌيڪ بدتر ڇو ڏسندو؟ ء‬ ‫سر خطري ۾ وجهو ٿا؟“‬ ‫‪11‬پوِ دانيال ميلزار کي چيو‪ ،‬جنهن کي خواجه سرا جي سردار دانيال‪ ،‬حنانياه‪ ،‬مشائيل ۽ عزرياه تي مقرر ڪيو هو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ پاڻي ڏيو‪.‬‬ ‫لِ ساڳ ۽ پيئڻ ء‬ ‫‪12‬آ ءِ توکي عرض ٿو ڪريان ته‪ ،‬ڏهه ڏينهن تائين پنهنجن ٻانهن کي آزمايو؛ ۽ اسان کي کائڻ ء‬ ‫‪13‬پوِ اسان جا چهرا ۽ انهن ٻارن جا چهرا جيڪي بادشاهه جي ماني کائيندا آهن‪ ،‬توهان جي اڳيان ڏٺا وڃن ‪:‬۽ جيئن توهان ڏسو ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫پنهنجن نوڪرن سان سلوڪ ڪريو‪.‬‬ ‫‪14‬تنهنڪري هن انهن سان هن معاملي ۾ رضامندي ڪئي‪ ،‬۽ ڏه ڏينهن تائين انهن کي آزمايو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ ڏهن ڏينهن جي آخر ۾ انهن جا چهرا انهن سڀني ٻارن کان وڌيڪ سهڻا ۽ ٿلها نظر آيا جيڪي بادشاهه جي ماني کائيندا هئا‪.‬‬ ‫‪16‬اهڙي ءِ طرح ميلزار انهن جي گوشت ۽ شراب جو حصو جيڪو انهن کي پيئڻ گهرجي‪ ،‬واپس ڪري ڇڏيو ۽ انهن کي ساگ ڏنو‪.‬‬ ‫‪17‬انهن چئن ٻارن جي حوالي سان‪ ،‬خدا انهن کي هر سکيا ۽ حڪمت ۾ علم ۽ مهارت ڏني ‪:‬۽ دانيال کي سڀني خوابن ۽ خوابن ۾ سمجه‬ ‫هئي‪.‬‬ ‫‪18‬هاڻي جڏهن بادشاهه چيو هو ته هو انهن کي اندر آڻي‪ ،‬تڏهن خواجه سرا انهن کي نبوچدنضر جي اڳيان کڻي آيو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ بادشاه انهن سان ڳالهايو؛ ۽ انهن سڀني مان دانيال‪ ،‬حنانياه‪ ،‬مشائيل ۽ عزرياه جهڙو ڪو به نه مليو ‪:‬تنهنڪري اهي بادشاه جي اڳيان‬ ‫بيٺا رهيا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ دانائي ۽ سمجه جي سڀني معاملن ۾‪ ،‬جيڪي بادشاه انهن کان پڇيا‪ ،‬انهن کي انهن سڀني جادوگرن ۽ نجومي کان ڏه ڀيرا بهتر ڏٺا‬ ‫جيڪي سندس سڄي سلطنت ۾ هئا‪.‬‬ ‫‪21‬۽ دانيال بادشاهه سائرس جي پهرين سال تائين رهيو‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬۽ نبوچدنضر جي حڪومت جي ٻئي سال ۾ نبوچدنضر خواب ڏٺا‪ ،‬جن سان سندس روح پريشان ٿيو‪ ،‬۽ سندس ننڊ ڀڄي وئي‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ بادشاهہ جادوگرن‪ ،‬نجومين‪ ،‬جادوگرن ۽ ڪلدين کي سڏڻ جو حڪم ڏنو‪ ،‬ته جيئن بادشاهہ کي سندس خواب ٻڌايان ‪.‬تنهنڪري اهي‬ ‫ء‬ ‫آيا ۽ بادشاهہ جي اڳيان بيٺا رهيا‪.‬‬ ‫لِ پريشان ٿيو آهي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ بادشاه انهن کي چيو تہ مون هڪ خواب ڏٺو آهي‪ ،‬۽ منهنجو روح خواب کي سمجهڻ ء‬ ‫ٻڌاِ‪ ،‬۽ اسين تعبير ٻڌائينداسين‪.‬‬ ‫‪4‬پوِ ڪلدين بادشاهه کي شامي ٻولي ءِ ۾ چيو ته‪ ،‬اي بادشاهه‪ ،‬هميشه جيئرو رهو ‪:‬پنهنجن ٻانهن کي خواب ء‬ ‫ء‬ ‫‪5‬بادشاهہ ڪلدين کي جواب ڏنو تہ‪ ،‬ڳالهہ مون کان هلي وئي آهي‪ ،‬جيڪڏهن اوهين مون کي خواب ۽ ان جي تعبير نہ ٻڌائيندؤ تہ اوهان‬ ‫کي ٽڪرا ٽڪرا ڪيو ويندو‪ ،‬۽ اوهان جا گهر گندگي جو ڍير بڻايا ويندا‪.‬‬ ‫‪6‬پر جيڪڏهن توهان خواب ۽ ان جي تعبير ٻڌائيندؤ ته مون کان توهان کي تحفا‪ ،‬انعام ۽ وڏي عزت ملندي ‪.‬تنهن ڪري مون کي خواب ۽‬ ‫ان جي تعبير ڏيکاريو‪.‬‬ ‫‪7‬انهن وري جواب ڏنو ۽ چيو تہ بادشاهہ پنهنجن نوڪرن کي خواب ٻڌائي‪ ،‬۽ اسين ان جي تعبير ٻڌائينداسين‪.‬‬ ‫‪8‬بادشاهہ جواب ڏنو تہ‪ ،‬مون کي پڪ آهي تہ اوهين وقت ڪڍندؤ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اوهين ڏسو ٿا تہ ڳالهہ مون کان هلي وئي آهي‪.‬‬