An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas, ris an canar a Chosmhalachdan COSMAS 1 1 Agus thubhairt e rium, Tha fios agaibh gu bheil sibhse, a tha nur seirbhisich an Tighearna, a’ fuireach an seo mar gum biodh sibh air turas-pèile; oir tha ur baile fada air falbh bhon bhaile seo. 2 Ma tha fios agaibh, ma-thà, air a’ bhaile anns a bheil sibh gu bhith a’ fuireach, carson a tha sibh a’ ceannach oighreachdan an seo, agus a’ toirt dhuibh fhèin biadh blasta, agus togalaichean mòra, agus taighean gun fheum? Oir an tì a bheir dha fhèin na rudan seo anns a’ bhaile seo, chan eil e a’ smaoineachadh air tilleadh d’a bhaile fhèin. 3 O dhuine amaideach, agus teagmhach, agus truagh; nach eil a’ tuigsinn gur ann le daoine eile a bhuineas na nithean seo uile, agus gu bheil iad fo chumhachd neach eile. Oir tha Tighearna a’ bhaile seo ag ràdh riut; Thoir ùmhlachd do mo laghan, no falbh a-mach às mo bhaile. 4 Ciod, ma-thà, a nì thusa, a tha fo smachd lagha nad bhaile fhèin? An urrainn dhut, airson d’oighreachd, no airson gin de na rudan sin a dh’ullaich thu, do lagh a dhiùltadh? Ach ma dhiùltas tu e, agus ma thilleas tu às dèidh sin don bhaile agad fhèin, cha ghabhar riut, ach cuirear a-mach às an sin thu. 5 Thoir an aire, uime sin, mar dhuine ann an dùthaich eile, nach eil thu a’ faighinn barrachd dhut fhèin na tha riatanach, agus gu leòr dhut? Agus bi deiseil, nuair a chuireas Dia no Tighearna a’ bhaile seo thu a-mach às, gun urrainn dhut cur an aghaidh a lagha, agus a dhol a-steach don bhaile agad fhèin; far am faod thu le làn aoibhneas a bhith beò a rèir do lagha fhèin gun eucoir sam bith. 6Thugaibh an aire, ma-thà, sibhse a tha a’ dèanamh seirbheis do Dhia, agus biodh e nur cridheachan: dèanaibh obraichean Dhè, a’ cuimhneachadh air a àitheantan agus air a gheallaidhean a gheall e; agus biodh cinnt agaibh gun dèan e iad math dhuibh; ma chumas sibh a àitheantan. 7An àite nan seilbhean a cheannaicheadh sibh air dhòigh eile, saoraibh an dream a tha gainneadach bho na feuman aca, mar as urrainn do gach neach; fìreanaichibh na bantraichean; breithnichibh cùis nan dìlleachdan; agus
caithibh ur saoibhreas agus ur maoin ann an obraichean mar seo. 8 Oir is ann air a shon seo a shaoibhrich Dia sibh, a chum gum biodh sibh comasach air na seirbheisean seo a choileanadh. Is fheàrr gu mòr seo a dhèanamh na fearann no taighean a cheannach; oir thèid na rudan sin uile à bith leis an àm seo. 9 Ach na nì sibh airson ainm an Tighearna, gheibh sibh e nur baile fhèin, agus bidh gàirdeachas agaibh gun bhròn no eagal. Uime sin na sanntaichibh saoibhreas nan cinneach; oir tha iad millteach do sheirbhisich Dhè. 10 Ach dèanaibh malairt le ur saoibhreas fhèin a tha agaibh, leis an urrainn dhuibh aoibhneas sìorraidh fhaighinn. 11 Agus na dèan adhaltranas, agus na bean ri bean fir eile, agus na miannaich i; ach sanntaich na rudan a bhuineas do ghnothach fhèin, agus bidh thu air do shàbhaladh. COSMAS 2 1 Agus mi a’ coiseachd a-steach don mhachair, agus a’ beachdachadh air an leamhan agus an fhìonain, agus a’ smaoineachadh leam fhìn air an toradh, nochd aingeal dhomh, agus thuirt e rium; Dè a tha thu a’ smaoineachadh cho fada annad fhèin? 2 Agus thubhairt mi ris, A dhuine uasail, tha mi a’ smaoineachadh air an fhìonain seo agus air an leamhan seo a chionn ’s gu bheil an toradh maiseach. Agus thubhairt e rium, Tha an dà chraoibh seo air an cur mar eisimpleir do sheirbhisich Dhè. 3 Agus thubhairt mi ris, A dhuine uasail, bu mhath leam fios fhaighinn dè a tha ann am pàtran nan craobhan seo a tha thu a’ toirt iomradh. Èist, a deir e; am faic thu am fìonain seo agus an leamhan seo; a dhuine uasail, thuirt mise, tha mi gam faicinn, 4 Tha am fìonain seo, ars esan, torrach, ach tha an leamhan na chraobh gun toradh. Gidheadh, mura biodh am fìonain seo air a suidheachadh ri taobh na leamhan seo, agus air a cumail suas leis, cha bhiodh i a’ giùlan mòran toraidh; ach nan laigheadh i air an talamh, cha bhiodh i a’ giùlan ach droch thoradh, a chionn nach robh i crochte air an leamhan; ach, air a cumail suas air an leamhan, bidh i a’ giùlan toradh air a son fhèin agus air a shon sin.
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
5 Seall, ma-thà, mar a bheir an leamhan toradh nach eil nas lugha, ach barrachd toradh, na am fìonain. Ciamar, a dhuine uasail, thuirt mi, a bheir i barrachd toradh na am fìonain? A chionn, thuirt e, gu bheil am fìonain, air a cumail suas air an leamhan, a’ toirt toradh mòr agus math; ach, nam biodh i na laighe air an talamh, cha bheir i ach beagan, agus sin gu math dona cuideachd. 6 Tha an samhladh seo, ma-thà, air a chur a-mach do sheirbhisich Dhè; agus tha e a’ riochdachadh an duine shaoibhir agus an duine bhochd. Fhreagair mi, A dhuine uasail, dèan seo follaiseach dhomh. Èisd, thuirt e; tha beairteas aig an duine shaoibhir; gidheadh tha e bochd a thaobh an Tighearna; oir tha e air a ghlacadh leis a shaoibhreas, agus chan eil e ag ùrnaigh ach beagan ris an Tighearna; agus tha na h-ùrnaighean a nì e leisg agus gun fheachd. 7Nuair, ma-thà, a shìneas an duine saoibhir a-mach dha na bochdan na rudan a tha a dhìth air, nì an duine bochd ùrnaigh ris an Tighearna airson nan daoine saoibhir; agus bheir Dia don duine saoibhir a h-uile rud math, a chionn gu bheil an duine bochd saoibhir ann an ùrnaigh; agus tha cumhachd mhòr aig a iarrtasan leis an Tighearna. 8An sin bheir an duine saoibhir a h-uile nì do na bochdan, a chionn 's gu bheil e mothachail gu bheil an Tighearna ga èisdeachd: agus is ann as deònaiche agus gun teagamh a bheir e dha na tha e ag iarraidh, agus a' gabhail cùraim nach bi dìth air dad. 9 Agus bheir am bochd buidheachas don Tighearna airson nan daoine saoibhir; oir tha iad araon a’ dèanamh an cuid obrach on Tighearna. 10Air an adhbhar sin, chan eil daoine den bheachd gu bheil an leamhan a’ toirt toradh sam bith; agus chan eil fios aca agus chan eil iad a’ tuigsinn, nuair a thèid a chur ris a’ fhìonain, gu bheil am fìonain a’ giùlan dà thoradh, dhi fhèin agus don leamhan. 11 Mar sin, eadhon ged a tha na bochdan a’ guidhe ris an Tighearna airson nan daoine beairteach, tha iad air an èisteachd leis; agus tha an saoibhreas air a mheudachadh, a chionn gu bheil iad a’ frithealadh nan daoine bochda len saoibhreas. Mar sin, tha iad le chèile air an dèanamh nan com-pàirtiche ann an deagh obraichean a chèile. 12 Ge b’ e neach, ma-thà, a nì na nithean seo, cha trèigear e leis an Tighearna, ach sgrìobhar e ann an leabhar na beatha. 13 Is beannaichte iadsan a tha beairteach, agus a tha a’ faicinn gu bheil iad air fàs: oir esan a tha mothachail air seo, bidh e comasach dha beagan seirbheis a thoirt do chàch. COSMAS 3 1 A-rithist sheall e dhomh mòran chraobhan aig an robh na duilleagan air an rùsgadh, agus a bha coltach riumsa a bhith air crìonadh, oir bha iad uile coltach ri chèile. Agus thuirt e rium, Am faic thu na craobhan seo? Thuirt mi, A dhuine uasail, tha mi a’ faicinn gu bheil iad coltach ri craobhan tioram. 2 Fhreagair e, agus thubhairt e rium, Tha na craobhan seo coltach ris na daoine a tha beò anns an t-saoghal seo. Fhreagair mi, A dhuine uasail, carson a tha iad coltach ri craobhan tiorma? A chionn, thuirt e, nach aithnichear na fìreanan no na h-eucoraich bho chèile; ach tha iad uile coltach anns an t-saoghal seo.
3Oir tha an saoghal seo mar a’ gheamhradh do na fìreanan, a chionn nach eil iad aithnichte, ach tha iad a’ gabhail còmhnaidh am measg pheacach. 4Mar a tha na craobhan uile anns a’ gheamhradh, air dhaibh na duilleagan aca a chall, coltach ri craobhan tioram; agus chan urrainnear aithneachadh cò a tha tioram agus cò a tha uaine: mar sin anns an t-saoghal seo chan eil eadardhealachadh sam bith eadar na fìreanan agus na h-aingidh; ach tha iad uile coltach ri chèile. COSMAS 4 1 A-rithist sheall e dhomh mòran chraobhan eile, agus bha duilleagan air cuid dhiubh, agus cuid eile tioram agus crìon. Agus thuirt e rium, Am faic thu na craobhan seo? Fhreagair mi, A dhuine uasail, tha mi gan faicinn; agus tha cuid dhiubh tioram, agus cuid eile làn dhuilleagan. 2 Na craobhan seo, tha e ag ràdh, a tha uaine, is iadsan na fìreanan a shealbhaicheas an saoghal ri teachd. Oir is e an samhradh a th’ anns an t-saoghal ri teachd do na fìreanan; ach do pheacaich is e a’ gheamhradh a th’ ann. 3 Nuair, ma-thà, a dhealraicheas tròcair an Tighearna, an sin bidh iadsan a tha a’ frithealadh Dhè air an dèanamh follaiseach, agus soilleir do na h-uile. Oir mar a bhios toradh gach craoibhe air a shealltainn agus air a dhèanamh follaiseach anns an t-samhradh, mar sin cuideachd thèid obraichean nam fìrean a dhearbhadh agus a dhèanamh follaiseach, agus bidh iad air an ath-nuadhachadh san tsaoghal sin gu sunndach agus gu h-aotrom. 4 Oir an seòrsa eile dhaoine, is iad sin na droch dhaoine, mar na craobhan a chunnaic thu tioram, gheibhear iad tioram agus gun toradh san t-saoghal eile sin; agus mar fhiodh tioram loisgear iad; agus thèid a dhèanamh follaiseach gun do rinn iad olc fad am beatha; 5 Agus loisgidh iad a chionn gun do pheacaich iad agus nach do ghabh iad aithreachas airson am peacaidhean. Agus loisgidh na cinnich eile uile cuideachd, a chionn nach d’ aidich iad Dia an Cruthaichear. 6 Uime sin thoir a-mach toradh math, a‑chum gum bi do thoradh aithnichte as t‑samhradh; agus cùm thu fhèin o mhòran ghnìomhachais, agus cha chuir thu oilbheum ort. Oir iadsan a tha an sàs ann am mòran ghnìomhachais, tha iad a’ peacachadh gu mòr; a chionn gu bheil iad air an tòirt leis na gnothaichean aca fhèin, agus nach eil iad a’ seirbhis do Dhia. 7 Agus ciamar as urrainn do dhuine nach eil a’ dèanamh seirbhis do Dhia, rud sam bith iarraidh air Dia, agus fhaighinn? Ach iadsan a tha ga dhèanamh seirbhis, iarraidh agus gheibh iad na tha iad ag iarraidh. 8 Ach, ma tha aig duine ach aon rud ri leantainn, faodaidh e seirbheis a dhèanamh Dia, a chionn nach eil 'inntinn air a toirt air falbh bho Dhia ach tha e ga fhrithealadh le inntinn ghlan. 9 Ma nì thu seo, ma nì thu toradh anns an t-saoghal ri teachd; agus bheir na h-uile a nì an aon rud toradh. COSMAS 5 1 Agus mi a’ trasgadh, agus a’ suidhe sìos ann an beinn àraidh, agus a’ toirt taing do Dhia airson nan uile nithean a rinn e dhomh; feuch, chunnaic mi am buachaille, a b’ àbhaist bruidhinn rium, na shuidhe ri mo thaobh, agus ag
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
ràdh rium: Dè thug an seo thu cho tràth sa mhadainn? Fhreagair mi, A dhuine uasail, tha mi a’ cumail suidhe andiugh. 2 Fhreagair e, Dè a th’ ann an inbhe? Fhreagair mi, is e trosgadh a th’ ann. Thuirt e, Dè a th’ ann an trosgadh sin? Fhreagair mi, Tha mi a’ trosgadh, mar a b’ àbhaist dhomh a dhèanamh. Chan eil fios agaibh, thuirt e, dè a th’ ann a bhith a’ trosgadh do Dhia; agus chan e trosgadh a tha seo a tha sibh a’ trosgadh, gun buannachd sam bith le Dia. 3 A dhuine uasail, thuirt mise, dè tha gad dhèanamh a’ bruidhinn mar seo? Fhreagair e, Tha mi ga ràdh, a chionn nach e seo an fhìor thrasg a tha thu a’ smaoineachadh a tha thu a’ trasgadh; ach seallaidh mi dhut dè a th’ ann an trasg iomlan, agus iomchaidh do Dhia. 4Èisdibh, thuirt e, Cha toil leis an Tighearna trosg cho neoriatanach: oir le trosg mar seo, cha chuir thu adhartas sam bith ann am fìreantachd. 5 Ach is e seo an fhìor thrasg: Na dèan olc sam bith nad bheatha, ach dèan seirbheis do Dhia le inntinn ghlan; agus gleidh a àitheantan agus gluais a rèir a òrduighean, agus na leig le miann olc sam bith a dhol a-steach don inntinn. 6Ach earb anns an Tighearna, ma nì thu na nithean seo, agus ma bhios eagal ort roimhe, agus ma sheachnas tu gach droch obair, bidh tu beò do Dhia. 7 Ma nì thu seo, coileanaidh tu trosg mòr, agus trosg a tha taitneach don Tighearna. 8 Èist ris a’ chosamhlachd a tha mi gu bhith a’ moladh dhut a thaobh a’ chùis seo. 9Duine àraidh aig an robh tuathanas, agus mòran sheirbhiseach, phlanndaich e fìon-lios ann an earrann àraidh de a oighreachd airson a shliochd: 10 Agus air dha turas a ghabhail gu dùthaich fad às, thagh e aon de a sheirbhisich a bha na bheachd-san a bu dhìlse agus as taitniche, agus thug e am fìon-lios na chùram; ag àithneadh dha na fìonaichean a thogail. Nam biodh e a’ dèanamh sin, agus a’ coileanadh a àithne, gheall e saorsa a thoirt dha. Cha d’àithn e dha dad a bharrachd a dhèanamh; agus mar sin chaidh e gu dùthaich fad às. 11 Agus an dèidh don t-seirbhiseach sin an t-uallach sin a ghabhail air, rinn e ge b' e dè a dh'àithn a thighearna dha. Agus nuair a chuir e geall air a' fhìon-lios, agus a fhuair e e làn luibhean, thòisich e air smaoineachadh leis fhèin, ag ràdh; 12 Rinn mi na dh’àithn mo thighearna dhomh, cladhaidh mi a-nis am fìon-lios seo, agus nuair a chladhaichear e, bidh e nas bòidhche; agus nuair a thèid an luibhean a spìonadh suas, bheir e a-mach barrachd toraidh agus cha bhith an luibhean ga mhùchadh. 13 Agus thòisich e air an obair seo, chladhaich e i, agus spìon e suas na luibhean uile a bha ann; agus mar sin dh’fhàs am fìon-lios ro-bhrèagha agus soirbheachail, gun a bhith air a mhùchadh le luibhean. 14 An ceann ùine, thàinig tighearna an fhìon-lios agus chaidh e a-steach don fhìon-lios; agus nuair a chunnaic e gu robh e air a chur gu math agus air a chladhach, agus na luibhean air an spìonadh a bha ann, agus na fìonaichean a’ soirbheachadh, rinn e gàirdeachas mòr ri cùram a sheirbhisich. 15 Agus a’ gairm a mhic air an robh e measail, agus a bha gu bhith na oighre air, agus a charaidean leis an robh e cleachdte ri comhairle a ghabhail; tha e ag innse dhaibh dè a dh’àithn e dha sheirbhiseach a dhèanamh, agus dè a
bharrachd a rinn a sheirbhiseach; agus chuir iad fàilte air an t-seirbhiseach sin sa bhad, air sgàth gun d’ fhuair e teisteanas cho làn bhon tighearna aige. 16 An sin thubhairt e riu, Gheall mi gu dearbh a shaorsa don t-seirbhiseach seo, nan coimhlionadh e an àithne a thug mi dha; agus choimhlion e i, agus a bharrachd air sin rinn e deagh obair ri m’ fhìon-lios, rud a tha air mo thoileachadh gu mòr. 17Air an adhbhar sin, airson na h-obrach seo a rinn e, nì mi e na oighre dhomh maille ri mo mhac, a chionn nuair a chunnaic e an rud a bha math, nach do dhearmad e e, ach rinn e e. 18 Dh’aontaich an tighearna le a mhac agus a charaidean, is e sin, gum biodh a sheirbhiseach na oighre còmhla ri a mhac. 19 Goirid às dèidh seo, ghairm maighstir an teaghlaich a charaidean ri chèile, agus chuir e iomadh seòrsa bìdh bhon t-suipear aige chun an t-seirbhisich sin. 20 Agus nuair a fhuair e iad, ghabh e na bha gu leòr dha fhèin dhiubh, agus roinn e a’ chuid eile eadar a chosheirbhisich. 21 Agus nuair a fhuair iad e, rinn iad gàirdeachas; agus ghuidh iad gum faigheadh e barrachd fàbhar aig a thighearna, airson na rinn e dhaibh. 22Nuair a chuala a thighearna na nithean seo uile, lìonadh e le mòr-ghàirdeachas a-rithist; agus a’ gairm a charaidean agus a mhic còmhla a-rithist, dh’innis e dhaibh na rinn a sheirbhiseach leis a’ bhiadh a chuir e thuca. 23Air an adhbhar sin, dh’aontaich iad gu mòr ri maighstir an taighe; agus bu chòir dha an seirbhiseach sin a dhèanamh na oighre maille ri a mhac. 24 Thuirt mi ris, A thighearna, chan eil fhios agam air na cosamhlachdan seo, agus chan urrainn dhomh an tuigsinn mura mìnich thusa iad dhomh. Mìnichidh mi dhut, a deir e, a h-uile nì a labhair mi riut, no a nochd mi dhut. 25 Gleidh àitheantan an Tighearna agus gheibh thu teisteanas, agus sgrìobhar thu ann an àireamh na muinntir a ghleidheas a àitheantan. Ach ma chuireas tu rud math ris, a bharrachd air na nithean sin a dh’àithn an Tighearna; ceannaichidh tu dhut fhèin urram nas motha, agus bidh tu ann am barrachd fàbhar leis an Tighearna na bu chòir dhut a bhith air dhòigh eile. 26 Uime sin, ma ghleidheas tu àitheantan an Tighearna, agus ma chuireas tu na h-inbhean seo riutha, nì thu gàirdeachas; ach gu h-àraidh ma ghleidheas tu iad a rèir m’ àitheantan. 27 Thuirt mi ris, A thighearna, ge b’ e dè a dh’àithneas tu dhomh, cumaidh mi e; oir tha fios agam gum bi thu leam. Bidh mise, thuirt e, maille riutsa a ghabh ri rùn mar sin; agus bidh mi maille riu-san uile a tha a’ rùnachadh san aon dòigh. 28 Tha an trosg seo, ars esan, fhad ’s a chumas tu àitheantan an Tighearna, ro mhath. Mar seo an sin. Uime sin cumaidh tu e. 29 An toiseach, thoir an aire dhut fhèin, agus cùm thu fhèin o gach droch ghnìomh, agus o gach facal salach, agus o gach ana-miann cronail; agus glan d’inntinn o uile dhìomhanas an t-saoghail seo. Ma choimheadas tu na nithean seo, bidh an trasg seo ceart. 30 Mar sin dèan mar seo. Às dèidh dhut a dhèanamh na tha sgrìobhte roimhe, air an latha sin air an dèan thu trosgadh cha bhlais thu dad idir ach aran agus uisge; agus nuair a
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
bhios tu a’ tomhas meud a’ bhìdh a bhios tu cleachdte ri ithe air làithean eile, cuiridh tu an dàrna taobh a’ chosgais a bu chòir dhut a bhith air a dhèanamh air an latha sin, agus bheir thu e don bhantrach, don dìlleachdan, agus don bhochd. 31 Agus mar seo nì thu irioslachd d’anama foirfe; a chum gum bi esan a gheibh dheth a’ sàsachadh a anam, agus gun tig a ùrnaigh suas chun Tighearna Dia air do shon. 32 Uime sin, ma choileanas tu do thrasg mar seo, mar a tha mi ag àithneadh dhut, bidh d’ìobairt taitneach don Tighearna, agus bidh do thrasg sgrìobhte na leabhar. 33 Tha an staid seo, air a dhèanamh mar seo, math agus taitneach, agus iomchaidh don Tighearna. Ma choimheadas tu na nithean seo le do chlann agus le do thaigh uile, bidh tu toilichte. 34 Agus ge b’ e neach a chluinneas na nithean seo, agus a nì iad, bidh iadsan cuideachd toilichte; agus ge b’ e rud a dh’iarras iad air an Tighearna, gheibh iad e. 35 Agus ghuidh mi air gun mìneicheadh e dhomh cosamhlachd na tuathanais, agus an Tighearna, agus an fhìon-lios, agus an t-seirbhisich a chuir geall air an fhìonlios; agus na luibhean a chaidh a spìonadh às an fhìon-lios; agus a mhic agus a charaidean a ghabh e comhairle ris. Oir tha mi a’ tuigsinn gur e cosamhlachd a bh’ ann. 36Thuirt e rium, Tha thu ro dhàna ann a bhith ag iarraidh: oir cha bu chòir dhut dad iarraidh; oir ma tha e iomchaidh a nochdadh dhut, nochdar dhut e. 37 Fhreagair mi e, A dhuine uasail, ge b’ e dè a sheallas tu dhomh, gun a mhìneachadh dhomh, chì mi e gu dìomhain, mura tuig mi dè a th’ ann. Agus ma mholas tu samhlaidhean sam bith, agus mura mìnich thu iad, èisdidh mi riutha gu dìomhain. 38. Fhreagair e mi a-rithist, ag ràdh: Ge b’ e neach a tha na sheirbhiseach do Dhia, agus aig a bheil an Tighearna na chridhe, tha e ag iarraidh tuigse bhuaithe, agus ga fhaighinn; agus tha e a’ mìneachadh gach cosamhlachd, agus a’ tuigsinn briathran an Tighearna a dh’ fheumas rannsachadh. 39Ach iadsan a tha leisg agus mall a dh’ùrnaigh, tha teagamh orra iarraidh air an Tighearna; ged a tha an Tighearna cho math is gun toir e gun sgur a h-uile càil dhaibhsan a dh’iarras air. 40 Thusa, ma-thà, a tha air do neartachadh leis an teachdaire urramach sin, agus a fhuair tiodhlac cho cumhachdach ùrnaigh; a’ faicinn nach eil thu leisg, carson nach eil thu a-nis ag iarraidh tuigse air an Tighearna, agus ga fhaighinn? 41 Thuirt mi ris; a chionn 's gu bheil thu an làthair agam, tha e riatanach gun iarr mi ort e, agus gun cuir mi ceist ort; oir tha thu a’ nochdadh a h-uile càil dhomh, agus a’ bruidhinn rium nuair a tha thu an làthair. 42 Ach nam faiceadh no nan cluinneadh mi na nithean seo nuair nach biodh tu an làthair, dh’iarrainn air an Tighearna an uairsin gun nochdadh e iad dhomh. 43 Agus fhreagair e, Thuirt mi beagan roimhe sin gu robh thu seòlta agus dàna, leis gu bheil thu a’ faighneachd brìgh nan cosamhlachdan seo. 44Ach a chionn 's gu bheil thu fhathast a' cumail a' dol, nochdaidh mi dhut a' chosamhlachd seo a tha thu ag iarraidh, a-chum gun dèan thu aithnichte i do na h-uile dhaoine. 45 Èistibh, ma-thà, thuirt e, agus tuigibh. Tha an tuathanas a chaidh ainmeachadh roimhe a’ ciallachadh an talamh gu
lèir. Is e Tighearna na tuathanais a chruthaich agus a chrìochnaich a h-uile càil, agus a thug buaidh dhaibh. 46 Is e a mhac an Spiorad Naomh: is e an seirbhiseach Mac Dhè: is e am fìon-lios an sluagh a shàbhaileas e. Is iad na cuaillean na teachdairean a chuir an Tighearna os an cionn, gus taic a thoirt dha shluagh. Is iad na luibhean a spìonas amach às an fhìon-lios na peacaidhean a rinn seirbhisich Dhè. 47 Am biadh a chuir e thuige bho a shuipeir, is iad sin na h-àitheantan a thug e dha shluagh le a Mhac. Na caraidean a ghairm e gus comhairle a ghabhail leis, is iad sin na hainglean naomha a chruthaich e an toiseach. Is e neolàthaireachd maighstir an taighe an ùine a tha air fhàgail gus an tig e. 48 Thuirt mi ris, A dhuine uasail, tha na nithean seo uile ro-mhath, agus iongantach, agus math. Ach, lean mi orm, an gabhadh mise no duine sam bith eile, ged nach robh e riamh cho glic, na nithean seo a thuigsinn? 49 Uime sin a nis, a dhuine uasail, innis dhomh dè a tha mi ag iarraidh. Fhreagair e, Faighnich dhomh dè as toil leat. Carson, thuirt mi, a tha Mac Dhè air a chur an àite seirbhisich sa chosamhlachd seo? 50 Èistibh, thuirt e; chan eil Mac Dhè air a chur ann an staid seirbhisich, ach ann an cumhachd agus ùghdarras mòr. Thuirt mi ris, ‘ciamar, a dhuine uasail? Chan eil mi ga thuigsinn.’ 51 Oir, thuirt e, chuir am Mac a theachdairean os cionn na muinntir a thug an t-Athair dha, a choimhead gach aon dhiubh; ach shaothraich e fhèin gu mòr, agus dh’fhuiling e mòran, a‑chum gun cuireadh e às do na cionta aca. 52 Oir chan urrainnear fìon-lios sam bith a chladhach às aonais mòran saothair agus sgìths. Air an adhbhar sin, an dèidh dha peacaidhean a shluaigh a dhubhadh às, sheall e dhaibh slighean na beatha, a’ toirt dhaibh an lagh a fhuair e bhon Athair. 53 Chì sibh, thuirt e, gur e Tighearna a shluaigh a th’ ann, air dha a h-uile cumhachd fhaighinn bhon Athair aige. Ach carson a ghabh an Tighearna a Mhac fo chomhairle, mu bhith a’ roinn na h-oighreachd, agus nan deagh aingeal, èistibh a-nis. 54 An Spiorad Naomh sin, a chaidh a chruthachadh an toiseach, chuir e anns a’ chorp anns an robh Dia a’ gabhail còmhnaidh; is e sin, ann an corp taghte, mar a bha e iomchaidh dha. Uime sin, rinn a’ chorp seo, anns an deach an Spiorad Naomh a thoirt, seirbheis don Spiorad sin, choisich e gu ceart agus gu glan ann am modhalachd; agus cha do thruaill e an Spiorad sin a-riamh. 55Air an adhbhar sin, do bhrìgh gun robh a’ chorp ancòmhnaidh umhail don Spiorad Naomh, agus gun robh e ag obair gu ceart agus gu glan maille ris, gun a bhith a’ call a rian aig àm sam bith; air don chorp sin a bhith sgìth de bhith a’ còmhradh gu seirbhiseach, ach air a bhith air a dhearbhadh gu làidir do Dhia leis an Spiorad Naomh, ghabhadh ris e. 56 Oir bha a leithid de chùrsa làidir toilichte le Dia, a chionn nach robh e air a thruailleadh air an talamh, a’ cumail an Spioraid Naoimh. Uime sin ghairm e a Mhac, agus na h-ainglean matha, a chomhairleachadh, gum biodh àite-suidhe air a thoirt don bhuidhinn seo a bha air frithealadh don Spiorad Naomh gun choire; air eagal ’s gum biodh e coltach gun do chaill e duais a sheirbheis.
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
57 Oir gheibh gach corp glan a dhuais; an corp sin a gheibhear gun smal, anns an deach an Spiorad Naomh a shònrachadh gu còmhnaidh a ghabhail. Agus mar sin tha agaibh a-nis mìneachadh na cosamhlachd seo cuideachd. 58 A dhuine uasail, thuirt mi, tha mi a-nis a’ tuigsinn do chiall, o chuala mi an mìneachadh seo. Èist tuilleadh, thuirt e: cùm do chorp glan agus fìor-ghlan, gus an toir an Spiorad a bhios a’ fuireach ann fianais air, agus gun tèid a mheas mar a bhith maille riut. 59 Thoir an aire cuideachd nach tèid a chur nad inntinn gu bheil a’ chorp seo a’ dol à bith, agus gun dèan thu anacleachdadh dheth airson ana-miann sam bith: oir ma thruailleas tu do chorp, truaillidh tu an Spiorad Naomh cuideachd; agus ma thruailleas tu an Spiorad Naomh, cha mhair thu beò. 60 Agus thubhairt mi, Dè nam biodh seo air a dhèanamh mu thràth tro aineolas, mus cuala duine na briathran seo; Ciamar as urrainn dha slàinte fhaighinn, a tha air a chorp a thruailleadh mar seo? 61 Fhreagair e, A thaobh ghnìomharan a rinn daoine roimhe seo tro aineolas, chan urrainn ach do Dhia leigheas a thoirt dhaibh; oir is leis-san a tha an cumhachd uile. 62 Ach a nis bi faiceallach; agus leis gu bheil Dia uilechumhachdach agus tròcaireach, bheir e leigheas air na rinn thu roimhe seo gu ceàrr, mura truaill thu do chorp agus do spiorad san àm ri teachd; 63 Oir is companaich iad le chèile, agus chan urrainnear aon a thruailleadh ach bidh am fear eile mar sin cuideachd. Cùm iad le chèile glan, agus bidh tu beò do Dhia. COSMAS 6 1 Agus mi nam shuidhe aig an taigh, agus a’ moladh Dhè airson nan uile nithean a chunnaic mi; agus a’ smaoineachadh mu na h-àitheantan, gu robh iad ro mhath, agus mòr, agus onarach, agus taitneach; agus an leithid a b’ urrainn duine a thoirt gu slàinte; thuirt mi mar seo annam fhìn; Bidh mi toilichte ma choisicheas mi a rèir nan àitheantan seo, agus ge b’ e cò a choisicheas annta bidh e beò do Dhia. 2Nuair a bha mi a’ labhairt air an dòigh seo annam fhìn, chunnaic mi esan a b’ àbhaist dhomh fhaicinn roimhe, na shuidhe ri mo thaobh; agus labhair e rium mar seo: 3 Dè a tha thu teagmhach mu m’ àitheantan a thug mi dhut? Tha iad math, na bi teagmhach, ach earb anns an Tighearna, agus coisichidh tu annta. Oir bheir mise neart dhut an coileanadh. 4Tha na h-àitheantan seo buannachdail dhaibhsan a nì aithreachas air na peacaidhean sin a rinn iad roimhe; mura lean iad orra annta san àm ri teachd. 5Cò agaibh ma ta a nì aithreachas, tilgibh uaibh olc an tsaoghail a tha an làthair; agus cuiribh oirbh gach uile bhuaidh agus fhìreantachd, agus mar sin bidh sibh comasach air na h-àitheantan seo a choimhead; agus gun pheacadh a dhèanamh à seo a-mach tuilleadh. 6 Oir ma ghleidheas sibh sibh fhèin o pheacadh anns an àm ri teachd, gearraidh sibh dheth mòran de na peacaidhean a bh’ agaibh roimhe. Gluaisibh ann am àitheantan, agus bidh sibh beò do Dhia: na nithean seo labhair mi ribh. 7 Agus nuair a thuirt e seo, thuirt e, Rachamaid a-mach don mhachair, agus seallaidh mi dhut buachaillean chaorach. Fhreagair mi, A thighearna, falbhamaid.
8 Agus thàinig sinn a-steach do raon àraidh, agus an sin sheall e dhomh cìobair òg, air a sgeadachadh gu breagha, le aodach purpaidh air. Agus bha e a’ beathachadh treudan mòra; agus bha a chaoraich làn toileachais, agus ann am mòran toileachais agus gàirdeachais; agus bha iad a’ leum, a’ ruith an seo agus an sin. 9 Agus ghabh am buachaille riarachadh mòr 'na threud; agus bha gnùis a' bhuachaille sin sunndach, a' ruith suas is sìos am measg a threud. 10 An sin thubhairt an t-aingeal rium, Am faic thu am buachaille seo? Fhreagair mi, a dhuine uasail, tha mi ga fhaicinn. Thuirt e rium, Is e seo teachdaire an aoibhneis agus an toileachais. Mar sin truaillidh e inntinnean seirbhisich Dhè, agus tionndaidhidh e iad bhon fhìrinn, gan toileachadh le mòran toileachasan, agus thèid iad à bith. 11Oir tha iad a’ dìochuimhneachadh àitheantan an Dè bheò, agus a’ fuireach ann an sòghalachd agus ann an toileachasan dìomhain, agus air an truailleadh leis an droch aingeal, cuid dhiubh eadhon gu bàs; agus cuid eile gu tuiteam air falbh. 12 Fhreagair mi; Chan eil mi a’ tuigsinn dè tha thu a’ ciallachadh le bhith ag ràdh gu bàs, agus gu tuiteam air falbh. Èist, tha e ag ràdh; na caoraich seo uile a chunnaic thu ro aoibhneach, is iadsan a tha air falbh bho Dhia gu bràth, agus air an toirt thairis do ana-miannan na h-ùine seo. 13Air an adhbhar sin chan eil tilleadh annta seo, tro aithreachas gu beatha; oir ris na peacaidhean eile aca chuir iad seo ris, gun do thruaill iad ainm an Tighearna. Tha an seòrsa dhaoine seo air an òrdachadh gu bàs. 14Ach na caoraich sin a chunnaic thu gun a bhith a’ leum, ach ag ionaltradh ann an aon àite, is iad sin a thug iad fhèin thairis do thoileachasan agus toileachasan; ach cha do labhair iad dad gu h-olc an aghaidh an Tighearna. 15 Mar sin, chan eil iad seo ach air tuiteam bhon fhìrinn, agus mar sin tha dòchas aca fhathast ann an aithreachas. Oir tha beagan dòchais fhathast ann airson ùrachadh aig tuiteam mar sin; ach tha iadsan a tha marbh air falbh gu tur gu bràth. 16 A-rithist chaidh sinn beagan na b’ fhaide air adhart; agus sheall e dhomh cìobair mhòr, aig an robh figear dùthchail, air a sgeadachadh le craiceann gobhair gheal, agus a mhàileid air a ghualainn, agus na làimh maide làn snaidhmeannan, agus glè chruaidh, agus sgiùrs na làimh eile; agus bha aodann cruaidh agus searbh; gu leòr airson duine a chuir fo eagal; b’ e sin a choltas. 17 Thug e bhon bhuachaille òg sin caoraich a bha beò ann an toileachas, ach nach do leum suas is sìos; agus dh’fhuadaich e iad gu àite creagach cas àraidh làn droigheann is dris, air chor is nach b’ urrainn dhaibh iad fhèin a shaoradh bhuapa. 18 Ach air dhaibh a bhith air an glacadh annta, dh'ith iad droigheann is dris, agus bha iad air am pianadh gu dona leis a' sgiùrsadh aige: oir lean e orra gan cur air adhart, agus cha tug e dhaibh àite no ùine airson seasamh. 19Nuair a chunnaic mi iad air an sgiùrsadh agus air an cràdh cho cruaidh, bha bròn orm air an son; oir bha iad air an cràdh gu mòr, agus cha robh fois sam bith aca. 20 Agus thubhairt mi ris a’ bhuachaille a bha maille rium, A Thighearna, cò e am buachaille cruaidh agus neothruacanta seo, aig nach eil tròcair sam bith a thaobh nan caorach seo? Fhreagair e, Gu dearbh, is e seo aon de na h-
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
ainglean naomha, ach tha e air a shònrachadh airson peanasachadh pheacach. 21 Dha-san ma-thà, tha iadsan a chaidh air seachran o Dhia, agus a rinn seirbhis do ana-miannan agus do thoileachasan an t-saoghail seo air an saoradh. Air an adhbhar sin, tha e gan peanasachadh, gach aon a rèir mar a tha iad airidh air, le pianta cruaidh agus eadar-dhealaichte. 22 A dhuine uasail, thuirt mi, bu mhath leam fios a bhith agam dè an seòrsa pianta a tha gach neach a’ fulang? Èist, thuirt e; Is iad na diofar phiantan agus cràdhan a tha daoine a’ fulang a h-uile latha nam beatha an-dràsta. Oir tha cuid a’ fulang call; cuid eile bochdainn; cuid eile diofar thinneasan. Tha cuid mì-chinnteach; cuid eile a’ fulang leòntan bho dhaoine nach eil airidh; cuid eile a’ tuiteam fo iomadh deuchainn agus mì-ghoireas eile. 23 Oir tha mòran le rùn mì-chinnteach ag amas air mòran rudan, agus chan eil e a’ toirt buannachd dhaibh; agus tha iad ag ràdh nach eil soirbheachas aca nan gnìomhan. 24 Chan eil iad a’ cuimhneachadh air na rinn iad gu ceàrr, agus tha iad a’ gearan ris an Tighearna. Nuair a bhios iad air fulang gach seòrsa trioblaid agus mì-ghoireas; an sin tha iad air an toirt seachad dhomhsa airson deagh theagasg, agus tha iad air an daingneachadh ann an creideamh an Tighearna, agus a’ frithealadh an Tighearna airson a’ chòrr de an làithean le inntinn ghlan. 25 Agus nuair a thòisicheas iad ri aithreachas a dhèanamh air son am peacaidhean, an sin cuimhnichidh iad air na hobraichean a rinn iad gu h-olc, agus bheir iad urram do Dhia, ag ràdh, Gur Breitheamh ceart e, agus gu bheil iad airidh air fulang a h-uile càil a rèir an gnìomhan. 26 An sin, airson na tha air fhàgail de am beatha, bidh iad a’ dèanamh seirbheis do Dhia le inntinn ghlan; agus bidh soirbheachas aca nan uile ghnìomhan, agus gheibh iad bhon Tighearna ge b’ e dè a tha iad ag iarraidh. 27 Agus an sin bheir iad taing don Tighearna gun deach an toirt seachad dhomhsa; agus chan fhuiling iad tuilleadh cruadal. 28 Thuirt mi ris, A dhuine uasail, tha mi ag iarraidh ort aon rud a shealltainn dhomh a-nis. Dè, thuirt e, a tha thu ag iarraidh? Thuirt mi ris, A bheil iadsan a tha a’ seachnadh eagal Dhè air am pianadh airson an aon ùine ’s a chòrd an toileachas agus na toileachasan meallta riutha? Fhreagair e mi, Tha iad air am pianadh airson an aon ùine. 29 Agus thubhairt mi ris; Chan eil iad air an cràdh ach beagan an uairsin; ach bu chòir dhaibhsan a tha a’ faighinn tlachd às an toileachasan gus Dia a dhìochuimhneachadh, seachd uiread de pheanas fhulang. 30 Fhreagair e mi, Tha thu gòrach, agus chan eil thu a’ tuigsinn èifeachd a’ pheanais seo. Thuirt mi ris, A dhuine uasail, nam biodh tuigse agam air, cha bhiodh mi ag iarraidh ort innse dhomh. 31 Èistibh, thuirt e, agus ionnsaichibh dè an neart a th’ anns an dà chuid, an dà chuid an tlachd agus a’ pheanais. Tha uair a thìde de thoileachas air a chrìochnachadh taobh a-staigh a h-ùine fhèin; ach tha buaidh aig uair a thìde de pheanas airson trithead latha. Ge b’ e cò a bhios a’ faighinn tlachd às a thoileachas meallta airson aon latha, agus a tha air a chràdh aon latha; tha an aon latha sin de pheanas coionann ri ùine bliadhna slàn. 32 Mar sin seallaibh cia mheud latha a bhios neach sam bith a’ leantainn a thoileachasan, is ann mar sin a thèid a pheanasachadh air a shon. Mar sin chì sibh nach eil ùine
nan toileachasan saoghalta ach goirid; ach ùine pian agus cràdh mòran na bu mhò. 33 Fhreagair mi; A dhuine uasail, leis nach eil mi a’ tuigsinn idir na h-amannan seo de thoileachas agus de phian; Tha mi ag iarraidh ort gun mìnicheadh tu thu fhèin nas soilleire mun deidhinn. Fhreagair e mi, ag ràdh, Tha d’amaideachd fhathast a’ leantainn riut. 34 Nach bu chòir dhut d’ inntinn a ghlanadh, agus Dia a sheirbhiseachadh? Thoir an aire, air eagal nuair a choileanar d’ àm, gum faighear thu fhathast gun ghliocas. Èisd, ma-thà, mar is toil leat, a chum gum bi e nas fhasa dhut tuigsinn. 35 Esan a bheir e fhèin suas aon latha dha thoileachasan agus dha thoileachasan, agus a nì ge b’ e dè as toil le a anam, tha e làn amaideachd mhòir, agus chan eil e a’ tuigsinn dè a nì e, ach an ath latha dìochuimhnichidh e na rinn e an latha roimhe. 36 Oir chan eil toileachas agus toileachas saoghalta air an cumail na chuimhne, air sgàth na h-amaideachd a tha freumhaichte annta. Ach nuair a thig pian agus cràdh air duine gach latha, bidh e gu dearbh fo thrioblaid fad na bliadhna às dèidh sin; a chionn gu bheil a pheanas a’ mairsinn gu daingeann na chuimhne. 37 Uime sin tha e ga chuimhneachadh le bròn fad na bliadhna; agus an uairsin tha e a’ toirt air ais a thoileachas agus a dhìomhain, agus a’ tuigsinn gur ann air sgàth sin a chaidh a pheanasachadh. 38Uime sin ge b’ e cò a thug iad fhèin thairis do na toileachasan sin, tha iad air am peanasachadh mar seo; a chionn nuair a bha beatha aca, gun do chuir iad iad fhèin fo chunnart bàis. 39 Thuirt mi ris, A dhuine uasail, dè na toileachasan a tha cronail? Fhreagair e, Is e sin toileachas do gach duine a nì e gu deònach. 40Oir am fear feargach, a’ sàsachadh a dhìoghrais, tha e a’ faicinn tlachd ann; agus mar sin an t-adhaltranach agus am misgear; am fear-càineadh agus am breugaire; am fear sanntach agus am fear-mealltaireachd; agus ge b’ e neach a nì rud sam bith mar seo, a chionn gu bheil e a’ leantainn a dhroch-rùn, gheibh e sàsachadh na dhèanamh. 41 Tha na toileachasan agus na toileachasan seo uile cronail do sheirbhisich Dhè. Air an adhbhar sin tha iad air an cràdh agus a’ fulang peanas. 42 Tha toileachasan ann cuideachd a bheir slàinte do dhaoine. Oir bidh mòran, nuair a nì iad na tha math, a’ faighinn tlachd ann, agus air an tàladh le toileachasan an rud. 43 A nis tha an tlachd seo buannachdail do sheirbhisich Dhè, agus a’ toirt beatha do na daoine sin; ach tha na toileachasan cronail sin, a chaidh ainmeachadh roimhe, a’ toirt pian agus peanas. 44 Agus ge b' e neach a dh'fhanas annta, agus nach dèan aithreachas air na rinn iad, bheir e bàs orra fhèin. COSMAS 7 1 An dèidh beagan làithean chunnaic mi an aon neach a bhruidhinn rium roimhe, san aon raon, anns an robh mi air na buachaillean sin fhaicinn. Agus thuirt e rium, Dè tha thu ag iarraidh?
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
2 A dhuine uasail, thuirt mi, thàinig mi a dh’iarraidh ort gun àithneadh tu don bhuachaille, a tha na mhinistear peanasachaidh, falbh a-mach às mo thaigh, oir tha e gam shàrachadh gu mòr. 3 Agus fhreagair e, Is èiginn dhut mì-ghoireasan agus trioblaidean fhulang; oir is ann mar sin a dh’àithn an taingeal math sin mu do dheidhinn, a chionn ’s gun robh e airson do dhearbhadh. 4 A dhuine uasail, thuirt mise; Dè an eucoir cho mòr a rinn mi, is gun deidheadh mo thoirt seachad don teachdaire seo? Èist, thuirt e: Tha thu gu dearbh ciontach de mhòran pheacaidhean, ach chan eil thu cho mòr is gun deidheadh do thoirt seachad don teachdaire seo. 5 Ach rinn do thaigh mòran pheacaidhean agus chionta, agus air an adhbhar sin, air do theachdaire math sin a bhith fo bhròn air sgàth an gnìomharan, dh’àithn e dhut fulang rè ùine; a‑chum gun dèanadh iad aithreachas air na rinn iad, agus gun nigh iad iad fhèin bho uile ana-miannan an t‑saoghail seo. 6 Nuair a bhios iad air aithreachas a dhèanamh, agus air an glanadh, an sin falbhaidh an teachdaire sin a chaidh a chur os cionn do pheanais uat. 7 Thuirt mi ris, A dhuine uasail, ma tha iad air an giùlan fhèin ann an dòigh a chuir fearg air an aingeal math sin, dè a rinn mise? Fhreagair e, Chan urrainnear an fulang air dhòigh eile, mura fulang thusa, a tha nad cheannard air an teaghlach. 8Oir ge b’ e dè a dh’fhuilingeas tu, feumaidh iad a bhith ga fhaireachdainn; ach fhad ’s a sheasas tu gu daingeann, chan urrainn dhaibhsan dragh sam bith fhaireachdainn. 9 Fhreagair mi; Ach, a dhuine uasail, feuch, tha iadsan anis cuideachd a’ dèanamh aithreachais len cridheachan uile. Tha fios agam, tha e ag ràdh, gu bheil iad a’ dèanamh aithreachais len cridheachan uile; ach an saoil thusa uime sin gu bheil na ciontan aca a nì aithreachas air an dubhadh às sa bhad? 10 Chan eil, chan eil iad an-dràsta; ach feumaidh esan a nì aithreachas a anam a chràdh agus e fhèin a nochdadh iriosal na ghnothaichean uile, agus iomadh agus eugsamhail de thrioblaidean fhulang. 11 Agus nuair a dh’fhuilingeas e na h-uile nithean a chaidh òrdachadh dha; an sin is dòcha gun gluais an tì a rinn e, agus a dhealbhaich na h-uile nithean a bharrachd air sin, le tròcair dha, agus gun toir e leigheas dha; agus gu h-àraidh ma mhothaicheas e gu bheil a chridhe, a nì aithreachas, glan bho gach droch obair. 12Ach an-dràsta tha e feumail dhutsa, agus do do thaigh, a bhith fo bhròn; agus tha e riatanach dhut mòran trioblaid fhulang, mar a dh’àithn aingeal an Tighearna a dh’earb thu riumsa. 13 An àite sin thoir buidheachas don Tighearna, air dha fios a bhith aige dè bha ri thighinn, mheas e thusa airidh air neach a dh’innseadh ro-làimh dhut gu robh trioblaid a’ tighinn ort, a tha comasach air a ghiùlan. 14 Thuirt mi ris, A dhuine uasail, bi thusa maille riumsa cuideachd, agus bidh mi gu furasta a’ fulang trioblaid sam bith. Bidh mise, thuirt e, maille riut; agus guidheam air an teachdaire a tha air a shuidheachadh os cionn do pheanais, gun lughdaich e a thrioblaidean dhut. 15 Agus a thuilleadh air sin, cha bhi thu a’ fulang ach airson ùine bhig; agus an sin thèid do thoirt air ais a-rithist
don staid a bh’ agad roimhe; a-mhàin lean ort ann an irioslachd d’inntinn. 16 Thoir ùmhlachd don Tighearna le cridhe glan; thusa, agus do thaigh, agus do chlann; agus gluais anns na hàitheantan a thug mi dhut; agus an sin bidh d’aithreachas daingeann agus glan. 17 Agus ma chumas tu na nithean seo le do thaigh, falbhaidh do mhì-thoileachas bhuat. 18 Agus mar an ceudna falbhaidh a h-uile buaireadh bho na h-uile a ghluaiseas a rèir nan àitheantan seo. COSMAS 8 1 A-rithist sheall e dhomh ìosal a chòmhdaich na hachaidhean agus na beanntan, fo a sgàil thàinig na h-uile a bha air an gairm air ainm an Tighearna. 2 Agus ri taobh na seilich sin sheas aingeal an Tighearna ro-mhath agus àrd; agus gheàrr e sìos geugan bhon tseileach sin le dubhan mòr; agus shìn e a-mach chun na muinntir a bha fo sgàil na seilich sin, slataichean beaga, mar gum biodh iad mu throigh a dh'fhaid. 3 Agus nuair a ghabh iad uile iad, chuir e a dubhan air falbh, agus dh’fhan a’ chraobh slàn, mar a chunnaic mi roimhe i. Air an robh iongnadh orm, agus smaoinich mi annam fhìn. 4 An sin thubhairt am buachaille rium; Na gabh iongnadh gu bheil a’ chraobh sin slàn, a dh’aindeoin cho mòran gheugan a bhith air an gearradh dheth, ach fuirich beagan, oir a-nis nochdar dhut dè tha an t-aingeal sin a’ ciallachadh, a thug na slatan sin don t-sluagh. 5 Agus dh’iarr e na slataichean dhiubh a-rithist, agus san òrdugh cheudna anns an d’ fhuair gach neach iad, ghairmeadh e thuige, agus thug e air ais a shlat; agus nuair a fhuair e i, rinn e sgrùdadh orra. 6 Fhuair e bho chuid dhiubh iad tioram is grod, agus mar gum biodh iad air an suathadh leis a’ leòmann; dh’àithn e an fheadhainn sin a bhith air an sgaradh bhon chòrr agus air an cur leotha fhèin. Thug cuid eile a-steach na slatan aca tioram gu dearbh, ach gun a bhith air an suathadh leis a’ leòmann: dh’àithn e iad sin cuideachd a bhith air an cur leotha fhèin. 7 Thug cuid eile an slatan leth-thioram; chuireadh iad sin air leth cuideachd. Thug cuid eile an slatan leth-thioram agus sgoilte; chuireadh iad sin leo fhèin cuideachd. Thug cuid eile an slatan leth-thioram agus leth-uaine, agus chuireadh iad sin leo fhèin san aon dòigh. 8 Thug cuid eile seachad an slatan dà phàirt uaine, agus an treas pàirt tioram; agus chuireadh iadsan air leth cuideachd. Thug cuid eile an slatan dà phàirt tioram, agus an treas pàirt uaine; agus chuireadh iad air leth iad fhèin cuideachd. 9 Thug cuid eile seachad an slataichean nach robh cho tioram, (oir cha robh ann ach glè bheag, is e sin, am mullaichean tioram) ach bha sgoltaidhean aca, agus bha iad sin air an cur leotha fhèin san aon dòigh. Ann an slataichean chàich cha robh ach beagan uaine, agus a’ chuid eile tioram; agus bha iad sin air an cur an dàrna taobh leotha fhèin. 10 Thàinig feadhainn eile, agus thug iad leotha na slatan uaine mar a fhuair iad iad, agus thug a’ chuid as motha den t-sluagh na slatan aca mar seo; agus rinn an teachdaire gàirdeachas mòr leotha sin, agus chuireadh iadsan air leth leotha fhèin cuideachd.
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
11 Thug cuid eile a-steach an slatan chan ann a-mhàin uaine, ach làn gheugan; agus chuireadh iad sin an dàrna taobh, agus ghabh an t-aingeal riutha le mòr-ghàirdeachas. Thug cuid eile an slatan uaine le geugan, agus thug iadsan cuideachd toradh orra. 12 Bha iadsan aig an robh na slatan sin glè thoilichte; agus ghabh an t-aingeal fhèin mòr-thoileachas leotha; agus cha robh am buachaille a sheas maille rium cho toilichte leotha. 13An sin dh’àithn aingeal an Tighearna crùin a thoirt: agus thugadh crùin air an dèanamh de chraobhan pailme; agus chrùn an t-aingeal na daoine sin anns an d’ fhuair e na geugan òga le toradh, agus dh’àithn e dhaibh dol a-steach don tùr. 14 Chuir e iadsan cuideachd a-steach don tùr, aig an robh geugan gun toradh nan slataichean, a’ toirt seula dhaibh. Oir bha an aon trusgan aca, is e sin, fear geal mar shneachda; leis an d’iarr e orra dol a-steach don tùr. Agus mar sin rinn e dhaibhsan a thug air ais na slataichean aca uaine mar a fhuair e iad; a’ toirt dhaibh trusgan geal, agus mar sin chuir e air falbh iad a dhol a-steach don tùr. 15 Agus an uair sin, thubhairt e ris a’ bhuachaille a bha maille rium, Tha mi a’ falbh air mo shlighe; ach cuir thusa iad seo taobh a-staigh nam ballachan, gach aon dhiubh don àite anns an robh e airidh air còmhnaidh; a’ sgrùdadh an slataichean an toiseach, ach dèan sgrùdadh cùramach orra nach meall neach sam bith thu. Ach ma thèid neach sam bith as thu, feuchaidh mi iad air an altair. Agus an uair sin a ràdh ris a’ bhuachaille, dh’fhalbh e. 16 Às dèidh dha falbh, thuirt am buachaille rium: Gabhamaid na slatan bhuapa, agus cuireamaid iad; ma dh’ fhaodadh iad fàs uaine a-rithist. Thuirt mi ris, A dhuine uasail, ciamar as urrainn dha na slatan tioram sin fàs uaine a-rithist? 17 Fhreagair e mi; Is seileach a’ chraobh sin, agus is toigh leatha a bhith beò an-còmhnaidh. Ma thèid na slatan seo a chur, agus ma gheibh iad beagan taiseachd, thig mòran dhiubh air ais gu beatha. 18 Uime sin feuchaidh mi, agus dòirtidh mi uisge orra, agus ma dh’fhaodas gin dhiubh a bhith beò, nì mi gàirdeachas maille ris; ach mura h-urrainn, co-dhiù leis an dòigh seo gheibhear a-mach nach do dhearmad mi mo chuid. 19 An sin dh’àithn e dhomh an gairm; agus thàinig iad uile d’a ionnsuidh, gach aon san ìre anns an robh e na sheasamh, agus thug iad dha na slatan aca; agus an dèidh dhaibh an gabhail, chuir e gach aon dhiubh nan òrdughan fa leth. 20 Agus an dèidh dha an cur uile, dhòirt e mòran uisge orra, air chor is gun robh iad còmhdaichte le uisge, agus nach robh iad ri fhaicinn os a chionn. An uairsin nuair a dh’uisgeaich e iad, thuirt e rium; Falbhamaid, agus an ceann beagan ùine tillidh sinn agus tadhalaidh sinn orra. 21 Oir esan a chruthaich a’ chraobh seo, bu mhath leis gum biodh iadsan uile beò a fhuair slatan bhuaithe. Agus tha mi an dòchas a-nis gu bheil na slatan seo air an uisgeachadh mar seo, mòran dhiubh a’ gabhail a-steach taiseachd, gun tèid iad air ais. 22 Thuirt mi ris, A dhuine uasail, innis dhomh dè tha a’ chraobh seo a’ ciallachadh? Oir tha iongnadh mòr orm, às dèidh uiread de gheugan a bhith air an gearradh dheth, gu bheil i fhathast slàn; agus chan eil coltas gu bheil dad nas lugha dhith air fhàgail, rud a tha gam iongnadh gu mòr.
23 Fhreagair e, Èisdibh. Is e a’ chraobh mhòr seo a tha a’ còmhdachadh nan raointean agus nam beann, agus an talamh uile, lagh Dhè, air fhoillseachadh air feadh an tsaoghail uile. 24 A nis is e an lagh seo Mac Dhè, a tha air a shearmonachadh gu uile chrìochan na talmhainn. Is iadsan a tha nan seasamh fo a sgàil, an fheadhainn a chuala a shearmonachadh, agus a chreid. 25 An t-aingeal mòr agus urramach a chunnaic thu, b’ e Mìcheal a bh’ ann, aig a bheil cumhachd thairis air a shluagh, agus a tha gan riaghladh. Oir chuir e an lagh ann an cridheachan na muinntir a chreid; agus air an adhbhar sin tha e a’ tadhal orrasan dhan tug e an lagh, gus faicinn an do choimhead iad e. 26 Agus nì e sgrùdadh air slat gach neach; agus mòran dhiubh sin a tha lag: oir is iad na slatan sin lagh an Tighearna. An sin aithnichidh e iadsan uile nach do ghlèidh an lagh, agus e eòlach air àite gach aon dhiubh. 27 Thuirt mi ris, A thighearna, carson a chuir e cuid air falbh don tùr, agus a dh’fhàg e cuid eile an seo thugadsa? Fhreagair e, Tha iadsan a bhris an lagh, a fhuair iad uaithe, air am fàgail fo mo chumhachd-sa, a-chum gun dèan iad aithreachas air am peacaidhean: ach iadsan a choilean an lagh agus a ghlèidh e, tha iad fo a chumhachd-san. 28 Ach cò iad, ma-thà, thuirt mi, iadsan a chaidh a-steach don tùr air an crùnadh? Fhreagair e, Tha iadsan uile a bha a’ strì ris an diabhol, air an crùnadh: agus is iadsan iadsan a dh’fhuiling rudan cruaidh, a-chum gum biodh iad a’ cumail an lagha. 29 Ach iadsan a thug seachad an slatan uaine, agus le geugan òga, ach gun toradh, gu dearbh dh’fhuiling iad trioblaid airson an lagha cheudna, ach cha d’fhuiling iad bàs; agus cha do dhiùlt iad an lagh naomh. 30 Iadsan a thug seachad an slatan uaine mar a fhuair iad iad, is iadsan a bha iriosal agus cothromach, agus a bha beò le inntinn fìor-ghlan, agus a ghlèidh àitheantan Dhè. 31 Bidh fios agad air a’ chòrr, nuair a bheachdaicheas mi air na slatan sin a chuir agus a dh’uisgich mi. 32 An dèidh beagan làithean thill sinn, agus san àite cheudna sheas an t-aingeal glòrmhor sin, agus sheas mise ri thaobh, An sin thubhairt e rium; Crioslaich thu fhèin le tuáille, agus fritheil dhomh. 33 Agus chrioslaich mi mi fhìn le searbhada glan, a bha air a dhèanamh de chlò garbh. Agus nuair a chunnaic e mi crioslaichte, agus deiseil airson frithealadh dha, thubhairt e, Gairmibh na fir sin aig a bheil na slatan air an cur, gach fear na òrdugh fhèin mar a thug e dhaibh. 34 Agus thug e mi a-steach don mhachair, agus ghairm mi orra uile, agus sheas iad uile deiseil nan sreathan fa leth. An sin thuirt e riu; togadh gach fear a shlat, agus thugadh e thugam i. Agus an toiseach thug iad seachad an cuid, aig an robh na slatan tioram agus grod. 35 Agus dh’àithn e dhaibhsan aig an robh na slatan fhathast mar sin seasamh air leth. An uairsin thàinig iadsan aig an robh na slatan tioram ach gun a bhith grod. Thug cuid dhiubh sin na slatan uaine; cuid eile tioram is grod, mar gum biodh an leòmainn air beantainn riutha. 36 Dhaibhsan a thug seachad iad uaine, dh’àithn e seasamh air leth; ach dh’fhàg e iadsan aig an robh na slatan tioram is grod, maille ris a’ chiad sheòrsa. An uairsin thàinig iadsan aig an robh na slatan leth-thioram, agus sgoltaichte: thug
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
mòran dhiubh sin seachad na slatan uaine, agus neosgoltaichte. 37 Thug cuid eile suas iad uaine le geugan, agus toradh air na geugan, coltach riuthasan a chaidh crùnaichte a-steach don tùr. Thug cuid eile suas iad tioram, ach gun a bhith grod; agus thug cuid seachad iad mar a bha iad roimhe, leth-thioram, agus sgoilte. 38Dh’òrdaich e do gach aon dhiubh sin seasamh air leth; cuid leotha fhèin, cuid eile nan sreathan fa leth. 39 An sin thàinig iadsan aig an robh na slatan uaine, ach air an sgoltadh. Thug iadsan na slatan aca uaine gu tur, agus sheas iad nan òrdugh fhèin. Agus rinn am buachaille gàirdeachas leotha sin, a chionn gun robh iad uile air an atharrachadh, agus saor bho na sgoltaidhean aca. 40 An sin thug iad seachad na slatan aca, aig an robh iad leth uaine agus leth tioram. Fhuaireadh cuid dhiubh sin gu tur uaine, cuid eile leth tioram; cuid eile uaine, le geugan òga. Agus chaidh iad seo uile a chur air falbh, gach fear gu a ìre fhèin. 41 An sin thug iad seachad an slatan, aig an robh iad roimhe dà phàirt uaine, agus an treas pàirt tioram. Thug mòran dhiubh sin seachad an slatan uaine; mòran leththioram; a’ chuid eile tioram ach gun a bhith grod. Mar sin chaidh iad sin a chur air falbh, gach fear gu a àite fhèin. 42 An sin thàinig iadsan aig an robh dà phàirt tioram agus an treas pàirt uaine romhpa: thug mòran dhiubh sin seachad an slatan leth-thioram, cuid eile tioram agus grod; cuid eile leth-thioram agus sgoilte; ach beagan uaine. Agus chaidh iad seo uile a shuidheachadh, gach fear na ìre fhèin. 43 An sin shìn iad a-steach an slataichean, anns nach robh roimhe ach beagan uaine, agus a’ chuid eile tioram. Bha a’ mhòr-chuid de na slataichean aca uaine, le geugan beaga orra, le toradh orra, agus a’ chuid eile gu tur uaine. 44 Agus nuair a chunnaic am buachaille iad sin, rinn e gàirdeachas mòr, a chionn gun d’ fhuair e iad mar seo; agus chaidh iadsan cuideachd a rèir an òrdughan fhèin. 45 A nis an dèidh dha sgrùdadh a dhèanamh air na slatan aca uile, thuirt e rium gun tug a’ chraobh seo gaol air beatha: chì thu cia mheud a rinn aithreachas, agus a ràinig slàinte. A dhuine uasail, thuirt mi, chì mi e. 46 A chum gum biodh fios agad, ars esan, gu bheil maitheas agus tròcair an Tighearna mòr, agus ri fhaicinn ann an urram; a thug a spiorad dhaibhsan a fhuaradh airidh air aithreachas. 47 Fhreagair mi, A Thighearna, carson ma-thà nach do rinn iad uile aithreachas? Fhreagair e, Dhaibhsan aig an robh an inntinnean glan, agus gum biodh iad ga sheirbheis len uile chridhe, thug e aithreachas dhaibh. 48 Ach dhaibhsan aig an robh am mealladh agus an aingidheachd air an robh e mothachail, agus air nach tilleadh iad dha-rìribh; dhiùlt e dhaibh tilleadh sam bith gu aithreachas, air eagal ’s gum biodh iad a’ toibheumachadh a lagh a-rithist le briathran olc. 49 Thuirt mi ris; A nis, a Thighearna, innis dhomh, dè an tàite a th’ aig gach aon dhiubhsan a thug seachad an slatan, agus dè an cuibhreann a th’ aca; 2 a chum nuair nach do ghlèidh iad an seula slàn, ach gun do mhilleadh iad an seula a fhuair iad, gun cluinn iad agus gun creid iad na rudan seo, gun aidich iad an droch ghnìomharan agus gun dèan iad aithreachas; 50 Agus a’ faighinn an seula bhuaibh a-rithist, gum b’ urrainn dhomh glòir a thoirt do Dhia, air sgàth ’s gun robh
e air a ghluasad le tròcair dhaibh, agus gun do chuir e sibhse a dh’ ùrachadh an spioradan. 51 Èistibh, thuirt e: iadsan aig an robh na slatan tioram is grod, agus mar gum biodh iad air an suathadh leis a’ leòmann; is iadsan a tha a’ trèigsinn agus a’ brath na heaglaise. 52 A tha, maille ris a’ chuid eile de na cionta aca, air an Tighearna a mhaslachadh cuideachd, agus air ainm a ghairm orra a dhiùltadh. Air an adhbhar sin tha iad seo uile marbh do Dhia: agus chì thu nach do ghabh gin dhiubh aithreachas, ged a chuala iad m’ àitheantan a thug thu dhaibh. Air an adhbhar sin tha beatha fada air falbh bho na daoine seo. 53 Cha robh iadsan cuideachd a thug seachad an slatan tioram, ach gun a bhith grod, fada bhuapa. Oir bha iad nan luchd-brèige, agus thug iad a-steach droch theagasgan; agus chuir iad seirbhisich Dhè air seachran: ach gu hàraidh an fheadhainn a pheacaich; gun a bhith gan leigeil tilleadh gu aithreachas, ach gan cumail air ais leis na teagasgan meallta aca. 54 Uime sin tha dòchas aig an fheadhainn seo; agus chì thu gu bheil mòran dhiubh air aithreachas a dhèanamh, bhon àm a chuir thu m’ àitheantan romhpa; agus nì mòran eile aithreachas fhathast. Ach caillidh iadsan nach dèan aithreachas an dà chuid aithreachas agus beatha. 55 Ach iadsan a rinn aithreachas, tha an àite aca air tòiseachadh ri bhith taobh a-staigh nan ciad bhallachan, agus tha cuid dhiubh eadhon air a dhol a-steach don tùr. Tha thu a’ faicinn uime sin, thuirt e, gu bheil beatha ann an aithreachas pheacach; ach dhaibhsan nach dèan aithreachas, tha am bàs air ullachadh. 56 Cluinnibh a-nis mu dheidhinn na muinntir sin a thug seachad an slatan leth-thioram agus làn sgoltaidhean. Is iadsan aig an robh na slatan leth-thioram a tha teagmhach; oir chan eil iad beò no marbh. 57Ach iadsan a thug seachad nan slataichean, chan ann amhàin leth-thioram ach cuideachd làn sgoltaidhean, tha iad araon teagmhach agus olc; a tha a’ dèanamh tàir air an fheadhainn a tha às an làthair, agus nach eil sìth aca eatorra gu bràth, agus a tha farmadach ri chèile. 58 Gidheadh tha aithreachas air a thabhann dhaibhsan cuideachd; oir chì thu gu bheil cuid dhiubh sin air aithreachas a dhèanamh. 59 A nis bidh àite anns an tùr aig a h-uile duine den tseòrsa seo a rinn aithreachas gu luath; ach bidh iadsan a bha nas maille nan aithreachas a’ fuireach taobh a-staigh nam ballachan; ach gheibh iadsan nach dèan aithreachas, ach a chumas orra nan droch ghnìomharan, bàs. 60 A thaobh na feadhnach aig an robh na slatan uaine, ach gidheadh air an sgoilteadh; is iadsan a bha daonnan dìleas agus math, ach bha beagan farmad agus strì aca eatorra fhèin a thaobh urram agus àrd-inbhe. 61 A nis tha na h-uile neach sin dìomhain agus gun tuigse, a tha a’ connsachadh ri chèile mu na nithean seo. 62 Gidheadh, leis gu bheil iad math air dhòigh eile, ma leasaicheas iad iad fhèin nuair a chluinneas iad na hàitheantan seo, agus ma nì iad aithreachas gu h-obann air mo bhrosnachadh-sa; mu dheireadh gabhaidh iad còmhnaidh anns an tùr, mar iadsan a rinn aithreachas gu fìrinneach agus gu h-iomchaidh. 63 Ach ma thilleas neach sam bith a-rithist chun a easaonta; thèid a dhùnadh a-mach às an tùr e, agus caillidh e a
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
bheatha. Oir tha beatha na feadhnach a chumas àitheantan an Tighearna an sàs ann a bhith a’ dèanamh na tha air an àithneadh dhaibh; chan ann an uachdaranachd, no ann an urram sam bith eile. 64 Oir le foighidinn agus irioslachd inntinn, ruigidh daoine beatha; ach le ceannairc agus tàir air an lagh, ceannaichidh iad bàs dhaibh fhèin. 65 Iadsan aig an robh leth tioram agus leth uaine nan slataichean, is iadsan a tha an sàs ann am mòran chùisean an t-saoghail, agus nach eil ceangailte ris na naoimh. Air an adhbhar sin tha leth dhiubh beò, agus leth marbh. 66 Air an adhbhar sin, tha mòran dhiubh sin, bhon àm a chuala iad m’ àitheantan, air aithreachas a dhèanamh, agus air tòiseachadh ri còmhnaidh anns an tùr. Ach tha cuid dhiubh air tuiteam air falbh gu tur; chan eil àite ann dhaibhsan tuilleadh airson aithreachas. 67 Oir air sgàth an ùidhean a th’ aca an-dràsta, tha iad air Dia a mhaslachadh agus a dhiùltadh: agus airson an aingidheachd seo tha iad air beatha a chall. Agus tha mòran dhiubh sin fhathast ann an teagamh; faodaidh iad sin tilleadh fhathast; agus ma nì iad aithreachas gu sgiobalta, bidh àite aca anns an tùr; ach ma bhios iad nas slaodaiche, gabhaidh iad còmhnaidh taobh a-staigh nam ballachan; ach mura dèan iad aithreachas, gheibh iad bàs. 68 A thaobh na feadhnach aig an robh dà phàirt de na slataichean aca uaine, agus an treas pàirt tioram; tha iad air an Tighearna àicheadh air iomadh dòigh. Dhiubh sin tha mòran air aithreachas a dhèanamh, agus air àite fhaighinn anns an tùr: agus tha mòran air dealachadh ri Dia gu tur. Tha iad sin air am beatha a chall gu tur. 69 Agus cuid ann an staid amharasach, tha iad air eas-aonta a thogail: faodaidh iad sin tilleadh fhathast, ma nì iad aithreachas gu h-obann agus nach lean iad orra nan anamiannan; ach ma lean iad orra nan droch ghnìomharan gheibh iad bàs. 70 Iadsan a thug seachad an slatan dà phàirt thioram, agus am pàirt eile uaine; is iadsan a bha dìleas dha-rìribh, ach le chèile beairteach agus làn de rudan matha; agus an uairsin tha iad air miannachadh a bhith ainmeil am measg nam pàganach a tha a-muigh, agus mar sin tha iad air tuiteam ann an uabhar mòr, agus air tòiseachadh a’ feuchainn ri nithean àrda a shireadh, agus an fhìrinn a thrèigsinn. 71 Agus cha robh iad ceangailte ris na naoimh, ach bha iad a’ fuireach còmhla ris na pàganaich; agus bha am beatha seo coltach ri bhith na bu taitniche dhaibh. Gidheadh, cha do thrèig iad Dia, ach lean iad orra anns a’ chreideamh; amhàin cha do rinn iad obraichean a’ chreidimh. 72 Uime sin, tha mòran dhiubh sin air aithreachas a dhèanamh, agus air tòiseachadh ri còmhnaidh a ghabhail anns an tùr. Ach tha cuid eile fhathast a’ fuireach am measg nan daoine pàganach, agus air an togail suas leis na dìomhanasan aca, air tuiteam gu tur air falbh bho Dhia, agus air leantainn obraichean agus olc nam pàganach. Uime sin, tha an seòrsa dhaoine seo air am meas am measg choigrich don t-Soisgeul. 73 Thòisich cuid eile dhiubh sin ri bhith teagmhach nan inntinn; a’ gabhail eu-dòchais air sgàth an droch ghnìomharan gum faigheadh iad slàinte a-riamh: Air do chuid eile a bhith teagmhach mar seo, dhùisg iad eas-aonta cuideachd. 74 Dhaibhsan uime sin, agus dhaibhsan a tha air fàs teagmhach air sgàth an gnìomhan, tha dòchas ann fhathast
air tilleadh; ach feumaidh iad aithreachas a dhèanamh gu luath, a chum gum bi an àite aca anns an tùr. Ach iadsan nach dèan aithreachas, ach a chumas orra nan toileachasan, tha iad faisg air a’ bhàs. 75 A thaobh na dream a thug seachad an slataichean uaine, ach a-mhàin am mullaichean, a bha tioram a-mhàin, agus aig an robh sgoltaidhean; bha iad sin an-còmhnaidh math, agus dìleas, agus dìreach an làthair Dhè: gidheadh, pheacaich iad beagan, air sgàth an toileachasan falamh agus an smuaintean suarach a bh’ aca annta fhèin. 76 Uime sin, nuair a chuala mòran dhiubh mo bhriathran, ghabh iad aithreachas sa bhad, agus thòisich iad ri còmhnaidh anns an tùr. Gidheadh, dh’fhàs cuid teagmhach, agus chuir cuid eile eas-aonta ris na h-inntinnean teagmhach aca. Uime sin, tha dòchas ann fhathast ri tilleadh dhaibh sin, oir bha iad math an-còmhnaidh; ach cha ghluaisear iad gu cruaidh. 77 A thaobh na feadhnach, a thug seachad an slatan tioram, ach a-mhàin am bàrr, a bha uaine leotha fhèin: is iadsan a chreid gu dearbh ann an Dia, ach a bha beò ann an aingidheachd; gidheadh gun a bhith a’ dealachadh ri Dia: air dhaibh ainm an Tighearna a ghiùlan gu deònach ancòmhnaidh; agus a ghabh gu deònach seirbhisich Dhè nan taighean. 78 Air an adhbhar sin, nuair a chuala iad na rudan seo, thill iad, agus gun dàil ghabh iad aithreachas, agus bha iad beò anns a h-uile fìreantachd. Agus dh’fhuiling cuid dhiubh bàs: dh’fhuiling cuid eile mòran dheuchainnean gu furasta, agus iad mothachail air an droch ghnìomharan. 79 Agus nuair a chrìochnaich e a mhìneachadh air na slataichean uile, thubhairt e rium, Falbh, agus abair ri na huile dhaoine gun dèan iad aithreachas, agus gum bi iad beò do Dhia: oir air do’n Tighearna a bhith air a ghluasad le tròcair mhòr, chuir e mi a shearmonachadh aithreachais do na h-uile. 80 Eadhon dhaibhsan nach eil, air sgàth an droch ghnìomharan, airidh air slàinte fhaighinn. Ach bidh an Tighearna foighidneach, agus cumaidh e an cuireadh a thug a Mhac dha. 81 Thuirt mi ris, A dhuine uasail, tha mi an dòchas gun dèan aithreachas air na h-uile nuair a chluinneas iad na rudan seo. Oir tha mi an dòchas gun till gach neach a dh’aidicheas a chionta, agus a ghabhas eagal an Tighearna, gu aithreachas. 82 Thuirt e rium, Ge b’ e neach a nì aithreachas le a chridhe gu lèir, agus a ghlanas iad fhèin bho na h-uilc uile a dh’ainmich mi roimhe, agus nach cuir dad a bharrachd ri am peacaidhean, gheibh iad bhon Tighearna leigheas an seann euceartan, mura cuir iad teagamh sam bith anns na hàitheantan seo, agus mairidh iad beò do Dhia. 83 Ach iadsan a chumas ri cur ri am peacaidhean, agus a bhios fhathast a’ còmhradh ri ana-miannan an t-saoghail seo, dìtidh iad iad fhèin gu bàs. Ach gluais thusa anns na hàitheantan seo, agus ge b’ e neach a ghluaiseas annta sin, agus a chleachdas iad gu ceart, bidh e beò do Dhia. 84 Agus an dèidh dha na nithean seo uile a nochdadh dhomh, thubhairt e, Nochdaidh mi dhut a’ chòrr ann am beagan làithean.
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
COSMAS 9 1 Às dèidh dhomh àitheantan agus cosmhalachdan a’ Bhuachaille, Aingeal an Aithreachais, a sgrìobhadh; thàinig e thugam, agus thubhairt e rium, Nochdaidh mi dhut na nithean sin uile a labhair an Spiorad riut fo ìomhaigh na hEaglaise. Oir is e an Spiorad sin Mac Dhè. 2Agus a chionn ’s gun robh thu lag ann an corp, cha deach innse dhut leis an aingeal, gus an deach do neartachadh leis an Spiorad, agus do mheudaich thu ann an neart, a‑chum gum faiceadh tu an t‑aingeal cuideachd. 3 Oir an uairsin gu dearbh chaidh togail an tùir a shealltainn dhut gu math agus gu glòrmhor leis an eaglais; gidheadh chunnaic thu a h-uile càil air a shealltainn dhut mar gum biodh òigh ann. 4 Ach a-nis tha thu air do shoillseachadh leis an aingeal, ach gidheadh leis an aon Spiorad. Ach feumaidh tu beachdachadh gu faiceallach air a h-uile càil; oir is ann air an adhbhar sin a chuireadh mi a-steach don taigh agad leis an teachdaire urramach sin, a‑chum nuair a chì thu a h-uile càil gu cumhachdach, nach bi eagal ort mar a bha roimhe. 5 Agus threòraich e mi gu àirde beinne ann an Arcadia, agus shuidh sinn air a mullach. Agus sheall e dhomh raon mòr, agus dà bheinn dheug ann an diofar chumaidhean mun cuairt air. 6 Bha a’ chiad fhear dubh mar shùith. Bha an dàrna fear rèidh, gun luibhean. Bha an treas fear làn droigheann is foghannan. Bha luibhean leth-thioram aig a’ cheathramh fear; bha am pàirt uachdarach uaine, ach bha am freumh tioram; agus nuair a dh’fhàs a’ ghrian teth, bhiodh cuid de na luibhean tioram. 7 Bha a’ chòigeamh beinn glè gharbh; ach bha luibhean uaine ann fhathast. Bha an siathamh beinn làn sgoltagan, cuid nas lugha, agus cuid nas motha; agus anns na sgoltagan sin dh’fhàs feur, gun a bhith a’ soirbheachadh, ach a bha coltach ri bhith a’ crìonadh. 8 Bha ionaltradh taitneach aig an t-seachdamh beinn, agus bha e gu tur torrach: agus bha gach seòrsa sprèidh, agus eunlaith nèimh, ag ithe air; agus mar as motha a dh’itheas iad dheth, ’s ann as motha agus as fheàrr a dh’fhàs am feur. 9 Bha an ochdamh beinn làn thobraichean, agus às na tobraichean sin bha gach seòrsa creutair Dhè air uisgeachadh. Cha robh uisge idir aig an naoidheamh beinn, ach bha i gu tur às aonais uisge; agus bha i a’ beathachadh nathraichean marbhtach, agus millteach do dhaoine. 10 Bha an deicheamh beinn làn chraobhan àrda, agus gu tur sgàilteach: agus fo an sgàil bha crodh nan laighe a’ gabhail fois, agus a’ cagnadh a’ chìr. 11 Bha an aonamh beinn deug làn de na craobhan as tiugha; agus bha coltas gu robh na craobhan sin làn de dhiofar sheòrsaichean measan; agus ge b’ e cò a chunnaic iad, cha b’ urrainn dhaibh ach miann ithe de na measan aca. 12 Bha an dàrna beinn deug gu tur geal, agus de shealladh glè thaitneach, agus thug i fhèin bòidhchead air leth math dhi fhèin. 13 ¶ Ann am meadhan a’ mhachair 1 sheall e dhomh creag mhòr gheal, a dh’èirich a-mach às a’ mhachair, agus bha a’ chreag nas àirde na na beanntan sin, agus bha i ceàrnagach; air chor is gun robh coltas oirre gum b’ urrainn dhi an saoghal gu lèir a chumail suas. 14 Bha e coltach riumsa gu robh e sean, ach bha geata ùr ann, a bha coltach ri bhith air ùr-ghearradh a-mach ann. A-
nis bha an geata sin soilleir nas fhaide na a’ ghrian fhèin; cho mòr is gun robh mi a’ gabhail iongnadh mòr leis an tsolas aige. 15 Sheas dà mhaighdean dheug mun cuairt air a’ gheata; agus bha ceathrar dhiubh, a sheas aig oisnean a’ gheata, nam measg nam prìomh mhaighdeanan, ged a bha a’ chuid eile cuideachd luachmhor: agus sheas iad aig ceithir earrannan a’ gheata. 16 Chuir e ri gràs nan òighean sin cuideachd, gun do sheas iad ann am paidhrichean, air an sgeadachadh le aodach anairt, agus air an crioslachadh gu dòigheil, an gàirdeanan deas saor, mar gum biodh iad an impis eallach a thogail; oir mar sin bha iad air an sgeadachadh, agus bha iad roaoibhneach agus deiseil. 17 Nuair a chunnaic mi seo, ghabh mi iongnadh leam fhìn a bhith a’ faicinn rudan cho mòr agus cho uasal. Agus arithist ghabh mi iongnadh air sgàth nan òighean sin, cho eireachdail agus cho mìne; agus sheas iad le leithid de dhaingneachd agus de sheasmhachd, mar gum biodh iad a’ giùlan nèamh gu lèir. 18 Agus mar a bha mi a’ smaoineachadh mar seo annam fhèin, thuirt am buachaille rium, Dè tha thu a’ smaoineachadh annad fhèin, agus gu bheil thu fo mhìshuaimhneas, agus gad lìonadh fhèin le cùram? 19 Na gabh ris, mar gum biodh tu glic, gu bheil thu a’ smaoineachadh air na rudan nach eil thu a’ tuigsinn, ach guidh air an Tighearna, gum bi e comasach dhut a thuigsinn: chan urrainn dhut na tha ri thighinn a thuigsinn, ach chì thu na tha romhad. 20 Na gabh dragh, ma ta, mu na nithean nach fhaic thu; ach faigh tuigse air na nithean a chì thu. 21 Na bi fiosrach; agus nochdaidh mi dhut a h-uile rud a bu chòir dhomh innse dhut; ach smaoinich an toiseach air na tha fhathast ri thighinn. 22 ¶ Agus nuair a thuirt e seo rium, sheall mi suas, agus feuch, chunnaic mi sianar fhear àrda agus urramach a’ tighinn; bha an aghaidhean uile coltach ri chèile; agus ghairm iad air sluagh àraidh de dhaoine; agus bha iadsan a thàinig air an gairm àrd agus làidir cuideachd. 23 Agus dh’àithn an sianar sin dhaibh tùr àraidh a thogail os cionn a’ gheata sin. Agus sa bhad thòisich fuaim mhòr nan daoine sin a’ ruith an seo agus an sin mun gheata, a bha air tighinn còmhla gus an tùr a thogail. 24 Ach thuig na h-òighean sin a bha nan seasamh mun gheata gum biodh togail an tùir air a luathachadh leotha: agus shìn iad a-mach an làmhan, mar gum biodh iad a’ faighinn rudeigin uapa ri dhèanamh. 25 An sin dh’àithn an sianar fhear sin clachan a thogail à àite domhainn àraidh, agus an ullachadh airson togail an tuir: agus thogadh suas deich clachan geala, ceàrnagach, agus gun a bhith air an gearradh cruinn. 26 An sin ghairm an sianar fhear sin na deich maighdeanan thuca, agus dh’àithn iad dhaibh na clachan uile a bha ri chur a-steach don togalach a ghiùlan, agus an dèidh dhaibh an giùlan tron gheata, an lìbhrigeadh dhaibhsan a bha gu bhith a’ togail an tùir. 27 Agus thòisich na maighdeanan uile air an aon àm ri chèile air na clachan sin a thogail, a thogadh roimhe sin as an doimhneachd. 28¶ Agus iadsan a sheas mun cuairt air a’ gheata ghiùlain iad clachan air dhòigh is gun deach na clachan a bha
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
coltach ri bhith as làidire a chur aig na h-oisnean, agus an còrr a chur anns na taobhan. 29 Agus mar seo ghiùlain iad na clachan uile, agus gan toirt tron gheata thug iad do na luchd-togail iad, mar a chaidh àithne dhaibh: agus iadsan a ghabh iad bhuapa, thog iad leotha. 30 Ach thogadh an togalach seo air a’ charraig mhòir sin, agus os cionn a’ gheata; agus leis na clachan sin bha an tùr gu lèir air a chumail suas. Ach lìon togail nan deich clachan an geata gu lèir, a thòisich ri bhith air a dhèanamh airson bunait an tùir sin. 31 An dèidh nan deich clachan sin, dh’èirich còig is fichead eile a-mach às an doimhneachd; agus chaidh iad sin a chur ann an togalach an aon tùir; gan togail suas leis na maighdeanan sin, mar a bha càch air an togail roimhe. 32 An dèidh sin dh’èirich còignear is trithead eile suas; agus chaidh iad sin a chur san aon dòigh san obair cheudna. An sin thogadh dà fhichead clach eile suas, agus chaidh iad sin uile a chur ri togail an tùir sin. 33Mar sin thòisich ceithir sreathan ri bhith ann am bunait an tùir sin; agus sguir na clachan de bhith ag èirigh a-mach às an doimhneachd; agus ghabh iadsan a thog fois beagan cuideachd. 34A-rithist dh’àithn an sianar fhear sin don t-sluagh clachan a thoirt a-mach às na dà bheinn dheug sin gus an aon tùr a thogail. 35 Agus gheàrr iad a-mach às na beanntan uile clachan de dhiofar dhathan, agus thug iad leotha iad, agus thug iad do na h-òighean iad; agus nuair a fhuair iad iad, ghiùlain iad iad, agus thug iad iad do thogail an tuir, 36 Anns an deach an togail, dh’fhàs iad geal, agus eadardhealaichte bhon rud a bha iad roimhe; oir bha iad uile coltach ri chèile, agus dh’atharraich iad na dathan a bh’ aca roimhe. Agus chaidh cuid dhiubh a ruighinn leis na daoine fhèin, agus nuair a thàinig iad a-steach don togalach, dh’fhan iad mar a chaidh an cur a-steach. 37 Cha d’fhàs iad sin geal, no eadar-dhealaichte bhon a bha iad roimhe; a chionn nach deach an giùlan leis na maighdeanan tron gheata. Air an adhbhar sin bha na clachan seo mì-thlachdmhor san togalach: agus nuair a thuig an sianar fhear sin, dh’òrdaich iad an toirt air falbh, agus an cur air ais san àite às an deach an toirt. 38 Agus thubhairt iad riusan a thug na clachan sin, Na sìnibh suas thugainn clachan sam bith airson na togalaich seo, ach cuiribh sìos iad ri taobh an tùir, agus faodaidh na maighdeanan seo an giùlan agus an sìneadh thugainn. 39Oir mura tèid an giùlan leis na maighdeanan seo tron gheata seo, chan urrainn dhaibh an dathan atharrachadh; uime sin na saothraichibh gu dìomhain. 40¶ Mar sin chrìochnaicheadh an togail air an latha sin, gidheadh cha robh an tùr deiseil; oir bha e ri thogail an dèidh sin, agus mar sin a-nis mar an ceudna bha beagan dàil air. 41 Agus dh’àithn an sianar fhear seo dhaibhsan a bha a’ togail an tùir falbh, agus mar gum biodh iad a’ gabhail fois airson greis; ach dh’àithn iad dha na maighdeanan sin gun a bhith a’ falbh bhon tùr; a-nis bha coltas orm gun deach am fàgail airson a dhìon. 42 Nuair a dh’fhalbh iad uile, thuirt mi ris a’ bhuachaille sin; A dhuine uasail, carson nach eil togail an tùir deiseil? A chionn, thuirt e, nach urrainnear a chrìochnachadh gus an tig a Thighearna, agus gun aontaich e ris an togail; ma
lorgas e clachan sam bith ann nach eil math, faodar an atharrachadh; oir tha an tùr seo air a thogail a rèir a thoile. 43 A dhuine uasail, thuirt mi, bu mhath leam fios fhaighinn dè tha togail an tùir seo a’ ciallachadh; agus mar an ceudna bu mhath leam fiosrachadh fhaighinn mun charraig seo, agus mun gheata seo. 44Agus a thaobh nam beann, agus nan òighean, agus nan clach a dh’èirich a-mach às an doimhneachd, agus nach deach a ghearradh, ach a chur anns an togalach dìreach mar a thàinig iad a-mach; agus carson a chaidh na deich clachan a chur an toiseach anns a’ bhunait; an uairsin na còig is fichead; an uairsin na còig is trithead; an uairsin dà fhichead? 45 Agus a thaobh nan clachan seo a chaidh a chur anns an togalach, agus a chaidh a thoirt a-mach a-rithist, agus a ghiùlan air ais nan àite? Coilean, tha mi ag ùrnaigh, miann m’anama a thaobh nan nithean seo uile agus nochd a h-uile càil dhomh. 46 Agus thubhairt e rium; Mura bi thu leisg, bidh fios agad air a h-uile càil, agus chì thu na rudan eile uile a tha gu bhith a’ tachairt san tùr seo; agus tuigidh tu gu dìcheallach na cosmhalachdan seo uile. 47 Agus an dèidh beagan làithean thàinig sinn don àite cheudna anns an robh sinn nar suidhe roimhe; agus thubhairt e rium, Rachamaid chun an tuir; oir thig Tighearna an tuir agus nì e sgrùdadh air. 48 Agus thàinig sinn an sin, agus cha d’ fhuair sinn aon ach na maighdeanan sin an sin. Agus dh’ fhaighnich e dhaibh an robh Tighearna an tùir sin air tighinn an sin? Agus fhreagair iad gum biodh e an sin a dh’ aithghearr gus an togalach a sgrùdadh. 49 ¶ An ceann ùine ghoirid chunnaic mi sluagh mòr dhaoine a’ tighinn, agus nam meadhan fear cho àrd is gun robh e nas àirde na an tùr. 50 Mun cuairt air bha an sianar a bha roimhe sin os cionn an togail, agus a’ chuid eile dhiubhsan a thog an tùr sin, agus mòran eile de dh’urram mòr: agus ruith na maighdeanan a bha a’ gleidheadh an tùir na choinneamh, agus phòg iad e, agus thòisich iad ri coiseachd faisg air. 51 Ach rinn e sgrùdadh air an togalach le uiread de chùram is gun do làimhsich e gach clach; agus bhuail e gach aon le slait a bha na làimh: 52 Dhiubh sin, dh’fhàs cuid dhiubh dubh mar shùith nuair a chaidh am bualadh mar sin; bha cuid eile garbh; bha cuid eile coltach ri sgàinidhean annta; bha cuid eile coltach ri ciorram: cha robh cuid dhiubh dubh no geal; bha cuid eile a’ coimhead geur, agus cha robh iad a’ freagairt ris na clachan eile, agus bha cuid eile làn spotan. 53 B’ iad sin na diofar sheòrsaichean chlachan sin nach d’fhuaireadh iomchaidh anns an togalach; a dh’àithn an Tighearna a h-uile gin dhiubh a thoirt a-mach às an tùr, agus a chur faisg air, agus clachan eile a thoirt agus a chur nan àite. 54 Agus dh’fhaighnich an fheadhainn a thog, dheth, à dè de na beanntan a b’ fheàrr leis clachan a thoirt a-mach airson an cur an àite nan clachan a chaidh a chur an dàrna taobh. Ach chuir e casg orra gin a thoirt a-mach às na beanntan, agus dh’àithn e dhaibh a thoirt à fearann àraidh a bha faisg air làimh. 55 Mar sin chladhaich iad anns an achadh, agus fhuair iad mòran chlachan ceàrnagach soilleir, agus cuid eile cruinn cuideachd. Gidheadh, chaidh a h-uile gin a lorgadh anns an
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
achadh sin a thoirt air falbh, agus a ghiùlan tron gheata leis na maighdeanan sin; agus chaidh an fheadhainn a bha ceàrnagach a chur nan àite agus an cur ann an àiteachan na feadhainn a chaidh a tharraing a-mach. 56 Ach cha deach na cinn chruinn a chur a-steach don togalach, oir bha iad cruaidh, agus bhiodh e air cus ùine a thoirt an gearradh; ach chaidh an cur timcheall an tùir, mar gum biodh iad air an gearradh ceàrnagach às dèidh sin, agus air an cur a-steach don togalach; oir bha iad glè gheal. 57 ¶ Nuair a chunnaic esan a bha na àrd-uachdaran ann an urram, agus na thighearna air an tùr gu lèir seo, ghairm e thuige am buachaille a bha maille rium agus thug e dha na clachan a chaidh a dhiùltadh agus a chur timcheall an tùir agus thuirt e ris; glan na clachan seo le cùram mòr, agus cuir iad ann an togalach an tùir, gus am bi iad a’ freagairt ris a’ chòrr; ach an fheadhainn nach eil a’ freagairt ris a’ chòrr, tilg air falbh iad fada bhon tùr. 58 Agus an uair a dh’àithn e dha mar seo, dh’fhalbh e, maille riusan uile a thàinig maille ris don tùr: ach sheas na maighdeanan sin fhathast mun cuairt air an tùr ga ghleidheadh. 59 Agus thubhairt mi ris a’ bhuachaille sin, Ciamar as urrainn do na clachan seo, agus iad air an diùltadh, tilleadh a-steach do thogail an tùir seo? Fhreagair e, Gearraidh mi dheth a’ chuid as motha de na clachan seo, agus cuiridh mi iad ris an togalach, agus bidh iad a’ freagairt ris a’ chòrr. 60 Agus thubhairt mi, A Thighearna, ciamar a bhios iad comasach air an aon àite a lìonadh, nuair a thèid an gearradh air falbh cho mòr? Fhreagair e; Cuirear an fheadhainn a lorgar ro bheag ann am meadhan na togalaich, agus cuirear an fheadhainn as motha a-muigh, agus cumaidh iad a-staigh iad. 61 Agus nuair a thubhairt e mar seo rium, thuirt e ris; Rachamaid, agus an dèidh trì làithean tillidh sinn, agus cuiridh mi na clachan seo, air an glanadh, anns an tùr. 62 Oir feumaidh iadsan uile a tha mun cuairt air an tùr a bhith air an glanadh, air eagal ’s gun tig maighstir an taighe gu h-obann, agus gum faigh e iadsan a tha mun cuairt air an tùr neo-ghlan; agus gum bi e cho feargach, is nach cuirear na clachan seo a-riamh ann an togail an tùir seo, agus gum measar mi mar neach nach robh mothachail air àitheantan mo mhaighstir. 63 Nuair a thàinig sinn an dèidh trì làithean chun an tùir, thuirt e rium, Sgrùdamaid na clachan seo uile, agus faiceamaid cò dhiubh a dh’fhaodas a dhol a-steach don togalach. Fhreagair mi, A thighearna, faiceamaid. 64 ¶ Agus an toiseach thòisich sinn ri beachdachadh air an fheadhainn a bha dubh; oir fhuaireadh iad dìreach mar a bha iad nuair a chaidh an tarraing a-mach às an tùr: air an adhbhar sin dh’àithn e an toirt a-mach às an tùr agus an cur leotha fhèin. 65 An sin rinn e sgrùdadh air an fheadhainn a bha garbh; agus dh’òrdaich e mòran dhiubh sin a ghearradh mun cuairt, agus na maighdeanan gan cur a-steach do thogalach an tùir; agus mar sin ghabh iad iad, agus chuir iad iad ann am meadhan na togalaich; agus dh’òrdaich e an còrr a chur air falbh leis na cinn dhubha, oir bha iadsan cuideachd air fàs dubh. 66 An uair sin smaoinich e air an fheadhainn a bha làn sgoltaidhean, agus dh’òrdaich e mòran dhiubh sin a bhith air an gearradh air falbh, agus mar sin an cur ris a’ chòrr den togalach leis na h-òighean ceudna.
67 Chaidh iad sin a chur a-muigh oir fhuaireadh iad slàn; ach cha b’ urrainnear an còrr a chàradh tro na sgoltaidhean lìonmhor aca, agus mar sin chaidh an tilgeil air falbh bho thogail an tùir. 68 An sin smaoinich e air an fheadhainn a bha air an ciorramachadh; bha sgàinidhean air mòran dhiubh sin, agus bha iad air fàs dubh; bha cuid eile nan sgoltaidhean mòra; dh’àithn e iad sin a chur còmhla ris an fheadhainn a chaidh a dhiùltadh. 69 Ach air dhaibh a’ chuid eile a bhith air an glanadh agus air an leasachadh, dh’àithn e an cur anns an togalach. Uime sin thog na maighdeanan iad sin, agus chuir iad iad ann am meadhan na togalaich, a chionn nach robh iad ach lag. 70 Às dèidh sin rinn e sgrùdadh air an fheadhainn a fhuaireadh leth geal agus leth dubh; agus bha mòran dhiubh sin a-nis dubh; dh’òrdaich e iad sin cuideachd a chur am measg an fheadhainn a chaidh a thilgeil air falbh. 71 Fhuaireadh a’ chuid eile geal gu tur; thogadh iad sin leis na maighdeanan, agus chuireadh iad anns an aon tùr iad: agus chuireadh iad sin a-muigh, a chionn gun d’ fhuaireadh iad slàn; a chum gum biodh iad a’ cumail a-staigh an fheadhainn a chuireadh sa mheadhan, oir cha deach dad a ghearradh dheth bhuapa. 72 An uair sin sheall e air an fheadhainn a bha cruaidh agus geur; ach cha deach mòran dhiubh sin a chleachdadh, a chionn nach b’ urrainnear an gearradh, oir bha iad air am faighinn glè chruaidh: ach chaidh a’ chuid eile a chruthachadh, agus a chur a-steach leis na maighdeanan ann am meadhan na togalaich, a chionn gun robh iad nas laige. 73 An sin thug e beachd air an fheadhainn aig an robh breacan; fhuaireadh beagan dhiubh dubha, agus chaidh an giùlan gu na companaich aca. Bha a’ chuid eile geal agus slàn; agus chuir na maighdeanan iad a-steach don togalach, agus chuir iad air an taobh a-muigh, air sgàth an neart. 74 ¶ Às dèidh seo thàinig e a bheachdachadh air na clachan sin a bha geal agus cruinn: agus thuirt e rium, Dè a nì sinn leis na clachan seo? Fhreagair mi, A dhuine uasail, chan urrainn dhomh innse. 75 Fhreagair e, Nach urrainn dhut smaoineachadh air dad sam bith ma-thà airson nan rudan seo? Fhreagair mi, A dhuine uasail, chan eil mi a’ tuigsinn na h-ealain seo; chan eil mi nam gearradair-chlach, agus chan urrainn dhomh dad innse. 76 Agus thubhairt e, Nach fhaic thu gu bheil iad cruinn? A nis, gus an dèanamh ceàrnagach, feumaidh mi mòran dhiubh a ghearradh dheth; ge-tà, tha e riatanach gum bi cuid dhiubh sin a’ dol a-steach do thogail an tùir. 77 Fhreagair mi; Ma tha e riatanach, carson a tha thu a’ cur troimh-chèile ort fhèin, agus nach eil thu an àite sin a’ taghadh, ma tha roghainn sam bith agad eatorra, agus gan cur a-steach don togalach. 78 Air seo thagh e a-mach an fheadhainn as motha agus as soilleire, agus chuir e iad ann an ceàrnagan; agus nuair a bha e deiseil thog na maighdeanan iad, agus chuir iad iad air taobh a-muigh na togalaich. 79 Agus chaidh a’ chuid eile a dh’fhan a ghiùlan air ais don aon raon às an deach an toirt; ge-tà, cha deach an tilgeil air falbh; oir, thuirt e, chan eil mòran a dhìth air an tùr seo, a tha ri thogail; agus is dòcha gun cuir an Tighearna na clachan seo a-steach don togalach seo, oir tha iad ro-gheal.
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
80 An sin ghairmeadh dà bhoireannach dheug glè uasal, air an sgeadachadh le trusgan dubh, crioslaichte, agus an guailnean saor, agus am falt sgaoilte. Bha coltas orm gur iad sin boireannaich dùthchail. 81 Agus dh’àithn am buachaille dhaibh na clachan sin a chaidh a thilgeil a-mach às an togalach a thogail, agus an giùlan air ais chun nam beann às an deach an toirt. 82 Agus thog iad suas iad uile le gàirdeachas, agus ghiùlain iad air ais iad dha na h-àiteachan às an deach an toirt. 83 Nuair nach robh aon chloich air fhàgail mun cuairt air an tùr, thubhairt e rium, Rachamaid mun cuairt air an tùr seo, agus faiceamaid a bheil dad a dhìth air. 84 Thòisich sinn air sin a dhol mun cuairt air; agus nuair a chunnaic e gun robh e air a thogail gu breagha, thòisich e air a bhith glè thoilichte; oir bha e air a dhealbhadh cho breagha, is gum feumadh neach sam bith a chunnaic e a bhith air a bhith ann an gaol leis an togalach: 85 Oir bha coltas ann gur e aon chloich a bh’ ann uile, agus cha robh ceangal ri fhaicinn an àite sam bith; ach bha coltas ann gum biodh e uile air a ghearradh a-mach à aon charraig. 86 ¶ Agus nuair a smaoinich mi gu dìcheallach air dè an tùr a bh’ ann, bha mi ro thoilichte: agus thuirt e rium, Thoir an seo beagan aoil agus sligean beaga, a-chum gun lìon mi beàrnan nan clachan sin a chaidh a thoirt a-mach às an togalach, agus gun cuir mi a-steach iad a-rithist; oir feumaidh a h-uile càil mun cuairt air an tùr a bhith air a dhèanamh rèidh. 87 Agus rinn mi mar a dh’àithn e dhomh, agus thubhairt e rium, Bi deiseil airson mo chuideachadh, agus crìochnaichidh an obair seo gu luath. 88 Lìon e uime sin beàrnan nan clach sin, agus dh’àithn e an t-àite timcheall an tùir a ghlanadh. 89 An sin ghabh na maighdeanan sin sguaban, agus ghlan iad an t-àite uile mun cuairt agus thug iad air falbh an sgudal uile, agus thilg iad uisge air; agus nuair a chaidh sin a dhèanamh, dh’fhàs an t-àite taitneach, agus an tùr brèagha. 90 An sin thubhairt e rium, Tha a h-uile càil glan a-nis: ma thig an Tighearna a chrìochnachadh an tùir, cha lorg e nì sam bith air am faod e gearan a dhèanamh nar n-aghaidh. 91 Nuair a thuirt e seo, bha e gu bhith air falbh. Ach rug mi air a mhàileid, agus thòisich mi ri guidhe air, air sgàth an Tighearna, gun mìneicheadh e dhomh a h-uile rud a sheall e dhomh. 92 Thuirt e rium, Tha beagan gnothaich agam an-dràsta; ach mìnichidh mi a h-uile càil dhut gu h-obann. Fan an seo rium gus an tig mi. 93 Thuirt mi ris, A thighearna, dè a nì mi an seo leam fhìn? Fhreagair e, Chan eil thu nad aonar, oir tha na maighdeanan seo uile maille riut. 94 Thuirt mi, A thighearna, thoir thairis mi dhaibh, ma-thà. An sin ghairm e iad, agus thubhairt e riu, Tha mi a’ moladh an duine seo dhuibh gus an tig mi. 95 Mar sin dh’fhan mi leis na maighdeanan sin: a-nis bha iad sunndach agus modhail rium; gu h-àraidh a’ cheathrar, a bha coltach ri bhith mar a’ phrìomh fhear nam measg. 96 ¶ An sin thubhairt na maighdeanan rium, Cha till am buachaille sin an seo an-diugh. Thuirt mi riutha, Dè ma-thà a nì mi? Fhreagair iad, Fuirichibh leis gu feasgar, ma dh’ fhaodadh e tighinn agus bruidhinn riut; ach mura dèan, gidheadh fanaidh tu maille rinn gus an tèid e ann an coma.
97 Thuirt mi riu, Fanaidh mi air a shon gu feasgar; ach mura tig e ron àm sin, thèid mi dhachaigh, agus tillidh mi an seo a-rithist an ath mhadainn. 98 Fhreagair iad mi, Tha thu air do thoirt thairis dhuinn, chan urrainn dhut falbh uainn. Thuirt mi, Càit an fuirich mi? 99 Fhreagair iad, Caidlidh tu maille ruinn mar bhràthair, chan ann mar fhear-pòsda: oir is tu ar bràthair, agus tha sinn deiseil bho seo a-mach airson còmhnaidh maille riut; oir tha thu ro-ghaolach dhuinn. 100 Gidheadh, bha nàire orm fuireach còmhla riutha. Ach ise a bha coltach ri bhith na prìomh fhear nam measg, ghlac i mi, agus thòisich i ri mo phògadh. Agus nuair a chunnaic iad a’ chòrr gun robh i air mo phògadh, thòisich iad cuideachd ri mo phògadh mar bhràthair; agus threòraich iad mi mun cuairt air an tùr, agus chluich iad rium. 101 Sheinn cuid dhiubh sailm cuideachd, rinn cuid eile an còisir còmhla riutha. Ach choisich mise mun cuairt air an tùr còmhla riutha, a’ dèanamh gàirdeachais gu sàmhach, agus a’ coimhead orm fhìn mar gum biodh mi air fàs òg arithist. 102 Nuair a thàinig an fheasgar, bu mhiann leam a dhol dhachaigh sa bhad, ach chùm iad mi air ais, agus cha do leig iad leam falbh. Air an adhbhar sin dh’fhan mi còmhla riutha an oidhche sin faisg air an aon tùr. 103 Agus sgaoil iad an aodach-lìn air an làr; agus chuir iad mise sa mheadhan, agus cha d’rinn iad dad sam bith eile, ach rinn iad ùrnaigh. 104 Rinn mi ùrnaigh maille riutha gun sgur, agus cha bu lugha na iadsan. Agus nuair a chunnaic iad mi ag ùrnaigh air an dòigh sin, rinn iad gàirdeachas mòr; agus dh’fhan mi an sin maille riutha gus an ath latha. 105 Agus nuair a bha sinn air adhradh a dhèanamh do Dhia, thàinig am buachaille agus thuirt e riutha: Cha do rinn sibh cron sam bith air an duine seo. Fhreagair iad, Faighnich dha. Thuirt mi ris, A dhuine uasail, fhuair mi mòran riarachaidh leis gun do dh’fhuirich mi còmhla riutha. 106 Agus thubhairt e rium, Ciamar a tha thu ag ithe na shuipeir? Fhreagair mi, A dhuine uasail, rinn mi fèisd fad na h-oidhche air briathran an Tighearna. Ghabh iad gu math riut an uairsin, thuirt e; thuirt mi, a dhuine uasail, gu math. 107 Fhreagair e, An ionnsaich thu a-nis dè a bha thu ag iarraidh? Fhreagair mi, A dhuine uasail, nì mi: agus an toiseach tha mi a’ guidhe ort gun seall thu dhomh a h-uile càil san òrdugh anns an do dh’iarr mi iad. 108 Fhreagair e, Nì mi a h-uile rud mar is toil leat mi, agus cha cheil mi dad ort. 109 ¶ An toiseach, a dhuine uasail, thuirt mi, innis dhomh, dè tha a’ charraig seo, agus an geata seo a’ ciallachadh? Èist, thuirt e; is iad a’ charraig seo, agus an geata seo, Mac Dhè. Fhreagair mi, A dhuine uasail, ciamar as urrainn sin a bhith; leis gu bheil a’ charraig sean, ach an geata ùr. 110 Èisd, thuirt e, O dhuine amaideach! agus tuig. Tha Mac Dhè gu dearbh nas sine na creutair sam bith; air chor is gun robh e ann an comhairle ri Athair aig cruthachadh nan uile nithean. 111 Ach tha an geata uime sin nuadh, do bhrìgh gun do nochd e anns na làithean mu dheireadh ann an làn-ùine; a chum gum faod iadsan a ruigeas slàinte a dhol a-steach do rìoghachd Dhè troimhe. 112 Chunnaic sibh, thuirt e, na clachan sin a chaidh a ghiùlan tron gheata, mar a chaidh an cur ann an togalach an
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
tùir; ach gun deach an fheadhainn nach deach a ghiùlan tron gheata a chur air falbh nan àiteachan fhèin? 113 Fhreagair mi, A dhuine uasail, chunnaic mi e. Mar sin, thuirt e, cha tèid neach sam bith a-steach do rìoghachd Dhè, ach an tì a ghabhas ainm Mac Dhè air. 114Oir nan rachainn a steach do bhaile sam bith, agus gum biodh am baile sin air a chuairteachadh le balla, agus gun aige ach aon gheata, an gabhadh sibh a steach don bhaile sin ach tron gheata sin? 115 Fhreagair mi, A dhuine uasail, ciamar a dhèanainn rud eile? Mar sin, thuirt e, nach biodh dòigh eile ann air dol asteach don bhaile sin ach tro a gheata, agus mar sin chan urrainn do dhuine sam bith dol a-steach do rìoghachd Dhè, ach a-mhàin tro ainm a Mhic, a tha ro ghràdhach dha. 116 Agus thubhairt e rium, An do chunnaic thu sluagh na muinntir a thog an tùr sin? A dhuine uasail, thuirt mi, chunnaic mi e. Fhreagair e, Is iad sin uile na h-ainglean, urramach nan urram. 117 Leotha sin tha an Tighearna air a chuairteachadh mar le balla: ach is e Mac Dhè an geata, agus is esan an aon shlighe gu teachd a dh’ionnsaigh Dhè. Oir cha tèid duine sam bith a dh’ionnsaigh Dhè ach tro a Mhac. 118 Chunnaic thu cuideachd, thuirt e, na sianar fhear, agus nam meadhan an duine mòr urramach sin, a choisich mun cuairt air an tùr, agus a dhiùlt na clachan a-mach às an tùr? 119 A dhuine uasail, thuirt mi, chunnaic mi iad. Fhreagair e, b’ e Mac Dhè an duine àrd sin: agus b’ iad na sianar sin ainglean àrd-inbhe, a tha nan seasamh mun cuairt air air an làimh dheis agus air an làimh chlì. 120 De na h-ainglean òirdheirc seo chan eil gin a’ tighinn a-steach a dh’ionnsaigh Dhè às aonais. Thuirt e cuideachd, Ge b’ e neach nach gabh ainm air, cha tèid e a-steach do rìoghachd Dhè. 121 ¶ An sin thuirt mi, Dè an tùr seo? Seo, thuirt e, an eaglais. Agus dè, a Thighearna, na maighdeanan seo? Thuirt e rium, Is iad seo na spioradan naomha, oir chan urrainn do dhuine sam bith a dhol a-steach do rìoghachd Dhè, mura cuir iad seo an trusgan air. 122 Oir cha bhi e na bhuannachd dhut ainm Mac Dhè a ghabhail, mura faigh thu an trusgan uapa cuideachd. Oir is iad na maighdeanan seo cumhachdan Mac Dhè. Mar sin giùlainidh duine a ainm gu dìomhain, mura tèid a chumhachdan a thoirt dha cuideachd. 123 Agus thuirt e rium, an robh thu a’ faicinn nan clachan sin a chaidh a thilgeil air falbh? Gu dearbh ghiùlain iad an t-ainm, ach cha do chuir iad air an aodach iad. Thuirt mi, A dhuine uasail, dè an t-aodach a th’ aca? Is iad an ainmean fhèin, thuirt e, an t-aodach aca. 124 Air an adhbhar sin, ge b’ e cò a ghiùlaineas ainm Mac Dhè, is còir dha an ainmean a ghiùlan cuideachd; oir tha Mac Dhè fhèin a’ giùlan an ainmean cuideachd. 125 A thaobh nan clachan sin, lean e air, a chaidh an lìbhrigeadh le an làmhan, chunnaic thu iad a’ fuireach san togalach, bha iad air an còmhdach leis a’ chumhachd aca; air an adhbhar sin chì thu an tùr gu lèir den aon dath ris a’ charraig, agus air a dhèanamh mar gum biodh e de aon chloich. 126 Mar sin cuideachd, chuir an fheadhainn a chreid ann an Dia tro a Mhac, a spiorad orra. Feuch, bidh aon spiorad ann, agus aon chorp, agus aon dath air an aodach; agus gheibh iadsan uile seo, a bhios a’ giùlan ainmean nan òighean seo.
127 Agus thuirt mi, A dhuine uasail, carson ma-thà a chaidh na clachan sin a dhiùltadh a thilgeil air falbh, a’ faicinn gun deach an giùlan tron gheata cuideachd, agus an lìbhrigeadh le làmhan nan òighean seo a-steach do thogail an tùir seo? 128 A’ faicinn, thuirt e, gu bheil thu faiceallach mu bhith a’ rannsachadh gu dìcheallach a h-uile càil, èist cuideachd mu na clachan sin a chaidh a dhiùltadh. Fhuair iad seo uile ainm Mac Dhè, agus leis an sin cumhachd nan òighean seo. 129 Air an adhbhar sin, air dhaibh na spioradan seo fhaighinn, rinneadh foirfe iad, agus chaidh an toirt a-steach do àireamh sheirbhisich Dhè; agus thòisich iad ri bhith nan aon chorp, agus air aon aodach a bhith aca, oir bha an aon fhìreantachd air an sgeadachadh orra, a bha iad fhèin a’ cleachdadh. 130 Ach an dèidh sin, chumadh iad na mnathan sin a chunnaic thu air an sgeadachadh le trusgan dubh, le an guailnean saor agus am falt sgaoilte; chuir iad an anamiannan orra, air an tàmailteachadh le am bòidhchead; agus chaidh an sgeadachadh le an cumhachd, agus thilg iad dhiubh aodach nam maighdean: 131 Air an adhbhar sin chaidh an tilgeil a-mach à taigh Dhè, agus an toirt seachad do na boireannaich sin. Ach dh’fhan iadsan nach deach a thruailleadh len bòidhchead ann an taigh Dhè. Is e seo, thuirt e, brìgh nan clachan sin a chaidh a dhiùltadh. 132 ¶ Agus thuirt mi, A dhuine uasail, dè ma nì gin de na fir seo aithreachas, agus ma thilgeas iad air falbh an toil air na boireannaich sin, agus ma thionndaidheas iad, agus ma thilleas iad chun na maighdeanan seo, agus ma chuireas iad orra an deagh-bheusachd a-rithist; nach tèid iad a-steach do thaigh Dhè? 133 Thèid iad a-steach, thuirt e, ma chuireas iad às do obair nam boireannach sin uile, agus ma ghabhas iad cumhachd nan òighean seo a-rithist, agus ma choisicheas iad nan obraichean. 134 Agus air an adhbhar seo tha stad air an togail, ma nì iad aithreachas, gum faodar an cur ri togail an tùir seo; ach mura dèan iad aithreachas, gum faodar feadhainn eile a thogail nan àite, agus mar sin gum faodar an tilgeil air falbh gu tur. 135 Airson nan nithean seo uile thug mi taing don Tighearna, air dha a bhith air a ghluasad le tròcair a dh’ionnsaigh nan uile air a bheil ainm air a ghairm, chuir e thugainn aingeal an aithreachais gus riaghladh oirnn a pheacaich na aghaidh; agus gun do dh’ ùraich e ar spioradan a bha cha mhòr air falbh, agus aig nach robh dòchas slàinte, ach a tha a-nis air an ùrachadh gu ùrachadh beatha. 136 An sin thubhairt mi, Innis dhomh a nis, a Thighearna, carson nach eil an tùr seo air a thogail air an talamh, ach air carraig, agus air a’ gheata? Fhreagair e, Tha thu gòrach, agus gun tuigse, uime sin tha thu a’ faighneachd seo. 137 Agus thuirt mi, A dhuine uasail, feumaidh mi a h-uile càil fhaighneachd dhìot, oir chan eil mi a’ tuigsinn dad idir. Oir tha na freagairtean agad uile math agus sàr-mhath; agus is gann gun urrainn do dhuine a thuigsinn. 138 Èistibh, thuirt e: Tha ainm Mac Dhè mòr agus gun chrìoch, agus tha an saoghal gu lèir air a chumail suas leis. Ma tha, ma tha, thuirt mi, gach creutair aig Dia air a chumail suas leis a Mhac, carson nach biodh e a’ cumail
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
suas riuthasan cuideachd a fhuair cuireadh leis, agus a tha a’ giùlan ainm, agus a’ coiseachd na àitheantan? 139 Nach fhaic thu, thuirt e, gu bheil e a’ toirt taic dhaibhsan a tha a’ giùlan ainm leis a’ chridhe gu lèir? Mar sin is e am bunait aca, agus tha e toilichte taic a thoirt dhaibhsan nach eil a’ diùltadh ainm, ach a tha ga ghiùlan gu deònach. 140 ¶ Agus thuirt mi: A dhuine uasail, innis dhomh ainmean nan òighean seo; agus ainmean nam boireannach sin a bha air an sgeadachadh leis an trusgan dubh. 141 Cluinnibh, thuirt e, ainmean nan òighean sin a tha nas cumhachdaiche, agus seasaibh aig oisnean a’ gheata. Seo an ainmean: 142 Canar Creideamh ris a’ chiad fhear; Seasmhachd ris an dàrna fear; Cumhachd ris an treas fear; Foighidinn ris a’ cheathramh fear; is iad na rudan eile a tha fon fheadhainn sin Simplicity, Innocient, Chastity, Gràdh, Fìrinn, Tuigse, Co-chòrdadh, Carthannas. 143 Ge b’ e cò a ghiùlaineas na h-ainmean seo, agus ainmean Mac Dhè, thèid e a-steach do rìoghachd Dhè. 144 Cluinnibh a-nis, thuirt e, ainmean nam boireannach sin, a bha air an sgeadachadh leis an trusgan dubh. Dhiubh sin, is iad ceithir na prìomh: a’ chiad fhear Mealltachd; an dàrna fear, Neo-sheasmhachd; an treas fear, Ana-creideas; an ceathramh fear, Tlachd. 145 Agus canar mar seo ris a’ chòrr a leanas, Bròn, Mì-rùn, Ana-miann, Fearg, Breug, Amaideachd, Uabhar, agus Fuath. Chì seirbhiseach Dhè, a tha a’ giùlan nan spioradan seo, rìoghachd Dhè gu dearbh, ach cha tèid e a-steach innte. 146 Ach, a dhuine uasail, dè na clachan sin a chaidh a thoirt a-mach às an doimhneachd agus a chur a-steach don togalach? An deich, thuirt e, a chaidh a chur aig a’ bhunait, is iad sin a’ chiad linn; an còig fichead ’s a leanas, an dàrna fear, de dhaoine fìreanta. 147 Is iad an còig-ar-fhichead a leanas fàidhean agus ministearan an Tighearna. Agus an dà fhichead, is iad na hAbstoil agus luchd-teagaisg searmonachaidh Mac Dhè. 148 Agus thuirt mi, A dhuine uasail, carson a chuir na maighdeanan na clachan sin a-steach don togalach an dèidh dhaibh a bhith air an giùlan tron gheata? Agus thuirt e, A chionn gun do ghiùlain iadsan na spioradan sin an toiseach, agus cha do dh’fhalbh iad bho aon, no na daoine bho na spioradan, no na spioradan bho na daoine: 149 Ach bha na spioradan ceangailte ris na daoine sin eadhon gu latha am bàis; mura biodh na spioradan seo aca, cha b’ urrainn dhaibh a bhith feumail ann a bhith a’ togail an tùir seo. 150 Agus thuirt mi, A dhuine uasail, seall dhomh seo nas fhaide. Fhreagair e, Dè tha thu ag iarraidh? Carson a thàinig na clachan seo a-mach às an doimhneachd, agus a chaidh an cur ann an togalach an tùir seo, a’ faicinn gun robh iad a’ giùlan nan spioradan naomha sin o chionn fhada. 151 Bha e riatanach, thuirt e, dhaibh èirigh air uisge, gus am biodh fois aca. Oir cha b’ urrainn dhaibh a dhol asteach do rìoghachd Dhè air dhòigh eile, ach le bhith a’ cur às do bhàsmhorachd am beatha roimhe. 152 Air an adhbhar sin, air dhaibh a bhith marbh, chaidh an seuladh le seula Mac Dhè, agus mar sin chaidh iad a-steach do rìoghachd Dhè.
153 Oir mus gabh duine ainm Mac Dhè, tha e air òrdachadh gu bàs; ach nuair a gheibh e an seula sin, tha e air a shaoradh bhon bhàs, agus air a shònrachadh gu beatha. 154 A nis is e an seula sin uisge a’ bhaistidh, anns am bi daoine a’ dol sìos fo dhleastanas a’ bhàis, ach a’ tighinn suas air an òrdachadh a-mach airson beatha. 155 Air an adhbhar sin shearmonaicheadh an seula seo dhaibhsan cuideachd, agus chleachd iad e, a‑chum gum faigheadh iad a‑steach do rìoghachd Dhè. 156 Agus thuirt mi, Carson ma-thà, a dhuine uasail, a dh’èirich na dà fhichead clach seo còmhla riutha a-mach às an doimhneachd, às dèidh dhaibh an seula sin fhaighinn mu thràth? 157 Fhreagair e, A chionn gun do shearmonaich na hAbstoil agus na tidsearan seo, a shearmonaich ainm Mac Dhè, agus iad a’ bàsachadh an dèidh dhaibh a chreideamh agus a chumhachd fhaighinn, dhaibhsan a bha marbh roimhe; agus thug iad an seula seo dhaibh. 158 Chaidh iad sìos maille riu don uisge, agus thàinig iad a-nìos a-rithist. Ach chaidh iadsan sìos fhad ’s a bha iad beò, agus thàinig iad a-nìos beò a-rithist: ach chaidh an fheadhainn a bha roimhe marbh sìos marbh, ach thàinig iad a-nìos beò; 159 Troimhe sin fhuair iad beatha, agus dh’aithnich iad Mac Dhè: air an adhbhar sin thàinig iad suas leotha, agus bha iad iomchaidh airson tighinn a-steach do thogalach an tùir; agus cha deach an gearradh, ach an cur a-steach slàn; a chionn gun do bhàsaich iad ann am fìreantachd, agus ann am mòr-ghlanachd; cha robh ach an seula seo a dhìth orra. 160 Mar sin tha mìneachadh agad air na rudan seo. 161 ¶ Fhreagair mi: A dhuine uasail, innis dhomh a-nis dè a tha a’ buntainn ris na beanntan sin, carson a tha iad cho eadar-dhealaichte; cuid de aon chruth, agus cuid de chruth eile. 162 Èistibh, thuirt e; An dà bheinn dheug seo a chì sibh, is iad sin dà dhùthaich dheug, a tha a’ dèanamh suas an tsaoghail uile. Uime sin tha Mac Dhè air a shearmonachadh dhaibh, leis an fheadhainn a chuir e thuca. 163 Ach carson, thuirt mi, a tha iad eadar-dhealaichte, agus gach aon de chruth? Fhreagair e, Èistibh. Tha an dà dhùthaich dheug sin aig a bheil an saoghal gu lèir nan dà shluagh dheug. 164 Agus mar a chunnaic thu na beanntan seo eadardhealaichte, is ann mar sin a tha iad. Mar sin fosglaidh mi dhut brìgh agus gnìomhan gach beinne. 165 Ach an toiseach, a dhuine uasail, thuirt mi, seall dhomh seo; leis gu bheil na beanntan seo cho eadardhealaichte, ciamar a dh’aontaich iad ri togail an tùir seo; agus an deach an toirt gu aon dath; agus nach eil iad nas lugha soilleir na an fheadhainn a thàinig a-mach às an doimhneachd? 166 Oir, fhreagair e, chuala agus chreid na h-uile chinnich a tha fo nèamh an aon ainm a th’ aig Mac Dhè, leis an canar iad. 167 Air an adhbhar sin, air dhaibh a sheula fhaighinn, tha iad uile air an dèanamh nan luchd-compàirt den aon 1 tuigse agus 2 eòlas; agus tha an creideamh agus an carthannas air a bhith mar an ceudna; agus tha iad air spioradan nan òighean seo a ghiùlan còmhla ri ainm. 168 Agus air an adhbhar sin bha coltas gu robh togalach an tùir seo den aon dath, agus bha e a’ deàrrsadh mar shoilleireachd na grèine.
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
169 Ach an dèidh dhaibh aontachadh mar seo ann an aon inntinn, thòisich aon bhuidheann dhiubh uile a bhith ann; gidheadh, thruaill cuid dhiubh iad fhèin, agus chaidh an tilgeil air falbh bho sheòrsa nan naomh, agus thill iad arithist chun an staid a bh’ aca roimhe, agus dh’fhàs iad eadhon nas miosa na bha iad roimhe. 170 ¶ Ciamar, thuirt mi, a dhuine uasail, a bha iadsan a bha eòlach air an Tighearna nas miosa? Fhreagair e: Ma tha esan nach eil eòlach air an Tighearna beò gu h-aingidh, bidh peanas a dhroch-choirce ga leantainn. 171 Ach esan a tha eòlach air an Tighearna, bu chòir dha a bhith gu tur a’ seachnadh gach uile olc, agus a bhith na sheirbhiseach na fìreantachd nas motha agus nas motha. 172 Agus nach eil e coltach riutsa, ma-thà, gu bheil e a’ peacachadh nas motha ma bu chòir dha a bhith a’ leantainn maitheas, ma tha e a’ cur barrachd luach air a’ pheacadh; na esan a nì eucoir gun eòlas air cumhachd Dhè? 173 Uime sin tha iad sin air an òrdachadh gu bàs; ach iadsan a dh’aithnich an Tighearna, agus a chunnaic a obraichean iongantach, ma bhios iad beò gu h-aingidh, thèid am peanasachadh dà uair, agus gheibh iad bàs gu bràth. 174 Mar sin, mar a chunnaic thu, an dèidh do na clachan a bhith air an tilgeil a-mach às an tùr, a chaidh a dhiùltadh; gun deach an toirt do spioradan aingidh agus cruaidh; agus chunnaic thu an tùr air a ghlanadh mar sin, mar gum biodh e uile air a dhèanamh de aon chloich: 175 Mar sin eaglais Dhè, nuair a bhios i air a glanadh: (na h-aingidh agus na mealltairean, na mì-mhodhail agus na teagamhaich, agus na h-uile a ghiùlain iad fhèin gu haingidh innte, agus a rinn diofar sheòrsaichean peacaidh, air an tilgeil a-mach) bidh iad nan aon chorp, agus bidh aon tuigse, aon bheachd, aon chreideamh, agus an aon charthannas ann. 176 Agus an sin nì Mac Dhè gàirdeachas nam measg, agus gabhaidh e ri a shluagh le toil fhìor-ghlan. 177 Agus thuirt mi; A dhuine uasail, tha na nithean seo uile mòr agus urramach; ach a-nis nochd dhomh buaidh agus neart gach beinne: a chum 's gun toir gach anam a chuireas an dòchas anns an Tighearna, nuair a chluinneas e na nithean seo, urram dha ainm mòr, iongantach, agus naomh. 178 Cluinnibh, thuirt e, iomadachd nam beann seo, is e sin, an dà dhùthaich dheug. 179 ¶ Iadsan a chreid anns a’ chiad bheinn, a tha dubh, is iadsan a tha air ceannairc a dhèanamh air falbh bhon chreideamh; agus a labhair droch rudan an aghaidh an Tighearna; agus a bhrath seirbhisich Dhè. 180 Tha iad sin air an dìteadh gu bàs, chan eil aithreachas ann dhaibh: agus uime sin tha iad dubh, a chionn gu bheil an seòrsa aingidh. 181 De’n dara beinn a bha rèidh, tha na cealgairean, a chreid, agus luchd-teagaisg na h-uilc: agus is iad sin an ath dhoibhsan a chaidh ainmeachadh, aig nach eil toradh na fìreantachd annta. 182 Oir mar a tha am beinn aca lom agus gun toradh; mar sin cuideachd tha ainm Chrìosdaidhean aig a leithid sin de dhaoine, ach tha iad falamh bho chreideamh; agus chan eil toradh na fìrinn annta. 183 Gidheadh, tha àite air fhàgail aca airson aithreachas, ma leanas iad air gu h-obann: ach ma dh’fhanas iad, bidh iadsan cuideachd nan com-pàirtiche anns a’ bhàs leis an tseòrsa roimhe seo.
184 Thuirt mi, A dhuine uasail, carson a tha àite air fhàgail dhaibhsan airson aithreachas, agus chan ann dhaibhsan a tha air ainmeachadh roimhe, leis gu bheil am peacaidhean cha mhòr mar an ceudna? 185 Tha, ma-thà, tilleadh gu beatha ann le aithreachas, a chionn nach do labhair iad gu blaisbheum an aghaidh an Tighearna, agus nach do bhrath iad seirbhisich Dhè: ach le an miann air buannachd mheall iad daoine, gan stiùireadh a rèir ana-miannan pheacach; air an adhbhar sin fulangaidh iad airson an nì seo. 186 Gidheadh, tha àite aca fhathast airson aithreachas a dhèanamh, a chionn nach do labhair iad nì sam bith gu holc an aghaidh an Tighearna. 187 ¶ Is iadsan a tha den treas beinn anns an robh droigheann is dris, is iadsan a chreid, ach bha cuid dhiubh beairteach, cuid eile trang le mòran ghnothaichean: is iad na dris an saoibhreas: na droigheann, na gnothaichean anns an robh iad an sàs. 188 A nis iadsan a tha air an glacadh ann am mòran ghnothaichean, agus ann an iomadh seòrsa gnothach, chan eil iad a’ tighinn còmhla ri seirbhisich Dhè, ach a’ dol air seachran, air an tarraing air falbh leis na cùisean sin leis a bheil iad air an tachdadh. 189 Agus mar sin, is duilich dhaibhsan a tha beairteach a bhith a’ gabhail ri còmhradh seirbhisich Dhè; air eagal ’s gun iarrar dad orra. Air an adhbhar sin, is gann a thèid iad sin a-steach do rìoghachd Dhè. 190 Oir mar a bhios daoine ag imeachd gu duilich lomnochd air droigheann, is ann mar sin is gann a thèid na daoine seo a-steach do rìoghachd Dhè. 191 Gidheadh, tha tilleadh gu aithreachas air a thoirt dhaibh seo uile; ma thilleas iad thuige gu luath; a chionn 's gun do dhearmad iad obair anns na làithean a bh' aca roimhe, gum faod iad math a dhèanamh anns an àm a tha ri thighinn. 192 Uime sin, ma nì iad obraichean na fìreantachd às dèidh dhaibh aithreachas a dhèanamh, bidh iad beò; ach ma leanas iad nan droch chùrsaichean, thèid an toirt thairis do na boireannaich sin a bheir am beatha bhuapa. 193 ¶ A thaobh a’ cheathramh beinne, anns an robh mòran luibhean, agus am pàirt uachdarach dheth uaine, ach na freumhaichean tioram, agus cuid dhiubh air crìonadh air sgàth ’s gun do bhean teas na grèine riutha; 194 Tha e a’ comharrachadh an fheadhainn amharasach, a chreid, agus cuid eile a tha a’ giùlan an Tighearna nan teangan, ach nach eil ga chumail nan cridhe: air an adhbhar sin tha am feur tioram, agus gun fhreumh; oir chan eil iad beò ach ann am briathran, ach tha an obraichean marbh. 195 Mar sin chan eil iad seo marbh no beò, agus leis an sin tha iad teagmhach. Oir chan eil an fheadhainn a tha teagmhach uaine no tioram; is e sin, chan eil iad marbh no beò. 196 Oir mar a sheargas na luibhean aig sealladh na grèine; mar sin, cho luath ‘s a chluinneas na daoine teagmhach mu gheur-leanmhainn, agus a tha eagal orra mu mhìghoireasachd, tillidh iad chun an ìodholan, agus nì iad seirbheis dhaibh a-rithist, agus bidh nàire orra ainm an Tighearna a ghiùlan. 197 Chan eil an seòrsa dhaoine seo marbh no beò; gidheadh, faodaidh iad sin a bhith beò cuideachd, ma nì iad aithreachas sa bhad; ach mura dèan, thèid an toirt seachad do na boireannaich sin, a bheir air falbh am beatha.
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
198 ¶ A thaobh a’ chòigeamh beinne a tha creagach, agus aig a bheil feur uaine: is ann den t-seòrsa seo a tha iadsan a chreid, agus a tha dìleas dha-rìribh, ach a tha a’ creidsinn le duilgheadas; agus a tha dàna, agus fèin-uaibhreach; a bhiodh air a smaoineachadh gum biodh fios aca air a h-uile càil, ach nach eil fios aca air dad idir. 199 Air an adhbhar sin, air sgàth na misneachd seo, tha an t-eòlas air falbh bhuapa; agus tha dànadas gun chiall air a dhol a-steach annta. 200 Ach tha iad gan giùlan fhèin àrd, agus mar dhaoine glice; agus ged is amadan iad, gidheadh bhiodh coltas orra gur iad tidsearan. 201 A nis air sgàth na h-amaideachd seo, tha mòran dhiubh, fhad ’s a tha iad gan àrdachadh fhèin, air fàs dìomhain agus falamh. Oir is spiorad fìor olc a th’ ann an dànachd agus earbsa dhìomhain. 202 Air an adhbhar sin tha mòran dhiubh sin air an tilgeil air falbh; ach tha cuid eile ag aideachadh am mearachd, air aithreachas a dhèanamh, agus air iad fhèin a gèilleadh dhaibhsan a tha eòlach. 203 Agus do na h-uile eile den t-seòrsa seo tha aithreachas ceadaichte; a chionn 's nach robh iad cho olc 's a bha iad gòrach, 's gun tuigse. 204 Ma nì iad sin aithreachas, mairidh iad beò do Dhia; ach mura dèan, còmhnaidh iad maille ris na boireannaich sin a chuireas an olc orra. 205 ¶ Oir a thaobh an t-siathamh beinne anns a bheil sgoltaidhean nas motha agus nas lugha, is iadsan a chreid; ach is iadsan anns an robh sgoltaidhean nas lugha, is iadsan a bha a’ connspaid eatorra fhèin; agus air sgàth an connspaid a’ crìonadh anns a’ chreideamh; 206 Gidheadh, tha mòran dhiubh sin air aithreachas a dhèanamh, agus nì a’ chòrr mar sin nuair a chluinneas iad m’ àitheantan; oir chan eil na connspaidean aca ach beag, agus tillidh iad gu furasta gu aithreachas. 207 Ach bidh an fheadhainn aig a bheil na sgoltaidhean as motha mar chlachan cruaidhe, mothachail air gearanan agus oilbheuman, agus làn feirge eatorra fhèin. Air an adhbhar sin tha iad sin air an tilgeil a-mach às an tùr, agus air an diùltadh a bhith air an cur na thogail; oir is gann a bhios an seòrsa dhaoine seo beò. 208 Ar Dia agus ar Tighearna, a tha a’ riaghladh thairis air a h-uile càil, agus aig a bheil cumhachd thairis air a chreutairean uile, cha chuimhnich e ar ciontan, ach tha e furasta a shàsachadh leis an fheadhainn a dh’aidicheas am peacaidhean: ach leis gu bheil an duine lag, bàsmhor, lag, agus làn pheacaidhean, tha e a’ leantainn air adhart na fhearg an aghaidh an duine; mar gum biodh e na chumhachd a shàbhaladh no a sgrios. 209 Ach mise, mar an t-aingeal a tha air a chur os cionn ur n-aithreachais, tha mi a’ toirt comhairle dhuibh, ge b’ e cò agaibh aig a bheil rùn mar sin, gum bu chòir dha a chur an dàrna taobh, agus tilleadh gu aithreachas; agus slànaichidh an Tighearna ur peacaidhean a bh’ ann roimhe, ma ghlanas sibh sibh fhèin bhon spiorad olc seo; ach mura dèan sibh e, thèid ur toirt dha gu bàs. 210 ¶ A thaobh an t-seachdamh beinne anns an robh am feur uaine agus a’ soirbheachadh, agus am beinn gu lèir dìleas; agus bha gach seòrsa sprèidh ag ithe air a fheur, agus mar as motha a chaidh am feur ithe, ’s ann as motha a dh’fhàs e:
211 Is iadsan an dream a chreid, agus a bha daonnan math agus dìreach; agus gun eadar-dhealachadh sam bith eatorra fhèin, ach a bha fhathast a’ dèanamh gàirdeachais ann an seirbhisich Dhè, air dhaibh spiorad nan òighean seo a chur orra; agus a bha daonnan deònach tròcair a nochdadh do na h-uile duine, gu deònach a’ toirt do na h-uile duine an saothair gun chronachadh, agus gun beachdachadh. 212 Air an adhbhar sin, a’ faicinn an sìmplidheachd agus an neo-chiontachd don Tighearna, mheudaich e iad ann an obraichean an làmhan, agus thug e dhaibh gràs nan uile obraichean. 213 Ach mise, an t-aingeal a chaidh a chur os cionn ur naithreachais, tha mi a’ guidhe oirbh, a h-uile duine den tseòrsa seo, gun leanadh iad air adhart san aon rùn, a-chum nach tèid ur sìol a thoirt às gu bràth. 214 Oir dhearbh an Tighearna sibh, agus sgrìobh e sibh nar n-àireamh; agus gabhaidh ur sliochd uile còmhnaidh maille ri Mac Dhè; oir is ann de a spiorad a tha sibh uile. 215 ¶ A thaobh an ochdamh beinne anns an robh mòran thobar, leis an robh gach seòrsa de chreutairean Dhè air an uisgeachadh; is iadsan a chreid na h-Abstoil a chuir an Tighearna don t-saoghal uile a shearmonachadh; 216 Agus cuid dhiubh, ’s iad nan tidsearan, a shearmonaich agus a theagaisg gu fìor-ghlan agus gu dùrachdach, agus cha do leig iad seachad idir droch ana-miannan sam bith, ach a choisich an-còmhnaidh ann am fìreantachd agus ann am fìrinn. 217 Mar sin tha an còmhradh aca am measg nan aingeal. 218 ¶ A-rithist; a thaobh an naoidheamh beinne a tha na fàsach, agus làn nathraichean; is iadsan a chreid, ach a bha air mòran smal: 219 Is iad sin na ministearan a bhios a’ coileanadh an cuid ministreileachd gu mì-cheart; a’ creachadh maoin nam bantrach agus nan dìlleachdain; agus a’ frithealadh orra fhèin, chan ann do chàch, a-mach às na rudan a fhuair iad. 220 Ma leanas iad seo orra san t-sannt seo, tha iad air an toirt thairis don bhàs, agus cha bhi dòchas beatha aca. Ach ma thionndaidheas iad, agus ma choileanas iad an ministrealachd gu dùrachdach, faodaidh iad a bhith beò. 221 A thaobh na feadhnach a fhuaradh garbh, is iadsan a dh’àich ainm an Tighearna, agus nach do thill a-rithist chun an Tighearna, ach a dh’fhàs fiadhaich agus fiadhaich; gun a bhith a’ cur iad fhèin ri seirbhisich Dhè; ach air an sgaradh bhuapa, chaill iad am beatha airson beagan neo-chùram. 222 Oir mar fhìonain a thrèigear ann an callaid, agus nach tèid a sgeadachadh, a dh’fhàsas marbh agus a tha air a tachdadh leis na luibhean, agus mu dheireadh fàsaidh i fiadhaich, agus sguireas i de bhith feumail dha tighearna; mar sin tha an seòrsa dhaoine seo, a tha eu-dòchasach mu dheidhinn fhèin, agus air an searbhachadh, air tòiseachadh a bhith neo-phrothaideach don Tighearna aca. 223 Ach, dhaibhsan a tha, às dèidh a h-uile càil, ceadaichte aithreachas, mura lorgar iad bho an cridheachan gu bheil iad air Crìosd àicheadh; ach ma lorgar gin dhiubh sin air a dhiùltadh bho a chridhe, chan urrainn dhomh innse an urrainn dha neach mar sin beatha fhaighinn. 224 Tha mi ag ràdh uime sin, ma dh’àicheadh neach sam bith, gum bu chòir dha anns na làithean seo tilleadh gu aithreachas; oir chan urrainn dha neach sam bith a tha a’ diùltadh an Tighearna a-nis, slàinte fhaighinn às dèidh sin: gidheadh, tha aithreachas air a mholadh dhaibhsan a dh’àicheadh roimhe.
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
225 Ach feumaidh esan a nì aithreachas cabhag a dhèanamh air aithreachas, mus tèid togail an tùir seo a chrìochnachadh: air neo thèid a thoirt seachad leis na boireannaich sin gu bàs. 226 Ach is iadsan a tha ciorramach na mealltairean; agus is iadsan a tha a’ measgachadh ri chèile, na nathraichean a chunnaic sibh measgaichte sa’ bheinn sin. 227 Oir mar a tha nimh nan nathraichean marbhtach do dhaoine; mar sin bidh briathran nan leithidean sin a’ galarachadh agus a’ sgrios dhaoine. Mar sin tha iad air an ciorramachadh nan creideamh, air sgàth a’ bheatha sin a tha iad a’ stiùireadh. 228 Gidheadh, tha cuid dhiubh, air aithreachas a dhèanamh, air an sàbhaladh, agus mar sin thèid feadhainn eile den aon seòrsa a shàbhaladh cuideachd, ma nì iad aithreachas; ach mura dèan, gheibh iad bàs leis na boireannaich sin aig a bheil an cumhachd agus an neart aca. 229 ¶ A thaobh an deicheamh beinne, anns an robh na craobhan a’ còmhdach a’ chruidh, is iadsan a chreid, agus tha cuid dhiubh air a bhith nan easbaigean, is e sin, nan riaghladairean air na h-eaglaisean. 230 Tha cuid eile nan clachan nach do leig orra, ach le inntinn aoibhneach a thug aoigheachd do sheirbhisich Dhè. 231 An sin an dream a chaidh a chur os cionn ministrealachdan ìosal; agus a dhìon na bochdan agus na bantraichean; agus a ghlèidh còmhradh glan an-còmhnaidh: uime sin tha iadsan cuideachd air an dìon leis an Tighearna. 232 Ge b’ e cò a nì air an dòigh seo, gheibh iad urram bhon Tighearna; agus tha an àite aca am measg nan aingeal, ma chumas iad orra a’ gèilleadh don Tighearna eadhon gu crìch. 233 ¶ A thaobh an aonamh beinne deug anns an robh craobhan làn de dhiofar sheòrsaichean measan, is iadsan a chreid, agus a dh’fhuiling bàs, airson ainm an Tighearna; agus a dh’fhulaing le inntinn ullamh, agus a thug seachad am beatha len cridheachan uile. 234 Agus thuirt mi, Carson ma-thà, a dhuine uasail, a tha na measan seo uile agam dha-rìribh, ach gidheadh cuid nas bòidhche na cuid eile? 235 Èistibh, thuirt e: Ge b’ e cò a dh’fhuiling airson ainm an Tighearna, tha iad air am meas urramach leis an Tighearna; agus tha na h-uile chionta aca air an dubhadh às, a chionn gun d’fhuiling iad bàs airson ainm Mac Dhè. 236 Cluinnibh a-nis, carson a tha an toradh eadardhealaichte, agus cuid dhiubh nas fheàrr na feadhainn eile, iadsan a chaidh a thoirt air beulaibh uachdarain, agus gan ceasnachadh, cha do dhiùlt iad an Tighearna, ach dh’fhuiling iad le inntinn ullamh; tha iad sin nas urramaiche leis an Tighearna. Uime sin, is iad seo na toradh as bòidhche. 237 Ach iadsan a bha fo eagal agus teagmhach, agus a bha a’ beachdachadh leotha fhèin am bu chòir dhaibh Crìosd aideachadh no àicheadh, agus a dh’aindeoin sin a dh’fhuiling; tha an toradh nas lugha, a chionn gun tàinig an smuain seo nan cridheachan. 238 Oir is droch smuain agus olc do sheirbhiseach beachdachadh an àicheadh e a mhaighstir. Thugaibh an aire, ma-thà, sibhse aig a bheil na smuaintean sin, nach mair an inntinn seo annaibh, agus nach bàsaich sibh do Dhia. 239 Ach sibhse a dh’fhuilingeas bàs air sgàth ’ainme, is còir dhuibh urram a thoirt don Tighearna, do bhrìgh gun do
mheas e sibh airidh air a ainm a ghiùlan; agus gum biodh sibh air ur saoradh bho ur peacaidhean uile. 240 Agus carson, ma-thà, nach eil sibh a’ meas sibh fhèin sona? Seadh, a bheil sibh a’ smaoineachadh gu fìrinneach, ma dh’fhuilingeas neach sam bith nur measg, gu bheil e a’ dèanamh obair mhòr? Oir tha an Tighearna a’ toirt beatha dhuibh, agus chan eil sibh ga thuigsinn. Oir chuir ur cionta fòirneart oirbh; agus mura biodh sibh air fulang air sgàth a ainme, bhiodh sibh a-nis marbh don Tighearna, 241 Air an adhbhar sin tha mi ag ràdh seo ribhse, a tha a’ beachdachadh am bu chòir dhuibh aideachadh no àicheadh; aidichibh gu bheil an Tighearna na Dhia agaibh; air eagal ’s nach tèid sibh a dhiùltadh uair sam bith, nach tèid ur toirt fo chuibhreann. 242 Oir tha na h-uile cinneach a’ peanasachadh an seirbhisich a tha a’ diùltadh am maighstirean; dè tha sibh a’ smaoineachadh a nì an Tighearna ribh, aig a bheil cumhachd air na h-uile nithean? 243 Air an adhbhar sin, thoiribh na teagamhan seo a-mach às na cridheachan, a-chum gum bi sibh beò gu bràth do Dhia. 244 A thaobh an dàrna beinne deug, a bha geal, is iadsan a chreid mar chloinn dhìleas, nach tàinig olc sam bith nan smuaintean, agus nach robh fios aca a-riamh dè a bh’ ann am peacadh, ach a lean an-còmhnaidh nan ionracas. 245 Air an adhbhar sin, gun teagamh sam bith, sealbhaichidh an seòrsa dhaoine seo rìoghachd Dhè; oir cha do thruaill iad àitheantan Dhè ann an nì sam bith a-riamh, ach dh’fhan iad le dìlseachd san aon staid uile làithean am beatha. 246 Ge b’ e cò a dh’fhanas mar chloinn gun mhailís, bidh e nas urramaiche na iadsan uile mu an do labhair mi fhathast: oir tha urram aig an Tighearna do na cloinn sin uile, agus tha iad air am meas mar a’ chiad fhear. 247 Is beannaichte ma-thà sibhse a bheir air falbh gach olc uaibh, agus a chuireas neoichiontachd umaibh; oir chì sibh an Tighearna an toiseach. 248 Agus an dèidh dha crìoch a chur air a mhìneachadh air na beanntan uile mar seo, thuirt mi ris, A dhuine uasail, seall dhomh a-nis cuideachd dè a tha a’ buntainn ris na clachan a chaidh a thoirt a-mach às a’ mhachair, agus a chuireadh anns an tùr an àite na feadhainn a chaidh a dhiùltadh: 249 A thaobh nan clachan cruinn sin a chaidh a chur ri togail an tùir: agus mar an ceudna mu na clachan a lean orra cruinn. 250 ¶ Èistibh a-nis, a deir e, a thaobh nan clachan sin a thugadh a-mach às a’ mhachair a-steach do thogail an tùir, agus a chuireadh an àite na clachan a chaidh a dhiùltadh; is iad sin freumhaichean a’ bheinn gheal sin. 251 Air an adhbhar sin, leis gun robh an fheadhainn a chreid anns a’ bheinn sin gu math neo-chiontach; dh’àithn tighearna an tùir seo gum biodh an fheadhainn a bha de fhreumhan a’ bheinn seo air an cur anns an togalach. 252 Oir bha fios aige, nan cuireadh iad san togalach seo, gum biodh iad fhathast soilleir; agus cha bhiodh gin dhiubh air an dèanamh dubh tuilleadh. 253 Ach nan robh e air cur ris an dòigh seo bhon chòrr de na beanntan, cha mhòr gum biodh feum aige tadhal air an tùr a-rithist agus a ghlanadh.
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
254 A-nis is iad na clachan geala seo uile na fir òga a chreid, no a chreideas; oir tha iad uile den aon seòrsa. Is beannaichte an seòrsa seo, oir tha e neo-chiontach. 255 Èistibh a-nis cuideachd mu na clachan cruinn, soilleir sin: tha iad sin uile den bheinn gheal seo. Ach is ann mar sin a lorgar iad cruinn, a chionn 's gun do dhorchaich an saoibhreas iad beagan bhon fhìrinn agus gun do dhall e an sùilean: 256 Gidheadh, cha do thrèig iad riamh an Tighearna, agus cha tàinig droch fhacal sam bith a-mach às am beul; ach a h-uile fìreantachd, agus buaidh, agus fìrinn. 257 Nuair a chunnaic an Tighearna an inntinn, agus gum biodh iad a’ sgeadachadh na fìrinn; dh’àithn e dhaibh cumail orra a’ dèanamh math, agus an saoibhreas a ghearradh air falbh: 258 Oir cha b’ àill leis an toirt air falbh gu tur, gus am faodadh iad math a dhèanamh leis na bha air fhàgail, agus a bhith beò do Dhia; oir tha iadsan cuideachd de sheòrsa math. 259 Air an adhbhar sin chaidh beagan a ghearradh dheth bhuapa, agus mar sin chaidh an cur ann an togail an tùir seo. 260 ¶ A thaobh a’ chòrr a dh’fhan fhathast cruinn, agus nach deach am faighinn iomchaidh airson togail an tùir seo, a chionn nach d’ fhuair iad an seula fhathast; chaidh an giùlan air ais dhan àite aca, a chionn gun deach am faighinn glè chruinn. 261 Ach feumaidh an saoghal seo a bhith air a ghearradh air falbh bhuapa, agus dìomhanas an saoibhris; agus an sin bidh iad iomchaidh airson rìoghachd Dhè. Oir feumaidh iad a dhol a-steach do rìoghachd Dhè, a chionn gun do bheannaich Dia an seòrsa neo-chiontach seo. 262 Air an adhbhar sin cha tuit neach sam bith den t-seòrsa seo air falbh; oir ged a gheibh neach sam bith dhiubh oilbheum air a bhuaireadh leis an diabhol, tillidh e gu luath chun a Thighearna Dhè. 263 Tha mise, aingeal an aithreachais, a’ meas beannaichte sibh, ge b’ e cò a tha neo-chiontach mar chloinn bheaga, oir tha ur cuibhreann math agus urramach leis an Tighearna. 264 Agus tha mi ag ràdh ribhse uile a fhuair an seula seo; cumaibh sìmplidheachd, agus na cuimhnichibh na cionta a chaidh a dhèanamh nur n-aghaidh, agus na leanaibh ann am mì-rùn, no ann an searbhas, tro chuimhneachadh nan cionta. 265 Ach bithibh-se 'nan aon spiorad, agus bheir sibh leigheasan airson nan droch chàineadh seo, agus cuiribh air falbh iad bhuaibh; a chum 's gun dèan tighearna nan caorach gàirdeachas air; oir nì e gàirdeachas, ma gheibh e a h-uile càil slàn. 266 Ach ma lorgar gin de na caoraich seo air an sgapadh air falbh, is mairg do na buachaillean; ach ma sgapar na buachaillean fhèin, dè a fhreagras iad do Thighearna a’ chrò? An abair iad gun do chuir na caoraich dragh orra? Ach cha chreidear iad. 267 Oir is rud iongantach e gum bu chòir don bhuachaille fulang le a threud; agus gum bi e air a pheanasachadh nas motha airson a bhreug. 268 A nis is mise am buachaille; agus gu sònraichte feumaidh mi cunntas a thoirt dhuibhse. 269 ¶ Uime sin thugaibh an aire dhuibh fhèin fhad ’s a tha an tùr fhathast ga thogail. Tha an Tighearna a’ gabhail còmhnaidh anns an dream a tha dèidheil air sìth; oir is gràdhaichte sìth; ach tha e fada bho na daoine connspaideach, agus bho na daoine a tha làn mailís.
270 Air an adhbhar sin, thoir dha an spiorad slàn, mar a fhuair thu e. Oir ma bheir thu do fhear-lìonaidh aodach ùr is slàn, bidh dùil agad a fhaighinn slàn a-rithist; ma bheir am fear-lìonaidh air ais dhut e reubte, an gabhadh tu e? 271 Nach biodh tu air do chur fo fhearg sa bhad; agus ga mhaslachadh, ag ràdh; Thug mi m’ aodach dhut slàn; carson a reub thu e, agus a rinn thu gun fheum dhomh e? A-nis chan eil feum sam bith ann dhomh, air sgàth an reubaidh a rinn thu ann. Nach abair thu seo uile ri fearlìonaidh, airson an reubaidh a rinn e nad aodach-sa? 272 Uime sin, ma bhiodh dragh ort mu d’ aodach, agus gearan nach d’ fhuair thu slàn e; dè tha thu a’ smaoineachadh a nì an Tighearna, a thug a Spiorad dhut gu h-iomlan, agus a rinn thu gu tur neo-phrothaideach e, air chor is nach urrainn dha a bhith feumail dha Thighearna? Oir air a bhith air a thruailleadh leatsa, chan eil e buannachdail dha tuilleadh. 273 Nach dèan an Tighearna an rud ceudna a thaobh a Spioraid, air sgàth do ghnìomhar? Gun teagamh, thuirt mi, nì e an rud ceudna dhaibhsan uile a lorgas e a’ leantainn air adhart ann an cuimhneachadh air oilbheuman. 274 Na saltairt foibh, ma ta, a thròcair; ach an àite sin thoir urram dha, a chionn gu bheil e cho foighidneach a thaobh ur cionta, agus chan ann mar aon agaibhse; ach dèanaibh aithreachas, oir bidh sin buannachdail dhuibh. 275 ¶ Na nithean seo uile a tha sgrìobhte gu h-àrd, mise am buachaille, aingeal an aithreachais, a nochd agus a labhair iad ri seirbhisich Dhè. 276 Ma chreideas sibh, ma dh’èisteas sibh ris na briathran seo, agus ma choisicheas sibh annta, agus ma cheartaicheas sibh ur slighean, bidh sibh beò. Ach ma dh’fhanas sibh ann an olc, agus ann an cuimhneachadh air oilbheuman, cha bhi peacaich mar sin beò do Dhia. 277 Na nithean seo uile a bha ri labhairt leamsa, thug mi dhuibh iad mar seo. An sin thubhairt am buachaille rium, An d’iarr thu a h-uile càil orm? Fhreagair mi, A dhuine uasail, tha mi air. 278 Carson, ma-thà, thuirt e, nach do dh’fhaighnich thu mu dheidhinn beàrnan nan clachan seo a chaidh a chur san togalach, gus an urrainn dhomh sin a mhìneachadh dhut cuideachd? Fhreagair mi, A dhuine uasail, dhìochuimhnich mi e. Èist, ma-thà, thuirt e, mu dheidhinn seo cuideachd. 279 Is iadsan a chuala na h-àitheantan seo a-nis, agus a rinn aithreachas len cridheachan uile; 280 Agus nuair a chunnaic an Tighearna gu robh an aithreachas math agus fìor-ghlan, agus gum b’ urrainn dhaibh leantainn air adhart ann, dh’àithn e na peacaidhean a bh’ aca roimhe a dhubhadh às. Oir b’ iad na beàrnan sin am peacaidhean, agus mar sin tha iad air an dèanamh eadhon gus nach nochdadh iad. COSMAS 10 1 Às dèidh dhomh an leabhar seo a sgrìobhadh, thàinig an t-aingeal a thug mi don bhuachaille sin a-steach don taigh anns an robh mi, agus shuidh e air an leabaidh, agus sheas am buachaille sin air a làimh dheis. 2 An sin ghairm e orm, agus thubhairt e rium, Thug mi thusa agus do thaigh don bhuachaille seo, a‑chum gum biodh tu air do dhìon leis. Thuirt mi, Tha, a Thighearna. 3 Uime sin, thuirt e, ma bhios tu air do dhìon bho gach uile thrioblaid agus bho gach uile chruaidh-chàs, agus ma bhios
An Treas Leabhar aig Buachaille Hermas - Cosmhalachdan
soirbheachas agad anns gach deagh fhacal agus obair; agus ma bhios gach buadh agus fìreantachd agad; coisich anns na h-àitheantan sin a thug e dhut, agus bidh uachdaranachd agad thairis air gach peacadh. 4Oir ma chumas tu na h-àitheantan sin, bidh uile anamiann agus toileachas an t-saoghail seo fo smachd dhut; agus leanaidh soirbheachas thu anns gach deagh ghnìomh. 5 Gabh, ma-thà, a dhùrachd agus a irioslachd a thaobh thusa, agus abair ri na h-uile gu bheil e ann an urram agus cliù mòr le Dia, agus gur e prionnsa le mòr-ùghdarras agus cumhachdach na dhreuchd a th’ ann. 6 Dhàsan a-mhàin a tha cumhachd an aithreachais air a thoirt seachad air feadh an t-saoghail uile. Nach eil e coltach riutsa gu bheil ùghdarras mòr aige? 7 Ach tha sibhse a’ dèanamh tàir air a mhaitheas, agus air a’ mhì-mhodhail a tha e a’ nochdadh dhuibh. 8¶ Thuirt mi ris, A thighearna, faighnich dheth on àm a thàinig e a-steach do m’ thaigh an do rinn mi rud sam bith gu mì-rianail, no an do chuir mi oilbheum air ann an rud sam bith? 9 Tha fios agam, thuirt e, nach do rinn thu dad mì-rianail, agus cha dèan thu a leithid seo nas fhaide air adhart; agus uime sin tha mi a’ bruidhinn nan rudan seo riut a‑chum gun lean thu ort; oir thug e cunntas math dhomh mu do dheidhinn, 10 Ach labhraidh tu na nithean seo ri daoine eile, a chum gum bi iadsan a tha air aithreachas a dhèanamh, no a nì aithreachas, den aon inntinn riutsa; agus gun toir esan cunntas cho math dhomh orra sin cuideachd, agus gun dèan mise an aon rud don Tighearna. 11 Fhreagair mi; A dhuine uasail, tha mi ag innse do na huile dhaoine obraichean iongantach Dhè; agus tha mi an dòchas, nuair a chluinneas iad na rudan seo, gun dèan iad aithreachas, agus gun tèid am beatha air ais dhaibh uile. 12 Leanaibh oirbh, ma-thà, thuirt e, anns a’ mhinistrealachd seo, agus coileanaibh i. Agus ge b’ e neach a nì a rèir àitheantan a’ bhuachaille seo, mairidh e beò; agus gheibh e mòr-urram an seo agus leis an Tighearna. 13 Ach iadsan nach cum a àitheantan, teichidh iad bhon bheatha aca, agus bidh iad nan nàimhdean dhi. Agus iadsan nach lean a àitheantan, bheir iad iad fhèin thairis don bhàs, agus bidh gach aon ciontach na fhuil fhèin. 14 Ach tha mise ag ràdh riut, gleidh na h-àitheantan seo, agus gheibh thu leigheas airson do pheacaidhean uile. 15 ¶ A thuilleadh air sin, chuir mi na maighdeanan seo a dh’fhuireach maille riut; oir chunnaic mi gu bheil iad glè chaoimhneil riut. Uime sin bidh iad agad mar luchdcuideachaidh, a chum 's gum bi thu nas fheàrr a' cumail nan àitheantan a thug e dhut; oir chan urrainnear na hàitheantan seo a chumail às aonais nan maighdeanan seo. 16 Agus tha mi a’ faicinn mar a tha iad deònach a bhith maille riut; agus bheir mi àithne dhaibh cuideachd nach fhalbh iad uile a-mach à do thaigh. 17 Glan do thaigh a-mhàin, oir gabhaidh iad còmhnaidh gu toileach ann an taigh glan. Oir tha iad glan agus lom, agus dìcheallach; agus tha deadh-ghean aig an Tighearna dhaibh uile. 18 Uime sin, ma bhios do thaigh glan, fanaidh iad maille riut. Ach mura tèid a thruailleadh cho beag, falbhaidh iad air ball a-mach às do thaigh: oir chan urrainn dha na maighdeanan seo seòrsa sam bith de thruailleadh fhulang.
19 Thuirt mi ris, A dhuine uasail, tha mi an dòchas gun còrd e riutha, 's gun còrd e riutha an-còmhnaidh a bhith a' fuireach nam thaigh. Agus mar nach dèan an tì dhan d'earb thu mi gearan orm, mar sin cha dèan iadsan gearan. 20 An sin thubhairt e ris a’ bhuachaille sin: Tha mi a’ faicinn gum bi seirbhiseach Dhè beò agus gun glèidh e na h-àitheantan seo, agus gun cuir e na maighdeanan seo ann an àite-còmhnaidh fìor-ghlan. 21 Agus nuair a thuirt e seo, thug e mi a-rithist don bhuachaille sin, agus ghairm e na h-òighean, agus thubhairt e riu, A chionn 's gu bheil mi a' faicinn gu bheil sibh deònach còmhnaidh a ghabhail ann an taigh an duine seo, tha mi ga mholadh fhèin agus a thaigh dhuibh, a chum nach falbh sibh idir bhon taigh aige. Agus dh'èist iad ris na briathran seo gu deònach. 22¶ An sin thubhairt e rium, Gabh air adhart gu fearail nad mhinistrealachd; cuir an cèill do na h-uile dhaoine mòrnithean Dhè, agus gheibh thu deadh-ghean anns a’ mhinistrealachd seo. 23 Agus ge b’ e neach a choisicheas anns na h-àitheantan seo, bidh e beò, agus bidh e toilichte na bheatha. Ach ge b’ e neach a dh’fhàgas iad gun fhios dha, cha bhi e beò, agus bidh e mì-thoilichte na bheatha. 24 Abair riu uile, ge b’ e cò as urrainn math a dhèanamh, nach sguir iad de bhith gan cleachdadh fhèin ann an deagh obraichean, oir tha e buannachdail dhaibh. Oir bu mhath leam gum biodh na h-uile duine air an saoradh bho na mìghoireasan fo am bheil iad a’ laighe. 25 Oir esan a tha gainne, agus a tha a’ fulang mìghoireasan na bheatha làitheil, tha e ann am mòr-phian agus ann an èiginn. Uime sin ge b’ e cò a shaoras anam mar sin bho èiginn, gheibh e mòr-thoileachas dha fhèin. 26 Oir esan a tha fo bhròn le leithid de mhì-ghoireasan, tha e air a chràdh san aon dòigh, mar gum biodh e ann an slabhraidhean. Agus mòran air sgàth nan tubaistean sin, gun chomas an giùlan, thagh iad eadhon iad fhèin a sgrios. 27Uime sin esan a tha fiosrach air tubaist a leithid sin de dhuine, agus nach saor e uaithe, tha e a’ dèanamh peacaidh mhòir, agus tha e ciontach na fhuil. 28Air an adhbhar sin, cleachdaibh sibh fhèin ann an deagh obraichean, a mheud 's a fhuair comas bhon Tighearna; air eagal 's ged a bhios sibh a' dèanamh dàil, gun tèid togail an tùir a chrìochnachadh; oir air ur son-se tha an togail air stad. 29 Mura dèan sibh cabhag air math a dhèanamh, crìochnaichear an tùr, agus dùinidh sibh a-mach às. 30 Agus an dèidh dha labhairt mar seo rium, dh’èirich e bhon leabaidh agus dh’fhalbh e, a’ toirt a’ bhuachaille agus nan òighean leis. 31 Gidheadh, thubhairt e rium gun cuireadh e am buachaille agus na maighdeanan air ais a dh’ionnsaigh mo thaighe. Amen.