2 Jōn ROZDZIAŁ 1 1 Starszy do ôbranyj pani i jeji dzieckōw, kerych kocham w prowdzie; i niy ino ja, ale tyż wszyjscy, kerzi znajōm prowda; 2 Ôd prowdy, kero przebywo we nōm i bydzie z nōm na wieki. 3 Bōdź z wami łaska, łaskawość i pokoj ôd Boga Fatra i ôd Pana Jezusa Krystusa, Syna Fatra, w prowdzie i miyłości. 4 Barzo sie cieszyłch, że znodch, iże niykere z twojich dzieckōw chodziyli w prowdzie, jak przijōnliśmy przikōnanie ôd Fatra. 5 A teraz błagam ci, pani, niy tak, jakbych napisoł ci nowe przikōnanie, ale to, kere mieliśmy ôd zaczōntku, cobyśmy sie wzajymnie uwielbiali. 6 A to je miyłość, co chodzimy podle Jego przikōnań. To je przikōnanie: jak słyszałyście ôd zaczōntku, cobyście w nim chodziyli. 7 Bo mocka ôszydzcōw weszło na świat, kerzi niy wyznajōm, iże Jezus Chrystus prziszoł w ciele. To je ôszydzca i antychryst. 8 Ôstrōżcie sie, coby niy straciyli tych rzeczy, kere robiyli my, ale coby dostali połno nadgroda. 9 Kożdy, fto przestympuje i niy ôstowo w nauce Chrystusa, niy mo Boga. Tyn, kery przebywo w nauce Chrystusa, mo tak Fatra, jak i Syna. 10 Jeźli ktoś przijdzie do was i niy przinosi tyj nauki, niy przijmujcie go do swojich dōmōw ani niy pozdrowiajcie go. 11 Bo tyn, kery go powita, je udziałym jego złych czynōw. 12 Pōniywoż majōm mocka rzeczy do pisanio do was, niy chciołbych pisać papiōrym i atramentym, ale ôczekujōm, iże przijdōm do was i godajōm gymba w gymba, coby naszo radość była pełno. 13 Pozdrowiajōm ci dzieci twojij ôbranyj szwestry. Amin.
3 Jōn ROZDZIAŁ 1 1 Starszy do ukozanego Gajusa, kerego kocham w prowdzie. 2 Umiyły, pragnōm przede wszyskim, cobyś rozrostoł i bōł zdrowy, jak rozrost twoja dusza. 3 Bo barzo cieszōłch sie, kej bracia przibyli i zeznali ô prowdzie, kero je we tobie, tak jak chodzisz w prowdzie. 4 Niy mam srogszyj radości aniżeli słyszenie, iże moje dzieci chodzōm w prowdzie. 5 Umiyły, czynisz wiernie wszysko, co robisz braciōm i ôbcym; 6 Kerzi świadczyli ô twojij miyłości przed Kościołym, a jeźli prziprowadzisz jejich na jejich rajza podle Boskij zorty, zrobisz dobrze. 7 Bo dlo Jego miana wyszli, nic niy bierōnc ôd poganōw. 8 Powinnimy zatem przijmować takich, coby być spōłpōmocnikami prowdy. 9 Napisołch do kościoła, ale Diotrefes, kery lubi mieć piyrszość postrzōd nich, niy przijmuje nos. 10 Dlatego też, jeźli przijdōm, pamiyntnōm jego czyny, kere czyni, głosiōnc przeciwko nōm złymi słowami, i niy zadowolo sie tym, ani sōm niy przijmuje braci, i niy zabrōnio tym, kerzi chcōm, i wyciepuje jejich z kościoła. 11 Umiylane, niy podōnżajcie za tym, co złe, ale za tym, co dobre. Tyn, kery czyni dobro, je ôd Boga, ale tyn, kery czyni zło, niy widzioł Boga. 12 Demetriusz mo dobre świadectwo ôd wszyjskich ludzi i ôd samyj prowdy. i wiecie, iże naszo świadectwo je prawdziwe. 13 Miołch mocka rzeczy do napisanio, ale niy chcōm ci pisać atramentym i piōrym. 14 Ale wierzōm, iże wkrōtce ci widzōm, i godamy gymba w gymba. Pokōj z Tobōm. Nasze kamraty pozdrowiajōm ci. Witaj kamratōw bez jejich miana.