1 Corintianaich CAIBIDEIL 1 1Pòl, air a ghairm gu bhith na abstol Iosa Crìosd tro thoil Dhè, agus Sosthenes ar bràthair, 2 Chum eaglais Dè a tha ann an Corintus, dhoibh-san a tha air an naomhachadh ann an losa Criosd, air an gairm gu bhi 'n an naomhaibh, maille ris na h-uile a ta gairm air ainm losa Criosd ar Tighearna, araon iadsan agus sinne : 3 Gràs gu robh dhuibh, agus sith, o Dhia ar n-Athair, agus o'n Tighearn losa Criosd. 4 Tha mi toirt buidheachais do m' Dhia a ghnàth air bhur son, air son gràis Dè a thugadh dhuibh le Iosa Criosd ; 5 Gu bheil sibh anns gach ni air bhur saoibhir leis-san, anns an uile chainnt, agus anns an uile eòlas ; 6 Amhuil mar a dhaingnicheadh teisteas Chriosd annaibh : 7 Air chor as nach tig sibh air bhur cùl ann an tiodhlac sam bith ; feitheamh ri teachd ar Tighearna losa Criosd : 8 Neach mar an ceudna a dhaingnicheas sibh gus a' chrìoch, chum gu'm bi sibh neo-choireach ann an là ar Tighearna Iosa Criosd. 9 Tha Dia firinneach, leis an do ghairmeadh sibh gu comhchomunn a Mhic Iosa Criosd ar Tighearna. 10 A nis guidheam oirbh, a bhràithre, tre ainm ar Tighearna Iosa Criosd, gu'n labhair sibh uile an ni ceudna, agus nach biodh roinnean 'nur measg ; ach gu'm bi sibh gu h-iomlan air bhur ceangal r'a chèile anns an aon inntinn, agus anns an aon bhreitheanas. 11Oir dh’innseadh dhòmhsa dur taobh-se, mo bhràithrean, leosan a tha de thaigh Chloe, gu bheil connsachadh nur measg. 12 A nis so a ta mi ag ràdh, gu bheil gach aon agaibh ag ràdh, Is le Pòl mise ; agus mise Apollos ; agus mise o Chephas ; agus mise Criosd. 13 Am bheil Criosd air a roinn ? an do cheusadh Pol air bhur son ? no an robh sibh air bhur baisteadh an ainm Phòil ? 14 Tha mi toirt buidheachais do Dhia nach do bhaist mi aon neach agaibh, ach Crispus agus Gaius ; 15 Air eagal gu'n abradh neach air bith gu'n do bhaist mi ann am ainm fèin. 16 Agus bhaist mi mar an ceudna teaghlach Stephanais : a thuilleadh air sin, cha 'n'eil fhios agam an do bhaist mi neach air bith eile. 17 Oir cha do chuir Criosd mi a bhaisteadh, ach a shearmonachadh an t-soisgeil : cha'n ann le gliocas focail, chum nach biodh crann- ceusaidh Chriosd air a deanamh neo- thorrach. 18 Oir tha searmonachadh a' chroinn-cheusaidh dhoibh-san a chailleas amaideachd ; ach dhuinne a tha air an teàrnadh is e cumhachd Dhè e. 19 Oir a ta e sgrìobhta, Sgriosaidh mi gliocas nan daoine glice, agus bheir mi gu neo-ni tuigse nan daoine glice. 20 C'àit am bheil an duine glic ? càit a bheil an sgrìobhaiche? c'àit am bheil fear-coimhid an t-saoghail so ? nach d'rinn Dia gliocas an t-saoghail so amaideach ? 21 Oir 'na dhèigh sin ann an gliocas Dhè cha b'aithne do'n t-saoghal le gliocas Dia, bu toil le Dia le amaideachd an tsearmonachaidh iadsan a tha 'creidsinn a shaoradh.
22 Oir a ta na h-Iudhaich ag iarraidh comhara, agus tha na Greugaich ag iarraidh gliocais : 23 Ach tha sinne a' searmonachadh Criosd air a cheusadh, 'na cheap-tuislidh do na h-Iudhaich, agus do na Greugaich 'na amaideachd ; 24 Ach dhoibh-san a ta air an gairm, araon Iudhaich agus Greugaich, Criosd cumhachd Dhè, agus gliocas Dhè. 25 Do bhrìgh gu bheil amaideachd Dhè ni's glice na daoine ; agus is treise laigse Dhè na daoine. 26Oir tha sibh a’ faicinn ur gairm, a bhràithrean, nach iomadh duine glic a rèir na feòla, nach iomadh cumhachdach, nach iomadh uasal, a tha air an gairm: 27 Ach thagh Dia nithe amaideach an t-saoghail, chum gu'n cuir- eadh e thairis air na daoine glice ; agus thagh Dia nithe laga an t-saoghail chum na nithe a tha cumhachdach a chronachadh ; 28 Agus bunaitean an t-saoghail, agus nithe air an deanar tàir, a thagh Dia, seadh, agus nithe nach 'eil, a thoirt gu neo-ni air nithibh a ta : 29 Gun fheòil sam bith uaill a dheanamh 'na làthair-san. 30 Ach uaithsan tha sibhse ann an losa Criosd, neach a rinneadh dhuinne o Dhia 'na ghliocas, agus 'na fhìreantachd, agus 'n a naomhachadh, agus 'n a shaorsa : 31 A reir mar a ta e sgriobhta, An ti a ni gloir, deanadh e uaill anns an Tighearna. CAIBIDEIL 2 1Agus mise, a bhràithrean, nuair a thàinig mi dur n‑ionnsaigh, cha tàinig mi le òirdheirceas cainnte, no gliocais, a’ cur an cèill dhuibh fianais Dhè. 2Oir chuir mi romham gun eòlas a bhith agam air nì sam bith nur measg, ach Iosa Crìosd, agus esan air a cheusadh. 3 Agus bha mi maille ribh ann an anmhuinneachd, agus ann an eagal, agus ann am mòr-chrith. 4 Agus cha robh mo chainnt agus mo shearmonachadh ann am briathraibh taitneach gliocais an duine, ach ann am foillseachadh an Spioraid, agus a' chumhachd : 5 Gun seasadh bhur creidimh-sa ann an gliocas dhaoine, ach ann an cumhachd Dhe. 6Gidheadh tha sinn a’ labhairt gliocas am measg na muinntir a tha coileanta: gidheadh chan e gliocas an t‑saoghail seo, no prionnsachan an t‑saoghail seo, a thig gu neoni: 7Ach tha sinne a’ labhairt gliocas Dhè ann an dìomhaireachd, eadhon an gliocas falaichte, a dh’òrdaich Dia an làthair an t‑saoghail a‑chum ar glòire: 8 Nach b'aithne do aon neach do uachdaranaibh an tsaoghail so : oir nam b'aithne dhoibh e, cha cheusadh iad Tighearna na glòire. 9 Ach a rèir mar a ta e sgrìobhta, Cha'n fhaca sùil, agus cha chuala cluas, agus cha deachaidh ann an cridhe duine, na nithe a dh'ulluich Dia dhoibh- san aig a bheil gràdh dha. 10 Ach dh'fhoillsich Dia dhuinne iad le a Spiorad : oir a ta an Spiorad a' rannsachadh nan uile nithe, seadh, nithe doimhne Dhè. 11 Oir cò an duine aig am bheil eòlas air nithibh duine, saor o spiorad an duine a ta ann ? eadhon mar sin cha'n aithne do neach air bith nithe Dhè, ach do Spiorad Dè. 12 A nis fhuair sinne, cha'n e spiorad an t-saoghail, ach an spiorad a tha o Dhia ; chum gu'm biodh eòlas againn air na nithibh a thugadh dhuinn gu saor o Dhia.