Silesian - The Book of Jude

Jude ROZDZIAŁ 1 1 Judasz, sługa Jezusa Krystusa i brat Jakuba, do tych, kerzi sōm świyncōni bez Boga Fatra, ôchrōniōni w Jezusie Chrystusie i powołani. 2 Miłosiyrdzynie, pokoj i miyłość mnożōm sie wam. 3 Umiylane, kedy ôdwołowołch cołko staranność, coby pisać do wam ô spōlnym zbowiyniu, musiołch pisać do wam i napominać was, cobyście wrŏżnie walczyli ô wiara, kero była raz przekozano świyntym. 4 Bo niykerzi ludzie, kerzi ôd dawna byli ustanowiōni na to potympiynie, bezbożni ludzie, przekształcajōncy łaska naszego Boga w łagodność i ôdciepujōnc jedynego Pana Boga i naszego Pana Jezusa Krystusa. 5 Chcōm tōż przipomnieć wam, choć kejś to wiedzieliście, jak Pan, wybawiōnc lud z ziymie Egiptu, potym zniszczōł tych, kerzi niy wierzili. 6 A anjelōw, kerzi niy zachowali swojigo piyrszego stanowiska, ale ôpuściyli swoje włosne miyszkanie, zachowoł ich w wiecznych lyńcuchach pod ćmawościōm do sōndu wielgigo dnia. 7 Podobnie jak Sodoma i Gomorra i miasta ôbtoczajōnce je podobnie, kere ôddawały sie kurwaniu i szły za cudzym ciałym, sōm stawiane za przikłod, ciyrpiōnc pomsty wiecznego ôgnia. 8 Podobnie tyż ci śmiertelni śmiertelni zniszczajōm ciało, pogrzebujōm panowaniym i źle gŏdajōm ô godnościach. 9 Jednak Michael, archangel, kedy sprzeciwioł sie z diabłym ô ciało Mojżesza, niy ôdwołowoł sie przeciwko niemu ôbskarżać ôszkliwe, ale pedzioł: Pan ci wyrzuci. 10 Ale ôni żerujōm ô tym, kerych niy znajōm, ale to, co znajōm naturalnie, jak głupie zwiyrza, tymi rzeczami sie psujōm. 11 Jej je im! bo ôni poszli drōgōm Kaina, i żōlnie biygali za błyndym Balaama ô nadgroda, i zginli w sprzeciwie Korea. 12 To sōm plamy na waszych świyntach miłosiōntkowych, kedy świyntujōm z wami, żywiōnc sie bez strachu: ôbłoki sōm bez wody, niesiōne bez wiatry; drzewa, kerych ôwoce wchłōniajōm, bez ôwocōw, dwa razy umarte, wyrywane bez korczy; 13 Szczyrujōnce wele morza, płynōnce ze włosnego gańby; błyndne gwiozdy, kerym zarezerwowano ćmawość ćmy na wieczność. 14 A tyż Enoch, siōdmy ôd Adama, proroczoł ô nich, godajōnc: Ôto Pan przijdzie z dziesiyńciōma tysiōncami swojich świyntych; 15 Coby wykōnać sōd na wszyskich i przekōnać wszyskich bezbożnych postrzōd nich ô wszyskich jejich bezbożnych czynach, kere bezbożnie czyniyli, i ô wszyskich jejich twardych mowach, kere bezbożne grzyszniki głosiyli przeciwko niemu. 16 Ôni sōm skarżōncy, skarżōncy, chodzōncy po włosnych pożōndach; a jejich usta głosōm sroge świetne słowa, majōnc ôsoby ludzi w uszanowaniu skirz przewogi. 17 Ale, ukozane, pamiytajcie ô słowach, kere były wczasnij wypowiedziane bez apostołōw naszego Pana Jezusa Chrystusa; 18 Jak pedzieli wam, iże w ôstatnim czasie bōdōm wyśmiywniki, kerzi bōdōm chodzić po swojich włosnych bezbożnych pożōndach. 19 To sōm ci, kerzi sie ôddzielajōm, zmysłowi, niy majōm Ducha. 20 Ale wy, ukozane, budujōnc sie na swojij nojświyntszyj wierze, rzykajōnc sie w Duchu Świyntym. 21 Trzimajcie sie w miyłości Bożyj, czekajōnc na łaskawość naszego Pana Jezusa Krystusa do życio wiecznego. 22 A do niykerych wspōłczōńcie, robiōnc zmiana; 23 A inkszych ratujcie ze strachym, wyciōngajōnc jejich z ôgnia; niynawidzōnc nawet ôblyczynio plaszczōnego bez ciało. 24 Temu, kery może was ôchrōnić przed upadkiym i stawić was bezbłōndnych przed ôbecnościōm swojij chwały z ôgrōmnōm radościōm; 25 Jedynymu mōndremu Bogu, naszemu Zbawicielowi, bōdzie chwała i majestat, panowanie i władza, tak teraz, jak i na wieki. Amin.