Silesian - The Book of the Prophet Obadiah

Abdijas ROZDZIAŁ 1 1 Wizyjo Abdiasza. Tak prawi Pan Bōg ô Edomu; Usłyszałyśmy klacha ôd Pana, a ambasador je posłany postrzōd poganōw: Wstańcie sie, i wstańmy sie przeciwko nij w walce. 2 Ôto uczyniōłch cię małym postrzōd norodōw, jesteś barzo pogardzōny. 3 Duma twojigo serca ôszydziyła cie, ty, kery miyszkasz we szczylinach skoły, kerego zamiyszkanie je wysoko; co prawi we swojim sercu: Kto mnie ôpuści na ziymia? 4 Choć wywyższysz sie jak ôrzel, choć stworzisz swoje gniazdo postrzōd gwiozd, ôd tamtego ôpuszczōm ci, prawi Pan. 5 Keby do ciebie przichodziyli złodzieje, keby w nocy złodzieje, (jak ty jeś ôdciynty!) niy kradliby, do czasu, kej im stykło? jeźli zbiyrocze winogrōn przijdōm do ciebie, czy niy ôstawiyliby trocha winogrōn? 6 Jak rzeczy Ezawa sōm przebadane! jak sōm jego ukryte rzeczy szukane! 7 Wszyscy ludzie twojij spōlnoty prziwiedli cie do granice: ludzie, kerzi byli z tobom w pokoju, ôszydziyli ciebie i zwyciynstwali ci; ci, kerzi jedzōm twojego chleba, stawiyli pod ci rana, niy ma w nim rozumiynio. 8 Czy niy zniszczōm w tym dniu, prawi Pan, mōndrych z Edomu, rozumiynio z gōry Ezawa? 9 A twoje mocne ludzie, ô Teman, bydōm ôdstraszōne, coby kożdy z gōry Ezawa bōł zniszczōny bez rzezi. 10 Bo twoja gwołt przeciwko bratowi Jakubowi gańba ci zakryje, i bydziesz wytniynty na wieczność. 11 W dziyń, kej stołeś po drugij zajcie, w dziyń, kej ôbcy uwiedli do niywole jego siyły, a ôbcy weszli do jego bram i rzuciyli losy na Jerozolima, ty tyż bōłeś jak jedyn z nich. 12 Ale niy winołbyś patrzeć na dziyń brata w dziyń, kej ôn stoł sie ôbcym; ani niy winnołbyś sie cieszyć nad synami Judy w dniu jejich zniszczynio; ani niy winnołbyś głosić dumnie w dniu gniywu. 13 Niy winnołbyś wejść bez brama mojigo ludu w dziyń jejich niyszczyńścio; tak, niy winnołbyś patrzeć na jejich ukrziwiynie w dniu jejich niyszczyńścio, ani w dniu jejich niyszczyńścio niy stawioł rynkōw na jejich majōntek; 14 Ani niy winnołbyś stać na krziżōwce, coby ôdciōnć tych z jego, kerzi uciekli; ani niy winnołbyś ôddać tych jego, kerzi ôstali w dniu gniywu. 15 Bo dziyń Pański je blisko na wszyskich norodach, jak ty zrobiōłeś, tak bōdzie ci zrobiōne, twoja nadgroda wrōci na twoja gowa. 16 Bo jak wy piyli na mojij świyntyj gōrze, tak wszyske norody bydōm pić durch, jo, pijōm, i połknōm, i bydōm tak, jakby niy były. 17 Ale na gōrze Syjōn bydzie wyzwolynie, i świyntość; a dōm Jakuba ôbjdzie jejich dobra. 18 A dōm Jakuba bydzie ôgniym, a dōm Jozefa flamōm, a dōm Ezawa strōmōm, i ôni w nich zapōlōm i połōnczōm je; i niy ôstanie żodyn z dōmu Ezawa; bo Pan to głosiōł. 19 A ôni z połednia posiadajōm gōra Ezawa; a ôni z rōwniny Filistyjczycy, ôni ôbsiedōm pola Efraima i pola Samarii, a Benjamin ôbsiedōm Gilead. 20 A niywolność tego wojska synōw Izraela zajmuje włosność Kananejczykōw, aże do Sarefat; a niywola Jerozolimy, kero je w Sefaradzie, ôbsiedōm miasta na połedniu. 21 A zbawiciele wejdōm na gōra Syjōn, coby sōndzić gōra Ezawa; i krōlestwo bydzie ôd Pana.